خودشیفتگی وخیم : اختلالی میان شخصیت خودشیفته و ضد اجتماعی در دیدگاه کرنبرگ
در دسته بندی اختلالات شخصیت از دیدگاه روانپزشکی، شخصیت خودشیفته در کنار شخصیت‌های مرزی، ضداجتماعی و نمایشی، در دسته b قرار می‌گیرد. ویژگی این دسته از اختلالات شخصیت، هیجانی و تکانشی بودن آن‌هاست. اما بر اساس طبقه‌بندی دیگری که اتوکرنبرگ از سه سطح شخصیت ارائه کرده است، خودشیفتگی به دو صورت خودشیفتگی و خودشیفتگی وخیم، طبقه‌بندی شده است. نوع وخیم این شخصیت، شدیدتر و آسیب‌زاتر است. به همین دلیل، آشنایی با ویژگی‌های این افراد در برقراری ارتباط مناسب با آن‌ها حائز اهمیت است.
خودشیفتگی در نظریه کرنبرگ
در نظریه اتوکرنبرگ، سه نوع سازمان شخصیت نوروتیک یا سالم (واقعیت سنجی سالم)، مرزی (مرز بین نوروتیک و سایکوتیک) و سایکوتیک (واقعیت سنجی مختل) معرفی شده است. در قسمت بالاتر سازمان مرزی، یعنی سمت نزدیکتر به شخصیت سالم، شخصیت خودشیفته قرار گرفته. اما در قسمت پایین‌تر سازمان مرزی، یعنی قسمت نزدیکتر به شخصیت سایکوتیک، خودشیفتگی وخیم قرار دارد.
ویژگی‌های خودشیفتگی وخیم
در خودشیفتگی وخیم ویژگی‌هایی مشابه اختلال شخصیت خودشیفته مطرح شده در dsm وجود دارد. مثلاً این افراد خودمحور هستند، یعنی فقط دیدگاه، خواسته‌ها و افکار خود را می‌بینند و می‌پذیرند و توجهی به دیدگاه و خواسته‌ی دیگران ندارند. اما تفاوتی که در خودشیفتگی وخیم وجود دارد این است که علاوه بر ویژگی‌های افراد خودشیفته، ویژگی‌های شخصیت ضداجتماعی، گرایش به آزار دیگران و فقدان همدلی نیز در آن‌ها وجود دارد. به همین دلیل ممکن است گاهی این افراد را با افراد سایکوپت اشتباه بگیریم. همچنین این افراد ممکن است سوء ظن‌هایی مشابه افراد پارانوئید داشته باشند.
فردی که خودشیفتگی وخیم دارد، به شدت سعی در کنترل کردن دیگران دارد، راه خودش را پیش می‌برد و کاری به این ندارد که در این راه، به چه کسی آسیب می‌رسد. او دنیا را به صورت سیاه و سفید می‌بیند. مثلاً ممکن است فردی را یا دوست ببیند یا دشمن. اما دیدگاهش می‌تواند تغییر کند، یعنی فردی را که در ابتدا دوست خود می‌دانسته پس از مدتی کاملاً دشمن خود می‌داند. او می‌خواهد به هر قیمتی که شده برنده باشد و از شکست و ناکامی خودش جلوگیری کند، حتی به قیمت وارد کردن درد، ناکامی و غم زیاد به دیگران. چنین فردی ممکن است برای دفاع از خود بزرگ منشانه‌اش، دروغ بگوید و اگر شخص مقابلش سعی کند با شواهد واقعی، دروغ او را ثابت کند، به شدت عصبانی می‌شود.
