مکانیزم دفاعی جابجایی : ابراز احساسات ناخوشایند به سوژه‌ای امن‌تر
عموما زمانی که افراد احساسات منفی را تجربه می‌کنند، سعی می‌کنند به روشی با آن کنار بیایند. گاهی اوقات افراد از انجام این کار آگاه هستند؛ اما در بسیاری موارد بدون آگاهی صورت می گیرد. مکانیزم‌های دفاعی یکی از راه‌های کاهش اضطراب و ترمیم تعادل است. جابجایی یک مکانیزم ‌های دفاعی رایج است که طی آن فرد احساسات منفی خود را از منبعی که موجب آن هیجان منفی شده، به فرد یا چیزی که کمتر تهدیدکننده است منتقل می‌کند. مکانیزم دفاعی جابجایی مانند سایر مکانیز‌م‌های روانی محصول  ایگو می‌باشد. 
مکانیزم دفاعی جابجایی چگونه عمل می‌کند؟
از آنجایی که دفاع‌ها عمومأ برای کاهش اضطراب فرد به کار برده می‌شوند لذا؛ شخص یا چیزی که فرد احساسات ناخوشایند خود را به آن ابراز می‌کند باید از شخصی که منبع ایجاد احساس بوده امن‌تر باشد.
به عنوان مثال والدین منبع رفع نیازهای مختلف فرزند خود هستند و احساس خشم نسبت به آنها برای بچه تهدیدزا می‌باشد لذا؛ بچه‌ای که در خانه والدینش به او زور می‌گویند، در مدرسه رفتارهای قلدری در پیش می‌گیرد و در واقع خشم خود را به اشخاصی با خطر کمتر منتقل می‌کند. 
یا شخصی که از کارفرمای خود عصبانی می شود ممکن است به خانه بیاید و عصبانیت خود را سر همسر خودخالی کند. ممکن است همسر این فرد هم به نوبه خود این عصبانیت را، بر سر بچه‌شان خالی کند و این چرخه معیوب ادامه یابد. 
اگر تا به حال در مورد چیزی احساس ناراحتی کرده‌اید و سپس احساسات منفی خود را بر روی یک دوست، اعضای خانواده یا حتی یک غریبه ابراز کرده‌اید، پس تجربه دست اولی از به کارگیری مکانیزم دفاعی جابجایی دارید.
به عنوان مثال
جسم یا شخصی که هدف این هیجان جابجا شده قرار می‌گیرد می‌تواند متفاوت باشد؛ اما معمولاً به این دلیل انتخاب می شود که امن یا حتی کاملاً بی قدرت می‌باشد. نکته دیگری که وجو دارد، زمانی که فرد هیجانی را به سوژه‌ای جابجا می‌کند با کمترین تحریک، این ابراز هیجان و جابجایی رخ می‌دهد. 
خانمی که در محیط کار با رئیسش دچار مشکل شده‌است، بعد از کار در رستوران به دلیل اشتباه کوچکی که پیشخدمت مرتکب شده، بر سر او فریاد می‌زند.
احساس می کنید همسرتان در کارهای خانه به شما کمک نمی‌کند. هنگامی که فرزندان شما بازیگوشی می‌کنند، شما با عصبانیت منفجر می شوید، بر سر آنها فریاد می زنید و آنها را متهم می کنید که خانه را به هم می‌ریزند.
مردی که شغل خود را از دست داده و نگران مخارج زندگی می‌باشد، هنگامی که او در یافتن شغل جدید به مشکل می‌خورد، احساس ناامیدی کرده و عدم موفقیت خود را به اقلیت‌های جامعه جابجا می‌کند و آنها را به دلیل عدم توانایی در یافتن شغل سرزنش می کند.
همان طور که از نمونه‌های بیان شده مشخص است، خشم احساسی است که عموما طی این مکانیزم جابجا می‌شود.
نمونه‌های بیان شده مکانیزم دفاعی جابجایی را در سطح بین فردی نشان می‌دهند. علاوه براین، تعصبات علیه برخی از گروه‌های اجتماعی نیز با این دفاع مرتبط است. به عنوان مثال دشمنی که آلمانی‌ها نسبت به یهودیان پس از جنگ جهانی اول احساس کردند، می‌تواند نمونه‌ای از جابجایی خشم ناشی از پیامدهای اقتصادی جنگ باشد.
کارکردهای مکانیزم دفاعی جابجایی
با اینکه مکانیزم دفاعی جابجایی مجرایی برای تغییر مسیر احساسات است و می تواند منجر به بروز حوادث بالقوه مضر شود، در بعضی موارد لزوما چیز بدی نیست. در موارد بسیاری، مکانیزم دفاعی جابجایی مانند کانالی عمل‌ می‌کند که طی آن فرد می‌تواند هیجاناتش را تجربه کند. اگر این راه برای تجربه هیجان وجود نداشت، عدم ابراز هیجان می‌توانست برای سلامتی فرد تهدیدزا باشد.
