آیا پردازنده های intel xeon هنوز برای تدوین فیلم گزینه ی مناسبی هستند؟
در گذشته ایستگاه کاری xeon دوگانه، راهی برای رسیدن به بهترین کیفیت یک ویدئو بود. خروجی، پیش نمایش و رمز گذاری همه از هسته های پردازنده زیادی برخوردار بودند و تا حدود 16 هسته عملکرد را بهتر می کردند.   
با این حال بین هسته ها و سرعت جابه جایی تعادل وجود دارد. بهترین عملکرد یک سیستم تدوین زمانی است که بین هسته ها و سرعت جا به جایی تعادل وجود داشته باشد.   
همانطور که در همه ی تراشه ها و تخته های تک cpu مصرف کننده اینتل و amd انجام می شود.  
پس ما دیگر توصیه نمی کنیم xeons بخرید.  
معمولا xeons دو سوکت به دلیل کند بودن هسته هایس فردیف عملکرد یکسان یا کمتری را ارائه می دهند. حتی پردازنده های عجیب و غریب xeons با بیش از 20 هسته نیز عملکرد بیشتری ندارند.
سرمایه گذاری روی یک کارت گرافیک خوب به تنهایی نمی تواند کیفیت تدوین ویدئو را تا حد خیلی زیادی بهتر کند.  
برخی از افراد معیارهای ارائه دهنده ویدئو مصنوعی غیر قابل اعتماد مانند پروژه پنچمارک premiere را به عنوان مدرکی برای کم کردن کارت گرافیک های قدرتمند در مدت زمان زیادی ارائه می کنند.  
با این حال در شرایط دنیای واقعی، تفاوت عملکرد بین کارت گرافیک های متوسط و کارت گرافیک های قدرتمند، تفاوت چشمگیری نیست.  
studio1productions در مقاله ای مقایسه عملکرد تدوین ویدئو با چند کارت گرافیک عملکرد بهتری دارد.   
با استفاده از premiere benchmark project، کارت گرافیک gtx 660 در 58 ثانیه از پروژه رندر گرفت.  
بعد از ارتقا کارت گرافیک به یک gtx 780 که به مراتب قدرتمند تر بود، زمان رندرگیری به 22 ثانیه کاهش پیدا کرد.  
این یک تغییر شگفت انگیز به نظر می رسد.   
با این حال زمانیکه از همین کارت گرافیک ها برای یک پروژه واقعی adobe premiere استفاده شد. gtx 660 عملیات رندرگیری را در 150 ثانیه و gtx 780 در 146 ثانیه انجام دادند. تفاوت چندانی ندارد.  
دلیل تفاوت بین پروژه ی واقعی و پروژه ی مصنوعی این است که معیارهای تدوین ویدئو ی مصنوعی به طور خاص سیستم شما را از طریق فرایندهای متمرکز بر کارت گرافیک اجرا می کنند.  
با این حال تدوین واقعی ویدئو فرایندهای زیادی را به توان کارت گرافیک اضافه کرده و اغلب به همه کمک نمی کند. (مگر اینکه از نرم افزار هایی مثل davinci resolve استفاده کنید.)