ویژگی‌های یگانه کتاب مقدس
باور عام بر این است که کتاب مقدس را تحریف شده و غیرقابل اعتماد قلمداد کنند و در نتیجه این سوء تفاهم٬ آگاهی مردم از مکاشفه و کلام خداوند بسیار اندک است. شاید شما هرگز کتاب مقدس را نخوانده‌اید و یا گمان می‌برید که این کتابی است کهنه و از دور خارج شده! حقیقت این است که کتاب مقدس٬ تنها مکاشفه قابل اعتماد راجع به ذات خداوند است که در طی قرنهای متوالی بدون دست خوردگی و هرگونه تغییر اساسی با نسخه اصلی باقی‌مانده است. امیدواریم که مطالعه این مختصر باعث تشویق شما گردد تا یک نسخه از آن را تهیه کرده و بخوانید. در این مقاله کوتاه سعی داریم تا به پاره‌ای از حقایقی اشاره کنیم که فقط در این کتاب یافت می‌شوند.
نقشه باشکوه نجات آدمی و راهی که از طریق آن گناهان بخشوده می‌شوند. پس از گناه آدم و حوا و رانده شدنشان از بهشت٬ خداوند وعده فرستادن یک نجات‌دهنده را در همان ابتدای کتاب مقدس به بنی آدم داد. (سفر پیدایش۳: ۱۶) جزئیات بیشتر در باره شخصیت٬ محل تولد٬ خانواده ٬ مقام و نسل و نسب او به تدریج توسط دیگر نویسندگان کتاب‌های عهدعتیق در اختیار قوم خداوند گذارده شد. همچنین کاری که او برای رستگاری آدمی و نجات او از اسارت گناه و پی‌آمد آن خواهد کرد؛ آمدن خدا-انسان به زمین برای نجات گناهکاران٬ مجازات یک پارسا به جای شریران٬ پرداخت بهای رهایی گناهکاران با خون خود٬‌ پارساشمردن هر گناهکاری که به او ایمان آورد٬ رضایت و خوشنودی خدای پدر٬‌ پسر و روح‌القدس در پذیرش و بخشش ابدی هر گناهکاری که به مسیح ایمان آورد. همگی این‌ حقایق تنها در کتاب مقدس یافت می‌شوند.
تصویری که از خصوصیات و زندگی عیسی مسیح داده شده است. در کتاب مقدس ما با روایت یک نفر روبرو نیستیم بلکه چهار نفر از یاران نزدیک مسیح در مورد او به ما اطلاعاتی را می‌دهند. چهارنفر که شاهد وقوع آن رخدادها بودند درباره معجزات مسیح٬ قدرت٬ محبت٬ بردباری٬ کلام و افکار او به ما شهادت می‌دهند. مطالعه اناجیل چهارگانه جای هیچ شک و تردیدی را باقی نمی‌گذارد که عیسی مسیح تنها یک پیامبر نبوده بلکه او خدای ازلی است در پیکری بشری. عیسی مسیح که از نسل داوود نبی و مطابق وعده‌های مکرر کتاب مقدس به دنیا آمد٬ انسانی کامل و خدای سرمدی است. معجزات بی‌مانند او و گواهی کلام خداوند٬ این موضوع غامض را ثابت می‌‌کنند.
توصیف تشویق کننده‌ای که درباره مردمان نیک به ما داده شده است. کتاب مقدس درباره بسیاری از کسانی صحبت می‌کند که خصوصایت و روحیاتی شبیه به ما داشتند٬‌ مردان و زنانی با مشکلات و سختی‌هایی شبیه به آنچه که هریک از ما با آن‌ها روبرو هستیم٬ که از «راه ایمان و صبر وارث وعده‌ها می‌باشند.» (رساله عبرانیان۶: ۱۲) ایشان از راه ایمان و نه به خاطر اعمال و یا شایستگی خود سرانجام به بهشت موعود رسیده‌اند. در کتاب مقدس هیچگونه پنهان‌کاری وجود ندارد٬ ما با چهارده معصوم و روایات جعلی و اغراق‌آمیزی مثل ضامن‌آهو روبرو نیستیم. کتاب مقدس با صراحت و بدون اینکه سعی در مخفی نگاه داشتن گناه و خطاهای ایمانداران به خداوند داشته باشد٬ تصویر درستی از آن‌ها به ما می‌دهد. به روایت کتاب مقدس٬ همه گناه کرده‌اند و هیچ‌کس معصوم و بی‌گناه نیست؛ داوود نبی٬ ابراهیم نبی٬ موسی و دیگر پیامبران که تاریخ زندگی آن‌ها به ثبت رسیده هیچکام معصوم و عاری از خطا نبودند. در کتاب مقدس خطاها٬ ضعفها٬‌ کاستیها٬ مشکلات٬‌ تجربه‌ها٬ دعاها٬ ستایشها٬ زندگی مفید و مرگ شیرین آن‌ها بدون پرده‌پوشی به نمایش گذارده شده است. تنها همین صداقت کلام در به تصویر کشیدن زندگی قدیسان ثابت می‌سازد که این نوشته منشائی آسمانی دارد و ساخته دست آدمی نیست. این همه ثبت شده تا به ما نشان دهد که خداوند و نجات‌دهنده ما سرچشمه فیض است و بخشنده‌ٔ گناهکاران.
