Kjo detyrë ka të bëjë me leximin e një fragmenti të dhënë dhe ndërtimin e një pyetjeje rreth informacionit të pranishëm në fragment. Ndërtoni një pyetje në një mënyrë të tillë që (i) ajo të jetë e paqartë, (ii) të përgjigjet nga fragmenti, (iii) përgjigja e saj është unike (iv) përgjigja e saj është një hapësirë e vazhdueshme tekste nga paragrafi. Shmangni krijimin e pyetjeve që (i) mund të përgjigjen saktësisht pa e kuptuar në të vërtetë paragrafin dhe (ii) përdor të njëjtat fjalë ose fraza të dhëna në fragment.
Shpjegimi i Aristotelit se si kjo ishte e mundur nuk ishte rreptësisht empirist në kuptimin modern, por ishte i bazuar në teorinë e tij të potencialitetit dhe aktualitetit, dhe përvoja e perceptimeve të ndjeshme ende kërkon ndihmën e nous-it aktiv. Këto nocione kontrastonin me nocionet platonike të mendjes njerëzore si një entitet që ekzistoi më parë diku në qiej, para se të dërgohej poshtë për t'u bashkuar me një trup në Tokë (shih Phaedo dhe Apologjia e Platonit, si dhe të tjerët). Aristoteli konsiderohej se i jepte një pozicion më të rëndësishëm perceptimit të ndjeshëm sesa Platoni, dhe komentatorët në Mesjetë përmbledhën një nga pozicionet e tij si "nihil in intellectu sensu nisi prius fuerit in" (Latinisht për "asgjë në intelekt pa qenë së pari në ndjenja").
Si e konsideronte mendjen Feda dhe Apologjia e Platonit?