متى كان مركز السيادات بوصفها مجتمعات مستقلة متساوية تتمتع بالقوة القانونية?
1931
The ability of the Dominions to set their own foreign policy, independent of Britain, was recognised at the 1923 Imperial Conference. Britain's request for military assistance from the Dominions at the outbreak of the Chanak Crisis the previous year had been turned down by Canada and South Africa, and Canada had refused to be bound by the 1923 Treaty of Lausanne. After pressure from Ireland and South Africa, the 1926 Imperial Conference issued the Balfour Declaration, declaring the Dominions to be "autonomous Communities within the British Empire, equal in status, in no way subordinate one to another" within a "British Commonwealth of Nations". This declaration was given legal substance under the 1931 Statute of Westminster. The parliaments of Canada, Australia, New Zealand, the Union of South Africa, the Irish Free State and Newfoundland were now independent of British legislative control, they could nullify British laws and Britain could no longer pass laws for them without their consent. Newfoundland reverted to colonial status in 1933, suffering from financial difficulties during the Great Depression. Ireland distanced itself further from Britain with the introduction of a new constitution in 1937, making it a republic in all but name. وقد تم الاعتراف بالقدرة على وضع سياسة خارجية خاصة بها, مستقلة عن بريطانيا, في المؤتمر الامبراطورية لعام 1923 وقد رفضت كندا وجنوب افريقيا طلب المساعدة العسكرية من السيادات عند اندلاع ازمة chanak في العام الماضي من قبل كندا وجنوب افريقيا, ورفضت كندا الالتزام بموجب معاهدة لوزان لعام 1923 وبعد الضغط من ايرلندا وجنوب افريقيا, اصدر المؤتمر الامبراطورية لعام 1926 اعلان بلفور, واعلن ان الملكية هي مجتمعات مستقلة داخل الامبراطورية البريطانية, متساوية في المركز, وليس في اي حال من الاحوال ان تخضع واحدة الى اخرى داخل الكومنولث البريطاني للامم. وقد اعطي هذا الاعلان مادة قانونية بموجب النظام الاساسي 1931 في وستمنستر.-وقال ان البرلمانات كندا واستراليا ونيوزيلندا واتحاد جنوب افريقيا والدولة الحرة الايرلندية و نيوفاوندلاند مستقلة الان عن السيطرة التشريعية البريطانية, ويمكن لها ان تلغي القوانين البريطانية ولم يعد بوسع بريطانيا ان تمر القوانين بالنسبة لهم دون موافقتهم. عادت نيوفاوندلاند الى الوضع الاستعمارية في عام 1933, وهي تعاني من صعوبات مالية خلال فترة الاكتئاب الكبير. وقد ابعد ايرلندا نفسها عن بريطانيا مع ادخال دستور جديد في عام 1937, مما يجعلها جمهورية بكل ما عدا الاسم. Die Fähigkeit der Dominions, ihre eigene Außenpolitik, unabhängig von Großbritannien, zu setzen, wurde auf der Imperial Conference 1923 anerkannt. Großbritanniens Antrag auf militärische Unterstützung von der Dominions beim Ausbruch der Chanak-Krise im Vorjahr war von Kanada und Südafrika abgelehnt worden, und Kanada hatte sich geweigert, durch den Vertrag von Lausanne 1923 gebunden zu sein. Nach dem Druck aus Irland und Südafrika hat die Imperial Conference 1926 die Balfour-Erklärung erlassen, die die Dominions erklärt, autonome Gemeinschaften innerhalb des britischen Reiches zu sein, die in der Lage sind, in keiner Weise einen anderen innerhalb eines britischen Commonwealth of Nations untergeordnet zu haben. Diese Erklärung wurde im Rahmen der Satzung von Westminster von 1931 erlassen. Die Parlamente von Kanada, Australien, Neuseeland, die Union von Südafrika, der Irish Free State und Neufundland waren jetzt unabhängig von der britischen Gesetzgebung, sie könnten britische Gesetze aufheben und Großbritannien konnte ohne ihre Zustimmung keine Gesetze mehr für sie erlassen. Neufundland ist im Jahr 1933 in den kolonialen Status zurückgekehrt und litt an finanziellen Schwierigkeiten während der Weltwirtschaftskrise. Irland distanzierte sich weiter aus Großbritannien mit der Einführung einer neuen Verfassung in 1937, die es zu einer Republik in allen, aber Namen macht. ब्रिटेन से स्वतंत्र अपनी विदेश नीति सेट करने के लिए की की क्षमता 1923 इंपीरियल सम्मेलन में मान्यता प्राप्त थी । ब्रिटेन ने chanak संकट के प्रकोप पर की से सैन्य सहायता के लिए अनुरोध किया था, पिछले साल कनाडा और दक्षिण अफ्रीका द्वारा नीचे किया गया था, और कनाडा ने लॉज़ेन की 1923 संधि से बाध्य होने से इनकार कर दिया था । आयरलैंड और दक्षिण अफ्रीका से दबाव के बाद, 1926 इंपीरियल सम्मेलन ने बाल्फोर घोषणा जारी की, ब्रिटिश साम्राज्य के भीतर स्वायत्त समुदायों के लिए राज्य की घोषणा की, स्थिति में बराबर, किसी भी तरह से अधीनस्थ एक ब्रिटिश राष्ट्रमंडल राष्ट्र के भीतर । इस घोषणा को वेस्टमिंस्टर की 1931 संविधि के तहत कानूनी पदार्थ दिया गया था । कनाडा, ऑस्ट्रेलिया, न्यूजीलैंड, दक्षिण अफ्रीका का संघ, आयरिश मुक्त राज्य और न्यूफाउंडलैंड अब ब्रिटिश विधायी नियंत्रण से स्वतंत्र थे, वे ब्रिटिश कानूनों को कम कर सकते थे और ब्रिटेन अब उनकी सहमति के बिना उनके लिए कानून नहीं पारित कर सकता था । न्यूफाउंडलैंड 1933 में औपनिवेशिक स्थिति में वापस आ गया, महान अवसाद के दौरान वित्तीय कठिनाइयों से पीड़ित । आयरलैंड ने 1937 में एक नए संविधान के परिचय के साथ ब्रिटेन से खुद को आगे बढ़ा दिया । इसे सभी में एक गणराज्य बना रहा है । Khả năng của cái để thiết lập chính sách nước ngoài của riêng mình, độc lập của nước Anh, được công nhận tại Hội nghị Hoàng gia 1923 Yêu cầu của nước Anh cho sự hỗ trợ quân sự từ cái tại sự bùng nổ của khủng hoảng Chanak năm trước đã bị Canada và Nam Phi lật đổ, và Canada đã từ chối bị ràng buộc bởi Hiệp ước 1923 của Lausanne. Sau khi áp lực từ Ireland và Nam Phi, Hội nghị Hoàng gia 1926 đã phát hành Tuyên bố Balfour, tuyên bố cái là cộng đồng tự trị trong Đế chế Anh, bình đẳng trong trạng thái, không có cách nào cấp dưới cho một người khác trong một Thịnh vượng Quốc gia Anh. Tuyên ngôn này được đưa ra chất pháp lý dưới 1931 quy định của Westminster. Cái của Canada, Úc, New Zealand, Liên minh Nam Phi, bang Ireland tự do và Newfoundland bây giờ là độc lập của sự kiểm soát lập pháp Anh, họ có thể vô hiệu hóa luật Anh và Anh không thể vượt qua luật pháp cho họ mà không có sự đồng ý của họ. Newfoundland đã trở thành trạng thái thuộc địa năm 1933, đau khổ vì những khó khăn tài chính trong sự chán nản lớn. Ai-len đã tự mình tiến xa hơn từ Anh quốc với việc giới thiệu một hiến pháp mới trong 1937, làm cho nó trở thành một cộng hòa trong tất cả nhưng tên. 1923年帝国会议认可了领土建立自己的外交政策, 独立于英国的能力. 英国在前一年的chanak危机爆发时向领土提供军事援助的请求已被加拿大和南非拒绝, 加拿大拒绝受到1923年洛桑条约的约束. 在爱尔兰和南非的压力下, 1926年帝国会议发布了[贝尔福宣言], 宣布领土是英国帝国内的自治社区, 地位平等, 在英国联邦中不会从属于另一个. 根据1931年[威斯敏斯特规约], 这项声明被赋予了法律实质加拿大, 澳大利亚, 新西兰, 南非联盟, 爱尔兰自由州和纽芬兰省的议会现在独立于英国的立法控制, 他们可能会废除英国法律, 英国不能在未经他们同意的情况下通过法律. 纽芬兰省在1933年恢复了殖民地位, 在大萧条期间遭受财政困难. 爱尔兰与英国进一步疏远, 在1937中引入了一个新宪法, 使它成为一个共和国, 但名字.
