اي قائد هزم ليو بانج في معركة gaixia?
شيانغ يو
China's first imperial dynasty was the Qin dynasty (221–206 BC). The Qin unified the Chinese Warring States by conquest, but their empire became unstable after the death of the first emperor Qin Shi Huangdi. Within four years, the dynasty's authority had collapsed in the face of rebellion. Two former rebel leaders, Xiang Yu (d. 202 BC) of Chu and Liu Bang (d. 195 BC) of Han, engaged in a war to decide who would become hegemon of China, which had fissured into 18 kingdoms, each claiming allegiance to either Xiang Yu or Liu Bang. Although Xiang Yu proved to be a capable commander, Liu Bang defeated him at Battle of Gaixia (202 BC), in modern-day Anhui. Liu Bang assumed the title "emperor" (huangdi) at the urging of his followers and is known posthumously as Emperor Gaozu (r. 202–195 BC). Chang'an was chosen as the new capital of the reunified empire under Han. اول سلالة الامبراطورية في الصين كانت سلالة كين (221-206 قبل الميلاد). وقد توحيد كين الدول المتحاربة الصينية بالغزو, ولكن امبراطورتهم اصبحت غير مستقرة بعد وفاة الامبراطور الاول كين شي huangdi. وفي غضون اربع سنوات, كانت سلطة السلالة قد تنهار في مواجهة التمرد. اثنان من قادة المتمردين السابقين, شيانغ يو (202 قبل الميلاد) من تشو و ليو بانغ (195 قبل الميلاد) من هان, شارك في حرب لتحديد من سيصبح الهيمنة من الصين, التي كانت قد المران في عام 18 الممالك, كل منهما يدعي الولاء اما الى شيانغ يو او ليو بانغ. على الرغم من ان شيانغ يو اثبت انه قائد قادر, الا ان ليو بانغ هزمه في معركة gaixia (202 قبل الميلاد), في انهوي اليوم الحديث. ليو بانغ لقب الامبراطور (huangdi) بناء على طلب اتباعه وهو يعرف بعد وفاته باسم الامبراطور gaozu (ص. 202-195 قبل الميلاد). تم اختيار (تشانغ) عاصمة جديدة من الامبراطورية التي تم توحيدها تحت هان. Die erste kaiserliche Dynastie Chinas war die Qin-Dynastie (221-206 v. Chr.). Die Qin vereinigte die chinesischen Warring-Staaten durch Eroberung, aber ihr Reich wurde nach dem Tod des ersten Kaisers Qin Shi Huangdi instabil. Innerhalb von vier Jahren war die Autorität der Dynastie im Angesicht der Rebellion zusammengebrochen. Zwei ehemalige Rebell-Führer, Xiang Yu (d. 202 v. Chr.) von Chu und Liu Bang (d. 195 v. Chr.) von Han, beschäftigten sich in einem Krieg, um zu entscheiden, wer Hegemon von China werden würde, das Königreiche, die alle die Treue zu Xiang Yu oder Liu Bang beanspruchen. Obwohl Xiang Yu sich als fähiger Kommandant erwies, besiegte Liu Bang ihn in der Schlacht von Gaixia (202 v. Chr.) in der modernen Anhui. Liu Bang nahm den Titel Kaiser (huangdi) auf Drängen von seine Anhänger an und ist posthum als Kaiser Gaozu (r. 202-195 v. Chr.) bekannt. Chang ' a wurde als die neue Hauptstadt des wiedervereinigte Reiches unter Han gewählt. La primera dinastía imperial de china fue la dinastía qin (221-206 AC). El Qin unificado los estados beligerantes chinos por la conquista, pero su imperio se convirtió en inestable después de la muerte del primer emperador qin shi huangdi. Dentro de cuatro años, la autoridad de