Kjo detyrë ka të bëjë me leximin e një fragmenti të dhënë dhe ndërtimin e një pyetjeje rreth informacionit të pranishëm në fragment. Ndërtoni një pyetje në një mënyrë të tillë që (i) ajo të jetë e paqartë, (ii) të përgjigjet nga fragmenti, (iii) përgjigja e saj është unike (iv) përgjigja e saj është një hapësirë e vazhdueshme tekste nga paragrafi. Shmangni krijimin e pyetjeve që (i) mund të përgjigjen saktësisht pa e kuptuar në të vërtetë paragrafin dhe (ii) përdor të njëjtat fjalë ose fraza të dhëna në fragment.
Në përgjithësi, përkthyesit kanë kërkuar të ruajnë vetë kontekstin duke riprodhuar rendin origjinal të sememeve, dhe kështu rendin e fjalëve kur është e nevojshme, duke riinterpretuar strukturën gramatikale aktuale, për shembull, duke kaluar nga zëri aktiv në pasiv, ose anasjelltas. Diferencat gramatikale midis gjuhëve me rend të caktuar të fjalëve (p.sh. anglisht, frëngjisht, gjermanisht) dhe gjuhëve me rend të lirë të fjalëve (p.sh., greqisht, latinisht, polonisht, rusisht) nuk kanë qenë pengesë në këtë drejtim. Karakteristikat e veçanta të sintaksës (strukturës së fjalive) të gjuhës burimore të një teksti rregullohen me kërkesat sintaktike të gjuhës së synuar.
Si e ruajnë përkthyesit kontekstin?