اطلاعات دارو پیلوکارپین
موارد و مقدار مصرف:  
الف)‌ درمان گلوكوم مزمن با زاويه باز؛ ‌قبل از جراحي، يا به جاي جراحي اضطراري در گلوكوم حاد با زاويه باريك.  
بزرگسالان وكودكان: 2-1 قطره از محلول 4-1 درصد هر 12-4 ساعت در چشم چكانده مي‌ شود.  
ب) درمان اضطراري گلوكوم با زاويه باريك.  
بزرگسالان و كودكان: 1 تا 2 قطره از محلول %2، هر 5 تا 10 دقيقه، 3 تا 6 بار در چشم چكانده مي‌ شود. سپس 1 قطره هر 1 تا 3 ساعت تا كنترل فشار داخل چشم به كار مي‌ رود.  
پ)‌ دفع اثر ميدرياتيك داروهاي مقلد سمپاتيك.  
بزرگسالان: 1 قطره از محلول %1 در چشم چكانده مي‌ شود.  
مكانيسم اثر  
اثر تنگ كننده مردمك چشم:‌ پيلوكارپين گيرنده‌هاي كولينرژيك را در عضلات اسفنكتر عنبيه تحريك كرده و مردمك چشم را تنگ مي‌ كند.  
همچنين، اين دارو عضله مژگاني را منقبض مي‌ كند و به تطابق همراه با عمق بخشيدن به اتاقك قدامي چشم ، و گشاد شدن عروق ملتحمه مجراي خروجي منجر مي‌ شود.  
موارد منع مصرف و احتياط:  
تداخل دارويي  
در صورت مصرف همزمان با مشتقات اپي نفرين و تيمولول، ممكن است كاهش فشار داخل چشمي افزايش يابد.  
اكوتيوفات اثرات فارماكولوژيك پيلوكارپين را كاهش مي‌ دهد.  
تداخل دارويي:  
عوارض جانبي  
قلبي ـ ‌عروقي: زيادي فشار خون، تاكيكاردي.  
چشم:‌ سردرد زير کره چشم (suborbital)، نزديك بيني، سوزش، خارش، اسپاسم مژگاني، تاري ديد، تحريك ملتحمه، اشك ريزش، تغييرات ميدان بينايي، درد ابرو، كراتيت، درد اطراف كره چشم.  
دستگاه گوارش :‌ تهوع ، استفراغ، اسهال، ترشح بيش از حد بزاق.  
تنفسي :‌ اسپاسم نايژه‌اي، ادم ريوي.  
پوست: تعريق.  
ساير عوارض: واكنشهاي ازدياد حساسيت.  
مسموميت و درمان  
تظاهرات باليني: برافروختگي، استفراغ، براديكاردي، اسپاسم نايژه، افزايش ترشح نايژه‌اي، ‌تعريق، ‌اشك ريزش، بي اختياري ادراري، افت فشار خون و لرزش.  
درمان: با بلع تصادفي دارو استفراغ معمولاً به طور خود به خود بروز مي‌ كند. در غير اين صورت، با واداشتن بيمار به استفراغ محتويات معده را تخليه كرده و به دنبال آن ذغال فعال با يك مسهل تجويز مي‌ كنند. در صورت تماس دارو با پوست، موضع را دو بار با آب مي‌ شويند. براي درمان پاسخهاي قلبي ـ‌ عروقي از اپي نفرين استفاده مي‌شود. پادزهر انتخابي اين دارو سولفات آتروپين است. براي درمان موضعي، چشم را با آب يا محلول نمكي شستشو مي‌ دهند. به طور كلي، ‌مقادير تا 20 ميلي گرم دارو غير سمي شناخته شده است.  
مکانيسم اثر:  
فارماكوكينتيك  
جذب: اثر دارو در كاهش فشار داخل چشم طي 60 دقيقه شروع شده و حداكثر اثر آن طي 75 دقيقه حاصل مي‌ شود. مدت اثر 8-4 ساعت مي‌ باشد.  
متابوليسم و دفع: اطلاعي در دسترس نيست.  
