شخصیت مرزی و راه‌ حل‌های رابطه با او
سازو کار مقابله‌ای با عشق دردسرساز (شخصیت مرزی)
همانطور که در متن محبوب طوفانی دیدیم، رابطه با فردی که شخصیت مرزی دارد ویژگی‌هایی دارد. او ناهشیارانه شما را بازی می‌دهد. احساساتی که تجربه می‌کند را در شما می‌کارد. به صورتی که شما آن را احساس می‌کنید. مثلا او عصبانی است و کاری می‌کند که شما را عصبانی کند. در رابطه با محبوب مرزی می‌بینید که به خودش آسیب می‌زند. در متن حاضر، نحوه ارتباط با محبوب با شخصیت مرزی را بررسی کرده‌ایم و راه‌حل‌های داشتن یک رابطه با آرامش را برشمرده‌ایم. 
آسیب‌دیدن شخص مورد علاقه، به هر دلیلی که باشد ما را می‌آزارد. ما نمی‌خواهیم محبوبمان خودش را به خطر بیندازد. گاهی برای این‌که از این کار جلوگیری کنیم،‌ سعی می‌کنیم همان کاری را بکنیم که او می‌خواهد. ولی رفته‌رفته به خودمان می‌آییم و می‌بینیم مدت‌هاست در رابطه دیگر این‌که ما چه می‌خواهیم یا از چه چیزی ناراضی هستیم موضوعیتی ندارد. و دائما به فکر این بوده‌ایم که چطور محبوبمان را از خطرات حفظ کنیم. 
چه چیزهایی در رابطه با شخصیت مرزی برای ما عذاب‌آور می‌شود؟
ما نیاز داریم در رابطه با فردی باشیم که در برابر مسائل و بحران‌های درونی‌اش بالغانه برخورد کند. اما اگر به یک فرد مرزی دلبسته شده‌ایم، این سازوکار مقابله‌ای را با احتمال کمتری می‌بینیم. ناگفته نماند، رگه‌ها و علائم اختلال شخصیت مرزی به گونه‌ای است که هر فردی با فرد دیگر متفاوت است. همچنین، بینش و آگاهی که شخصیت مرزی از علائم خود دارد، می‌تواند در زمان بازگردانی رابطه به حالت آرام‌تر کمک‌کننده باشد. در واقع،‌ شخصیت مرزی که بر علائم خود بینش دارد، آگاه است که به خاطر وضعیت روانی‌اش، باعث آزار خود و شما شده است. اما در حالات بحرانی، این بینش به او کمک نمی‌کند و او و شما آسیب را تجربه می‌کنید. 
بعد از این‌که آرامشی نسبی را تجربه کرد، متوجه آسیب‌هایی که به طرف مقابل وارد کرده است می‌شود. و احساس گناه شدیدی تجربه می‌کند. در ارتباط با شخصیت مرزی، او همیشه در حال عذاب است. وقتی نسبت به شما ابراز رنجش می‌کند قصد آسیب به خود را دارد. و هم وقتی متوجه می‌شود شما را رنجانده است، با احساس گناه و عذاب وجدان به آزار خود ادامه می‌دهد. متوجه شدن این‌که محبوبمان در رابطه آرامشی را تجربه نمی‌کند می‌تواند بسیار عذاب‌آور باشد. گاهی شاید به این فکر کنیم که بدون ما آرامش بیشتری داشته است. 
برداشت‌های ما چه اثری در رابطه با شخصیت مرزی دارند؟
فکرهای ما می‌تواند در رابطه اثرگذار شود. تعبیرهایی که از رفتارهای فرد مرزی در رابطه داریم ممکن است رابطه را سردتر کند. مثلا ممکن است وقتی از کار یا گفته ما احساس رنجش کند. با گفتن این‌که می‌خواهد بمیرد یا کاش اصلا نبود یا این‌که چقدر زندگی برایش عذاب‌آور است، عصبانیتش را به شما نشان دهد. فرد مقابل با این اظهارات ممکن است این طور برداشت کند که او زندگی محبوبش را به شکلی آورده که برایش قابل تحمل نیست. شخصیت مرزی با این بیانات در پی ابراز درونیات هراس‌انگیز خود است. هراسی که از تنهاشدن و طردشدگی ایجاد شده است. 
