من كان جامع ميناء بنسلفانيا في عام 1715?
جون مور
The earliest known American lodges were in Pennsylvania. The Collector for the port of Pennsylvania, John Moore, wrote of attending lodges there in 1715, two years before the formation of the first Grand Lodge in London. The Premier Grand Lodge of England appointed a Provincial Grand Master for North America in 1731, based in Pennsylvania. Other lodges in the colony obtained authorisations from the later Antient Grand Lodge of England, the Grand Lodge of Scotland, and the Grand Lodge of Ireland, which was particularly well represented in the travelling lodges of the British Army. Many lodges came into existence with no warrant from any Grand Lodge, applying and paying for their authorisation only after they were confident of their own survival. اول النزل امريكية معروفة كانت في بنسلفانيا. وقد كتب جامع ميناء بنسلفانيا, جون مور, عن حضور النزل هناك في عام 1715, قبل عامين من تشكيل اول لودج في لندن. وقد عين لودج الاكبر لانجلترا معلم كبير في مقاطعة امريكا الشمالية في عام 1731, وهو مقر في بنسلفانيا. وفي دور اخرى في مستعمرة حصلت على الاذون من لودج الكبير في انجلترا, وال لودج الكبير من اسكتلندا, وال لودج الكبرى. لودج الكبير من ايرلندا, الذي كان يمثل بشكل جيد بشكل خاص في النزل السفر للجيش البريطاني. وقد جاءت العديد من النزل الى الوجود بدون مذكرة من اي لودج, وتقدم بطلب وتدفع من اجل الحصول عليها فقط بعد ان كانوا على ثقة من بقاءهم. Die frühesten bekannten amerikanischen Lodges waren in Pennsylvania. Der Sammler für den Hafen von Pennsylvania, John Moore, schrieb dort im Jahr 1715, zwei Jahre vor der Gründung der ersten Grand Lodge in London. Die Premier Grand Lodge von England ernannte 1731 einen Provincial Grand Master für Nordamerika, mit Sitz in Pennsylvania. Andere Lodges in der Kolonie erhielten Zulassungen von der späteren Ancient Grand Lodge of England, der Grand Lodge von Schottland, und dem Grand Lodge von Irland, die in den reisen der britischen Armee besonders gut vertreten war. Viele Lodges kamen in die Existenz, ohne dass sie von einer Grand Lodge Haftbefehl, die sie für ihre Zulassung anwenden und bezahlen, nachdem sie sich von ihrem eigenen Überleben überzeugt haben. Los más antiguos logias americanos estaban en Pennsylvania. El coleccionista para el puerto de Pennsylvania, John Moore, escribió de asistir a logias allí en 1715, dos años antes de la formación de la primera gran logia en Londres. El primer gran lodge de Inglaterra nombró a un gran maestro provincial para América del norte en 1731, con sede en Pennsylvania. otros logias en la colonia obtuvieron autorizaciones de la más tarde antient grand lodge de Inglaterra, la gran logia de Escocia, y el gran logia de Irlanda, que estaba particularmente bien representada en las logias de viaje del ejército británico. muchos logias entraron en existencia sin ninguna orden de ningún gran lodge, aplicando y pagando por su autorización sólo después de que estaban seguros de su propia supervivencia. सबसे प्रारंभिक ज्ञात अमेरिकी लॉज पेन्सिलवेनिया में थे । पेंसिल्वेनिया के बंदरगाह के लिए कलेक्टर, जॉन मूर ने लंदन में पहले ग्रैंड लॉज के गठन से दो साल पहले 1715 में लॉज में भाग लेने का लिखा था । इंग्लैंड के प्रीमियर ग्रैंड लॉज ने 1731 में उत्तरी अमेरिका के लिए एक प्रांतीय ग्रैंड मास्टर नियुक्त किया, जो