ما هي واحدة من الحركات ايديولوجية في القرن العشرين?
النقد الماركسية للر الراسماليةية
The Marxist critique of capitalism — developed with Friedrich Engels — was, alongside liberalism and fascism, one of the defining ideological movements of the Twentieth Century. The industrial revolution produced a parallel revolution in political thought. Urbanization and capitalism greatly reshaped society. During this same period, the socialist movement began to form. In the mid-19th century, Marxism was developed, and socialism in general gained increasing popular support, mostly from the urban working class. Without breaking entirely from the past, Marx established principles that would be used by future revolutionaries of the 20th century namely Vladimir Lenin, Mao Zedong, Ho Chi Minh, and Fidel Castro. Though Hegel's philosophy of history is similar to Immanuel Kant's, and Karl Marx's theory of revolution towards the common good is partly based on Kant's view of history—Marx declared that he was turning Hegel's dialectic, which was "standing on its head", "the right side up again". Unlike Marx who believed in historical materialism, Hegel believed in the Phenomenology of Spirit. By the late 19th century, socialism and trade unions were established members of the political landscape. In addition, the various branches of anarchism, with thinkers such as Mikhail Bakunin, Pierre-Joseph Proudhon or Peter Kropotkin, and syndicalism also gained some prominence. In the Anglo-American world, anti-imperialism and pluralism began gaining currency at the turn of the 20th century. كان النقد الماركسية للر الراسماليةية والذي طور مع فريدريش انجلز كان, الى جانب الليبرالية وال الفاشية, احد الحركات ايديولوجية في القرن العشرين. الثورة الصناعية انتجت ثورة توازي في الفكر السياسي. التوسع الحضري وال الراسماليةية اعادة تشكيل المجتمع بشكل كبير. وخلال هذه الفترة نفسها, بدات الحركة الاشتراكية في تشكيلها. في منتصف القرن التاسع عشر, تم تطوير الماركسية, واكتسبت الاشتراكية بشكل عام الدعم الشعبي المتزايد, وفي الغالب من الطبقة العاملة في المدن. ومن دون ان يكسر بالكامل من الماضي, وضع ماركس المبادئ التي سيستخدمها الثوار في المستقبل في القرن التاسع عشر, وهي فلاديمير لينين, و ماو تسي تسي تسي, وهو تشي منه, و فيدل كاسترو. وعلى الرغم من ان فلسفة هيغل في التاريخ تشبه فلسفة ايمانويل كانت, و نظرية كارل ماركس للثورة نحو الصالح العام تستند جزئيا الى وجهة نظر كانط التاريخ - اعلن ماركس انه كان يحول جدلية هيجل, التي كانت تقف على راسها. الجانب الايمن للاعلى مرة اخرى. وعلى عكس ماركس الذي كان يؤمن بال المادية التاريخية, فان هيغل تؤمن بالروح. بحلول اواخر القرن التاسع عشر, تم تاسيس الاشتراكية ونقابات العمال اعضاء في المشهد السياسي. وبالاضافة الى ذلك, اكتسبت مختلف فروع الفوضى, مع المفكرين مثل ميخائيلكنين, بيير جوزيف اشتراكية او بيتر اضرب, ونقابية ايضا بعض الاهمية. وفي العالم الانجلو-الامريكي, بدات مكافحة الامبريالية والتعدد في اكتساب العملة في بداية القرن التاسع عشر. Die marxistischen Kritik des Kapitalismus - entwickelt mit Friedrich Engels - war neben Liberalismus und Faschismus eine der Festlegung ideologischen Bewegungen des zwanzigsten Jahrhunderts. Die industrielle Revolution hat eine parallele Revolution im politischen Gedanken produziert. Urbanisierung und Kapitalismus haben