زندگینامه آلفرد آدلر - روانکاو خوش بین
آلفرد آدلر روز هفتم فوریه ۱۸۷۰ در روستایی نزدیک وین به نام رودلفشیم به دنیا آمد. مادر او پائولین، زن خانه دار سخت کوشی بود که از هفت فرزندش نگهداری می کرد. پدر او لئوپولد، تاجر غله یهودی، از طبقه متوسط و اهل مجارستان بود. آدلر در کودکی ضعیف و بیمار بود و در ۵ سالگی نزدیک بود در اثر ذات الریه بمیرد.
وضعیت جسمانی نامناسب آدلر با سلامت برادر بزرگترش زیگموند کاملا مغایر بود. تعدادی از خاطرات قدیمی آدلر به رقابت ناخوشایند بین سلامت خوب برادر و بیماری خودش مربوط می شدند. زیگموند آدلر، رقیب دوران کودکی که آدلر سعی می کرد از او پیش بیفتد.حریف ارزشمندی بود و در سال های بعدی در زمینه کار و کاسبی، آدم بسیار موفقی شد و حتی به آلفرد کمک مالی می کرد. اما تقریبا با هر معیاری، آلفرد آدلر خیلی مشهورتر از زیگموند آدلر بود.
با این حال، آلفرد مانند خیلی از فرزندان دوم، تا میانسالی به رقابت با برادر بزرگترش ادامه داد. او یک بار به زندگی نامه نویس خود فیلیس بوتوم (۱۹۳۹، ص ۱۸) گفت: «برادر بزرگتر من آدم سخت کوش خوبی است . او همیشه از من جلوتر بوده … و هنوز هم از من جلوتر است.
فروید و آدلر
زندگی فروید و آدلر چند شباهت جالب با هم داشت. گرچه هر دو از والدین یهودی و متوسط یا متوسط پایین وین بودند، اما هیچ کدام واقعا مذهبی نبودند. با این حال، فرويد بیشتر از آدلر نسبت به یهودی بودن خود آگاه بود و اغلب باور داشت که به علت پیشینه ی خود، مورد آزار قرار دارد. از سوی دیگر، آدلر هرگز ادعا نکرد که مورد بدرفتاری قرار گر است و در سال ۱۹۰۴ که هنوز عضوی از محفل خصوصی فروید بود، به مذهب پروتستان گروید. او با وجود این تغییر مذهب، اعتقادات مذهبی عمیق نداشت و در واقع، یکی از زندگی نامه نویسان او (راتنر، ۱۹۸۳) وی را لاادری می دانست.
آدلر نیز مانند فروید برادر کوچکی داشت که در کودکی مرد. این تجربه اولیه، هر دو مرد را عميقة، اما به صورت کاملا متفاوت، تحت تأثیر قرار داد. فروید به اظهار خودش، به صورت ناهشیار آرزوی مرگ رقیبش، ژولیوس را داشت و هنگامی که او مرد، غرق در احساس گناه و سرزنش خود شد و این وضعیت تا بزرگسالی او ادامه یافت.
در مقابل، به نظر می رسید که آدلر برای ناراحت شدن از مرگ برادر کوچکترش رودلف دلیل محکم تری داشت. یک روز آدلر در ۴ سالگی از خواب بیدار شد و دید رودلف در تخت کنار وی مرده است. او به جای اینکه وحشت زده شود یا احساس گناه کند، این تجربه و نزدیک به مرگ بودن خودش در اثر ذات الریه در سال بعد را چالشی برای غلبه بر مرگ دانست. بنابراین، در ۵ سالگی تصمیم گرفت هدفش در زندگی، چیره شدن بر مرگ باشد. چون پزشکی امکاناتی را برای جلوگیری از مرگ فراهم می آورد، آدلر در همان سنین اولیه تصمیم گرفت پزشک شود.
ازدواج
آدلر در دسامبر ۱۸۹۷ با یک زن روسی کاملا مستقل به نام ریسا اپستین ازدواج کرد. ریسا فمینیست و خیلی سیاسی تر از شوهرش بود. در سالهای بعد، در حالی که آدلر در نیویورک زندگی می کرد، او عمدتا در وین ماند و به تبلیغ دیدگاه های مارکسیستی - لنینیستی پرداخت که با نظر آزادی و مسئولیت فردی آدلر کاملا تفاوت داشت. ريسا بعد از چند سال اصرار شوهرش برای مهاجرت به نیویورک، سرانجام چند ماه قبل از مرگ آدلر به نیویورک رفت تا در آنجا بماند. ریسا که به اندازه شوهرش آمریکا را دوست نداشت، تا زمان مرگش، تقریبا ۲۵ سال بعد از مرگ آدلر، به زندگی در نیویورک ادامه داد.
