דזשענערייט אַ געשיכטע אָנהייב מיט די פראַזע: "עס איז געווען די קאָולדאַסט נאַכט פון די יאָר".
עס איז געווען די קאלטע נאכט פון יאר, ווען אננא האט זיך געפונען ציטערנדיק אונטער איר דווועט, צוהערן ווי דער פראָסט האט זיך פארשפרייט אויף די פענצטער שויבן. זי האָט זיך אויסגעדרייט, טראַכטנדיק, ווי שיינע עס וואָלט זיין צו קריכן אין אירע שיץ און פאַרשווינדן אונטער דער וואַרעמקייט. אבער דאס האט נישט געקענט פאסירן, נישט היינט ביינאכט. זעט איר, אַנאַ האָט באַקומען אַ אָנזאָג אַז איר באָבע איז זייער קראַנק, און זי איז צו גיין ערשטער אין דער מאָרגן צו זען איר. אבער דער שלאף האט זי ארויסגעלאזט, װײל איהר מוח איז געװען אנגעטאן מיט דאגה און שולד. זי האט שוין אזוי לאנג נישט געזען איר באבע און דער געדאנק אז עס איז צו שפעט האט זי אפגעוויגט. דא ס אי ז אננא , א ז ז י װע ט ניש ט קענע ן װארטן , בי ז זונ ־ אויפגאנג , או ן ז י הא ט גענומע ן דע ם מוטיק ן באשלוס , א ז ז י װע ט שוי ן פאר ן אי ן דע ר נאכט . זי ך ארומגעװיקל ט אי ן ד י װארעמסט ע קלײדער , הא ט ז י זי ך אי ן דרויס ן ארײנגעקריכ ט אי ן דע ר אײזיקע ר פינצטערניש . די קאלטע לופט האט געשטאכן אין די באקן, און דער שניי האט זיך געקראצט אונטער איר שיך, ווען זי האט זיך ארומגעלאפן אין די וויסטע גאסן פון איר שטעטל. עס האָט אויסגעזען ווי זי איז געווען די איינציקע נשמה וואָס לעבט יענע נאַכט. ז י אי ז װײטע ר געגאנגען , באשלאס ן צ ו דערגרײכ ן אי ר באבע ס הויז . ווען זי איז לעסאָף אנגעקומען, שעה שפּעטער, עס איז געווען דער ערשטער ליכט פון פאַרטאָג. זי האט געקאנט דערפילן די רעליעף פון דער װארעמקײט פון הויז, װאם זי האט ארויםגעטראגן, און זי איז געלאפן פאראויס, טרערן לויפן איבער איר פנים, װען זי האט ארומגענומען איר באבע. זיצנדי ק ב ײ דע ר באבע ס בעט , האלטנדי ק אי ר האנט , זײנע ן ד י קלאנגע ן פו ן דע ר װינטע ר שטור ם אי ן דרויס ן פאמעלע ך פארװאקס ן געװאר ן או ן אל ץ הא ט זי ך געפיל ט רוא ק או ן פרידלעך . אננא האט געוואוסט אז זי האט געמאכט אן אומפארגעסטליכע נסיעה, וואס וועט אויף אייביג אדורךלאזן אן אומאומנעבליקן רושם אויף איר הארץ.