_:ne57b51a876c343f6b8deb3df73973f0cxb0
<http://schema.org/articleBody>
"Süleyman Özerol, babasının şiirlerini bir kitapta topladı…\r\n&nbsp;\r\nYazmaz isem ben duramam\r\n&nbsp;\r\n&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp;“Yine kalemimi aldım elime&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; Hayattan bir bölüm yazayım deyi”\r\n&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;Hasan Özerol\r\n\r\nMalatya folkloru ve kültürüne olan katkılarıyla tanıyorum Süleyman Özerol’u… 2007’deki Arguvan Türkü Festivali sırasında da tanışmıştık.\r\n\r\nSüleyman Özerol’un, Hüseyin Şahin ile birlikte hazırladığı,&nbsp; “Arguvan Türküler- Halkbilimsel Bir Araştırma Denemesi” ve “Dirençli Eğitimci, Örgütçü ve Araştırmacı Hasan Nedim Şahhüseyinoğlu” adlı çalışmaları hemen ilk anda aklıma gelen kitapları… Bu arada Süleyman Özerol, Ali İhsan Öztürk ve Seyrani Uğurlu’nun yaklaşık bir yıldır çıkardıkları “Arguvan Yolu” adlı dergiyi de unutmamak gerekir…\r\n\r\nSüleyman Özerol, bu kez de babası Hasan Özerol’un şiirlerini “Babamın Şiirleri” adıyla kitaplaştırdı.\r\nHasan Özerol, 1934 yılında Hekimhan’ın Ballıkaya köyünde doğdu. Köy ilkokulunu bitiren Hasan Özerol ‘hizmetkârlık’ yaparak geçinir bir süre. Çocukluğu 2. Dünya Savaşının sıkıntılı dönemlerine rastlar. Babasının zamansız ölümüyle ailesinin geçimini annesiyle birlikte sağlamaya çalışır. Daha oyun oynayacak yaşta olan Hasan Özerol kendisini birden bire büyümüş ve olgunlaşmış bulur… Askerlik sonrası ise gurbete –Adana’ya- düşer yolu. Sonra duvar ustalığına başlar. İlk olarak da kendi evini yapar. Çiftçilik ise zaten asıl işidir.\r\nŞiire de askerde başlar.\r\nHasan Özerol’un şiir yazmaya başlaması, yazdığı şiirleri bir defterde toplaması, &nbsp;yıllar sonra oğlu Süleyman Özerol’a da rehber olur.\r\nÇünkü Süleyman Özerol, yazma tutkusunu babasının şiir defterlerinden aldığını belirtiyor, kitaba yazdığı önsözde.\r\nSüleyman Özerol’un da yaklaşık 40 yıl öncesinden kalan bir şiir defteri bulunuyormuş. Kim bilir babasının şiirlerin kitaplaştırdığı gibi kendi şiirlerini de kitaplaştırır belki bir gün…\r\n“Babamın Şiirleri”nde Hasan Özerol’un 1954 ile 2002 yılları arasında yazdığı 91 şiir bulunuyor.\r\n&nbsp;\r\nBabamın Şiirleri…\r\n&nbsp;\r\nHasan Özerol’un yaşamının bir özeti gibidir aslında, kitabın hemen ilk sayfasındaki dört dize:\r\n“Yazar kervanına katılan gönül\r\nManasız sözleri yazma ha yazma\r\nHerkesi sev ve kendin de sevil\r\nSevgiden azma ha azma”\r\nBu dizelerin altına imza atmayacak kimse var mı?\r\n&nbsp;\r\nKitabın, “Deyimler” adlı son şiirinde annesinden derlediği sözleri de yazmış Özerol.\r\n“İniltisiz arı bal yapmaz\r\nİyilik yapmayan dost kazanamaz”\r\nAnnesinin bu sözü ışık olmuş, yol olmuş Süleyman Özerol’a…\r\nBallıkaya’da da çalışmış, gurbete de gitmiş… Bolluk içinde, güllük gülistanlık bir yaşamı olmamış. Çalışmış, didinmiş, üretmiş… Sürekli olmasa da, okumayı da ihmal etmemiş…\r\n&nbsp;\r\nYazmaz isem ben duramam…\r\n&nbsp;\r\n“Yazmaz isem ben duramam” diyen Hasan Özerol’un şiire olan tutkusu askerlik yaptığı günlerde çıkar su yüzüne… Her mektubunda şiirler yazmaya başlar.