در قوانین ایران، زن در چه مواردی میتواند طلاق بگیرد؟
الف- استنکاف شوهر از پرداخت نفقه و عدم امکان اجرای حکم دادگاه مبنی بر الزام شوهر به پرداخت نفقه (ماده ۱۱۲۹ قانون مدنی) ب- عسروحرج زوجه (ماده 1130 قانون مدنی)؛ یعنی وضعیتی که تحمل آن برای زن امکان پذیر نیست یا بسیار دشوار است. ج- شروط ضمن عقد و توکیل به زن برای طلاق (ماده 1119 قانون مدنی)؛ بندهای دوازده گانه مندرج در عقدنامه د- غیبت شوهر به مدت چهار سال (ماده 1029 قانون مدنی)
شروط ضمن عقد مقرر در ماده ۱۱۱۹ قانون مدنی، در عقدنامه های رسمی در دوازده بند مندرج گردیده است، که در صورت بروز یکی از این موارد، زن می تواند با اثبات آن مورد، اقدام به گرفتن طلاق نماید. زوجین می‌توانند شروط دیگری را نیز به آن اضافه یا کم کنند. همچنین مرد می تواند، هیچکدام از شروط ضمن عقد را امضا نکند و این بستگی به توافق زوجین دارد. گاهی به اشتباه تصور می شود که شروط ضمن عقد یعنی همان وکالت در طلاق یا حق طلاق؛ اما اینها متفاوت اند. وکالت در طلاق عموما، بعد از عقد ازدواج، در دفتر اسناد رسمی تنظیم می شود و در روز واقعه، دشواری های اثبات شرط ضمن عقد را ندارد.