وفي الممارسة العملية, يجب على الرئيس البرازيلي ان يحصل على موافقة مسبقة على اي هيئة من اجل التفاوض والتوقيع على معاهدة?
الكونغرس
The Brazilian federal constitution states that the power to enter into treaties is vested in the president and that such treaties must be approved by Congress (articles 84, clause VIII, and 49, clause I). In practice, this has been interpreted as meaning that the executive branch is free to negotiate and sign a treaty, but its ratification by the president is contingent upon the prior approval of Congress. Additionally, the Federal Supreme Court has ruled that, following ratification and entry into force, a treaty must be incorporated into domestic law by means of a presidential decree published in the federal register in order to be valid in Brazil and applicable by the Brazilian authorities. 84-وينص الدستور البرازيلي البرازيلي على ان سلطة الدخول في معاهدة الرئيس وان هذه الصكوك يجب ان يوافق عليها الكونغرس (المادة 84, البند الثامن, و 49, البند الاول). وفي الممارسة العملية, تم تفسير ذلك على انه يعني ان الفرع التنفيذي حر في التفاوض والتوقيع على معاهدة, ولكن تصديقها من قبل الرئيس يتوقف على الموافقة السابقة للمؤتمر. وبالاضافة الى ذلك, حكمت المحكمة العليا الاتحادية بانه, بعد التصديق عليها و دخولها حيز النفاذ, يجب ان تدمج في القانون المحلي من خلال مرسوم رئاسي ينشر في السجل الفيدرالي لكي تكون صالحة في البرازيل وتطبيقها من قبل السلطات البرازيلية. Die brasilianische Verfassung besagt, dass die Macht, in Verträge einzutreten, dem Präsidenten übertragen wird und dass solche Verträge vom Kongress genehmigt werden müssen (Artikel 84, Abschnitt VIII und 49, Abschnitt I). In der Praxis wurde dies als Bedeutung interpretiert, dass die Exekutive frei ist, um einen Vertrag zu verhandeln und zu unterzeichnen, aber ihre Ratifizierung durch den Präsidenten ist abhängig von der vorherigen Genehmigung des Kongresses. Darüber hinaus hat der Oberste Gerichtshof entschieden, dass ein Vertrag nach Ratifizierung und Inkrafttreten in das innerstaatliche Recht aufgenommen werden muss, indem er einen im Federal Register veröffentlichten Präsidenten-Erlass enthält, um in Brasilien gültig zu sein und von den brasilianischen Behörden anwendbar zu sein. La Constitución federal brasileña establece que el poder de entrar en los tratados se confiere en el Presidente y que estos tratados deben ser aprobados por el Congreso (artículos 84, CLÁUSULA VIII, y 49, cláusula i). en la práctica, esto ha sido interpretado como el significado de que la rama ejecutiva es libre de negociar y firmar un tratado, pero su ratificación por el presidente está supeditada a la aprobación previa del Congreso. Además, el Tribunal Supremo Federal ha declarado que, después de la ratificación y la entrada en vigor, un tratado debe ser incorporado en el derecho interno mediante un decreto presidencial publicado en el registro federal con el fin de ser válido en Brasil y aplicable por las autoridades brasileñas. ब्राजील के संघीय संविधान के अनुसार संधियों में प्रवेश करने की शक्ति राष्ट्रपति में निहित है और इस तरह की संधियों को कांग्रेस (अनुच्छेद 84, खंड viii, और 49, खंड i) द्वारा अनुमोदित किया जाना चाहिए । अभ्यास में, इसका अर्थ यह है कि कार्यकारी शाखा एक संधि पर बातचीत करने और हस्ताक्षर करने के लिए स्वतंत्र