Kjo detyrë ka të bëjë me leximin e një fragmenti të dhënë dhe ndërtimin e një pyetjeje rreth informacionit të pranishëm në fragment. Ndërtoni një pyetje në një mënyrë të tillë që (i) ajo të jetë e paqartë, (ii) të përgjigjet nga fragmenti, (iii) përgjigja e saj është unike (iv) përgjigja e saj është një hapësirë e vazhdueshme tekste nga paragrafi. Shmangni krijimin e pyetjeve që (i) mund të përgjigjen saktësisht pa e kuptuar në të vërtetë paragrafin dhe (ii) përdor të njëjtat fjalë ose fraza të dhëna në fragment.
Kompresimi i të dhënave me humbje është e kundërta e kompresimit të të dhënave pa humbje. Në këto skema, disa humbje të informacionit janë të pranueshme. Humbja e detajeve jo thelbësore nga burimi i të dhënave mund të kursejë hapësirë ruajtjeje. Skemat e kompresimit të të dhënave me humbje janë projektuar nga hulumtimi se si njerëzit perceptojnë të dhënat në fjalë. Për shembull, syri i njeriut është më i ndjeshëm ndaj ndryshimeve delikate të ndriçimit sesa ndaj ndryshimeve të ngjyrës. Kompresimi i imazhit JPEG punon pjesërisht duke rrumbullakosur bitet jo thelbësore të informacionit. Ekziston një kompromis i përkatshëm midis ruajtjes së informacionit dhe zvogëlimit të madhësisë. Një numër formatesh të njohura të kompresimit shfrytëzojnë këto dallime perceptuale, përfshirë ato të përdorura në skedarë muzikore, imazhe dhe video.
Çfarë mund të kursejë hapësirë ruajtjeje?