افتراء در چه شرایطی محقق می شود؟
برای تحقق جرم افتراء، شرایط زیر باید موجود باشند:
1) نسبت دادن جرم به دیگری:
یعنی کسی باید به دیگری انجام دادن عملی را نسبت بدهد، که آن عمل از نظر قوانین ایران جرم باشد. مثلا علی به حمید بگوید کلاهبردار! چون در قوانین ایران برای کلاهبرداری مجازات در نظر گرفته شده است، پس جرم است. 
2) معین بودن شخصی که جرم به او نسبت داده می شود: 
منظور این است که کسی که به او جرمی نسبت داده می شود، با ذکر نام، اشاره یا علامتی مشخص باشد. مثلا در مثال بالا مشخص است که علی جرم را به حمید نسبت داده. اما اگر مشخص نباشد که علی چه کسی را کلاهبردار خطاب می کند، افتراء محقق نمی شود.
3) نسبت دادن جرم به صورت صریح و مستقیم باشد.
4) عجز از اثبات صحت ادعا
منظور این است که شخصی که به دیگری جرمی را نسبت می دهد، نتواند ارتکاب جرم توسط آن شخص را اثبات کند. مثلا علی نتواند ثابت کند که حمید واقعا کلاهبرداری می کند.
مطابق ماده ی 697 قانون مجازات اسلامی، هر گاه کسی به دیگری جرمی را نسبت دهد و نتواند صحت ادعای خود را ثابت کند، با جمع تمام شرایط بالا، به یک ماه تا یک سال حبس و تا 74 ضربه شلاق، یا یکی از دو مجازات گفته شده محکوم می شود.
نکته ی مهم اینکه اگر کسی به دیگری انجام جرمی را نسبت دهد، که نشر آن باعث اشاعه ی فحشاء محسوب شود، حتی اگر بتواند درستی ادعای خود را ثابت نماید، باز هم به مجازات های گفته شده محکوم می شود.