"من را کتک زدید، به من بی توجهی کردید، پس من را دوست ندارید و من بی ارزشم"!!! 
کودک نمی تواند بین رفتار و احساس پدر و مادرش تفاوتی بگذارد، او نمی تواند درک کند که اگر پدر یا مادرم من را کتک زد دلیل بر این نبود که من را دوست نداشت بلکه آنقدر درد و مشکلات درونی داشت که بخشی از آنها را روی من ریخت. 
وقتی تصورات کودک از پدر و مادرش تغییر می کند و واقعیت را می بیند، چشمه محبت عمیقی در درون می یابد که در پشت تصورِ کودکانه از پدر و مادری که بی رحم و نامهربان تلقی می شدند، می جوشد. 
کودک در چنین هنگامی، پدر و مادری را خواهد دید که او را دوست داشتند ولی بدلیل آسیبها و مشکلاتشان ناخواسته به او آسیب زدند و رفتار نادرستشان دلیل بر داشتن احساس منفی به او نبود.