Kjo detyrë ka të bëjë me leximin e një fragmenti të dhënë dhe ndërtimin e një pyetjeje rreth informacionit të pranishëm në fragment. Ndërtoni një pyetje në një mënyrë të tillë që (i) ajo të jetë e paqartë, (ii) të përgjigjet nga fragmenti, (iii) përgjigja e saj është unike (iv) përgjigja e saj është një hapësirë e vazhdueshme tekste nga paragrafi. Shmangni krijimin e pyetjeve që (i) mund të përgjigjen saktësisht pa e kuptuar në të vërtetë paragrafin dhe (ii) përdor të njëjtat fjalë ose fraza të dhëna në fragment.
Rreth vitit 319, kur Athanasius ishte një diakon, një prift me emrin Arius hyri në një konflikt të drejtpërdrejtë me Aleksandrin e Aleksandrisë. Duket se Arius e qortoi Aleksandrin për atë që ai mendonte se ishin mësime të gabuara ose heretike të mësuara nga peshkop. Pikëpamjet teologjike të Arius duket se ishin rrënjosur me forcë në krishterimin e Aleksandrisë, dhe pikëpamjet e tij kristologjike sigurisht që nuk ishin aspak radikale. Ai përqafoi një kristologji subordinationist që mësonte se Krishti ishte Biri hyjnor (Logos) i Perëndisë, i bërë, jo i lindur, i ndikuar rëndë nga mendimtarët e Aleksandrisë si Origeni, dhe që ishte një pikëpamje e zakonshme kristologjike në Aleksandri në atë kohë. Mbështetja për Arius nga peshkopë të fuqishëm si Eusebius i Cezareas dhe Eusebius i Nikodisë, ilustron më tej se si pozicioni subordinationist i Arius ishte i ndarë nga të krishterët e tjerë në Perandori.
Çfarë e bëri besimin e Ariusit për Jezuin të ndryshëm nga ai i Aleksandrit?