ما الذي كان يتوقع الالمان التفاوض عليه?
نهاية الحرب
The Germans expected to negotiate an end to the war but immediately ordered an advance on Paris; by 15 September Moltke issued the orders for an investment of Paris and on 20 September the encirclement was complete. Bismarck met Favre on 18 September at the Château de Ferrières and demanded a frontier immune to a French war of revenge, which included Strasbourg, Alsace and most the Moselle department in Lorraine of which Metz was the capital. In return for an armistice for the French to elect a National Assembly, Bismarck demanded the surrender of Strasbourg and the fortress city of Toul. To allow supplies into Paris, one of the perimeter forts had to be handed over. Favre was unaware that the real aim of Bismarck in making such extortionate demands was to establish a durable peace on the new western frontier of Germany, preferably by a peace with a friendly government, on terms acceptable to French public opinion. An impregnable military frontier was an inferior alternative to him, favoured only by the militant nationalists on the German side. ومن المتوقع ان يتفاوض الالمان على انهاء الحرب, ولكن فورا امر بالتقدم على باريس ؛ وبحلول 15 ايلول / سبتمبر, اصدرت شركة (اوامر الاستثمار في باريس وفي 20 ايلول / سبتمبر تم اتمام الحصار. التقى بسم ارك فافر في 18 ايلول / سبتمبر في قلعة ferrières, وطالب بال. ضد حرب الانتقام الفرنسية, والتي تشمل ستراسبورغ, والاس, واكثر قسم موسيل في لورين التي كانت عاصمة ميتز. وفي مقابل هدنة للمنتخب الفرنسي لا انتخاب جمعية وطنية, طالب بسم ارك على تسليم ستراسبورغ ومدينة حصن toul. لكي تسمح الامدادات الى باريس, احد الحصون محيطها يجب ان يتم تسليمها. ولم يكن فافر على علم بان الهدف الحقيقي ل بسم ارك في تقديم مثل هذه المطالب ابتزاز هو اقامة سلام دائم على الحدود الغربية الجديدة لالمانيا, ويفضل ان يكون ذلك من خلال سلام مع حكومة صديقة, على شروط مقبولة من الراي العام الفرنسي. الحدود العسكرية حصين كانت بديلا ادنى له, لا يفضلها الا من قبل القوميين المقاتلين على الجانب الالماني. Die Deutschen erwarteten, ein Ende des Krieges zu verhandeln, aber sofort einen Vorschuss auf Paris bestellt; bis zum 15 September erließ Moltke die Bestellungen für eine Investition von Paris und am 20 September war die Einkreisung komplett. Bismarck traf Favre am 18 September im Château de Ferrières und verlangte eine Grenze gegen einen französischen Krieg der Rache, der Straßburg, Elsass und die meisten Mosel-Abteilung in Lothringen, von denen Metz die Hauptstadt war, umfasste. Im Gegenzug für einen Waffenstillstand für die Franzosen, um eine Nationalversammlung zu wählen, verlangte Bismarck die Kapitulation von Straßburg und die Festung von Toul. Um die Vorräte nach Paris zu ermöglichen, musste einer der Festungen übergeben werden. Favre war sich nicht bewusst, dass das eigentliche Ziel von Bismarck, solche Wucherpreise Forderungen zu machen, einen dauerhaften Frieden an der neuen westlichen Grenze Deutschlands, vorzugsweise durch einen Frieden mit einer freundlichen Regierung, zu schaffen, die für die französische öffentliche Meinung akzeptabel sind. Eine uneinnehmbar Militär-Grenze war eine minderwertige Alternative zu ihm, die nur von den militanten Nationalisten auf der deutschen Seite begünstigt wurde. Los alemanes esperaban negociar el fin de la guerra, pero inmediatamente ordenó un avance en París; para el 15 de septiembre moltke emitió las órdenes para una inversión de París y el 