la dinastía se había derrumbado en la cara de la rebelión. Dos ex líderes rebeldes, xiang yu (D. 202 A.C.) de chu y liu bang (D. 195 A.C.) de han, se dedican a una guerra para decidir quién se sería en hegemón de china, que se había aserlos en 18 reinos, cada uno reclamando lealtad a xiang yu o liu bang. Aunque xiang yu demostró ser un comandante capaz, Liu bang lo derrotó en la batalla de gaixian (202 A.C.), en la moderna anhui. Liu bang asumió el título emperador (huangdi) a petición de sus seguidores y es conocido póstumamente como emperador gaozu (R. 202-195 AC). Chang ' an fue elegido como la nueva capital del imperio reunificada bajo han. चीन का पहला शाही राजवंश चिन राजवंश (221-206 ईसा पूर्व) था । चिन ने चीनी युद्धरत राज्यों को विजय से एकीकृत किया, लेकिन पहले सम्राट चिन शी huangdi की मृत्यु के बाद उनका साम्राज्य अस्थिर हो गया । चार साल के भीतर वंशवाद का अधिकार विद्रोह के चेहरे पर ढह गया था । दो पूर्व विद्रोही नेता, जियांग यू (डी. 202 बीसी) के चू और लियू बैंग (डी. 195 बीसी) के हान, एक युद्ध में लगे हुए है कि कौन चीन का हेगॉन बन जाएगा, जो 18 में जरा था । राज्यों, प्रत्येक दावा यू या लियू बैंग के प्रति निष्ठा का दावा करता है । हालांकि जियांग यू एक सक्षम कमांडर साबित हुआ, लियू बैंग ने उसे आधुनिक (202 ईसा पूर्व) की लड़ाई में, आधुनिक-दिन अनहुई में पराजित किया । लियू बैंग ने उनके अनुयायियों के आग्रह पर शीर्षक सम्राट (huangdi) को ग्रहण किया और मरणोपरांत सम्राट gaozu (r. 202-195 bc) के रूप में जाना जाता है । चांग ' ए को हान के तहत reunified साम्राज्य की नई राजधानी के रूप में चुना गया था । Vương triều đầu tiên của Trung Quốc là triều đại Tần (221-206 TCN). Tần thống nhất Trung Quốc chiến thắng Hoa Kỳ bằng cách chinh phục, nhưng đế chế của họ trở nên bất ổn sau khi cái chết của hoàng đế Tần Shi Quốc đầu tiên. Trong vòng bốn năm, thẩm quyền của triều đại đã sụp đổ trong khuôn mặt của sự phản loạn. Hai cựu lãnh đạo nổi loạn, Hạng Yu (d. 202 TCN) của Chu và Lưu Bang (d. 195 TCN) của Han, đính hôn trong một cuộc chiến để quyết định ai sẽ trở thành mobile của Trung Quốc, mà đã có Boiss vào năm 18 Các vương quốc, mỗi người khẳng định trung thành với Hạng Yu hoặc Lưu Bang. Mặc dù Hạng Yu đã chứng minh là một chỉ huy có khả năng, Lưu Bang đã đánh bại anh ta tại trận Gaixia (202 TCN), trong một ngày huy hoàng hiện đại. Lưu Bang cho rằng danh hiệu hoàng đế (huangdi) tại sự thúc giục của người theo dõi của anh ta và được biết đến với tư cách là Cao Tổ Hoàng đế (R. 202-195 TCN). Chang ' an được lựa chọn là thủ đô mới của đế chế reunified dưới Han. 中国的第一个帝国王朝是秦王朝(公元前221-206年). 秦以征服统一了中国交战国, 但他们的帝国在第一皇帝秦石黄帝去世后变得不稳定. 在四年之内, 朝鲜的权威在反叛的面前崩溃了. 两位前反叛领导人, 朱宇(d. 202)朱和刘bang (d. 195), 参与了一场战争, 决定谁将成为中国霸主, 这已经分裂成18年. 王国, 每个都声称效忠于湘宇或刘bang. 虽然湘宇被证明是一个有能力的指挥官, 但刘邦在安徽的现代安徽战役中击败了他(公元前202年). 刘bang在他 的 追随 者的敦促下, 以皇帝(黄帝)的身份担任冠军, 并被称为皇帝高祖(公元前202-195年). 嫦' a被选为韩国统一帝国的新首都.
