چرا توجه به سکته مغزی در فرد مبتلا به کوید 19 از اهمیت بیشتری برخوردار است؟
ویروس کرونا در حال حاضر سیستم‌های بهداشتی زیادی را تحت فشار قرار داده و تأخیرها ممکن است به دلیل کمبود امکانات انتقال اتفاق بیفتد زیرا ممکن است تمام بیمارستان‌های تعیین شده برای کرونا، آماده بیمار دچار سکته نباشند. تأخیر بیشتر در ارزیابی سریع بیمار، تست و آزمایش و ترس بیماران برای دریافت کمک به موقع، باعث می‌شود درمان سکته مغزی در زمان کوید 19 چالش برانگیزتر شود.
با توجه به خطر بالای لخته شدن، به ویژه با بیماری شدید کوید19، استفاده از داروهای رقیق کننده خون مانند هپارین برای جلوگیری از لخته شدن خون در مغز، ریه، پاها و سایر بافت‌ها در بیماران بستری منطقی است. با این حال، این استراتژی باید در برابر خطر کم خونریزی مغزی متعادل شود.
در بیمارانی که ظرف چند ساعت از شروع علائم سکته مغزی به بیمارستان مراجعه می‌کنند، هیچ مدرکی مبنی بر نیاز پزشکان به تغییر درمان وجود ندارد. استراتژی‌های حذف لخته مبتنی بر کاتتر، داروی تجمع دهنده لخته در بهبود نتایج بسیار موثر است.
به دلیل ویروس کرونا، درمان معمول بیماران سرپایی تغییر نکرده است. داروهایی مانند آسپیرین، کلوپیدوگرل، وارفارین، آپیکسابان و سایر داروها برای جلوگیری از پیشرفت یا عود سکته مغزی تجویز می‌شوند. به بیماران مبتلا به سکته مغزی بزرگ یا خونریزی مغزی، مداخله جراحی مغز و اعصاب پیشنهاد می‌شود. مراقبت‌های عصبی-حیاتی پیشرفته علی‌رغم فشار بر ظرفیت بستر icu در طی این بیماری همه گیر در دسترس است. برای کنترل فشار خون و سطح قند خون، جلوگیری از عوارضی مانند ذات الریه آسپیراسیون و درمان تب و هرگونه عفونت ضروری است. مشخص نیست که آیا با استفاده از داروهایی که برای درمان کرونا مانند remdesivir و tocilizumab استفاده می‌شود می توان خطر سکته را کاهش داد یا نه.