פאַרגלייַכן די טעמעס פון פרייהייט אין "די ניו קאָלאָססוס" און "סאָנעט 19".
די טעמע פון פרייהייט ווערט געשילדערט אויף פאַרשידענע וועגן אין די צוויי לידער "דער נײַער קאָלאָסס" פֿון עמאַ לאזאר און "סאָנעט 19" פֿון וויליאם שייקספּיר. אין "דער נײַער קאָלאָסוס" ווערט דערלאַנגט די פֿרײַהייט ווי אַ מתּנה, וואָס איז פֿאַראַן פֿאַר די מידע, די אָרעמע, די פֿאַרכאַפּטע מאַסן און די היימלאָזע. עמאַ לאַזרוס פּיינט אַ בילד פון די סטאַטוע פון ליבערטי ווי אַ ביקאַן פון האָפענונג און פרייהייט צו מענטשן פון אַלע איבער די וועלט וואָס באַגערן צו אָטעמען פריי. די געטין אין די פּאָעמע האלט אַ שטורקאַץ, באַגריסונג ימאַגראַנץ צו אַ נייַ לאַנד פון געלעגנהייט און פרייהייט. אויף די אנדערע האַנט, "סאָנעט 19" פון וויליאם שייקספּיר שילדערט פרייהייט אין דעם זינען פון באַפרייַונג פון די ראַווידזשיז פון צייַט. דער רעדנער אין דער ליד רופט זיך אָן צו דער צייט נישט צו פאַרוועקן די יוגנט און שיינקייט פון דעם מענטש צו וועמען ער רעדט. ער איז אָבער מודה, אַז די צײַט קען מען ניט אָפּשטעלן, נאָר גיט אַ פֿאָרעם פֿון פֿרײַהייט דורך דער אויפֿהיטונג פֿון דעם מענטשנס שיינקייט אין זײַן פּאָעזיע. אין מסקנא, בשעת "דער נייַ קאָלאָססוס" גיט פרייהייט ווי אַ גשמיות שטאַט וואָס אָפפערס אַפּערטונאַטיז פֿאַר אַ בעסער לעבן, "סאָנעט 19" אָפפערס פרייהייט אין דער פאָרעם פון באַפרייַונג פון די באַשערט פאָרן פון צייַט דורך די מאַכט פון פּאָעטיש אויסדרוק.