وعده‌های ارزنده‌ای که به دوستداران خداوند داده شده است. تقریبأ برای هر موقعیت خطیر و هر وضعیت نگران‌کننده‌ای وعده‌ای تسلّی‌بخش در کتاب مقدس وجود دارد. هوایی که هر ایماندار به مسیح استشمام می‌کند لبریز است از بوی خوش و تسکین‌بخش وعده‌های خداوند؛ چه در لحظات بحرانی زندگی٬ چه در مخاطرات٬ چه در بستر بیماری و ناتوانی و چه در گرفتاری‌های زندگی وعده‌های خداوند به ایماندار چنان پشت گرمی و اطمینان خاطری می‌بخشد که او را قادر می‌سازد که بر آن‌ها غلبه کرده و از پا درنیفتد. این وعده‌ها که ریشه در مَحبت و ذات تغییرناپذیر خداوند دارند به ایماندار قوت قلب و آرامش واقعی و ماندنی می‌دهد تا جایی که پیروزمندانه می‌تواند بگوید؛ «بلکه در همه این امور زیاده پیروزی یافتیم بوسیله او که ما را مَحبت نمود. زیرا یقین می‌دانیم که نه مرگ و نه حیات و نه فرشتگان و نه روساء و نه قدرتها و نه چیزهای حال و نه چیزهای آینده و نه بلندی و نه پستی و نه هیچ مخلوق دیگری قدرت خواهد داشت که ما را از مَحبت خدا که در خداوند ما عیسی مسیح است جدا سازد.» (رساله رمیان۸: ۳۸و۳۹) کسانی که خداوند را دوست دارند این وعده‌ها را به خاطر سپرده و اطمینان داشته و به تجربه می‌دانند که خداوند آن‌ها را حفظ خواهد کرد.
هشدارهایی که درباره پی‌آمد بی‌ایمانی و ناباوری داده شده است. کتاب مقدس راجع به مردان و زنانی صحبت می‌کند که مثل هر یک از ما آگاهی٬ فرصت و نور کافی در اختیار داشتند اما علی‌رغم آن به این دنیا و گناهان خود علاقمند و پایبند مانده و هر گونه بشارتی را نادیده گرفته و به هلاکت ابدی رسیدند. این کتاب به ما می‌گوید؛ خدایی که فرعون٬ شائول٬ احاب و ایزابل٬ یهودای اسخریوطی را مجازات کرد٬‌ خدایی است که عدالتش خدشه ناپدیر بوده و از گناه متنفر. این عدالت وجود مکانی به نام جهنم را ضروری می‌سازد؛ مکانی که عدالت خداوند بدون رحمت او عمل می‌کند.
امیدی زنده که ایمانداران به مسیح از آن برخوردارند. آرامش و آسودگی در ساعت مرگ٬ آسایش و شادی در آن سوی قبر٬ رستاخیز با بدنی شکوهمند٬ حکم بخشش و رهایی در روز داوری٬ پاداشی ازلی در پادشاهی مسیح٬ گردهم‌آیی پرشکوه با دیگر ایمانداران به خداوند در روز بزرگ ملاقات٬ امیدهای واقعی هر فرد مسیحی است که در این کتاب نوشته شده‌اند و همگی حقیقت دارند.
