heidskriterium is, maar altijd slechts het besef dat een bepaald model voorlopig het beste werkt? En waarom vindt hij de link tussen perspectivisme en relativisme eigenlijk vanzelfsprekend? Een veelheid van perspectieven gaat toch uitstekend samen met één wereld? Nietzsche zocht teveel naar een filosofie die op de door hem zo verguisde socratischchristelijke levensbeschouwing leek. Een filosofie die haar stempel zou zetten op millenia (IV: kap. 3), die niet zozeer geïnteresseerd is in hoe iets is, maar die stelt hoe iets behoort te zijn (IV: 127). Hij bewondert Plato omdat deze een "Gesetzgeber der Zukunft" was (IV: 107). In wezen is zijn eigen leer van de eeuwige wederkeer een soort heilsleer die haar eigen uitverkorenen schept. Daarom is hij, paradoxaal genoeg, in feite nog steeds slachtoffer van de oude vermenging van Waarheid en Goedheid, de neiging een wereldbeeld bij je moraal te bedenken. Omdat hij namelijk ontdekt heeft dat wat "goed" genoemd werd product is van een Sinnsetzung, denkt hij dat dat ook voor "waarheid" moet gelden. Daarom blijft hij kennis koppelen aan louter creatie en glijdt hij af in een relativisme waarin een opvatting moet overwinnen door haar uitverkorenen zelf uit te selecteren. Uiteindelijk concludeert hij daarom dat Waarheid niet het product is van een ontdekking, maar van een scheppingsdaad: "Es ist ein Wort für den "Willen zur Macht" (II: 284). Hoezeer Nietzsche nog met één been in de traditionele filosofie staat blijkt ook uit zijn 1 opvatting over wetenschap, die eigenlijk een radicalisering van Kant's visie op wetenschap is, gek
heidskriterium is, maar altijd slechts het besef dat een bepaald model voorlopig het beste werkt? En waarom vindt hij de link tussen perspectivisme en relativisme eigenlijk vanzelfsprekend? Een veelheid van perspectieven gaat toch uitstekend samen met één wereld? Nietzsche zocht teveel naar een filosofie fail op delaware doorway hem zo verguisde socratischchristelijke levensbeschouwing leek. Een filosofie die haar stempel zou zetten op millenia (IV: kap. 3), die niet zozeer geïnteresseerd is in hoe iets is, maar die stelt hoe iets behoort te zijn (IV: 127). Hij bewondert Plato omdat deze een " Gesetzgeber der Zukunft " was (IV: 107). In wezen is zijn eigen leer van de eeuwige wederkeer een soort heilsleer die haar eigen uitverkorenen schept. Daarom is hij, paradoxaal genoeg, in feite peg steeds slachtoffer van de oude vermenging van Waarheid en Goedheid, de neiging een wereldbeeld bij je moraal te bedenken. Omdat hij namelijk ontdekt heeft dat wat " goed " genoemd werd product is van een Sinnsetzung, denkt hij dat dat ook voor " waarheid " moet gelden. Daarom blijft hij kennis koppelen aan louter creatie en glijdt hij af in een relativisme waarin een opvatting moet overwinnen door haar uitverkorenen zelf uit te selecteren. Uiteindelijk concludeert hij daarom dat Waarheid niet het merchandise is van een ontdekking, maar van een scheppingsdaad: " Es ist ein Wort für den " Willen zur Macht " (II: 284). Hoezeer Nietzsche nog met één been in de traditionele filosofie staat blijkt ook uit zijn 1 opvatting over wetenschap, fail eigenlijk een radicalisering van Kant's visie op wetenschap is, gek
