ما هو تاريخ بداية الغارات الجوية على بريطانيا العظمى?
7 ايلول / سبتمبر 1940
Between 7 September 1940 and 21 May 1941, 16 British cities suffered aerial raids with at least 100 long tons of high explosives. Over a period of 267 days, London was attacked 71 times, Birmingham, Liverpool and Plymouth eight times, Bristol six, Glasgow five, Southampton four, Portsmouth and Hull three and a minimum of one large raid on eight other cities. This was a result of a rapid escalation starting on 24 August 1940, when night bombers aiming for RAF airfields drifted off course and accidentally destroyed several London homes, killing civilians, combined with the UK Prime Minister Winston Churchill's retaliatory bombing of Berlin on the following night.[clarification needed] وفي الفترة ما بين 7 ايلول / سبتمبر 1940 و 21 ايار / مايو 1941, تعرضت 16 مدينة بريطانية غارات جوية مع ما لا يقل عن 100 طن من المتفجرات العالية. على مدى 267 يوما, تعرضت لندن للهجوم 71 مرة, برمنغهام, ليفربول و بليموث ثمانية مرات, بريستول ستة, غلاسكو خمسة, ساوثهامبتون اربعة, بورتسموث وهبدن ثلاثة و كحد ادنى من غارة كبيرة على ثمانية مدن اخرى. كان هذا نتيجة التصعيد السريع ابتداء من 24 اب / اغسطس 1940, عندما انحرفت قاذفات القنابل الليلية التي تهدف الى مطار الجو الجوي الجوي عن طريقها وتدمير العديد من منازل لندن, مما ادى الى مقتل المدنيين, بالاضافة الى القصف الانتقامية الذي قام به رئيس الوزراء البريطاني وينستون تشرشل. برلين في الليلة التالية.[مطلوب توضيح] Zwischen dem 7 September 1940 und dem 21 Mai 1941 litten 16 britische Städte an Luftangriffen mit mindestens 100 langen Tonnen hohen Sprengstoff. Über einen Zeitraum von 267 Tagen wurde London 71 mal angegriffen, Birmingham, Liverpool und Plymouth acht mal, Bristol Six, Glasgow Five, Southampton vier, Portsmouth und Hull drei und ein Minimum von einem großen Angriff auf acht andere Städte. Dies war ein Ergebnis einer schnellen Eskalation, die am 24 August 1940 begann, als die Nacht, die auf RAF-Flugplätze zielen, Kurs driftete und versehentlich mehrere Londoner Häuser zerstört haben, die Zivilisten töteten, kombiniert mit dem britischen Premierminister Winston Churchill Berlin in der folgenden Nacht.[Klärung erforderlich] Entre el 7 de septiembre de 1940 y el 21 de mayo de 1941, 16 ciudades británicas sufrieron incursiones aéreas con al menos 100 largas toneladas de explosivos altos. Durante un período de 267 días, Londres fue atacado 71 veces, Birmingham, Liverpool y plymouth ocho veces, Bristol seis, Glasgow cinco, southampton cuatro, portsmouth y hull tres y un mínimo de una gran incursión en ocho otras ciudades. Este fue el resultado de una rápida escalada a partir del 24 de agosto de 1940, cuando los bombarderos nocturnos apuntando a los aeródromos de raf se desvió del curso y destruyó accidentalmente varias casas de Londres, matando a civiles, combinado con el bombardeo de represalia del primer ministro del Reino Unido Winston Churchill Berlín en la noche siguiente.[se necesita aclaración] 7 सितंबर 1940 और 21 मई 1941, 16 ब्रिटिश शहरों में कम से कम 100 लंबे टन उच्च विस्फोटक के साथ हवाई छापे का सामना किया । 