Analizoni poemën e mëposhtme. "Era jashtë dritares sime po këndon një këngë kaq të ëmbël që më merr në një vend të largët ku mund të harroj vuajtjet e mia dhe thjesht të jem".
Ky poemë flet për bukurinë e natyrës dhe aftësinë e saj për të siguruar ngushëllim nga vështirësitë e jetës. Era personifikohet si një këngëtare që sjell një ndjenjë paqeje dhe ngushëllimi, duke e çuar folësin në një fushë magjike ku ata mund të harrojnë problemet e tyre dhe thjesht të jenë.