Kjo detyrë ka të bëjë me leximin e një fragmenti të dhënë dhe ndërtimin e një pyetjeje rreth informacionit të pranishëm në fragment. Ndërtoni një pyetje në një mënyrë të tillë që (i) ajo të jetë e paqartë, (ii) të përgjigjet nga fragmenti, (iii) përgjigja e saj është unike (iv) përgjigja e saj është një hapësirë e vazhdueshme tekste nga paragrafi. Shmangni krijimin e pyetjeve që (i) mund të përgjigjen saktësisht pa e kuptuar në të vërtetë paragrafin dhe (ii) përdor të njëjtat fjalë ose fraza të dhëna në fragment.
Në të gjithë Evropën kontinentale, por veçanërisht në Francë, librave dhe botuesve iu desh të negocionin ligjet e censurës me rreptësi të ndryshme. Enciklopedia, për shembull, shpëtoi nga sekuestrimi dhe duhej të shpëtohej nga Malesherbes, njeriu përgjegjës për censurën franceze. Në të vërtetë, shumë kompani botuese ishin të vendosura në mënyrë të përshtatshme jashtë Francës në mënyrë që të shmangnin censorët francezë tepër të zellshëm. Ata do të kontrabandonin mallrat e tyre përtej kufirit, ku më pas do të transportoheshin tek librave të fshehtë ose tregtarët e vegjël. Regjistrimet e librave të fshehtë mund të japin një përfaqësim më të mirë të asaj që francezët e lexuar mund të kenë lexuar me të vërtetë, pasi natyra e tyre e fshehtë siguroi një zgjedhje më pak kufizuese të produktit.
Lexuesit ishin më të interesuar për histori sensacionaliste për cilat tema sesa për vetë teorinë politike?