كم طن كان يتوقع الخبراء ان تسقط المانيا في ال 24 ساعة الاولى من الحرب?
3,500 طن
Based on experience with German strategic bombing during World War I against the United Kingdom, the British government estimated after the war that 50 casualties— with about one third killed— would result for every tonne of bombs dropped on London. The estimate of tonnes of bombs an enemy could drop per day grew as aircraft technology advanced, from 75 in 1922, to 150 in 1934, to 644 in 1937. That year the Committee on Imperial Defence estimated that an attack of 60 days would result in 600,000 dead and 1,200,000 wounded. News reports of the Spanish Civil War, such as the bombing of Barcelona, supported the 50-casualties-per-tonne estimate. By 1938 experts generally expected that Germany would attempt to drop as much as 3,500 tonnes in the first 24 hours of war and average 700 tonnes a day for several weeks. In addition to high explosive and incendiary bombs the enemy would possibly use poison gas and even bacteriological warfare, all with a high degree of accuracy. In 1939 military theorist Basil Liddell-Hart predicted that 250,000 deaths and injuries in Britain could occur in the first week of war. استنادا الى التجربة مع القصف الاستراتيجي الالماني خلال الحرب العالمية الاولى ضد المملكة المتحدة, تقدر الحكومة البريطانية بعد الحرب ان 50 ضحية - مع حوالي ثلث القتلى - سوف تؤدي الى كل طن من القنابل التي اسقطت على لندن. وقد ارتفع تقدير طن من القنابل التي يمكن ان يسقطها العدو في اليوم مع تقدم تكنولوجيا الطائرات, من 75 في عام 1922, الى 150 في عام 1934, الى 644 في عام 1937., الى 644 في عام 1937., الى 644 في عام 1937. وقدر الدفاع ان الهجوم لمدة 60 يوما قد يؤدي الى 600,000 قتيل و 1,200,000 جريح. وقد تدعم التقارير الاخبارية عن الحرب الاهلية الاسبانية, مثل قصف برشلونة, 50 اصابة في كل طن. بحلول عام 1938 توقع الخبراء بشكل عام ان المانيا سوف تحاول ان تسقط ما يقدر على 3,500 طن في الساعات ال 24 الاولى من الحرب و متوسط 700 طن في اليوم لعدة اسابيع. وبالاضافة الى القنابل المتفجرة وال حارقة العالية, يمكن ان يستخدم العدو الغاز السام وحتى الحرب البكتريولوجية, وكل ذلك بدرجة عالية من الدقة. وفي عام 1939, توقع باسل ل لديل هارت ان 250,000 حالة وفاة واصابات في بريطانيا يمكن ان تحدث في الاسبوع الاول من الحرب. Aufgrund der Erfahrung mit der deutschen strategischen Bombardierung während des Ersten Weltkrieges gegen das Vereinigte Königreich, schätzte die britische Regierung nach dem Krieg, dass 50 Verluste - mit etwa einem Drittel getötet - für jede Tonne Bomben auf London fallen würden. Die Schätzung von Tonnen von Bomben, die ein Feind pro Tag fallen könnte, wuchs als Flugzeuge, von 75 im Jahr 1922, auf 150 im Jahr 1934, auf 644 im Jahr 1937. In diesem Jahr der Ausschuss für Imperial Die Verteidigung schätzte, dass ein Angriff von 60 Tagen zu 600,000 Toten und 1,200,000 Verletzten führen würde. Nachrichten über den spanischen Bürgerkrieg, wie zum Beispiel die Bombardierung von Barcelona, unterstützten die 50-Verluste-pro-Tonnen-Schätzung. Von 1938 Experten erwarteten generell, dass Deutschland versuchen würde, in den ersten 24 Stunden des Krieges und durchschnittlich 700 Tonnen pro Tag für mehrere Wochen so viel wie 3,500 Tonnen zu sinken. Neben hohen explosiven und pgu Bomben würde der Feind möglicherweise Giftgas und sogar bakteriologischen Kriegsführung verwenden, alles mit einem hohen Grad an Genauigkeit. Im Jahr 1939 prognostizierte der Militär-Theoretiker Basil Liddell-Hart, dass 250,000 Todesfälle und Verletzungen in