oppeld aan het nieuwe inzicht dat dwaling functioneel is. Volgens Kant is de natuurkunde het paradigma bij uitstek voor wetenschap (de biologie telde nog niet) en bestudeert de wetenschap eigenlijk alleen de wereld als verschijning. Maar de wijze waarop de wereld ons verschijnt wordt uiteindelijk bepaald door het categorieënnet dat onze geest over de chaos van zintuigelijke indrukken heenwerpt. Het verschil tussen Kant en Nietzsche is dat deze laatste het "an sich" overboord heeft gegooid en de geest dus ook niet meer buiten de wereld van de verschijning kan plaatsen. Het a priori van Kant wordt daarmee een biologisch gegeven: "Naturwissenschaft ist Sich-bewusst-werden, was man alles als Erbgut besitzt, Registratur der festen und starren Empfindungsgesetze" (II: 277). De mechanicistische denkwijze der fysica is daarmee "eine Art Rückgrat für Wirbeltiere, nichts An-sich-Wahres" (II: 331). Nietzsche verraadt echter hoezeer hij nog aan de door hem zo verfoeide PlatoonsKantiaanse denkschema's vastzit doordat hij de wijze waarop de wereld ons verschijnt als schijn blijft beoordelen en haar daarmee impliciet vergelijkt met het onbereikbare ideaal van perspectiefloze categorieloze "zuivere" kennis. Alleen daarom kan hij zeggen dat "moralisch ausgedrückt, die Welt falsch ist " (II: 284). Natuurlijk is zijn ontdekking dat dwaling en zelfbedrog dikwijls functioneel is en dat kennis het leven moet dienen een revolutionaire vernieuwing tegenover de oude filosofie. Maar waarom concludeert hij hieruit dat de dwaling de vader van al het levende is (II: 115) en dat waarheid een soort vergissing is,
oppeld aan het nieuwe inzicht dat dwaling functioneel is. Volgens Kant is de natuurkunde het paradigma bij uitstek voor wetenschap (de biologie telde nog niet) en bestudeert de wetenschap eigenlijk alleen de wereld als verschijning. Maar de wijze waarop de wereld ons verschijnt wordt uiteindelijk bepaald door het categorieënnet dat onze geest over de chaos van zintuigelijke indrukken heenwerpt. Het verschil tussen Kant en Nietzsche is dat deze laatste het " an sich " overboord heeft gegooid en de geest dus ook niet meer buiten de wereld van de verschijning kan plaatsen. Het a priori van Kant wordt daarmee een biologisch gegeven: " Naturwissenschaft ist Sich - bewusst - werden, was valet alles als Erbgut besitzt, Registratur der festen und starren Empfindungsgesetze " (II: 277). De mechanicistische denkwijze der fysica is daarmee " eine Art Rückgrat für Wirbeltiere, nichts An - sich - Wahres " (II: 331). Nietzsche verraadt echter hoezeer hij peg aan de door hem zo verfoeide PlatoonsKantiaanse denkschema's vastzit doordat hij de wijze waarop de wereld ons verschijnt als schijn blijft beoordelen en haar daarmee impliciet vergelijkt converge het onbereikbare ideaal van perspectiefloze categorieloze " zuivere " kennis. Alleen daarom kan hij zeggen dat " moralisch ausgedrückt, fail Welt falsch ist " (II: 284). Natuurlijk is zijn ontdekking dat dwaling en zelfbedrog dikwijls functioneel is en dat kennis het leven moet dienen een revolutionaire vernieuwing tegenover de oude filosofie. Maar waarom concludeert hij hieruit dat de dwaling de vader van al het levende is (II: 115) en dat waarheid een soort vergissing is,