تصویر درستی که کتاب مقدس از وضعیت آدمی به ما می‌دهد. این کتاب به ما می‌گوید که از هر انسانی در شرایط مختلف چه انتظاری می‌توان داشت. خداوند دیدگاه درستی درباره سرچشمه رفتار و کنش آدمی به ما می‌دهد زیرا «کلام خداوند٬ زنده٬ مقتدر و...مشخص کننده افکار و نیّت‌های دل است» (رساله عبرانیان۴: ۱۲) چرا آدمی تفاوت نیک و بد را می‌داند ولی اغلب بدی را بر نیکی ترجیح می‌دهد؟ چرا امکان تحقق جامعه اتوپیا در این دنیا میسر نیست؟ چنین حکمت والایی در کتاب مقدس یافت می‌شود.
این کتابی است که تعالیم آن دنیا را بدل به مکان بهتری ساخته است. دوهزار سال از زمانی می‌گذرد که خداوند چند یهودی را از نقطه دورافتاده‌ای به انجام کاری فراخواند که به نظر غیرممکن می‌رسید. او ایشان را زمانی فراخواند که دنیا پر بود از خرافات٬ خشونت٬ شهوت و گناه. آن‌ها فرستاده شدند تا اعلام دارند که تمامی مذاهب دنیوی دروغ و بی‌فایده بوده و بایستی رها شوند. خداوند آن‌ها را فرستاد تا مردم را قانع سازند که رفتار و عادتهای کهنه‌شان را کنار گذاشته و زندگی تازه‌ای از سر گیرند. در برابر ایشان فوجی از مردم بت‌پرست غرقه در پلیدترین گناهان٬ جماعت فیلسوفان مضحکه‌گر و امپراطوری خونخوار و مقتدر روم قرار داشت. چگونه آن‌ها بر این نیروی به ظاهر شکست‌ناپذیر غلبه کردند؟ سلاح آن‌ها چه بود؟ خداوند به آن مسیحیان قرن اول نه شمشیری برنده داده بود و نه وعده حوریان زیباروی آسمانی را. تنها سلاح آن‌ها کتابی بود در دستها و روح‌القدس در دلهایشان. نتیجه بشارت انجیل به این شیوه چه بود؟ در عرض چند نسل٬ تعالیم کتاب مقدس جامعه را دیگرگون ساخت؛ بت‌کده‌ها از بت پرستان خالی شدند٬ شخصیت و مقام زن در جامعه بالا برده شد٬ رسم و رسوم غیرانسانی -مثل جنگ گلادیاتورها- کنار گذارده شد و به جای آن اصول پاکی و درستکاری در جامعه رایج شد. پیروزی بعد از پیروزی! تعقیب٬ آزار و شکنجه مبشرین مسیحی قادر نبود تا جلو پیشرفت کار خداوند را بگیرد.
این کتابی است که چهره اروپا را در زمان اصلاحات کلیسا تغییر داد. کسانی که با تاریخ اروپا آشنایی داشته باشند می‌دانند که در قرون وسطی چیزی جز تاریکی در جهان مسیحیت دیده نمی‌شد٬ زیرا تعالیم کتاب مقدس در زیر انبوهی از سنت‌های بشری و آموزه های غلط کلیسای کاتولیک دفن شده بود. در عوض زیارت به اورشلیم٬ پرداخت پول به کشیش برای خرید بخشش گناهان٬ پرستش قدیسان و استخوانهای آن‌ها٬ پرستش مریم باکره و مقدس شمردن اشیاء متعلق به قدیسان چیزهایی بود که مسیحیت را شکل می‌داد. کلیسا بدل به بتی شده و کشیش خود را نایب و جانشین مسیح بر روی زمین فرض می‌کرد. چگونه امکان داشت از شرّ این ظلمات غلیظ که بر روی اروپا سایه افکنده بود رها شد؟ تنها با به روز روشن درآوردن کتاب مقدس. اصلاحگران کلیسا کتاب مقدس را از قدرت انحصاری کلیسای کاتولیک خارج کرده و آن را به زبان عامه مردم ترجمه کردند. با این کارشان خشم کلیسا برافروخته شده و عده زیادی از ایشان بر توده‌های هیزم به آتش سپرده شدند. عده بیشتری زندانی و شکنجه شده و به مرگ سپرده شدند. اما سرانجام٬ خواندن کتاب مقدس و بشارت کلام خداوند ذهن مردم را روشن ساخت. دیگر هیچ قدرتی نمی‌توانست مانع پیشرفت آن شود. مردم حقیقت را فهمیده و طعم شیرین آزادی را چشیده بودند.
