کودهای جلبک دریایی با کودهای اسید آمینه چه تفاوتی دارند؟
همانطور که می‌دانید جلبک‌های دریایی موجودات زنده‌ای هستند که همانند گیاهان از توانایی فتوسنتز برخوردار هستند به این صورت که عناصر شیمیایی را جذب کرده و طی فرایند فتوسنتز به اسید آمینه‌ها تبدیل می‌کنند. هدف از استفاده از جلبک‌های دریایی در کشاورزی به خاطر محتوای اسید آمینه این موجودات است. جلبک‌های دریایی حاوی طیف زیادی از اسیدهای آمینه هستند که می‌تواند برای کشاورزی مفید باشد.
چون جلبک‌ها منبع آلی و ارزانی هستند و به وفور در دریا یافت می‌شوند یکی از منابع مناسب برای استخراج اسید آمینه محسوب می‌شوند. به این خاطر خیلی از شرکت‌ها جلبک‌ها را جمع‌آوری کرده و با خالص‌سازی آنها در فرایندهای تولید اسید آمینه هیدرولیز کرده و آن را به اسیدهای آمینه یا پپتیدها تجزیه می‌کنند. برای اینکه بتوان از محتوای اسید آمینه جلبک بهره برد باید جلبک را طی فرایندهایی در کارخانه فراوری و هیدرولیز کرد تا اسیدهای آمینه آن آزاد شود. توجه داشته باشید تا این عمل صورت نگیرد گیاه نمی‌تواند جلبک را به فرم خام مصرف کند. باید توجه داشت که چه عصاره و چه خود جلبک دریایی به فرم خام برای گیاه اثرگذاری چندانی ندارد و برای اینکه اسیدهای آمینه آن مورد مصرف گیاه قرار گیرد باید آن را طی فرایندهای شیمیایی هیدرولیز کرد تا اسیدآمینه آن آزاد شده و به فرم قابل جذب برای گیاه درآید. بنابراین این جلبک دریایی زمانی اثرگذار خواهد بود که در فرایند تولید اسید آمینه هیدرولیز شود و در غیر این صورت خود جلبک و یا عصاره آن تاثیری نخواهد داشت.
با ظرفیت سازی در میوه و افزایش تقسیمات سلولی از طریق اجرای برنامه تغذیه‌ای فروت‌ست و استفاده عناصر کلسیم و پتاسیم به همراه آبیاری‌های با مدار کوتاه (فاصله بین آبیاری‌ها کوتاه) می‌توان به درشت شدن میوه‌ درختان کمک کرد. برای مطالعه بیشتر در این زمینه توصیه می‌شود مقاله منتشر شده با عنوان ” راه‌های افزایش درشتی میوه در درختان ” را مطالعه فرمائید.
رنگ‌دانه‌ها در اندام‌های مختلف مانند برگ، میوه و سایر اندام‌ها باعث تولید رنگ‌های مختلف می‌شوند. خود این رنگدانه‌ها از کربوهیدرات و قندهای گیاه شکل می‌گیرند. برای اینکه بتوان میزان قندها را در داخل سلول بالا برد می‌توان از کودهای پتاسیمی استفاده کرد. پتاسیم باعث انتقال قندها از اندام‌های مختلف مانند برگ به میوه می‌شود.