اگر مرا به خودکشی یا خودزنی تهدید کرد چکار کنم؟
این موضوع را حتما باید به یاد داشته باشیم که شخصیت مرزی نمی‌تواند هیجاناتش را مدیریت کند. بنابراین، هنگامی که هیجانات به او هجوم می‌آورند، او اضطراب را تجربه می‌کند. برای کم کردن تنش و اضطراب ناشی از بالا آمدن همیشگی هیجانات مختلف در لحظه لحظه زندگی‌اش، یاد گرفته خود را با مسکن‌های موقتی آرام کند. این مسکن‌ها در پرخوری، سوءمصرف مواد و داروها، سیگار کشیدن‌های پی‌در‌پی و اجباری دیده می‌شود. در راستای اضطراب زیادی که تجربه می‌کند، ممکن است بدنش پاسخ ایمنی در برابر خودش بدهد. بیماری‌های خودایمنی گاهی از پس اضطراب‌های مداومی که بدن فرد مرزی متحمل می‌شود ایجاد می‌شوند. 
همینطور، این اضطراب‌ها و تنش‌های مداوم که برای تجربه‌نکردن احساساتش متحمل می‌شود، شخصیت مرزی را ناتوان می‌کند. این‌گونه است که محبوب مرزی ما ممکن است اکثر اوقات خسته به نظر بیاید. و حتی حرکاتش مانند افراد افسرده کند باشد. نکته بسیار مهم این است که اگر حتی در مدت کوتاهی به هر دلیلی انرژی پیدا کند، با خلق افسرده و افکار افسرده‌ای که در سر دارد، احتمال خودزنی و خودکشی‌اش بسیار بالا می‌رود. این افزایش انرژی می‌تواند در پی یک بحث یا رنجش پیش بیاید. قوای احساسات او به حدی انرژی‌زا باشند که دست به خودزنی و یا حتی خودکشی بزند. 
!اختلال شخصیت مرزیخودزنی در شخصیت مرزی
اقدام هشیارانه
در این هنگام، بایستی هشیارانه عمل کنیم. اگر محبوب مرزی، ما را به خودزنی یا خودکشی تهدید کرد، حتما او را برای گرفتن کمک حرفه‌ای راهنمایی کنیم. سعی کنیم با فهمیدن ویژگی‌های او، صحبت کردن و همچنین شنونده بودن، از نگرانی‌هایش مطلع شویم. همانطور که گفتیم، غالب نگرانی‌های شخصیت مرزی در رابطه از طرد شدن و رها شدن توسط شخص مورد علاقه‌اش ایجاد می‌شود. بنابراین، بایستی شنونده‌ای فعال باشیم. یعنی با دانستن ویژگی‌های شخصیتی او و همچنین صحبت در مورد احساسات خود در مورد رابطه، به واضح شدن و امن شدن دلبستگی کمک کنیم. 
در رابطه با شخصیت مرزی، باید بمانم؟ یا بگذارم بروم؟
گاهی اوقات فقط دوست داشتن برای ادامه یک رابطه کافی نیست. هنگامی که رفتارهای فرد با شخصیت مرزی به سوءاستفاده هیجانی یا جسمی کشیده شد، قطعا بایستی به فکر بیرون آمدن باشیم. سوءاستفاده هیجانی می‌تواند با شوخی و تحقیرهایی که عادی به نظر می‌رسند شروع شوند. رفته رفته در رابطه ممکن است به حدی شوند که آزادی شما به عنوان یک انسان مجزا که حق فکر، رفتار و انتخاب کردن متفاوت را دارد گرفته شود. سوءاستفاده فیزیکی نیز مشخصه رعایت نکردن حدومرز فرد مقابل و گرفتن آرامش فیزیکی از اوست. 
