️ بیماری ام اس چیست و نشانه ها و راه های درمان آن چیست؟
پاسخ داده شده توسط: دکتر جلالی متخصص مغز و اعصاب
متأسفانه علت ام اس نشناخته است. یک بیماری خود ایمنی هست و مثل خیلی دیگر از بیماری های خودایمنی سیستم بدن به طور ناخواسته خود ماده ی سفید مغز و نخاع را که به عنوان سیستم عصبی مرکزی هست بر علیه آن پادتن یا آنتی بادی می سازد. یعنی خود ماده ی سفید مغز و نخاع را به عنوان یک حالت ناشناخته می-داند. دشمن می داند. یک چیز خارجی می داند و بر این علیه آن خود بدن آنتی بادی یک پادتن می سازد.   
حالا چون مغز و نخاع به خصوص مغز جایگاه همه جای بدن را حس و حرکت و بینایی و شنوایی و تعادل و تکلم و همه هست. اینها ممکن است تحت تأثیر قرار بدهد. از هیچ تا همه چیز. ممکن هم هست فرد در مناطق نهفته ی مغزش یک سری پلاک هایی که در بیماری ام اس ایجاد می شود داشته باشد و هیچ علامت خاصی هم نداشته باشد بتواند زندگی اش را هم بکند.   
خوشبختانه اکثر بیماران ام اس با درمان های جدیدی که آمده چون بیماری حالت رفت و برگشتی دارد و امکان عود برای بیمار وجود دارد، دارو برای ریشه کن کردن ام اس وجود ندارد ولی بیشتر مثل بچه هایی که به آنها واکسن می دهیم حالا چه تلفیقی و چه خوارکی، مثل قطره ی فلج اطفال یا واکسن مثلاً هیستری یا گزاز، اینجا هم داروها البته تزریقی بود که خوشبختانه داروی خوراکی هم آمده چون خودمان را باید جای آنها بگذاریم.   
بالاخره از تزریق خسته می شوند چون بیماری ناشناخته است ممکن است تا آخر عمر هم نیاز به تزریق باشد. هم داروی تزریقی هست و هم دارو های خوارکی. بیشتر برای پیشگیری است. در رعایت یک زندگی ملایم و تأمین اجتماعی مناسبی که واقعاً باید جامعه بپذیرد این فرد را مثلاً یک نفر... من ام اس دارم خوشبختانه من یک مدیری تحت نظرم بود که کارمندش هم آنجا ام اس گرفت. ایشان خیلی راحت بود چون مدیر احساس می کرد می دانست چه بیماری خودش دارد. به او فشار نمی آورد. کار زیادی از او نمی خواست.   
در همه ی موارد اینطور نیست ولی خب مسلم درد متقابل اجتماعی برای فردی که یک بیماری مزمن مثل ام اس دارد، مثل صرع دارد، برای جامعه این باید قبولانده شود که در کشور ما متأسفانه به بیماری مزمن با دید بد نگرش داده می شود در صورتی که این فرد می تواند خلاق باشد و ما نباید به او فشار بیاوریم. باید به او کمک کنیم.   
و این نگرش اگر یک مقدار در کشور ما عوض بشود، در مورد بیماری های مزمن که در رشته ی ما هست و همه ی رشته های دیگر هم که عزیزان دیگر هم ممکن است در رشته های دیگر بیان بفرمایند این خیلی کمک می کند در بهبود زندگی شان و شادابی شان و سلامت شان کمک کنند.
پاسخ داده شده توسط: دکتر جلالی متخصص مغز و اعصاب
مننژیت، هر چه آی تی یا ایت آخرش باشد یعنی تب باید داشته باشد. یک بیماری عفونی است. اطراف خود مغز به خاطر اینکه مغز خیلی حساس است و از ورود حتی مواد مختلف هم از خون و حتی قسمت های دیگر بدن به مغز ممانعت می شود و یک سدی وجود دارد، پرده ای هست به اسم مننژ که سه تا لایه دارد و اطراف نخاع هم هست. بین این لایه امکان دارد میکروب ها یا ویروس ها نفوذ کنند و باعث التهاب اینها بشود که به آنها مننژ می گویند که دو گروه یا چندین گروه، شایع آن همان مننژیت ویروسی هست و بیشتر مننژیت های باکتریایی هست که خوشبختانه اگر درمان های آن زود شروع شود عارضه را کمتر می کند چون منانژیت های ویروسی در ویروس، مثل همین کرونایی هم که آمده، میلیاردها ویروس در دنیا شناخته شده، درمان ویروسی بجز موارد خاصی که در مورد مثلاً هرپس و اینها است، الآن متأسفانه شناخته شده نیست. با تب مراجعه می-کنند، سردرد، حالت تهوع، استفراغ، اختلالات ذهنی، حتی اختلالات هوشیاری. فرد در کما می رود، گردن او سفت می شود، مثل تخته می شود، اینها در یک فرد باید مد نظر ما باشد. یک بیماری عفونی است که پرده های مغز را گرفتار می کند.