پلی فسفات یا فیلتر پلی فسفات یا رسوب گیر پلی فسفات پکیجی چیست ؟
تری سدیم فسفات با فرمول شیمیایی ( na۳po۴ ) یک ترکیب شیمیائی امولسیون کننده ، قلیائی قوی با ph معادل ۱۲ است و در آب براحتی قابل حل می باشد. در صنایع غذائی به وفور استفاده می شود به طوری که از این ترکیب برای بهبود بافت پنیر و حفظ لزجت شیر و جلوگیری از جدا شدن فاز آبی در شیر منجمد، استفاده می‌شود. نوعی ترکیب از سدیم و فسفر است. این ماده در تولید لاستیک، شوینده ها و چاپ عکس کاربرد دارد. در پودرهای لباس شویی ( همچنین صنایع تصفیه برق آبی ) باعث از بین رفتن سختی آب می شود، همچنین به عنوان مواد نگه دارنده نیز گزینه خوبی به حساب می آید.
مشخصات تری سدیم فسفات:  
پودر سفيدي است كه به نام‌هاي فسفات سديم، پنتاسديم تري فسفات, تری سدیم فسفات و stpp شناخته شده و در گرفتن سختي آب بخصوص در پودرهاي لباس‌شويي و هم‌چنين در تهيه مواد غذايي به كار می رود.
موارد مصرف:  
عمده صنايع مصرف‌كننده اين ماده شيميايي شامل كارخانجات توليد مواد شوينده، صنايع تصفيه آب، صنايع غذايي، صنايع سراميك‌سازي، معدني، صنايع توليد كاغذ, صنايع پتروشيمي و نیروگاه ها مي‌باشد.
در اثر گرم شدن آب، نمكهاي كلسيم و منيزيم محلول در آب به كربنات هاي نا محلول تبديل گرديده و بصورت كريستالهاي آهكي بر روي جداره لوله ها و ساير تجهيزات ايجاد رسوب مي كنند. حل شدن مقدار كمي پلي فسفات در آب مانع بوجود آمدن كربناتهاي نامحلول و درنتيجه باعث جلوگيري از بوجود آمدن رسوب در سيستم مي گردد.
ضد رسوبهاي و فیلترهای پلي فسفات راه حلي مناسب و موثر و اقتصادي جهت جلوگيري از بوجود آمدن رسوبهاي ناشي از آبهاي سخت که در اثر گرم شدن آب به وجود می آیند می باشد .
کربن فعال (به انگلیسی: activated carbon) یا کربن اکتیو به گروهی از مواد کربنی با پوکی و سطح داخلی بالا اطلاق می‌شود که به‌دلیل مساحت داخلی قابل توجه، ساختار پوک و منفذی، ظرفیت جذب بالا، قابلیت فعال‌سازی مجدد سطح و همچنین قیمت پائین در مقایسه با جاذب‌های غیرآلی مانند زئولیتیک، مادهٔ منحصربه‌فردی می‌باشند. کاربرد مهم و قابل اهمیت آنها در جداسازی بو، رنگ، مزه‌های غیردلخواه از آب در عملیات‌های خانگی و صنعتی، بازیافت حلال، تصفیه هوا به‌ویژه در رستوران‌ها، صنایع غذائی و شیمیائی می‌باشد.
کربن فعال از پیرولیز موادکربنی از قبیل چوب، زغال‌سنگ ، هسته یا پوسته میوه‌ها مانند پوسته نارگیل حاصل می‌گردد و در مراحل بعدی تحت عملیات فعال‌سازی قرار می‌گیرد. پیرولیز موادکربنی، بدون حضور هوا، باعث تخریب مولکول‌های غیرآلی می‌شود که یک ماده پودری کربنی از آن ایجاد خواهد شد. جسم تولیدشده دارای سطح ویژه و تخلخل بالایی می‌باشد. سه فرایند اصلی برای فعال سازی کربن در نظر گرفته می شود: 1- فعال‌سازی با بخار 2- فعال‌سازی با دی اکسید کربن 3- فعال‌سازی شیمیایی
در میان سه روش بالا فعال‌سازی با بخار بهترین گزینه به لحاظ زیست محیطی و اقتصادی است درحالی‌که فعال‌سازی شیمیایی بیشترین سطح و تخلخل را حاصل می‌کند.