ما هو المصدر الرئيسي للدخل في باريس?
الضرائب
The budget of the city for 2013 was €7.6 billion, of which 5.4 billion went for city administration, while €2.2 billion went for investment. The largest part of the budget (38 percent) went for public housing and urbanism projects; 15 percent for roads and transport; 8 percent for schools (which are mostly financed by the state budget); 5 percent for parks and gardens; and 4 percent for culture. The main source of income for the city is direct taxes (35 percent), supplemented by a 13-percent real estate tax; 19 percent of the budget comes in a transfer from the national government. تبلغ ميزانية المدينة لعام 2013 7.6 مليار يورو, منها 5.4 مليار يورو لادارة المدينة, في حين ذهب 2.2 مليار يورو للاستثمار. وذهب الجزء الاكبر من الميزانية (38 في المائة) لمشاريع الاسكان العام ومشاريع الاسكان ؛ 15 في المائة للطرق والنقل ؛ و 8 في المائة للمدارس (التي يتم تمويلها في معظمها من ميزانية الدولة) ؛ 5 في المئة للمحدائق والحدائق ؛ و 4 في المائة للثقافة. المصدر الرئيسي للدخل للمدينة هو الضرائب المباشرة (35 في المائة), والتي تكملها ضريبة العقارات بنسبة 13 في المائة ؛ وتاتي 19 في المائة من الميزانية في تحويل من الحكومة الوطنية. Das Budget der Stadt für 2013 betrug 7.6 Milliarden Euro, davon 5.4 Milliarden für die Verwaltung der Stadt, während 2.2 Milliarden Euro für Investitionen gingen. Der größte Teil des Budgets (38 Prozent) ging für öffentliche Wohnungsbau-und Städtebau; 15 Prozent für Straßen und Transport; 8 Prozent für Schulen (die größtenteils durch den Staatshaushalt finanziert werden); 5 Prozent für Parks und Gärten; und 4 Prozent für die Kultur. Die wichtigste Einkommensquelle für die Stadt ist die direkte Steuern (35 Prozent), ergänzt durch eine 13-Prozent-echt; 19 Prozent des Budgets kommen in einem Transfer der nationalen Regierung. El presupuesto de la ciudad para 2013 fue de € 7.6 mil millones, de los cuales 5.4 mil millones fueron para la administración de la ciudad, mientras que € 2.2 mil millones fueron a inversión. La mayor parte del presupuesto (38 por ciento) fue para los proyectos de vivienda pública y urbanismo; 15 por ciento para carreteras y transporte; 8 por ciento para las escuelas (que son principalmente financiados por el presupuesto del estado); 5 por ciento para parques y jardines; y 4 por ciento para la cultura. La principal fuente de ingresos para la ciudad es el impuesto directo (35 por ciento), complementado con un impuesto de bienes raíces del 13 por ciento; el 19 por ciento del presupuesto viene en una transferencia del gobierno nacional. 2013 के लिए शहर का बजट € 7.6 अरब था, जिसमें से 5.4 अरब शहर प्रशासन के लिए गया था, जबकि € 2.2 बिलियन निवेश के लिए गया था । बजट का सबसे बड़ा हिस्सा (38 प्रतिशत) सार्वजनिक आवास और शहरीकरण परियोजनाओं के लिए गया; सड़कों और परिवहन के लिए 15 प्रतिशत; स्कूलों के लिए 8 प्रतिशत (जो ज्यादातर राज्य बजट द्वारा वित्त पोषित किया जाता है); 5 पार्क और बगीचे के लिए प्रतिशत; और संस्कृति के लिए 4 प्रतिशत । शहर के लिए आय का मुख्य स्रोत प्रत्यक्ष कर (35 प्रतिशत) है, जो 13 प्रतिशत अचल संपत्ति टैक्स द्वारा किया जाता है; बजट का 19 प्रतिशत राष्ट्रीय सरकार से एक स्थानांतरण में आता है । Ngân sách của thành phố năm 2013 là € 7.6 tỷ, trong đó 5.4 tỷ đã đi đến quản trị thành phố, trong khi € 2.2 tỷ đã đi đầu tư. Phần lớn nhất của ngân sách (38 phần trăm) đã đi cho các dự án công cộng và các dự án urbanism; 15 phần trăm cho các con đường và vận chuyển; 8 phần trăm cho các trường học (mà chủ yếu là tài trợ cho ngân sách nhà nước); 5 phần trăm cho công viên và khu vườn; và 4 phần trăm cho văn hóa. Nguồn thu nhập chính của thành phố là thuế trực tiếp (35 phần trăm), được bổ sung bởi một thuế bất động sản 13 phần trăm; 19 phần trăm ngân sách đến trong một chuyển nhượng từ chính phủ quốc gia. 该市2013年的预算为7.6百万欧元, 其中5.4百万欧元用于城市行政, 而2.2百万欧元用于投资. 预算中最大的部分(38 %)用于公共住房和城市项目; 15 %的道路和运输; 学校的8 (主要由国家预算提供资金); 5公园和花园的百分比; 4 %的文化. 城市的主要收入来源是直接税(35 %), 辅以13 %的房地产税; 19 %的预算来自国家政府.
