ثمرات چشمگیر
«همچنین هر درخت نیکو میوه نیکو می‌آورد و درخت بد میوه بد می‌آورد. درخت خوب نمی‌تواند میوه بد آورد و نه درخت بد میوه نیکو آورد...لذا از میوه‌های ایشان٬ ایشان را خواهید شناخت.» (انجیل متی ۷: ۱۷-۲۰)
خداوند ما در این آیات درباره پیامبران دروغین هشدار می‌دهد که در لباس میش ظاهر می‌شوند امّا در باطن گرگان درنده‌اند٬ راه شناخت آن‌ها -نه از ادعای ایشان – بلکه از ثمراتی است که به ارمغان می آورند. این مطلب بسیار مهمی است که اغلب نادیده گرفته می‌شود؛ همه ما پیش‌فرضها و انتظارات غلطی در ذهن خود داریم که بر خلاف واقیعت هستند . همین باعث می‌شود که در مواجهه با حقیقت دچار سرگردانی و حیرت شویم. خداوند به ما گفته که از درخت فاسد نباید انتظار میوه خوب را داشت ؛ چیزی که از ریشه خراب است و اساس درستی ندارد امکان ندارد که ثمره نیکی به بار آورد. امّا متأسفانه پذیرش این نکته ساده برای ما غیرممکن است. ما با چشمان خود ثمرات پلید را می‌بینیم٬ نتایج منفی آن را هر روزه تجربه می‌کنیم امّا تمام آن‌ها را نه به درخت بلکه به چیز دیگری نسبت می‌دهیم.
وقتی که در اوایل انقلاب شکوهمند اسلامی ۲۸ میلیون نفر به پای صندوقهای رأی رفتند و خواستار تشکیل نظامی اسلامی شدند٬ به آن‌ها اطمینان داده شده بود که با پیاده شدن دین مبین محمدی جامعه بدل به بهشت برین می‌شود. همه آن ۲۸ میلیون نفر در اشتباه بودند زیرا انتظار میوه نیکو را از درخت بد داشتند. با این حال ما حاضر نیستیم بپذیریم که فساد ریشه‌ای است و از خود درخت است و نه از جای دیگر. ما خیال می‌کنیم که ایراد از کسانی است که در صدر قدرتند و باعث بدنامی اسلام شده‌اند! ما به خود می‌گوئیم: هیچ ایرادی در دین مبین اسلام نیست و ثمرات بد آن تنها نتیجه تفسیر غلط و برداشتهای نادرست رهبران و حاکمان اسلامی است.
امّا چنین استدلالی کاملاً خلاف حقیقت است؛ حجت‌الاسلام کسی است که سالهای زیادی از عمرش را وقف مطالعه تاریخ اسلام٬ فقه٬ سیره رسول الله٬ احادیث نبوی و اصول و اعتقادات اسلام کرده است. چنین کسی بهتر از هر فرد دیگری با شرع اسلام و مبانی آن آشنایی دارد. هر ایرادی که می‌خواهید بر یک حجت‌الاسلام بگیرید٬ امّا هیچ ایرادی در دینداری و خلوص ایمان در دیانتشان نمی‌توانید بگیرید. تمام هدف ایشان پیشبرد منافع اسلام است. عده‌ای از آن‌ها که مسئولان جامعه بوده و قوانین و اصول اجتماعی را طراحی می‌کنند به درجه اجتهاد رسیده‌اند و شیعیان واقعی ضروری است که از آن‌ها تقلید نمایند. از یاد نبرید که آن‌ها حقیقتاً تلاش دارند تا مبانی دین مبین را تا حد ممکن در جامعه احیاء کنند. هیچ وقت تلاش صادقانه آن‌ها را فراموش نکنید. از دید اسلام آن‌ها حجت یا گواهی اسلام بوده و هیچ ایرادی نمی‌توان بر کارهایشان گرفت بلکه خواهیم دید که برای تمام تصمیم‌هایی کوچک یا بزرگی که گرفته شده٬ دلیلی شرعی وجود داشته است.
