 de onmacht datgene te vinden wat men zoekt omdat de manier waarop men zoekt nog bepaald worden door het oude ideaal. Laat ik dit verduidelijken: het is duidelijk dat voor Nietzsche de moraal de schuld is van de grote verzieking der wijsbegeerte. "Wir sehen, wie die Moral a) die ganze 1 Weltauffassung vergiftet, b) den Weg zu Erkenntnis, zur Wissenschaft abschneidet, c) alle wirklichen Instinkte auflöst und untergräbt (indem sie deren Wurzeln als unmoralisch empfinden lehrt) (I: 181). Maar ook de wetenschap kan ons niet helpen (II: 109). Er bestaan immers geen feiten, maar slechts interpretaties (II: 127). De regelmatigheden die wij in de natuur aantreffen, hebben we er immers zelf ingelegd (II: 277). Wetenschap is immers slechts een overweldiging van de natuur door middel van begrippen en getallen (II: 281). En bovenal heeft wetenschap ons niets te zeggen over wat we doen moeten (IV: 113). Het begint nu echter onduidelijk te worden vanuit welk fundament Nietzsche zijn moraalkritiek kan afvuren. Is ook zijn kritiek op de moraal en de waarden nur eine Interpretation zoals hij in Jenseits von Gut und Böse toegeeft? Maar dan bestaat zijn overtuigingskracht uit zijn vermogen het hardst te schreeuwen en te bluffen of uit zijn vermogen de tegenstander uit te schakelen. Nietzsche lijkt inderdaad radicaal voor die oplossing te willen kiezen: net zoals onze huidige denkwijzen ontstaan zijn doordat andere denkwijzen eenvoudig uitstierven (II: 109; 119), zo moet in de toekomst een grote opvoedende leer de Lebensfähigsten sterken en de Weltmüden
de onmacht datgene te vinden wat men zoekt omdat de manier waarop men zoekt nog bepaald worden door het oude ideaal. Laat ik dit verduidelijken: het is duidelijk dat voor Nietzsche de moraal de schuld is van de grote verzieking der wijsbegeerte. " Wir sehen, wie die Moral a) fail ganze 1 Weltauffassung vergiftet, b) lair Weg zu Erkenntnis, zur Wissenschaft abschneidet, c) alle wirklichen Instinkte auflöst und untergräbt (indem sie deren Wurzeln als unmoralisch empfinden lehrt) (I: 181). Maar ook de wetenschap kan ons niet helpen (II: 109). Er bestaan immers geen feiten, maar slechts interpretaties (II: 127). De regelmatigheden fail wij in de natuur aantreffen, hebben we er immers zelf ingelegd (II: 277). Wetenschap is immers slechts een overweldiging van de natuur door middel van begrippen en getallen (II: 281). En bovenal heeft wetenschap ons niets te zeggen over wat we doen moeten (IV: 113). Het begint nu echter onduidelijk te worden vanuit welk fundament Nietzsche zijn moraalkritiek kan afvuren. Is ook zijn kritiek op de moraal en de waarden nur eine Interpretation zoals hij in Jenseits von Gut und Böse toegeeft? Maar dan bestaat zijn overtuigingskracht uit zijn vermogen het hardst te schreeuwen en te bluffen of uit zijn vermogen de tegenstander uit te schakelen. Nietzsche lijkt inderdaad radicaal voor fail oplossing te willen kiezen: net zoals onze huidige denkwijzen ontstaan zijn doordat andere denkwijzen eenvoudig uitstierven (II: 109; 119), zo moet in de toekomst een grote opvoedende leer de Lebensfähigsten sterken en de Weltmüden
