ما هي 3 انواع من فلسفات التي تحاول تصحيح المشكلة مع المادة والطاقة دون ازالة كل معتقد بشان المادية?
ظهور, وال وظائفية, ومعالجة الفلسفة
If matter and energy are seen as necessary to explain the physical world, but incapable of explaining mind, dualism results. Emergence, holism, and process philosophy seek to ameliorate the perceived shortcomings of traditional (especially mechanistic) materialism without abandoning materialism entirely. اذا تم النظر الى المادة والطاقة على انها ضرورية لتفسير العالم المادي, ولكن غير قادر على تفسير العقل, نتائج الازدواجية. تسعى ظهور, وال وظائفية, ومعالجة الفلسفة الى تحسين اوجه القصور التي يمكن تصورها في المادية التقليدية (وخاصة الميكانيكية) دون التخلي عن المادية بالكامل. Wenn Materie und Energie als notwendig angesehen werden, um die physische Welt zu erklären, aber unfähig, Verstand zu erklären, Ergebnisse Ergebnisse. Entstehung, Holismus und Prozess-Philosophie versuchen, die wahrgenommenen Mängel des traditionellen (vor allem mechanistischen) Materialismus zu lindern, ohne den Materialismus vollständig aufzugeben. Si la materia y la energía se ven como es necesario para explicar el mundo físico, pero incapaz de explicar la mente, los resultados del dualismo. la filosofía de emergencia, holismo y proceso buscan mejorar las deficiencias percibidas del materialismo tradicional (especialmente mecanicista) sin abandonar el materialismo por completo. यदि बात और ऊर्जा भौतिक जगत को समझाने के लिए आवश्यक दिखाई देती है, लेकिन मन को समझाने के काबिल नहीं है, द्वैतवाद परिणाम । उद्भव, होलिस्म, और प्रक्रिया दर्शन भौतिकवाद को पूरी तरह से त्याग किए बिना पारंपरिक (विशेष रूप से mechanistic) भौतिकवाद की कथित कमियों को सुधारना चाहते हैं । Nếu quan trọng và năng lượng được nhìn thấy là cần thiết để giải thích thế giới vật chất, nhưng không thể giải thích tâm trí, kết quả dualism. Công, holism, và quá trình triết học tìm kiếm để làm cho những thiếu sót của truyền thống (đặc biệt là mechanistic) chứng mà không bỏ qua chứng hoàn toàn. 如果物质和能量被视为解释物理世界的必要, 但不能解释思想, 二元论结果. 出现, 整体 化 和 过程 哲学寻求改善传统(特别是机械)唯物主义的感知不足, 而不完全放弃物质主义.
تحتوي فلسفة سانك على نظرية [(الصفات, والاتجاهات, وال نفسيتي). guna, وهي تقول, هي من ثلاثة انواع: sattva ان تكون جيدة, رحيما, تنير, ايجابية, وبناء ؛ و هو guna هو واحد من النشاط, والفوضى, والشغف, وال مندفع, والتي يمكن ان تكون جيدة او سيئة ؛ وتاماس هي نوعية الظلام, والجهل, مدمر, الخمول, سلبي. كل شيء, كل اشكال الحياة والبشر, علماء الدولة, علماء الدولة, لديهم هذه [الثلاثة, ولكن بنسب مختلفة. التفاعل بين هذه [يحدد شخصية شخص ما او شيء ما, من الطبيعة ويحدد التقدم في الحياة. سانك theorises a تعدد النفوس (jeevatmas) الذين لديهم الوعي, ولكن ينكر وجود ishvara (الله). يعتبر سانك الكلاسيكي ملحد / غير التوح فلسفة الهندوسية. Có hai dòng khác nhau của suy nghĩ: sự giác ngộ thúc đẩy, lấy cảm hứng từ triết lý của Spinoza, ủng hộ dân chủ, cá nhân tự do, tự do của ngành công nghiệp, và sự xóa bỏ của thẩm quyền tôn giáo; và một thứ hai, nhiều hơn nữa, đa dạng, được hỗ trợ bởi René John Locke, Christian Wolff, Isaac Newton và những người khác, đã tìm kiếm chỗ ở giữa cải cách và các hệ thống truyền thống của quyền lực và niềm tin. Cả hai