متى ارض كيبيك في ايدي بريطانية?
1763
The implication has historical basis and dates to the breakup of British America during the American Revolution. The colonies that had confederated to form the United States invaded Canada (at the time a term referring specifically to the modern-day provinces of Quebec and Ontario, which had only been in British hands since 1763) at least twice, neither time succeeding in taking control of the territory. The first invasion was during the Revolution, under the assumption that French-speaking Canadians' presumed hostility towards British colonial rule combined with the Franco-American alliance would make them natural allies to the American cause; the Continental Army successfully recruited two Canadian regiments for the invasion. That invasion's failure forced the members of those regiments into exile, and they settled mostly in upstate New York. The Articles of Confederation, written during the Revolution, included a provision for Canada to join the United States, should they ever decide to do so, without needing to seek U.S. permission as other states would. The United States again invaded Canada during the War of 1812, but this effort was made more difficult due to the large number of Loyalist Americans that had fled to what is now Ontario and still resisted joining the republic. The Hunter Patriots in the 1830s and the Fenian raids after the American Civil War were private attacks on Canada from the U.S. Several U.S. politicians in the 19th century also spoke in favour of annexing Canada. وهذا يعني ان لها اساس تاريخي وتاريخ لانفصال امريكا البريطانية خلال الثورة الامريكية. وال المستعمرات التي كانت قد كونفدرالية لتشكيل الولايات المتحدة غزو كندا (في ذلك الوقت مصطلح يشير تحديدا الى المقاطعات الحديثة في كيبيك و اونتاريو, التي لم تكن الا في ايدي بريطانية منذ عام 1763) على الاقل مرتين, ولم تنجح اي من الوقت. في السيطرة على المنطقة. كان الغزو الاول اثناء الثورة, تحت افتراض ان العداء الكندي المفترض لحكم الاستعمار البريطاني بالاضافة الى التحالف الفرنسي الامريكي سيجعل منهم حلفاء طبيعية للقضية الامريكية ؛ الجيش القارئ نجح في توظيف اثنين من افواج الكندية من اجل الحرب. الغزو. فشل ذلك الغزو اجبر اعضاء تلك افواج على الى, واس سويته في الغالب في شمال ولاية نيويورك. وقد تضمنت مواد الاتحاد, التي كتبت اثناء الثورة, حكم لكي تنضم كندا الى الولايات المتحدة, اذا ما قررت ان تفعل ذلك, دون الحاجة الى طلب الاذن من الولايات المتحدة كما تفعل دول اخرى. وقد قامت الولايات المتحدة مرة اخرى بغزو كندا خلال حرب 1812, ولكن هذا الجهد كان اكثر صعوبة بسبب العدد الكبير من الامريكيين المخلصين الذين هربوا الى ما هو الان في كندا وما زال يقاوم الانضمام الى الجمهورية. وقد كان صياد الوطنيين في 1830 s و غارات الغارات بعد الحرب الاهلية الامريكية هجمات خاصة على كندا من الولايات المتحدة العديد من السياسيين الولايات المتحدة في القرن ال 19, وتحدث ايضا لصالح ضم كندا. Die Implikation hat historische Grundlage und Termine für die Trennung von British America während der amerikanischen Revolution. Die Kolonien, die die Vereinigten Staaten Form hatten, drangen in Kanada ein (damals ein Begriff, der speziell auf die modernen Provinzen von Quebec und Ontario, die seit 1763 nur in britischen Händen waren), mindestens zweimal, keine Zeit mehr. bei der Kontrolle über das Gebiet. Die