Bën një poemë për vjeshtë.
Gjethet po zvarriten në tokë, drita e diellit po zhduket. Sezoni i zymtë që ka ardhur, duke hedhur një gri solemn. Erërat e buta pëshpëriten nëpër pemë, duke krijuar një pritje të dimrit. Në zemrën time mund të ndjej era e butë, duke formuar një ndjenjë melankolike. Duke pritur sezonin e ftohtë përpara, duke ëndërruar për ditët tani të kaluara. Të fshikëzuar me një frikë vjeshtë, ja, unë jam vjeshta e vjeshtë.