נעמען די געגעבן ינפּוץ און דזשענערייט אַ שעפעריש דערציילונג.
אמאל איז געװען א פאמיליע־פארזאמלונג אין א שײנעם זומערדיקן לאנקע. די לופט איז געווען פול מיט דעם זיסן ריח פון בליענדיקע בלומען, און די ווארעמע זון האט געקושט די הויט פון אלע וואס זענען געווען. די כאַסאַל און האַוועניש פון משפּחה מיטגלידער לאַכן, טשאַטינג, און כאַפּן זיך מיט איינער דעם אנדערן, עקאָוד איבער די וואַסט עפענען פּלאַץ. צװיש ן ד י אנװעזינ ע זײנע ן געװע ן דרײ ע געשוויסטער : שרה , עמילי , או ן דזשאן . זיי האבן זיך שוין יארן נישט געזען, און זייערע פנימער האבן זיך אויפגעלויכטן ווען זיי האבן דערזען איינער דעם אנדערן. ז ײ האב ן זי ך שטאר ק ארומגענומע ן אי ן א גרופ ע ארומנעמען , או ן זי ך א לאנגע ר מאמענ ט אנגעהאלט ן אײנע ר צו ם צװײט ן או ן זי ך דערשראק ן ד י פרײ ד פו ן זי ך װידע ר פאראײניקט . שרה, איצט אַ געראָטן געשעפט פרוי, דערציילט איר סיבלינגז אַלע וועגן איר לעצטע דערגרייכונגען און אַדווענטשערז. עמילי, וואָס איז געווארן אַ באַרימט קינסטלער, שערד דערציילונגען פון איר רייזע צו פאַרשידענע לענדער און קונסט עקסאַבישאַנז. יוחנן, אַן ינזשעניר, שטאלץ געוויזן זיין סיבלינגז בילדער פון די בריקן און בנינים ער געהאָלפֿן פּלאַן. װע ן ד י נאכ ט הא ט זי ך צוגענומע ן או ן ד י שטער ן האב ן אנגעהויב ן פינקל ן אויפ ן הימל , האב ן ד י געביידע ר געהאלט ן ד י האנט ן או ן זי ך דערמאנ ט װעג ן זײע ר קינדהײט : ד י גוט ע צײטן , שלעכט ע צײטן , או ן אל ץ צװיש ן . טרערן פֿון גליק און בענקשאַפט זענען געפֿאַלן פֿון זייערע אויגן, ווען זיי האָבן זיך צוגעזאָגט, אַז זיי זאָלן מער נישט לאָזן אַזוי פֿיל צײַט פֿאַרגיין צווישן זייערע רעוניאָנס. כאטש זיי האבן יעדעס מאל דורכגעמאכט פארשידענע וועגען אין לעבן, איז דער בונד צווישן שרה, עמילי און יוחנן געבליבן שטארק ווי אלץ. זיי געוואוסט אַז קיין ענין ווו זייער רייזע נעמען זיי, זייער ליבע צו יעדער אנדערער וואָלט קיינמאָל וועלקן. די משפּחה ווידערטרעף האָט זיי צוריק צוזאַמען, און זיי געמאכט מעמעריז וואָס וואָלט לעצטע זיי אַ לעבן.