مورچه ها چه نقشی در گسترش جمعیت شته ها دارند؟
مورچه ها یکی از عوامل اصلی بقای جمعیت شته ها به شمار می روند. مورچه ها از شته ها در برابر آب و هوا و دشمنان طبیعی محافظت می کنند و آنها را از گیاهان پژمرده به گیاهان سالم منتقل می نمایند. مورچه ها به واسطه شاخک های خود، موجب تحریک شته ها به ترشح عسلک می گردند. آنها غذای مورد نیاز خود را از ترشح عسلی که شته ها از خود دفع می کنند، تامین می نمایند. عسلک حاصل از شته ها باعث می گردد مورچه ها به سمت آنها گرایش پیدا کنند. از این رو شته ها را گاو شیری مورچه ای می خوانند چراکه مورچه ها نقش حفاظت کننده ای برای شته ها به همراه دارند.
عسلک، مایع چسبناک غنی از شکر است که حاصل تغذیه شته ها از شیره نباتی گیاه می باشد. شته ها به واسطه خرطوم خود، به بافت آوندی گیاه نفوذ کرده و باعث ترشح ماده ای به نام عسلک می گردند. وجود عسلک، زمینه ای برای جلب گرد و غبار و رشد قارچ های کپک دوده ای را فراهم می نماید که به موجب آن روزنه های تنفسی گیاه مسدود شده و عمل فتوسنتز صورت نمی گیرد.  عسلک به عنوان عامل  ثانویه در تشدید خسارت نقش مهمی ایفا می نمایند.