erste Invasion war während der Revolution, unter der Annahme, dass die mutmaßliche Feindseligkeit der Franzosen gegen die britische Kolonialzeit, kombiniert mit der französisch-amerikanischen Allianz, sie natürliche Verbündete für die amerikanische Sache machen würde; die Continental Armee hat erfolgreich zwei kanadische Regimenter für die Invasion. Die Invasion der Invasion zwang die Mitglieder dieser Regimenter ins Exil, und sie siedelten sich meistens im Hinterland New York an. Die Artikel der Konföderation, die während der Revolution geschrieben wurden, umfassten eine Bestimmung für Kanada, um in die Vereinigten Staaten zu kommen, sollten sie jemals entscheiden, dies zu tun, ohne die US-Erlaubnis zu suchen, wie andere Staaten es Die Vereinigten Staaten drangen während des Krieges von 1812 erneut in Kanada ein, aber diese Anstrengung wurde aufgrund der großen Anzahl der Amerikaner, die in den heutigen Ontario geflohen sind, schwieriger gemacht und sich noch immer gegen die Republik gewehrt. Die Jäger-Patrioten in den 1830 er Jahren und die Cumhail-Angriffe nach dem amerikanischen Bürgerkrieg waren private Angriffe auf Kanada aus den USA. Mehrere US-Politiker im 19 Jahrhundert sprachen auch für Annexion Canada. La implicación tiene base histórica y fechas para la ruptura de América británica durante la revolución americana. las colonias que habían confederadas para formar los estados unidos invadieron Canadá (en el momento un término refiriéndose específicamente a las provincias de día moderno de Quebec y ontario, que sólo había estado en manos británicas desde 1763) al menos dos veces, ni el tiempo triunfando en tomar el control del territorio. La primera invasión fue durante la revolución, bajo la suposición de que la presunta hostilidad de los canadienses de habla francesa hacia la regla colonial británica combinada con la alianza franco-Americana los haría aliados naturales a la causa estadounidense; el ejército continental reclutó con éxito a dos regimientos canadienses para el invasión. El fracaso de esa invasión obligó a los miembros de esos regimientos al exilio, y se establecieron principalmente en el estado de Nueva York. Los artículos de la Confederación, escritos durante la revolución, incluyen una disposición para Canadá para unirse a los Estados Unidos, si alguna vez deciden hacerlo, sin necesidad de buscar permiso de ee. uu. Como otros estados lo harían. Los Estados Unidos de nuevo invadieron Canadá durante la guerra de 1812, pero este esfuerzo se hizo más difícil debido a la gran cantidad de estadounidenses leales que habían huido a lo que ahora es ontario y aún así se resistió a unirse a la República. The Hunter Patriots en la década de 1830 y las redadas fenianos después de la guerra civil estadounidense fueron ataques privados en Canadá de los ee. uu. varios políticos estadounidenses en el siglo 19 también hablaron a favor de Anexando Canadá. अमेरिकी क्रांति के दौरान निहितार्थ का ऐतिहासिक आधार और ब्रिटिश अमेरिका के विच्छेद की तारीख है । जिन उपनिवेशों को संयुक्त राज्य अमेरिका बनाने के लिए confederated किया गया था, वे कनाडा पर आक्रमण करते थे (इस समय क्यूबेक और ओंटारियो के आधुनिक-दिन के प्रांतों के लिए विशेष रूप से उल्लेख किया गया था, जो 1763 से केवल ब्रिटिश हाथों में था) कम से कम दो बार, न ही समय सफल क्षेत्र का नियंत्रण करने में । पहला आक्रमण क्रांति के दौरान था, इस धारणा के तहत कि फ्रांसीसी बोलने वाले कनाडा ने फ्रेंको-अमेरिकी गठबंधन के साथ संयुक्त ब्रिटिश औपनिवेशिक नियम की ओर दुश्मनी का अनुमान लगाया था, उन्हें अमेरिकी कारण के लिए प्राकृतिक सहयोगी बनाया जाएगा; महाद्वीपीय सेना ने सफलतापूर्वक दो कनाडाई रेजिमेंट की भर्ती की आक्रमण । उस आक्रमण की विफलता ने उन रेजिमेंट के सदस्यों को निर्वासन में मजबूर कर दिया, और वे ज्यादातर upstate न्यूयॉर्क में बसे । क्रांति के दौरान लिखा गया परिसंघ के लेख, संयुक्त राज्य अमेरिका में शामिल होने के लिए कनाडा के लिए एक प्रावधान शामिल है, क्या वे कभी भी ऐसा करने का फैसला करते हैं, जो अमेरिका की अनुमति को अन्य राज्यों के रूप में चाहते हैं । संयुक्त राज्य अमेरिका ने फिर से 1812 के युद्ध के दौरान कनाडा पर हमला किया, लेकिन यह प्रयास बड़ी संख्या में वफादार अमेरिकियों की वजह से अधिक मुश्किल बना दिया गया था जो अब ओंटारियो है और अभी भी गणराज्य में शामिल होने का विरोध किया है । 1830 के दशक में शिकारी देशभक्त और अमेरिकी नागरिक युद्ध के बाद अमेरिकी नागरिक युद्ध के बाद फिनियन छापे कनाडा पर निजी हमले थे अमेरिका के कई अमेरिकी नेताओं ने 19 वीं सदी में भी को कनाडा के पक्ष में बात की । Ý kiến có nền tảng lịch sử và hẹn hò với sự chia tay của nước Mỹ trong cuộc cách mạng Mỹ. Các thuộc địa đã có confederated để hình thành Hoa Kỳ xâm chiếm Canada (tại thời điểm một kỳ quan đến đặc biệt cho các tỉnh hiện đại của Quebec và Ontario, mà chỉ có trong tay Anh kể từ năm 1763) ít nhất hai lần, không phải thời gian thành công trong việc kiểm soát lãnh thổ. Cuộc xâm lược đầu tiên là trong cuộc cách mạng, dưới sự giả định rằng người Pháp nói tiếng Canada được cho là thù địch đối với quy tắc thuộc địa của Anh kết hợp với liên minh Pháp-Mỹ sẽ khiến họ tự nhiên đồng minh với nguyên nhân của Mỹ; Quân đội lục địa đã tuyển dụng thành công hai trung đoàn Canada cho Xâm lược. Sự thất bại của cuộc xâm lược này buộc các thành viên của những trung đoàn bị lưu đày, và họ đã được giải quyết hầu hết ở vùng ngoại ô New York. Các bài viết của Liên bang, được viết trong cuộc cách mạng, bao gồm một việc cung cấp cho Canada để tham gia Hoa Kỳ, họ có bao giờ quyết định làm như vậy, mà không cần phải tìm kiếm sự cho phép của Hoa Kỳ như các bang khác. Hoa Kỳ lại xâm chiếm Canada trong chiến tranh năm 1812, nhưng nỗ lực này đã được tạo ra nhiều khó khăn hơn do số lượng lớn của Loyalist người Mỹ đã chạy trốn đến những gì bây giờ Ontario và vẫn chống lại việc gia nhập cộng hòa. Thợ săn Patriots trong những năm 1830 và các cuộc tấn công ai sau cuộc Nội chiến Hoa Kỳ là những cuộc tấn công riêng tư trên Canada từ Hoa Kỳ một số chính trị gia Hoa Kỳ vào thế kỷ 19 cũng đã nói chuyện với Hàn Canada. 这意味着美国在美国革命期间分手的历史基础和日期. 美国的殖民地入侵加拿大(当时的一个术语指的是魁北克省和安大略省的现代省份, 自1763年以来只在英国手中), 至少两次, 没有时间控制领土. 第一次入侵是在革命期间, 假设讲法语的加拿大人对英国殖民统治与法国-美国联盟的敌意将使他们成为美国事业的自然盟友; 大陆军队成功招募了两个加拿大团入侵. 这次入侵的失败迫使这些团的成员流亡, 他们大部分定居在纽约北部. 在革命期间写的联邦文章包括一项规定, 加拿大加入美国, 他们是否应该决定这样做, 而不需要像其他国家一样寻求美国许可. 在1812年战争期间, 美国再次入侵加拿大, 但这一努力变得更加困难, 因为大量忠诚的美国人逃到现在的安大略省, 仍然抵制加入共和国. 1830世纪1830年代的猎人爱国者和在美国内战后的芬尼亚袭击是来自美国的几个美国政治家在19世纪对加拿大的私人攻击, 也说赞成吞并 加 拿大.
