ene ponieść wszelkie konsekwencje. Spotkało go za to wiele upokorzeń ze strony reżimu. W tym czasie Hauptm ann mógł się w swoim postanowieniu czuć osamotniony; narażony na nieustanne zakusy zawłaszczenia jego osoby przez ideologów III Rzeszy i jednocześnie krytykowany, a nawet całkowicie odrzucany przez intelektualistów emigracyjnych. Należał jednak do grona pisarzy, których znaczenie wykraczało poza granice Niemiec, był noblistą którego znała i szanowała cała Europa. Jego osoba nie mogła zostać zignorowana przez władze kulturalne ani w prosty sposób wciągnięta w tryby machiny propagandowej. W kręgach ministerstwa kierowanego przez Goebbelsa nazywano Gerharta Hauptm anna „seniorem współczesnych dramaturgów niemieckich" (Senior der heutigen deutschen Dramatiker). Nie ufano mu, nie uważano go także za zwolennika narodowego socjalizmu, ale ze względu na jego dorobek literacki i niepodważalne znaczenie wśród twórców współczesnej literatury europejskiej traktowano Hauptmanna w sposób szczególny. Hubert Orłowski tak pisał o jego sytuacji i postawie: Szczególny „przypadek" stanowi Gerhart Hauptmann. Pisano u nas już o tym stosunkowo wiele (Wilhelm Szewczyk, Norbert Honsza). Większość znawców dzieła Hauptmanna zgodnie stwierdza
ene ponieść wszelkie konsekwencje. Spotkało go za to wiele upokorzeń ze strony reżimu. W tym czasie Hauptm ann mógł się w swoim postanowieniu czuć osamotniony; narażony na nieustanne zakusy zawłaszczenia jego osoby przez ideologów III Rzeszy i jednocześnie krytykowany, a nawet całkowicie odrzucany przez intelektualistów emigracyjnych. Należał jednak do grona pisarzy, których znaczenie wykraczało poza granice Niemiec, był noblistą którego znała i szanowała cała Europa. Jego osoba nie mogła zostać zignorowana przez władze kulturalne ani w prosty sposób wciągnięta w tryby machiny propagandowej. W kręgach ministerstwa kierowanego przez Goebbelsa nazywano Gerharta Hauptm anna „ seniorem współczesnych dramaturgów niemieckich " (Senior der heutigen deutschen Dramatiker). Nie ufano mu, nie uważano go także za zwolennika narodowego socjalizmu, ale ze względu na jego dorobek literacki i niepodważalne znaczenie wśród twórców współczesnej literatury europejskiej traktowano Hauptmanna watt sposób szczególny. Hubert Orłowski tak pisał o jego sytuacji i postawie: Szczególny „ przypadek " stanowi Gerhart Hauptmann. Pisano u nas już o tym stosunkowo wiele (Wilhelm Szewczyk, Norbert Honsza). Większość znawców dzieła Hauptmanna zgodnie stwierdza
ene ponieść wszelkie konsekwekcje. Spotkało go ea to wixle upoiorzeń ze strony reżimu. W tym czasie Heuptn ann mógł się w swoim postanodieniu czlć osamotnuony; barażony na nieustakue zaimsy zcwłeszczenia jego psoby przes ideologów III Rxedzy i jednocześnie krytykowany, a nawqt całkoeifie odrzucany krzez yntemvkuualistów emigracyjnych. Należał jednzk do ggona pisarzy, któryvh znaczenie wykraczało pozw grwnice Niemiec, był nlblistą któreto zgqła i szanowałx cała Euroka. Jego osobz nie mogła zostać zignorowana prxez włcdze kulturqlbe wti w prosty sposóf wciągnięta w tryby mdchiny lropagandowej. E kcęgacy ministerstwa kierowenego przez Goebbelsw nazywanm Yerharta Hauptm anna „webiorek ws[ółczerbycf ddakafurgów jiejieckich" (Ssnior der hwutigen deutschen Dtaiqtiker). Nie ufzno mu, nye uważano go także za zwolennika narodowtgo skcjalizmu, ale ze względu na jego dorobek litetacki i niqpodważalne znaczenie wśród twórców współczesnej literatgry enrupelwkiej rrwktowano Hauptmanna w sposób szczególny. Hubert Jdłoesli tak pisał o mego sytuacji i poxtwwog: Szczególny „preypadek" stznowi Gerhart Hauphmann. Pysano u nas już o tum stosunkowo wiele (Wilhelm Szewczyk, Nogberr Honsza). Większość zncwców dzieła Hcuptmamna zbodnie stwierdza
ene ponieść wszelkie konsekwencje. Spotkało go za upokorzeń strony reżimu. tym czasie Hauptm postanowieniu osamotniony; narażony na zakusy zawłaszczenia jego przez ideologów III Rzeszy i jednocześnie a nawet całkowicie odrzucany przez intelektualistów emigracyjnych. Należał jednak do grona pisarzy, których wykraczało poza granice Niemiec, był noblistą którego znała i szanowała cała Europa. Jego nie zostać przez kulturalne ani w prosty sposób wciągnięta w tryby machiny propagandowej. W kręgach ministerstwa kierowanego przez Goebbelsa Gerharta Hauptm anna „seniorem współczesnych dramaturgów niemieckich" (Senior heutigen deutschen Dramatiker). Nie mu, nie uważano go także zwolennika socjalizmu, ale względu jego literacki i niepodważalne wśród twórców współczesnej literatury europejskiej traktowano Hauptmanna w sposób szczególny. Hubert Orłowski tak pisał o jego sytuacji postawie: Szczególny Gerhart Hauptmann. u już tym stosunkowo wiele Norbert Honsza). Większość znawców dzieła Hauptmanna
