 יקספּאַנד אויף דעם געדאַנק צו שאַפֿן אַ געשיכטע.
אמאל, אין א ווייטן מלכות, פאלט א פרינץ אריין אין א טיפן שלאף. קיין סיבה פון דעם פּלוצעמדיק שלאָף ווייסט קיינער נישט, אָבער ווי שווער זיי האָבן געפּרואווט, זיי קען נישט וועקן אים. יעדער טאָג, דער מלך און די מלכּה געזעסן בייַ די בעט, כאָופּינג פֿאַר זייער זון צו עפענען זיינע אויגן. מע ן הא ט ארײנגערופ ן ד י הויף־רופאים , אבע ר קײנע ר פו ן ז ײ הא ט ניש ט געקענ ט געפינע ן א הײלונג , פא ר דע ר מיסטעריעזע ר צײט . עס איז געווען ווי דער פּרינץ איז געפאלן אונטער אַ רעגע. טעג האָבן זיך פֿאַרוואַנדלט אין וואָכן, וואָכן אין חדשים און נאָך דער פּרינץ האָט זיך נישט אויפֿגעוועקט. זיינע עלטערן זענען געווען דעוואַסטייטיד און באַזאָרגט וועגן דער צוקונפֿט פון זייער מלכות. אָן זייער זון, ווער וואָלט זיין דער ווייַטער אין שורה צו דעם טראָן? די פאניק האט זיך באלד פארשפרייט, ווען די נייעס האט דערגרייכט די ווייטטע עקן פונעם מלכות. פילע האָבן מורא אַז דאָס אַמאָל בליענדיק לאַנד וועט פאַלן אין כאַאָס. דער מלך און די מלכּה האָבן באַשלאָסן צו זוכן די הילף פון די אלטע קלוג פרוי וואס געלעבט אין די וואַלד. זיי זענען געפארן טעג און ענדליך געפונען זי אין איר וואוינונג. ז ײ האב ן אי ר דערצײלט , װעג ן זײע ר זונס , או ן האב ן זי ך געבעטע ט פא ר הילף . די קלוגע פרוי האט צוגעהערט צו זייער טענה און זיי געזאגט אז זייער זון איז אונטער א קללה. דער בלויז וועג צו ברעכן עס איז געווען צו געפֿינען די אמת ליבע פון דעם פּרינץ און זיי געבן אים אַ קוש. די זוכן אנגעהויבן פֿאַר די פּרינץ 'ס אמת ליבע. פי ל יונגע מײדלעך זײנען געקומען פון װײט און ברײט, האפנדיק צו זײן די, װאם זאל אויפװעקן דעם פירשט. אבער וויי, קיינער פון די קיסאַז קען נישט ברעכן די רעגע. די מלכות איז געווען אין פאַרצווייפלונג, מורא און אַנסערטאַנטי געהערשט. פּונקט ווי אַלע האָפענונג איז געווען פאַרפאַלן, אַ יונג פרוי באוויזן בייַ די שלאָס טויערן. זי האט געהערט װעגן דעם פרינץ׳ס קלאנג און איז געקומען איר העלפן. טראץ די ספקות פונעם הויף האט מען דערלויבט די יונגע פרוי צוצוגיין צום פרינץ. זי האט זיך ארײנגעבויגן און געשטעלט א מילד קוש אויף זײנע ליפן. מיט א מאל האבן זיך דער פירשטס אויגן אויפגעפלאטערט, און ער האט זיך אװעקגעזעצט. די קללה איז געווען צעבראכן! די מלכות האָט זיך געפרייט און עס זענען געווען סעלאַבריישאַנז איבער די לאַנד. דער פּרינץ און די יונגע פֿרוי האָבן זיך שטאַרק פֿאַרליבט, און באַלד דערנאָך האָבן זיי חתונה געהאַט אין אַ גרויסער צערעמאָניע. די מלכות איז ווידער געווען פול מיט האָפענונג און גליק, און אַלץ איז געזונט. פֿון דעמאָלט אָן האָט דער פּרינץ מיט זײַן אמתער ליבשאַפֿט געהערשט דאָס מלוכה מיט חכמה און גוטהאַרציקייט, און זייער פֿאָלק האָט געלעבט מיט גליק.