حدود اختیارات مالکین در آپارتمان ها؟
مالکیت در آپارتمانها به دو قسمت تقسیم میشود :
مالکیت قسمت هاي اختصاصی
مالکیت قسمتهای مشترك
مالکیت قسمت های انحصاری:
به موجب ماده 30 قانون مدنی مالک می تواند هر تصرفی را که مایل باشد در واحد اختصاصی خود به عمل آورد و مانع از تصرف و انتفاع سایرین بنابراین مالک آپارتمان می تواند قسمت اختصاصی خود را نقاشی کندو کفپوش آن را تجدید کرده و هر نوع عملیاتی را که برای استفاده بهتر از قسمت اختصاصی خود مفید میداند انجام دهد ولیکن این تصرفات نباید ایجاد مزاحمت کند مانند نگه داری حیوان و ایجاد صداهای ناهمجار و... که قابل اعتراض میباشد.
مالکیت قسمت های مشترک:
قسمتهایی از ساختمان است که حق استفاده از آن منحصر به یک یا چند آپارتمان یا محل پیشه مخصوص نبوده و به کلیه مالکین به نسبت قسمت اختصاصی آنها تعلق می گیرد به طور کلی قسمتهایی که برای استفاده اختصاصی تشخیص نشده یا در اسناد مالکیت ملک اختصاصی یک یا چند نفر از مالکین تلقی نشده است از قسمتهای مشترک محسوب خواهد شد قسمتهای مشترک را نمیتوان استفاده انحصاری و انتقال قهری نمود به علاوه انتفاع شرکا از قسمتهای مشترک باید به نحو معمول و متعارف باشد و نباید به گونه ای باشد ک مانع از انتفاع سایر شرکا شود .
حدود اختبارات مالکین نیز در بخش اختصاصی در ماده 125 قانونمدنی اشاره شده است (( هرگاه طبقه تحتانی مال کسی باشد و طبقه فوقانی مال دیگری هریک از آنها می تواند به طور متعارف در حصه اختصاصی خود تصرف کند ))
منظور از اداره ساختمان کلیه اقداماتی است که انجام تعهدات و استیفای حقوق آن را میسر میسازد اداره هر ساختمان برعهده دورکن اصلی تصمیم گیرنده و رکن اداره کننده (هیات مدیره)میباشد.یک یا چند مدیر که برای مدت محدود تعیین شده و قابل عزل می باشند اداره می شوند قانونگذار حداقل و حداکثر تعداد مدیران را پیش بینی نکرده است منتها تصریح کرده است که تعداد مدیران باید فرد باشد و اصل بر صحت عملیات آنهاست مگر خلاف آن اثبات شود.