lÍkamstjÓn
Í skaðabótarétti er orðið líkamstjón notað um tjón á mönnum, ekki aðeins meiðsl eða líkamsspjöll vegna slysa heldur einnig heilsutjón.   
Það tekur bæði til tjóns á líkama og geðræns tjóns.   
með öðrum orðum er bæði átt við líkamsspjöll, sem ekki valda dauða og líftjón, þ.e. þegar líkamsspjöll valda dauða.
með varanlegri örorku er leitast við að bæta tjón sem tjónþoli verður fyrir vegna varanlegrar skerðingar á getu til að afla vinnutekna.  
varanlega örorku má því skilgreina sem þá starfsorkuskerðingu sem af líkamstjóni leiðir, sbr. 5. gr. skaðabótalaga.  
Í grófum dráttum er um að ræða mismun á atvinnutekjum sem tjónþoli hefði unnið sér inn ef tjónið hefði ekki orðið,   
og þeim tekjum sem hann mun hafa í framtíðinni, að teknu tilliti til áhrifa líkamstjónsins á aflahæfi hans.