\r\nO günlerde aldığı bir mektup onu çok mutlu eder. Yıllar sonra babasının şiirlerini bir kitapta toplayacak olan oğlu Süleyman Özerol’un el izidir mektuptan çıkan…\r\n&nbsp;\r\nAskerlik günlerinde Ballıkaya’ya olan özlemini de döker dizelere:\r\n“Ballıkaya’sına vermiş belini\r\nBahçesi bağları sıralı köyüm\r\nAnam sende bekler benim yolumu\r\nKaysısı elması dolalı köyüm\r\n&nbsp;\r\nKaysıların her tarafta ün almış\r\nÇevre yanın bahçe ile donanmış\r\nŞu gönlüm bağını sanki har almış\r\nBildim senden ayrı kalalı köyüm”\r\nAskerlik sonrası kendi evini yaparak ustalığa terfi eden Hasan Özerol’un gündeliği 250 kuruştur artık.\r\nBir gün kaymakamlığa başvurup, sigortalı olmak istediğini söyler. Kaymakamın yanıtı şaşırtıcıdır: “Devlete vergi verecek bir sen mi kaldın?” Hasan Özerol’un başvurusunu işleme koymaz, hatta yırtıp atar.\r\n&nbsp;\r\nHayat Destanı…\r\n&nbsp;\r\nYazarın, şairin yazılarında ve şiirlerinde yaşamından izler görmek her zaman olasıdır.\r\nHasan Özerol’un şiirleri de yaşamından beslenmiş.\r\n1995 yılında yazdığı “Hayat Destanı” adlı şiirinde anlatmış yaşamını, çarpıcı dizelerle:\r\n“Dokuz yüz otuz dört dünyaya geldim\r\nSardılar toprakla çaputa beni\r\nToz toprak içinde oynadım durdum\r\nYaş yedi okula yazdılar beni\r\n&nbsp;\r\nBabamı kaybettim yedi yaşında\r\nNe hayalde gördüm ne de düşümde\r\nZalim felek gezer imiş düşümde\r\nYetim defterine yazdılar beni\r\n(…)\r\nÇoluk çocuk okumaya başladı\r\nFakirlik de bizim evde kışladı\r\nDaim gönlüm duvarcılık besledi\r\nUsta sınıfına koydular beni\r\n&nbsp;\r\nAltı çocuğum dünyaya geldi\r\nBirisi okudu öğretmen oldu\r\nBirisi lisede ikide kaldı\r\nÖğretmen babası saydılar beni\r\n(…)\r\nYazma Hasan Erol bu kadar yeter\r\nÖyle dertler var ki dertlerden beter\r\nGün gelir ki toprak üstümü örter\r\n“var mıydı” der hayal ederler beni”\r\n&nbsp;\r\nÖzerol, şiir defterine günlük sıkıntılarını da yazar, hayal kırıklıklarını da, özlemlerini de, aradan 14 yıl geçmesine karşın meyve vermeyen kaysı ağaçlarını da:\r\n“Yaşınız on üçle on dörde geldi\r\nYollardan geçenler hep size güldü\r\nNerdeyse yaşınız kemale erdi\r\nNeden meyve vermezsiniz kaysılar”\r\n&nbsp;\r\nYaşam şartlarının ağırlığı Hasan Özerol’un yolunu Adana’ya çevirir.\r\nYıllar önce dedemden de duymuştum. 1950’li yıllarda pek çok Arguvanlı Adana’ya gidermiş, pamuk toplamaya… Uzun yıllardır ise Büyükşehirlere ve yurtdışına gidiyorlar çalışmaya…\r\nİşte o günleri de şöyle dökmüş dizelere:\r\n“Sene bin dokuz elli bir idi\r\nAdanacılar da köyden yeridi\r\nBenim de aklımda gitmek var idi\r\nAdana’da kazanç edeyim deyi\r\n(…)\r\nHekimhan’a indik sabah ezanı\r\nKöyden getirdiler bize hayvanı\r\nAllah göstermesin öyle zamanı\r\nYazdım ki bunları unutmam deyi\r\nÖZEROL gurbete yeni başladı\r\nGeldi de o kışı köyde kışladı\r\nFelekten öcümü alayım deyi”\r\n&nbsp;\r\nDoktorlar kışımı yaza döndürdü\r\n&nbsp;\r\nSağlık sorunları yaşadığı günlerde\r\n“Özerol da derki dertlerim bitmez\r\nViran bağımda bülbüller ötmez” diyen Özerol’un yanında ailesi vardır. Ailesinin yakın ilgisi ve doktorunun gayretleriyle kısa zamanda sağlığına kavuşur.