من كتب الكلمات الاصلية الى مسيرة النصر في نوتردام?
جون ف. شي
The "Notre Dame Victory March" is the fight song for the University of Notre Dame. It was written by two brothers who were Notre Dame graduates. The Rev. Michael J. Shea, a 1904 graduate, wrote the music, and his brother, John F. Shea, who earned degrees in 1906 and 1908, wrote the original lyrics. The lyrics were revised in the 1920s; it first appeared under the copyright of the University of Notre Dame in 1928. The chorus is, "Cheer cheer for old Notre Dame, wake up the echos cheering her name. Send a volley cheer on high, shake down the thunder from the sky! What though the odds be great or small, old Notre Dame will win over all. While her loyal sons are marching, onward to victory!" مسيرة النصر في نوتردام هي اغنية القتال من اجل جامعة نوتردام. كتبت بواسطة اثنين من الاخوة الذين كانوا خريجي نوتردام. الكاهن. مايكل جي. شي, خريج عام 1904, كتب الموسيقى, و اخيه, جون ف. (شي), الذي حصل على درجات في 1906 و 1908, كتب الكلمات الاصلية. تم تنقيح كلمات الكلمات في 1920 s ؛ و ظهرت لاول مرة تحت حقوق الطبع وال الطبع من جامعة نوتردام في عام 1928., وهي, التشجيع ل نوتردام القديمة, استيقظ ال echos وهي تشجع اسمها. ارسل البهجة الى الاعلى, و هز الرعد من السماء! ماذا لو كانت الاحتمالات كبيرة او صغيرة, فان نوتردام القديمة ستفوز على كل شيء. في حين ان ابنائها الاوفياء يسيرون, الى الامام الى النصر! Der Notre Dame Sieg März ist der Kampf-Song für die Universität von Notre Dame. Es wurde von zwei Brüdern geschrieben, die Notre-Dame-Absolventen waren. Der tww. Michael J. Shea, ein 1904 Absolvent, schrieb die Musik, und sein Bruder, John F. Shea, der 1906 und 1908 Grad verdient hat, hat die Original-Texte geschrieben. Die Texte wurden in den 1920 er Jahren überarbeitet; es erschien erstmals unter dem Copyright der Universität Notre Dame im Jahr 1928. Der Refrain ist, Jubel-Jubel für die alte Notre Dame, wecken sie die Echos, die ihren Namen jubeln. Schickt einen Volley-Jubel auf hoch, schüttelt den Donner vom Himmel! Was obwohl die Chancen groß oder klein sind, die alte Notre Dame wird über alle gewinnen. Während ihre treuen Söhne marschieren, weiter zum Sieg! La marcha de la victoria de notre dame es la canción de lucha para la universidad de Notre Dame. fue escrito por dos hermanos que fueron graduados de Notre Dame. El Reverendo. Michael J. Shea, un graduado de 1904, escribió la música, y su hermano, John F. Shea, que ganó grados en 1906 y 1908, escribió la letra original. las letras fueron revisadas en la década de 1920; apareció por primera vez bajo los derechos de autor de la universidad de notre dame en 1928. El coro es, animo animo por la vieja notre dame, despierta los echos animando su nombre. Envía una alegría de volley en alto, sacude el trueno desde el cielo! Qué aunque las probabilidades sean grandes o pequeñas, la vieja notre dame va a ganar sobre todo. Mientras que sus hijos leales están marchando, adelante a la victoria! नोट्रे डेम विजय मार्च नोट्रे डेम विश्वविद्यालय के लिए लड़ाई गीत है । यह दो भाइयों द्वारा लिखा गया था जो नोट्रे डेम स्नातक थे । द रेव. माइकल जे. शिया, एक 1904 स्नातक, संगीत लिखा, और उसके