وقتی بریس میلواکی برای اولین بار دور بدنتان بسته می‌شود، چه احساسی پیدا می‌کنید؟
احساستان بعد از بستن بریس کاملاً با آنچه انتظارش را دارید، متفاوت خواهد بود. دست و پا گیر بودن و آزاردهنده بودن بریس باعث می‌شود که احساس کنید یک تن آجر روی بدنتان قرار گرفته است. کمربند بسیار محکم دور بدنتان بسته می‌شود و احساس می‌کنید که کمرتان در پنجه‌ای آهنین گیر افتاده است. بخش میانی کمربند روی مفاصل ران قرار می‌گیرد و شما را سفت و محکم نگه می‌دارد. لبه‌های بالایی و پایینی کمربند گاهی اوقات بسیار تیز است. بریس میلواکی بدن را محکم در موقعیتی کاملاً صاف نگه می‌دارد و هیچ فضایی برای تکان خوردن باقی نمی‌گذارد. خودتان می‌دانید که حلقه‌ای فلزی سرتان را در حصار خود گرفته و محکم نگه داشته و ستون فقراتتان را می‌کشد. طبیعی‌ترین خواسته هر انسانی در دنیا این است که بتواند سرش را تکان بدهد و پایین را نگاه کند، اما بریس میلواکی این حق را از شما سلب می‌کند؛ در واقع بریس میلواکی به گونه‌ای طراحی شده است که مجبور شوید بالا را نگاه کنید.
بریس میلواکی کاملاً وجودش را به شما تحمیل می‌کند. عادت کردن به بریسی که بدنتان را می‌کشد تا در موقعیت جدید قرار بدهد و اجازه نمی‌دهد که آزادانه حرکت کنید، اصلاً آسان نیست. به سرعت از قرار گرفتن در این وضعیت ناراحت کننده خسته می‌شوید، اما پرستار یا پدر و مادرتان اجازه نمی‌دهند که بریس را دربیاورید. زندانی شدن داخل این کمربند پلی اتیلنی باعث می‌شود که کمرتان تا درجه اشباع عرق کند و لباس زیر کمربند کاملاً خیس شود. به علاوه کمربند روی لگنتان ساییده می‌شود، پوستتان را زخم می‌کند و وقتی سعی می‌کنید، پاهایتان را بلند کنید به پاهایتان می‌چسبد. پد چانه روی چانه ساییده می‌شود و آن را سرخ و ملتهب می‌کند. بریس به طور کلی بسیار بسیار ناراحت کننده است.