همانطور که گفته شد فردبا شخصیت مرزی، با وجود تمایلش برای برقراری ارتباط عذاب می‌کشد. و این رنجش را به طرف مقابل هم می‌دهد. می‌توان با دانستن ویژگی‌های یکدیگر و درک متقابل در رابطه ماند. با مرزبندی‌های مناسب می‌توان موجودیت خود را برای شخصیت مرزی مشخص کرد. و این یعنی با وجود ویژگی‌های متفاوت، طرفین نسبت به یکدیگر با موضع برابروبا احترام رفتار کنند. و در بستری امن احساساتشان را به اشتراک بگذارند. 
چگونگی برقراری رابطه سالم با شخصیت مرزی را از متن محبوب مرزی، مطالعه نمایید. 
برای اطلاعات بیشتر در زمینه زندگی با شریک و محبوب مرزی، به نوشته این سایت هم رجوع کنید.
اندراحوالات من 2
نظر کوهوت
در نوشته حاضر، در ادامه اندر احوالات "من" که در مورد ایجاد "خود" و تحول آن است. خود از نظر کوهوت را بررسی کرده‌ایم. در ابتدا درمورد به وجود آمدن "من" از دیدگاه فروید صحبت می‌کنیم. و در ادامه نظریه کوهوت را می‌آوریم. زندگینامه کوهوت و آثار او را در نوشته‌ای دیگر بخوانید.
فروید معتقد بود در ابتدا من وجود ندارد. فرد با "نهاد" یا تمایلات و تکانه‌های خود طرف است. این تمایلات را بدون حد و در لحظه طلب می‌کند. اما همیشه اوضاع بر وفق مراد نیست. گاهی مراقب یا والد نمی‌تواند آن‌گونه که نوزاد می‌خواهد به نیازهایش پاسخ دهد. در اینجا نوزاد با محدودیت‌هایی روبرو می‌شود. مثلا باید صبر کند تا والدش از اتاق بیرون بیاید، شیشه شیر را بشوید. شیر را آماده کند و در نهایت به او شیر بدهد. رفته رفته ظرفیتی در نوزاد ایجاد می‌شود. که می‌تواند با محدودیت‌های بیرونی کنار بیاید. محدودیت‌های بیرونی یک واقعیت است که نوزاد گریزی از آن ندارد. طبق نظر فروید، "من" در برخورد با محدودیت‌های واقعیت شکل می‌گیرد. 
اما خود از نظر کوهوت متفاوت از فروید است. او می‌گوید وقتی به دنیا می‌آییم با یک "من هسته‌ای" یا "neuclear self" طرفیم. یک پتانسیل یا یک چیز بالقوه است. این پتانسیل با ارتباط با سایرین تغییر شکل می‌دهد. این من هسته‌ای را گرایشی ذاتی می‌داند. گرایشی ذاتی که شامل دو بخش است. فرد در بستر این دو هسته اولیه به دنیا می‌آید و به تدریج شخصیت او شکل می‌گیرد. 
گرایش‌های ذاتی من از نظر کوهوت
احساس بزرگی
نیاز به علاقه و تحسین و ستایش است. وقتی مراقبان نوزاد قربان صدقه او می‌روند، این نگرش در او پیدا می‌شود که خواستنی است. دوست داشتنی است. در خود از نظر کوهوت، این نیاز از بدو وجود ما هست. "من هسته‌ای" سرشاز از نیاز به دوست داشته شدن است. با هر نشانه‌ای از خواستنی نبودن پریشان می‌شود. نوزادی که وجودش فقط "من هسته‌ای" است. و هنوز ظرفیت دیگری در او شکل نگرفته، وقتی گریه می‌کند انتظار دارد بدون اتلاف وقت به او رسیدگی شود. برای همین هم هست که وقتی رسیدگی نشود گریه‌اش بلندتر و پرقشقرق‌تر می‌شود. 
