Përshkruani një person që ecën në një park.
Personi që po ecte në park kishte një vështrim të kënaqur në fytyrë. Ata kishin veshur një xhinse dhe një bluzë të gjelbër të ndritshme, të përzier me këpucë të bardha. Ata kishin një qese prej pëlhure të varur mbi një shpatull dhe një shkop prej druri të bërë me dorë në tjetrin. Ndërsa ecnin, dukej sikur ata me të vërtetë ishin në një botë të tyre. Ata lëvizën ngadalë, dukej se merrnin çdo detaj të parkut, çdo fije bari dhe çdo gjethe të zhurmshme. Personi ishte një oazë e qetësisë, një prani e papritur në një vend ndryshe të zakonshëm.