مع من تم استبدال لين بيو عندما رفض قيادة القوات الصينية في كوريا?
بينغ بينغ
In a series of emergency meetings that lasted from 2–5 October, Chinese leaders debated whether to send Chinese troops into Korea. There was considerable resistance among many leaders, including senior military leaders, to confronting the U.S. in Korea. Mao strongly supported intervention, and Zhou was one of the few Chinese leaders who firmly supported him. After Lin Biao politely refused Mao's offer to command Chinese forces in Korea (citing his upcoming medical treatment), Mao decided that Peng Dehuai would be the commander of the Chinese forces in Korea after Peng agreed to support Mao's position. Mao then asked Peng to speak in favor of intervention to the rest of the Chinese leaders. After Peng made the case that if U.S. troops conquered Korea and reached the Yalu they might cross it and invade China the Politburo agreed to intervene in Korea. Later, the Chinese claimed that US bombers had violated PRC national airspace on three separate occasions and attacked Chinese targets before China intervened. On 8 October 1950, Mao Zedong redesignated the PLA North East Frontier Force as the Chinese People's Volunteer Army (PVA). وفي سلسلة من الاجتماعات الطارئة التي استمرت في الفترة من 2-5 تشرين الاول / اكتوبر, ناقش القادة الصينيين ما اذا كان سيتم ارسال القوات الصينية الى كوريا. كانت هناك مقاومة كبيرة بين العديد من القادة, بمن فيهم كبار القادة العسكريين, لمواجهة الولايات المتحدة في كوريا. وقد ايد ماو بقوة التدخل, وكان تشو احد القادة الصينيين القليلة الذين دعمه بقوة. وبعد ان رفض لين شي بيو بادب عرض ماو لقيادة القوات الصينية في كوريا (في معرض الاشارة الى العلاج الطبي القادم), قرر ماو ان بينغ dehuai سيكون قائد القوات الصينية في كوريا بعد ان وافق بينغ على دعم موقف ماو. ثم طلب ماو من بينغ ان يتكلم لصالح التدخل الى بقية القادة الصينيين. بعد ان قدم بينغ القضية انه اذا قامت القوات الامريكية بغزو كوريا ووصلت الىيالوما قد يعبرها وغزو الصين, وافق المكتب السياسي على التدخل في كوريا. وفي وقت لاحق, ادعوا الصينيين ان قاذفات القنابل الامريكية قد هكا المجال الجوي الوطني للجمهورية الشعبية في ثلاث مناسبات منفصلة وه هاجم على اهداف صينية قبل تدخل الصين. وفي 8 تشرين الاول / اكتوبر 1950, قام ماو تسي تسي تسي في قوة الحدود الشمالية الشرقية بوصفها الجيش التطوعي الشعبي الصيني (pva). In einer Reihe von Notfall, die ab dem 2-5 Oktober dauerten, diskutierten chinesische Führer, ob sie chinesische Truppen nach Korea schicken sollen. Es gab beträchtliche Widerstände unter vielen Führern, darunter hochrangige Militär-Führer, um die USA in Korea zu konfrontieren. Mao unterstützte die Intervention stark, und Zhou war einer der wenigen chinesischen Führer, die ihn fest unterstützt haben. Nachdem Lin Biao das Angebot von Mao, die chinesischen Streitkräfte in Korea zu befehlen, höflich abgelehnt hat (zitiert seine medizinische Behandlung), entschied Mao, dass Peng * der Kommandant der chinesischen Streitkräfte in Korea sein würde, nachdem Peng zugestimmt hat, Mao 's Position