 פאַרגלייַכן און קאַנטראַסט די פאַרשידענע פארמען פון רעגירונג אין צפון און דרום קארעע.
צפון און דרום קארעע, טראָץ זייער שערד געשיכטע און געאָגראַפי, האָבן פאַנדאַמענטאַלי פאַרשידענע פארמען פון רעגירונג. צפון קארעע האט א טאטעליטארישע קאמוניסטישע רעגירונג וועלכע איז קעראַקטערייזד דורך א הויכן צענטראליזאציע, שטרענגע רעגירונג קאנטראל איבער יעדן אַספּעקט פון לעבן, און א מאנגל אין פאליטישע פרייהייט אדער ציווילע פרייהייטן. די לאנד'ס אפיציעלע אידעאלאגיע, באקאנט אלס Juche, אונטערשטרייכן זיך אליין, און איר רעגירונג איז סטרוקטורירט ארום א קולט פון פערזענלעכקייט געווידמעט דער קים פאמיליע, וועלכע האט געהערשט דאס לאנד זינט איר גרינדונג אין 1948. דאס לאנד איז א איין-פארטיי סטעיט, מיט די ארבעטער פארטיי פון קארעא האלט א פולשטענדיגן מאנאפאל אויף פאליטישע מאכט. די עקאנאמיע איז כמעט אינגאנצן סטעיט-לויפן, מיט זייער ווייניג פריוואטע אונטערנעמונגען. אין קאַנטראַסט, דרום קארעע אַפּערייץ אונטער אַ פּרעזאַדענטשאַל רעפּריזענאַטיוו דעמאָקראַטיש רעפּובליק. דאס מיינט אז דער פרעזידענט פון דרום קארעע איז סיי דער הויפט פון סטעיט און סיי דער הויפט פון רעגירונג, און ער אדער זי ווערט ערוויילט דורך פאלקס שטימע. דאס לאנד פארמאגט א מולטי-פארטיי סיסטעם, וואס דערמעגלעכט פאר מערערע פאליטישע פארטייען צו פארנעמען זיצן אין דער נאציאנאלער פארזאמלונג און אויך קאנקורירן אין נאציאנאלע וואלן. די רעגירונג איז באַזירט אויף דער צעשיידונג פון מאַכט, מיט די יגזעקיאַטיוו, לעגיסלאַטיווע און דזשודישאַל צווייגן פונקציאָנירן ינדיפּענדאַנטלי. דרום קארעע פארמאגט א מארקעט עקענאמיע, וואס שטעקט אונטער די פריוואטע אונטערנעמונג, און ווערט פאררעכנט אלס איינע פון די בעסטע ביישפילן פונעם אזוי גערופענעם "מזרח אזיאישן נס", וואו עס איז פארגעקומען א שנעלע עקאנאמישע וואוקס אין דער צווייטער העלפט פונעם 20סטן יארהונדערט. אין קיצער, צפון און דרום קארעע האָבן זייער פאַרשידענע פארמען פון רעגירונג. צפון קארעע איז א איין-פארטיי, קאמוניסטישע סטעיט מיט א שטארק קאנטראלירטע, סטעיט-לויפן עקאנאמיע, בשעת דרום קארעע איז א דעמאקראטישע רעפובליק מיט א מולטי פארטיי סיסטעם און א מארקעט עקאנאמיע.