שרייב אַ ליד וועגן ליבע און אָנווער.
 ליבע און פארלוסט אין מיטן אַרומנעמען פון צערטלעך ליבע, עס איז געווען אַ פייַער, בלענדיק ליכטיק און דרייסט, אַ פלאַם וואָס קען נישט זיין שטיל, די לייַדנשאַפט פון אַ ייביק געשיכטע דערציילט. אבע ר װ י ד י בלעטע ר װא ס זײנע ן געפאל ן אי ן הארבסט , הא ט דע ר פלאםע ר געפלאקערט , פארדארפ ט או ן געשטארבן , איבערלאזנדי ק א ליבשאפ ט אמאל , אי ן דע ם טרויע ר פו ן הארציק ן ים . ליבע און פארלוסט — אייביג צוגעבונדן, ווי דער שחר פון פרייד גיט וועג צו דער נאכט, א זכרון פון א ליבשאפט אמאל ריינע, איצט פארוועלקט אין די בענקשאפט. די טרערן קענען פאַלן, דאָס האַרץ קען וויי, ווי מיר טרויערן די ליבע וואָס אַמאָל איז געווען אונדזער, אָבער כאָטש די אָנווער קען זיין נאָך, די ליבע בלייבט, ווי ווילד בלומען. װאָרום כאָטש די פֿלאַם קאָן פֿאַרלירן זײַן שײַן, װעלן נאָך בלײַבן די גלעזער פֿון ליבע, אַ עדות צו אַ ליבשאַפֿט אַמאָל אמת, אַ ביקאַן פֿון האָפֿענונג צװישן דעם פּײַן.