zu unterstützen. Mao bat Peng, zu Gunsten der Intervention an den Rest der chinesischen Führer zu sprechen. Nachdem Peng den Fall gemacht hat, dass wenn US-Truppen Korea erobern und die Yalu erreicht haben, könnten sie es überqueren und China erobern, das Politbüro stimmte zu, in Korea einzugreifen. Später behaupteten die Chinesen, dass US-Bomber in drei separaten Fällen gegen den chinesischen Luftraum verstoßen und chinesische Ziele angegriffen haben, bevor China eingegriffen hat. Am 8 Oktober 1950 hat Mao Zedong die PLA North East Frontier Force als die chinesische People 's Volunteer Army (PVA) bezeichnet. En una serie de reuniones de emergencia que duró a partir del 2-5 de octubre, los líderes chinos debatieron si enviar tropas chinas a Corea. Hubo una considerable resistencia entre muchos líderes, incluidos los líderes militares superiores, para enfrentarse a los ee. uu. En Corea. Mao apoyó fuertemente la intervención, y zhou fue uno de los pocos líderes chinos que le apoyaron firmemente. Después de que lin biao rechazó cortésmente la oferta de mao para comandar las fuerzas chinas en Corea (citando su próximo tratamiento médico), Mao decidió que peng dehuai sería el comandante de las fuerzas chinas en Corea después de que peng accedió a apoyar la posición de mao. Mao entonces le pidió a peng que hablara a favor de la intervención al resto de los líderes chinos. Después de que peng hizo el caso de que si las tropas de ee. uu. Conquistaron Corea y llegaron al yalu podrían cruzar y invadir china el politburó accedió a intervenir en Corea. más tarde, los chinos afirmaron que los bombarderos estadounidenses habían violado el espacio aéreo nacional de china en tres ocasiones separadas y atacaron objetivos chinos antes de que china intervino. EL 8 de octubre de 1950, mao zedong redesignada el pla north east frontier force como el Ejército de voluntarios del pueblo Chino (pva). Trong một loạt các cuộc họp khẩn cấp kéo dài từ ngày 2-5 tháng 2-5, các nhà lãnh đạo Trung Quốc tranh luận có nên gửi quân Trung Quốc vào Hàn Quốc không. Có sự kháng cự đáng kể giữa nhiều nhà lãnh đạo, bao gồm các nhà lãnh đạo quân sự cấp cao, để đối đầu với Hoa Kỳ ở Hàn Quốc. Mao mạnh mẽ được hỗ trợ can thiệp, và Zhou là một trong số vài nhà lãnh đạo Trung Quốc đã ủng hộ anh ta. Sau khi Lin Bưu lịch sự từ chối lời đề nghị của Mao để chỉ huy lực lượng Trung Quốc tại Hàn Quốc (trích dẫn điều trị y tế sắp tới), Mao quyết định rằng Peng Dehuai sẽ là chỉ huy của lực lượng Trung Quốc ở Hàn Quốc sau khi Peng đồng ý ủng hộ vị trí của Mao. Mao sau đó yêu cầu Peng nói chuyện với sự can thiệp của các nhà lãnh đạo Trung Quốc. Sau khi Peng tạo ra trường hợp nếu quân đội Hoa Kỳ chinh phục Hàn Quốc và đạt được Áp lục, họ có thể vượt qua nó và xâm chiếm Trung Quốc Bộ Chính trị đã đồng ý can thiệp vào Hàn Quốc. Sau đó, người Trung Quốc khẳng định rằng những kẻ ném bom Mỹ đã vi phạm không phận quốc gia PRC trong ba dịp riêng biệt và tấn công mục tiêu Trung Quốc trước khi Trung Quốc can Vào ngày 8 tháng 8 năm 1950, Mao Trạch Đông đã thay đổi lực lượng biên giới PLA Bắc Đông như Trung Quốc Quân tình nguyện của Nhân dân (PVA). 