چه تفاوتی بین mri و سی‌تی اسکن وجود دارد؟
mri با سی‌تی اسکن اسکن ct یا توموگرافی محوری محاسباتی نیز نامیده می‌شود متفاوت است زیرا از اشعه استفاده نمی‌کند. اسکن mri برای تصویربرداری از بافت حاوی آب بهتر است. mri می‌تواند در تشخیص ناهنجاری‌های نخاع، برآمدگی دیسک‌، فتق کوچک دیسک، گرفتگی اعصاب و سایر مشکلات بافت نرم بهتر باشد. همچنین در مواردی که اشعه ایکس منع مصرف دارد، مانند زنان باردار، ممکن است از mri ​​ استفاده شود. افرادی که دارای ایمپلنت فلزی هستند به دلیل وجود میدان مغناطیسی قوی که در این آزمایش استفاده شده است، ممکن است قادر به انجام mri نباشند. سی‌تی اسکن برای تصویربرداری از بافت‌های کلسیفیه شده مانند استخوان‌ها بهتر از mri ​​است. سی‌تی اسکن جزئیات بسیار خوبی را برای تشخیص آرتروز و شکستگی ارائه می‌دهد.
هدف اصلی از انجام ct یا mri در بیمار مبتلا به اسکولیوز شناسایی علت اصلی بیماری است. علاوه بر این، روش‌های تصویربرداری مقطعی برای هدایت درمان جراحی و ارزیابی عوارض بعد از عمل مفید هستند. رادیوگرافی روش انتخابی برای ارزیابی اولیه تصویربرداری تشخیصی است. کافی است بیشتر ناهنجاری‌های استخوانی مادرزادی و تکاملی، که بیشتر موارد اسکولیوز با منشا پاتولوژیک زمینه‌ای را تشکیل می‌دهند، حذف شوند. قابل توجه است که علل استخوانی مادرزادی و تکاملی انحناهایی را ایجاد می‌کنند که در عکسبرداری از بخش نسبتاً کوتاهی از ستون فقرات تأثیر می‌گذارد. نوروفیبروماتوز با انحنای دیستروفیک، اگرچه غیر معمول است، اما ممکن است یک منحنی سگمان کوتاه ایجاد کند. در مواردی با تغییر شکل استخوانی پیچیده، رادیوگرافی به تنهایی کافی نیست و استفاده از ct اجباری است. به خصوص هنگامی که جراحی برنامه‌ریزی شده باشد. mri با افزایش فرکانس برای ارزیابی بیماران با الگوی منحنی غیرمعمول یا تظاهرات بالینی هشدار دهنده استفاده می‌شود.