خواص زردآلو
درخت زرد آلو بومی نواحی چین می باشد و هنوز هم بصورت وحشی در این مناطق می روید این درخت در اوائل قرن اول میلادی به آسیا و اروپا راه یافت .درخت زردآلو تا ارتفاع ۶ متر می رسد برگهای آن مانند قلب نوک تیز و برنگ سبز روشن مایل به زرد می باشد . گلهای آن درشت و برنگ سفید متمایل به قرمز است .میوه آن گوشتی و زرد رنگ با طعمی مطبوع و شیرین بوده که در اواسط تابستان میرسد.هسته این میوه صاف ، قهو ه ای و بیضی شکل است، مغز آن در داخل هسته قرار دارد که طعم آن شیرین و گاهی تلخ می باشد .
زرد آلو از سری میوه های پرخاصیت است. برای کسانی قصد اضافه کردن وزن خود را دارند استفاده از جوشانده برگ آن توصیه میشود. این جوشانده اشتها آور بسیار خوبی است . هسته ی زردآلو نیز خالی از خاصیت نبوده و از خواص آن میتوان به ضد صرفه بودن و تصفیه کنندگی خون اشاره کرد.
۱- بازکننده گرفتگی‌های مجاری عروق و نرم کننده سفتی‌ها می‌باشد. ۱۰ صبح و ۵ عصر میل شود.
۲- زردآلوی شیرین، ملین است.
۳- بدبویی دهان را از بین می‌برد.
۴- خیس کرده برگه آن صفراآور و ملین است، آخر شب میل شود.
۵- خیس کرده برگه زردآلو تشنگی را فرو می‌نشاند. ۱۰ صبح و ۵ عصر یا هنگامی که عطش دارد از همه بهتر است.
۶- برای سردمزاجان و کسانی که معده ضعیف دارند و اشخاص کهنسال مضر است. اگر چنانچه میل نمودند بالای آن کمی انسیون بجوند.
۷-  هیچگاه بعداز زردآلو آب سرد نخورید.
۸-  هیچگاه بعد از غذا زردآلو نخورید.
۹-  خوردن زردآلو صبح ناشتا خوب نیست ممکن است باعث دل درد شود. اگر چنین شد کمی از کوبیده انسیون با شکر میل شود.
۱۰-  مغزهسته زردآلو اگر تلخ باشد طبع آن گرم و خشک است.
۱۱-  دانه شیرین آن مقوی نیروی جنسی است و چون دیرهضم است باید با نمک بو داده و خورده شود.
۱۲-  برای از بین بردن کرم معده ۵ گرم از روغن مغز تلخ زردآلو با احتیاط مصرف شود.
۱۳-  برای خرد کردن سنگ مثانه ۵ گرم از روغن مغز تلخ زردآلو با احتیاط مصرف شود. سپس هر ۴ ساعت یک لیوان عرق خارشتری.
۱۴-  برای تسکین بیشتر دردگوش و رفع سنگینی شنوایی چند قطره از روغن دانه تلخ زردآلو در گوش بچکانید. البته بهتر است با پزشک متخصص مشورت شود. زیرا گوش مجرای خارجی برای بیرون راندن روغن ندارد در نتیجه باید شستشو شود.
۱۵-  دم کرده برگ آن کشنده کرم معده است.
۱۶-  شکوفه‌های خشک شده زردآلو خونریزی داخلی و بیرونی را بند می‌آورد.
۱۷-  ضد سرطان است (مخصوصاً سرطان ریه و لوزالمعده).
۱۸-  سعی کنید از دانه تلخ زردآلو حدالامکان استفاده نکنید چون سمی است.
۱۹-  برای کسانی که لاغر هستند خوردن زردآلو در فواصل غذا مفید است.
۲۰-  درمان کننده کم خونی است.
۲۱-  کسانی که کارهای فکری زیاد دارند خوردن زردآلو را فراموش نکنند.
۲۲-  یکی از میوه‌های خوبی است که ورزشکاران بعد از ورزش می‌توانند بخورند. به شرط آنکه بعد از خوردن، آب ننوشند. در زمستان می‌توانند از برگه زردآلو استفاده کنند و در تابستان اگر می خواهند همراه آب باشد از برگه خیسانده در آب استفاده شود.
