Kjo detyrë ka të bëjë me shkrimin e një përgjigjeje të saktë për detyrën e kuptimit të leximit. Bazuar në informacionin e dhënë në një pasazh të caktuar, ju duhet të identifikoni hapësirën më të shkurtër të vazhdueshme të tekstit nga pasazhi që shërben si përgjigje për pyetjen e dhënë. Shmangni përgjigjet që janë të gabuara ose ofrojnë justifikim të papërpunuar për pyetjen.
Në vitin 1644, René Descartes teorizoi se dhimbja ishte një çrregullim që kaloi përgjatë fibrave nervore derisa çrregullimi arriti në tru, një zhvillim që transformoi perceptimin e dhimbjes nga një përvojë shpirtërore, mistike në një ndjesi fizike, mekanike. Puna e Descartes, së bashku me atë të Avicenna, parashikoi zhvillimin e teorisë së specifikitetit të shekullit të 19-të. Teoria e specifikitetit e pa dhimbjen si "një ndjesi specifike, me aparatin e saj të veçantë të ndjeshmërisë të pavarur nga prekja dhe shqisjet e tjera". Një tjetër teori që u bë e njohur në shekujt e 18-të dhe të 19-të ishte teoria intensive, e cila e perceptoi dhimbjen jo si një modalitet unik të ndjeshmërisë, por si një gjendje emocionale të prodhuar nga stimuj më të fortë se normalë si drita, presioni ose temperatura. Deri në mes të viteve 1890, specifikësia u mbështet nga fiziologët dhe psikologët, dhe teoria intensive u kthye prapa.
Specifikimi