من فاز بالانتخابات الاخيرة في الر reichstag?
الديمقراطيين الاجتماعيين
In 1919, following the Treaty of Versailles, the city was restituted to France in accordance with U.S. President Woodrow Wilson's "Fourteen Points" without a referendum. The date of the assignment was retroactively established on Armistice Day. It is doubtful whether a referendum in Strasbourg would have ended in France's favour since the political parties striving for an autonomous Alsace or a connection to France accounted only for a small proportion of votes in the last Reichstag as well as in the local elections. The Alsatian autonomists who were pro French had won many votes in the more rural parts of the region and other towns since the annexation of the region by Germany in 1871. The movement started with the first election for the Reichstag; those elected were called "les députés protestataires", and until the fall of Bismarck in 1890, they were the only deputies elected by the Alsatians to the German parliament demanding the return of those territories to France. At the last Reichstag election in Strasbourg and its periphery, the clear winners were the Social Democrats; the city was the administrative capital of the region, was inhabited by many Germans appointed by the central government in Berlin and its flourishing economy attracted many Germans. This could explain the difference between the rural vote and the one in Strasbourg. After the war, many Germans left Strasbourg and went back to Germany; some of them were denounced by the locals or expelled by the newly appointed authorities. The Saverne Affair was vivid in the memory among the Alsatians. في عام 1919, وبعد معاهدة فيرساي, تم نقل المدينة الى فرنسا وفقا ل 1919 نقطة من الرئيس الامريكي وودرو ويلسون دون استفتاء. وقد تم تحديد تاريخ المهمة بشكل رجعي في يوم الهدنة. ومن المشكوك فيه ما اذا كان الاستفتاء في ستراسبورغ سينتهي في صالح فرنسا لان الاحزاب السياسية التي تسعى الى شعب الساس ذاتية ذاتية او صلة بفرنسا لا تمثل سوى نسبة صغيرة من الاصوات في اخر ر reichstag reichstag وفي الانتخابات المحلية. وقد فاز فرنسا autonomists الذين كانوا من المحترفين الفرنسية بالعديد من الاصوات في اكثر المناطق الريفية من المنطقة وغيرها من المدن منذ ضم المنطقة من قبل المانيا في عام 1871. بدات الحركة مع اول انتخابات للم ال ؛ وتم استدعاء اولئك المنتخب les يعرفون protestataires, وحتى سقوط بسم ارك في عام 1890, كانوا النواب الوحيد المنتخب من قبل ال الى البرلمان الالماني يطالبون بعودة تلك الاراضي الى فرنسا. وفي الانتخابات الاخيرة في ستراسبورغ وفي محيطها, كان الفائزون الواضح هم الديمقراطيين الاجتماعيين ؛ وكانت المدينة عاصمة ادارية للمنطقة, وهي عاصمة ادارية للمنطقة, وهي عاصمة ادارية للمنطقة, وهي عاصمة ادارية للمنطقة, ولقد جذب العديد من الالمان الذين تعينهم الحكومة المركزية وهذا يمكن ان يفسر الفرق بين التصويت في الريف والتصويت في ستراسبورغ. وبعد الحرب, غادر العديد من الالمان ستراسبورغ ثم عاد الى المانيا ؛ وقد كانت بعضهم من قبل السكان المحليين او طرد من قبل السلطات التي تم تعيينها حديثا. كانت علاقةفيرن حية في الذاكرة بين العزوبية. Im Jahr 1919, nach dem Vertrag von Versailles, wurde die Stadt nach Frankreich im Einklang mit dem