ما الذي حقن غريغوريو marañón مرضاه مع مرضاه?
الادرينالين
Stanley Schachter formulated his theory on the earlier work of a Spanish physician, Gregorio Marañón, who injected patients with epinephrine and subsequently asked them how they felt. Interestingly, Marañón found that most of these patients felt something but in the absence of an actual emotion-evoking stimulus, the patients were unable to interpret their physiological arousal as an experienced emotion. Schachter did agree that physiological reactions played a big role in emotions. He suggested that physiological reactions contributed to emotional experience by facilitating a focused cognitive appraisal of a given physiologically arousing event and that this appraisal was what defined the subjective emotional experience. Emotions were thus a result of two-stage process: general physiological arousal, and experience of emotion. For example, the physiological arousal, heart pounding, in a response to an evoking stimulus, the sight of a bear in the kitchen. The brain then quickly scans the area, to explain the pounding, and notices the bear. Consequently, the brain interprets the pounding heart as being the result of fearing the bear. With his student, Jerome Singer, Schachter demonstrated that subjects can have different emotional reactions despite being placed into the same physiological state with an injection of epinephrine. Subjects were observed to express either anger or amusement depending on whether another person in the situation (a confederate) displayed that emotion. Hence, the combination of the appraisal of the situation (cognitive) and the participants' reception of adrenaline or a placebo together determined the response. This experiment has been criticized in Jesse Prinz's (2004) Gut Reactions. وقد وضع ستانلي schachter نظراته حول العمل السابق للطبيب الاسباني, غريغوريو marañón, الذي حقن المرضى بال الادرينالين, ثم اسالهم عن شعرهم. ومن المثير للاهتمام ان معظم هؤلاء المرضى يشعرون بشيء ما ولكن في غياب التحفيز الحقيقي للاعلان, لم يكن المرضى غير قادرين على تفسير الاثارة الفسيولوجية بانه شعور ذو خبرة. اتفق schachter على ان ردود الفعل الفسيولوجية لعبت دورا كبيرا في العواطف. واشار الى ان ردود الفعل الفسيولوجية تساهم في التجربة العاطفية من خلال تسهيل تقييم المعرفي مركز للمناسبات المثيرة فسيولوجي, وان هذا التقييم هو ما حدد التجربة العاطفية الذاتية. وهكذا كانت العواطف نتيجة لعملية من المرحلة: الاثارة الفسيولوجية العامة, وتجربة العاطفة. على سبيل المثال, الاثارة الفسيولوجية, دقات القلب, ردا على التحفيز مشبه, مشهد الدب في المطبخ. وبعد ذلك يقوم الدماغ بسرعة مسح المنطقة, وشرح القصف, و يلاحظ الدب. ونتيجة لذلك, فان الدماغ يفسر القلب يقصف بانه نتيجة الخوف من الدب. مع طالبته, جيروم سينغر, اثبت schachter ان المواضيع يمكن ان يكون لها ردود فعل عاطفية مختلفة على الرغم من وضعها في نفس الحالة الفسيولوجية مع حقن من الادرينالين. وقد لوحظ ان المواضيع تعبر اما عن الغضب او الملاهي اعتمادا على ما اذا كان شخص اخر في الحالة (الكونفدرالية) قد اظهر تلك المشاعر. ومن ثم, فان الجمع بين تقييم الحالة (المعرفية) واستقبال المشاركين من الادرينالين او الدواء وهمي معا حدد الاستجابة. وقد تم انتقاد هذه التجربة في ردود فعل جيسي prinz (2004). Stanley Schachter formulierte seine Theorie über die frühere Arbeit eines spanischen Arztes, Gregorio Marañón, der Patienten mit Adrenalin gespritzt hat und sie danach gefragt hat, wie sie sich gefühlt haben. Interessanterweise hat Marañón festgestellt, dass die meisten dieser Patienten etwas gespürt haben, aber in Ermangelung