dòng suy nghĩ đều bị phản đối bởi sự giác ngộ của người bảo thủ. Triết học Vaiśeṣika là một trường học tự nhiên; đó là một hình thức của triết học trong triết học tự nhiên. Nó postulated rằng tất cả các đối tượng trong vũ trụ vật lý là reducible đến paramāṇu (nguyên tử), và những trải nghiệm của một người được bắt nguồn từ cái của chất (một chức năng của nguyên tử, số của họ và sự sắp xếp không gian của họ), chất lượng, hoạt động, commonness, đặc và Không thể tin được. Kiến thức và giải phóng đã được thực hiện bởi sự hiểu biết hoàn toàn về thế giới kinh nghiệm, theo trường Vaiśeṣika. darśana darśana là một loài thực vật có hoa trong họ Hoa môi. Văn bản cơ bản, cái kinh, mở như sau, 印度教哲学指的是在古印度出现的一组darśanas (哲学, 世界观点, 教义). 主流印度教哲学包括六个系统(ṣaḍdarśana)-samkhya, 瑜伽, nyaya, vaisheshika, mimamsa和论. 这些也被称为astika (东正教)哲学传统, 是那些接受吠陀作为权威, 重要的知识来源的人.[注1][注2]古代和中世纪印度也是哲学的源泉这分享了哲学概念, 但拒绝了吠陀, 这些都被称为nāstika (非正统或非正统)印度哲学. nāstika印度哲学包括佛教, 耆那教, cārvāka, ājīvika和其他人. 对波普尔来说, 知识是客观的, 两者都是客观的(或truthlike), 而且在知识上有一个本体论地位(即知识作为对象)独立于知道主题(客观知识: 一个进化的方法, 1972年. 他提出了三个世界: 世界一个, 是物理世界, 或物理国家; 世界两个, 是心灵的世界, 或精神的国家, 想法和观念; 和世界三, 作为人类知识的主体, 以其多种形式表达, 或第二世界的产品在第一个世界的材料中显现(即书籍, 论文, 绘画, 交响乐, 和所有人类思想的产品)... 他辩称, 世界三人是个人的产品, 在完全同样的意义上, 动物路径是个体动物的产品, 因此, 有一个存在和进化独立于任何个人知道科目. 在他看来, 世界三人的影响力, 在个人心灵(世界二)上, 至少与世界的影响力一样强大. 即是说, 一个人的思想所拥有的知识, 至少对人类知识的累积财富, 对直接经验的世界来说, 至少有很大的影响. 因此, 人类知识的增长可以说是世界 三独立进化的一个功能. 许多当代哲学家, 如丹尼尔·丹尼特, 没有接受波普尔的三个世界猜想, 主要是, 它似乎, 与心灵的二元论相似. प्लेटो के बाद लगभग दो हजार साल, रेने डकार्टेस ने अणुव्रत के एक ज़्यामितीयत आधारित वैकल्पिक सिद्धांत का भी प्रस्ताव किया, बिना समस्याग्रस्त के कुछ भी नहीं-सब कुछ शून्य और परमाणु के विरोधाभास । हालांकि डकार्टेस समकालीन स्थिति के साथ सहमत हैं, कि एक वैक्यूम प्रकृति में नहीं होता है, उसके हमनाम समन्वय प्रणाली की सफलता और अधिक लखे, अपने तत्वमीमांसा के स्थानिक-फँसना घटक को एक विनिर्धारण के रूप में खाली स्थान की आधुनिक धारणा को परिभाषित करने के लिए आ जाएगा वॉल्यूम का विस्तार । प्राचीन परिभाषा के अनुसार, दिशात्मक जानकारी और परिमाण अलग अलग थे । एक दूरी पर कार्रवाई के क्रूर तथ्य के लिए कार्टेसियन यांत्रिक दर्शन की मौन के साथ, और लंबाई में, बल क्षेत्रों और कभी अधिक परिष्कृत ज्यामितीय संरचना द्वारा सफल reification, खाली जगह के बेमानी को क्वांटम गतिविधि की एक ख़रोश उतेजना तक चौड़ी कर दिया गया है 20 वीं सदी में एक आभासी pleroma के साथ वैक्यूम भर दिया । 1910 के दशक के अंत और 1920 के दशक की शुरुआत में, व्हाइटहेड ने धीरे-धीरे गणित से विज्ञान के दर्शन के लिए अपना ध्यान दिया, और अंत में तत्वमीमांसा के लिए । उन्होंने एक व्यापक आध्यात्मिक प्रणाली विकसित की जो मूल रूप से पश्चिमी दर्शन से चला गया । व्हाइटहेड ने तर्क दिया कि वास्तविकता में भौतिक वस्तुओं की बजाय प्रक्रियाएं होती हैं, और यह प्रक्रियाएं अन्य प्रक्रियाओं के साथ उनके संबंधों से सबसे अच्छी तरह से परिभाषित होती हैं, इस प्रकार सिद्धांत को खारिज कर देता है कि वास्तविकता का मूल रूप से एक दूसरे से स्वतंत्र रूप से मौजूद है । आज व्हाइटहेड के दार्शनिक कार्य - विशेष रूप से प्रक्रिया और वास्तविकता - प्रक्रिया दर्शन के मूल ग्रंथों के रूप में माना जाता है । والمشكلة الثانية مع المادية هي انها تخفي اهمية العلاقات. وهو يرى كل شيء على انه متميز و منفصلة عن جميع الاشياء الاخرى. كل كائن هو ببساطة