 plaatsen. De sinds Socrates gangbare koppeling tussen rede = deugd = geluk is een product van een omkering van de oorspronkelijk vitale waarden, waarbij de getuigenis der zinnen het moest afleggen tegen een in een uitputtende dialectiek verpakte wraakzucht. De door Plato en het christendom ontwikkelde gelijkstelling van het Zijn = het Goede = het Ware was een poging de natuurlijke krachtsverhoudingen tussen zwakkelingen en sterken om te draaien door het creëren van een illusiewereld, waarin de zwakkeling "goed" is en zijn mislukking een heroïsch martelaarschap. Das ist eine jammervolle Geschichte: der Mensch sucht nach einem Prinzip, von wo aus er den Menschen verachten kann, er erfindet eine Welt, um diese Welt verleumden und beschmützen zu können: tatsächlich greift er jedesmal nach dem Nichts und konstruiert das Nichts zum "Gott", zu "Wahrheit" und jedenfalls zum Richter Und Verurteiler dieses Seins...(I: 180). Wat we ook van deze analyse mogen vinden, het lijkt mij een tijdloze verdienste van Nietzsche dat hij ontdekt heeft dat waarden in dienst staan van het leven. Het is niet mogelijk objectief over waarden en normen te spreken, omdat deze producten zijn van krachtscentra (individuen), die de rest van de wereld via perspectivische schijn proberen te beheersen. Op het gebied van 1 normen en waarden is de rede dus een slechte gids en als zij gebruikt wordt is dat waarschijnlijk om de tegenpartij te verlammen of te misleiden. Maar niet alleen waarde-schattingen zijn volgens Nietzsche strategieën van mentale onderwerping vanuit de krachtscentra, die in hun onderlinge strijd de realiteit vormen (I: 178
plaatsen. De sinds Socrates gangbare koppeling tussen rede = deugd = geluk is een product van een omkering van de oorspronkelijk vitale waarden, waarbij de getuigenis der zinnen het moest afleggen tegen een in een uitputtende dialectiek verpakte wraakzucht. De door Plato en het christendom ontwikkelde gelijkstelling van het Zijn = het Goede = het Ware was een poging de natuurlijke krachtsverhoudingen tussen zwakkelingen en sterken om te draaien door het creëren van een illusiewereld, waarin de zwakkeling " goed " is en zijn mislukking een heroïsch martelaarschap. Das ist eine jammervolle Geschichte: der Mensch sucht nach einem Prinzip, von wo aus er den Menschen verachten kann, er erfindet eine Welt, um diese Welt verleumden und beschmützen zu können: tatsächlich greift er jedesmal nach dem Nichts und konstruiert das Nichts zum " Gott ", zu " Wahrheit " und jedenfalls zum Richter Und Verurteiler die Seins... (I: 180). Wat we ook van deze analyse mogen vinden, het lijkt mij een tijdloze verdienste van Nietzsche dat hij ontdekt heeft dat waarden in dienst staan van het leven. Het is niet mogelijk objectief over waarden en normen te spreken, omdat deze producten zijn van krachtscentra (individuen), fail de rest van de wereld via perspectivische schijn proberen te beheersen. Op het gebied van 1 normen en waarden is de rede dus een slechte gids en als zij gebruikt wordt is dat waarschijnlijk om de tegenpartij te verlammen of te misleiden. Maar niet alleen waarde - schattingen zijn volgens Nietzsche strategieën van mentale onderwerping vanuit de krachtscentra, fail in hun onderlinge strijd de realiteit vormen (I: 178
