آیا ژل میکروسیلیسی داریم که با 1 تا 2 درصد سیمان جواب بده؟
مصرف میکروسیلیس در بتن به هدف رسیدن دوام بتن و مقاومت در برابر عوام مهاجم به بتن می باشد. این ماده با واکنش پوزولانی که با آهک آزاد ایجاد شده در بتن انجام می دهد، این کار را می کند ولذا برای رسیدن به این هدف باید به مقدار مناسب میکروسیلیس به بتن وارد کرد. آیین نامه بتن aci آمریکا حداقل باید 3 درصد سیمان باشد که با توجه به اینکه میزان پودر میکروسیلیس در ژل میکروسیلیس حدودا 40% می باشد، حداقل ژل میکروسیلیس که بتواند اثربخشی داشته باشد 7.5% می باشد و ادعاهای مبنی بر ژل میکروسیلیس با مقادیر مصرف کمتر وجاهت فنی ندارد.
آب بندی بتن در درجه اول به کیفیت بتن اجرائی مرتبط است. بتنی که تراکم بالا داشته باشد و خوب عمل آوری شود تا حد زیادی آب بند می باشد. استفاده از مواد آب بند کننده با هدف بستن کانالهای مویینه ای می باشد که در فرآیند گیرش سیمان اتفاق می افتد. این کانالها بسیار باریک بوده و مواد آب بند کننده در این کانالها رسوب کرده و منجر به آب بندی آنها می شود. هرچه بتن نسبت آب به سیمان بالاتری داشته باشد تعداد این کانالها و اندازه و قطر آنها بیشتر می شود و نیازمند مواد بیشتری می باشد ولذا جایی که نیاز به بتن آب بند می باشد نسبت آب به سیمان بتن باید کمتر از 45% باشد و عیار سیمان نیز بالاتر از 375 باشد و نهایتا تراکم خوبی به بتن داده شود. استفاده از روان کننده ها کمک شایانی به تراکم بهتر بتن و آب بندی آن می کند. مواد آب بند کننده بسته به اطلاعات اظهاری تولید کننده باید مصرف شود و با بهبود کیفیت بتن میزان نیاز مصرف آب بند کننده نیز کاهش می یابد.