53- استخراج ترکیبی (Merged چیست؟
استخراج ترکیبی یا به اصطلاح فنی‌تر اثبات کار کمکی فرایندی از ماینینگ است که طی آن دو ارز دیجیتال مختلف در زمانی مشابه استخراج می‌شوند. گرچه به اندازه روش‌های رایج اثبات کار یا الگوریتم‌های اجماع اثبات سهام، این روش محبوب نیست اما برخی پروژه‌ها از استخراج ترکیبی و با بهره گرفتن از قدرت پردازشی شبکه‌های بزرگ، برای امن شدن بیشتر شبکه‌های خود بهره می‌گیرند.
ساتوشی ناکاموتو این مفهوم را در وایت‌پیپر بیت کوین استفاده نکرده، اما ایده انجام این نوع استخراج را سال 2009 در انجمن بیت کوین‌ تاک مطرح کرد.
! چیست؟")
اشاره ساتوشی به شکل اولیه استخراج ترکیبی در فروم بیت کوین تاک
در ادامه نگاهی دقیق‌تر به نحوه کار این فرایند استخراج خواهیم داشت و دلیل استفاده از این نوع ماینینگ را در پروژه‌های ارز دیجیتال بررسی خواهیم کرد. و در نهایت به اینکه شما به عنوان یک سرمایه‌گذار می‌توانید از این روش چه استفاده‌ای داشته باشید، پاسخ خواهیم داد.
استخراج ترکیبی چگونه انجام می‌شود؟
تمام پیاده‌سازی‌های انجام شده برای استخراج ترکیبی، یک زنجیره کمکی (auxiliary chain) و شبکه قدرتمندتری به نام زنجیره مادر دارند. برای اینکه هر دو زنجیره توانایی کارکردن با همدیگر را داشته باشند، نیاز است که الگوریتم هش آن‌ها یکسان باشد. بهتر است برای توضیح این فرایند یکی از جفت ارزهای ترکیبی شناخته شده مانند بیت کوین و نیم‌کوین (Namecoin) را بررسی کنیم.
! چیست؟")
در این مثال بیت کوین زنجیره مادر و نیم‌کوین زنجیره کمکی است که شبکه بیت کوین در حال کمک کردن به آن است. هر دو ارز دیجیتال نیز از الگوریتم هش SHA-256 برای استخراج استفاده می‌کنند.
پیاده سازی
توسعه‌دهندگان زنجیره مادر لازم نیست هیچ کاری در پیاده‌سازی استخراج ترکیبی انجام دهند. بنابراین شبکه بیت کوین نیازی نیست بداند که ارز دیجیتال نیم‌کوین را نیز استخراج می‌کند.
هرچند زنجیره‌های کمکی باید برخی تغییرات و یکپارچه‌سازی‌ها را برای فعال شدن ماینینگ ترکیبی انجام دهند. در ادامه توسعه‌دهندگان نیم‌کوین، بلاک چین این شبکه را برای پذیرفتن اثبات استخراج بیت کوین و معتبر دانستن آن بر روی بلاک چین نیم‌کوین بروز می‌کنند.
فرایند استخراج ترکیبی
استخراج ترکیبی به هیچگونه قدرت پردازشی اضافی از سوی ماینرها نیاز ندارد. به عنوان یک ماینر استخراج همزمان بیت کوین و نیم‌کوین برای شما، بازده یکسانی نسبت به زمانی که تنها بیت کوین استخراج می‌کنید، خواهد داشت. تنها نیاز است که شما یا استخر استخراجی که از آن استفاده می‌کنید، برخی تغییرات اضافی برای پشتیبانی از آن اعمال کنید.
نحوه انجام آن به این صورت است:
شما به عنوان یک ماینر یا استخر استخراج، بلاکی از تراکنش‌های مختلف در هر زنجیره ایجاد می‌کنید. (در این مثال زنجیره بیت کوین و نیم‌کوین مدنظر است) بلاک ایجاد شده در نیم‌کوین (زنجیره کمکی) مجموعه‌ای از تراکنش‌های استاندارد در این شبکه است. بلاک ساخته شده در شبکه بیت کوین نیز مانند بقیه بلاک‌ها حاوی تراکنش‌های عادی این شبکه است. هرچند یک تراکنش اضافه نیز با هشی که به بلاک ایجاد شده در نیم‌کوین اشاره دارد، در آن قرار می‌گیرد.
