Ri-shkruani këtë poemë për ta bërë më të gjallë dhe interesante.
Dikur kisha një shtëpi ku bëra mijëra kujtime më shërbeu mirë por tani jam larguar.
Në shtëpinë time të vjetër, një mijë tregime u treguan për të qeshur dhe gëzuar që tingëllonin aq qartë, saqë mund të dëgjoj ende. Një shkëndijë u ndez me çdo perëndim dielli, derisa atë ditë, unë u detyrova ta harroja. Por ajo që kishte ndodhur atje do të mbetet me mua, ndërsa shkoj, dhe nuk ka rëndësi se ku jam.