पेंसिल्वेनिया में आधारित है, कॉलोनी में अन्य लॉज इंग्लैंड के बाद के antient ग्रैंड लॉज, स्कॉटलैंड के ग्रैंड लॉज से authorisations प्राप्त की, और आयरलैंड का भव्य लॉज, जो ब्रिटिश सेना के यात्रा लॉज में विशेष रूप से अच्छी तरह से प्रतिनिधित्व किया गया था । कई लॉज किसी भी ग्रैंड लॉज से बिना किसी वारंट के अस्तित्व में आ गए, आवेदन करने और उनके प्राधिकार के लिए भुगतान करने के बाद केवल अपने अस्तित्व पर भरोसा करने के बाद । Những phòng làm việc của Mỹ sớm nhất đã được biết đến ở Pennsylvania. Nhà sưu tập cho cảng Pennsylvania, John Moore, đã viết về việc tham dự các phòng ở đó vào năm 1715, hai năm trước khi đội hình của Grand Lodge đầu tiên ở London. Nhà nghỉ Premier Grand của nước Anh đã chỉ định một chủ nhân tỉnh cho Bắc Mỹ vào năm 1731, dựa vào Pennsylvania. Các phòng khác trong cộng đồng đã nhận được authorisations từ nhà nghỉ Antient Grand của nước Anh, Grand Lodge của Scotland, và Grand Lodge của Ireland, đặc biệt được đại diện trong các phòng du lịch của Quân đội Anh. Nhiều phòng ngủ đã đến sự tồn tại không có lệnh truy cập từ bất kỳ nhà nghỉ nào, áp dụng và trả tiền cho sự chỉ giấy của họ sau khi họ tự tin về sự tồn tại của chính họ. 最早的美国旅舍在宾夕法尼亚州. 宾夕法尼亚港口的收藏家约翰·摩尔, 在1715年, 在伦敦第一个大屋形成前两年, 在那里参加了住宿. 英格兰的英格兰大酒店在1731年为北美任命了一个省大大师, 位于宾 夕 法 尼 亚 州, 其他在殖民地的小屋获得了英格兰后来的antient grand lodge, 苏格兰的大屋爱尔兰的大小屋, 在英国军队的旅游旅舍中特别有代表. 很多旅舍都是在没有任何大屋的手令的情况下出现的, 只在他们对自己的生存有信心后申请和支付他们的授权.
في عام 1681, وفي سداد جزئي للدين, منح تشارلز الثاني من انجلترا ويليام بن ميثاق لما سيصبح مستعمرة بنسلفانيا. على الرغم من الميثاق الملكي, اشترى بن الارض من ال المحلية لكي يكون على شروط جيدة مع الامريكيين الاصليين وضمان السلام للمستعمرة. بين عقد اتفاقية صداقة مع رئيس لينا امانى تحت شجرة elm في shackamaxon, في ما هو الان قسم fishtown المدينة. بين سميت مدينة فيلادلفيا, والتي هي اليونانية للحب الاخوة (من philos, الحب او الصداقة, و adelphos, الاخ). وبما انه من كويكر, بين كان قد عانى من الاضطهاد الديني واراد مستعمرة له ان تكون مكانا حيث يمكن لاي شخص ان العبادة بحرية. وقد ادى هذا التسامح, الذي هو اكثر بكثير من منحها معظم مستعمرة اخرى, الى علاقات افضل مع القبائل الاصلية المحلية وشجع النمو السريع في فيلادلفيا الى اهم مدينة في الولايات المتحدة. خطط بن للمدينة على نهر ديلاوير لكي تكون ميناء ومكان لحكومة. على امل ان تصبح فيلادلفيا اكثر مثل بلدة ريفية انجليزية بدلا من مدينة, وضعت بين الطرق على خطة الشبكة للحفاظ على المنازل والاعمال التجارية بعيدا عن بعضها, مع مناطق للحصول على الحدائق وال البساتين. لم يتبع سكان المدينة خطط بن, حيث انهم مزدحمة من قبل نهر ديلاوير, الميناء, و تقسيم واعادة بيع قطعاتهم. قبل ان يترك (بين) (فيلادلفيا) للمرة الاخيرة, اصدر ميثاق 1701 الذي تم تاسيسها بوصفها مدينة. اصبح مركز تجاري مهم, فقيرا في البداية, ولكن مع ظروف معيشة مقبولة بحلول 1750 s. وساعد بنيامين فرانكلين, وهو مواطن رئيسي, على تحسين خدمات المدينة و اسس خدمات جديدة, مثل حماية الحرائق, و المكتبة, و واحدة من المستشفيات الاولى في الولايات المتحدة الامريكية. En 1637 una pequeña fiesta de los puritanos exploró la nueva zona de haven harbor y se acabó. en abril de 1638, el principal partido de quinientos puritanos que salió de la colonia de la bahía de Massachusetts bajo el liderazgo del Reverendo John Davenport y el comerciante de Londres theophilus eaton navegó en el puerto. estos colonos tenían la esperanza de establecer un (en su mente) mejor comunidad teológica, con