نشانگر تزریق استروئید اپیدورال گردن چیست؟
تزریق‌های استروئید اپیدورال برخلاف مسکن‌ها و داروهای استروئیدی خوراکی، مستقیماً در محل منبع درد یا در مجاورت آن انجام می‌شوند که نسبت به سایر روش‌ها و سریع‌تر علائم را تسکین می‌دهد. این شکل از دارو همچنین به دلیل استفاده استروئیدی از متیل پردنیزولون، التهابات شیمیایی را کنترل کرده و سطوح درد شدید را کاهش می‌دهد. علاوه بر این، پزشکان متخصص برای تسکین موقتی درد از داروهای بی حس کننده موضعی مانند لیدوکائین یا بوپیواکائین استفاده می‌کنند. این تزریق‌ها زمانی انجام می‌شوند که تصور می‌شود التهاب عصب نخاعی، بخشی از فرآیند ایجاد درد است. نشانگرهای شایع برای تزریق استروئید اپیدورال گردن شامل درد گردن، سردرد، دیسک فتق، بیماری دژنراسیون دیسک، رادیکولوپاتی یا رادیکولیت و تنگی کانال نخاعی می‌باشند.
ریسمان نخاعی با عبور از یک تونل باریک که در بخش پشتی ستون فقرات قرار دارد، از مغز به سوی کمر کشیده شده است. ریسمان نخاعی تقریبا در هر اینچ از مسیر خود، رشته‌های ریشه‌های عصبی اعصاب نخاعی را به چپ و راست پراکنده کرده است. این اعصاب نخاعی، احساسات و علائم درد را از قسمت‌های مختلف بدن به مغز منتقل می‌کنند. کورتیکواستروئیدها، داروهای ضد التهابی بسیار قوی هستند که وقتی به ناحیه‌ای که در آن التهاب وجود دارد تزریق می‌شوند؛ بهترین نتیجه را دارند. از آنجا که اعصاب نخاعی مستقیماً از فضای اپیدورال عبور می‌کنند؛ تزریق استروئید اپیدورال گردنی باعث می‌شود دارو استروئید در تماس مستقیم با اعصاب نخاعی پراکنده شده قرار بگیرد و درد همراه با التهاب را کاهش دهد.