احساس عشق چگونه به وجود می اید و از بین می رود؟
بر اساس تعریف روانشناسی عشق، احساس عاشق شدن بر اساس نیازهای ضمیر ناخودآگاه شکل می گیرد که پایه و ستون آن در دوران کودکی شکل می گیرد. تجربیات ما با والدین خود و یا تجربیات مثبت و منفی که در گذشته تجربه کردیم، نیازهایی را در ناخودآگااه ما شکل می دهد که باعث می شود ناخودآگاه برای برطرف کردن آن به دنبال یک شریک عاطفی باشیم. البته برطرف شدن نیازهای ناخودآگاه به این معنا نیست که ناخودآگاه به دنبال این هستیم که دیگران خدمتی به ما کنن بلکه به این معناست که ناخودآگاه به دنبال یک تصویر از فردی است که توانسته نیازهای ما را در زندگی خود برطرف کند.
عشق هم مثل هر احساس دیگه ای تحت تاثیر نوسانات خلقی می تواند کاهش یا افزایش پیدا کند. پس طبیعی است که احساس یک نفر طی رابطه بیشتر یا کمتر شود. و از آنجایی که تصمیم به جدایی و یا بازگشت به رابطه مرتبط با احساس عشق است پس با تغییر این احساسات تصمیمات نیز تغییر می کند. این بدین معناست که با تغییر احساس عشق که از ناخودآگاه نشات می گیرد می توان تصمیم یک نفر به اتمام رابطه را تغییر داد.