die Gesellschaft stark verändert. Während der gleichen Zeit begann die sozialistische Bewegung zu bilden. Mitte des 19 Jahrhunderts wurde der Marxismus entwickelt, und der Sozialismus hat im allgemeinen eine zunehmende Unterstützung gewonnen, meistens aus der städtischen Arbeiterklasse. Ohne vollständig aus der Vergangenheit zu brechen, etablierte Marx Prinzipien, die von zukünftigen Revolutionären des 20 Jahrhunderts verwendet werden würden, nämlich Wladimir Lenin, Mao Zedong, Ho Chi Minh und Fidel Castro. Obwohl die Philosophie der Geschichte von Hegel ähnlich wie Immanuel Kant ist, und Karl Marx Theorie der Revolution in Richtung des gemeinsamen guten ist teilweise auf Kant 's Blick auf die Geschichte basiert-Marx erklärte, dass er die Dialektik von Hegel, die auf dem Kopf stand, zu verwandeln, die rechte Seite ist wieder da. Im Gegensatz zu Marx, der an den historischen Materialismus glaubte, glaubte Hegel an die Phänomenologie des Geistes. Bis Ende des 19 Jahrhunderts wurden Sozialismus und Gewerkschaften Mitglieder der politischen Landschaft gegründet. Darüber hinaus haben die verschiedenen Zweige des Anarchismus, mit Denker wie Michail Bakunin, Pierre-Joseph Proudhon oder Peter Kropotkin, und Syndikalismus auch eine gewisse Bedeutung erlangt. In der anglo-amerikanischen Welt begann der Anti-Imperialismus und Pluralismus, die Währung an der Wende des 20 Jahrhunderts zu gewinnen. La crítica marxista del capitalismo - desarrollada con Friedrich Engels - fue, junto con el liberalismo y el fascismo, uno de los movimientos ideológicos que definen el siglo XX. la revolución industrial produjo una revolución paralela en el pensamiento político. la urbanización y el capitalismo modificado la sociedad. Durante este mismo período, el movimiento socialista comenzó a formarse. A mediados del siglo 19, el marxismo fue desarrollado, y el socialismo en general ganó el creciente apoyo popular, en su mayoría de la clase de trabajo urbano. Sin romper enteramente del pasado, Marx estableció principios que serían utilizados por los futuros revolucionarios del siglo XX, a saber, Vladimir Lenin, mao zedong, ho chi minh, y Fidel Castro. Aunque la filosofía de la historia de hegel es similar a la de Immanuel Kant, y la teoría de la revolución de Karl Marx hacia el bien común se basa en parte en la visión de Kant de la historia-Marx declaró que él estaba convirtiendo la dialéctica de Hegel, que estaba de pie en su cabeza, el lado derecho de nuevo. A diferencia de Marx que creyó en el materialismo histórico, Hegel creyó en la fenomenología del Espíritu. A finales del siglo 19, el socialismo y los sindicatos fueron establecidos miembros del paisaje político. Además, las diversas ramas del anarquismo, con pensadores como mikhail bakunin, Pierre-Joseph proudhon o Peter Kropotkin, y sindicalismo también ganaron un poco de protagonismo. en el mundo anglo-Americano, el anti-imperialismo y el pluralismo comenzaron a ganar moneda a la vuelta del siglo XX. पूंजीवाद की मार्क्सवादी आलोचना - फ्रेडरिक एंगेल्स के साथ विकसित - उदारवाद और फासीवाद के साथ, बीसवीं शताब्दी के वैचारिक आंदोलनों में से एक था । औद्योगिक क्रांति ने राजनीतिक विचार में एक समानांतर क्रांति का निर्माण किया । शहरीकरण और पूंजीवाद बहुत ही reshaped समाज । इसी अवधि के दौरान समाजवादी आंदोलन का निर्माण शुरू हुआ । 