US-Präsidenten Woodrow Wilson ' S Vierzehn Punkte ohne Referendum. Das Datum der Abtretung wurde rückwirkend am Tag der Waffenruhe gegründet. Es ist fraglich, ob ein Referendum in Straßburg in Frankreich zu Ende gegangen wäre, da die politischen Parteien, die ein autonomes Elsass oder eine Verbindung nach Frankreich anstreben, nur für einen kleinen Teil der Stimmen im letzten Reichstag sowie bei den Kommunalwahlen verantwortlich sind. Die Elsässer Autonomen, die pro Franzosen waren, hatten viele Stimmen in den mehr ländlichen Teilen der Region und anderen Städten seit der Annexion der Region durch Deutschland im Jahr 1871. Die Bewegung begann mit der ersten Wahl für den Reichstag; die gewählten wurden als les bezeichnet députés protestataires, und bis zum Fall von Bismarck im Jahr 1890, waren sie die einzigen Abgeordneten, die von der Elsässer zum deutschen Parlament gewählt wurden, um die Rückkehr dieser Gebiete nach Frankreich zu fordern. Bei der letzten Reichstag in Straßburg und seiner Peripherie waren die klaren Gewinner die Sozialdemokraten; die Stadt war die administrative Hauptstadt der Region, wurde von vielen deutschen, die von der Zentralregierung in Berlin ernannt wurden, bewohnt und ihre blühende Wirtschaft lockte viele Deutsche an. Das könnte den Unterschied zwischen der ländlichen Abstimmung und dem in Straßburg erklären. Nach dem Krieg verließen viele Deutsche Straßburg und gingen zurück nach Deutschland; einige von ihnen wurden von den Einheimischen denunziert oder von den neu ernannten Behörden vertrieben. Die Saverne-Affäre war in der Erinnerung unter den Elsässer lebhaft. En 1919, tras el tratado de Versalles, la ciudad fue de a Francia de acuerdo con los catorce puntos del presidente de ee. uu. Woodrow Wilson sin un referéndum. la fecha de la asignación se estableció retroactivamente en el día del armisticio. es dudoso si un referéndum en estrasburgo habría terminado a favor de Francia, ya que los partidos políticos que luchan por una Alsacia Autónoma o una conexión con Francia representaron sólo por una pequeña proporción de votos en el último reichstag, así como en las elecciones locales. los autonomistas alsaciano que eran pro francés habían ganado muchos votos en las partes más rurales de la región y otras ciudades desde la anexión de la región por Alemania en 1871. El movimiento comenzó con las primeras elecciones para el reichstag; los elegidos fueron llamados les diputados protestataires, y hasta la caída de bismarck en 1890, fueron los únicos diputados elegidos por el alsacianos al parlamento alemán exigiendo el regreso de esos territorios a Francia. en la última elección del reichstag en estrasburgo y su periferia, los ganadores claros fueron los socialdemócratas; la ciudad era la capital administrativa de la región, fue habitada por muchos alemanes nombrados por el gobierno central en Berlín y su floreciente economía atrajo a muchos alemanes. Esto podría explicar la diferencia entre el voto rural y el de estrasburgo. Después de la guerra, muchos alemanes salieron de estrasburgo y volvieron a Alemania; algunos de ellos fueron denunciados por los locales o expulsados por las autoridades recién nombradas. el asunto saverna fue vívido en la memoria entre los alsacianos. 