في اي سنة مات (لانج)?
1900
In the late 19th century, the most influential theorists were William James (1842–1910) and Carl Lange (1834–1900). James was an American psychologist and philosopher who wrote about educational psychology, psychology of religious experience/mysticism, and the philosophy of pragmatism. Lange was a Danish physician and psychologist. Working independently, they developed the James–Lange theory, a hypothesis on the origin and nature of emotions. The theory states that within human beings, as a response to experiences in the world, the autonomic nervous system creates physiological events such as muscular tension, a rise in heart rate, perspiration, and dryness of the mouth. Emotions, then, are feelings which come about as a result of these physiological changes, rather than being their cause. في اواخر القرن التاسع عشر, كان اكثر منظرو تاثيرا هو ويليام جيمس (1842-1910) و كارل لانج (1834 -1900). جيمس كان عالم نفس و فيلسوف امريكي كتب عن علم النفس التعليمي, علم النفس من الخبرة الدينية / التصوف, و فلسفة العملية. كان لانج طبيب و نفسية دنماركي. بالعمل بشكل مستقل, قاموا بتطور نظرية جيمس لانج, وهي فرضية على اصل وطبيعتها. تشير النظرية الى انه داخل البشر, ردا على التجارب في العالم, يخلق الجهاز العصبي اللاارادي احداث الفسيولوجية مثل التوتر العضلي, وارتفاع معدل ضربات القلب, والعرق, وجفاف الفم. العواطف, ثم, هي المشاعر التي تاتي نتيجة لهذه التغييرات الفسيولوجية, بدلا من ان تكون السبب. Im späten 19 Jahrhundert waren die einflussreichsten Theoretiker William James (1842-1910) und Carl Lange (1834 -1900). James war ein US-amerikanischer Psychologe und Philosoph, der über Psychologie, Psychologie und Psychologie geschrieben hat. der religiösen Erfahrung / Mystik, und der Philosophie des Pragmatismus. Lange war ein dänischer Arzt und Psychologe. Unabhängig von der Arbeit entwickelten sie die James-Lange-Theorie, eine Hypothese über die Herkunft und die Natur der Emotionen. Die Theorie besagt, dass im menschlichen Wesen als Reaktion auf Erfahrungen in der Welt das autonome Nervensystem physiologische Ereignisse wie muskulös, einen Anstieg der Herz, Schweiß und Trockenheit des Mund erzeugt. Emotionen, dann sind Gefühle, die durch diese physiologischen Veränderungen entstehen, anstatt ihre Ursache zu sein. A finales del siglo 19, los teóricos más influyentes fueron William James (1842-1910) Y Carl Lange (1834 -1900). James fue un psicólogo y filósofo estadounidense que escribió sobre la psicología educativa, la psicología de la experiencia religiosa / misticismo, y la filosofía del pragmatismo. Lange fue un médico y psicólogo danés. Trabajando de forma independiente, desarrollaron la teoría de James-Lange, una hipótesis sobre el origen y la naturaleza de las emociones. La teoría afirma que dentro de los seres humanos, como respuesta a las experiencias en el mundo, el sistema nervioso autónomo crea eventos fisiológicos como la tensión muscular, un aumento en el ritmo cardíaco, la transpiración y la sequedad de la boca. las emociones, entonces, son sentimientos que vienen como resultado de estos cambios fisiológicos, en lugar de ser su causa. 