 באַשרייַבן די קולטור פּראַל פון אַ באַזונדער ווערק פון קונסט.
די מאָנאַ ליסאַ איז אַ געמעל באשאפן דורך לעאָנאַרדאָ דאַ ווינטשי בעשאַס די רענעסאַנס אין די פרי 16 יאָרהונדערט. עס איז אַ פּאָרטרעט פון אַ פרוי וועמענס אידענטיטעט איז נאָך אַ טעמע פון דעבאַטע, און שילדערט איר זיצן, מיט אַ קליין שמייכל און אַ קלאָר אויסדרוק. די געמעל ווערט ביי פילע פאררעכנט אלס א מײַסטערווערק, און איז איינע פון די מערסט באַרימטע קונסטווערק אין דער וועלט. די קולטור פּראַל פון די מאָנאַ ליסאַ איז גוואַלדיק. עס האט ינספּייערד קאַונטלאַס קינסטלער, דיכטערס און שרייבערס, און איז געווען רעפעראַנסט, פּאַראָדיד און ריפּראַדוסט אויף אַ וואַסט וואָג. די עניגמאַטישע טעמע פֿון דעם געמעל און איר באַרימטער שמייכל האָבן פֿאַרכאַפּט די צוקוקער במשך פֿון יאָרהונדערטער, און די השפּעה פֿון מאָנאַ ליסאַ האָט זיך ווײַט אַרויס פֿון דער קונסט־וועלט. איר בילד איז געווארן אַ קולטור בילדל, וואָס איז ארויס אויף אַלץ פון ה-שירץ צו פרידזשידער מאַגנאַץ. די מאָנאַ ליסאַ האט אויך געשפילט אַ ראָלע אין פורעמונג אונדזער פּערסעפּשאַנז פון שיינקייט און פעמאַנינאַטי. איר קלאָר בליק און קליין שמייכל האָבן קומען צו פאָרשטעלן די ידעאַל פון ווייַבלעך שיינקייט, און זי איז אָפט געהאלטן ווי אַ בייַשפּיל פון חן און עלאַגאַנס. אין דערצו, די מאָנאַ ליסאַ האט אויך געהאט אַ פּראַל אויף די פעלד פון קונסט געשיכטע און קריטיק. די געמעל איז געווען די טעמע פון קאַונטלאַס שטודיום, עסיי און ביכער, מיט קונסט היסטאָריאַנס, קריטיקס און קוראַטאָרס אַנאַלייזינג יעדער דעטאַל פון די ווערק צו ופדעקן זייַן מינינגז און סיקריץ. קוילעלדיק, די קולטור פּראַל פון די מאָנאַ ליסאַ איז באַטייַטיק און ענדיורינג, און די געמעל האלט צו באַגייַסטערן און כאַפּן מענטשן אַרום די וועלט.