שרייב אַ געשיכטע וועגן אַ קאַץ וואָס איז סטאַק אין אַ בוים.
אַמאָל איז געווען אַ שיין און אַדווענטשעראַס קאַץ מיטן נאָמען וויסקערס. ווהיסקערס געלעבט אין אַ היימיש קליין הויז מיט איר באַזיצער, פרוי סמיט. וואָנצעס ליב געהאט צו ויספאָרשן די ינ דרויסן און שפּילן מיט איר פריינט אין דעם גאָרטן. איין ליכטיק מאָרגן, וויסקערס באַשלאָסן צו גיין אין דעם גאָרטן. זי האט דערזען א שײנעם פלאַטערל און האט אים גענומען יאגן. דער פלאַטערל איז געפֿלױגן העכער און העכער און אָן דעם װיסן, זײַנען װאַסקערס אַרױפֿגעלאָפֿן ביז אַ שפּיץ פֿון אַ הויכן בוים. מיט א מאל האט װיסקערס אראפגעקוקט און פארשטאנען װי הויך זי איז ארוים. זי איז געווען דערשראָקן און האט נישט וויסן ווי צו באַקומען צוריק אַראָפּ. ז י הא ט אנגעהויב ן מיאו ן או ן װײנען . פרוי סמיט האט געהערט איר געשריי און געקומען צו לויפן צו דעם גאָרטן. ווען זי האָט דערזען וויסקערס שטעקן אין בוים, האָט זי אָנגעהויבן פּאַניק. פרוי סמיט האט געפרואווט רופן אויס צו וויסקערס, אבער די דערשראָקן קאַץ וואָלט נישט רירן. פרוי סמיט האָט געוווּסט, אַז זי מוז האנדלען שנעל; זי האט געשווינד גערופן די פייער אָפּטיילונג און דערקלערט די סיטואַציע. באלד איז אנגעקומען צום גארטן א גרויסע רויטע פייערלעשער טראק. די פייערלעשער האבן שנעל אויפגעשטעלט זייער לייטער און איינער פון זיי איז ארויף ארויף צו ראטעווען וויסקערס. די קליין דערשראָקענע קאַץ האָט זיך ענדלעך געפילט זיכער און האָט דערלויבט דעם פייערלעשער זי אויפצונעמען און צוריק אַראָפּברענגען. ווהיסקערס איז לעסאָף זיכער און צוריק אין פרוי סמיט ס געווער. אַלעמען איז געווען אַזוי צופרידן צו האָבן געראטעוועט די קליין קאַץ. פון יענעם טאג אן איז ווהיסקערס געווען מער פארזיכטיג ביי אירע ווענטורעס און נאכאמאל קיינמאל נישט ארויף צו הויך. דער סוף.