في اي عام سحب الجيش الليبي من تشاد بناء على طلب من منظمة الوحدة الافريقية?
1981
The early and mid-1980s saw economic trouble for Libya; from 1982 to 1986, the country's annual oil revenues dropped from $21 billion to $5.4 billion. Focusing on irrigation projects, 1983 saw construction start on "Gaddafi's Pet Project", the Great Man-Made River; although designed to be finished by the end of the decade, it remained incomplete at the start of the 21st century. Military spending increased, while other administrative budgets were cut back. Libya had long supported the FROLINAT militia in neighbouring Chad, and in December 1980, re-invaded Chad at the request of the Frolinat-controlled GUNT government to aid in the civil war; in January 1981, Gaddafi suggested a political merger. The Organisation of African Unity (OAU) rejected this, and called for a Libyan withdrawal, which came about in November 1981. The civil war resumed, and so Libya sent troops back in, clashing with French forces who supported the southern Chadian forces. Many African nations had tired of Libya's policies of interference in foreign affairs; by 1980, nine African states had cut off diplomatic relations with Libya, while in 1982 the OAU cancelled its scheduled conference in Tripoli in order to prevent Gaddafi gaining chairmanship. Proposing political unity with Morocco, in August 1984, Gaddafi and Moroccan monarch Hassan II signed the Oujda Treaty, forming the Arab-African Union; such a union was considered surprising due to the strong political differences and longstanding enmity that existed between the two governments. Relations remained strained, particularly due to Morocco's friendly relations with the U.S. and Israel; in August 1986, Hassan abolished the union. Domestic threats continued to plague Gaddafi; in May 1984, his Bab al-Azizia home was unsuccessfully attacked by a joint NFSL–Muslim Brotherhood militia, and in the aftermath 5000 dissidents were arrested. شهدت اوائل و منتصف التسعينات مشاكل اقتصادية بالنسبة لليبيا ؛ ومن عام 1982 الى عام 1986, هبطت ايرادات النفط السنوية للبلد من 21 مليار دولار الى 5.4 مليار دولار. ومع التركيز على مشاريع الري, شهد عام 1983 بدء البناء على مشروع القذافي الاليف, وهو النهر العظيم الذي صنع الانسان ؛ على الرغم من انه صمم ليتم الانتهاء منه بحلول نهاية العقد, الا انه لم يكتمل في بداية القرن الحادي والعشرين. وازداد الانفاق العسكري, في حين تم خفض الميزانية الادارية الاخرى. وفي كانون الاول / ديسمبر 1980, قامت ليبيا بدعم ميليشيات frolinat في تشاد المجاورة, وفي كانون الاول / ديسمبر 1980, قامت باعادة غزو تشاد بناء على طلب من حكومة للوحدة التي تسيطر عليها frolinat للمساعدة في الحرب الاهلية ؛ وفي كانون الثاني / يناير 1981, اقترح.. وقد رفضت منظمة الوحدة الافريقية هذا الامر, ودعا الى انسحاب الليبي, الذي جاء في تشرين الثاني / نوفمبر 1981., واستانفت الحرب الاهلية, وهكذا ارسلت ليبيا قواتها مرة اخرى, و يشتبك مع القوات الفرنسية التي تدعم القوات التشادية الجنوبية. وقد تعبت العديد من الدول الافريقية من سياسات تدخل ليبيا في الشؤون الخارجية ؛ بحلول عام 1980, قامت تسع دول افريقية بقطع العلاقات الدبلوماسية مع ليبيا, في حين الغت منظمة الوحدة الافريقية في عام 1982 مؤتمرها المقرر في طرابلس من اجل منع القذافي من اكتساب القذافي. الرئاسة. اقتراح الوحدة السياسية مع المغرب, في اب / اغسطس 1984, وقع القذافي والملك المغربي الحسن الثاني على معاهدة وجدة, التي تشكل الاتحاد العربي - الافريقي ؛ ويعتبر هذا الاتحاد مفاجاة بسبب الاختلافات السياسية القوية وال عداوة التي كانت موجودة منذ فترة طويلة. ال الحكومات. وبقيت العلاقات مرهقة, وخاصة بسبب علاقات المغرب الودية مع الولايات المتحدة واسرائيل ؛ وفي اب / اغسطس 1986, قام حسن بالغاء الاتحاد. وفي ايار / مايو 1984, استمر التهديد المحلي في الطاعون القذافي ؛ وفي ايار / مايو 1984, تعرضت منزل باب العزيزية للهجوم من قبل ميليشيات مشتركة بين جماعة الاخوان المسلمين, وفي اعقاب اعتقال 5000 من المعارضين. Die frühen und Mitte der 1980 er Jahre sahen wirtschaftliche Schwierigkeiten für Libyen; von 1982 bis 1986 sank die jährliche Öl des Landes von 21 Milliarden US-Dollar auf 5.4 Milliarden Dollar. Im Fokus auf die Bewässerung, 1983 sah der Bau des Bau von Gaddafi, der Great Man-Made River; obwohl er bis Ende des Jahrzehnts fertiggestellt wurde, blieb er zu Beginn des 21 Jahrhunderts unvollständig. Die militärischen Ausgaben erhöhten sich, während andere administrative Haushalte zurück geschnitten wurden. Libyen hatte die FROLINAT-Miliz im benachbarten Tschad lange unterstützt und im Dezember 1980 wurde Chad auf Wunsch der Frolinat-kontrollierten GUNT-Regierung erneut in den Bürgerkrieg eingedrungen; im Januar 1981 schlug Gaddafi eine politische Fusion vor. Die Organisation der afrikanischen Einheit (OAU) lehnte dies ab und forderte einen libyschen Rückzug, der im November 1981. entstanden ist. Der Bürgerkrieg wurde wieder aufgenommen, und so sandte Libyen Truppen zurück, die mit französischen Kräften kollidieren, die die südlichen tschadischen Kräfte unterstützten. Viele afrikanische Nationen hatten die libysche Politik der Einmischung in ausländische Angelegenheiten satt; bis 1980 hatten neun afrikanische Staaten diplomatische Beziehungen mit Libyen abgeschnitten, während die OAU 1982 ihre geplante Konferenz in Tripolis abgesagt hat, um Gaddafi zu verhindern, dass sie gewinnen. Vorsitz. Gerätekategorie politische Einheit mit Marokko, im August 1984 unterzeichneten Gaddafi und der marokkanische Monarch Hassan II den Oujda-Vertrag, der die arabisch-Afrikanische Union bildete; eine solche Union wurde als überraschend aufgrund der starken politischen Unterschiede und der langjährigen Feindschaft, die zwischen die beiden Regierungen. Die Beziehungen blieben angespannt, vor allem aufgrund der freundlichen Beziehungen Marokkos zu den USA und Israel; im August 1986 hat Hassan die Union abgeschafft. Inländische Drohungen weiter Gaddafi weiter; im Mai 1984 wurde sein Bab al-Azizia-Haus von einer gemeinsamen NFSL-Muslimbruderschaft-Miliz erfolglos angegriffen, und in den Nachwirkungen wurden 5000 Dissidenten verhaftet. Los primeros y mediados de los años 1980 vieron problemas económicos para Libia; de 1982 a 1986, los ingresos anuales del petróleo del país cayeron de $ 21 mil millones a $ 5.4 mil