Zastosowanie Systemów Informacji Geografi cznej w archeologii. Rekonstrukcja topografi i średniowiecznego zespołu palatialnego w Ingelheim
Matylda Gierszewska-Noszczyńska|Piotr Noszczyński
Niniejsza praca została poświęcona zagadnieniu historycznego ukształtowania terenu palatium w Ingelheim nad Renem. Na topografię rezydencji znaczący wpływ miały zarówno czynniki naturalne, jak i działalność człowieka. Pomimo iż teren pod zabudowę pałacu został dużym stopniu zniwelowany, naturalny spadek do dziś widoczny jest topografii stanowiska. Przedstawione tu zostały rekonstrukcja obniżenia fundamenty oraz wczesno pełnośredniowieczny poziom użytkowy (VIII/IX–XI w.). Obszar badań obejmuje karolińskiego ottońskiego, znajdującego się obecnie we wschodniej części (Saalgebiet), miasta leżącego południowo-zachodniej Niemiec, kraju związkowym Nadrenia-Palatynat. Dane użyte pracy pozyskane podczas współczesnych archeologiczno-architektonicznych prowadzonych dwóch głównych kampaniach latach 1963–1971 1993–2009. Należą nich punkty wysokościowe granice obiektów archeologicznych. Dodatkowo cennym źródłem informacji okazały publikacje dotyczące jednych z najstarszych na tym terenie przez historyka sztuki Christiana Raucha początku dwudziestego stulecia. Do odtworzenia przebiegu fosy wczesnośredniowiecznej, stanowiącej element stanowiska, użyty zgeoreferencjonowany plan Marksburg. Proces georefencji uzupełniony o analizę kartometryczności źródła. Dla pozyskanych przestrzennych stworzona geobaza programie ArcGIS 9.2. Wszystkie operacje danych przeprowadzone również programie. W drugiej fazie projektu wybrana metoda interpolacji wysokościowych. Znaczący wybór metody generowania Numerycznych Modeli Terenu miała możliwość włączenia procesu linii nieciągłości, przypadku były to archeologicznych architektonicznych. Kolejny etap stanowiła weryfikacja poprzez próbne interpolacje. tego celu wybrane dwie metody: krzywej sklejanej odwrotnych odległości. Wykonane modele zwizualizowane ArcScene 9.2 sprawdzone względem swej poprawności. ocenie wizualno- subiektywnej wzięte uwagę następujące aspekty: wysokość danego obszaru sąsiadujących przestrzeni, architektoniczną zgodność zaburzenia wewnątrz obszaru. Dalszą weryfikację porownawczą NMT przeprowadzono za pomocą algebry mapy cięć profi lowych. probą zastosowania metod stanowiska ukształtowanego wyniku rodzajów czynników, naturalnych antropogenicznych. ten starano zautomatyzować konkretnej Terenu. Ważną rolę badaniach odgrywała kilkuetapowość weryfikacji zastosowanie Systemów Informacji Geograficznej (GIS).
Studia GeoHistorica