Kjo detyrë ka të bëjë me leximin e një fragmenti të dhënë dhe ndërtimin e një pyetjeje rreth informacionit të pranishëm në fragment. Ndërtoni një pyetje në një mënyrë të tillë që (i) ajo të jetë e paqartë, (ii) të përgjigjet nga fragmenti, (iii) përgjigja e saj është unike (iv) përgjigja e saj është një hapësirë e vazhdueshme tekste nga paragrafi. Shmangni krijimin e pyetjeve që (i) mund të përgjigjen saktësisht pa e kuptuar në të vërtetë paragrafin dhe (ii) përdor të njëjtat fjalë ose fraza të dhëna në fragment.
Teizmi në përgjithësi thotë se Perëndia ekziston në mënyrë realiste, objektive dhe të pavarur nga mendimi njerëzor; se Perëndia krijoi dhe mbështet gjithçka; se Perëndia është i gjithëfuqishëm dhe i përjetshëm; dhe se Perëndia është personal dhe ndërvepron me universin përmes, për shembull, përvojës fetare dhe lutjeve të njerëzve. Teizmi thotë se Perëndia është i përtejshëm dhe i përhershëm; kështu, Perëndia është njëkohësisht i pakufishëm dhe në një farë mënyre i pranishëm në punët e botës. Jo të gjithë teistët pajtohen me të gjitha këto propozime, por secili zakonisht pajtohet me disa prej tyre (shih, në mënyrë krahasuese, ngjashmërinë familjare). Teologjia katolike thotë se Perëndia është pafundësisht i thjeshtë dhe nuk është i nënshtruar pa vullnet të kohës. Shumica e politeistëve besojnë se Perëndia është i gjithëfuqishëm, i gjithëdijshëm dhe i mirëdashëm, megjithëse kjo besim i referohet përgjegjësisë së Perëndisë për të keqen dhe të keqen në botë. Disa monoteizëm ndonjëherë e përdorin si një besim të përgjithshëm që parashikon
Në cilat mënyra mund të komunikojë Perëndia me universin?