דערקלערן די פיר סטאַגעס פון טרויער
טרויער איז אַ קאָמפּלעקס און העכסט ינדיווידזשואַלייזד פּראָצעס, אָבער פילע מענטשן טיילן פּראָסט סטאַגעס ווען זיי אַרבעטן דורך זייער יקספּיריאַנסיז. די סטאַגעס זענען ערשטער באַקענענ דורך סייקיאַטער עליזאַבעטה קובלער-ראָס אין איר בוך "אויף טויט און שטאַרבן" אין 1969. לויט Kübler-Ross, עס זענען פיר סטאַגעס פון טרויער: 1. אָפּלייקענונג: ווען עמעצער ערשטער לערנט וועגן זייער אָנווער, זיי אָפט געראַנגל צו אָנכאַפּן די פאַקט. זיי קען פילן געליימט אָדער דיסאָריענטיד, און געראַנגל צו אָננעמען אַז די אָנווער איז שטענדיק. 2. כּעס: נאָך די פאַקט הייבט צו זינקען אין, מענטשן זאל אָנהייבן צו פילן בייז אָדער פאַרדראָס. זיי קען פילן פארלאזן, אָדער באַשולדיקן אנדערע פֿאַר זייער אָנווער. דער כּעס קענען זיין דירעקטעד צו ווער עס יז, אַרייַנגערעכנט דאקטוירים, פרענדז, משפּחה אָדער אפילו דער מענטש וואס איז געשטארבן. 3. באַרגינינג: אַמאָל די כּעס סאַבסיידז, יחידים זאל אָנהייבן צו מעציע מיט אַ העכער מאַכט, טריינג צו ריגיין קאָנטראָל פון די סיטואַציע. זיי זאלן האָבן געדאנקען ווי "אויב נאָר איך האט געטאן דעם אַנדערש, זיי קען נאָך זיין דאָ" אָדער "אויב איך צוזאָג צו זיין אַ בעסער מענטש, קענען זיי נישט קומען צוריק?" 4. דעפּרעסיע: ווי יחידים אָנהייבן צו אָננעמען די פאַקט פון זייער אָנווער, זיי קען געראַנגל מיט דעפּרעסיע. זיי זאלן פילן אָוווערוועלמד מיט טרויער, און געראַנגל מיט טעגלעך אַקטיוויטעטן. די בינע איז אנגעצייכנט דורך געפילן פון עמפּטינאַס און פאַרצווייפלונג, און איז אָפט די כאַרדאַסט און לאָנגעסט צו אַרבעטן דורך. עס איז וויכטיק צו טאָן אַז די סטאַגעס פון טרויער זענען נישט לינעאַר און מענטשן קענען מאַך הין און צוריק צווישן סטאַגעס אָדער האָפּקען סטאַגעס גאָר. מענטשן קען אויך דערפאַרונג נאָך סטאַגעס נישט דערמאנט דאָ, און דאָס איז אָוקיי. יעדער דערפאַרונג טרויער אין זייער אייגן וועג און עס איז קיין רעכט אָדער אומרעכט וועג צו טרויערן.