چرا مردم از ذبح دام و طیور در معابر عمومی و خانه‌ها منع می‌شوند؟
تاریخ انتشار 98/12/01
چون این کار سبب آلودگی محیط و شیوع بیماری‌ها می‌شود. به همین سادگی!
و به همین سادگی، آلودگی به خاک، آب، هوا و به خانه‌های ما سرایت می‌کند؛ حتی گاهی فرصت ادامه‌ی زندگی را می‌گیرد!  
بیماری‌های مشترک میان انسان و دام‌ها واقعیتی است. درست نیست انسان که فکر او باید در خدمت پیشگیری از خطر باشد، خدای ناکرده با  بی‌توجهی، مغلوب این واقعیت شود. ذبح دام بدون معاینه‌ی اولیه و نظارت پس از کشتار، سلامت ذابحین و مصرف کنندگان را تهدید می‌کند. از طرفی در منازل، تکایا، معابر و قصابی‌ها، مکان مناسبی برای دفن بهداشتی فضولات و ضایعات لاشه‌ وجود ندارد، بنابر این توصیه می‌شود کشتار دام و طیور در کشتارگاه‌ها و تحت نظارت دامپزشکی صورت گیرد.
ادارات کل دامپزشکی در سطح کشور بنابر وظیفه‌ی خود، برای  پاسخگویی و راهنمایی ،آمادگی کامل دارند. بدیهی است کسانی که اقدام به ذبح غیر بهداشتی می‌کنند، در برابر مخاطرات ناشی از آن مسئول خواهند بود.
دام‌هایی که هریک از نشانه‌های زیر را دارند، مشکوک به بیماری و آلودگی هستند و نباید خریداری شوند:
لاغرند/ پشم‌های‌شان ژولیده است/ می‌لنگند/ از بینی، دهان و سایر مجاری آن‌ها ترشحات آبکی یا چرکی یا خون‌ آلود خارج می‌شود/ هنگام ایستادن تعادل ندارند / ‌سفیدی چشم‌ آن‌ها زرد است / اسهال دارند
بهترین کار این است که دام را از مراکزی خریداری کنید که زیر نظر دامپزشکی است. این مراکز از آخرین وضعیت بیماری‌ها در منطقه اطلاع دارند و می‌دانند که چه دامی سالم است.