سایکوپات و سوسیوپات: تفاوت ها و شباهت های ضد اجتماعی ها
سایکوپات یا سایکوپت (psychopath) را به عنوان  فردی با شخصیت جذاب، هوش بالا، ناکام در یادگیری از تجارب، عدم ظرفیت در برابر عشق، عدم پشیمانی یا احساس گناه، حس بزرگ منشی و ارزشمند بودن بالا همراه با رفتارهای سلطه جویانه می شناسند. 
براساس تعریف سایکوپات در دیدگاه روانپزشکی، افراد سایکوپات دارای اختلال شخصیت ضد اجتماعی هستند. اما با وجود شباهتهای که بین سایکوپات ها و افراد با شخصیت ضد اجتماعی وجود دارد، تفاوتهایی نیز در آنها مشاهده می شود. افراد با شخصیت ضد اجتماعی الگویی از غلبه بر دیگران و نقض حقوق دیگران را از خود نشان می دهند. 
واژه‌ی آنتی سوشال (antisocial) یا سوسیوپات ها (sociopaths) نیز واژه‌­هایی است که با سایکوپات اشتباه گرفته می شود. اما پژوهشگران مطرح می کنند که ممکن است مردم تصور کنند که معنی آن، فردی است که تنهاست و خود را دور از اجتماع نگه می دارد. اما آنتی سوشال در شخصیت ضد اجتماعی به معنای فردی است که مخالف جامعه و قوانین آن است. 
نشانه های رایج سایکوپات ها
اگرچه برچسب سایکوپات یک تشخیص رسمی محسوب نمی شود. اما یک درصد از جمعیت جهان را به خود اختصاص داده است. از نشانه های رایج در سایکوپات ها می توان به موارد زیر اشاره کرد: 
رفتارهای غیر مسئولانه ی اجتماعی
ناتوانی در درک احساسات دیگران
ناتوانی در تشخیص بین درست و غلط
ناتوانی در ابراز پشیمانی یا همدلی
تمایل به گفتن دروغگویی شدید
تسلط بر دیگری و آسیب رساندن به او
بی اعتنایی به رعایت اصول ایمنی و مسئولیت پذیری
تفاوت بین سوسیوپات و سایکوپات
غالباً سایکوپات و سوسیوپات به صورت متناوب به جای هم مورد استفاده قرار می گیرند  و نمی توان به راحتی دلیل آن را کشف کرد. هر دو را از اشکال مختلف اختلال شخصیت ضد اجتماعی در نظر می گیرند. از چشم انداز بالینی،‌ این افراد با بی توجهی گسترده به حقوق و یا احساسات دیگران مشخص می شوند. 
برخی محققان سوسیوپات ها و سایکوپات ها را دو نوع اختلال شخصیت ضد اجتماعی در نظر می گیرند. یکی از تفاوتهایی که می توان بین سوسیوپات و سایکوپات قایل شد، وجدان است. سایکوپات ها وجدان ندارند و به راحتی دروغ می گویند. اما در سوسیوپات ها وجدان بسیار ضعیفی وجود دارد. 
یک مثال از تفاوت سوسیوپات وسایکوپات
به عنوان مثال، یک سایکوپات به شما دروغ می گوید تا بتواند پول شما را بدزدد. او به راحتی به شما دروغ می گوید و اصلا احساس ناراحتی یا عذاب وجدان ندارد. سایکوپات ها معتقدند که رفتارشان توجیه شده است و از هیچ صدمه ای نگران نیستند. اما فرد سوسیوپات ممکن است بداند، گرفتن پول شما، اشتباه است و ممکن است احساس گناه یا پشیمانی کند. اما این باعث نمی شود رفتارش را متوقف کند. حتی تلاش می‌­کند رفتار اشتباه خود را توجیه کنند. 
خشونت
در حالی که رایج است که سایکوپات ها و سوسیوپات ها را افرادی با خشونت بالا بشناسیم، این بیشتر یک درام تلویزیونی و رسانه ای است تا یک واقعیت. در بسیاری از فیلم‌ های تلویزیونی سوسیوپات ها و سایکوپات ها افرادی مجرم و تبهکار نمایش داده می شوند که دیگران را می کشند و یا شکنجه می دهند. 