Als ein Verbündeter des D-Tsang-Herrschers die Zerstörung der Gelugpas wieder drohte, plädierte der fünfte Dalai Lama Lobsang Gyatsho für Hilfe des mongolischen Prinzen Güshi Khan (1582-1655), Anführer des Stamm (Qoshot) Stammes der Mongolen-Mongolen, die war dann auf einer Pilgerreise nach Lhasa. Güshi Khan nahm seine Rolle als Beschützer an, und ab 1637-1640 besiegte er nicht nur die Feinde der Gelugpa in den Amdo-und Kham-Regionen, sondern umgesiedelt auch seinen ganzen Stamm in Amdo. Sonam Gelehrter drängte Güshi Khan, die Homebase des Königs von Ü, die Güshi Khan vereinbart hat, anzugreifen, indem er die Hilfe von Mönchen und Unterstützern der Mönche einging. In 1642, nach einem Jahr Belagerung von Samzhubzê, ergaben sich die D-Tsang-Kräfte. Güshi Khan hat dann das Karma Tenkyong, den Herrscher von D-Tsang, König von Tibet, eingefangen und hingerichtet. ثم قاد لي zicheng من قوات المتمردين تعدادها 200,000 [ا] لمواجهة وو sangui, القائد العام حامية مينج في تمريرة shanhai. ممر shanhai هو تمريرة محورية من الجدار العظيم, يقع على بعد ميل شمال شرق بكين, و لسنوات دفاعها تبقي ال من مهاجمة مباشرة عاصمة مينج. وو sangui, امسك بين جيش المتمردين ضعف حجمه و عدو اجنبي كان قد قاتل لسنوات, قرر ان يلقي نفسه معانشو, الذي كان مالوف معه. وقد يكون وو sangui قد يكون قد تاثر باساءة معاملة لي zicheng لعائلته وغيرهم من المسؤولين الاغنياء وال مثقف ؛ قيل ان لي ايضا اخذحضية وو تشين yuanyuan لنفسه. (وو) و (dorgon) الحلفاء باسم الانتقام لموت الامبراطور (chongzhen). معا, اجتمع ال اعداء السابقين و هزم قوات لي zicheng في المعركة في 27 ايار / مايو 1644. Li Zicheng führte dann eine Koalition von Rebellen-Kräften, die 200,000 [a] Nummerierung, um Wu Sangui zu konfrontieren, der General, der die Ming-Garnison am Manila Pass befehligt Der Manila Pass ist ein ausschlaggebender Pass der Großen Mauer, die fünfzig Meilen nordöstlich von Peking liegt, und seit Jahren hält die Verteidigung die Mandschus vor, die Ming-Hauptstadt direkt zu überfallen. Wu Sangui, gefangen zwischen einer Rebellen-Armee zweimal seine Größe und einem ausländischen Feind, den er jahrelang gekämpft hatte, entschied sich, seine Partie mit dem Mandschus zu werfen, mit dem er sich vertraut hatte. Wu Sangui könnte von Li Zicheng Misshandlung seiner Familie und anderen reichen und kultivierten Beamten beeinflusst worden sein; es wurde gesagt, dass Li auch Wu ' S Konkubine Chen Yuanyuan für sich genommen hat. Wu und Dorgon verbündete sich im Namen der Rache des Todes von Der Chongzhen-Kaiser. Gemeinsam trafen sich die beiden ehemaligen Feinde und besiegten die Rebellen von Li Zicheng in der Schlacht am 27 Mai 1644. Khi một đồng minh của nhà lãnh đạo Ü-Tsang đe dọa sự hủy diệt của cái một lần nữa, Dalai Lama Lozang gyatso cầu xin sự giúp đỡ của hoàng tử Mông Cổ Güshi Khan (1582-1655), lãnh đạo của bộ tộc Khoshut (Qoshot) của Oirat Mông Cổ, người Sau đó là một chuyến hành hương đến Lhasa. Güshi Khan chấp nhận vai trò của mình là người bảo vệ, và từ năm 1637-1640 anh ta không chỉ đánh bại kẻ thù của Gelugpa trong khu vực Amdo và Kham, nhưng cũng làm cho toàn bộ bộ tộc của anh ta thành Amdo. Sonam Chöpel thúc giục Güshi Khan tấn công HomEBase-Tsang của vua Shigatse, mà Güshi Khan đã đồng