Kjo detyrë ka të bëjë me leximin e një fragmenti të dhënë dhe ndërtimin e një pyetjeje rreth informacionit të pranishëm në fragment. Ndërtoni një pyetje në një mënyrë të tillë që (i) ajo të jetë e paqartë, (ii) të përgjigjet nga fragmenti, (iii) përgjigja e saj është unike (iv) përgjigja e saj është një hapësirë e vazhdueshme tekste nga paragrafi. Shmangni krijimin e pyetjeve që (i) mund të përgjigjen saktësisht pa e kuptuar në të vërtetë paragrafin dhe (ii) përdor të njëjtat fjalë ose fraza të dhëna në fragment.
Kjo e çoi Popperin të konkludonte se ato që konsideroheshin si pikat e forta të jashtëzakonshme të teorive psikoanalitike ishin në të vërtetë dobësitë e tyre. Teoritë psikoanalitike u krijuan në një mënyrë që i bënin ata të aftë të refuzonin çdo kritikë dhe të jepnin një shpjegim për çdo formë të mundshme të sjelljes njerëzore. Natyra e këtyre teorive e bëri të pamundur që çdo kritikë ose eksperiment - madje edhe në parim - t'i tregojë ato të jenë të rreme. Kjo zbulim kishte një pasojë të rëndësishme kur Popper më vonë trajtoi problemin e demarkacionit në filozofinë e shkencës, pasi e çoi atë të postulej se forca e një teorie shkencore qëndron në të dy të ndjeshme ndaj falsifikimit, dhe në fakt nuk falsifikohet nga kritika ndaj saj. Ai mendonte se nëse një teori, në parim, nuk mund të falsifikohet nga kritika, ajo nuk është një teori shkencore.
Sipas Popperit, një teori është shkencore vetëm nëse është e ndjeshme ndaj çfarë?