 שאַפֿן אַ געשיכטע מיט אַ ספּעציפיש קאָנטעקסט.
אמאל איז געװען א לײב, װאם האט געװאוינט אין א שנײדיקן װאלד. עס איז געווען אַ מאָדנע אָרט פֿאַר אַ לייב צו רופן היים ווי ליאָנס זענען טיפּיקלי באשעפענישן פון די סאַוואַנאַ, אָבער דער לייב איז סטאַמבאַלד אויף די וואַלד בעשאַס אַ ספּעציעל האַרב ווינטער און געפונען עס צו זיין אַ פרידלעך מיזבייעך. דער לייב איז געווען אַ שטאָלץ און מייַעסטעטיש באַשעפעניש, דערשראָקן פון די אנדערע חיות אין די וואַלד. אבער טראָץ זיין שרעקעדיק שעם, דער לייב איז אויך גוט און האט אַ האַרץ פון גאָלד. ע ר פלעג ט אפטמא ל װאנדער ן דורכ ן װאלד , קוקנדי ק אוי ף ד י קלענער ע בהמות , א ז ז ײ זאל ן איבערלעב ן דע ם הארב ן װינטער . איין טאָג, ווען דער לייב איז געווען פּאַטראָללינג זיין טעריטאָריע, ער געקומען צו אַ קליין קיניגל וואָס ציטערט אין די שניי. דער קיניגל איז געווען גאָר יקספּאָוזד אָן באַשיצן אָדער שוץ פון די ביטער קעלט. דער לײב האָט געװוּסט, אַז דאָס ביסל באַשעפֿעניש װעט אין די דאָזיקע באַדינגונגען ניט לאַנג איבערלעבן, האָט ער אױפֿגענומען דאָס קיניגל אין מױל און עס אַװעקגעטראָגן צו זײַן הייל. דאָרטן האָט דער לײב געמאַכט אַ װײך בעט פֿון בלעטער און גראָז פֿאַרן קיניגל און זיך געלעגן דערבײַ, מיט זײַן געדיכטן פֿעטער, כּדי צו וואַרעמען דאָס קליינע באַשעפֿעניש. דאָס קיניגל האָט זיך צוגעכאַפּט נאָענט צום לייב, דאַנקבאַר פֿאַר דער וואַרעמקייט און שוץ. ווי די טעג דורכגעגאנגען, דער לייב און די קיניגל געווארן אַנלייקלי פריינט. זיי וואָלט פאַרברענגען זייער טעג צו ויספאָרשן די ווינטער וואַנדערלאַנד וואָס איז געווען זייער היים, און בייַ נאַכט, זיי וואָלט קער זיך צוזאַמען צו שלאָפן. טראָץ די האַרב באַדינגונגען פון די שניייק וואַלד, דער לייב און די קיניגל טרייווד. ז ײ האב ן געהא ט אײנע ר דע ם צװײט ן פא ר געזעלשאפט , או ן ד י װארעמקײט ן פו ן זײע ר פרײנדשאפט , אי ז געװע ן גענו ג צ ו האלט ן ז ײ פארט . אין די סוף, זיי פּרוווד אַז אפילו די מערסט אַנלייקלי פון באשעפענישן קענען געפֿינען פרענדשיפּ און גליק אין די אַנלייקליאַסט ערטער. און אַזוי, זיי געלעבט גליקלעך אלץ נאָך.