مجموعة خامل من المادة التي هي فقط خارجية تتعلق بامور اخرى. فكرة المادة بوصفها اولية تجعل الناس يعتقدون ان الاشياء منفصلة بشكل اساسي في الوقت والمكان, وليس بالضرورة علاقة باي شيء. ولكن في وجهة نظر وا ياشيبد, فان العلاقات تاخذ دورا رئيسيا, وربما اكثر اهمية من ال relata انفسهم. طالب اخذ الملاحظات في احد فصول خريف 1924 وا ياشيبد كتب: Wissen, für Popper, war objektiv, sowohl in dem Sinne, dass es objektiv wahr ist (oder truthlike), und auch in dem Sinne, dass Wissen hat einen ontologische Status (i. e., Wissen als Objekt) unabhängig von dem wissen Thema (Ziel-Wissen: Ein Evolutionäre Ansatz, 1972). Er hat drei Welten vorgeschlagen: World One, die physische Welt, oder die physischen Staaten; Welt zwei, die Welt des Geistes, oder geistige Staaten, Ideen und Wahrnehmungen; und die Welt Drei, Der Körper des menschlichen Wissens, der in seinen vielfältigen Formen ausgedrückt wird, oder die Produkte der zweiten Welt, die in den Materialien der ersten Welt manifestiert werden (i. e., Bücher, Papiere, Gemälde, Sinfonien, und alle Produkte des menschlichen Geistes). Welt drei, er argumentierte, war das Produkt einzelner Menschen in genau dem gleichen Sinne, dass ein tierischer Weg das Produkt einzelner Tiere ist, und das als solche eine Existenz und Evolution hat, die unabhängig von jedem einzelnen Wissen ist. Der Einfluss von World Three, seiner Ansicht nach, auf den individuellen menschlichen Geist (World Two) ist mindestens genauso stark wie der Einfluss von World One. Mit anderen Worten, das Wissen, das von einem gegebenen individuellen Geist gehalten wird, schuldet mindestens genauso viel dem gesamten Reichtum des menschlichen Wissens, das manifestiert wird, was die Welt der direkten Erfahrung angeht. Als solches könnte das Wachstum des menschlichen Wissens eine Funktion der unabhängigen Evolution von World Three sein. Viele zeitgenössische Philosophen, wie Daniel Dennett, haben sich nicht von Popper 's drei World-Mutmaßungen umarmt, denn meistens scheint es, zu seiner Ähnlichkeit mit dem Geist-Körper-Dualismus. Plato's theory of forms or "ideas" describes ideal forms (for example the platonic solids in geometry or abstracts like Goodness and Justice), as universals existing independently of any particular instance. Arne Grøn calls this doctrine "the classic example of a metaphysical idealism as a transcendent idealism", while Simone Klein calls Plato "the earliest representative of metaphysical objective idealism". Nevertheless, Plato holds that matter is real, though transitory and imperfect, and is perceived by our body and its senses and given existence by the eternal ideas that are perceived directly by our rational soul. Plato was therefore a metaphysical and epistemological dualist, an outlook that modern idealism has striven to avoid: Plato's thought cannot therefore be counted as idealist in the modern sense, although quantum physics' assertion that man's consciousness is an immutable and primary requisite for not merely perceiving but shaping matter, and thus his reality, would give more credence to Plato's dualist position.[citation needed]