سطح شخصیت در نظریه سازمان های شخصیت کرنبرگ
در مدل روانکاوانه‌ی ارائه شده توسط کرنبرگ، یعنی سازمان های شخصیت، ۳ سطح در نظر گرفته شده است. این تقسیم بندی بر اساس مولفه هایی مانند نوع دفاع های روانی ، درک شخص از هویت خود، روابط موضوعی و... استوار است در ادامه ۳ سطح این توصیف روانکاوانه از اختلالات شخصیت را بررسی می کنیم.
سطح شخصیت نوروتیک یا سالم
از دیدگاه کرنبرگ سالم ترین سطح شخصیت در میان سازمان های شخصیت، سطح نوروتیک می باشد. افرادی که شخصیتشان در سطح سازمان نوروتیک است سه مولفه ی زیر را دارا هستند:
1. واقعیت آزمایی سالم
2. درک ثابت از خود (self) و دیگر انسان ها
3. متکی بودن به دفاع های روانی سطح بالا در برابر اضطراب
انسان های با سازمان شخصیت نوروتیک، درک صحیحی از واقعیت دارند. بنابراین آنها می توانند بین آنچه واقعیت است و آنچه نیست تمایز قائل شوند. برای مثال، صداهایی که وجود خارجی دارند را نمی شنوند، یا وقتی شواهدی وجود ندارد مدعی نمی شوند که دیگران در پی صدمه زدن به آنها هستند.
آنها درک خوبی از نقاط قوت و ضعف خود دارند. نوروتیک ها از ارزش های خود آگاه هستند. آنها حس با ثباتی از  مسیرهای آینده و اهداف خود دارند.
آنها می توانند عمیقا به دیگر انسان ها متعهد شوند و به آنها اهمیت دهند. می توانند دیگر انسان ها را همانگونه که واقعا هستند ببینند، یعنی تلفیقی از نقاط قوت و ضعف هایشان. آنها به خوبی با استرس مقابله می کنند. روش آنها برای مقابله با استرس، موثر و سازگارانه است.
سطح شخصیت سایکوتیک
در انتهای مدل سازمان های شخصیت، شخصیت های با آشفتگی بسیار شدید جای دارند. افرادی که شخصیتشان در سطح سازمان سایکوتیک است سه مولفه ی زیر را دارا هستند:
1. واقعیت آزمایی در معرض خطر
2. درک کاملا بی ثبات از خود و دیگران
3. به کارگیری دفاع های روانی نابالغ
در سایکوتیک ها، چون واقعیت آزمایی در معرض خطر قرار دارد، ممکن است توهمات صوتی و یا دیداری وجود داشته باشد. آنها ممکن است دچار هذیان داشتن قدرت فراطبیعی مثل کنترل ذهن دیگران، قدرت پرواز کردن و... باشند. آنها ممکن است باور داشته باشند که پیام های پنهانی را از تلویزیون دریافت می کنند.  
اشخاصی که در سطح شخصیت سایکوتیک قرار دارند، درک واضحی از مرز بین خودشان و دیگران ندارند. بنابراین آنها در تشخیص دادن آنچه در ذهنشان شکل میگیرد با آنچه در دنیای واقعی جای دارد، دچار مشکل جدی هستند. توانایی آنها در مقابله با اضطراب به شدت پایین است و در جامعه عملکرد مناسبی ندارند.
سطح مرزی
در میانه ی مدل سازمان های شخصیت کرنبرگ، سطح مرزی قرار گرفته است. در این سطح واقعیت آزمایی به طور کلی سالم است(بر خلاف سطح شخصیت سایکوتیک). اما انسان های با سطح سازمان روانی مرزی، درک تکه تکه ای از خود و دیگران دارند. (برخلاف نوروتیک ها که درک کامل از خود دارند) به دلیل داشتن درک ناقص از خویشتن، آنها در زمان ها و مکان های متفاوت، درک ثابتی از خود و دیگران ندارند. 
این درک شکننده و پاره پاره از خود،شاخص ترین و متعارف ترین ویژگی سطح شخصیت مرزی است که نتیجه آن مشکلات شدید در روابط بین فردیست. انسان های با سطح سازمان شخصیت مرزی، از مکانیسم های دفاعی ابتدایی استفاده می کنند.
