علائم خطر بارداری
علایم خطر در بارداری
اگر چه اكثر حاملگي ها به سلامت سپري ميشود ولي گاهي خانم باردار ممكن است به طور ناگهاني يا تدريجي دچار ناراحتي هايي شود كه بي توجهي به آن ، موجب وقوع عوارض ناگوار براي او و يا جنين و يا هر دو شود. براي جلوگيري از بروز اين عوارض اگاهي از علائم خطر ضروري است. در صورت مشاهده اين علائم بايد هر چه روزدتر به پزشك متخصص يا ساير كاركنان بهداشتي مراجعه شود:
خونريزي يا هر گونه لكه بيني
كاهش حركات جنين در نيمه دوم بارداري ( بخصوص ماههاي آخر)
آبريزش
سردرد مداوم
تاري ديد و سرگيجه
تب و لرز
ورم صورت و دستها
استفراغهاي شديد و مداوم و يا خوني
درد زير شكم و يا درد مشابه درد قاعدگي و يا درد پهلوها
صافزايش ناگهاني وزن
سوزش ادرار
زردي
ضايعات پوستي مانند ضايعات بيماري آبله مرغان ، سرخجه و ....
مراحل هفته به هفته بارداری
سه ماهه اول
پس از بارداری و لانه گزینی جنین در ابتدا فقط یک نطفه یعنی دو لایه‌ی سلولی است که تمام اندام‌ها و بخش‌های بدن از آن ایجاد می‌شود. جنین به سرعت رشد می‌کند و به زودی به اندازه لوبیا می‌شود و مدام حرکت می‌کند. قلب به سرعت می‌زند و روده‌ها شکل می‌گیرد. لاله گوش، پلک، دهان و بینی فرشته کوچک نیز شکل می‌گیرد.
!
هفته دوم بارداری: این هفته سرنوشت‌ساز است. تخمک‌گذاری انجام می‌شود و اگر اسپرم به تخمک برسد، دوران بارداری شروع می‌شود.
!
هفته سوم بارداری: نوزاد به اندازه توپی کوچک موسوم به بلاستوسیست است و از صدها سلولی تشکیل می‌شود که به سرعت در حال تکثیر است.
!
هفته چهارم بارداری: نوزاد در اعماق رحم رویانی دو لایه‌ است و جفت اولیه در حال شکل‌گیری است.
!
هفته پنجم بارداری: جنین با سرعتی دیوانه‌وار در حال رشد است و مادر برای اولین بار با عوارض و ناراحتی‌های دوران بارداری مانند خستگی مزمن و درد سینه‌ها مواجه می‌شود.
!
هفته ششم بارداری: شکل گرفتن بینی، دهان و گوش کودک شروع می‌شود. مادر با حالت تهوع صبحگاهی و لکه بینی بارداری روبرو می‌شود.
!
هفته هفتم بارداری: نوزاد که هنوز جنینی با یک دم کوچک است در حال دست و پا درآوردن است. اندازه رحم نیز دو برابر شده است.
هفته هشتم بارداری: نوزاد دائماً در حال حرکت است، هر چند مادر این حرکت را حس نمی‌کند. در این بین والدین برای انجام آزمایش‌های پیش از زایمان و غربالگری بارداری اقدام می‌کنند.
هفته نهم بارداری: نوزاد تقریباً یک اینچی اندک اندک شبیه انسان می‌شود. مادر نیز متوجه پهن شدن کمرش می‌شود.
هفته دهم بارداری: بخش اعظم رشد نوزاد انجام شده است. اندام‌ها و ساختارها  در جای خود شکل گرفته و آماده رشد است.
هفته یازدهم بارداری: دست‌های نوزاد به زودی باز و مشت می‌شود و جوانه‌های دندان‌های ظریف نوزاد زیر لثه‌ها ایجاد می‌شود.
هفته دوازدهم بارداری: کوچولوی ما می‌تواند انگشتان پا را جمع کند. مغز نوزاد با سرعتی سرسام‌آور در حال رشد است و کلیه‌ها شروع به رفع ادرار می‌کند.
هفته سیزدهم بارداری: به آخرین هفته سه ماهه اول خوش آمدید. نوزاد در این مرحله اثر انگشتی منحصر به فرد دارد و قدش حدود سه اینچ (7.62 سانتی متر) است.