19 वीं सदी के अंत में, सबसे प्रभावशाली सिद्धांतकारों विलियम जेम्स (1842-1910) और कार्ल लैंग (1834 -1900) थे । जेम्स एक अमेरिकी मनोवैज्ञानिक और दार्शनिक थे जिन्होंने शैक्षिक मनोविज्ञान, मनोविज्ञान के बारे में लिखा था धार्मिक अनुभव / रहस्यवाद का, और धर्मांतरण का दर्शन । लैंग एक डेनिश चिकित्सक और मनोवैज्ञानिक था । स्वतंत्र रूप से काम कर रहे हैं, उन्होंने जेम्स-लैंग सिद्धांत का विकास किया, मूल और भावनाओं की प्रकृति पर एक परिकल्पना । सिद्धांत जो मानव के भीतर है, दुनिया में अनुभवों के लिए एक प्रतिक्रिया के रूप में, स्वायत्त तंत्रिका प्रणाली शारीरिक घटनाओं को पैदा करती है जैसे कि मांसपेशियों की तनाव, दिल की दर में वृद्धि, पसीना, और मुंह के सूखापन । भावनाएं, फिर, वे भावनाएं हैं जो उनके कारण होने के बजाय इन शारीरिक परिवर्तनों के परिणाम के रूप में आती हैं । Vào cuối thế kỷ 19, các nhà lý luận có ảnh hưởng nhất là William James (1842-1910) và Carl Lange (1834 -1900). James là một nhà tâm lý học và triết gia người Mỹ viết về tâm lý học giáo dục, tâm lý học của kinh nghiệm tôn giáo / bí mật, và triết lý của cách. Lange là bác sĩ và bác sĩ tâm lý học Đan Mạch. Làm việc độc lập, họ phát triển lý thuyết James-Lange, một giả thuyết về nguồn gốc và tự nhiên của cảm xúc. Lý thuyết của các tiểu bang trong con người, như một phản hồi cho những trải nghiệm trên thế giới, hệ thống căng thẳng tự động tạo ra các sự kiện sinh lý như căng thẳng cơ bắp, một sự tăng lên trong nhịp tim, mồ hôi, và khô của miệng. Cảm xúc, sau đó, là những cảm xúc mà đến như là kết quả của những thay đổi sinh lý này, chứ không phải là nguyên nhân của họ. 在19世纪晚期, 最有影响力的理论家是威廉·詹姆斯(1842-1910)和卡尔·兰格(1834 -1900). 詹姆斯是一个美国心理学家和哲学家, 写宗教经验/神秘主义, 实用主义哲学. 兰格是一个丹麦医生和心理学家. 独立工作, 他们开发了詹姆斯-兰格理论, 这是一个关于情绪的起源和本质的假设. 理论表明, 在人类中, 作为对世界经验的回应, 自主神经系统创造了生理事件, 如肌肉紧张, 心脏速率上升, 汗水和口腔干燥. 情绪, 那么, 是因为这些生理变化而来的感觉, 而不是他们的事业.
موت المهراجا ر انجيت سينغ في صيف عام 1839 قد جلب الفوضى السياسية وما تلاها من معارك الخلافة وال الاقتتال الداخلي بين الفصائل في المحكمة اضعاف الدولة. ثم اندلعت العلاقات مع الاراضي البريطانية المجاورة, وبدا الحرب الانجلو-السيخ الاولى ؛ مما ادى الى ان يكون مسؤول بريطاني مقيم في لاهور وضم في 1849 من الاراضي جنوب ال, الى الهند البريطانية. بعد الحرب الانجلو-السيخ الثانية في عام 1849, اصبحت الامبراطورية السيخ اخر الاراضي التي تم دمجها في الهند البريطانية. في جهلم 35 جندي بريطاني من الفوج الرابع والعشرين قتلوا من قبل المقاومة المحلية خلال التمرد الهندي في عام 1857.