این کتابی است که سعادت و بهروزی هر ملتی بدان وابسته است: نگاهی به صفحات تاریخ بیندازید تا درستی این ادعا را با چشمان خود مشاهده کنید. تایخ قوم اسرائیل در زمان پادشاهان را بخوانید تا ببینید چقدر شرارت و رذالت بین آن‌ها فراوان بود. چه جای تعجب است٬‌ زیرا ایشان در آن دوره کاملأ کتاب مقدس و تعالیمش را نادیده گرفته بودند. همین تصویر را از اوضاع فریسیان و کاتبین در زمان خداوند ما در بین صفحات عهد جدید می‌بینیم. در باره آن‌ها گفته شده که ایشان «با سنت خود حکم خدا را باطل نموده‌اند.» (انجیل متی۱۵: ۶) به تاریخ کلیسا در قرون وسطی نگاه کنید و ببینید وقتی که کتاب مقدس در دسترس مردم نبود چه خرافات٬‌ چه تاریکی و جهالتی در آن جامعه حکمرانی می‌کرد. اما چرا راه دوری برویم؟ نگاه کنید به تاریخ معاصر مملکت اسلامی؛ جایی که حتی پخش و نشر کتاب مقدس ممنوع است و مجازات سنگین و حتی مرگ را بدنبال دارد. ببینید چقدر دروغگویی٬ رذالت٬ خشونت٬ برده کشی از زنان٬ ظلم٬ بی‌عدالتی اجتماعی٬ ریاکاری٬ فحشا٬‌بی ناموسی٬ دزدی و حقه‌بازی در بین مردم رایج است. جای تعجب هم نیست زیرا کتاب مقدس و کلام خدای زنده در آن جامعه جایی ندارد.
این کتابی است که تمدن و پیشرفت جوامع غربی را سبب شده است؛ در گذشته قانون اساسی این کشورها همه بر اساس کتاب مقدس نوشته شده و لذا شالوده و اساس جامعه‌ای سالم را فراهم کرده است. تعالیم کتاب مقدس باعث شده تا به راستگویی٬‌ حقیقت جویی٬‌ برابری حقوق زن و مرد٬ آزادی و حقوق فردی تک تک افراد جامعه احترام گذارده شده و در نتیجه چنین جوامع پیشرفته و شکوفایی را پدید آورد. فقط برای لحظه‌ای فکرش را بکنید که اگر مسلمین موفق به فتح اروپا شده بودند٬ وضعیت آن به چه شکلی در می‌آمد؟ اگر به جای پدران زائر و مسیحیانی که پا به آن سرزمین نو گذاشتند٬ مسلمین آمریکا را کشف می‌کردند چه می‌شد؟ فقط تصور کنید که اگر چند صد سال قبل پیروان دین جاهلی با شمشیر و شتر پایشان به آمریکا رسیده بود٬ چه افتضاحی برپا می‌کردند!
باید اعتراف کرد که دوستانی که خود را لائیک و بی‌دین می‌خوانند متأسفانه دید بسیار باریکی دارند! ایشان به این نتیجه رسیده‌اند که مذاهب با هم فرقی نداشته و همه آن‌ها بد و مضر برای سعادت آدمی هستند؛ مسیحیت همان قدر بد و بی‌فایده است که دین اسلام٬ لذا با خداوند کاری ندارند به جز مخالفت و دشمنی. ایشان چون یک بار سرشان کلاه رفته خیال می‌کنند همه کلاه بردارند! اما این دوستان لازم است به خاطر سعادت خودشان هم که شده دست از تعصب ضدخدایی برداشته و جویای خدای زنده شوند. زیرا خدایی که در کتاب مقدس خود را به ما مکشوف ساخته با خدای دین جاهلی تفاوت ماهوی و ذاتی دارد. آنچه که تمدن مسیحی غرب را شکل داده٬‌ مؤسسه‌های خیریه٬‌ کمک به نیازمندان٬ بیمارستانها٬ سازمان صلیب سرخ جهانی٬ یتیم‌خانه‌ها٬ پذیرش پناهندگان و ستم کشیدگان ریشه در تعالیم کتاب مقدس دارد. به راستی که دنیای متمدن و آزاد دین بزرگی به این کتاب دارد. حتی تمام ایرانی‌هایی