el gobierno más estrechamente vinculado a la iglesia que el que dejaron en Massachusetts y trató de aprovechar las excelentes capacidades portuarias del puerto. los quinnipiacs, que fueron atacados por la vecina pequots, vendieron su tierra a los colonos a cambio de protección. In 1637 a small party of Puritans reconnoitered the New Haven harbor area and wintered over. In April 1638, the main party of five hundred Puritans who left the Massachusetts Bay Colony under the leadership of the Reverend John Davenport and the London merchant Theophilus Eaton sailed into the harbor. These settlers were hoping to establish a (in their mind) better theological community, with the government more closely linked to the church than the one they left in Massachusetts and sought to take advantage of the excellent port capabilities of the harbor. The Quinnipiacs, who were under attack by neighboring Pequots, sold their land to the settlers in return for protection. Im Jahr 1637 wurde eine kleine Party von Puritaner in den Hafen von New Haven aufgenommen und überwinterte. Im April 1638, die wichtigste Party von fünf hundert Puritaner, die die Massachusetts Bay Colony unter der Leitung des Reverend John Davenport und der Londoner Händler Theophilus Eaton verlassen haben, segelte in den Hafen. Diese Siedler hatten gehofft, eine (in ihrer Meinung) bessere theologische Gemeinschaft zu etablieren, mit der Regierung enger mit der Kirche verbunden als die, die sie in Massachusetts verlassen haben und die ausgezeichneten Hafen-Fähigkeiten des Hafens nutzen wollten. Die Quinnipiacs, die von benachbarten Pequot angegriffen wurden, verkauften ihr Land an die Siedler im Gegenzug zum Schutz. In 1681, in partial repayment of a debt, Charles II of England granted William Penn a charter for what would become the Pennsylvania colony. Despite the royal charter, Penn bought the land from the local Lenape to be on good terms with the Native Americans and ensure peace for his colony. Penn made a treaty of friendship with Lenape chief Tammany under an elm tree at Shackamaxon, in what is now the city's Fishtown section. Penn named the city Philadelphia, which is Greek for brotherly love (from philos, "love" or "friendship", and adelphos, "brother"). As a Quaker, Penn had experienced religious persecution and wanted his colony to be a place where anyone could worship freely. This tolerance, far more than afforded by most other colonies, led to better relations with the local Native tribes and fostered Philadelphia's rapid growth into America's most important city. Penn planned a city on the Delaware River to serve as a port and place for government. Hoping that Philadelphia would become more like an English rural town instead of a city, Penn laid out roads on a grid plan to keep houses and businesses spread far apart, with areas for gardens and orchards. The city's inhabitants did not follow Penn's plans, as they crowded by the Delaware River, the port, and subdivided and resold their lots. Before Penn left Philadelphia for the last time, he issued the Charter of 1701 establishing it as a city. It became an important trading center, poor at first, but with tolerable living conditions by the 1750s. Benjamin Franklin, a leading citizen, helped improve city services and founded new ones, such as fire protection, a library, and one of the American colonies' first hospitals. 