Kjo detyrë ka të bëjë me leximin e një fragmenti të dhënë dhe ndërtimin e një pyetjeje rreth informacionit të pranishëm në fragment. Ndërtoni një pyetje në një mënyrë të tillë që (i) ajo të jetë e paqartë, (ii) të përgjigjet nga fragmenti, (iii) përgjigja e saj është unike (iv) përgjigja e saj është një hapësirë e vazhdueshme tekste nga paragrafi. Shmangni krijimin e pyetjeve që (i) mund të përgjigjen saktësisht pa e kuptuar në të vërtetë paragrafin dhe (ii) përdor të njëjtat fjalë ose fraza të dhëna në fragment.
Për Papën, si për të gjithë paraardhësit e tij, marrëdhëniet martesore janë shumë më shumë se një bashkim i dy njerëzve. Ato përbëjnë një bashkim të çiftit të dashur me një Zot të dashur, në të cilin të dy personat krijojnë një person të ri materialisht, ndërsa Perëndia e plotëson krijimin duke shtuar shpirtin. Për këtë arsye, Pali VI mëson në fjalimin e parë të Humanae vitae se transmetimi i jetës njerëzore është një rol shumë serioz në të cilin njerëzit e martuar bashkëpunojnë lirshëm dhe me përgjegjësi me Perëndinë Krijues. Kjo partneritet hyjnore, sipas Pavlit VI, nuk lejon vendime arbitrare njerëzore, të cilat mund të kufizojnë providencën hyjnore. Papa nuk pikturon një pamje tepër romantike të martesës: marrëdhëniet martesore janë një burim i gëzimit të madh, por edhe i vështirësive dhe vështirësive. Pyetja e procreimit njerëzor tejkalon në pikëpamjen e disiplinave specifike si biologjia, sociologjia, psikologjia ose psikologjia.
Çfarë ndikimi ka Perëndia tek fëmija i një çifti të martuar?