भाई, जॉन एफ. शिया, जिसने 1906 और 1908 में डिग्री अर्जित की, मूल गीत लिखे । गीत 1920 के दशक में संशोधित किए गए थे; यह पहली बार 1928. में नोट्रे डेम विश्वविद्यालय के कॉपीराइट के तहत दिखाई दिया था । कोरस है, पुराने नोट्रे डेम के लिए चीयर चीयर, जगा को अपने नाम की जयकार करते हुए । उच्च पर एक वॉली चीयर भेजें, आकाश से गरज को हिला दें! क्या हालांकि बाधाओं को महान या छोटा किया जाता है, पुराने नोट्रे डेम सभी पर जीत जाएगा । जबकि उसके वफादार बेटे मुक़ाबला कर रहे हैं, जीत के लिए आगे! Nhà thờ Notre Dame Victory tháng Ba là bài hát chiến đấu cho Đại học Notre Dame. Nó được viết bởi hai người anh em là những người tốt nghiệp Notre Dame. Mục sư. Michael J. Shea, một tốt nghiệp 1904, đã viết nhạc, và anh trai của anh ta, John F. Shea, người đã kiếm được độ trong năm 1906 và 1908, đã viết lời bài hát gốc. Lời bài hát đã được sửa đổi trong những năm 1920; nó xuất hiện đầu tiên dưới bản quyền của trường đại học Notre Dame năm 1928. điệp khúc là, cổ vũ cổ vũ cho Notre Dame già, thức dậy cái cổ vũ tên của cô ấy. Gửi một cục mỡ cổ vũ trên cao, lắc xuống sấm sét từ bầu trời! Mặc dù tỷ lệ tuyệt vời hay nhỏ bé, Notre Dame sẽ giành chiến thắng trên tất cả mọi người. Trong khi các con trai trung thành của cô ấy đang diễu hành, tiến tới chiến thắng!
根据传统, 维吉尔大约在公元前19年前往希腊, 以修改aeneid. 在雅典会见奥古斯都并决定回家后, 维吉尔在斯附近的一个小镇上遇到了发烧19年九月21日, 维吉尔通过船穿越意大利, 因疾病而减弱. 奥古斯都下令维吉尔的文学执行者, 卢路斯·抑鲁弗斯和plotius tucca, 无视维吉尔自己的愿望, 即这 首 诗 被 烧毁, 而是以尽可能少的因此, 存在的aeneid的文本可能包含维吉尔计划在出版前纠正的错误. 然而, 唯一明显的不完美是几句不能完成的诗句(即不是一条完整的dactylic边). 一些学者认为, 维吉尔故意留下这些不完整的线, 以产生戏剧性的效果. 其他所谓的不完善也受到学术辩论. Publius Vergilius Maro (Classical Latin: [ˈpuː.blɪ.ʊs wɛrˈɡɪ.lɪ.ʊs ˈma.roː]; October 15, 70 BC – September 21, 19 BC), usually called Virgil or Vergil /ˈvɜːrdʒᵻl/ in English, was an ancient Roman poet of the Augustan period. He is known for three major works of Latin literature, the Eclogues (or Bucolics), the Georgics, and the epic Aeneid. A number of minor poems, collected in the Appendix Vergiliana, are sometimes attributed to him. According to the tradition, Virgil traveled to Greece in about 19 BC to revise the Aeneid. After meeting Augustus in Athens and deciding to return home, Virgil caught a fever while visiting a town near Megara. After crossing to Italy by ship, weakened with disease, Virgil died in Brundisium harbor on September 21, 19 BC. Augustus ordered Virgil's literary executors, Lucius Varius Rufus and Plotius Tucca, to disregard Virgil's own wish that the poem be burned, instead ordering it published with as few editorial changes as possible. As a result, the text of the Aeneid that exists may contain faults which Virgil was planning to correct before publication. However, the only obvious imperfections are a few lines of verse that are metrically unfinished (i.e. not a complete line of dactylic hexameter). Some scholars have argued that Virgil deliberately left these metrically incomplete lines for dramatic effect. Other alleged imperfections are subject to scholarly debate. شهادات من الجمل الهولندية القديمة نادرة جدا. اقدم واحد سجل لاول مرة تم العثور عليه في قانون السالي. من هذه وثيقة الفرنجة التي كتبت حوالي 510 