דזשענערייט אַ געשיכטע וועגן אַ סיטואַציע ווען אַ מענטש געדענקט עפּעס וואָס ער זאָל האָבן פארגעסן.
אמאל איז געווען א פרוי וואס האט געהייסן עמילי. זי איז געווען אין איר פרי דרײַסיק יאָר און געלעבט אַ גאַנץ נאָרמאַל לעבן. ז י הא ט געהא ט א גוטע ר ארבעט , א ליב ן מא ן או ן צװ ײ שײנ ע קינדער . אבער יעדעס מאל האט זי געהאט א משונה׳דיקן זכרון, װאם האט זיך װי ארויסגעקומען פון ערגעץ. עס איז געווען א זכרון פון א מאן וואס זי האט קיינמאל נישט באגעגנט, א מענטש מיט א קרומע שמייכל און טיעפ בלויע אויגן. עמילי האָט אָפּגעריסן דעם זכּרון, טראכטנדיק אז דאָס איז נאָר איר פאַנטאַזיע. אבע ר מיט ן ד י צײ ט אי ז ד י זכרונו ת געװאר ן אל ץ לעבעדיקער . איין טאָג האָט זי עס דערמאָנט צו איר מאַן, וועלכער האָט אויף איר מאָדנע אָנגעקוקט און איר געזאָגט, אַז זי האָט קיינמאָל נישט דערמאָנט דעם מאַן פריער. צעמישט און אַ ביסל דערשראָקן, עמילי געגאנגען צו זען אַ דאָקטער. נאָך עטלעכע טעסץ, דער דאָקטער דערציילט איר אַז זי האט דורכגעקאָכט אַ פּראָצעדור מיט יאָרן צוריק צו ויסמעקן אַ טראַוומאַטיש געשעעניש פון איר זכּרון. דער מאן וואס זי האט געדענקט איז נישט געווען איינער וואס זי האט פארמאכט, נאר איינער וואס האט איר שטארק געשעדיגט. דער דאקטאר האט איר געזאגט אז אמאל קען דער מיינונג געפינען וועגן צו ברענגען צוריק פארדריקטע זכרונות, אפילו ווען דו ווילסט נישט געדענקען. עמילי איז געווען שאַקט און האָט זיך געראַנגלט זיך צו באַנעמען מיט דעם וואָס זי האָט דורכגעמאַכט עפּעס אַזוי שוידערלעך. אבער מיט דער הילף פון טעראַפּיע און די שטיצן פון איר ליב געהאט אָנעס, זי סלאָולי אנגעהויבן צו היילן. זי האט איינגעזען, אז כאטש זי האט פרובירט פארגעסן, זענען די זכרונות געווען א טייל פון איר און האבן זי פארמירט אין דער שטארקער פרוי וואס זי איז היינט. יווענטשאַוואַלי, עמילי איז ביכולת צו קאַנפראַנט איר פאַרגאַנגענהייט און לעסאָף געפֿינען שלום. זי איינגעזען אַז מאל, געדענקען קענען זיין דער ערשטער שריט צו היילונג.