שרייב אַ געשיכטע וועגן אַ מענטש וואָס באַשלאָסן צו אַריבערפירן צו אַ נייַ שטאָט.
אַמאָל איז געווען אַ מענטש מיטן נאָמען שרה, וואָס האָט געוואוינט אין אַ ברודיקע שטאָט איר גאַנצן לעבן. זי האָט ליב געהאַט די ענערגיע און די סאָף געלעגנהייטן, וואָס די שטאָט האָט געהאַט צו פאָרשלאָגן. אָבער, נאָך יאָרן פון לאַנגע אַרבעט שעהן און דעם שטענדיקן גערודער און גערודער פון שטאָטישן לעבן, האָט שרה זיך געטראָפן מיד. זי געוואלט אַ טוישן פון גאַנג און דעקאָראַציע. אַזוי, איין טאָג, זי גענומען די מאָנומענטאַל באַשלוס צו אַריבערפירן צו אַ קליין, שטיל שטאָט נעסטלעד אין די קאַנטריסייד. שׂרה האָט געפּאַקט אירע טאַש און זיך געזעגנט מיט אירע פֿרײַנד און משפּחה. זיי זענען געווען טרויעריק צו זען איר גיין, אָבער אויך צופרידן פֿאַר איר נייַ אָנהייב. שרה איז געווען נערוועז, אָבער אויך יקסייטאַד ווען זי עמבאַרקט אויף איר נסיעה צו איר נייַ היים. װע ן ז י אי ז אנגעקומע ן אי ן שטעטל , הא ט מע ן ז י באקומע ן מי ט אפענע ר ארעם . די מענטשן זענען געווען פריינדלעך, און די שטאָט איז געווען פּיקטשעראַסק מיט זייַן אַלטפרענקיש הייזער און בוים-ליינד גאסן. דער לעבנס-גאַנג איז געווען פּאַמעלעך, און עס איז געווען אַ געפיל פון שלום און רויק וואָס שרה האט קיינמאָל יקספּיריאַנסט פריער. שרה האט געפונען א שיינע קליינע שטוב אין דרויסן פון שטאט, און זי האט זיך גיך באזעצט. זי איז געווען דילייטיד צו געפֿינען אַז איר נייַע שכנים זענען גוט און וועלקאַמינג. ז ײ פלעג ן אפטמא ל קומע ן מי ט הײמיש ע מאלצײט ן או ן אי ר אײנלאד ן אוי ף טײ . אין איר נייַ שטאָט, שרה דיסקאַווערד אַ ליבע פֿאַר גאָרטנצוכט, און זי פארבראכט פילע שעה טענדינג צו איר בלום בעדז און גרינס לאַטע. זי האָט זיך אויך אָנגעשלאָסן אין אַ בוך־קלוב און האָט זיך געמאַכט אַ סך נײַע פֿרײַנד, וועלכע האָבן געטיילט איר ליבשאַפֿט צו לייענען. וואס לענגער שרה האט געוואוינט אין שטעטל, אלץ מער האט זי איינגעזען אז זי האט געמאכט די ריכטיגע באשלוס. לעבן איז ניט שטענדיק וועגן די כאַסאַל און האַוועניש, אָבער מאל עס איז וועגן די פּשוט מאָומאַנץ פון גליק און צופֿרידנקייט. שרה האט געפונען אז איר נײע הײם איז א ארט פון שלום, ליבע און פרײנדשאפט, און זי האט געװאוסט, אז זי װעט קײנמאל ניט װעלן פארלאזן.