Kjo detyrë ka të bëjë me leximin e një fragmenti të dhënë dhe ndërtimin e një pyetjeje rreth informacionit të pranishëm në fragment. Ndërtoni një pyetje në një mënyrë të tillë që (i) ajo të jetë e paqartë, (ii) të përgjigjet nga fragmenti, (iii) përgjigja e saj është unike (iv) përgjigja e saj është një hapësirë e vazhdueshme tekste nga paragrafi. Shmangni krijimin e pyetjeve që (i) mund të përgjigjen saktësisht pa e kuptuar në të vërtetë paragrafin dhe (ii) përdor të njëjtat fjalë ose fraza të dhëna në fragment.
Problemet që mund të zgjidhen në teori (p.sh., duke pasur kohë të madhe por të kufizuar), por të cilat në praktikë duhen shumë kohë që zgjidhjet e tyre të jenë të dobishme, njihen si probleme të pallueshme. Në teorinë e kompleksitetit, problemet që nuk kanë zgjidhje me kohë polinomial konsiderohen të pallueshme për më shumë se hyrjet më të vogla. Në fakt, teza e Cobham<unk>Edmonds thotë se vetëm ato probleme që mund të zgjidhen në kohë polinomial mund të llogariten në mënyrë të mundshme në disa pajisje llogaritore. Problemet që njihen të pallueshme në këtë kuptim përfshijnë ato që janë të vështira në TIME. Nëse NP nuk është e njëjtë me P, atëherë problemet NP-të plota janë gjithashtu të pallueshme në këtë kuptim. Për të parë pse algoritmet me kohë eksponenciale mund të jenë të padobishme në praktikë, konsideroni një program që ndalon operacionet 2n para se të praktikohet.
Problemet e palëkundshme që nuk kanë zgjidhje me kohë polinomiale negojnë domosdoshmërisht efikasitetin praktik të çfarë lloji të algoritmit?