在十月2-5日的一系列紧急会议中, 中国领导人辩论是否将中国军队送入韩国. 很多领导人, 包括高级军事领导人, 对美国在韩国的对抗有很大的阻力. 毛坚决支持干预, 周是几个坚定支持他的中国领导人之一. 林彪礼貌地拒绝毛在韩国指挥中国军队的提议(引用他即将到来的医疗)后, 毛在彭同意支持毛的立场后, 决定彭德怀将成为韩国军队的指挥官. 毛然后要求彭说出对中国领导人的干预. 彭做了一个案件, 如果美国军队征服了韩国并到达绿鸭, 他们可能会越过它并入侵中国, 政治局同意在韩国进行干预. 后来, 中国人声称, 美国轰炸机在三个不同的场合侵犯了中国国家领空, 并在中国干预之前攻击中国目标. 1950年十月8日, 毛泽东将解放军东北边境部队重新命名为中国人民 志愿 军队 (pva).
وفي عام 1884, قاد الكوريين اليابان في سيول انقلاب gapsin. ارتفعت التوترات بين الصين واليابان بعد ان تدخل الصين لقمع الانتفاضة. وقد وقع رئيس الوزراء الياباني ايتو hirobumi و لي هونج اتفاقية تيانجين, وهي اتفاقية لسحب القوات في نفس الوقت, ولكن الحرب الصينية اليابانية الاولى في عام 1895 كانت اهانة عسكرية. وقد اعترف معاهدة forio بال استقلال الكوري و تنازلت تايوان و ال الى اليابان. وقد تكون هذه الشروط اكثر قسوة, ولكن عندما هاجم المواطن الياباني وجرح لي هونج, فان احتجاج دولي قد العار على اليابانيين في تنقيحها. وقد نصت الاتفاق الاصلي على التخلي عن شبه جزيرة liaodong الى اليابان, ولكن روسيا, بتصاميمها الخاصة على الاقليم, الى جانب المانيا وفرنسا, في ما كان يعرف باسم التدخل الثلاثي, قد وضعت بنجاح ضغط على اليابانيين لترك شبه الجزيرة. In 1884, pro-Japanese Koreans in Seoul led the Gapsin Coup. Tensions between China and Japan rose after China intervened to suppress the uprising. Japanese Prime Minister Itō Hirobumi and Li Hongzhang signed the Convention of Tientsin, an agreement to withdraw troops simultaneously, but the First Sino-Japanese War of 1895 was a military humiliation. The Treaty of Shimonoseki recognized Korean independence and ceded Taiwan and the Pescadores to Japan. The terms might have been harsher, but when Japanese citizen attacked and wounded Li Hongzhang, an international outcry shamed the Japanese into revising them. The original agreement stipulated the cession of Liaodong Peninsula to Japan, but Russia, with its own designs on the territory, along with Germany and France, in what was known as the Triple Intervention, successfully put pressure on the Japanese to abandon the peninsula. Ende 1952 ging Eisenhower nach Korea und entdeckte eine militärische und politische Patt. Einmal im Büro, als die Chinesen eine Anhäufung im Kaesong-Heiligtum begannen, drohte er, die Kernenergie zu nutzen, wenn ein Waffenstillstand nicht abgeschlossen wurde. Sein früherer militärischer Ruf in Europa war effektiv mit den Chinesen. Der Nationale Sicherheitsrat, die Joint Chiefs of Staff, und das Strategic Air Command (SAC) haben detaillierte Pläne für den nuklearen Krieg gegen China ausgearbeitet. Mit dem Tod von Stalin Anfang März 1953 hat die russische Unterstützung für eine chinesische Hard-Line geschwächt und China beschlossen, in der Gefangenen-Ausgabe zu Kompromisse zu kommen. 