شرط ضمن عقد در ازدواج به چه معنا است؟
شروط ضمن عقد مقرر در ماده ۱۱۱۹ قانون مدنی، در عقدنامه های رسمی در دوازده بند مندرج گردیده است، که در صورت بروز یکی از این موارد، زن می تواند با اثبات آن مورد، اقدام به گرفتن طلاق نماید. زوجین می‌توانند شروط دیگری را نیز به آن اضافه یا کم کنند. همچنین مرد می تواند، هیچکدام از شروط ضمن عقد را امضا نکند و این بستگی به توافق زوجین دارد. گاهی به اشتباه تصور می شود که شروط ضمن عقد یعنی همان وکالت در طلاق یا حق طلاق؛ اما اینها متفاوت اند. وکالت در طلاق عموما، بعد از عقد ازدواج، در دفتر اسناد رسمی تنظیم می شود و در روز واقعه، دشواری های اثبات شرط ضمن عقد را ندارد.
حضانت فرزند، تا پایان هفت سالگی با مادر است. بعد از آن، پسر تا 15 سالگی و دختر تا نه سالگی (قمری) با پدر خواهد بود و بعد از آن، به انتخاب خود فرزند است. در ضمن، توافق در خصوص حضانت اگرچه امکان پذیراست اما قابل برگشت است مگر تحت شرایط خاص؛ به عنوان مثال، گرفتن حضانت، صراحتا، در قبال بذل مهریه صورت گیرد.