"یک رفتار و یک تحلیل"
کودکی بستنی‌اش از دستش سر می‌خورد و روی فرش می‌ریزد. مادر سراسیمه به طرفش می‌دود و پرتنش میگوید:
 کی این بستنی رو ریخت؟کودک هراسان و درمانده، نام یکی از بچه‌های آشنا را بر زبان آورده و می‌گوید: فلانی. مادر عصبانیت‌اش فروکش کرده و ادامه می‌دهد: عه؟ فلانی ریخته؟چه بچه‌ی بدی.می‌کُشمش.پسرم ماهه. بستنی رو روی فرش نمی‌ریزه که.
پسر خوشحال و مسرور از این پیروزی و کلاهی که سر مادرش گذاشته، می‌خندد و می‌رود که به بازی‌اش برسد. مادر هم می‌نشیند برای پاک کردن فرش.