تفاوت شخصیت خودشیفته وخیم با شخصیت ضد اجتماعی
شخصیت خودشیفته وخیم از نظر کرنبرگ، ترکیبی از ویژگی‌های شخصیت خودشیفته و ضداجتماعی است. کرنبرگ می‌گوید با وجود شباهتی که بین این دو وجود دارد اما با هم تفاوت‌هایی هم دارند. از نظر او، خود بزرگ بینی مهم‌ترین عاملی است که باعث تفکیک شخصیت خودشیفته با ضداجتماعی می‌شود. به بیان دیگر، فرد خودشیفته گرایش به خودستایی، مغرور بودن و بزرگ دیدن توانایی‎‌ها و موفقیت‌های خودش دارد. همچنین اگرچه هردوی آن‌ها دیگران را استثمار می‌کنند، اما استثمار برای افراد ضد اجتماعی، هدف اصلی است.
ارتباط برقرار کردن با فرد خودشیفته وخیم
اگر ویژگی‌هایی که درمورد خودشیفتگی وخیم مطرح کردیم برایتان آشنا به نظر می‌رسد خوب است. زیرا اگر بدانید که در ارتباط با فردی هستید که فقط به خودش توجه دارد، پرخاشگر و حساس است، بدگمان و حسود است و ممکن است به شما آسیب برساند، هشداری کمک کننده به شماست. در اینجا چند توصیه برای ارتباط با چنین فردی ارائه می‌شود:
اول اینکه بپذیرید که ارتباط با آن‌ها سخت است. اگر به نظر می‌رسد که امکان دارد به شما آسیب برساند، سعی کنید ارتباطتان را با او تا حد امکان محدود کنید و خود را از او دور کنید. اگرچه آن‌ها ممکن است مرزهای ضعیفی در روابطشان داشته باشند و وقتی شما می‌خواهید مرزی تعیین کنید، رنجیده خاطر می‌شوند.
اگر می‌خواهید از آن‌ها انتقادی کنید یا با آن‌ها مخالفت کنید این کار را در حضور دیگران یا با لحن انتقادی شدید مطرح نکنید. چرا که انتقاد شدید یا انتقاد در حضور دیگران باعث عصبانی شدن، رفتارهای تکانشی و یا تلافی جویانه از جانب آن‌ها می‌شود و سعی می‌کنند دیگران را به واکنش علیه شما تحریک کنند.
نباید از آن‌ها انتظار داشته باشید که تغییر کنند و سعی در تغییر آن‌ها نیز نداشته باشید. چون آن‌ها در برابر تلاش شما برای تغییر مقاومت می‌کنند.
اگر مجبور به ارتباط با آن افراد هستید، مثلاً آن فرد یکی از اعضای خانواده یا همکار شماست، سعی کنید با سایر افرادی که حامی شما هستند نیز ارتباط برقرار کنید تا بخشی از رنجی که آن فرد به شما وارد کرده، کاهش یابد.
درمان خودشیفتگی وخیم
با وجود آنکه احتمال مراجعه افراد خودشیفته وخیم برای درمان، کم است اما به هر حال ممکن است آن‌ها به دلیل تأثیر منفی شخصیتشان بر زندگیشان و یا مشکلاتی که با همکاران، دوستان، خانواده یا شریک‌های عاطفی خود دارند، نهایتاً برای درمان مراجعه کنند. مثلاً ممکن است به دلیل اینکه شریک عاطفی‌شان یک فرصت نهایی به آن‌ها داده تا خود را اصلاح کنند، در پی حل مشکل خود برآیند. به عبارت دیگر آن‌ها معمولاً از اشتباه بودن رفتارشان، آگاهی ندارند و به دلیل پیامدهای ناشی از رفتارشان که شامل افسردگی، تحریک پذیری و مشکل در مدیریت خشمشان است برای درمان مراجعه می‌کنند.
گرچه درمان خودشیفتگی وخیم دشوار است اما به هرحال جلسات درمانی می‌تواند مزایایی را برای همه مشکلات داشته باشد. درمورد شخصیت خودشیفته وخیم نیز با کمک جلسات درمان می‌توان در بعضی جنبه‌ها به آن‌ها کمک کرد. مثلاً
کمک به ایجاد روابط بین فردی قوی‌تر
کمک به افزایش تنظیم هیجان
منبع برای مطالعه بیشتر
what is malignant narcissism?
