عوامل پدید آمدن فیبروم رحمی چیست؟
تغییرات ژنتیک: بسیاری از فیبروم ها حاوی تغییراتی در ژنها هستند که این تغییرات در سلولهای طبیعی عضله رحم دیده نمی شود.
هورمون ها:استروژن و پروژسترون، دو هورمون تحریک کننده رشد دیواره رحم هستند و در طول چرخه قاعدگی آنجا را برای بارداری احتمالی آماده سازی می کنند و به نظر میرسد افزایش این هورمون ها در تقویت رشد فیبروم موثرند. میوماها گیرنده­های استروژن و پروژسترون بیشتری نسبت به سلولهای عضلانی طبیعی رحم دارند و به همین دلیل است که پس از یائسگی کوچک می شوند.
سایر فاکتورهای رشد:عواملی که برای حفظ بافت ها به بدن کمک میکنند، مانند فاکتور رشد شبه انسولین نیز، میتوانند بر رشد فیبروم تأثیر بگذارند.
ماتریس خارج سلولی (ecm):ماتریس خارج سلولی ماده ای است که مثل ملات بین آجر عمل می کند و باعث می شود سلول ها به هم بچسبند. این ماده در فیبروم ها افزایش می یابد و آن ها را فیبری میکند. به علاوه، فاکتورهای رشد را ذخیره میکند و از این طریق هم باعث ایجاد تغییرات بیولوژیکی در سلولها میشود.
-subserosal(ساب سروزال): در دیواره بیرونی رحم و زیر غشا یا سروز رحم قرار دارند (که شامل 55٪ فیبروم ها می باشد)
-intramural (اینترامورال):که در داخل دیواره عضلانی رحم یافت می شوند (شامل40٪ فیبروم ها می باشد)
-submucosal، فیبروم ساب موکوزال پنداکوله:یا فیبروم های زیر مخاطی داخل حفره رحم که درون پوشش داخلی رحم هستند (با فراوانی 5٪)