آستانۀ تحملم پایین آمده و حساس و زودرنج شده‌ام، آیا افسردگی پس از زایمان گرفته‌ام؟
این موضوع را تنها یک کارشناس یا متخصص بعد از معاینۀ شما می‌تواند تشخیص دهد.
افسردگی پس از زایمان مشکل شایعی بین زنان باردار نیست و برای درصد کمی از زنان خطرناک می‌شود. گاهی مادران پس از زایمان و تا شش ماهگی نوزاد کمی افسردگی دارند و بعد این موضوع حل می‌شود.
در روزهای پس از زایمان ممکن است شما نسبت به مراقبت از فرزندتان نگران باشید و از این بترسید که نتوانید خوب از او مراقبت کنید. به همین دلیل به کوچک‌ترین نشانه‌ای عکس‌العمل نشان دهید و دائم از حرف‌های دیگران ناراحت شوید. این علائم طبیعی است و گاه ریشه در ناخودآگاه شما دارد که معمولاً بعد از گذشت دو هفته خودبه‌خود برطرف می‌شود. پس با این فکر که افسردگی گرفته‌اید، اوضاع را برای خودتان بدتر نکنید. علائم افسردگی زایمان، احساس خشم، مدام گریه کردن، احساس ناتوانی، ترس از تنها ماندن با نوزاد، حواس‌پرتی و رویاهای وحشتناک است. اگر هیچ‌کدام از این علائم در شما وجود ندارد، به احتمال زیاد شما دچار افسردگی پس از زایمان نیستید.
بهتر است کارهای نوزاد را تنهایی انجام ندهید. از همسر، مادر یا یک دوست نزدیک کمک بخواهید. از آنها خواهش کنید که روزهای اول پس از تولد نوزاد را کمی پیش شما بمانند و در نگهداری از نوزاد به شما کمک کنند. حتی اگر کسی کنارتان نیست، خوب است خودتان به خودتان روحیه بدهید. شما زنی قوی هستید که نه ماه کودکتان را توی شکمتان حمل کردید و اجازه دادید که از خون و بدن شما جان بگیرد. پس این موضوع که بعد از تولد هم از او مراقبت کنید، برای شما کار سختی نیست. فقط کافی است کمی نگرانی‌هایتان را کنار بگذارید. خرافه‌ها را نیز باور نکنید، تا همه چیز خوب پیش برود. به مرور وجود نوزاد و مراقبت از او برایتان عادی و روزمره می‌شود.
اندازۀ جمجمۀ کودک بازتاب‌دهندۀ رشد مغز اوست. بنابراین، اگر مغز کودک به طور طبیعی در حال رشد و تکامل نباشد، محیط دور سرش نمی‌تواند به آن اندازه‌ای که باید افزایش یابد. از سوی دیگر، اگر جمجمه خیلی سریع رشد کند، می‌تواند نشانه‌ای از یک مشکل مثل هیدروسفالی یعنی تجمع مایع در مغز باشد. هرچند هر دوی این وضعیت‌ها نادر هستند اما مهم است که از نبود آنها اطمینان حاصل شود.
ضمناً، سر کودکان در مقایسه با سر بزرگسالان،‌ به شکل نامتناسبی بزرگ است، پس نگران نباشید اگر سر کودکتان به نظرتان بزرگ می‌رسد. نسبت‌ها و ویژگی‌های جسمی خودتان را هم در نظر بگیرید، یعنی اگر شما یا همسرتان سر بزرگ یا کوچکی دارید، کودکتان نیز ممکن است همین ویژگی را داشته باشد.