Shkruaj një poezi origjinale që ka 8 rreshta.
Një cikël i pafund i ditëve që unë vuaj, një barrë e rëndë që jam i detyruar të mbaj, megjithë keqardhjet e thella, unë ende kokëqesh, Shpresa që nuk duhet të largohem kurrë nga dëshpërimi. Kur ditët janë zbehur ngadalë, fantazmat e të kaluarës sime ende më ndjekin, Betejat që nuk duket se kam fituar kurrë, dëshpërimi që duhet të çlirohet. O jetë, o fat, o udhëtim, Hiq dhimbjen dhe pikëllimin, që unë të mund të gjej shpëtimin, dhe të ndjej gëzimin që vjen nesër.