که موفق به مهاجرت به کشورهای پیشرفته شده و زندگی راحتی تشکیل داده‌اند٬ سعادت دنیوی‌شان را مدیون این کتاب هستند. اگر روزی فرصت کردید سری به یکی از اردو‌گاه‌های پناهندگان افغانی در نقاط مرزی ایران بزنید؛ آن‌ها در بدترین شرایط قابل تصور٬ با حداقل امکانات زندگی٬ در بدترین نقاط آب و هوایی در چادرهای موقتی به حال خود رها شده‌اند. رفتاری که با آن‌ها می‌شود کاملأ غیرانسانی و نژادپرستانه است. آیا از خود پرسیده‌اید که؛ تفاوت آن هم‌‌وطن ایرانی که به آمریکا و یا اروپا رفته و می‌تواند زندگی مثل اهالی آن کشورها داشته باشد٬ با آن افغانی بیچاره‌ای که به ایران پناه آورده و در اردوگاهی در بیابان رها شده و کسی او را آدم حساب نمی‌کند در چیست؟ تنها تفاوت در اصولی است که آن دو نقطه از دنیا را اداره می‌کند؛ اصول انسان‌دوستانه و متمدنی که برای آدمی شرافت قائل است بر پایه کتاب مقدس است و نتیجه و فراورد آن هم قابل مشاهده. اصولی که جوامع اسلامی را ساخته٬‌ برپایه خرافات دین اعراب است٬ آدمی شرافت خود را تسلیم بردگی به نیرویی آسمانی به نام الله می‌کند و نتیجه آن هم بی‌عدالتی و خفقانی است که شما هر روزه آن را تجربه می‌کنید.
یک نکته اما مسلم است و آن این است که ریشه تمام مشکلات اجتماعی٬ اقتصادی و حتی خانوادگی در جامعه ایران به نوعی در دین جاهلی و تعالیم غیر انسانی آن است. هیچ قدرت زمینی هم نمی‌تواند آن را از مملکت بیرون کند. ولی امکان نجات و رستگاری فردی برای هر یک از ما ایرانی‌ها وجود دارد. هر یک از ما دعوت شده‌ایم تا از راه ایمان به عیسی مسیح رستگار شده و به مشارکت و دوستی با خداوند درآییم. فرصت عمر کوتاه است و موانع راه فراوان٬‌ اما دعوت خداوند قابل اعتماد است و هرکس که به مسیح ایمان آورد خداوند به او حیات جاودانی و تازه می‌بخشد.
نوشته دکتر زرین قلوب
«کیست که ما را از محبت مسیح جدا سازد؟ آیا مصیبت یا دلتنگی یا جفا یا قحط یا عریانی یا خطر یا شمشیر. چنانکه مکتوب است به خاطر تو تمام روز کُشته و مثل گوسفندان ذبحی شمرده می‌شویم. بلکه در همه این امور از حدّ زیاده پیروزمندیم بوسیله او که ما را محبت نمود. زیرا یقین میدانم که نه مرگ و نه حیات و نه فرشتگان و نه رؤسا و نه قدرتها و نه چیزهای آینده. و نه بلندی و نه پستی و نه هیچ مخلوق دیگر قدرت خواهد داشت که ما را از محبت خدا که در خداوند ما مسیح عیسی است جدا سازد.» (رساله رومیان ۹ : ۳۹-۳۵)
خدایی که دین اسلام به پیروانش معرفی می‌کند و از آن‌ها می‌خواهد که تنها آن را بپرستند و اطاعت کنند٬ خدایی است فاقد هر گونه احساس. می‌توان گفت که نیرویی نامرئی و قادری متعال است که هیچ قدرت دیگری یارای مقابله با آن را ندارد. آن٬ خدایی است که هر کاری که اراده بکند-خیر یا شّر -می‌تواند انجام دهد و هیچ‌کس نمی‌تواند جلو اراده‌اش را بگیرد. آن خدایی است که باید از آن ترسید زیرا اجازه هیچ مخالفتی را نمی‌دهد و دشمنانش را و هرکه را که بخواهد٬ به آتش جهنم و مارهای غاشیه می‌سپارد.
