سبک برنامه ریزی در مدل تصمیم گیری استراتژیک چیست؟
این سبک تصمیم گیری در برگیرنده جمع آوری نظام مند اطلاعات مناسب برای تجزیه و تحلیل موقعیت خلق استراتژی های جایگزین امکان پذیر و انتخاب معقول مناسب ترین استراتژی است. این سبک تصمیم گیری هم شامل جست و جوی پیش فعالانه فرصت های جدیدی بوده و هم در برگیرنده راه حل های انفعالی مسائل و مشکلات موجود است. شرکت هیولت – پاکارد (hp) مثالی روشن از شرکتی است که سبک برنامه ریزی را در تصمیم گیری به کار می گیرد. بعد از مطالعه دقیق روندهای صنایع کامپیوتر و ارتباطات، مدیریت شرکت دریافت که شرکت باید از این تفکر دست بکشد که خود را به عنوان مجموعه ای از محصولات ثابت با تمرکز بر ابزار و سخت افزار کامپیوتر به حساب می آورد.
سبک چهارم تصمیم گیری که ترکیبی از سبک های برنامه ریزی، انطباقی و تا حدودی کارآفرینی است، توسط کویین پیشنهاد شده است. در این سبک، مدیریت ارشد درک و دیدگاه کاملا روشنی از مأموریت و اهداف شرکتش دارد ولی در طراحی و توسعه استراتژی ها، ترجیح می دهد تا «از فرایندی تعاملی بهره گیرد که در آن سازمان آینده را وارسی کرده و به جای استفاده از تدوین های جهان شمول استراتژی های عمومی کسب و کار، از مجموعه ای از اقدامات تدریجی و مقطعی بهره می گیرد». بنابراین با وجود اینکه اهداف و مأموریت تنظیم می شوند، استراتژی از لابه لای بحث ها، تبادل نظرها و آزمایش ها بیرون می تراود. به نظر می رسد این رویکرد زمانی مفید و مؤثر است که محیط به سرعت در حال تغییر باشد و نیز زمانی که اجماع و توسعه منابع مورد نیاز قبل از متعهد نمودن سازمان به پیروی از یک استراتژی خاص، حائز اهمیت باشد.