اصبح نطاق التاثير السياسي المعروف جيدا بعد نشر ماذا?
مذكراتها ورسائلها
Victoria was physically unprepossessing—she was stout, dowdy and no more than five feet tall—but she succeeded in projecting a grand image. She experienced unpopularity during the first years of her widowhood, but was well liked during the 1880s and 1890s, when she embodied the empire as a benevolent matriarchal figure. Only after the release of her diary and letters did the extent of her political influence become known to the wider public. Biographies of Victoria written before much of the primary material became available, such as Lytton Strachey's Queen Victoria of 1921, are now considered out of date. The biographies written by Elizabeth Longford and Cecil Woodham-Smith, in 1964 and 1972 respectively, are still widely admired. They, and others, conclude that as a person Victoria was emotional, obstinate, honest, and straight-talking. فيكتوريا كانت جذاب جسديا - لقد كانت ستوتة, دودي و لا اكثر من خمسة اقدام - لكنها نجحت في تصوير صورة كبيرة. شهدت الشعبية خلال السنوات الاولى منرملكها, لكنها كانت تحب كثيرا خلال 1880 s و 1890 s, عندما جسدت الامبراطورية بوصفها شخصية الام الخير. فقط بعد الافراج عن مذكراتها ورسائلها لم يصبح نطاق تاثيرها السياسي معروفة للجمهور الاوسع. السير الذاتية فيكتوريا التي كتبت قبل ان تصبح الكثير من المواد الاولية متاحة, مثل الملكة فيكتوريا فيكتوريا من عام 1921, تم الان النظر في تاريخها. السير الذاتية التي كتبت بواسطة اليزابيث لو و سيسيل woodham-سميث, في عامي 1964 و 1972 على التوالي, لا يزال يحظى بالاعجاب على نطاق واسع. انهم, وغيرهم, ابرام ان فيكتوريا كانت عاطفية, عنيدة, صادقة, وكلام مستقيم. Victoria war körperlich Es-sie war Stout, altbackenen und nicht mehr als fünf Meter groß-aber sie gelang es, ein großes Bild zu projizieren. Sie erlebte Unbeliebtheit in den ersten Jahren ihrer Witwenschaft, war aber in den 1880 er und 1890 er Jahren gut gefallen, als sie das Reich als wohlwollend matriarchalischen-Figur verkörperte. Erst nach der Veröffentlichung ihres Tagebuch und ihrer Briefe wurde das Ausmaß ihres politischen Einflusses der breiteren Öffentlichkeit bekannt. Biographien von Victoria geschrieben, bevor ein Großteil des primären Materials verfügbar ist, wie die Königin Victoria von 1921, werden jetzt als aus dem Datum angesehen. Die Biographien, die Elizabeth Longford und Cecil Woodham-Smith, 1964 und 1972 geschrieben haben, werden immer noch weithin bewundert. Sie, und andere, schließen, dass Victoria als Person emotional, stur, ehrlich und hetero-reden war. Victoria era físicamente difundía-Ella era stout, dowdy y no más de cinco pies de altura, pero tuvo éxito en proyectar una gran imagen. Ella experimentó impopularidad durante los primeros años de su viudez, pero fue bien gustado durante los años 1880 y 1890, cuando ella encarna el imperio como una figura matriarcal benevolente. Sólo después de la liberación de su diario y cartas, el alcance de su influencia política se conoce al público más amplio. Las biografías de victoria escritas antes de que gran parte del material primario se puso a disposición, como la reina victoria de lytton strachey de 1921, ahora se consideran fuera de la fecha. Las biografías escritas por elizabeth longford y cecil woodham-Smith, en 1964 y 1972 respectivamente, siguen siendo ampliamente admirados. Ellos, y otros, concluyen que como persona victoria era emocional, obstinada, honesto, y hablando recto. विक्टोरिया शारीरिक रूप से unprepossessing था-वह मजबूत थी, साथ और पांच फीट से अधिक लंबा नहीं था-लेकिन वह एक भव्य छवि को सामने करने में सफल रही । उसने अपने पड़ेंगे के पहले वर्षों के दौरान अलोकप्रियता का अनुभव किया, लेकिन 1880 और 1890 के दशक के दौरान अच्छी तरह से पसंद किया गया, जब उसने साम्राज्य को एक उदार matriarchal आकृति के रूप में सन्निहित किया । अपनी डायरी और पत्रों की रिहाई के बाद ही उसके राजनीतिक प्रभाव की सीमा व्यापक जनता को ज्ञात हो गई । प्राथमिक सामग्री के बहुत से पहले लिखित विक्टोरिया की जीवनी उपलब्ध हो गई, जैसे कि 1921 के लिटन strachey की रानी विक्टोरिया, अब तारीख से बाहर माना जाता है । 