خواص گیاه آکاسیا
نام های دیگر:آکاسیا،مشک،باور،فتانا،شوک الشام،مشک نباتی
مشخصات:
آکاسیا گیاهی است از خانواده leguminosae،که درختچه ای است خاردارو کوتاه به بلندی حداکثر شش متر.برگ های آن مرکب زوج و همیشه سبز و ناخزان .گل های آن زرد طلایی و بسیار زیبا و خیلی معطر است.میوه ی آن نیام به نگ قهوه ای ،مانند باقلا که طول آن سه تا هفت سانتیمتر است.این درختچه بومی مناطق قاره ی هند و گویان است،در ایران در خوزستان و بلوچستان دیده می شود.
برگ آکاسیای معطر:
خواص درمانی
تازه آن را له کنیدو به صورت ضماد برای التیام زخم باز و جراحت استفاده کنید،اگر با آب جوشانده آن هم استفاده شود برای التیام زخم ها و جرتحت ها موثر می باشد.
گل آکاسیای معطر:
خواص درمانی
اگر آب دم کرده ی آن نوشیده شود مسکن دردهای عصبی است و قی آور است.
میوه ی آکاسیای معطر:
خواص درمانی
۱- از جوشانده ی غلاف میوه برای معالجه ی بیرون آمدگی مقعد و قطع ترشحات مفرط سفید سوزاکی مهبل استفاده می شود.
۲- ماده ی چسبنده ای که از غلاف های جوان میوه گرفته می شود برای التیام زخم های گوشه ی چشم کاربرد دارد.
ریشه ی آکاسیای معطر:
خواص درمانی
آن را له کنید و روی ورم ها بگذارید ،درمان کننده است.
پوست انسان به صورت یک لایه محافظ بدن در مقابل عوامل آسیب رسان محیطی می باشدو مانند لباسی سر تا سر بدن انسان را پوشانده است.
پوست و ناخن انسان از جنس عصب می باشند و سلامت ناخن در راستای سلامتی پوست می باشد. پس هر بیماری پوستی می تواند ناخن را نیز در گیر کند و در نتیجه به دنبال در مان بیماری پوستی، سلامتی ناخن نیز حاصل می شود.
ذکر این نکنه مهم است که بدانیم بر اساس مکاتب طب سنتی ایرانی، در مان بیماری پوستی به سبب جنس عصبی پوست (سخت و متراکم بودن آن) باید به آرامی صورت بگیرد. زیرا دفع ماده بیماری زا از پوست به زمان نیاز دارد ونباید توقع درمان برق آسای اختلالات پوستی را از طریق طبیعت درمانی و طب سنتی داشت.
از طرف دیگر پوست از دیدگاه حکما یک اندام دفعی به حساب می آید و در نتیجه بدن می تواند مقداری از مواد دفعی خود را از این طریق دفع نماید.
این مطلب نکته مهمی است، چرا که در بسیاری از بیماری ها ی داخلی مثل بیماری های دستگاه گوارش،کبد، کلیه و مجاری ادراری و تناسلی، طبیعت هوشمند بدن وارد عمل می شود و مواد زائد حاصل از آنها را به پوست منتقل می کند. بدین ترتیب از بیمار شدن آ ن عضو داخلی که نقش مهمتری( نسبت به پوست) در حیات فرد دارد، جلو گیری می نماید.
پس در ی باید ابتدا بیماری های اعضاء داخلی را درمان نموده سپس سراغ درمان پوست برویم.
قدم بعدی در ی و تغییرات رنگدانه ای آن (بعد از درمان بیماری های داخلی) تقویت عضو رییسه و اصلی بدن یعنی کبد می باشد که نقش اساسی در تولید اخلاط اربعه سالم در بدن را دارا است.
یکی از میوه های موثر در تقویت کبد (به ویژه در شرایطی که حرارت در بدن و کبد وجود دارد)، میوه انار است. انار شیرین با طبع سرد و ترمایل به اعتدال همراه با قوت قابضه می باشد، که نقش بسیار مهمی در تصفیه کبد و تقویت آن داشته و نیز در درمان انواع مختلف ضعف کبد کاربرد دارد.
این میوه الهی مقوی طحال بوده و موجب نیکو نمودن رنگ رخسار می شود (ایجاد خوشرنگی و شادابی پوست می کند).
پس به نظر می رسد که یکی از اقدامات اولیه جهت داشتن پوستی زیبا ،خوشرنگ و با طراوت می تواند استفاده از انار به صورت مرتب (در زمانی که در فصل خود،این میوه در بازار وجو دارد) باشد.
ذکر این نکته لازم است که آب انار تازه را با آب مخلوط ننمایید و در ضمن جهت جلوگیری از ترشی آن می توانید به آب انار کمی شکر اضافه نمایید.
البته مصرف انار برای افرادی که معده و کبد سرد دارند و یا زخم معده و روده دارند توصیه نمی شود.