افکار ما همان چیزهایی هستند که ما به آنها فکر می‌کنیم و ممکن است تبدیل به باورهای ما شوند
مثلا ممکن است وقتی یک کودک پدر و مادرش را در خیابان گم می‌کند این فکر به ذهنش برسد که کسی مراقب من نیست! همین می‌شود یک ورودی برای ذهن ناخودآگاه و ایجاد باورهای منفی.
مثلا ممکن است با دیدن یک فیلم و یا صحبت با کسی، چیزهایی را باور کرده باشیم و ضمیر ناخودآگاهمان هم بر اساس همین باور برنامه ریزی شده باشد. ممکن است آن باور از اول اشتباه باشد و یا این که ممکن است امروز دیگر باور درستی به حساب نیاید.