اقدم جملة تم التعرف عليها على انها الهولندية: maltho هذا afrio ليتو (اقول لك, انا حر انت, عبد) تستخدم لتحرير a عبد. جزء قديم اخر من الهولندية هو الارشادي flot aftar themo themo (سمكة كانت تسبح في الماء). اقدم نص هولندية اكبر تم حفظها هو عهد اوت تريخ التعميد (776-800) ابتداء من forsachistu diobolae [...] ec forsacho diabolae (هل تتخلى عن الشيطان? [...] انا اتخلى عن الشيطان). ربما اشهر جملة hebban olla vogala nestas hagunnan, hinase hic enda تو, وات unbidan نحن نو (كل الطيور بدات في صنعاعش, الا انا و انت, ماذا ننتظر), هو تاريخ حوالي عام 1100, مكتوب بواسطة راهب الفل في دير في روتشستر, انجلترا. Die Belege der alten niederländischen Sätze sind extrem selten. Der älteste, der zuerst aufgenommen wurde, wurde im Salic-Gesetz gefunden. Aus diesem fränkischen Dokument, das um 510 geschrieben wurde, wurde der älteste Satz als Niederlädisch identifiziert: Maltho Thi afrio Lito (ich sage dir, ich frei dich, Leibeigene) verwendet, um eine Leibeigene zu befreien. Ein weiteres altes Fragment von Niederlädisch ist Visc flot aftar Vorwahluhr uuatare (ein Fisch war im Wasser schwimmen). Der älteste erhaltene größere niederländische Text ist das Utrecht-Taufe (776-800) beginnend mit Forsachistu diobolae [...] EC forsacho diabolae (verlasst ihr den Teufel? [...] ich verlasse den Teufel). Wahrscheinlich der berühmteste Satz Hebban olla vogala nestas hagunnan, hinase hic enda tu, was unbidan wir nu (alle Vögel haben angefangen, Nester zu machen, außer ich und du, worauf warten wir), ist um das Jahr 1100 datiert, geschrieben von einem flämischen Mönch in einem Kloster in Rochester, England. Attestations of Old Dutch sentences are extremely rare. The oldest one first recorded has been found in the Salic law. From this Frankish document written around 510 the oldest sentence has been identified as Dutch: Maltho thi afrio lito (I say to you, I free you, serf) used to free a serf. Another old fragment of Dutch is Visc flot aftar themo uuatare (A fish was swimming in the water). The oldest conserved larger Dutch text is the Utrecht baptismal vow (776-800) starting with Forsachistu diobolae [...] ec forsacho diabolae (Do you forsake the devil? [...] I forsake the devil). Probably the most famous sentence Hebban olla vogala nestas hagunnan, hinase hic enda tu, wat unbidan we nu (All birds have started making nests, except me and you, what are we waiting for), is dated around the year 1100, written by a Flemish monk in a convent in Rochester, England. Following the 1914–15 edition, the competition was suspended due to the First World War, and didn't resume until 1919–20. The 1922–23 competition saw the first final to be played in the newly opened Wembley Stadium (known at the time as the Empire Stadium). Due to the outbreak of World War II, the competition wasn't played between the 1938–39 and 1945–46 editions. Due to the wartime breaks, the competition didn't celebrate its centenary year until 1980–81; fittingly the final featured a goal by Ricky Villa which was later voted the greatest goal ever scored at Wembley Stadium, but has since been replaced by Steven Gerrard. सितंबर 1940 