 machtswil van levende wezens niet meer verklaarbaar is en daarom ook op de anorganische natuur wordt geprojecteerd (II: 63). Naar mijn smaak biedt het niveau van de huidige wetenschap de zich van haar grenzen bewuste fysica en de evolutionistische kenleer de mogelijkheid de paradoxen van de rede waarmee Nietzsche worstelde op theoretisch niveau op te lossen. De paradox in de zinnen: a. Kennis van de natuur is mogelijk door het wantrouwen van onze natuurlijke intuïties en belevingsstructuren, en: b. "Kennis van de natuur" is uiteindelijk een product van onze natuurlijke kenstructuren, dat wil zeggen, de paradox tussen fysica en biologistische kenkritiek, kan worden opgelost 1 vanuit het bewustzijn dat de fysica uiteindelijk mogelijk is als een technisch en mathematisch verwijden en corrigeren van ons natuurlijk categorieënstelsel tot een meer universele teken-taal (II: 343) waarmee we processen kunnen beschrijven en beïnvloeden. Fysica en wetenschap in het algemeen is juist mogelijk omdát de fysicus deel en product is van de natuur. Daarmee is de (perspectivistische) "waarheid" gered. Maar daarmee is het probleem van het "goede" en de crisis van de rede op existentieelpractisch niveau nog niet bezworen. Op dit niveau is de "crisis van de rede" namelijk het bewustzijn dat we met ons waarderen en moraliseren nooit los kunnen komen van ons individueel belangen-perspectief: onze waarden zitten veel dieper en zijn veel moeilijker te veranderen dan ons wereldbeeld. Het gevolg is een paradox tussen techniek en de biologistische (of sociobiologische) kritiek der practische rede: a. Onze rede maakt via de techn
machtswil van levende wezens niet meer verklaarbaar is en daarom ook op de anorganische natuur wordt geprojecteerd (II: 63). Naar mijn smaak biedt het niveau van de huidige wetenschap de zich van haar grenzen bewuste fysica en de evolutionistische kenleer de mogelijkheid de paradoxen van de rede waarmee Nietzsche worstelde op theoretisch niveau op te lossen. De paradox in de zinnen: a. Kennis van de natuur is mogelijk door het wantrouwen van onze natuurlijke intuïties en belevingsstructuren, en: b. " Kennis van de natuur " is uiteindelijk een product van onze natuurlijke kenstructuren, dat wil zeggen, de paradox tussen fysica en biologistische kenkritiek, kan worden opgelost 1 vanuit het bewustzijn dat de fysica uiteindelijk mogelijk is als een technisch en mathematisch verwijden en corrigeren van ons natuurlijk categorieënstelsel tot een meer universele teken - taal (II: 343) waarmee we processen kunnen beschrijven en beïnvloeden. Fysica en wetenschap in het algemeen is juist mogelijk omdát de fysicus deel en product is van de natuur. Daarmee is de (perspectivistische) " waarheid " gered. Maar daarmee is het probleem van het " goede " en de crisis van de rede op existentieelpractisch niveau nog niet bezworen. Op dit niveau is de " crisis van de rede " namelijk het bewustzijn dat we met ons waarderen en moraliseren nooit los kunnen komen van ons individueel belangen - perspectief: onze waarden zitten veel dieper en zijn veel moeilijker te veranderen dan ons wereldbeeld. Het gevolg is een paradox tussen techniek en de biologistische (of sociobiologische) kritiek der practische rede: a. Onze rede maakt via de techn
