 שאַפֿן אַ קורץ דערציילונג וועגן אַ מאַדזשיקאַל באַשעפעניש וואָס לעבט אין די וואַלד.
אַמאָל, טיף אין האַרצן פֿון אַן אַלטן וואַלד, האָט געלעבט אַ מאַגיש באַשעפֿעניש. זיין נאָמען איז געווען מיראַ, און עס איז געווען ניט ענלעך קיין אנדערע באַשעפעניש אין די וואַלד. מירא האט געהאט דעם קערפער פון א הירש, די פליגל פון א פלאַטערל און דער עק פון א פוקס. זיין פוטער האט שימערט אין די זונשייַן, טשאַנגינג פארבן פון גרין צו בלוי צו לילאַ. מיראַ איז געווען אַ מילד באַשעפעניש, און עס איז געווען ליב געהאט דורך אַלע וואס געלעבט אין די וואַלד. מיראַ האט די יינציק פיייקייַט צו שענקען וויל. ווען א באשעפעניש פון וואלד איז נויטיק, פלעגן מען זוכן מירא, און זי האט אלעמאל געהאלפן. איין טאָג איז צו איר געקומען אַ משפּחה פון קיניגל מיט אַ ווינטשן. זײע ר הײ ם אי ז געװע ן צעשטערט , דור ך א שטורעם , או ן ז ײ האב ן ניש ט געהא ט װאוהי ן צ ו גײן . מירא האט זיך צוגעהערט צו זײער װינטש, צוגעמאכט די אױגן, און װען זי האט זײ װידער געעפנט, האט געװארט אויף די קיניגל א שײנע נײע הײם. מיט די יארן האבן זיך פארשפרייט ווייט און ברייט מעשיות וועגן מיראס גוטסקייט. באשעפענישן פון איבערן וואלד זענען געקומען צו איר הילף, און זי האט קיינמאל קיינמאל קיינעם נישט אוועקגעמאכט. אפיל ו מענשען , װעלכ ע האב ן שוי ן שוי ן לאנג ע פארגעם ן דע ם מאגיש ן פו ן װאלד , זײנע ן געקומע ן אי ן מירא ע אי ן נויט . און זי האָט שטענדיק דערלויבט זייער וואונטשן, קיין ענין ווי גרויס אָדער ווי קליין. מירא האט געלעבט א סך יארן, און זי האט קײנמאל נישט אויפגעהערט צו העלפן די נויטיקע. אפילו ביזן היינטיקן טאג קען מען זי נאך געפינען אין הארץ פון וואלד, פליענדיק ארום אויף די פלאַטערל פליגל, שטענדיק גרייט צו הערן און צו געבן אַ וואונטש. און אויב איר זענט אלץ אין נויט, אַלע איר האָבן צו טאָן איז זוכן איר, און זי וועט זיין דאָרט צו העלפן איר אויך.