سکته مغزی چیست؟
سکته مغزی هنگامی رخ می‌دهد که جریان خون طبیعی به مغز به طور ناگهانی قطع یا مسدود شود. این امر می‌تواند به دلیل خونریزی یا هموراژ haemorrhage موجود از رگ خونی یا لخته شدن رگ خونی باشد. سکته مغزی سومین علت مرگ و میر در سراسر جهان است. 80٪ سکته‌ها به عنوان ايسكميك طبقه بندي می‌شوند، يعني خون رسانی به بخشي از مغز به علت لخته شدن يا انسداد قطع می‌شود و در نتيجه باعث مرگ بافت مغزی می‌شود.
نتیجه سکته مغزی از بین رفتن عملکرد در قسمت آسیب دیده مغز است. ممکن است فرد در کنترل حرکت در یک طرف بدن خود مشکل داشته باشد مثلا روی سر، بازو، پا و صورت تأثیر بگذارد. گفتار، بینایی، بلع، روده و مثانه نیز می‌تواند تحت تأثیر قرار گیرد. احساسات، توانایی تمرکز و حافظه فرد نیز ممکن است تغییر کند.
سکته مغزی اغلب باعث فلج عضلات در یک طرف بدن می‌شود، به این معنی که بیماران عملکرد یکی از دست‌ها و یکی از پاهای خود را از دست می‌دهند. در هفته‌ها و ماه‌های اول بهبودی، فیزیوتراپیست ها با بازماندگان سکته مغزی کار می‌کنند تا این عضلات را تحریک کرده و آن‌ها را در حال کار نگه دارند حتی قبل از اینکه مجدداً حرکت اختیاری آن عضلات را به دست آورند. در صورت بازگشت عملکرد این عضلات، فیزیوتراپی به بیماران اجازه می‌دهد مهارت‌های روزمره خود را دوباره بشناسند و سلول‌های مغزی سالم خود را مجدداً کنترل کنند تا قسمت‌های آسیب دیده بدن را کنترل کنند. این بخشی از خدمات مختلفی است که برای بهبودی سکته مغزی شامل کاردرمانی، پرستاری توان‌بخشی و گفتاردرمانی ارائه می‌شود.