في اي عام حدث استقالة القذافي الثانية?
1973
In May 1970, the Revolutionary Intellectuals Seminar was held to bring intellectuals in line with the revolution, while that year's Legislative Review and Amendment united secular and religious law codes, introducing sharia into the legal system. Ruling by decree, the RCC maintained the monarchy's ban on political parties, in May 1970 banned trade unions, and in 1972 outlawed workers' strikes and suspended newspapers. In September 1971, Gaddafi resigned, claiming to be dissatisfied with the pace of reform, but returned to his position within a month. In February 1973, he resigned again, once more returning the following month. 1970-وفي ايار / مايو 1970, عقدت حلقة دراسية للم المثقفين الثوري لجلب المفكرين في مع الثورة, في حين ان الاستعراض والتعديل في ذلك العام لذلك العام المتحدة القانون العلماني والديني, وادخال الشريعة في النظام القانوني. وفي ايار / مايو 1970, حافظ مجلس المنافسة على حظر النظام الملكي على الاحزاب السياسية, وفي ايار / مايو 1970 تحظر نقابات العمال, وفي عام 1972 تحظر ضربات العمال وفي الصحف تعليقها. وفي ايلول / سبتمبر 1971, استقال القذافي, ويدعي انه غير راض عن وتيرة الاصلاح, ولكنه عاد الى منصبه في غضون شهر. وفي شباط / فبراير 1973, استقال مرة اخرى, مرة اخرى في الشهر التالي. Im Mai 1970 fand das revolutionäre Intellektuelle-Seminar statt, um Intellektuelle in Einklang mit der Revolution zu bringen, während die Legislative Review und Änderung der säkularen und religiösen Gesetze, die die Scharia in das legale System einführen. Durch Dekret wurde das Verbot der Monarchie für politische Parteien aufrechterhalten, im Mai 1970 verboten, die Gewerkschaften zu verbieten und 1972 die Streiks und die ausgesetzten Zeitungen zu verbieten. Im September 1971 trat Gaddafi zurück und behauptete, mit dem Tempo der Reform unzufrieden zu sein, kehrte aber innerhalb eines Monats an seine Position zurück. Im Februar 1973 ist er wieder zurückgetreten, wieder einmal mehr zurück im folgenden Monat. En mayo de 1970, se celebró el seminario de intelectuales revolucionarios para llevar a los intelectuales en consonancia con la revolución, mientras que la revisión legislativa de este año y la enmienda de los códigos de derecho secular y religioso, introduciendo la sharia en el sistema legal. Sentencia por decreto, el rcc mantuvo la prohibición de la monarquía en los partidos políticos, en mayo de 1970 prohibió los sindicatos, y en 1972 se prohibió los ataques de los trabajadores y los periódicos suspendidos. en septiembre de 1971, gaddafi renunció, afirmando estar insatisfecho con el ritmo de la reforma, pero regresó a su posición dentro de un mes. en febrero 1973, renunció de nuevo, una vez más regresando el mes siguiente. मई 1970 में क्रांतिकारी बुद्धिजीवियों संगोष्ठी को क्रांति के साथ लाइन में लाने के लिए आयोजित किया गया था, जबकि उस वर्ष की विधायी समीक्षा और संशोधन संयुक्त धर्मनिरपेक्ष और धार्मिक