[مطلوب الاقتباس] Năm 1565, các hoàng tử Rinbung mạnh mẽ đã bị lật đổ bởi một trong những bộ trưởng của chính họ, Karma tiến, người tự tạo ra mình là cái, người của Tsang, và thành lập cơ sở quyền lực của mình tại Shigatse. Người kế vị thứ hai của nhà vua Tsang đầu tiên này, Karma Phuntsok Namgyal, kiểm soát toàn bộ Trung tâm Tây Tạng (Ü-Tsang), đương kim từ 1611-1621. Bất chấp điều này, các nhà lãnh đạo của Lhasa vẫn khẳng định trung thành của họ với cái cũng như các Gelug, trong khi vị vua của Ü-Tsang liên minh với cái. Sự căng thẳng hoa hồng giữa thước Ü-Tsang và người Mông Cổ đã làm cho Dalai Lama của họ ở Lhasa. Đức Dalai Lama thứ tư từ chối đưa ra một khán giả cho nhà vua ü-Tsang, đã gây ra một xung đột như sau đó bắt đầu tấn công các nhà thờ Gelug. Chen viết về những suy đoán vượt qua cái chết bí ẩn của Dalai Lama và cốt truyện của vị vua ü-Tsang để khiến anh ta bị giết vì nguyền rủa anh ta với bệnh tật, mặc dù Chen viết rằng vụ giết người có nhiều khả năng là kết quả của một cuộc đấu tranh quyền lực phong kiến. Năm 1618, chỉ có hai năm sau khi Yonten gyatso chết, cái và Karma Kargyu đã đi đến chiến tranh, Karma Kargyu được hỗ trợ bởi nhà vua Ü-Tsang. Nhà lãnh đạo Ü-Tsang đã có một số lượng lớn Gelugpa lamas bị giết, đã chiếm nhà thờ của họ tại Drepung và Sera, và cấm bất kỳ nỗ lực nào để tìm một Dalai Lama khác. Năm 1621, nhà vua Ü-Tsang đã qua đời và được thành công bởi con trai trẻ Karma Tenkyong, một sự kiện gây ra sự nỗ lực chiến tranh khi người cuối cùng chấp nhận gyatso gyatso 1621 tuổi như Dalai Lama mới. Bất chấp những nỗ lực ngoại giao của Dalai Lama để duy trì mối quan hệ thân thiện với các nhà lãnh đạo mới của Ü-Tsang, Sonam Rapten (1595-1657), người quản lý trưởng của Dalai Lama và thủ quỹ tại Drepung, nỗ lực để lật đổ vị vua của Ü-Tsang, dẫn đầu cho một xung đột khác. Năm 1633, cái và vài ngàn người Mông Cổ đã đánh bại quân đội của Ü-Tsang gần Lhasa trước khi một cuộc đàm phán hòa bình đã được giải quyết. Goldstein viết rằng trong này người Mông Cổ lại đóng vai một vai trò quan trọng trong các vấn đề Tây Tạng, lần này là cánh tay quân sự của Đạt Lai Lạt Ma. जब सम्राज्ञी बीबी देंग मर गए, सम्राट ए (आर. 106-125 विज्ञापन) को हिजड़े ली रन (lǐ rùn) और जियांग जिंग (jiāng jīng) के आरोपों से आश्वस्त किया गया था कि देंग और उसके परिवार ने उसे वापस करने की योजना बनाई थी । कार्यालय से एक बर्खास्त देंग के कबीले के सदस्यों ने उन्हें निर्वासित कर दिया और कई लोगों को आत्महत्या करने के लिए मजबूर कर दिया । एक की मृत्यु के बाद, उनकी पत्नी, महारानी बीबी यान (डी. 126 ईस्वी) ने अपने परिवार के भीतर शक्ति बनाए रखने के प्रयास में सिंहासन पर beixiang के बच्चे को रखा । हालांकि, पैलेस हिजड़ा सन चेंग (डी. 132 एड) अपने शासन का एक सफल उखाड़, हान (आर. 125-144 विज्ञापन) के सम्राट से दूर है । यान को घर की गिरफ्तारी के तहत रखा गया था, उसके रिश्तेदारों को या तो मारा गया या निर्वासित किया गया था, और उसके हिजड़ा सहयोगियों को मार दिया गया रीजेंट लिआंग जी (डी. 159 विज्ञापन), महारानी लिआंग के भाई न (डी. 150 ईस्वी), पत्नी देंग mengnü के जीजा थे (बाद में सम्राज्ञी) (डी. 