سرگرمی ها و عقاید آلفرد آدلر
سرگرمی مورد علاقه آدلر موسیقی بود، اما به نقاشی و ادبیات هم علاقه زیادی داشت. او در کتاب هایش اغلب مثال هایی را از قصه پریان، انجیل، شکسپیر، گوته و چند اثر ادبی دیگر اقتباس می کرد. آدلر خود را آدمی معمولی می دانست و طرز رفتار و ظاهر او با این هویت هماهنگ بودند. بیماران او درصد بالایی از افراد طبقه پایین و متوسط را تشکیل می دادند که این در بین روانپزشکان آن زمان اتفاق نادری بود. از جمله ویژگی های شخصی او می توان به این موارد اشاره کرد: نگرش خوش بینانه نسبت به وضعیت انسان، رقابت طلبی شدید همراه با همدلی صمیمانه، و اعتقاد راسخ به برابری زن و مرد که با اشتیاق به طرفداری قاطع از حقوق زنان همراه بود.
مرگ
آدلر از اواسط کودکی تا ۶۷ سالگی بنیه خوبی داشت. بعد، در چند ماه اول سال ۱۹۳۷، در حالی که نگران سرنوشت دخترش والی بود که در مسکو ناپدید شده بود، هنگام سخنرانی در هلند، دردهایی را در قفسه سینه خود احساس کرد. او با نادیده گرفتن توصیه دکتر برای استراحت، به سخنرانی در شهر آبردین، اسکاتلند ادامه داد و در ۲۸ می ۱۹۳۷ در اثر حمله | قلبی درگذشت. فروید که ۱۴ سال از آدلر بزرگتر بود، به مخالفت دیرینه خود با او پایان داده بود. بعد از اینکه فروید از مرگ آدلر با خبر شد، به طعنه گفت: «برای یک پسر یهودی خارج از حومه وین، مرگ در آبردین به خودی خود احوالی عجیب و غریب و دلیلی است برای اینکه او تا کجا پیش رفته است. دنیا به خاطر مخالفت او با روانکاوی، واقعا پاداش خوبی به وی داد»
منبع:
theories of personality
در مدل روانکاوانه‌ی ارائه شده توسط کرنبرگ، یعنی سازمان های شخصیت، ۳ سطح در نظر گرفته شده است. این تقسیم بندی بر اساس مولفه هایی مانند نوع دفاع های روانی ، درک شخص از هویت خود، روابط موضوعی و... استوار است در ادامه ۳ سطح این توصیف روانکاوانه از اختلالات شخصیت را بررسی می کنیم.
سطح شخصیت نوروتیک یا سالم
از دیدگاه کرنبرگ سالم ترین سطح شخصیت در میان سازمان های شخصیت، سطح نوروتیک می باشد. افرادی که شخصیتشان در سطح سازمان نوروتیک است سه مولفه ی زیر را دارا هستند:
1. واقعیت آزمایی سالم
2. درک ثابت از خود (self) و دیگر انسان ها
3. متکی بودن به دفاع های روانی سطح بالا در برابر اضطراب
انسان های با سازمان شخصیت نوروتیک، درک صحیحی از واقعیت دارند. بنابراین آنها می توانند بین آنچه واقعیت است و آنچه نیست تمایز قائل شوند. برای مثال، صداهایی که وجود خارجی دارند را نمی شنوند، یا وقتی شواهدی وجود ندارد مدعی نمی شوند که دیگران در پی صدمه زدن به آنها هستند.
آنها درک خوبی از نقاط قوت و ضعف خود دارند. نوروتیک ها از ارزش های خود آگاه هستند. آنها حس با ثباتی از  مسیرهای آینده و اهداف خود دارند.
آنها می توانند عمیقا به دیگر انسان ها متعهد شوند و به آنها اهمیت دهند. می توانند دیگر انسان ها را همانگونه که واقعا هستند ببینند، یعنی تلفیقی از نقاط قوت و ضعف هایشان. آنها به خوبی با استرس مقابله می کنند. روش آنها برای مقابله با استرس، موثر و سازگارانه است.
سطح شخصیت سایکوتیک
در انتهای مدل سازمان های شخصیت، شخصیت های با آشفتگی بسیار شدید جای دارند. افرادی که شخصیتشان در سطح سازمان سایکوتیک است سه مولفه ی زیر را دارا هستند:
1. واقعیت آزمایی در معرض خطر
2. درک کاملا بی ثبات از خود و دیگران
3. به کارگیری دفاع های روانی نابالغ
در سایکوتیک ها، چون واقعیت آزمایی در معرض خطر قرار دارد، ممکن است توهمات صوتی و یا دیداری وجود داشته باشد. آنها ممکن است دچار هذیان داشتن قدرت فراطبیعی مثل کنترل ذهن دیگران، قدرت پرواز کردن و... باشند. آنها ممکن است باور داشته باشند که پیام های پنهانی را از تلویزیون دریافت می کنند.  
اشخاصی که در سطح شخصیت سایکوتیک قرار دارند، درک واضحی از مرز بین خودشان و دیگران ندارند. بنابراین آنها در تشخیص دادن آنچه در ذهنشان شکل میگیرد با آنچه در دنیای واقعی جای دارد، دچار مشکل جدی هستند. توانایی آنها در مقابله با اضطراب به شدت پایین است و در جامعه عملکرد مناسبی ندارند.
