פאַרגלייַכן און קאַנטראַסט רעגולירן און דירעגיאַליישאַן.
רעגולירן און דירעגיאַליישאַן רעפּראַזענץ פאַרקערט אַפּראָוטשיז צו די ראָלע פון רעגירונג אין די פאַרזע פון געשעפטן און ינדאַסטריז. רעגולירן רעפערס צו דער שאַפונג, ימפּלאַמענטיישאַן און ענפאָרסמאַנט פון כּללים און סטאַנדאַרדס דורך די רעגירונג, בשעת דירעגולאַטיאָן רעפערס צו די רעדוקציע אָדער באַזייַטיקונג פון די כּללים. אין דעם קאָנטעקסט פון רעגולירן, גאַווערמאַנץ זוכן צו באַשיצן קאָנסומערס, העכערן פאַרמעסט און פאַרמייַדן מאַנאַפּאַליז דורך באַשטעטיקן גיידליינז און אָוווערסיינג די פּראַקטיסיז פון קאָמפּאַניעס אין די רעגיאַלייטאַד אינדוסטריע. דאָס קען אַרייַנציען די שאַפונג פון רעגולאַטאָרי יידזשאַנסיז, אַזאַ ווי די ענוויראָנמענטאַל פּראַטעקשאַן אַגענסי אָדער די סעקוריטיעס און עקסטשאַנגע קאַמישאַן, וואָס מאָניטאָר און דורכפירן העסקעם מיט די כּללים וואָס די רעגירונג האָט באַשטימט. ינדאַסטריז וואָס זענען אָפט אונטערטעניק צו רעגולירן אַרייַננעמען באַנקינג, כעלטקער, טעלאַקאַמיונאַקיישאַנז און ענערגיע. דירעגולאַטיאָן, אויף די אנדערע האַנט, איז באזירט אויף דעם גלויבן אַז ווייניקער רעגירונג ינטערווענטיאָן אין די מאַרק קענען פירן צו געוואקסן פאַרמעסט, נידעריקער פּרייסאַז און געוואקסן כידעש. די רעגולאַטיאָן פּראַפּאָונאַנץ טענהן אַז יבעריק רעגולירן קענען דערשטיקן געשעפט וווּקס און באַגרענעצן די ברירות בנימצא צו קאָנסומערס. אין פיר, דירעגולאַטיאָן אָפט ינוואַלווז די ילימאַניישאַן אָדער אָפּרו פון רעגיאַליישאַנז און רעקווירעמענץ וואָס געשעפטן באַטראַכטן בערדאַנסאַם אָדער ומנייטיק. עס זענען גילטיק אַרגומענטן פֿאַר ביידע רעגולירן און דירעגיאַליישאַן, און געפֿינען די רעכט וואָג צווישן די צוויי איז אָפט אַ ענין פון פּאָליטיש און עקאָנאָמיש דעבאַטע. לעסאָף, דער באַשלוס צו רעגולירן אָדער דירעגיאַלייט אַן אינדוסטריע דעפּענדס אויף פילע סיבות, אַרייַנגערעכנט די נאַטור פון די אינדוסטריע, די צילן פון די רעגירונג און די באדערפענישן פון די קאָנסומערס.