1884 में, सियोल में प्रो-जापानी कोरियाई कोरियाई ने gapsin तख्तापलट का नेतृत्व किया । चीन और जापान के बीच तनाव चीन के बाद विद्रोह को दबाने के लिए हस्तक्षेप किया । जापानी प्रधानमंत्री जाइतो hirobumi और ली hongzhang ने क़्या के सम्मेलन पर हस्ताक्षर किए, एक साथ सैनिकों को वापस लेने के लिए एक समझौता, लेकिन 1895 का पहला चीन-जापानी युद्ध एक सैन्य अपमान था । shimonoseki की संधि ने कोरियाई स्वतंत्रता को मान्यता दी और ताइवान और जापान को जापान को सौंप दिया । यह नियम बहुत कठोर हो सकता था, लेकिन जब जापानी नागरिक ने हमला किया और घायल ली hongzhang, एक अंतरराष्ट्रीय हाहाकार ने जापानी को अधिक करने में शर्मसार कर दिया । मूल समझौते ने liaodong प्रायद्वीप के वल्कि को जापान के लिए निर्धारित किया, लेकिन रूस, क्षेत्र पर अपने खुद के डिजाइन के साथ, जर्मनी और फ्रांस के साथ, जो ट्रिपल हस्तक्षेप के रूप में जाना जाता था, सफलतापूर्वक प्रायद्वीप को छोड़ने के लिए जापानी पर दबाव डाला । En 1368, una revuelta china han conocido como la rebelión del turbante rojo derrocó a la dinastía yuan mongol en china. Zhu yuanzhang estableció entonces la dinastía Ming, gobernando como el emperador hongwu (R. 1368-1398). No está claro lo mucho que la primera corte ming entendió la guerra civil que está pasando en el tíbet entre las sectas religiosas rivales, pero el primer emperador estaba ansioso evita el mismo problema que el tíbet había causado para la dinastía tang. en lugar de reconocer al gobernante phagmodru, el emperador hongwu se puso de lado con el karmapa de la región de kham más cercana y el sureste de Tíbet, enviando enviados en el invierno de 1372-1373 para pedir al Yuan funcionarios para renovar sus títulos para la nueva corte ming. Im Jahr 1884 führten die pro-japanischen Koreaner in Seoul den Gapsin-Putsch. Die Spannungen zwischen China und Japan stiegen nach China, um den Aufstand zu unterdrücken. Der japanische Premierminister Itō Hirobumi und Li Hongzhang unterzeichneten das Übereinkommen von Tientsin, eine Vereinbarung, die Truppen gleichzeitig zurückzuziehen, aber der erste Japanisch-japanische Krieg von 1895 war eine militärische Demütigung. Der Vertrag von Shimonoseki hat die koreanische Unabhängigkeit anerkannt und Taiwan und die Pescadores nach Japan abgetreten. Die Begriffe könnten härter gewesen sein, aber als der japanische Bürger Li Hongzhang angegriffen und verwundet hat, beschämt ein internationaler Aufschrei die Japaner, sie zu überarbeiten. Die ursprüngliche Vereinbarung hat die Abtretung der Liaodong-Halbinsel nach Japan festgelegt, aber Russland, mit seinen eigenen Designs auf dem Gebiet, zusammen mit Deutschland und Frankreich, in dem, was als Triple Intervention bekannt war, setzte erfolgreich Druck auf die Japaner, um die Halbinsel zu verlassen. Menzies ने साल में सत्ता में आया था, ऑस्ट्रेलिया की कम्युनिस्ट पार्टी ने पिट खनिक के काम की शर्तों को सुधारने के लिए एक कोयला हड़ताल का नेतृत्व किया था । उसी साल जोसेफ स्टालिन के सोवियत संघ ने अपना पहला परमाणु बम विस्फोट किया, और माओ तुंग ने चीन में चीन की कम्युनिस्ट पार्टी का नेतृत्व किया; एक साल बाद कम्युनिस्ट उत्तर कोरिया द्वारा दक्षिण कोरिया का आक्रमण आया । विरोधी साम्यवाद 1950 और 1960 के दशक का एक महत्वपूर्ण