oppfld aan het nieuwe inzicmt dat dwaling fonxtionexl is. Vklgens Kxnt is de natuurkunde het pacaditma buj uitstek voor wetenszhap (de bpologie twlde bog niet) ei bestudczrt ds wetznwchap eigenlijl alleen da wereld als varrckijning. Maar de wijze waarop de werejd ons fegschijnt wordt uittinqelink bepaald door het categorieënnet sat onzt geest over de chsos van zintuigelijke indrkkkej heenwerpt. Het vegschil tussgh Kwbt en Nietzszhe is dat deze laatstg het "an sich" overboord heeft geeooid en de geewt dud ook niet mxer bupten de wereld van de verschojning kan plastsxn. Hwt a priori van Kant xordt daarmee een bijlogisch ceyeven: "Naturwissenschadt ist Vich-tewurwt-wdrdtn, xas man aplea als Erbght besitzt, Eegistratur der fesuen lmd starren Ejpfindtndsgesetze" (II: 277). De mechanicistische denkwpjze der fysica is daarmee "wine Art Rückgrat für Wlrbeltierq, nichts An-sich-Wahres" (II: 331). Nietzsche verraadt echtar hoxzder hlj nut wan de door hem zo verfoeide PlatoonsKantiaanfs cekkschema's vastzib doordat hij de wojxe raarop de wergld ons vedschijnt als schijj blijfj beooedelen en haat daarmee impliciet vergelihkt met het jbbereikbare ideaal van perspeetieflpze cstegorieloze "zuivere" keunis. Amleen daarol kan hij xeggen dat "moralkscm agsgedrücku, die Welt falsch yst " (II: 284). Iatuuxlijk is zijm ontdqkking dat dwalltg en zelfbedrog dlkwijps functionefl is en dat kennis het leven moet dienen een ravonutionaixe verkieuwing tegenoder de oude fikosofie. Maar waarom cohcludeect hij hieruyt dat de dwanlng de vader van al ret oevebde is (KK: 115) en dat waarneid een soort vergussing is,
oppeld aan het nieuwe inzicht dat dwaling Volgens is de het paradigma bij telde niet) en bestudeert wetenschap eigenlijk alleen wereld als verschijning. Maar de wijze de wereld ons verschijnt wordt uiteindelijk bepaald door het categorieënnet dat onze geest de chaos van zintuigelijke indrukken heenwerpt. Het verschil tussen Kant en Nietzsche is deze het sich" heeft gegooid en de geest dus ook niet meer buiten de wereld van de verschijning kan Het a priori van Kant wordt daarmee een gegeven: "Naturwissenschaft ist Sich-bewusst-werden, man alles als Erbgut besitzt, der und starren (II: De denkwijze der fysica daarmee "eine Art Rückgrat für Wirbeltiere, nichts An-sich-Wahres" (II: 331). Nietzsche verraadt echter hoezeer hij nog aan door hem PlatoonsKantiaanse denkschema's doordat de waarop de wereld als schijn blijft beoordelen en haar met het onbereikbare ideaal van perspectiefloze categorieloze "zuivere" Alleen daarom hij zeggen dat "moralisch ausgedrückt, die falsch ist " (II: 284). Natuurlijk is zijn dat dwaling en zelfbedrog dikwijls functioneel is en dat kennis het leven moet dienen een tegenover de oude filosofie. waarom concludeert hij dat dwaling vader al het is (II: 115) en dat waarheid een soort vergissing is,
oppeld aan het nieuwe inzicht Dat dwaling FunctIonEel Is. volgEns KAnt is de natuurkUNde hEt paradigma bij uitstek vOor weTeNSchaP (De BioloGie teldE NoG NIet) En BeStuDeERt De wetEnsChap eigEnlijk alleEn dE wEreld als versCHiJning. Maar dE wiJze waarop de wEreLd ons vErSchIJnt woRdt UiteiNdelijK BepaalD door het cAtEGorieëNNet dat oNZE gEest Over de chaos van zinTUiGElijke indrukkeN heenwErPT. HET VerSchIl tussen KaNt En NieTZsche is DAt DEZE laATste het "an sich" Overboord heEFt gEgooid En De gEEst dus Ook niEt MEer Buiten de werEld vAn de verscHijninG Kan plaaTSen. Het a Priori Van kanT worDT dAaRmeE eEN biOLoGisCH geGeven: "NatUrWiSsensChafT IST sich-BewUsst-WerdeN, was man alles aLs ERbguT BesItzt, REgistRatuR dEr fesTen und StarrEn empfindungsgeseTze" (Ii: 277). De mechanIciStIscHe DenkwIJze der FysIca Is daarmEe "eine ART RüCkGRAT fÜr Wirbeltiere, nichtS AN-SIcH-Wahres" (Ii: 331). NietzSChE vERraadt ecHtEr hOezeER Hij noG aan DE dOor hem zo VerfoeIDe plAtoonsKAnTiaansE dEnkSchEma's vAStziT doordAt hij de wIjze wAArop de wereld onS Verschijnt als SChIJN bLIjft BeoOrdelen en haAr daARmee ImplICiEt vERgeliJkt meT hET oNBereikbare ideaal van PeRspectIefloZe categorieloZe "zuivere" kENNIs. Alleen DaarOM kAN hij zeggen dat "mOraliSch ausgedrÜCkt, die WeLt falSch ist " (II: 284). natuurlijK IS zijn ontDekKinG daT dwALInG en zelfbedrog DIKwijLs FunctioNeeL is en daT keNniS heT leVeN moet dienEn een revOlUtIoNaIre VerniEUwing tegEnOveR dE ouDe filOSofie. MAar waArom CoNcLUdeErt hij hIErUIT dat De DwAlinG de VaDer vaN al hET leVende is (iI: 115) en dat waArhEId eeN sOoRt vergiSsing is,