۲۳-  برای اینکه کمتر عصبانی شویم در فواصل غذا زردآلو را فراموش نکنیم.
۲۴-  ماسک این میوه لطیف کننده پوست صورت و گردن می‌باشد.
۲۵-  وجود فلوئور در زردآلو از پوسیدگی دندان جلوگیری می‌کند.
۲۶-  برای جلوگیری از نفخ خوب است که هسته زردآلو را هم بخوریم.
۲۷-  برای درمان اسهال ۱۰ گرم برگ خشک آن را با آب سرد میل نمایید.
۲۸-  جوشانده شکوفه آن ضد خونریزی است کسانی که خون دماغ می‌کنند چند قطره از جوشانده را در بینی بچکانند خون بند خواهد آمد.
۲۹-  جوشانده برگه زردآلو اسهال‌های صفراوی را درمان می‌کند.
۳۰-  زردآلوی نرسیده برای معده ضرر دارد مخصوصاً کسانی که زخم معده و یا اثنی عشر دارند.
۳۱-  بهترین زمان خوردن زردآلو آن است که ۲ ساعت از غذا گذشته باشد و از درخت زردآلویی که در باغچه منزل کاشته‌اید بکنید و میل بفرمایید.
۳۲-  هیچ گاه بعد از غذا مخصوصاً بعد از شام زردآلو نخورید.
۳۳-  یک ساعت بعد از خوردن زردآلو در آب سرد استحمام نمایید.
۳۴-  برگه زردآلو خیس شده در آب جهت رفع گرمازدگی مفید است.
۳۵-  پتاسیم و اسیدهایی که در زردآلو وجود دارد موجب لینت مزاج و فعالیت کلیه می‌گردد.
۳۶-  برای رفع چروک صورت آب زردآلوی تازه را با کمی شیر و عسل مخلوط نموده ابتدا پوست را با صابون گیاهی شسته سپس با این محلول ماساژ دهید.
۳۷-  پوست‌هایی که خیلی خشک هستند چند برگه خشک زردآلو را در روغن زیتون خیس نموده سپس کوبیده بصورت ماسک روی پوست صورت بگذارید.
۳۸-  برای ترک دست و پا از ترکیب برگه زردآلو که در روغن بادام زمینی خیسانده استفاده شود.
۳۹-  کسانی که بیماری کبدی دارند سعی کنند کمتر زردآلو بخورند یا اینکه بصورت خشک یا مربای آن را بخورند.
۴۰-  برای خانمهای حامله به عنوان عصرانه بسیار مفید است.
۴۱-  کسانی که لک و پیس دارند کمتر زردآلو بخورند.
۴۲-  صمغ درخت زردآلو نرم کننده سینه می باشد بصورت مکیدن.
تمبرهندی به معنای خرمای هندی و زیر خانواده ارغوانیان است.میوه ی کال این میوه دارای گوشتی سبز و بسیار ترش است که اغلب به عنوان چاشنی و برای ترش کردن غذا استفاده می شود.رسیده ی این میوه شیرین تر می باشد وبرای تهیه دسر،مربا،شربت،و... مورد استفاده قرار می گیرد.
مصرف این میوه پس از صرف غذا به هضم و جذب مواد غذایی کمک کرده و رگه‌های فیبری یا آوندهای چوبی آن ملین بوده و رفع کننده یبوست و التیام دهنده همورویید (بواسیر) است.
خرمای هندی را می‌شناسید؟ 
همان خرمایی که هر سه تا ۱۰ عدد آن همچون دانه‌های باقلا در غلافی قرار گرفته و بر خلاف خرمای معمولی طعم ترش و ملسی داشته و کم‌کالری‌تر است. همانی که طبع سردی دارد و مصرف آن در این روزهای داغ به رفع تشنگی و کاهش حرارت درونی بدن کمک می‌کند. نشناختیدش؟ تمر هندی را می‌گوییم! هندی‌ها به این تمر، خرمای خشک هم می‌گویند.در هند نه نتها میوه بلکه گل و برگ های تمبر هندی برای پخت غذا مورد استفاده قرار میگیرد.
