غزل شماره 211 حافظ به نام دوش در حلقه ما قصه گیسوی تو بود
دوش در حلقه ما قصه گیسوی تو بود
تا دل شب سخن از سلسله موی تو بود
دل که از ناوک مژگان تو در خون می‌گشت
باز مشتاق کمانخانه ابروی تو بود
هم عفاالله صبا کز تو پیامی می‌داد
ور نه در کس نرسیدیم که از کوی تو بود
عالم از شور و شر عشق خبر هیچ نداشت
فتنه انگیز جهان غمزه جادوی تو بود
من سرگشته هم از اهل سلامت بودم
دام راهم شکن طره هندوی تو بود
بگشا بند قبا تا بگشاید دل من
که گشادی که مرا بود ز پهلوی تو بود
به وفای تو که بر تربت حافظ بگذر
کز جهان می‌شد و در آرزوی روی تو بود
فارماكوكينتيك  
جذب: جذب اين دارو (بخصوص به صورت محلول) از دستگاه گوارش سريع و تقريباً كامل است.  
پخش: حداكثر غلظت پلاسمايي اين دارو طي دو ساعت حاصل مي‌شود.  
متابوليسم: نيمه عمر اين دارو 32-23 ساعت است.  
دفع: اكثر مقدار مصرف شده اين دارو (90-80 درصد) از راه كليه و حدود سه درصد آن از راه مدفوع دفع مي‌شود.  
مکانيسم اثر:  
موارد منع مصرف و احتياط  
موارد منع مصرف: صرع، سابقه بيماري‌هاي تشنجي.  
موارد احتياط: علت بروز سرفه‌ها بايد مورد مطالعه قرار گيرد، زيرا بعضي از سرفه‌ها عامل مهمي در دفاع از نايژه‌ها هستند و درمان علامتي آنها موردي ندارد.  
اشكال دارويي:  
موارد و مقدار مصرف  
درمان سرفه، بخصوص در موارد نارسايي دستگاه تنفس.  
بزرگسالان: مقدار 40-30 قطره يا 2-1 قرص سه بار در روز از راه خوراكي يا مقدار 20 ميلي‌گرم از راه تزريق زيرجلدي، عضلاني يا وريدي مصرف مي‌شود.  
كودكان كوچكتر از سه سال: از راه خوراكي، به ازاي هر كيلوگرم يك قطره سه بار در روز مصرف مي‌شود.  
كودكان بزرگتر از سه سال: از راه خوراكي، مقدار 20-10 قطره سه بار در روز مصرف مي‌شود.  
مكانيسم اثر  
اين دارو از طريق تضعيف مركز سرفه در ناحيه بصل‌النخاع عمل مي‌كند. اثر تضعيف کننده آن بر دستگاه تنفسي كمتر است و حتي اثر تحريكي خفيفي نيز بر روي آن دارد. اثر اين دارو مشابه كدئين است.  
اطلاعات دیگر:  
طبقه‌بندي فارماكولوژيك: سركوب‌كننده مركزي سرفه.  
طبقه‌بندي درماني: ضدسرفه.  
طبقه‌بندي مصرف در بارداري: رده c  
injection: 10 mg/ml, 2ml  
tablet: 40mg  
drop: 60mg/ml  
عوارض جانبي  
اعصاب مرکزي: اشكال در به خواب رفتن، خواب‌آلودگي، سرگيجه.  
دستگاه گوارش: تهوع، ناراحتي‌هاي شكم.  
تنفسي: كاهش خلط سينه.  
مسموميت و درمان  
تظاهرات باليني: خواب‌آلودگي، بي‌خوابي، تهوع، ناراحتي شكمي و كم شدن خلط.  
درمان: در صورت نياز، درمان علامتي توصيه مي‌شود.