millones. Centrándose en los proyectos de riego, la construcción de 1983 se inició en el proyecto pet de gaddafi, el gran río hecho por el hombre; aunque diseñado para ser terminado a finales de la década, se mantuvo incompleto a principios del siglo XXI. El gasto militar aumentó, mientras que otros presupuestos administrativos fueron cortados. Libia había apoyado durante mucho tiempo a la milicia frolinat en el vecino chad, y en diciembre de 1980, re-invadió chad a petición del gobierno de gunt controlado por frolinat para ayudar en la guerra civil; en enero de 1981, gaddafi sugirió una fusión política. la organización de la unidad africana (OUA) rechazó esto, y pidió una retirada Libia, que se acercó en noviembre de 1981. La Guerra civil se reanudó, y por lo que Libia envió tropas de vuelta, chocando con las fuerzas francesas que apoyaron a las fuerzas del Chad Sur. muchas naciones africanas se habían cansado de las políticas de la injerencia en asuntos exteriores de Libia; en 1980, nueve estados africanos habían cortado las relaciones diplomáticas con Libia, mientras que en 1982 la oua canceló su conferencia programada en trípoli con el fin de evitar que gaddafi gane presidencia. proponiendo unidad política con Marruecos, en agosto de 1984, gaddafi y el monarca marroquí Hassan II firmaron el tratado de oujda, formando la unión árabe-Africana; tal unión fue considerada sorprendente debido a las fuertes diferencias políticas y la enemistad de larga data que existían entre los dos gobiernos. Las relaciones permanecieron tensas, en particular debido a las relaciones amistosas de Marruecos con los ee. uu. Y Israel; en agosto de 1986, hassan abolió la unión. Las amenazas domésticas continuaron azotando a gaddafi; en mayo de 1984, su casa de bab al-Azizia fue atacada sin éxito por una milicia conjunta de la hermandad fnsl-Musulmana, y en las secuelas 5000 disidentes fueron detenidos. प्रारंभिक और मध्य-1980 s ने लीबिया के लिए आर्थिक मुसीबत देखी; 1982 से 1986 तक देश का वार्षिक तेल राजस्व $ 21 बिलियन से $ 5.4 बिलियन तक गिर गया । सिंचाई परियोजनाओं पर ध्यान केंद्रित करते हुए, 1983 ने गद्दाफी के पालतू परियोजना पर निर्माण शुरू किया, महान पुरुष निर्मित नदी; हालांकि दशक के अंत तक समाप्त होने के लिए डिजाइन किया गया, यह 21 वीं सदी की शुरुआत में अधूरा रह गया । सैन्य खर्च बढ़ गए, जबकि अन्य प्रशासनिक बजट को वापस काट दिया गया था । लीबिया ने लंबे समय से पड़ोसी चाड में frolinat मिलिशिया का समर्थन किया था, और दिसंबर 1980 में, सिविल युद्ध में सहायता करने के लिए frolinat-नियंत्रित gunt सरकार के अनुरोध पर चाड ने फिर से आक्रमण कर दिया; जनवरी 1981 में, गद्दाफी ने एक राजनीतिक विलय का सुझाव दिया. अफ्रीकी एकता संगठन (ओऔ) ने इसे अस्वीकार कर दिया, और एक लीबिया वापसी के लिए बुलाया, जो नवंबर 1981. में आया था । सिविल युद्ध फिर से शुरू हुआ, और इसलिए लीबिया ने फ्रांसीसी बलों के साथ एवेन्यु में वापस सैनिकों को भेज दिया, जिन्होंने दक्षिणी chadian बलों का समर्थन किया । कई अफ्रीकी राष्ट्र विदेशी मामलों में हस्तक्षेप की लीबिया की नीतियों से थक गए थे; 1980 तक, नौ अफ्रीकी राज्यों ने लीबिया के साथ राजनयिक संबंधों को काट दिया था, जबकि 1982 में ओऔ ने