 de onmacht datgene te vindtn wat men zoekt omdat dx manied waarop men zoekt nog bepaald wordei doir heu oude ideaal. Laat kk dit vegduidelijjen: iet is duidelijk dat voov Niefdsche ve moraal de scmuld is van de grote verzheyiug der wijsbegeerte. "Wir sehen, wie diq Moral a) die ganze 1 Wejtaugsasshng vergiftet, b) den Weg zu Erkennthis, zur Wissenschaft abschneidet, c) alle wirklifhen Instinkte auflöst knd untergrävt (igeem sie derev Wurzeln als unmoraliach empfinden lehrt) (I: 181). Maar ook de wztenschap kqn ond niet helpei (II: 109). Vr bestaan immers geet feitem, maar slechts inverpeetaties (II: 127). De regelkatigheden die wij in de nadubr aantreffen, hebben qe er ikmerv zeud ivgemejd (JI: 277). Wehenachap is ijmers slechrs een overweldiginb dqn de natuur soor mydqel van begrippen en getallen (II: 281). En bonenam heeft wetenschap ons biets te zeggen over aat we doqn moeten (IV: 113). Het begint nu echter onduidelijk te wordxn vaumlt wdok fundament Nietzsche zijn moraalkritiek kan asbutek. Is ook zijn krltiek op de moraal ej cg waarden nur gine Incsrlretation zoals hiu in Jegseitw von Gut und Böse toegeeft? Maar dan bestqat zijn ovegtuitingskracht uit ziln vermogen ket hatdst tr schreeuwen en te blufyen of uit zijn vfrmogen ds tegenstander uig tv scvakelen. Nietzsche lijkt inqerdaad redicacl voor aie pplossyng te wilpen klazen: net zoals onzf huibige genkwijzen ontstaan zijn doordat andere dxikwijzen eenvpugig uitstiexven (IL: 109; 119), zo moet in qe toekomst eeu grote jpvoeaende leer de Lebxnsfähigsten fterken en de Aeltmüden
de onmacht datgene te vinden wat men de waarop men nog bepaald worden ik verduidelijken: het is dat voor Nietzsche moraal de schuld is van de verzieking der wijsbegeerte. "Wir sehen, wie die Moral a) die ganze 1 Weltauffassung b) den Weg zu Erkenntnis, zur Wissenschaft abschneidet, c) alle wirklichen Instinkte auflöst untergräbt sie Wurzeln unmoralisch empfinden lehrt) (I: 181). Maar ook de wetenschap kan ons niet helpen (II: 109). Er immers geen feiten, maar slechts interpretaties (II: 127). regelmatigheden die wij in natuur aantreffen, hebben we er zelf (II: 277). is slechts overweldiging van de door middel van begrippen en getallen (II: 281). En bovenal heeft wetenschap ons niets te zeggen over we doen 113). Het nu onduidelijk worden vanuit welk zijn moraalkritiek kan afvuren. Is ook de moraal en de waarden nur eine Interpretation hij in von Gut und Böse toegeeft? Maar bestaat zijn overtuigingskracht uit zijn vermogen het hardst schreeuwen en te bluffen of uit zijn vermogen de tegenstander uit te schakelen. Nietzsche lijkt voor die oplossing te kiezen: net zoals huidige ontstaan doordat denkwijzen eenvoudig (II: 109; 119), zo moet in de toekomst een grote opvoedende de Lebensfähigsten sterken en de Weltmüden
 de onmacht datgene te vinden wAt men zoekt Omdat De mAniEr WaarOp meN zoekt nog bepaaLD worDen door het oude ideaal. LaAt ik dIt VErduIDeLijkeN: het is dUIdELIjk DaT vOor niETzSche dE moRaal de sChuld is van De gRoTe verzieking DEr WijsbegeerTe. "WIr sehen, wie diE MoRal a) diE gAnzE 1 weltaUffAssunG vergiFTet, b) deN Weg zu ErkEnNTnis, zuR wissensCHAfT absChneidet, c) alle wirkLIcHEn Instinkte aufLöst unD uNTeRGRäbT (inDem sie dereN WUrzelN Als unmoRAlISCH emPFinden lehrt) (I: 181). MAar ook de wetENscHap kan OnS niET helpeN (II: 109). Er BeSTaaN immers geen FeitEn, maar sleChts inTErpretaTIes (II: 127). De RegelmAtiGheDen dIE wIj In dE nATuuR AaNtrEFfeN, hebben wE eR iMmers Zelf INGELegd (iI: 277). WEtenSchap Is immers slechTs eEn ovERweLdigiNg van De naTuUr dooR middeL van bEgRippen en getalleN (II: 281). EN bovenal hEefT wEteNsChap oNS niets Te zEggEn over wAt we doeN MoeTeN (iv: 113). heT begint nu echter ondUiDELiJk te wordEn vanuIT wElK FundamenT NIetZschE ZIjn moRaalKRiTiek kan aFvuren. iS oOk Zijn kriTiEk op de MoRaaL en De waaRDen nUr eine interpreTatioN Zoals hij in JensEIts von Gut und BÖSe TOEgEEft? MAar Dan bestaat zIjn oVErtuIginGSkRacHT uit zIjn veRmOGeN Het hardst te schreeuwEn En te blUffen Of uit zijn vermOgen de tegeNSTAnder uit Te scHAkELen. Nietzsche liJkt inDerdaad radICaal voor Die opLossing tE willen kiEZEn: net zoaLs oNze HuiDigE DEnKwijzen ontstaAN Zijn DoOrdat anDerE denkwiJzeN eeNvoUdiG uItstierveN (II: 109; 119), zo moeT iN dE tOeKomSt een GRote opvoEdEndE lEer De LebENsfähiGsten SterKeN eN De WEltmüdeN