165 विज्ञापन) देंग mengnü के बाद मारा गया, लिआंग जी के प्रयास को नियंत्रित करने के प्रयास का विरोध किया । इसके बाद, सम्राट हुण ने हिजड़े को मामले जी को सौंप दिया, जो तब आत्महत्या करने के लिए मजबूर था । في عام 1565, تم اسقاط امراء rinbung القوية من قبل احد وزراءهم, كارما tseten الذي صمم نفسه بانه ال, وهو واحد من زنغ, وانشا قاعدة سلطته في بلدة. خليفة الثاني لهذا الملك الاول, العاقبة الاخلاقية phuntsokيال, السيطرة على كامل التبت الوسطى (ü-زنغ), وهو حكم من عام 1611-1621. على الرغم من هذا, لا يزال قادة لاسا يدعون ولاءهم الى ال phagmodru وكذلك اللوج, في حين ان ال-زنغ الملك الحلفاء مع مابا. ارتفعت التوترات بين حاكم ü-زنغ الوطني وال المغول الذين حماية دالاي لاما في لاسا. ال لاما الرابع رفض اعطاء جمهور للملك ü-زنغ, الذي اشعل صراع مع بدء هذا الاخير في الاعتداء على الاديرةلوج.. (تشين) يكتب عن المضاربة بشان وفاة (دالاي لاما) الغامضة و مؤامرة الملك (ü-زنغ) لكي يقتله بسبب سبته بالمرض, على الرغم من ان (تشين) يكتب ان جريمة القتل كانت على الارجح نتيجة صراع السلطة الاقطاعية. في عام 1618, بعد سنتين فقط من وفاة yontenاهو, ذهب اللوج و العاقبة الاخلاقية kargyu الى الحرب, و العاقبة الاخلاقية بدعم من قبل الملك العلماني. وقد قتل حاكم ü-زنغ عدد كبير من gelugpa لاماس قتل, واحتلت ديراتهم في drepung و سيرا, و حظر اي محاولة للعثور على دالاي لاما اخر. وفي عام 1621, توفي الملك ü-زنغ الملك ونجح ابنه الصغير كارما tenkyong, وهو الحدث الذي تعيق جهود الحرب لان الاخير قد قبل ال 1621 سنوات من ا lozang كوالاي لاما الجديد. على الرغم من الجهود الدبلوماسية التي بذلها دالاي لاما في الحفاظ على علاقات ودية مع حاكم ü-زنغ الجديد, سونام rapten (1595-1657), رئيس قهرمان لاما لاما و امين الصندوق في drepung, بذل الجهود لاسقاط الملك ü-زنغ, الذي قاد الى صراع اخر. في عام 1633, هزم ال gelugpas وعدد الاف من تنقى ال المغول قوات الملك بالقرب من لاسا قبل ان يتم تسوية المفاوضات السلمية. وكتب غولدستين ان في هذا ال المغول كانوا يلعبون مرة اخرى دورا هاما في الشؤون التبت, هذه المرة بوصفها الذراع العسكري للدالاي لاما. عندما ماتت الامبراطورة الارملة (دينج), كان الامبراطور ان (r. 106-125 ad) مقتنع بانتها الصيين لي run (lǐ rùn) و جيانج جينج (jiāng jīng) بان (دينج) وعائلته خططوا للاطاحة به. طرد اعضاء عشيرة دينج من منصبه, و منفيهم و اجبر الكثيرين على الانتحار. بعد وفاة ا, وضعت زوجته, الامبراطورة الارملة يان (126-126 م) الطفل ماركيز من beixiang على العرش في محاولة للحصول على السلطة داخل عائلته. ومع ذلك, فان مخصي قصر صن تشنغ (د. 132 م) العقل المدبر للاطاحة الناجحة لنظامها الى تتويج الامبراطور شون من هان (ص. 125-144 م). (يان) وضعت تحت الاعتقال في المنزل, اما اقاربها اما قتلوا او منفي, وحلفائها المخصين قد ذبح. وقد كان لدى العرش ليانغ جي (د. 159 م), شقيق الامبراطورة ليانغ نا (د. 150 م), شقيق زوجة القرين دينج mengnü (الامبراطورة لاحقا) (ش. 165 م) قتل بعد ان قاوم دينج mengnü محاولات ليانغ جي للسيطرة عليها. بعد ذلك, قام الامبراطور (هوان) باستعمل مخصيين للاطاحة ليانغ جي, الذي كان بعد ذلك مجبرا على الانتحار. Als ein Verbündeter des D-Tsang-Herrschers die Zerstörung der Gelugpas wieder drohte, plädierte der fünfte Dalai Lama Lobsang Gyatsho für Hilfe des mongolischen Prinzen Güshi Khan (1582-1655), Anführer des Stamm (Qoshot) Stammes der Mongolen-Mongolen, die war dann auf einer Pilgerreise nach Lhasa. Güshi Khan nahm seine Rolle als Beschützer an, und ab 1637-1640 besiegte er nicht nur die Feinde der Gelugpa in den Amdo-und Kham-Regionen, sondern umgesiedelt auch seinen ganzen Stamm in Amdo. Sonam Gelehrter