تزریق پلاسمای غنی از پلاکت چگونه به بهبود بدن کمک می‌کند؟
بدن با فرایند ترمیم کنندگی طبیعی خود به آسیب دیدگی ایجاد شده یا بیماری واکنش نشان می‌دهد. سلول‌های پلاکت در خون اولین فاکتورهایی هستند که خود را به محل آسیب دیدگی می‌رسانند. پلاکت حاوی مقدار زیادی فاکتور رشد و فاکتور ترمیم کنندگی می‌باشد که به افزایش روند ترمیم و جذب سلول‌های بنیادین کمک می‌‌کند. تزریق پلاسمای غنی از پلاکت باعث می‌شود که در کنار مکانیسم ترمیم کنندگی طبیعی بدن، غلظت پلاسما در ناحیه مورد نظر افزایش پیدا کند و آسیب دیدگی ایجاد شده هر چه سریع تر بهبود یابد.
عقیده ای که در ارتباط با تزریق پلاسمای غنی از پلاکت وجود دارد این است که به جای استفاده از داروها از قبیل استروئید به منظور کاهش التهاب بهتر است از مشتقات خونی بدن هر بیمار استفاده کرد. به این ترتیب است که تزریق پلاسمای غنی از پلاکت به منظور تسکین درد و التهاب استفاده می‌شود. پلاکت موجود در این روش درمانی حاوی فاکتورهای رشد است که به ترمیم بافت آسیب دیده کمک خواهد کرد. اکنون این سوال مطرح می‌شود که تزریق پلاسمای غنی از پلاکت چه تفاوتی با عمل جراحی و تزریق کورتیزون دارد؟ تزریق پلاسمای غنی از پلاکت در چند روز اول باعث شعله ور شدگی بیماری خواهد شد که این مشکل پس از ۳ تا ۷ روز برطرف می‌‌شود و به تدریج بیمار شروع به بهبودی خواهد کرد. این مسئله دقیقاً در خصوص تزریق استروئید بر عکس عمل می‌کند و پس از تزریق استروئید بیمار به سرعت شاهد بهبود خود خواهد بود اما مزایای حاصل از درمان فقط چند هفته طول می‌کشد و پس از آن درد مجدداً شروع خواهد شد. انجام عمل جراحی نیز باعث می‌‌شود که بیمار به مدت طولانی و حداقل تا چند هفته درد داشته باشد سپس فرایند بهبود او آغاز خواهد شد.