چرا مسیحیت؟
به این دلیل که مسیح همه چیز را به پیروانش می‌بخشد؛ چنانکه رسول خداوند اعلام می‌کند:
> 
> «...زیرا همه چیز از آن شماست؛ خواه پولس، خواه اپولس، خواه کیفا، خواه دنیا، خواه زندگی، خواه مرگ، خواه چیزهای حال، خواه چیزهای آینده همه از آن شماست. و شما از مسیح و مسیح از خدا می‌باشد.» (اول قرنتیان ۳: ۲۲-۲۳)
> 
> 
> 
خداوند عیسی مسیح به هر ایماندار واقعی‌اش اطمینان می‌دهد که همه به تو تعلق دارند: اولاً ، همه مبشرین و خادمین مسیحیت -از برترین آن‌ها گرفته تا پایین‌ترین ایشان- پولس، اپولس و کیفا خدمتکاران شمایند، انسانهایی که مراقب شما هستند برای رستگاری. دوماً، این جهان از آن شماست؛ در‌واقع این دنیا فقط به خاطر شماست که تاکنون نابود نگشته است و روزی که شمار برگزیدگان خداوند به کمال برسد بلافاصله جهان کنونی به آتش کشیده خواهد شد. سوماً ، حیات از آن شماست؛ زندگی کنونی شما را برای حیاتی والاتر آماده می‌سازد یعنی حیات جاودانی. چهارماً، مرگ از آن شماست؛ شما دقیقاً روزی خواهید مُرد که مناسبترین زمان برای مرگ شماست، مرگ همچون خدمتکاری خواهد بود که به نفع شما کار می‌کند. پنجماً، چیزهای حاضر و چیزهای آینده به شما تعلق دارد:
> 
> «...دینداری برای هرچیز مفید است که وعده زندگی حال و آینده را دارد.» (اول تیموتا‌ؤس۴: ۸)
> 
> 
> 
ششماً، خداوند از آن شماست؛ خدای حقیقی و زنده را در نظر بگیرید، با همه عظمت، با تمامی قدرت متعالش، آری! این خدای متعال، آفریننده زمین و آسمان از آن شماست، هرآنچه که او به اجرا می‌گذارد برای شماست، هر آنچه به او تعلق دارد از آن شماست، هر آنچه که توان انجامش را دارد از آن شماست. خداوند به ابراهیم چنین گفت:
> 
> « من سپر تو هستم و پاداش بسیار عظیم تو» (پیدایش ۱۵: ۱)
> 
> 
> 
این است فهرست گنجینه‌ای که یک مسیحی واقعی تعلق دارد؛ اگر مسیح را داشته باشید آنگاه همه این‌ها به شما تعلق می‌گیرد. وقتی از یکی از بت‌پرستان پرسیدند که گنج و ثروت تو کجاست؟ چنین پاسخ داد: «کورش کبیر دوست من است.» و اگر کسی از شما بپرسد؛ گنجینه تو کجاست؟ می‌توانی در حقیقت بگویی که گنجینه تو را نهایت و پایانی نیست. کلام خداوند (افسسیان ۳: ۸) از آن با عنوان «غنای بی‌قیاس مسیح» یاد کرده است. پولس رسول نمی‌تواند انتهای این گنجینه را ببیند! چه کسی است که خواهان نظاره مسیح نباشد؟
اگر مسیح از آن توست، پدر آسمانی از آن توست، روح‌القدس از آن توست، همه وعده‌های خداوند به تو تعلق دارند؛ زیرا همه آن‌ها -در مسیح- وعده داده شده‌اند و به خاطر او به آن‌ها وفا خواهد شد. بگذار تا افراد مهم این دنیا به مقامشان ببالند، بگذار تا ثروتمندان جهان به پول خود و قوی‌تن‌ها به زور بازویشان افتخار کنند؛ اما بگذار تا یک مسیحی خود را خوشبخت بداند، سعادتمند واقعی، خوشبخت کامل؛ در نظاره کردن مسیح، در لذت بردن از مسیح، در داشتن مسیح و در نظرداشتن به سوی مسیح.
