اسیدهای معدنی بافت خاک را تحت تاثیر می‌گذارند یا ساختمان آن را؟
آنچه که توسط فعالیت‌های انسانی و زیست محیطی دچار تغییر می‌شود ساختمان خاک است و نه بافت خاک. اضافه کردن اسیدهای معدنی به خاک با کاهش فعالیت میکروارگانیسم‌های مفید و مواد آلی باعث تخریب ساختمان خاک می‌شود که به مرور خاک را به یک خاک فقیر و کویری تبدیل خواهد کرد. استفاده از اسیدهای معدنی شوک سنگینی به جمعیت میکروبی هوازی و مفید خاک می‌گذارد. همچنین با مرگ و تخریب ساختمان خاک موجب از بین رفتن حاصلخیزی خاک می‌شود.
مواد غیرآلی خاک با عنوان مواد معدنی شناخته می‌شوند که از هوازدگی سنگ‌ها تشکیل شده‌اند. خاک‌ها دارای اندازه‌های مختلفی از ذرات معدنی هستند که این ذرات بر اساس اندازه در 3 دسته رس، سیلت و ماسه طبقه بندی می‌شوند. بافت خاک نشان دهنده محتوای نسبی ذرات رس، سیلت و ماسه است. این ذرات با مواد آلی خاک ترکیب شده و ذرات بزرگتری به نام خاکدانه‌ها را تشکیل می‌دهند، از قرار گیری خاک‌دانه‌ها کنار هم ساختمان خاک شکل می‌گیرد. یا ساختمان خاک را میتوان اینگونه تعریف کرد موقعیت جانمایی خاک دانه‌ها یا اجزا بافت خاک نسبت یه یکدیگر را ساختمان خاک می گویند. دقت داشته باشید که ضعف خاک­‌های کویری در بافت آن نیست بلکه در ساختمان خاک است. پس ساختمان خاک از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است چرا که باعث ایجاد فضا به منظور تهویه مناسب برای ریشه و زندگی میکروارگانیسم‌ها می­شود. ساختمان همانطور که از نام ان پیدا است محل زندگی است. ساختمان بر روی زمین محل زندگی موجودات روی کره زمین و ساختمان در داخل خاک محل زندگی میکروارگانیسم های مفید خاک هستند. خاک حاصلخیز یعنی خاکی که دارای ساختمان مناسب باشد.