نحوه نگرش و احساس شخصی
شخصیت در مجموع ساختاری ثابت دارد. به‌عبارت ساده، یک فرد نحوه نگرش و احساس مشخصی درباره خود، دیگران و دنیا دارد و رفتار ثابتی را در طول زمان در قبال آنها نشان می‌دهد. گروهی از افراد نحوه نگرش، احساس و رفتارشان (به تعبیری شخصیت‌شان) به‌گونه‌ای است که باعث ایجاد مشکل در رابطه آنها با دیگران از جمله همکاران، خانواده و دوستان می‌شود.
به‌طور مثال، فردی که دچار اختلال  است، نسبت به همه مشکوک است و نمی‌تواند تمایزی بین افراد قائل شود. به بعضی افراد خیلی مشکوک است و به بعضی دیگر کمتر، ولی به‌هیچکس نمی‌تواند اعتماد کند. مانند فردی که عینک قرمز بر چشم دارد و دنیا را همیشه و همه جا قرمز می‌بیند و نمی‌تواند خود را با دنیا و شرایط آن هماهنگ کند.