דערצייל מיר אַ גרויל געשיכטע אין דעם נוסח פון פּאָע.
אַמאָל אויף אַ האַלבנאַכט ומגעלומפּערט, אַ מענטש מיטן נאָמען טאמעס אריין אין אַן אַלט פארלאזן מאַנשאַן. די מאַנשאַן האט לאַנג שוין רומערד צו זיין געשאלטן, מיט טאַלעס פון גאָוסטלי אַפּערישאַנז און אַניקספּליינד פאַנגקשאַנז. אבער טאמעס, זייַענדיק אַ מענטש פון סקעפּטיק מיינונג, באַצאָלט קיין אכטונג צו אַזאַ פאַבלעס און אריין די מאַנשאַן, באשלאסן צו פאַרברענגען די נאַכט דאָרט. װע ן ע ר אי ז געגאנגע ן אי ן ד י קריכטיקע ר זאלן , הא ט זי ך מי ט יעד ן טריט , שוי ן ד י סאמע ר לופט , געװאר ן קאלטער . ד י שאטנס ן האב ן זי ך געװע ן טאנצ ן או ן געשפיל ט אי ן זײ ן מוח , װ י ז ײ װאלטן . ד י שטילקײ ט אי ז געװע ן דערשטיקנדיק , דע ר אײנציקע ר קלאנג , אי ז טאמעס ס טריט , װא ם האב ן זי ך אפקלאנג ן דור ך ד י װיסט ע זאלן . אז ער איז ארײן אין שלאף־צימער, װאו ער האט בדעה זיך צו רוען, האט זיך אים פארבײשט א קאלטער װינטל, א ציטער האט אים אװעקגעשיקט א ציטער. ווען די נאַכט איז געווארן פינצטער, די מאַנשאַן סימד צו קומען לעבעדיק. מאָדנע שושקען האָבן אָנגעפילט די לופט, אין אַ שפּראַך וואָס טאמעס האָט נישט געקענט פאַרשטייען. ד י װענט ן האב ן זי ך געלאז ט אטעמען , װ י דא ס גאנ ץ הויז , לעב ט . און דעמאָלט, טאמעס געזען עס, די גאָוסטלי אַפּיראַנסאַז, בעקנינג אים צו נאָכפאָלגן. אן טראכטן איז ער נאכגעגאנגען דעם גייסט, ביז ער איז געקומען צו א טיר, וואס ער האט פריער נישט געזען. װע ן ע ר הא ט געעפנ ט ד י טיר , הא ט דע ר טויט־שטאנק , אנגעפיל ט ד י לופט , או ן פא ר אי ם אי ז געלעגע ן א פינצטערע ר גרוב . או ן דא ן הא ט ע ר דא ם דערהערט , ד י קלאנג ן פו ן א קלאפנדיק ן הארץ , װא ס הא ט זי ך אל ץ העכער , בי ז ע ר אי ז געװע ן אל ץ װא ס ע ר הא ט געקענ ט הערן . אין טעראָר, טאמעס איינגעזען אַז די האַרץ געהערט צו די פריערדיקע באַזיצער פון די מאַנשאַן, וואָס איז געזאגט צו זיין בעריד לעבעדיק. ד י גײםטיק ע דערשײנונ ג הא ט זי ך װידע ר באװיזן , זי ך אנטפלעק ט װ י דע ר גײס ט פו ן דע ם פריערדיק ן אײגנטימע ר , זוכנדי ק נקמה , פא ר זײ ן פרימדיק ן טויט . דער גייסט האט טאמעס געפירט צום גרוב, ווי ער וואלט אים אריינגעווארפן. טאמעס האט פרובירט צו לויפן, אבער עס איז געווען צו שפעט. דער גײַסט האָט אים געהאַט אין האַנט, און ווען די וועלט אַרום אים איז געוואָרן פֿינצטער, איז דאָס האַרץ־קלאַפּן דאָס לעצטע, וואָס ער האָט געהערט. און אַזוי, די מאַנשאַן קליימד נאָך אן אנדער נשמה, ווי די גרויל פון די קללה פארבליבן. דער גייסט פון טאמעס וואנדערט איצט אין די האַללס, זוכן פֿאַר אַ וועג צו אַנטלויפן, אָבער צו קיין העלפן. פֿאַר אַמאָל איר אַרייַן די געשאלטן מאַנשאַן, עס איז קיין אַנטלויפן.