है, लेकिन राष्ट्रपति द्वारा इसका अनुसमर्थन कांग्रेस की पूर्व स्वीकृति पर दल है । इसके अतिरिक्त, संघीय सुप्रीम कोर्ट ने उस पर शासन किया है, अनुसमर्थन और प्रवेश के बाद, एक संधि को संघीय रजिस्टर में प्रकाशित राष्ट्रपति डिक्री के माध्यम से घरेलू कानून में शामिल किया जाना चाहिए, ताकि ब्राजील में मान्य हो और ब्राजील के अधिकारियों द्वारा लागू किया जाए । Hiến pháp liên bang Brazil rằng sức mạnh để nhập vào hiệp ước được trao cho tổng thống và rằng các hiệp ước như vậy phải được chấp thuận bởi Quốc hội (các bài báo 84, điều khoản VIII, và 49, điều khoản I). Trong thực hành, điều này đã được giải thích như ý nghĩa rằng chi nhánh hành chính được miễn phí để đàm phán và ký một hiệp ước, nhưng sự phê duyệt của tổng thống là phụ thuộc vào sự phê duyệt trước của Quốc hội. Ngoài ra, Tòa án Tối cao Liên bang đã thống trị điều đó, sau khi phê duyệt và nhập vào lực lượng, một hiệp định phải được kết hợp vào luật nội địa bằng cách có nghĩa là một nghị định tổng thống được công bố trong danh sách liên bang để có thể hợp lệ ở Brazil và áp dụng bởi chính quyền Brazil. 巴西联邦宪法规定, 缔结条约的权力属于总统, 这种条约必须由国会批准(第84条, 第八条和第49条, 第一条). 在实践中, 这被解释为意味着行政部门可以自由谈判和签署一项条约, 但总统的批准取决于国会事先批准. 此外, 联邦最高法院裁定, 在批准和生效后, 一项条约必须通过在联邦登记册上发布的总统法令纳入国内法, 以便在巴西有效, 并适用于巴西当局.
Thông thường, một liên đoàn được hình thành ở hai cấp độ: chính phủ trung tâm và các khu vực (tiểu bang, tỉnh, lãnh thổ), và nhỏ để không có gì được nói về các thực thể chính trị hành chính thứ hai hoặc thứ ba. Brazil là một ngoại lệ, bởi vì Hiến pháp 1988 bao gồm các đô thị là các thực thể chính trị tự trị tạo ra liên đoàn bên, bao gồm Liên bang, Hoa Kỳ, và các đô thị. Mỗi tiểu bang được chia thành các đô thị (municípios) với hội đồng lập pháp của chính họ ( câmara de vereadores ) và một thị trưởng ( prefeito), mà một phần tự trị từ cả hai bang liên bang và bang. Mỗi đô thị có một hiến pháp nhỏ, được gọi là luật hữu cơ (lei orgánica). Mê-hi-cô là một trường hợp trung cấp, trong các đô thị đó được cấp đầy đủ bởi hiến pháp liên bang và sự tồn tại của họ như các thực thể tự trị (một libre, miễn phí đô thị) được thiết lập bởi chính phủ liên bang và không thể bị thu hồi bởi các nhà nước. Hơn nữa, hiến pháp liên bang quyết định sức mạnh và quyền lực nào thuộc về các đô thị và không phải cho các bang cử tri. Tuy nhiên, các đô thị không có một hội đồng lập pháp được bầu. 通常, 一个联合会在两个级别组成: 中央政府和地区(州, 省, 领土), 关于第二或第三级行政政治实体, 几乎没有什么. 巴西是一个例外, 因为1988年宪法将市政当局列为独立的政治实体, 使联邦三方组成, 包括联盟, 国家和市政当局. 每个州都被分为市政 当局 (municípios)和他们自己的立法委员会(, de vereadores)和一个市长(prefeito), 这部分是来自联邦和州政府的部分自主. 每个市都有一个小宪法, 称为有机法(雷orgánica). 墨西哥是一个中间案例, 在这些城市被联邦宪法授予完全自治, 他们作为自治实体的存在(municipio自由, 自由市)是由联邦政府建立的, 不能被国家宪法撤销. 此外联邦宪法]确定哪些权力和能力专属于市政当局, 而不是属于组成国家. 然而, 市政当局没有民选的立法会. Tại Brazil, sự sụp đổ của quân chủ vào năm 1889 bởi một cuộc đảo chính quân sự d ' chính dẫn đến sự nổi lên của hệ thống tổng thống, hướng tới Teodoro da Fonseca. Aided được biết đến bởi luật Barbosa, Fonseca đã thành lập federalism ở Brazil bằng nghị định, nhưng hệ thống của chính phủ này sẽ được xác nhận bởi tất cả các hiến pháp Brazil kể từ năm 1891, mặc dù một số trong số họ có thể phá hủy một số nguyên tắc federalist. Hiến pháp 1937, ví dụ, cấp cho chính phủ liên bang quyền chỉ định các lãnh đạo tiểu bang (gọi là interventors) theo