1681 में, एक ऋण के आंशिक चुकौती में, इंग्लैंड के चार्ल्स द्वितीय ने विलियम पेन को एक चार्टर दिया जो पेंसिल्वेनिया कॉलोनी बन जाएगा । रॉयल चार्टर के बावजूद, पेन ने स्थानीय lenape से जमीन खरीदा और मूल अमेरिकियों के साथ अच्छी शर्तों पर किया और अपनी कॉलोनी के लिए शांति सुनिश्चित किया । पेन ने shackamaxon में एल्म के पेड़ के नीचे lenape चीफ tammany के साथ दोस्ती की संधि की, अब शहर का fishtown अनुभाग क्या है । पेन ने शहर फिलाडेल्फिया का नाम दिया, जो भाई के प्यार के लिए ग्रीक है (philos, प्यार या दोस्ती, और adelphos, भाई) के लिए । एक क्वेकर के रूप में, पेन ने धार्मिक उत्पीड़न का अनुभव किया था और अपनी कॉलोनी को एक ऐसा स्थान बना दिया था जहां कोई भी स्वतंत्र रूप से पूजा कर सकता यह सहिष्णुता, अधिकांश अन्य उपनिवेशों द्वारा दी गई से कहीं अधिक है, स्थानीय मूल जनजातियों के साथ बेहतर संबंधों के लिए नेतृत्व किया और अमेरिका के सबसे महत्वपूर्ण शहर में फिलाडेल्फिया के तेजी से विकास को बढ़ा दिया । पेन ने डेलावेयर नदी पर एक शहर की योजना बनाई और सरकार के लिए एक बंदरगाह और जगह के रूप में सेवा की । उम्मीद है कि फिलाडेल्फिया एक शहर के बजाय एक अंग्रेजी ग्रामीण शहर की तरह और अधिक हो जाएगा, पेन ने घरों और व्यवसायों को दूर दूर तक फैलाने के लिए एक ग्रिड योजना पर सड़कों को रख दिया है । शहर के निवासियों ने पेन की योजनाओं का पालन नहीं किया, क्योंकि वे डेलावेयर नदी, बंदरगाह और समविभाजित द्वारा भीड़ के रूप में थे और उनके बहुत सारे थे । पेन ने पिछली बार फिलाडेल्फिया को छोड़ दिया, उसने 1701 का चार्टर जारी किया, इसे एक शहर के रूप में स्थापित किया । यह एक महत्वपूर्ण व्यापार केंद्र बन गया, पहले में गरीब, लेकिन 1750 के दशक तक सहने की स्थिति के साथ । बेंजामिन फ्रैंकलिन, एक अग्रणी नागरिक, शहर सेवाओं को बेहतर बनाने में मदद की और नए लोगों की स्थापना की, जैसे आग संरक्षण, एक पुस्तकालय, और अमेरिकी डरती के पहले अस्पताल में से एक । Im Jahr 1681, in der teilweisen Rückzahlung einer Schulden, gewährte Karl II. von England William Penn eine Charta für das, was die Pennsylvania-Kolonie werden würde. Trotz der königlichen Charta kaufte Penn das Land von den lokalen Lenape, um mit den Native Amerikanern auf gute Weise zu sein und den Frieden für seine Kolonie zu gewährleisten. Penn hat einen Vertrag der Freundschaft mit Lenape Chief Tammany unter einem Ulme in Shackamaxon gemacht, in dem, was jetzt der Fishtown-Abschnitt der Stadt ist. Penn benannte die Stadt Philadelphia, die griechisch für brüderlich Liebe ist (aus Philos, Liebe oder Freundschaft, und Adelphos, Bruder). Als Quäker hatte Penn eine religiöse Verfolgung erlebt und wollte, dass seine Kolonie ein Ort ist, an dem jeder frei anbeten könnte. Diese Toleranz, die weit mehr von den meisten anderen Kolonien gewährt wurde, führte zu besseren Beziehungen zu den lokalen Stämmen und förderte das schnelle Wachstum von Philadelphia in die wichtigste Stadt Amerikas. Penn plante eine Stadt am Delaware River, um als Hafen und Ort für die Regierung zu dienen. In der Hoffnung, dass Philadelphia statt einer Stadt mehr wie eine englische ländliche Stadt werden würde, legte Penn Straßen auf einem Plan-Plan auf, um Häuser und Unternehmen weit auseinander zu halten, mit Gebieten für Gärten und Obstgärten. Die Bewohner der Stadt haben die Pläne von Penn nicht