1964 और 1972 में एलिज़ाबेथ लॉन्गफ़ोर्ड और सेसिल woodham-स्मिथ द्वारा लिखी गई जीवनी, अभी भी व्यापक रूप से प्रशंसा की जाती है । वे और अन्य लोग निष्कर्ष निकाल रहे हैं कि एक व्यक्ति के रूप में विक्टोरिया भावनात्मक, जिद्दी, ईमानदार, और सीधी बात कर रहा था. Victoria là một nhân vật thể chất - cô ấy là người mạnh, dowdy và không hơn feet, nhưng cô ấy đã thành công trong một bức ảnh lớn. Cô ấy đã trải nghiệm Hattarna trong những năm đầu tiên của góa bụa, nhưng được ưa thích trong những năm 1880 và 1890, khi cô ấy làm cho đế chế như là một hình tượng nhân từ. Chỉ sau khi phát hành nhật ký và lá thư của cô ấy đã làm mức độ ảnh hưởng chính trị của cô ấy trở nên được biết đến với công chúng rộng hơn. Biographies của Victoria được viết trước rất nhiều vật liệu tiểu học đã được có sẵn, như Nữ hoàng Victoria của 1921 Strachey năm 1921, bây giờ được coi là hết ngày. Các tiểu sử được viết bởi Elizabeth Longford và Cecil Woodham-Smith, năm 1964 và 1972 tương ứng, vẫn được ngưỡng mộ rộng rãi. Họ, và những người khác, kết luận rằng như một người Victoria là tình cảm, cứng cỏi, trung thực, và nói chuyện thẳng thắn. 维多利亚在身体上是吸引-她是粗壮的, 寒酸的, 不超过五英尺高-但她成功地预测了一个宏伟的形象她在她守寡的第一年经历了不受欢迎的经历, 但在1880年代和1890年代时很喜欢, 当她把帝国作为一个仁慈的母系人物的形象. 只有在她的日记和信件发布后, 她的政治影响力的程度才会变得更广泛. 维多利亚的传记在大部分的主要材料可用之前, 如1921年的顿strachey的女王维多利亚, 现在被认为是过时的. 1964年和1972年伊丽莎白· longford和塞西尔· woodham-史密斯写的传记, 仍然受到广泛钦佩. 他们和其他人得出结论, 作为一个维多利亚人是情感, 固执, 诚实, 和 直接 说话.
Das Buch weckte internationales Interesse und eine weit verbreitete Debatte, ohne eine scharfe Linie zwischen wissenschaftlichen Themen und ideologischen, sozialen und religiösen Implikationen. Ein Großteil der ersten Reaktion war feindselig, aber Darwin musste als prominenter und angesehener Name in der Wissenschaft ernst genommen werden. Es gab viel weniger Kontroversen, als die Veröffentlichung von 1844, die von Wissenschaftlern abgelehnt wurde, begrüßt, aber eine breite öffentliche Leserschaft beeinflusst hatte, um zu glauben, dass die Natur und die menschliche Gesellschaft von natürlichen Gesetzen regiert wurden. Die Herkunft der Arten als Buch von breiten allgemeinem Interesse wurde mit Ideen der sozialen Reform verbunden. Seine Befürworter haben die Veröffentlichung von Review-Zeitschriften voll genutzt, und es wurde mehr Aufmerksamkeit geschenkt als fast jede andere wissenschaftliche Arbeit, obwohl es nicht den anhaltenden Verkauf von Rückstände entspricht. Darwin Buch legitimiert wissenschaftliche Diskussion über evolutionären Mechanismen, und der neu geprägte Begriff Darwinismus wurde verwendet, um das gesamte Sortiment von Evolutionismus zu decken, nicht nur seine eigenen Ideen. In der Mitte der 1870 er Jahre war Evolutionismus triumphalen. 海耶克被广泛认可, 因为他介绍了平衡建设的时间尺寸, 以及他在帮助激励增长理论, 信息经济学和自发秩序理论方面的关键作用. 在米尔顿·弗里德曼的大规模有影响力的大众作品(1980年)中呈现的非正规经济学, 在其对价格系统的帐户中明确地说是一个传递和协调知识这可以解释为, 弗里德曼在他的研究生研讨会上教了海耶克的著名论文社会 知识 的 使用 (1945年). كان احد العناصر الرئيسية في ثقافة التنوير هو ارتفاع المجال العام, وهو عالم من الاتصالات تميزت بم ريناس جديدة من النقاش, واشكال اكثر مفتوحة ويمكن الوصول اليها من المساحة العامة الحضرية وال الاجتماعي, وا انفجار ثقافة الطباعة, في عام اواخر القرن التاسع عشر واللقرن ال 18. وتشمل عناصر المجال العام ما يلي: انها المساواة, ومناقشة مجال الاهتمام المشترك, وتم اساس الحجة على اساس العقل.