استراتژی چیست؟
استراتژی یک جهت‌گیری ذهنی است که نحوه حرکت به سمت نقطه آرمانی و مطلوب (چشم‌انداز) میسر می‌کند. از آنجاییکه کسب و کار‌ها چشم‌انداز پرمایه‌ای را انتخاب می‌کنند، نظر زمان‌بندی، رسیدن به آن زمان زیادی نیاز است و به همین دلیل هم، معمولاً استراتژی با ویژگی بلندمدت مدت بودن شناخته می‌شود. بر اساس نظر بزرگانی همچون ایگور انسف، مینتزبرگ، چندلر و پورتر، ویژگی‌های استراتژی چنین است: اول اینکه، استراتژی یک «جهت‌گیری ذهنی» است. یعنی ماهیت مفهومی و انتزاعی دارد و نیاز به مهارتهای ادراکی قوی در این زمینه است. دوم، استراتژی در ذات خود، مبتنی بر «حرکت» است و از سکون بیزار است. در این صورت فرد، یا کسب و کار سفری را به سمت چشم‌انداز خود آغاز می‌کنند که نیاز به فکر، صبر و تلاش فراوانی دارد. سوم، استراتژی مجموعه‌ای از «اهداف» را شامل می‌شود که این اهداف به عنوان سنگ نشان حرکت محسوب شده و درستی (و یا اشتباه) در حرکت را می‌آزماید. و نهایتاً، چهارم اینکه استراتژی همواره به دنبال خلق و رسیدن به یک «چشم‌انداز» یا نقطه‌ای مطلوب و آرمانی است. این نقطه آرمانی همانند ستاره قطبی عمل کرده و تمام مسیرها بر اساس آن تنظیم می‌شود.
مدل‌های زیادی برای فرآیند استراتژی معرفی شده است. اگرچه این مدلها در جزئیات با هم تفاوت دارند، اما از نظر کلی با هم یکسان هستند. می‌توانیم با نگاه به این مدلها یک فرآیند عمومی را به عنوان چارچوب راهنما در تدوین سند استراتژی معرفی کنیم. به طور کلی هدف از بکارگیری این چارچوب این است که به شرکتها کمک می‌کند ضمن انطباق با محیط، نوعی نظم‌ را در برنامه‌ریزی خود دنبال کنند. برای اینکه مشارکت و درگیری مدیران تمام سطوح سازمانی را جلب کند، این فرآیند نمی‌تواند بسیار جزمی و تغییرناپذیر باشد. اگر بر اساس این نظر که می‌گوید «استراتژی، سازمان است» پیش برویم، بدون شک، استراتژی، مهمترین فرآیند شرکت است که رشد و تکامل آن بر این اساس شکل می‌گیرد. این فرآیند شش مرحله اصلی دارد: (1) تعیین چشم‌انداز، (2) شناسایی استراتژی، (3) جاری‌سازی استراتژی، (4) برنامه‌های عملیاتی، (5) اجرا و (6) ارزیابی.