 קאַמפּאָוז אַ קלאַפּ וועגן די נאַטירלעך וועלט.
ווערס 1: יאָ, יאָ, טשעק עס אויס, איך בין דאָ צו שפּייַען וועגן די נאַטירלעך וועלט, קיין צווייפל, וועגן די שיינקייט אין די גראָז בלאַדעס און די ביימער, די גליטש פון די אָקעאַן, די ליד פון די ווינטל. פֿון בערג הויך ביז טאָל נידעריק, די נאַטירלעך וועלט שטעלט אויף אַ סאָף ווייַזן, מיט פארבן, סאָונדס און טעקסטשערז אויך, שטענדיק פריש, שטענדיק נייַ. כאָר: די נאַטירלעך וועלט איז ווו עס איז, דער אָרט וואָס מיר אַלע רופן וווין, אַזוי לאָזן אונדז באַשיצן און כּבֿוד עס אויך, מיט אַלץ וואָס מיר טאָן. ווערס 2: פון די קליינטשיק מוראַשקע צו די ריז וואַלפיש, די נאַטירלעך וועלט דערציילט אַ מייַסע, פון לעבעדיק אין האַרמאָניע און וואָג, פון יעדער באַשעפעניש, יעדער פאַבריק האט זיין געלעגנהייַט. דאָס גרינע פֿון די בלעטער, דאָס צירצעניש פֿון די פֿײגעלעך, דאָס זשומען פֿון די בינען, דאָס שטעמפּל פֿון די סטאַדעס, דאָס איז אַלצדינג אַ טײל פֿון דער שײנקײט און װוּנדער, אַז מיר זאָלן קײנמאָל ניט לאָזן זיך צעלאָזן. כאָר: די נאַטירלעך וועלט איז ווו עס איז, דער אָרט וואָס מיר אַלע רופן וווין, אַזוי לאָזן אונדז באַשיצן און כּבֿוד עס אויך, מיט אַלץ וואָס מיר טאָן. פּסוק 3: עס איז גרינג צו פאַרגעסן, אין די כאַסאַל און האַוועניש, די וויכטיקייט פון די ראַש, פון די בלעטער אין די ווינטל, פון די שיינקייט פון דער נאַטירלעך וועלט, מיט יז. אבער ווען מיר האַלטן און נעמען אַ אָטעם, מיר זען אַז דאָס איז אונדזער גרעסטער עשירות, אַן אוצר צו באַשיצן און אָפיטן, אָדער אַנדערש עס קען אַלע אומקומען. אָוטראָ: אַזוי לאָמיר זיך אויפשטעלן, און נעמען אַ שטיין, פאַר דער שיינקייט פון דער ערד, פאַר דער נאַטירלעך וועלט, אַזוי פול מיט וואונדער, לאָמיר זי באַשיצן פון אונטערגיין.