آیا راهی برای پیشگیری از سکته مغزی وجود دارد؟
بله، ابتدا باید عروق گردن و مغز، میزان چربی خون، دیابت و فشار خون بیماران را بررسی کنیم، ریسک فاکتورها را در نظر می گیریم و گرید بندی لازم برای درمان بیمار را انجام دهیم و برای هر یک از آنها تداخلات خاص خودشان را انجام می‌دهیم و با تغییر سبک زندگی بسیاری از انواع سکته قابل پیشگیری است.  مثلا برای بیماری که تنگی کاروتید داشته باشد قبل از مشخص شدن علائم، با روش سونوگرافی داپلر، ام‌ارآی آنژیو یا سی‌تی آنژیو میزان تنگی را بررسی می‌کنیم اگر بیشتر از 75 درصد تنگی داشته باشد برای بیمار آنژیوپلاستی استنت می‌گذاریم و در صورتی که کمتر از 75 درصد باشد درمان طبی پیشگیری را شروع می‌کنیم.
درمان‌های بسیار زیاد و پیشرفته‌ای برای سکته مغزی به صورت اولیه وجود دارد. در صورتی که بیمار در مدت سه تا چهار و نیم ساعت اولیه سکته به مراکز درمانی مراجعه کند؛ درمان rtpa وریدی تجویز می‌کنیم و هم زمان بیمار به cath lab فرستاده می‌شود و بررسی عروقی شریان‌های مغز و گردن از طریق آنژیوگرافی انجام می‌شود. در صورتی که rtpa موفق باشد و باعث باز شدن شریان شود که معمولا حدود 40 درصد موفقیت آمیز است؛ درمان مدیکال یا طبی ادامه پیدا می‌کند.  اگر rtpa موفق نباشد از روش‌های مختلفی از جمله استنت موقت (retrieval stent) استفاده می‌کنیم که مثل شبکه تورینه است و همراه با استنت لخته خون خارج می‌شود. همچنین می‌توانیم از روش‌های دیگری rtpa را داخل شریان تزریق کنیم و بعد از آن استنت استفاده کنیم. البته روش دیگری نیز به اسم آسپریشن قابل استفاده است که با استفاده از میکرو کتتری خیلی ریز لخته خون را ساکشن می‌کنیم و درمان را بر روی بیمار انجام می‌دهیم.