ý, nhập ngũ sự trợ giúp của các nhà sư và những người ủng hộ. Trong 1642, sau một năm bị vây hãm của Shigatse, các lực lượng Ü-Tsang đầu hàng. Güshi Khan sau đó bị bắt và bị hành hình Karma Tenkyong, người cai trị của Ü-Tsang, Vua của Tây Tạng. When an ally of the Ü-Tsang ruler threatened destruction of the Gelugpas again, the fifth Dalai Lama Lozang Gyatso pleaded for help from the Mongol prince Güshi Khan (1582–1655), leader of the Khoshut (Qoshot) tribe of the Oirat Mongols, who was then on a pilgrimage to Lhasa. Güshi Khan accepted his role as protector, and from 1637–1640 he not only defeated the Gelugpas' enemies in the Amdo and Kham regions, but also resettled his entire tribe into Amdo. Sonam Chöpel urged Güshi Khan to assault the Ü-Tsang king's homebase of Shigatse, which Güshi Khan agreed upon, enlisting the aid of Gelug monks and supporters. In 1642, after a year's siege of Shigatse, the Ü-Tsang forces surrendered. Güshi Khan then captured and summarily executed Karma Tenkyong, the ruler of Ü-Tsang, King of Tibet. ली zicheng ने तो पास में मिंग चौकी के जनरल कमांडिंग के साथ वू sangui का सामना करने के लिए 200,000 [a] का एक गठबंधन का नेतृत्व किया । shanhai दर्रा महान दीवार का एक निर्णायक पास है, बीजिंग के पचास मील पूर्वोत्तर में स्थित है, और वर्षों तक इसकी सुरक्षा ने मंचू को सीधे मिंग राजधानी पर छापा मारने से रोक दिया । वू sangui, एक विद्रोही सेना के बीच दो बार अपने आकार और एक विदेशी दुश्मन के बीच पकड़ा गया था, जो उसने वर्षों से लड़ा था, तय के साथ अपनी बहुत कास्ट करने का फैसला किया, जिसके साथ वह परिचित था । वू sangui को अपने परिवार और अन्य अमीर और संस्कारी अधिकारियों के लिए ली zicheng के दुराचार से प्रभावित किया गया है; यह कहा गया था कि ली ने अपने लिए वू की रखैल चेन yuanyuan भी ले लिया । वू और dorgon की मौत का बदला लेने के नाम पर मित्र chongzhen सम्राट । एक साथ, दो पूर्व दुश्मन मिले और 27 मई, 1644. को लड़ाई में ली zicheng की विद्रोही सेना को पराजित किया । Li zicheng lideró entonces una coalición de fuerzas rebeldes que numeración 200,000 [a] para enfrentar a wu sangui, el general que mando la guarnición ming en shanhai pass. Shanhai pass es un pase fundamental de la gran pared, situado a cincuenta millas al noreste de Beijing, y durante años sus defensas mantuvieron a los manchúes de asaltar directamente la capital ming. Wu Sangui, atrapado entre un ejército rebelde dos veces su tamaño y un enemigo extranjero que había luchado durante años, decidió lanzar su lote con el manchúes, con quien era familiar. Wu sangui puede haber sido influenciado por el maltrato de li zicheng de su familia y otros funcionarios ricos y cultivados; se dijo que li también tomó a la concubina de wu chen yuanyuan para sí mismo. Wu y dorgón se aliados en el nombre de la venganza de la muerte del emperador chongzhen. Juntos, los dos antiguos enemigos se reunieron y derrotaron a las fuerzas rebeldes de li zicheng en batalla el 27 de mayo de 1644. Cuando un aliado del gobernante ü-Tsang amenazó la destrucción de los gelugpas de nuevo, el quinto