شما بایستی به خوبی با چنین خدای بی‌احساسی آشنا بوده و شاید از آن بیزار شده باشید. اما خبر نیک این است که خدای زنده که کتاب مقدس ما را با او آشنا می‌سازد٬ خدای دیگری است. او خدایی است قدوس و پاک و بدون گناه. او نه دروغ می‌گوید و نه بی‌گناهان را مجازات می‌کند. بلکه مایل است تا همه نجات یابند و لذا به رایگان ونه به خاطر اعمال نیک٬ گناهکاران را رستگار می‌سازد . می‌توان گفت که اراده خداوند تنها در چهارچوب ذاتش عمل می‌کند و همیشه به سوی خیریّت و نیکی است؛ گناه و خطا در او و ارداه‌اش جایی ندارد. از سویی او خدای تثلیث است و دارای احساسات. او خدای محبت است که جلوه غایی آن در مسیح به نمایش گذارده شده است.
آیات فوق ما را با خدایی آشنا می‌سازد که تک تک ایماندارانش را به طور شخصی دوست دارد. این حقیقتی است شگفتی آور و ناباورانه که خدای عالم و بی‌نیاز٬ مخلوقات ناچیز و بی‌ارزشی چون ما را دوست داشته باشد! این محبت خداوند٬ بی پایان٬ بی‌وقفه و خدشه ناپذیر است که شامل حال همه ایمانداران مسیحی می‌شود. گاه ما خیال می‌کنیم که محبت خداوند به ما٬ حالت خیرخواهانه دارد؛ مثل یک مؤسسه خیریه که به فقرا یا تهی‌دستان کمک می‌رساند. این‌گونه مؤسسه ها هرچند دست به کارهای خیریه‌ای می‌زنند و افراد آن شاید احساس همدردی نسبت به کسانی که به آن‌ها کمک می‌رسد داشته باشند٬ اما تک تک آن‌ها را از نزدیک نمی‌شناسند و با آن‌ها هیچ رابطه‌ای ندارند. اما محبت مسیح اینگونه نیست؛ او به طوری شخصی تک تک ایماندارانش را دوست دارد. گویی زنجیری از محبت٬ او را به همه و هریک از آن‌ها متصل ساخته که هیچ نیرویی قادر به گسستن آن نیست.
شاید ریشه عرفان اسلامی در این حقیقت باشد که مسلمین خسته شده از دست خدایی خشمگین و بی رحم٬ بدنبال خدایی پر محبت و باعاطفه بودند. وقتی اشعار لطیف این شعرا را می‌خوانیم٬ می‌بینییم که این بیچاره ها بدنبال خدایی بودند که بتوانند او را دوست بدارند٬ معشوقی که در وصفش بسرایند٬ دلداری که او را مداوم بپرستند. ولی چگونه می‌توان خدای دین جاهلی را دوست داشت؟ چه چیز دوست‌داشتنی در این نیروی ترس‌آور وجود دارد که هرکاری دلش بخواهد با ما می‌کند؟ این عارفان که از مسیح و محبت خداوند بی‌خبر بودند٬ برای خود لُعبتی خیالی تراشیده و در فراغ دلبرشان سروده و از جفای یار گریان شده و در خیالش جام باده‌ای سر می‌کشیدند! ایشان آرزو داشتند که ای کاش می‌شد با چنین خدایی مشارکت داشت:
«پرده بردار ای حیات جان و جان افزای من.....غمگسار و همنشین و مونس شبهای من»
اگر آن‌ها بی‌خبر از مکاشفه خداوند و ذات و صفاتش بودند٬ اما این امکان به شما داده شده تا او را بجویید و بشناسید. دعوت ما از شما این است که به این صفات خداوند بیندیشید٬ به برکاتی که تنها به ایمانداران مسیحی تعلق می‌گیرد٬ فکر کنید و از خداوند بخواهید که این برکات را به شما نیز ببخشد. از او بخواهید تا این محبت بی‌کران و دگرگون‌ساز را به سوی شما سرازیر سازد.