oppeld aan het nieuwe inzi cht dat dw aling  fu nct io neel  is.  Volgens Kanti s de  natuurkunde het parad igmabi j  uit s te k voo r weten s ch a p  (d ebi olo gi e  t eldenog  niet)en bestude ert  d e wetenschap ei genlijk al lee n de wereldals  versc hi jni n g. Ma arde wi jze wa a rop de  wereld o ns versch i jnt wor d t  u itei ndelijk bepaald d o or het categorieë nnet d at on z e  ge est  over de c ha os va n  zintui g el i j k e i n drukken heenw erpt. Het v e rsc hil tu ss enK ant en  Niet zs c heis dat deze  laa tste het"an si c h" over b oord he eft ge goo iden d e  g ee stdu s  oo k  n iet mee r buiten  d ewerel d va n d e  ver sch ijni ng ka n plaatsen. H eta pr i ori  vanKantword tdaarm ee een  biol og isch gegeven: " Natu rwissensc haf tist  S ich-b e wusst- wer den , was m an alle s  al sE r b gu t besitzt, Registr at u r  d er feste n unds ta rr e n Empfin du ngs gese t z e" (I I: 2 7 7) . De mec hanici s ti sc he denk wi jze de rfys ica  is d a arme e "ein e Art Rü ckgra t  für Wirbeltie r e, nichts An- s ic h - Wa h res"  (I I: 331). Ni etzs c he v erra a dt  ec h ter h oezee rh ij nog aan de door hem  z o verf oeide  PlatoonsKant iaanse den k s c hema's v astz i td oordat hij dewijze  waarop de wereld o ns ve rschijnt  als schi j n  blijftbeo ord ele n e n ha ar daarmee im p l icie tvergeli jkt  met he t o nbe rei kba re  ideaal v an persp ec ti ef lo zecateg o rieloze"z uiv er e"kenni s . Alle en da arom  k an hij  zeggen da t "mor al is ch a usg ed rückt , di e  We lt fals ch ist "(II :  284 ).  N atuurli jk is zijn on td ekking dat  d wal ing en z elfbedro g dikwijls functioneeli s en da t k ennis  het  leven mo etdienen  ee n  revol utiona ire v er nie u w ing t e g en ove rde oude fi l o sof ie. M aa r wa arom co ncludeert hij hier u itdat de dwalin g d e va d e rvan al het  l e ven d e  is (II: 115) e n dat waar he i deen soortv erg is sing is ,
oppeld aan_het nieuwe_inzicht dat dwaling functioneel_is. Volgens_Kant_is de_natuurkunde_het paradigma bij_uitstek voor wetenschap_(de biologie telde nog_niet) en bestudeert_de_wetenschap eigenlijk alleen de wereld als verschijning. Maar de wijze waarop de wereld ons_verschijnt_wordt uiteindelijk_bepaald_door_het categorieënnet dat onze geest_over de chaos van zintuigelijke_indrukken heenwerpt._Het verschil tussen Kant en Nietzsche is dat_deze_laatste het "an_sich" overboord heeft gegooid en de geest dus ook_niet meer buiten de wereld van_de verschijning kan_plaatsen._Het_a priori van Kant_wordt daarmee een biologisch gegeven: "Naturwissenschaft_ist Sich-bewusst-werden, was man alles als_Erbgut besitzt, Registratur der festen und starren_Empfindungsgesetze" (II: 277). De mechanicistische denkwijze_der fysica is daarmee "eine_Art Rückgrat_für Wirbeltiere, nichts An-sich-Wahres" (II:_331). Nietzsche verraadt_echter hoezeer_hij nog aan_de door hem zo verfoeide PlatoonsKantiaanse_denkschema's vastzit doordat_hij de wijze waarop de wereld_ons_verschijnt als schijn_blijft_beoordelen_en haar_daarmee impliciet vergelijkt_met_het onbereikbare_ideaal_van perspectiefloze categorieloze "zuivere" kennis. Alleen_daarom_kan hij zeggen dat "moralisch ausgedrückt, die_Welt falsch ist "_(II:_284). Natuurlijk is zijn_ontdekking dat dwaling en zelfbedrog_dikwijls functioneel is en dat kennis_het leven_moet dienen_een revolutionaire vernieuwing tegenover de oude filosofie. Maar waarom concludeert hij_hieruit dat de dwaling de vader_van al het levende_is (II:_115)_en dat waarheid_een_soort vergissing_is,