אַרויסגאַנג אַ קורץ געשיכטע וועגן אַ משפּחה ס וואַקאַציע.
אַמאָל איז געווען אַ משפּחה פון פיר. יוחנן, דער פאטער, שרה, די מוטער, און זייער קינדער, ליליע, און אַלעקס. זיי געלעבט אין אַ קליין שטאָט אין די שטאַט פון קאַנסאַס. די משפּחה האט געארבעט שווער אַלע יאָר לאַנג, און זיי אַלע פארדינט אַ ברעכן. יוחנן האט געארבעט לאַנג שעה אין די אָפיס, בשעת שרה איז געווען פאַרנומען מיט זאָרגן פון די קינדער און זייער היים. אַלעקס האט שוין געלערנט שווער פֿאַר זיין יגזאַמז, בשעת לילי איז געווען פאַרנומען מיט פּראַקטיסינג פֿאַר איר טאַנצן רעסיטאַל. איין זוניק מאָרגן, יוחנן און שרה באַשלאָסן אַז עס איז צייַט פֿאַר אַ משפּחה וואַקאַציע. זיי זענען שוין לאַנג נישט אַוועק צוזאַמען, און זיי אַלע האָבן געדארפט אַ ברעכן פון זייער טעגלעך רוטינז. אַזוי, זיי פּאַקט אַרויף זייער סוטקייסיז און שטעלן זיך אויף אַ וועג יאַזדע צו די ברעג. די משפּחה איז אנגעקומען צום ברעג נאָך אַ לאַנג פאָר, און זיי זענען אַלע יקסייטאַד צו זען דעם אָקעאַן. זיי האבן געקענט הערן דעם קלאנג פון די כוואליעס וואס האבן געקראכן קעגן דעם ברעג, און זיי האבן נישט געקענט ווארטן צו טונקען די פיס אין וואסער. די קומענדיקע טעג זענען געווען פול מיט שפּאַס און יקסייטמאַנט. די משפּחה פארבראכט זייער טעג שווימערייַ אין די אָקעאַן, בויען זאַמדקאַסטאַלז און ויספאָרשן די ברעג. אי ן ד י אװנט ן פלעג ן ז ײ זיצ ן צוזאמע ן או ן צוקוק ן דע ם זונ ־ אונטערגאנג , געפיל ט דאנקבאר ע פא ר דע ר טײער ע צײט . אויף די לעצטע טאָג פון זייער וואַקאַציע, די משפּחה געזעסן צוזאַמען אויף דעם ברעג, וואַטשינג די זון באַשטעטיקן איבער די אָקעאַן. זיי זענען אַלע צופרידן און רילאַקסט, געפיל רידזשווואַנייטיד פון זייער צייט אַוועק. יוחנן און שרה האָבן געשמייכלט איינער דעם אנדערן, געוואוסט אַז זיי האָבן געגעבן זייער משפּחה אַ וואַקאַציע צו געדענקען. ווען זיי פּאַקט אַרויף זייער מאַשין צו גיין צוריק היים, די משפּחה געוואוסט אַז זיי וועלן שטענדיק אָפיטן די מעמעריז פון זייער צייט אויף דעם ברעג. ביז דער ווייַטער וואַקאַציע, זיי וואָלט האַלטן אויף די מעמעריז און קוקן פאָרויס צו מאַכן מער אין דער צוקונפֿט.