دلایل اضطراب از لحاظ تربیتی و شرایط کودکی
والدینی که برداشت به‌شدت محتاطانه از جهان دارند، باعث می‌شوند که کودکان خود را نیز دائماً از دنیای پیرامون خود بترسانند و به آنها مدام هشدار می‌دهند که مراقب خطرات احتمالی باشند. “آنقدر ندو، می‌افتی زمین دست و پایت می‌شکند”، “مدرسه مراقب بچه‌های دیگر باش که اذیتت نکنند”، “کاپشنت را بپوش وگرنه سرما می‌خوری، معلوم نیست کی خوب بشوی”.
کودکانی که در محیطی رشد یافته‌اند که بعضی احساسات، احساسات ممنوعه محسوب می‌شدند، در بزرگسالی هنگام تجربه این احساسات دچار اضطراب می‌شوند. به‌طور مثال، والدینی که خشم را برای دختر، بد محسوب می‌کنند و آن را با انتقاد کردن و یا نپذیرفتن سرکوب می‌کنند، باعث می‌شوند در بزرگسالی هر زمان کودک احساس خشم می‌کند، دچار اضطراب شود؛ زیرا از نظر او خشمگین شدن عمل نامقبولی است.