محبت عملی و نه زبانی
محبت خداوند تا به چه حدّ است و تا به کجا می‌رسد؟ او که از ما خواسته تا دشمنان خود را دوست بداریم٬ تا به چه حدیّ حاضر به محبت به ماست؟ در پاسخ باید گفت که محبت خداوند تا به حدّی است که او جلال خدایی‌اش را کنار گذارده٬ کالبدی بشری به خود گرفته و به زمین آمد تا رنج کشیده٬ تحقیر و تمسخر دیده و در نهایت به صلیب کشیده شود. این است عمق ناپیدای محبت خدای زنده. او عذابی را که ما بایستی در بدنهای خود تا به ابد تحمل می‌کردیم٬ در بدن خود و به جای ما حس کرد. آن عذاب ازلی را درست همانگونه که ما باید متحمل می‌شدیم٬ احساس کرد.مسیح می‌دانست که دقیقاّ به جای چه کسانی بر صلیب شده و تازیانه عذاب الهی را به جای هر یک از آن‌ها به جان خرید. هیچ محدودیتی در میزان محبت خداوند ما نیست. پولس رسول نتیجه‌گیری می‌کند که؛ حال که خداوند تا این حد به ما محبت رسانیده٬ قطعأ تا به ابد به لطف خاصش ادامه خواهد داد.
محبت خداوند غیر قابل قیاس است و هیچ یک از داستانهای خیالی لیلی و مجنون که نوشته شده به پای آن نمی‌رسد. وی به ما خوشی و شادمانی به نسبت نیازمان می‌بخشد٬ ما را تشویق کرده و در سختی‌ها دلداری می‌دهد٬ به دعاهایمان پاسخ داده و هرچند که لغزش خورده و لایق این باشیم که برای همیشه ما را از خود براند٬ اما وقتی که توبه کنیم به سرعت به یاریمان شتافته و ما را دوباره می‌پذیرد. او خطاها٬ ضعف‌ها و کاستی‌های ما را به خوبی می‌داند و هربار که او را بخوانیم٬ به ما قدرت و توانایی و فیض می‌بخشد.
خداوند از ازّلیت و پیش از خلقت این جهان قوم خود را دوست داشته و به ایشان محبت نموده است. او در پیش‌دانی الهی خود می‌دانست که گناه وارد خلقت خواهد شد و ما گناهکاران را به نابودی خواهد کشانید. لذا نقشه نجات ما را پیش از آفرینش این جهان طراحی نمود. کسانی که این محبت را دریافت کرده‌اند تا به ابد از آن مستفیض خواهند ماند٬ زیرا این فیض خداوند است که محبتش را به سوی ما جاری می‌سازد و نه شایستگی و اعمال نیک ما. هیچیک از ما لیاقت این احسان را نداریم. ولی کسانی که خوانده شده‌اند٬ بدون وقفه و مداوم از محبت خداوند برخوردار می‌گردند. جلوه آن را می‌توان در صبوری و بردباری خداوند با کاستی ها و گناهان مکرر ما٬ در مشارکت خداوند با ما و حتی در زمانی که ما را تنبیه می‌سازد٬ تجربه و مشاهده نمود. زیرا تنبیه او نیز کاملأ کنترول شده است و هدف آن٬ اصلاح و بهتر ساختن ماست تا ما را دوباره به سوی خود بازگرداند.
موانع
در آیه ۳۵ پولس رسول لیست بلندبالایی را ارئه می‌کند و این سؤال را مطرح می‌سازد که آیا هیچ یک از این‌ها قادر است تا محبت خداوند را از ما جدا سازد؟
آیا مصیبت و سختی که از خارج به ما وارد می‌شود٬ قادر است تا این محبت را از ما بگیرد؟ خیر! تمام این مصایب ما را به او نزدیکتر می‌سازد. همچنین بردباری ما در رویارویی با آن‌ها ٬شهادتی است برای دیگران که پی به واقعیت ایمان ما ببرند.
آیا دلتنگی و غصه و اندوه قادر به این کار است؟خیر! زیرا کلام خداوند در آیه ۲۸ همین فصل به ما اطمینان می‌بخشد که «و می‌دانیم که برای آن‌هایی که خدا را دوست می‌دارند و به حسب اراده او خوانده شده‌اند همه چیزها برای خیریت ایشان در کار می‌باشد» حتی رنج و مرارتهای درونی ما نیز به نفع ما در کارند.