drängte Güshi Khan, die Homebase des Königs von Ü, die Güshi Khan vereinbart hat, anzugreifen, indem er die Hilfe von Mönchen und Unterstützern der Mönche einging. In 1642, nach einem Jahr Belagerung von Samzhubzê, ergaben sich die D-Tsang-Kräfte. Güshi Khan hat dann das Karma Tenkyong, den Herrscher von D-Tsang, König von Tibet, eingefangen und hingerichtet. Im Jahr 1565 wurden die mächtigen Rinbung-Prinzen von einem ihrer eigenen Minister, Karma Tseten, gestürzt, der sich als die, der von Tsang, gestylt hat und seine Basis der Macht bei Samzhubzê etabliert hat. Der zweite Nachfolger dieses ersten Tsang-Königs, Karma Phuntsok Namgyel, übernahm die Kontrolle über das gesamte Central Tibet (D-Tsang), das aus dem Jahr 1611-1621. stammt. Trotz dieser behaupteten die Führer von Lhasa immer noch ihre Treue zu den Phagmodru sowie die Gelug, während der D-Tsang-König mit dem Karmapa verbündet ist. Die Spannungen stiegen zwischen dem nationalistischen D-Tsang-Herrscher und den Mongolen, die ihren Dalai Lama in Lhasa geschützt haben. Der vierte Dalai Lama weigerte sich, dem D-Tsang-König ein Publikum zu geben, das einen Konflikt ausgelöst hat, als letzterer begann, die Klöster von. Chen schreibt von den Spekulationen über den mysteriösen Tod des vierten Dalai Lama und die Handlung des Ü-Königs, um ihn ermordet zu haben, weil er ihn mit Krankheit beschimpft hat, obwohl Chen schreibt, dass der Mord höchstwahrscheinlich das Ergebnis eines feudalen Macht war. Im Jahr 1618, nur zwei Jahre nach dem Tod von Yonten Gyatsho, gingen die Gelug und das Karma Kargyu in den Krieg, das Karma Kargyu unterstützt durch den säkularen D-Tsang-König. Der Ü-Herrscher hatte eine große Anzahl von Gelugpa Lamas getötet, besetzte ihre Klöster in Drepung und Sera und untersagte alle Versuche, einen weiteren Dalai Lama zu finden. Im Jahr 1621 starb der D-Tsang-König und wurde von seinem jungen Sohn Karma Tenkyong abgelöst, einer Veranstaltung, die den Krieg behindert, da letzterer den sechs Jahre alten Lobsang Gyatsho als den neuen Dalai Lama akzeptierte. Trotz der diplomatischen Bemühungen des Dalai Lama, freundschaftliche Beziehungen mit dem neuen D-Tsang-Herrscher zu pflegen, hat Sonam Chöphel (1595-1657), der Chef des Dalai Lama und Schatzmeister in Drepung, Anstrengungen unternommen, um den D-Tsang-König zu stürzen, der geführt hat. zu einem anderen Konflikt. Im Jahr 1633 besiegten die Gelugpas und mehrere tausend mongolische Anhänger die Truppen des Königs-Königs in der Nähe von Lhasa, bevor eine friedliche Verhandlung beigelegt wurde. Goldstein schreibt, dass in diesem Jahr die Mongolen wieder eine wichtige Rolle in Tibet-Angelegenheiten spielen, diesmal als der militärische Arm des Dalai Lama. وقد قاتل مسؤولون حكومة مينج ضد بعضهم البعض, ضد الانهيار المالي, وضد سلسلة من تمرد المزارعين. لم يتمكنوا من و على النزاع في سلسلة مانشو وتركيب القاصر كال الامبراطور. وفي نيسان / ابريل 1644, تم فصل العاصمة في بكين