به نظر شما نیتیو بودن یک استاد زبان انگلیسی چقدر اهمیت داره؟
به نظر من نیتیو بودن استاد یک شمشیر دو لبه است. استاد زبان نیتیو قطعا لهجه و تلفظ بهتری و صحیح داره، روان تر صحبت میکنه، و تجربه طولانی از کاربرد این زبان برای ارتباط و زندگی داره. از سوی دیگه میشه گفت استادی که زبان مادری خودش رو تدریس کنه، تجربه یادگیری اون زبان رو نداره و راه آموختن اون رو به صورت یک زبان دوم طی نکرده. از سوی دیگه استادی که نیتیو نباشه قطعا این زبان رو به صورت آگاهانه آموخته و به عنوان زبان دوم یا سوم یا ... از اون زبان استفاده میکنه، میتونه زبان مورد تدریسش رو به صورت آگاهانه تری به زبان آموزان آموزش بده.
کلاس خصوصی و گروهی تفاوت های زیادی دارند. اولین و مهمترین تفاوت این دو نوع کلاس، سهم زبان آموزان از کلاس هاست. در یک کلاس خصوصی یک ساعته اگه در نظر بگیریم که نصف زمان کلاس رو استاد صحبت کنه و نصف زمان باقی مونده رو استاد، سهم شاگرد از فعالیت در اون کلاس برابر سی دقیقه خواهد بود. اما در یک کلاس با ده زبان آموز، این مدت زمان برای هر زبان آموز به سه دقیقه کاهش پیدا میکنه. برتری کلاس گروهی به اینه که معمولا مباحث متنوع تر و گسترده تری در اون مطرح میشه. در کلاس های گروهی معمولا بیشتر "خوش میگذره". این زمان خوشی رو داشتن در کلاس من یک فاکتور خیلی مهم محسوب میشه. شاگردهایی که من موفق شد چند سال در کلاس نگه دارمشون بهخاطر همین جذابیت کلاس ها بوده. این مورد در کلاس های گروهی نسبت به کلاس های خصوصی با اختلاف بارزی بیشتر هست. یکی دیگه از تفاوت های کلاس های گروهی و خصوصی هزینه کلاس برای زبان آموزهاست. طبیعتا توی کلاس خصوصی زمان صرف یک زبان آموز میشه و هزینه بالاتری خواهد داشت. برای افرادی که از نظر اقتصادی تحت فشار هستند، کلاس زبان گروهی گزینه مناسب تری خواهد بود.