خون ریزی های مغزی را چطور میتوان درمان کرد؟
خونریزی های مغزی معمولاً به خاطر بالارفتن فشار خون در بیماران ایجاد می شود. گاهی هم به خاطر وجود یک ضایعات عروقی مادرزادی که در مغز برخی از افراد هست این خونریزی ها به وجود می آید. در مواردی که حجم این خونریزی ها کم باشد و باعث اختلال شدید هوشیاری بیمار نباشد یا حیات بیمار را تهدید نکند، می شود که این خونریزی های مغزی را با درمان های غیرجراحی مداوا کرد. یعنی بیمار در آی سی یو تحت نظر می ماند، خونریزی او مدام توسط سی تی اسکن بررسی می شود، اگر خونریزی افزایش پیدا نکند و حیات بیمار را به خطر نیندازد می شود که جراحی نکرد.  ولی خیلی از موارد هم هست که حجم این خونریزی زیاد است و روی بافت مغز فشار می آورد و باعث افت هوشیاری و یا به کما رفتن مریض و یا حتی به مخاطره انداختن حیات بیمار می شود. در این موارد حتماً باید خونریزی مغزی جراحی شود.
ضربه های مغزی یک طیف وسیعی دارند. از ضربه ی مغزی خفیف تا نوع خیلی شدید آن. در مواردی که این ضربه های مغزی خفیف هست، بیمار معمولاً هوشیاری خود را از دست نمی دهد یا خیلی گذرا این اتفاق می افتد و بعد از 24 ساعت تا 48 ساعت علائم بیمار برطرف می شود و معمولاً عارضه ی خاصی به جا نمی گذارد. گاهاً ممکن است به مدت 3 هفته تا 3 ماه علائمی مثل اختلال حافظه، سرگیجه، کاهش اشتها، عدم تمرکز یا سر درد و اینها داشته باشند ولی به مرور زمان اینها برطرف می شود.  در مواردی که ضربه ی مغزی شدیدتر هست و اصطلاحاً بیمار را به کما می برد، اینها قطعاً نواقص عصبی جدی تری به جا خواهد گذاشت که بسته به نوع ضایعه ای که ایجاد شده، می تواند از یک اختلال حافظه، اختلال تکلم، اختلال بینایی ساده تا فلج اندام ها، اختلال کامل شناختی، اختلال در تمرکز، اختلال در قدرت محاسبه، همه ی اینها را شامل شود. گاهاً حتی بیمارانی که آسیب های جدی تری دارند در وضعیت وجیتیتیو یا وضعیت نباتی باقی می مانند.  وضعیت نباتی وضعیتی است که بیمار در واقع زنده است ولی عملکرد مغزی به هیچ عنوان ندارد. هیچ ارتباطی با محیط اطرافش نمی تواند برقرار کند. اصطلاحاً مثل یک گیاه می ماند. یعنی نیاز به آب دارد، نیاز به غذا دارد، نیاز به نور دارد ولی ارتباطی با محیط اطراف ندارد و هیچ واکنشی نسبت به محیط اطراف نشان نمی دهد. به این اصطلاحاً وضعیت وجیتیتیو می گویند. درمان اینها هم بسته به شدت ضایعه متفاوت خواهد بود. در مواردی که آسیب مغزی خفیف هست یک درمان طبی کوتاه مدت، یک بستری کوتاه مدت 24 تا 48 ساعته، کفایت می کند و از همین درمان ها معمولی مسکن و مسکن های معمولی می شود استفاده کرد.  ولی در مواردی که ضربه های مغزی شدید هست قطعاً بیمار نیاز به بستری شدن در آی سی یو دارد. گاهاً روزها و هفته ها بیمار در کما می ماند. زمان زیادی طول می کشد تا هوشیاری او به تدریج افزایش پیدا کند و بتواند ارتباط برقرار کند یا کارهای شخصی خود را بتواند به تنهایی انجام بدهد آن هم در موارد متوسط. در موارد خیلی شدید که دیگر اصلاً بیمار قادر به انجام این کارها نخواهد بود. و در موارد شدید آسیب های مغزی هم که قطعاً بستری طولانی مدتی این بیماران در آی سی یو نیاز دارند و مراقبت های آی سی یو ای خیلی دقیق و منظم و مرتبی نیاز دارند که در واقع حیات آنها را ما بتوانیم سیو کنیم، آنها را از مرگ نجات بدهیم ولی اینها عوارض مغزی زیادی به جا می گذارند. عرض کردم از یک اختلال حافظه بگیریم تا وضعیت وجیتیتوی که دیگر بیمار اصلاً ارتباطی با دنیای بیرون ندارد.