استفاده از مکانیزم‌های دفاعی رایج بوده و یک بخش عادی از عملکرد روزمره است. مانند سایر مکانیزم‌های دفاعی، جابجایی به ما کمک می کند تا در برابر اضطراب از خود محافظت کنیم .در صورت استفاده مناسب، از دفاعی مانند جابجایی تجربه محافظت شده احساسات منفی، به حداقل رساندن ناامیدی‌ها‌، محافظت از عزت نفس و مدیریت سطح استرس اتفاق می‌افتد.
با این وجود، وقتی فرد به دفاع‌ها زیاد از حد تکیه کند، می توانند مشکل ساز شوند و می‌تواند با پریشانی روانی و عملکرد ضعیف همراه شود. 
عوامل موثر در به کارگیری مکانیزم دفاعی جابجایی
سن
کودکان خردسال تمایل دارند در احساسات خود رو راست‌تر باشند و به همین دلیل احتمالاً بدون توجه به مناسب بودن پاسخ ، احساسات خود را نسبت به هدف اصلی ابراز می کنند. به عنوان مثال، کودک چهار ساله خیلی بیشتر احتمال دارد وقتی ناراحت ‌می‌شود، برسر والدین فریاد بزند؛ اما یک نوجوان 14 ساله خشم و ناامیدی خود را طی جنگ و جدل با خواهر و برادرهای کوچکتر ابراز می‌کند.
شدت
معمولا احساسات بسیار شدید و ناراحت‌کننده منجر به نمایش بیشتر احساسات نسبت به هدف جایگزین می‌شود. یعنی زمانی که فرد از شخصی عصبانی است اما نمی‌تواند آن را بروز دهد، طی مکانیزم دفاعی جابجایی خشم خود را با تحریک کم و شدت بیشتر به سوژه امن جابجا می‌کند. همه ما گاهی احساسات منفی خود را به هدف ثانویه‌ای جابجه می‌کنیم.
گرچه استفاده گه‌گاهی از این مکانیزم، طبیعی است؛ اما اگر فرد برای مقابله با همه ناراحتی‌های خود به آن تکیه کند، می تواند فرد را به سمت رفتار ناسازگارانه یا حتی سوءاستفاده سوق دهد. مطالعات نشان داده است که مکانیزم دفاعی جابجایی، در مردان بیشتر از زنان رخ می‌دهد.
والایش گونه‌ دیگری از جابجایی
فروید خود معتقد بود كه زیرگروه خاصی از جابجایی كه به عنوان والایش شناخته می شود، می تواند منبع مهمی از خلاقیت و الهام‌بخش باشد. طبق گفته فروید، والایش مستلزم جابجایی تمایلات جنسی غیرقابل قبول به سمت فعالیت‌های غیرجنسی است که کارآمد و از نظر اجتماعی قابل قبول است.
منابعی برای مطالعه بیشتر
مکانیزم‌های دفاعی به زبان ساده
verywellmind
جان بالبی (1907-1990) روانشناس و روانکاو انگلیسی است. بالبی معتقد است دلبستگی اولیه نقش حیاتی در رشد و عملکرد ذهنی فرد دارد. وی در نظریه دلبستگی، بیان می‌کند کودک گرایش زیستی به جست‌وجو و حفظ روابط نزدیک با چهره دلبستگی خود دارد. رابطه نزدیک با مراقب ضمن رفع نیازهای کودک، وی را از خطرات محیطی حفظ می‌کند. 
دوران اولیه زندگی جان بالبی
ادوارد جان مستین بالبی در لندن در خانواده‌ای از طبقه بالای اجتماعی به دنیا آمد. والدین وی معتقد بودند محبت و توجه بیش از حد به کودک آسیب می‌زند؛ بنابراین وقت کمی را برای وی می‌گذاشتند. بالبی در هفت سالگی به مدرسه شبانه روزی اعزام شد كه بعداً آن را یك تجربه آسیب‌زا توصیف كرد.
جان بالبی در ادامه به کالج ترینیتی کمبریج رفت و در آنجا در رشته روانشناسی تحصیل کرد و وقت خود را با کودکان بزهکار گذراند. پس از فارغ التحصیلی از کمبریج، جان بالبی داوطلبانه در مدرسه ای حضور یافت تا تجربه کسب کند و اهداف شغلی خود را دنبال کند. کار او در مدرسه با دو کودک ناسازگار مسیر آینده او را تعیین کرد و مسیر الهام بخشی برای وی شد تا روانپزشک کودک شود.
وی سپس به ادامه تحصیل در رشته روانپزشکی در بیمارستان مادسلی پرداخت. در این مدت، جان بالبی همچنین در انستیتوی روانکاوی انگلیس تحصیل کرد و تحت تأثیر ملانی کلاین قرار گرفت. بالبی سرانجام، با توجه به اینكه رویکرد کلاین بیش از حد روی خیالات كودكان متمركز است و به وقایع در محیط، از جمله تأثیر والدین و مراقبین توجه زیادی نمی كند از نظریات وی فاصله گرفت.