Großbritannien in der ersten Woche des Krieges auftreten könnten. Basado en la experiencia con el bombardeo estratégico alemán durante la primera guerra mundial contra el reino unido, el gobierno británico estima después de la guerra que 50 víctimas-con alrededor de un tercio de muertos-sería el resultado de cada tonelada de bombas que cayeron en Londres. la estimación de toneladas de bombas un enemigo podría caer por día creció como la tecnología de aviones avanzados, de 75 en 1922, a 150 en 1934, a 644 en 1937. Ese año el comité de imperial la defensa estima que un ataque de 60 días daría lugar a 600,000 muertos y 1,200,000 heridos. Los informes de noticias de la guerra civil española, como el bombardeo de Barcelona, apoyaron la estimación de 50 víctimas por tonelada. Por 1938 expertos en general esperaban que alemania intentará bajar tanto como 3,500 toneladas en las primeras 24 horas de guerra y promedio 700 toneladas al día durante varias semanas. Además de las altas bombas explosivas e incendiarias, el enemigo posiblemente podría usar gas venenoso e incluso guerra bacteriológicas, todo con un alto grado de precisión. En 1939 el teórico militar Basil Liddell-Hart predijo que 250,000 muertes y lesiones en Gran Bretaña podrían ocurrir en la primera semana de guerra. यूनाइटेड किंगडम के खिलाफ प्रथम विश्व युद्ध के दौरान जर्मन सामरिक बमबारी के साथ अनुभव के आधार पर, ब्रिटिश सरकार ने युद्ध के बाद अनुमान लगाया कि 50 हताहत-लगभग एक तिहाई मारे गए-लंदन पर बम के हर टन के लिए परिणाम होगा । में से 150 तक, में से 150 तक, में से 644 तक, में से 644 तक, में से 644 तक एक दुश्मन के बम का अनुमान बढ़ सकता था । रक्षा का अनुमान है कि 60 दिनों का हमला 600,000 मृत और 1,200,000 घायल में परिणाम होगा । स्पेनिश नागरिक युद्ध की समाचार रिपोर्ट, जैसे कि बार्सिलोना की बमबारी, 50-हताहत-प्रति-टन अनुमान का समर्थन किया । 1938 विशेषज्ञों द्वारा आमतौर पर उम्मीद की जाती है कि जर्मनी युद्ध के पहले 24 घंटे में 3,500 टन और कई सप्ताह के लिए एक दिन में औसतन 700 टन तक छोड़ने का प्रयास करेगा । उच्च विस्फोटक और बम बम के अलावा दुश्मन संभवतः जहर गैस और यहां तक कि नाम युद्ध का उपयोग कर सकते हैं, सभी सटीकता की उच्च डिग्री के साथ । 1939 में सैन्य विचारक तुलसी लिडेल-हार्ट ने भविष्यवाणी की कि युद्ध के पहले सप्ताह में ब्रिटेन में 250,000 मौतें और चोटें आ सकती हैं । Dựa trên kinh nghiệm với vụ ném bom chiến lược Đức trong chiến tranh thế giới, tôi chống lại Vương quốc Anh, chính phủ Anh dự kiến sau cuộc chiến mà 50 thương vong-với khoảng một thứ ba bị giết-sẽ kết quả cho mỗi tấn bom rơi trên London. Ước tính của tấn bom một kẻ thù có thể thả mỗi ngày được phát triển như công nghệ máy bay nâng cao, từ 75 vào năm 1922, đến 150 vào năm 1934, đến 644 vào năm 1937. năm đó Ủy ban về Hoàng gia Quốc phòng dự kiến rằng một cuộc tấn công trong 60 ngày sẽ kết quả trong 600,000 người chết và 1,200,000 người bị thương. Tin tức báo cáo về cuộc Nội chiến Tây Ban Nha, như vụ ném bom của Barcelona, hỗ trợ ước tính 50 thương vong. Bởi 1938 chuyên gia nói chung rằng Đức sẽ cố gắng thả nhiều như 3,500 tấn trong 24 giờ đầu tiên của chiến tranh và trung bình 700 tấn một ngày trong vài tuần. Ngoài việc bùng nổ cao và bom lửa, kẻ thù sẽ có thể sử dụng khí độc và thậm chí chiến tranh bacteriological, tất cả đều có độ chính xác cao. Trong năm 1939 quân đội thuyết Basil Liddell-Hart dự đoán rằng 250,000 cái chết và chấn thương ở nước Anh có thể xảy ra trong tuần đầu chiến tranh. 根据德国在第一次世界大战期间对英国的战略轰炸的经验, 英国政府估计, 在战争后, 50人伤亡-大约三分之一死亡-将导致伦敦的每一吨炸弹都落下. 随着飞机技术的先进, 一个敌人每天可能下降的炸弹的估计数增加了, 从1922年的75个增加到1934年的150个, 1937. 年的644个, 这一年是帝国委员会国防估计, 60天的攻击将导致600,000人死亡, 1,200,000人受伤. 西班牙内战的新闻报道, 如轰炸巴塞罗那, 支持50人伤亡的估计数. 到1938年, 专家们普遍预期德国将试图在战争前24个小时减少3,500吨, 并在几周内平均每天700吨. 除了高爆炸和燃烧炸弹, 敌人还可能使用毒气, 甚至细菌战争, 都有很高的精确度. 1939年, 军事理论家basil liddell-hart预测, 英国的250,000个死亡和受伤可能在战争的第一周发生.
