دوست من بدون گرامر زبان انگلیسی را می‌خواند!
و بدون شک هنوز دوستانی هستند که در موضع خود هستند و اصرار به این دارند که مثال‌هایی بیاورند از دوستانشان که آن‌ها زبان انگلیسی را بدون گرامر می‌خوانند و یا یاد گرفته‌اند.
برای پاسخ دادن به این دوستان من چند مرحله و چند سوال را در نظر گرفته‌ام.
آیا هیچ‌وقت شده است که با آن دوستان به پای تمرین زبان انگلیسی آن‌ها بنشینند و با آن‌ها چند دقیقه‌ای را مشغول به یادگیری و خواندن زبان انگلیسی بشوند؟
آیا تمرکز کردید روی خواندن آن‌ها؟ آیا کتاب آن‌ها یا متن و جزوه آن‌ها را به دست گرفتید و کمی آن را مطالعه کنید؟
خب، جواب چه می‌تواند باشد؟ حدس می‌زنم خیر!
خب، اگر جواب شما خیر است به ادامه خوب دقت کنید. ما اکثر در خواندن یا مطالعه کردن زبان انگلیسی بدون شک داریم از گرامر و دستور زبان استفاده می‌کنیم یا داریم آن را مطالعه می‌کنیم و جالب آن است ممکن است متوجه این نشویم که داریم آن را می‌خوانیم. پس قدم اول این است که نمی‌شود گرامر را نخواند یا حدس می‌زنیم که گرامر یک‌چیز دیگر است! منظورم را اگر بخواهم درست برسانم، زبان انگلیسی از چند قسمت تشکیل‌شده است. مخصوصا یادگیری آن از گوش دادن (لیسینینگ) صحبت کردن (اسپیکینگ) نوشتن (رایتینگ) کلمات و … که تمام این‌ها ارتباط مستقیم با گرامر دارد.
قبل از این‌که بخواهم در مورد گرامر و سختی یا آسان بودن آن به شما بگوییم، یک سوال از تک‌تک شما دوستان دارم. تا به حال شده به چیزی که می‌خواستید انجام بدهید فکر می‌کردید و در ذهن خود می‌گفتید که نه نشدنی است، این کار خیلی سختِ، این جسم خیلی سنگینِ، من توان انجام این را ندارم! تا به حال به این مسئله برخوردید و جالب آن است وقتی‌که آن را انجام دادید متوجه شدید که وای خدای من آنقدر آسان بود و من فکر می‌کردم سخت و دشوار است؟ و بعد با بارها انجام آن کار یا تمرین در آن ماهر شدید و آن کار را چشم‌بسته انجام می‌دادید. پس سختی‌ها و دشواری در ذهن ماست یک جمله از دانشمند نامی و فقید استیون هاوکینگ همیشه در ذهن من است و به‌طور عجیبی روی من تأثیر گذاشته است که می‌گفت:
”محدودیت‌ها و سختی‌ها در ذهن‌هاست نه در بدن‌ها ”