Kjo detyrë ka të bëjë me leximin e një fragmenti të dhënë dhe ndërtimin e një pyetjeje rreth informacionit të pranishëm në fragment. Ndërtoni një pyetje në një mënyrë të tillë që (i) ajo të jetë e paqartë, (ii) të përgjigjet nga fragmenti, (iii) përgjigja e saj është unike (iv) përgjigja e saj është një hapësirë e vazhdueshme tekste nga paragrafi. Shmangni krijimin e pyetjeve që (i) mund të përgjigjen saktësisht pa e kuptuar në të vërtetë paragrafin dhe (ii) përdor të njëjtat fjalë ose fraza të dhëna në fragment.
Në një formë pak më komplekse, një dërgues dhe një marrës lidhen reciprocisht. Kjo qëndrim i dytë i komunikimit, i referuar si modeli konstitutiv ose pikëpamja konstruksioniste, përqendrohet në mënyrën se si një individ komunikon si faktori përcaktues i mënyrës se si do të interpretohet mesazhi. Komunikimi shihet si një kanal; një kalim në të cilin informacioni udhëton nga një individ në tjetrin dhe kjo informacion bëhet i ndarë nga vetë komunikimi. Një shembull i veçantë i komunikimit quhet akt i fjalës. Filtrat personalë të dërguesit dhe filtrat personalë të marrësit mund të ndryshojnë në varësi të traditave, kulturave ose gjinore të ndryshme rajonale; të cilat mund të ndryshojnë kuptimin e përmbajtjes së mesazhit të synuar. Në prani të "zhurmës së komunikimit" në kanalin e transmetimit (ajri, në këtë rast), marrja dhe dekodizimi i përmbajtjes mund të jetë i gabuar, dhe kështu që akti nuk mund të arrijë efektin e dëshiruar. Një problem me këtë kodim-dekodifikim-
Si shihet komunikimi?