بالبی پس از اینکه در سال 1937 به روانکاوی روی‌آورد، در طول جنگ جهانی دوم در سپاه پزشکی سلطنتی خدمت کرد. در سال 1938، وی با زنی به نام اورسولا لونستاف ازدواج کرد و حاصل آن چهار فرزند شد. پس از پایان جنگ، جان بالبی مدیر کلینیک tavistock شد و در سال 1950 در سازمان بهداشت جهانی (who) مشاور شد.
جان بالبی چگونه به نظریه دلبستگی رسید؟
کار اولیه جان بالبی با کودکان باعث شد تا وی به شدت به موضوع رشد کودک توجه کند. بالبی به خصوص در مورد چگونگی تأثیرگذاری جدایی از مراقبین بر کودکان علاقه مند شد. وی پس از مدتی شروع به مطالعه و توسعه ایده‌های خود در مورد اهمیت دلبستگی در رشد کودک کرد.
در سال 1949 ، who بالبی را مأمور كرد كه گزارشی از سلامت روان كودكان بی خانمان در اروپا بنویسد. در سال 1951 ، نتیجه کار بر روی مراقبت‌های مادرانه و سلامت روان منتشر شد. وی در آن گزارش نوشت "کودک و نوزاد خردسال باید با مادر خود (یا جانشین دائمی مادر) رابطه‌ای گرم، صمیمی و مداوم داشته باشد که در آن رضایت و لذت را پیدا کند."
پس از انتشار گزارش تأثیرگذار، جان بالبی به توسعه نظریه دلبستگی خود ادامه داد. جان بالبی به موضوعات مختلفی از جمله علوم شناختی، روانشناسی رشد، زیست شناسی تکاملی و علم رفتار حیوانات پرداخت. 
تأثیر آزمایشات لورنز بر نظریه جان بالبی
جان بالبی به عنوان یک روانکاو آموزش دیده بود و تقریباً مثل زیگموند فروید، معتقد بود که اولین تجربیات زندگی، تأثیر ماندگار در رشد دارد. به گفته جان بالبی، دلبستگی موجب نزدیک نگه داشتن شیرخوار به مادر می‌شود؛ در نتیجه شانس زنده ماندن کودک را افزایش می‌دهد. وی اظهار داشت که مادران و شیرخواران تکامل یافته‌اند تا نیاز فطری به نزدیکی را اقناع کنند. با حفظ این نزدیکی، احتمالاً شیرخواران مراقبت و حمایت لازم را برای اطمینان از بقای خود دریافت می کنند.
جان بالبی همچنین تحت تأثیر کار کنراد لورنز ، جانورشناس و اخلاق شناس بود که نشان داد دلبستگی هم ذاتی است و هم به بقا کمک می کند. لورنز در مطالعه مشهور سال 1935، نشان داد كه جوجه غازها، در یك دوره بحرانی خاص پس از تولد، محور دلبستگی خود را جست‌و‌جو می‌کنند. لورنز حتی مشاهده کرد غازهای تازه متولد شده به او می‌چسبند و او را به عنوان یک "مادر" می‌بینند. این نشان داد كه دلبستگی نه تنها ذاتی است؛ بلكه دوره خاصی نیز وجود دارد كه در طی آن می‌توان روابط مناسب دلبستگی را ایجاد كرد.
تحقیقات لورنز نشان داد كه پس از مدت معینی (تقریباً 32 ساعت برای غازها) دیگر دلبستگی ایمن شکل نمی‌گیرد. موضوع اصلی نظریه دلبستگی بالبی این است که مادرانی که در دسترس کودک بوده و پاسخگوی نیازهای شیرخوارگان خود هستند، احساس امنیت ایجاد می کنند. کودک می داند که مراقب وی قابل اعتماد است و این باعث می شود که یک پایگاه امن برای کودک ایجاد شود تا در جهان احساس امنیت کند.
اثرگذاری بر روانشناسی
تحقیقات جان بالبی در مورد دلبستگی و رشد کودک تأثیر ماندگاری بر روانشناسی، آموزش، مراقبت از کودک و فرزندپروری گذاشت. محققان تحقیقات خود را توسعه دادند تا تکنیک های درمانی بالینی و راهکارهای پیشگیری را طبق نظریه دلبستگی توسعه دهند. 
کارهای او بر روانشناسان برجسته دیگری نیز تأثیر گذاشت، از جمله همکارش مری آینزورث، که وی همچنین با گسترش تحقیقات بالبی، برای توسعه روشی برای مشاهده دلبستگی کودک به مراقب، در تئوری دلبستگی سهم بسزایی داشت.
منابع مطالعه بیشتر
british developmental psychologist
biography of john bowlby