1919 में, वेर्सल्लिएस की संधि के बाद, शहर को अमेरिकी राष्ट्रपति वूड्रो विल्सन के चौदह अंक के अनुसार फ्रांस के लिए restituted किया गया था । असाइनमेंट की तारीख को युद्धविराम दिवस पर स्थापित किया गया था । यह संदेहास्पद है कि क्या स्ट्रासबर्ग में एक जनमत संग्रह फ्रांस के पक्ष में समाप्त हो जाएगा क्योंकि राजनीतिक दलों एक स्वायत्त ब्यूजोलैस के लिए प्रयासरत है या फ्रांस के लिए एक कनेक्शन के रूप में अंतिम रैहस्टाग के साथ-साथ स्थानीय चुनावों में वोट के एक छोटे अनुपात के लिए है । 1871. में जर्मनी द्वारा क्षेत्र के कब्जे के बाद से क्षेत्र और अन्य शहरों के अधिक ग्रामीण भागों में प्रो autonomists ने कई वोट जीते थे । आंदोलन के लिए पहले चुनाव के साथ शुरू किया गया था; उन निर्वाचित लोगों को लेस कहा जाता था députés protestataires, और 1890 में बिस्मार्क के पतन तक, वे केवल प्रतिनिधियों द्वारा चुने गए थे, जर्मन संसद के लिए उन प्रदेशों की वापसी की मांग की मांग कर रहे हैं । स्ट्रासबर्ग और उसकी परिधि में अंतिम रैहस्टाग चुनाव में, स्पष्ट विजेता सामाजिक डेमोक्रेट थे; शहर क्षेत्र की प्रशासनिक राजधानी थी, बर्लिन में केंद्र सरकार द्वारा नियुक्त कई जर्मन द्वारा आबाद किया गया था और इसकी समृद्ध अर्थव्यवस्था कई जर्मन आकर्षित करती थी । यह ग्रामीण वोट और स्ट्रासबर्ग में एक के बीच अंतर को समझा सकता है । युद्ध के बाद, कई जर्मन स्ट्रासबर्ग छोड़ गए और वापस जर्मनी चले गए; उनमें से कुछ स्थानीय लोगों द्वारा भर्त्सना की गई या नए नियुक्त अधिकारियों द्वारा निष्कासित किए गए । saverne का अफेयर alsatians के बीच की स्मृति में चमकीला था । Năm 1919, theo Hiệp ước Versailles, thành phố đã được restituted đến Pháp phù hợp với Tổng thống Hoa Kỳ Woodrow Wilson 1919 điểm mà không có một cầu nguyện. Ngày của nhiệm vụ đã được thành lập vào ngày chiến đấu. Không có ý kiến nào về việc cầu nguyện ở Strasbourg sẽ kết thúc trong việc của Pháp kể từ khi các đảng chính trị cố gắng cho một Alsace tự trị hoặc một kết nối đến Pháp chỉ được tính đến một tỷ lệ nhỏ trong các cuộc bầu cử cuối cùng cũng như trong cuộc bầu cử địa phương. là autonomists người chuyên nghiệp tiếng Pháp đã giành được nhiều phiếu bầu trong các phần nông thôn của khu vực và các thành phố khác kể từ khi sự sáp nhập của khu vực của Đức vào năm 1871. Phong trào bắt đầu với cuộc bầu cử đầu tiên cho cái; những người được bầu đã được gọi là les députés protestataires, và cho đến khi mùa thu của Bismarck vào năm 1890, họ là những phụ tá duy nhất được bầu bởi cái cho quốc hội Đức yêu cầu sự trở lại của những vùng lãnh thổ này đến Pháp. Tại cuộc bầu cử Reichstag cuối cùng ở Strasbourg và Trochidae của nó, những người chiến thắng rõ ràng là Đảng Dân chủ Xã hội; thành phố là thủ đô hành chính của khu vực này, được người dân ở trung tâm thành lập tại Berlin và nền kinh tế phát triển của nó thu hút rất nhiều người Đức. Điều này có thể giải thích sự khác biệt giữa bầu cử nông thôn và người ở Strasbourg. Sau cuộc chiến, rất nhiều người Đức rời Strasbourg và trở lại Đức; một số trong số họ bị người dân địa phương tố cáo hoặc bị đuổi bởi chính quyền mới được bổ nhiệm. Cuộc lăng nhăng của Saverne đã sống sót trong ký ức giữa Alsatians. 