کودکان در چه سنی از بازی گروهی نفع می‌برند؟
کودکان شیرخوار ممکن است به تماشای دیگر کودکان و حتی لمس کردن، گرفتن یا ضربه زدن به آنها علاقه داشته باشند اما در بازی ادامه‌دار با آنها شرکت نمی‌کنند. کودک ممکن است از تحریک ناشی از وجود کودکان دیگر در کنارش لذت ببرد اما هیچ‌کس نمی‌داند که آیا این تفاوت قابل‌ توجهی در رشد و تکامل او ایجاد می‌کند یا خیر.
کودکان بزرگ‌تر بین دو و سه سالگی از بازی با دیگر هم‌سن‌های خودشان بهره می‌برند. بازی گروهی به آنها فرصتی برای تکمیل کردن مهارت‌های اجتماعی‌شان در همراهی کودکان دیگر می‌دهد. همچنین کودکان نوپای خجالتی که به نظر می‌رسد در بازی گروهی سراسیمه و آشفته می‌شوند ممکن است به حمایت بیشتری نیاز داشته باشند، پس آنها را تسکین دهید و اجازه بدهید که با سرعت و آهنگ خودشان پیش بروند.
وقتی کودکی شروع به حرکت و دست زدن به اشیا می‌کند، روزهایی خواهید داشت که احساس می‌کنید تنها کلمه‌ای که به زبان می‌آورید «نه» است. اما اگرچه فرزندتان ممکن است معنای این کلمه را از همان شش ماهگی درک کند، اما تا خیلی بعد از آن سن قادر نخواهد بود در پاسخ به کلمهٔ «نه»، کاری را که دارد انجام دهد متوقف کند. در این فاصله، بهترین راه چارهٔ شما این است که توجه کودک خود را از فعالیت‌هایی که نمی‌خواهید انجام دهد، به سمت چیزهایی قابل‌قبول‌تر هدایت کنید.
در حدود ۱۸ ماهگی می‌توانید فرزند خود و خودتان را از تاکتیک منحرف کردن توجهش خلاص کنید و فقط یک «نه» ساده بگویید. اما باید بدانید که ممکن است چند ماه طول بکشد تا فرزندتان از دستورات شما اطاعت کند. در این سن، موارد مورد نظر خود را اولویت‌بندی کنید و سعی کنید «نه‌ گفتن‌ها» را به مسائل مربوط به ایمنی کودک محدود کنید، وگرنه خودتان را دیوانه می‌کنید. برای مثال، گفتن «تو نباید با دستگیره‌های گاز بازی کنی» یا «تو نباید بدون کفش بیرون بری» دلایلی کاملاً منطقی برای گفتن یک «نه» است و دیگر نیازی به منحرف کردن توجه فرزندتان از آن کار نیست.