بهای شاگردی
هرکس که از دین محمدی روی برگرداند مرتد محسوب شده و طبق شریعت اسلام مجازات مرگ در انتظارش خواهد بود. برای ما ایرانی‌ها که تقریبا همگی مسلمان‌زاده‌ایم، مسیحی شدن خطر بسیار جدی را بدنبال دارد. چه خوب است قبل از اینکه چنین تصمیمی بگیریم کمی به عواقب آن فکر کنیم چنانکه خداوند ما به شاگردانش توصیه کرد. (لوقا ۱۸: ۲۴)
البته وقتی که قضیه جدی بشود و در مواجهه با مرگ قرار گیریم ساده‌ترین کار این است که با دروغی مصلحتی گردن خود را از زیر تیغ نجات دهیم. ممکن است با خود فکر کنیم؛ آیا مسیح واقعا می‌خواهد تا من زندگی‌ام را به این راحتی از دست بدهم؟ درصورتیکه با پنهان داشتن حقیقت هم جان خود را می‌توانم حفظ کنم و هم فرصت بیشتری خواهم داشت تا به دیگران راجع به مسیح شهادت دهم. ذهن نفسانی چنین منطقی را می‌پذیرد اما ذهنی که نور کلام مسیح آن را منور ساخته با منطق دیگری عمل می‌کند.
بگذارید تا به یک نمونه از چنین کسانی -که با منطقی متفاوت عمل کردند-توجه کنیم؛ تنها مردان مسیحی نیستند که شجاعانه رفتار می‌کنند بلکه خداوند این فیض را به زنان نیز عطا می‌کند. خانم «ان آسکیو» همسر «توماس کیم» بود و زمانی که به آموزه‌های پروتستان گروید مورد آزار و اذیت شوهرش قرار گرفت و درنهایت از خانه بیرون انداخته شد. او خانه، همسر و دو فرزندش را به خاطر مسیح از دست داد.
در آن زمان کلیسای کاتولیک تفسیر کتاب مقدس را حق ویژه و انحصاری خود پنداشته و هرگونه تفسیر دیگری از کلام انحراف از دین محسوب می‌گشت. یکی از آموزه‌های آن کلیسا -بر اساس تفسیر تحت‌الفظی آیات متی ۲۶- این است که در مراسم شام ربانی وقتی که کشیش نان و شراب را بدست گرفته و آنها را برکت می‌دهد، نان و شراب بدل به بدن و خون حقیقی مسیح می‌شود. اصلاحگران کلیسا پی به اشتباهات فراوان کلیسای کاتولیک برده و سعی داشتند تا معنای درست کلام خداوند را به مردم آموزش دهند. «ان آسکیو» این تعالیم را پذیرفته، به خاطرش بهای سنگینی را پرداخته و بی‌خان و مان شد اما قضیه به همینجا خاتمه نیافت. به زودی او را به حضور کلیسا آورده و مخالفینش گفتند: «ای زن احمق، آیا ادعا می‌کنی که کشیش نمی‌تواند نان را به بدن مسیح بدل سازد؟» وی پاسخ داد: «بله حضرت آقا، من خوانده‌ام که خدا آدمی را آفرید ولی هیچ کجا نخوانده‌ام که آدمی خدا را بیافریند و هرگز هم نخواهم خواند. آنچه شما بدن مسیح می‌نامید یک تکه نان است و برای اثبات این حقیقت، آن نان را به مدت سه ماه در جایی بگذارید تا ببینید که چگونه کپک می‌زند.»
از آنجا وی را به سیاه‌چال برج لندن انتقال داده و مورد شکنجه قرار دادند تا توبه کرده و نظر کلیسای کاتولیک را بپذیرد. یکی از ابزارهای شکنجه تختی بود که محکوم را در روی آن گذارده و دست و پایش را به تدریج با رسیمان از دو سمت مخالف می‌کشیدند تا حدی که مفاصل از هم جدا می‌شد. در اثر این شکنجه‌ها وی معلول شد ولی ایمان خود را انکار نکرد. سپس وی این دعا را نوشت: «خداوندا عیسی مسیح، اکنون دشمنان من بیش از تارهای موی سرم هستند اما مگذار تا با کلام بیهوده خود بر من غلبه کنند، تو به جای من با آنها مقابله کن زیرا به تو اعتماد ورزیده‌ام. ایشان با همه غضب و نفرتشان به من هجوم آورده‌اند، من که مخلوقی بس ناتوانم. اما از تو ای نجات‌دهنده عزیزم درخواست دارم تا آنها را به خاطر خشونتشان به من ببخشایی. دیدگان کورایشان را باز فرما تا از این به بعد کاری را انجام دهند که پسندیده توست. چنین باد خداوندا»
در روز ۱۸ ژوئن ۱۵۴۶ میلادی کلیسای کاتولیک او را به طور رسمی مرتد اعلام نمود. مجازات چنین افرادی درآن زمان مرگ با آتش بود. وی را به محله‌ای در لندن به نام «سمیث فیلد» برده، به سکویی چوبین به زنجیر کشیده و بر توده هیزم زنده زنده به آتش سپردند. وی تنها یک نمونه از ایمانداران استوار مسیحی است و قدرتی که خداوند به پیروانش در زمان نیاز عطا می‌کند تا به خاطر نام او ایستادگی کنند. «لیکن تا به مرگ وفادار بمان که من تاج حیات را به تو خواهم بخشید.» (مکاشفه ۲: ۱۰)
دکتر زرین‌قلوب. لندن. پاییز ۲۰۱۸
anne askew
smithfield
منبع:
foxes book of martyrs: john foxe
> 
> «چون استیفان را سنگسار می‌کردند، او دعا کرده گفت: ای عیسای خداوند، روح مرا بپذیر. سپس زانو زده و به آواز بلند ندا در داد که؛ خداوندا، این گناه را به پای ایشان مگذار. این را بگفت و بخفت.» (اعمال رسولان ۷: ۵۹-۶۰)
> 
> 
> 
«توماس کرانمر» این بدشانسی را داشت که در زمان هنری هشتم، اسقف اعظم کلیسای کنتربری انگلیس باشد. اما با سیاست چرخش به هر سمتی که باد می‌وزد زنده ماند. وی به خاطر موقعیتی که داشت و بنا به ضرورت و خواسته پادشاه بر طلاق‌های مکرر او مهر تایید زده و زنهای او را به مرگ محکوم ساخت. زمانی هم که شرایط ایجاب می‌کرد اقتدار پاپ را رد نمود ولی در طول عمرش هیچ قدم شجاعانه و قهرمانانه‌ای برنداشت.