19 वीं सदी के मध्य में, मार्क्सवाद का विकास हुआ, और सामान्य रूप से समाजवाद ने शहरी कार्य वर्ग से अधिक लोकप्रिय समर्थन प्राप्त किया । अतीत से पूरी तरह से तोड़े बिना, मार्क्स ने सिद्धांतों को स्थापित किया है जो 20 वीं सदी के भविष्य क्रांतिकारियों द्वारा इस्तेमाल किया जाएगा अर्थात् व्लादिमीर लेनिन, माओ तुंग, हो ची मिन्ह, और फिदेल कास्त्रो । हालांकि हेगेल के इतिहास का दर्शन इम्मानुएल कांत के समान है, और कार्ल मार्क्स का सामान्य भलाई के प्रति क्रांति का सिद्धांत आंशिक रूप से इतिहास के दृष्टिकोण पर आधारित है-मार्क्स ने घोषणा की कि वह हेगेल की तर्कपद्धति को बदल रहा है, जो उसके सिर पर खड़ा था, फिर से सही पक्ष । मार्क्स के विपरीत जो ऐतिहासिक भौतिकवाद में विश्वास करते थे, हेगेल ने आत्मा के phenomenology में विश्वास किया । 19 वीं सदी के अंत तक, समाजवाद और व्यापार संघ राजनीतिक परिदृश्य के सदस्यों को स्थापित किया गया था । इसके अलावा, अराजकतावाद की विभिन्न शाखाओं, जैसे मिखाइल bakunin, पियरे-जोसेफ प्रूधों या पीटर क्रोपोस्टिन, और सिंडिकलवाद ने भी कुछ प्रमुखता प्राप्त की । आंग्ल-अमेरिकी दुनिया में, साम्राज्यवाद विरोधी और बहुवाद ने 20 वीं सदी के मोड़ पर मुद्रा प्राप्त करना शुरू किया । Chủ nghĩa chủ nghĩa của chủ nghĩa tư bản - phát triển với Friedrich Vietnamees - đã được, bên cạnh sự tự do và chủ nghĩa phát xít, một trong những động tác tư tưởng của thế kỷ thứ. Cuộc cách mạng công nghiệp đã tạo ra một cuộc cách mạng song song trong suy nghĩ chính trị. thị và chủ nghĩa tư bản rất nhiều xã hội. Trong cùng thời điểm này, phong trào xã hội chủ nghĩa bắt đầu thành lập. Vào giữa thế kỷ 19, chủ nghĩa Marx đã được phát triển, và cnxh nói chung đã tăng sự hỗ trợ phổ biến, chủ yếu là từ lớp học làm việc đô thị. Không có sự phá vỡ hoàn toàn từ quá khứ, Marx đã thành lập các nguyên tắc mà sẽ được sử dụng bởi các cuộc cách mạng tương lai của thế kỷ 20 cụ thể là Vladimir Lenin, Mao Trạch Đông, Hồ Chí Minh, và Fidel Castro. Mặc dù triết lý lịch sử của Hegel cũng giống với che Kant, và lý thuyết của Karl Marx về cách mạng đối với những điều tốt đẹp là một phần dựa trên quan điểm của Kant về lịch sử-Marx tuyên bố rằng anh ta đang quay dialectic ' s dialectic, mà đã đứng trên đầu của nó, bên phải lên một lần nữa. Không giống như Marx đã tin tưởng vào các chứng lịch sử, Hegel tin tưởng vào sự tinh thần của tinh thần. Vào cuối thế kỷ 19, cnxh và các công đoàn thương mại đã được thành lập các thành viên của phong cảnh chính trị. Ngoài ra, các chi nhánh khác nhau của anarchism, với các nhà tư tưởng như Mikhail Bakunin, Pierre-Joseph Proudhon hoặc Peter Kropotkin, và Dinh cũng đã có được một số sự nổi bật. Trong thế giới Anh-Mỹ, chống đế chế và Hóa bắt đầu tăng tiền tệ vào lượt vào thế kỷ 20 马克思主义对资本主义的批评-与弗里德里希·恩格斯发展-与自由主义和法西斯主义一起, 是二十世纪定义的意识形态运动之一. 工业 革命在政治思想中产生了平行革命. 城市化和资本主义大大地改变了社会. 在同一时期, 社会主义运动开始形成. 在19世纪中期, 马克思主义发展, 社会主义普遍获得越来越多的受欢迎的支持, 主要来自城市工人阶级. 在没有完全打破过去的情况下, 马克思确立了20世纪未来革命者的原则, 即弗拉基米尔·列宁, 毛泽东, 胡志明和菲德尔·卡斯特虽然黑格尔的历史哲学与伊曼纽尔·康德一样, 而卡尔·马克思的革命理论是部分基于康德的历史观点-马克思宣布他正在改变黑格尔的辩证, 这是站在它的头上又是正确的一面. 不像马克思相信历史唯物主义, 黑格尔相信精神现象现象. 到19世纪晚期, 社会主义和工会成为政治景观的成员. 此外, 无政府主义的各种分支, 包括米哈伊尔·巴宁宁, 皮埃尔-约瑟夫·普鲁东或彼得·克鲁格鲁特, 和工在英美世界, 反帝国主义和多元主义开始在20世纪变成货币.
