چه عواملی منجر به شانه منجمد می‌شود؟
وضعی– برخی مطالعات نشان می‌دهند که حالت ایستادن طولانی مدت با شانه گرد در نهایت منجر به کوتاه شدن رباط‌های شانه بیمار می‌شود.
ژنتیک– تحقیقات نشان می‌دهند که یک بخش ژنتیکی وجود دارد که در افرادی که سندرم شانه منجمد دارند مشهود است.خود ایمن– تئوری بیان می‌کند که در مقابل تاندون‌های آسیب دیده فرد در شانه‌ها واکنش عدم پذیرش وجود دارد.
هورمونی– طبق تحقیق انجام شده، مشخص شد که چنین سندرمی در بیشتر زنان در مرحله یائسگی رخ می‌دهد.بدون علت مشخص– در اصل یک اصطلاح پزشکی است که به معنی علت ناشناخته‌ای است که معمولاً در بیشتر بیماران با این نوع سندرم تشخیص داده می‌شود.بیماری سیستمیک- افرادی که به بیماری‌هایی مانند پرکاری تیروئید، بیماری‌های ریوی، بیماری‌های قلبی عروقی، دیابت، افسردگی و پارکینسون مبتلا هستند دچار سندرم شانه منجمد می‌شوند.
یکی از اولین علائم شانه منجمد که افراد متوجه آن می‌شوند، یک درد مبهم است که هر زمان که می‌خواهند شانه را حرکت دهند، مشخص می‌شود. همچنین ممکن است گردن درد و بازو درد داشته باشید، زیرا گردن و بازو بسیار به شانه نزدیک است. بعضی اوقات، علائم شانه یخ زده در شب بدتر می‌شود و خوابیدن را دشوار می‌کند. در حالی که دامنه حرکتی کاهش یافته مشخصه سندرم شانه منجمد است، اما با مراحل اولیه بیماری ارتباطی ندارد. احتمالاً تا مدتی متوجه کاهش دامنه حرکت خود نخواهید شد. دلیل این امر این است که هرچه بافت اسکار در کپسول شانه جمع شود و در پاسخ به درد، شانه خود را بی‌حرکت نگه دارید، دامنه حرکت شما بدتر می‌شود.