تفاوت تدلیس و فریب با تخلف از شرط صفت در ازدواج:
شرط صفت یعنی این که صفت خاصی در یکی از طرفین عقد نکاح شرط شده باشد، ولی بعد از عقد معلوم شود که فرد فاقد آن وصف بوده است. صفت شرط شده می بایست دارای نفع و فایده‌ای عقلایی و مشروع باشد ثانیاً باید صفتی باشد که موجب ترغیب فرد شود، یعنی فرد با اتکا به این صفت، با شخص ازدواج کند؛ که می تواند مربوط به اوصاف ظاهری و یا شخصیت مادی و معنوی فرد باشد که در موارد تخلف از شرط صفت نیز به استناد ماده 1128عقد قابل فسخ خواهد بود. در تدلیس فرد نیت فریب دادن دارد و این امر موجب فریب یکی از طرفین عقد نکاح خواهد شد.
طلاق دارای تشریفات خاصی است، مثل: صدور حکم از سوی دادگاه و اجرای صیغه مخصوص و حضور دو شاهد عادل (مرد) در مقابل فسخ نکاح است که تنها به اراده صاحب حق انجام می‌پذیرد (ماده 1132 قانون مدنی) و تنها کافی است به اطلاع طرف مقابل برسد. طلاق در صورتی درست است که شرایط خاصی مطابق قانون خانواده در خانم موجود باشد اما رعایت این ترتیب در فسخ نکاح شرط نیست (ماده 1132 قانون مدنی) فسخ نکاح در دوران عادت زنانگی و نفاس زن امکان پذیر می باشد ولی طلاق زن در دوران عادت زنانگی و نفاس زن درست نیست. (ماده 1140 ق. م) طلاق مخصوص نکاح دائم می باشد ولی فسخ نکاح در دائم و منقطع قابل اعمال است. (مواد 1152 و 1153 ق. م)