Bắt đầu một trăm năm trước thế kỷ 20, triết lý tinh thần giác ngộ đã được thách thức trong nhiều khu vực xung quanh những năm 1900 Được phát triển từ các truyền thống trại trước đây, hiện đại Humanist đạo lý triết khẳng định nhân phẩm và giá trị của tất cả mọi người, dựa trên khả năng quyết định đúng và sai bằng cách hấp dẫn với các phẩm chất của con người, đặc biệt là sự hợp lý, mà không cần phải dùng đến siêu nhiên hoặc được cho. Đối với những người tự do như Rousseau và Kant, luật phổ thông của lý do đã hướng dẫn cách để hoàn toàn giải phóng từ bất kỳ loại chuyên chế nào. Những ý tưởng này đã được thách thức, ví dụ bởi những người trẻ Karl Marx, người chỉ trích dự án giải phóng chính trị (hiện theo hình thức của nhân quyền), khẳng nó để có được triệu chứng của những người rất dehumanization mà nó được cho là chống đối. Đối với Friedrich Nietzsche, chủ nghĩa không có gì hơn là một phiên bản của theism. Trong sự tôn giáo của anh ta, anh ta tranh luận rằng nhân quyền tồn tại  như là một ý nghĩa cho những người yếu đuối để chung tay với những người mạnh mẽ. Trên khung cảnh này, những quyền lợi như vậy không tạo nên sự giải thoát của cuộc sống, nhưng thà phủ nhận Trong thế kỷ 20, quan niệm rằng con người là một cách tự trị chính trị đã được thách thức bởi khái niệm mà con người được lái bởi những ham muốn bất tỉnh vô lý. 20 वीं सदी के प्रोटेस्टेंट ईसाई धर्म में एक उल्लेखनीय विकास आधुनिक पेंटेकोस्टल आंदोलन का उदय था । मेथोडिस्ट और वेस्लेयन जड़ों से उछला, यह लॉस एंजिल्स में अज़ूसा स्ट्रीट पर एक शहरी मिशन पर बैठकों से बाहर हो गया । वहाँ से दुनिया भर में फैल गया, उन लोगों द्वारा किया गया, जिन्होंने अनुभव किया कि वे भगवान के चमत्कारिक चाल होने के लिए विश्वास करते हैं । इन पेंटेकोस्ट-जैसे अभिव्यक्तियों का इतिहास पूरे इतिहास में साक्ष्य में रहा है, जैसे कि दो महान भूल में देखा गया है । pentecostalism, जो पहले से स्थापित मूल्यवर्ग के भीतर करिश्माई आंदोलन को बदल देता है, पश्चिमी ईसाई धर्म में एक महत्वपूर्ण बल जारी है । 20 वीं शताब्दी से एक-सौ वर्ष पहले, ज्ञान आध्यात्मिक दर्शन को 1900 के दशक के आसपास विभिन्न स्थानों में चुनौती दी गई थी । पहले धर्मनिरपेक्ष परंपराओं से विकसित, आधुनिक मानवतावादी नैतिक दर्शन सभी लोगों के गरिमा और मूल्य की पुष्टि करते हैं, जो सार्वभौमिक मानव गुणों से अपील करके सही और गलत निर्धारित करने की क्षमता पर आधारित है, विशेष रूप से समझदारी, धार्मिक ग्रंथों से अलौकिक या कथित दिव्य प्राधिकरण के समर्थन के बिना. रूसो और कांत जैसे उदार ह्रूमनिस्टों के लिए, कारण के सार्वभौमिक कानून ने किसी भी प्रकार के अत्याचार से कुल मुक्ति की ओर मार्ग निर्देशित किया । इन विचारों को चुनौती दी गई, उदाहरण के लिए युवा कार्ल मार्क्स द्वारा, जिन्होंने राजनीतिक मुक्ति के परियोजना की आलोचना की (मानव अधिकारों के रूप में सन्निहित), यह बहुत ही अमानवीय के प्रतीक होने का दावा करता है कि यह विरोध करने के लिए माना गया था । फ्रेडरिक नीत्शे के लिए, मानवतावाद आस्तिकता के एक धर्मनिरपेक्ष संस्करण से अधिक कुछ नहीं था । नैतिकता की अपनी वंशावली में, उनका तर्क है कि मानव अधिकार मौजूद हैं  कमजोर को सामूहिक रूप से मजबूत करने के लिए एक साधन के रूप में. इस दृश्य पर, ऐसे अधिकार जीवन के मुक्ति की सुविधा नहीं देते हैं, बल्कि इसे अस्वीकार करते हैं । 