پس از ساختن بلاکتان، شروع به استخراج آن می‌کنید. در این مرحله چند اتفاق مختلف می‌تواند رخ دهد:
• شما مشغول استخراج یک بلاک با درجه سختی شبکه بیت کوین می‌شوید. شما به جواب بلاک دست پیدا کرده و آن را در شبکه اعلام می‌کنید. از این جهت که درجه سختی بلاک بیت کوین (زنجیره مادر) بیشتر از درجه سختی بلاک نیم‌کوین است، شما بلاک نیم‌کوین را نیز استخراج کرده‌اید و پاداش هر دو بلاک را دریافت می‌کنید.
• شما بلاکی را با درجه سختی نیم‌کوین استخراج می‌کنید. این بلاک را با قرار دادن هِدِر و هش بلاک بیت کوین ایجاد می‌کنید. سپس زنجیره نیم‌کوین این بلاک را قبول می‌کند. این زنجیره سپس قادر است که هِدِر اضافی بیت کوین و هش را با کمک تغییرات ایجاد شده در بلاک چین آن برای پشتیبانی از استخراج ترکیبی تشخیص دهد. اینجا تنها پاداش استخراج نیم‌کوین را دریافت می‌کنید.
• شما بلاکی را بین درجه سختی شبکه نیم‌کوین و بیت کوین استخراج می‌کنید. نتیجه این مورد نیز مشابه مورد دوم خواهد بود.
پیامدهای استخراج ترکیبی
! چیست؟")
استخراج ترکیبی برخی پیامدهای مثبت و منفی برای هر دو زنجیره می‌تواند داشته باشد.
پیامد‌های مثبت
پروژه‌های کوچک و جدید بلاک چینی دلایل معقولانه‌ای برای انضمام استخراج ترکیبی دارند. مهمتر از همه، انجام این کار امنیت شبکه زنجیره کمکی را بالا برده و همچنان به آن اجازه می‌دهد به عنوان یک زنجیره مستقل فعالیت کند. معمولاً زنجیره‌های کمکی وقتی با بلاک چین‌های محبوب در این زمینه همکاری می‌کنند، سبب جلب توجهات زیادی می‌شوند.
علاوه بر این، انگیزه‌ فوق‌العاده‌ای برای ماینرها ایجاد می‌شود که به سمت دریافت پاداش و درآمد بیشتر بدون پرداخت هزینه‌ای کشیده شوند. از طرفی هم معمولاً چون ماینرها بین هر دو کوین استخراج شده مبادله می‌کنند تا سود بیشتری کسب کنند، در نقدینگی هر دو ارز دیجیتال افزایش اتفاق می‌افتد.
پیامدهای خنثی
زنجیره‌های مادر پس از پذیرش زنجیره‌های کمکی دچار افزایش حجم بلاک چین می‌شوند. هش‌هایی که زنجیره کمکی به درخت تراکنش زنجیره‌ مادر اضافه می‌کند، کم حجم هستند اما باز با این حال فضایی را اشغال می‌کنند. تا زمانی که ارزهای دیجیتالی مانند بیت کوین در پیاده‌سازی راه‌حل‌های لایه دوم مقیاس پذیری مانند لایتنینگ موفق باشند، این افزایش حجم دردسرساز نخواهد بود.
پیامدهای منفی
متأسفانه این قضیه برخی پیامدهای منفی نیز دارد. پیاده‌سازی امکان استخراج ترکیبی نیازمند انجام توسعه اضافی بر روی زنجیره کمکی است. در حالیکه شبکه قصد داشته باشد از پروتکل استخراجی خود به ماینینگ ترکیبی تغییر جهت دهد، نیازمند هاردفورک خواهد بود. برای برداشتن این نوع استخراج هاردفورک دیگری مورد نیاز خواهد بود.
ماینرها و استخرهای استخراج نیز باید برخی اقدامات را برای استخراج همزمان هر دو زنجیره انجام دهند. هرچند استخراج ترکیبی به هیچ قدرت اضافی احتیاج ندارد، اما کارهای نگهداری بیشتری می‌طلبد. در استخراج همزمان دو بلاک چین، باید دو اتصال به زنجیره‌ها حفظ و نگه‌داری شود. برای استخرها استخراج نیز کانال‌های توزیع دوبرابر مقدار قبلی خواهد بود. شاید از نظر برخی استخرها اضافه کردن این دسته هزینه‌های نگه‌داری در مقابل کسب کوین جدید به صرفه نباشد.
