Ndryshoni dialogun e mëposhtëm në një monolog dramatik.
A: Përshëndetje, jam shumë e lumtur që të gjeta. B: Edhe unë! Çfarë doni të bëni?
Unë të kërkova kudo, duke kërkuar ndonjë shenjë se ende të interesonte. Dhe pastaj papritmas, nga askund, ti u shfaq. Doja të të përqafoja dhe të mos të lija kurrë, të isha më në fund me ty pas kaq shumë vitesh larg. Por para se të mund të bëja diçka, ti më pyete pafajshëm, "Çfarë do të bësh?"