کولونوسکوپی مجازی چیست؟
کولونوسکوپی مجازی روش جایگزینی برای کولونوسکوپی است. کولونوسکوپی مجازی تکنیکی است که از سی‌تی‌اسکن برای گرفتن تصاویری از روده‌ی بزرگ استفاده می‌کند که مشابه نماهای گرفته‌شده به‌وسیله‌ی مشاهده‌ی مستقیم از طریق کولونوسکوپی هستند. این تصاویر با استفاده از تصاویر سی‌تی‌اسکن ساخته می‌شوند، بنابراین مجازی هستند و تصاویر واقعی را نشان نمی‌دهند.  
به‌منظور آماده‌سازی برای کولونوسکوپی مجازی باید از یک روز قبل روده‌ی بزرگ با استفاده از مسهل‌ها پاکسازی شود. در طی این آزمایش، لوله‌ای در داخل مقعد قرار داده می‌شود که از طریق آن هوا به درون روده‌ی بزرگ تزریق می‌شود. با تزریق هوا، روده‌ی بزرگ متورم می‌شود و پس از آن تصویربرداری‌های لازم انجام خواهد شد. سپس اسکن‌های به‌دست‌آمده برای ایجاد یک تصویر مجازی از روده‌ی بزرگ، تجزیه‌وتحلیل و دستکاری می‌شوند. اگر کولونوسکوپی مجازی به‌درستی انجام شود، می‌تواند بسیار مؤثر باشد و حتی قادر است پولیپ‌های مخفی‌شده در پشت چین‌های روده‌ی بزرگ را که گاهی اوقات از دید کولونوسکوپی معمولی پنهان می‌مانند، تشخیص بدهد.  
با وجود این، کولونوسکوپی مجازی چندین محدودیت دارد:  
کولونوسکوپی مجازی در شناسایی پولیپ‌های کوچک (پولیپ‌های کوچک‌تر از ۵ میلی‌متر) مشکل دارد؛ درحالی‌که این پولیپ‌ها در کولونوسکوپی معمولی به‌راحتی دیده می‌شوند؛
کولونوسکوپی مجازی نمی‌تواند سرطان‌های تخت یا ضایعات پیش‌سرطانی‌ای را که برآمده یا بیرون‌زده نیستند (به‌عبارت دیگر شکل پولیپ نیستند) شناسایی کند؛
در کولونوسکوپی مجازی امکان برداشتن پولیپ‌های شناسایی‌شده وجود ندارد. ۳۰ تا ۴۰ درصد افراد به پولیپ‌های کولون مبتلا هستند. اگر پولیپ‌ها توسط کولونوسکوپی مجازی پیدا شوند، آنگاه برای برداشتن آنها باید کولونوسکوپی معمولی انجام شود. بنابراین بسیاری از افرادی که کولونوسکوپی مجازی انجام می‌دهند، مجبورند یک‌بار دیگر نیز روند کولونوسکوپی را تحمل کنند؛
کولونوسکوپی مجازی افراد را در معرض میزان متوسطی از تشعشع قرار می‌دهد؛
امروزه تکنیک‌های جدیدی در حال توسعه‌‌یافتن هستند که قادرند آن دسته از ضایعات غیرطبیعی را که به نمونه‌برداری یا خارج‌شدن نیاز دارند، از سایر ضایعات تشخیص بدهند، اما در کولونوسکوپی مجازی امکان استفاده از این تکنیک‌های جدید وجود ندارد.
به دلیل محدودیت‌های ذکرشده، کولونوسکوپی مجازی جایگزین مناسبی برای کولونوسکوپی معمولی نیست و نمی‌تواند به‌عنوان ابزار اصلی غربالگری در افرادی که در معرض خطر بالای ابتلا به پولیپ یا سرطان کولون قرار دارند، به‌کار رود. برای افرادی که ریسک ابتلای‌ آنها به پولیپ یا سرطان کولون در حد نرمال است و نمی‌توانند یا تمایل ندارند کولونوسکوپی معمولی انجام بدهند، از کولونوسکوپی مجازی استفاده می‌شود.
آندوسکوپی فوقانی برای تشخیص و بعضاً درمان شرایطی که بر قسمت فوقانی دستگاه گوارش شما تأثیر می گذارد، از جمله مری، معده و شروع روده کوچک (اثنی عشر) استفاده می شود.  
مواردی که  پزشک اندوسکوپی را به شما توصیه می کند:  
پزشک ابتدا شما را معاینه می کند و از شما سوالاتی می پرسد.  
علائم نشانه ها و علائم. ممکن است برخی علامت ها را در شما پیدا کند که نیاز به اندوسکوپی داشته باشند مانند: علائم گوارشی مانند تهوع ، استفراغ ، درد شکم ، مشکل در بلع و خونریزی دستگاه گوارش.
تشخیص. پزشک شما ممکن است برای تشخیص برخی بیماری ها نیاز داشته باشد نمونه بافتی از سیستم گوارش شما تهیه کند. از جمله این بیماری ها می توان به  شرایطی مانند کم خونی ، خونریزی ، التهاب ، اسهال یا سرطان دستگاه گوارش اشاره کرد. برای این منظور گرفتن نمونه از مری و معده و دوازدهه از طریق اندوسکوپی انجام می شود. از طریق جمع آوری این نمونه ها پزشک می تواند بیماری های مختلفی را در سیستم گوارش شما تشخیص دهد.
درمان. اما پزشک شما از این طریق می تواند ابزار هایی را به بدن شما وارد کند و برخی بیماری های شما را درمان کند. برای مثال برداشتن پولیپ ها، درمان خونریزی های گوارشی، خارج گردن جسم خارجی، گشاد کردن مری در افرادی که به هر دلیل مری آنها دچار تنگی شده است….
آندوسکوپی گاهی اوقات با روشهای دیگر مانند سونوگرافی همراه است. یک پروب سونوگرافی ممکن است به آندوسکوپ وصل شود تا تصاویر تخصصی از دیواره مری یا معده شما را به پزشک نشان دهد. سونوگرافی آندوسکوپی همچنین ممکن است به پزشک شما کمک کند تا تصاویری از اندامهای داخلی مانند لوزالمعده شما ایجاد کند. آندوسکوپ های جدیدتر از فیلم های با کیفیت بالا برای ارائه تصاویر واضح تر استفاده می کنند.