ام اس عود کننده – بهبود یابنده چگونه تشخیص داده می شود؟
پزشک از شما تست های گوناگونی خواهد گرفت و از شما در مورد علائم بیماری می پرسد. مهم است که پزشک بتواند علائم شما را از علائم موجود در سایر اختلالات تشخیص دهد.  
هم چنین پزشک به بررسی بینایی، تعادل و عملکردهای دیگر شما خواهد پرداخت. احتمالاً بایستی از مغز و نخاع خود عکسmri  تهیه کنید؛ چرا که این امر به تشخیص محلّ آسیب احتمالی در مغز و یا نخاع شما کمک کرده و به تبع آن، در تشخیص احتمال ابتلا به ام اس نیز موثر است.  
تست دیگری موسوم به «پتانسیل های فراخوانده شده بینایی» از شما گرفته خواهد شد که طی آن، چند الکترودها طی فرآیندی بدون درد روی جمجمه شما نصب شده و پاسخ مغزتان نسبت به محرک های بینایی را گزارش می دهند.  
احتمال دارد که خون تان مورد آزمایش قرار گیرد تا در صورت وجود، نشانه های دیگری از ابتلا به بیماری کشف شود. هم چنین ممکن است پزشک آزمایشی برای بررسی مایع نخاعی شما ترتیب دهد.
به طور کلی ام اس اختلالی قابل درمان محسوب نمی شود اما پزشکان داروهایی جهت کاهش التهاب و کاهش سرعت پیشرفت بیماری تجویز می کنند. این داروها شامل موارد زیر هستند:  
بتا-اینترفرون  
گلاتیرامر استات  
پادتن مونوکلونال  
دی متیل فومارات  
فینگولیمود  
سایر داروها در صورت تجویز برای درمان علائم زیر مصرف می گردند:  
اسپاسم عضلانی  
نیاز به تخلیه سریع ادرار  
افسردگی  
اختلالات نعوظ  
خستگی   
ممکن است پزشک برای کاهش علائم در طول دوره عود بیماری استرویید تجویز کند. اگر استروئید پاسخ گو نباشد، پزشک شما فرآیند «پلاسما فِرِز» را به شما پیشنهاد خواهد داد که طی این عمل، خون بدن پاکسازی می گردد.