ژاک لکان روانپزشک، روان‌تحلیلگر و فیلسوفی است که عقاید فروید پیرامون شخصیت را از نو تعریف کرد. ژاک مری امیل لکان، معروف به ژاک لکان، روان‌تحلیلگر و روانپزشک فرانسوی می‌باشد. وی ملقب به "بحث‌برانگیزترین روان‌تحلیل‌گر بعد از فروید" می‌باشد. لکان با ارائه سخنرانی‌ها و بیان آراء خود بر بسیاری از روشنفکران برجسته فرانسوی در دهه 1960 و 1970 تأثیر گذاشت.
دوران اولیه زندگی لکان
ژاک لکان در 13 آپریل 1901 در پاریس متولد شد. وی فرزند اول امیلی و آلفرد لکان بود. پدرش به فروشندگی صابون و روغن اشتغال داشت. مادرش کاتولیک بود و برادر کوچکترش در سال 1929 وارد صومعه شد. 
ژاک لکان بین سالهای 1907 تا 1918 در کالج استانیسال حضور یافت. علاقه به فلسفه، او را به سمت کار با اسپینوزا سوق داد که نتیجه آن کنار گذاشتن ایمان مذهبی بود. در اوایل دهه 1920، لکان به طور فعال با آوانگارد ادبی و هنری پاریس درگیر شد. با ملاقات با جیمز جویس در كتابفروشی در پاریس به سبک نویسندگی وی و ادبیات علاقه‌مند شد. لکان در جلسات مختلف ادبی شرکت می‌کرد و به نقد مکاتب مختلف می‌پرداخت.
در سال 1920 ، پس از آنكه به دلیل جثه لاغرش برای خدمت سربازی رد شد، لكان وارد دانشكده پزشکی شد. بین سالهای 1927 تا 1931، پس از اتمام تحصیل در دانشکده پزشکی دانشگاه پاریس، در بیمارستان بزرگ روانی که در مرکز پاریس فعال بود، به عنوان روان‌پزشک مشغول به کار شد.
زندگی ژاک لکان در دهه 1930
لکان درگیر جنبش سورئالیست پاریسی در دهه 1930 بود که با آندره برتون، ژرژ باتایل، سالوادور دالی و پابلو پیکاسو آشنا شد. وی مدتی به عنوان درمانگر شخصی پیکاسو فعالیت می‌کرد.
در سال 1931، پس از یک سال فعالیت در بیمارستان sainte-anne، به عنوان روانپزشک قانونی مجوز فعالیت گرفت. سپس، وی برای پایان نامه خود پیرامون بیماران پارانویید به مطالعه پرداخت. انتشار نتایج آن مطالعه، تأثیر فوری بر روانکاوی فرانسه نداشت؛ اما با تحسین نویسندگان و هنرمندان سورئالیستی روبرو شد. لکان نسخه‌ای از رساله خود را برای فروید ارسال کرد که فروید در نامه‌ای کار وی را تأیید و تصدیق کرد.
پایان نامه لکان مبتنی بر مشاهدات چندین بیمار با تمرکز اصلی بر روی یک بیمار زن بود که وی را aimée نامید. مطالعه جامع آن پیرامون تاریخ خانوادگی و روابط اجتماعی بیماران بود که بر اساس آن تحلیل خود را از وضعیت اختلال پارانوئید ارائه داد. همچنین براساس نتایج این مطالعه نارضایتی خود را از روانپزشکی سنتی مطرح کرد. همچنین در سال 1932، لکان ترجمه‌ متنی از فروید را با عنوان"بعضی از مکانیسم‌های عصبی در حسادت، پارانویا و همجنسگرایی" ارائه داد و به تقابل با آراء فروید پرداخت. در سال 1934 ژاک لکان به عضویت انجمن روان‌تحلیلگران پاریس در آمد. در پاییز سال 1932، لکان آموزش روان‌تحلیلگری خود را با رودولف لوونشتاین آغاز کرد که تا سال 1938 ادامه داشت.
