تعریف حسابداری رفتاری
حسابداری رفتاری، فرزندی از اتحادیه علوم حسابداری و رفتاری است که نشان دهنده کاربرد روش و چشم انداز علوم رفتاری برای مشکلات حسابداری است. هدف حسابداری ذهنی زیر پا گذاشتن‌، توضیح و پیش بینی رفتار انسان در موقعیت های حسابداری یا زمینه های مختلف است.
حسابداری رفتاری برای شفاف سازی تأثیرات رفتاری شیوه های حسابداری برای ذینفعان بالقوه و فعلی ایجاد شد. این کار برای درک بهتر اثرگذاری فرآیندهای تجاری‌، نظرات و متغیرهای انسانی بر ارزش شرکت ها در اکنون و آینده انجام می شود.
در حسابداری رفتاری‌، ارزیابی یک شرکت فراتر از اعداد است و تلاش می کند تا عامل انسانی را شامل شود. این نوع از حسابداری سعی در اندازه گیری و ثبت این جنبه از تجارت دارد. حسابداری رفتاری به دلیل تأثیر محدودیت های زمانی‌، پاسخگویی‌، قضاوت ها و انگیزه های فردی که تصمیم گیرندگان دارند‌، مورد توجه ویژه دانش پژوهان است.
دو شرکت‌، abc و def ‌که دارای صورت های مالی یکسان و دارایی برابر هستند‌، را در نظر بگیرید. اگر abc دارای نیروی کار باتجربه تر و مدیریت قوی تری نسبت به def باشد‌، ارزش abc باید از نظر ارزیابی بازار و سودآوری بیشتر باشد.
از حسابداری رفتاری همچنین می توان برای ارزیابی بهتر عملکرد کارکنان استفاده کرد. اگر مدیریت عالی هنگام ارزیابی عملکرد مدیران سطح متوسط، از اقدامات مالی و غیر مالی در ارزیابی عملکرد خود استفاده کند‌، مدیران سطح متوسط ​​نیز به احتمال زیاد از اقدامات مالی و غیرمالی در ارزیابی زیردستان خود استفاده می کنند. از طرف دیگر‌، اگر مدیریت عالی فقط از اقدامات مالی استفاده کند و اقدامات غیر مالی را در ارزیابی عملکرد مدیران سطح متوسط ​​خود نادیده بگیرد‌، تعصب آنها از طریق اثر سرایت به سطح مدیریت بعدی گسترش می یابد‌، که ممکن است تأکید بیش از حد بر اقدامات مالی در ارزیابی عملکرد نیز داشته باشد.