10- در اولین گام باید چه کنم؟
موارد قبل، دورخیز و آماده‌باش بود تا در این مرحله، گام اجرایی اول را بردارید. تا حد ممکن، گام اول را سبک بردارید تا زود خسته نشوید؛ زیرا مدت تلاش شما از شدت آن مهم‌تر است؛ به قول سعدی: «رهرو آن است که آهسته و پیوسته رود.» برای طراحی اولین گام، باید موارد قبل (شماره 1 تا 9) را مرور کنید.
مثلا از میان سه کتاب انتخابی در مرحله سوم، یکی را انتخاب و شروع به مطالعه کنید. به همین سادگی. قرار نیست هیچ کار خارق‌العاده‌ای انجام دهید. اولین تلاش برای رسیدن به هدف را از مطالعه همین کتاب آغاز کنید.
نکته مهم در گام اول، اجرای فوری آن است. هرگز اجرای گام اول را به وقت دیگر موکول نکنید. سریع خلوت خود را بسازید و با تمرکز، شروع به مطالعه کنید. فردا و روزهای بعد نیز دقیقاً همین عمل را تکرار کنید تا در نهایت، این کتاب به آخر برسد.
اگر کتاب را نپسندیدید، سراغ کتاب دوم بروید؛ اما اگر آن را پسندیدید، در فهرست کتاب‌های مرحله چهارم (کتاب‌های محبوب) بنویسید. سپس برخی از مطالب مهم و جالب آن را رونویسی کنید. بعد از آن، خلاصه‌ای از این کتاب را در یک یا دو صفحه بنویسید. در خلاصه‌نویسی فقط به کلیات اشاره کنید. همچنین، کوتاه توضیح دهید چرا این کتاب را دوباره می‌خواهید بخوانید. بنابراین، اول مطالعه، دوم رونویسی و سوم خلاصه‌نویسی از کتاب را در دستور کار خود قرار دهید. تمام این مراحل را برای شما در چک لیست مطالعه گرد آورده‌ایم. چک لیست مطالعه به زودی در اختیار شما قرار می‌گیرد.
در این مرحله، پس از مدتی سراغ کتاب‌های محبوب خود بروید؛ کتاب‌هایی که بیش از یک بار باید خوانده شود. بعد از مطالعه مجدد کتاب، سعی کنید از روی دست نویسنده تقلید کنید.
برای مثال، تکه‌ای از کتاب را انتخاب کنید، و با اندکی دخل و تصرف در متن، شبیه آن را بنویسید. سپس بلافاصله نوشته‌های خود را بایگانی کنید، و هرگز تا مدت‌ها به آنها سر نزنید؛ مثلاً یک یا دو هفته.
حینِ اجرای این تمرین، مطالعه کتاب دوم، سوم و... را در دستور کار قرار دهید. پس از گذشت این مدت، به نوشته‌هایِ تقلیدیِ خود سر بزنید، و آنها را با اصل متن مقایسه و مشکلات آن را یادداشت کنید. مثلاً بنویسید: «چرا در مقایسه با کتاب محبوبم، متن من ‌واژه‌های متنوع ندارد؟» یا مثلاً بنویسید: «چرا جمله‌های من در مقایسه با کتاب دلخواهم، بی‌رمق و کم‌عمق است؟» و...
در این مرحله، هدفْ فقط و فقط طرح پرسش است؛ نه پاسخ‌گویی به آن. اجازه دهید این پرسش‌ها در ذهن شما ته‌نشین شود. در این صورت، ناخودآگاه شما، در حالت آماده‌باش قرار می‌گیرد، و پیوسته پیِ پاسخ می‌گردد.