تعیین اجل (زمان ) در عقد قرض صحیح است؟
اگر برای باز پرداخت دین موعدی تعیین نشده باشد، دین حال (به روز) محسوب می شود.
یعنی با مطالبه ی قرض دهنده، قرض گیرنده باید فورا دین خود را بپردازد.
اما معمولا برای بازپرداخت قرض ، موعدی تعیین می شود. در این صورت دین مُوَجَل یعنی دارای اجل (دارای زمان) محسوب می شود.
بنابراین قرض دهنده تا پیش از فرا رسیدن این اجل، نمی تواند طلب خود را مطالبه نماید و رویه قضایی چنین دینی را حال نمی داند.
بنابراین قرض دهنده برای مطالبه طلب خود باید تا فرا رسیدن موعد صبر کند و پس از آن می تواند بازپرداخت طلب را تقاضا کند.
زمانی که کسی مالی را به دیگری قرض می دهد، معمولا بین آنها نوشته یا رسیدی رد و بدل می شود که برای اثبات وقوع عقد قرض بسیار کارآمد است.
اما امروزه قرض به راحتی با واریز وجه به حساب قرض گیرنده انجام می شود. در این موارد شما باید پرینت حساب خود را دریافت نمایید و اگر بعدا ناچار به مطالبه ی وجه شدید، آن را ارائه نمایید. البته ممکن است قرض دهنده در مقام خوانده مدعی شود که شما به او بدهکار بوده اید و این واریز وجه بابت بدهی تان بوده، که باید بتوانید از خود دفاع کنید.
معرفی شهودی که از روابط مالی شما و قرض گیرنده اطلاع دارند یا شاهد پرداخت وجه از سوی شما به عنوان قرض بوده اند می تواند به شما کمک نماید. اقرار شخص قرض گیرنده نیز در اثبات موثر است.