في المتوسط, متى مات الاطفال الذين يولدون في مدينة لندن?
قبل الوصول الى عيد ميلادهم الثالث
In 1762, George III acquired Buckingham House and it was enlarged over the next 75 years. During the 18th century, London was dogged by crime, and the Bow Street Runners were established in 1750 as a professional police force. In total, more than 200 offences were punishable by death, including petty theft. Most children born in the city died before reaching their third birthday. The coffeehouse became a popular place to debate ideas, with growing literacy and the development of the printing press making news widely available; and Fleet Street became the centre of the British press. في عام 1762, حصل جورج الثالث على بيت بكنغهام وتم توسيعها على مدى السنوات ال 75 القادمة. خلال القرن التاسع عشر, كانت لندن قد العني بالجريمة, وتم انشاء اكضي شارع القوس في عام 1750 بوصفها قوة شرطة احترافية. وفي المجموع, فان اكثر من 200 جريمة يعاقب عليها بالموت, بما في ذلك سرقة صغيرة. معظم الاطفال الذين ولدوا في المدينة ماتوا قبل الوصول الى عيد ميلادهم الثالث. اصبح المقهى مكانا شعبية لمناقشة الافكار, مع تزايد محو الامية وتطوير الصحافة التي تجعل الاخبار متاحة على نطاق واسع ؛ و شارع الاسطول اصبح مركز الصحافة البريطانية. Im Jahr 1762 erwarb George III das Buckingham House und wurde in den nächsten 75 Jahren erweitert. Während des 18 Jahrhunderts wurde London von Verbrechen verfolgt, und die Bow Street Runners wurden 1750 als professionelle Polizei gegründet. Insgesamt wurden mehr als 200 Straftaten durch den Tod bestraft, darunter auch kleinlich Diebstahl. Die meisten Kinder, die in der Stadt geboren wurden, starben, bevor sie ihren dritten Geburtstag erreichten. Das Kaffeehaus wurde zu einem beliebten Ort, um Ideen zu diskutieren, mit wachsender Alphabetisierung und der Entwicklung der Presse-Presse, die weithin verfügbar ist; und Fleet Street wurde zum Zentrum der britischen Presse. En 1762, George iii adquirió la casa de buckingham y se amplió en los próximos 75 años. Durante el siglo 18, Londres fue tenaz por el crimen, y los corredores de la calle bow fueron establecidos en 1750 como una fuerza de policía profesional. En total, más de 200 delitos fueron punibles con la muerte, incluyendo un robo insignificante. La mayoría de los niños nacidos en la ciudad murieron antes de llegar a su tercer cumpleaños la cafetería se convirtió en un lugar popular para debatir ideas, con la creciente alfabetización y el desarrollo de la prensa de impresión haciendo noticias ampliamente disponibles; y Fleet Street se convirtió en el centro de la prensa británica. Năm 1762, George III đã thu được Ngôi nhà Buckingham và nó được mở rộng trong 75 năm tới. Trong thế kỷ 18, Luân Đôn bị bắt giữ bởi tội ác, và The Bow Street Runners được thành lập vào năm 1750 với tư cách là một lực lượng cảnh sát chuyên nghiệp. Trong tổng cộng, hơn 200 tội lỗi bị trừng phạt bởi cái chết, bao gồm cả trộm cắp vặt. Hầu hết trẻ em sinh ra trong thành phố đã chết trước khi đạt được sinh nhật thứ ba của họ. Quán cà phê đã trở thành một nơi phổ biến để tranh luận ý tưởng, với việc phát triển tỷ và sự phát triển của báo chí in ấn tạo ra các tin tức rộng rãi; và Hạm đội đường phố đã trở thành trung tâm của báo chí Anh. 1762年, 乔治三世收购了白金汉宫, 在接下来的75年里扩大了. 在18世纪, 伦敦被犯罪困扰, 弓街跑步者成立于1750年, 作为一支专业的警察部队. 总共有200多项罪行被判处死刑, 包括小偷小摸. 大多数出生在城市的孩子在达到三岁生日之前去世了. 咖啡馆成为一个受欢迎的地方, 以辩论想法, 越来越多的识字和发展印刷新闻新闻广泛可用; 和舰队 街成为英国新闻的中心.