گرچه در ایران تمر هندی کاربرد درمانی سنتی خود را تقریباً از دست داده است. اما رب و شیره آن هنوز چاشنی قلیه ماهی جنوبی‌ها بوده و آبادانی‌ها و خرمشهری‌ها از آن در معروف‌ترین خورش‌هایشان استفاده کرده و پوست ماهی را قبل از تنوری کردن به شیره این میوه آغشته یا از آن آش لذیذ و بی‌مثالی تهیه می‌کنند که اگر یک بار امتحانش کنید، مشتری دائم آش تمر هندی می‌شوید.
اما این میوه چه مزایایی دارد؟
میوه‌ای سرد برای مزاج‌های گرم
تمر هندی انواع ترش، ملس و شیرین دارد. غنی از ویتامین c، کلسیم و پتاسیم است، اما ویتامین a و سدیم ندارد. به دلیل ترکیبات اسیدی طبع سردی داشته و با تقلیل اخلاط گرم، دمای بدن را سریع پایین آورده و رفع کننده گرمازدگی، خارش، کهیر، التهابات پوستی، جوش صورت، تنگی نفس ناشی از گرما و تهوع است. صفرابر خوبی است و از این رو یار مهربان کبد و تنظیم‌کننده چربی و تا حدودی کنترل‌کننده کلسترول خون است.
مصرف بیش از حد تمر هندی سبب زخم روده، سنگینی معده و سرفه می‌شود.
برای ریه و طحال خوب نیست و در افراد سردمزاج و سالمندان باعث سستی و ضعف اعصاب شده و اگر از انواع فرآوری شده آن استفاده کنید به دلیل نمک بالایی که به آن می‌افزایند، قاتل فشارخونی‌ها می‌شود .
پتاسیم، بیش‌ترین چیزی است که در آن وجود دارد و در نتیجه میوه‌ای مفید برای مبتلایان به پرفشاری خون است.
این میوه برای افراد سیگاری که ویتامین c بدن آن‌ها به شدت تحلیل می‌رود، موثر است و باعث تقویت قدرت ارتجاعی عروق خونی می‌شود و دوست صمیمی قلب است.
مصرف این میوه پس از صرف غذا به هضم و جذب مواد غذایی کمک کرده و رگه‌های فیبری یا آوندهای چوبی آن ملین بوده و رفع کننده یبوست و التیام دهنده همورویید (بواسیر) است، دربرخی مناطق آسیای شرقی و آفریقا به منظور درمان گلودرد،اختلالات گوارشی، درد بدن و تمیز کننده صورت مصرف می شود. اما نکته مهم آن که تمر شیرین برای مبتلایان به دیابت و افراد چاق محدودیت مصرف دارد.
این تمر لگدتان نزند
مصرف بیش از حد تمر هندی سبب زخم روده، سنگینی معده و سرفه می‌شود. برای ریه و طحال خوب نیست و در افراد سردمزاج و سالمندان باعث سستی و ضعف اعصاب شده و اگر از انواع فرآوری شده آن استفاده کنید به دلیل نمک بالایی که به آن می‌افزایند، قاتل فشارخونی‌ها می‌شود.
اگر هم محصول غیربهداشتی و از انواع وارداتی و بدون برچسب فارسی‌نویس وزارت بهداشت باشد حاوی مهمانان ناخوانده از جمله حشرات زنده، لاروها یا اجساد آن است که با چشم غیرمسلح هم می‌توان آن‌ها را رویت کرد. اما تنیده‌ها، فضولات یا پوسته‌های تخم و شفیره یا کپک‌زدگی محصول چیزی نیست که بتوان آن را به راحتی دید و با عرض پوزش به همراه طعم ترش و دل چسب تمر هندی خورده می‌شود که اگر مسمومتان کند دل پیچه، تهوع، تب و سرانجام اسهال خونی چنان گریبانتان را می‌گیرد که حداقل چهار تا پنج روز خانه‌نشین‌تان می‌کند بنابراین اگر می‌خواهید از این بلای هندی جان سالم به در ببرید، انواع تازه آن را که در بسته‌بندی‌های مقوایی و دارای پروانه بهداشت و تاریخ مصرف است، انتخاب کنید.