-وتستخدم الرابطة مصطلح الاهتمام المشترك لوصف مجالات المعرفة السياسية والاجتماعية والمناقشة التي كانت في السابق الاقليم الحصري للدولة والسلطات الدينية, وهي مفتوحة الان للفحص النقدي من قبل المجال العام. وقد تضمنت قيم هذا المجال العام برجو الاسباب لكي تكون الاعلى, مع مراعاة كل شيء لكي يكون مفتوحا امام النقد (المجال العام امر حاسم), ومعارضة سرية من جميع انواعها. सबसे महत्वपूर्ण घटनाओं में से एक जो विज्ञान के अनुशासन में लाया गया ज्ञान युग उसका प्रसार था । कला और विज्ञान दोनों में ज्ञान और शिक्षा की मांग करने वाली एक तेजी से साक्षर जनसंख्या प्रिंट संस्कृति और वैज्ञानिक सीखने के प्रसार के विस्तार को चला गई । नई साक्षर जनसंख्या भोजन की उपलब्धता में उच्च वृद्धि के कारण थी । इसने कई लोगों को गरीबी से बाहर निकलने के लिए सक्षम किया, और भोजन के लिए अधिक भुगतान करने के बजाय, उनके पास शिक्षा के लिए पैसे थे । प्रसार आम तौर पर एक व्यापक ज्ञान आदर्श का हिस्सा था जिसने सबसे अधिक लोगों के लिए जानकारी उपलब्ध कराने की कोशिश की । 18 वीं सदी के दौरान प्राकृतिक दर्शन में जनहित के रूप में, सार्वजनिक व्याख्यान पाठ्यक्रम और लोकप्रिय ग्रंथों के प्रकाशन ने शौकीनों और वैज्ञानिकों के लिए पैसे और प्रसिद्धि के लिए नई सड़कों को खोला, जो विश्वविद्यालयों और अकादमियों की परिधि पर बने रहे । अधिक औपचारिक कार्यों में व्यक्तियों के लिए वैज्ञानिक सिद्धांतों का स्पष्टीकरण शामिल किया गया है जो मूल वैज्ञानिक पाठ को समझने के लिए शैक्षिक पृष्ठभूमि की कमी है । सर इसाक न्यूटन का मनाया गया philosophiae naturalis प्रिन्सिपिया जाता लैटिन में प्रकाशित किया गया था और क्लासिक्स में शिक्षा के बिना पाठकों के लिए दुर्गम रह गया जब तक आत्मज्ञान लेखकों ने स्थानीय भाषा में पाठ का अनुवाद करने और विश्लेषण करने के लिए शुरू किया । 时代使用了政治, 科学, 文学和艺术领域的重要人物的贡献, 以建立其声誉. 在它的早期生活中, 时代的利润很大, 竞争最小, 所以它可以比它的竞争对手更好地支付信息或作家. 从1814年开始, 该纸被印在由弗 里 德 里 希 · 柯 尼 希开发的新的蒸汽驱动的圆筒新闻上, 在1815年, 该时代有5,000. Eines der einflussreichsten Werke in dieser Zeit war Niccolò Machiavelli ' S Der Prinz, geschrieben zwischen 1511-12 und veröffentlicht 1532, nach Machiavelli Tod. Diese Arbeit, sowie die Diskurse, eine strenge Analyse der klassischen Zeit, hat viel getan, um den modernen politischen Gedanken im Westen zu beeinflussen. Eine Minderheit (einschließlich Jean-Jacques Rousseau) interpretiert den Prinzen als Satire, der nach ihrer Eroberung von Florenz und ihrer anschließenden Vertreibung von Machiavelli aus Florenz den Medici gegeben werden soll. Obwohl die Arbeit für die Familie von Medici geschrieben wurde, um sie vielleicht zu beeinflussen, um ihn aus dem Exil zu befreien, unterstützte Machiavelli die Republik Florenz und nicht die Oligarchie der Familie di Medici. Auf jeden Fall präsentiert Machiavelli einen pragmatischen und etwas Nahrungsmitteltechnologien Blick auf die Politik, bei dem gut und böse nur Mittel verwendet werden, um ein Ende-i zu bringen. e., der sichere und mächtige Zustand. Thomas Hobbes, bekannt für seine Theorie des sozialen Vertrags, geht weiter, um diese Aussicht zu Beginn des 17 Jahrhunderts während der englischen Renaissance zu erweitern. Obwohl weder Machiavelli noch Hobbes an das göttliche Recht der Könige glaubten, glaubten sie beide an den inhärenten Egoismus des Individuums. Es war zwangsläufig dieser Glaube, der sie dazu führte, eine starke zentrale Macht zu adoptieren, als das einzige Mittel, um den Zerfall der sozialen Ordnung zu verhindern. 这部小说被引用为1960年代民权运动成功的一个因素, 但它到了正确的时刻帮助南方和国家处理种族紧张局势(加速)权利运动. 