آلودگی به شپش در مراکز تجمعی مانند مدرسه­ ها، ورزشگاه­ها، پادگان­ها، پرورشگاه­ها و خوابگاه­ها شایع بوده و آگاهی از علائم و نشانه­ های آن در مهار و حذف آلودگی های انسانی بسیارمؤثر است. شپش از خون انسان تغذیه می­کند و بزاق آن حاوی موادی است که ضمن اینکه از لخته شدن خون جلوگیری می­کند باعث ایجاد حساسیت و خارش شدید می­شود. شپش قادر به پريدن و جهيدن نيست و حركت لغزشي/ آهسته دارد.
ویژگی­های شپش:
شپش حشره­اي كوچك، بدون بال و خونخوار است و از آنجا که سطح خارجی پوست و مو را آلوده می­کند، انگل خارجی اجباری انسان محسوب می­شود.
طول عمر متوسط شپش ماده 30 روز و رنگ آن بين خاكستري تا قرمز متغير است و می­تواند سر، بدن و عانه (دستگاه تناسلي خارجي) را در انسان آلوده كند.
آلودگی به شپش، به دنبال تماس نزدیک بین فردی یا هنگامی که افراد خانواده در فصل­های سرد و برای تأمین گرما لباس بیشتری می­ پوشند، شایع می­شود. شپش به جامعه یا طبقه خاصی محدود نبوده و تمام طبقات را مبتلا می­کند. شپش در آب قادر به تنفس نبوده و زنده نمی­ماند، به همین دلیل از طریق شنا در استخر منتقل نمی­شود.
اگر چه بطور معمول شپش در جوامع فقیر و متراكم شايع­تر است ولي كليه طبقات اجتماعي می­توانند در معرض خطر آلودگي با شپش قرار گيرند.
بطور کل، وجود شپش سر، بدن یا عانه را آلودگی به شپش یا پدیکولوزیس گویند. تخم شپش که رشک (Nit ) نامیده می­شود، بیضی شکل، سفید رنگ و به اندازه ته سنجاق است و به ساقه مو در نزدیکی پوست سر و درز لباس فرد آلوده می­چسبد و به راحتي كنده نمي­شود.