سطح مرزی
در میانه ی مدل سازمان های شخصیت کرنبرگ، سطح مرزی قرار گرفته است. در این سطح واقعیت آزمایی به طور کلی سالم است(بر خلاف سطح شخصیت سایکوتیک). اما انسان های با سطح سازمان روانی مرزی، درک تکه تکه ای از خود و دیگران دارند. (برخلاف نوروتیک ها که درک کامل از خود دارند) به دلیل داشتن درک ناقص از خویشتن، آنها در زمان ها و مکان های متفاوت، درک ثابتی از خود و دیگران ندارند. 
این درک شکننده و پاره پاره از خود،شاخص ترین و متعارف ترین ویژگی سطح شخصیت مرزی است که نتیجه آن مشکلات شدید در روابط بین فردیست. انسان های با سطح سازمان شخصیت مرزی، از مکانیسم های دفاعی ابتدایی استفاده می کنند.
بنابراین آنها توان مدیریت موقعیت های اضطراب آور را ندارند. یکی از اصلی ترین مکانیسم های دفاعی ابتدایی که آنها استفاده می‌کنند، دوپاره سازی می باشد. این دفاع، میل به قراردادن انسان ها و جهان در دو قطب همه-خوب یا همه-بد و جابجا شدن لحظه به لحظه بین این دو قطب شدیدا مخالف است. 
اشاره به این نکته بسیار حائز اهمیت است که استفاده ی کرنبرگ از واژه مرزی برای توصیف سطح میانی سازمان ها، به دیدگاه روان پویشی این اصطلاح باز می گردد. در روان پویشی ، مرزی به معنای مرز بین نوروز و سایکوز است.
اختلال شخصیت مرزی
> این اصطلاح نباید با اختلال شخصیت مرزی dsm اشتباه گرفته شود.
> 
> 
در مدل کرنبرگ مفهوم «اختلال مرزی»، طیف وسیعی از اختلالات، شامل هر اختلال شخصیت شدید، مانند مرزی، خودشیفته ، ضداجتماعی ، اسکیزوئید و اسکیزوتایپال است. 
افراد سالم ممکن است در فهمیدن سازمان شخصیت مرزی دچار مشکل باشند.
فرد سالم ( در سطح نوروتیک ) دقیقا می داند که در یک رفتار و یا یک زمان خاص، چه کسی است.
فرد سالم می داند که اگر لحظه ای رفتار اشتباهی انجام داد، آن رفتار اشتباه، هویت او را تعریف نمی کند.
فرد نوروتیک (سالم) قادر به یادآوری اعمال خوب گذشته اش است و تلاش می‌کند تا دوباره آن را در آینده اجرا کند.
اما انسان های با درک شکننده از خویشتن، به این خوشبختی نیستند. اگر آنها همین الان کار بدی انجام دهند، به معنای حقیقی کلمه تبدیل به شخص بدی می شوند. ( آنها وجود خود را تبدیل به انسانی بد، بدون هیچ پارامتر مثبتی می کنند)
الگوی مشابهی از قطبی سازی، درک آنها از دیگران راتشکیل می دهد. بسته به اینکه شرایط آنها در لحظه چگونه باشد، آنها می توانند بین ایده آل سازی یک نفر و برخورد تحسین آمیز با او، تا ارزش زدایی از همان شخص و برخورد تحقیر آمیز و خصمانه در لحظه ای بعد، جابجا شوند.
مثالی از سطح مرزی
برای مثال اگر یک فرد دوست داشتنی رفتار ناراحت کننده ای انجام دهد، به یکباره تبدیل به "تماماً بد" خواهد شد، بنابراین تمام رفتارهای دوست داشتنی قبل از این یک رفتار ناراحت کننده اش در زمان وجود ندارند. پس این میزان از قطبی سازی، پیوند واقعی با دیگران، از جمله داشتن دوستان پایدار و انتخاب شریک عاطفی را برای او به بسیار مشکل می سازد. همچنین این قطبی سازی عامل رفتار های ناپایدار و تکانشی آنهاست و نتیجه آن، تغییر مدام شغل، شریک عاطفی و اهداف زندگی آنهاست.
مصاحبه stipo براساس نظریه شخصیت کرنبرگ
مصاحبه stipo  یک مصاحبه ساختاریافته است که برای ارزیابی سازمان شخصیت افراد بر اساس مفاهیم روانپویشی کرنبرگ به وجود آمد.. در این مصاحبه سه مفهوم نظریه کرنبرگ یعنی هویت، دفاع و واقعیت‌ آزمایی افراد، مورد سنجش قرار می‌گیرند.
منابع
وبسایت اختلالات مرزی
مقاله اتو کرنبرگ (2004)
کتاب نظریه های عمده درباره اختلالات شخصیت