پزشکان کلینیک بیماران covid-19 را که دچار سکته مغزی یا لخته شدن هستند چگونه درمان می‌کنند؟
با توجه به خطر بالای لخته شدن، به ویژه با بیماری شدید کوید19، استفاده از داروهای رقیق کننده خون مانند هپارین برای جلوگیری از لخته شدن خون در مغز، ریه، پاها و سایر بافت‌ها در بیماران بستری منطقی است. با این حال، این استراتژی باید در برابر خطر کم خونریزی مغزی متعادل شود.
در بیمارانی که ظرف چند ساعت از شروع علائم سکته مغزی به بیمارستان مراجعه می‌کنند، هیچ مدرکی مبنی بر نیاز پزشکان به تغییر درمان وجود ندارد. استراتژی‌های حذف لخته مبتنی بر کاتتر، داروی تجمع دهنده لخته در بهبود نتایج بسیار موثر است.
به دلیل ویروس کرونا، درمان معمول بیماران سرپایی تغییر نکرده است. داروهایی مانند آسپیرین، کلوپیدوگرل، وارفارین، آپیکسابان و سایر داروها برای جلوگیری از پیشرفت یا عود سکته مغزی تجویز می‌شوند. به بیماران مبتلا به سکته مغزی بزرگ یا خونریزی مغزی، مداخله جراحی مغز و اعصاب پیشنهاد می‌شود. مراقبت‌های عصبی-حیاتی پیشرفته علی‌رغم فشار بر ظرفیت بستر icu در طی این بیماری همه گیر در دسترس است. برای کنترل فشار خون و سطح قند خون، جلوگیری از عوارضی مانند ذات الریه آسپیراسیون و درمان تب و هرگونه عفونت ضروری است. مشخص نیست که آیا با استفاده از داروهایی که برای درمان کرونا مانند remdesivir و tocilizumab استفاده می‌شود می توان خطر سکته را کاهش داد یا نه.
آزمایش دی دایمرمیزان پروتئینی به نام "فیبرین d-dimer را در خون اندازه گیری می کند. فیبرین دی دایمرهر زمان که فیبرین پروتئینی که جز مهم و اصلی لخته خون است تولید می شود، در جایی در سیستم عروقی به طور فعال تخریب می گردد. لخته شدن خون یک فرآیند بسیار پیچیده است. این فرآیند شامل فعال شدن مجموعه ای از پروتئین ها در سیستم گردش خون است که به آنها فاکتورهای انعقادی یا عوامل لخته شدن گفته می شود که در نهایت رشته های طولانی فیبرین تولید می شود. لخته خون شکل گرفته عمدتا از درهم آمیخته شدن رشته های فیبرین، همراه با پلاکت های خونی که در توده فیبرین محبوس می شوند، تشکیل شده است. به طور معمول لخته خون به منظور جلوگیری از خونریزی از رگ آسیب دیده ایجاد می شود. لخته خونریزی را متوقف می کند.