Kjo detyrë ka të bëjë me leximin e një fragmenti të dhënë dhe ndërtimin e një pyetjeje rreth informacionit të pranishëm në fragment. Ndërtoni një pyetje në një mënyrë të tillë që (i) ajo të jetë e paqartë, (ii) të përgjigjet nga fragmenti, (iii) përgjigja e saj është unike (iv) përgjigja e saj është një hapësirë e vazhdueshme tekste nga paragrafi. Shmangni krijimin e pyetjeve që (i) mund të përgjigjen saktësisht pa e kuptuar në të vërtetë paragrafin dhe (ii) përdor të njëjtat fjalë ose fraza të dhëna në fragment.
Leximet eklektike gjithashtu normalisht japin një përshtypje të numrit të dëshmitarëve për secilën lexim të disponueshëm. Megjithëse një lexim i mbështetur nga shumica e dëshmitarëve është shpesh i preferuar, kjo nuk pason automatikisht. Për shembull, një edicion i dytë i një dramë të Shekspirit mund të përfshijë një shtesë që aludon në një ngjarje që dihet se ka ndodhur midis dy edicioneve. Megjithëse pothuajse të gjitha dorëshkrimet e mëvonshme mund të kenë përfshirë shtimin, kritikët tekstorë mund ta rikonstruktojnë origjinalin pa shtimin.
Pse dikush do të preferonte një botim të dytë mbi një botim të parë?