ý muốn, do đó trung quyền lực trong tay của Tổng thống Getúlio Vargas. Brazil cũng sử dụng hệ thống Fonseca để điều hoà giao dịch liên bang. Brazil là một trong những chính phủ liên bang lớn nhất. وعادة ما يتم تشكيل اتحاد على مستويين: الحكومة المركزية والمناطق (الولايات, المحافظات, الاراضي), و القليل الى لا شيء يقال عن الكيانات السياسية الادارية على المستوى الثاني او الثالث. البرازيل هي استثناء, لان دستور عام 1988 شمل البلديات بوصفها كيانا سياسيا مستقلا مما يجعل الاتحاد الثلاثي, ويشمل الاتحاد, والولايات, والبلديات. ويتم تقسيم كل ولاية الى البلديات (municípios) مع مجلسها التشريعي الخاص (câmara de vereadores) ورئيس بلدية (prefeito), وهما جزئيا مستقلة عن كل من الحكومة الاتحادية وحكومة الولايات. كل بلدية لديها القليل من الدستور, يسمى القانون العضوي (لي الاساسي). والمكسيك هي حالة متوسطة, حيث ان البلديات تمنح الاستقلال الكامل من قبل الدستور الفيدرالي, وان وجودها بوصفها كيانا مستقلا (بلدية حرة, بلدية حرة), وهي الحكومة الاتحادية, ولا يمكن ان يتم الغاءها بموجب دساتير الولايات. وبالاضافة الى ذلك, فان الدستور الفيدرالي يحدد السلطات والسلطات التي تنتمي حصريا الى البلديات وليس الى الولايات المكونة لها. ومع ذلك, فان البلديات ليس لديها جمعية تشريعية منتخب. In Brazil, the fall of the monarchy in 1889 by a military coup d'état led to the rise of the presidential system, headed by Deodoro da Fonseca. Aided by well-known jurist Ruy Barbosa, Fonseca established federalism in Brazil by decree, but this system of government would be confirmed by every Brazilian constitution since 1891, although some of them would distort some of the federalist principles. The 1937 Constitution, for example, granted the federal government the authority to appoint State Governors (called interventors) at will, thus centralizing power in the hands of President Getúlio Vargas. Brazil also uses the Fonseca system to regulate interstate trade. Brazil is one of the biggest federal governments. आमतौर पर, एक संघ दो स्तरों पर बनता है: केंद्र सरकार और क्षेत्र (राज्य, प्रांत, क्षेत्र), और छोटे से कुछ भी नहीं कहा जाता है दूसरे या तीसरे स्तर के प्रशासनिक राजनीतिक संस्थाओं के बारे में । ब्राजील एक अपवाद है, क्योंकि 1988 के संविधान में नगरपालिकाओं को स्वायत्त राजनीतिक संस्थाओं के रूप में शामिल किया गया, जो संघ, राज्यों और नगर नगरपालिकाओं को शामिल करते हुए संघ को त्रिपक्षीय बना रहा है । प्रत्येक राज्य को नगरपालिकाओं (municípios) में विभाजित किया गया है अपने विधान परिषद ( câmara डी vereadores ) और एक मेयर ( prefeito) के साथ, जो संघीय और राज्य सरकार दोनों से आंशिक रूप से स्वायत्त हैं । प्रत्येक नगर पालिका के पास एक छोटा सा संविधान है, जिसे जैविक कानून कहा जाता है (लेई orgánica) । मेक्सिको एक मध्यवर्ती मामला है, इस में नगरपालिकाओं को संघीय संविधान द्वारा पूर्ण स्वायत्तता दी जाती है और उनके अस्तित्व को स्वायत्त संस्थाओं के रूप में (municipio मुक्त, मुक्त नगर पालिका) संघीय सरकार द्वारा स्थापित किया जाता है और राज्य के संविधान द्वारा रद्द नहीं किया जा सकता है । इसके अलावा, संघीय संविधान निर्धारित करता है कि कौन सी शक्तियां और दक्षताओं विशेष रूप से नगरपालिकाओं के लिए हैं और न कि संविधान राज्यों के लिए । हालांकि, नगरपालिका के पास निर्वाचित विधान सभा नहीं है । In der Regel wird ein Verband auf zwei Ebenen gebildet: die Zentralregierung und die Regionen (Staaten, Provinzen, Gebiete), und wenig bis gar nichts wird über die zweite oder