 באַשרייַבן די רעפאָרמאַטיאָן פון די 16 יאָרהונדערט.
די רעפאָרמאַטיאָן פון די 16 יאָרהונדערט איז געווען אַ הויפּט סקיסם אין מערב קריסטנטום ינישיייטיד דורך מארטין לוטער, יוחנן קאַלווין און אנדערע פרי פּראָטעסטאַנץ. אין 1517, לוטער ארויס זיין 95 טהעסעס, וואָס קריטיקירט דעם פאַרקויף פון ינדאַלדזשאַנסיז און אנדערע פּראַקטיסיז פון די קאַטהאָליק טשורטש. דאָס האָט אָנגעהויבן אַ קייט פון געשעענישן, וואָס האָט געפֿירט צו די פאַרלייגן פון פּראָטעסטאַנט דינאָמאַניישאַנז און אַ אַראָפּגיין אין די מאַכט פון די קאַטהאָליק טשורטש. די רעפארמאציע האט געהאט אירע ווארצלען אין פריערדיגע באוועגונגען, אריינגערעכנט די הוסיטישע באוועגונג אין באהעמיע און די לאללארדס אין ענגלאנד. אָבער, די אידעעס און אַקשאַנז פון לוטער און אנדערע רעפאָרמערז האָבן געפֿירט אַ ברייטערער באַוועגונג וואָס פאַרשפּרייטן איבער אייראָפּע. די רעפאָרמאַטיאָן איז געווען קעראַקטערייזד דורך טיאַלאַדזשיקאַל וויכוחים און קאָנפליקט איבער די נאַטור פון ישועה, די אויטאָריטעט פון פסוק און די ראָלע פון די קלער. איינער פון די שליסל רעזולטאטן פון די רעפאָרמאַטיאָן איז געווען די פאַרלייגן פון נאציאנאלע פּראָטעסטאַנט קהילות און די פראַגמאַנטיישאַן פון מערב קריסטנטום. די פאַרשפּרייטונג פון לוטהעראַניזם און קאַלוויניזם אין צאָפנדיק אייראָפּע, ספּעציעל אין דייַטשלאַנד און די נעטהערלאַנדס, געפירט צו די פאָרמירונג פון פילע פאַרשידענע פּראָטעסטאַנט דינאָמאַניישאַנז. עטלעכע לענדער, אַזאַ ווי ענגלאַנד און שוועדן, האָבן געגרינדעט זייער אייגענע נאציאנאלע קהילות פרייַ פון די פּאָפּע. די רעפאָרמאַציע האָט אויך געהאַט ברייטערע ימפּלאַקיישאַנז אויף דער אייראפעישער געזעלשאַפט. עס האָט טשאַלאַדזשד די מאַכט און אויטאָריטעט פון די קאַטהאָליק טשורטש און שטעלן אין באַוועגונג אַ סעריע פון פּאָליטיש, קולטור און עקאָנאָמיש ענדערונגען וואָס פאָרזעצן צו פאָרעם די מאָדערן וועלט.