 אויסטראַכטן אַ נייַע קונסט.
איך שטעל מיך פֿאָר אַ באַזאָרנדיקע סקולפּטור פֿון אַ טענצער, געמאַכט פֿון בראָנדז אָדער מירמלשטיין, פֿאַרכאַפּט די פֿליסיקקייט און חן פֿון דער באַוועגונג אין אַ פֿאַרפֿאָרענער מאָמענט פֿון צײַט. דער טענצער'ס קערפער איז פארבויגן און פארלענגערט, איין פוס אויסגעשטרעקט גראציעלי הינטערן, דער אנדערער ביי די קני, די פוס שפּיציק אין גאנץ באוועגונג. די געווער זענען עלעגאַנט אויסגעשטרעקט צו די זייטן, ווי צו באַלאַנסירן די טענצער 'ס גאנצע פאָרעם. די סקולפּטור איז לעבן-גרייס, שטייענדיק אויף אַ קייַלעכיק מירמלשטיין פּעדעסטאַל וואָס ראָוטייץ פּאַמעלעך, אַלאַוינג די צוקוקער צו אָפּשאַצן די טענצער 'ס פאָרעם פון יעדער ווינקל. די פיגור איז דיפּיקטיד ווי אויב סוספּענדעד אין די לופט, קאַפּטשערינג די סעריל שיינקייט פון טאַנצן. די געוועב פון דעם מאַטעריאַל איז גלאַט און פּאַלישט, ינווייטינג די אָנרירן פון די צוקוקער 'ס האַנט ווען זיי ווונדער אין די אַרטיסטרי ימבאַדיד אין דעם קונסט ווערק. די סקולפּטור ברענגט צו לעבן די עסאַנס פון טאַנצן, ימבאַדי די לייַדנשאַפט, ענערגיע און שיינקייט פון דעם ייביק קונסט פאָרעם. עס איז אַ קאַפּטיווייטינג און מעזמערייזינג ווערק וואָס וואָלט ברענגען פרייד און ינספּיראַציע צו קיין פּלאַץ אין וואָס עס איז געוויזן.