اختلالات خوردن در بزرگسالان به چند دسته تقسیم می شوند؟
دو نوع اساسی اختلال خوردن، بی اشتهایی روانی و پراشتهایی روانی است. این دو اختلال، اگرچه بصورت مجزا از هم طبقه بندی شده اند، اما ویژگی های مشترک از جمله سن آغاز، شیوع بیشتر در جنس مونث و از همه مهم تر یک ترس شدید از چاقی در هر دو اختلال وجود دارد. اختلال پرخوری نیز نوع خفیف تر اختلال پرخوری عصبی است. که در این اختلال نیز مانند اختلال پرخوری عصبی افراد بر روی رفتار خوردن خود کنترلی ندارند ولی این افراد مانند افراد منتلا به پرخوری عصبی تلاشی برای لاغر شدن نمی کنند.
اختلال هرزه خواری (زاغ گونگی یا پیکا): کودکان مبتلا به این اختلال، مواد غیر قابل خوردن مانند رنگ، مو، نخ، مدفوع حیوانات و کاغذ، خاک و شن را می خورند اختلال اجتناب / محدودیت غذا: کودک به عنوان گزینشی خوردن (سخت گیری یا بدغذایی) یا عادات غذایی محدود کننده به شدت آسیب می بیند (کاهش وزن و ناتوانی در افزایش وزن). اختلال نشخوار: در اختلال نشخوار، طفل یا کودک غذا را بعد از بلعیدن آن، بالا می آورد و دوباره می جود.