موارد منع مصرف و احتياط  
موارد منع مصرف: حساسيت مفرط به دارو يا هر يك از اجزاي اين فرآورده، حالاتي كه اثرات كولينرژيك مثل انقباض، ناخوشايند است (براي مثال، ايريت حاد، برخي از اشكال ثانويه گلوكوم‌، گلوكوم همراه با انسداد پاپيل، بيماري التهابي حاد اتاقك قدامي).  
موارد احتياط: نارسايي حاد قلبي، ‌آسم نايژه‌اي، انسداد مجاري ادراري، اسپاسم گوارشي، زخم گوارشي، پركاري تيروئيد يا بيماري پاركينسون.  
اشكال دارويي:  
drop: 1, 2, 4%  
اطلاعات دیگر:  
طبقه‌بندي فارماكولوژيك: آگونيست كولينرژيک.  
طبقه‌بندي درماني: تنگ كننده مردمك چشم.  
طبقه‌بندي مصرف در بارداري: رده c  
عوارض جانبي دارو برطرف مي‌ شوند.  
براي كاهش جذب سيستميك دارو، بعد از مصرف آن، با انگشت خود كيسه اشكي را به مدت يك دقيقه ببنديد.  
ملاحظات اختصاصي  
پيلوكارپين را مي‌ توان به تنهايي يا همراه با مانيتول، گليسرول يا استازولاميد مصرف كرد. اين دارو را مي‌ توان براي خنثي كردن اثرات داروهاي سيكلوپلژيك و گشاد كننده مردمك چشم، بعد از جراحي يا معاينات چشمي، به كار برد. همچنين، براي جلوگيري از چسبندگي، مي‌ توان آن را با آتروپين (به‌صورت متناوب) مصرف كرد.  
نكات قابل توصيه به بيمار  
تاري موقت ديد، كاهش ميدان بينايي، درد موقت ابرو و نزديك بيني در شروع درمان شايع است. اين اثرات 14-10 روز بعد از شروع درمان از بين مي‌ روند.  
در شب و در نور كم با احتياط رانندگي كنيد و فعاليتهاي ديگر را هم با احتياط انجام دهيد، زيرا مردمك تنگ موجب كاهش ديد جانبي و روشنايي مي‌ شود.  
دارو را طبق دستور مصرف كنيد.
موارد و مقدار مصرف:  
به منظور درمان استئوپروزيس در خانمهاي يائسه که ريسک بالايي براي شکستگي دارند، به منظور افزايش توده استخوان در مردان مبتلا به هايپوگناديسم که ريسک بالايي براي شکستگي دارند  
بزرگسالان: mcg 20 روزانه به صورت زير پوستي در بازو يا شکم.  
موارد منع مصرف و احتياط:  
موارد منع مصرف: در حساسيت مفرط شناخته شده نسبت به دارو، بيماراني که در خطر ابتلا به استئوسارکوما هستند مانند مبتلايان به بيماري پاژه افزايش بدون علت آلکالين فسفاتاز، کودکان و بيماراني که تحت راديوتراپي استخوان قرار گرفته‌اند. در بيماراني که متاستاز به استخوان دارند، همچنين سابقه بدخيمي استخواني يا بيماري متابوليک استخوان به غير از استئوپروزيس. در بيماران با هايپرکلسمي از مصرف بيش از 2 سال خودداري کنيد.  
موارد احتياط: در بيماران مبتلا به سنگ کليه حاد يا سابقه سنگ کليه و بيماران کليوي کبدي و قلبي با احتياط استفاده نماييد.  
عوارض جانبي:  
اعصاب مرکزي: آتاكسي، سرگيجه، خستگي، سردرد، بي‌خوابي، سنكوپ، افسردگي، ضعف.  
قلبي ـ عروقي: آنژين صدري، افت فشارخون وضعيتي، هايپرتنشن.  
چشم، دهان، مجراي گوش: فارنژيت، رينيت.  
دستگاه گوارش: يبوست، اسهال، سوءهاضمه، تهوع، استفراغ.  
تنفسي: تنگي نفس، افزايش سرفه، پنوموني.  
پوست: راش، عرق ريزش.  
عضلاني ـ اسکلتي: آرترالژي، کرامپ پا.  
