Kjo detyrë ka të bëjë me leximin e një fragmenti të dhënë dhe ndërtimin e një pyetjeje rreth informacionit të pranishëm në fragment. Ndërtoni një pyetje në një mënyrë të tillë që (i) ajo të jetë e paqartë, (ii) të përgjigjet nga fragmenti, (iii) përgjigja e saj është unike (iv) përgjigja e saj është një hapësirë e vazhdueshme tekste nga paragrafi. Shmangni krijimin e pyetjeve që (i) mund të përgjigjen saktësisht pa e kuptuar në të vërtetë paragrafin dhe (ii) përdor të njëjtat fjalë ose fraza të dhëna në fragment.
Historikisht, ka pasur shumë mosmarrëveshje nëse diçka e tillë si vakumi mund të ekzistojë. Filozofët grekë të lashtë diskutuan për ekzistencën e një vakumi, ose boshllëku, në kontekstin e atomizmit, i cili postuloi boshllëkun dhe atomin si elementet themelore shpjeguese të fizikës. Pas Platonit, madje edhe koncepti abstrakt i një boshllëku pa karakteristika u përball me skepticizëm të konsiderueshëm: nuk mund të kapet nga shqisat, nuk mund të sigurojë vetë fuqi shtesë shpjeguese përtej vëllimit fizik me të cilin ishte në përputhje dhe, sipas përkufizimit, nuk ishte fjalë për fjalë asgjë, e cila nuk mund të thuhet me të drejtë të ekzistojë. Aristoteli besonte se asnjë boshllëk nuk mund të ndodhte natyrshëm, sepse kontinui material më i dendur përreth do të mbushte menjëherë çdo rrallësi fillestare që mund të shkaktojë një boshllëk.
Çfarë besonte Aristoteli për boshllëkun?