اضطراب جدایی در کودکان چیست؟
اضطراب جدایی در اوایل کودکی، یک مرحله از رشد طبیعی است. در دوران نوزادی، کودکان با والدین و محیط خانه خود آشنا می‌شوند. آن‌ها با والدین و یا مراقبان خود راحت می‌شوند و می‌آموزند چه انتظاری از آن‌ها دارند. در حدود سنین 8 تا 14 ماهگی کودکان در شرایط و مواجه با افراد ناآشنا احساس ناراحتی و ترس می‌کنند. جدا شدن از والدین در این مرحله از رشد می‌تواند باعث شود که کودکان احساس تهدید و ناامنی کنند. در زمان جدایی از والدین، کودکان ممکن است ابراز ناراحتی و پریشانی کنند. کودک ممکن است به شما بچسبد، گریه کند و از جدا شدن از شما اجتناب کند. این احساسات معمولاً در حدود 2 سالگی فروکش می‌کنند. در این زمان کودکان یاد گرفته‌اند که والدین آن‌ها بعداً برمی‌گردند. برای کمک به کودکان در گذر از این مرحله با موفقیت، آن‌ها باید بیاموزند که در محیط زندگی خود احساس امنیت کنند، به افراد دیگر به غیر از والدین خود اعتماد کنند و اعتماد کنند که آن‌ها دوباره برمی‌گردند. اضطراب جدایی می‌تواند در طی دوره‌های استرس، از جمله از دست دادن یک عزیز یا حیوان خانگی مورد علاقه، تغییر کلاس‌ها یا تغییر مدرسه، یا انتقال به خانه‌ای جدید بازگردد.
چه زمانی باید نگران باشید و به دنبال درمان و راه حلی برای سلامت روان کودک خود برای اضطراب جدایی باشید:
وقتی ترس و اضطراب اصلاً از بین نرود یا کودک شما بیشتر از 6 سال سن دارد.فرزند شما وقتی از شما جدا می‌شود پریشانی شدیدی از خود نشان می‌دهد.فرزندانتان به دلیل ترس از جدا شدن از شما، تمایلی به رفتن به مدرسه یا مکان‌های دیگر ندارند.اکراه یا امتناع از خوابیدن بدون شما یا یک مراقب همیشگی دیگر کودک در نزدیکی خود.