它的出版与民权运动密切相关, 很多关于哈珀·李的书和传记的研究包括描述运动中的重要时刻, 尽管她没有直接参与其中的任何一个. 民权领袖安德鲁·杨评论说, 这本书的效力的一部分是它在混乱和混乱中激发希望, 并使用种族绰号描绘了它设定的时代的现实. 年轻人认为这部小说是一种人类的行为, 显示出人们在其偏见之上的可能性. 阿拉巴马州的作者mark childress将它比作汤 姆 叔叔 的 小 屋的影响, 这本书被广泛卷入了开始美国内战. childress说这部小说给了白人南方人一种了解他们被带来的种族主义并找到另一种方式的方式. 南部大多数白人都是好人. 南部大多数白人不扔炸弹和造成破坏... 我想这本书真的帮助他们来了解系统的问题, 以任何数量的论文永远不会做, 因为它是受欢迎的艺术, 因为它是从一个孩子的角度来讲述的. Một trong những yếu tố chính của văn hóa của giác ngộ là sự nổi lên của các cầu thủ công cộng, một vương quốc giao tiếp được đánh dấu bởi các đấu trường tranh luận mới, nhiều hơn mở và truy cập các hình thức của không gian công cộng đô thị và sociability, và một vụ nổ của văn hóa in, trong thế kỷ 17 và thế kỷ 18 Các yếu tố của công chúng đã bao gồm: nó là lĩnh, nó đã thảo luận về miền của sự quan tâm chung, và tranh luận được thành lập trên lý do. Habermas sử dụng các mối quan tâm phổ biến thường gặp để mô tả những khu vực về kiến thức chính trị / xã hội và cuộc thảo luận trước đây là lãnh thổ độc quyền của nhà nước và chính quyền tôn giáo, bây giờ mở ra kiểm tra quan trọng bởi các cầu thủ Các giá trị của bộ cầu công cộng này bao gồm việc giữ lý do để trở nên tối cao, xem xét mọi thứ để được mở ra để chỉ trích (hình cầu công cộng là quan trọng), và sự đối lập của bí mật của tất cả các loại. One of the most influential works during this burgeoning period was Niccolò Machiavelli's The Prince, written between 1511–12 and published in 1532, after Machiavelli's death. That work, as well as The Discourses, a rigorous analysis of the classical period, did much to influence modern political thought in the West. A minority (including Jean-Jacques Rousseau) interpreted The Prince as a satire meant to be given to the Medici after their recapture of Florence and their subsequent expulsion of Machiavelli from Florence. Though the work was written for the di Medici family in order to perhaps influence them to free him from exile, Machiavelli supported the Republic of Florence rather than the oligarchy of the di Medici family. At any rate, Machiavelli presents a pragmatic and somewhat consequentialist view of politics, whereby good and evil are mere means used to bring about an end—i.e., the secure and powerful state. Thomas Hobbes, well known for his theory of the social contract, goes on to expand this view at the start of the 17th century during the English Renaissance. Although neither Machiavelli nor Hobbes believed in the divine right of kings, they both believed in the inherent selfishness of the individual. It was necessarily this belief that led them to adopt a strong central power as the only means of preventing the disintegration of the social order. One of the primary elements of the culture of the Enlightenment was the rise of the public sphere, a "realm of communication marked by new arenas of debate, more open and accessible forms of urban public space and sociability, and an explosion of print culture," in the late 17th century and 18th century. Elements of the public sphere included: it was egalitarian, it discussed the domain of "common concern," and argument was founded on reason. Habermas uses the term "common concern" to describe those areas of political/social knowledge and discussion that were previously the exclusive territory of the state and religious authorities, now open to critical examination by the public sphere. The values of this bourgeois public sphere included holding reason to be supreme, considering everything to be open to criticism (the public sphere is critical), and the opposition of secrecy of all sorts.