سه ماهه دوم
در ابتدای سه ماهه دوم اندازه نوزاد حدود 3.5 اینچ (8.9 سانتی متر) و وزنش تقریباً 42.5 گرم (1.5 اونس) است. انگشت‌های کوچک دارای اثری منحصر به فرد در جای خود هستند و قلب روزانه حدود 28.5 لیتر خون پمپاژ می‌کند. اسکلت‌بندی نوزاد نیز با سپری شدن هفته‌ها سخت می‌شود و از غضروف لاستیکی تبدیل به استخوان محکم می‌شود. در این مرحله نوزاد می‌تواند بشنود. مادر احتمالاً می‌تواند لگدهای کودکش را حس کند و از ذوق حس نخستین نشانه‌های آشکار حیات فرزندش هیجان زده‌تر از پیش‌ شود.
هفته چهاردهم بارداری: اجزا چهره شکل گرفته و نوزاد می‌تواند حالت‌های مختلف به صورت بدهد و شکلک دربیاورد. مادر انرژی بیشتری دارد و کمتر دچار حالت تهوع می‌شود.
هفته پانزدهم بارداری: نوزاد نور را حس می‌کند و چشایی‌اش در حال شکل‌گیری است. گرفتگی بینی مادر یکی از اثرهای جانبی جالب حاملگی است.
هفته شانزدهم بارداری: مادر باید آماده جهش رشد باشد. وزن نوزاد ظرف چند هفته آینده دو برابر می‌شود و قدش چند سانتی‌متر بلندتر می‌شود.
هفته هفدهم بارداری: استخوان‌بندی نوزاد از غضروف نرم تبدیل به استخوان می‌شود و بند ناف محکم‌تر و ضخیم‌تر می‌شود.
هفته هجدهم بارداری: اندام‌های تناسلی نوزاد آن‌قدر شکل گرفته است که بتوان جنسیت نوزاد را با انجام سونوگرافی مشخص کرد. افزایش اشتهای مادر در این مراحل طبیعی است.
هفته نوزدهم بارداری: مادران از این به بعد می‌توانند با انگیزه بیشتری آواز بخوانند، چون کوچولوی ما از این هفته به بعد می‌تواند بشنود. ممکن است در این هفته مادر به دلیل درد رباط در کمر و پهلو احساس درد کند.
هفته بیستم بارداری: باید به مادران آینده تبریک گفت چون نیمی از راه را پشت سر گذاشته‌اند. بلع نوزاد در هفته بیستم بیشتر می‌شود و مکونیوم تولید و دفع می‌کند.
هفته بیست و یکم بارداری: مادر در این هفته حرکت کردن نوزاد را حس می‌کند و لگدهای ملایم قبلی تبدیل به لگدهایی محکم می‌شود. جالب است بدانید که نوزاد هم اکنون صاحب ابرو است.
هفته بیست و دوم بارداری: نوزاد شبیه به انسانی مینیاتوری است. شکم مادر نیز کاملاً برآمده شده است.
هفته بیست و سوم بارداری: نوزاد حرکت کردن مادر را حس می‌کند. مادر به زودی با ورم کردن پا و مچ پا روبرو می‌شود.
هفته بیست و چهارم بارداری: نوزاد مانند بلال بلند و لاغر است. رحم در حال بزرگ شدن مادر نیز در این هفته به اندازه یک توپ فوتبال است.
هفته بیست و پنجم بارداری: روی بدن کوچولوی لاغر ما اندکی چربی می‌نشیند و موهای بیشتری روی سرش می‌روید. موی مادر نیز درخششی فوق العاده پیدا می‌کند.
هفته بیست و ششم بارداری: نوزاد مقدار کمی مایع آمینوتیک را استنشاق می‌کند و بیرون می‌دهد که تمرین خوبی برای تنفس است.
هفته بیست و هفتم بارداری: قلقلک ملایمی که مادر حس می‌کند، احتمالاً به سکسکه کردن نوزاد مربوط می‌شود. نوزاد در این هفته می‌تواند چشم‌ها را باز کند و ببندد و حتی انگشتان را بمکد.
