هوش منبع-باز (open source intelligence - osint). چیست؟‌
به مجموعه گسترده‌ای از اطلاعات و منابعی که به طور کلی در دسترس هستند و با استفاده از طیف وسیعی از روشهای کمی و کیفی تحلیل می‌شوند. اگرچه کلمه «منبع‌-باز» در مورد نرم‌افزارها و اپلیکیشن‌ها هم بکار می‌رود، اما نباید این هوش را با آن اشتباه گرفت. هوش منبع-باز ارتباطی با این نرم‌افزارها ندارد و تنها تشابه اسمی است. هوش منبع-باز از داده‌های ساختارمند و بدون ساختار در کسب و کار از منابع مختلف من‌جمله منابع عمومی و پایگاه‌های داده موجود در سیستم‌های اطلاعاتی استفاده می‌کند. شش منبع اصلی برای osint عبارتند از:
رسانه‌ها، روزنامه‌های چاپی، مجلات، رادیو و تلویزیون
اینترنت، نشریات آنلاین، وبلاگها، تالارهای گفتگو، رسانه‌های شهروندی (فیلمهای تلفن همراه و محتوای ایجاد شده توسط کاربر)، آپارات و وب‌سایتهای رسانه‌های اجتماعی (فیس‌بوک، توییتر، اینستاگرام و غیره). این منبع به خاطر به‌‌روز بودن و سهولت دسترسی، از انواع دیگر منابع جلوتر است.
داده‌های عمومی دولت، گزارشهای عمومی دولت، بودجه، جلسات و کنفرانسهای مطبوعاتی، وب‌سایتها و سخنرانیها.
انتشارات تخصصی و دانشگاهی، اطلاعاتی که از مجلات، کنفرانسها، همایشها، مقالات دانشگاهی، پایان‌نامه‌ها و رساله‌های علمی به دست می‌آید.
داده‌های تجاری، تصاویر تجاری، ارزیابیهای مالی و صنعتی و پایگاه‌های اطلاعاتی.
ادبیات خاکستری، گزارشات فنی، گزارش‌های پیش‌پرینت، حق ثبت اختراع، مقالات کاری، اسناد تجاری، آثار منتشر نشده و خبرنامه‌ها.
استراتژی یک جهت‌گیری ذهنی است که نحوه حرکت به سمت نقطه آرمانی و مطلوب (چشم‌انداز) میسر می‌کند. از آنجاییکه کسب و کار‌ها چشم‌انداز پرمایه‌ای را انتخاب می‌کنند، نظر زمان‌بندی، رسیدن به آن زمان زیادی نیاز است و به همین دلیل هم، معمولاً استراتژی با ویژگی بلندمدت مدت بودن شناخته می‌شود. بر اساس نظر بزرگانی همچون ایگور انسف، مینتزبرگ، چندلر و پورتر، ویژگی‌های استراتژی چنین است: اول اینکه، استراتژی یک «جهت‌گیری ذهنی» است. یعنی ماهیت مفهومی و انتزاعی دارد و نیاز به مهارتهای ادراکی قوی در این زمینه است. دوم، استراتژی در ذات خود، مبتنی بر «حرکت» است و از سکون بیزار است. در این صورت فرد، یا کسب و کار سفری را به سمت چشم‌انداز خود آغاز می‌کنند که نیاز به فکر، صبر و تلاش فراوانی دارد. سوم، استراتژی مجموعه‌ای از «اهداف» را شامل می‌شود که این اهداف به عنوان سنگ نشان حرکت محسوب شده و درستی (و یا اشتباه) در حرکت را می‌آزماید. و نهایتاً، چهارم اینکه استراتژی همواره به دنبال خلق و رسیدن به یک «چشم‌انداز» یا نقطه‌ای مطلوب و آرمانی است. این نقطه آرمانی همانند ستاره قطبی عمل کرده و تمام مسیرها بر اساس آن تنظیم می‌شود.