ماذا اعرب العديد من الناس في عصر ما قبل العصر الحديث عن ايمانهم?
عن طريق الايمان في شكل من اشكال الالهة
In the Pre-Modern era, many people's sense of self and purpose was often expressed via a faith in some form of deity, be that in a single God or in many gods. Pre-modern cultures have not been thought of creating a sense of distinct individuality, though. Religious officials, who often held positions of power, were the spiritual intermediaries to the common person. It was only through these intermediaries that the general masses had access to the divine. Tradition was sacred to ancient cultures and was unchanging and the social order of ceremony and morals in a culture could be strictly enforced. في عصر ما قبل العصر الحديث, كثيرا ما يتم التعبير عن شعور الناس بالنفس والهدف من خلال الايمان في شكل من اشكال الالهة, سواء في اله واحد او في العديد من الالهة. ومع ذلك, لم يتم التفكير في الثقافات ما قبل الحديث في خلق احساس بال الفردية المتميزة.-وقال ان المسؤولين الدين, الذين غالبا ما يكون لديهم مناصب السلطة, هم الوسطاء الروحي للشخص المشترك. ومن خلال هؤلاء الوسطاء فقط يمكن للجماهير العامة الوصول الى الالهي. التقاليد مقدسة للثقافات القديمة وهي لا تتغير, ويمكن انفاذ النظام الاجتماعي للاحتفال والاخلاق في ثقافة ما. En la era pre-Moderna, el sentido de la gente y el propósito de muchas personas se expresó a menudo a través de una fe en alguna forma de deidad, sea que en un solo dios o en muchos dioses. las culturas pre-modernas no se han pensado en crear un sentido de individualidad distinta, sin embargo. los funcionarios religiosos, que a menudo tenían posiciones de poder, eran los intermediarios espirituales a la persona común. fue sólo a través de estos intermediarios que las masas generales tenían acceso a lo divino. tradición era sagrado para las culturas antiguas y era inmutable y el orden social de ceremonia y moral en una cultura podría ser estrictamente aplicado. पूर्व-आधुनिक युग में, कई लोगों की आत्म और उद्देश्य की भावना अक्सर भगवान के किसी रूप में विश्वास के माध्यम से व्यक्त की जाती थी, यह एक भगवान या कई देवताओं में हो । पूर्व-आधुनिक संस्कृतियों को अलग-अलग व्यक्तित्व की भावना पैदा करने के बारे में नहीं सोचा गया है, हालांकि । धार्मिक अधिकारी, जो अक्सर सत्ता की स्थिति में रहते थे, आम व्यक्ति के लिए आध्यात्मिक मध्यस्थ थे । यह केवल इन बिचौलियों के माध्यम से था कि आम जनता के पास दिव्य की एक्सेस थी । परंपरा प्राचीन संस्कृतियों के लिए पवित्र थी और अपरिवर्तित थी और एक संस्कृति में समारोह और नैतिकता का सामाजिक आदेश सख्ती से लागू किया जा सकता था । Trong thời đại hiện đại, nhiều người có ý nghĩa của bản thân và mục đích thường được thể hiện qua một niềm tin trong một số hình thức của vị thần, hãy là điều đó trong một vị thần độc thân hoặc trong nhiều vị thần. Các nền văn hóa hiện đại đã không được nghĩ đến việc tạo ra một cảm giác cá tính riêng biệt. Các quan chức tôn giáo, người thường giữ vị trí của quyền lực, là sự tinh thần của người chung. Chỉ là thông qua những Thể mà tướng quần chúng đã có quyền truy cập vào thần thánh. Truyền thống là thiêng liêng cho nền văn hóa cổ đại và đã bị bất biến và đơn đặt hàng xã hội và đạo đức trong một văn hóa có thể được thực hiện nghiêm trọng. 在现代的时代, 很多人的自我和目的的意义往往是通过信仰某种形式的神来表达的, 在一个单一的上帝或许多神中. 虽然现代文化没有被认为创造了一种独特的个性. 宗教官员经常担任权力的职位, 是普通人的精神中间人. 只有通过这些中间人, 大众才有机会获得神圣. 传统是古代文化的神圣, 不变, 文化的仪式和道德的社会秩序可以严格执行.
