 שאַפֿן אַ קורץ ליד וועגן אַ שטורעם אין ים.
 די כוואליעס צעפאלן אויף דער שיף, ווי דער שטורעם ברויזט מיט גרימצאָרן, דער ווינט ווילט זיין טרויעריק געשריי, צווישן דעם כאַאָס און זאָרג. דער בליץ שלאכטן, א בליק ליכטיק, װי דונערן גײםט זיך און צעפאלן, די םא־ לערז האַלטן זיך מיט אלע כוחות, װי די שיף װאקסט און טרײסט. אָבער דורך דעם שטורעם זעגל מען זיי, העלדיש און אמת ביזן סוף, וואָרעם זיי ווייסן, אַז מיט יעדן גלײַך וועט דער ים ווידער זײַן אַ פֿרײַנד. און ווען עס איז אַלע איבער, און רויק קערט ווידער אַמאָל, דער שטורעם אין ים איז אָבער אַ זכּרון, אַ מייַסע פול פון געפאַר און לאָר.