Kjo detyrë ka të bëjë me leximin e një fragmenti të dhënë dhe ndërtimin e një pyetjeje rreth informacionit të pranishëm në fragment. Ndërtoni një pyetje në një mënyrë të tillë që (i) ajo të jetë e paqartë, (ii) të përgjigjet nga fragmenti, (iii) përgjigja e saj është unike (iv) përgjigja e saj është një hapësirë e vazhdueshme tekste nga paragrafi. Shmangni krijimin e pyetjeve që (i) mund të përgjigjen saktësisht pa e kuptuar në të vërtetë paragrafin dhe (ii) përdor të njëjtat fjalë ose fraza të dhëna në fragment.
Për shembull, një mund të referohet në A mbi C të mesëm si a ', A4 ose 440 Hz. Në temperamentin e barabartë perëndimor standard, nocioni i lartësisë është i pa ndjeshëm ndaj "shkrimit": përshkrimi "G4 i dyfishtë i mprehtë" i referohet të njëjtës lartësi si A4; në temperamente të tjera, këto mund të jenë lartësi të dallueshme. Perceptimi njerëzor i intervaleve muzikore është afërsisht logaritmik në lidhje me frekuencën themelore: intervali i perceptuar midis lartësive "A220" dhe "A440" është i njëjtë me intervalin e perceptuar midis lartësive A440 dhe A880. Të motivuar nga kjo perceptim logaritmik, teoristët e muzikës nganjëherë përfaqësojnë lartësi duke përdorur një shkallë numerike bazuar në logaritmin e frekuencës themelore. Për shembull, dikush mund të miratojë MIDI standard të përdorur gjerësisht për të hartuar frekuencën themelore, f, në një numër real, p, si më poshtë.
Teoreti i muzikës përfaqëson tonet duke përdorur çfarë lloji të shkallës?