Từ ngày 7 tháng 1940 năm 1940, một năm vào chiến tranh, London đã bị đánh bom bởi Luftwaffe trong 57 đêm liên tiếp. Hơn một triệu ngôi nhà London bị phá hủy hoặc hư hỏng và hơn 40,000 thường dân đã bị giết, gần như một nửa trong số họ ở London. Cảng và trung tâm công nghiệp bên ngoài London cũng bị tấn công. Cảng biển Đại Tây Dương chính của Liverpool đã bị ném bom, gây ra gần 4,000 cái chết trong khu vực Merseyside trong suốt cuộc chiến. Cảng Bắc Biển của Hull, một mục tiêu tiện lợi và dễ dàng tìm thấy mục tiêu hoặc mục tiêu thứ hai cho những kẻ ném bom không thể xác định mục tiêu chính của họ, đã bị bắt giữ 86 cuộc tấn công trong Hull blitz trong cuộc chiến, với ước tính bảo thủ của 1,200 dân thường bị giết và 95 phần trăm của kho nhà ở của nó bị phá hủy hoặc hư hỏng. Các cổng khác bao gồm Bristol, Cardiff, Portsmouth, Plymouth, Southampton và Swansea cũng đã bị ném bom, như là các thành phố công nghiệp của Birmingham, Belfast, Coventry, Glasgow, Manchester và Sheffield. Birmingham và Coventry được lựa chọn bởi các nhà máy Spitfire và tank ở Birmingham và nhiều nhà máy đạn dược ở Coventry. Trung tâm thành phố của Coventry đã gần như bị phá hủy, như là Nhà thờ Coventry. من 7 ايلول / سبتمبر 1940, عام واحد الى الحرب, قصفت لندن من قبل القوات الجوية الالمانية لمدة 57 ليلة متتالية. اكثر من مليون منزل في لندن تم تدميرها او تلفها وقتل اكثر من 40,000 مدني, وما يقرب من نصفها في لندن. كما تعرضت الموانئ والمراكز الصناعية خارج لندن للهجوم. تم قصف ميناء ليفربول الرئيسي للبحر الاطلسي, مما ادى الى ما يقرب من 4,000 حالة وفاة داخل منطقة مرز خلال الحرب. وقد تعرض ميناء الهيكل البحري الشمالي, وهو هدف مناسب وسهولة العثور عليه او هدف ثانوي للم قاصفن غير قادرين على تحديد اهدافها الرئيسية, تعرض ل 86 غارة في الهجوم على الهيكل اثناء الحرب, مع تقدير محافظ ل 1,200 مدنيين قتلوا و 95 في المئة من مخزون الاسكان الخاص بها دمرت او دمرت. كما تم قصف موانئ اخرى بما في ذلك بريستول, كارديف, بورتسموث, بليموث, ساوثهامبتون و سوانزي, كما قصفت المدن الصناعية في برمنغهام, بلفاست, كوفنتري, غلاسكو, مانشستر و شيفيلد. وقد تم اختيار برمنغهام و كوفنتري بسبب مصانع اللهب ومصانع الدبابات في برمنغهام والعديد من مصانع القنابل في كوفنتري. وقد تم تدمير مركز مدينة كوفنتري تقريبا, كما كان كذلك كاتدرائية كوفنتري. Ab dem 7 September 1940, ein Jahr in den Krieg, wurde London von der Luftwaffe für 57 aufeinander folgende Nächte bombardiert. Mehr als eine Million Londoner Häuser wurden zerstört oder beschädigt und mehr als 40,000 Zivilisten wurden getötet, fast die Hälfte von ihnen in London. Häfen und industrielle Zentren außerhalb Londons wurden ebenfalls angegriffen. Der wichtigste Atlantik-Hafen von Liverpool wurde bombardiert, wodurch fast 4,000 Todesfälle innerhalb des Merseyside-Gebiets während des Krieges verursacht wurden. Der Nord-Meer-Hafen von Hull, ein bequemes und leicht gefunden Ziel oder sekundäre Ziel für Bomber, die nicht in der Lage sind, ihre primären Ziele zu finden, wurde während des Krieges 86 Razzien im Hull Blitz ausgesetzt, mit einer konservativen Schätzung von 1,200 Zivilisten getötet und 95 Prozent ihres Gehäuse zerstört oder beschädigt. Andere Häfen, darunter Bristol, Cardiff, Portsmouth, Plymouth, Southampton und Swansea, wurden ebenfalls bombardiert, ebenso wie die industriellen Städte von Birmingham, Belfast, Coventry, Glasgow, Manchester und Sheffield. Birmingham und Coventry wurden wegen der Spitfire-und Tank-Fabriken in Birmingham und der vielen Munition in Coventry ausgewählt. Das Stadtzentrum von Coventry wurde fast zerstört, ebenso wie die Kathedrale von Coventry. 