قوانین نصب دوربین مدار بسته در مکان های عمومی
با توجه به این که در مکان های عمومی تردد افراد زیاد است و فضاهای بزرگ و آزاد مسئولین را با چالش هایی رو به رو کرده است، این مکان ها در رابطه با نصب دوربین های مدار بسته از کمترین میزان محدودیت برخوردار هستند. در مورد قوانین نصب دوربین های مدار بسته در مکان های عمومی می توان به ممنوعیت نصب این دوربین ها در اطراف اماکن حساسی نظیر ساختمان های نظامی و پادگان ها اشاره کرد. این در حالی است که مسئولان برای نظارت بیشتر، از نصب دوربین های مدار بسته در پارک ها، خیابان ها و مکان های پر تردد دیگر استقبال می کنند. برای نصب دوربین های مدار بسته باید مجوزهای لازم را کسب کرد. این مجوزها از طریق نیروی انتظامی و برای صنف های مختلف صادر می شوند. یکی دیگر از قوانین مربوط به نصب دوربین های مدار بسته در مکان های پر تردد این است که وجود دوربین مدار بسته باید به عموم مردم اطلاع رسانی شود. در ورودی مکان مورد نظر باید اعلام شود که در محل دوربین مدار بسته نصب شده است تا افراد با علم به این که اعمال آن ها تحت نظارت است وارد آن مکان شوند.
نصب دوربین های مدار بسته در مکان های خصوصی برخلاف مکان های عمومی از حساسیت زیادی برخوردار است. اصل 25 قانون اساسی اعلام می کند که هر گونه شنود و استراق سمع یا نظارت بر اعمال دیگران بدون مجوز قانونی جرم است. به علاوه اصل 22 قانون اساسی بر مصون ماندن آبروی افراد تأکید زیادی دارد. علاوه بر قوانین گفته شده، ماده 41 منشور حقوق شهروندی کنترل های صوتی و تصویری خلاف قانون و بدون مجوز در محیط های کاری، خدماتی و مکان های عمومی را ممنوع اعلام کرده است. ازجمله قوانینی که در رابطه با نصب دوربین های مدار بسته در ساختمان ها و مکان های خصوصی وجود دارند می توان به این قانون اشاره کرد که اطلاع رسانی به افراد ساکن و مهمان ضروری است. همه کسانی که وارد محل می شوند باید از وجود دوربین مدار بسته در محل اطلاع داشته باشند تا حریم شخصی آن ها محفوظ بماند. به طور کلی می توان گفت نصب دوربین های مدار بسته در اماکن خصوصی ممنوع است مگر این که کسی مجوزهای لازم را در این زمینه دریافت کرده باشد.