<p>K.P Kaváfis (1863 – 1933).
</p><p>Verborgenheden.
Laat niemand uit wat ik deed en zei, proberen af te leiden wie ik was.
Er was een belemmering, die vervormde de daden en de wijze van mijn leven.
Er was een belemmering, die weerhield mij vele keren als ik wou gaan spreken.
Mijn meest onopgemerkte daden, en mijn meest verhulde geschriften - daaruit alleen zal men mij begrijpen.
Maar misschien is het niet zoveel moeite, zoveel inspanning waard om mij te kenen.
Later - in een volmaakter samenleving - zal stellig iemand anders, zoals ik geschapen, 
verschijnen en handelen in vrijheid.
</p>
(vert. Hans Warren en Mario Molengraaf in Gedichten, Amsterdam, Bert Bakker, 1986).
<a rel="nofollow" class="external text" href="https://www.flickr.com/people/38891071@N00">FaceMePLS</a> from The Hague, The Netherlands
CC BY 2.0
<a rel="nofollow" class="external text" href="https://www.flickr.com/photos/38891071@N00/5643182411/">Muurgedicht Caeciliastraat Leiden</a> – View archived version on <a rel="nofollow" class="external text" href="https://web.archive.org/web/20190201155820/https://www.flickr.com/photos/faceme/5643182411/">archive.org</a> or <a rel="nofollow" class="external text" href="https://archive.today/https://www.flickr.com/photos/faceme/5643182411/">archive.today</a>