267 दिनों की अवधि में, लंदन पर 71 बार हमला किया गया, बर्मिंघम, लिवरपूल और प्लायमाउथ आठ बार, ब्रिस्टल छह, ग्लासगो पांच, साउथेम्प्टन चार, पोर्ट्समाउथ और हल तीन और आठ अन्य शहरों पर एक न्यूनतम एक बड़ा छापा । यह 24 अगस्त 1940 को शुरू होने वाले एक तेजी से वृद्धि का परिणाम था, जब रात के हमलावरों ने आरएएफ कार्यशालाऐं के लिए लक्ष्य किया था और गलती से कई लंदन घरों को नष्ट कर दिया, नागरिकों को मार रहा है, ब्रिटेन के प्रधानमंत्री विंस्टन चर्चिल की जवाबी बमबारी के साथ संयुक्त बर्लिन निम्न रात पर.[स्पष्टीकरण की जरूरत है] Từ ngày 7 tháng 7 năm 1940 và ngày 21 tháng 1941 năm 1941, 16 thành phố Anh bị các cuộc tấn công trên không với ít nhất 100 tấn thuốc nổ cao. Trong khoảng thời gian 267 ngày, London đã bị tấn công 71 lần, Birmingham, Liverpool và Plymouth tám lần, Bristol sáu, Glasgow năm, Southampton bốn, Portsmouth và Hull ba và một tối thiểu của một cuộc đột kích lớn trên tám thành phố khác. Đây là kết quả của một sự leo thang nhanh chóng bắt đầu vào ngày 24 tháng 1940 năm 1940, khi những kẻ ném bom đêm nhắm đến các sân bay của RAF đã bị trôi đi và vô tình phá hủy một số nhà London, giết thường dân, kết hợp với các vụ ném bom thế của Thủ tướng Winston Churchill Berlin vào đêm sau.[cần làm rõ] 1940年九月7日至1941年五月21日期间, 16个英国城市遭受了至少100吨高爆炸物的空袭. 在267天的时间里, 伦敦被袭击了71次, 伯明翰, 利物浦和普利茅斯八次, 布里斯托六次, 格拉斯哥五次, 南安普顿四次, 朴茨茅斯和这是从1940年八月24日开始的快速升级的结果, 当夜间轰炸机瞄准raf机场, 并不小心摧毁了几个伦敦房屋, 杀害了平民, 加上英国总理温斯顿·丘吉尔的报复轰炸柏 林在接下来的夜晚.[需要澄清]
في 15 ايلول / سبتمبر 1940, المعروف باسم معركة يوم بريطانيا, طيار سلاح الجو الجوي, راي هولمز من لا. 504 سرب من القوات الجوية العسكرية الدولية صدم مفجر الماني كان يعتقد انه ذاهب الى تفجير القصر. هولمز قد خرج من الذخيرة واتخاذ القرار السريع لرامها. هولمز خرج. كلا ال الطائرات تحطمت. في الواقع ان قاذفة dornier دو 17 كانت فارغة. وقد دمرت بالفعل, وان اثنين من طاقمها قد قتلوا والبقية قد تم الافراج عنها. طيارها,اويس روبرت zehbe, هبطت, فقط لتموت في وقت لاحق من الجروح التي عانى منها اثناء الهجوم. اثناء هبوط ال (dornier), قامت بطريقة ما بتنفيذ قنبلة, واحدة منها ضرب القصر. ثم تحطمت في محطة فيكتوريا في لندن. تم عرض محرك قاذفة القنابل في وقت لاحق في متحف الحرب الامبراطورية في لندن. اصبح الطيار البريطاني رسول الملك بعد الحرب, ومات في سن ال 90 في 2005. ग्रेट ब्रिटेन और तेरह कॉलोनियों के बीच जारी राजनीतिक तनाव 1774 में संकट तक पहुंच गया जब अंग्रेजों ने देशभक्त के प्रांत को मार्शल लॉ के तहत रखा, जब देशभक्त ने करों के विरोध के बाद उन्हें अंग्रेजों के रूप में अपने संवैधानिक अधिकारों का उल्लंघन माना । अप्रैल 1775 में लेक्सिंगटन और कॉनकॉर्ड में शूटिंग शुरू हुई, तो न्यू इंग्लैंड से मिलिशिया इकाइयां बोस्टन तक पहुंचे और शहर में अंग्रेजों को बोतल में बोतल दी । महाद्वीपीय कांग्रेस ने जॉर्ज वाशिंगटन को नव निर्मित महाद्वीपीय सेना के कमांडर-इन-चीफ के रूप में नियुक्त किया, जो औपनिवेशिक मिलिशिया द्वारा युद्ध में संवर्धित था । उन्होंने अंग्रेजों को बोस्टन से बाहर निकाल दिया, लेकिन देर से गर्मियों में 1776 वे न्यूयॉर्क लौट आए और लगभग वाशिंगटन की सेना पर कब्जा कर लिया । इस बीच, क्रांतिकारियों ने 13 राज्यों से ब्रिटिश अधिकारियों को निष्कासित कर दिया, और 4 जुलाई, 1776 को अपने आप को एक स्वतंत्र राष्ट्र घोषित किया । 