زخم فشاری زخم بستر چیست؟
زخم‌های فشاری توسط نیروهایی ایجاد می‌شوند که جریان خون به پوست را مسدود می‌کنند:
هنگامی که فشار زیادی روی همان ناحیه از پوست برای مدت طولانی وارد می‌شود، مانند زمانی که شخصی دائما در همان وضعیت قرار دارد.
هنگامی که نیروهای “برشی” باعث جمع شدن پوست در یک ناحیه می‌شوند، مانند زمانی که فرد بیش از حد در تخت یا صندلی در حالت خوابیده قرار می‌گیرد.
زخم بستر ممکن است در موارد زیر رخ بدهد:
نوزادان تازه متولد شده در دستگاه محل پرورش اطفال زودرس که روی خط یا لوله استراحت می‌کنند.
افرادی که دچار ضایعات نخاعی شده‌اند و حس‌های خود را از دست داده‌اند و از نشستن در همان وضعیت روز به روز احساس ناراحتی نمی‌کنند- بنابراین نمی فهمند که پوست آنها تحت تأثیر قرار گرفته است.
افرادی که در بستر هستند و قادر به تغییر موقعیت خود در رختخواب نیستند.
اگرچه زخم بستر ممکن است در هر نقطه از بدن ایجاد شود، اما به احتمال زیاد در باسن افرادی که کل روز روی صندلی می‌نشینند یا در قسمت پاشنه پا، بالای استخوان دنبالچه و در قسمت داخلی آرنج افرادی که مجبور به ماندن در رختخواب در کل روز هستند، ایجاد می‌شود.
فیزیوتراپیست ارزیابی کاملی از جمله مرحله‌بندی زخم بستر را انجام می‌دهد.
زخم مرحله اول- قرمز شدن مداوم پوست به دلیل طولانی ماندن در همان وضعیت. در پوست تیره‌تر، پوست ممکن است بنفش به نظر برسد. پوست ممکن است در هنگام لمس نسبت به پوست اطراف گرمتر باشد.
زخم مرحله دوم- زخم کم عمقی که فقط تا حدی به داخل پوست می‌رود و معمولاً در اثر اصطکاک ایجاد می‌شود.
زخم مرحله سوم: زخم عمیق‌تری که از طریق تمام لایه‌های پوست، از جمله بافت چربی زیر پوست، عبور می‌کند.
زخم مرحله چهارم- زخم عمیقتر در پوست، عضله، تاندون، رباط یا استخوان قرار دارد؛ حتی ممکن است اعصاب و رگ های خونی را در معرض دید قرار دهد.
این مراحل لزوماً بیان نمی‌کنند که شدت زخم بستر چقدر است و همیشه زخم‌ها از یک مرحله به مرحله دیگر پیشرفت نمی‌کنند. آنچه به نظر می‌رسد زخم مرحله اول “ساده” باشد ممکن است تحریک جزئی پوست باشد- یا ممکن است توده بزرگی از بافت آسیب دیده را در زیر پنهان کند.