_:ne774d92a9ae04b9abe7e6c123dc7cec8xb0
<http://schema.org/articleBody>
"Son günlerde Kürt siyaseti birçok yazar tarafından eleştiriliyor. Bu  eleştiri de Kürt siyasetinde hâlâ şiddetin çözümün bir aracı olarak  görüldüğü fikri üzerinden yapılıyor. Bu yazı bir polemik yazısı olmadığı  için de kimin ne yazdığı kimin de ne cevap verdiği gibi bir hat  üzerinden bir yazı değil. Zaten bazı “dil” sorunları olsa da ben bu  yazıların yararlı yazılar olduğu düşüncesindeyim. Benim bu yazıyı  yazmamdaki sebep ise bu yazıların çoğunda varolan “sol” göndermesi. \r\nKimi yazarlar “solcuları”, “devrimci şiddeti” haklı  gördükleri için PKK’yı da eleştirmedikleri iddiasıyla eleştiriyorlar.  Oysa çağımız Kürt sorunu gibi sorunların çözümünde şiddetin  kullanılmasının meşruiyetinin tümüyle kalktığı bir çağ. O nedenle de  PKK’nın şiddette ısrar etmesi sorunun çözülmesini önlediği gibi “solcuların”  da onlara destek vermesi durumu daha da kötüleştirmekte. Bu nedenle de  çözüm davranışı, bu yazarların çoğunun ima ettiği gibi şiddete karşı “simetrik” durmak, devletten de gelse PKK’dan da gelse şiddetin karşısında olmak.\r\nDoğrusu böyle bir siyasi pozisyonun sorunun çözümünde nasıl bir  katkısı olur, ilk olarak devlet mi yoksa PKK mı şiddete son vermelidir,  yoksa sorunun çözümü “daha fazla demokrasi” midir gibi sorular bu  çerçevede tartışılması gereken sorular. Ama dedim ya ben bu yazıda bu  sorularla değil daha çok böyle düşünen yazarların çoğunun “sol”a ilişkin yukarıda ifade ettiğim şiddet bağlamında serdettikleri düşünceleri.\r\n\r\nEğer ortada belirli bir çoğunluğa hitap eden, belirli bir  toplumsal desteği olan bir “sol” siyasi parti olsaydı ve bu parti Kürt  sorununda PKK’nın şiddetine destek olan bir tavır benimsemiş olsaydı,\r\n\r\nYa da “sol” dediğimizde kendi içinde belirli bir fikrî  homojenliği olan ve belirli bir kitle üzerinde hegemonya yaratmış bir  “siyasi hareket” olsaydı , bu yazarların eleştirilerinin de bir kıymeti  harbiyesi olur, “sol” siyaset de bu tartışmada bir referans noktası  olarak kullanılabilirdi.\r\nAma durum bu mudur?\r\n\r\nDoğrusu bu yazarların, “sol” dediklerinde kimlere, hangi  temsili nitelikleri olan düşüncelere gönderme yaptıklarını ben anlamakta  zorlanıyorum. \r\nMesela, “sosyal demokrat” dense, (bence o bile bir haksızlıktır ama) CHP’nin akla gelmesi, “milliyetçi” dense MHP’nin akla gelmesi , “muhafazakâr” dense AKP’nin akla gelmesi gibi bir durum var mı ortada “sol” dendiğinde? O zaman ne? PKK’nın şiddetine destek verip de sorunun çözümünü engelleyen “solcular” kimler öyleyse?\r\nAçıktır ki Türkiye’de sol, dünyada da olduğu gibi diğer birçok  ideolojik pozisyondan daha da derin biçimde heterojen bir siyasi  akımdır. Bu durum, solun geçmişinden başlayarak ve özellikle de “duvarın” yıkılmasından sonra daha da böyledir. Türkiye’deki  solun geçmişinde her şey vardır. Stalinizm’den Maoizm’e, Enver  Hocacılıktan Kim Il-sungculuğa, Güleryüzlü sosyalizmden İkinci  Kuvayimilliyeciliğe kadar birçok farklı çizgi solun içinde vardır ve  denebilir ki Türkiye solu üzerinde de hiç birinin hiçbir zaman ezici bir  hegemonik gücü de olmamıştır. \r\nO zaman bu yazarlar “solu” eleştirirlerken, solun “şiddetin”  yanında yer aldığını söylerlerken kimleri hedef aldıklarını da ortaya  koymaları gerekmez mi? Kim, hangi sol bugün PKK’nın şiddetini  onaylıyorsa, eleştirilerinde onlara işaret etmeleri gerekmez mi?\r\nBen Türkiye’ye baktığımda böyle homojen, hegemonik gücü olan bir “sol”  görmüyorum. Gördüğüm oldukça dağınık bir yelpaze. Küçük küçük  gruplardan oluşan bir siyaset çevresi. Bu çevre içinde, solu eleştiren  yazarların eleştirilerini hak edecek gruplar da yok değil. Ama bunların  ne ideolojik söylemleri ve ne de etki alanları onları bu yazarların  yaptıkları gibi “başköşeye” koymayı haklı gösterecek kadar önemli.\r\nAksine bugün sol siyaset içinde ana akım olmaya aday kesimler kendilerini belirli bir ideolojik pozisyonun taşıyıcıları olarak değil bir arayışın  parçası olarak görüyorlar. Eskiden olduğu gibi tüm soruların  cevaplarını bilenler olarak değil kendilerini bu soruların cevaplarını  toplumla birlikte aramaya hazır insanlar olarak görüyorlar.\r\nKürt siyasetine gelince... Bu konudaki yaklaşımları tarihsel asimetride Kürtlerin yanında durmayı solun adalet, eşitlik ve özgürlük arayışının bir gereği olarak görüyorlar ve bu nedenle de onların yanında yer alıyorlar. Onların yanında yer alışlarını (sorunu çözmenin “tek” bir “yol”u olmadığına göre) şiddetin  onaylanması olarak değil aksine şiddetin son bulması ve sorunun  çözülmesi için atılan, üstelik de cesur bir adım olarak  değerlendiriyorlar. \r\n\r\nİtiraz edilen “sol” bu mu?\r\n\r\nDeğilse hangisi?"
<https://www.demokrathaber.org/biktiran-sol-elestirisi>