اهل شعرم... اهل تتهایی و درد...
پیشه ام فریاد است.کاسبم... کاسب دل...
صادراتم شادی و وارداتم غم و درد....
دوستانی دارم سردتر از سردی برف...
گاهگاهی یخشان می شکند...
گاهگاهی دلشان میسوزد..ولی از روی ترحم
سرزمینی دارم مردمانش همه دوست ولی از روی ریا...
خنده ام می گیرد
دلشان مرده ولی لبشان خندان است...
گله از اهل تماشا دارم...گله از این همه حاشا دارم...
خنده ام می گیرد
من خودم اهل تماشا هستم..
گاهگاهی دلی میسازم و میفروشم به شما...
تا به اواز صداقت که در آن زندانیست دل بی مهر شما تازه شود...
چه خیالی...چه خیالی...
خوب میدانم دلتان بی مهر است