اطلاعات دارو دینوپروستون
موارد و مقدار مصرف:  
الف) سقط در سه ماهه دوم بارداري؛ تخليه رحم در سقط و مرگ درون رحمي جنين تا هفته 28 بارداري و هيداتيومول خوش خيم.  
بزرگسالان: يك شياف 20 ميلي‌گرمي به طور عميق وارد قدام واژن گردد و هر 5-3 ساعت تكرار شود تا سقط كامل صورت گيرد. بيش از mg 240 استفاده نشود. درمان مداوم بيش از 2 روز توصيه نمي‌شود.  
ب) آماده سازي سرويكس خانم باردار كه در حال زايمان است.  
بزرگسالان: mg 5/0 از ژل وارد واژن گردد. در صورت عدم پاسخ مي‌توان آن را پس از 6 ساعت تكرار نمود.  
ماكزيمم ميزان قابل استفاده در 24 ساعت mg 5/1 مي‌باشد.  
به غير از اين روش مي‌توان يك شياف ورودي 10 ميلي‌گرمي را در قدام واژن وارد نمود.  
بيمار بايد به مدت 2 ساعت به صورت خوابيده (supine) قرار گيرد.  
در هنگام شروع زايمان و يا پس از 12 ساعت از مصرف دارو شياف برداشته شود.  
موارد منع مصرف و احتياط:  
موارد منع مصرف: فرم ژل دارو: در مواردي كه انقباضات طولاني رحم نياز نمي‌باشد منع مصرف دارد؛ حساسيت به پروستاگلندين‌ها، خونريزي بي‌دليل در حين بارداري؛ جفت سرراهي و در كساني كه به علت هرپس ژنيتال و يا رگهاي سرراهي زايمان واژينال نبايد انجام شود.  
فرم شياف: حساسيت مفرط به دارو؛ pid حاد؛ بيماري فعال قلبي ريوي، كليوي و يا كبدي.  
فرم ورودي: حساسيت مفرط به دارو؛ شك و يا شواهد قطعي بر وجود اختلالات سفالوپلويك و يا اختلال در جنين؛  
خونريزي غير عادي در هنگام بارداري؛ چندزايي (شش و يا بيشتر)  
موارد احتياط: فرم شياف دارو: آسم؛ تشنج؛ آنمي؛ ديابت؛ افزايش يا كاهش فشارخون؛ زردي؛ رحم داراي اسكار؛ التهاب سرويكس؛ واژينيت حاد؛ بيماري كليوي يا كبدي.  
فرم ژل دارو: آسم يا سابقه آن؛ آب سياه يا افزايش فشار چشم؛ نارسايي كبدي يا كليوي و غشاء پاره شده.  
فرم ورودي: سابقه غشاء پاره شده؛ سابقه هيپرتوني رحم، گلوكوم يا آسم در دوران كودكي.  
عوارض جانبي:  
مادر  
اعصاب مرکزي: اضطراب، گيجي، تب، سردرد، گرگرفتگي، پاراستزي، سنكوپ، ضعف.  
قلبي ـ عروقي: آريتمي، درد قفسه سينه.  
چشم، گوش، حلق و بيني: تاري ديد، درد چشم.  
دستگاه گوارش: اسهال، تهوع، استفراغ.  
ادراري ـ تناسلي: اندومتريت، درد واژينال، واژينيت، غير طبيعي شدن انقباضات رحمي.  
عضلاني ـ اسكلتي: درد كمر، كرامپ عضلاني، كرامپ پاي شبانه.  
تنفسي: سرفه، ديسپنه.  
پوست: تعريق، راش.  
ساير عوارض: ناراحتي سينه، لرز.  
جنين  
اعصاب مرکزي: دپرسيون جنيني، تحريك مفرط.  
قلبي ـ عروقي: براديكاردي.  
متابوليك: اسيدوز.  
ساير عوارض: آمنيونيت، سپسيس داخل رحمي جنين.  
مسموميت و درمان  
از آنجا كه دارو به سرعت متابوليزه مي‌گردد درمان شامل قطع دارو و اقدامات حمايتي مي‌شود. مي‌توان از داروهاي بتا آدرنرژيك جهت درمان انقباضات استفاده كرد.  
تداخل دارويي:  
مصرف همزمان داروهاي اكسي‌توسيك (مانند اكسي‌توسين) باعث افزايش اثرات اكسي‌توسيك مي‌گردد. استفاده همزمان با فرم ژل دارو توصيه نمي‌شود زيرا احتمال پارگي رحم وجود دارد. براي استفاده همزمان بايد 12-6 ساعت فاصله با فرم ژل و 30 دقيقه فاصله با برداشتن فرم ورودي رعايت شود.  
