קאַמפּאָוז אַ דערציילונג וועגן אַ קינד וואָס גייט אויף אַ נסיעה.
אמאל, נעשטעדט אין הארץ פון אשדאון וואלד, האט געוואוינט א קינד מיטן נאמען אלעקס, וואס איז געווען אזוי נייגעריג ווי זיי זענען געקומען. אַלעקס האָט געלעבט אין אַ אַניוועסדיק הייַזקע מיט זייער מוטער און פאטער, וואָס האָבן געלערנט זיי אַלץ וואָס זיי וויסן. איין טאג, ווען ער האט זיך געשפילט אין וואלד און געקליבן בעריז, האט אלעקס געהערט א פאר רייזענדע וואס רעדן וועגן א מאגישן קמיע, וואס קען געבן וואונטשן. דא ס הא ט גענומע ן דע ם יונג ן קינד ס אינטערעם , או ן ז ײ האב ן געוװסט , א ז ז ײ דארפ ן געפינע ן דע ם קמיע , װײ ל זײע ר מאמ ע אי ז קראנ ק געװע ן או ן קײ ן דאקטא ר הא ט שוי ן ניש ט געקענ ט ד י רפואה . אַלעקס האָט זייַע עלטערן זייַ געזונט דער ווייַטער מאָרגן און כעדאַד אויף זייער נסיעה. ז ײ האב ן אײנגעפאק ט א קלײ ן רעטע ל מי ט קלײדער , א מאפע , עטלעכ ע שפײז , או ן אנגעהויב ן גײ ן קײ ן צפון . דער וועג איז געווען גראָב און טרעטשעראַס, און באַלד, אַלעקס ס פֿיס זענען ווייטיקדיק. װע ן ד י נאכ ט הא ט אנגעהויב ן פאלן , האב ן ז ײ זי ך געזוכ ט אי ן א הײל , או ן געבוי ט א קלײ ן פײער . די נאַכט, אַלעקס געחלומט פון זייער מוטער סמיילינג און פּלייינג מיט זיי. אַלעקס'ס רייזע האָט זיי געבראַכט דורך ברודיקע שטעט און שטילע דערפער. ז ײ האב ן זי ך געטראפ ן מענטש ן װא ס זײנע ן געװע ן גוט ע או ן האב ן ז ײ געהאלפ ן אויפ ן װעג . ז ײ האב ן אוי ך געטראפ ן עטלעכ ע װעלכ ע זײנע ן ניש ט געװע ן אזו י פרײנדלעך , או ן האב ן ז ײ געפרואװ ט בארויבן . מיט יעדן טאג איז אלעקס געווארן קלוגער און שטארקער, ער האט זיך געלערנט פון די מענטשן און די וועלט ארום זיי. טעג האָבן זיך פֿאַרוואַנדלט אין וואָכן, ביז איין טאָג, האָט אַלעקס דערגרייכט אַ שיינעם קלירינג אין מיטן אַ געדיכטן וואַלד. זיי האָבן געזען אַן אַלט דעמב בוים אין דעם צענטער פון די פּאָליאַנע, זיין שטאַם ברייט ווי קיין בוים אַלעקס האט אלץ געזען. ז ײ האב ן זי ך דערנענטער ט צו ם בוים , או ן האב ן דערזע ן א גלינקנדיקע ר קמיע , װא ס הא ט געהאנגע ן פו ן אײנע ם פו ן זײנ ע צװײגן . אַלעקס האָט געוווּסט, אָן אַ צווייפל, אַז דאָס איז דער קמיע, וואָס זיי האָבן געהערט. אַלעקס האָט גענומען דעם קמיע און האָט געשעפּטשעט אַ ווינטשן, 'איך ווינטשן אַז מיין מוטער זאָל זיך היילן'. א געפיל פון ווארעמקייט האט זיך פארשפרייט איבער זייער קערפער, ווען דער קמיע האט ווייך געלויכטן. אַלעקס האָט געוווּסט, אַז זייער ווינטשן איז דערלויבט געוואָרן. אַלעקס איז צוריק אַהיים, און ווען זיי זענען אָנגעקומען צו זייער הייַזקע, האָט זייער מאַמע זיי באַגריסט מיט אָפֿענע אָרעמס. ז י אי ז װידע ר געװע ן געזונט , ד י באק ן רויט ע או ן ד י אויג ן ליכטיק . אַלעקס געוואוסט אַז זייער נסיעה איז געווען ווערט עס, און זיי זענען געוואקסן אין אַזוי פילע וועגן. זיי האָבן אָנגעהויבן דעם נסיעה ווי אַ קינד און זיך אומגעקערט ווי אַ העלדיש יונג דערוואַקסן. און אַזוי, אַלעקס געלעבט מיט זייער מוטער און פאטער, צופרידן און צופרידן, געוואוסט אַז אַלץ איז מעגלעך אויב זיי זענען גרייט צו נעמען