آیا درمانی برای افرادی که به صورت ارثی سیاهی دور چشم دارند، وجود دارد؟
دو دلیل برای تیرگی دور چشم ارثی وجود دارد.
علت اول این است که این تیرگی در افرادی که پوست سبزه یا تیره دارند بیشتر است. عوامل محیطی مثل آلرژی های فصلی، آرایش مکرر و دستکاری کردن دور چشم، می تواند این تیرگی را بیشتر کند. اگر تیرگی ناشی از تیرگی خود پوست باشد، کرم های روشن کننده می توانند تاثیرگذار باشند. لیزر های روشن کننده مثل لیزر کیوسوییچ، جوانسازی پوست، prp و جلسات مکرر کربوکسی تراپی بسیار موثر هستند.
علت دوم تیرگی دور چشم ارثی نازکی پوست ناحیه ی دور چشم است. در این حالت عروق خونی و یا هاله ای از آن ها از روی پوست دیده می شوند و این تیرگی را ایجاد می کنند. اغلب در این افراد از روش هایی مثل تزریق فیلر، تزریق چربی و بوسترها به دور چشم استفاده می شود.
ممکن است افرادی که سابقه ی سیاهی دور چشم دارند، به دلیل افزایش سن بارداری و مقاومت به انسولین که در این دوران رخ می دهد، تیرگی دور چشم هایشان بیشتر شود. اکثر داروهای لایه بردار به خصوص داروهای حاوی ترتینوئین و پیش سازهای آن در دوران بارداری ممنوع هستند. اما می توان از ترکیبات ویتامین ث و کرم های دور چشم حاوی آگالئیک اسید که در دوران حاملگی بی خطر هستند، با درصدهای پایین استفاده کرد. با این که تا کنون استفاده از لیزرها در دوران بارداری عارضه ی شناخته شده ای نشان نداده است، اما توصیه می شود در این دوره به کار برده نشود. در مورد prp و  کربوکسی تراپی هم این ممنوعیت وجود دارد. به طور کلی تا جایی که ممکن است در دوران بارداری باید از روش های تهاجمی پرهیز شود.