Die Schlacht von Gravelotte, oder Gravelotte-St. Privat (18 August), war die größte Schlacht während des Deutsch-Französischen Krieges. Es wurde ca. 6 Meilen (9.7 km) westlich von Metz gekämpft, wo am vergangenen Tag, nachdem sie den Rückzug der französischen Armee in den Westen in der Schlacht der Mars-La-Tour abgefangen haben, die Preußen nun geschlossen haben, um die Zerstörung der französischen Streitkräfte zu vervollständigen. Die kombinierten deutschen Kräfte, unter Feldmarschall Graf Helmuth von Moltke, waren die preußischen Ersten und zweiten Armeen der North Konföderation, die etwa 210 Infanterie-Bataillone, 133 Kavallerie-Geschwader und 732 schwere Kanonen insgesamt 188,332 Offiziere erhielten. und Männer. Die französische Armee des Rheins, kommandiert von Marschall François-Achille Bazaine, Nummerierung rund 183 Infanterie-Bataillone, 104 Kavallerie-Geschwader, unterstützt von 520 schweren Kanonen, insgesamt 112,800 Offiziere und Männer, gegraben in entlang des hohen Bodens mit ihrer südlichen linken Flanke in der Stadt erwartete, und ihrer nördlichen rechten Flanke in St. Privat. 1 सितंबर 1870 को, युद्ध खोला की सेना के साथ खुला, 202 इन्फैंट्री बटालियनों, 80 घुड़सवार स्क्वाड्रन और 564 बंदूकों के साथ, आसपास के prg तीसरे और मियूस सेनाओं पर हमला कर रहा है 222 पैदल सेना बटालियनों, 186 घुड़सवार स्क्वाड्रन और 774 बंदूकें । जनरल डी wimpffen, रिजर्व में फ्रेंच वी कोर के कमांडर, आशा xi कोर के खिलाफ एक संयुक्त पैदल सेना और घुड़सवार हमला शुरू करने की उम्मीद है । लेकिन 11:00 तक, prg तोपखाने ने फ्रेंच पर एक टोल ले लिया जबकि अधिक prg सैनिक मैदान पर पहुंचे । जनरल marguerite द्वारा दी गई फ्रेंच घुड़सवार ने floing के आस-पास के गांव पर तीन हताश हमले शुरू किए जहां prg xi कोर ध्यान केंद्रित किया गया था । marguerite को बहुत पहले चार्ज के लिए मार दिया गया और दो अतिरिक्त आरोपों पर भारी नुकसान हुआ । दिन के अंत तक, बाहर टूटने की उम्मीद के साथ, नेपोलियन iii ने हमले को बुलाया । फ्रेंच हार गया 17,000 से अधिक पुरुषों, मारे गए या घायल, 21,000 के साथ कब्जा कर लिया । जार ने 2,320 की मौत, 5,980 घायल और 700 कैद या लापता पर अपने नुकसान की रिपोर्ट की । अगले दिन, 2 सितंबर को, नेपोलियन iii ने आत्मसमर्पण कर दिया और अपने 104,000 सैनिकों के साथ कैदी ले लिया गया । यह जार के लिए एक भारी जीत थी, क्योंकि उन्होंने केवल एक पूरी फ्रेंच सेना को नहीं बल्कि फ्रांस के नेता को भी कैद कर लिया था । सेडान में फ्रेंच की हार ने पर्सिया के पक्ष में युद्ध का फैसला किया था । एक फ्रेंच सेना अब immobilised के शहर में immobilised और घिरा हुआ था, और कोई अन्य सेना जर्मन आक्रमण को रोकने के लिए फ्रेंच मैदान पर खड़ी नहीं थी । फिर भी, युद्ध जारी रहेगा । Germany and the Soviet Union entered an intricate trade pact on February 11, 1940, that was over four times larger than the one the two countries had signed in August 1939. The trade pact helped Germany to surmount a British blockade of Germany. In the first year, Germany received one million tons of cereals, half a million tons of wheat, 900,000 tons of oil, 100,000 tons of cotton, 500,000 tons of phosphates and considerable amounts of other vital raw materials, along with the transit of one million tons of soybeans from Manchuria.