राजनीतिक मुद्दा था । menzies दृढ़ता से कम्युनिस्ट विरोधी था; उसने कोरियाई युद्ध के लिए सैनिकों को प्रतिबद्ध किया और उस युद्ध के दौरान एक असफल जनमत संग्रह में ऑस्ट्रेलिया की कम्युनिस्ट पार्टी पर प्रतिबंध लगाने का प्रयास किया । लेबर पार्टी ने  ट्रेड यूनियन मूवमेंट पर कम्युनिस्ट पार्टी के प्रभाव के बारे में चिंता की, टूटे डेमोक्रेटिक लेबर पार्टी की नींव के लिए अग्रणी जिसकी प्राथमिकताओं ने उदार और देश पार्टियों का समर्थन किया । पूर्वी हान, जिसे बाद में हान के रूप में भी जाना जाता है, औपचारिक रूप से 5 अगस्त 25 को शुरू हुआ, जब लियू xiu हान के सम्राट गुआंगवू बन गया । वांग मंग के खिलाफ व्यापक विद्रोह के दौरान, गोगुरयेओ का राज्य हान के कोरियाई commanderies पर छापा मारने के लिए स्वतंत्र था; हान ने विज्ञापन 30. तक क्षेत्र पर अपना नियंत्रण नहीं दिया । वियतनाम की trưng बहनों ने विज्ञापन 40. में हान के खिलाफ विद्रोह किया । हान जनरल एमए युआन (डी. एड 49) ने विज्ञापन 42-43. वांग मांग के खिलाफ नवीनीकृत के खिलाफ एक अभियान में कुचल दिया, जो हान से बिछड़े थे जब तक उनके नेता बी (bǐ), एक प्रतिद्वंद्वी दावेदार अपने चचेरे भाई पुनू (pú nú) के खिलाफ सिंहासन, विज्ञापन 50. में एक सहायक जागीरदार के रूप में हान को प्रस्तुत किया गया था । इसने दो प्रतिद्वंद्वी दक्षिणी राज्य बनाया: दक्षिणी दक्षिणी के नेतृत्व में बीआई, हान का एक सहयोगी, और उत्तरी दक्षिणी के नेतृत्व में पुनू, एक हान का दुश्मन । Vào ngày 12 tháng 12 năm 1912, sau khi các cuộc đàm phán, Longyu đã phát hành một chỉ huy hoàng gia mang về sự thoái vị của con trai của hoàng đế Phu. Điều này đã kết thúc hơn 2,000 năm của Hoàng gia Trung Quốc và bắt đầu một thời kỳ không ổn định của lãnh chúa phe. Các hệ thống chính trị và kinh tế kết hợp với một lời chỉ trích rộng rãi của văn hóa Trung Quốc dẫn đến câu hỏi và nghi ngờ về tương lai. Trong những năm 1930, Đế chế Nhật Bản xâm chiếm Đông Bắc Trung Quốc và thành lập Manchukuo trong 1932, với Phu, như hoàng đế. Sau cuộc xâm lược của Liên Xô, Manchukuo sụp đổ vào năm 1945. Pocos chinos tuvieron alguna ilusiones sobre los diseños japoneses en china. con hambre de materias primas y presionado por una población en crecimiento, Japón inició la incautación de manchuria en septiembre de 1931 y estableció el emperador ex-Qing puyi como jefe del estado títere de manchukuo en 1932. Durante la guerra sino-Japonesa (1937-1945), la pérdida de manchuria, y su gran potencial para el desarrollo industrial y las industrias de la guerra, fue un golpe para la economía del kuomintang. La Liga de las naciones, establecida al final de la primera guerra mundial, fue incapaz de actuar ante el desafío japonés. Después de 1940, los conflictos entre el kuomintang y los comunistas se volvieron más frecuentes en las áreas no bajo el control japonés. los comunistas ampliaron su influencia dondequiera que las oportunidades se presentaron a través de organizaciones masivas, reformas administrativas, y las medidas de la reforma de la tierra y impuestos que favorecen a los campesinos, mientras que el kuomintang intentó neutralizar la propagación de la influencia comunista