جنبه سرمایه‌گذاری
در حالت کلی، استخراج ترکیبی نفع بیشتری برای ماینرها خواهد داشت تا سرمایه‌گذاران. هرچند وقتی با اطلاعات دیگر ترکیب می‌شود، استخراج ترکیبی نوید یک پروژه امیدبخش را می‌دهد. برای آشنایی بیشتر در این بخش با چند نمونه واقعی آشنا می‌شوید:
نیم‌کوین (Namecoin) – آینده‌ای تضمین نشده
نیم‌کوین به عنوان اولین کوین استخراج ترکیبی شناخته می‌شود که تحت حمایت قدرت پردازشی زنجیره بیت کوین قرار گرفت. این کوین که زمانی بین 10 ارز دیجیتال برتر بازار قرار داشت، جایگاه خود را از دست داد و به رتبه 225 تنزل یافت. نیم‌کوین یکی از بزرگترین نمونه‌های سقوط تدریجی یک پروژه حتی با وجود ارتباط آن با قدرتمندترین شبکه ارزهای دیجیتال است.
! چیست؟")
علی‌رغم این واقعیت که تعداد قابل توجهی از استخرهای ماینینگ، استخراج ترکیبی نیم‌کوین را پشتیبانی می‌کنند، این ارز دیجیتال پذیرش قابل توجهی در تاریخ 5 ساله‌ای که داشته به خود ندیده است. البته تیم توسعه این ارز دیجیتال نیز به اندازه پروژه‌های مشابه فعال نیست. این سقوط عبرت آموز بیانگر این است که اگر ارز دیجیتالی از استخراج ترکیبی پشتیبانی کند، به معنی تضمین فاندامنتال آن سرمایه نخواهد بود.
دوج کوین – تاثیر بلافاصله یک تغییر
اوایل پیدایش دوج کوین، جامعه آن تصمیم به ادغام فرایند استخراج آن با کوین بزرگتر و شناخته‌شده‌تر آن روزها یعنی لایت کوین گرفت. آن‌ها دریافتند که با عدم تغییر مکانیزم استخراج، پس از چند سال شبکه پاداش استخراج قابل توجهی برای آن‌ها نخواهد داشت. در صورتی که سازوکار تغییر نمی‌یافت، انگیزه‌ای برای ماینرها جهت استخراج باقی نمی‌ماند و شبکه در معرض حمله 51 درصد قرار می‌گرفت.
قیمت دوج کوین پس از انتقال از سازوکار اثبات کار به اثبات کار کمکی، از 0.0002 دلار (معادل با 41 ساتوشی در آن زمان) به حدود 0.00047 دلار (معادل 115 ساتوشی) افزایش یافت؛ یک رشد نزدیک به 180 درصدی که تنها طی چند هفته اتفاق افتاد.
! چیست؟")
پروژه دوج کوین می‌تواند نشان‌دهنده این باشد که تغییر فرایند استخراج به استخراج ترکیبی در کوتاه‌مدت سودآوری خوبی در دارایی دیجیتال به دنبال دارد. هرچند وجود تنها یک پروژه نمی‌تواند دلیل قطعی برای اثبات این گفته باشد.
اول از همه وجود امنیت بیشتر در شبکه سبب افزایش اعتماد جامعه آن ارز دیجیتال می‌شود. همچنین متصل شدن به یک ارز دیجیتال شناخته‌شده‌تر سبب مطرح شدن ارزهای دیجیتال ناشناس می‌گردد؛ چیزی که بیشتر شبیه به یک بازاریابی سریع است. در نهایت نیز استخراج ترکیبی معمولاً نقدینگی هر دو زنجیره را به دلیل مبادلات بین ارزی ماینرها برای کسب سود بیشتر، بالا می‌برد.
استخراج ابری سودآور دوج کوین: دروغ و کلاهبرداری
با توجه به توضیحاتی که گفته شد، دوج کوین از جمله ارزهای دیجیتالی است که از قدرت بالای شبکه لایت کوین برای تامین امنیت شبکه خود بهره می‌برد. امری که باعث شده استخراج مستقیم دوج کوین سودآوری نداشته باشد و این ارز دیجیتال به مانند یک پاداش اضافی به ماینرهای لایت کوین تعلق یابد. از این رو هرگونه ادعایی مبنی بر استخراج ابری دوج کوین بی‌پایه و اساس بوده و این ارز دیجیتال به عنوان پاداش اضافی استخراج لایت کوین و یا با تبدیل دیگر ارزهای دیجیتال استخراج شده به دوج کوین حاصل می‌شود.
