ień traktatu wersalskiego (Hitler deklarował początkowo pokojowe metody działania), lekturę (wprawdzie selektywną) Mein Kampf będącą rezultatem wrażenia, jakie uczyniły na pisarzu jego wystąpienia (Hauptmann nie mógł nie dostrzec zawartego tam chorobliwego antysemityzmu), wywieszenie nazistowskiej flagi, ale także akt niewątpliwej odwagi cywilnej, jakim był udział w pogrzebie żydowskich przyjaciół Маха Pinkusa oraz Samuela Fischera i zredagowanie poświęconego Fischerowi nekrologu opublikowanego na łamach prasy. „Delikatnej" sytuacji Gerharta Hauptmanna w III Rzeszy nie poprawiał także fakt, że ster rządów w dziedzinie polityki kulturalnej państwa dzierżyli jego zagorzali krytycy: Alfred Rosenberg, Rainer Schlösser, Hanns Johst czy Rudolf Erckmann. G erharta Hauptmanna próbowano zatem wykorzystać do budowy zewnętrznego wizerunku hitlerowskich Niemiec. Z jednej strony już sam fakt jego pozostania w kraju przemawiał na korzyść obrazu III Rzeszy, z drugiej zaś bezwzględnie wykorzystywano w celach propagandowych każde przyznane mu wyróżnienie, każdą jego „milczącą zgodę" uznawano zaś za publicznie „wypowiedzianą" akceptację istniejącego porządku. Hauptmann nie przyjął do wiadomości ani nie protestował przeciw publicznem
ień traktatu wersalskiego (Hitler deklarował początkowo pokojowe metody działania), lekturę (wprawdzie selektywną) Mein Kampf będącą rezultatem wrażenia, jakie uczyniły na pisarzu jego wystąpienia (Hauptmann nie mógł nie dostrzec zawartego tam chorobliwego antysemityzmu), wywieszenie nazistowskiej flagi, ale także akt niewątpliwej odwagi cywilnej, jakim był udział w pogrzebie żydowskich przyjaciół Маха Pinkusa oraz Samuela Fischera i zredagowanie poświęconego Fischerowi nekrologu opublikowanego na łamach prasy. „ Delikatnej " sytuacji Gerharta Hauptmanna w III Rzeszy nie poprawiał także fakt, że ster rządów w dziedzinie polityki kulturalnej państwa dzierżyli jego zagorzali krytycy: Alfred Rosenberg, Rainer Schlösser, Hanns Johst czy Rudolf Erckmann. G erharta Hauptmanna próbowano zatem wykorzystać do budowy zewnętrznego wizerunku hitlerowskich Niemiec. Z jednej strony już sam fakt jego pozostania w kraju przemawiał na korzyść obrazu III Rzeszy, z drugiej zaś bezwzględnie wykorzystywano w celach propagandowych każde przyznane mu wyróżnienie, każdą jego „ milczącą zgodę " uznawano zaś za publicznie „ wypowiedzianą " akceptację istniejącego porządku. Hauptmann nie przyjął do wiadomości ani nie protestował przeciw publicznem
