نامه حمایت یا letter of support چیست؟
برون سپاری گزینش در برنامه استارت آپ برای اداره مهاجرت کانادا امری نوین به شمار می رود. دلیل این برون سپاری درک درست سیاست گذار از عدم توانایی اداره دولتی مهاجرت و افسران آن برای ارزیابی تخصصی کسب و کار های نوآورانه است. در نتیجه اداره مهاجرت تصمیم و ارزیابی راجع به پتانسیل های یک ایده و یا یک کسب و کار را به designated organizations یا سازمان های تعیین شده سپرده است.
هر چند که اداره مهاجرت معیارهایی برای حمایت این سازمان ها از کسب و کارها تعریف کرده اما تشخیص صلاحیت های ایده، و یا کسب و کار تا میزان بسیار زیادی به این سازمان ها تنفیذ شده است. این سازمان ها به صورت کلی به سه دسته کلی تقسیم می شوند: صندوق های سرمایه گذاری پرخطر (venture capital funds)، سرمایه گذار فرشته (angel investor) و انکوباتور (incubators).
هنگامی که یکی از این سازمان ها تصمیم بگیرد که از کسب و کاری حمایت کند، آن حمایت را در قالب نامه حمایت یا letter of support اعلام می کند. دریافت این نامه یکی از شروط لازم برای درخواست اقامت دائم تحت این برنامه است.
این سازمان ها در واقع نهاد هایی تجاری هستند که توسط اداره مهاجرت برای ارائه نامه حمایت به استارت آپ های خارجی مشخص و تعیین شده اند. حمایت این سازمان ها در برنامه استارت آپ مهمترین شرط صلاحیت به شمار می آید.
این سازمان ها به سه دسته کلی صندوق های سرمایه گذاری پرخطر (venture capital funds)، سرمایه گذار فرشته (angel investor) و انکوباتور (incubators) تقسیم می شوند.
venture capitals و angel investors هر دو سازمان هایی هستند که با احتساب ریسک در کسب و کار های نو آورانه با انتظار بازگشت سرمایه (roi) های بالا، سرمایه گذاری می کنند. vc معمولا مجموعه ای است که برای سرمایه گذاری از سرمایه دیگران که به آن سپرده شده است استفاده می کند در حالی که ai معمولا جمعی از سرمایه گذارانی است که از سرمایه شخصی خود در سرمایه گذاری استفاده می کنند. انتظار vc از بازگشت سرمایه معمولا بالاتر و سریع تر از ai می باشد که شاید این یکی از دلایلی باشد که لفظ “فرشته” برای دسته دوم به کار می رود تا نمایانگر توجه بیشتر آن دسته به ساختن کسب و کار، و نه لزوما به دست آوردن سود زیاد در مدت زمانی کوتاه را نشان دهد. در حالی که ai احتمالا در مراحل اولیه یک کسب و کار مثل pre-seed یا seed به سرمایه گذاری می پردازد، vc برای کاهش ریسک و افزایش بازگشت در مراحل بعدتر کسب و کار مثل سری آ، سری ب و حتی سری سی در آن سرمایه گذاری می کند. فراموش نکنید که سرمایه گذاری ai در مراحل اولیه، برای تعدیل ریسک، معمولا موجب واگذاری میزان زیادتری از سهام کسب و کار می شود. در حالی که هم ai و هم vc در ازای سرمایه گذاری میزانی از سهام کسب و کار را در اختیار می گیرند، انتظار بازگشت سرمایه و میزان کنترل در کسب و کار هدف در vc معمولا بالاتر از ai می باشد. vc معمولا می خواهد نماینده ای در هیئت مدیره منصوب کند که بتواند سیاست های آن را در کسب و کار هدف اجرا و دنبال کند، در صورتی که ai در بعضی مواقع صرفا به عنوان mentor (مشاور) ایفای نقش می کند.
توجه داشته باشید که تنها تعداد 21 vc و 9 ai در حال حاضر صلاحیت مشارکت در برنامه مهاجرتی استارت آپ را اخذ کرده اند و در صورتی که بخواهند از کسب و کاری حمایت کنند می بایست ملزومات قانونی حداقل سرمایه گذاری را رعایت نمایند. این حداقل میزان سرمایه گذاری در استارت آپ مورد حمایت برای vc معادل 200 هزار دلار و برای ai معادل 75 هزار دلار می باشد.
business incubator بر خلاف دو دسته دیگر، معمولا در کسب و کار ها سرمایه گذاری نکرده و سهامی از آنها دریافت نمی کند. در عوض و در ازای دریافت هزینه به آنها خدماتی ارائه می کند تا بتوانند مسیر رشد را زودتر طی کنند و جذب سرمایه نمایند. از همین جهت، معمولا incubator ها در مراحل بسیار اولیه (مثل ideation) کسب و کار ها را قبول کرده و به آنها خدمات ارائه می کنند. خدمات ارائه شده در انکوباتور ها متفاوت است اما به صورت کلی شامل: فضای کار اشتراکی، مشاوره تجاری و آموزش می شود.
توجه داشته باشید که تنها 33 انکوباتور در حال حاضر صلاحیت مشارکت در برنامه مهاجرتی استارت آپ را اخذ کرده اند و بر خلاف vc و ai دارای ملزومات قانونی حداقل میزان سرمایه گذاری نیستند.