भारत के 1947 में स्वतंत्रता प्राप्त करने के बाद, एक सीमित स्वायत्तता को नई दिल्ली से सम्मानित किया गया था और भारत सरकार द्वारा नियुक्त एक मुख्य आयुक्त द्वारा प्रशासित किया गया था । 1956 में, दिल्ली को एक संघ क्षेत्र में बदल दिया गया था और अंत में मुख्य आयुक्त को एक लेफ्टिनेंट गवर्नर द्वारा प्रतिस्थापित किया गया था । संविधान (साठ-नौवीं संशोधन) अधिनियम, 1991 ने दिल्ली के संघ क्षेत्र को औपचारिक रूप से दिल्ली के राष्ट्रीय राजधानी क्षेत्र के रूप में जाना जाता है । एक प्रणाली का परिचय दिया गया था जिसके तहत चुनी गई सरकार को व्यापक शक्तियां दी गई थी, कानून और आदेश को छोड़कर जो केंद्र सरकार के साथ रह गया था । कानून का वास्तविक प्रवर्तन 1993. में आया था । وفي 12 حزيران / يونيه 1990, اعتمد مؤتمر نواب الشعب في الجمهورية اعلان سيادة الدولة للمجلس الروسي, الذي كان بداية حرب القوانين, و تاليب الاتحاد السوفييتية ضد الاتحاد الروسي. وغيرها من الجمهوريات. After India gained independence in 1947, a limited autonomy was conferred to New Delhi and was administered by a Chief Commissioner appointed by the Government of India. In 1956, Delhi was converted into a union territory and eventually the Chief Commissioner was replaced by a Lieutenant Governor. The Constitution (Sixty-ninth Amendment) Act, 1991 declared the Union Territory of Delhi to be formally known as National Capital Territory of Delhi. A system was introduced under which the elected Government was given wide powers, excluding law and order which remained with the Central Government. The actual enforcement of the legislation came in 1993. Nachdem Indien im Jahr 1947 Unabhängigkeit erlangt hat, wurde eine begrenzte Autonomie an New Delhi verliehen und von einem Chief Commissioner verwaltet, der von der indischen Regierung ernannt wurde. Im Jahr 1956 wurde Delhi in ein Union-Gebiet umgewandelt, und schließlich wurde der Chief Commissioner durch einen Vizegouverneur ersetzt. Die Verfassung (1991-neunte Änderung), 1991 erklärte das Union-Territorium von Delhi, um offiziell als National Capital Territorium von Delhi bekannt zu sein. Ein System wurde eingeführt, unter dem die gewählte Regierung breite Befugnisse erhalten hat, ohne Gesetz und Ordnung, die bei der zentralen Regierung geblieben sind. Die tatsächliche Durchsetzung der Gesetzgebung kam im Jahr 1993. 26-وفي 26 حزيران / يونيه 1950, قدمت الجمعية الوطنية الدعم للمشاركة في مشروع قانون حاسم كتبهوفان đilas و تيتو بشان الادارة الذاتية (samoupravljanje): نوع من التجربة الاشتراكية المستقلة التعاونية التي ادخلت تقاسم الارباح والديمقراطية في مكان العمل في المؤسسات التي كانت تديرها والتي اصبحت بعد ذلك الملكية الاجتماعية المباشرة للعاملين. وفي 13 كانون الثاني / يناير 1953, انشاء ان قانون الادارة الذاتية هو اساس النظام الاجتماعي باكمله فييوغوسلافيا. وقد نجح تيتو ايضا ايفان ribar رئيسا ليوغوسلافيا