verfolgt, als sie durch den Delaware River, den Hafen, überfüllt und ihre Lose weiterverkauft und weiterverkauft haben. Bevor Penn zum letzten Mal Philadelphia verlassen hat, hat er die Charta von 1701 erlassen, die es als Stadt etabliert hat. Es wurde zu einem wichtigen Trading-Center, arm anfangs, aber mit tolerierbar Lebensbedingungen in den 1750 er Jahren. Benjamin Franklin, ein führender Bürger, half, die Dienstleistungen der Stadt zu verbessern und neue zu gründen, wie zum Beispiel Brandschutz, eine Bibliothek und eines der ersten Krankenhäuser der amerikanischen Colonie. 1681年, 在部分偿还债务中, 英格兰查尔斯二世授予威廉·潘一个将成为宾夕法尼亚殖民地的宪章. 尽管[皇家宪章], 潘从当地的德拉瓦人那里买了土地, 与美国原住民保持良好的关系, 并确保他的殖民地和平. 潘在shackamaxon的一棵榆树下与拉首席慕尼黑做了一个友谊条约, 现在是城市的fishtown部分. 潘命名城市费城, 这是希腊人的兄弟爱(来自哲学, 爱或友谊, 和adelphos, 兄弟). 作为一个贵格会, 潘经历了宗教迫害, 并希望他的殖民地成为一个任何人都可以自由崇拜的地方. 这种容忍, 远远超过大多数其他殖民地的提供, 导致与当地当地部落的更好的关系, 并促进费城迅速增长到美国最重要的城市. 潘计划在特拉华河上一个城市, 作为政府的港口和地方. 希望费城会变得更像一个英国农村城市, 而不是一个城市, 潘在一个电网 计划中铺设道路, 以保持房屋和企业的远距离传播, 与花园和果园的地区. 该市的居民没有遵循潘的计划, 因为他们拥挤在特拉华河, 港口, 并细分和转售他们的很多. 在潘最后一次离开费城之前, 他发布了1701年的宪章, 将其建立为一个城市. 它变成了一个重要的贸易中心, 首先是穷人, 但在1750世纪1750年代有可容忍的生活条件. 本杰明·富兰克林, 一个主要公民, 帮助改善城市服务和建立新的, 如消防保护, 图书馆, 和美国殖民地的第一家医院. En 1681, en el reembolso parcial de una deuda, Carlos ii de Inglaterra concedió a William Penn una carta para lo que sería la colonia de Pennsylvania. A pesar de la carta real, penn compró la tierra de los lenape locales para estar en buenos términos con los nativos americanos y asegurar la paz para su colonia. Penn hizo un tratado de amistad con jefe jefe tammany bajo un árbol de olmo en shackamaxon, en lo que ahora es la sección de fishtown de la ciudad. Penn nombró a la ciudad de Filadelfia, que es griego para el amor fraternal (de philos, amor o amistad, y adelphos, hermano). Como Quaker, penn había experimentado la persecución religiosa y quería que su colonia fuera un lugar donde cualquiera pudiera adorar libremente. esta tolerancia, mucho más que ofrecida por la mayoría de las otras colonias, llevó a mejores relaciones con las tribus nativas locales y fomentó el rápido crecimiento de Filadelfia en la ciudad más importante de Estados Unidos. Penn planeó una ciudad en el río delaware para servir como un puerto y lugar para el gobierno. Esperando que filadelfia se vuelva más como una ciudad rural inglesa en lugar de una ciudad, penn puso carreteras en un Plan de cuadrícula para mantener las casas y las empresas repartidas lejos, con áreas para jardines y huertos. los habitantes de la ciudad no siguen los planes de Penn, ya que colmado por el río Delaware, el puerto, y subdividido y revendido sus lotes. Antes de que penn dejara Filadelfia por última vez, emitió la carta de 1701 establecer como una ciudad. se convirtió en un importante centro de comercio, pobre al principio, pero con condiciones de vida tolerable en la década de 1750 Benjamin Franklin, un ciudadano líder, ayudó a mejorar los servicios de la ciudad y fundó nuevos, como la protección contra incendios, una biblioteca, y uno de los primeros hospitales de los Estados Unidos. 1637年, 一个小小的清教徒在新天堂港区和过冬. 1638年四月, 在牧师 约 翰 · 达 文 波 特和伦敦商人theophilus eaton的领导下离开马萨诸塞湾殖民地的五百名清教徒的主要党驶入港口. 这些定居者希望建立一个更好的神学社区, 政府比他们在马萨诸塞州留下的更紧密地联系在教堂, 并寻求利用港口的优秀港口能力. 的被邻近的pequots袭击, 把他们的土地卖给了定居者, 以换取保护.