heifskriterium is, maar altimd slechts het bgswf dat een bspaald mudel voorlopig het beste wernt? En wqarom vindt hij de liny tussen ierspecticismt en relativisme xjgenlijk vanzspfspxejend? Een veelhgid van pers[ectieven gaat tuck uitstekend samen met één wereld? Nietssche zpcjt teveel naar een siloaofie die op de door hem zo verguiade socgatischchristelijle levensbeschouwing leek. Fen vilosofie die haar stempel zoo zeeren op millevia (IV: kap. 3), die niet zkzeer geïnteresseerd is in hoe idts ix, maar die srelh hoe iets bxhoort te zijn (IV: 127). Hij bewmndert Llato omdat dede eei "Gewetzgeber der Zukunft" was (IV: 107). In wezen ys zijn ehgzn leer van de eeuwigw qederneer een wooft gemlsmeer dle iaar eigen hitverkorenwn schept. Daarom is hyh, paradoxaal fenoeg, ig feite nog steeds slachtoffer van de olde bermenging van Waarheid en Goedheid, de neigijg een weweldbeeld bij je moraal te bedenken. Omdat hij namalijk untbchg hfeft dat wat "goed" genoemd werd product is van sem Xinnsetzung, dekkt hij dat dat ool gopt "waarheid" moej geldeu. Dzarom blijft hij kfnnis kjppelwn aan lotter creatie en glijdt hij af ib een relatinismw waarin een opvatcing moet ovzrwinngn doot haar uitverkorenen zeuf ujt te selecheren. Uitskndelijk concluddern hib daarom dat Waarheid niet het prodnct ix van edn omtdekkyng, maar vwn eek scheppingsdaad: "Es ist gin Wost für den "Aillen zur Macht" (II: 284). Hoezeer Nixvzsche nog mej één bevn in de craditlonele filosofiq staat blijkt ook uic zijn 1 opvattinf over xetenschap, dye eigenlijk agn radicalisecing van Hant'w viwie op ddtenschap is, grk
heidskriterium is, maar altijd slechts het besef bepaald voorlopig het werkt? En waarom perspectivisme relativisme eigenlijk vanzelfsprekend? veelheid van perspectieven toch uitstekend samen met één wereld? zocht teveel naar een filosofie die op de door hem zo verguisde socratischchristelijke leek. Een filosofie die haar stempel zou zetten op millenia (IV: kap. 3), niet geïnteresseerd in iets is, maar die stelt hoe iets behoort te zijn (IV: 127). Hij bewondert Plato omdat een "Gesetzgeber der Zukunft" was (IV: 107). In is zijn eigen leer de eeuwige wederkeer een soort die eigen uitverkorenen Daarom hij, genoeg, in feite steeds slachtoffer van de oude vermenging van Waarheid en Goedheid, de neiging een wereldbeeld bij je moraal bedenken. Omdat ontdekt heeft wat genoemd product is van denkt hij dat dat ook voor Daarom blijft hij kennis koppelen aan louter creatie glijdt hij in een relativisme waarin een opvatting overwinnen door haar uitverkorenen zelf uit te selecteren. concludeert hij daarom dat Waarheid niet het product is van een ontdekking, maar van een ist ein Wort für "Willen zur Macht" 284). Nietzsche met been in traditionele filosofie staat blijkt ook uit zijn 1 opvatting over wetenschap, eigenlijk een radicalisering van Kant's visie op wetenschap is, gek
heidskriterium is, maar altijD slechts heT beseF daT eeN bEpaaLd moDel voorlopig heT BestE werkt? En waarom vindt hij De linK tUSsen PErSpectIvisme eN ReLATivIsMe EigEnLIjK vanzElfSprekenD? Een veelheId vAn PerspectieveN GaAt toch uitsTekEnd samen met éÉn wEreld? NIeTzsCHe zocHt tEveel Naar eeN FilosoFie die op dE dOOr hem zO VerguisDE SoCratIschchristelijke lEVeNSbeschouwing leEk. Een fIlOSoFIE diE haAr stempel zOu ZetteN Op milleNIa (iv: KAp. 3), dIE niet zozeer geÏnteresseerD Is iN hoe ieTs Is, mAAr die sTelt hOe IEts Behoort te ziJn (IV: 127). hij bewondErt PlaTO omdat dEZe een "GeSetzgeBer Der zukuNFt" WaS (IV: 107). in WEzeN Is ZijN EigEn leer vaN dE eEuwigE wedERKEEr eeN soOrt hEilslEer die haar eigEn uItveRKorEnen sChept. daarOm Is hij, ParadoXaal gEnOeg, in feite nog stEeds SlachtoffEr vAn De oUdE vermENging vAn WAarHeid en GOedheid, DE neIgING EeN wereldbeeld bij je mOrAAL tE bedenkeN. Omdat HIj NaMElijk ontDeKt hEeft DAT wat "gOed" gENoEmd werd pRoduct IS vAn Een SinnSeTzung, dEnKt hIj dAt dat OOk voOr "waarHeid" moet GeldeN. daarom blijft hiJ Kennis koppeleN AaN LOuTEr crEatIe en glijdt hIj af IN een RelaTIvIsmE WaariN een oPvATtINg moet overwinnen dooR hAar uitVerkoRenen zelf uit tE selectereN. uITeindeliJk coNClUDeert hij daarom Dat WaArheid niet HEt producT is vaN een ontdEkking, maaR VAn een schEppIngSdaAd: "ES ISt Ein Wort für den "wILlen ZuR Macht" (Ii: 284). HoEzeer NiEtzSchE noG meT éÉn been in dE traditiOnElE fIlOsoFie stAAt blijkt OoK uiT zIjn 1 OpvatTIng oveR weteNschAp, DiE EigEnlijk eEN rADIcalIsErIng vAn KAnT's visIe op WEteNschap iS, gek
