چگونه دررفتگی زانو تشخیص داده می‌شود؟
دررفتگی زانو یک اختلال اورژانسی محسوب می‌‌شود و باید به محض مراجعه به مرکز اورژانس نسبت به جا انداختن مفصل اقدام گردد. پس از جا انداختن رانو پزشک به ارزیابی بافت‌های نرم اطراف و اعصاب و عروق خونی می‌‌پردازد تا وسعت آسیب دیدگی را ارزیابی نماید. در رفتگی زانو باعث می‌شود که احتمال بروز پارگی رباط صلیبی پا یا رباط خلفی افزایش پیدا کند. همچنین ممکن است شما دچار آسیب ‌دیدگی غضروف، رباط و مینیسک شده باشید. پزشک به منظور تشخیص نوع و وسعت این آسیب دیدگی‌ها درخواست انجام عکسبرداری توسط اشعه ایکس یا سی تی اسکن را می‌دهد تا اطلاعات خوبی را به دست بیاورد. می‌توان از اسکن ام‌ آر آی به منظور ارزیابی وسعت آسیب دیدگی رباط، تاندون و غضروف استفاده کرد. همچنین ممکن است پزشک درخواست انجام سی تی آنژیوگرام را بدهد که یک نام سی تی اسکن است که از تزریق ماده حاجب به درون رگ استفاده می‌کند. این روش می‌تواند به تشخیص انسداد عروق کمک نماید. سونوگرافی داپلر نیز با هدف ارزیابی عروق خونی درخواست می‌شود. پزشکان انجام معاینه جسمانی و بررسی حرکات پا یا وجود درد و بی حسی به ارزیابی آسیب دیدگی عصب خواهد پرداخت.
با توجه به شدت آسیب دیدگی و نوع دررفتگی مفصل می‌توان از روش‌های مختلفی برای درمان استفاده نمود. شما می‌توانید از کمپرس یخ استفاده کنید و پای خود را روی یک سطح مرتفع قرار دهید تا به بیمارستان بروید و توسط پزشک معاینه شوید. برخی از روش‌های موجود برای درمان دررفتگی زانو به شرح زیر می‌باشند:
پزشک استفاده از داروی مسکن را به منظور کاهش درد حاصل از دررفتگی زانو توصیه خواهد کرد.
پزشک به کمک حرکات دست استخوان‌های زانو را به محل اصلی خود برمی‌گرداند.پس از آن که مثل به جای اصلی خود برگشت باید به طور صحیح از آن محافظت گردد تا زانو حرکت نکند. در این شرایط استفاده از آتل یا اسلینگ می‌‌تواند به بهبود کامل آن کمک نماید.تمرینات ورزشی توصیه شده توسط متخصص فیزیوتراپی به تقویت عضلات و رباط‌های اطراف مفصل کمک می‌کند.