Một cửa hàng mới được gọi là Au Bon Marché đã được thành lập tại Paris vào năm 1838 để bán ren, ruy băng, giấy tờ, nệm, nút, ô và các hàng hóa khác nhau. Nó ban đầu có bốn ngành, mười hai nhân viên, và một không gian tầng ba trăm mét. Doanh nhân Aristide Boucicaut đã trở thành đối tác năm 1852, và thay đổi kế hoạch tiếp thị, giá cố định và đảm bảo rằng cho phép giao dịch và hoàn tiền, quảng cáo, và nhiều loại hàng hóa rộng hơn nhiều. Thu nhập hàng năm của cửa hàng tăng từ 500,000 franc trong năm 1852 đến năm triệu năm 1860. Trong năm 1869 anh xây dựng nhiều tòa nhà lớn hơn ở 24 rue de Sèvres ở bên trái ngân hàng, và mở rộng cửa hàng một lần nữa trong 1872, với sự giúp đỡ từ công ty kỹ thuật của Gustave Eiffel, người sáng tạo của tháp Eiffel. Thu nhập hoa hồng từ hai mươi triệu quan trong năm 1870 đến 72 triệu tại thời điểm tử vong của Boucicaut vào năm 1877. Không gian sàn đã tăng từ ba trăm mét vuông trong 1838 đến năm mươi ngàn, và số lượng của nhân viên đã tăng lên từ mười hai vào năm 1838 đến năm 1788 trong năm 1879. Boucicaut đã nổi tiếng với phát triển tiếp thị của mình; một phòng đọc cho chồng trong khi vợ của họ đã mua sắm; quảng cáo báo lớn; giải trí cho trẻ em; và sáu triệu danh mục Gửi đến cho khách hàng. Bằng 1880 nửa nhân viên là phụ nữ; nhân viên phụ nữ không có vợ sống ở ký túc xá trên tầng trên. 1838年, 一家叫非盟bon marché的新店在巴黎成立, 出售蕾丝, 丝带, 床单, 床垫, 按钮, 雨伞和其他各种商品. 它最初有四个部门, 十二个雇员, 一个三百米的地板空间. 企业家阿里斯蒂德boucicaut在1852年成为一个合作伙伴, 改变了营销计划, 建立了固定价格和保证, 允许交换和退款, 广告和更广泛的商品. 商店的年度收入从1852年的500,000法郎增加到1869年的18.60亿. 他在左岸的24 rue de kgm建造了更大的建筑, 并再次扩大了商店. 1872, 在埃菲尔铁塔的创造者古斯塔夫·埃菲尔德的工程公司的帮助下收入从1870年的18.7亿法郎上升到1877. 年boucicaut死亡时的.72亿. 地板空间从1838年的三百平方米增加到了五万, 并增加了7.2万. 雇员从1838年的1838人增加到1879. 年的1788人. boucicaut因他的营销 创新而出名, 为丈夫提供一个阅读室, 而他们的妻子购物; 广泛的报纸广告; 娱乐儿童; 和六百万目录送给顾客. 到1880年, 雇员中有一半是妇女; 未婚女性雇员住在楼上的宿舍. 2013 के रूप में, एक्सएक्सएनएक्स समूह और interpublic समूह की वैश्विक विज्ञापन एजेंसियों ने मैनहट्टन में आधारित, लगभग $ 21 बिलियन का वार्षिक राजस्व प्राप्त किया था, जो न्यूयॉर्क शहर की भूमिका को शीर्ष वैश्विक केंद्र के रूप में प्रतिबिंबित करता था विज्ञापन उद्योग, जो metonymously को मैडिसन एवेन्यू के रूप में संदर्भित किया जाता है । शहर का फैशन उद्योग वार्षिक मजदूरी में 11 बिलियन डॉलर के साथ लगभग 180,000 कर्मचारियों को प्रदान करता है । وغالبا ما يتم ادراج نصيب الفرد من الدخل في الجمهورية على انه حوالي 400 دولار سنويا, وهو واحد من اقلها في العالم, ولكن هذا الرقم يعتمد في الغالب على مبيعات الصادرات المبلغ عنها و يتجاهل الى حد كبير البيع غير المسجلة للاغذية, والتي يتم انتاجها محليا المشروبات الكحولية, الماس, العاج, من, والطب التقليدي. بالنسبة لمعظم افريقيا الوسطى, فان الاقتصاد غير الرسمي للسيارة هو اهم من الاقتصاد الرسمي.[و الحاجة الى] التجارة في التصدير بسبب سوء التنمية الاقتصادية و موقف البلد غير الساحلي.