1919年, 在凡尔赛条约之后, 该市根据美国总统伍德罗·威尔逊的十四分, 没有全民公投被归还给法国. 任务日期是在停战日追溯成立的. 在斯特拉斯堡的全民投票是否会结束在法国的支持是令人怀疑的, 因为政党争取一个自治的阿尔萨斯或与法国的联系只在最后一个国会和地方选举中只占一小部分的选票. 自1871. 年德国吞并该地区以来, 在该地区更多的农村地区和其他城镇, 阿尔萨斯主义赢得了很多票, 该运动开始于国会的第一次选举; 那些当选的人被称为莱斯députés protestataires, 直到1890年俾斯麦的秋天, 他们是由凶选出的唯一一个代表德国议会要求将这些领土返回法国的代表. 在斯特拉斯堡及其外围的最后一次国会选举中, 明确的获胜者是社会民主党; 该城市是该地区的行政首都, 由柏林中央政府任命的许多德国人居住, 其繁荣的经济吸引了许多德国人. 这可以解释农村投票与斯特拉斯堡的区别. 战争后, 许多德国人离开斯特拉斯堡, 回到德国; 其中一些人被当地人谴责或被新任命的当局驱逐. affair事件在凶之间的记忆中是生动的.
Cuộc bầu cử thường xuyên cuối cùng của Quốc hội thành phố được tổ chức vào ngày 25 tháng 25 năm 2012 cho thời kỳ nhiệm vụ (tiếng Đức: Legislatur, tiếng Pháp: la lập pháp) từ 2013 đến 2016. Hiện tại Quốc hội thành phố gồm 23 thành viên Của Đảng Dân chủ Xã hội (SP / PS), 11 Đảng Nhân dân Thụy sĩ (SVP / quái), 8 Liên minh Xanh của Berne (GB), 8 Grüne freie Liste (GFL) (Danh sách miễn phí xanh) 7 The tự (FDP / ➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖), 7 Đảng Dân chủ Bảo thủ (BDP / pbd), 7 Đảng Tự do Xanh (glp / PVL), 2 Đảng Dân chủ Cơ đốc (CVP / PDC), 2 Đảng Nhân dân Tin Lành (EPP / PEV), 1 Junge thay thế (ja!) (hoặc Young sự), 1 Grüne Partei Bern - Demokratische thay thế (gpb-Da) (hoặc Green Party Bern - Thay thế Dân chủ), 1 Đảng Lao động Thụy Sĩ (PdA), 1 thay thế Tính Bern (AL) và cuối cùng là một độc lập. Các bữa tiệc sau kết hợp quyền lực quốc hội của họ trong các nhóm quốc hội (tiếng Đức: Fraktion (en)): Độc lập và AL và gpb-Da và PdA (4), sp (23), GB và ja! (9), GFL và EPP (10), glp (7), BDP và CVP (9), FDP (7), và SVP (11). Điều này cung cấp cho các bữa tiệc bên trái một phần lớn tuyệt đối của năm 46 chỗ ngồi. शहर संसद का अंतिम नियमित चुनाव 25 नवंबर 2012 को जनादेश अवधि के लिए आयोजित किया गया था (जर्मन: legislatur, फ्रेंच: ला विधानमंडल) 2013 से 2016. तक वर्तमान में शहर की संसद में 23 सदस्य हैं सामाजिक लोकतांत्रिक पार्टी (एसपी / पीएस), 11 स्विस लोगों की पार्टी (एसवीपी / यूडीसी), बर्न (जीबी) के 8 ग्रीन एलायंस, 8 grüne freie सुनें (gfl) (ग्रीन फ्री लिस्ट), 7 उदारवादी (एफडीपी / पीएलआर), 7 रूढ़िवादी लोकतांत्रिक पार्टी (बीडीपी / पीबीडी), 7 ग्रीन लिबरल पार्टी (glp / pvl), 2 ईसाई लोकतांत्रिक लोगों की पार्टी (himachal / पीडीसी), 2 ईसाई धर्म के लोगों की पार्टी (evp / pev), 1 जुंग वैकल्पिक (जा!) (या युवा विकल्प), 1 grüne partei बर्न - demokratische वैकल्पिक (gpb-दा) (या ग्रीन पार्टी बर्न - डेमोक्रेटिक वैकल्पिक), 1 स्विस पार्टी ऑफ लेबर (पीडीए), 1 वैकल्पिक linke बर्न (अल) और अंत में एक स्वतंत्र । निम्नलिखित पार्टियां संसदीय समूहों में अपनी संसदीय शक्ति को संयोजित करती हैं (जर्मन: fraktion (एन)): स्वतंत्र और अल और gpb-दा और पीडीए (4), एसपी (23), जीबी और जा! (9), gfl और evp (10), glp (7), बीडीपी और himachal (9), एफडीपी (7), और एसवीपी (11) । यह वाम दलों को 46 का पूर्ण बहुमत देता है । सीटें । 2012-وفي 25 تشرين الثاني / نوفمبر 2012, اجريت الانتخابات العادية الاخيرة للمدينة في 25 تشرين الثاني / نوفمبر 2012 لفترة الولاية (الالمانية: legislatur, الفرنسية: la التشريعية) من 2013 الى 2016. حاليا برلمان المدينة يتكون من 23 اعضاء من الحزب الديمقراطي الاجتماعي (sp / ps), 11 حزب الشعب السويسري (svp / الحزب), 8 تحالف اخضر من برن (جيجابايت), 8 grüne freie liste (gfl) (القائمة الحرة الخضراء) 7-7-الليبراليين (الحزب الديمقراطي الحر / الحزب), 7 الحزب الديمقراطي المحافظ (السياسات / pbd), 7 الحزب الديمقراطي المحافظ (cvp / pvl), 2 حزب الشعب الديمقراطي المسيحي (دوبامين / pdc), 2 حزب الشعب الديمقراطي المسيحي (دوبامين / 2 حزب الشعب الانجيلية (للاصوات / pev), 1 junge بديل (جا!) (او البدائل الشابة), 1 grüne استخف برن - demokratische بديل (gpb-دا) (او حزب اخضر برن - بديل الديمقراطية) 1 حزب العمال السويسري (pda), 1 بديل linke برن (ال) واخيرا واحد مستقل. تجمع الاحزاب التالية بين قوتها البرلمانية في المجموعات البرلمانية (الالمانية: fraktion (en)): مستقلة و ال و gpb-دا و المساعد الرقمي الرقمي (4), sp (23), جيجابايت و جا! (9) و gfl وفي اي (10), و glp (7), ومكتب السياسات الانمائية, وامين (9), ومكتب السياسات والامين (7), و svp (11). وهذا يعطي الاطراف اليسرى الاغلبية المطلقة من 46 المقاعد. The last regular election of the City Parliament was held on 25 November 2012 for the mandate period (German: Legislatur, French: la législature) from 2013 to 2016. Currently the City Parliament consist of 23 members of the Social Democratic Party (SP/PS), 11 Swiss People's Party (SVP/UDC), 8 Green Alliance of Berne (GB), 8 Grüne Freie Liste (GFL) (Green Free List), 7 The Liberals (FDP/PLR), 7 Conservative Democratic Party (BDP/PBD), 7 Green Liberal Party (GLP/PVL), 2 Christian Democratic People's Party (CVP/PDC), 2 Evangelical People's Party (EVP/PEV), 1 Junge Alternative (JA!) (or Young Alternatives), 1 Grüne Partei Bern - Demokratische Alternative (GPB-DA) (or Green Party Bern - Democratic Alternative), 1 Swiss Party of Labour (PdA), 1 Alternative Linke Bern (AL) and finally one independent. The following parties combine their parliamentary power in parliamentary groups (German: Fraktion(en)): Independent and AL and GPB-DA and PdA (4), SP (23), GB and JA! (9), GFL and EVP (10), GLP (7), BDP and CVP (9), FDP (7), and SVP (11). This gives the left parties an absolute majority of 46 seats. La última elección regular del Parlamento de la ciudad se celebró el 25 de noviembre de 2012 para el período de mandato (Alemán: Legislatur, francés: la legislatura) de 2013 a 2016. Actualmente el parlamento de la ciudad consta de 23 miembros del Partido Democrático social (SP / ps), 11 partido popular suizo (Svp / UDC), 8 ALIANZA VERDE DE BERNA (GB), 8 GRÜNE FREIE LISTE (gfl) (lista libre verde), 7 los liberales (Fdp / plr), 7 partido democrático conservador (Bdp / actividades), 7 PARTIDO LIBERAL VERDE (GLP / pvl), 2 PARTIDO DEL PUEBLO DEMÓCRATA CRISTIANO (Cvp / PDC), 2 FIESTA DEL PUEBLO EVANGÉLICO (Evp / pev), 1 JUNGE ALTERNATIVA (ja!) (o alternativas jóvenes), 1 grüne partei berna - alternativa demokratische (Gpb-da) (o partido verde bern - alternativa democrática), 1 partido suizo de trabajo (PDA), 1 alternativa linke Berna (al) y finalmente uno independiente. las siguientes partes combinan su poder parlamentario en los grupos parlamentarios (Alemán: Fraktion (en)): Independiente y al y gpb-da y pda (4), SP (23), gb y ja! (9), gfl y evp (10), GLP (7), bdp y cvp (9), fdp (7), y svp (11). Esto da a los partidos de izquierda una mayoría absoluta de 46 asientos. روبن ا studdard هو الفائز, وضرب كلاي ايكن بواسطة هامش صغير. من بين ما اجمالي 24 مليون صوت, انهى studdard فقط 134,000 صوتا قبل ايكن. هذا الهامش البسيط من النصر كان مثيرة للجدل بسبب العدد الكبير من المكالمات التي فشلت في الوصول اليها. في مقابلة قبل الموسم الخامس, ذكر المنتج التنفيذي نايجل lythgoe ان ايكن قد قاد تصويت المعجبين من بداية الاسبوع الى النهاية حتى النهاية. Die letzte reguläre Wahl des City-Parlaments fand am 25 November 2012 für die Amtszeit (Deutsch: Legislatur, französisch: la Legislative) von 2013 bis 2016. statt. Derzeit besteht das Rathaus aus 23 Mitgliedern der Social Democratic Party (SP / PS), 11 Schweizer Volkspartei (SVP / UDC), 8 Grüne Allianz von Bern (GB), 8 Grüne Freie Liste (GFL) (Grüne Freie Liste), 7 die Liberalen (FDP / plr), 7 Konservative Demokratische Partei (BDP / PBD), 7 Grüne Liberale Party (GLP / PVL), 2 christliche Demokratische Volkspartei (CVP / PDC), 2 Evangelische Volkspartei (EVP / PEV), 1 Junge Alternative (JA!) (oder Junge Alternativen), 1 Grüne Partei Bern - Demokratische Alternative (GPB-DA) (oder Grüne Party Bern - Demokratische Alternative), 1 Schweizer Party der Arbeit (PdA), 1 Alternative Linke Bern (AL) und endlich eine unabhängige. Die folgenden Parteien verbinden ihre parlamentarische Macht in parlamentarischen Gruppen (Deutsch: Fraktion (en)): Independent und AL und GPB-DA und PdA (4), SP (23), GB und JA! (9), GFL und EVP (10), GLP (7), BDP und CVP (9), FDP (7) und SVP (11). Das gibt den linken Parteien eine absolute Mehrheit von 46 Sitze. 拿破仑战争是神圣罗马帝国最终解体的原因, 最终是在19世纪德国民族主义中追求德国国家的原因. 维也纳国会后, 奥地利和普鲁士成为两个竞争对手. 奥地利试图在中欧保持主导地位, 在维也纳国会的条款中领先. 维也纳国会基本上是保守的, 确保在欧洲很少会改变, 防止德国团结起来. 在1848年的革命和1856年的克里米亚战争之后, 这些术语突然停止, 为德国在1860年代的统一铺平了道路. 到1820世纪1820年代, 大量犹太德国妇女与基督教德国男子通婚, 并皈依基督教. 犹太德国爱德华·拉斯克是一 个 著名 的 德 国 民族主义 人物, 促进 了 德 国 在 19 世纪 中期 的 统一. وفي انتخابات الجمعية التي اجريت في تشرين الثاني / نوفمبر 2012, حصل الكونغرس على الاغلبية المطلقة. وقد فاز الكونغرس ب 36 مقعدا من اصل 68 مقاعد بينما فاز حزب بهاراتيا جاناتيا ب 26 مقعدا فقط من اصل 68 مقعدا. وقد اليمين (virbhadra سينغ) بوصفه رئيس الوزراء (اتشال براديش) في 25 كانون الاول / ديسمبر 2012. في شيملا في 25 كانون الاول / ديسمبر 2012. (virbhadra سينغ) الذي شغل المكتب الاعلى في اتشال خمس مرات في الماضي, كان يدير قسم المكتب و سرية من قبل الحاكم urmila سينغ في حفل مفتوح في ميدان ريدج التاريخي في شيملا. 1866 में, ऑस्ट्रिया और पर्सिया के बीच अदावत अंत में एक सिर पर आ गया । इस युद्ध के पीछे कई कारण थे । जर्मन परिसंघ के अंदर जर्मन राष्ट्रवाद दृढ़ता से बढ़ गया और न ही यह तय कर सकता था कि जर्मनी कैसे एक राष्ट्र-राज्य में एकीकृत होने जा रहा था । सर्वस ने जर्मनी के बड़े एकीकरण का समर्थन किया लेकिन ऑस्ट्रियाई साम्राज्य के अंदर किसी भी गैर-जर्मन-भाषी भूमि को देने के लिए तैयार नहीं थे और पर्सिया को दूसरी जगह ले गए थे । जार हालांकि जर्मनी के रूप में जर्मनी को छोटे जर्मनी के रूप में एकजुट करना चाहता था, जबकि ऑस्ट्रिया को छोड़कर । जर्मन युद्ध (königgrätz की लड़ाई) की अंतिम लड़ाई में जार ने सफलतापूर्वक सर्वस को हरा दिया और उत्तर जर्मन परिसंघ बनाने में सफल रहे ।