ﺗﺎرﯾﺨﭽﻪ روش ﻧﯿﻠﯿﻨﮓ
روش ﻧﯿﻠﯿﻨﮓ در دو دﻫﻪ اﺧﯿﺮ در ﺑﺴﯿﺎري از ﭘﺮوژه ﻫﺎي ﻣﻬﻨﺪﺳﯽ ﺑﻪ ﮐﺎر ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪه اﺳﺖ. اﯾﻦ ﻓﻦ آوري از ﺗﻮﺳﻌﻪ روش ﻣﯿﻠﻪ ﻣﻬﺎر در ﺳﻨﮓrock) (bolting در روش ﺟﺪﯾﺪ ﺗﻮﻧﻠﺴﺎزي اﺗﺮﯾﺶ (natm) ﻧﺸﺎت ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ ﮐﻪ درآن از ﺗﺮﮐﯿﺐ ﺑﺘﻦ ﺷﺎﺗﮑﺮﯾﺖ ﻣﺴﻠﺢ و ﻣﯿﻠﻪ ﻣﻬﺎرﻫﺎ ﺑﺮاي ﺗﻮﻟﯿﺪ ﯾﮏ ﺳﯿﺴﺘﻢ ﻧﮕﻬﺒﺎن اﻧﻌﻄﺎف ﭘﺬﯾﺮ در ﺳﺎﺧﺖﺳﺎزه ﻫﺎي زﯾﺮ زﻣﯿﻨﯽ ﺑﻪ ﮐﺎر ﻣﯽ رﻓﺖ.
اوﻟﯿﻦ ﺛﺒﺖ اﺳﺘﻔﺎده از اﯾﻦ روش در ﺷﻬﺮ وﻧﮑﻮور ﮐﺎﻧﺎدا ، در اواﯾﻞ ﺳﺎل 1970 ﻣﯿﻼدي ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺳﺎزه ﻧﮕﻬﺒﺎن ﻣﻮﻗﺖ ﺑﻮده اﺳﺖ.ﮔﺰارش ﺑﻌﺪي در ﻓﺮاﻧﺴﻪ در ﺳﺎل 1972 ﺑﻮد ﮐﻪ از اﯾﻦ روش ﺑﺮاي ﺳﺎﺧﺖ دﯾﻮار ﻧﮕﻬﺒﺎﻧﯽ ﺑﺎ ارﺗﻔﺎع 18 ﻣﺘﺮ در ﺷﻬﺮ ورﺳﺎي اﺳﺘﻔﺎده ﺷﺪ. در ﺳﺎل 1976 در آﻟﻤﺎن ﺑﺮاي اﺟﺮاي ﺷﯿﺐ ﻫﺎي ﺗﻨﺪ در ﺑﺰرﮔﺮاﻫﻬﺎ و راه آﻫﻦ و ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮر ﺑﺮاي ﺗﺤﮑﯿﻢ ﮔﻮدي ﺑﻪ ارﺗﻔﺎع 13.5 ﻣﺘﺮ در آﻣﺮﯾﮑﺎ اﺳﺘﻔﺎده ﺷﺪه اﺳﺖ. اوﻟﯿﻦ ﺗﺤﻘﯿﻖ اﺳﺎﺳﯽ درﺑﺎره روش ﻧﯿﻠﯿﻨﮓ در آﻟﻤﺎن ﺣﺪﻓﺎﺻﻞ ﺳﺎﻟﻬﺎي(1975-81) اﻧﺠﺎم ﺷﺪ.اﯾﻦ آزﻣﺎﯾﺶ ﺷﺎﻣﻞ ﭼﻨﺪ ﻧﻤﻮﻧﻪ آزﻣﺎﯾﺸﮕﺎﻫﯽ از اﻧﻮاع ﻣﺨﺘﻠﻒ دﯾﻮارﻫﺎي ﻧﮕﻬﺒﺎن در اﺑﻌﺎد واﻗﻌﯽ ﺑﻮد. در ﻧﺘﯿﺠﻪ ﺗﻮﺳﻌﻪ روش ﻧﯿﻠﯿﻨﮓ در ﻓﺮاﻧﺴﻪ و آﺷﮑﺎر ﺷﺪن ﻧﻘﻄﻪ ﺿﻌﻒ ﻫﺎي ﺳﺎﯾﺮ ﺳﯿﺴﺘﻢ ﻫﺎي ﺑﺎرﺑﺮ، ﻓﺮاﻧﺴﻮي ﻫﺎ آزﻣﺎﯾﺸﻬﺎي ﺧﻮد را در ﺳﺎل 1986 ﺷﺮوع ﮐﺮدﻧﺪ.اﻣﺮوزه روش ﻧﯿﻠﯿﻨﮓ ﺑﻪﻃﻮر ﮔﺴﺘﺮده اي در ﺟﻬﺎن ﮐﺎرﺑﺮد دارد.
ﭘﺎﯾﻪ اﺻﻠﯽ روش ﻧﯿﻠﯿﻨﮓ ﺑﺮ ﻣﺒﻨﺎي ﻣﺴﻠﺢ ﮐﺮدن و ﻣﻘﺎوم ﺳﺎﺧﺘﻦ ﺗﻮده ﺧﺎك ﻣﻮﺟﻮد ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از دوﺧﺘﻦ ﺗﻮده ﺧﺎك ﺗﻮﺳﻂ ﯾﮏ ﺳﺮي ﻣﻬﺎر ﮐﺸﺸﯽ ﻓﻮﻻدي ﺑﺎ ﻓﻮاﺻﻞ ﻧﺰدﯾﮏ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ. اﺳﺘﻔﺎده از روش ﻧﯿﻠﯿﻨﮓ ﻣﻮﺟﺐ اﻓﺰاﯾﺶ ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﺑﺮﺷﯽ ﺗﻮده ﺧﺎك و ﻣﺤﺪود ﮐﺮدن ﺗﻐﯿﯿﺮﻣﮑﺎﻧﻬﺎي ﺧﺎك در اﺛﺮ اﻓﺰاﯾﺶ ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﺑﺮﺷﯽ در ﺳﻄﺢ ﻟﻐﺰش ﺑﻪ ﻋﻠﺖ اﻓﺰاﯾﺶ ﻧﯿﺮوي ﻋﻤﻮدي و ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﮐﺎﻫﺶ ﻧﯿﺮوﻫﺎي ﻟﻐﺰﺷﯽ در ﺳﻄﺢ ﻟﻐﺰش اﺣﺘﻤﺎﻟﯽ اﯾﺠﺎد ﻣﯽ ﺷﻮد. ﺳﻄﺢ ﺗﺮاﻧﺸﻪ ﺣﻔﺎري ﺷﺪه ﮐﻪ ﺗﻮﺳﻂ ﻧﯿﻠﯿﻨﮓ ﻣﺴﻠﺢ ﺷﺪه اﺳﺖ ﻣﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﯾﮏ ﺷﺒﮑﻪ ﺗﻮري ﺳﯿﻤﯽ ﺷﺎﺗﮑﺮﯾﺖ ﺷﺪه ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﺷﻮد.