"چه وقت انسان بزرگی هستیم ؟"

هرگاه از خوشبختی کسانی‌ که دوستمان ندارند هم خوشحال شدیم.
هرگاه برای تحقیر نشدن دیگران از حق خود گذشتیم.
هرگاه شادی را به کسانی که آن را از ما گرفته‌اند، هدیه دادیم.
هرگاه خوبی ما، به علت نشان دادن بدی دیگران نبود.
هرگاه کمتر رنجیدیم و بیشتر بخشیدیم.
هرگاه به بهانه ی عشق از دوست داشتن دیگران غافل نشدیم.
هرگاه اولین اندیشه ما برای رویارویی با دشمن انتقام نبود.
هرگاه دانستیم عزیز خدا نخواهیم شد مگر زمانی که وجودمان آرام بخش دیگران باشد.
هرگاه بالاترین لذت ما شاد کردن دیگران بود.
هرگاه آدم مهمی بودیم ولی جایی نگفتیم که "میدونی من کی ام؟"