דזשענערייט אַ קורץ דערציילונג וועגן אַ צייט טראַוולער וואָס ויספאָרשן די פאַרגאַנגענהייט.
אמאל , אי ן א װײטע ר צוקונפט , הא ט געװאוינ ט א נײגערדיקע ר צײט־רײזע ר מיט ן נאמע ן דזשייק . ע ר הא ט שטענדי ק געשפיר ט א ן אומ־קװענקלעכ ן דורשט ן צ ו היסטאריע , פאר ן אנטדעק ן ד י סוד ן פו ן דע ר פארגאנגענהײט , או ן פארשטאנע ן ד י מוצאי ם פו ן דע ר איצטיקע . דערפֿאַר האָט ער, אין איינעם אַ שטײַגעריקן נאָכמיטאָג, באַשלאָסן אַרויסצוגיין אויף אַ רייזע אין דער פאַרגאַנגענהייט. ער איז אַרײַן אין זײַן גליטשיקן זילבערנעם צײַט־מאַשין און געשטעלט דעם רעדל אויפֿן יאָר 1920. מיט אַ ווייכן ברומען איז די מאַשין אויפֿגעקומען צו לעבן, און דזשייק האָט דערפֿילט דעם ווײַטערדיקן שלעפּן אין זײַן פּופּיק, ווען ער איז צוריקגעקערט געוואָרן דורך די סענטשעריז. ווען ער סטאַמבאַלד אויס פון די צייט מאַשין, דזשייק געפונען זיך סעראַונדאַד דורך די סייץ און סאָונדס פון אַ באַסלינג שטאָט. ד י װעג ן זײנע ן געװע ן אנגעפיל ט מי ט מאדעל ע פארד , או ן ד י לופ ט אי ז געװע ן געדיכט , מי ט דע ר שמע ק פו ן קויל ן או ן בענזין . ווען ער איז ארומגעפארן אין שטאט, האט דזשייק זיך געוואונדערט ווי מען האט זיך אנגעטאן און גערעדט. ע ר הא ט אי ן פארכאפ ט צוגעקוק ט װ י פרויע ן אי ן פלאפער ע קלײדע ר או ן קלאטש ע היטלע ן לאכן , רויכערן , װע ן מענע ר אי ן שארפ ע אנצוטא ן או ן פעדארא ס רעד ן געשעפט ן או ן פאליטיק . דזשייק פארבראכט טעג צו ויספאָרשן די נייַע וועלט, באזוכן ספּיקאַסייז און דזשאַז קלאַבז, סאָוקינג אין די וויבראַנט קולטור פון די ראָרינג טווענטיז. און דאָך, עפּעס האָט זיך אויך געשפּילט. דא האט ער פריער נישט געהאט קײן פרײנד, נישט קײן פאמיליע, קײנער, װאם האט אים געקאנט. ע ר הא ט אנגעהויב ן פארשטײ ן א ז פו ן דע ר גאנצע ר ױגנ ט או ן גלאמא ר פו ן אמא ל הא ט ע ר טאק ע געהער ט אי ן זײ ן אײגענע ר צײט . מיט א שװער הארץ איז ער צוריק ארײנגעטרעטן אין זײן צייט־מאשין און געשטעלט דעם רעדל אויף דער איצטיקער. ווי ער געפארן דורך די צייטן אַמאָל מער, דזשייק געוואוסט אַז ער וואָלט קיינמאָל פאַרגעסן זיין נסיעה צו דער פאַרגאַנגענהייט. עס האט אים געוויזן דעם ווערט פון געשיכטע, אָבער אויך געלערנט אים צו אָפיטן די פאָרשטעלן און די מענטשן אין עס. פון דעמאלט אן האט ער געקוקט אויף דער וועלט מיט פרישע אויגן, שטענדיק דאנקבאר פאר דער מתנה פון צייט.