[مطلوب الاقتباس] تم تاسيس متجر جديد يدعى الاتحاد الافريقي بون marché في باريس في عام 1838 لبيع الدانتيل, الاشرطة, اغطية, المراتب, الازرار, المظلات وغيرها من السلع المتنوعة. كان لديها في الاصل اربعة اقسام, و موظف, و مساحة ارضية متر. اصبح رجل الاعمال اريستيد boucicaut شريكا في عام 1852, وغير خطة التسويق, ووضع اسعار ثابتة وضمان تسمح بالتبادل وال مردودة, والاعلان, وتشكيلة واسعة من البضائع. ارتفع الدخل السنوي للم المتجر من 500,000 فرنك في عام 1852 الى خمسة ملايين في عام 1860. وهو بني مبنى اكبر بكثير في 24 شارع دي سيفر على الضفة اليسرى, وتوسيع المتجر مرة اخرى في 1869 1872, بمساعدة من الشركة الهندسية من غوستاف ايفل, خالق برج ايفل. ارتفع الدخل من 1870 مليون فرنك في عام 1870 الى 72 مليون وقت وفاة ال boucicaut في عام 1877. وقد زاد مساحة الارض من ثلاث مائة متر مربع في عام 1838 الى خمسين الف, وعدد عدد وقد زاد عدد الموظفين من 1788 في عام 1838 الى 1788 في عام 1879., وهو مشهور ب ابتكارات التسويق; وهي غرفة قراءة ل الازواج بينما زوجاتهم تسوق ؛ والاعلان عن الصحف الواسعة ؛ والترفيه للاطفال ؛ وستة ملايين دليل ارسلت الى الزبائن. وبحلول عام 1880, كان نصف الموظفين من النساء ؛ وفي عام 1880, كانت النساء غير متزوجات يعيشون في مساكن في الطابق العلوي. स्ट्रासबर्ग (/ ˈstræzbɜːrɡ /, फ्रेंच उच्चारण: [stʁaz. buʁ, stʁas. buʁ]; alsatian: strossburi; जर्मन: straßburg, [ˈʃtʁaːsbʊɐ̯k]) ब्यूजोलैस-शैम्पेन-ardenne-लोरेन (acal) की राजधानी और सबसे बड़ा शहर है पूर्वी फ्रांस में क्षेत्र और यूरोपीय संसद की आधिकारिक सीट है । जर्मनी के साथ सीमा के करीब स्थित, यह बस-rhin département की राजधानी है । शहर और ब्यूजोलैस का क्षेत्र ऐतिहासिक रूप से alemannic-बोल रहा था, इसलिए शहर का यूरोपीय नाम है । 2013 में, शहर के उचित 275,718 निवासी थे, eurométropole डी स्ट्रासबर्ग (ग्रेटर स्ट्रासबर्ग) में 475,934 निवासी थे और स्ट्रासबर्ग के meditating के पास 482,384 निवासी थे । 2012 में 768,868 की जनसंख्या के साथ, स्ट्रासबर्ग का महानगर क्षेत्र (केवल फ्रांसीसी क्षेत्र पर महानगर क्षेत्र का हिस्सा) फ्रांस में नौवीं सबसे बड़ा है और acal क्षेत्र के निवासियों का 13 % है । अंतर्राष्ट्रीय eurodistrict स्ट्रासबर्ग-ortenau की 2014. में 915,000 निवासियों की जनसंख्या थी । A novelty shop called Au Bon Marché had been founded in Paris in 1838 to sell lace, ribbons, sheets, mattresses, buttons, umbrellas and other assorted goods. It originally had four departments, twelve employees, and a floor space of three hundred meters. The entrepreneur Aristide Boucicaut became a partner in 1852, and changed the marketing plan, instituting fixed prices and guarantees that allowed exchanges and refunds, advertising, and a much wider variety of merchandise. The annual income of the store increased from 500,000 francs in 1852 to five million in 1860. In 1869 he built much larger building at 24 rue de Sèvres on the Left Bank, and enlarged the store again in 1872, with help from the engineering firm of Gustave Eiffel, creator of the Eiffel Tower. The income rose from twenty million francs in 1870 to 72 million at the time of the Boucicaut's death in 1877. The floor space had increased from three hundred square meters in 1838 to fifty thousand, and the number