درمان‌های دیگر دیسک کمر علاوه بر دیسکوژل چست؟
تزریق کورتیزون- آمپول‌های کورتیکواستروئید را می‌توان در اطراف عصب‌هایی که توسط بیرون‌زدگی دیسک تحریک می‌شوند، تزریق کرد، آنها را بی‌حس کرده و برای یک دوره زمانی درد دیسک کمر را تسکین داد. شل کننده عضله- اگر دیسک کمر باعث گرفتگی عضلانی شود، شل کننده عضله تجویز می‌شود. قرص‌های مسکن‌ شبه افیونی- اگر درمان‌های دیسک کمر که در بالا توضیح داده شده، مؤثر واقع نشد، ممکن است داروهای مسکن شبه افیونی برای شما تجویز شود. پزشکان از تجویز داروهای مسکن شبه افیونی خودداری می‌کنند چرا که احتمال وابستگی به این داروها وجود دارد. علاوه بر این، داروهای مسکن اوپیدی یا افیونی عوارض جانبی مانند حالت تهوع، سرگیجه، خواب‌آلودگی و یبوست ایجاد می‌کنند.
هنگامی که درمان‌های محافظه‌کارانه، به اندازه کافی درد را تسکین ندهد، جراحی دیسک کمر ممکن است گزینه مناسبی باشد. متداول‌ترین جراحی دیسک کمر، دیسکتومی نامید می‌شود. در جراحی دیسکتومی، جراح بخشی از دیسک را که بیرون زده و باعث درد و ضعف شما می شود، برمی‌دارد.
در برخی موارد، کل دیسک باید برداشته شود و با جراحی جوش دادن ستون فقرات فیوژن مهره‌های ستون فقرات در هر طرف را به یکدیگر متصل می‌کنند. در این جراحی از یک قطعه از استخوان شما یا یک استخوان اهدایی از یک اهداکننده برای جوش دادن مهره‌ها به یکدیگر استفاده می‌کنند. در حالی که روند بهبودی درطول ماه‌ها اتفاق می‌افتد، پین‌ها و/یا پیچ‌ها، ستون فقرات شما را در جای خود نگه می‌دارد تا به درستی بهبود یافته و مستحکم شود.