مکانيسم اثر:  
اثر اكسي‌توسيك: مكانيسم دقيق دارو مشخص نمي‌باشد. دارو باعث تحريك انقباضات ديواره رحم مي‌گردد. اين عمل مي‌تواند ناشي از يك يا چند اثر زير باشد: تحريك مستقيم، تنظيم انتقال كلسيم سلولي، تنظيم سطح camp داخل سلولي.  
كاهش استروژن و پروژسترون پلاسما در عملكرد رحمي دارو نقش دارد اما اين اثر به‌طور مداوم صورت نمي‌گيرد.  
دارو از طريق شل كردن سرويكس باعث تسهيل در باز شدن آن مي‌گردد.  
فارماكوكينتيك:  
جذب: پس از استعمال واژينال، دارو به آهستگي در خون مادر پخش مي‌گردد. مقداري از دارو به صورت موضعي از طريق سرويكس و عروق و عروق لنفاوي جذب رحم مي‌گردد اما مقدار آن بسيار اندك است.  
انقباضات ظرف 10 دقيقه پس از شروع مصرف دارو آغاز مي‌گردد و پيك آنها ظرف 17 ساعت اتفاق مي‌افتد. ارتباطي بين اثر دارو و سطح پلاسمايي آن وجود ندارد.  
پخش: در بدن مادر به طور وسيع پخش مي‌گردد.  
متابوليسم: در ريه، كبد، كليه‌ها، طحال و ساير بافتهاي مادر متابوليزه مي‌گردد. دارو حداقل 9 متابوليت غير فعال دارد.  
دفع: دارو و متابوليت‌هاي آن به طور عمده از طريق ادرار دفع مي‌شوند. مقدار كمي از دارو در مدفوع دفع مي‌گردد.  
اشكال دارويي:  
tablet: 3 mg  
injection: 10 mg/ml, 0.5ml gel  
اطلاعات دیگر:  
طبقه‌بندي فارماكولوژيك: پروستاگلندين.  
طبقه‌بندي درماني: اكسي‌توسيك، سقط كننده.  
طبقه‌بندي مصرف در بارداري: رده c  
نام‌هاي تجاري: prostin e2  
ملاحظات اختصاصي  
1- جهت كاهش جذب پوستي هنگام استعمال دارو از دستكش استفاده شود.  
2- جهت كاهش عوارض گوارشي قبل از مصرف دارو از داروهاي ضد تهوع و ضد اسهال استفاده شود.  
3- سقط بايد ظرف 30 ساعت كامل شود.  
4- تب ناشي از دارو گذرا و خود محدود شونده است.  
5- جهت سقط جنين اطلاع دقيق از مرگ جنين ضروري است.  
نكات قابل توصيه به بيمار  
1- عوارض جانبي به بيمار اطلاع داده شود (تب، تهوع و استفراغ در دو سوم بيماران و اسهال در نيمي از بيماران) و به بيمار توضيح داده شود كه اين عوارض خود محدود شونده مي‌باشند.  
2- پس از ورود دارو بيمار به مدت 10 دقيقه به صورت خوابيده باقي بماند.  
اثر بر آزمايشهاي تشخيصي  
گزارشي موجود نيست.
موارد و مقدار مصرف:  
بي‌كفايتي غده فوق كليوي (جايگزيني نسبي)، سندرم آدرنوژنيتال همراه با از دست دادن املاح.  
دزوكسي كورتيكوسترون استات  
بزرگسالان: مقدار mg/day 5-1 تزريق عضلاني مي‌شود. در روش ديگر، مقدار 6-1 ميلي‌گرم به مدت 4-3 روز تزريق عضلاني شده، و سپس، مقدار مصرف براساس پاسخ باليني بيمار و غلظت سرمي الكتروليت‌ها تنظيم مي‌شود.  
دزوكسي كورتيكوسترون پيوالات  
بزرگسالان: به ازاي mg/day 1 از مقدار نگهدارنده دزوكسي كورتيكوسترون استات، مقدار 25 ميلي‌گرم از اين دارو تزريق عضلاني مي‌شود. اين مقدار در فواصل چهارهفته‌اي تكرار مي‌گردد.  
مكانيسم اثر  
دزوكسي كورتيكوسترون با اثر بر روي لوله‌‌هاي ديستال كليه براي تشديد بازجذب يونهاي سديم (و آب) از مايع درون توبولي به درون پلاسما و تشديد ترشح يونهاي هيدروژن و پتاسيم، هومئوستاز الكتروليتي را تنظيم مي‌كند.  