یقین داشته باشید بدون تأیید تشخیص مصلحت نظام و رهبران اسلامی هیچ زندان٬ بازداشتگاه مخفی و غیرمخفی در ایران وجود نمی‌داشت. هزاران نفری که به عنوان زندانی سیاسی و یا محارب با خدا و رسول به زندان افکنده شده٬ شکنجه شده٬ شلاق خوردند٬ ناپدید شدند٬ به قتل رسیدند و یا در گورهای دسته‌جمعی و در تاریکی شب به خاک سپرده شدند٬ همه تحت دستور مستقیم یک حجت الاسلام و بادلیلی کاملاً شرعی به این روزگار افتادند. هزاران نوجوانی که در ابتدای انقلاب به بهانه وابستگی به گروهکهای سیاسی و به دلیل داشتن عقیده‌ای خاص به زندان انداخته شده٬ شکنجه و یا اعدام شدند نیز تحت حکم مستقیم یک حجت الاسلام و بادلیلی شرعی به آن عاقبت شوم گرفتار شدند. حتی وقتی که به صدها دختر نوجوانی که قبل از اعدامشان در زندان تجاوز می‌شد٬ دلیلی شرعی وجود داشت؛ شرع مقدس اسلام اجازه تمام آن‌ها را صادر کرده و حجت الاسلام والمسلمین هم مطمئن شد که آن حکم به درستی اجرا شود.
سرکوبی مخالفین٬ اعدامهای گروهی٬ تجاوز به حریم زندگی خصوصی مردم٬ بی‌حرمتی به حقوق اولیه انسان‌ها و نادیده گرفتن حقوق بشر٬ ضرب وشتم جوانان در خیابانها٬ به شلاق کشیدن و یا اعدام کردن محکومین در ملاء عام نیز همگی بر اساس حکمی شرعی صورت گرفته و مطابق قوانین اسلامی است. هیچ شکی در تقوا و دینداری ماموران بسیج و یا اطلاعات نداشته باشید٬‌ اگر آن‌ها با ماشین خودرو تظاهرکنندگان را زیر گرفته و هر صدای اعتراضی را با خشونت خفه می‌کنند این کار با تأیید و فتوای یک حجت الاسلام صورت گرفته است. آری٬ این اسلام است که به بهترین وجه ممکن در جامعه ایران پیاده شده است. لذا ایراد از درخت است و ثمرات فاسدی را که به بار می آورد نباید به جای دیگری نسبت داد.
دارایی و ثروت ملّی که به کشورهایی مثل فلسطین و لبنان هدیه شده در راه گسترش و اشاعه اسلام عزیز بوده است. حتی اختلاسهای میلیاردی و حسابهای بانکی هنگفتی که هریک از آقازاده‌ها در بانکهای سوئیس برای خود باز کرده نیز دلیلی شرعی دارد؛ زیرا مطابق شریعت محمدی رفتن به زیارت حج و یا چند تا ثواب دیگر همه آن پولها را حلال می‌سازد.
این سیاهه را پایانی نیست٬ عقل سلیم‌تان به شما می‌گوید که این‌ها حقیقت دارد ولی تعصب و ترس باعث می‌شود تا بگویید؛ من به خدا و محمد اعتقاد دارم ولی نه به کارهایی که به نام اسلام انجام می‌شود! آیا زمان آن نرسیده که از این تعصب بی‌جا و ترس دست برداریم؟
نگوئید من مسلمانم٬ قبله‌ام یک گل سرخ! نگوئید هر اتفاقی که بیفتد هرگز به حقانیت محمد و دینش شکی به دل راه نمی‌دهم. نگوئید که این‌ها اسلام نیست٬ درصورتیکه تمام آنچه که جامعه ایران در چند دهه گذشته آن‌ها را تجربه کرده٬ همگی تحت نظارت و دستور یک حجت الاسلام انجام شده است. به تاریخ گذشته اسلام هم که نگاه کنید و زندگی خلفای مسلمان را که بخوانید با همین تصویر تاریک روبرو می‌شوید.
