دو گور دوپا
ایران، استان کهگیلویه و بویراحمد، جاده اصلی گچساران به شیراز، حدود ۶ کیلومتری شهر باشت، روستای شوش
باشت یکی از شهرهای گچساران در استان کهگیلویه و بویراحمد است که طبیعت زیبا و آثار تاریخی بسیاری در دل خود نهفته دارد. در باشت داستان‌های زیادی در مورد حمله اسکندر مقدونی بر سر زبان‌هاست. روایت‌ها و قصه‌هایی که ترکیبی از تاریخ شفاهی و اسطوره را در خود دارند و حرف تمامی آن‌ها این است که اهالی باشت در این منطقه در مقابل حمله اسکندر ایستادگی کرده‌اند. شهرستان باشت دارای مکان‌های مذهبی و بقعه متبرکه، آثار تاریخی و مکان‌های طبیعی و گردشگری متنوعی بوده و همه‌ساله در ایام تعطیل، پذیرای گردشگران از سراسر کشور است. از لحاظ موقعیت، شهرستان باشت در ۴۵ کیلومتری شهرستان گچساران قرار گرفته است. این شهرستان به‌دلیل وجود کوه‌ها و مناطق سرسبز و دیدنی، دشت‌ها، طبیعت و جاذبه‌های زیبا و دیدنی همه‌ساله پذیرای مسافران و گردشگران بسیاری از اقصانقاط کشور است. عکس از نگارخانه ایرانیستون‌های دوگور دوپا از آثار تاریخی روستای شوش در شهرستان باشت و در ۴۵ کیلومتری گچساران استدر شهر باشت علاوه بر وجود طبیعت زیبا و غیرقابل وصف، آثار تاریخی بسیاری وجود دارد که در اینجا به مهم‌ترین آن‌ها یعنی دوگور دوپا نگاهی می‌اندازیم. این اثر ارزشمند به‌عنوان یکی ازجاهای دیدنی استان کهگیلویه و بویراحمد، در تاریخ بهمن ۱۳۷۹ با شماره ثبتی ۲۹۸۵ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید. عکس از تیتر یکستون‌های تاریخی دوگور دوپا از سنگ آهک تراشیده هستند و به دوره ساسانی تعلق دارنداثر تاریخی دوگور دوپا در روستای شوش واقع در ۷ کیلومتری شهرستان باشت است. راه رسیدن به روستای شوش سختی خود را دارد. برای رسیدن به این روستا باید از مسیری خاکی و ناهمواری عبور کرد. در این منطقه دو ستون سنگی سفید‌رنگ قرار دارد که باستان‌شناسان سابقه آن‌ها را به دوره ساسانی رسانده‌اند. این ستون‌ها بر فراز تپه‌ای بزرگ و مشرف به دشتی وسیع قرار دارند. ارتفاع هریک از ستون‌ها به نظر ۲ متر است. اما در جزییات اندازه آن‌ها با هم متفاوت است. اگر هر دو ستون را به‌طور دقیق اندازه‌گیری کنیم متوجه می‌شویم که این ستون‌های سنگی در فاصله ۵۰ سانتیمتری از یکدیگر واقع شده‌اند و ستون شرقی ۲ متر و ستون غربی نیز ۱۹۰ سانتی‌متر ارتفاع دارد. ستون‌های سنگی اثر تاریخی و باستانی دوگور دوپا از سنگ آهک شیری رنگ یک‌پارچه‌ای تراشیده شده‌اند و جنس آن‌ها از ساروج است. حریم این اثر تاریخی از سوی اداره میراث فرهنگی و گردشگری استان کهگیلویه و بویراحمد تعیین‌شده و مورخان، محققان و گردشگران زیادی هرساله از آن دیده می‌کنند تا مطالعات علمی و تحقیقی خود را به‌صورت می‌دانی دنبال کنند. عکس از راهنمای سفرکارکرد ستون‌های دوگور دوپا به‌طور دقیق مشخص نیست؛ برخی آن‌ها را بازمانده یک آتشکده و برخی دیگر آن‌ها را آتشدان‌هایی برای هدایت مسافران می‌داننددر مورد کاربری این ستون‌ها نظر پذیرفته شده‌ای ارائه نشده است. برخی آن‌ها را میل استودان دانسته و برخی آن‌ها را باقی‌مانده یک آتشکده از دوره ساسانی ذکر کرده‌اند که تنها آتشدان‌های آن برجای‌مانده است. از نظر برخی دیگر نیز، این اثر تاریخی مربوط به آتشدان‌هایی است که برای نمایاندن راه به کاروانیان مورد استفاده قرار گرفته‌اند. بررسی‌های مقدماتی و اولیه نشان می‌دهد که فضا و شکل عمومی این ستون‌های سنگی به ستون‌های سنگی معابد مهری و میترائیسم (مانند ستون‌های خورهه) شباهت نسبی دارند. عکس از گمجینه تصاویر استان ک و باهالی روستای شوش می‌گویند تا ۵۰ سال پیش هم شب‌ها آتشدان‌های دوگود دوپا را روشن می‌کردنداهالی روستا براین عقیده‌اند که کارویژه ستون‌ها این است که راهنمای عبور قافله‌ها برای دور نشدن از مسیر در تاریکی باشند. اهالی روستا می‌گویند تا ۵۰ سال پیش هم، با غروب آفتاب، هر شب اهالی روستای شوش به نوبت روی ستون‌ها، آتشی به راه می‌انداختند تا عشایر، کاروان‌ها و ماشین‌های سرگردان مسیر خود را به روستا پیدا کنند. این ستون‌های سنگی ارزشمند که در بین اهالی روستای شوش به فانوس روستا مشهورند در سال ۱۳۷۹ در فهرست آثار ملی قرار گرفتند. این ستون‌های تاریخی امروزه نیز با وجود گذر زمان و حوادث طبیعی از گزند روزگار به دور مانده و حفظ شده‌اند. در کنار این دوستون سنگی که به دوگور دوپا شهرت یافته‌اند باغ‌های پرتقال زیبایی قرار دارد که بر زیبایی این اثر تاریخی تاثیر گذاشته است. عکس از کانون گردشگران جواناثر تاریخی «دوگور دو پا» که ازجاهای دیدنی گچسارانو باشت به شمار می‌رود، همه‌ساله در روزهای تعطیل پذیرا و میزبان مسافران و گردشگران است. شهرستان باشت علاوه بر اثر تاریخی و باستانی دوگور دوپا، دارای جاذبه‌های تفریحی و گردشگری بی‌بدیل و متعددی است که گردشگران و علاقه‌مندان به فرهنگ، تاریخ و هنر با رفتن به شهرستان باشت می‌توانند از نزدیک این آثار را ببینند. عکس از گروه طبیعت گردی افرانویسنده: زهرا آذرنیوش