اسکولیوز چگونه تشخیص داده می‌شود؟
تشخیص اسکولیوز کار ساده‌ ای است و در اکثر موارد پزشک می‌تواند با نگاه کردن به کمر وجود این اختلال را تشخیص دهد. پزشک از شما می‌خواهد که از ناحیه کمر به سمت جلو خم شوید تا بتواند وجود اسکولیوز را تایید کند زیرا اسکولیوز باعث انحنای ستون فقرات به یک طرف خواهد شد. هنگامی که شما به سمت جلو خم می‌‌شوید دنده‌های یک طرف از بدن بیشتر جلب توجه می‌کنند. به این ترتیب می‌‌توان گفت که برجسته بودن دنده‌ها مشخص ترین علامت اسکولیوز است. در صورتی که پزشک به وجود اسکولیوز مشکوک شده باشد درخواست انجام عکسبرداری توسط اشعه ایکس را خواهد داد تا بتواند وضعیت استخوانهای ستون فقرات را بررسی کند و اندازه انحنای ایجاد شده را مشخص نماید. ستون فقرات برخی از افراد به شکل s دیده می‌‌شود و از ناحیه پایین کمر به یک سمت منحرف شده است حال آنکه ستون ‌فقرات قسمت میانی کمر به جهت مخالف منحرف شده است. ستون فقرات برخی دیگر از افراد به شکل c دیده می‌‌شود و ستون فقرات در ناحیه قفسه سینه و پایین کمر به یک جهت منحرف شده است. از آنجایی که ستون فقرات دارای انحنای یک طرفه است مهره‌ها نیز دچار مقداری چرخش شده اند. تعداد زیادی از بیماران مبتلا به اسکولیوز در ناحیه ستون فقرات قفسه سینه هیچ مشکلی ندارند. پزشک می‌تواند از عکسبرداری توسط اشعه ایکس به منظور مشخص کردن نوع انحنای ستون فقرات و زاویه ایجاد شده استفاده کند. در صورتی که زاویه ستون فقرات حدود ۱۰ درجه باشد بیمار دچار اسکولیوز خفیف و در صورتی که بیش از ۶۰ درجه باشد اسکولیوز شدید دارد.
اکثر افراد مبتلا به اسکولیوز معمولاً به ۴ تا ۶ هفته فیزیوتراپی نیاز دارند که شامل یک یا دو جلسه درمان در طول هفته می‌باشد. این افراد باید به طور منظم به پزشک خود مراجعه کنند تا وضعیت پیشرفت آنها را به کمک حرکات ورزشی ارزیابی نماید. متخصص فیزیوتراپی با توجه به شرایط خاص هر بیمار یک برنامه ورزشی خاص را طراحی می‌کند تا شرایط او بهبود یابد.