مصاحبه stipo : مصاحبه ساختار‌يافته‌ی سازمان شخصيت کرنبرگ
مصاحبه stipo یک مصاحبه‌ی ساختار‌یافته است که به منظور سنجش ابعاد هویت، دفاع‌های اولیه و واقعیت‌آزمایی طراحی شده است. هویت، دفاع و واقعیت‌آزمایی سه بعدی است که در مدل شخصیت کرنبرگ مطرح است و به وسیله ی او بسط یافته است. مصاحبه stipo  یک راهنما به منظور ارزیابی سازمان شخصیت افراد براساس مفاهیم روانپویشی کرنبرگ می‌باشد. رویکرد روانپویشی کرنبرگ که از نظریه‌های روانپویشی روابط موضوعی نشأت گرفته است، بر ساختار‌های روان‌شناختی مهمی تاکید کرده است که تصور می‌رود زیربنای جلوه‌های شخصیت و آسیب شخصیت می‌باشند. 
سازمان شخصیت کرنبرگ و کاربرد آن در مصاحبه stipo
کرنبرگ در نظریه سازمان شخصیت معتقد است که ساختار شخصیت یک ساختار نسبتاً پایدار از روابط موضوعی درونی شده است. کرنبرگ تصویری لایه بندی شده از سازمان شخصیت فراهم آورد که امکان درجه‌بندی حوزه‌های متعدد کارکرد شخصیت را فراهم می‌سازد. او سازمان شخصیت بهنجار، مرزي و نابهنجاررا در چارچوب یک پیوستار نشان می دهد. در این مدل، سازمان شخصیت در سه سطح نوروتیک، مرزی و سایکوتیک متمایز شده است که هر یک از سطوح، از لحاظ سه بعد واقعیت آزمایی، یکپارچگی هویت و مکانیزم‌های دفاعی متفاوت هستند؛ و بررسی ساختار‌های روانشناختی مهم، یعنی همین سه بعد از اهمیت به سزایی برخوردار است؛ این سه بعد از مطرح‌ترین ابعاد در مصاحبه stipo می‌باشد.
ساختار‌های روانشناختی مهم
ساختارهای روانشناختی مهم از نظر کرنبرگ، الگوهای بادوام و باثبات شخصیت‌اند که مکرراً در روابط بین فردی فعال شده و تجربه ی ذهنی، ادراکات و رفتار فرد را سازمان می‌دهند. در میان این ساختارهای شخصیت، هویت و واقعیت آزمایی دو ساختار روانشناختی بسیار مهم تلقی می‌شوند، که آسیب دیدگی آنها نشانه‌ی اختلالات عمیق شخصیت است. 
واقعیت آزمایی که از ابعاد بررسی در مصاحبه stipo است، به ظرفیت فرد براي متمایز کردن خود از غیرخود (موضوع)، محركهاي بیرونی از درونی و برقراري انسجام بین ملاكهاي اجتماعی واقعی اشاره دارد. در صورت شکست افراطی در آزمونگری واقعیت، سازمان شخصیت به سطح رفتار و افکار سایکوتیک حرکت می کند.
آسیب دیدگی هویت عمدتاً در بیماران با سازمان مرزی شخصیت مانند اختلالات شخصیت مرزی، خودشیفته و اسکیزوتایپال و غیره دیده می شود .همچنین کرنبرگ مطرح می کند که اختلالات شخصیت براساس افت و سقوط ثبات فرد در این سه حوزه است و فرد این افت را براساس میزان افت، به شکل سازمان روانی مرزی یا سازمان روانی نوروتیک نشان می‌دهد.
سوالات در stipo
مصاحبه stipo یک آزمون 87 سوالی است که شش بعد را مورد بررسی قرار می‌دهد. 29 سوال آن شاخص هویت، 22 سوال آن روابط موضوعی، 9 سوال مکانیزم های دفاعی، 8 سوال کنار آمدن /خشکی شخصیت، 66 سوال پرخاشگری و 8 سوال اخلاقیات را می سنجد. نمره نهایی در هر مقیاس توسط طیف 5 درجه‌ای لیکرت از نمره 1 تا نمره 5 سنجیده می‌شود، که توسط مصاحبه گر با توجه به پاسخ‌های داده شده مراجع به سوالات آن شاخص، داده می‌شود.
