کاربردهای رتبه بندی اعتباری چیست؟
اگر تا به حال از بانک‌ها و موسسات مالی و اعتباری وام مسکن یا خودرو و ... گرفته باشید از کارت اعنباری استفاده کرده باشید یا دارای دسته چک باشید دارای تاریخچه اعتباری هستید. اعتباردهندگان شامل بانک‌ها و شرکت‌های بیمه و ... اطلاعاتی در مورد نحوه بازپرداخت وام‌ها و تسهیلات و اقساط را در اختیار موسسات اعتبارسنجی قرار می‌دهند که این اطلاعات تاریخچه اعتباری نامیده می‌شود. در هنگام اخذ وام، وام‌دهندگان تاریخچه اعتباری شما را بررسی خواهند کرد. اگر تاریخچه اعتباری ضعیف باشد. وام‌دهنده از اعطای وام به شما اجتناب خواهد کرد. موسسات اعتبارسنجی اطلاعات تاریخچه اعتباری شما را به دو صورت گزارش اعتباری و رتبه اعتباری نمایش می ‌دهند. گزارش اعتباری گزارشی از سوابق فعالیت‌های اعتباری و تاریخچه اعتباری شما است که حاوی اطلاعات شخصی، آمار استعلام و سوابق منفی شخص مانند چک برگشتی و جزئیات قراردادهای در جریان و خاتمه یافته فرد و نام اعتباردهندگانی است که وام اعطا کرده‌اند. رتبه اعتباری میزان مسئولیت‌پذیری افراد را از لحاظ مدیریت منابع مالی نشان می‌دهد. پرداخت به موقع صورتحساب‌ها و مدیریت بدهی‌ها ( سر رسید نشده، سر رسید شده پرداخت نشده) رتبه اعتباری شما را بهبود خواهد داد. سلامت مالی مطلوب با استفاده به موقع از اعتبار به دست می‌آید. رتبه‌بندی اعتباری امکان دسترسی به اعتبار را افزایش و کارایی بازار را بهبود می‌دهد رتبه اعتباری پویا است و مطابق با اعتبار و رفتار مالی اشخاص تغییر خواهد کرد.
موسسات اعتبار سنجی، وظیفه گردآوری گزارش اعتباری و رتبه اعتباری (امتیاز اعتباری)افراد را به عهده دارند. این موسسات اطلاعی از درآمد افراد ندارند و آن را در محاسبه رتبه اعتباری لحاظ نمی‌کنند. به عبارت دیگر، میزان درآمد افراد برای موسسات اعتبار سنجی اهمیتی ندارد و در گزارش اعتباری نمایش داده نمی‌شود زیرا از آنجایی که داده‌های درآمد از جانب فرد مورد بررسی دریافت می‌شوند امکان خطا و اشتباه وجود دارد و معمولا این اطلاعات تاقص و نادرست است و برای ارائه در گزارش اعتباری ( نمره اعتبار ی – امتیاز اعتباری ) مناسب نیست. به علاوه متغیرهای غیر قابل کنترل بسیاری وجود دارد که بر حقوق و درآمد افراد تاثیر می‌گذارند و زمان دقیق وقوع آن‌ها مشخص نیست برای مثال اخراج‌های غیر منتظره و اعطای پاداش به کارمندان. همچنین فرد ممکن است در طی دوره اعتبار سنجی و گزارش‌دهی به موسسات اعتبار سنجی بیکاری را تجربه کند اما از مزایا و بیمه بیکاری استفاده نماید و درآمد کسب کند. به همین دلیل موسسات اعتبار سنجی از جمع‌آوری داده‌های حقوق و درآمد افراد خودداری می‌کنند و بر توانایی مدیریت بدهی تمرکز دارند و اطلاعات مربوط به آن را در گزارش اعتباری ارائه می‌دهند. دانستن اینکه یک فرد چقدر درآمد دارد ابزار تعیین‌کننده و مناسبی برای اعتبار سنجی، تعیین رتبه اعتباری و گزارش اعتباری و احتمال بازپرداخت اقساط وام نیست. زیرا برای مثال، ممکن است شخصی که درآمد سالانه کم‌تر دارد صورت حساب‌هایش را به موقع پرداخت نماید اما شخصی که درآمد سالانه بیشتر دارد در پرداخت به موقع اقساط بدهی‌هایش موفق نباشد یعنی فرد با وجود تمکن مالی و برخورداری از توان بازپرداخت اقساط در مدیریت بدهی‌های خود ناتوان باشد و از درآمد خود برای پرداخت بدهی‌هایش استفاده نکند. بنابراین احتمال آنکه یک شخص در اعتبار سنجی وضعیت متاسبی داشته باشد و کم ریسک شناخته شود و بدهی‌هایش را به موقع پرداخت نماید بر مبنای آن است که چطور بدهی‌های قبلی خود را صرف نظر از درآمد پرداخت کرده است. در نهایت آنچه در اعتبار سنجی و تعیین نمره و رتبه اعتباری و گزارش اعتباری اهمیت دارد سوابق پرداخت اقساط قراردادهای جاری است بنایراین ممکن است فرد با درآمد بیشتر در اعتبار سنجی، نمره اعتباری کم‌تری داشته باشد و گزارش اعتباری او رفتار اعتباری مناسبی را نمایش ندهد. ( امتیاز اعتباری – نمره اعتباری )وام‌دهندگان باید از میزان توانایی بازپرداخت وام متقاضیان خود آگاه شوند. بنابراین هنگامی که درخواست وام می‌دهید. ممکن است وام‌دهندگان علاوه بر مشاهده گزارش اعتباری و اعتبار سنجی افراد، خواهان دریافت جزئیات اطلاعات درآمد شما شوند. جزئیات اطلاعات درآمد هرگز به موسسات اعتبار سنجی ( رتبه اعتباری ) گزارش داده نمی‌شود و در گزارش اعتباری افراد ارائه نمی‌شوند. گاهی درآمد نا کافی به عنوان توجیهی برای رد درخواست وام از سمت وام‌دهنده به کار می رود.