خواص آفتابگردان
نام های دیگر:گل آفتاب, آذریون, ارواله, طرنشول, عبادالشمس, حشیشه القعرب, زهره الغریب, آذرگون
tournesol- helianthe- annuel- heliathe- sunflower- crand- soleil- fleur du soleil
مشخصات: گیاهی است از خانواده comppositae, یکساله با ساقه قوی و محکم که بلندی آن یک تا ۲/۵ متر هم می رسد.برگ های آن پهن نوک تیز و دندانه دار یا بی دانه و پوشیده از کرک است. گل های آن به صورت طبق دایره ای شکل و بزرگ به قطر معمولا چهل تا پنجاه سانتیمتر که دور آن را زبانه های زرد فراگرفته و در کف گل پر از دانه و تخم می باشد.دانه های آن معمولا به رنگ تیره یا سیاه و مغز دانه ها سفید است،واریته های مختلفی با دانه های سفید و ابلق نیز وجود دارد.
گل افتابگردان:
خواص درمانی:
۱- دافع سموم است،مفتح سد دماغی و کبدی و تقویت کننده معده،جگر و باه است.جهت ام الصبیان و بواسیر مفید است،جراحت ریه را برطرف می سازد،یرقان را درمان می کند،درد دندان را تسکین می دهد.
۲- آن را با گوش داخلی کله خوک بپزید و آب آن را صاف کرده و بنوشید.برای رفع طنین صداهای گوش نافع است.
۳- از عصاره گل های تازه آفتابگردان برای رفع تب،همچنین تب مالاریا استفاده می شود.
تخم آفتابگردان:
خواص درمانی:
۱- مدر و نرم کننده سینه است،برای رفع ناراحتی های برونش ها، حنجره و صاف کردن صدا، ناراحتی های ریوی و تسکین سرفه و سرماخوردگی نافع است.
۲- برای خنثی کردن سم عقرب مفید بوده،بینایی را تقویت می کند.
برگ آفتابگردان:
خواص درمانی:
تازه آن را آب بگیرید و نصف استکان آب آن را بنوشید.قاعدگی را باز می کند و باعث سقط جنین می گردد.
ریشه آفتابگردان:
خواص درمانی:
۱- آب جوشانده آن را در دهان مزمزه کنید.درد دندان را تسکین می دهد.
۲- آن را خشک کنید بعد مثل غبار نرم بسایید،سپس خمیر نموده و بر کمر ضماد نمایید.هوس های جنسی را تقویت می کند.
نام های دیگر:گل آفتاب پرست,آفتاب گردک,دوترالشمس,صامریوما.
مشخصات:
گیاه آفتاب پرست گیاهی است از خانواده گاوزبان boraginaceae، علفی و یکساله به شکل بوته ای با ساقه های چوبی.ساقه آن کوتاه و پوشیده از پرز غباری و بلندی آن به ده تا هفتاد سانتی متر می رسد و خیلی پر شاخه و منشعب است. برگ های آن کامل،پهن ،بیضی،نوک تیز و در تماس با دست زبر و خشن با دمبرگ شبیه برگ شیب و کمی کوچکتر از آن می باشد.گل های آن مجتمع وخوشه ای سفید مایل به زرد و بدون بو و خمیده شبیه عقرب است.
این گیاه در تمام طول تابستان گل می دهدو در آب و هوای مدیترانه ای جنوب اروپا و جنوب غربی آسیا و شمال آفریقا و ایران می روید.آفتاب پرست بیشتر در کنار جاده هاو اراضی سنگلاخ و همچنین در همدان دیده می شود.این گیاه دارای گونه های متعدد است.
طبیعت: گرم و خشک است و درجه حرارت آن بیشتر از درجه خشکی آن می باشد.
خواص درمانی :
۱- اگر آب چهار عدد از سرشاخه های گلدار و تازه آن که شامل برگ و تخم نیز می باشدبگیرید و با عسل شیرین کنید و بخورید،محلل و مسهل بلغم و صفرا و قاعده آور است و اگر با سرگه مخلوط و خورده شود برای رفع سمیت عقرب مفید است.
۲- ۲۰ تا ۳۰ گرم برگ و سرشاخه های گلدار گیاه را در یک لیتر آب جوش دم کنید و آب صاف کرده آن را هر صبح و ظهر و شب یک فنجان بنوشید.سنگ کلیه را دفع می کند.
۳- تازه آن را بکوبید و ضماد نمایید.برای رفع انواع زگیل و اگزما مفید است.
تذکر:این گیاه برای طحال مضراست و مصلح آن عسل می باشد.
برگ آفتاب پرست
خواص درمانی:
آن را بکوبید و با شیر مخلوط نموده ضماد کنید.برای تحلیل بردن ورم پرده دماغ اطفال و همچنین درمان نقرس و رفع پیچیدگی عصب نافع است.
تخم آفتاب پرست
خواص درمانی : 
۱- اگر هشت گرم از آن خرده شود سنگ مثانه را دفع می کند.
۲- آب دم کرده آن را بنوشید تب را قطع می کند.