कानून कोड, शरीयत को कानूनी प्रणाली में पेश करते हैं । निर्णय से शासन करने पर, आरसीसी ने राजनीतिक दलों पर राजतंत्र का प्रतिबंध कायम कर दिया, मई 1970 में प्रतिबंधित व्यापार संघ, और 1972 में गैरकानूनी श्रमिकों के हमले और निलंबित समाचार पत्र । सितंबर 1971 में, गद्दाफी ने इस्तीफा दे दिया, सुधार की गति से असंतुष्ट होने का दावा किया, लेकिन एक महीने के भीतर अपनी स्थिति में वापस आ गया । फरवरी 1973 में, उन्होंने फिर से इस्तीफा दे दिया, एक बार फिर से अगले महीने वापस आ रहा है ।
Gamal Abdel Nasser Hussein (Arabisch: jmạl ʿbd ạlnạṣr ḥsyn, IPA: [ɡæˈmæːl ʕæbdenˈnɑːsˤeɾ ħeˈseːn]; 15 Januar 1918-28 September 1970) war der zweite Präsident von Ägypten, der von 1956 bis 1956 diente Sein Tod. Nasser führte den 1952 Sturz der Monarchie und führte im folgenden Jahr weit reichende Land ein. Nach einem 1954 Versuch seines Lebens durch ein Mitglied der Muslimbruderschaft, das alleine zu handeln, brach er die Organisation ab, setzte Präsident Muhammad Naguib unter Hausarrest und übernahm das Executive Office, das im Juni 1956. offiziell Präsident wurde. 25 फरवरी 1954 को, नजीब ने दो दिन पहले अपनी उपस्थिति के बिना एक आधिकारिक बैठक आयोजित करने के बाद अपने इस्तीफे की घोषणा की । 26 फरवरी को, नासिर ने इस्तीफा स्वीकार कर लिया, नजीब को घर की गिरफ्तारी के तहत रखा, और आरसीसी ने नासर को आरसीसी अध्यक्ष और प्रधानमंत्री दोनों के रूप में घोषित किया । जैसा कि नजीब का इरादा था, एक विद्रोह का तुरंत पालन किया गया, नजीब की पुनर्स्थापना और आरसीसी के विघटन की मांग की । विद्रोह के अंत के लिए कॉल करने के लिए सैन्य मुख्यालय (जीएचक्यू) में हड़ताली अधिकारियों का दौरा करते हुए, नासिर शुरू में अपनी मांगों को स्वीकार करने में भयभीत हो गया था । हालांकि, 27 फरवरी को, सेना में नासिर के समर्थकों ने विद्रोह को समाप्त करने के लिए जीएचक्यू पर एक छापे शुरू किया । बाद में उस दिन, सैकड़ों हजारों प्रदर्शनकारियों, मुख्य रूप से भाईचारे से संबंधित, नजीब की वापसी और नासिर की कैद के लिए बुलाया गया । जवाब में, खालिद mohieddin के नेतृत्व में आरसीसी के भीतर एक बड़ा समूह, नजीब की रिहाई की मांग की और राष्ट्रपति पद पर वापसी की मांग की । नासीर को मजबूर कर दिया गया था, लेकिन 4 मार्च तक नजीब की पुनर्स्थापना में देरी हुई, उसे सशस्त्र बलों के कमांडर को आमेर को बढ़ावा देने की अनुमति दी गई - पूर्व में नजीब द्वारा कब्जा किया गया था । Gamal Abdel Nasser Hussein (Arabic: جمال عبد الناصر حسين‎, IPA: [ɡæˈmæːl ʕæbdenˈnɑːsˤeɾ ħeˈseːn]; 15 January 1918 – 28 September 1970) was the second President of Egypt, serving from 1956 until his death. Nasser led the 1952 overthrow of the monarchy and introduced far-reaching land reforms the following year. Following a 1954 attempt on his life by a Muslim Brotherhood member acting on his own, he cracked down on the organization, put President Muhammad Naguib under house arrest, and assumed executive office, officially becoming president in June 1956. Sự xuất hiện của Nasser trong kênh đào Suez và sự xuất hiện của anh ta là victor chính trị từ cuộc khủng hoảng Suez tiếp