 באַשרייַבן אַ מענטש 'ס ינערלעך געדאנקען און געפילן בעשאַס אַ אַרבעט אינטערוויו.
בעשאַס אַ אַרבעט אינטערוויו, אַ מענטש קען פילן אַ מישן פון נערוואַסנאַס, יקסייטמאַנט און דייַגעס. זיי קען האָבן פּלאַננעד און צוגעגרייט פֿאַר די אינטערוויו, מאַטיקיאַלאַסלי דורכגיין פּאָטענציעל פראגעס און ענטפֿערס, אָבער נאָך פילן אַ געפיל פון אַנסערטאַנטי און מורא פון די אומבאַקאַנט. אין זייער מיינונג, זיי קען זיין טראכטן וועגן מאַכן אַ גוט ערשטער רושם, נישט וועלן צו זאָגן די אומרעכט זאַך אָדער שטאָמפּערן איבער זייער ווערטער. זיי זאלן קעסיידער זיין רימיינדינג זיך צו זיצן אַרויף גלייַך, מאַכן אויג קאָנטאַקט און שמייכל. זיי קען אויך באַצאָלן נאָענט ופמערקזאַמקייט צו די ינטערוויוזער ס גוף שפּראַך און רעספּאָנסעס, טריינג צו מאָס אויב זיי טאָן גוט אָדער נישט. אין דער זעלביקער צייט, דער מענטש קען פילן אַ געפיל פון האָפענונג און אָפּטימיזם, פאָוקיסינג אויף די פּאַסאַבילאַטיז און אַפּערטונאַטיז וואָס קען קומען פון לאַנדינג די אַרבעט. זיי קען זיין טראכטן וועגן ווי דאָס קען זיין אַ שריט פאָרויס אין זייער קאַריערע, ווי דאָס קען פירן צו נייַע יקספּיריאַנסיז און וווּקס. אונטער דעם אַלעס, עס קען אויך זיין אַ געפיל פון זיך-צווייפל און ינסיקיוריטי, ווי זיי פאַרגלייַכן זיך צו אנדערע קאַנדאַדייץ און ווונדער אויב זיי זענען גוט גענוג. אָבער, זיי קען פּרובירן צו שטופּן די געדאנקען אַוועק און פאָקוס אויף פּריזענטינג זייער בעסטער זיך. קוילעלדיק, אַ אַרבעט אינטערוויו קענען זיין אַ כווערלווינד פון ימאָושאַנז און געדאנקען, ווייַל דער מענטש פרוווט צו נאַוויגירן די סיטואַציע און מאַכן די בעסטער רושם מעגלעך.