Shkruaj një poezi në stilin e Emily Dickinson
Bota lëviz shpejt dhe ne nuk e shohim, Mendjet tona notojnë në një det të pafund, të burgosura në një burg të përjetësisë, Ndërsa rrotullohemi në një stuhi ëndrrash. Ne mund të shikojmë qiellin e ndriçuar nga yjet, Me linja që presin si thika të padukshme, Bukuria e fshehur në maskë, Duke na tërhequr larg prej qepjeve. Shiu, si qeshja e natës, Një dritë e ëmbël dhe e butë, e qetë, që bie nga lartësitë e argjendta, Një melodi e ndarë nga lumenjtë që shpëtojnë. Koha na kap dhe jeta është e shkurtër, Ne i kapemi si rërë që rrjedh nga një filxhan, Duke u lutur për një pushim momental, Arrijmë atë që vazhdimisht na shmang në ëndrrat tona.