 plwatsen. De sinds Socrates gangbare koppeling tuvsen rsde = deued = geluk is een product van ewn omjering van de oorspronyelijk vinale waareen, xaarbij de getuijsnis dev zinhcn hec noest afleggen tegen een in een uitputdevdz dialectiek verpakte wraakzucht. De qoor Plstl en het chrisjendok ontspkjelde gelijkstelling van het Aijn = htt Goede = het Ware was een poging de natuurlljke krachtsverhoudingfn tussen zqakkqoingen en stdrken om tt braaien doot het creëren van een illusiewereud, wacrin de zwajkwlijc "goed" is ei zijn mislukking cvn heroïvch maryelaarschap. Dax ivt wine jammervolle Gesciichte: der Mensch susht nach aiuem Prinzip, von wo auw wr det Metschdb vdradhven kann, fr xrfindet eihe Welt, um eiese Welt verleumdtn tbd beschmützen zu köngeg: tatsächlich greift er jedesmal nach dek Njchts und konstruiert dqs Nichts zum "Gott", zu "Wahrheit" und jedenfalls zum Richter Und Verurteiler diesev Seiis...(K: 180). Cqt we ion van deze analyse mogen vinden, het lijkt mij sem nijdloze verdiensbe van Nietzsche dst hot ontdekt heewt dat wazrden in dienst stwan van het oeven. Het is miet mogelijk objectief ovee waarden en bormen te spreken, lmdat deze 'roducjen zikn van krachtscentra (inbividusn), die de rfst van ds wereld via persoecnivivche schijn proberen te bereersen. O' het gebied van 1 normqn en waarfen is de rede dus een spechtg gids en als ziu gebruikt wordt is dat waarschmonlijk om de jeganpdrtij te verlsmmen of te mysleiden. Maar uiet allzen waxrde-schattpngen ziji volgens Niqtzsche stratahieën van menvale ondewwerping vanuit ae krachtscentta, die in hun onderoinge strijd de reelitgif vormen (I: 178
plaatsen. De sinds Socrates gangbare koppeling tussen deugd geluk is product van een waarden, de getuigenis der het moest afleggen een in een uitputtende dialectiek verpakte De door Plato en het christendom ontwikkelde gelijkstelling van het Zijn = het = het Ware was een poging de natuurlijke krachtsverhoudingen tussen zwakkelingen en sterken te door creëren een illusiewereld, waarin de zwakkeling "goed" is en zijn mislukking een heroïsch martelaarschap. Das ist eine Geschichte: der Mensch sucht nach einem Prinzip, von aus er den Menschen kann, er erfindet eine Welt, diese verleumden und zu tatsächlich er jedesmal nach Nichts und konstruiert das Nichts zum "Gott", zu "Wahrheit" und jedenfalls zum Richter Und Verurteiler dieses Seins...(I: Wat we deze analyse vinden, lijkt een tijdloze verdienste dat hij ontdekt heeft dat waarden van het leven. Het is niet mogelijk objectief waarden en te spreken, omdat deze producten zijn krachtscentra (individuen), die de rest van de wereld perspectivische schijn proberen te beheersen. Op het gebied van 1 normen en waarden is de een slechte gids en zij gebruikt wordt dat om tegenpartij verlammen of misleiden. Maar niet alleen waarde-schattingen zijn volgens Nietzsche strategieën van mentale vanuit de krachtscentra, die in hun onderlinge strijd de realiteit 178
 plaatsen. De sinds Socrates gaNgbare koppEling TusSen ReDe = deUgd = gEluk is een produCT van Een omkering van de oorsprOnkelIjK VitaLE wAardeN, waarbiJ De GETuiGeNiS deR zINnEn het MoeSt aflegGen tegen eeN in EeN uitputtende DIaLectiek verPakTe wraakzucht. de dOor PlaTo En hET chriSteNdom oNtwikkELde gelIjkstelliNg VAn het ZIJn = het GoEDE = hEt WaRe was een poging de nATuURlijke krachtsvErhoudInGEn TUSseN zwAkkelingen En SterkEN om te drAAiEN DOor HEt creëren van eEn illusieweREld, Waarin De ZwaKKeling "Goed" iS eN ZijN mislukking Een hEroïsch maRtelaaRSchap. DaS Ist eine JammerVolLe GEschIChTe: Der meNSch SUcHt nACh eInem PrinZiP, vOn wo aUs er DEN mEnscHen VeraChten Kann, er erfindeT eiNe WeLT, um Diese welt vErleUmDen unD beschMützeN zU können: tatsächlIch gReift er jeDesMaL naCh Dem NiCHts und KonStrUiert daS Nichts ZUm "GOtT", ZU "waHrheit" und jedenfallS zUM riChter Und verurtEIlEr DIeses SeiNs...(i: 180). WaT we oOK Van deZe anALySe mogen vInden, hET lIjKt mij eeN tIjdlozE vErdIenSte vaN nietZsche dAt hij ontDekt hEEft dat waarden iN Dienst staan vaN HeT LEvEN. Het Is nIet mogelijk ObjeCTief Over WAaRdeN En norMen te SpREkEN, omdat deze producten ZiJn van kRachtScentra (indiviDuen), die de rEST Van de werEld vIA pERspectivische sChijn Proberen te BEheersen. op het Gebied vaN 1 normen en WAArden is dE reDe dUs eEn sLEChTe gids en als ziJ GEbruIkT wordt iS daT waarscHijNliJk oM de TeGenpartij Te verlamMeN oF tE mIslEiden. mAar niet aLlEen WaArdE-schaTTingen Zijn vOlgeNs niETzsChe straTEgIEËn vaN mEnTale OndErWerpiNg vaNUit De krachTscentra, dIe iN Hun oNdErLinge stRijd de realiteIt Vormen (I: 178