dalai lama lozang gyatso abogó por la ayuda del príncipe mongol güshi khan (1582-1655), líder de la tribu khoshut (qoshot) de los mongoles mongoles, quien estaba entonces en una peregrinación a lhasa. Güshi Khan aceptó su papel como protector, y a partir de 1637-1640 no sólo derrotó a los enemigos de los gelugpa en las regiones de amdo y kham, sino que también reasentados a toda su tribu en amdo. Sonam chopel instó a güshi khan a asalto a la homebase del Rey Ü-Tsang de shigatse, que güshi khan acordó, alistar la ayuda de los monjes y partidarios de gelug. En 1642, después de un año de asedio de shigatse, las fuerzas ü-Tsang se rindieron. Güshi Khan capturó y ejecutó sumariamente karma tenkyong, el gobernante de ü-Tsang, rey del Tíbet. Li Zicheng then led a coalition of rebel forces numbering 200,000[a] to confront Wu Sangui, the general commanding the Ming garrison at Shanhai Pass. Shanhai Pass is a pivotal pass of the Great Wall, located fifty miles northeast of Beijing, and for years its defenses kept the Manchus from directly raiding the Ming capital. Wu Sangui, caught between a rebel army twice his size and a foreign enemy he had fought for years, decided to cast his lot with the Manchus, with whom he was familiar. Wu Sangui may have been influenced by Li Zicheng's mistreatment of his family and other wealthy and cultured officials; it was said that Li also took Wu's concubine Chen Yuanyuan for himself. Wu and Dorgon allied in the name of avenging the death of the Chongzhen Emperor. Together, the two former enemies met and defeated Li Zicheng's rebel forces in battle on May 27, 1644. युद्ध-zaoyang की लड़ाई और changsha की पहली लड़ाई में जापानी की अभूतपूर्व हार के साथ एक नए चरण में प्रवेश किया । इन जीत के बाद, चीनी राष्ट्रवादी बलों ने प्रारंभिक 1940 में एक बड़े पैमाने पर काउंटर-आक्रामक शुरू किया; हालांकि, अपनी कम सैन्य-औद्योगिक क्षमता के कारण, इसे 1940 अगस्त 1940. को 1940 अगस्त 1940. को जापानी सेना द्वारा खदेड़ा गया था । चीन में चीनी कम्युनिस्टों ने मध्य चीन में एक आक्रामक शुरू किया; प्रतिशोध में, जापान ने तीन सभी नीति (सभी को मार, सभी को जला दिया, सभी को लूट लिया) कब्जे के क्षेत्रों में कम्युनिस्टों के लिए मानव और सामग्री संसाधनों को कम करने के लिए । 1941 तक संघर्ष एक गतिरोध बन गया था । हालांकि जापान ने उत्तरी, केंद्रीय और तटीय चीन के बहुत अधिक कब्जा कर लिया था, राष्ट्रवादी सरकार ने चुंगकिंग में एक अस्थायी राजधानी के साथ आंतरिक रूप से वापस ले लिया था जबकि चीनी कम्युनिस्ट शानक्सी में आधार क्षेत्रों के नियंत्रण में रह गए थे । इसके अलावा, उत्तरी और मध्य चीन का जापानी नियंत्रण कुछ हद तक कमजोर था, इसमें जापान आमतौर पर रेलरोड और प्रमुख शहरों (बिंदु और लाइनों) को नियंत्रित करने में सक्षम था, लेकिन विशाल चीनी ग्रामीण इलाकों में एक प्रमुख सैन्य या प्रशासनिक उपस्थिति नहीं थी । जापानी सेना को पीछे हटने और चीनी सेना के खिलाफ अपनी आक्रामकता मिली, पश्चिमी चीन में पहाड़ी इलाके द्वारा रोक दिया गया था, जबकि कम्युनिस्टों ने उत्तरी और पूर्वी चीन में जापानी मोर्चे की रेखा के पीछे व्यापक गुरिल्ला और saboteur गतिविधियों का आयोजन किया था ।