آیا پرولاکتین می تواند باعث سقط جنین مکرر شود؟
اگر شما در حال تحقیق در مورد علت های سقط جنین هستید یا یک یا چند مورد سقط جنین را در مرحله اول تجربه کرده اید ، ممکن است یاد گرفته باشید که پزشکان همیشه نمی توانند دلیل این اتفاق را توضیح دهند. در حقیقت ، طبق کالج دانشکده زنان و زایمان و زنان ، سقط های مکرر فقط در حدود 25 تا 50 درصد علت قابل تشخیص دارند.  
تئوریهای زیادی در مورد اینکه چه چیزی باعث نیمی از موارد سقط جنین مکرر می شود وجود دارد ، اما تعداد کمی از آنها به طور قطعی اثبات شده است. یک نظریه این است که مقادیر بالای هورمونی به نام پرولاکتین ممکن است در کاهش بارداری وسقط مکرر نقش داشته باشد.  
هنگامی که غلظت بالای پرولاکتین خون در عملکرد تخمدان ها در یک خانم یائسگی ایجاد می کند ، ترشح استرادیول ، استروژن اصلی کاهش می یابد.   
علائم آن شامل دوره قاعدگی نامنظم ، ناباروری ، علائم یائسگی (گرگرفتگی و خشکی واژن) و بعد از گذشت چندین سال پوکی استخوان است. مقدار بالای پرولاکتین همچنین می تواند باعث ترشح شیر از سینه ها شود.
• ترشح پرولاکتین به حالت طبیعی برگردد.  
• کاهش اندازه تومور  
• اصلاح اختلالات بینایی  
• عملکرد طبیعی غده هیپوفیز به حالت اول بازگردد.  
اگر تومور خیلی بزرگ باشد، تنها بخشی از این اهداف قابل دستیابی است.  
از آنجا که دوپامین یک ماده شیمیایی است که به طور طبیعی ترشح هورمون پرولاکتین را مهار می‌کند، پزشکان ممکن است پرولاکتین بالا را با آگونیست‌های دوپامین بروموکریپتین (پارلودل) یا کابرگولین (داستینکس) درمان کنند. آگونیست‌ها داروهایی هستند که مانند یک ماده طبیعی عمل می‌کنند.   
این داروها تومور را کوچک می‌کنند و سطح پرولاکتین حدود ۸۰ درصد از بیماران به حالت طبیعی بازمی‌گردد. عوارض جانبی بروموکریپتین ممکن است تهوع و سرگیجه باشد.  
برای جلوگیری از این عوارض جانبی، درمان با بروموکریپتین باید به آرامی شروع شود. معمولا با یک چهارم یا نصف قرص ۲٫۵ میلی گرم شروع می‌شود که هنگام خواب با یک میان وعده مختصر مصرف می‌شود.  
دوز به تدریج هر ۳ تا ۷ روز در حد نیاز افزایش می‌یابد و در دوزهای تقسیم شده با وعده‌های غذایی یا زمان خواب با یک میان وعده مصرف می‌شود.  
جراحی  
در درمان جراحی بالا بودن پرولاکتین، مغز به طور خیلی ظریف باز می‌شود و تومور را از غده هیپوفیز درمی‌آورند. نتایج جراحی بستگی زیادی به اندازه تومور و سطح پرولاکتین و همچنین مهارت و تجربه جراح مغز و اعصاب دارد.   
هر چه سطح هورمون پرولاکتین بالاتر باشد، احتمال عادی شدن پرولاکتین سرم کمتر است. در بهترین حالت، جراحی پرولاکتین بیمارانی که سطح پرولاکتین آنها کمتر از ۲۵۰ میلی گرم است را اصلاح می‌کند. حتی در بیماران با تومورهای بزرگ که نمی‌توان آن را به طور کامل از بین برد، درمان دارویی پس از جراحی ممکن است پرولاکتین سرم را به حد نرمال بازگرداند.  
درمان با دارو نیز ممکن است قبل از عمل جراحی شروع شود تا بخشی از تومور برای عمل جراحی برداشته شود. تحقیقات نشان می‌دهد که با توجه به اندازه تومور و اینکه چه مقدار از آن از بین می‌رود، در بعضی موارد ممکن است تومور طی پنج سال برگردد.  
پرتو درمانی  
اگر درمان دارویی و عمل جراحی به کاهش سطح هورمون پرولاکتین کمکی نکند، به ندرت از پرتودرمانی استفاده می‌شود. بسته به اندازه و محل تومور، پرتو درمانی در دوزهای پایین در دوره‌های ۵ تا ۶ هفته‌ای یا به صورت تک دوز بالا انجام می‌شود. پرتودرمانی حدود ۳۰ درصد مواقع موثر است.