سفته و قوانین اجرای سفته چیست؟
سفته بانکی سندی است که به موجب آن امضاء کننده متعهد می شود تا مبلغی را در موعد معین یا عندالمطالبه در وجه حامل یا شخص معین یا به حواله کرد او بپردازند. علاوه بر امضاء یا مهر متعهد باید مشخص کننده مبلغ تعهد شده، گیرنده وجه، و تاریخ نیز باشد.
موارد سفته قانونی
به موجب ماده ۳۰۸ قانون تجارت، سفته بانکی علاوه بر امضاء یا مهر، باید دارای تاریخ و متضمن مراتب ذیل باشد:
نام و نام خانوادگی صادرکننده
نام و نام خانوادگی گیرنده
مبلغ قابل پرداخت
زمان و محل پرداخت وجه
آدرس فرد صادر کننده
در صورتی که برای شخص معینی صادر شود ، نام و نام خانوادگی او آورده می شود، در غیر این صورت به جای نام او نوشته می شود در «وجه حامل». در صورتی که نام خانوادگی یک شخص معین در سفته بانکی نوشته شود، این شخص طلبکار می شود و در غیر این صورت هر کسی که آن را در اختیار داشته باشد ، طلبکار محسوب می‌شود و می تواند در سررسید، مبلغ آن را طلب کند و اگر سررسید درج نشود، سفته عندالمطالبه محسوب می‌شود و در عندالمطالبه، صادرکننده باید به محض مطالبه، مبلغ آن را پرداخت کند.نکته بسیار مهم در این مورد آن است که سفته در کل دارای ماهیتی حقوقی است، مگر آن که فرد گیرنده در صورت عدم پرداخت، آن را واخواست نماید. در صورتی که فرد گیرنده ظرف ده روز از تاریخ وصول، آن را واخواست کند، سفته ماهیت کیفری پیدا کرده و می‌توان برای حکم جلب صادر کننده اقدام نمود. واخواست در برگه‌های رسمی دادگستری تنظیم شده و در واقع اعتراض رسمی گیرنده نسبت به عدم پرداخت وجه توسط صادر کننده است.
سفته بدون نام
سفته بدون نام ، حالتی دیگر از نحوه تنظیم است.
دراین حالت‌، درتنظیم سند این امکان وجود دارد که بدهکار، سفته‌ای را که صادر می‌کند، بدون ذکر نام طلبکار بدهد.
در اینصورت فرد می‌تواند یا خودش برای گرفتن در سررسید اقدام یا این که آن را به دیگری حواله بدهد.
عبارت حواله کرد در آن به شخص دارنده این اختیار را می دهد که بتواند آن را به دیگری منتقل کند. ولی اگر حواله کرد، خط خورده شود، دارنده نمی‌تواند آن را به دیگری انتقال دهد.
علاوه بر آن که می‌تواند با پشت نویسی آن را به شخص دیگری انتقال دهد.
پشت نویسی سفته
پشت نویسی مانند چک برای انتقال سفته بانکی به دیگری یا وصول وجه آن است.
اگر پشت نویسی برای انتقال باشد، دارنده جدید دارای تمام حقوق ومزایایی می شود که به آن سند تعلق دارد.
انتقال با امضای دارنده آن صورت می گیرد.
همچنین دارنده می تواند برای وصول وجه آن به دیگری وکالت دهد که دراینصورت باید وکالت برای وصول قید شود.
باید بگوییم طبق عرف و قانون چهار نوع مهریه برای زوجه در نظر گرفته شده است. آیا توقیف اموال برای مهریه در مورد همه ی این دسته‌ها مصداق پیدا می کند؟
مهر السمی: این نوع از مهریه زمانی که زن و شوهر اقدام به فسخ نکاح می نمایند، به تراض معین می نمایند.
مهرالمثل: اگر زوجین در هنگام انعقاد عقد نکاح، راجع به مهریه به توافق نرسند، طبق عرف و عادت محل سکونت آنها، مهریه تعیین می شود. که به آن مهرالمثل می گویند.
مهر المتعه: اگر مهریه ای تعیین نشده باشد، و زوجین پیش از نزدیکی از یکدیگر جدا شوند، بسته به وضعیت مرد، به زن مهر المتعه تعلق می گیرد.
اموال قابل توقیف برای مهریه
توقیف اموال در مهریه هم در مورد اموال منقول و هم غیر منقول مصداق می یابد. زیرا همانطور که بیان نمودیم، طبق ماده 1078 قانون مدنی میزان و مصداق مهریه مشخص شده است. از جمله اموال منقول و غیر منقول، می توانیم به تلفن همراه زوج، سهام بانکی، حساب سپرده بانکی، زمین، اپارتمان، حقوق پرسنلی، توقیف حقوق ماهانه تا یک چهارم، مطالبات خوانده از اشخاص ثالث و… اشاره نماییم.
طبق قانون برای توقیف اموال در مهریه تنها می توانیم اموالی را توقیف نماییم، که از جمله موارد ضروری برای زندگی خود شخص به شمار نرود.
زوج می تواند از دو روش برای مطالبه مهریه خود استفاده کند. می توانید برای توقیف اموال در مهریه به مراجع قضایی و دادگستری مراجعه نموده، یا از طریق اجرای ثبت اسناد در اداره ثبت اسناد، اقدام به ارائه دادخواست نموده و مهریه خود را مطالبه کند.
این دادخواست می تواند به سه روش صورت پذیرد. یا به صورت تنظیم دادخواست صدور قرار تامین مطالبه مهریه، یا به صورت تنظیم دادخواست توقیف اموال برای مهریه، و یا به صورت تنظیم دادخواست مطالبه مهریه  با توجه به قرار تامین خواسته
مهر العقله: زمانی که در عقد نکاح میزان مهریه زن مشخص نشده باشد، شوهر قبل از نزدیکی به همسر خود، او را طلاق دهد. موظف به پرداخت مهر العقد به زن می باشد.طبق ماده 1078 قانون مدنی، هر چیزی که قابل تملک بوده و مالکیت داشته باشد را می توانیم به عنوان مهریه در نظر بگیریم. پس برای توقیف اموال برای مهریه نیز هر آنچه مالکیت داشته و قابل تملک باشد، قابل توقیف می باشد.