Die meisten der karibischen Gebiete Großbritanniens erreichten die Unabhängigkeit nach der Abfahrt in den Jahren 1961 und 1962 von Jamaika und Trinidad von der West-Indien-Föderation, die im Jahr 1958 gegründet wurde, um die britischen karibischen Kolonien unter einer Regierung zu vereinen, aber welche zusammengebrochen nach dem Verlust seiner beiden größten Mitglieder. Barbados hat die Unabhängigkeit 1966 und den Rest der östlichen Karibik-Inseln in den 1970 er und 1980 er Jahren erreicht, aber Anguilla und die Türken und Caicos-Inseln entschieden sich, in die britische Regel zurückzukehren, nachdem sie bereits auf dem Weg zu begonnen hatten. Unabhängigkeit. Die britischen Jungferninseln, Cayman-Inseln und Montserrat haben sich entschieden, Verbindungen zu Großbritannien zu halten, während Guyana 1966. Unabhängigkeit erreichte. Die letzte Kolonie Großbritanniens auf dem amerikanischen Festland, British Honduras, wurde 1964 zu einer Selbstverwaltung und wurde im Jahr 1973 in Belize umbenannt, um 1981. volle Unabhängigkeit zu erreichen. Ein Streit mit Guatemala über Forderungen nach Belize wurde ungelöst gelassen. وقد حققت معظم الاراضي الكاريبي في المملكة المتحدة الاستقلال بعد رحيل جامايكا في عامي 1961 و 1962 من اتحاد جزر الهند الغربية, الذي تم انشاؤه في عام 1958 في محاولة لتوحيد مستعمرة الكاريبي البريطانية في ظل حكومة واحدة, ولكن الذي تم انشاؤه في عام 1958 انهار بعد خسارة اكبر اثنين من اعضائها. حققت بربادوس الاستقلال في عام 1966 والبقية من جزر شرق البحر الكاريبي في الثمانينات وال 1980, ولكن جزر كايمان وجزر جزر كايمان اختارت العودة الى الحكم البريطاني بعد ان بدات بالفعل على الطريق الى الطريق. الاستقلال. وقد اختارت جزر فرجن البريطانية وجزر كايمان و مونتسيرات الاحتفاظ بالعلاقات مع بريطانيا, في حين حققت غيانا الاستقلال في عام 1966. اخر مستعمرة بريطانيا على البر الرئيسي الامريكي هندوراس البريطانية, اصبحت مستعمرة ذاتية الحكم في عام 1964 و وقد اعيد تسميتها بليز في عام 1973, حيث حققت الاستقلال الكامل في عام 1981., ولم يتم حل النزاع مع غواتيمالا بشان المطالبات الى بليز. 英国的加勒比领土大部分在1961年和1962年在牙买加和特立尼达的离开后取得独立, 这是1958年成立的, 试图将英国加勒比殖民地团结在一个政府下, 但失去了两个最大的成员后崩溃了. 巴巴多斯在1966年和1980世纪1970年代和1980年代的东加勒比群岛取得独立, 但安圭拉和特克斯和凯科斯群岛选择回到英国规则, 在他们已经开始走上这条道路后. 独立. 英属维尔京群岛, 开曼群岛和蒙特塞拉特选择保留与英国的关系, 而圭亚那在1966. 年在英国大陆上的最后一个殖民地英 国 洪 都 拉 斯取得独立, 1964年1973年更名为伯利兹, 1981. 年实现完全独立, 与危地马拉有关对伯利兹的索赔的争议未解决. ब्रिटेन के अधिकांश कैरेबियाई क्षेत्रों ने 1961 और 1962 में वेस्ट इंडीज फेडरेशन से जमैका और त्रिनिदाद के 1961 में प्रस्थान के बाद स्वतंत्रता प्राप्त की, 1958 में एक सरकार के तहत ब्रिटिश कैरेबियाई उपनिवेशों को एकजुट करने के प्रयास में स्थापित किया गया था, लेकिन जो अपने दो सबसे बड़े सदस्यों के नुकसान के बाद ढह गया । बारबाडोस ने 1966 और 1980 के दशक में 1970 और 1980 के दशक में 1966 और 1980 के दशक में स्वतंत्रता प्राप्त की, लेकिन एंगुइला और तुर्क और कैकोस द्वीप ने ब्रिटिश शासन को वापस करने का विकल्प चुना, जब वे पहले से ही रास्ते पर शुरू हो चुके थे स्वतंत्रता । ब्रिटिश वर्जिन द्वीप, केमैन द्वीप और मोंटेसेराट ने ब्रिटेन के साथ संबंध बनाए रखने के लिए चुना, जबकि गुयाना ने अमेरिकी भूमि पर 1966. ब्रिटेन की अंतिम कॉलोनी में स्वतंत्रता प्राप्त की, ब्रिटिश होंडुरास, 1964 में एक स्व-शासी कॉलोनी बन गई और 1973 में बेलीज का नाम बदल दिया गया था, 1981. में पूर्ण स्वतंत्रता प्राप्त करने के लिए ग्वाटेमाला के साथ एक विवाद के कारण बेलीज को छोड़ दिया गया था । Hầu hết các lãnh thổ Caribe của Vương quốc Anh đã đạt được độc lập sau khi khởi hành vào