در مورد افغانستان چون دیدگاه‌های خاص خودم را دارم سعی می‌کنم با احتیاط بنویسم و آنچه که در عرصه عملیاتی قرار است روی دهد را بیشتر دنبال کنم. جنگ فعلی، بیشترین ضرر را برای طالبان و ارتش افغانستان دارد، تلفات طالبان کم نیست و آن‌ها توانایی جایگزین کردن کشته و زخمی‌ها را ندارند. حرکت آن‌ها در جاده‌ها، تجمع برای حمله و بیرون آمدن از مخفی‌گاه‌ها باعث شده بسیار آسیب پذیر باشند. حملات چند هفته گذشته سرکرده‌های طالبان را به شدت عصبانی کرده و آن‌ها به زودی ناچار هستند که ترمز حملات گسترده را بکشند تا بیشتر تلفات ندهند. 

خبر ویژه دارم که هم‌اکنون میان رهبران نظامی و سیاسی این گروه به شدت اختلاف نظر وجود دارد، در حالی که سیاسی‌های مقیم دوحه به شدت دنبال بیشترین دستاورد نظامی برای حضور در میز مذاکره هستند، نظامی‌های حاضر در میدان دیگر طاقت تلفات را ندارند. تلاش طالبان برای رسیدن به قدرت (که دیگر جهاد در برابر کفار محسوب نمی‌شود) باعث بروز اختلافات شدیدی میان آن‌ها شده است. به هر حال، همانگونه که نوشتم ما برای اجرای نظم ایرانی در افغانستان نیاز به فرصت داریم، به زودی همه چیز دگرگون خواهد شد.