1940 में शुरू हो रहा है (पर्ल हार्बर से 18 महीने पहले), राष्ट्र ने उठाया, वायु शक्ति को उच्च प्राथमिकता दे रहा है । विश्व युद्ध में अमेरिकी भागीदारी 1940-41 में ब्रिटेन, सोवियत संघ और चीन गणराज्य को युद्ध सामग्री और वित्तीय समर्थन प्रदान करने के लिए सीमित था । संयुक्त राज्य अमेरिका ने 8 दिसंबर 1941 को पर्ल हार्बर, हवाई पर जापानी हमले के बाद आधिकारिक रूप से प्रवेश किया । जापानी बलों ने जल्द ही प्रशांत और दक्षिण पूर्व एशिया में अमेरिकी, डच और ब्रिटिश संपत्ति को जब्त कर लिया, सिवाय ऑस्ट्रेलिया के लिए, जो हवाई के साथ एक मुख्य अमेरिकी फॉरवर्ड बेस बन गया । El 15 de septiembre de 1940, conocido como la batalla del día de Gran Bretaña, un piloto de la raf, RAY HOLMES DE NO. 504 Escuadrón Raf Chocó contra un bombardero alemán que creía que iba a bombardear el palacio. Holmes se había dejado sin munición y tomó la decisión rápida de ram. Holmes se fue. Ambos aviones se estrelló. de hecho, el bombardero de dornier do 17 estaba vacío. Ya había sido dañado, dos de su tripulación habían sido asesinados y el resto se rescató. Su piloto, feldwebel Robert Zehbe, aterrizó, sólo para morir más tarde de las heridas sufridas durante el ataque. Durante el descenso de dornier, de alguna manera se descargó sus bombas, una de las cuales golpeó el palacio. Luego se estrelló en el entrada de la estación de Londres victoria. el motor del bombardero fue expuesto más tarde en el museo de la guerra imperial en Londres. El piloto británico se convirtió en el mensajero de un rey después de la guerra, y murió a la edad de 90 años en 2005. Vào ngày 15 tháng 15 năm 1940, được biết đến như là trận chiến của Ngày Anh, một phi công không quân, Ray Holmes của №. 504 Phi đội RAF đã tấn công một kẻ đánh bom Đức, anh ta tin rằng sẽ đánh bom Cung điện. Holmes đã hết đạn và đưa ra quyết định nhanh chóng để ram nó. Holmes đã bỏ đi. Cả hai máy bay đều bị đâm. Trên thực tế, kẻ đánh bom Dornier Do 17 đã trống rỗng. Nó đã bị hư hỏng, hai phi hành đoàn của nó đã bị giết và phần còn lại bỏ đi. Phi công của nó, Schulz Robert Zehbe, hạ cánh, chỉ để chết sau khi vết thương phải chịu đựng trong cuộc tấn công. Trong suốt thời gian của Dornier, nó bằng cách nào đó dỡ bom của nó, một trong số đó đã chạm vào cung điện. Sau đó bị đâm vào forecourt của trạm London Victoria. Động cơ của kẻ đánh bom sau đó được trưng bày tại Bảo tàng Chiến tranh Hoàng gia ở Luân Đôn. Phi công Anh đã trở thành một nhà vua Messenger sau chiến tranh, và chết ở tuổi 90 trong 2005. Das Shooting in Großbritannien, im Gegensatz zu der traditionellen Jagd, erfordert kleine Quests für Spiel-rund Millionen Vögel werden jedes Jahr auf Shooting veröffentlicht, einige wurden von der Fabrik bewirtschaftet. Triebe können aufwendige Angelegenheiten mit Waffen, die in zugewiesenen Positionen platziert werden, und Assistenten, um helfen zu helfen. Wenn in Position, bewegen sich die Rührstäbe durch die Bereiche von Cover, Schaukel Sticks oder Flaggen, um das Spiel zu vertreiben. Solche Veranstaltungen werden oft als Antriebe bezeichnet. Die Open Season für grousse im Vereinigten Königreich beginnt am 12 August, die sogenannte Glorious Twelfth. Die Definition von Spiel im Vereinigten Königreich wird durch das Spiel Act 1831. geregelt. 