 דזשענערייט אַ פיקשאַנאַל דערציילונג מיט די פאלגענדע פראַזע.
דזשיין איז געזעסן אין איר צימער און אויסגעשטרעקט דורכן פענצטער, צוקוקן ווי די רעגן טראפנס לויפן אראפ פון גלאז. "מאָרגן וועט זיין אַנדערש," זי שושקעט צו זיך. צו לאנג איז זי געווען פארכאפט אין דער זעלבער רוטין, לויט די זעלבע מוסטערן, מורא געהאט צו נעמען א ריזיקירן און טוישן איר לעבן. אבער די צייט איז געקומען צו ברעכן דעם ציקל און אָנהייבן ווידער. זי האָט שטענדיק געחלומט צו ווערן אַ קינסטלער, אָבער אירע עלטערן האָבן זי איבערצייגט צו נעמען אַ מער פּראַקטישער וועג און לערנען געשעפט. אָבער איצט, יאָרן שפּעטער, זיצנדיק אין איר פֿירמע ביוראָ, האָט זי אײַנגעזען, אַז זי איז נישט צופרידן. זי האט געװאלט שאפן, לאזן װילן איר פאנטאזיע, ברענגען שײנקײט אין דער װעלט, אבער איר איצטיקע ארבעט האט גארנישט דערפון געלאזט. אַזוי, זי געמאכט די באַשלוס צו פאַרלאָזן און נאָכגיין איר חלומות. עס איז געווען אַ סקערי געדאַנק, אָבער זי געוואוסט עס איז וואָס זי דארף צו טאָן. "מאָרגן וועט זיין אַנדערש," זי געזאגט ווידער, דאָס מאָל מיט מער איבערצייגונג. ז י הא ט ארויסגענומע ן אי ר סקעטשבוך , או ן הא ט אנגעהויב ן צייכנ ן או ן לאזנדי ק אי ר שעפערישקייט . זי האָט זיך געפילט לעבעדיק, ווי זי ווערט ענדלעך דער מענטש וואָס זי האָט שטענדיק געמיינט צו זיין. צומארגנ ס אי ז ז י ארײ ן אי ן אי ר באלעבאס־אמט , או ן הא ט ארײנגעגעב ן אי ר רעזיגנאציע . אז זי איז ארויס פון געביידע, האט זי געפילט ווי א וואג איז אויפגעהויבן געווארן פון די פלײצעס. זי איז געווען פריי צו נאָכגיין איר לייַדנשאַפט, צו לעבן די לעבן זי האט שטענדיק געוואלט. זי האָט געוווּסט, אַז עס וועט נישט זײַן גרינג, אָבער זי האָט אויך געוווּסט, אַז עס וועט זײַן ווערט. פֿון דעם טאָג פאָרויס, דזשיין ס לעבן איז געווען אַנדערש. זי האָט זיך אַרײַנגעוואָרפֿן אין איר קונסט, געשאַפֿן שיינע מאָלערײַען, און אַפֿילו אָנגעהויבן איר אייגענע גאַלעריע. עס איז ניט שטענדיק גרינג, אָבער זי איז געווען צופרידן, לעבעדיק איר לעבן אויף איר טערמינען, יאָגן איר חלומות. זי איז געווען צופרידן אַז זי האט גענומען די ריזיקירן, ווייַל עס האט איר צו אַ מער פולפילינג לעבן. און דאָס אַלץ האָט זיך אָנגעהויבן מיט דעם געדאַנק, "מאָרגן וועט זיין אַנדערש."