خطر دررفتگی زانو در چه افرادی بیشتر است؟
عوامل مختلفی وجود دارند که ریسک دررفتگی زانو را افزایش می‌دهند. این موارد به شرح زیر می‌باشند:
چاقی و اضافه وزن در هنگام راه رفتن فشار بسیار زیادی را به عضلات و ساختارهای زانو وارد می‌کند. در این حالت زانو ۴ برابر بیشتر از وزنطبیعی تحت فشار قرار می‌گیرد و در نتیجه افراد چاق بیشتر دچار دررفتگی زانو خواهند شد.سابقه آسیب دیدگی زانو در گذشته که باعث ناپایدار شدن یا ضعیف شدن زانو می‌شود.
انجام دادن فعالیت ورزشی سنگین یا فعالیت‌هایی که تماس جسمانی بالایی دارند.کار کردن در ارتفاع یا قرار داشتن در معرض سقوط از ارتفاع.
دررفتگی زانو یک اختلال اورژانسی محسوب می‌‌شود و باید به محض مراجعه به مرکز اورژانس نسبت به جا انداختن مفصل اقدام گردد. پس از جا انداختن رانو پزشک به ارزیابی بافت‌های نرم اطراف و اعصاب و عروق خونی می‌‌پردازد تا وسعت آسیب دیدگی را ارزیابی نماید. در رفتگی زانو باعث می‌شود که احتمال بروز پارگی رباط صلیبی پا یا رباط خلفی افزایش پیدا کند. همچنین ممکن است شما دچار آسیب ‌دیدگی غضروف، رباط و مینیسک شده باشید. پزشک به منظور تشخیص نوع و وسعت این آسیب دیدگی‌ها درخواست انجام عکسبرداری توسط اشعه ایکس یا سی تی اسکن را می‌دهد تا اطلاعات خوبی را به دست بیاورد. می‌توان از اسکن ام‌ آر آی به منظور ارزیابی وسعت آسیب دیدگی رباط، تاندون و غضروف استفاده کرد. همچنین ممکن است پزشک درخواست انجام سی تی آنژیوگرام را بدهد که یک نام سی تی اسکن است که از تزریق ماده حاجب به درون رگ استفاده می‌کند. این روش می‌تواند به تشخیص انسداد عروق کمک نماید. سونوگرافی داپلر نیز با هدف ارزیابی عروق خونی درخواست می‌شود. پزشکان انجام معاینه جسمانی و بررسی حرکات پا یا وجود درد و بی حسی به ارزیابی آسیب دیدگی عصب خواهد پرداخت.