کودکان معمولا دچار کمبود چه مواد معدنی و ویتامین هایی می شوند؟
درمورد کمبود مواد معدنی و ویتامین‌ها خب چیزی که در کشور ما رایج است، کمبود آهن، ویتامین d، گاها کلسیم، زینک و‌ یا روی هم هست. که همه‌ی این‌ها در آزمایش خون مشخص می‌شود و البته به غیر از کمبود زینک که معمولا در آزمایش خون خیلی دقیق نمی‌شود متوجه شد ولی خب این‌ها را با دادن یک‌سری مکمل‌ها‌ی ساده می‌شود به راحتی می توان درمان کرد. درمورد کمبود آهن که یک مشکل شایعی در بچه‌های ایران وجود دارد که معمولا توصیه شده از ۶ ماه تا ۲ سال به صورت روتین آهن به آن‌ها داده بشود ولی بعد از آن ما بچه را براساس آزمایش‌های خونی که بعدها به‌صورت غربالگری گرفته می‌شود که بچه‌ها را از نظر کم‌خونی بررسی می‌کنیم متوجه می‌شویم. ولی یک نکته‌ی مهم این است که اگر بچه دچار بی‌اشتهایی مفرط یا بداخلاقی است حتما او را از نظر کمبود آهن بررسی کنید. وقتی هم که آهن می‌دهیم یک نکته‌ی مهم در موردش این است که با شکم خالی داده بشود و پشت آن آب پرتقال یا ویتامین c مصرف بشود که جذبش را بالا ببرد. مثلا اگر مصرف کلسیم یا روی هم در بچه وجود داشته باشد همراه آهن نباشد یا قرص تیروئید اگر مصرف می‌کند همراه آهن نباشد چون این‌ها جذب آهن را کم می‌کنند. و آهن هم بهتر است که با شکم خالی داده بشود.
شدت بروزشان در کودکان متفاوت است و همان‌طور که در افراد بزرگ‌سال فرق دارد در کودکان هم متفاوت است. ممکن است علائم خفیف باشد که اصلا متوجه نشویم بچه دچار عفونت شده یا ممکن است اصلا علائم متفاوتی مثل اسهال و استفراغ خودش را نشان بدهد. معمولا ممکن است همراه با تب باشد. ولی مواردی که شدید بشوند خب خیلی به ندرت اتفاق می‌افتد ولی ما مواردی داشتیم که در بیمارستان بستری شدند و حتی به ونتیلاتور متصل شدند.