eines echten Emotion -,-Stimulation, konnten die Patienten ihre physiologische Erregung als erfahrene Emotion nicht interpretieren. Schachter ist einverstanden, dass physiologische Reaktionen eine große Rolle bei Emotionen gespielt haben. Er schlug vor, dass physiologische Reaktionen zu einer emotionalen Erfahrung beigetragen haben, indem sie eine gezielte kognitive Bewertung einer gegebenen physiologisch erregend Veranstaltung erleichtern und dass diese Bewertung das subjektive emotionale Erlebnis definiert hat. Emotionen waren somit ein Ergebnis von zwei Phasen: allgemeine physiologische Erregung, und Erfahrung der Emotion. Zum Beispiel die physiologische Erregung, Herz klopfen, in einer Reaktion auf einen, Reiz, der Anblick eines Bären in der Küche. Das Gehirn gescannt dann schnell die Gegend, um die Bonzen zu erklären, und merkt den Bären. Folglich interpretiert das Gehirn das Herz des Herzens, als das Ergebnis der Angst vor dem Bären. Mit seinem Studenten, Jerome Singer, zeigte Schachter, dass Probanden verschiedene emotionale Reaktionen haben können, obwohl sie in den gleichen physiologischen Zustand mit einer Injektion von Adrenalin platziert werden. Die Probanden wurden beobachtet, um entweder Wut oder Unterhaltung auszudrücken, je nachdem, ob eine andere Person in der Situation (ein Konföderierten) diese Emotion gezeigt hat. Daher hat die Kombination der Bewertung der Situation (kognitive) und der Aufnahme der Teilnehmer von Adrenalin oder einem Placebo zusammen die Antwort bestimmt. Dieses Experiment wurde in Jesse Prinz (2004) Gut-Reaktionen kritisiert. Stanley Schachter formuló su teoría sobre el trabajo anterior de un médico español, Gregorio Marañón, que inyectó a los pacientes con epinefrina y posteriormente les preguntó cómo se sintieron. Curiosamente, marañón encontró que la mayoría de estos pacientes sintieron algo, pero en ausencia de un estímulo real que evoca la emoción, los pacientes no pudieron interpretar su excitación fisiológica como una emoción experimentada. Schachter estuvo de acuerdo en que las reacciones fisiológicas jugaron un gran papel en las emociones. sugirió que las reacciones fisiológicas contribuyeron a la experiencia emocional mediante la facilitación de una evaluación cognitiva centrada de un evento dado fisiológicamente despertar y que esta evaluación fue lo que definió la experiencia emocional subjetiva. las emociones fueron así el resultado de un proceso de dos etapas: la excitación fisiológica general, y la experiencia de la emoción. Por ejemplo, la excitación fisiológica, el corazón latiendo, en una respuesta a un estímulo que evoca, la vista de un oso en la cocina. El cerebro luego escanea rápidamente la zona, para explicar el golpeando, y avisos al oso. En consecuencia, el cerebro interpreta el corazón palpitante como el resultado de temer al oso. con su estudiante, Jerome Singer, schachter demostró que los sujetos pueden tener diferentes reacciones emocionales a pesar de ser colocadas en el mismo estado fisiológico con una inyección de epinefrina. Los sujetos se observaron para expresar la ira o la diversión dependiendo de si otra persona en la situación (un confederado) muestra esa emoción. Por lo tanto, la combinación de la evaluación de la situación (cognitiva) y la recepción de los participantes de la adrenalina o un placebo juntos determinaron la respuesta. este experimento ha sido criticado en las reacciones intestinales de Jesse Prinz (2004). स्टेनली शैकर ने एक स्पेनिश चिकित्सक, ग्रेगोरियो marañón के पहले काम पर अपना सिद्धांत तैयार किया, जिसने मरीजों के साथ मरीजों को इंजेक्शन दिया और बाद में उनसे पूछा कि उन्होंने कैसा महसूस किया । दिलचस्प बात है, marañón ने पाया कि इनमें से अधिकांश रोगियों को कुछ महसूस हुआ लेकिन वास्तविक भावना-उत्साहवर्धक प्रोत्साहन के अभाव में, रोगी एक अनुभवी भावना के रूप में अपने शारीरिक उत्तेजना की व्याख्या करने में असमर्थ थे । शैकर ने माना कि शारीरिक प्रतिक्रियाओं ने भावनाओं में एक बड़ी भूमिका निभाई है । उन्होंने सुझाव दिया कि शारीरिक प्रतिक्रियाओं के भावनात्मक अनुभव में योगदान दिया गया है कि एक केंद्रित संज्ञानात्मक मूल्यांकन के लिए एक दिया गया physiologically बचकर घटना और यह मूल्यांकन था कि क्या परिभाषित किया है व्यक्तिपरक भावनात्मक अनुभव है । भावनाओं को इस प्रकार दो चरण की प्रक्रिया का परिणाम मिला: सामान्य शारीरिक उत्तेजना, और भावना का अनुभव । उदाहरण के लिए, शारीरिक उत्तेजना, दिल को तेज़, एक उत्साहवर्धक प्रोत्साहन के जवाब में, रसोई में एक भालू की नजर । मस्तिष्क फिर जल्दी से क्षेत्र को स्कैन करता है, तेज़ समझाने के लिए, और भालू को नोटिस करता है । नतीजतन, मस्तिष्क तेज़ दिल का विवेचन करता है क्योंकि भालू से डर का परिणाम होता है । अपने छात्र, जेरोम गायक के साथ, शैकर ने प्रदर्शन किया कि विषयों में एपिनेफ्रीन के एक इंजेक्शन के साथ एक ही शारीरिक राज्य में रखे जाने के बावजूद विभिन्न भावनात्मक प्रतिक्रियाएं हो सकती हैं । विषयों को क्रोध या मनोरंजन व्यक्त करने के लिए देखा गया था कि क्या स्थिति में किसी अन्य व्यक्ति (एक संघि) ने उस भावना को प्रदर्शित किया । इसलिए, स्थिति के मूल्यांकन का संयोजन (संज्ञानात्मक) और एड्रेनालाईन या एक placebo के प्रतिभागियों के रिसेप्शन ने एक साथ प्रतिक्रिया निर्धारित की । इस प्रयोग की आलोचना जेसी प्रिंज़ (2004) आंत प्रतिक्रियाओं में की गई है । Stanley Schachter đã thuyết phục lý thuyết của mình về công việc trước đây của một bác sĩ Tây Ban Nha, Gregorio Marañón, người đã tiêm cho bệnh nhân với epinephrine và sau đó hỏi họ cảm thấy như thế nào. Thật thú vị, Marañón đã tìm thấy hầu hết những bệnh nhân này cảm thấy một điều gì đó nhưng trong sự vắng mặt của một sự kích thích thực tế-cielo, các bệnh nhân không thể phân biệt được sự kích thích sinh lý của họ như một cảm xúc Schachter đã đồng ý rằng các phản ứng sinh lý đã đóng một vai trò lớn trong cảm xúc. Anh đề nghị các phản ứng sinh lý đóng góp cho trải nghiệm cảm xúc bằng cách tạo ra một sự đánh giá nhận thức tập trung của một sự kiện gây kích động sly và rằng đánh giá này là những gì xác định trải nghiệm cảm xúc Cảm xúc là một kết quả của quá trình hai giai đoạn: kích thích sinh lý chung, và kinh nghiệm của cảm xúc. Ví dụ, sự kích thích sinh lý, tim đập thình thịch, trong một phản hồi cho một kích thích cielo, nhìn thấy một con gấu trong nhà bếp. Bộ não sau đó quét nhanh khu vực, để giải thích những cú đập thình thịch, và chú ý đến con gấu. Do đó, bộ não giải thích trái tim đập thình thịch như là kết quả của việc sợ con gấu. Với học sinh của anh ấy, Jerome Singer, Schachter chứng minh rằng các đối tượng có thể có những phản ứng cảm xúc khác nhau mặc dù được đặt vào cùng một tiểu bang sinh lý với một tiêm epinephrine. Các chủ đề được quan sát để thể hiện sự tức giận hoặc giải trí phụ thuộc vào việc có một người khác trong tình huống (một liên minh) hiển thị cảm xúc đó. Vì vậy, sự kết hợp của việc đánh giá tình huống (nhận thức) và sự tiếp nhận của các người tham gia của adrenaline hoặc một giả dược cùng nhau quyết định phản hồi. Thí nghiệm này đã bị chỉ trích trong các phản ứng ruột của Jesse Prinz (2004). Stanley schachter制定了他的理论, 关于西班牙医生格雷戈里奥· marañón的早期工作, 他注射了肾上腺素, 然后问他们如何感受. 有趣的是, marañón发现大多数患者感觉到了一些东西, 但在没有真正的情感刺激刺激的情况下, 病人无法解释他们的生理觉醒作为一种经历的情感. schachter确实同意, 生理反应在情绪中发挥了很大的作用. 他建议, 生理反应通过促进对特定生理引发事件的重点认知评估而促成情感体验, 这种评价是定义主观情感体验的. 情绪因此是两阶段过程的结果: 一般的生理唤醒和情感的经验. 例如, 生理兴奋, 心脏冲击, 在回应一个刺激的刺激, 看到一只熊在厨房里. 大脑然后迅速扫描该区域, 解释冲击, 并注意到熊. 因此, 大脑解释跳动的心脏是因为害怕熊. 与他的学生, 杰罗姆·歌手, schachter显示, 尽管被注射肾上腺素, 但被放入同样的生理状态, 但科目可以有不同的情感反应. 被观察到的对象是愤怒或娱乐, 取决于在情况下的另一个人(一个邦联)展示了那种情绪. 因此, 评估情况(认知)和参与者接受肾上腺素或安慰剂共同确定了反应. 这项实验在杰西亲王(2004)的肠道反应中受到批评.
Vào ngày 25 tháng 25 năm 1963, Giáo hoàng đã phải chịu đựng một haemorrhage khác và bắt buộc một số truyền máu, nhưng ung thư đã làm thủng tường dạ dày và Peritonitis sớm được thiết lập. Các bác sĩ đã bàn về một quyết định về vấn đề này và trợ lý của John XXIII, Culi F. Capovilla đã phá vỡ tin tức cho anh ta nói rằng ung thư đã hoàn thành công việc và không có gì có thể làm cho anh ta. Khoảng thời gian này, những người anh em còn lại của anh ấy đã đến để ở bên anh ấy. Bởi 31 tháng năm, nó đã trở nên rõ ràng rằng ung thư đã vượt qua sự kháng cự của John XXIII - nó đã để lại cho anh ta bị hạn chế vào giường của mình. 2012年七月2日, glaxosmithkline承认刑事指控, 并同意3 百万解决美国最大的保健欺诈案和一家药物公司的最大付款. 该解决方案涉及到公司非法推广处方药, 未能报告安全数据, 贿赂医生, 并为他们没有执照的用途推广药物. 所涉及的毒品是帕罗西诺, 安非他酮, advair, 服用和zofran, 用于非覆盖的用途. 这些和毒品imitrex, lotronex, flovent和valtrex参与了回扣计划. Otras nuevas vacunas notables del período incluyen las para el sarampión (1962, John Franklin enders del centro médico de los niños Boston, más tarde refinado por maurice hilleman en merck), rubéola (1969, hilleman, merck) y paperas (1967, hilleman, merck) los estados unidos incidencias de rubéola, síndrome de rubéola congénita, sarampión y paperas todos cayeron por > 95 % en las secuelas inmediatas de la vacunación generalizada. Los primeros 20 años de vacunación contra el sarampión con licencia en los estados unidos impidieron un estimado de 52 millones casos de la enfermedad, 17,400 casos de retraso mental, y 5,200 muertes. En 1896, eugen baumann observó yodo en glándulas de tiroides. En 1897, christiaan eijkman trabajó con los nativos de java, que también sufrió de beriberi. Eijkman observó que los pollos alimentados con la dieta nativa del arroz blanco desarrollaron los síntomas de beriberi, pero permanecieron sanos cuando se alimentaba arroz integral sin procesar con el salvado exterior intacto. Eijkman curó a los nativos al alimentarlos con arroz marrón, descubriendo que la comida puede curar la enfermedad. Más de dos décadas más tarde, los nutricionistas aprendieron que el salvado de arroz exterior contiene vitamina B1, también conocida como tiamina. On 25 May 1963, the pope suffered another haemorrhage and required several blood transfusions, but the cancer had perforated the stomach wall and peritonitis soon set in. The doctors conferred in a decision regarding this matter and John XXIII's aide Loris F. Capovilla broke the news to him saying that the cancer had done its work and nothing could be done for him. Around this time, his remaining siblings arrived to be with him. By 31 May, it had become clear that the cancer had overcome the resistance of John XXIII – it had left him confined to his bed. 1896年, 欧根·鲍曼在甲状腺腺体观察到碘. 1897年, 克里斯蒂安· eijkman与爪哇的当地人合作, 他也患有脚气病eijkman观察到, 鸡喂食白米饭的原生饮食发展了脚气病的症状, 但当美联储未加工的棕色米饭完好无损时仍然保持健康. eijkman通过喂他们的棕色米饭治愈了当地人, 发现食物可以治愈疾病. 