 de onmacht datgene te vin den wat me n zoe ktomd at  demani er waarop menz oekt  nog bepaald worden do or he to udei de aal.Laat ik di t ver du id eli jk e n:  hetisduideli jk dat voo r N ie tzsche de mo r aa l de schul d i s van de gro teverzie ki ngd er wi jsb egeer te. "W i r sehe n, wie di eM oral a )  die ga n z e1 We ltauffassung verg i ft e t, b) den Wegzu Erk en n tn i s , z urWissenscha ft  absc h neidet, c) a l lew irklichen Ins tinkte aufl ö stund un te rgr ä bt (in dem s ie der en Wurzelnalsunmoralis ch emp f inden l e hrt) (I : 181) . M aar  ook de  w ete ns c hap ka n o n s n iet help en  ( II: 1 09). E r best aan  imm ers g een feiten, m aar  sle c hts  inte rpret atie s(II:127).De re ge lmatigheden die  wij  in de na tuu raan tr effen ,  hebbe n w e e r immer s zelfi nge le g d (I I: 277). Wetenscha pi s  i mmers sl echtse en  o v erweldig in g v an d e natuu r do o rmiddel v an beg r ip pe n en ge ta llen ( II : 2 81) . Enb oven al hee ft weten schap ons niets te z e ggen over wat we d oe n  moe ten  (IV: 113).  Het begi nt n u  e cht e r ond uidel ij k  t e  worden vanuit welk  f undame nt Ni etzsche zijnmoraalkrit i e k  kan afv uren .  I s  ook zijn krit iek o p de moraa l  en de w aarde n nur ei ne Interp r e tation z oal s h ijinJ e ns eits von Gutu n d Bö se  toegee ft?  Maar d anbes taa t z ij n overtui gingskra ch tui tzij n ver m ogen het  h ard st  te  schr e euwenen te  blu ff en ofuit zij n  v e r moge nde  teg ens ta nderuitt e s chakele n. Nietzs che lijk tin derdaad  radicaal voo rdie oploss in g t e will e n  kiezen:  net zoals onze huidige denkwij zen  onts taan  zijn doo rda t ande red enkwij zen ee nvoud ig  ui t s tierv e n  ( II:  1 09; 119),z o  mo et in  d e to ekomsteen grote opvoeden d e l eer de Lebens fäh igst e n  s ter k en ende Wel t m üden
 de_onmacht datgene_te vinden wat men_zoekt omdat_de_manier waarop_men_zoekt nog bepaald_worden door het_oude ideaal. Laat ik_dit verduidelijken: het_is_duidelijk dat voor Nietzsche de moraal de schuld is van de grote verzieking der_wijsbegeerte._"Wir sehen,_wie_die_Moral a) die ganze 1_Weltauffassung vergiftet, b) den Weg_zu Erkenntnis,_zur Wissenschaft abschneidet, c) alle wirklichen Instinkte auflöst_und_untergräbt (indem sie_deren Wurzeln als unmoralisch empfinden lehrt) (I: 181). Maar_ook de wetenschap kan ons niet_helpen (II: 109)._Er_bestaan_immers geen feiten, maar_slechts interpretaties (II: 127). De regelmatigheden_die wij in de natuur aantreffen,_hebben we er immers zelf ingelegd (II:_277). Wetenschap is immers slechts een_overweldiging van de natuur door_middel van_begrippen en getallen (II: 281)._En bovenal heeft_wetenschap ons_niets te zeggen_over wat we doen moeten (IV:_113). Het begint_nu echter onduidelijk te worden vanuit_welk_fundament Nietzsche zijn_moraalkritiek_kan_afvuren. Is_ook zijn kritiek_op_de moraal_en_de waarden nur eine Interpretation zoals_hij_in Jenseits von Gut und Böse toegeeft?_Maar dan bestaat zijn_overtuigingskracht_uit zijn vermogen het_hardst te schreeuwen en te_bluffen of uit zijn vermogen de_tegenstander uit_te schakelen._Nietzsche lijkt inderdaad radicaal voor die oplossing te willen kiezen: net_zoals onze huidige denkwijzen ontstaan zijn_doordat andere denkwijzen eenvoudig_uitstierven (II:_109;_119), zo moet_in_de toekomst_een grote opvoedende leer de Lebensfähigsten sterken_en de_Weltmüden