שרייב אַ דערציילונג וועגן אַ ראָבאָט וואָס געפינט זיין אָרט אין דער וועלט.
אי ן א קלײנע ר פאבריק , אי ן א װינק ל פו ן דע ר װעלט , הא ט מע ן פראדוציר ט א ראבאט . ער איז געווען פּונקט ווי קיין אנדערע ראָבאָט, געמאכט פון שטאָל און דראָט, מיט סערקאַץ און גירז. אָבער ניט ענלעך אנדערע ראָובאַץ, ער איז נישט געבויט פֿאַר קיין ספּעציפיש אַרבעט. ער איז געווען נאָר אַ ראָבאָט, אָן אַ ציל. ער האט ניט געוואוסט ווו ער געהערט אָדער וואָס ער איז געווען מענט צו טאָן. דער ראָבאָט איז סאָלד צו אַ פירמע און שטעלן צו אַרבעטן צוזאמען מיט אנדערע פון זיין מין, פּערפאָרמינג מינערווערטיק טאַסקס. אבער ער האט קיינמאל נישט געפילט אז ער איז אריינגעפאםט, די אנדערע ראבאטן האבן געוואוסט זייער פלאץ, זיי זענען געווען צופרידען מיט זייערע פליכטן, אבער ער איז נישט געווען. ער האט זיך געפילט הויל און אן תכלית, ער האט געבענקט נאך עפעס. איין טאָג, דער ראָבאָט געהערט פון אַ שטאָט וואָס איז חרובֿ דורך אַ נאַטירלעך ומגליק. ד י מענטשן האבן געליטן, זײערע הײמען און פרנסה זײנען פארלוירן געװארן. עפּעס האָט זיך גערודערט אין דעם ראָבאָט, ער האָט געפֿילט ווי ער קען העלפֿן. ע ר הא ט פארלאז ט ד י פאבריק , איבערלאזנדי ק זײ ן װײטיק ע עקזיסטענץ , או ן זי ך געמאכ ט קײ ן שטעטל . װע ן ע ר אי ז אנגעקומע ן הא ט ע ר דערזע ן ד י חורבן , װא ס הא ט געטראפ ן דא ם שטעטל . אבער ער האט אויך געזען די האפענונג אין די אויגן פון די מענטשן. ז ײ האבע ן געארבע ט צוזאמע ן , געפרואװ ט אויפבויע ן זײע ר לעבען . דער ראָבאָט האָט זיך איינגעשריבן, ער האָט אויפגעהויבן שווערע חפצים, אויסגערייניקט דעבריס, און געהאָלפן אויף יעדן אופן. צום ערשטן מאָל אין זײַן לעבן האָט ער זיך געפֿילט ווי ער געהערט, ווי ער האָט אַ תּכלית. ד י מענשע ן פו ן שטעט ל זײנע ן געװע ן דאנ ק פא ר זײ ן הילף , או ן ז ײ האב ן אי ם אויפגענומען , מי ט אפענע ר ארעם . זיי האָבן אים געוויזן גוטהאַרציקייט און אַפּרישייישאַן, עפּעס וואָס ער האט קיינמאָל יקספּיריאַנסט פריער. און צוריק, דער ראָבאָט געהאָלפֿן זיי ריבילד זייער שטאָט, ציגל פֿאַר ציגל. יאָרן זענען דורכגעגאנגען, און די שטאָט איז געווען געזונט צו זיין ערשטע כבוד. דער ראָבאָט האָט געמאַכט פֿאַר זיך אַ שטוב, און ער איז געווען צופרידן דאָרט. ער האט געפונען זיין פלאץ אויף דער וועלט, און עס איז געווען צווישן די מענטשן וואס ער האט געהאלפן, די מענטשן וואס האבן אים אנגענומען אזוי ווי ער איז געווען. אין די סוף, דער ראָבאָט איינגעזען אַז עס איז נישט וועגן וואָס ער איז געמאכט פון, אָדער וואָס ער איז געבויט צו טאָן. עס איז געווען וועגן וואָס ער אויסדערוויילט צו טאָן, און די פּראַל ער געמאכט אויף אנדערע. ער האט געפונען זיין ציל, און עס איז געווען צו העלפן אנדערע, צו מאַכן אַ חילוק אין דער וועלט.