در زندگی واقعی، برخی از افراد با اختلال شخصیت ضد اجتماعی می توانند خشن باشند، اما اکثرا این گونه نیستند. در عوض آنها رفتارهای تسلط بر دیگری و رفتار های پرخطر را برای به دست آوردن آنچه می‌خواهند، به کار می برند.
بنابراین، خشونت اگر چه محتمل است، اما در سایکوپات ها و سوسیوپات ها ویژگی ذاتی نیست. افراد سایکوپات که احساس غمگینی، تنهایی و انزوای اجتماعی بیشتری می­ کنند، خطر ابتلا به خشونت و رفتار های تکانشی و بی پروای بیشتری دارند.
نسبت خشونت در اجتماع
اگرچه سایکوپات ها می توانند از قوانین اجتماعی هر وقت که نیاز داشته باشند، متناسب با نیازهایشان پیروی کنند و رفتارهای کنترل شده ای داشته باشند،‌ سوسیوپات ها بیشتر احتمال دارد واکنش های خشونت آمیز از خود نشان دهند و رفتارهای تکانشی از خود بروز دهند، خصوصا وقتی با عواقب اعمال خود رو به رو شوند. 
ویژگی های رفتاری
سایکوپات ها
سایکوپت ها وقتی هدفی را دنبال می کنند، از تحت تاثیر قرار دادن عواطف دیگران ترسی ندارند و  وانمود می کنند که به کسی علاقه دارند. از دروغ گفتن به عنوان ابزاری برای رسیدن به مزایا و منفعت استفاده می‌کنند. در مواجهه با پیامد اعمال خود با بیزاری، پرخاشگری یا حتی سادیسم شدید واکنش نشان می‌دهند. تمایل شدیدی به بی اعتنایی به تعهدات، وعده ها و توافق ها دارند.
>  اعمال پرخطر را با محاسبات دقیق و برنامه ریزی شده، بدون اینکه حتی سر نخی از خود به جای بگذارند، انجام می دهند.   
> 
> 
سایکوپات ها در
روابط
سایکوپات ها از درد عاطفی و تنهایی رنج می برند. اکثر آنها زندگی پر از دردی دارند اما مانند هر انسانی، آنها نیز دوست دارند که دوست داشته شوند و مورد قبول واقع شوند. با این حال، رفتار خود آنها، این ارتباط را حتی اگر غیرممکن نباشد، بسیار دشوار می کند و بیشتر آنها از این موضوع آگاه هستند. برخی از سایکوپات ها از این عملکرد خود ناراضی و ناراحتند اما قادر به کنترل آن نیستند، چون می دانند که این نوع رفتارهای آسیب زا، آنها را از دیگران جدا می کند. 
روابط صمیمانه
از دیگر خصوصیات بین فردی آنان، می توان به فقدان یا کمبود همدلی اشاره کرد. نسبت به رنج و صدمه ی دیگران بی تفاوت هستند. وقتی با صدمه یا خشم دیگران رو به رو می شوند، سعی می کنند کنترل اوضاع را با بی تفاوتی نسبت به آن، دست بگیرند. از داشتن یک رابطه ی صمیمانه محرومند چون مدام در تلاشند شخص دیگر را با کنترل، تسلط، ارعاب، اجبار و یا فریب تحت سلطه ی خود در بیاورند. در نتیجه طرف مقابل رابطه نمی تواند تحمل کند مگر اینکه دارای شخصیتی شدیدا وابسته باشد.
طبیعت یا پرورش؟
محققان معتقدند سوسیوپات ها در اثر محیط پدیدار می شوند اما سایکوپات ها متولد می شوند. ریشه­‌ی این بیماری در نوزادی فرد است و ارثی می باشد. اما ریشه ی بیماری سوسیوپات ها بیشتر به عوامل محیطی مربوط است. محققان معتقدند سایکوپات به دلیل رشد نیافتگی بخش هایی از مغز که هیجان، احساسات و تکانه ها را تنظیم می کند، ناشی می شود. پژوهش ها نشان داده است که سایکوپات ها فاقد هر گونه احساس گناه هستند، که ممکن است ناشی از همین رشد نیافتگی مغز باشد. 
