آیا برای درمان همه تومور های مغزی از جراحی استفاده می شود؟
همه ی تومورها نه ولی در اغلب موارد درمان تومورهای مغزی جراحی هست. تومورهایی که خیلی کوچک هستند یا رشد آنها خیلی آهسته است و علائم و خطری برای بیمار ایجاد نمی کنند یا برخی از تومورها که در نواحی غیرقابل دسترسی مغز وجود دارند، خب اینها را نمی شود جراحی کرد ولی در اغلب موارد تومورهای مغزی نیاز به جراحی دارند چون این تومورها به خاطر محل قرارگیری شان گاهاً ایجاد علائم می کنند. می توانند باعث اختلال بینایی بشوند، اختلال تکلم بشوند، اختلال در حرکت اندام ها و فلج اندام ها شوند، حتی در برخی از نواحی مغز اختلالات رفتاری و خلقی هم می توانند ایجاد کنند. به خاطر اثر فشاری ای که این تومورها چون گاهاً خیلی بزرگ می شوند، روی مغز ایجاد می کنند به هر حال باید این جراحی شود و تومور را در بیاوریم تا آن علائم برطرف شود.  گاهاً تومورها داخل خود نسج مغز هستند و این آسیب های خیلی زیادی به مغز می زند اگر جراحی و بعد به دنبال آن درمان ها تکمیلی ای مثل رادیو تراپی و شیمی درمانی نشوند. بنابراین اگر به طور کلی بخواهیم بگوییم اکثر تومورهای مغزی نیاز به جراحی دارند ولی درصد قلیلی هم هستند که می شود با روش های غیرجراحی بیمار را تحت نظر گرفت یا از روش های مدرن دیگری که الآن هست مثال گامانایف یا رادیو تراپی یا سایبر نایف، از آنها استفاده کرد که بدون جراحی بیماران تومور مغزی را تحت درمان قرار بدهیم.
خونریزی های مغزی معمولاً به خاطر بالارفتن فشار خون در بیماران ایجاد می شود. گاهی هم به خاطر وجود یک ضایعات عروقی مادرزادی که در مغز برخی از افراد هست این خونریزی ها به وجود می آید. در مواردی که حجم این خونریزی ها کم باشد و باعث اختلال شدید هوشیاری بیمار نباشد یا حیات بیمار را تهدید نکند، می شود که این خونریزی های مغزی را با درمان های غیرجراحی مداوا کرد. یعنی بیمار در آی سی یو تحت نظر می ماند، خونریزی او مدام توسط سی تی اسکن بررسی می شود، اگر خونریزی افزایش پیدا نکند و حیات بیمار را به خطر نیندازد می شود که جراحی نکرد.  ولی خیلی از موارد هم هست که حجم این خونریزی زیاد است و روی بافت مغز فشار می آورد و باعث افت هوشیاری و یا به کما رفتن مریض و یا حتی به مخاطره انداختن حیات بیمار می شود. در این موارد حتماً باید خونریزی مغزی جراحی شود.