ما الذي انفق جورج هدسون الوقت في جمع عندما لم يكن يعمل?
الحشرات
Modern DST was first proposed by the New Zealand entomologist George Hudson, whose shift-work job gave him leisure time to collect insects, and led him to value after-hours daylight. In 1895 he presented a paper to the Wellington Philosophical Society proposing a two-hour daylight-saving shift, and after considerable interest was expressed in Christchurch, he followed up in an 1898 paper. Many publications credit DST's proposal to the prominent English builder and outdoorsman William Willett, who independently conceived DST in 1905 during a pre-breakfast ride, when he observed with dismay how many Londoners slept through a large part of a summer's day. An avid golfer, he also disliked cutting short his round at dusk. His solution was to advance the clock during the summer months, a proposal he published two years later. The proposal was taken up by the Liberal Member of Parliament (MP) Robert Pearce, who introduced the first Daylight Saving Bill to the House of Commons on 12 February 1908. A select committee was set up to examine the issue, but Pearce's bill did not become law, and several other bills failed in the following years. Willett lobbied for the proposal in the UK until his death in 1915. وقد اقترح للمرة الاولى من قبل عالم الحشرات في نيوزيلندا جورج هدسون, الذي اعطاه عمل التحول وقت الفراغ لجمع الحشرات, و قادته الى قيمة ما بعد ساعات النهار. في عام 1895 قدم ورقة الى الجمعية الفلسفية في ويلنغتون تقترح فيها نقلة انقاذ في النهار لمدة ساعتين, وبعد ان تم التعبير عن اهتمام كبير في كرايستشير, تابع في ورقة 1898 وهناك العديد من المنشورات التي رصيد اقتراح ادارة التوقيت الصيفي للمبناء الانجليزي الشهير ويليام ويليام وليت, الذي صمم بشكل مستقل في عام 1905 خلال جولة ما قبل الفطور, عندما لاحظ مع الاستياء عدد سكان لندن الذين نام خلال جزء كبير من يوم الصيف. لاعب جولف متعطش, وقال انه ايضا يكره قطع جولته في الغسق. كان حلها هو النهوض بالساعة خلال اشهر الصيف, وهو اقتراح نشره بعد عامين. وقد نظر في هذا اقتراح عضو البرلمان الحر روبرت بيرس, الذي قدم اول مشروع قانون انقاذ ضوء النهار الى مجلس العموم في 12 شباط / فبراير 1908., تم انشاء لجنة مختارة لدراسة هذه المسالة. ولكن مشروع قانون بيرس لم يصبح قانونا, والعديد من الفواتير الاخرى فشلت في السنوات التالية. وليتت ضغط من اجل اقتراح في المملكة المتحدة حتى وفاته في عام 1915. Moderne DST wurde erstmals vom neuseeländischen Entomologe George Hudson vorgeschlagen, dessen Schichtarbeit ihm Freizeit gab, um Insekten zu sammeln, und führte ihn zu einem Wert nach dem Tageslicht. Im Jahr 1895 präsentierte er ein Papier an die Wellington Philosophical Society, die eine zwei-Stunden-Tageslicht-Schicht vorschlug, und nachdem ein großes Interesse in Christchurch geäußert wurde, folgte er in einem 1898 er Papier. Viele Publikationen haben den Vorschlag von DST an den prominenten englischen Baumeister und Naturbursche William Willett, der im Jahr 1905 während einer Pre-Breakfast-Fahrt unabhängig von der DST konzipiert