ساعت کاری چیست؟
در قوانین کار، ماده 51 و تبصره هایی که دارد، آمده است؛ ساعت های کاری مقدار زمانی می باشد که یک کارگر وقت و نیروی خود را برای انجام کار، در خدمت فرد کارفرما قرار می دهد؛ پس در این صورت، ساعت هایی که صرف خوردن صبحانه و ناهار می شود، شامل ساعت کاری نیست.
در ماده 51 قوانین کار گفته شده است: به صورت کلی ساعت های کاری یک کارمند از 8 ساعت در طول شبانه روز و 24 ساعت در طول هفته نباید بیشتر باشد. البته موارد خاص نیز وجود دارند؛ درماده 52 قوانین کار گفته شده است: در کارهای زیان آور و دشوار و زیرزمینی، ساعت کاری از 6 ساعت در طول شبانه روز و 36 ساعت در طول هفته نباید بیشتر شود.
در تبصره ماده 51 آمده است که طرفین (کارفرما، کارمند و قائم مقام این دو) اجازه دارند که ساعت کاری را به صورت توافقی دربعضی روزها کمتر و دربعضی روزها بیشتر تعیین کنند، اما دریک هفته ساعت کاری، نباید از44 ساعت بیشترشود.
ساعت های عادی کار را می توان به روش های مختلفی تعیین کرد:
بر اساس عرف جامعه (آنچه از نظر جامعه معقول باشد یا زیان آور تلقی نگردد.)
بر اساس عرف یک حرفه یا کسب و کار خاص
بر اساس قانون
بر اساس توافق صورت گرفته میان کارمندان با کارفرمایان یا نمایندگان آن ها
ساعت های کاری باید در اوایل شروع فعالیت کارگاه، تنظیم شود و کارفرما و کارمند بر سر آن به توافق برسند. به طور مثال: اگر زمانی کارفرمای یک کارگاه که کارگاهش صبح فعالیت داشته است، بخواهد این ساعت را به شب یا عصر انتقال دهد، لازم است اعضای آن (کارمندان و کارفرمایان) دوباره بر سر این موضوع، به توافق برسند. در شرایطی که یک کارفرما دلایل توجیه کننده کافی داشته باشد می تواند بر اساس ماده 26 قانون کار، ساعت های کاری را تغییر دهد.