حمام تاریخی محله درویش
تهران، دماوند، محله درویش دماوند
حمام محله درویش با قدمتی که به دوره صفوی بازمی‌گردد، ازدیدنی‌های دماونددر محله درویش است. این اثر در تاریخ ۹ اردیبهشت ۱۳۸۲ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسید. این بنا در جهت شمال به جنوب احداث‌شده و شامل دو بخش در ورودی است که در جبهه شمالی و جنوبی از یکدیگر جدا شده‌اند. بخش شمالی حمام وسیع، سنتی و دست‌نخورده باقی‌مانده و مسیر ورودی آن به رختکن به شکل دالانی پیچ‌دار ساخته‌شده است. بنای رختکن حمام شمالی که با طرح چلیپایی احداث‌شده، شامل گنبد بزرگی در وسط و چهار نیم گنبد است که ترکیب موزون و زیبایی به آن بخشیده و سه سکوی نشیمن در شمال، جنوب و غرب آن تعبیه و بدنه آنها با کاشی سفید پوشانده شده است. گرمخانه این حمام شامل فضایی مستطیل شکل است که جهت شرقی - غربی داشته و دو ستون قطور امکان تعبیه طاق و تویزه‌ها و نگهداری سقف را فراهم نموده که در اطراف فضای گرمخانه سکوهایی جهت نشیمن ساخته و بدنه آن نیز با کاشی‌های سفید رنگ همچون رختکن پوشش داده‌شده است. در زمان حاضر بنای حمام تاریخی شهر دماوند از سطح کوچه‌های اطراف حدود یک متر بلندتر است و قسمت بام آن تنها با سه گنبد به نسبت کوچک قابل رویت بوده و بقیه آن‌که با آسفالت پوشیده شده همسطح به نظر می‌رسد. حمام تاریخی محله درویش دماوند با امضای تفاهم‌نامه بین میراث فرهنگی و شهرداری دماوند به موزه مردم‌شناسی تبدیل می‌شود.