نگوئید من به محمد و خدایش اعتقاد دارم٬ ثمرات این دین در جامعه چه بوده است؟ تأثیر آن در زندگی شخصی شما چه بوده است؟ این چه خدای هولناکی است که بدو اعتقاد دارید؟ چرا جویای حقیقت و خدای زنده نمی‌شوید؟ آیا خدای حقیقی را می‌شناسید٬ آیا او را دوست می‌دارید٬ آیا با او مشارکت دارید؟ آیا خدا شما را دوست داشته و به شما مَحبت نشان می‌دهد؟ آیا قادر است به دعاهای شما پاسخ دهد؟ آیا کلام و وعده‌هایش مایه تسلی خاطر و آرامش شما در زمان بروز سختی‌ها و مشکلات است؟ او برای نجات ورستگاری شما چه قدمی برداشته است؟ خدای تثلیث٬‌خدایی است پرمحبت که برای نجات گناهکاران به زمین آمده و به جای آن‌ها مجازات شده تا آن‌ها به رایگان رستگار شوند. خدای محمد برای شما چه کاری کرده است٬ جز ترسانیدن شما از اسفل‌السافلین و آتش جهنم برای دشمنان پیامبرش؟
اکنون تیشه را بر ریشه باید گذارد٬ اولین قدم به سوی شناخت خدای واقعی٬‌ پشت کردن به باورهای خرافی است. باید جویای خدای زنده شوید که می‌تواند با روحش شما را از درون تغییر داده و به شما حیاتی تازه و پرمعنا بدهد. خدایی که احکامش را در دل شما حک می‌کند تا فرد دیگری شوید. خدایی که بعد از ایمان آوردن به او پدر آسمانی شما شده و می‌توانید او را به نام خوانده و پاسخ دعاهایتان را از او بگیرید. خدایی که تعالیم و حتی صفاتش در مغایرت با خدای محمد است و به همین دلیل بشارت دادن کلامش در جوامع اسلامی ممنوع بوده و خطر مرگ را بدنبال دارد.
باید ترس را کنار بگذارید٬ خداوند قادر متعال می‌تواند شما را از همه تهدیدها٬ ترسها و شکها خلاصی دهد. تنها او را جویا شوید تا به آرامش٬‌ شادی درونی و حیات جاودانی برسید. حیاتی که خداوند عیسی مسیح با مرگ و رستاخیزش امکان بدست آوردن آن را برای همه گناهکاران فراهم ساخته است.
«اکنون نیز تیشه بر ریشه درختان نهاده شده است٬ پس هر درختی که میوه نیکو نیاورد بریده و در آتش افکنده می‌شود.» (لوقا ۳: ۹)
«و به ایشان گفت؛ همین است سخنانی که وقتی با شما بودم گفتم٬ ضروری است که آنچه در تورات موسی و صحف انبیاء درباره من مکتوب است به انجام رسد. و در آنوقت ذهن ایشان را روشن کرد تا کتاب‌ها را بفهمند.» (انجیل لوقا ۲۴: ۴۴-۴۵ )
در روایت انجیل می‌خوانیم که خداوند ما عیسی مسیح پس از رستاخیزش از میان مردگان چندین مرتبه بر شاگردانش ظاهر شده و با آن‌ها سخن گفت؛ آیه ذکر شده یکی از این موارد است. اگر این این فصل را بخوانیم می‌بینیم که شاگردان از دیدن او که رستاخیز کرده و در میانشان ایستاده تعجب کرده و و حتی ترس بعضی‌ها را فراگرفته بود زیرا گمان می‌بردند که آنچه می‌بینند روح و یا شبهی است. آن‌ها هنوز نمی‌توانستند باور کنند که مسیح باسیتی بر صلیب شده و دوباره رستاخیز نماید. ذهن ایشان هنوز باز نشده بود و در آیه فوق می‌خوانیم که مسیح ذهن آن‌ها را روشن کرد تا کتاب‌ها و نوشته‌های دیگر پیامبران را بفهمند.
