Kjo detyrë ka të bëjë me leximin e një fragmenti të dhënë dhe ndërtimin e një pyetjeje rreth informacionit të pranishëm në fragment. Ndërtoni një pyetje në një mënyrë të tillë që (i) ajo të jetë e paqartë, (ii) të përgjigjet nga fragmenti, (iii) përgjigja e saj është unike (iv) përgjigja e saj është një hapësirë e vazhdueshme tekste nga paragrafi. Shmangni krijimin e pyetjeve që (i) mund të përgjigjen saktësisht pa e kuptuar në të vërtetë paragrafin dhe (ii) përdor të njëjtat fjalë ose fraza të dhëna në fragment.
Në vitet 1990, së bashku me rritjen e programimit të orientuar ndaj objekteve, u pa një rritje në mënyrën se si trajtoheshin të dhënat në baza të ndryshme të të dhënave. Programuesit dhe projektuesit filluan të trajtojnë të dhënat në bazat e tyre të të dhënave si objekte. Kjo do të thotë se nëse të dhënat e një personi ishin në një bazë të të dhënave, atributet e atij personi, të tilla si adresa e tyre, numri i telefonit dhe mosha, tani konsideroheshin të përkisnin atij personi në vend që të ishin të dhëna të huaja. Kjo lejon që marrëdhëniet midis të dhënave të jenë marrëdhënie me objekte dhe atributet e tyre dhe jo me fusha individuale. Termi "mbrojtësi e papërshtatshme e impedancës objektive-relacionale" përshkroi padrejtësinë e përkthimit midis objekteve të programuara dhe tabelave të bazës së të dhënave. Bazat e të dhënave objektive dhe bazat e të dhënave objektive-relacionale përpiqen ta zgjidhin këtë problem duke siguruar një gjuhë të orientuar ndaj objekteve (nganjëherë si shtesa për SQL) që programuesit mund të përdorin si biblioteka
Çfarë përdorin programuesit e bibliotekës për të zgjidhur mospërputhjen e impedanceve objekt-relacionale?