بنابراین آنها توان مدیریت موقعیت های اضطراب آور را ندارند. یکی از اصلی ترین مکانیسم های دفاعی ابتدایی که آنها استفاده می‌کنند، دوپاره سازی می باشد. این دفاع، میل به قراردادن انسان ها و جهان در دو قطب همه-خوب یا همه-بد و جابجا شدن لحظه به لحظه بین این دو قطب شدیدا مخالف است. 
اشاره به این نکته بسیار حائز اهمیت است که استفاده ی کرنبرگ از واژه مرزی برای توصیف سطح میانی سازمان ها، به دیدگاه روان پویشی این اصطلاح باز می گردد. در روان پویشی ، مرزی به معنای مرز بین نوروز و سایکوز است.
اختلال شخصیت مرزی
> این اصطلاح نباید با اختلال شخصیت مرزی dsm اشتباه گرفته شود.
> 
> 
در مدل کرنبرگ مفهوم «اختلال مرزی»، طیف وسیعی از اختلالات، شامل هر اختلال شخصیت شدید، مانند مرزی، خودشیفته ، ضداجتماعی ، اسکیزوئید و اسکیزوتایپال است. 
افراد سالم ممکن است در فهمیدن سازمان شخصیت مرزی دچار مشکل باشند.
فرد سالم ( در سطح نوروتیک ) دقیقا می داند که در یک رفتار و یا یک زمان خاص، چه کسی است.
فرد سالم می داند که اگر لحظه ای رفتار اشتباهی انجام داد، آن رفتار اشتباه، هویت او را تعریف نمی کند.
فرد نوروتیک (سالم) قادر به یادآوری اعمال خوب گذشته اش است و تلاش می‌کند تا دوباره آن را در آینده اجرا کند.
اما انسان های با درک شکننده از خویشتن، به این خوشبختی نیستند. اگر آنها همین الان کار بدی انجام دهند، به معنای حقیقی کلمه تبدیل به شخص بدی می شوند. ( آنها وجود خود را تبدیل به انسانی بد، بدون هیچ پارامتر مثبتی می کنند)
الگوی مشابهی از قطبی سازی، درک آنها از دیگران راتشکیل می دهد. بسته به اینکه شرایط آنها در لحظه چگونه باشد، آنها می توانند بین ایده آل سازی یک نفر و برخورد تحسین آمیز با او، تا ارزش زدایی از همان شخص و برخورد تحقیر آمیز و خصمانه در لحظه ای بعد، جابجا شوند.
مثالی از سطح مرزی
برای مثال اگر یک فرد دوست داشتنی رفتار ناراحت کننده ای انجام دهد، به یکباره تبدیل به "تماماً بد" خواهد شد، بنابراین تمام رفتارهای دوست داشتنی قبل از این یک رفتار ناراحت کننده اش در زمان وجود ندارند. پس این میزان از قطبی سازی، پیوند واقعی با دیگران، از جمله داشتن دوستان پایدار و انتخاب شریک عاطفی را برای او به بسیار مشکل می سازد. همچنین این قطبی سازی عامل رفتار های ناپایدار و تکانشی آنهاست و نتیجه آن، تغییر مدام شغل، شریک عاطفی و اهداف زندگی آنهاست.
مصاحبه stipo براساس نظریه شخصیت کرنبرگ
مصاحبه stipo  یک مصاحبه ساختاریافته است که برای ارزیابی سازمان شخصیت افراد بر اساس مفاهیم روانپویشی کرنبرگ به وجود آمد.. در این مصاحبه سه مفهوم نظریه کرنبرگ یعنی هویت، دفاع و واقعیت‌ آزمایی افراد، مورد سنجش قرار می‌گیرند.
منابع
وبسایت اختلالات مرزی
مقاله اتو کرنبرگ (2004)
کتاب نظریه های عمده درباره اختلالات شخصیت
اتو فریدمن کرنبرگ (متولد 10 سپتامبر 1928) روانکاو و روانپزشک اتریشی در مرکز پزشکی وایل کرنل است. شهرت او بخاطر نظریه های روانکاوی او درباره سازمان شخصیت مرزی و آسیب شناسی نارسیسیسم است.
