تعریف ربع پرده در موسیقی ایرانی چیست؟
به طور کلی در موسیقی هر نیم پرده برابر با 100 سِنت (سانت) موسیقی است. علاوه بر آن در موسیقی ایرانی فاصله دیگری وجود دارد که به ربع پرده شهرت یافته است. این فاصله با توجه به نام آن باید 50 سنت باشد، اما در سازهای ایرانی معمولا 44 سنت کوک می‌شود، یعنی 6 سنت کمتر از ربع پرده. بنابراین اگر از فرکانس هر نت بکار (طبیعی) 44 سنت کم کنیم، ربع پرده بم‌تر یا کُرُن آن بدست می‌آید و اگر 44 سنت به فرکانس آن اضافه کنیم ربع پرده زیرتر یا سُری آن بدست می‌آید. مفهوم کُرُن و سُری توسط علی‌نقی وزیری وقتی که موسیقیدانان ایرانی با تئوری موسیقی غربی آشنا شدند برای نشان دادن ربع پرده منهای یک کُما تعریف شد و در حال حاضر به عنوان قرارداد در میان موسیقیدانان معمول است.
معمول‌ترین سنتور برای نوازندگی و آموزش، سنتور 9 خرک سل کوک است (که در واقع در مجموع 18 خرک دارد). خرک سوم از پایین در این نوع سنتور سل اکتاو چهارم کوک می‌شود. سنتورهای کوچک‌تری هم هستند (به ویژه در دو ضلع بالا و پایین ذوزنقه) که 9 خرک دارند، اما با توجه به اینکه طول سیم‌ها به واسطه کوچک‌تر بودن جعبه صوتی سنتور کوتاه‌تر است، می‌توانند کوک‌های بالاتر (زیرتر) را تحمل کنند. سنتور سل دیز، لا و سی کوک معمول است. در این موارد خرک سوم از پایین برابر با نام سنتور (مثلا سل دیز) یعنی نیم پرده بالاتر کوک می‌شود. توضیح اینکه “فرکانس” خرک سوم در این مثال سل دیز کوک می‌شود اما خرک سوم با همان نام “سل” شناخته می‌شود و علامت نت آن همان سل است، فقط فرکانس آن زیرتر کوک شده است. در مورد سنتورهای لا و سی هم این قاعده صادق است.
از سوی دیگر سنتورهای بزرگ‌تر از لحاظ ابعاد هم ساخته می‌شود مثل سنتور فا کوک که در آن خرک سوم فا بکار اکتاو چهارم کوک می‌شود. علاوه بر این‌ها، سنتورهایی با تعداد بیشتر خرک هم ساخته می‌شود که ابعاد بزرگ‌تری نسبت به سنتورهای سل کوک دارد، از جمله سنتورهای 10، 12، 14 و 16 خرک که در هر سمت تعداد بیشتری نت در اختیار نوازنده قرار می‌گیرد و سبک‌های نوازندگی مختلفی برای آن وجود دارد.