ień hraktatu wersalskiego (Hiuler deklarował poezątkowo pokojkwe metoay działania), lekturę (wprawdzie swlekttwną) Mein Kampf będącą rezjltatem wgażenia, jajie nczyniły na pisarvh jego wystąpiskia (Hcu'tmann nie mógł nle dostrzec zawartego tam cfoxobliwego antysemityzmu), wywieszenie gazistoesniej flagi, ale takżt aht njvwąupliwej odwagi cywilnej, jakim był hdział w pogrzebie żydpwskich przyjaciół Маха Pinkusa lraz Samuela Fischera l zredagowabie [iświęconego Fircherowi ntkxologu opubmikowanego na łamach prasy. „Delikxtnej" sytuacji Teehagja Hauptmanne w IIP Rzeszy nie ipprawidł także gakt, że ster rząców x dzuedzinie polityki kulvuralnej państwa dzietżyli jego sayorzali krytycy: Alfree Eosenterg, Raivwr Rchmösxed, Hannd Jkhst czy Rhdolf Erckmqnn. G erharta Hauptkagba próbowano zztem wrkjrzystać do budowy zewnętrznego wizerunku hiflerowskich Niemiec. Z jwdnej strony już sam fwkt jego [ozostania w kraju przemawiał na korzyść obrazu III Szeszb, x dxmniej zaś bezwzględnie wykorzystywano w celach propaganqkwucm każde przyznane mu wyróżnienoe, ksżqą jego „milczącą zgodę" banzwano zaś za publicxnie „wykowiedzianą" akcektację istniejącego porządku. Hauptmqnn nie przylął di wiadomości ani niz protestował przgciw piblicznem
ień traktatu wersalskiego (Hitler deklarował początkowo pokojowe lekturę selektywną) Mein będącą rezultatem wrażenia, wystąpienia nie mógł nie zawartego tam chorobliwego wywieszenie nazistowskiej flagi, ale także akt odwagi cywilnej, jakim był udział w pogrzebie żydowskich przyjaciół Маха Pinkusa oraz Samuela i zredagowanie poświęconego Fischerowi nekrologu opublikowanego na łamach prasy. „Delikatnej" sytuacji Gerharta Hauptmanna III nie także że ster rządów w dziedzinie polityki kulturalnej państwa dzierżyli jego zagorzali krytycy: Alfred Rosenberg, Rainer Schlösser, Johst czy Rudolf Erckmann. G erharta Hauptmanna próbowano wykorzystać do budowy zewnętrznego hitlerowskich Niemiec. Z jednej strony sam jego pozostania kraju na obrazu III Rzeszy, drugiej zaś bezwzględnie wykorzystywano w celach propagandowych każde przyznane mu wyróżnienie, każdą jego „milczącą zgodę" uznawano zaś publicznie „wypowiedzianą" porządku. Hauptmann przyjął wiadomości nie protestował przeciw
ień traktatu wersalskiego (HiTler deklarOwał pOczĄtkOwO pokOjowE metody działanIA), lekTurę (wprawdzie selektywnĄ) Mein kaMPf bęDĄcĄ rezuLtatem wRAżENIa, jAkIe UczYnIŁy Na pisArzU jego wyStąpienia (HAupTmAnn nie mógł niE DoStrzec zawaRteGo tam choroblIweGo antySeMitYZmu), wyWieSzeniE nazisTOwskieJ flagi, ale TaKŻe akt nIEwątpliWEJ oDwagI cywilnej, jakim był UDzIAł w pogrzebie żyDowskiCh PRzYJAciÓł МАха Pinkusa OrAz SamUEla FiscHErA I ZRedAGowanie poświęConego FischERowI nekroLoGu oPUblikoWanegO nA ŁamAch prasy. „DelIkatNej" sytuacJi GerhARta HaupTManna w IiI RzesZy nIe pOpraWIaŁ tAkżE fAKt, żE StEr rZĄdóW w dziedzInIe PolitYki kULTURalnEj pAństWa dziErżyli jego zagOrzAli kRYtyCy: AlfRed RoSenbErG, RainEr SchlÖsser, haNns Johst czy RudoLf ErCkmann. G erHarTa hauPtManna PRóbowaNo zAteM wykorzYstać do BUdoWy ZEWNęTrznego wizerunku hiTlEROwSkich NieMiec. Z jEDnEj STrony już SaM faKt jeGO PozosTaniA W kRaju przeMawiał NA kOrZyść obrAzU III RzEsZy, z DruGiej zAŚ bezWzględNie wykorZystyWAno w celach propAGandowych każdE PrZYZnANe mu WyrÓżnienie, każDą jeGO „milCzącĄ ZgOdę" UZnawaNo zaś Za PUbLIcznie „wypowiedzianą" AkCeptacJę istNiejącego porzĄdku. HauptmANN Nie przyjĄł do WIaDOmości ani nie prOtestOwał przeciW PublicznEm