năm 1961 và 1962 của Jamaica và Trinidad từ Liên đoàn Tây Ấn, thành lập năm 1958 trong một nỗ lực để đoàn kết các thuộc địa Caribe của Anh dưới một chính phủ, nhưng cái nào sụp đổ sau sự mất mát của hai thành viên lớn nhất của nó. Barbados đạt được độc lập vào năm 1966 và phần còn lại của các hòn đảo phía đông Caribe vào những năm 1970 và 1980, nhưng Anguilla và các đảo Turks và Caicos đã được lựa chọn hoàn nguyên cho quy tắc của Anh sau khi họ đã bắt đầu trên đường dẫn đến độc lập. Quần đảo Virgin thuộc Anh, quần đảo Cayman và Montserrat đã được lựa chọn giữ lại mối quan hệ với nước Anh, trong khi Guyana đạt được độc lập trong 1966. khu vực cuối cùng của nước Anh trên đất liền Mỹ, Anh Honduras, trở thành một cộng đồng tự quản lý trong năm 1964 và Được đổi tên thành Belize vào năm 1973, đạt được đầy đủ độc lập trong năm 1981. Một tranh chấp với Guatemala vì đã tuyên bố Belize đã không được giải quyết. Most of the UK's Caribbean territories achieved independence after the departure in 1961 and 1962 of Jamaica and Trinidad from the West Indies Federation, established in 1958 in an attempt to unite the British Caribbean colonies under one government, but which collapsed following the loss of its two largest members. Barbados achieved independence in 1966 and the remainder of the eastern Caribbean islands in the 1970s and 1980s, but Anguilla and the Turks and Caicos Islands opted to revert to British rule after they had already started on the path to independence. The British Virgin Islands, Cayman Islands and Montserrat opted to retain ties with Britain, while Guyana achieved independence in 1966. Britain's last colony on the American mainland, British Honduras, became a self-governing colony in 1964 and was renamed Belize in 1973, achieving full independence in 1981. A dispute with Guatemala over claims to Belize was left unresolved. 1980 में, में, ब्रिटेन की आखिरी अफ्रीकी कॉलोनी, जिम्बाब्वे का स्वतंत्र राष्ट्र बन गया । न्यू हेब्रिडीज़ ने 1980 में स्वतंत्रता हासिल की, 1981. में बेलीज के साथ ब्रिटिश राष्ट्रीयता अधिनियम 1981 का रास्ता, जो शेष क्राउन उपनिवेशों को ब्रिटिश आश्रित क्षेत्रों के रूप में reclassified (2002 में ब्रिटिश विदेशी क्षेत्र का नाम बदलकर) इसका मतलब था कि, द्वीप के बिखरने के अलावा और पर की प्रक्रिया जो द्वितीय विश्व युद्ध के बाद शुरू हुई थी, काफी हद तक पूरी हो गई थी । 1982 में, ब्रिटेन के अपने शेष विदेशी क्षेत्रों का बचाव करने के संकल्प का परीक्षण किया गया था, जब अर्जेंटीना ने फ़ॉकलैंड द्वीप पर आक्रमण किया, एक लंबे समय के दावे पर अभिनय किया जो स्पेनिश साम्राज्य पर वापस आ गया था । ब्रिटेन की अंततः सफल सैन्य प्रतिक्रिया के दौरान द्वीपों को फिर से शुरू करने के लिए फल्क्लान्ड्स युद्ध को देखा गया था कि कई के लिए में योगदान करने के लिए नीचे की प्रवृत्ति में ब्रिटेन की स्थिति में एक विश्व शक्ति है । उसी साल, कनाडा की सरकार ने ब्रिटेन से कनाडा के संविधान को patriating कर ब्रिटेन के साथ अपना अंतिम कानूनी लिंक काट दिया । ब्रिटिश संसद द्वारा पारित 1982 कनाडा अधिनियम ने कनाडा के संविधान में परिवर्तन में ब्रिटिश भागीदारी की जरूरत को समाप्त कर दिया । इसी तरह, संविधान अधिनियम 1986 ने न्यूजीलैंड के संविधान को ब्रिटेन के साथ अपने संवैधानिक लिंक को अलग करने के लिए सुधार किया, और ऑस्ट्रेलिया अधिनियम 1986 ने ब्रिटेन और ऑस्ट्रेलियाई राज्यों के बीच संवैधानिक लिंक को काट दिया । 