 שאַפֿן אַ דערציילונג מיט די טערמינען: קאַמפּפייער, געצעלט, קאַנו.
אמאל, אין הארץ פון א געדיכטן וואלד, האט זיך א גרופע פריינט ארויסגעלאזט אויף אן אוואנטורע. ז ײ האב ן געשטעל ט זײע ר געצעלט , נעב ן דע ם ברעג ם פו ן א טײך , אי ן א קלײ ן קלײ ן ארומגערינגל ט מי ט בײמער . די זון איז אונטערגעגאנגן, געמאלט דעם הימל מיט ווארעמע שאטן פון ראזע און מאראנץ, ווען די פריינט האבן זיך צוזאמענגעקליבן ארום א לאגער, שמועסן און לאכן צוזאמען. װע ן ד י נאכ ט אי ז געװאר ן פינצטער , הא ט זי ך ד י לופ ט אנגעפיל ט דא ס קרײצ ן פו ן פײע ר , ד י ציטער ן פו ן ד י קריקעטן , או ן דא ס געקראכ ן פו ן ד י פראגן . די פרײַנד האָבן געטיילט דערציילונגען פון זייערע פאַרגאַנגענע פּאַסירונגען און געמאַכט פלענער פאַר די קומענדיקע טעג. זיי פּלאַננעד צו ויספאָרשן דעם טייַך דעם אנדערן טאג אין אַ קאַנו. צומארגנם , נאכ ן פרישטיק , האב ן ז ײ ארויסגענומע ן זײע ר קאנו , או ן געפאדער ט אוי ף שטראם . די וואַסער איז געווען רויק און די דעקאָראַציע איז געווען ברעטטייקינג. ז ײ האב ן זי ך ארומגעפאר ן דור ך שמאל ע דורכגאנג ן או ן קלײנ ע שטראָפן , לאכ ט או ן געשריג ן פו ן אויפרײסונג . זיי האבן זיך אפגעשטעלט פאר א שווימען אינעם קילן וואסער, און דאן האבן זיי ווייטער געצויגן זייער רייזע, געליינט צו זען וואס עס ליגט ארום דעם נעקסטן בייגן. עס זענען פארביי טעג, ווען די פריינד האבן פארבראכט זייערע טעג מיט אויספארשן דעם טייך און דעם ארומיגן וואלד, און זייערע נעכט האבן זיך צונויפגעזאמלט ארום דעם לאגער-פייער, אונטערן שטערן-שטערן הימל. ז ײ האב ן זי ך געפיל ט א פרײע , אײנגעטונקע ן אי ן דע ר נאטור , װײ ט פו ן דע ר גענומע ן פו ן שטאט . סוף־כּל־סוף איז דאָס צײַט, אַז זיי זאָלן אײַנפּאַקן זייער געצעלט און פֿאַרלאָזן דעם וואַלד, אָבער זיי האָבן געוווּסט, אַז די זכרונות פֿון זייער פּאַסירונג וועלן בלײַבן בײַ זיי אויף אייביק.