آیا جفا٬ دشمنی و ضدّیت مسلمین با ما و بشارت ما نشانه‌ای از دریغ داشتن محبت مسیح است؟ خیر! زیرا در موعظه بالای کوه٬ خداوند کسانی را که به خاطر او و نامش آزار ببینند٬ مبارک خوانده است. همچنین او به ما وعده داده که در این موارد ما را تقویت کند. (متی ۵)
آیا قحطی٬ عریانی و هرگونه نیاز فیزیکی قادر است تا ما را از این محبت جدا سازد؟ خیر! خداوند تمامی این سختی‌ها را به نفع ما به کار می‌گیرد و همچنانکه تلخی آن‌ها را تجربه می‌کنیم٬ به ما آرامش٬شادی و قناعت درونی می‌بخشد. خطر ٬ شمشیر و از دست دادن جان نیز قادر نیست که محبت او را خدشه دار سازد و محبت مسیح تا به ابد با ما باقی خواهد ماند.
تضمین قطعی
یکی از تسلی دهنده ترین و شیرین‌ترین تعالیم کتاب مقدس این است که خداوند کسانی را که به او ایمان آورده و تحول روحانی دریافت کرده‌اند٬ هرگز از خود نخواهد راند و قطعأ ایشان را به بهشت خواهد رسانید. آیا می‌دانستید که به ایمانداران یقین داده شده و برای ایشان جای هیچ شک و تردیدی نیست!؟ ما منتظر روز جزا و سبک و سنگین کردن اعمالمان در ترازو نخواهیم ماند و به ما اطمینان خاطر داده شده که اگر به مسیح ایمان آوریم٬ هیچ چیزی قادر به جدا ساختن محبت او از ما نیست.
مرگ٬ که برای مسلیمن بسیار هراس آور جلوه داده شده و جز نکیر و منکر و فشار قبر و عذاب جاودانی چیزی را به ذهنشان نمی‌آورد٬ بهترین تجربه ممکن یک ایماندار مسیحی است. بهترین روز زندگی یک مسیحی٬ روزی است که از این دنیا رخت بربسته و به حضور خداوندش می‌رسد. چیزی که ممکن است بدن او از آن گریزان باشد اما روحش مشتاق بدان است.
حیات٬ موقعیت های زندگی٬ عشق و وابستگی‌های زمینی ممکن است که محبت ما را به سوی خداوندمان کم سو گرداند٬ اما محبت او به ما ثابت٬بی شائبه و دائمی است.
فرشتگان٬ چه آن‌ها که سقوط کرده‌اند و چه فرشتگان درگاه کبریایی نیز قادر به ربودن محبت مسیح از ما نیستند. هیچ فرشته‌ای قادر نیست که نفرین یا لعنتی بر ایماندار مسیحی قرار دهد.
رؤسا و قدرتها٬ ممکن است که ما را به زندان بیندازند و کلیساهای ما را خراب کنند و به ما اجازه پرستش آزادانه خداوندمان را ندهند٬ اما نمی‌توانند که مانع محبت او به ما گردند.
چیزهای حال یا آینده٬ نیز قدرتی برای این کار ندارند. پولس رسول زمانی که این رساله را می‌نوشت که نرون-امپراطور رومی- مسیحیان را به شدت آزار رسانیده و به قتل می‌رسانید. خود وی نیز در نهایت بدست نرون کشته شد. اما پولس به ما اطمینان خاطر می‌دهد که هیچ نیرویی قادر به جدا کردن ما از محبت خداوندمان نیست. پاسداران تاریکی ممکن است آزادی ما را برای پرستش از ما دریغ دارند٬ اما قدرت این را ندارند که محبت خداوندمان را از ما بگیرند.
نه پیشرفت در زندگی٬ نه فقر و تنگدستی و نه ناراحتی روحی و افسردگی قادر به محو کردن محبت مسیح است. و نه هیچ مخلوق دیگری! خیر! محبت مسیح٬ محبت تثلیث است. محبت خدای پدر است که در مسیح دیده می‌شود. محبتی که نامیراست و در جلجتا به نقطه اوج خود رسید. این گنجینه ای است که به ما سپرده شده تا آن را حفظ کنیم.
لذا بگذارید که اگر هنوز به این خدای زنده و واقعی ایمان نیاورده‌ایم٬ توبه کرده و به او روی آوریم با این اطمینان که او حتمأ و بدون تردید ما را با تمام کاستی‌ها و گناهانمان خواهد پذیرفت. اگر هم خود را ایماندار می‌خوانیم٬ بیائید تا این گنجینه را در دل خود حفظ کرده٬ هر روزه به خاطرش خداوند را شکر گوئیم و آن را به دیگران نیز بشارت دهیم.
موعظه دکتر پیتر مسترز - ترجمه دکتر زرین قلوب