انواع قابلیت های پویا کدام اند؟
قابلیت های پویا و قابلیت ها به عنوان سازه های متمایز لحاظ می شوند. چهار گونه قابلیت را ارائه شده است: اول آنهایی که نشان دهنده توانایی برای اجرای فعالیت های کار کردی ابتدایی سازمان اند. آنها منابع سازمان در مفهوم گسترده آن هستند. نوع دوم در رابطه با بهبود پویایی فعالیت های سازمان است. نوع سوم، به شدت وابسته به نوع دوم است و به سختی از همدیگر قابل تشخیص اند. این نوع نیز در مورد بهبود پویایی است، اما اختصاصا در مورد توانایی شناسایی ارزش ذاتی منابع دیگر یا ایجاد استراتژی جديد قبل از رقبا است. گونه چهارم، با عنوان « نظم برتر» یا « فراقابلیت» در ارتباط با آموزش و فراگیری قابلیت هاست. فراقابلیت ها می توانند تا ابد ادامه داشته باشند. کولیس می گوید که در نهایت برای خارج کردن رقبا، سازمانها نیازمند گسترش این فراقابلیت ها هستند: قابلیتی که آینده را فتح می کند، و نوعی توانایی برای گسترش ظرفیتی است که سریعتر (یا بهتر) نو آوری می کند و الى آخر.
تقریبا به اندازه تعداد طرح های کسب و کار، تعریف برای این مفهوم وجود دارد. فهرست های مختلفی از تعاریف و مولفه های طرح کسب و کار در پژوهش های مختلف آمده است. طرح یا معماری ارزش آفرینی، تحویل ارزش و استفاده از مکانیسم ها در ارائه ارزش شرکت به مشتریان است، به این ترتیب که مشتریان را ترغیب به پرداخت پول کرده و این پرداخت ها را به سود تبدیل می کند
به عبارت دیگر، کارکردهای مهم طرح کسب و کار شناسایی نیازهای رفع نشده مشتری، شناسایی فناوری و سازمان و نهایتا استفاده عاجل از ارزش برای فعالیت ها است. بدون تعادل صحیح بين خلق، تحویل و استفاده، نمی توان از این طرح در طولانی مدت بهره برد و این امر حداقل توسط سازمان های انتفاعی قابل استفاده نخواهد بود.