Kjo detyrë ka të bëjë me leximin e një fragmenti të dhënë dhe ndërtimin e një pyetjeje rreth informacionit të pranishëm në fragment. Ndërtoni një pyetje në një mënyrë të tillë që (i) ajo të jetë e paqartë, (ii) të përgjigjet nga fragmenti, (iii) përgjigja e saj është unike (iv) përgjigja e saj është një hapësirë e vazhdueshme tekste nga paragrafi. Shmangni krijimin e pyetjeve që (i) mund të përgjigjen saktësisht pa e kuptuar në të vërtetë paragrafin dhe (ii) përdor të njëjtat fjalë ose fraza të dhëna në fragment.
Shkalla në të cilën adoleshentët perceptohen si qenie autonome ndryshon gjerësisht sipas kulturës, ashtu si edhe sjelljet që përfaqësojnë këtë autonomi në zhvillim. Psikologët kanë identifikuar tre lloje kryesore të autonomisë: pavarësia emocionale, autonomia e sjelljes dhe autonomia njohëse. Autonomia emocionale përkufizohet në terma të marrëdhënieve të një adoleshenti me të tjerët, dhe shpesh përfshin zhvillimin e lidhjeve më të pjekura emocionale me të rriturit dhe bashkëmoshatarët. Autonomia sjellore përfshin aftësinë në zhvillim të një adoleshenti për të rregulluar sjelljen e tij ose saj, për të vepruar mbi vendimet personale dhe për të qeverisur veten. Dallimet kulturore janë veçanërisht të dukshme në këtë kategori sepse ka të bëjë me çështjet e takimit, kohës sociale me bashkëmoshatarët dhe vendimet e menaxhimit të kohës. Autonomia njohëse përshkruan gjithashtu aftësinë e një adoleshenti për të marrë pjesë në arsyetim të pavarur dhe vendimmarrje pa u mbështetur tepër në konceptimin social.
A është shëndeti mendor i adoleshentit më i mirë kur ndjenjat e tij për pavarësi përputhen ngushtë me ato të prindërve ose kur nuk pajtohen?