في 14 كانون الثاني / يناير 1953. بعد وفاة ستالين تيتو رفض دعوة الاتحاد السوفييتي لزيارة لمناقشة تطبيع العلاقات بين اثنين. (نيكيتا خروشوف) و (نيكولاي) زار (تيتو) في بلغراد في عام 1955 واع اعتذرت عن الاخطاء التي ارتكبتها ادارة ستالين. زار تيتو الاتحاد السوفييتي في 1956, والذي يشير الى العالم ان العداء بينيوغوسلافيا والاتحاد السوفييتي كان في تخفيف. ومع ذلك, فان العلاقة بين الاتحاد السوفييتي ويوغوسلافيا ستصل الى مستوى منخفض اخر في اواخر التسعينات. وفي تعليق على الازمة, خلص تيتو الى ما يلي: Después de la india ganó la independencia, el nizam declaró su intención de permanecer independiente en lugar de convertirse en parte de la unión India. El Congreso estatal de hyderabad, con el apoyo del Congreso nacional indio y el partido comunista de la India, comenzó a agitar contra nizam vii en 1948. El 17 de septiembre de ese año, el ejército indio tomó el control del estado de hyderabad después de una invasión de nombre de la operación polo. con la derrota de sus fuerzas, nizam vii capituló a la unión india firmando un instrumento de adhesión, que le hizo el rajpramukh (Gobernador del principado) del estado hasta el 31 de octubre de 1956. Entre 1946 y 1951, el partido comunista de la india promovió el levantamiento de telangana contra los señores feudales de la región de Telangana. La Constitución de la India, que se convirtió en eficaz el 26 de enero de 1950, hizo de hyderabad uno de los estados b de la India, con la ciudad de hyderabad continuando siendo la capital. en su informe de 1955 pensamientos sobre los estados lingüísticos, b. R. Ambedkar, entonces presidente del comité de redacción de la Constitución India, propuso designar a la ciudad de hyderabad como la segunda capital de la india debido a sus comodidades y ubicación central estratégica. Desde 1956, el rashtrapati nilayam en hyderabad ha sido la segunda residencia oficial y oficina de negocios del presidente de la India; el presidente se queda una vez al año en invierno y lleva a cabo negocios oficiales particularmente relacionados con el sur de la India. भारत ने आजादी प्राप्त करने के बाद, निजाम ने भारतीय संघ का हिस्सा बनने के बजाय स्वतंत्र रहने का अपना इरादा घोषित कर दिया । हैदराबाद राज्य कांग्रेस, भारतीय राष्ट्रीय कांग्रेस और भारतीय कम्युनिस्ट पार्टी के समर्थन के साथ, 1948. में निजाम vii के खिलाफ 17 सितंबर को आंदोलन शुरू किया, उस साल भारतीय सेना ने एक आक्रमण कोडनेम ऑपरेशन के बाद हैदराबाद राज्य का नियंत्रण लिया पोलो. अपनी सेनाओं की हार के साथ, निजाम vii ने भारतीय संघ को विलय के एक साधन पर हस्ताक्षर कर दिया, जिसने उन्हें 1946 और 1951 के बीच 31 अक्टूबर 1956. तक राज्य का राजप्रमुख बनाया, भारत की कम्युनिस्ट पार्टी तेलंगाना क्षेत्र के सामंती लॉर्ड्स के खिलाफ तेलंगाना विद्रोह का समर्थन करती है । भारत का संविधान, जो 26 जनवरी 1950 पर प्रभावी हुआ, हैदराबाद राज्य को भारत के भाग बी राज्यों में से एक बनाया, हैदराबाद शहर के साथ राजधानी जारी है । भाषाई राज्यों पर अपनी 1955 रिपोर्ट विचारों में, बी. आर. अम्बेडकर, फिर भारतीय संविधान की प्रारूपण समिति के अध्यक्ष, ने हैदराबाद शहर को अपनी सुविधाओं और रणनीतिक केंद्रीय स्थान के कारण भारत की दूसरी राजधानी के रूप में को किया । 