منور شدن ذهن توسط روح خداوند برای درک کلام خداوند بسیار ضروری است و بدون آن غیرممکن است که کسی کلام و پیام خداوند را به درستی درک کند. هرچندکه پیام نجات بخش انجیل به زبان ساده‌ای نوشته شده و حتی برای فردی کم سواد هم قابل فهم است. اما کتاب مقدس مثل نوشته‌ها و کتاب‌های دیگر نیست٬ چون این کلام روحانی است لذا کاملاً ضروری است که ابتدا از خداوند بخواهیم تا ذهن و اندیشه ما را آماده سازد تا کلام او را به درستی بفهمیم. کسی که به ذهنی شکّاک و یا با اندیشه‌ای که توسط خداوند روشن نشده باشد به روایت کلام خداوند رجوع کند می‌تواند در آن نکات ضدونقیضی را پیدا کند. به نظر می‌رسد که روایت یکی از اناجیل با روایت نویسنده دیگر انجیل هم‌خوانی نداشته و یا یکی از اناجیل به مطلبی اشاره می‌کند که انجیل دیگر آن را از قلم انداخته و یا آن را به نوع دیگری ثبت کرده است. برای ذهنی که روح خداوند آن را روشن نکرده کلام خداوند مملو است از مشکلات غامض و حل ناشدنی؛ مگر ممکن است که خداوند متعال که قدرتی بی‌نهایت دارد وارد قالب بشری فانی شود؟ چرا مسیحیان خیال می‌کنند که خدای یگانه و واحد خدای تثلیت است؟
همان مشکلی که در زمان حیات و خدمت زمینی خداوند ما عیسی مسیح وجود داشت هنوز هم ادامه دارد. در آن زمان هم با اینکه مسیح تمامی بیماران را در حضور چشمان یهودیان شفا داده٬ کورها را بینا ساخته٬ کران را شنوا گردانیده٬ دیوها را از افراد دیوزده اخراج نموده و حتی مردگان را در برابر دیدگان نظاره‌گر صدها نفر به حیات بازگردانیده بود٬ با وجود تمام این شواهد که دلالت بر ذات الهی او داشت اما یهودیان ناباور که ذهن ایشان روشن نشده بود قصد کشتن او را داشتند. یک بار او را به بلندای کوهی بردند تا او را به پایین پرتاب کنند٬ یک بار سنگ برداشتند تا سنگسارش کنند چون خود را برابر با خدا دانسته بود. سرانجام هم او را به دست ماموران امپراتوری روم سپردند تا مصلوبش نمایند. اگر برخورد عوام یهودیان با مسیح این‌گونه بود تلقی شاگردان و یاران نزدیکش هم بهتر از آن‌ها نبود؛ در روایت اناجیل بارها و بارها با این نکته روبرو می‌شویم که شاگردانش متوجه گفتار او نشدند. اگر او به زبان ساده روزمره مثلی به آن‌ها می‌زد متوجه معنی روحانی آن نشده و در خلوت از او معنایش را سؤال می‌کردند . پطرس حتی سعی کرد تا او را از رفتن به اورشلیم که منجر به دستگیری و مصلوب شدنش می‌شد باز دارد. تنها ذهنی که روح‌القدس آن را روشن کرده باشد می‌تواند کلام خداوند را با شادمانی دریافت کند و بفهمد. کتاب مقدس همچون نامه پرمحبتی است از پدری آسمانی برای تمام فرزندانش و بعد از منوّر شدن اندیشه ماست که آن را اینگونه دریافت کرده و از راه مطالعه روزانه آن به شناخت روزافزونی از خداوند و ذاتش می‌رسیم. بدون تأثیر آن بر اندیشه ما٬ کتاب مقدس نوشته‌ای تحریف شده٬ کهنه و غیرقابل اعتماد است که عده‌ای آن را به نفع باورهای اشتباه خود دستکاری کرده‌اند.
مردم فکر می‌کنند که مسیح یک پیامبر اعظم بود که روایت زندگی‌اش تحریف شده تا او را به اشتباه خداوند جلوه دهد٬ در نتیجه از مطالعه کتاب مقدس منع شده‌اند زیرا این عقیده کفرآمیز را تعلیم داده و خواندنش ممکن است باعث گمراهی از دین محمدی شود. اما روح خداوند باید ذات واقعی خود را آشکار سازد تا بدانیم که مسیح کیست. او این کار را برای همه حق جویان واقعی انجام می‌دهد. چنانکه در روایت انجیل می‌خوانیم: «و هنگامی که عیسی به نواحی قیصریّه آمد از شاگردان خود پرسیده گفت مردم مرا که پسر انسانم چه شخص می‌گویند؟ گفتند٬ بعضی یحیی تعمید دهنده و بعضی الیاس و بعضی ارمیاء یا یکی از انبیاء. ایشان را گفت؛ شما مرا که می‌دانید؟ شمعون پطرس گفت که تویی مسیح پسر خدای زنده. عیسی در جواب وی گفت؛ خوشا به حال تو ای شمعون پسر یونا زیرا جسم و خون این را بر تو کشف نکرده بلکه پدر من که در آسمان است.» (متی ۱۶: ۱۳-۱۸)