गद्दाफी को पाने से रोकने के लिए त्रिपोली में अपने अनुसूचित सम्मेलन को रद्द कर दिया था अध्यक्षता । मोरक्को के साथ राजनीतिक एकता का प्रस्ताव, अगस्त 1984 में, गद्दाफी और मोरक्को के राजा हसन द्वितीय ने oujda संधि पर हस्ताक्षर किए, अरब-अफ्रीकी संघ का गठन किया; ऐसे संघ को मजबूत राजनीतिक मतभेद और पुरानी दुश्मनी के कारण आश्चर्यजनक माना गया था दो सरकारें । अमेरिकी और इजराइल के साथ मोरक्को के मैत्रीपूर्ण संबंधों के कारण संबंध तनावपूर्ण रहे; अगस्त 1986 में, हसन ने संघ को समाप्त कर दिया । घरेलू खतरों से गद्दाफी प्लेग जारी रहा; मई 1984 में, उनके बाब अल-malaz घर को एक संयुक्त nfsl-मुस्लिम ब्रदरहुड मिलिशिया द्वारा असफल हमला किया गया था, और इसके बाद 5000 में असंतुष्टों को गिरफ्तार कर लिया गया था । Đầu tiên và giữa thập niên 1980 đã thấy rắc rối kinh tế cho Libya; từ 1982 đến 1986, doanh thu dầu thường niên của đất nước giảm từ 21 tỷ đô la đến 5.4 tỷ đô la. Tập trung vào các dự án thủy lợi, 1983 đã thấy công trình bắt đầu trên dự án thú cưng của Gaddafi, dòng sông vĩ đại của người đàn ông; mặc dù được thiết kế để hoàn thành vào cuối thập kỷ, nó vẫn chưa hoàn thành vào khởi đầu của thế kỷ 21 Chi tiêu quân sự tăng lên, trong khi các ngân sách hành chính khác đã bị cắt lại. Libya đã ủng hộ những người dân quân FROLINAT ở khu vực lân cận Chad, và vào tháng 1980 năm 1980, tái xâm lược Chad theo yêu cầu của chính phủ GUNT-kiểm soát GUNT để hỗ trợ trong cuộc nội chiến; vào tháng 1981 năm 1981, Gaddafi đề xuất một sáp nhập chính trị. Tổ chức của Unity (OAU) đã từ chối điều này, và được gọi là một rút tiền Libya, đã đến vào tháng 1981. năm 1981. Cuộc nội chiến đã tiếp tục, và vì vậy Libya gửi quân đội trở lại, clashing với lực lượng Pháp đã hỗ trợ các lực lượng Chad miền Nam. Nhiều quốc gia châu Phi đã mệt mỏi với các chính sách can thiệp của Libya trong ngoại giao; vào năm 1980, chín bang châu Phi đã cắt bỏ mối quan hệ ngoại giao với Libya, trong khi năm 1982, cái hủy bỏ cuộc hội nghị lịch trình ở Tripoli để ngăn chặn Gaddafi đạt được Chủ tịch. Sự thống nhất chính trị với Ma-rốc, vào tháng 1984 năm 1984, Gaddafi và Ma vương Ma-rốc Hassan II đã ký Hiệp ước Oujda, hình thành Liên đoàn Ả Rập-Châu Phi; như vậy một liên đoàn được coi là bất ngờ do sự khác biệt chính trị mạnh mẽ và thù hận lâu dài tồn hai chính phủ. Quan hệ vẫn còn căng thẳng, đặc biệt là do mối quan hệ thân thiện của Ma rốc với Hoa Kỳ và Israel; vào tháng 1986 năm 1986, Hassan đã hủy bỏ liên bang. Các mối đe dọa trong nước vẫn tiếp tục dịch bệnh Gaddafi; vào tháng 1984 năm 1984, ngôi nhà Bab al-Azizia của ông đã bị tấn công bởi một người dân quân Hồi giáo khớp-Hồi giáo, và trong hậu quả 5000 người biểu đã bị bắt.