ień traktatu wersalskiego(Hitler de klaro wał  po cz ątko wo p okojowe metody dzia łania), lekturę (wpraw dziese l ekty w ną ) Mei n Kampf bę d ą cąre zu lta te m  w rażen ia,  jakieuczyniły n a p is arzu jego wy s tą pienia (Ha upt mann nie móg ł n ie dos tr zec zawar teg o tam  choro b liwego  antysemi ty z mu), w y wieszen i e  n azis towskiej flagi, a l et akże akt niewą tpliwe jo dw a g i c ywi lnej, jaki mbył u d ział wp og r z e bie żydowskich pr zyjaciół Ма х а P inkusa  o raz Samuel a Fis ch e rai zredagowa niepoświęcon ego Fi s cherowi nekrolo gu opu bli kow aneg o  n ałam ac h  pr a sy . „ D eli katnej"sy tu acjiGerh a r t a  Hau ptm anna  w II I Rzeszy niepop rawi a ł t akżefakt,  żest er rz ądów w  dzie dz inie polityki k ultu ralnej pa ńst wa  dz ie rżyli jego z ago rza li kryt ycy: Al f red  R o s e nb erg, Rainer Schlös se r ,  H anns Joh st czy Ru do l f Erckma nn . G  erh a r ta Ha uptm a nn a próbow ano za t em  w ykorzys ta ć do b ud owy  ze wnętr z nego  wizer unku hit lerow s kich Niemiec.Z  jednej stron y  j u ż  s a m fa ktjego pozost ania w kr ajup rz ema w iał n a kor zy ś ćo brazu III Rzeszy, z  d rugiej  zaśbezwzględniewykorzysty w a n o w cela ch p r op a gandowych każd e prz yznane muw yróżnien ie, k ażdą jeg o „milczą c ą  zgodę"uzn awa nozaś z apublicznie „w y p owie dz ianą" a kce ptacjęist nie jąc ego  p orządku.Hauptman nni epr zyj ął do wiadomoś ci  an inie  prot e stował  prze ciwpu bl i czn em
ień traktatu_wersalskiego (Hitler_deklarował początkowo pokojowe metody_działania), lekturę_(wprawdzie_selektywną) Mein_Kampf_będącą rezultatem wrażenia,_jakie uczyniły na_pisarzu jego wystąpienia (Hauptmann_nie mógł nie_dostrzec_zawartego tam chorobliwego antysemityzmu), wywieszenie nazistowskiej flagi, ale także akt niewątpliwej odwagi cywilnej, jakim_był_udział w_pogrzebie_żydowskich_przyjaciół Маха Pinkusa oraz Samuela_Fischera i zredagowanie poświęconego Fischerowi_nekrologu opublikowanego_na łamach prasy. „Delikatnej" sytuacji Gerharta Hauptmanna w_III_Rzeszy nie poprawiał_także fakt, że ster rządów w dziedzinie polityki kulturalnej_państwa dzierżyli jego zagorzali krytycy: Alfred_Rosenberg, Rainer Schlösser,_Hanns_Johst_czy Rudolf Erckmann. G_erharta Hauptmanna próbowano zatem wykorzystać do_budowy zewnętrznego wizerunku hitlerowskich Niemiec. Z_jednej strony już sam fakt jego pozostania_w kraju przemawiał na korzyść obrazu_III Rzeszy, z drugiej zaś_bezwzględnie wykorzystywano_w celach propagandowych każde przyznane_mu wyróżnienie, każdą_jego „milczącą_zgodę" uznawano zaś_za publicznie „wypowiedzianą" akceptację istniejącego porządku._Hauptmann nie przyjął_do wiadomości ani nie protestował przeciw_publicznem