theo đáng kể sự nổi tiếng của anh ta ở Ai Cập và thế giới Ả Rập. Cuộc gọi cho sự thống nhất của Pan-Ả Rập dưới sự lãnh đạo của ông tăng lên, cao cấp với sự hình thành của Cộng hòa Ả Rập Thống nhất với Syria (1958-1961). Năm 1962, Nasser bắt đầu một loạt các biện pháp xã hội chủ nghĩa lớn và cải cách, ở Ai Bất chấp sự thất bại của người phụ nữ của mình, bởi 1963 người ủng hộ của Nasser đã đạt được quyền lực ở một số quốc gia Ả Rập và anh ta đã bị lôi kéo trong cuộc Nội chiến Bắc Yemen. Anh bắt đầu nhiệm kỳ tổng thống thứ hai của mình vào tháng Ba 1965 sau khi các đối thủ chính trị của anh ta bị cấm chạy. Theo đuổi sự thất bại của Ai Cập bởi Israel trong chiến tranh 1967 ngày, Nasser đã từ chức, nhưng ông trở lại văn phòng sau khi các cuộc biểu tình phổ biến được gọi là phục chức của ông. Vào năm 1968, Nasser đã bổ nhiệm chính mình thủ tướng, ra mắt chiến tranh tiêu cực để lấy lại lãnh thổ bị mất, bắt đầu một quá trình depoliticizing quân đội, và phát hành một bộ cải cách chính trị. Sau kết luận của hội nghị thượng đỉnh Ả Rập 1970, Nasser bị đau tim và chết. Lễ tang của ông ở Cairo đã vẽ năm triệu người khóc và một sự đau buồn trên thế giới Ả Rập. Gamal Abdel Nasser Hussein (Árabe: 15 de enero de 1918-28 de septiembre de 1970) fue el segundo presidente de Egipto, que sirve a partir de 1956 hasta el 15 de septiembre de 1970 su muerte. Nasser lideró el derrocamiento de 1952 de la Monarquía e introdujo reformas de la tierra de gran alcance al año siguiente. Después de un intento de 1954 en su vida por un miembro de la hermandad musulmana actuando por su cuenta, se rajado sobre la organización, puso al Presidente Muhammad naguib bajo arresto domiciliario, y asumió la oficina ejecutiva, oficialmente convirtiéndose en presidente en junio de 1956. Gamal Abdel Nasser Hussein (tiếng Ả Rập: jmạl ʿbd ạlnạṣr ḥsyn, IPA: [ɡæˈmæːl ʕæbdenˈnɑːsˤeɾ ħeˈseːn]; 15 tháng 15 năm 1918-28 tháng 28 năm 1970) là tổng thống thứ hai của Ai Cập, phục vụ từ 1956 đến cái chết của anh ta. Nasser dẫn đầu năm 1952 lật đổ của chủ nghĩa quân chủ và giới thiệu các cải cách đất xa trong năm sau. Sau một nỗ lực 1954 trong cuộc sống của anh ta bởi một thành viên của tình anh em Hồi giáo tự hành động, anh ta đã phá vỡ tổ chức, đặt Tổng thống Muhammad Naguib bị bắt giữ, và cho rằng văn phòng hành chính, chính thức trở thành tổng thống vào tháng 1956. năm 1956. Nasser 's Verstaatlichung des Suez-Kanals und seine Entstehung als politischer Sieger aus der anschließenden Suez-Krise erhöhte seine Popularität in Ägypten und der arabischen Welt. Die Forderungen nach pan-arabischen Einheit unter seiner Führung erhöhten sich mit der Bildung der Vereinigten Arabischen Republik mit Syrien (1958-1961). Im Jahr 1962 begann Nasser eine Reihe von sozialistischen Maßnahmen und Modernisierung in Ägypten. Trotz Rückschläge zu seiner pan-Arabist Ursache, haben sich die Unterstützer von