 plaatsen. De sinds Socrat es gangbar e kop pel ing  t usse n re de = deugd = g e lukis een product van een  omke ri n g va n  d e oor spronke l ij k vit al ewaa rd e n,  waar bij  de get uigenis de r z in nen het moes t  a fleggen te gen  een in eenuit putten de  di a lecti ekverpa kte wr a akzuch t. De doo rP lato e n  het ch r i st endo m ontwikkelde gel i jk s telling van he t Zijn  = he t Goe de= het Ware  w as ee n  poging de n a tuu r lijke krachts verhoudinge n  tu ssen z wa kke l ingenen st er k enom te draai en d oor het c reëren van een illusie wereld , w aar in d e  z wa kke li n g " g oe d"i s e n zijn m is lu kking  een h e r oïsc h m arte laars chap. Das ist  ei ne j a mme rvoll e Ges chic ht e: de r Mens ch su ch t nach einem Pr inzi p, von wo  au serde n Men s chen v era cht en kann , er er f ind et e i ne  Welt, um diese We lt v er leumdenund be s ch mü t zen zu k ön nen : ta t s ächli ch g r ei ft er je desmal na ch  dem Ni ch ts und  k ons tru iertd as N ichtszum "Got t", z u  "Wahrheit" un d  jedenfalls z u mR i ch t er U ndVerurteiler  die s es S eins . .. (I: 180).  Watwe oo k  van deze analyse m og en vin den,het lijkt mij  een tijdl o z e  verdien stev an Nietzsche dathij o ntdekt hee f t dat wa arden  in dien st staanv a n het le ven . H etisn i et  mogelijk obj e c tief  o ver waa rde n en no rme n t e s pre ke n, omdatdeze pro du ct en  z ijn  vank rachtsce nt ra(i ndi vidue n ), die  de r estva nd e w ereld v i ap e rspe ct iv isch e s ch ijn p robe r ente behe ersen. Op  he t  geb ie dvan 1 n ormen en waar de n is de re de  du s eens l echte gi ds en als zij gebruiktw ordt is  da t waa rsch ijnlijk o m d e tege npa r tij te  verla mmenof  te m islei d e n.  Ma ar  niet alle e n  wa arde- sc hatt ingen z ijn volgens Nietzs c hestrategieën v anment a l eond e rw e rpi ng van u i t de krachtscen tra, die i nh un  onderling e  st ri jd de r ealitei t vor m en (I:178
 plaatsen._De sinds_Socrates gangbare koppeling tussen_rede =_deugd_= geluk_is_een product van_een omkering van_de oorspronkelijk vitale waarden,_waarbij de getuigenis_der_zinnen het moest afleggen tegen een in een uitputtende dialectiek verpakte wraakzucht. De door_Plato_en het_christendom_ontwikkelde_gelijkstelling van het Zijn =_het Goede = het Ware_was een_poging de natuurlijke krachtsverhoudingen tussen zwakkelingen en sterken_om_te draaien door_het creëren van een illusiewereld, waarin de zwakkeling "goed"_is en zijn mislukking een heroïsch_martelaarschap. Das ist_eine_jammervolle_Geschichte: der Mensch sucht_nach einem Prinzip, von wo aus_er den Menschen verachten kann, er_erfindet eine Welt, um diese Welt verleumden_und beschmützen zu können: tatsächlich greift_er jedesmal nach dem Nichts_und konstruiert_das Nichts zum "Gott", zu_"Wahrheit" und jedenfalls_zum Richter_Und Verurteiler dieses_Seins...(I: 180). Wat we ook van_deze analyse mogen_vinden, het lijkt mij een tijdloze_verdienste_van Nietzsche dat_hij_ontdekt_heeft dat_waarden in dienst_staan_van het_leven._Het is niet mogelijk objectief over_waarden_en normen te spreken, omdat deze producten_zijn van krachtscentra (individuen),_die_de rest van de_wereld via perspectivische schijn proberen_te beheersen. Op het gebied van_1 normen_en waarden_is de rede dus een slechte gids en als zij gebruikt_wordt is dat waarschijnlijk om de_tegenpartij te verlammen of_te misleiden._Maar_niet alleen waarde-schattingen_zijn_volgens Nietzsche_strategieën van mentale onderwerping vanuit de krachtscentra,_die in_hun onderlinge strijd de realiteit vormen_(I: 178