Kjo detyrë ka të bëjë me leximin e një fragmenti të dhënë dhe ndërtimin e një pyetjeje rreth informacionit të pranishëm në fragment. Ndërtoni një pyetje në një mënyrë të tillë që (i) ajo të jetë e paqartë, (ii) të përgjigjet nga fragmenti, (iii) përgjigja e saj është unike (iv) përgjigja e saj është një hapësirë e vazhdueshme tekste nga paragrafi. Shmangni krijimin e pyetjeve që (i) mund të përgjigjen saktësisht pa e kuptuar në të vërtetë paragrafin dhe (ii) përdor të njëjtat fjalë ose fraza të dhëna në fragment.
Në një artikull të vitit 1992 në New York Times për Feynman dhe trashëgiminë e tij, James Gleick rrëfen historinë se si Murray Gell-Mann i përshkroi një studenti atë që është bërë e njohur si "Algorithmi i Feynman" ose "Algorithmi i zgjidhjes së problemeve të Feynmanit": "Studenti e pyet Gell-Mannin për shënimet e Feynmanit. Gell-Mani thotë jo, metodat e Dick nuk janë të njëjta me metodat e përdorura këtu. Studentja pyet, mirë, cilat janë metodat e Feynmanit? Gell-Mani mbështetet në mënyrë të turpshme ndaj tavolinës dhe thotë: Metoda e Dick është kjo. Ju shkruani problemin. Mendoni shumë fort. (Ai i mbyll sytë dhe i shtyp nyjet në mënyrë parodike në ballë.) Pastaj shkruani përgjigjen".
Gleick tregoi një histori për një algoritëm specifik që Gell-Mann i përshkroi një nxënësi, si quhej ky algoritëm?