!تفاوت مغز یک سایکوپات و انسان نرمال
مطالعات نشان می دهد علاوه بر عوامل ژنتیکی، افراد سایکوپات اغلب در تاریخچه‌ی زندگی خود، زندگی خانواده‌ای بی ثبات را تجربه کرده اند و یا در محلات فقیر نشین مستعدِ خشونت، کودکی خود را گذرانده‌اند. بسیاری از آنها والدینی با سابقه ی مصرف مواد داشته‌ اند و از راهنمایی و توجه والدین محروم بوده‌ اند. 
سوسیوپات ها نیز در تاریخچه ی زندگیشان، تجاوز جنسی، خشونت جسمی و یا بی ثباتی والدین مشاهده می شود. بنابراین، سوسیوپات ها بیشتر در معرض عوامل محیطی بوده اند. این تمایز بین سایکوپات ها و سوسیوپات ها نشان می دهد که طبیعیت نقش بیشتری در ایجاد سایکوپات ها نسبت به سوسیوپات ها ایجاد می کند.  
منبع برای مطالعه بیشتر
تفاوتهای سوسیوپات و سایکوپات
اطلاعاتی در مورد سایکوپات ها
سادومازوخیسم با گرفتن لذت از یک فرد، اغلب لذت جنسی، و دادن چنین لذتی به یک فرد است. این لذت از طریق درد کشیدن یا تحقیر کردن است. ویژگی اختلال سادومازوخیسم این است که برای فرد، افزایش لذت جنسی را دربردارد؛ یا در برخی موارد، این رفتارها به جای لذت جنسی انجام می‌شوند. فرد برای برانگیختن لذت جنسی، درد وارد می‌کند. فرد دچار مازوخیست، پرخاشگری می‌کند تا دلبستگی و عشقش را شکل بدهد و ابراز کند. در واقع، فعالیت‌های فرد سادومازوخیست اغلب به درخواست یا به نفع یک فرد مازوخیست است که با نشان دادن احساسات خود، سرنخ‌هایی را برای این رفتارها در فرد سادومازوخیست ایجاد می‌کند. 
سادومازوخیسم در زنان بیشتر است یا مردان؟
گزارش‌ها حاکی از آن است که فانتزی‌های سادیستیک در زنان و مردان، به یک اندازه وجود دارد. بااین‌حال، به نظر می‌رسد مردان با تمایلات سادیستیک، گرایش دارند در سنین کمتری، این فانتزی‌ها را داشته باشند. با این که برخی از افراد سادومازوخیست به طور خالص، سادیست و برخی به طور خالص، مازوخیست هستند؛ بسیاری از آن‌ها درجات متفاوتی از هر دو را دارند و در بین این دو ویژگی، در نوسان هستند. 
دو بخش سادومازوخیسم
همان‌طور که توضیح داده شد، فردی که سادومازوخیست است، بنا به موقعیتی که در آن است، رفتارهای مازوخیستی یا سادیستی نشان می‌دهد. در ادامه، هر کدام از این دو بخش را از نظر تاریخی و تعریف آن، توضیح خواهیم داد. 
آزارگری یا سادیسم چیست؟
آزارگری یا سادیسم عبارت است از تمایل به ایجاد درد در دیگران از طریق اعمال هر نوع بدرفتاری اعم از جنسی، جسمی، یا روانی. این اختلال، به نام مارکی‌دوساد نویسنده اواخر قرن هیجده نامیده شده است. او درباره‌ی افرادی می‌نوشت که با ایجاد درد در دیگران، به لذت جنسی دست می‌یافتند. 
فروید معتقد بود آزارگرها یا سادیست‌ها با این عمل می‌خواهند از خود در برابر اضطراب اختگی، ترس از دست دادن آلت تناسلی، دفاع کنند؛ آن‌ها زمانی به لذت جنسی دست می‌یابند که بتوانند همان بلایی را بر سر دیگران بیاورند که می‌ترسیده‌اند بر سر خودشان بیاید. 
مازوخیسم یا آزارخواهی: بخش دیگر سادومازوخیست
آزارخواهی یا مازوخیسم، که به نام لئوپولد فون زاخرمازوخ رمان‌نویس آلمانی قرن نوزده نامیده شده است، عبارت است از رسیدن به لذت جنسی از طریق ایجاد درد در خود. خودآزار اخلاقی «moral masochist» در مجموع کسی است که به دنبال موقعیت‌های تحقیرآمیز و خفت‌بار می‌رود، نه به دنبال درد جسمی. فروید، معتقد بود که احساس اضطراب و احساس گناهی که در مورد رابطه جنسی دارد، توانایی فرد آزارخواه برای رسیدن به ارگاسم را مختل کرده است و او این احساسات را با عذاب دادن و مجازات خود، تخفیف می‌دهد. 