从1940年九月7日, 一年的战争, 伦敦被德国空军连续57晚轰炸. 40,000多万伦敦房屋被摧毁或损坏, 40,000多名平民丧生, 其中近一半在伦敦. 伦敦以外的港口和工业中心也受到攻击. 利物浦的主要大西洋港口被轰炸, 在战争期间在默西塞德郡造成近4,000人死亡. 在战争期间, 赫尔的北海港口是一个方便和容易找到的目标或次要目标, 轰炸机无法找到他们的主要目标, 在战争期间受到了86次袭击, 保守估计1,200名平民被杀它的95 %的住房库存被摧毁或损坏. 其他港口包括布里斯托尔, 卡迪夫, 朴茨茅斯, 普利茅斯, 南安普顿和斯旺西也被轰炸, 伯明翰, 贝尔法斯特, 伯明翰和考文垂被选中是因为伯明翰的喷火和坦克工厂和考文垂的许多弹药工厂. 考 文 垂市中心几乎被摧毁, 考文垂大教堂也被摧毁了. 7 सितंबर 1940 से, युद्ध में एक वर्ष, लंदन को लगातार 57 रातों के लिए लुफ़्तफ़ाफ़ा द्वारा बमबारी कर दी गई थी । एक लाख से अधिक लंदन के घरों को नष्ट कर दिया गया था या क्षतिग्रस्त हो गया था और 40,000 से अधिक नागरिक मारे गए थे, लगभग आधे लंदन में । लंदन के बाहर बंदरगाहों और औद्योगिक केंद्रों पर भी हमला किया गया था । लिवरपूल के मुख्य अटलांटिक सागर बंदरगाह पर बमबारी हुई, युद्ध के दौरान मर्सीसाइड क्षेत्र के भीतर लगभग 4,000 मौतें हुई । हल का उत्तरी सागर बंदरगाह, एक सुविधाजनक और आसानी से पाया गया लक्ष्य या द्वितीयक लक्ष्य के लिए अपने प्राथमिक लक्ष्य का पता लगाने में असमर्थ, युद्ध के दौरान पतवार ब्लिट्ज में 86 छापे के अधीन किया गया था, 1,200 नागरिकों के एक रूढ़िवादी अनुमान के साथ और इसके आवास का 95 प्रतिशत स्टॉक नष्ट या क्षतिग्रस्त हो गया है । ब्रिस्टल, कार्डिफ, पोर्ट्समाउथ, प्लायमाउथ, साउथेम्प्टन और स्वानसी सहित अन्य बंदरगाहों पर भी बमबारी की गई, जैसे कि बर्मिंघम, बेलफास्ट, कोवेंट्री, ग्लासगो, मैनचेस्टर और शेफ़ील्ड के औद्योगिक शहर थे । बर्मिंघम और कोवेंट्री को बर्मिंघम में spitfire और टैंक कारखानों और कोवेंट्री में कई हथियारों की कारखानों के कारण चुना गया था । कोवेंट्री का शहर केंद्र लगभग नष्ट कर दिया गया था, जैसा कि कोवेंट्री कैथेड्रल था । A PARTIR DEL 7 de septiembre de 1940, un año en la guerra, Londres fue bombardeado por la luftwaffe durante 57 noches consecutivas. Más de un millón de casas de Londres fueron destruidas o dañadas y más de 40,000 civiles murieron, casi la mitad de ellos en Londres. los puertos y centros industriales fuera de Londres también fueron atacados. El principal puerto del mar Atlántico de Liverpool fue bombardeado, causando casi 4,000 muertes dentro de la zona de merseyside durante la guerra. el puerto del mar del norte, un objetivo conveniente y fácilmente encontrado objetivo o secundario para los bombarderos incapaz de localizar sus objetivos primarios, fue sometido a 86 redadas en el bombardeo del casco durante la guerra, con una estimación conservadora de 1,200 civiles muertos y el 95 por ciento de su stock de vivienda destruido o dañado. OTROS PUERTOS INCLUYENDO BRISTOL, Cardiff, portsmouth, plymouth, southampton y swansea también fueron bombardeados, al igual que las ciudades industriales de Birmingham, Belfast, Coventry, Glasgow, Manchester y sheffield. Birmingham y coventry fueron