1984 में, ब्रुनेई, ब्रिटेन के अंतिम शेष एशियाई संरक्षित, अपनी स्वतंत्रता प्राप्त की । Hòn đảo sẽ phục vụ nước Anh như một căn cứ quân sự cho các tuyến đường thuộc địa của nó. Vào năm 1906, khi bến cảng Famagusta đã được hoàn thành, Síp là một tiền đồn hải quân chiến lược nhìn ra kênh đào Suez, tuyến đường chính quan trọng đến Ấn Độ mà sau đó là sở hữu nước ngoài quan trọng nhất của nước Anh. Sau vụ bùng nổ của chiến tranh thế giới đầu tiên và quyết định của Đế chế Ottoman để tham gia chiến tranh ở bên cạnh Trung tâm quyền lực, vào ngày 5 tháng 5 năm 1914, Đế chế Anh chính thức chiếm lấy Síp và tuyên bố các Khedivate của Ottoman Ai Cập và Sudan là một Vương quốc và người Anh. En 1763, España cambió la florida al reino de Gran Bretaña para el control de la Habana, Cuba, que había sido capturado por los británicos durante la guerra de los siete años. Fue parte de una gran expansión del territorio británico después de la victoria del país en la guerra de los siete años. Casi toda la población española se fue, llevando a la mayor parte de la población indígena restante a Cuba. los británicos pronto construyeron la carretera del rey conectando st. Agustín a Georgia. El camino cruzó el río st. Johns en un punto estrecho, que los seminole llamaron waca pilatka y el británico llamado cow ford, ambos nombres ostensiblemente reflejan el hecho de que el ganado fue traído a través del río allí. Im Jahr 1980 wurde Rhodesien, die letzte afrikanische Kolonie Großbritanniens, zur unabhängigen Nation Simbabwes. Die neuen Hebriden erreichten die Unabhängigkeit (als Vanuatu) im Jahr 1980, mit Belize nach dem Anzug im Jahr 1981. Die Passage des British Nationalität Act 1981, die die verbliebenen Crown Kolonien als britische abhängig Gebiete umgegliedert (in British Overseas Territorien 2002 umbenannt) meinte, dass, abgesehen von einer Streuung von Inseln und Außenposten, der Prozess der Entkolonialisierung, der nach dem Zweiten Weltkrieg begonnen hatte, weitgehend abgeschlossen war. Im Jahr 1982 wurde die Entschlossenheit Großbritanniens, seine verbleibenden überseeischen Gebiete zu verteidigen, getestet, als Argentinien auf die Falkland-Inseln kam und auf einem langjährigen Anspruch handelte, der zurück ins spanische Reich ging. Großbritanniens letztlich erfolgreiche militärische Antwort, um die Inseln während des anschließenden Falkland-Krieges zurückzuerobern, wurde von vielen angesehen, um den Abwärtstrend im britischen Status als weltweite Macht zu umkehren. Im selben Jahr trennte die kanadische Regierung ihre letzte rechtliche Verbindung mit Großbritannien, indem sie die kanadische Verfassung aus Großbritannien patriating. Das Kanada-Gesetz von 1982, das vom britischen Parlament verabschiedet wurde, endete mit der britischen Beteiligung an Änderungen an der kanadischen Verfassung. Auch das Verfassung Act 1986 reformierte die Verfassung von Neuseeland, um seine konstitutionelle Verbindung mit Großbritannien zu durchbrechen, und das Australien Act 1986 trennte die konstitutionelle Verbindung zwischen Großbritannien und den australischen Staaten. Im Jahr 1984 erlangte Brunei, das letzte verbliebene asiatische Protektorat Großbritanniens, seine Unabhängigkeit.