Shndërroni paragrafin e mëposhtëm në një poezi për dimrin.
Dimri është një kohë e mëngjesit të ftohtë dhe dëborës së freskët nën këmbët tona, erërave të ftohtë që fryn dhe gishtave të ngrirë që përpiqen të ngrohen.
Akullnaja e bardhë hap gishtat e saj, dhe dëbora grumbullon nën këmbët tona, erërat e ftohta pëshpëriten sekretet e tyre, dhe gishtat e ngrirë përpiqen të kërkojnë nxehtësi, dëbora dhe akulli mund të jenë kaq të çmendur, ditët aq të errëta dhe të qetë, por edhe në bukurinë e qetë të dimrit, një ngrohtësi mund të qëndrojë, nëse duam.