באַשרייַבן די לבנה אויף אַ פּאָעטיש וועג.
 אַ הימלישער אָרב פֿון זילבערנעם ליכט, עטשט מיט סודות פֿון דער נאַכט, מיט שאָטנס טיף און קראַטער ברייט, אַ שטענדיקע בייַזייַן ביי אונדזער זייַט. ד י לבנה , א מײדש ע פו ן דע ר גאם , װעמענ ם גלײכ ן פני ם מי ר קענע ן ניש ט באהאלט ן א בליק ן אי ן דע ר פינצטערע ר הימל , א שײנקײט , װא ס מי ר קענע ן ניש ט פארלײקענען . ז י הויב ט זי ך אוי ף מי ט הערלעכ ע חן , או ן װארפ ט אי ר ליכטי ק אוי ף אונדזע ר פנים , א סימב ל פו ן רואיגקײט , א װײטע ר חלו ם פו ן אײביקקײט . ווי לונער שטראַלן שייַנען מילד, אַ ראיה אַזוי פרידלעך און געטלעך, די לבנה, אַ מקור פון סאָף ווונדער, אַ גלאָוינג יידלשטיין צווישן די דונערן.