dritte Ebene der administrativen politischen Einrichtungen gesagt. Brasilien ist eine Ausnahme, denn die Verfassung von 1988 umfasste die Gemeinden als autonome politische Einrichtungen, die die Föderation dreiseitigen, die die Union, die Staaten und die Gemeinden umfasst. Jeder Staat wird in Gemeinden (municípios) mit einem eigenen gesetzgebenden Rat (câmara de vereadores) und einem Bürgermeister (ernannt) aufgeteilt, die teilweise von der Bundes-und Landesregierung autonom sind. Jede Gemeinde hat eine kleine Verfassung, genannt Bio-Gesetz (Lei orgánica). Mexiko ist ein Zwischenklasse, in dem die Gemeinden durch die Verfassung vollständig Autonomie erhalten und ihre Existenz als autonome Einrichtungen (Municipio Libre, freie Gemeinde) von der Bundesregierung gegründet wird und nicht durch die Verfassungen der Staaten widerrufen werden kann. Darüber hinaus bestimmt die Verfassung, welche Kompetenzen und Kompetenzen ausschließlich den Gemeinden und nicht den konstituierenden Staaten gehören. Die Gemeinden haben jedoch keine gewählte legislative Versammlung. وفي البرازيل, ادى سقوط النظام الملكي في عام 1889 من قبل انقلاب عسكري الى صعود النظام الرئاسي, الذي يراسه استاد دا فونسيكا. وبالمساعدة من قبل القاضي المعروف روي باربوسا, اسس فونسيكا الاتحادية في البرازيل بموجب مرسوم, ولكن نظام الحكم هذا سيؤكد من قبل كل دستور البرازيل منذ عام 1891, على الرغم من ان بعضهم سوف يشوه بعض المبادئ الاتحادية. على سبيل المثال, منح دستور عام 1937 الحكومة الاتحادية سلطة تعيين حكام الولايات (يسمى interventors), وبالتالى تركيز السلطة في يد الرئيس getúlio فارغاس. وتستخدم البرازيل ايضا نظام فونسيكا ل تنظيم التجارة بين الولايات. البرازيل هي واحدة من اكبر الحكومات الاتحادية. In Brasilien führte der Sturz der Monarchie im Jahr 1889 durch einen Militärputsch zum Aufstieg des Präsidenten-Systems, geleitet von Francês da Fonseca. Aided von dem bekannten Juristen Ruy Barbosa, hat Fonseca den Föderalismus in Brasilien durch Dekret etabliert, aber dieses System der Regierung würde von jeder brasilianischen Verfassung seit 1891 bestätigt, obwohl einige von ihnen einige der föderalistischen Prinzipien verzerren würden. Die Verfassung von 1937 zum Beispiel gewährte der Bundesregierung die Befugnis, die Staats-und Regierungschefs (genannt interventors) zu ernennen, wodurch die Macht in den Händen von Präsident Getúlio Vargas Zentralisierung. Brasilien nutzt auch das Fonseca-System, um den Handel zu regulieren. Brasilien ist einer der größten Bundesländer. संविधान के भीतर कोई प्रावधान नहीं है कि राजा को सीधे कानून को वीटो करने की क्षमता है; हालांकि, कोई प्रावधान शाही अनुमति को रोक देने से सम्राट को निषेध नहीं करता है, जो प्रभावी रूप से एक वीटो का गठन करता जब स्पेनिश मीडिया ने राजा जुआन कार्लोस से पूछा कि अगर वह बिल के समान यौन विवाह का समर्थन करेगा, तो उसने सोया एल रे डी españa वाई नो एल डी bélgica का जवाब दिया (मैं स्पेन का राजा हूँ और बेल्जियम का नहीं)-राजा के लिए एक संदर्भ बेल्जियम के बौदोउइन् मैं, जिसने बेल्जियम कानून के गर्भपात पर हस्ताक्षर करने से इनकार कर दिया था । राजा ने 1 जुलाई 2005 को कानून 13/2005 को शाही सहमति दी; कानून 2 जुलाई को boletín oficial डेल के में राजपत्रित था और 3 जुलाई 2005 पर प्रभाव में आया । इसी तरह, 2010 में, किंग जुआन कार्लोस ने मांग पर गर्भपात की अनुमति देने वाले कानून को शाही अनुमति दी ।