دزوكسي كورتيكوسترون يك استروئيد بخش قشري غده فوق كليوي است كه فعاليت مينرالوكورتيكوئيدي زيادي دارد، ولي اساساً خواص گلوكوكورتيكوئيدي ندارد. اين دارو به ‌عنوان جانشين نسبي هورمون استروئيد در بي‌كفايتي غده فوق كليه و در بيماران مبتلا به سندرم آدرنوژنيتال مادرزادي كه با از دست دادن املاح همراه است، به كار مي‌رود. هنگام درمان بي‌كفايتي غده فوق كليوي با دزوكسي كورتيكوسترون، مصرف يك گلوكوكورتيكوئيد برونزاد نيز براي كنترل كافي ضروري است (كورتيزون يا هيدروكورتيزون معمولاً داروهاي انتخابي براي جايگزيني هستند ، زيرا هر دو داراي فعاليت مينرالوكورتيكوئيدي و گلوكورتيكوئيدي هستند).  
موارد منع مصرف و احتياط:  
تداخل دارويي  
مصرف همزمان با باربيتوراتها، فني‌توئين، يا ريفامپين ممكن است موجب كاهش اثرات كورتيكواستروئيد، ناشي از افزايش متابوليسم كبدي، شود.  
دزوكسي كورتيكوسترون ممكن است متابوليسم ايزونيازيد و ساليسيلاتها را افزايش دهد.  
اين دارو ممكن است كمي پتاسيم ناشي از مصرف آمفوتريسين b يا داروهاي مدر را افزايش دهد.  
كمي پتاسيم خون ممكن است خطر مسموميت را در بيماراني كه گليكوزيدهاي ديژيتال را به طور همزمان با دزوكسي كورتيكوسترون مصرف مي‌كنند، افزايش دهد.  
تداخل دارويي:  
اثر بر آزمايشهاي تشخيصي  
دزوكسي كورتيكوسترون غلظت سرمي سديم را افزايش و غلظت سرمي پتاسيم را كاهش مي‌دهد. در بيماران مبتلا به آديسون، دزوكسي كورتيكوسترون طي سه ساعت بعد از مصرف، به نشان دادن واكنش به صورت كمي شديد قند خون گرايش پيدا مي‌كند. بنابراين، انجام آزمونهاي تحمل گلوكز فقط در صورت لزوم بايد انجام شود.  
مکانيسم اثر:  
فارماكوكينتيك  
جذب: به دليل تخريب در دستگاه گوارش، از راه خوراكي مصرف نمي‌شود. ملح استات با تزريق عضلاني به راحتي جذب مي‌شود و بايد هر روز مصرف گردد. سوسپانسيون پيوالات بعد از تزريق عضلاني به طور تدريجي جذب مي‌شود و بايد تقريباً هر چهار هفته تزريق شود.  
پخش: بعد از جذب، به سرعت از خون برداشت مي‌شود و در عضله، كبد، پوست، روده و كليه انتشار مي‌يابد. نيمه عمر پلاسمايي آن حدد 70 دقيقه است. به ميزان زيادي به پروتئين‌هاي پلاسما (ترانس كورتين و آلبومين) پيوند مي‌يابد، ولي فقط بخش پيوند نيافته اين دارو فعال است. آدرنوكورتيكوئيدها در شير ترشح مي‌شوند و از جفت عبور مي‌كنند.  
متابوليسم: در كبد به متابوليتهاي غيرفعال گلوكورونيد و سولفات متابوليزه مي‌شود.  
دفع: متابوليتهاي غير فعال و مقادير كمي از داروي متابوليزه نشده از طريق كليه‌ها دفع مي‌شوند. مقادير بسيار كمي نيز از طريق مدفوع دفع مي‌شود.  
موارد منع مصرف و احتياط  
موارد منع مصرف: حساسيت مفرط به دارو.  
موارد احتياط فراوان: زيادي فشار خون، نارسايي احتقاني قلب (chf)، يا بيماري قلبي (ممكن است اين حالات را تشديد كند؛ در صورت افزايش وزن يا فشار خون به ميزان قابل توجه يا بروز ادم و يا بزرگي قلب، بايد مصرف دارو قطع شود).  
موارد احتياط:  
الف) در درمان نارسايي غده فوق كليوي يا سندرم آدرنوژنيتال همراه با از دست دادن املاح ، مينرالوكورتيكوئيدها بايد همراه با مقدار كافي يك گلوكوكورتيكوئيد مصرف شوند.  
