 שרייב אַ קורץ טהריללער געשיכטע.
ע ס אי ז געװע ן א פינצטער ע או ן שטורעמדיק ע נאכט . שרה איז געזעסן אויף איר בעט און אויסגעשטרעקט דורכן פענצטער, צוקוקנדיק די רעגן טראפנס לויפן אראפ אין גלאז. זינט איר מאַן איז געשטאָרבן מיט אַ יאָר צוריק, האָט זי אַזוי פילע נעכט פֿאַרבראַכט, אַלײן אין דער גרויסער לײדיקער שטוב. פּלוצעם האָבן די לײַכטן געפֿלאָכטן און זײַנען אױסגעגאַנגען, אַרױפֿגעװאָרפֿן דאָס צימער אין פֿינצטערניש. שרה׳ס הארץ האט זיך אנגעהויבען צו לויפן. זי האט געקאנט הערן דעם קלאנג פון טריט קומען פון קאר. זי האָט זיך געפּרוּווט איבערצייגן, אַז דאָס איז נאָר איר פֿאַנטאַזיע, אָבער די טריט זײַנען געוואָרן העכער, מער אָפּשיידנדיק. זי האט אנגעכאפט איר סעלפאן, אבער ס׳האט נישט געהאט קײן סיגנאל. ז י אי ז אינגאנצ ן אפגעשניט ן געװאר ן פו ן דע ר דרויסנדיקע ר װעלט . איר אָטעם האָט איר אַרײַנגעכאַפּט אין האַלדז, ווען איר שלאָפצימער טיר האָט זיך פּאַמעלעך עפֿנט. א שוידערלעכע געשטאלט האט זיך באװיזן אין דער טיר. שרה האט געפרואװט שרײען, אבער קײן קלאנג איז נישט ארויסגעקומען. די געשטאַלט איז געשטאַנען פֿאָרויס, אויפֿגעהויבן אַ האַנט, און שרה האָט צוגעמאַכט די אויגן, זיך צוגעכאַפּט צום ערגסטן. אבער דאן האט די געשטאלט גערעדט מיט א קול, וואס זי האט אלץ גוט געקענט. „איבערראַשן! מזל דיין געבורסטאָג געליבטער" עס איז געווען איר מאַן, לעבעדיק און געזונט, צוריק צו יבערראַשן איר אויף איר דיין געבורסטאָג. טרערן פון פרייד און רעליעף האָבן פארפלייצט שרה 'ס אויגן ווען זי אַרומנעמען אים שטרענג. די נאַכט וואָס זי געדאַנק וואָלט זיין איר לעצטע, איז געווען איין טאָג. פון די בעסטער פון איר לעבן.