ساير عوارض: درد گردن، درد، اختلالات دنداني.  
مسموميت و درمان  
تظاهرات باليني: اگرچه مسموميت تاکنون گزارش نشده است مصرف بيش از حد مي‌تواند منجر به اثرات هايپرکلسميک، افت فشارخون وضعيتي، تهوع ، استفراغ، گيجي و سردرد شود.  
درمان: درمان شامل قطع کردن دارو، ارزيابي سطح کلسيم و فسفر و درمان‌هاي حمايتي مي‌شود.  
تداخل دارويي:  
همزمان با مکمل‌هاي کلسيم ممکن است باعث افزايش ترشح کلسيم در کليه شود. بهتر دوز کلسيم تنظيم شود.  
افزايش غلظت کلسيم ممکن است بيمار را به مسموميت با ديگوگسين مستعد نمايد.  
مکانيسم اثر:  
اثر ضد استئوپروزيس: اين دارو باعث توليد استخوان جديد افزايش توده استخواني و استحکام استخواني با تنظيم متابوليسم فسفر و کلسيم در استخوان و کليه ( با افزايش غلظت خوني کلسيم و کاهش فسفر) مي‌شود.  
فارماكوكينتيك:  
جذب: به سرعت و کامل جذب مي‌شود و پيک غلظت سرمي 30 دقيقه بعد از تزريق بدست مي‌آيد. فراهم زيستي حدود 95 درصد است.  
پخش: نامشخص است.  
متابوليسم: براي اين دارو نامشخص است اما هورمون اصلي در کبد متابوليزه مي‌شود.  
دفع: براي اين دارو نامشخص است اما هورمون اصلي در کليه ترشح مي‌شود. حذف بسيار سريع است و نيمه‌ عمر حدود 1 ساعت و طول اثر حدود 3 ساعت است.  
اشكال دارويي:  
injection: 250 mcg/ml, 3ml  
اطلاعات دیگر:  
طبقه‌بندي فارماكولوژيك: هورمون پاراتيروئيد نوتركيب انساني.  
طبقه‌بندي درماني : ضد استئوپروزيس.  
طبقه‌بندي مصرف در بارداري: رده c  
نام‌هاي تجاري: forteo  
ملاحظات اختصاصي  
توجه: با توجه به احتمال افزايش ريسک استئوسارکوما مي‌بايست مزاياي درمان و مقابل خطرات آن بررسي شود.  
1- بيمار را از جهت بروز ارتوستاتيک هايپوتنشن مانيتور نماييد بيشترين ميزان عوارض 4 ساعت بعد از تزريق بروز مي‌کند.  
2- غلظت خوني کلسيم را مانيتور نماييد و در صورت بروز هايپرکلسمي مقاوم درمان را قطع کنيد.  
نكات قابل توصيه به بيمار  
1- بيمار را از نظر نحوه استفاده از سرنگ از پيش پر شده آموزش دهيد.  
2- به بيمار گوشزد کنيد نبايد به صورت مشترک از دارو با ديگران استفاده کنيد.  
3- به بيمار توصيه کنيد که اگر تپش قلب، گيجي و احساس سبکي در سر بروز کرد بنشيند يا دراز بکشد همچنين در صورت تداوم علائم به پزشک اطلاع دهد.  
4- به بيمار بياموزيد تا اگر علائم هايپرکلسمي که شامل تهوع، استفراغ، يبوست، لتارژي و ضعف عضلاني مي‌باشد به صورت مداوم بروز کرد به پزشک اطلاع دهد.  
مصرف در سالمندان: اثربخشي و امنيت دارو در جوانان و افراد مسن مشابه است.  
مصرف در كودكان: اثربخشي و امنيت دارو در مورد کودکان اثبات نشده است.  
مصرف در شيردهي: در دوران شيردهي توصيه نمي‌شود.  
مصرف در بارداري: مصرف در دوران حاملگي توصيه نمي‌شود.  
اثر بر آزمايشهاي تشخيصي  
ممکن است باعث افزايش غلظت کلسيم و اوريک‌اسيد و کاهش غلظت فسفر خون شود.  
ممکن است باعث افزايش ترشح کليوي کلسيم و فسفر شود.