20 वीं सदी में, यह धारणा है कि मानव प्राणी युवा स्वायत्त है, इस अवधारणा से चुनौती दी गई थी कि मनुष्य बेहोश तर्कहीन इच्छाओं द्वारा संचालित किया गया था । Starting one-hundred years before the 20th century, the enlightenment spiritual philosophy was challenged in various quarters around the 1900s. Developed from earlier secular traditions, modern Humanist ethical philosophies affirmed the dignity and worth of all people, based on the ability to determine right and wrong by appealing to universal human qualities, particularly rationality, without resorting to the supernatural or alleged divine authority from religious texts. For liberal humanists such as Rousseau and Kant, the universal law of reason guided the way toward total emancipation from any kind of tyranny. These ideas were challenged, for example by the young Karl Marx, who criticized the project of political emancipation (embodied in the form of human rights), asserting it to be symptomatic of the very dehumanization it was supposed to oppose. For Friedrich Nietzsche, humanism was nothing more than a secular version of theism. In his Genealogy of Morals, he argues that human rights exist as a means for the weak to collectively constrain the strong. On this view, such rights do not facilitate emancipation of life, but rather deny it. In the 20th century, the notion that human beings are rationally autonomous was challenged by the concept that humans were driven by unconscious irrational desires. 20世纪前开始一百年, 启蒙精神哲学在1900世纪1900年代的不同地区受到挑战. 从早期的世俗传统中发展出来, 现代人文主义道德哲学确认了所有人的尊严和价值, 这是基于通过呼吁普遍的人类素质, 特别是理性, 而不诉诸超自然的或所谓的神圣权威, 来决定正确和错误的.... 对于自由人文主义者, 如卢梭和康德, 普遍的理性法则指导了从任何类型的暴政中完全解放的方式. 这些想法受到了挑战, 例如年轻的卡尔·马克思, 他批评政治解放项目(体现在人权的形式), 声称它是一个很不人性化的症状, 它应该反对. 对于弗里德里希·尼采来说, 人文主义只是一个世俗版本的有神论. 在他的道德谱系中, 他争辩说, 人权存在作为弱者集体限制强者的一种手段.在这种观点中, 这种权利并不能促进生活的解放, 而是否认它. 在20世纪, 人类理性自主的概念受到了人类被无意识的非理性欲望驱动的概念的挑战. A partir de cien años antes del siglo 20, la filosofía espiritual de la iluminación fue cuestionada en varios trimestres alrededor de la década de 1900 desarrollado de las tradiciones seculares anteriores, las filosofías éticas humanistas modernas afirmaron la dignidad y el valor de todas las personas, basadas en la capacidad de determinar el bien y el mal apelando a las cualidades humanas universales, en particular la racionalidad, sin recurrir a la autoridad sobrenatural o supuesta divina de los textos religiosos. para los humanistas liberales como rousseau y Kant, la ley universal de la razón guió el camino hacia la emancipación total de cualquier tipo de tiranía. Estas ideas fueron desafió, por ejemplo, por el joven Karl Marx, que criticó el proyecto de emancipación política (encarnado en forma de derechos humanos), afirmando que era sintomático de la misma deshumanización que se suponía que debía oponerse. Para Friedrich Nietzsche, el humanismo no era más que una versión secular de teísmo. en su genealogía de la moral, argumenta que los derechos humanos existen  como medio para que los débiles limitar colectivamente a los fuertes. en esta opinión, estos derechos no facilitan la emancipación de la vida, sino más bien lo niegan. en el siglo 20, la noción de que los seres humanos son racionalmente autónomos fue desafiado por el concepto de que los humanos fueron impulsados por deseos irracionales