قانون تجارت و معاملات صوری
ماده ۳۵۷ قانون تجارت:حق‌العمل‌کار کسی است که به اسم خود ولی به حساب دیگری (‌آمر)معاملاتی کرده و در مقابل حق‌العملی دریافت می‌دارد.
‌ماده ۳۷۵ قانون تجارت:در هر موردی که حق‌العمل‌کار شخصاً می‌تواند خریدار یا فروشنده واقع شود اگر معامله را به آمر بدون تعیین طرف معامله اطلاع دهد‌خود طرف معامله محسوب خواهد شد.
با توجه به اینکه در صورتحسابهای غیر واقعی یکی از طرفهای معامله از نام غیر واقعی جهت مخفی نمودن قعالیت خود استفاده کرده ، عملا“ به حساب خود وبه نام دیگران فعالیت کرده لذا به استناد ماده ۳۵۷ قانون تجارت و تبصره ۲ ماده ۱۶۹ مکرر وتبصره ماده ۱۵۷ ق.م.م می توان مالیات را از صاحب واقعی درامد مطالبه نمود
و به استناد ماده ۳۷۵ در صورتی که حق العمل کار نتواند طرف واقعی معاملات را مشخص کند خودش خریدار یا فروشنده حسب مورد تلقی ومشمول پرداخت مالیات خواهد بود.
چک عادی به چکی گفته می‌شود که اشخاص، عهده بانک‌ها به حساب جاری خود صادر کرده و دارنده آن تضمینی جز اعتبار صادرکننده آن ندارد. گیرنده وجه چک ممکن است خود صادرکننده یا حامل چک بوده و یا این که چک در وجه شخص معین و یا به حواله‌کرد آن شخص صادر شده باشد، این چک‌ها به دو دسته چک‌های وصولی و برگشتی تقسیم می‌شود.
چک وصولی به چکی گفته می‌شود که صحت آن مورد تایید بانک عهده بوده و بانک نسبت به پرداخت آن اقدام کرده است. چک برگشتی به چکی گفته می‌شود که در هنگام ارائه به بانک جهـت وصول، به دلایل ذیل غیر قابل پرداخت است.
1) امضا مطابقت ندارد.
2)نقص امضا داردـ
3) مغایرت تاریخ عددی و حروفی.
4) امضا چک مخدوش است.
5) مندرجات چک مخدوش است.
6) مبلغ حروفی با عددی چک مغایر است.
7) حساب مورد نظر مسدود است.
8) چک با این سری و سریال مسدود است.
9) حساب دارای کسر موجودی است.
10) حساب مورد نظر فاقد موجودی