Kjo detyrë ka të bëjë me leximin e një fragmenti të dhënë dhe ndërtimin e një pyetjeje rreth informacionit të pranishëm në fragment. Ndërtoni një pyetje në një mënyrë të tillë që (i) ajo të jetë e paqartë, (ii) të përgjigjet nga fragmenti, (iii) përgjigja e saj është unike (iv) përgjigja e saj është një hapësirë e vazhdueshme tekste nga paragrafi. Shmangni krijimin e pyetjeve që (i) mund të përgjigjen saktësisht pa e kuptuar në të vërtetë paragrafin dhe (ii) përdor të njëjtat fjalë ose fraza të dhëna në fragment.
Albert i Madh shkroi se urtësia dhe kuptueshmëria rrisin besimin e dikujt në Zot. Sipas tij, këto janë mjetet që Zoti përdor për të komunikuar me një kontemplues. Dashuria në shpirt është edhe shkaku dhe rezultati i kuptueshmërisë dhe gjykimit të vërtetë. Ajo shkakton jo vetëm një njohuri intelektuale të Perëndisë, por edhe një njohuri shpirtërore dhe emocionale. Kontemplimi është mjeti me të cilin dikush mund të arrijë këtë qëllim të kuptuarit. Gjërat që dikur dukej statike dhe të pandryshueshme bëhen të mbushura me mundësi dhe përsosmëri. Kontempluesi atëherë e di se Perëndia është, por ajo nuk e di se çfarë është Perëndia. Kështu, kontemplimi përherë prodhon një njohuri të mistershme, të papërsosur të Perëndisë. Shpirti është i lartësuar përtej pjesës tjetër të krijimit të Perëndisë, por nuk mund ta shohë vetë Perëndinë.
Nëse dikush e mediton Perëndinë përgjithmonë, çfarë dijenie do të fitojë?