 mafhtswil van levende wezeks niet meer verklaarbaer is eh daarom ook op de anorganische natunr wirdt teprojecteerd (II: 63). Naar mijn smawk biedt het biveau van de huidlye wefcnschcp de zich van hsar grenzet bewuste fysiwa eu de evolutionistische kenleer de modelijkhrif de paradoxen van qe rsde waarmee Nietzsche worstelde op theoreuisch niveau op te lossen. De paradox in de zlnnej: a. Kennis van de jatuur is migelyhk door het dantrouwen van onze najuurlijke intuïties en belevingssgructbren, en: b. "Kgubis ean de natunr" is liteindelijk cvn prodgct van onze natuurlimke kxnsteucturen, dat wil zeggxn, de paradox tussen fysica et yiologistische kenkririwk, kat wosden ipgdloat 1 banuit hev bewustzijh dat de fywica uiteindelijk mpgqoijk is als esn tecrnysch en mathematisch verwijden en corricersn van ons natuurlijk cqtegorieënstelsel tot gen meer ugiversele teken-taal (II: 343) waarmee we processen kunnan beazhrnmyen db heïnvloeden. Fysica en wetenschap in het algemeqh os juist mogelijh omdát de fuslcif deel en proauct is vzn de natuur. Daarmfe is dg (perspectivistyschr) "waarheid" gered. Maar daarmwe is het prjvleem van het "goedz" en de crisns van de rrde op existentieelpraccisch hiveau nog jiet bezwkfen. Op dit niveaj ix ge "crisis van de rede" namejijk het uewusczijn dag we met ogs waarderfn en moraliseren nooit pos konnen nomen van lns individueel belangen-perspecvmef: onze waarcet zptten veej dieier en zijn veej moeilijker tg verandexen dav ons weremdbeeld. Het gevolg is een paradmd tussen teciniek en qe buolotistiscfd (of sociobiolpgische) kgiuiek der peactische rede: a. Okze rgds maakt via de ctchb
machtswil van levende wezens niet meer verklaarbaar daarom op de natuur wordt geprojecteerd biedt niveau van de wetenschap de zich haar grenzen bewuste fysica en de kenleer de mogelijkheid de paradoxen van de rede waarmee Nietzsche worstelde op theoretisch op te lossen. De paradox in de zinnen: a. Kennis van de natuur mogelijk het van natuurlijke intuïties en belevingsstructuren, en: b. "Kennis van de natuur" is uiteindelijk een product van onze kenstructuren, dat wil zeggen, de paradox tussen fysica biologistische kenkritiek, kan worden 1 vanuit het bewustzijn dat fysica mogelijk is een en verwijden en corrigeren ons natuurlijk categorieënstelsel tot een meer universele teken-taal (II: 343) waarmee we processen kunnen beschrijven en beïnvloeden. en wetenschap algemeen is mogelijk de deel en product de natuur. Daarmee is de (perspectivistische) daarmee is het probleem van het "goede" en crisis van rede op existentieelpractisch niveau nog niet Op dit niveau is de "crisis van de namelijk het bewustzijn dat we met ons waarderen en moraliseren nooit los kunnen komen van belangen-perspectief: onze waarden zitten dieper en zijn moeilijker veranderen ons Het gevolg een paradox tussen techniek en de biologistische (of sociobiologische) kritiek der rede: a. Onze rede maakt via de techn
 machtswil van levende wezens Niet meer veRklaaRbaAr iS eN daaRom oOk op de anorganiSChe nAtuur wordt geprojecteerD (II: 63). NaAr MIjn sMAaK biedT het nivEAu VAN de HuIdIge WeTEnSchap De zIch van hAar grenzen BewUsTe fysica en de EVoLutionistiSchE kenleer de moGelIjkheiD dE paRAdoxeN vaN de reDe waarMEe NietZsche worsTeLDe op thEOretiscH NIvEau oP te lossen. De paradoX In DE zinnen: a. Kennis Van de nAtUUr IS MogEliJk door het wAnTrouwEN van onzE NaTUURliJKe intuïties en BelevingsstRUctUren, en: B. "KEnnIS van de NatuuR" iS UitEindelijk eeN proDuct van onZe natuURlijke kENstructUren, daT wiL zeGgen, DE pArAdoX tUSseN FySicA En bIologistIsChE kenkRitiEK, KAN worDen OpgeLost 1 vAnuit het bewusTziJn daT De fYsica UiteiNdelIjK mogeLijk is Als eeN tEchnisch en matheMatiSch verwijDen En CorRiGeren VAn ons nAtuUrlIjk cateGorieënSTelSeL TOT eEn meer universele teKeN-TAaL (II: 343) waarmEe we prOCeSsEN kunnen bEsChrIjveN EN beïnVloeDEn. fysica en WetensCHaP iN het algEmEen is jUiSt mOgeLijk oMDát dE fysicUs deel en ProduCT is van de natuur. dAarmee is de (perSPeCTIvIStisChe) "Waarheid" gerEd. MaAR daaRmee IS hEt pRObleeM van hEt "GOeDE" en de crisis van de redE oP existEntieElpractisch niVeau nog nieT BEZworen. Op Dit nIVeAU is de "crisis van De redE" namelijk hET bewustzIjn daT we met onS waardereN EN moralisEreN noOit Los KUNnEn komen van ons INDiviDuEel belaNgeN-perspeCtiEf: oNze WaaRdEn zitten vEel diepeR eN zIjN vEel MoeilIJker te veRaNdeReN daN ons wEReldbeEld. HeT gevOlG iS Een Paradox TUsSEN tecHnIeK en dE biOlOgistIschE (Of sOciobioLogische) kRitIEk deR pRaCtische Rede: a. Onze rede MaAkt via de teChN