20 de septiembre el cerco estaba completo. Bismarck conoció a favre el 18 de septiembre en el castillo de ferrières y exigió una frontera inmune a una guerra francesa de venganza, que incluyó a estrasburgo, alsacia y la mayoría del departamento de mosela en lorraine de la que metz era la capital. A cambio de un armisticio para los franceses para elegir una Asamblea Nacional, Bismarck exigió la rendición de estrasburgo y la ciudad fortaleza de Toul. para permitir los suministros en París, uno de los fuertes del perímetro tuvo que ser entregado. Favre era consciente de que el objetivo real de bismarck en hacer tales demandas desorbitados era establecer una paz duradera en la nueva frontera occidental de Alemania, preferiblemente por una paz con un gobierno amistoso, en términos aceptables para la opinión pública francesa. una frontera militar inexpugnable era una alternativa inferior a él, favorecido sólo por los nacionalistas militantes en el lado alemán. जर्मन ने युद्ध के अंत में बातचीत करने की उम्मीद की लेकिन तुरंत पेरिस पर एक अग्रिम आदेश दिया; 15 सितंबर तक moltke ने पेरिस के निवेश के आदेश जारी किए और 20 सितंबर को घेराबंदी पूरा हो गया । बिस्मार्क ने चाहने से 18 सितंबर को 18 सितंबर को के से मुलाकात की और बदला के फ्रांसीसी युद्ध के लिए एक सीमांत प्रतिरक्षा की मांग की, जिसमें स्ट्रासबर्ग, ब्यूजोलैस और सबसे अधिक, विभाग शामिल था, जिसमें मेट्स की राजधानी थी । एक राष्ट्रीय सभा का चुनाव करने के लिए फ्रेंच के लिए युद्धविराम के बदले, बिस्मार्क ने स्ट्रासबर्ग के आत्मसमर्पण और तोल के किले शहर की मांग की । पेरिस में आपूर्ति की अनुमति देने के लिए, परिधि किलों में से एक को सौंप दिया गया था । चाहने को पता था कि इस तरह के extortionate की मांग करने में बिस्मार्क का असली उद्देश्य जर्मनी के नए पश्चिमी सीमांत पर एक टिकाऊ शांति स्थापित करना था, जो एक मैत्रीपूर्ण सरकार के साथ शांति से, फ्रेंच सार्वजनिक राय के लिए स्वीकार्य शर्तों पर है । एक अपराजेय सैन्य फ्रंटियर उनके लिए एक तुच्छ विकल्प था, जो केवल जर्मन पक्ष पर आतंकवादी राष्ट्रवादियों द्वारा ही किया गया था । Người Đức dự kiến sẽ đàm phán một kết thúc cho cuộc chiến nhưng ngay lập tức đặt hàng trước trên Paris; vào ngày 15 tháng 15 Moltke đã phát hành các đơn đặt hàng cho một đầu tư của Paris và vào ngày 20 tháng 20, cái đã hoàn thành. Bismarck gặp Favre vào ngày 18 tháng 18 tại Château de Ferrières và yêu cầu một biên giới miễn dịch cho một cuộc chiến tranh trả thù Pháp, bao gồm Strasbourg, Alsace và hầu hết các phòng Moselle ở Lorraine của Metz là thủ đô. Để trở lại một cuộc đình chiến cho người Pháp để bầu cử một quốc hội, Bismarck yêu cầu sự đầu hàng của Strasbourg và thành phố pháo đài của Toul. Để cho phép cung cấp đồ dùng vào Paris, một trong những pháo đài vành đai phải được giao lại. Favre đã không biết rằng mục đích thực sự của Bismarck trong việc tạo ra những yêu cầu extortionate như vậy là thiết lập một hòa bình bền bỉ trên biên giới tây mới của Đức, tốt nhất là bởi một hòa bình với một chính phủ thân thiện, về các điều khoản chấp nhận với ý kiến công cộng của Pháp Một biên giới quân sự bất khả xâm phạm là một sự thay thế thấp kém đối với anh ta, chỉ được yêu thích bởi chiến binh Lybi ở phía Đức. 德国人期望谈判结束战争, 但立即下令在巴黎取得进展; 九月15日, 毛奇发出了巴黎投资的命令, 九月20日包围完成. 俾斯麦在九月18日在弗尔里埃城堡遇到了法夫尔, 并要求对法国的复仇战争进行边境免疫, 其中包括斯特拉斯堡, 阿尔萨斯和在洛林的摩泽尔为了返回法国选举国民议会的休战, 俾斯麦要求投降斯特拉斯堡和堡垒城市图. 允许供应到巴黎, 一个周边堡垒必须移交. 法夫尔不知道俾斯麦的真正目标是在德国的新西部边境建立持久和平, 最好是与友好政府的和平, 以法国公众舆论可以接受的条件为基础. 一个坚不可摧的军事边界对他来说是一个低劣的替代品, 只支持德国方面的激进民族主义者.
