 באַשרייַבן די ראָלע פון זויערשטאָף בעשאַס רעספּעראַטיאָן.
בעשאַס רעספּעראַטיאָן, זויערשטאָף פיעסעס אַ קריטיש ראָלע אין דעם פּראָצעס פון ברייקינג אַראָפּ גלוקאָוס מאַלאַקיולז צו באַפרייַען ענערגיע וואָס דער גוף קענען נוצן. דער פּראָצעס, באקאנט ווי סעליאַלער רעספּעראַטיאָן, נעמט אָרט בפֿרט אין די מיטאָטשאָנדריאַ פון סעלז. אין דער ערשטער בינע פון סעליאַלער רעספּעראַטיאָן, גלוקאָוס איז צעבראכן אַראָפּ אין סימפּלער מאַלאַקיולז אין אַ פּראָצעס גערופן גלייקאָליסיס. דאס טוט נישט דאַרפן זויערשטאָף און פּראָדוצירן אַ קליין סומע פון ענערגיע. אין די צווייטע בינע, גערופן די סיטריק זויער ציקל, די סימפּלער מאַלאַקיולז זענען ווייַטער צעבראכן אַראָפּ צו באַפרייַען מער ענערגיע. דעם בינע ריקווייערז זויערשטאָף ווי עס איז געניצט צו ברעכן אַראָפּ די מאַלאַקיולז. אין די דריטע און לעצטע בינע, גערופן די עלעקטראָן אַריבערפירן קייט, די ענערגיע באפרייט פון די צעבראכן-אַראָפּ מאַלאַקיולז איז געניצט צו שאַפֿן ATP (אַדענאָסינע טריפאָספאַטע), די ערשטיק ענערגיע מקור פון סעלז. בעשאַס דעם בינע, זויערשטאָף אקטן ווי די לעצט עלעקטראָן אַקסעפּטאָר, אַלאַוינג דעם פּראָצעס צו פאָרזעצן און פּראָדוצירן ATP. קוילעלדיק, זויערשטאָף איז יקערדיק פֿאַר די עפעקטיוו פּראָדוקציע פון אַטפּ בעשאַס סעליאַלער רעספּעראַטיאָן, אַלאַוינג דעם גוף צו כאַרניס די ענערגיע סטאָרד אין גלוקאָוס און נוצן עס פֿאַר פאַרשידן סעליאַלער פּראַסעסאַז. אָן זויערשטאָף, דער גוף קענען בלויז פּראָדוצירן אַ לימיטעד סומע פון ענערגיע דורך גלייקאָליסיס, לידינג צו רידוסט סעליאַלער פונקציע און פּאָטענציעל שאָדן צו דעם גוף.