Kjo detyrë ka të bëjë me leximin e një fragmenti të dhënë dhe ndërtimin e një pyetjeje rreth informacionit të pranishëm në fragment. Ndërtoni një pyetje në një mënyrë të tillë që (i) ajo të jetë e paqartë, (ii) të përgjigjet nga fragmenti, (iii) përgjigja e saj është unike (iv) përgjigja e saj është një hapësirë e vazhdueshme tekste nga paragrafi. Shmangni krijimin e pyetjeve që (i) mund të përgjigjen saktësisht pa e kuptuar në të vërtetë paragrafin dhe (ii) përdor të njëjtat fjalë ose fraza të dhëna në fragment.
Mësimet Sarvastivada, të cilat u kritikuan nga Nāgārjuna, u riformuluan nga dijetarë si Vasubandhu dhe Asanga dhe u përshtatën në shkollën e Yogacara. Ndërsa shkolla Mādhyamaka mbajti se pohimimi për ekzistencën ose mosekzistencën e çdo gjëje përfundimisht reale ishte i papërshtatshëm, disa përfaqësues të Yogacara pohuan se mendja dhe vetëm mendja është përfundimisht reale (një doktrinë e njohur si cittamatra). Jo të gjithë Yogacarins pohuan se mendja ishte me të vërtetë ekzistuese; Vasubandhu dhe Asanga në veçanti nuk e bënë.
Cilat dijetarë i reformuan mësimet e Sarvastivadës?