ما آه سرد از دل مضطر کشیده ایم 
بار فراق با مژه ی تر کشیده ایم 
همساز روزگار به عشق تو بوده ایم 
از دوری تو رنج مکرر کشیده ایم 
هر جا شنیده ایم خبر از تو می‌دهند 
در طوفشان به شوق رخت پر کشیده ایم 
از بسکه از فراق تو افسرده دل شدیم 
بر سینه نقش نرگس پرپر کشیده ایم 
آقایی تو باعث این شد به عاشقی 
پا از گلیم خویش فراتر کشیده ایم 
ما بر تسلی دل تو در حسینیه 
هر فاطمیه ناله ی مادر کشیده ایم  دوباره جمعه شد و نیامدی....