Gjenero një poemë që përshkruan ndjenjën e të qenit në pyll
Unë qëndroj në një pyll, një vend i bukurisë dhe qetësisë, Një dritë krepuskulare që hedh një balsam të butë. Trupat aq të larta, lumëza aq e gjelbër, Një ndjenjë paqeje si një ëndërr e harruar prej kohësh. Zogjtë kërcyen në kor, një himn i shenjtë nga qielli, Unë jam i mbushur me respekt dhe mrekulli, këtu jeta nuk vdes kurrë. Gjethet zhurmojnë në erë, duke pëshpëritur sekrete të kohës, Një vend i qetë për mua, kaq i qetë dhe i lartë.