1956 के बाद से, हैदराबाद में राष्ट्रपति निलयम भारत के राष्ट्रपति का दूसरा आधिकारिक निवास और व्यापार कार्यालय रहा है; राष्ट्रपति सर्दियों में एक साल में एक बार रहता है और आधिकारिक व्यवसाय को विशेष रूप से दक्षिणी भारत से संबंधित करता है । After years of demanding greater political autonomy, residents were given the right to directly elect a Head of Government and the representatives of the unicameral Legislative Assembly by popular vote in 1997. Ever since, the left-wing Party of the Democratic Revolution (PRD) has controlled both of them. In recent years, the local government has passed a wave of liberal policies, such as abortion on request, a limited form of euthanasia, no-fault divorce, and same-sex marriage. On January 29, 2016, it ceased to be called the Federal District (Spanish: Distrito Federal or D.F.) and is now in transition to become the country's 32nd federal entity, giving it a level of autonomy comparable to that of a state. Because of a clause in the Mexican Constitution, however, as the seat of the powers of the Union, it can never become a state, lest the capital of the country be relocated elsewhere. बड़ी राजनीतिक स्वायत्तता की मांग के वर्षों के बाद, निवासियों को सीधे 1997. में लोकप्रिय वोट द्वारा सरकार के एक प्रमुख और एकसदनीय विधान सभा के प्रतिनिधियों का चुनाव करने का अधिकार दिया गया था, जब से लोकतांत्रिक क्रांति की वामपंथी पार्टी (पीआरडी) दोनों को नियंत्रित किया है । हाल के वर्षों में, स्थानीय सरकार ने उदार नीतियों की एक लहर पारित की है, जैसे अनुरोध पर गर्भपात, इच्छामृत्यु का सीमित रूप, कोई गलती तलाक, और वही-सेक्स विवाह । 29 जनवरी 2016 को, यह संघीय जिला (स्पेनिश: distrito संघीय या d.f.) कहा जाता है और अब देश की दूसरी संघीय इकाई बनने के लिए संक्रमण में है, इसे स्वायत्तता का स्तर दे रहा है एक राज्य की तुलना में तुलनीय है । मैक्सिकन संविधान में एक खंड के कारण, हालांकि, संघ की शक्तियों की सीट के रूप में, यह कभी भी एक राज्य नहीं बन सकता है, कहीं भी देश की राजधानी कहीं और स्थानांतरित न हो जाए । Vào ngày 26 tháng 26 năm 1950, Quốc hội đã hỗ trợ một hóa đơn quan trọng được viết bởi Milovan Đilas và Tito về việc tự quản lý (samoupravljanje): một loại thí nghiệm xã hội độc lập độc lập đã giới thiệu chia sẻ lợi nhuận và dân chủ nơi làm việc trong các doanh nghiệp chạy bang trước đây mà sau đó trở thành chủ sở hữu xã hội trực tiếp của nhân viên. Vào ngày 13 tháng 13 năm 1953, họ thành lập rằng luật pháp về việc tự quản lý là nền tảng của toàn bộ trật tự xã hội ở Nam Tư. Tito cũng thành công Ivan Ribar với tư cách là Tổng thống Nam Tư vào ngày 14 tháng 14 năm 1953. Sau khi Stalin chết, Tito từ chối lời mời của Liên Xô cho một chuyến thăm để thảo luận về các mối quan hệ giữa hai quốc gia. Nikita Khrushchev và Nikolai Bulganin đã đến thăm Tito ở Belgrade vào năm 1955 và xin lỗi vì hành vi hành chính của Stalin. Tito đã đến thăm Liên Xô trong 1956, có hiệu quả cho thế giới mà sự thù hận giữa Nam Tư và Liên Xô đã được giải quyết. Tuy nhiên, mối quan hệ giữa Liên Xô và Nam Tư sẽ đạt được một điểm thấp khác vào cuối những năm 1960 Bình luận về cuộc khủng hoảng, Tito kết luận rằng: