۱. مذاکره‌کننده‌های ژاپنی حساسيت زيادی به وقت شناسي دارن اما در مورد زمان‌بندی مذاکره، ديدگاهشون شناور بودن زمانه و براشون اهميت نداره که مذاکره چقدر طول ميکشه. برای اونا نتيجه مذاکره مهمه.

۲. ژاپنی‌ها هدف از مذاکره رو رابطه میدونن. اونا برقراری روابط شخصی بلندمدت رو انقدر مهم ميدونن که به نظرشون حتی بعد امضای قرارداد بخاطر اهميت روابط ميشه هر قسمت از قرارداد رو مورد مذاکره جديد قرارداد و يا به بعضی مفاد عمل نکرد. به اعتقاد ژاپنی‌ها قرارداد بايد خیلی مختصر باشه و صرفا اصول کلی رو دربر بگیره.