مشاهدات بالینی حاکی از آن است که معمولأ در یک فرد واحد، عناصری از هر دو دسته رفتار خودآزارانه و آزارگرانه وجود دارد. بیمار در نتیجه‌ی درمان، درمی‌یابد نیازی که برای مجازات خود داشته، ناشی از احساس گناه مفرط در ناخودآگاهش بوده است. همچنین تدریجأ تکانه‌های پرخاشگرانه‌ی واپس‌زده‌ی خود را که ریشه در اوایل کودکی‌اش دارد، شناسایی می‌کند. 
بنابراین، فردی که سادومازوخیست است، هر دو این ویژگی‌ها را تجربه می‌کند. به عبارتی، در رابطه با یک فرد سادومازوخیست، بایستی فرد مقابل، این اطلاع را کسب کند که ویژگی‌های محبوبش، جزئی از رفتارش در رابطه صمیمی و جنسی نیز محسوب می‌شود. نکته حائز اهمیت این است که درحالت عادی و وقتی فردی رگه‌های شخصیت سادومازوخیست را دارد، بایستی رضایت طرف مقابل را در رابطه صمیمی و دلبستگی داشته باشد تا او نیز بتواند لذت مورد نیاز را ببرد. 
سادومازوخیست در رابطه چگونه است؟
از آن‌جایی که سادومازوخیست از دو جزء تشکیل شده است و در هر زمان، یک بخش از وجودش را ابراز می‌کند؛ هر جزء را جداگانه توضیح می‌دهیم.
فرد سادیست، شریک جنسی خود را یک شیء می‌بیند و ممکن است او را به عنوان یک انسان نبیند. او شریکش را به صورت فردی که هیجان دارد در نظر نمی‌گیرد. فرد سادیست، با این‌که رابطه جنسی معنی ندارد و فقط یک رفتار بر اساس شهوت است تا صمیمیتی ناشی از عشق، خود را غافل می‌کند. او شریکش را به عنوان یک جایزه یا شیئی برای بازی می‌بیند. کسی که این‌گونه به شریکش نگاه می‌کند، نمی‌تواند رابطه عاطفی سالمی داشته باشد. بنابراین، نمی‌تواند عاشق شریک خود شود؛ یا اگر شریک فرد سادیست به او آسیب زد یا خیانت کرد، فرد سادیست توسط شریکش آسیب نمی‌بیند. 
برای فرد مازوخیست، نقش یک درمانده را بازی می‌کند که می‌تواند تنش را کم کند یا مسؤلیت یا گناهی را به دوش بکشد. این موضع همچنین می‌تواند دربردارنده احساسات بچگانه وابستگی، ایمنی، و محافظت باشد که به عنوان صمیمیت تلقی می‌شود. بعلاوه، فرد مازوخیست ممکن است با تأیید کردن‌ها، انجام اوامر و کنترل شدن از طرف فرد سادیست، لذت دریافت کند. 
تفاوت افراد سادومازوخیست با ضداجتماعی
رفتارهای فرد سادومازوخیست با رضایت شریک جنسی و محبوبش است و نباید با پرخاشگری جنسی اشتباه گرفته شود. همچنین، وقتی یک سادومازوخیست به دنبال درد یا تحقیر در بافت عشق یا رفتار جنسی است، در بافت‌های دیگر رابطه، خشونت آزادانه یا سوءاستفاده را به کار نمی‌برد. این دو ویژگی، می‌تواند رفتارهای سادومازوخیست را از رفتار افرادی که خشونت فیزیکی و جنسی را بدون رضایت طرف مقابل و یا در محیط‌هایی غیر از رابطه جنسی ارائه می‌دهند، جدا کرد. 
بطور خلاصه، در کل فرد سادومازوخیست ، یک ضداجتماعی نیست. برخلاف یک فرد با اختلال ضداجتماعی، که یک اختلال روانی قابل تشخیص است، اختلال سادومازوخیست فقط در صورتی قابل تشخیص است که پریشانی یا اختلال قابل توجهی در فرد ایجاد کند یا موجب آسیب به سایرین شود. 
منابع
synopsis of psychiatry
psychology today