برای کشاورزی کود شیمیایی بهتر است یا زیستی؟
این تفکر نادرست را که می‌توان کودهای زیستی را جایگزین کودهای شیمیایی کرد و یا حتی بالعکس کودهای شیمیایی را جایگزین کودهای زیستی (میکروبی) کرد را باید از ذهن خود دور کنیم. از آنجا که کودهای شیمیایی حاوی عناصر ضروری و مورد نیاز گیاه هستند باید آنها را در برنامه‌ غذایی باغات و مزارع خود استفاده کنید و کودهای زیستی (میکروبی) هم به این خاطر که باعث حلالیت و جذب بیشتر عناصر شیمیایی می‌شوند و مزایای دیگری برای کشاورزی دارند باید این نوع از کودها را هم در کنار کودهای شیمیایی مورد مصرف قرار دهید. پس بنابراین برای اینکه به تولید پایدار و منطقی دست یابید باید کودهای زیستی (میکروبی) و شیمیایی را بصورت تلفیقی بصورت زمان بندی شده در قالب برنامه غذایی برای باغات و مزارع مصرف کنید. برای مطالعه بیشتر در این زمینه توصیه می‌شود مقاله " کود شیمیایی یا کود زیستی؟ " را مطالعه کنید.
توجه داشته باشید که ساختار گیاه با آب شکل گرفته و اگر آبیاری صورت نگرفته و و نیاز گیاه تامین نشود اولین واکنش آن با توجه به تولید ترکیبات هورمونی کاهش سطح متابولیسم داخل سلولی خواهد بود. گیاه واحدهای مصرف خود را محدود کرده و این محدودیت مصرف حتی می‌تواند باعث ریزش میوه هم شود اما در درختان مختلف این واکنش متفاوت است مثلا در دانه‌دارها ریزش شدید میوه رخ داده و در هسته دارها ریز بودن میوه اتفاق خواهد افتاد. اما در کل به محض اینکه میوه تشکیل می‌شود باید آب کافی در اختیار گیاه قرار دهیم تا سرعت متابولیسم داخل سلولی گیاه افزایش یافته و میوه درشت شود. اگر آبیاری نداشته باشیم و یا آن را به تعویق اندازیم اولین تبعاتی که می‌توان انتظار داشت ریزش میوه و کوچک ماندن میوه‌ها خواهد بود که همه این‌ها در نهایت به کاهش تولید و عملکرد ختم می‌شود.