The Allies offered peace terms in the Frankfurt proposals in November 1813. Napoleon would remain as Emperor of France, but it would be reduced to its "natural frontiers." That meant that France could retain control of Belgium, Savoy and the Rhineland (the west bank of the Rhine River), while giving up control of all the rest, including all of Spain and the Netherlands, and most of Italy and Germany. Metternich told Napoleon these were the best terms the Allies were likely to offer; after further victories, the terms would be harsher and harsher. Metternich's motivation was to maintain France as a balance against Russian threats, while ending the highly destabilizing series of wars. Für Deutschland, weil ein autarken wirtschaftlicher Ansatz oder eine Allianz mit Großbritannien unmöglich war, wurden engere Beziehungen zur Sowjetunion, um Rohstoffe zu erhalten, notwendig, wenn nicht nur aus wirtschaftlichen Gründen allein. Darüber hinaus würde eine erwartete britische Blockade im Falle des Krieges einen massiven Mangel für Deutschland in einer Reihe von wichtigsten Rohstoffen schaffen. Nach der Münchner Vereinbarung, die sich daraus ergebende Zunahme der deutschen Militär und die sowjetischen Forderungen nach militärischen Maschinen, fanden die Gespräche zwischen den beiden Ländern von Ende 1938 bis März 1939. statt. Der dritte sowjetische Fünf-Jahr-Plan erforderte neue Infusionen von Technologie und industrielle Ausrüstung.[Klärung erforderlich] Deutsche Krieg hatten ernsthafte Defizite von Rohstoffen geschätzt, wenn Deutschland ohne sowjetische Versorgung in einen Krieg eintrat. 从四月至七月, 苏联和德国官员就开始政治谈判的潜力作出了声明, 而在那段时间里没有进行实际谈判. 接下来的关于德 国 和 苏 联之间潜在政治交易的讨论必须被纳入两国之间经济谈判的框架, 因为密切的军事和外交关系, 就像1930年代中期之前的情况一样. 后来基本上被切断了. 五月份, 斯大林取代了他的外交部长maxim litvinov, 他被视为亲西方, 也是犹太人, 与维亚切斯拉夫·莫洛托夫, 允许苏联更多地与更多的党派讨论, 不仅仅是英国和法 Los Aliados ofrecieron términos de paz en las propuestas de Frankfurt en noviembre de 1813. Napoleón quedaría como emperador de Francia, pero sería reducido a sus fronteras naturales. Eso significaba que Francia podría retener el control de Bélgica, saboya y el renania (Cisjordania del río rin), mientras que el control de todo el resto, incluyendo a toda España y los países bajos, y la mayor parte de Italia y Alemania. Metternich dijo a Napoleón que estos eran los mejores términos que los aliados eran propensos a ofrecer; después de más victorias, los términos serían más duros y más duros. La motivación de metternich era mantener a Francia como un equilibrio contra las amenazas rusas, mientras que termina la serie altamente desestabilizadora de guerras. وفي الفترة من نيسان / ابريل الى تموز / يوليه, قدم مسؤولون السوفياتي والالمانون بيانات بشان امكانية بدء المفاوضات السياسية, في حين لم يتم اجراء اي مفاوضات حقيقية خلال تلك الفترة. 1930-وكان من المقرر ان توجه مناقشة الصفقة السياسية المحتملة بين المانيا والاتحاد السوفييتية الى اطار المفاوضات الاقتصادية بين البلدين, لان العلاقات العسكرية والدبلوماسية وثيقة, كما كان الحال قبل منتصف التسعينات. بعد ذلك تم قطعها الى حد كبير. في مايو, حل ستالين محل وزير الخارجية ماكسيم litvinov, الذي كان ينظر اليه بانه محترف للغرب والذي كان يهودية ايضا, مع سلاف سلاف, مما يسمح للاتحاد السوفييتية بمزيد من الحرية في المناقشات مع المزيد من الاطراف, وليس فقط مع بريطانيا وفرنسا. 对于德国来说, 因为一个autarkic的经济方法或与英国的联盟是不可能的, 如果不仅仅出于经济原因, 与苏联更密切的关系获得原材料是必要的. 