[citation needed] These and other supplies were being transported through Soviet and occupied Polish territories. The Soviets were to receive a naval cruiser, the plans to the battleship Bismarck, heavy naval guns, other naval gear and thirty of Germany's latest warplanes, including the Me-109 and Me-110 fighters and Ju-88 bomber. The Soviets would also receive oil and electric equipment, locomotives, turbines, generators, diesel engines, ships, machine tools and samples of German artillery, tanks, explosives, chemical-warfare equipment and other items. Deutschland und die Sowjetunion sind am 11 Februar 1940 in einen komplizierten Pakt getreten, der über vier Mal größer war als der, den die beiden Länder im August 1939. unterzeichnet hatten. Der Pakt half Deutschland, eine britische Blockade zu überwinden. Deutschland. Im ersten Jahr erhielt Deutschland eine Million Tonnen Getreide, eine halbe Million Tonnen Weizen, 900,000 Tonnen Öl, 100,000 Tonnen Baumwolle, 500,000 Tonnen Phosphate und beträchtliche Mengen an anderen lebenswichtigen Rohstoffen, zusammen mit einer halben Million Tonnen Weizen, 900,000 Tonnen Öl, 100,000 Tonnen Baumwolle, Mit dem Transit von einer Million Tonnen Sojabohnen aus der Mandschurei.[Zitat benötigt] Diese und andere Lieferungen wurden durch sowjetische und besetzte polnische Gebiete transportiert. Die Sowjets sollten einen Marine-Kreuzer erhalten, die Pläne für das Schlachtschiff Bismarck, schwere Marine-Waffen, andere Marine-Ausrüstung und dreißig von Deutschlands neuesten Kampfflugzeuge, einschließlich der Me-109 und Me-110 Kämpfer und Ju-88 Bomber. Die Sowjets würden auch Öl-und elektrische Geräte, Lokomotiven, Turbinen, Generatoren, Diesel-Motoren, Schiffe, Werkzeugmaschinen und Proben von deutschen Artillerie, Panzer, Sprengstoff, Chemie-Kriegsführung-Ausrüstung und andere Gegenstände erhalten. हताहतों को भयानक रूप से, विशेष रूप से हमला करने वाले prg बलों के लिए । अगस्त 18 की लड़ाई के दौरान 20,163 जर्मन सैनिकों को मार डाला गया, घायल या कार्रवाई में लापता । फ्रांसीसी घाटे में 7,855 की मौत हो गई और 4,420 कैदियों के साथ घायल हो गए (उनमें से आधे घायल थे) कुल 12,275. के लिए जबकि अधिकांश जार फ्रेंच chassepot राइफल्स के तहत गिर गए थे । अधिकांश फ्रेंच गिर गए prg क्रुप गोले के नीचे । हताहतों के टूटने में, राइन की सेना के frossard के द्वितीय कोर ने 621 हताहतों को झेला, जबकि पाइंट du जौर से पहले steinmetz के तहत पहली सेना पर 4,300 हताहत हुए । prg गार्ड इन्फैंट्री डिवीजनों के नुकसान 18,000 पुरुषों में से 8,000 हताहतों के साथ और भी अधिक लड़खड़ा थे । विशेष गार्ड jäger ने 19 अधिकारियों, एक सर्जन और 431 पुरुषों को कुल 700. में से 431 पुरुषों को खो दिया, 2 वें गार्ड इन्फैंट्री ब्रिगेड ने 39 अधिकारियों और 1,076 पुरुषों को खो दिया । 3 वें गार्ड इन्फैंट्री ब्रिगेड ने 36 अधिकारियों और 1,060 पुरुषों को खो दिया । फ्रेंच पक्ष पर, सेंट होल्डिंग यूनिट । privat ने गांव में आधे से ज्यादा नंबर खो दिए । Die Verluste waren schrecklich, vor allem für die Angriff auf die preußischen Streitkräfte. Insgesamt 20,163 deutsche Truppen wurden während der Schlacht im August 18 getötet, verwundet oder in Aktion vermisst. Die französischen Verluste wurden 7,855 getötet und verwundet zusammen mit 4,420 Krieggefangenen (die Hälfte von ihnen wurden verwundet) für insgesamt 12,275. Während die meisten Preußen unter die französischen Chassepot-Gewehre fielen, sind die meisten Franzosen gefallen unter den preußischen Krupp-Muscheln. In einer Aufschlüsselung der Verluste erlitt das II-Korps der Armee des Rheins 621 Verluste, während er 4,300 Verluste an der