wurde, als er mit Bestürzung beobachtet hat, wie viele Londoner durch einen großen Teil eines Sommers geschlafen haben. Ein begeisterter Golfer, er hat es auch nicht getan, kurz seine Runde in der Dämmerung zu schneiden. Seine Lösung war es, die Uhr in den Sommermonaten zu voranbringen, einen Vorschlag, den er zwei Jahre später veröffentlicht hat. Der Vorschlag wurde von dem liberalen Mitglied des Parlaments (MP) Robert Pearce aufgenommen, der am 12 Februar 1908. das erste Tageslicht-Bill an das House of Commons einführte. Ein Select Committee wurde eingerichtet, um das Problem zu untersuchen., aber die Rechnung von Pearce wurde nicht Gesetz, und mehrere andere Rechnungen scheiterten in den folgenden Jahren. Willett hat sich für den Vorschlag im Vereinigten Königreich bis zu seinem Tod im Jahr 1915. eingesetzt. Modern dst fue propuesto por primera vez por el entomólogo de Nueva Zelanda George Hudson, cuyo trabajo de trabajo de turno le dio tiempo de ocio para recoger insectos, y lo llevó a valorar la luz del día después de las horas. En 1895 presentó un papel a la sociedad filosófica de wellington proponiendo un cambio de 1898 horas de horario de luz, y después de un gran interés se expresó en christchurch, siguió en un papel de 1898 muchas publicaciones crédito a la propuesta de dst para el prominente constructor inglés y campista William Willett, quien concibió de manera independiente dst en 1905 durante un viaje pre-Desayuno, cuando observó con consternación cuántos londinenses dormían a través de una gran parte de un día de verano. un ávido golfista, también le gustó cortar su ronda al atardecer. Su solución era adelantar el reloj durante los meses de verano, una propuesta que publicó dos años más tarde. La propuesta fue tomada por el miembro liberal del Parlamento (MP) Robert pearce, quien presentó el primer proyecto de ley de ahorro de luz a la cámara de los bienes comunes el 12 de febrero de 1908. Se estableció un comité selecto para examinar el problema, pero el proyecto de ley de pearce no se hizo ley, y varias otras facturas fallaron en los años siguientes. Willett presionó para la propuesta en el reino unido hasta su muerte en 1915. आधुनिक dst को पहली बार न्यूजीलैंड कीटविज्ञानी जॉर्ज हडसन द्वारा प्रस्तावित किया गया था, जिसकी शिफ्ट-काम नौकरी ने उसे कीड़ों को इकट्ठा करने के लिए फुरसत का समय दिया, और उसे दिन के बाद के बाद मूल्य पर ले जाया गया । 1895 में उन्होंने वेलिंगटन दार्शनिक समाज के लिए एक कागज प्रस्तुत किया, जो एक दो घंटे की डेलाइट सेविंग शिफ्ट का प्रस्ताव था, और काफी ब्याज के बाद क्राइस्टचर्च में व्यक्त किया गया था, वह एक 1898 पेपर में फॉलो किया । कई प्रकाशन क्रेडिट dst के प्रमुख अंग्रेजी निर्माता और outdoorsman विलियम विल्लेट के लिए प्रस्ताव है, जो 1905 में एक पूर्व नाश्ते की सवारी के दौरान स्वतंत्र रूप से गर्भवती हो गए थे, जब उन्होंने निराशा के साथ देखा कि कितने लंदन गर्मियों के दिन के एक बड़े हिस्से के माध्यम से सो गए । एक शौकीन गोल्फर, वह भी शाम को अपने दौर को कम करना नापसंद करता था । उसका समाधान गर्मियों के महीनों के दौरान घड़ी को आगे बढ़ाने के लिए था, एक प्रस्ताव जो उसने दो साल बाद प्रकाशित किया था । यह प्रस्ताव संसद के उदार सदस्य (सांसद) रॉबर्ट पियर्स द्वारा लिया गया था, जिसने 12 फरवरी 1908. को पहली डेलाइट बचत बिल को कॉमन्स के सदन में पेश किया था । एक चयन समिति इस मुद्दे की जांच करने के लिए तैयार की गई थी, लेकिन पियर्स का बिल कानून नहीं बन गया, और कई अन्य बिल निम्नलिखित वर्षों में विफल रहे । विल्लेट ने 1915. में अपनी मौत तक ब्रिटेन में प्रस्ताव के लिए पैरवी की । DST hiện đại được đề xuất đầu tiên bởi nhà côn trùng New Zealand George Hudson, công việc làm việc của người đã cho anh ấy thời gian giải trí để thu thập côn trùng, và dẫn anh ấy đến giá trị sau-giờ ban ngày. Năm 1895, ông đã trình bày một tờ giấy cho xã hội Wellington học đề nghị một ca tiết kiệm ánh sáng 1898 giờ, và sau khi quan tâm đáng kể được thể hiện ở Christchurch, ông đã theo dõi trong một tờ giấy 1898 Nhiều ấn phẩm tín dụng của DST dành cho người xây dựng tiếng Anh nổi tiếng và outdoorsman William Willett, người độc lập thụ thai DST vào năm 1905 trong một chuyến đi ăn sáng trước khi anh ta quan sát với sự kinh hoàng có bao nhiêu Londoners ngủ qua một phần lớn của một ngày mùa hè. Một tay chơi golf avid, anh ấy cũng không thích cắt ngắn vòng của mình lúc hoàng hôn. Giải pháp của anh ấy là tiến hành đồng hồ trong những tháng hè, một lời đề nghị anh ấy đã xuất bản hai năm sau. Lời đề nghị được đưa lên bởi thành viên tự do của Quốc hội (MP) Robert Pierce, người giới thiệu hóa đơn tiết kiệm ban ngày đầu tiên cho nhà của Commons vào ngày 12 tháng 1908. năm 1908. Một ủy ban được thiết lập để kiểm tra vấn đề nhưng hóa đơn của Pierce không trở thành luật, và một số hóa đơn khác đã thất bại trong những năm sau. Willett vận động cho đề xuất ở Anh cho đến khi anh ta chết vào năm 1915. 现代dst是由新西兰昆虫学家乔治·哈德逊提出的, 他的轮班工作给了他闲暇时间收集昆虫, 并带领他在白天的白天价值. 1895年, 他向惠灵顿哲学协会提交了一份文件, 提出了一个两小时的日光拯救转变, 在基督城表达了相当大的兴趣后, 他在1898年的一份论文中很多出版物信贷dst对著名的英国建筑师和户外william willett的建议, 他在一个早餐前的骑行中独立受孕了1905年, 当时他沮丧地观察到有多少伦敦人在夏天的大部分时间里睡了. 一个狂热的高尔夫球手, 他也不喜欢在黄昏时剪短他的圆. 他的解决办法是在夏季期间推进时钟, 这是他两年后出版的一项提案. 这项提案是由自由议员(mp) 罗 伯 特 · 皮 尔 斯提出的, 他于1908. 年二月12日向下议院介绍了第一个日光储蓄法案. 一个专责委员会已成立, 以审查这个问题. 但皮尔斯的法案并没有成为法律, 几个其他的法案在接下来的几年都失败了. willett为英国的提案游说, 直到他在1915. 年去世.
1920世纪1920年代, 多达五个乐队在巡回演出. 詹金斯孤儿院乐队在西奥多·罗斯福总统和威廉·塔夫脱总统的首次游行中发挥了作用, 并乐队还在百老汇播放了dubose和dorothy heyward的[发挥], 这是他们的同名小说的舞台版本. 这个故事位于查尔斯顿, 并以格勒社区为特色. heywards坚持雇用真正的詹金斯孤儿院乐队在舞台上描绘自己. 只有几年后, dubose heyward与george和ira盖合作, 把他的小说变成了现在著名的歌剧, 鲷和贝丝(所以被命名为将它与游戏区分开来). 乔治·格什温和海沃德在查尔斯顿外面的愚蠢海滩上度过了1934 年 夏天, 这是格什温所称鲷和贝丝被认为是伟大的美国歌剧[需要的引用]并被广泛执行. एक ही सम्मेलन में, मार्शल sahlins ने मूल समृद्ध समाज पर एक कागज का हकदार, नोट प्रस्तुत किया, जिसमें उन्होंने हंटर-- के लोकप्रिय दृश्य को एकल, गरीब, गंदा, पशु और छोटा के रूप में चुनौती दी, क्योंकि थॉमस होब्स ने इसे 1651. में डाल दिया था । sahlins के अनुसार, ethnographic डेटा ने संकेत दिया कि हंटर-- ने बहुत कम समय तक काम किया और औद्योगिक समाज के विशिष्ट सदस्यों की तुलना में अधिक फुरसत