ווי טוט Newton's Second Law of Motion אַפּלייז צו אַ ראַקינג שטול?
ניוטאן'ס צווייטע באוועגונגס געזעץ זאגט אז די פארשנעלערונג פון אן אביעקט איז דירעקט פראפּאָראציע צו דער נעץ קראפט וואס אקט אויף אים און פאַרקערט פראפּאָראציע צו זיין מאסע. עס איז אויסגעדריקט אין די פאָרמולע F = ma, ווו F רעפּראַזענץ די נעץ קראַפט, m רעפּראַזענץ די מאַסע, און a רעפּראַזענץ די אַקסעלעריישאַן. דאס מיינט אז א גרעסערע קראפט וועט פראדוצירן א גרעסערע אַקסעלעראציע, בשעת א גרעסערע מאסע וועט ברענגען א קלענערע אַקסעלעראציע. ווען עס קומט צו א וויקינג שטול, איז דער פרינציפ פון ניוטאן'ס צווייטע געזעץ אין ארבעט ווען איינער רוקט אהין און צוריק אויפן שטול. ווען דער מענטש שטופּט צוריק אָדער פאָרויס אויף די אַרמרעסץ אָדער די שטאָק, זיי אַפּלייינג אַ קראַפט צו די שטול. די קראַפט, קאַמביינד מיט די מאַסע פון די שטול און דער מענטש זיצן אויף אים, רעזולטאַט אין די אַקסעלעריישאַן, אָדער באַוועגונג, פון די ראַקינג שטול. וואס שווערער דער מענטש שטופט, אלץ גרעסער איז די קראפט, און אלץ גרעסער איז די פארשנעלערונג פונעם שאקלשטול. אין דערצו, די מאַסע פון דעם מענטש זיצן אין די שטול און דער שטול זיך שפּילן אַ ראָלע אין באַשטימען די אַקסעלעריישאַן. אויב די מאַסע איז גרעסער, די אַקסעלעריישאַן וועט זיין קלענערער פֿאַר דער זעלביקער סומע פון געווענדט קראַפט. אין קיצער, די צווייטע באַוועגונג געזעץ פון ניוטאָן אַפּלייז צו די ראַקינג שטול אין אַז די קראַפט געווענדט צו דער שטול און זייַן מאַסע באַשטימען ווי שנעל און מיט ווי פיל אַקסעלעריישאַן דער שטול באוועגט ווען עס ראַקס הין און צוריק.