چرا موسسات اعتبار سنجی در هنگام محاسبه رتبه اعتباری و گزارش اعتباری، درآمد افراد را در نظر نمی‌گیرند؟
موسسات اعتبار سنجی، وظیفه گردآوری گزارش اعتباری و رتبه اعتباری (امتیاز اعتباری)افراد را به عهده دارند. این موسسات اطلاعی از درآمد افراد ندارند و آن را در محاسبه رتبه اعتباری لحاظ نمی‌کنند. به عبارت دیگر، میزان درآمد افراد برای موسسات اعتبار سنجی اهمیتی ندارد و در گزارش اعتباری نمایش داده نمی‌شود زیرا از آنجایی که داده‌های درآمد از جانب فرد مورد بررسی دریافت می‌شوند امکان خطا و اشتباه وجود دارد و معمولا این اطلاعات تاقص و نادرست است و برای ارائه در گزارش اعتباری ( نمره اعتبار ی – امتیاز اعتباری ) مناسب نیست. به علاوه متغیرهای غیر قابل کنترل بسیاری وجود دارد که بر حقوق و درآمد افراد تاثیر می‌گذارند و زمان دقیق وقوع آن‌ها مشخص نیست برای مثال اخراج‌های غیر منتظره و اعطای پاداش به کارمندان. همچنین فرد ممکن است در طی دوره اعتبار سنجی و گزارش‌دهی به موسسات اعتبار سنجی بیکاری را تجربه کند اما از مزایا و بیمه بیکاری استفاده نماید و درآمد کسب کند. به همین دلیل موسسات اعتبار سنجی از جمع‌آوری داده‌های حقوق و درآمد افراد خودداری می‌کنند و بر توانایی مدیریت بدهی تمرکز دارند و اطلاعات مربوط به آن را در گزارش اعتباری ارائه می‌دهند. دانستن اینکه یک فرد چقدر درآمد دارد ابزار تعیین‌کننده و مناسبی برای اعتبار سنجی، تعیین رتبه اعتباری و گزارش اعتباری و احتمال بازپرداخت اقساط وام نیست. زیرا برای مثال، ممکن است شخصی که درآمد سالانه کم‌تر دارد صورت حساب‌هایش را به موقع پرداخت نماید اما شخصی که درآمد سالانه بیشتر دارد در پرداخت به موقع اقساط بدهی‌هایش موفق نباشد یعنی فرد با وجود تمکن مالی و برخورداری از توان بازپرداخت اقساط در مدیریت بدهی‌های خود ناتوان باشد و از درآمد خود برای پرداخت بدهی‌هایش استفاده نکند. بنابراین احتمال آنکه یک شخص در اعتبار سنجی وضعیت متاسبی داشته باشد و کم ریسک شناخته شود و بدهی‌هایش را به موقع پرداخت نماید بر مبنای آن است که چطور بدهی‌های قبلی خود را صرف نظر از درآمد پرداخت کرده است. در نهایت آنچه در اعتبار سنجی و تعیین نمره و رتبه اعتباری و گزارش اعتباری اهمیت دارد سوابق پرداخت اقساط قراردادهای جاری است بنایراین ممکن است فرد با درآمد بیشتر در اعتبار سنجی، نمره اعتباری کم‌تری داشته باشد و گزارش اعتباری او رفتار اعتباری مناسبی را نمایش ندهد. ( امتیاز اعتباری – نمره اعتباری )وام‌دهندگان باید از میزان توانایی بازپرداخت وام متقاضیان خود آگاه شوند. بنابراین هنگامی که درخواست وام می‌دهید. ممکن است وام‌دهندگان علاوه بر مشاهده گزارش اعتباری و اعتبار سنجی افراد، خواهان دریافت جزئیات اطلاعات درآمد شما شوند. جزئیات اطلاعات درآمد هرگز به موسسات اعتبار سنجی ( رتبه اعتباری ) گزارش داده نمی‌شود و در گزارش اعتباری افراد ارائه نمی‌شوند. گاهی درآمد نا کافی به عنوان توجیهی برای رد درخواست وام از سمت وام‌دهنده به کار می رود.
محاسبه نسبت بدهی به درآمددر برخی از موارد وام‌دهندگان موظف هستند علاوه بر دریافت گزارش اعتباری توانایی متقاضیان برای بازپرداخت اقساط وام را مستند کنند. یکی از روش‌های مستندسازی محاسبه نسبت بدهی به درآمد است. این نسبت درآمد ماهانه را در مقایسه با بدهی محاسبه می‌کند. این نسبت در صورتی متقاضی را در طبقه مناسب و معقول قرار می‌دهد که نسبت بدهی به درآمد کمتر از 28 درصد تا 31 درصد باشد. این نسبت هرگز در گزارش اعتباری افراد ارائه نمی‌شود و نقشی در مدل‌های اعتبار سنجی ارائه شده توسط موسسات اعتبار سنجی ندارد. ( رتبه اعتباری )مدل‌های امتیازدهیبرخی از وام‌دهندگان مدل‌های امتیازدهی خاص خود را برای ارزیابی وام دارند، اما این مدل‌ها متفاوت از مدل‌های اعتبار سنجی ارائه‌شده‌ توسط موسسات اعتبار سنجی ( نمره اعتبار ی – امتیاز اعتباری ) هستند. درآمد یکی از عامل‌هایی است که در این مدل‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد که هرگر در گزارش اعتباری ارائه نمی‌شود. این مدل‌ها سفارشی هستند و کاملا با مدل‌های اعتبار سنجی ( رتبه اعتباری) تفاوت دارند. هر وام‌دهنده از مدل مخصوص خود استفاده می‌نماید. وام‌دهندگان همچنین می‌توانند انواع دیگری از اطلاعات که در گزارش اعتباری ( رتبه اعتباری ) افراد وجود ندارد و توسط موسسات اعتبار سنجی ارائه نمی‌شود را درخواست نمایند ( یا داده‌ها را از روش‌های دیگری دریافت کنند) که به مدل‌های امتیازدهی آنها بستگی دارد. ( رتبه اعتباری )بنابراین با وجود آنکه درآمد سالانه و حقوق در اعتبار سنجی افراد نقشی ایفا نمی‌کنند و بخشی از گزارش اعتباری ( رتبه اعتباری )و نمره اعتباری محسوب نمی‌شوند. گاهی از سوی وام‌دهندگان به عنوان عامل مهمی در تایید وام به کار می‌روند. ( رتبه اعتباری )