1940年九月15日, 被称为英国日之战, 一个raf飞行员, 雷姆斯·霍姆斯. 504中队raf撞向一个德国炸弹手, 他相信要轰炸宫殿. 霍姆斯已经没有弹药, 做出了快速决定. 霍姆斯保释外出. 两架飞机都坠毁了. 事实上尼 尔 多 做 17 轰炸机是空的. 它已经被损坏, 其中两名船员已被杀, 其余的被保释. 它的飞行员, 军士robert zehbe, 着陆, 只死于在袭击期间遭受的伤口. 在dornier的后裔中, 它不知何故卸下了它的炸弹, 其中一个击中了宫殿. 然后它撞到了伦敦维多利亚站的前院. 炸弹手的引擎后来在伦敦的帝国战争博物馆展出. 在战争后, 英国飞行员成为了国王的使者, 2005. 年享年90岁. On 15 September 1940, known as the Battle of Britain Day, an RAF pilot, Ray Holmes of No. 504 Squadron RAF rammed a German bomber he believed was going to bomb the Palace. Holmes had run out of ammunition and made the quick decision to ram it. Holmes bailed out. Both aircraft crashed. In fact the Dornier Do 17 bomber was empty. It had already been damaged, two of its crew had been killed and the remainder bailed out. Its pilot, Feldwebel Robert Zehbe, landed, only to die later of wounds suffered during the attack. During the Dornier's descent, it somehow unloaded its bombs, one of which hit the Palace. It then crashed into the forecourt of London Victoria station. The bomber's engine was later exhibited at the Imperial War Museum in London. The British pilot became a King's Messenger after the war, and died at the age of 90 in 2005. 1774-ووصلت التوترات السياسية المستمرة بين بريطانيا العظمى وال 1774 مستعمرة الى ازمة في عام 1774 عندما وضع البريطاني مقاطعة ماساتشوستس تحت القانون العسكري بعد ان احتج الوطنيين على الضرائب التي يعتبرون انتهاكا لحقوقهم الدستورية بوصفها انجليزية. عندما بدا اطلاق النار في ليكسينغتون و كونكورد في نيسان / ابريل 1775, انطلقت وحدات الميليشيا من جميع انحاء نيو انجلترا الى بوسطن و معباة البريطانيين في المدينة. وقد عين الكونغرس القارئ جورج واشنطن كقائد عام للجيش القارئ الذي تم انشاؤه حديثا, والذي تم تعزيزه طوال فترة الحرب من قبل الميليشيا الاستعمارية. لقد اخرج بريطانيا من بوسطن ولكن في اواخر صيف 1776 عادوا الى نيويورك وما يقرب من القبض على جيش واشنطن. وفي الوقت نفسه, طرد الثوار المسؤولين البريطانيين من الولايات ال 13, واعلن انفسهم امة مستقلة في 4 تموز / يوليه 1776. Die laufenden politischen Spannungen zwischen Großbritannien und den dreizehn Kolonien erreichten eine Krise im Jahr 1774, als die Briten die Provinz Massachusetts unter Kriegsrecht legten, nachdem die Patrioten Steuern protestierten, die sie als Verstoß gegen ihre verfassungsmäßigen Rechte als Engländer ansahen. Als das Shooting in Lexington und Concord im April 1775 begann, stürmten Milizen aus ganz New England nach Boston und haben die Briten in der Stadt abgefüllt. Der Continental Kongress ernannte George Washington zum Oberbefehlshaber der neu geschaffenen Continental Army, die während des gesamten Krieges durch koloniale Milizen erweitert wurde. Er fuhr die Briten aus Boston, aber im Spätsommer 1776 kehrten sie nach New York zurück und haben die Armee von Washington fast gefangen genommen. In der Zwischenzeit haben die Revolutionäre britische Beamte aus den 13 Staaten vertrieben und sich am 4 Juli 1776 als unabhängige Nation erklärt.