کرنبرگ ایده های رویکرد ایگوسایکولوژی انگلیسی و آمریکایی را با نظریات کلاین و دیگر رویکرد های روابط موضوعی تلفیق کرد.نتیجه تلفیق ایده های ذکر شده، توسعه علم روابط موضوعی مدرن است. روابط موضوعی مدرن، مدلی از ذهن انسان می باشد که توسط بسیاری از روانکاوان مدرن پذیرفته شده است.
او متولد شهر وین است. کرنبرگ و خانواده اش در سال 1939 از آلمان نازی به شیلی فرار کردند. او بیولوژی و پزشکی و سپس روانپزشکی و در ادامه روانکاوی را در جامعه روانکاوی شیلی آموخت.
سال شمار زندگی
او در سال 1959 برای تحقیقات در زمینه رواندرمانی با کمک هزینه تحصیلی بنیاد راکفلر به آمریکا رفت. کرنبرگ سرانجام در سال 1961 به آمریکا مهاجرت کرد.  در آنجا به بیمارستان بنیاد منیگر پیوست و کمی بعد به ریاست آنجا منصوب شد.او سوپروایزر و مدرس روانکاوی در موسسه تُپکا و همچنین مدیر پروژه تحقیقات رواندرمانی بنیاد منیگر بود.
در سال 1973 به نیویورک نقل مکان کرد و در آنجا مدیر بخش خدمات عمومی و بالینی موسسه روانپزشکی نیویورک شد.
در سال 1974 به پروفسوری روانپزشکی در کالج پزشکان و جراحان دانشگاه کلمبیا منصوب شد. در سال 1976 به پروفسوری روانپزشکی در دانشگاه کرنل و ریاست موسسه اختلالات شخصیت مرکز درمانی کرنل نیویورک منصوب شد. 
کرنبرگ از سال 1997 تا 2001 ریاست انجمن بین المللی روانکاوی را برعهده داشت.  او با پائولینا کرنبرگ، روانپزشک کودک و پروفسور دانشگاه کرنل ازدواج کرد کرد و تا زمان مرگ همسرش در سال 2006 به زندگی با وی ادامه داد.
محور اصلی کارهای او را می‌توان، نارسیسیسم، روابط موضوعی، و اختلالات شخصیت دانست. مدل سازمان های شخصیت کرنبرگ از مشهور ترین طبقه بندی های اختلالات شخصیت از دیدگاه روانکاوی است.
درمان مبتنی بر انتقال:tfp
کرنبرگ نوعی از روانکاوی متمرکز و فشرده به نام رواندرمانی متمرکز بر انتقال را طراحی نمود که برای درمان بیماران سازمان شخصیت مرزی بسیار کارآمد تلقی می شود. 
بیماران سازمان شخصیت مرزی در اصطلاح دوپاره سازی در تفکر و عاطفه را تجربه می‌کنند و هدف درمان، تمرکز بر به هم رساندن بخش های دوپاره شده ی خود و بازنمایی های موضوعات (objects) است.
لیست کتاب های کرنبرگ
borderline conditions and pathological narcissism
severe personality disorders: psychotherapeutic strategies
psychodynamic psychotherapy of borderline patients
love relations: normality and pathology
object relations theory and clinical psychoanalysis
aggression in personality disorders and perversions
internal world and external reality object relations theory applied
transference-focused psychotherapy for borderline personality disorder: a clinical guide
a primer of transference focused psychotherapy for the borderline patient
psychotherapy for borderline personality: focusing on object relations
contemporary controversies in psychoanalytic theory, techniques, and their applications
the inseparable nature of love and aggression: clinical and theoretical perspectives
handbook of dynamic psychotherapy for higher level personality pathology
hass, wut, gewalt und narzissmus
borderline patients: extending the limits of treatability (basic behavioral science)
ideology, conflict, and leadership in groups and organizations
aggressivity, narcissism, and self-destructiveness in the psychotherapeutic rela : new developments in the psychopathology and psychotherapy of severe personality disorders