_:n4b5b4b023fa04f698625b80494d1662fxb60
<http://schema.org/reviewBody>
"&quot;Sukienkę z mgieł&quot; Joanny M. Chmielewskiej przeczytałam z czystej ciekawości i jakby dla porównania, którego nie sposób uniknąć, gdy na polskim rynku pojawia się to samo nazwisko, które niegdyś zajmowało sporo półek w księgarniach (mowa tu o Joannie Chmielewskiej, zmarłej w 2014 r. autorce powieści wszelakich).\n\nGłówną bohaterką książki jest Weronika, córka lekarzy. Od dzieciństwa w jej rodzinnym domu przewijało się wiele kotów, które Weronikę wychowały i spędzały z nią czas, bo rodzice zajęci byli bardziej karierą zawodową i kolejnymi przypadkami. Dziś uznalibyśmy, że dom nie zapewnił dziewczynce ukształtowania umiejętności społecznych. Koty i kontakt z przyrodą wpłynęły natomiast na wielką wrażliwość dziecka, a potem dorosłej kobiety.\nMimo trudnego dla psychiki dziecka dzieciństwa dziewczynka wyrosła na samodzielną kobietę. Zobaczyła sporo świata, w podróżach skupiając się na herbacie i kawie, dzięki czemu mogła spełnić swoje marzenie i otworzyć kawiarnię Piwnicę Pod Liliowym Kapeluszem.\nKawiarnia ma swój czar i urok kameralnych lokali o przyjaznym i ciepłym wystroju, na który wpływ mają odwiedzający. Weronika ma swoich wiernych klientów i oddanych pomocników. Odwiedzającym Piwnicę często serwuje napoje i desery, na które oni zdecydować się nie mogą i zdają się na zdanie i intuicję właścicielki.\nPewnego dnia w kawiarence pojawia się zabiedzona Anastazja, którą Weronika częstuje swoją ulubioną herbatą.\nOd tej pory losy obu kobiet przeplatają się w książce.\nMimo zupełnie różnych statusów społecznych obie kobiety łączy swego rodzaju samotność i wychowanie przez rodziców, którzy mało zainteresowania poświęcali swoim córkom. Obie w pewnym momencie swojego życia podejmują decyzję, że ich przyszłość będzie wyglądać inaczej.\nDotychczasowe relacje z rodzicami i zasłyszane niegdyś zdanie o przerwanej karierze powodują, że Weronika ma lepszy kontakt z ciotką i to jej namowom ulega, gdy zaczyna mieć kłopot ze zdrowiem. Rodziców nie informuje o badaniach, konieczności hospitalizacji, zażywaniu leków. Musi minąć sporo czasu, by doszło do przełomu w relacjach Weroniki z matką...\n\nKsiążka mnie zaskoczyła. Myślałam, że długi wstęp o dzieciństwie Weroniki, doprowadzi do wartkiej akcji. Tymczasem &quot;Sukienka z mgieł&quot; jest typową literaturą kobiecą o ludzkiej wrażliwości i empatii, rodzinnych relacjach, naprawianiu związków i ważnych życiowych decyzjach związanych ze sposobem życia, a karierami. To również nostalgiczna, przepojona ogromnym smutkiem, ale i optymistyczna książka o tym, że czasem z pozoru nic nieznaczące przypadki czy zdarzenia mogą spowodować w naszym życiu diametralne zmiany.\n\nChoć zakończeniem książki jestem zawiedziona (dopiero tutaj czytelniczka dowiaduje się, dlaczego autorka wybrała taki tytuł), to myślę, że sięgnę po kolejne książki Joanny Marii Chmielewskiej. Może zacznę od &quot;Poduszki w różowe słonie&quot;, której kontynuacją jest &quot;Sukienka z mgieł&quot;."
<https://lubimyczytac.pl/ksiazka/4891385/sukienka-z-mgiel>