درمان هایپر پرولاکتینمی چیست؟
درمان براساس علت است. به عنوان مثال اگر علائم پرولاکتین بالا، کم یا هیچ باشد، به درمان خاصی نیاز نیست. به‌طور کلی، هدف از درمان بازگشت پرولاکتین به سطح طبیعی و جلوگیری از عوارضی همچون ناباروری است.
درمان اولیه پرولاکتینوما، داروی آگونیست دوپامین است. دوپامین، یک انتقال دهنده عصبی، ترشح هورمون هیپوفیز را از طریق گیرنده های موجود در سلول‌های هیپوفیز کنترل می‌کند. سلول‌های پرولاکتینوما تراکم زیادی از گیرنده‌های دوپامین دارند. آگونیست‌های دوپامین به گیرنده های دوپامین متصل می‌شوند و توانایی اتصال دوپامین را مسدود می‌کنند و از ترشح پرولاکتین در سلول های تومور جلوگیری می‌کنند. این‌ها به طور معمول علائم هایپر پرولاکتینمی را بهبود می بخشد. دو موردی که بیشتر مورد استفاده قرار می‌گیرند آگونیست‌های دوپامین کابرگولین و بروموکریپتین هستند.
تزریق تستوسترون نیز یک گزینه مناسب برای درمان ناباوری مردان و پرولاکتین بالا است.
جراحی برای برداشتن تومور. اگر داروها موثر نبوده‌اند، ممکن است از جراحی استفاده شود. اگر تومور بر بینایی تأثیر بگذارد، گاهی به جراحی نیاز است.
تابش – تشعشع. به ندرت، اگر داروها و جراحی موثر نباشد، از اشعه برای کوچک شدن تومور استفاده می شود.
کیست اسپرماتوسل معمولا به علت تجمع اسپرم درون سر اپیدیدیم به وجود می‌آید اما هنوز علت تجمع اسپرم در این ناحیه مشخص نیست. در تعداد زیادی از موارد به نظر می‌رسد که این اختلال بدون علت مشخص یا سابقه آسیب دیدگی، عفونت یا اختلالات التهابی ایجاد می‌شود.