جلد مناسب سررسید و سالنامه چیست؟
سررسید چرم مصنوعی: این جنس در جلدسازی سررسید بسیار استفاده می‌شود اما دارای معایبی است. بزرگ‌ترین اشکال این جنس آن است که قابلیت داغ‌پذیری خوبی ندارد؛ یعنی نمی‌توان لوگو و نوشتار را به وسیله داغی با کیفیت مناسبی روی چرم مصنوعی حک نمود. در این جنس سررسید، تبلیغات روی جلد طلاکوب یا نقره کوب می‌شوند. طبعاً به وزینی داغ کوب نیستند. نوشته‌ها و علائم عموماً به روی سررسید چرم مصنوعی طلا یا نقره کوب می‌شوند.
سررسید ترمو: همانطور که گفته شد، ترمو نیز یک نوع چرم مصنوعی است، اما به مراتب با کیفیت بیشتر. متخصصان، آن را شفاف‌تر، سبک‌تر و بادوام‌تر از چرم مصنوعی می‌دانند و آن چنان که از نامش برمی‌آید از مقاوت حرارتی بیشتری برخوردار است؛ به همین سبب قابلیت داغ طرح به روی جلد بسیار زیاد است و قسمت داغ خورده تغییر رنگ می‌دهد که زیبایی کار را افزون می‌نماید. بنابر این امکان، امروزه علاوه بر لوگو سازمان‌ها، می‌توان از طرح‌های انتزاعی و زیبا نیز به روی جلد استفاده کرد. لازم به ذکر است چنین کیفیتی سبب شده که نسبت به چرم مصنوعی بسیار گران‌تر و به طبع سررسید ترمو گران‌تر از چرم مصنوعی باشد. البته اکنون در ایران انواع اروپائی، ترک، ایرانی، چینی وجود دارد. نوع ترک و اروپائی آن از چینی و ایرانی گران‌تر و با کیفیت‌تر است. اصولاً سازمان‌های که تمایل دارند که سالنامه‌ای وزین به دیگران هدیه بدهند، از این مدل استفاده می‌کنند.
سررسید گالینگور: این جنس در حقیقت ترکیبی است از کاغذ، مواد پی‌وی‌سی و رزین. اصولاً از تنوع بالائی برخوردارند و عموماً قیمت نسبتاً مناسب‌تری حتی از چرم مصنوعی دارند. بر روی این جنس تنها می‌توان طلاکوب یا نقره کوب انجام داد. با توجه به قیمت مناسب، این جنس بیشتر برای سازمان‌های کوچک یا مجموعه هائی مناسب است که تمایل ندارند برای هدایا هزینه‌ی چندانی نمایند.
سررسید سلفونی: این جنس یک قابلیت بسیار بزرگ دارد؛ می‌توان طرح دلخواه یک سازمان را با کیفیت بسیار مناسبی (چاپ افست) روی کاغذ گلاسه چاپ نمود و سپس آن را به صورت جلد سخت صحافی کرد. حتی می‌توان کارهای ویژه‌ای مانند یوی موضعی و چاپ برجسته نیز بر روی آن انجام داد. تولید چنین سررسیدی به شرط آن که میزان تولید از یک تعداد مناسبی برخوردار باشد، بسیار مقرون به صرفه خواهد بود.
صحافی ته دوخت: به طور کلی با استحکام‌ترین و رایج‌ترین روش در بین تمامی روش‌های صحافی ته دوخت است. در این روش کاغذهای تا شده به هم دوخته و چسبانده می‌شوند. گفتنی است این روش صحافی، برای کتاب‌های نفیس و سررسید استفاده می‌شود.
صحافی فنری: در این روش ابتدا صفحات سوراخ و سپس حلقه‌های پلاستیکی یا فلزی را از آن عبور می‌دهند. مانند عکس‌های زیر. نکته قابل ذکر آن است که بسیاری از مدیران، این گونه صحافی را نمی‌پسندند؛ علت این امر آن است که به زعم آن‌ها این مدل سالنامه‌ها به اندازه کافی وزین و صاحب اعتبار نیستند؛ شاید به این دلیل که ایستایی و موزونی این مدل صحافی به اندازه سررسیدهائی با صحافی ته دوخت نیست.