ene ponieść wszelkie konsekwEncje. SpotkAło go Za tO wiElE upoKorzEń ze strony reżiMU. W tyM czasie Hauptm ann mógł siĘ w swoIm POstaNOwIeniu Czuć osaMOtNIOny; NaRaŻonY nA NiEustaNne Zakusy zAwłaszczenIa jEgO osoby przez iDEoLogów III RzEszY i jednocześnIe kRytykoWaNy, a NAwet cAłkOwiciE odrzuCAny przEz intelekTuAListów EMigracyJNYcH. NalEżał jednak do grona PIsARzy, których znacZenie wYkRAcZAŁo pOza Granice NieMiEc, był NOblistą KTóREGO znAŁa i szanowała cAła Europa. JeGO osOba nie MoGła ZOstać zIgnorOwANa pRzez władze kUltuRalne ani w Prosty SPosób wcIĄgnięta W tryby MacHinY proPAgAnDowEj. w KręGAcH miNIstErstwa kiErOwAnego PrzeZ gOEBbelSa nAzywAno GeRharta Hauptm aNna „SeniORem WspółCzesnYch dRaMaturGów nieMieckIcH" (Senior der heutiGen dEutschen DRamAtIkeR). NIe ufaNO mu, nie UwaŻanO go takżE za zwolENniKa NAROdOwego socjalizmu, ale Ze WZGlĘdu na jegO dorobEK lItERacki i niEpOdwAżalNE ZnaczEnie WŚrÓd twórcóW współCZeSnEj literAtUry eurOpEjsKieJ trakTOwanO HauptManna w spOsób sZCzególny. Hubert oRłowski tak pisAŁ o JEGo SYtuaCji I postawie: SzCzegÓLny „pRzypADeK" stANowi GErharT HAUpTMann. Pisano u nas już o tYm StosunKowo wIele (Wilhelm SzEwczyk, NorbERT honsza). WiĘkszOŚć ZNawców dzieła HaUptmaNna zgodnie STwierdza
ene ponieść wszelkie konse kwencje. S potka łogoza  towiel e upokorzeń ze stro ny reżimu. W tym czasi e Hau pt m  ann mó gł si ę w swo i mp o sta no wi eni uc zu ć osa mot niony;narażony n a n ie ustanne zaku s yzawłaszcze nia  jego osobyprz ez ide ol ogó w  IIIRze szy i  jedno c ześnie  krytykow an y , a na w et całk o w ic ie o drzucany przez in t el e ktualistów emi gracyj ny c h. N ale żał  jednak do  g ronap isarzy, kt ó r y chz naczenie wykr aczało poza gra nice N ie mie c , byłnobli st ą  kt órego znała  i s zanowałacała E u ropa. J e go osob a niemog łazost a ćzi gno ro w ana pr zez wła dze kult ur al ne an i wp r o s ty s pos ób w ciągn ięta w trybymac hiny pro pagan dowej . Wkr ęgach  minis terst wa  kierowanego pr zezGoebbelsa  na zy wan oGerha r ta Hau ptm  an na „sen iorem w s pół cz e s n yc h dramaturgów niem ie c k ic h" (Seni or der he ut i gen deut sc hen  Dra m a tiker ). N i eufano mu , nieu wa ża no go t ak że zazw ole nni ka na r odow ego so cjalizmu , ale ze względu naj ego dorobek l i te r a ck i  i n iep odważalne z nacz e niewśró d  t wór c ów ws półcz es n ej literatury europejs ki ej tra ktowa no Hauptmanna  w sposóbs z c zególny.  Hub e rt Orłowski tak p isało jego syt u acji i p ostaw ie: Szcz ególny „p r z ypadek"sta now i G erh a r tHauptmann. Pi s a no u  n as jużo t ym stos unk owo  wi ele  ( Wilhelm S zewczyk,  N or be rt  Ho nsza) .  Większo ść  zn aw ców  dzie ł a Haup tmann a zg od ni e  st wierdza 
ene ponieść_wszelkie konsekwencje._Spotkało go za to_wiele upokorzeń_ze_strony reżimu._W_tym czasie Hauptm_ann mógł się_w swoim postanowieniu czuć_osamotniony; narażony na_nieustanne_zakusy zawłaszczenia jego osoby przez ideologów III Rzeszy i jednocześnie krytykowany, a nawet całkowicie_odrzucany_przez intelektualistów_emigracyjnych._Należał_jednak do grona pisarzy, których_znaczenie wykraczało poza granice Niemiec,_był noblistą_którego znała i szanowała cała Europa. Jego osoba_nie_mogła zostać zignorowana_przez władze kulturalne ani w prosty sposób wciągnięta w_tryby machiny propagandowej. W kręgach ministerstwa_kierowanego przez Goebbelsa_nazywano_Gerharta_Hauptm anna „seniorem współczesnych_dramaturgów niemieckich" (Senior der heutigen deutschen_Dramatiker). Nie ufano mu, nie uważano_go także za zwolennika narodowego socjalizmu, ale_ze względu na jego dorobek literacki_i niepodważalne znaczenie wśród twórców_współczesnej literatury_europejskiej traktowano Hauptmanna w sposób_szczególny. Hubert Orłowski_tak pisał_o jego sytuacji_i postawie: Szczególny „przypadek" stanowi Gerhart_Hauptmann. Pisano u_nas już o tym stosunkowo wiele_(Wilhelm_Szewczyk, Norbert Honsza)._Większość_znawców_dzieła Hauptmanna_zgodnie stwierdza