 דזשענערייט אַ ליד וועגן פרילינג.
אין דער לופט איז א גערוך פון עפעס נײס, װי די זון קושט די ערד, די בלומען בליען, דער פרילינג איז אנגעקומען מיט זײן פריהדיקן כיו, און די װעלט װאכט זיך אפ פון װינטער־גלײך. די ווייכע ווינטל טראגט דעם קלאנג פון ציטערנדיקע פײגעלעך, די בינען זשומען, די פלאַטערלעך פליען, די נאַטור לעבט, שושקעט זיסע װערטער, װי די טעג װערן לענגער, און די שטערן שײַנען ליכטיק. די גראָז איז גרינער און די הימל איז בלוי, ווי די ביימער בליען אין ראָזעווע און ווייַס, פרילינג איז אַ צייַט פון אָנהייב ווידער, אַ צייט פון וווּקס, וואַרעמקייַט און ריין פאַרגעניגן. די וועלט איז וויבראַנט, פול פון ענערגיע און כיין, ווי מיר באַגריסן פרילינג מיט אָפֿן געווער.