Krahasoje të dy poemat në lidhje me pajisjet e tyre letrare.
Poezia 1: Dëgjoj Amerikën duke kënduar, këngët e ndryshme që dëgjoj; Ato të mekanikëve <unk> secili këndon të tij, siç duhet të jetë, të lumtur dhe të fortë; Peshkatari këndon të tij, ndërsa mat pllakën ose balkonin e tij, masonët këndon të tij, ndërsa përgatitet për punë, ose largohet në orën e mesditës; Poezia 2: Ndërsa ecja nëpër lagjet e qytetit të zërit të thirrjes, shënoja se ku mbi kulla të argjendta lundronin, lart mbi Zërit, një mijë zëra të tronditur të njerëzve të heshtur që mbështjellin ajrin e heshtur.
Poema e parë ka një fokus të fortë në tingull dhe karakterizohet nga gjuhë e shkurtër, e thjeshtë. Ajo përmban disa personifikime dhe metafora për të përshkruar këngët e këndimit, si dhe përshkrime të aktiviteteve të përditshme për të zbuluar unitetin e kombit. Poema e dytë, nga ana tjetër, ka një ton më shpirtëror, duke u përqendruar në cilësitë e padukshme që lidhen me zhurmimin e kanikave dhe heshtjen lutëse të njerëzve.