La religión pública se llevó a cabo dentro de un precinto sagrado que había sido marcado por un presagio. El significado original de la palabra latina templum era este espacio sagrado, y sólo más tarde se refirió a un edificio. la propia Roma era un espacio intrínsecamente sagrado; su antiguo límite (pomerium) había sido marcado por el propio Rómulo con bueyes y arado; lo que yacía en el interior era el hogar terrenal y el protectorado de los dioses del estado. En Roma, las referencias centrales para el establecimiento de un templum ferente parecen haber sido la vía sacra (manera sagrada) y la pomerium. los magistrados buscaron la opinión divina de los actos oficiales propuestos a través de un presagio, que leyó la voluntad divina a través de observaciones hechas dentro de la templum antes, durante y después de un acto de sacrificio. la desaprobación divina podría surgir a través de sacrificio no apto, ritos errantes (vitium) o un plan de acción inaceptable. Si se dio una señal desfavorable, el magistrado podría repetir el sacrificio hasta que se hayan visto señales favorables, consultar con sus colegas ferente, o abandonar el proyecto. los magistrados podrían utilizar su derecho de augurio (ius augurum) para levantar y revocar el proceso de la ley, pero se vio obligado a basar su decisión sobre las observaciones y consejos de los auguran. Para Cicerón, él mismo un presagio, esto hizo que el presagio de la autoridad más poderosa en la República tardía. Por su tiempo (mediados del siglo XXI A.C.) augurio fue supervisado por el colegio de pontífices, cuyos poderes fueron cada vez más tejidos en la jueces de la cursus honorum. सार्वजनिक धर्म एक पवित्र क्षेत्र में लिया गया था जिसे एक augur द्वारा धार्मिक रूप से चिह्नित किया गया था । लैटिन शब्द templum का मूल अर्थ यह पवित्र स्थान था, और केवल बाद में एक इमारत के लिए रेफर किया गया । रोम स्वयं एक आंतरिक पवित्र स्थान था; इसकी प्राचीन सीमा (pomerium) को अपने आप को बैल और हल के साथ चिह्नित किया गया था; जो भीतर रखा गया था वह राज्य के देवताओं का पार्थिव घर और संरक्षित था । रोम में, एक augural templum की स्थापना के लिए केंद्रीय संदर्भ sacra (पवित्र मार्ग) और pomerium के माध्यम से प्रकट होते हैं । मैजिस्ट्रेट ने एक augur के माध्यम से प्रस्तावित आधिकारिक कृत्यों की दिव्य राय की मांग की, जो बलिदान के दौरान और उसके बाद, दौरान के भीतर बने टिप्पणियों के माध्यम से दिव्य करेंगे पढ़ें । दिव्य अस्वीकृति अयोग्य बलिदान, भटके हुए संस्कार (vitium) या कार्रवाई की एक अस्वीकार्य योजना के माध्यम से उत्पन्न हो सकती है । यदि एक प्रतिकूल संकेत दिया गया था, तो मजिस्ट्रेट बलिदान को तब तक दोहरा सकता है जब तक कि अनुकूल संकेत दिखाई नहीं देते, अपने augural सहयोगियों से परामर्श करें, या परियोजना छोड़ दें । मजिस्ट्रेटों अपने अधिकार का उपयोग कर सकते हैं और कानून की प्रक्रिया को उलट सकते हैं, लेकिन augur की टिप्पणियों और सलाह पर अपने निर्णय को आधार करने के लिए बाध्य किया गया था । सिसरो के लिए, खुद को एक augur, इसने देर को स्वर्गीय गणराज्य में सबसे शक्तिशाली प्राधिकरण बनाया । उनके समय (मध्य 1 वीं सदी ईसा पूर्व) के द्वारा अपशकुन को कॉलेज कॉलेज द्वारा पर्यवेक्षण किया गया था, जिसकी शक्तियां तेजी से cursus honorum के magistracies में बुने गए थे । Early humanists saw no conflict between reason and their Christian faith (see Christian Humanism). They inveighed against the abuses of the Church, but not against the Church itself, much less against religion. For them, the word "secular" carried no connotations of disbelief – that would come later, in the nineteenth century. In the Renaissance to be secular meant simply to be in the world rather than in a monastery. Petrarch frequently admitted that his brother Gherardo's life as a Carthusian monk was superior to his own (although Petrarch himself was in Minor Orders and was employed by the Church all his life). He hoped that he could do some good by winning earthly glory and praising virtue, inferior though that might be to a life devoted solely to prayer. By embracing a non-theistic philosophic