ابعاد شخصیت اندازه گیری شده در مصاحبه stipo
هویت (identity)
هویت، مسئول حس فرد از خود و دیگران مهمِ زندگی‌اش است. یک تجربه درونی باثبات و پایدار از خود و دیگران است که درون فرد را منسجم و یکپارچه نگه می دارد و این معنای ذهنی درونی و خود منسجم، سازگار با ساختار هویت است. این انسجام در شغل و زندگی صمیمانه و روابط فرد نیز تاثیر گذار است. بنابراین، افراد کیفیت "اشیا کامل" را دارند و پایدارند. به همین ترتیب ، یک هویت آشفته تجربه ناگسستنی و ناپایدار از خود و دیگران است. این آشفتگی، کار و روابط صمیمانه و عاطفی فرد را نیز تحت تاثیر قرار می‌دهد. هویت آشفته با رفتارهای آشفته ای که فرد از خود نشان می دهد، همبستگی دارد.  بنابراین، افراد کیفیت "اشیا نا کامل" را دارند و ناپایدارند.
هویت در مصاحبه stipo براساس ظرفیت فرد به منظور سرمایه گذاری در کار یا مطالعه، فعالیت در وقت آزاد، میزان ثبات نسبت به خود و میزان اعتماد به نفس است. هویت همچنین براساس حس ذهنی فرد نسبت به دیگران، ظرفیت ارزیابی عمیق دیگران، همچنین تجربه‌ی رفتارها و ادراک آنچه دیگران فکر و احساس می‌کنند، می‌باشد. وجود یکپارچگی ضعیف هویت، سازمان روانی شخصیت مرزی را از سازمان روانی نوروتیک متمایز می‌کند.
کیفیت روابط موضوعی ( quality of object relations )
به کیفیت روابط بین فردی و ماهیت تجارب ذهنی درونی  فرد نسبت به خود و دیگران در تعاملات بر می‌گردد. در مصاحبه stipo کیفیت روابط موضوعی، براساس ماهیت و ثبات روابط صمیمانه‌ی بین فردی، تمایل به مشاهده‌ی روابط در سایه‌ی نیاز به کامل بودن، صمیمیت و ظرفیت نگه داشتن تعهد نسبت به یکدیگر در روابط بررسی می‌شود.
دفاع‌های نخستین ( primitive defenses) در مصاحبه stipo
بررسی دفاع‌ها مثل دوپاره‌سازی، ایده آل سازی/ کم ارزش کردن، انکار، همانند سازی فرافکنانه، جسمانی سازی و خیال‌پردازی از مشخصه های افراد با سازمان شخصیت مرزی است. مصاحبه stipo، این دفاع‌ها را براساس وارسی هوشیاری، عواطف ذهنی، شناختی و رفتاری مرتبط با کاربرد این دفاعها بررسی می‌کند.
کنار آمدن/ خشکی شخصیت (coping and rigidity)
دفاع‌ها واکنش‌های از روی عادت هستند که افراد برای جلوگیری از اضطراب از آن استفاده می‌کنند. مصاحبه stipo استفاده از دفاع‌های  پیشرفته و اولیه را در افراد بررسی می‌کند. دفاع‌های پیشرفته مثل سرکوب و پیش‌بینی، دفاع‌های نوروتیک مثل واکنش سازی، عقلانی سازی و جابه جایی دفاع‌هایی هستند که در افراد با طیف نرمال- نوروتیک استفاده می‌شوند. افراد نرمال عمدتا به دفاع‌های پیشرفته که هم انعطاف پذیر و هم انطباقی‌اند، متکی هستند. نوروتیک ها به دفاعهای نوروتیک، متکی هستند و اغلب باعث پریشانی روانشناختی می‌شوند؛ و کمتر از دفاع‌های پیشرفته، خاصیت انطباق با محیط را داشته و کمتر به فرد کمک می کنند تا با محیط خود سازگار و منطبق شوند. 
کنار آمدن به ظرفیت فرد در انعطاف پذیری و پاسخهای انطباقی و سازگارانه در برابر موقعیت‌های بالقوه استرس‎آمیز، اشاره دارد. یک پاسخ انطباقی، کنار آمدن موفقیت‌آمیز با موقعیت تنش‌زا را در بر دارد که پریشانی روانشناختی را به حداقل می‌رساند؛ چون پاسخ متناسب و سازنده به رویداد‌های بیرونی می‌دهد. خشکی شخصیت به تمایل فرد به پاسخ دادن به صورت بالقوه استرس آمیز به موقعیتی که به صورت خودکار ناسازگار و آشفته است، اشاره دارد. یک پاسخ ناسازگار و غیر قابل انعطاف، خشکی شخصیت را نشان می دهد که منجر به پریشانی روانشناختی می‌شود و لزوما پاسخی سازگارانه با محیط نخواهد بود. 
مصاحبه stipo کنار آمدن با موقعیت و خشکی و منعطف نبودن شخصیت را از طریق اینکه چگونه افراد با موقعیتهای استرس آمیز رو به رو می‌شوند، چگونه پاسخ می‌دهند و چطور موقعیت استرس‌آمیز را به چالش می‌کشند، بررسی می‌کند. به علاوه، میزانی که فرد تا چه میزان تحمل شرایط خارج از کنترلش را دارد، نیز بررسی می‌کند. 