在二 十 年之后, 营养学家了解到, 外米糠含有维生素b1, 也被称为硫胺胺. दुराचार के वर्षों के बाद, taínos ने आत्मघाती व्यवहार को अपनाना शुरू कर दिया, महिलाओं को छोड़ रहा है या अपने शिशुओं और पुरुषों को मार रहा है, जो चट्टानों से कूद रहे हैं या इलाज कर रहे हैं, एक हिंसक जहर है अंत में, enriquillo नामक एक taíno cacique ने तेरह वर्षों के लिए baoruco माउंटेन रेंज में पकड़ने के लिए प्रबंधित किया, स्पेनिश, कैरिब-आयोजित बागानों और उनके भारतीय सहायक को गंभीर क्षति हुई । विद्रोह की गंभीरता की सुनवाई, सम्राट चार्ल्स वी (भी स्पेन के राजा) ने कप्तान फ्रांसिस्को barrionuevo को विद्रोहियों की बढ़ती संख्या के साथ शांति संधि पर बातचीत करने के लिए भेजा । दो महीने बाद, संतो domingo के audencia से परामर्श के बाद, enriquillo को द्वीप के किसी भी भाग को शांति से जीने के लिए प्रस्तुत किया गया था । Trong năm 1911, loại thuốc chống lây tổng hợp đầu tiên được phát triển bởi Paul Ehrlich và nhà hóa học Alfred Bertheim của Viện trị liệu thử nghiệm ở Berlin. Thuốc đã được đưa ra tên thương mại salvarsan. Ehrlich, không có gì cả hai chất độc tướng của thạch tín và sự hấp thụ chọn lọc của một số thuốc nhuộm bằng vi khuẩn, giả định rằng một thuốc nhuộm thạch thạch với các tính năng hấp thụ tương tự có thể được sử dụng để điều trị viêm nhiễm khuẩn. Arsphenamine đã được chuẩn bị như một phần của một chiến dịch để tổng hợp một loạt các hợp chất như vậy, và được tìm thấy để triển lãm độc tính chọn lọc một phần. Arsphenamine chứng minh là điều trị hiệu quả đầu tiên cho bệnh giang mai, một căn bệnh mà trước đó đã được chữa trị và dẫn đến việc làm cho da nghiêm trọng, tổn thương thần kinh, và cái chết.[citation cần thiết] 1800 के दशक के अंत से 1900 के दशक में किए गए प्रयोगों की एक श्रृंखला का पता चला है कि मधुमेह को अग्न्याशय द्वारा सामान्य रूप से उत्पादित पदार्थ के अभाव के कारण होता है । 1869 में, ऑस्कर मिन्कोवस्की और जोसेफ वॉन mering ने पाया कि अग्न्याशय के सर्जिकल हटाने से मधुमेह को कुत्तों में प्रेरित किया जा सकता है । 1921 में, कनाडा के प्रोफेसर फ्रेडरिक बैंटिंग और उनके छात्र चार्ल्स ने इस अध्ययन को दोहराया, और पाया कि अग्नाशय के इंजेक्शन के कारण अग्नाशय को हटाने के लक्षणों को उलट दिया गया है । जल्द ही, लोगों में काम करने के लिए निकालें का प्रदर्शन किया गया था, लेकिन एक नियमित चिकित्सा प्रक्रिया के रूप में इंसुलिन चिकित्सा का विकास पर्याप्त मात्रा में सामग्री बनाने में कठिनाइयों से देरी हो गई थी और reproducible शुद्धता के साथ । शोधकर्ताओं ने एली लिली और कंपनी में औद्योगिक सहयोगियों से सहायता मांगी । जैविक सामग्री के बड़े पैमाने पर शुद्धिकरण के साथ कंपनी के अनुभव के आधार पर । एली लिली और कंपनी के केमिस्ट जॉर्ज वार्डन ने पाया कि निकालने के पीएच के सावधान समायोजन ने इंसुलिन के एक अपेक्षाकृत शुद्ध ग्रेड को उत्पादित किया जा सकता है । टोरंटो विश्वविद्यालय से दबाव के तहत और अकादमिक वैज्ञानिकों द्वारा एक संभावित पेटेंट चुनौती, जिन्होंने स्वतंत्र रूप से एक समान शुद्धि विधि विकसित की थी, एक समझौते को कई कंपनियों द्वारा इंसुलिन के गैर-विशेष उत्पादन के लिए पहुंच गया था । इंसुलिन चिकित्सा की खोज और व्यापक उपलब्धता से पहले, मधुमेह की जीवन प्रत्याशा केवल कुछ ही महीनों की थी । El 25 de mayo de 1963, el papa sufrió otra hemorragia y requirió varias transfusiones de sangre, pero el cáncer había perforado la pared del estómago y la peritonitis pronto se puso en marcha. Los médicos confieren una decisión con respecto a este asunto y el aide loris f de John XXIII. Capovilla le rompió la noticia diciendo que el cáncer había hecho su trabajo y no se podía hacer nada por él. alrededor de este tiempo, sus hermanos restantes llegaron para estar con él. Por 31 de mayo, se había quedado claro que el cáncer había superado la resistencia de Juan XXIII - lo había dejado confinado a su cama.