 דזשענערייט אַ דערציילונג וועגן צוויי טיניידזשערז וואָס סטראַגאַלינג מיט זייער טעגלעך לעבן
אַמאָל, אין אַ שטעטל, נעסטלעד אין די האַרץ פון די מדינה, געלעבט צוויי טיניידזשערז מיט די נאָמען מאַקס און עמילי. מאַקס און עמילי האָבן אַטענדאַד די זעלבע מיטלשול און זענען ביידע אין די עלפט קלאַס. כאטש זיי האבן געהאט פארשיידענע אינטערעסן און געזעלשאפטלעכע גרופעס, האבן זיי געהאט איין זאך; ז ײ האב ן זי ך בײד ע געמאכ ט מי ט זײע ר טאג־טעגלעכ ן לעבן . מאַקס איז געקומען פֿון אַ צעבראָכענער משפּחה, אין שטוב; ער האט געמוזט באהאנדלען מיט די שטענדיקע טענות און מחלוקתן פון די עלטערן. די שפּאַנונג האָט אים געמאַכט שווער זיך צו קאָנצענטרירן אויף דער שול־אַרבעט, און ער האָט זיך אָפֿט מאָל געטראָפֿן הינטער זיך. עמילי, אויף די אנדערע האַנט, האט צו דזשאַגאַל צווישן שולע, אַ טייל-צייט אַרבעט, און זאָרגן פון איר יינגער סיבלינגז. איר עלטערן געארבעט קייפל דזשאָבס צו מאַכן ענדס טרעפן, און עמילי פּעלץ פאַראַנטוואָרטלעך פֿאַר העלפּינג איר משפּחה ווי פיל ווי זי קען. אין שולע, מאַקס און עמילי פּעלץ ויסגעמאַטערט און אָוווערוועלמד, און זייער ראנגלענישן זענען נישט אַננמערקט. ז ײ האב ן געהא ט א זארגענדיקע ר מלמד , װעלכע ר הא ט ז ײ גענומע ן ב ײ ז ײ או ן געפרעג ט װא ס אי ז ניש ט געװען . מאַקס און עמילי האָבן זיך געעפנט צו איר, דערציילט איר וועגן די שוועריקייטן זיי זענען פייסינג. דער מלמד האט אויפמערקזאם צוגעהערט, זיי געברענגט א אקסעלע זיך זיך אויפצובויען, און האט אויפגעשטעלט א פלאן צו העלפן זיי פירן זייער צייט און שול-ארבעט מער עפעקטיוו. עמילי איז ביכולת צו שנייַדן אַראָפּ איר אַרבעט שעה, מיט די שולע צוגעשטעלט איר משפּחה מיט אַ ביסל עקסטרע שטיצן, בשעת מאַקס איז געווען געגעבן עקסטרע צייט און שטיצן אין קאַמפּליטינג זיין אַסיינמאַנץ. מאַקס און עמילי געפונען טרייסט אין ייַנטיילונג זייער ראנגלענישן, און ווי זיי געארבעט צו באַקומען זיי, זיי געווארן גוט פריינט. יעד ן טא ג פלעג ן ז ײ זי ך טרעפ ן אויפ ן שול ן הויף , זיצנדי ק אוי ף א באנק , או ן גערעד ט װעג ן זײע ר לעב ן , חלומות , האפענונגע ן אוי ף דע ר צוקונפט . מיט דער שטיצן פון זייער לערער און יעדער אנדערער, מאַקס און עמילי זענען ביכולת צו בעסער פירן זייער טעגלעך לעבן און, ווי אַ רעזולטאַט, זייער גראַדעס ימפּרוווד, און זיי פּעלץ מער אין יז. זיי פארבליבן נאָענט פריינט, שטענדיק דאָרט צו שטיצן יעדער אנדערער און דערמאָנונג זיך אַז, קיין ענין ווי שווער לעבן קען ויסקומען, זיי זענען קיינמאָל אַליין.