preußischen Ersten Armee unter Steinmetz vor der Pointe du Jour erlitten hat. Die Verluste der preußischen Garde-Infanterie-Divisionen waren noch mehr mit 8,000 Opfern von 18,000 Männern. Die Special Guards Jäger verlor 19 Offiziere, einen Chirurgen und 431 Männer aus insgesamt 700. Die 2 Garde-Infanterie-Brigade verlor 39 Offiziere und 1,076 Männer. Die 3 Garde-Infanterie-Brigade hat 36 Offiziere und 1,060 Männer verloren. Auf der französischen Seite, die Einheiten, die St. Privat hat mehr als die Hälfte ihrer Zahl im Dorf verloren. Bất chấp tỷ lệ cho một, Quân đoàn III đã ra mắt một cuộc tấn công mạo hiểm. Người Pháp đã được chuyển tiếp và Quân đoàn III đã bắt được Vionville, chặn bất kỳ nỗ lực trốn thoát nào xa hơn về phía tây. Một khi bị chặn khỏi sự rút lui, người Pháp trong pháo đài của Metz không có lựa chọn nào khác ngoài việc tham gia vào một cuộc chiến mà sẽ nhìn thấy sự tham gia của kỵ binh lớn cuối cùng ở Tây Âu. Trận chiến sắp nổ tung, và Quân đoàn III bị phá vỡ bởi các cáo buộc kỵ binh không ngừng, mất hơn nửa lính. Lịch sử chính thức của Đức ghi lại 15,780 thương vong và thương vong Pháp của 13,761 người đàn ông. When the war began, the French government ordered a blockade of the North German coasts, which the small North German navy (Norddeutsche Bundesmarine) with only five ironclads could do little to oppose. For most of the war, the three largest German ironclads were out of service with engine troubles; only the turret ship SMS Arminius was available to conduct operations. By the time engine repairs had been completed, the French fleet had already departed. The blockade proved only partially successful due to crucial oversights by the planners in Paris. Reservists that were supposed to be at the ready in case of war, were working in the Newfoundland fisheries or in Scotland. Only part of the 470-ship French Navy put to sea on 24 July. Before long, the French navy ran short of coal, needing 200 short tons (180 t) per day and having a bunker capacity in the fleet of only 250 short tons (230 t). A blockade of Wilhelmshaven failed and conflicting orders about operations in the Baltic Sea or a return to France, made the French naval efforts futile. Spotting a blockade-runner became unwelcome because of the question du charbon; pursuit of Prussian ships quickly depleted the coal reserves of the French ships. 可能有大约6.2万人在战争中死亡; 估计有很大的差异. 大约60 %的伤亡是平民, 他们死于疾病, 饥饿, 种族灭绝(特别是大屠杀)和空中轰炸. 前苏联和中国遭受了最多的伤亡. 估计在苏联的死亡人数约为2.3 万, 而中国则遭受了大约1万. 没有一个国家失去了比波兰更大的人口: 大约.56万, 或16 %, 其战前人口3.48万死了. द्वितीय विश्व युद्ध के दौरान, जनरल dornberger सेना के रॉकेट कार्यक्रम के सैन्य प्रमुख थे, zansen था सेना रॉकेट केंद्र के कमांडेंट बन गए, और वॉन ब्राउन बैलिस्टिक मिसाइल कार्यक्रम के तकनीकी निदेशक थे । वे उस टीम का नेतृत्व करेंगे जिसने कुल-4 (ए-4) रॉकेट बनाया, जो 1942 और 1943 में अपने टेस्ट उड़ान कार्यक्रम के दौरान बाहरी स्थान पर पहुंचने के लिए पहला वाहन बन गया । जर्मनी ने एक 2 (प्रतिशोध हथियार 2, या अधिक आमतौर पर, v2) के रूप में ए-4 का उत्पादन शुरू किया, एक 320 किलोमीटर (200 मील) रेंज के साथ एक बैलिस्टिक मिसाइल 1,130 किलोग्राम (2,490 पौंड) बम 4,000 किलोमीटर प्रति घंटे (2,500 मील प्रति घंटा) इसकी सुपरसोनिक गति का मतलब था कि इसके खिलाफ कोई बचाव नहीं था, और रडार का पता लगाने के लिए छोटी चेतावनी प्रदान की गई । जर्मनी ने दक्षिणी इंग्लैंड और 1944 से 1945. तक सहयोगी-मुक्त पश्चिमी यूरोप के हिस्सों के लिए हथियार का इस्तेमाल किया । युद्ध के बाद वी-2 प्रारंभिक अमेरिकी और सोवियत रॉकेट डिजाइन का आधार बन गया ।