سه ماهه سوم
وزن نوزاد در ابتدای سه ماهه سوم حدود یک کیلوگرم (2.25 پوند) است. نوزاد می‌تواند چشم‌ها را به هم بزند و باز و بسته کند، چشم‌هایی که بین مژه‌ها زیباتر از پیش شده است. پوست چروکیده با بیشتر شدن چربی به تدریج صاف می‌شود. ناخن‌های انگشتان دست و پا درمی‌آید و موی واقعی یا حداقل مقداری کرک روی سرمی‌نشیند. میلیاردها نورون نیز به مغز اضافه می‌شود. نوزاد در حال شکوفایی هفته‌های باقیمانده را به افزایش وزن می‌گذراند. وزن متوسط نوزاد هنگام تولد حدود سه کیلوگرم و صد گرم (7 پوند) و قدش تقریباً 48.3 سانتی متر (19 اینچ) است.
هفته بیست و هشتم بارداری: به سه ماهه سوم خوش آمدید! چشمان نوزاد می‌تواند نور عبور کرده از رحم را ببیند.
هفته بیست و نهم بارداری: ریه‌ها و ماهیچه‌های نوزاد در حال کامل شدن است و سر نیز بزرگتر می‌شود تا فضا برای مغز در حال رشد ایجاد شود.
هفته سی‌ام بارداری: وزن نوزاد حدود 1.4 کیلوگرم (3 پوند) است. در این زمان ممکن است مادر با خستگی مزمن، بی دست و پایی و تغییرات خلق و خو و دمدمی مزاجی روبرو شود.
هفته سی و یکم بارداری: لگدهای محکم نوزاد مادر را تمام شب بیدار نگه می‌دارد و مادر انقباض‌های عضلانی براکستون ـ هیکس را تجربه می‌کند.
هفته سی و دوم بارداری: نوزاد در حال چاق است. در این بین رحم در حال بزرگ شدن باعث سوزش سر دل و تنگی نفس مادر می‌شود.
هفته سی و سوم بارداری: مادر با در رحم داشتن نوزادی 1.8 کیلوگرمی به سختی راه می‌رود و نمی‌تواند وضعیت راحتی برای خوابیدنپیدا کند.
هفته سی و چهارم بارداری: سیستم عصبی مرکزی و ریه‌ها در حال کامل شدن است و خستگی مزمن و سرگیجه حرکت مادر را آهسته می‌کند.
هفته سی و پنجم بارداری: نوزاد راحت و آسوده در رحم قرار دارد و حتی می‌تواند پشتک بزند، اما مادر همچنان حرکت‌های مکرر البته با شدت کمتری را حس می‌کند.
هفته سی و ششم بارداری: وزن نوزاد هر روز حدود 28 گرم (یک اونس) اضافه می‌شود. با نزدیک شدن به موعد زایمان، مادر پایین افتادن نوزاد را در لگن حس می‌کند.
هفته سی و هفتم بارداری: ریه‌ها و مغز نوزاد به طور مداوم در حال تکمیل شدن است. مادر ترشحات واژینال و انقباض‌های گه‌گاه را تجربه می‌کند.
هفته سی و هشتم بارداری: نوزاد می‌تواند محکم چنگ بزند، لذتی که مادر به زودی آن را شخصاً حس خواهد کرد. در این بین مادر باید مراقب نشانه‌های مسمومیت حاملگی (پره اکلامپسی) باشد.
هفته سی و نهم بارداری: رشد نوزاد کامل و نوزاد آماده پا به گذاشتن به دنیا است. مادر باید به محض پاره شدن کیسه آب با پزشک معالج خود تماس بگیرد.
هفته چهل‌ام بارداری: نوزاد به اندازه یک کدو حلوایی کوچک است. اگر هنوز نوزاد خیال بیرون آمدن ندارد، جایی برای نگرانی نیست، گذشتن از موعد زایمان غیرطبیعی نیست.
هفته چهل و یکم بارداری: رحم هر چقدر هم که دنج و راحت باشد، نوزاد دیگر نمی‌تواند بیشتر از این آنجا جا خوش کند. مادر به زودی طبیعی یا با سزارین زایمان خواهد کرد.