\r\nÜst üste geçirdiği göz, prostat ve fıtık ameliyatları öncesi ise şiir defterine şu dizeleri yazar:\r\n“Dertlerimi yaza yaza\r\nDefterimde yer kalmadı\r\n(…)\r\nKör olsun kaderin gözü\r\nÇekilecek hal kalmadı.”\r\nSağlığına kavuştuktan sonra da doktorlarına da bir selam göndermeyi ihmal etmemiş: “Doktorlar kışımı yaza döndürdü.”\r\n&nbsp;\r\nKarşımızda yaşamdan beslenen, çalışan, didinen bir “usta”, “eş”, “baba”, “dede” var. Tespitleri de o kadar yerinde ki:\r\n“Okumamak fakirlik olmuş” derken de; torunu Yazar Özerol’a daha ilkokul ikinci sınıf öğrencisiyken yazdığı şiirde de yaşadığını görürüz her dizenin, sözcüğün…\r\n“Deden yazar nasihati\r\nDünya okuyan cenneti\r\nOkuyan görür hürmeti\r\nOkur yazar olasın sen.”\r\n&nbsp;\r\nÜmidin şairi…\r\n&nbsp;\r\n“Hiç yaşam olur mu par’olmayınca” dese de Hasan Özerol, yaşam şartları belini bükse de ümidini hiç kaybetmez. Yüreğindeki ümittir, yaşama sevincidir bu şiirleri yazdıran… Ara sıra karamsarlığa kapılsa da kalemi en büyük desteğidir…\r\nÖzerol, sadece kendisini, çevresini anlatmamış şiirlerinde… Ülke sorunlarına da duyarlı…\r\n“Bankalar da hortumlandı\r\nKuruluşlar da boşaldı\r\nMillet krizden bunaldı\r\nNe de çok ihtiyar var ki”\r\n&nbsp;\r\nBakmayın siz “Şiirle gönül eğlersin” demesine… Bir ömürlük yaşam dersleri yatıyor o şiirlerde… Hiçbir dize durduk yerde yazılmadı.\r\nBelli bir okuma sürecinden sonra yazmaya, üretmeye karar verir kişi… Önce kendisini geliştirir. Zamanı geldiğinde de ürettikleriyle, yazdıklarıyla başkalarına bir şeyler vermeye başlar. Bu gelişmeyi Hasan Özerol’da da görüyoruz.\r\nAşağıdaki dizelere ne demeli?\r\n“Önem versek biz de daima bilime\r\nBilimsizler geri kaldığı için\r\nÖzerol der bilim her şeyin başı\r\nTaş sayılır bence bilimsiz kişi.”&nbsp;\r\n&nbsp;\r\nHasan Özerol pek çok şiirinde de biricik sevdiği eşine de seslenmiş.\r\n“Göresim Geldi” adlı şiiri sizler de seveceksiniz:\r\n“Yüzümü yüzüne süresim geldi\r\n(…)\r\nSineni sineme sarasım geldi\r\n(…)\r\nVallahi yolumda ölesim geldi\r\n(…)\r\nKurtuldum kafesten uçasım geldi\r\n(…)\r\nSonunda yanında ölesim geldi”\r\n&nbsp;\r\n63 yaşına geldiği günlerde ise “Bahçede kurumuş bir ağaç gibiyim” diyen Hasan Özerol’u yazdığı şiirler yalancı (!) çıkarmaktadır. O yaşadığı dönemi, kendi bakış açısıyla dökmüştür dizeleri… Beğenirsiniz veya beğenmezsiniz, o ayrı bir konu… Ama Hasan Özerol’un samimiyetinden, içtenliğinden şüphe edemezsiniz…\r\nO, kendi yaşamının tanığıdır… söyler misiniz; dizelerinde anlattıklarının hangisi uzak bize…\r\nO, pek çoğumuzun cesaret edemediği bir şeyi yaptı: Yazdı…\r\n&nbsp;\r\nSon söz…\r\n&nbsp;\r\nHasan Özerol’u yakından tanıyanlar, yanıldığınızı “Babamın Şiirleri”ni okuyunca daha iyi anlayacaksınız. Son sözü Hasan Özerol’a verelim:\r\n“Özerol hayatım şiire döktüm\r\nUlusular gibi çağladım aktım\r\nBazen hasret ile yollara baktım\r\n&nbsp;Yavrularımı da unutamadım”\r\n\r\nKadir İncesu\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n"
<http://www.arguvanhaber.com/suleyman-ozerol-babasinin-siirlerini-bir-kitapta-topladi-makale,376.html>