में मार्सेल weinum द्वारा नेतृत्व किया गया पहला alsatian प्रतिरोध आंदोलन जिसे ला मुख्य के (काला हाथ) बनाया गया था । यह 14 से 18 वर्ष की उम्र में 25 युवा पुरुषों के समूह द्वारा रचित किया गया था जिन्होंने जर्मन व्यवसाय के खिलाफ कई हमलों का नेतृत्व किया था । हिटलर के आदेश के तहत सीधे ब्यूजोलैस के सर्वोच्च कमांडर रॉबर्ट वैगनर के हमले के साथ कार्रवाई समाप्त हो गई । मार्च 1942 में, मार्सेल weinum को गेस्टापो द्वारा मुकदमा किया गया था और 1942 वर्ष की उम्र में कटवाया, जर्मनी में 18 वर्ष की उम्र में काटा गया था । उसके अंतिम शब्द होंगे: अगर मुझे मरना है, तो मैं मर जाऊंगा लेकिन एक शुद्ध दिल के साथ । 1943 से शहर को सहयोगी विमान द्वारा बमबारी कर दी गई थी । जबकि प्रथम विश्व युद्ध ने विशेष रूप से शहर को क्षतिग्रस्त नहीं किया था, एंग्लो-अमेरिकी बमबारी ने छापे में व्यापक विनाश किया था, जिसमें कम से कम एक गलती से बाहर किया गया था । अगस्त 1944 में, पुराने शहर में कई इमारतों को बम से क्षतिग्रस्त कर दिया गया, विशेष रूप से पैलेस रोहन, पुराने कस्टम्स हाउस (ancienne douane) और कैथेड्रल । 23 नवंबर 1944 पर, शहर को आधिकारिक तौर पर सामान्य leclerc के तहत 2 वें फ्रेंच बख्तरबंद डिवीजन द्वारा मुक्त किया गया था । kufra के निर्णायक कब्जा के बाद उसने अपने सैनिकों के साथ जो शपथ ली वह हासिल की । kufra की शपथ के साथ, उन्होंने तब तक लड़ाई जारी रखने की कसम खाई जब तक कि फ्रांसीसी ध्वज स्ट्रासबर्ग के कैथेड्रल के ऊपर नहीं उड़ गया । Theo truyền thống, Virgil đã đi đến Hy Lạp khoảng 19 TCN để sửa lại Aeneas. Sau khi gặp Augustus ở Athens và quyết định trở về nhà, Virgil đã bị sốt khi ghé thăm một thị trấn gần Megara. Sau khi vượt qua Ý bằng tàu, suy nhược với bệnh tật, Virgil đã chết ở Brundisium cảng vào ngày 21 tháng 21 năm 19 TCN. Augustus đặt hàng cho Virgil ' s văn học chúc, Lucius Varius Rufus và Plotius Tucca, để coi thường ước nguyện của riêng Virgil rằng bài thơ bị đốt cháy, thay vào đó đặt hàng nó được công bố với như là một số bài viết thay đổi càng tốt. Như một kết quả, văn bản của Aeneas tồn tại có thể chứa lỗi mà Virgil đang định sửa trước khi xuất bản. Tuy nhiên, những khuyết điểm rõ ràng duy nhất là một vài dòng câu thơ được hoàn thành chưa hoàn thành (tức là không phải là một dòng hoàn toàn của dactylic hexameter). Một số học giả đã tranh luận rằng Virgil cố tình để lại những đường dây không hoàn hảo này cho hiệu ứng kịch tính. Các khuyết điểm khác được cho là chủ đề để tranh luận về các cuộc tranh luận. Other notable Old Etonians include scientists Robert Boyle, John Maynard Smith, J. B. S. Haldane, Stephen Wolfram and the 2012 Nobel Prize in Physiology or Medicine winner, John Gurdon; Beau Brummell; economists John Maynard Keynes and Richard Layard; Antarctic explorer Lawrence Oates; politician Alan Clark; entrepreneur, charity organiser and partner of Adele, Simon Konecki; cricket commentator Henry Blofeld; explorer Sir Ranulph Fiennes; adventurer Bear Grylls; composers Thomas Arne, George Butterworth, Roger Quilter, Frederick Septimus Kelly, Donald Tovey, Thomas Dunhill, Lord Berners, Victor Hely-Hutchinson, and Peter Warlock (Philip Heseltine); Hubert Parry, who wrote the song Jerusalem and the coronation anthem I was glad; and musicians Frank Turner and Humphrey Lyttelton.