یک استاد زبان نیتیو (یعنی مدرسی که زبان مادری خودش رو تدریس کنه) بهتره یا یک استاد دوزبانه که زبان دومش رو به زبان آموزانی که با زبان مادریشون آشناست تدریس میکنه؟
میتونم بگم هر کدام از این نوع اساتید مزایا و معایب خاص خودشون رو خواهند داشت. به طور کلی باید همه اساتید زبان با روش های تدریس نوین آشنا باشند و دوره های تربیت مدرس رو گذرونده باشند.
پشتیبانی مناسب مهم ترین ویژگی هست. شاگرد نباید احساس کند که موسسه پس از ثبت نام زبان آموز دیگر تعهدی ندارد. پشتیبانی از لحاظ رسیدگی به مشکلات ورود به کلاس و موارد این چنینی از مهمترین موارد هست.