elegidos debido a las fábricas de spitfire y tanques en birmingham y las muchas fábricas de municiones en coventry. el centro de la ciudad de Coventry fue casi destruido, al igual que la catedral de coventry. Zwischen dem 7 September 1940 und dem 21 Mai 1941 litten 16 britische Städte an Luftangriffen mit mindestens 100 langen Tonnen hohen Sprengstoff. Über einen Zeitraum von 267 Tagen wurde London 71 mal angegriffen, Birmingham, Liverpool und Plymouth acht mal, Bristol Six, Glasgow Five, Southampton vier, Portsmouth und Hull drei und ein Minimum von einem großen Angriff auf acht andere Städte. Dies war ein Ergebnis einer schnellen Eskalation, die am 24 August 1940 begann, als die Nacht, die auf RAF-Flugplätze zielen, Kurs driftete und versehentlich mehrere Londoner Häuser zerstört haben, die Zivilisten töteten, kombiniert mit dem britischen Premierminister Winston Churchill Berlin in der folgenden Nacht.[Klärung erforderlich] 在1840年维多利亚的第一次怀孕期间, 在婚姻的前几个月, 18岁的爱德华·牛津试图暗杀她, 而她在与阿尔伯特王子一起去拜访她的母亲的路上. 牛津发射了两次, 但两个子弹都错过了, 或者, 正如他后来声称的, 枪没有枪. 他因叛国罪被审判, 被判有罪, 但以 疯狂 的 理由 无罪 释放, 在袭击事件发生后, 维多利亚的受欢迎程度激增, 减轻了对黑斯廷斯事件和卧房危机的剩余不满. 她的女儿, 也名为维多利亚, 生于1840. 年十一月21日. 女王讨厌怀孕, 看着母乳喂养恶心, 认为新生婴儿是丑陋的. 尽管如此, 在接下来的十七年里, 她和阿尔伯特又有了八个孩子: 威尔士王子阿尔伯特·爱德华(b. 1841 1843), 阿尔弗雷德(b) 1844), 海伦娜(b) 1846), 路易斯(b) 1848), 亚瑟(b) 1850), 利奥波德(b. 1853)和碧翠丝(b). 1857) 根据德国在第一次世界大战期间对英国的战略轰炸的经验, 英国政府估计, 在战争后, 50人伤亡-大约三分之一死亡-将导致伦敦的每一吨炸弹都落下. 随着飞机技术的先进, 一个敌人每天可能下降的炸弹的估计数增加了, 从1922年的75个增加到1934年的150个, 1937. 年的644个, 这一年是帝国委员会国防估计, 60天的攻击将导致600,000人死亡, 1,200,000人受伤. 西班牙内战的新闻报道, 如轰炸巴塞罗那, 支持50人伤亡的估计数. 到1938年, 专家们普遍预期德国将试图在战争前24个小时减少3,500吨, 并在几周内平均每天700吨. 除了高爆炸和燃烧炸弹, 敌人还可能使用毒气, 甚至细菌战争, 都有很高的精确度. 1939年, 军事理论家basil liddell-hart预测, 英国的250,000个死亡和受伤可能在战争的第一周发生. In anderen Städten war der Klasse deutlicher. Über ein Viertel der Londoner Bevölkerung hatte die Stadt bis zum 1940. November verlassen. Zivilisten verließen für mehr abgelegene Gebiete des Landes. Upsurges in der Bevölkerung Süd-Wales und Gloucester haben angedeutet, wo diese Vertriebenen sind. Andere Gründe, einschließlich der Verbreitung von Industrie, könnten ein Faktor gewesen sein. Allerdings waren die Ressentiments gegen die reiche selbst oder die feindliche Behandlung von Armen Zeichen der Beharrlichkeit der Klasse, obwohl diese Faktoren nicht zu einer Bedrohung der sozialen Ordnung kamen. Die Gesamtzahl der Evakuierten zählte 1.4 Millionen, darunter einen hohen Anteil von den ärmsten Familien der Stadt. Die Empfang waren völlig unvorbereitet für den Zustand einiger der Kinder. Weit davon entfernt, die Einheit der Nation in der Zeit des Krieges zu zeigen, ist das Schema losgegangen, oft erschwerenden Klasse und stärkt Vorurteile über die städtischen Armen. Innerhalb von vier Monaten wurden 88 % der evakuiert Mütter, 86 % der kleinen Kinder und 43 % der Schulkinder nach Hause gebracht. Der Mangel an Bombardierung im Phoney-Krieg trug maßgeblich zur Rückkehr der Menschen in die Städte bei, aber der Klasse wurde ein Jahr später nicht gelindert, als die Evakuierung wieder in Kraft gesetzt werden musste.