Südafrika wurde von der UN als Namibia bekannt, als die Generalversammlung den Namen des Territoriums durch die Resolution 2372 (XXII) vom 12 Juni 1968. änderte. Im Jahr 1978 hat der UN-Sicherheitsrat die UN-Resolution 435 verabschiedet, die plante einen Übergang in Richtung Unabhängigkeit für Namibia. Versuche, Südafrika zu überzeugen, die Umsetzung des Plans zu akzeptieren, waren bis 1988 nicht erfolgreich, als der Übergang zur Unabhängigkeit endlich unter einer diplomatischen Vereinbarung zwischen Südafrika, Angola und Kuba, mit der UdSSR und den USA als Beobachter, unter welche Südafrika beschlossen hat, ihre Kräfte in Namibia zurückzuziehen und zu Demobilisierung. Als Ergebnis stimmte Kuba zu, seine Truppen in Süd-Angola zurück zu ziehen, um die MPLA in ihrem Krieg für die Kontrolle von Angola mit der UNITA zu unterstützen. Nam Tây Phi được gọi là Namibia bởi LHQ khi Đại hội đồng thay đổi tên của lãnh thổ bằng độ phân giải 2372 (XXII) của ngày 12 tháng 12 năm 1968. trong năm 1978 Hội đồng an ninh LHQ đã vượt qua Nghị quyết LHQ 435 lên kế hoạch chuyển đổi hướng về độc lập cho Namibia. Cố gắng thuyết phục Nam Phi đồng ý với kế hoạch triển khai của kế hoạch không thành công cho đến năm 1988 khi sự chuyển đổi đến độc lập cuối cùng đã bắt đầu dưới một thỏa thuận ngoại giao giữa Nam Phi, Angola và Cuba, với Liên Xô và Mỹ như là quan sát, dưới đây Nam Phi nào đã đồng ý rút lui và giải quyết các lực lượng của nó ở Namibia. Như một kết quả, Cuba đã đồng ý rút lại quân đội của mình ở miền nam Angola được gửi đến để hỗ trợ cái trong cuộc chiến để kiểm soát Angola với UNITA. تمرد مسلح يبدا في عام 1956 من قبل الحزب الافريقي من اجل استقلال غينيا والراس الاخضر (الحزب) تحت قيادة amílcar كابرال عزز تدريجيا عقدها على غينيا البرتغالية انذاك. وعلى عكس حركات العصابات في مستعمرة البرتغالية الاخرى, فان ال توسع نطاق السيطرة العسكرية على اجزاء كبيرة من الاراضي, بمساعدة التضاريس مثل الغابة, وسهولة الوصول اليها بسهولة مع الحلفاء المجاورة, وكميات كبيرة من الاسلحة من كوبا, والصين, والسوفييتية. الاتحاد, والبلدان الافريقية التي تميل الى اليسار. ووافقت كوبا ايضا على تزويد خبراء المدفعية, والاطباء, والفنيين. وقد تمكنت شركة الحزب من الحصول على قدرة كبيرة مضادة للطائرة من اجل الدفاع عن نفسها ضد الهجوم الجوي. بحلول عام 1973, كان ال يسيطر على العديد من انحاء غينيا, على الرغم من ان الحركة عانت من نكسة في كانون الثاني / يناير 1973 عندما تم اغتيال كابرال. - وفي اعقاب الانقلاب الفاشل, سعت ميليشيات مخلص الى بااتاس الانتقام ضد المتمردين في العديد من احياء بانغي, و حرض على اضطرابات بما في ذلك قتل العديد من المعارضين السياسيين. وفي نهاية المطاف, طلع بااتاس في ان الجنرال فرانسوا بوزيزي شارك في محاولة انقلاب اخرى ضدها, مما ادى بوزيزي الى الفرار مع القوات الاوفياء الى تشاد. 2003-وفي اذار / مارس 2003, اطلق بوزيزي هجوم مفاجئ ضد بااتاس, الذي كان خارج البلد. فشلت القوات الليبية وما حوالي 1,000 جندي من منظمة المتمردين الكونغوليين في ايقاف المتمردين و قوات بوزيزي نجحت في اسقاط بااتاس.[مطلوب الاقتباس] 美国部队参加了1992. 年在索马里的联合国维持和平特派团. 美国部队增加了流浪者和特别部队, 目的是抓捕军阀穆罕默德·拉费·艾迪德, 他的部队从巴基斯坦在摩加迪沙市中心的一次突袭中, 美国部队在摩加迪沙战役中被一个一般的起义困住十八名美国士兵被杀, 一名美国电视工作人员拍摄了一个士兵的尸体被一个愤怒的暴徒拖过街道的图像图像. 索马里游击队在冲突期间估计有1,000-5,000人伤亡, 造成了惊人的伤亡. 经过很多公众的反对, 美国部队很快被比尔·克林顿总统撤回. 这一事件深刻影响了我们对维持和平和干预的思考. 