نقش هوشمندی کلان محیطی در تفکر استراتژیک چیست؟
هوشمندی کلان محیطی اطلاعات کافی و مناسبی درباره محیط کلان برای سازمان فراهم می کند و این اطلاعات را در مورد تجزیه و تحلیل قرار میدهد. تجزیه و تحلیل محیطی به عنوان فرایند شناسایی، گرداوری، پردازش و تفسیر اطلاعات درباره عوامل بیرونی مؤثر در سودمندی برنامه ها و تصمیم گیری های سازمان قلمداد می شود.
هوشمندی محیطی می تواند شامل هوشمندی تکنولوژی، هوشمندی سیاسی قانونی، هوشمندی زیست محیطی، هوشمندی فرهنگی – اجتماعی و هوشمندی اقتصادی باشد. هر کدام از این هوشمندی ها با در اختیار قرارداد اطلاعات محیطی باعث توسعه تفکر استراتژیک سازمانی و کسب موفقیت های بزرگ سازمانی می شود. چرا که توانایی تفسیر رخدادها و وقایع غیر مرتبط و برنامه ریزی نشده بزرگترین نشان موفقیت مدیران موفق سازمان های کنونی است که این توانایی ها در واقع همان تفکر استراتژیک در یک سازمان می باشد که خود مبین یک کمبود اساسی برای رساندن یک سازمان به تعالی و توانمندسازی می باشد.
سیستم های برنامه ریزی منابع سازمانی برای مدیریت اطلاعات عملیاتی سازمان به منظور برنامه ریزی منابع مانند منابع مالی، انسانی، فیزیکی، تولید و مدیریت زنجیره تأمین، به کار می روند. اگرچه این سیستمها می توانند تمامی داده های عملیاتی کسب و کار را در پایگاه های اطلاعاتی برای برنامه ریزی سازمان ادغام کنند؛ اما این سیستم ها برای تحلیل داده ها و فرایندهای پشتیبانی از تصمیم گیری مناسب نیستند؛ بنابراین لزوم یکپارچگی سیستم های برنامه ریزی منابع سازمانی و همسویی استراتژی منابع انسانی به همراه سیستم های هوشمندی ضروری است.