شبی که با قلبِ شعله‌ورِ خود
سمتِ رودِ بزرگ می‌دویدم
حتی یکی از میانِ شما
با من از ماهِ سوگوار سخن نگفت،
وگرنه طغیانِ تاریکی
خورشیدِ خستهٔ این زمستان را گروگان نمی‌گرفت... 
سَردم است بی‌انصاف!
این‌ها کاری کرده‌اند که انگار سخن گفتن از سپیده‌دم
دروغِ بزرگِ امیدواران است.