دتکتور دودی یونیزاسیون
در ابتدا باید گفت منظور از یونیزاسیون، فرآیندی است که طی آن مولکول‌های هوا به صورت یون‌های مثبت و الکترون‌های منفی تبدیل می‌شود. اما این فرایند چطور به تشخیص وقوع حریق کمک می‌کند؟
در ، عناصر ساطع کننده رادیواکتیو وجود دارد؛ که مولکولهای هوا را درون محفظه یونیزه می‌کند و جریان ضعیفی برقرار می‌شود. وقتی به علت وقوع حریق یا به هر دلیل دیگری، دود وارد محفظه این دتکتورها شود، به علت کند شدن حرکت یون‌ها، جریان برقرار شده ضعیف می‌شود و در اثر این ضعیف شدن جریان، دتکتور به واکنش وادار شده و آلارم می‌دهد. این دتکتورها حساسیت بسیار بالایی دارند و این حساسیت بالا به همان اندازه که احتمال خطر را کاهش می‌دهد، احتمال مخابره پیام اشتباه را نیز با خود به همراه دارد. دتکتورهای دودی یونیزاسیون به علت داشتن تشعشعات رادیو اکتیو امروزه کمتر مورد استفاده قرار می‌گیرند.
دتکتور‌های نوری یا نوری-دودی نیز انواع دیگری از آشکارسازهای سیستم اعلام حریق هستند که مکانیزم فعالیتشان بر اساس دود ایجاد شده در اثر حریق است؛ به این شکل که محفظه‌ای در آنها تعبیه می‌شود که بر اثر پر شدن دود، به شرایط واکنش نشان داده و وقوع حریق را به تابلوی کنترل مرکزی گزارش می‌کند. این دتکتورها جزو دتکتورهای متداول سیستم اعلام حریق اتوماتیک محسوب می‌شوند که سرعت پاسخگویی بهتر و قیمت بالاتری نیز نسبت به دتکتورهای حرارتی دارند. اما به لحاظ قابلیت اطمینان از دتکتورهای حرارتی ضعیف‌تر هستند. آن‌ها انواع مختلفی دارند که دتکتور فتوالکتریک یا نوری نیز یکی از آنهاست که در معرفی انواع دتکتور دودی به آن می‌پردازیم.