! چیست؟")
از جمله استخرهای استخراج معروف با نرخ هش‌ریت بالا که از استخراج ترکیبی دوج کوین پشتیبانی می‌کند، F2Pool و AntPool هستند. پس از اتصال دستگاه‌های ماینر اسیک با الگوریتم Scrypt یا ریگ‌های کارت گرافیک با وارد کردن URL استخر، شناساندن تجهیزات به استخر و وارد کردن کیف پول شما قادر به استخراج لایت کوین و به همراه آن دوج کوین خواهید بود.
سایت‌های ارائه دهنده خدمات ابری دوج کوین که وعده سودهای بالا به سرمایه‌گذاران را می‌دهند، قطعا کلاهبرداری و پانزی هستند که طی آن مبالغ سرمایه‌گذاری افراد قدیمی به افراد جدید داده می‌شود و در نهایت که پول زیادی جمع‌آوری شد، طرح از هم فرو می‌پاشد. این شرکت‌ها به هیچ عنوان اقدام به استخراج مستقیم دوج کوین نمی‌کنند (و شاید در پشت صحنه اصلا دستگاهی وجود نداشته باشد) چون سودآوری برای آن‌ها نخواهد داشت.
همانطور که بحث پیرامون حاکمیت در پروتکل‌های اجماع بیشتر و بیشتر می‌شود، آشکار است که دیدگاه اصلی ساتوشی ناکاماتو تحت عنوان «یک پردازنده- یک حق رأی» کل صنعت کریپتو را به سمت حکمرانی متمرکز حول ماشین‌ها سوق می‌دهد نه انسان‌ها. اما اگر به راستی هوش مصنوعی همان‌گونه که ایلان ماسک و سم آلتمن نیز به‌مراتب هشدار داده بودند، تهدیدی برای انسان به شمار می‌رود، پس چرا ریسک کرده و به آن قدرت سیاسی شبکه‌های غیرمتمرکز را می‌دهیم؟ به دلیل آنکه ما در مقابل ناشناس ماندن افراد و حفظ حریم شخصی آنها همان‌طور که بلاک چین قول داده است، متعهدیم. تا زمانی که این رویکرد به مبارزه با فساد مالی کمک کند، با محاسبات غیر متمرکز می‌توان با سوء استفاده‌های سیاسی از بستر اینترنت، مقابله کرد. هوش مصنوعی آنقدرها هم تهدیدی جدی تلقی نمی‌شود. این مساله که الگوریتم‌های شبکه‌های اجتماعی با الگوهای رفتاری کاربران پیشرفت می‌کنند، حقیقت سیاسی امروز را توضیح می‌دهد. بااین‌حال، هوش مصنوعی ما را با سؤالات و چالش‌های عمیق‌تری روبرو می‌کند. بارزترین مساله‌ای که در سیاست عصر حاضر با آن روبرو هستیم، شک و تردید روزافزونی است که در مورد روند دموکراتیک ایالات متحده‌ وجود دارد. آیا عوامل نفوذی خارجی برنده‌ی پرخرج‌ترین انتخابات شدند؟ از زمان صلح وست فالن در قرن 17ام، ساختار سیاسی دولت‌های ملی بر مبنای عدم‌مداخله‌ی داخلی بوده است. حقیقتی که مارک زاکربرگ، سازنده‌ی فیس‌ بوک، در نشست موضوع نفوذ روس‌ها به فیس‌بوک نتوانست به آن اقرار کند این بود که اینترنت دیگر با دولت ملی سازگار نیست.
!
هوش مصنوعی اینترنت امروزه بر اساس علاقه‌مندی‌های ما، ارسال‌های مجدد، لینک‌ها، انتشار عکس و توکن‌هایی که مالکشان نیستیم کار می‌کند. این توکن‌ها هستند که بر زندگی ما حکمرانی می‌کنند و منافع اعضای شبکه و جامعه را بررسی می‌کنند. به‌منظور حفظ رقابت، فیس‌‌بوک و گوکل تلاش می‌کنند بیشتر اورولی شوند.
اورولی یک صفت است که به رفتارها و سیاست‌های کنترلی به وسیله تبلیغات، پایش و شنود، اخبار نادرست، انکار حقیقت، و دست‌کاری گذشته اشاره دارد، که توسط حکومت‌های سرکوبگر مدرن مورداستفاده قرار می‌گیرد.
