דערקלערן אַ נייַע דערפינדונג וואָס קען זיין געוויינט צו סאָלווע די אַרויסגעבן דערמאנט אין די אַרייַנשרייַב.
איין פּאָטענציעל לייזונג פֿאַר דעם פּראָבלעם קען זיין דער דערפינדונג פון אַ טעלעמעדיסינע ראָבאָט. דער ראָבאָט קען זיין אינסטאַלירן אין די האָמעס פון עלטערע מענטשן וואָס לעבן אין ווייַט אָדער דאָרפיש געביטן, און וואָלט פאַסילאַטייט קאָמוניקאַציע צווישן זיי און כעלטקער פּראָפעססיאָנאַלס. דער ראָבאָט וואָלט זיין יקוויפּט מיט סענסאָרס, קאַמעראַס און אנדערע דיאַגנאָסטיק מכשירים צו מאָניטאָר די וויטאַל וואונדער פון די פּאַציענט, צושטעלן מעדיציניש קאַנסאַלטיישאַנז און אפילו דורכפירן עטלעכע יקערדיק יגזאַמאַניישאַנז, אַלע רימאָוטלי קאַנטראָולד דורך דאקטוירים און נורסעס פון אַ הויפט קליניק אָדער שפּיטאָל. דער צוגאַנג וואָלט מינאַמייז די נויט פֿאַר עלטערע מענטשן צו אַרומפאָרן לאַנג דיסטאַנסאַז פֿאַר כעלטקער און לאָזן זיי צו באַקומען מעדיציניש ופמערקזאַמקייט און באַהאַנדלונג פֿון די טרייסט און זיכערקייַט פון זייער האָמעס. אין אַדישאַן, די טעלעמעדיסינע ראָבאָט קען זיין פּראָוגראַמד צו שיקן אַלערץ און נאָוטאַפאַקיישאַנז צו משפּחה מיטגלידער אָדער קערידזשערז, פּראַוויידינג שלום פון גייַסט און ינשורינג אַז דער פּאַציענט איז ריסיווינג צונעמען זאָרג. קוילעלדיק, די נוצן פון טעלעמעדיסינע טעכנאָלאָגיע האט די פּאָטענציעל צו פֿאַרבעסערן אַקסעס צו כעלטקער און פֿאַרבעסערן געזונט אַוטקאַמז פֿאַר עלטערע מענטשן וואָס לעבן אין ווייַט געביטן.