ب) بيماران مبتلا به بيماري آديسون نسبت به اثر دزوكسي كورتيكوسترون حساس تر هستند و ممكن است عوارض جانبي شديد در آنها بروز كند.  
اشكال دارويي:  
injection: 5mg/ml  
اطلاعات دیگر:  
طبقه‌بندي فارماكولوژيك: مينرالوكورتيكوئيد.  
طبقه‌بندي درماني: درمان جايگزيني مينرالوكورتيكوئيد.  
طبقه‌بندي مصرف در بارداري: رده c  
ملاحظات اختصاصي  
علاوه بر ملاحظات مربوط به تمامي آدرنوكورتيكوئيدهاي سيستميك، رعايت موارد زير توصيه مي‌ شود:  
1- فعاليت رنين پلاسما معمولاً حساس ترين آزمون آزمايشگاهي براي ارزيابي كفايت درمان است. قبل از ظاهر شدن علائم و نشانه‌هاي باليني ، نتيجه اين آزمون شديداً غير طبيعي است.  
2- مصرف اين دارو بايد همزمان با اقدامات مكمل، مانند مصرف گلوكوكورتيكوئيدها، كنترل الكتروليتها، و كنترل عفونت صورت گيرد.  
3- در مواقع جراحي، آسيب و عفونت، مقادير بيشتري از دارو لازم است.  
4- اندام فوقاني براي محلهاي تزريق توصيه نمي‌شود.  
5- در صورت امكان پذير نبودن تزريق عضلاني، مي‌توان دارو را به صورت زيرجلدي تزريق كرد.  
6- دزوكسي كورتيكوسترون پيوالات نيز ممكن است به ‌عنوان مقدار نگهدارنده مصرف شود. بعد از تعيين مقدار مورد نياز روزانه ملح استات، 25 ميلي‌گرم دزوكسي كورتيكوسترون پيوالات به ازاي هر ميلي‌گرم دزوكسي كورتيكوسترون استات مصرف مي‌شود. ملح پيوالات تقريباً هر چهار هفته تزريق عضلاني مي‌شود. مصرف مقدار زياد سديم ، احتباس سديم و دفع پتاسيم را افزايش مي‌دهد. در صورت بروز ادم، مصرف سديم بايد محدود شود. در صورت لزوم، پتاسيم مكمل بايد تجويز شود.  
7- بيمار از نظر افزايش قابل توجه وزن، ادم، افزايش فشار خون، يا سردردهاي شديد بايد مورد پيگيري قرار گيرد.  
نكات قابل توصيه به بيمار  
1- چگونگي تشخيص علائم عدم تعادل الكتروليتها، از جمله ضعف عضلاني، پارستزي، بي‌حسي، خستگي، بي‌اشتهايي، تهوع، تغيير حالات رواني، افزايش دفع ادرار، تغيير ريتم قلبي، سردردهاي شديد يا مداوم، افزايش غيرطبيعي وزن، يا تورم پاها را از پزشك بياموزيد.  
2- در صورت فراموش كردن يك نوبت دارو، به محض به يادآوردن، آن را مصرف كنيد، ولي اگر زمان مصرف نوبت بعدي فرا رسيده باشد، آن را مصرف نكنيد و دوز بعدي را نيز دو برابر نكنيد.  
مصرف در كودكان  
مصرف طولاني مدت دزوكسي كورتيكوسترون در كودكان و نوجوانان ممكن است رشد و بلوغ آنها را به تأخير اندازد.  
عوارض جانبي  
اعصاب مركزي: سردردهاي پيشاني و پس‌سري ، سرگيجه.  
قلبي- عروقي: احتباس آب و سديم ، كه به افزايش حجم خون منجر مي‌شود، ادم، افزايش فشار خون، chf، آريتمي قلبي، كارديومگالي.  
متابوليك: هايپوکالمي، افزايش غيرمعمول وزن.  
عضلاني- اسکلتي: درد مفاصل و انقباض تاندون، ضعف شديد اندامهاي انتهايي با فلج بالارونده ناشي از كمي پتاسيم.  
توجه: مصرف دارو نبايد بدون نظر پزشك قطع شود. قطع سريع دارو ممكن است موجب بروز بحران آديسون شود.  
مسموميت و درمان  
تظاهرات باليني: مسموميت شديد ناشي از عدم تعادل مايعات و الكتروليتها ، كمي پتاسيم خون، ادم، افزايش فشار خون، نارسايي قلبي.  
درمان: در مسموميتهاي شديد، ‌درمان بايد علامتي باشد و عدم تعادل مايعات و الكتروليتها تصحيح شود.