באַשרייַבן ווי צוויי פאַרשידענע קאַלטשערז קען זען די זעלבע טעמע אין פאַרשידענע וועגן.
קולטור האט אַ טיף ווירקונג אויף ווי מענטשן טייַטשן און פֿאַרשטיין די וועלט אַרום זיי. די זעלבע טעמע קענען זיין וויוד דיפערענטלי דורך צוויי פאַרשידענע קאַלטשערז, באזירט אויף זייער יינציק גאַנג פון ביליפס, וואַלועס און מינהגים. לאָמיר נעמען דעם ביישפּיל פון דעם באַגריף פון טויט. אין מערב קולטורען, טויט איז אָפט ווי אַ סוף, מיט וויינען און טרויער ווי פּראָסט אויסדרוקן פון טרויער בעשאַס פונעראַלס. די געפיל פון אָנווער און טרויעריק זענען אונטערגעשטראכן, און מענטשן בכלל אָנטאָן אין שוואַרץ ווי אַ צייכן פון טרויער. לעווייַע באַדינונגס אָפט פאָקוס אויף סעלאַברייטינג די לעבן פון די פאַרשטאָרבן, אָבער די פינאַליטי פון טויט בלייבט אַ פייַערלעך און מאל טאַבו טעמע. אין קאַנטראַסט, עטלעכע מזרח קאַלטשערז זען טויט ווי אַ נאַטירלעך טייל פון די לעבן ציקל, און ווי אַ יבערגאַנג צו אן אנדער פאַסע פון עקזיסטענץ. פֿאַר בייַשפּיל, אין הינדו קולטור, טויט איז געזען ווי דער אָנהייב פון אַ נייַ ציקל פון גילגול, ווו די נשמה באוועגט פון איין גוף צו אנדערן, גענומען אויף אַ נייַע נסיעה. אין דעם קולטור, לעווייַע ריטשואַלז זענען קאַנסטראַקטאַד צו העלפן באַפרייַען די נשמה פון דעם גוף, און ווייַס איז טיפּיקלי וואָרן ווי אַ סימבאָל פון ריינקייַט און באַפרייַונג. טויט איז באמערקט ווי אַ קאַנטיניויישאַן אלא ווי אַ סוף. ווי געוויזן אין דעם בייַשפּיל, די זעלבע טעמע קענען זיין ינטערפּראַטאַד דיפערענטלי באזירט אויף די קולטור אָביעקטיוו דורך וואָס עס איז וויוד. קולטור שאַפּעס אונדזער פארשטאנד און גלויבן, און עס איז וויכטיק צו דערקענען און רעספּעקט די דייווערסיטי פון פּערספּעקטיווז וואָס עקסיסטירן.