का आनंद लिया, और वे अभी भी अच्छी तरह से खा गए उनकी समृद्धि इस विचार से आई कि वे भौतिक अर्थों में बहुत कम से संतुष्ट थे । बाद में, 1996 में, रॉस sackett ने बहुरूपता टेस्ट sahlin के दृश्य के लिए दो अलग-अलग मेटा-विश्लेषण किए । इन अध्ययनों में से पहली बार 102 बार-आवंटन अध्ययन देखा गया, और दूसरी ने 207 ऊर्जा-व्यय अध्ययन का विश्लेषण किया । sackett ने पाया कि फोर्जिंग और बागवानी समाजों में वयस्कों के काम, औसतन, एक दिन में लगभग 6.5 घंटे, जहां कृषि और औद्योगिक समाजों में लोग औसतन 8.8 घंटे में काम करते हैं. 在同一次会议上, 马歇尔· sahlins提出了一份题为原始 富裕 社会的论文, 他在这篇文章中挑战了猎人-采集者的生活, 作为孤独, 可怜, 恶心, 野蛮和短暂, 托马斯·霍布斯在根据sahlins, 人种学数据表明, 狩猎采集者工作的时间远远少于工业社会的典型成员, 他们仍然吃得很好. 他们的富裕来自于他们对物质意义上很少满意的想法. 后来, 在1996年, ross sackett进行了两个不同的元分析, 以实证测试sahlin的观点. 第一个研究研究了102个时间分配研究, 第二个研究分析了207个能源支出研究. sackett发现, 在觅食和园艺社会的成年人平均每天工作6.5小时, 在农业和工业社会的人平均每天工作8.8小时. 在开始他担任大学主席的几个月内, 艾森豪威尔被要求建议美国国防部长詹姆斯·福莱斯特统一武装服务. 约个月后, 他成为华盛顿联合参谋长的非正式主席. 两个月后, 他生病了, 他在奥古斯塔国家高尔夫具乐部度过了一个多月. 他在五月中旬回到了纽约的帖子, 在七月 1949 日, 在一个为期两个月的假期中离开了国家. 因为美国议会已经开始塑造, 他在1950年中期至1950年底在该国各地旅行, 建立了来自一个校友会的哥伦比亚同事的财政支持. At the same conference, Marshall Sahlins presented a paper entitled, "Notes on the Original Affluent Society", in which he challenged the popular view of hunter-gatherers lives as "solitary, poor, nasty, brutish and short," as Thomas Hobbes had put it in 1651. According to Sahlins, ethnographic data indicated that hunter-gatherers worked far fewer hours and enjoyed more leisure than typical members of industrial society, and they still ate well. Their "affluence" came from the idea that they were satisfied with very little in the material sense. Later, in 1996, Ross Sackett performed two distinct meta-analyses to empirically test Sahlin's view. The first of these studies looked at 102 time-allocation studies, and the second one analyzed 207 energy-expenditure studies. Sackett found that adults in foraging and horticultural societies work, on average, about 6.5 hours a day, where as people in agricultural and industrial societies work on average 8.8 hours a day. Tại cùng một hội nghị, Marshall Sahlins đã trình bày một tờ giấy có quyền, ghi chú trên xã hội Affluent gốc, trong đó anh thách thức quan điểm phổ biến của những người săn thợ săn sống như cô đơn, nghèo khổ, xấu xa, tàn bạo và ngắn ngủi, khi Thomas Hobbes đã đặt nó vào năm 1651. Theo Sahlins, dữ liệu ethnographic chỉ ra rằng những người săn thợ săn đã làm việc xa ít giờ hơn và tận hưởng nhiều giải trí hơn các thành viên đặc trưng của xã hội công nghiệp, và họ vẫn ăn ngon. túc của họ đến từ ý tưởng rằng họ đã hài lòng với rất ít trong ý nghĩa vật chất. Sau đó, vào năm 1996, Ross Sackett đã thực hiện hai meta-phân tích khác nhau để kiểm tra kỹ năng kiểm tra của Sahlin. Những nghiên cứu đầu tiên của những nghiên cứu này nhìn vào 102 nghiên cứu phân bổ thời gian, và người thứ hai phân tích 207 nghiên cứu chi phí năng lượng. Sackett tìm thấy người lớn trong việc tìm kiếm và làm việc xã hội, trung bình, khoảng 6.5 giờ mỗi ngày, nơi mà người dân trong ngành nông nghiệp và công nghiệp làm việc trung bình 8.8 giờ mỗi ngày. Auf der gleichen Konferenz präsentierte Marshall Sahlins ein Papier mit dem Titel, Notizen zur Original-Wohlhabende-Gesellschaft, in der er den beliebten Blick auf Jäger-Sammler-Leben als Einzelhaft, arm, fies, brutal und kurz, wie Thomas Hobbes es 1651. gestellt hatte, herausgefordert hat. Laut Sahlins zeigten ethnographischen Daten, dass Jäger-Sammler weit weniger Stunden arbeiteten und mehr Freizeit genossen haben als typische Mitglieder der industriellen Gesellschaft, und sie haben immer noch gut gegessen. Ihr Wohlstand kam von der Idee, dass sie mit sehr wenig im materiellen Sinn zufrieden waren. Später, im Jahr 1996, führte Ross Sackett zwei verschiedene Meta-Analysen durch, um die Ansicht von Sahlin empirisch zu testen. Der erste dieser Studien untersuchte 102 Zeit, und der zweite analysierte 207 Energie-Studien. Sackett hat herausgefunden, dass Erwachsene in der Futtersuche-und Gartenbau durchschnittlich etwa 6.5 Stunden am Tag arbeiten, wo die Menschen in landwirtschaftlichen und industriellen Gesellschaften durchschnittlich 8.8 Stunden am Tag arbeiten. 费曼在1965. 年的这个时候被选为皇家社会(·)的外国成员, 在1960年代初, 费曼在加州理工大学的同时, 通过多个主要项目的工作, 包括一个请求, 累死了自己, 来整理本科生的教学. 经过三年的致力于这项任务, 他制作了一系列讲座, 最终成为了费曼物理讲座. 他想要一张撒满粉的照片, 在书的开头展示振动模式. 对于从图像中可以做到的毒品和摇滚的联系, 出版商把封面换成了纯红色, 虽然其中包括了他在前言中打鼓的照片. 费曼关于物理的讲座占领了两个物理学家罗伯特· b. 礼顿和马修·金沙, 作为兼职的共同作者几年. 虽然这些书没有被大多数大学采用为教科书, 但他们继续卖得很好, 因为他们提供了对物理的深刻理解. 他的许多讲座和杂项会谈都变成了其他书籍, 包括物理 法 的 性质, qed : 奇怪 的 光 和 物质 理论, 统计力学, 引力讲座和费曼在计算上的讲座. في غضون اشهر من بداية فترة ولايته رئيسا للجامعة, طلب من ايزنهاور ان ينصح وزير الدفاع الامريكي جيمسانتوم بشان توحيد الخدمات المسلحة. بعد حوالي ستة اشهر من تعيينه, اصبح الرئيس غير الرسمي لرئيس الاركان المشتركة في واشنطن. بعد شهرين سقط مريضا, وقضى اكثر من شهر في الشفاء في نادي اوغستا الوطني للغولف. عاد الى منصبه في نيويورك في منتصف ايار / مايو, وفي تموز / يوليه 1949 اخذ اجازة لمدة شهرين خارج الولاية. وبما ان الجمعية الامريكية بدات في اتخاذ شكلها, سافر في جميع انحاء البلاد خلال منتصف الى اواخر عام 1950, وبناء الدعم المالي من شركاء كولومبيا, وهي جمعية الخريجين. Theo đuổi sự cố cao cấp, West đã nghỉ ngơi một cách ngắn gọn từ âm nhạc và ném mình vào thời trang, chỉ để lỗ trong Hawaii trong vài tháng tới viết và ghi lại album tiếp theo của anh ấy. Nhập các nhà sản xuất và nghệ sĩ yêu thích của anh ta để làm việc và truyền cảm hứng cho việc ghi âm của anh ta, West giữ kỹ sư sau bảng 24 giờ mỗi ngày và ngủ chỉ trong increments. Noah Callahan-Bever, một nhà văn cho phức tạp, đã được giới thiệu trong các phiên và mô tả không khí công cộng như vậy: Với những bài hát phù hợp và đúng album, anh ấy có thể vượt qua bất kỳ và tất cả các tranh cãi, và chúng tôi ở đây để đóng góp, thử thách, và truyền cảm hứng. Một đa dạng nghệ sĩ đóng góp cho dự án, bao gồm các bạn thân Jay-Z, Kid Cudi và Pusha T, cũng như sự hợp tác trong tường, chẳng hạn như với Justin Vernon của Bon Iver.