دلیل افسردگی چیست؟
افسردگی بسیار پیچیده تر از آن است که با یک جمله ساده بتوان علت آن را توضیح داد. نظریه های متنوع و بسیاری برای منشأ افسردگی مطرح است. برخی از این نظریات عبارتند از : خراب بودن سیم کشی مغز هنگامیکه متخصصان مغز افراد افسرده را اسکن کردند ، متوجه شدند که لوب های پیشانی مغز ، یعنی بخشی از مغز که با فرایندهای شناختی همراه است ، سطح فعالیت کمتری را نسبت به بیماران غیر افسرده نشان می دهد. تصویربرداری های دیگر مغز نیز تجزیه در الگوهای طبیعی پردازش عاطفی را نشان داد که به این معنی است که توانایی بیماران افسرده در سرکوب حالات عاطفی منفی کاهش یافته است. همچنین در تصویر برداری های عملکردی، سطح بالای فعالیت در قسمت آمیگدالای مغز ، مرکز ترس ، علی رغم تلاش های شناختی برای بازآموزی افکار، نیز در افراد افسرده مشهود می باشد. بنابراین ، طبق این تئوری، افسردگی مشکلی در الگوی سیم کشی و ارتباط بین نورون های مغز است. آتروفی و کوچک شدن مغز. افسردگی می تواند با کاهش حجم در  برخی قسمت های مغز مانند هیپوکامپ ، که متعلق به سیستم لیمبیک (مرکز احساسی مغز) است ، همراه باشد. هیپوکامپ عمدتا در  ارسال اطلاعات از حافظه کوتاه مدت به بلند مدت مهم است.هر چه شدت افسردگی بیشتر باشد ، کاهش حجم مغز نیز بیشتر خواهد شد. کوچکی مغز همچنین در لوب های پیشانی مغز و همچنین به خصوص قشر جلوی مغز نیز دیده میشود که مراکز تصمیمات و شناخت احساسی مغز را تنظیم می کند. و در نهایت، به نظر می رسد افسردگی مانع تولد سلول های جدید مغز یا نوروژنز می شود. به همین دلیل ، برخی معتقدند که افسردگی درمان نشده "مخرب ترین بیماری شناخته شده برای بشر" است. عدم تعادل هورمونی. اختلال در تنظیمات سیستم غدد درون ریز نیز ممکن است در افسردگی نقش داشته باشد. برخی مطالعات نشان داده اند که در محور هیپوتالاموس - هیپوفیز - آدرنال (hpa) ، یعنی در محوری که پاسخ بدن به استرس کنترل میشود، نقص هورمونی وجود دارد. هنگامی که فردی در حالت نگرانی و استرس است ، هیپوتالاموس فاکتور آزاد کننده کورتیکوتروپین (crf) و سایر مواد تحریک کننده غده هیپوفیز برای ترشح هورمون های استرس که پاسخ استرس حاد را ایجاد می کند ، تولید می کند. فعال سازی مزمن این محور می تواند به ایجاد افسردگی منجر شود. یعنی بدن بطور دایمی در حالت استرس (از نظر هورمونی) قرار می گیرد. ژنتیک. الگوهای ژنتیکی بسیاری وجود دارد که می تواند آسیب پذیری فرد را نسبت به افسردگی و سایر اختلالات خلقی افزایش دهد ، اگرچه برخی از این ویژگی های ژنتیکی هنوز مشخص نشده است ولی تا کنون صدها ژن شناسایی شده است که وجود آنها احتمال افسردگی را افزایش می دهند. مثلا دانشمندان ژنی را شناسایی کرده اند که ممکن است با اختلال دوقطبی مرتبط باشد و همچنین متخصصان جهش های ژنتیکی رایجی را در افرادی که دچار افسردگی بالینی در صورت مواجهه با حوادث آسیب زا در زندگی میشوند را کشف کرده اند. التهاب مغز. برخی پزشکان مثلاً دیوید پرلموتر ، پزشک متخصص مغز و اعصاب مشهور آمریکایی عقیده دارند که سنگ بنای تمام بیماری های جدی سیستم عصبی - از جمله افسردگی ، دمانس، اضطراب و اختلال دو قطبی - التهاب است و برجسته ترین محرک های التهاب در رژیم غذایی ما گلوتن و قند است. ما نمی توانیم التهاب مغز خود را مانند سایر اعضای بدن احساس کنیم ، بنابراین به ندرت نوعی غذایی را که می خوریم با روحیه خود مرتبط می دانیم. افسردگی در 52 درصد افراد حساس به گلوتن مشاهده می شود.
سروتونین در بدن ما سروتونین یک انتقال دهنده عصبی است که از آمینو اسید ضروری تریپتوفان (نام شیمیایی ، 5-هیدروکسی سیتریپتامین یا 5-ht) تولید میشود. سروتونین در دستگاه گوارش و مغز ما تولید می شود و در سیستم عصبی مرکزی و پلاکت های خون نیز یافت می شود.  لیست مختصری از عملکردهای سروتونین در بدن ما شامل تأثیر بر سلولهای مغزی ما از طریق روش های مربوط به خلق و خو و همچنین تنظیم میل جنسی است. سروتونین، همچنین بر عملکرد جنسی ، حافظه ، یادگیری ، خواب ، تنظیم غدد درون ریز، اشتها ، تنظیم دمای بدن و حتی برخی رفتارهای اجتماعی تاثیر می گذارد و علاوه بر این روی  عملکرد سیستم قلبی عروقی و عضلات ما نیز تأثیر گذار است. کمبود سروتونین برخی مواد می توانند منجر به آسیب دائمی سلولهای عصبی تولید کننده سروتونین و سایر انتقال دهنده های عصبی شوند و در نتیجه می توانند سطح سروتونین را کاهش دهند. مانند: فلزات سنگین ، آفت کش ها ، داروهای خاص، کمبود نور خورشید  برخی از مشکلاتی که به سطوح پایین سروتونین نسبت داده می شوند عبارتند از: افسردگی اضطراب اختلالات اشتها اختلال هراس و وحشت زدگی عزت نفس پایین اختلال وسواسی اجباری افکار منفی بی خوابی سو مصرف الکل درد مزمن چاقی فیبرومیالژیا میگرن سندرم روده تحریک پذیر سندرم قبل از قاعدگی