 דזשענערייט אַ געשיכטע וועגן אַ עלנט פויגל.
אמאל, אין א געדיכטן וואלד פול מיט הויכע ביימער און ציפערנדיקע פײגעלעך, האט געלעבט א קלײן פײגעלע מיטן נאמען לילא. לילאַ איז געווען ניט ענלעך די אנדערע פייגל אין די וואַלד. זי איז געווען אַ שעמעוודיק און ינטראָווערט פויגל, וואס בעסער צו זיין אַליין. ז י פלעג ט פארברענגע ן ד י גרעםט ע טע ג זיצנדי ק אוי ף א צװײג , קוקנדי ק ד י אנדער ע פײגלע ך פליע ן או ן זי ך צוזאמע ן שפילן . לילא האט געבענקט זיך צוהאנדלען מיט די אנדערע פײגל, אבער די שעמעװדיקקײט האט זי אלץ צוריקגעהאלטן. זי האט מורא געהאט, אז די אנדערע פײגל װעלן זי נישט געפעלן, אדער זײ װעלן מיט איר מאכן א שפאס. אזו י הא ט ז י װײטע ר פארברענגע ן אי ר טע ג אי ן אײנזאמקײט , קוקנדי ק פו ן װײטנס . איין טאג, ווען לילא איז געזעסן אויף איר צווייג, איז ביי איר געלאנדעט א שיינע פויגל. עס איז געווען אַ פויגל ווי קיין זי האט קיינמאָל געזען פריער. זײנ ע פעדער ן זײנע ן געװע ן ליכטיק ע או ן קאלירפול , או ן ע ס הא ט געהא ט א זיס , ניגון . דאס שײנע פײגעלע האט געשמײכלט צו לילא און זיך פארשטעלט װי מיא. מיאַ קען זינען אַז לילאַ איז עלנט, און זי באַשלאָסן צו באַפרייען איר. זיי האָבן גערעדט פֿאַר שעה, און לילאַ געפונען זיך עפן זיך צו מיאַ אין אַ וועג זי קיינמאָל האט פריער. מיא האט זיך צוגעהערט מיט גוטהאַרציקייט און פארשטאנד, און לילאַ האָט פאַרשטאַנען אַז זי האָט ענדלעך געפונען אַ פריינד. פֿון דעם טאָג אָן, לילאַ און מיאַ געווארן די בעסטער פריינט. זיי וואלטן געפלויגן און זיך שפילן צוזאמען, און לילא האט זיך שוין נישט געפילט איינזאם. זי האט געפונען א פרײנד, װאם האט זי אנגענומען פאר װאם זי איז, און זי איז דאנקבאר דערפאר. לילאַ געלערנט אַז מאל אַלע עס נעמט איז אַ ביסל מוט צו דערגרייכן און מאַכן אַ קשר. און מיט דעם האָט זי געפֿונען ניט נאָר אַ פֿרײַנד, נאָר אויך אַ חוש פֿון געהערן אין דער וועלט אַרום איר.