וואָס ליטעראַרישע עלעמענטן און מיטלען האָט מען גענוצט אינעם ליד "צו אַ הימללעכער"?
"צו אַ הימללעכער" איז אַ ליד געשריבן דורך פּערסי בישע שלי אין 1820, און עס אַנטהאַלט פֿאַרשיידענע ליטעראַרישע עלעמענטן און מכשירים דורכאויס דעם טעקסט. די ליד איז אַן אָדע, אַ פאָרעם פון ליריק פּאָעזיע וואָס סעלאַברייץ אַ טעמע, אין דעם פאַל, אַ סקילאַרק. דער פּאָעט ניצט עטלעכע ליטערארישע מכשירים אַזאַ ווי פּערסאָנאַפאַקיישאַן דורך אַדרעסינג דעם פויגל ווי אַ "בליטע גייסט," אַטריביוטינג מענטש מידות צו אים. דאָס איז קענטיק איבער די פּאָעמע, ווו די פויגל איז געזאגט צו "גיסן זיין פול האַרץ" אין "פּראָפוסע סטריינז פון אַנפּרימעדיטייטיד קונסט." אן אנדער ליטערארישע מיטל געניצט אין דעם ליד איז ימאַדזשרי. שעלי ניצט בילדער וואָס אַפּעלירן צו די חושים פון די לייענער. למשל, אין די שורות "ווי אַ פֿײַער־וואָלקן/דער בלויער טיף דו פֿליגעסט" שאַפֿט דער פּאָעט אַ לעבעדיק בילד, וואָס דערמעגלעכט די לייענער צו וויזשווירן דעם פֿויגל, וואָס שוועבט אין הימל. שעלי ינקאָרפּערייץ אויך מעטאַפאָרז און סימילעס צו ציען פאַרגלייַך צווישן די סקילאַרק און אנדערע אַבדזשעקץ, אַזאַ ווי ווען ער קאַמפּערז די פויגל 'ס פלי צו "אַן אַנבאָדיעד פרייד וועמענס ראַסע איז נאָר אנגעהויבן," ונטערשטרייַכן זייַן פרייהייט און די גליק עס ברענגט. אַלליטעראַטיאָן איז געניצט צו שאַפֿן אַ מוזיקאַליש ווירקונג אין די פּאָעמע, ווי געזען אין שורות אַזאַ ווי "ווי אַ פּאָעט פאַרבאָרגן / אין דער ליכט פון געדאַנק," ווו די יבערכאַזערונג פון די "ה" קלאַנג לייגט צו די לויפן פון די ליד. צום סוף, ניצט שעלי אַ ריי ליטעראַרישע עלעמענטן און מכשירים, אַזאַ ווי פּערסאָניפיקאַציע, בילדער, מעטאַפאָרן, סימילעס און אַליטעראַציע, כּדי צו באַרײַכערן דעם אינהאַלט פֿון דעם ליד, בשעת זיי איבערגעבן די שיינקייט און פּרעכטיגקייט פון דער סקילערק.