 קלייַבן דריי ביישפילן וואָס קענען אילוסטרירן דעם באַגריף פון מעטאַפיזיקאַל דואַליזם.
1. די מיינונג-גוף פּראָבלעם: איינער פון די מערסט וויידלי דיסקאַסט ביישפילן פון מעטאַפיזיקאַל דואַליזם איז די מיינונג-גוף פּראָבלעם, וואָס פּאָזיז אַז דער גייַסט און גוף זענען צוויי באַזונדער ענטיטיז. בשעת דער גוף איז גשמיות און קענען זיין באמערקט און געמאסטן, די מיינונג איז ניט-גשמיות און קענען ניט זיין גלייך באמערקט. דואַליסץ טייַנען אַז גייַסטיק געשעענישן, אַזאַ ווי געדאנקען, ימאָושאַנז און באוווסטזיין, זענען באַזונדער פון גשמיות געשעענישן אין דעם מאַרך. 2. די פּראָבלעם פון ינטעראַקשאַן: דואַליסץ אָפט טייַנען אַז די מיינונג און גוף ינטעראַקט מיט יעדער אנדערע, אָבער די פּינטלעך נאַטור פון דעם ינטעראַקשאַן איז אַ טעמע פון דעבאַטע. עטלעכע דואַליסץ פאָדערן אַז דער מיינונג קענען השפּעה אויף דעם גוף, אַזאַ ווי ווען מיר באַשליסן צו מאַך אונדזער אָרעם און עס באוועגט, בשעת אנדערע טענהן אַז דער גוף קענען השפּעה די מיינונג, אַזאַ ווי ווען מיר פילן ווייטיק ווייַל פון אַ שאָדן. אָבער, די פּינטלעך מעקאַניזאַם פֿאַר ווי דער גייַסט און גוף ינטעראַקט איז ומקלאָר. 3. די פּערסיסטאַנס פון פערזענלעכע אידענטיטעט: א פּראָסט אַרגומענט פֿאַר מעטאַפיזיקאַל דואַליזאַם איז אַז אונדזער פערזענלעכע אידענטיטעט האלט צו עקסיסטירן אפילו נאָך אונדזער ללבער שטאַרבן. אין אנדערע ווערטער, די יקערדיק זיך, אָדער נשמה, איז באַזונדער פון די גשמיות גוף און איז נישט אַפעקטאַד דורך זיין טויט. עטלעכע דואַליסץ גלויבן אין אַ וילעמ האַבאָ, ווו די נשמה יגזיסץ אָן דעם גוף, בשעת אנדערע טענהן אַז די נשמה איז ריינקאַרנייטיד אין אן אנדער גוף. רעגאַרדלעסס, דער גלויבן אַז פּערזענלעך אידענטיטעט בלייַבט ווייַטער פון גשמיות טויט איז אַ האַרץ יקער פון דואַליזם.