عامل اصلی موفقیت این دو شرکت توانایی آن‌ها در رسمیت بخشیدن به انسان‌ها در فضای اینترنتی بوده است. بهای سنگین این موضوع نقض حریم خصوصی افراد جامعه است که دیگر به زمان استفاده از اینترنت محدود نبوده بلکه 24 ساعت شبانه‌روز و 7 روز هفته در خطر است. بیشتر بخوانید : هوش مصنوعی، یادگیری ماشینی و بلاک چین: ابزارهایی برای افزایش اعتماد در داده‌ها سؤالی که اکنون با آن روبرو هستیم این است که چگونه می‌توان انسان‌ها را آنلاین و با روشی غیرمتمرکز رسمی کنیم؟ و درنتیجه تضمین کرد هرکس بدون آنکه در معرض پروپاگاندا قرار بگیرد حق رأی مخصوص به خود را داشته باشد.
اثبات‌های غیرممکن تورینگ
برای اینکه بتوانیم مرزی بین خودمان و هوش مصنوعی اینترنت ایجاد کنیم، به یک پروتکل غیرمتمرکز برای هویت هر فرد نیاز داریم. برخلاف فیس‌بوک، نیازی نیست چنین شبکه‌ای به منطق رسانه‌ها و الگوریتم‌های جالب‌توجه محدود شود. در عوض، اجماع انسانی باید منبع حقانیت قرار گرفته و بتوان گراف هر انسان یک نود را برای استفاده از حداکثر ظرفیت حاکمیت بلاک چین به کار گرفت. بودجه‌های رمزنگاری‌شده اگر اعتبار قانونی داشته باشند، شبکه‌های اینترنتی را به دموکراسی در دنیای واقعی تبدیل خواهند کرد. اما این کار، کار کم زحمتی نخواهد بود. برای رسمی کردن افراد در شبکه‌های غیرمتمرکز نیاز است از ربات‌های اینترنتی و حملات Sybil، bribe و Big Brother
جلوگیری شود.
بگذارید با ربات‌ها شروع کنم. با استفاده از تست تورینگ می‌توانیم متوجه‌ آستانه‌ی درک ماشین بشویم. این تست می‌تواند ربات و انسان را از یکدیگر تشخیص دهد.
توضیح مترجم: تست تورینگ، روشی برای سنجش میزان هوشمندی ماشین است. آزمون به این صورت انجام می‌گیرد که یک شخص به عنوان قاضی، با یک ماشین و یک انسان به گفتگو می‌نشیند، و سعی در تشخیص ماشین از انسان دارد. در صورتی که ماشین بتواند قاضی را به گونه‌ای بفریبد که در قضاوت خود دچار اشتباه شود، توانسته است آزمون را با موفقیت پشت سر بگذارد.
بر اساس این تعریف، اجماع انسانی به تست تورینگ برای تشخیص انسان از رایانه نیاز دارد و برای اینکار از مسائلی استفاده‌ می‌کند که حل آنها برای یک انسان راحت و برای یک کامپیوتر سخت است. به این فرایند اثبات می‌گویند. بگذارید برای روشن‌تر شدن این موضوع مثالی بزنم. گواهی تولد دخترم رما، با فرمت ویدیو ایجاد شد. رمزگشایی این فرمت و پخش آن برای انسان راحت اما درک آن برای یک ماشین سخت است. این اثبات می‌تواند شخصی و محرمانه باقی بماند و فقط یک هش در بلاک چین ثبت می‌شود. یک رشته از اعداد می‌تواند محتویات و برچسب زمانی نسخه‌ی اصلی اثبات را تایید کند. نودها نیز بدون نیاز به انتشار تمام اطلاعات اعتبارسنجی می‌شوند.