پرخاشگری (aggression) در مصاحبه stipo
کیفیت پرخاشگری به زندگی درونی و رفتار بیرونی فرد، تحت تاثیر پرخاشگری و دفاع‌هایی است که در برابر پرخاشگری می‌کند.  در مصاحبه stipo پرخاشگری از طریق بررسی رفتارهای مخرب و خود مخرب، سادیسم، کنترل سلطه آمیز بر دیگران و نفرت ارزیابی می‌شود. 
ارزشهای اخلاقی (moral values)
ارزشهای اخلاقی به ارزشها و اخلاقیات باثبات و پایدار درونی بر می‌گردد، که بر تجارب درونی فرد و هدایت رفتار بیرونی‌اش اثر می‌گذارد. اخلاق و ارزش‌ها در مصاحبه stipo به وسیله ی ارزیابی رفتار فرد در ارتباط با تصمیم گیری اخلاقی و ظرفیت احساس گناه، ارزیابی می‌شود. 
منبع برای مطالعه بیشتر
مصاحبه سازمان شخصیت
مصاحبه تشخیصی بالینی
نظریه راتر، ابعاد مختلفی دارد مانند نظریه یادگیری اجتماعی، منبع کنترل و غیره. در این متن نظریه او در مورد منبع کنترل را بررسی می‌کنیم و به کاربرد نظریه  راتر در درمان، خواهیم پرداخت. 
راتر متوجه شد برخی افراد معتقدند که تقویت کننده‌ها به اعمال خودشان بستگی دارد و اعمال آنها تقویت کننده‌ها را کنترل می‌کنند اما برخی دیگر معتقدند که تقویت کننده‌ها به وسیله‌ی دیگران و نیروهای بیرونی کنترل می‌شوند. این مفهوم را راتر، منبع کنترل (locus of control) نامید. در روانشناسی شخصیت، منبع کنترل درجه‌ای است که افراد باور دارند بر پیامد‌های رویداد‌های زندگی‌شان کنترل دارند.  
چگونه راتر به مفهوم منبع کنترل رسید؟
راتر در طول دهه‌ی 50 و اوایل دهه‌‌ی 60 از این مشاهده شگفت زده شد که افراد بسیاری بعد از تجربه کردن موفقیت، احساس کنترل شخصی خود را افزایش ندادند و افراد دیگر بعد از شکست‌های مکرر انتظارات خود را کاهش ندادند. شخصیت افراد در این واکنش‌ها دخیل بود. به عبارتی دیگر، برخی افراد پیامد‌های موفقیت‌آمیز خود را به صورت شانس یا تصادف توجیه کردند در حالی که برخی دیگر حتی بعد از چند رفتار تقویت نشده احساس کنترل شخصی خود را حفظ کردند. این گرایشات مخصوصا در موقعیتهایی مطرح بود که افراد آنها را مبهم یا جدید می‌دانستند یا در مواقعی که مطمئن نبودند پیامد رفتار‌شان ناشی از مهارت آنها یا پیشامد تصادفی است. راتر معتقد بود که هم موقعیت و هم شخص در کنترل شخصی و منبع کنترل دخیل است. 
کنترل درونی در برابر کنترل بیرونی
افرادی که در شخصیت آنها منبع کنترل، درونی است، عقیده دارند اگر تقویتی دریافت کنند تحت تاثیر رفتار‌ها و نگرش‌های خودشان قرار دارد. این افراد شرایط را تحت کنترل خود می دانند و مطابق با آن رفتار و عمل می‌کنند. آنها به سوی اهداف‌شان حرکت می‌کنند چون انتظار کلی دارند که موفق خواهند شد. تلاش دیگران برای تاثیر گذاشتن بر آنها بی‌فایده است. در نتیجه به صورت افرادی با شخصیت مستقل دیده می‌شوند که دیگران و نشانه های محیط تاثیر اندکی بر آنها دارد. منبع کنترل درونی در آنها منجر به اضطراب کمتر و اعتماد به نفس بیشتر شده است. چون متکی به خودشان هستند و عقیده دارند کنترل اوضاع را در دست دارند. 
افرادی که در شخصیت آنها منبع کنترل، بیرونی است، عقیده دارند پاداش‎هایی که دریافت می‌کنند تحت تاثیر دیگران، سرنوشت و یا شانس است و خودشان کنترلی بر اوضاع ندارند. این افراد عقیده دارند در رابطه با نیرو‌های بیرونی ناتوان هستند و نیروهای بیرونی کنترل کننده‌ی آنها هستند. آنها عقیده دارند نگرش‌ها و باورهای آنها اثری بر تقویت کننده‌ها ندارد و اگر در شرایطی حضور دارند یارای تغییر آن را ندارند. در نتیجه تلاشی برای بیرون کشیدن خود از شرایط ناراحت کننده‌ای که در آن هستند، نمی‌کنند.  
