Gjenero një ide për fjalimin e parë të një tregimi.
Ishte një pamje e çuditshme kur e gjetën.
Ai qëndronte në mes të një rruge të shkretë, vetëm, me krahët e hapur sikur të priste dikë ose diçka që të vinte pas tij. Rrobat e tij ishin të shqyer dhe fytyra e tij ishte e shtrembëruar në një grimacë konfuzion. Ishte e qartë se ai kishte qenë atje për një kohë, dhe kjo e bëri grupin e vogël të shikuesve të shqetësuar. Ata nuk kishin asnjë ide se kush ishte ky njeri i çuditshëm, ose çfarë po priste. Por një gjë ishte e sigurt: diçka e çuditshme ishte gati të ndodhte.