من قبل تحالف من قوات المتمردين بقيادة لي zicheng, وهو مسؤول سابق في مينج, الذي انشا سلالة قصيرة العمر. اخر حاكم (مينج), الامبراطور (chongzhen), قام ب الانتحار عندما سقطت المدينة, وهو ما يمثل النهاية الرسمية ل سلالة. मिंग ने 14 वीं शताब्दी के दौरान तिब्बत में सशस्त्र हस्तक्षेप शुरू किया, लेकिन वहां स्थायी सैनिकों को नहीं देखा । कभी-कभी तिब्बतियों ने मिंग अपने के खिलाफ सशस्त्र प्रतिरोध का भी इस्तेमाल किया । wanli सम्राट (r. 1572-1620) ने 1578 में शुरू होने वाले मंगोल-तिब्बती गठबंधन के बाद चीन-तिब्बती संबंधों को reestablish करने का प्रयास किया, जिसने चीन के बाद के चिंग राजवंश (1644-1912) की विदेश नीति को प्रभावित किया गेलुग स्कूल के दलाई लामा के लिए उनके समर्थन में । 16 वीं सदी के अंत तक, मंगोलों क्षेत्र में अपनी उपस्थिति बढ़ाने के बाद गेलुग दलाई लामा के सफल सशस्त्र रक्षक थे । यह समापन खान (1582-1655) में 1637-1642 से तिब्बत की विजय और 5 वें दलाई लामा द्वारा उनकी मदद के साथ ganden phodrang शासन की स्थापना में समाप्त हुआ । 1565 में, शक्तिशाली rinbung राजकुमारों को अपने स्वयं के मंत्रियों, कर्मा tseten में से एक द्वारा उखाड़ दिया गया था, जो खुद को tsangpa के रूप में स्टाइल करते थे, और shigatse में शक्ति का आधार स्थापित करते थे । इस पहले (राजा, कर्मा phuntsok नामग्याल के दूसरे उत्तराधिकारी ने पूरे मध्य तिब्बत (ü-() का नियंत्रण किया, इसके बावजूद 1611-1621. से शासन कर रहा है, ल्हासा के नेताओं ने अभी भी phagmodru के लिए अपनी निष्ठा का दावा किया है गेलुग, जबकि ü-(राजा karmapa के साथ दोस्ती करते हैं । तनाव यू-(शासक और मंगोल के बीच तनाव गुलाब जो ल्हासा में अपने मंगोल दलाई लामा का संरक्षण करते हैं । चौथे दलाई लामा ने यू-(राजा को एक दर्शकों को देने से इनकार कर दिया, जो एक संघर्ष छिड़ गया क्योंकि बाद में गेलुग मठों पर हमला हुआ. चेन ने चौथे दलाई लामा की रहस्यमय मौत पर अटकलों के बारे में लिखा है और ü-(राजा की साजिश के कारण उसे बीमारी के साथ कोसने के लिए हत्या की है, हालांकि चेन लिखता है कि हत्या की सबसे अधिक संभावना है कि एक सामंती शक्ति संघर्ष का परिणाम है । 1618 में yonten ग्यात्सो की मृत्यु के दो साल बाद ही गेलुग और कर्म kargyu युद्ध में चले गए, कर्म kargyu ने सेक्युलर ü-(राजा का समर्थन किया । ü-(शासक की बड़ी संख्या में जिलागपा लामाओं मारे गए, drepung और सरा में अपने मठों पर कब्जा कर लिया, और किसी अन्य दलाई लामा को खोजने के लिए किसी भी प्रयास को गैरकानूनी किया । 1621 में, ü राजा की मृत्यु हो गई और उसके युवा पुत्र कर्मा tenkyong द्वारा सफल हो गया, एक घटना जो युद्ध के प्रयास को पूरा करती थी, क्योंकि बाद में छह वर्षीय lozang ग्यात्सो को नए दलाई लामा के रूप में स्वीकार किया गया । नए ü-(शासक के साथ मैत्रीपूर्ण संबंध बनाए रखने के लिए नए दलाई लामा के राजनयिक प्रयासों के बावजूद, सोनम rapten (1595-1657), दलाई लामा के मुख्य अधिकारी और कोषाध्यक्ष drepung में, ü-(राजा को उखाड़ फेंकने का प्रयास किया, जिसका नेतृत्व किया एक और संघर्ष के लिए । 1633 में, gelugpas और कई हजार मंगोल अनुयायियों ने एक शांतिपूर्ण बातचीत से पहले ल्हासा के पास ü राजा के सैनिकों को पराजित किया । गोल्डस्टीन लिखते हैं कि इस में मंगोलों फिर से तिब्बती मामलों में एक महत्वपूर्ण भूमिका निभा रहे थे, इस बार दलाई लामा के सैन्य हाथ के रूप में ।