Henri Pirenne (1862-1935): godfather van de Gentse historische school?
Marc Boone
'Une avalanche d'honneurs' of nog 'un ensemble bamumesque' met deze woorden karakteriseerde J. Dhondt in 1966 wat een van de meest geslaagde analyses bet 'fenomeen Pirenne' blijft, stortvloed aan eerbewijzen, gelegenheidspublicaties, eredoctoraten, herdenkingszittingen die Henri Pirenne reeds tijdens zijn Ieven te beurt vielen, en na overlijden bleven aanhouden. Het was op zich ook gelegenheid waarbij Belgische natie kans aangreep om haar erkenning betuigen historicus 'Histoire Belgique' diezelfde historische legimitatie hoog wetenschappelijk niveau had bezorgd. In tegenstelling tot 'communis opinio' voorhoudt, werd niet staatsbegrafenis voorzien. Maar: officiele aanwezigheid twee ministers namens regering (Paul Hymans Hendrik De Man) eerste minister Zeeland Schrijver, nationale persbelangstelling, sluiten dag ten teken rouw Koninklijke Bibliotheek, opschorten lessen ULB, politieke, militaire academische hoogwaardigheidsbekleders uit binnenen buitenland (met als belangrijkste delegatie: Franse, vertegenwoordigd door ambassadeur, medievisten Marc Bloch Georges Espinas, rector Sorbonne), duidelijk dat enkel mens Pirenne, maar symbool afscheid genomen typisch Belgisch druilerig weer gekenmerkte maandag 28 oktober 19351. is bovendien enige wiens beeltenis ooit postzegel sierde, emissie dateert 1962, precies eeuw Pirennes geboorte! vermelde bijdrage Jan over kritisch, lovend, zoals wel meer gebeurt historiografische opstellen, leert veel zoniet auteur, Dhondt, dan eigenlijke voorwerp studie, Pirenne. slotbemerking verdient toch dit verband geciteerd
Handelingen der maatschappij voor geschiedenis en oudheidkunde te Gent