of employees had increased from twelve in 1838 to 1788 in 1879. Boucicaut was famous for his marketing innovations; a reading room for husbands while their wives shopped; extensive newspaper advertising; entertainment for children; and six million catalogs sent out to customers. By 1880 half the employees were women; unmarried women employees lived in dormitories on the upper floors. Đầu tư quốc tế và sự giàu có được tạo ra bởi khách du lịch giàu có giải thích tiêu chuẩn cao của cuộc sống trên đảo. St. Barthélemy được coi là sân chơi của những người giàu có và nổi tiếng,[citation cần thiết] đặc biệt là một nơi trú ẩn mùa đông, và được biết đến với các bãi biển, ăn uống sành ăn và các nhà thiết kế cao cấp. Hầu hết thức ăn được nhập khẩu bằng máy bay hoặc thuyền từ Mỹ hoặc Pháp. Du lịch thu hút khoảng 200,000 khách du lịch mỗi năm. Là một kết quả, có một sự bùng nổ trong nhà xây dựng hoạt động phục vụ cho khách du lịch và cũng đến các cư dân vĩnh viễn của đảo, với giá cao như € 61,200,000 cho một biệt thự biển. Seit 2013 haben die globalen Werbung der Omnicom Group und Direktmarketingspezialist Group, beide in Manhattan, jährliche Einnahmen von ca. 21 Milliarden US-Dollar kombiniert, die New York City als das Top-Global-Center für die Werbe-Industrie, die als Madison Avenue bezeichnet wird. Die Mode der Stadt bietet ca. 180,000 Mitarbeiter mit 11 Milliarden Dollar im jährlichen Lohn. Ein Neuheit namens Au Bon Marché wurde 1838 in Paris gegründet, um Spitzen, Bänder, Bettwäsche, Matratzen, Knöpfe, Schirme und andere verschiedene Waren zu verkaufen. Ursprünglich hatte es vier Abteilungen, zwölf Mitarbeiter und einen Boden von Metern. Der Unternehmer Aristide Boucicaut wurde 1852 Partner und hat den Marketing-Plan geändert, indem er feste Preise und Garantien eingeführt hat, die Austausch und Erstattungen, Werbung und eine viel größere Vielfalt von Merchandise erlaubten. Das jährliche Einkommen des Ladens erhöhte sich von 500,000 Franken im Jahr 1852 auf fünf Millionen im Jahr 1860. Im Jahr 1869 baute er viel größeres Gebäude in der Rue de Sèvres auf der linken Bank, und vergrößerte den Laden wieder in 1872, mit Hilfe von der Ingenieurbüro von Gustave Eiffel, Schöpfer des Eiffelturm. Das Einkommen stieg von 1870 Millionen Franken im Jahr 1870 auf 72 Millionen in der Zeit des Todes des Boucicaut im Jahr 1877. Der Boden hatte sich von 1838 Quadratmeter im Jahr 1838 auf 1838 tausend erhöht, und die Zahl der Die Mitarbeiter waren von zwölf im Jahr 1838 auf 1788 im Jahr 1879. gestiegen. Boucicaut war berühmt für seine Marketing-Innovationen; ein lesen für Ehemänner, während ihre Frauen eingekauft haben; umfangreiche Zeitung Werbung; Unterhaltung für Kinder; und sechs Millionen Kataloge an die Kunden verschickt. Um 1880 die Hälfte der Mitarbeiter waren Frauen; unverheiratet Frauen-Mitarbeiter lebten in Schlafsäle auf den oberen Etagen.