Nasser bis 1963 in mehreren arabischen Ländern zugelegt und er wurde in den Nord-Jemen-Bürgerkrieg verwickelt. Er begann seine zweite Amtszeit im März 1965 nach seiner politischen Gegner wurden vom Laufen verbannt. Nach Ägyptens Niederlage durch Israel im 1967 Sechs-Tage-Krieg trat Nasser zurück, aber er kehrte nach den populären Demonstrationen zurück, um seine Wiedereinsetzung zu erhalten. Bis 1968 hatte Nasser sich zum Premierminister ernannt, den Krieg von Verschleiß gestartet, um das verlorene Gebiet zurückzugewinnen, begann einen Prozess der Depolitisierung des Militärs und erließ eine Reihe von politischen Liberalisierung. Nach dem Abschluss des Arabischen League-Gipfels 1970 erlitt Nasser einen Herz und starb. Seine Beerdigung in Kairo hat fünf Millionen Trauernden und eine Ausbruch der Trauer über die arabische Welt gezeichnet. जमाल अब्देल नासिर हुसैन (अरबी: jmạl ʿbd ạlnạṣr ḥsyn, आईपीए: [ɡæˈmæːl ʕæbdenˈnɑːsˤeɾ ħeˈseːn]; 15 जनवरी 1918-28 सितंबर 1970) मिस्र का दूसरा राष्ट्रपति था, 1956 से सेवा कर रहा है उसकी मौत । नासीर ने राजतंत्र के 1952 उखाड़ फेंकने का नेतृत्व किया और निम्न वर्ष तक दूरगामी भूमि सुधारों का परिचय दिया । एक मुस्लिम ब्रदरहुड के सदस्य द्वारा अपने जीवन पर एक 1954 प्रयास के बाद, वह संगठन पर टूट गया, राष्ट्रपति मुहम्मद नजीब को घर की गिरफ्तारी के तहत रखा, और कार्यकारी कार्यालय ग्रहण किया, आधिकारिक तौर पर जून 1956. में राष्ट्रपति बन रहा है । بعد انهيار المحادثات و زيارة مثيرة للجدل من قبل زعيم الليكود ارييل شارون الى جبل المعبد, بدات الانتفاضة الثانية. ويؤكد بعض المعلقين ان الانتفاضة قد خطط لها مسبقا ياسر عرفات بسبب انهيار محادثات السلام. اصبحت (شارون) رئيسا الوزراء في انتخابات خاصة في عام 2001 وخلال فترة ولايته, قام (شارون) بتنفيذ خطته للانسحب من جانب واحد من قطاع غزة, كما قاد بناء حاجز الضفة الغربية الاسرائيلية, وانهاء الانتفاضة. وبحلول هذا الوقت, قتل 1,100 اسرائيلي, معظمهم في التفجيرات انتحارية. وفي 30 نيسان / ابريل 2008, بلغ عدد القتلى الفلسطينيين 4,745 قتلهم قوات الامن الاسرائيلية, و 44 قتلهم المدنيين الاسرائيليين, و 577 قتلهم الفلسطينيون. Vào ngày 10 tháng 10 năm 1987, sau một bài giảng từ hardliner Yegor Ligachev tại Bộ Chính trị vì đã cho phép hai cuộc biểu tình không có này ở Moscow, Boris Yeltsin đã viết một bức thư từ chức cho Gorbachev, người đã được holidaying trên Biển Đen. Gorbachev đã choáng váng - không ai từng tình nguyện từ chức từ Bộ Chính trị. Vào ngày 27 tháng 27 năm 1987, cuộc họp plenary của ủy ban trung tâm, Yeltsin, nản chí rằng Gorbachev đã không nói về bất kỳ vấn đề nào được vạch ra trong thư từ chức của ông, chỉ trích tốc độ chậm của cải cách, servility cho tổng thư ký, và Sự đối lập từ Ligachev đã dẫn đến từ chức của ông (Yeltsin ' s). № một người đã từng nói với lãnh đạo Đảng nên Ngươi trước Ủy ban Trung ương kể từ Leon Trotsky vào những năm 1920 Trong câu trả lời của anh ta, Gorbachev đã buộc tội Yeltsin của non chính trị và irresponsibility tuyệt đối. № một được lùi lại.