inconscientes. Một sự phát triển đáng chú ý trong thế kỷ 20 Kitô giáo là sự trỗi dậy của phong trào tôn giáo hiện đại. Có từ Giám lý và rễ cây Wesley, nó đã xuất hiện trong các cuộc họp tại một nhiệm vụ đô thị trên đường phố Azusa ở Los Angeles. Từ đó nó lan rộng khắp thế giới, được mang bởi những người đã trải qua những gì họ tin tưởng để trở thành những di chuyển vi diệu của Chúa ở đó. Những biểu hiện như thế này đã hoàn thành bằng chứng trong suốt lịch sử, như được nhìn thấy trong hai Awakenings tuyệt vời. Pentecostalism, mà lần lượt tạo ra phong trào Charismatic trong vòng đã thành lập các mệnh lệnh, tiếp tục trở thành một lực lượng quan trọng ở phương Tây Kitô giáo. Vor hundert Jahren vor dem 20 Jahrhundert wurde die spirituelle Philosophie der Erleuchtung in verschiedenen Quartalen um die 1900 er Jahre herausgefordert. Entwickelt aus früheren säkularen Traditionen, die moderne humanistische ethische Philosophie bestätigt die Würde und den Wert aller Menschen, basierend auf der Fähigkeit, richtig und falsch zu bestimmen, indem sie auf universelle menschliche Qualitäten, besonders Rationalität, verzichten, ohne auf die übernatürliche oder angebliche göttliche Autorität aus religiösen Texten zu verzichten.. Für liberale Humanisten wie Rousseau und Kant, das universelle Gesetz der Vernunft führte den Weg zur totalen Emanzipation von jeder Art von Tyrannei. Diese Ideen wurden in Frage gestellt, zum Beispiel durch den jungen Karl Marx, der das Projekt der politischen Emanzipation (verkörpert in Form von Menschenrechten) kritisiert hat, um es als symptomatisch für die sehr Entmenschlichung zu behaupten, die es ablehnen sollte. Für Friedrich Nietzsche war der Humanismus nichts mehr als eine weltliche Version von Theismus. In seiner Genealogie von Moral argumentiert er, dass Menschenrechte existieren  als Mittel für die Schwachen, um gemeinsam den starken zu begrenzen. Bei dieser Aussicht erleichtern solche Rechte nicht die Emanzipation des Lebens, sondern leugnen es lieber. Im 20 Jahrhundert wurde die Vorstellung, dass Menschen rational autonom sind, durch das Konzept herausgefordert, dass Menschen durch bewusstlos irrational Wünsche gefahren wurden. 20 वीं शताब्दी के दूसरी छमाही में निचिरेन बौद्ध धर्म में एक आधुनिक आंदोलन: सोका गकाई (मूल्य सृजन समाज) जापान में उभरा और अन्य देशों के लिए आगे फैला । सोका गकाई इंटरनेशनल (एसजीआई) एक बौद्ध आंदोलन है जो दुनिया भर में 12 मिलियन से अधिक लोगों को लिंक कर रहा है, और वर्तमान में दुनिया में सबसे विविध और सबसे बड़ा ले बौद्ध आंदोलन के रूप में वर्णित है.[वेब 21] في منتصف القرن التاسع عشر, اصبحت باريس مركز انفجار من الفلسفي والنشاط العلمي الذي يتحدى مذاهب و العقائد التقليدية. وقد قاد حركة الفلسفي من قبل فولتير وجان جاك روسو, الذين ينقال من اجل مجتمع يقوم على اساس العقل بدلا من الايمان والمذهب الكاثوليكي, من اجل نظام مدني جديد مبني على القانون الطبيعي, ومن اجل العلم القائم على التجارب والمراقبة. وقدم الفيلسوف السياسي مونتسكيو فكرة الفصل بين السلطات في الحكومة, وهو مفهوم اعتمد بحماس من قبل المؤلفين دستور الولايات المتحدة. في حين ان الفلاسفة التنوير الفرنسي لم يكن من الثوار, وكان الكثير من اعضاء الدولة. وقد لعبت النبل, افكارهم دور هام في تقويض شرعية النظام القديم وتشكيل الثورة الفرنسية.