فرق ارتوکین تراپی با پی ار پی چیست؟
اثربخشی درمان ارتوکین بر اساس غلظت بالای پروتئین‌های سیگنالینگ درون زا سیتوکین‌ها و فاکتورهای رشد در سرم ارتوکین است. به طور خاص، آنتاگونیست گیرنده اینترلوکین -1 ضد التهابی در غلظت‌های بالا وجود دارد. روند تولید یک سرم عاری از سلول بدون هیچ گونه خطر اثرات احتمالی مضر بر غضروف تولید می‌کند.
اما تزریقات prp، بسته به سیستم مورد استفاده، کنسانتره پلاکت prp = پلاسمای غنی از پلاکت با غلظت بالا از فاکتورهای مختلف رشد است. در این فرایند تولید، پلاسمای غنی از سلول به دست می‌آید.
از نظر علمی ثابت شده است که ترکیبی از فاکتورهای رشد و سیتوکین‌ها و آنتاگونیست‌های آنها برای تأثیرگذاری بر فرآیندهای بازسازی کننده پیچیده، همانند غضروف سازی ضروری است.
در هنگام مشاوره اولیه بیمار، در صورت مناسب بودن این درمان، پزشک امکان استفاده از ارتوكین تراپی را تعیین می‌كند. برای دستیابی به نتایج مطلوب، یک برنامه درمانی فردی ایجاد می‌شود.
این روش درمانی برای بیمارانی که از عفونت حاد یا تب رنج می‌برند، و یا در سه روز گذشته اسهال داشته اند، در هفته قبل در هر زمان آنتی بیوتیک مصرف کرده اند یا در چهار هفته گذشته واکسیناسیون شده‌اند ، توصیه نمی‌شود. ترجیحاً، درمان با ارتوكین باید بر روی بیمارانی انجام شود كه از نظر سلامت كلی پایدار هستند.