انواع سیستم اعلام حریق
اعلام حریق به سه گروه آدرس پذیر، متعارف و وایرلس یا بدون سیم طبقه بندی می شوند. برخی از این سامانه ها به صورت دستی فعال می شوند و برخی دیگر به صورت خودکار به حالت هشدار در خواهند آمد. انتخاب نوع اعلام‌حریق به بودجه پیمانکار و نیاز ساختمان باز می گردد ولی آنچه که بیش از همه این سیستم ها را ممتاز می کند، نقشه کشی آن در ساختمان است. اینکه نقشه بر چه اساسی تدوین شده و زون بندی ها به چه صورت است و هر حس گر در کجا قرار گرفته است؟ در گام دوم نوع تجهیزات به کار گرفته شده اهمیت پیدا می کنند، با توجه به پیشرفت تکنولوژی استفاده از حسگرهای مدرن و پیشرفته و نحوه ارتباط با سامانه مرکزی اهمیت زیادی در موضوع نصب اعلام حریق پیدا خواهد کرد.
همانطور که از اسم گذاری این بر می آید، سیستم‌اعلام‌حریق متعارف ( conventional fire alarm ) سالیان سال مورد استفاده بوده است و همچنان مرسوم ترین روش اجرایی برای این سیستم هاست است . در این حالت یک جفت سیم به تابلو اعلام‌حریق می آید که حاصل کلیه سیم کشی های اعلام حریق در ساختمان است. مهم ترین ویژگی سیستم های متعارف توانایی نمایش هشدار در زون مورد نظر در تابلو هشدار اعلام حریق است. زون همان طبقه بندی نقشه سیستم های اعلام حریق می باشد که معمولا با طبقه بندی طبقات هر ساختمان یک زون تعریف می گردد.بنابراین در اعلام حریق نگهبان با بازکردن تابلو هشدار متوجه ناحیه خطر خواهد شد. در صورتی که سیستم خودکار تنظیم شده باشد در این مواقع هم با آتش نشانی تماس حاصل خواهد شد و به صورت خودکار تمهیدات از پیش تعیین شده فعال می گردند تا آتش خاموش شود. ضمنا بسته به اینکه از چه نوع حس گری در این سیستم استفاده شده، پیام خطر با فاصله زمانی مشخصی به سامانه مرکزی مبادله خواهد شد.