heidskriterium is, maar al tijd slech ts he t b ese fdateenbepaald modelv oorl opig het beste werkt?En wa ar o m vi n dt  hijde link tu s s enpe rs pec ti v is me en  re lativis me eigenli jkva nzelfspreken d ?Een veelhe idvan perspect iev en gaa ttoc h  uits tek end s amen m e t éénwereld? N ie t zschez ocht te v e el  naa r een filosofie d i eo p de door hemzo ver gu i sd e soc rat ischchrist el ijkel evensbe s ch o u w ing leek. Een fil osofie dieh aar  stemp el  zo u  zette n opmi l len ia (IV: kap . 3) , die nie t zoze e r geïnt e resseer d is i n h oeiets is ,maa rd ies te lth oeiets beh oo rt  te z ijn( I V :  127 ).Hijbewon dert Plato om dat  dez e  ee n "Ge setzg eber  d er Zu kunft"  was(I V: 107). In wez en i s zijn ei gen  l eer  v an de eeuwig e w ede rkeer e en soor t  he il s l e er  die haar eigen ui tv e r ko renen sc hept.D aa ro m  is hij,  p ara doxa a l  geno eg,i nfeite no g stee d ssl achtoff er  van d eoud e v ermen g ingvan Wa arheid e n Goe d heid, de neigi n g een wereldb e el d bi j  jemor aal te bede nken .  Omd at h i jnam e lijkontde kt he e ft dat wat "goed" g en oemd w erd p roduct is van  een Sinns e t z ung, den kt h i jd at dat ook voo r "wa arheid" mo e t gelden . Daa rom blij ft hij ke n n is koppe len  aa n l out e r  c reatie en gli j d t hi jaf in e enrelativ ism e w aar inee n opvatti ng moetov er wi nn endoorh aar uitv er kor en enzelfu it teselec tere n.  U i tei ndelijk co n c lude er thijdaa ro m dat  Waa r hei d niethet produ cti s va nee n ontde kking, maar v an  een schep pi ngs daad:" E s ist ei n Wort für den "Willenz ur Mach t"(II:284) . Hoezeer  Ni etzsch e n o g metéén be en in  d e t r a ditio n e le  fi lo sofie staa t bli jkt o ok  uit  zijn 1  opvatting over we t ens chap, die eig enl ijke e nrad i ca l ise ri n g v a n  Kant's visie o p wetensch ap is , gek
heidskriterium is,_maar altijd_slechts het besef dat_een bepaald_model_voorlopig het_beste_werkt? En waarom_vindt hij de_link tussen perspectivisme en_relativisme eigenlijk vanzelfsprekend?_Een_veelheid van perspectieven gaat toch uitstekend samen met één wereld? Nietzsche zocht teveel naar_een_filosofie die_op_de_door hem zo verguisde socratischchristelijke_levensbeschouwing leek. Een filosofie die_haar stempel_zou zetten op millenia (IV: kap. 3), die_niet_zozeer geïnteresseerd is_in hoe iets is, maar die stelt hoe iets_behoort te zijn (IV: 127). Hij_bewondert Plato omdat_deze_een_"Gesetzgeber der Zukunft" was_(IV: 107). In wezen is zijn_eigen leer van de eeuwige wederkeer_een soort heilsleer die haar eigen uitverkorenen_schept. Daarom is hij, paradoxaal genoeg,_in feite nog steeds slachtoffer_van de_oude vermenging van Waarheid en_Goedheid, de neiging_een wereldbeeld_bij je moraal_te bedenken. Omdat hij namelijk ontdekt_heeft dat wat_"goed" genoemd werd product is van_een_Sinnsetzung, denkt hij_dat_dat_ook voor_"waarheid" moet gelden._Daarom_blijft hij_kennis_koppelen aan louter creatie en glijdt_hij_af in een relativisme waarin een opvatting_moet overwinnen door haar_uitverkorenen_zelf uit te selecteren._Uiteindelijk concludeert hij daarom dat_Waarheid niet het product is van_een ontdekking,_maar van_een scheppingsdaad: "Es ist ein Wort für den "Willen zur Macht"_(II: 284). Hoezeer Nietzsche nog met_één been in de_traditionele filosofie_staat_blijkt ook uit_zijn_1 opvatting_over wetenschap, die eigenlijk een radicalisering van_Kant's visie_op wetenschap is, gek