برای اطمینان از یکتا بودن هر هویت، باید با حملات سیبیل مبارزه کنیم (در این حمله انسان‌ها سعی خواهند کرد کنترل بیش از یک نود را به دست بگیرند). گراف مبتنی بر اعتماد باید به عواملی که اعتماد شبکه را بیشتر جلب می‌کنند، حق تصدیق بدهد. در نشست Devcon4، سینا حبیب ایده‌ی ایجاد گراف اعتماد را مطرح کرد که این گراف از الگوریتم‌های اعتماد مشهوری مانند پیج رنک (PageRank) استفاده می‌کند. تجربه‌ی شخصی من از اجرای پیج رنک برای اندازه‌گیری تعداد ارسال‌های مجدد در شبکه‌ی اجتماعی توییتر بود که به پیدایش پروژه‌‌ی ارز مجازی‌ای به نام Wuffie bank در سال 2009 انجامید و موفق شد. اما سهم نودهای اعتبارسنج باید نصیب آن‌هایی شود که به اشتباهات و تشخیص‌های نادرست انسان از ماشین در اجماع پی می‌برند. البته این خطر تمرکززایی را به دنبال دارد. اگر می‌خواهیم به انسان‌ها مسئولیتی محول کنیم، نباید شبکه را با اصول و قاعده‌ی سخت‌گیرانه‌ای اداره کرد. درنتیجه نودها می‌توانند از نفوذ بالای خود در خرید دیگر نودها استفاده کنند یا هدف گرفته شوند و به فروش برسند. به‌منظور جلوگیری از رشوه و امتیازات انحصاری، توانایی نود برای اعتبارسنجی اثبات‌های غیرممکن تورینگ باید بر اساس قرعه‌کشی رمزنگاری‌شده باشد و منجر به رأی‌دهی تصادفی برای اجماع شود. اگر آنتروپی قرعه‌کشی بر اساس سهم نود باشد، در بلندمدت شانس کسب حق تصدیق برای همه‌ی نودها برابر خواهد شد. هرچقدر نود اعتبارسنج سهم بیشتری داشته باشد شانس اینکه بازهم بتواند اعتبارسنجی کند کمتر خواهد بود. این موضوع سبب ایجاد انگیزه برای اولویت دادن به اعتبارسنجی نود خانواده می‌شود.
امروز، فردا و آینده
در  یک دنیای دموکراتیک، ما پروتکل‌های اجماع خود را با استفاده از توکن های ERC-20 که نقش توکن سهام را ایفا می‌کنند به‌منظور اعتبار سنجی اثبات‌های تورینگ طراحی می‌کنیم. هنگامی‌که امتیاز یک هش به آستانه‌‌ی اجماع رسید، تست «آیا شما انسان هستید» به‌منظور ارائه‌ی هویت ERC-725 انجام خواهد شد. این ویژگی‌ها، اجازه می‌دهد این ایده‌ها را روی ماشین‌های رای‌گیری الکترونیکی مبتنی بر بلاک چین نمونه‌سازی شده و توسعه دهیم. تحقیقات اخیر و پروتکل‌های جدیدی مانند تحقیقدیوید چام بر روی دیجی کش و رأی‌دهی تصادفی و تحقیق AlgoRand توسط سیلویو میکالی، نشان‌دهنده‌ی ارتباط انتخاب‌های تصادفی با ایجاد عدالت در جامعه را نشان می‌دهد.در اولین تجربه‌ برقراری دموکراسی دیجیتال مبتنی بر وب دریافتیم هرکسی که ثبت‌نام رأی دهندگان را کنترل می‌کند، قادر است نتیجه‌ی انتخابات را دست‌کاری کند. ایجاد یک  الگوریتم اجماع غیرمتمر کز برای حقوق بشر می‌تواند این معضل را که در انتخابات معمول کنونی نیز دیده می‌شود برطرف سازد. پس چرا از این سیستم برای رای‌گیری استفاده نمی‌کنیم؟ طبق آمارهای بانک جهانی، 1.1 میلیارد نفر در جهان فاقد هویت هستند و کمیته‌ی امداد و نجات بین‌المللی حدود 65 میلیون پناهنده را شناسایی کرده است. در آمریکای لاتین، شخصاً با سازمان‌های کارگرهای محرومی ملاقات کردم که تخمین زده می‌شود 10 تا 15 درصد از آن‌ها فاقد هویت هستند، زیرا والدینشان هرگز تولد آن‌ها را ثبت نکرده و یا آن‌ها در دوران کودکی رها کرده‌اند. اجماع عام انسانی در اینترنت باید امکان گسترش در هرجایی را داشته باشد. اگر اجماع برای نودهای انسانی به‌طور گسترده‌ پذیرفته شود؛ ساخت برنامه‌های اجتماعی از دموکراسی‌ بدون مرز گرفته تا سامانه‌ی وام‌دهی رمزنگاری شده‌ی همتا به همتا و کسب درآمد جهانی دیگر یک رویا نخواهد بود.