زندگی ژاک لکان در دهه 1940
انجمن روان‌تحلیگران پاریس به دلیل اشغال آلمان نازی در سال 1940 منحل شد. در طول جنگ جهانی لکان برای خدمت نظامی فراخوانده شد، در حالیکه در همان زمان فعالیت‌های روانکاوی خصوصی خود را انجام می‌داد.
پس از جنگ، انجمن روان‌تحلیلگران پاریس مجدداً جلسات خود را آغاز کرد. در سال 1945، لکان برای یک سفر مطالعاتی پنج هفته به انگلستان سفر کرد و در آنجا با تحلیلگران انگلیسی ارنست جونز، ویلفرد بیون و جان ریکمن دیدار کرد. کار تحلیلی بیون با گروه‌ها، بر لکان تأثیر گذار بود.
زندگی ژاک لکان در دهه 1950
در سال 1951، لکان شروع به برگزاری سمینارهای هفتگی خصوصی در پاریس کرد. در آغاز وی این سلسله نشست‌ها را به عنوان "بازگشت به فروید" نامگذاری کرد. با عمومی شدن این سمینارها در سال 1953، سمینارهای 27 ساله لکان در زندگی فرهنگی پاریس و همچنین در تئوری روانکاوی و کار بالینی بسیار تأثیرگذار بود.
در ژانویه سال 1953، لکان به عنوان رئیس انجمن روان‌تحلیل‌گران پاریس انتخاب شد. در جلسه‌‌ای که در ژوئن سال بعد برگزار شد، اعضای انجمن لکان را به دلیل خارج شدن از استانداردهای روان‌تحلیلگری مورد انتقاد قرار دادند. او بلافاصله از ریاست انجمن استعفا داد. وی به همراه تعدادی از اعضا، انجمن روان تحلیلگران فرانسه را تشکیل دادند. روند این تغییرات منجر به تشکیل انجمن بین المللی روانکاوی شد.
زندگی لکان در دهه 1960
از سال 1962، روند این تغییرات منجر به تشکیل انجمن بین المللی روانکاوی شد؛ اما لکان به دلیل انتقادات گسترده‌ای که به سایر روانکاوان می‌کرد و شیوه روان‌تحلیلگری خاصی که برای خود در پیش گرفته‌ بود، در نوامبر 1963 از حق انجام درمان و آموزش محروم شد.
لکان همچنان سلسله سمینارهای عمومی خود را ادامه داد تا در سال 1969، سمینارهای عمومی خود را به faculté de droit (panthéon) منتقل کرد، جایی که وی همچنان تا سال 1980 به ارائه آرای خود از تئوری تا عمل تحلیلی ادامه داد.
زندگی لکان در دهه 1970
در طول دهه پایانی زندگی، لکان سمینارهای گسترده خود را ادامه داد. وی در این دوره، مفاهیم جدیدی را در مورد مردانگی و زنانگی مطرح کرد. لکان همچنان در رشته‌های مختلف به طور گسترده‌ای فعالیت می‌کرد. از نزدیک با ادبیات کلاسیک چینی، جیمز جویس و ژاک آبرت همکاری می‌کرد. در سال‌های پایانی زندگی با ترجمه آثارش به زبان‌های مختلف، وی به خوبی در دنیا شناخته شد. این امر موجب شد در ایتالیا، ژاپن و ایالات متحده سخنرانی‌های متعددی را ارائه کند.
سال‌های پایانی زندگی لکان
تحلیل وضعیت جسمانی لکان موجب شد سلسله سمینارهایی که از دهه 50 میلادی آغاز شده بود، منحل شود؛ اما وی تدریس و انتشار دست‌نوشته‌هایش را تا آخر عمر ادامه داد. در نهایت در سپتامبر 1981 فوت کرد.
منبعی برای مطالعه بیشتر
زندگینامه لکان