به خاطر وجود این بستر، در جهت کسب تحسین عمل می‌کند. از این مرحله است که کودک به رفتارهای بزرگسالان توجه خاصی نشان می‌دهد. دلیل توجه ویژه او این است که می‌خواهد خود را در نظر آنان تأیید کند. به گونه‌ای که کودک خود را بازتابی از واکنش‌های مراقبان می‌بیند. بنابراین تلاش می‌کند تا تحسین شود و مورد توجه قرار بگیرد. 
آرمانی‌سازی در خود از نظر کوهوت
قسمتی از خود از نظر کوهوت نیازبه تحسین کردن است. "برای این‌که دنیا امن به نظر بیاید، باید مراقب من فردی باشد که همه کاری از دستش بر میاید". نوزاد برای این مهم، مراقب خود را آرمانی می‌‌پندارد. یعنی والد او توانایی همه کاری دارد. اگر این‌طور نباشد، دنیا برای نوزاد ناامن است. 
آدم‌های که اطراف نوزاد هستند همه موضوع یا object به حساب می‌آیند. یعنی من از نظر کوهوت همه اطرافیان را مهم می‌داند و در شکل‌گیری شخصیت او اثر می‌گذارند. اما افراد خاصی هستند که دو گرایش بالا را ارضا می‌کنند. این افراد موضوع خود یا self object هستند. از این به بعد حمایت self-object ها و متمرکز شدن روی آن‌ها مهم می‌شود. این افراد هستند که برای نوزاد ارضاکننده یا محروم‌کننده هستند. یعنی گاهی نوزاد را ناکام می‌کنند. 
در ادامه روند تحولی، این موضوع‌های مورد علاقه جای خود را به افراد دیگری که فرد با آنان در ارتباط است می‌دهند. خود از نظر کوهوت به دنبال تحسین است و آن را در سایرین می‌جوید. بدین صورت که هر کس که از نظر فرد مورد تحسین است آرامانی‌سازی می‌شود. به صورت طبیعی، فرد آرمانی‌سازی شده همانندسازی می‌شود.
ناکامی از نظر کوهوت چیست؟
ناکامی یعنی وقتی نوزاد نیازی دارد، پاسخی که می‌خواهد را نگیرد. در خود از نظر کوهوت ناکامی دو نوع است. ناکامی بهینه، که ظرفیت‌ساز است. یعنی نوزاد یاد می‌گیرد با کمی صبر به خواسته‌اش برسد. یا اینکه بتواند درک کند که والدش نیز نیازهایی دارد. مثلا وقتی والدش خواب است بیشتر از زمان‌های دیگر طول می‌کشد که به نیازهای او پاسخ دهد. 
نوع دیگر ناکامی، ناکامی آسیب‌زا است. وقتی رخ می‌دهد که فرد تحسین نشود. مورد غفلت واقع شود. یا این‌که مقایسه شود. در این مورد، وابستگی به تحسین دیگران در او می‌ماند و تا بزرگسالی ادامه می‌یابد. چون او خودش را ارزشمند نمی‌بیند. و خود از نظر کوهوت به صورت ناسالمی شکل گرفته است. 
تحول من از نظر کوهوت به چه صورت است؟
!خود از نظر کوهوت
به میزانی که گرایش‌های احساس بزرگی و آرمانی‌سازی ناکام می‌شوند، به همان اندازه "من هسته‌ای" کوچک می‌شود. در این زمان، فاصله‌ای در ذهن فرد ایجاد می‌شود که می‌تواند سایرین را نیز در روان خود جا دهد. یعنی بتواند نیازها، احساسات، افکار و ... سایرین را هم در نظر بگیرد. در این حال است که گفته می‌شود ایگو یا "من" ظرفیت پیدا کرده است. به عبارتی، خود از نظر کوهوت وقتی به صورت سالم شکل می‌گیرد. که گرایش‌های ذاتی به اندازه کافی ارضا و محرومیت را تجربه کنند.
منابع برای مطالعه بیشتر
روانشناسی خود از نظر کوهوت