ترجمه از کتاب:
looking unto jesus (1832 edition) by: isaac ambrose (1604-64). chap. 1, kindel book.
دکتر جوزف وولف (۱۷۹۵- ۱۸۶۲ میلادی) در خانواده‌ای از علمای یهودی در آلمان متولد شد. وی پس از جست‌و‌جو ومطالعه مسیحای واقعی را که در کتاب‌های یهود به او وعده داده شده بود یافته و به خداوند عیسی مسیح ایمان آورد. کشف این حقیقت چنان او را به شوق درآورد که بر آن شد تا به عنوان مبلغ مسیحی به نقاط مختلف دنیا سفر کرده و مسیحای کتاب‌های مقدس را به دیگر یهودیان معرفی کند.
دکتر وولف در آغاز جوانی با دوشیزه‌ای از خانواده‌های متعبر انگلیس ازدواج کرده و تابعیت آنجا را پذیرفت. او در زمینه زبان از استعدادی خداداد برخوردار بوده و علاوه بر زبان آلمانی به زبانهای عبرانی، انگلیسی، عربی، ترکی و فارسی نیز مسلط بود. در زمان حکومت ملکه ویکتوریا -که امپراطوری انگلیس در اوج قدرت خود بود- وی در لوای پرچم آن دولت به منظور رسانیدن پیام انجیل به دیگر یهودیان به نقاط مختلف دنیا سفر کرد. به یاد داشته باشیم که در آن زمان وسیله نقلیه برای سفرهای زمینی محدود به چهارپایان بوده، راه‌ها بسیار پرخطر و ناامن. به عنوان مثال بین سه تا شش ماه طول می‌کشید تا یک مسافر از انگلیس به ایران سفر کند. با این اوضاع وی دو مرتبه به ایران سفر می‌کند. در اینجا یک صفحه از خاطرات او را جمله به جمله نقل قول می‌کنیم:
««وولف سرانجام به مشهد -پایتخت خراسان- رسید. وی در منزل یکی از یهودیان معتبر آنجا اقامت گزید؛ فردی به نام ملّامحمد -هم او که ۱۴ سال قبل نیز وولف را منزل داده و محترمانه از او پذیرایی کرده بود. وولف پرسید: اوضاع یهودیان ساکن مشهد چطور است؟ و با حیرت فراوان دریافت که تمامی یهودیان ساکن مشهد به دین محمد گرویده‌اند! 
دلیل آن این است؛ زنی یهودی از زخمی درمان ناپذیر روی دستش رنج می‌برده برای شفا نزد رمالی می‌رود. رمال هم به او توصیه می‌کند تا سگی را کشته و دستش را در خون آن سگ قرار دهد تا بهبود یابد. زن هم این کار را می‌کند. اما ناگهان سیّدی (یعنی کسی که از فامیل پیامبر اسلام است) در نمازجمعه جماعت مسلمان را فراخوانده و به آن‌ها می‌گوید: یا ایّها‌لمسلمین، امروز یهودیها برای توهین به دین مبین اسلام سگی را ذبح کرده‌اند! من فقط دو کلمه به شما می‌گویم تا بدانید چه کاری انجام دهید؛ الله داد!
مسلمین هم یکصدا فریاد بر می‌دارند که الله همه یهودیها را به چنگ ما داده است. سپس به محله یهودی‌نشین هجوم برده و ۳۵ نفر از آن‌ها را به قتل می‌رسانند مابقی نیز از ترس جانشان می‌گویند؛ لاالله الا الله ، محمد رسول الله.
امروزه از این واقعه با عنوان «الله داد» یاد می‌شود.»»
ترجمه از کتاب: 
travels and adventures of rev. joseph wolff. kindle edition. pp 552-553