پرورش دادن منبع کنترل در کودکی
شواهد نشان می‌دهد که منبع کنترل عاملی است که در کودکی آموخته می‌شود و والدین در شکل‌گیری آن تاثیر به‌سزایی دارند. منبع کنترل کودک مستقیما با رفتار والدین در ارتباط است. والدین کودکان با منبع کنترل درونی، افرادی حمایت‌کننده شناسایی شدند که موفقیت‌های فرزندانشان را ارج می‌نهادند. والدین سبک تربیتی مقتدرانه داشتند به این معنا که انضباط و محبت در سیستم تربیتی‌شان در حد اعتدال بود. والدین با بزرگ شدن فرزندانشان، آنها را به سمت استقلال بیشتر سوق می‌دهند و در جهت ارتقای منبع کنترل درونی مفید واقع می‌شوند. اما والدینی که مدام فرزندشان را امر و نهی می‌کنند و کوچکترین آزادی عملی به او نمی‌دهند، زنگ خطری است برای ایجاد منبع کنترل بیرونی. چون رفتار‌های فرزندان متکی به رفتار والدین می‌شود و به مرور تصور می‌کنند هیچ کنترلی بر شرایط و موقعیتهایشان ندارند و دیگران جهت دهنده به زندگی آنان هستند. 
ارزیابی منبع کنترل
راتر به منظور بررسی این مفهوم، مقیاس کنترل درونی- بیرونی را طراحی کرد و آن را مبنای رساله‌ی دکتری دو دانشجویش به نامهای جری- فارس (1955) و ویلیام جیمز (1975) قرار داد.  این مقیاس از 29 ماده تشکیل شده است که 23 جفت آن برای کنترل درونی یا بیرونی نمره گذاری می‌شود و 6 ماده برای مخفی کردن هدف این مقیاس در نظر گرفته شده است. این مقیاس در جهت منبع کنترل بیرونی نمره گذاری می‌شود. 23 بالاترین نمره منبع بیرونی و صفر بالاترین نمره ی منبع درونی در نظر گرفته شده است.  
در این پرسشنامه افرادی که در منبع کنترل درونی نمره بالایی به دست آورده‌اند، عقیده دارند که منبع کنترل درون وجود آنهاست و شخصیت آنان این‌گونه تعریف شده است و توانایی دارند که کنترل شخصی زیادی روی موقعیت‌هایی که با آن سر و کار دارند، اعمال کنند. اما افراد با منبع کنترل بیرونی بر این باورند که زندگی با نیرو‌هایی خارج از درون آنها کنترل می‌شود و آنها توانایی مقابله با این نیروهای بیرونی را ندارند. 
رفتار ناسازگارانه در نظریه راتر
در نظریه راتر، رفتار ناسازگارانه هر گونه رفتار پایداری است که به فرد اجازه نمی‌دهد به هدف مطلوبش نزدیک‌تر شود. این رفتار اغلب از ترکیب ارزش نیاز زیاد و آزادی حرکت کم ناشی می‌شود. مثلا نیاز به عشق و محبت معقولانه است اما برخی افراد به طرز نا‌معقولی هدف دوست داشتنی بودن را برای هر فردی تعیین می‌کنند. بنابراین ارزش نیاز از آزادی حرکت فراتر می‌رود و منجر به رفتاری دفاعی یا ناسازگارانه می‌شود. 
روان‌درمانی در نظریه راتر
در نظریه راتر، مشکلات روان‌ درمانی مشکلات نحوه‌ی تاثیر گذاشتن بر تغییرات در رفتار از طریق تعامل یک نفر با دیگری است. این مشکلات در قالب مشکلات یادگیری انسان در یک موقعیت اجتماعی است. هدف درمان راتر هماهنگ کردن آزادی حرکت با ارزش نیاز است. با این هدف که رفتار‌های دفاعی و اجتنابی کاهش یابد. درمانگر نقش فعالی را ایفا می‌کند و دو هدف درمانی را دنبال می‌کند. اهمیت اهداف را برای فرد تغییر دهد و انتظارات موفقیتی که احتمال رسیدن به آن اندک است را کاهش دهد. اگرچه درمانگر فعال است اما در نهایت بیماران باید یاد بگیرند مشکلاتشان را حل کنند و به منبع کنترل درونی خود متکی باشند. 
منبع برای مطالعه بیشتر
وبسایت psychology mind