此外, 一个预期的英国封锁在战争中将为德国在一些关键的原材料造成巨大的短缺. 在慕尼黑协议后, 德国军事供应需求增加, 苏联对军事机械的需求, 两国之间的会谈发生在1938年底至1939. 年三月. 第三个苏联五年计划要求新的技术和工业设备注入.[澄清需要]德国战争规划者估计, 如果德 国进入一场没有苏联供应的战争, 原材料严重短缺. अप्रैल-जुलाई से, सोवियत और जर्मन अधिकारियों ने राजनीतिक बातचीत की शुरुआत के लिए क्षमता के बारे में बयान किया, जबकि उस समय के दौरान कोई वास्तविक बातचीत नहीं हुई । जर्मनी और सोवियत संघ के बीच एक संभावित राजनीतिक सौदे की आगामी चर्चा को दोनों देशों के बीच आर्थिक बातचीत के ढांचे में जाना पड़ा, क्योंकि बंद सैन्य और राजनयिक कनेक्शन, जैसा कि मध्य-1930 के दशक से पहले का मामला था, बाद में काफी हद तक काट दिया गया था । मई में, स्टालिन ने अपने विदेश मंत्री मैक्सिम litvinov को बदल दिया, जो प्रो-वेस्टर्न के रूप में माना जाता था और जो यहूदी भी थे, डेरेक molotov के साथ, सोवियत संघ को अधिक पार्टियों के साथ चर्चा में अधिक अक्षांश की अनुमति देते हुए, केवल ब्रिटेन और फ्रांस के साथ नहीं । Von April bis Juli haben die sowjetischen und deutschen Beamten Aussagen über das Potenzial für den Beginn der politischen Verhandlungen gemacht, während in dieser Zeit keine eigentlichen Verhandlungen stattgefunden haben. Die anschließende Diskussion über einen potenziellen politischen Deal zwischen Deutschland und der Sowjetunion musste in den Rahmen der wirtschaftlichen Verhandlungen zwischen den beiden Ländern umgeleitet werden, denn enge militärische und diplomatische Verbindungen, wie es der Fall vor der Mitte der 1930 er Jahre war., war danach weitgehend abgetrennt worden. Im Mai ersetzte Stalin seinen Außenminister Maxim Litvinov, der als pro-Western angesehen wurde und der auch jüdisch war, mit Wjatscheslaw Molotow, der die Sowjetunion in Diskussionen mit mehr Parteien, nicht nur mit Großbritannien und Frankreich, mehr Breitengrad erlaubte. For Germany, because an autarkic economic approach or an alliance with Britain were impossible, closer relations with the Soviet Union to obtain raw materials became necessary, if not just for economic reasons alone. Moreover, an expected British blockade in the event of war would create massive shortages for Germany in a number of key raw materials. After the Munich agreement, the resulting increase in German military supply needs and Soviet demands for military machinery, talks between the two countries occurred from late 1938 to March 1939. The third Soviet Five Year Plan required new infusions of technology and industrial equipment.[clarification needed] German war planners had estimated serious shortfalls of raw materials if Germany entered a war without Soviet supply. De abril a julio, los funcionarios soviéticos y alemanes hicieron declaraciones sobre el potencial para el comienzo de las negociaciones políticas, mientras que no se llevaron a cabo negociaciones reales durante ese período de tiempo. el subsiguiente debate de un posible acuerdo político entre Alemania y la Unión Soviética tuvo que ser canalizado en el marco de las negociaciones económicas entre los dos países, debido a las estrechas conexiones militares y diplomáticas, como fue el caso antes de mediados de la década de 1930, después de haber sido ampliamente cortado. EN MAYO, Stalin reemplazó a su ministro de relaciones exteriores maxim litvinov, que fue considerado como pro-Occidental y que también era judío, con vyacheslav molotov, permitiendo a la Unión Soviética más latitud en discusiones con más partidos, no sólo con Gran Bretaña y Francia.