שרייב אַ שעפעריש דערציילונג וועגן אַ צייט טראַוולער.
אַמאָל איז געווען אַ יונגע, נײַגעריקע געלערנטע מיטן נאָמען אַליס. ווי אַ קינד, אַליס איז שטענדיק פאַסאַנייטיד דורך פאַרשידענע פּיריאַדז פון געשיכטע, אָבער זי איז שטענדיק פראַסטרייטאַד דורך די פאַקט אַז זי קען נאָר לייענען וועגן זיי אין ביכער. אַזוי, ווען זי איז עלטער און געווארן אַ געלערנטער, זי באַשלאָסן צו אָפּגעבן איר לעבן צו ינווענטינג אַ צייט מאַשין. נאָך פילע יאָרן פון טייערלאַס אַרבעט, אַליס לעסאָף סאַקסידאַד. זי באשאפן אַ קליין כאַנדכעלד מיטל וואָס קען אַריבערפירן איר צו קיין אָרט און צייט זי געוואלט. יקסייטאַד און לאָעט צו פּרובירן עס אויס, אַליס אריין די דעסטיניישאַן צייט און אָרט און געדריקט דעם קנעפּל. מיט א מאל איז זי ארומגערינגלט געװארן מיט א ליכטיק ליכט און װען עס האט זיך פארװײנט, האט זי זיך געפונען אין מיטן פון א פארנומען מארק־פלאץ אין אלט־רוים. אַליס איז וואַנדערד אין די גאסן פון רוים, וואַנדערינג פון די סייץ און סאָונדס אַרום איר. זי האט געזען די קאָלאָססעום, די פּאַנטהעאָן, און אַפֿילו וואָטשט אַ גלאַדיאַטאָר קאַמף. ווען זי איז געגאנגען, האט זי זיך געוואונדערט ווי אזוי דאס וועט טוישן דעם גאַנג פון דער געשיכטע. וואָס אויב זי אַקסאַדענאַלי געטאן עפּעס וואָס געביטן די צוקונפֿט? מיט דעם געדאנק האט זי זיך גיך צוריקגעקערט צו דער אײגענער צײט. פון דעמאָלט אָן, אַליס געפארן צו פילע פאַרשידענע צייט פּיריאַדז, באזוכן באַרימט געשעענישן אַזאַ ווי די סיינינג פון די דעקלאַראַציע פון ינדעפּענדענסע און די פאַל פון די בערלינער וואנט. אבער זי האט שטענדיק געווען אָפּגעהיט ניט צו טוישן דעם גאַנג פון געשיכטע. אַנשטאָט, זי באמערקט, גענומען הערות און אַפֿילו געבראכט צוריק קליין אַרטאַפאַקץ צו לערנען. ווי זי געלערנט מער וועגן אונדזער פאַרגאַנגענהייט, אַליס איינגעזען אַז צייט רייזע קען נישט בלויז העלפֿן איר בעסער פֿאַרשטיין געשיכטע אָבער אויך פאָרעם אַ בעסער צוקונפֿט. אַזוי, זי אנגעהויבן צו טיילן איר פיינדינגז און געדאנקען מיט די וועלט, כאָופּינג צו ינספּירירן אנדערע צו לערנען פון דער פאַרגאַנגענהייט און בויען אַ ברייטער מאָרגן. און ווי פֿאַר איר צייט מאַשין, נו, זי געהאלטן אַז ווי איר קליין סוד. יעדעס מאל, ווען די וועלט איז געווארן צו איבערהויפט, וואלט זי זיך אנטלויפן אין דער פארגאנגענהייט, זיך צו דערמאנען, אז אלץ איז מעגליך, אויב מען גלייבט אין זיך און קיינמאל נישט אויפגעבן.