 machtswil van levende wez ens niet m eer v erk laa rb aaris e n daarom ook o p  deanorganische natuur wo rdt g ep r ojec t ee rd (I I: 63). Na a r  mi jn  s maa kb ie dt he t n iveau v an de huid ige  w etenschap de zi ch van haa r g renzen bewus tefysica  e n d e  evol uti onist ischek enleer  de mogel ij k heid d e  parado x e nvande rede waarmee N i et z sche worstelde  op th eo r et i s chniv eau op telo ssen. De para d ox i n  de zinnen: a. Ke nnis van de nat uur is  m oge l ijk do or he tw ant rouwen vanonze  natuurli jke in t uïtiese n belev ingsst ruc tur en,e n:  b . " Ke n nis va n d e  na tuur" is  u it einde lijk e e n  pro duc t va n onz e natuurlijke  ke nstr u ctu ren,dat w il z eg gen,de par adoxtu ssen fysica enbiol ogistisch e k en kri ti ek, k a n word enopg elost 1  vanuit het  b e w u st zijn dat de fysica  u i t ei ndelijkmogeli j kis als eente chn isch e n mat hema t is ch verwi jden e n  c or rigeren  v an ons  n atu url ijk c a tego rieëns telsel t ot ee n  meer universe l e teken-taal( II : 34 3 ) wa arm ee we proce ssen kunn en b e sc hri j ven e n beï nv l oe d en. Fysica en weten sc hap in  hetalgemeen is j uist mogel i j k  omdát d e fy s ic u s deel en prod uct i s van de n a tuur. Da armee  is de ( perspecti v i stische)  "w aar hei d"g e re d. Maar daarm e e  ishe t probl eem  van he t " goe de"  en  d e crisisvan de r ed eop  e xis tenti e elpracti sc h n iv eau  nogn iet be zwore n. O pdi t  ni veau is de " cris is  v an d e r ed e" na meli j k h et bewu stzijn da t w e  met  o ns  waarde ren en morali se ren nooitlo s k unnenk o men vanons individueel belange n -perspe cti ef: o nzewaarden z itt en vee l d i eper e n zijn  veel  m oei l i jkert e  v era nd eren dan o n s  we reldb ee ld.Het gev olg is een paradox tus sen techniekende b i o lo gis t is c he(o f  so c i obiologische) k ritiek der  p r ac tische red e : a .Onze re de maak t via de tech n
 machtswil_van levende_wezens niet meer verklaarbaar_is en_daarom_ook op_de_anorganische natuur wordt_geprojecteerd (II: 63)._Naar mijn smaak biedt_het niveau van_de_huidige wetenschap de zich van haar grenzen bewuste fysica en de evolutionistische kenleer de_mogelijkheid_de paradoxen_van_de_rede waarmee Nietzsche worstelde op_theoretisch niveau op te lossen._De paradox_in de zinnen: a. Kennis van de natuur_is_mogelijk door het_wantrouwen van onze natuurlijke intuïties en belevingsstructuren, en: b._"Kennis van de natuur" is uiteindelijk_een product van_onze_natuurlijke_kenstructuren, dat wil zeggen,_de paradox tussen fysica en biologistische_kenkritiek, kan worden opgelost 1 vanuit_het bewustzijn dat de fysica uiteindelijk mogelijk_is als een technisch en mathematisch_verwijden en corrigeren van ons_natuurlijk categorieënstelsel_tot een meer universele teken-taal_(II: 343) waarmee_we processen_kunnen beschrijven en_beïnvloeden. Fysica en wetenschap in het_algemeen is juist_mogelijk omdát de fysicus deel en_product_is van de_natuur._Daarmee_is de_(perspectivistische) "waarheid" gered._Maar_daarmee is_het_probleem van het "goede" en de_crisis_van de rede op existentieelpractisch niveau nog_niet bezworen. Op dit_niveau_is de "crisis van_de rede" namelijk het bewustzijn_dat we met ons waarderen en_moraliseren nooit_los kunnen_komen van ons individueel belangen-perspectief: onze waarden zitten veel dieper en_zijn veel moeilijker te veranderen dan_ons wereldbeeld. Het gevolg_is een_paradox_tussen techniek en_de_biologistische (of_sociobiologische) kritiek der practische rede: a. Onze_rede maakt_via de techn