ذات الریه چگونه درمان می‌شود؟
اهداف درمان ذات الریه شامل به حداقل رساندن خطر عوارض جدی و کنترل علائم برای استراحت و بهبودی است. موارد خفیف تا متوسط ​​ذات الریه که در بزرگسالان تقریبا سالم اتفاق می‌افتد ممکن است در خانه درمان شود. موارد شدیدتر پنومونی یا مواردی در نوزادان، افراد مسن یا افرادی که بیماری‌های مزمن دارند اغلب نیاز به بستری در بیمارستان دارند. درمان ذات الریه باکتریایی شامل داروهای آنتی بیوتیکی است. آنتی بیوتیک‌ها برای درمان ذات الریه ویروسی موثر نیستند. درمان یک نوع جدی از ذات الریه باکتریایی به نام پنومونی استافیلوکوکوس اورئوس mrsa مقاوم به متی سیلین می‌تواند بسیار دشوار باشد زیرا باکتری‌های ایجاد کننده mrsa به اثرات آنتی بیوتیک مقاوم هستند.
سندرم زجر تنفسی یک اختلال تنفسی جدی است که در نوزادان نارس تازه متولد شده، دیده می‌شود. دلیل اصلی وقوع این سندروم، کمبود سورفاکتانت در داخل ریه‌های نوزاد است. سورفکتانت نوعی مایع است که هنگام تولد نوزاد، کیسه‌های هوایی واقع در ریه‌ها را باز نگه می‌دارد. این مایع هنگامی که جنین درون رحم است، از فرو ریختن آلوئول های ریه کیسه‌های هوا جلوگیری می‌کند.