 דזשענערייט אַ קורץ שטיק פון שעפעריש שרייבן וועגן אַ יבערראַשן סנאָוסטאָרם.
עס איז געווען די מיטל פון אפריל, און די פאָרויסזאָגן האט פּרעדיקטעד גאָרנישט אָבער זונשייַן און וואַרעם טעמפּעראַטורעס. אבע ר װע ן דע ר אװנ ט הא ט זי ך אײנגעארדנט , הא ט דע ר הימ ל אויסגעזע ן אנדער ע פלענער . פּלוצלינג, איך געפֿונען זיך געכאפט אין אַ דיק שניי שטורעם, זייַן גוואַלדיק פלערי סווערלינג אין יעדער ריכטונג. פלאַקעס האָבן זיך אַרומגערינגלט אַרום מיר און זיך צוגעכאַפּט צו מײַן מאַנטל, פֿאַרוואַנדלט די וועלט אין אַ געמעל פֿון גלענצנדיק ווייס. עס איז געווען אַן אומגעריכט טוויסט, צו זאָגן די מינדסטער, אַ יבערראַשן שנייפאַל וואָס האָט אונדז אַלע אויפגעטרייסלט. אָבער, עס איז געווען עפּעס מאַגיש וועגן דעם פּלוצעמדיק ענדערונג, דעם נאַטור ס וועג צו דערמאָנען אונדז אַז מאל, די מערסט אומגעריכט מאָומאַנץ זענען די וואָס נעמען אונדזער אָטעם. װע ן אי ך הא ב שפאציר ט אי ן ד י פינקלענדיק ע גאסן , הא ט זי ך איבע ר מי ר ארומגעכאפ ט א רואיק ע געפיל . די נאַכט לופט איז געווען קיל און דערפרישן, און איך קען נישט העלפן אָבער באַווונדערן דעם מעזמערייזינג דערזען. די שנייעלע האבן געטאנצט און זיך געדרימלט, װי זײ װאלטן דערצײלט א מעשה, א מעשה װעגן דעם װינטערם לעצטן ארומנעמען אײדער דער פרילינג האט זיך גענומען. אין די סוף, די יבערראַשן שניי שטורעם קען האָבן געכאפט אונדז אַוועק היטן, אָבער עס איז געווען אַ דערמאָנונג אַז שיינקייט קען אויפשטיין אין די מערסט אומגעריכט ערטער.