Shkruaj një poemë krijuese, me jo më pak se 24 rreshta, për një breshkë.
Ngadalë dhe ngadalë ai ecën përpara, Hapat e qëndrueshëm të breshkopit të fortë. Përmes diellit dhe shiut, breshka këmbëngul, Pavarësisht se çfarë natyra hedh në rrugën e tij Kudo që të shkojë, ai lë pas një model të vogël të hartuar në mendjen e tij. Kërkojnë botën pa pushim ose shpejtësi, ndjekin nevojat e fshehura të botës. Ngushëllojnë ata që gjenden në dëshpërim, ndihmojnë të vetmit në dëshpërimin e tyre. Përmes netëve të frikës dhe ditëve të dhimbjes, larg shqetësimeve të jetës ai fiton. Dhe megjithëse disa mund të tallen me hapat e tij të ngadaltë, ai ende shërben një qëllim të gjetur në thellësi, sepse vetëm me durim mund të shihet ndryshimi i vërtetë, Nevoja për durim shpesh djegur në ëndrra. Pa destinacion apo kohë në rrezik, ai zhvendos rrugën që merr. Duke dëgjuar veten, breshka bën rrugën e tij vetëm në shtëpi.