Kjo detyrë ka të bëjë me leximin e një fragmenti të dhënë dhe ndërtimin e një pyetjeje rreth informacionit të pranishëm në fragment. Ndërtoni një pyetje në një mënyrë të tillë që (i) ajo të jetë e paqartë, (ii) të përgjigjet nga fragmenti, (iii) përgjigja e saj është unike (iv) përgjigja e saj është një hapësirë e vazhdueshme tekste nga paragrafi. Shmangni krijimin e pyetjeve që (i) mund të përgjigjen saktësisht pa e kuptuar në të vërtetë paragrafin dhe (ii) përdor të njëjtat fjalë ose fraza të dhëna në fragment.
Arsyeja për këtë është se një shkëputje kuantike, ndryshe nga rasti për shkëputjen klasike, mund të jetë e vërtetë edhe kur të dy shkëputjet janë të rreme dhe kjo, nga ana tjetër, atribuohet faktit se është shpesh rasti, në mekanikën kuantike, që një palë e alternativave janë të përcaktuara semantikisht, ndërsa secili prej anëtarëve të saj është domosdoshmërisht i pandërprerë. Kjo vetësi e fundit mund të ilustrohet me një shembull të thjeshtë. Supozojmë se po kemi të bëjmë me grimca (të tilla si elektronët) të spinit gjysmë-integral (momenti këndor) për të cilat ka vetëm dy vlera të mundshme: pozitive ose negative. Pastaj, një parim i paqartësisë përcakton se spini, në lidhje me dy drejtime të ndryshme (p.sh., x dhe y spin) rezulton në një çift të mospërputhshme të spinit pozitiv.
Cili është dallimi i disjunksionit kuantike nga klasik?