这本书黑 鹰 下来是关于战斗的写, 是后来的电影同名的基础. Patassé đã làm sạch nhiều yếu tố Phi từ chính phủ và những người ủng hộ Phi buộc tội chính phủ của Patassé đang tiến hành một cuộc săn phù thủy chống lại cái. Một hiến pháp mới đã được chấp thuận vào ngày 28 tháng 28 năm 1994 nhưng đã có một chút ảnh hưởng đến chính trị của đất nước. Trong năm 1996-1997, suy nghĩ đang giảm dần sự tự tin công cộng trong hành vi thất thường của chính phủ, ba hieu chống lại quản trị của Patassé được kèm theo sự hủy hoại phổ biến của bất động sản và tăng cường sự căng thẳng Trong thời gian này (1996) Quân đoàn Hòa bình đã di tản tất cả các tình nguyện viên của họ đến lân cận Cameroon. Đến ngày, Quân đoàn Hòa bình đã không trở lại Cộng hòa Trung Phi. Agreements thỏa thuận, ký hợp đồng vào tháng 1997 năm 1997, được cung cấp cho việc triển khai một nhiệm vụ quân sự liên quân, đến Cộng hòa Trung Phi và tái nhập vào chính phủ vào ngày 7 tháng tư năm 1997. The Inter-Châu Phi nhiệm vụ quân sự sau đó được thay thế bởi một lực lượng hòa bình LHQ (MINURCA). وقد دعا اتفاق سرت في شباط / فبراير واتفاق بيراو للسلام في نيسان / ابريل 2007 الى وقف الاعمال القتالية, وتحرير المقاتلين من المقاتلين, واندماجهم مع القوات المسلحة لجمهورية افريقيا الوسطى, وتحرير السجناء السياسيين, وادماجشعب في الحكومة, و عفو عن ذلك. اتحاد القوى الديمقراطية من اجل الديمقراطية, واعترافها بوصفها حزب سياسي, وادماج مقاتليها في الجيش الوطني. وواصلت العديد من المجموعات القتال ولكن مجموعات اخرى وقعت على الاتفاق, او اتفاق مماثلة مع الحكومة (مثل ufr في 15 كانون الاول / ديسمبر 2008). المجموعة الرئيسية الوحيدة التي لم توقع على اتفاق في ذلك الوقت هي ال, التي تستمر وقد وقعت انشطته ووقع على اتفاق سلام مع الحكومة في 25 اب / اغسطس 2012. Als Kaiser Haile Selassie das eritreischen Parlament einseitig aufgelöst und das Land im Jahr 1962 annektiert hat, führte die eritreischen Liberation Front (ELF) einen bewaffneten Kampf für die Unabhängigkeit ein. Der anschließende eritreischen Krieg für Unabhängigkeit ging 30 Jahre lang gegen die aufeinanderfolgenden äthiopischen Regierungen an, als die eritreischen People 's Liberation Front (EPLF), ein Nachfolger des ELF, die äthiopischen Truppen in Eritrea besiegte und eine Koalition half der äthiopischen Rebellen-Kräfte übernehmen die Kontrolle über die äthiopische Hauptstadt Addis Abeba. Mit der französischen, belgischen und portugiesischen Aktivität in der unteren Kongo-Region, die den geordneten Eindringen von tropischen Afrika untergräbt, wurde die Berlin Konferenz von 1884-85 abgehalten, um den Wettbewerb zwischen den europäischen Mächten in dem, was der Scramble für Afrika genannt wurde, durch die Definition Besatzung als Kriterium für die internationale Anerkennung von territorialen Forderungen. Das Gerangel setzte sich in die 1890 er Jahre fort und veranlasste Großbritannien, seine Entscheidung 1885 zu überdenken, um sich aus dem Sudan zurückzuziehen. Eine gemeinsame Kraft der britischen und ägyptischen Truppen besiegte die Mahdisten-Armee im Jahr 1896 und zurückgewiesen eine französische versuchten Invasion in Fashoda im Jahr 1898. Der Sudan wurde in der Regel eine anglo-ägyptische Eigentumswohnung, aber eine britische Kolonie in der Realität. 当联合国大会12年六月1968. 日第2372 (xxii)号决议改变领土名称时, 联合国在1978年六月12日第2372 (xxii)号决议中改变了领土名称. 联合国安理会通过了联合国第435号决议计划向纳米比亚独立过渡. 试图说服南非同意该计划的执行并不成功, 直到1988年独立过渡终于在南非, 安哥拉和古巴之间的外交协议下, 与苏联和美 国作为观察员, 南非同意撤回和取消其在纳米比亚的部队. 因此, 古巴同意撤出其在安哥拉南部的部队, 以支持安哥拉与安盟的战争, 支持安哥拉.