این لحظه یه دنیا حرف توشه نگاهش ، دست کشیدن از تلاش و...
تو این لحظه اولش میگه
منو یادشون رفت الان برمیگردن منم میبرن با خودشون
بعد میگه عه رفتن که چرا منو یادشون رفت؟
بعد میاد برا رفتنشون دلیل میاره (دوستم نداشتن دروغ میگفتن و...)
بعد سعی میکنه ناراحت نشه و خودشو قانع کنه که چرا رفتن؟پیش خودش فکر میکنه از ذوق فراموشش کردن خب هر کسی جای اونا بود شاید اینکارو میکرد ناخواسته حتی خود من
آخرشم تو خودش میگه اگه دوستت داشتن فراموشت نمیکردن مگ‌میشه کسیو دوست داشت و فراموشش کرد ادم دشمناشم فراموش نمیکنه ( اونا دوستت نداشتن فکر میکردی که دوستت دارن )