 שרייב אַ מאָדנע אַנעקדאָט וועגן באַקינג אַ שטיקל.
אַמאָל איז געווען אַ יונגע דאַמע מיטן נאָמען אַליס, וואָס האָט זיך ערשט אָנגעהויבן לערנען ווי צו באַקן. איין טאָג, זי באַשלאָסן צו באַקן אַ שטיקל פון קראַצן און יבערראַשן איר פריינט. מיט אַ רעצעפּט אין האַנט, זי אנגעהויבן צו מישן די ינגרידיאַנץ, קערפאַלי מעסטן די מעל, צוקער, עגגס און אנדערע ינגרידיאַנץ. אַלץ איז געווען גלאַט ביז זי האָט דערגרייכט צום באַקינג פּודער. בשעת דער רעצעפּט האָט גערופֿן איין לעפעלע באַקינג פּודער, זי האט געזען איר מוטער נוצן אַ לעפל בשעת באַקינג אַ שטיקל אַמאָל. אַזוי, זי פיגיערד אויב איין לעפעלע איז גוט, דעמאָלט איין לעפל מוזן זיין אפילו בעסער! נאָך דעם ווי דאָס שטיקל איז פאַרטיק געבראַכט געוואָרן, האָט זי מיט חשק געעפֿנט די אויוון-טיר, צו געפֿינען אַז איר שטיקל איז אויפגעשטאנען ביזן דאַך פונעם אויוון, און עס האָט זיך געדריפט שטיקל טייג פון אוייוון איבער דער גאַנצער קיך. דער שטיקל האָט אויסגעזען ווי אַ גרויסן איבערפולן ווולקאַן. דערשראָקן, זי געשווינד איינגעזען איר טעות אין מעאַסורעמענט. עס איז ניט נייטיק צו זאָגן, אַנשטאָט צו יבערראַשן איר פריינט מיט אַ געשמאַק שטיקל, זי יבערראַשן זיי מיט אַ כילעריאַס געשיכטע וועגן די וויכטיקייט פון לייענען און נאָכגיין אַ רעצעפּט. און עס האָט זיי זיכער געגעבן אַ גוטן געלעכטער, און יעדעס מאָל ווען זיי טרעפֿן זיך, האָבן זיי קיין מאָל נישט פֿאַרפעלט צו ברענגען דעם "וואָלקאַן שטיקל" אינצידענט.