base, however, the methods of the humanists, combined with their eloquence, would ultimately have a corrosive effect on established authority. जादू का अभ्यास व्यापक रूप से किया गया था, और ये भी, पहले के समय से एक निरंतरता थी । दुनिया भर में, लोग वचन से परामर्श करेंगे, और दुर्भाग्य को रोकने या मंत्र डालने के लिए आकर्षण और मूर्तियाँ का उपयोग करेंगे । इस युग में विकसित भी ज्योतिष की जटिल प्रणाली थी, जो सूर्य, चंद्रमा, और ग्रहों के आंदोलनों में एक व्यक्ति के चरित्र और भविष्य को निर्धारित करने की मांग की थी । ज्योतिष से (भाग्य, भाग्य) के पंथ से व्यापक रूप से जुड़ा हुआ था, जो इस अवधि के दौरान लोकप्रियता में बढ़ी है । In the Middle Ages, Virgil's reputation was such that it inspired legends associating him with magic and prophecy. From at least the 3rd century, Christian thinkers interpreted Eclogues 4, which describes the birth of a boy ushering in a golden age, as a prediction of Jesus' birth. As such, Virgil came to be seen on a similar level as the Hebrew prophets of the Bible as one who had heralded Christianity. 就像罗马自己声称的上帝的青睐一样, 一些罗马人也是如此. 在中期共和党时代, 可能很早之前, 许多罗马的主要部落承认一个神圣或半神圣的祖先, 并对他们的支持和邪教提出个人主张, 以及他们的一部分神. 最值得注意的是, 在已故的共和国, 朱利亚声称金星genetrix为祖先; 这将是帝国邪教的许多基础之一. 该索赔在维 吉 尔的诗意, 帝国的过去的愿景中进一步阐述和合理. Xã hội tranh luận đã thảo luận về một loạt các chủ đề vô cùng rộng. Trước khi giác ngộ, hầu hết các cuộc tranh luận trí tuệ quay xung quanh xưng tội - đó là, Công giáo, Lutheran, Tởn (Calvinist), hoặc các vấn đề của Anglican, và mục đích chính của những cuộc tranh luận này là để thiết lập mà khối lượng đức tin phải có sự độc quyền của sự thật và Một danh hiệu của Chúa cho thẩm quyền. Sau ngày này, tất cả mọi thứ như vậy trước đây đã được tạo ra trong truyền thống đã được hỏi và thường được thay thế bởi các khái niệm mới trong ánh sáng của lý do triết Sau nửa thứ hai của thế kỷ 17 và trong thế kỷ 18, một quy trình tổng hợp của rationalization và secularization đã được đặt vào, và các tranh cãi thú vị đã được giảm xuống một trạng thái thứ hai để có được cuộc thi leo núi giữa niềm tin và incredulity. الصلاة تلعب دورا هاما بين العديد من المؤمنين. يعتقد المسلمون ان الغرض من الوجود هو عبادة الله. وهو ينظر اليه على انه اله شخصي وليس هناك الوسطاء, مثل رجال الدين, للاتصال بالرب. الصلاة غالبا ما تشمل الدعاء و طلب المغفرة. كثيرا ما يعتقد ان الله غفور. على سبيل المثال, حديث يقول ان الله يحل محل شعب sinless بواحد اخطا ولكن لا يزال يطلب التوبة. كتب ا ا ا ا ا ا ا ا ا ا ا ا ا ا ا ا ا ن ا ن ا ن ا ن ا ن ا ن ا ن ا ا ا ن ا ن ا ن ا ن ا ن ا ن ان نقول ان الله مثل الشخص هو ان يؤكد القدرة الالهية والاستعداد لكي تتصل بالاخرين. وهذا لا يعني ان الله انسان, او يقع في نقطة معينة في الكون. जैसे रोम ने स्वयं देवताओं के पक्ष का दावा किया, वैसे ही कुछ व्यक्ति रोमन ने किया । मध्य-से-स्वर्गीय रिपब्लिकन युग में, और शायद बहुत पहले, रोम के कई प्रमुख परिवारों ने एक दिव्य या अर्ध-दिव्य पूर्वज को स्वीकार किया और उनके पक्ष और पंथ के लिए व्यक्तिगत दावा किया, साथ ही उनकी दिव्यता का एक हिस्सा है । सबसे विशेष रूप से बहुत ही देर से गणराज्य में, julii ने वीनस genetrix को पूर्वज के रूप में दावा किया; यह शाही पंथ के लिए कई नींव में से एक होगा । यह दावा vergil के काव्य, अतीत की शाही दृष्टि में अधिक विस्तृत और जायज था । خلال عصر العصر الحديث, قبل بدء التصحر, كان حوالي 9500 قبل الميلاد, كان وسط السودان بيئة غنية تدعم عدد كبير من السكان الذين تتراوح بين ما هو الان صحراء قاحلة, مثل وادي القاعدة. بحلول الالفية ال 5 قبل الميلاد, كان الناس الذين يسكنون ما يسمى الان النوبة, كانوا مشاركين كامل في الثورة الزراعية, يعيشون اسلوب حياة مستقر مع النباتات والحيوانات ال مستانس. فن الصخور الصحراوية من الماشية وال الرعاة يشير الى وجود عبادة الماشية مثل تلك التي وجدت في السودان وغيرها من المجتمعات الرعوية في افريقيا اليوم. صيادين وجدت في nabta بلايا هي امثلة واضحة من اول اجهزة و المعروفة في العالم, قبل ستون stonehenge بواسطة حوالي 2,000 سنة. وهذا التعقيد, كما لوحظ في بلايا بلايا, وكما عبر عنه مستويات مختلفة من السلطة داخل المجتمع هناك, من المرجح ان تشكل الاساس ل هيكل كل من مجتمع العصر الحديث في nabta والمملكة القديمة في مصر.