از چه سنی می‌توان کلاس‌ رقص یا ژیمناستیک را برای کودک شروع کرد؟
کودکان شیرخوار به مقدار کافی تحرک روزانه دارند. از طرفی نیز بهتر است ابتدا بگذاریم تا بچه‌ها به قدر کافی از دنیای شاد و ناب کودکی‌شان به قدر کافی لذت ببرند. اما بعد از یک سالگی می‌توانید کم‌کم کودک را با ورزش آشنا کنید.
یکی از کارهایی که کودکان نوپا یعنی در سن بعد از یک سالگی دوست دارند، بالا و پایین پریدن و جست‌وخیز روی تشک یا زیراندازهای نرم است. اگرچه احتمالاً فرزند شما حداقل تا ۲۴ ماهگی قادر به انجام حرکات رقصی مثل پشتک یا بالانس زدن نخواهد بود، اما در تلاشش برای رقصیدن، به او و شما خیلی خوش خواهد گذشت.
کودک می‌تواند با کمک یک مربی روی تشک ترامپولین بالا و پایین بپرد، در یک مسیر بامانع چهار دست‌وپا برود و روی یک تختهٔ کم‌ارتفاع تمرین، تعادلش را حفظ کند. بسیاری از سالن‌های ورزشی و مراکز تفریحی کلاس‌های حرکات آکروباتیک مخصوص کودکان نوپا را دارند و این کلاس ممکن است به بهترین بخش هفتهٔ کودکتان تبدیل شود.
کودک بین دومین و سومین سالگرد تولدش برای حرکات پیچیده‌تر آماده می‌شود. او حتی ممکن است شما را با یادگیری آویزان شدن از میله‌های موازی، بالا پریدن روی باسنش در تشک ترامپولین یا سر خوردن روی خرک ژیمناستیک؛ با حضور مربی در کنارش، شگفت‌زده کند.
کلاس‌های رقص ممکن است برای کودکان دو تا سه ساله گزینهٔ بهتری باشند. اگرچه بیشتر کلاس‌های رسمی رقص، مانند رقص باله ممکن است بچه‌های کوچک‌تر از چهار سال را نپذیرند، اما احتمالاً می‌توانید کلاسی مخصوص کودکان نوپا پیدا کنید که روی مقدمات رقص تمرکز دارد و این معمولاً به معنای آن است که به کودکان نوپا اجازه داده می‌شود از حرکت دادن بدن خود با ریتم موسیقی لذت ببرند.
هر کلاسی که به کودکتان اجازه می‌دهد با جهیدن، پریدن یا دیگر حرکات کششی انرژی خود را تخلیه کند، احتمالاً از لحاظ جلب علاقهٔ کودکتان موفق خواهد بود. شاید مهم‌تر از همه این است که این کلاس‌ها او را تشویق می‌کنند که در محیط‌های اجتماعی احساس راحتی بیشتری پیدا کند.
این موضوع را تنها یک کارشناس یا متخصص بعد از معاینۀ شما می‌تواند تشخیص دهد.
افسردگی پس از زایمان مشکل شایعی بین زنان باردار نیست و برای درصد کمی از زنان خطرناک می‌شود. گاهی مادران پس از زایمان و تا شش ماهگی نوزاد کمی افسردگی دارند و بعد این موضوع حل می‌شود.
در روزهای پس از زایمان ممکن است شما نسبت به مراقبت از فرزندتان نگران باشید و از این بترسید که نتوانید خوب از او مراقبت کنید. به همین دلیل به کوچک‌ترین نشانه‌ای عکس‌العمل نشان دهید و دائم از حرف‌های دیگران ناراحت شوید. این علائم طبیعی است و گاه ریشه در ناخودآگاه شما دارد که معمولاً بعد از گذشت دو هفته خودبه‌خود برطرف می‌شود. پس با این فکر که افسردگی گرفته‌اید، اوضاع را برای خودتان بدتر نکنید. علائم افسردگی زایمان، احساس خشم، مدام گریه کردن، احساس ناتوانی، ترس از تنها ماندن با نوزاد، حواس‌پرتی و رویاهای وحشتناک است. اگر هیچ‌کدام از این علائم در شما وجود ندارد، به احتمال زیاد شما دچار افسردگی پس از زایمان نیستید.
بهتر است کارهای نوزاد را تنهایی انجام ندهید. از همسر، مادر یا یک دوست نزدیک کمک بخواهید. از آنها خواهش کنید که روزهای اول پس از تولد نوزاد را کمی پیش شما بمانند و در نگهداری از نوزاد به شما کمک کنند. حتی اگر کسی کنارتان نیست، خوب است خودتان به خودتان روحیه بدهید. شما زنی قوی هستید که نه ماه کودکتان را توی شکمتان حمل کردید و اجازه دادید که از خون و بدن شما جان بگیرد. پس این موضوع که بعد از تولد هم از او مراقبت کنید، برای شما کار سختی نیست. فقط کافی است کمی نگرانی‌هایتان را کنار بگذارید. خرافه‌ها را نیز باور نکنید، تا همه چیز خوب پیش برود. به مرور وجود نوزاد و مراقبت از او برایتان عادی و روزمره می‌شود.