وی با گذشت زمان پیر و پخته‌تر شد؛ کتاب معروف «دعای عمومی کلیسای انگلیس» را تدوین کرده و بیشتر و بیشتر علاقمند به الهیات کلیسای اصلاحگر شد. وقتی که پسر هنری هشتم -یعنی ادوارد ششم- در جوانی درگذشت، و ماری کاتولیک قصد جانشینی او را داشت، توماس سعی کرد تا مانع این کار شود. هرچند که موفق نشده و ماری -معروف به خونخوار- به سلطنت رسید. ماری قصد داشت تا کلیسای انگلیس را دوباره به فرمان حیطه اقتدار پاپ و تعالیم کاتولیک بازگرداند. وی بدین منظور دستور به آزار، اذیت و کشتار پروتستانها و بویژه رهبران اصلاحگر داد.
دو تن از رهبران این گروه  -یعنی لاتیمر و ریدلی- که از دوستان کرانمر بودند،  با بشارت کلام خداوند باعث نجات عده زیادی از مردم شده بودند. به دستور ملکه هر دو ایشان دستگیر شده و پس از بازجویی و آزار چون توبه نکردند به عنوان مرتد به مرگ با آتش محکوم شدند. وقتی که حکم در باره دوستان کرانمر به اجرا گذارده می‌شد، ملکه وی را مجبور به تماشای آن صحنه هولناک نمود.
بعد چندی او را دستگیر، زندانی و شکنجه کردند تا از اعتقادات خود بازگردد. در نتیجه ماه‌ها شکنجه و آزار شدید توسط کاتولیکها در زندان سرانجام اسقف پیر مقاومتش شکسته شده و یک سری توبه‌نامه را امضاء نمود.
ملکه ماری قصد داشت تا اسقف پیر را درس عبرتی برای دیگران ساخته و این کارش را به معرض نمایش عوام بگذارد؛ کرانمر بایستی در حضور مردم هم توبه‌نامه‌اش را خوانده و هم به وفاداری‌اش به ملکه و کلیسای کاتولیک اعتراف می کرد.
۲۰ مارس ۱۵۵۶ میلادی شبی که قرار بود فردایش توبه نامه خود را بخواند، کرانمر فرسوده و ناتوان پشت میزی در زندان اکسفورد نشسته بود و به زندگی گذشته‌اش، دوستانش که با شجاعت از مرگ نهراسیدند و زور بعد می‌اندیشید. اکنون باید توبه‌نامه‌اش را می‌نوشت تا به همه اعلام دارد که در اشتباه بوده تا با این کارش جانش در امان بماند. پس از جدالی درونی با دستی لرزان و به آرامی قلم به دست گرفت تا نسخه دومی از سخنرانی‌اش تهیه کند.
روز بعد هوا سرد و بارانی بود. توماس توسط نگهبانها به کلیسای سنت ماری آورده شد؛ با دو نسخه از سخنرانی‌اش که داخل پیراهنش پنهان ساخته بود. ملکه و جمعیت حاضر منتظر بودند تا اسقف به اشتباه خود اعتراف نموده و به حقانیت تعالیم کلیسای کاتولیک و اقتدار کامل پاپ مهر تایید زند. کرانمر در برابر آنها بر محل سخنرانی کلیسا ایستاده، شروع به سخنرانی کرده و بعد چنین گفت:...من به این نتیجه رسیده‌ام که بزرگترین اشتباهی که وجدانم را آزرده می‌سازد، بیش از هرچه که در زندگی گفته و به انجام رسانیده‌ام، این بوده که مطلبی را که خلاف حقیقت است اعلام دارم...سپس توضیح داد که توبه نامه‌اش را تحت فشار امضاء نموده و با جسارت فراوان  گفت که تنها به انجیل پاک مسیح ایمان دارد.
نگهبانها به سرعت در میان راهرو بین نیمکتها شتافته و او را از سکوی سخنرانی پایین کشیده و به سوی سکوی مرگ روانه کردند. در محوطه‌ای باز سکویی چوبین قرار داده که دور تا دورش را هیزم و پوشال گذارده بودند. کرانمر به خاطر ایمانش به کتاب مقدس و تعالیم آن به توده آتش سپرده شد. وقتی که شعله‌های آتش زبانه کشید، اسقف پیر دست راستش  را به سوی آتش دراز کرده و فریاد زد: دستی که توبه نامه را امضاء کرده باید اول از همه بسوزد.
کرانمر تمام عمرش همراه جریان آب شنا کرده بود، به هر سو که باد می‌وزید با مهارت چرخیده بود و هیچگاه شجاعتی مردانه از خود نشان نداده بود. اما در روز آخر حیاتش همچون یک قهرمان مسیحی ایستاد و جان باخت؛ روز آخر است که به حساب می‌آید.
برگردان به فارسی از:
on this day: 365 amazing and inspiring stories. by: robert morgan. kindel edition.