چه تغییراتی ممکن است در آموزش تلفیق شنیداری ait حاصل شود؟
تغییرات گزارش شده در رفتار بیمار پس از آموزش تلفیق شنوایی ait شامل موارد زیر است: افزایش توجه به ورودی شنوایی، رفتار اجتماعی بهبود یافته، افزایش علاقه به ارتباطات، تماس چشمی بهتر، بیان بهبود یافته، درک شنیداری بهبود یافته، بهبود کلی مهارت‌های تحصیلی. کاهش حساسیت به تکانشگری صدا، رفتار پرخاشگرانه، پژواک گویی، حواس پرتی و پرخاشگری.
اضطراب جدایی در اوایل کودکی، یک مرحله از رشد طبیعی است. در دوران نوزادی، کودکان با والدین و محیط خانه خود آشنا می‌شوند. آن‌ها با والدین و یا مراقبان خود راحت می‌شوند و می‌آموزند چه انتظاری از آن‌ها دارند. در حدود سنین 8 تا 14 ماهگی کودکان در شرایط و مواجه با افراد ناآشنا احساس ناراحتی و ترس می‌کنند. جدا شدن از والدین در این مرحله از رشد می‌تواند باعث شود که کودکان احساس تهدید و ناامنی کنند. در زمان جدایی از والدین، کودکان ممکن است ابراز ناراحتی و پریشانی کنند. کودک ممکن است به شما بچسبد، گریه کند و از جدا شدن از شما اجتناب کند. این احساسات معمولاً در حدود 2 سالگی فروکش می‌کنند. در این زمان کودکان یاد گرفته‌اند که والدین آن‌ها بعداً برمی‌گردند. برای کمک به کودکان در گذر از این مرحله با موفقیت، آن‌ها باید بیاموزند که در محیط زندگی خود احساس امنیت کنند، به افراد دیگر به غیر از والدین خود اعتماد کنند و اعتماد کنند که آن‌ها دوباره برمی‌گردند. اضطراب جدایی می‌تواند در طی دوره‌های استرس، از جمله از دست دادن یک عزیز یا حیوان خانگی مورد علاقه، تغییر کلاس‌ها یا تغییر مدرسه، یا انتقال به خانه‌ای جدید بازگردد.