متى كانت اول التقارير المنشورة عن استخراج البيتومين في البانيا?
1868
The Albanian bitumen extraction has a long history and was practiced in an organized way by the Romans. After centuries of silence, the first mentions of Albanian bitumen appeared only in 1868, when the Frenchman Coquand published the first geological description of the deposits of Albanian bitumen. In 1875, the exploitation rights were granted to the Ottoman government and in 1912, they were transferred to the Italian company Simsa. Since 1945, the mine was exploited by the Albanian government and from 2001 to date, the management passed to a French company, which organized the mining process for the manufacture of the natural bitumen on an industrial scale. ان استخراج البيتومين الباني له تاريخ طويل وتم ممارسته بطريقة منظمة من قبل الرومان. بعد قرون من الصمت, لم تظهر اول اشارة من البيتومين الباني الا في عام 1868, عندما نشر الفرنسي coquand اول وصف الجيولوجي من من البيتومين الباني. وفي عام 1875, تم منح حقوق الاستغلال الى الحكومة العثمانية وفي 1912, تم نقلها الى الشركة الايطالية simsa. ومنذ عام 1945, استغلت الحكومة الالبانية الالغام, ومنذ عام 2001 وحتى الان, الى شركة فرنسية نظمت عملية التعدين لصناعة البيتومين الطبيعي على نطاق صناعي. Die albanische Bitumen-Extraktion hat eine lange Geschichte und wurde von den Römern auf organisierte Weise praktiziert. Nach Jahrhunderten der Stille erschienen die ersten Erwähnungen des albanischen Bitumen erst im Jahr 1868, als der Franzose Coquand die erste geologische Beschreibung der Ablagerungen von albanischen Bitumen veröffentlichte. Im Jahr 1875 wurden die Ausbeutung der osmanischen Regierung gewährt und 1912 wurden sie an die italienische Firma Simsa übertragen. Seit 1945 wurde die Mine von der albanischen Regierung und von 2001 bis dato ausgenutzt, das Management ging an ein französisches Unternehmen, das den Bergbau-Prozess für die Herstellung des natürlichen Bitumen auf einer industriellen Skala organisierte. La extracción de betún de albania tiene una larga historia y fue practicada de manera organizada por los romanos. Después de siglos de silencio, las primeras menciones del betún albanés aparecieron sólo en 1868, cuando el francés coquand publicó la primera descripción geológica de los depósitos de betún albanés. En 1875, los derechos de explotación se concedieron al gobierno otomano y en 1912, fueron trasladados a la empresa italiana simsa. Desde 1945, la mina fue explotada por el gobierno albanés y desde 2001 hasta la fecha, la gestión pasó a una empresa francesa, que organizó el proceso minero para la fabricación del betún natural a escala industrial. अल्बानियाई कोलतार निष्कर्षण का एक लंबा इतिहास है और रोमन द्वारा संगठित तरीके से अभ्यास किया गया था । मौन की सदियों के बाद, अल्बानियाई कोलतार का पहला उल्लेख केवल 1868 में दिखाई दिया, जब फ्रांसीसी coquand ने अल्बानियाई कोलतार के जमा का पहला भूवैज्ञानिक विवरण प्रकाशित किया । 1875 में, शोषण सरकार को शोषण अधिकार दिए गए और 1912 में, उन्हें इतालवी कंपनी सिमसा में स्थानांतरित कर दिया गया । 1945 के बाद से, मेरा शोषण सरकार द्वारा शोषण किया गया था और 2001 से तारीख तक, प्रबंधन एक फ्रेंच कंपनी के लिए पारित किया गया, जिसने औद्योगिक पैमाने पर प्राकृतिक कोलतार के निर्माण के लिए खनन प्रक्रिया का आयोजन किया । Việc nhổ nhựa Albania có một lịch sử dài và được thực hành theo một cách có tổ chức bởi người La Mã. Sau nhiều thế kỷ yên tĩnh, những đề cập đầu tiên của nhựa nhựa xuất hiện chỉ trong năm 1868, khi người Pháp Coquand công bố mô tả địa chất đầu tiên của các khoản tiền gửi của nhựa nhựa. Năm 1875, các quyền bóc lột đã được cấp cho chính phủ Ottoman và năm 1912, họ được chuyển đến công ty Ý SimSa. Kể từ năm 1945, cái mỏ bị chính phủ Albani lợi dụng và từ 2001 đến ngày, quản lý đã qua một công ty Pháp, tổ chức các quy trình khai thác cho việc sản xuất nhựa nhựa tự nhiên trên một quy mô công nghiệp. 阿尔巴尼亚沥青提取有悠久的历史, 由罗马人以有组织的方式练习. 经过几个世纪的沉默, 第一次提到阿尔巴尼亚沥青出现在1868年, 当时法国人coquand发表了第一个关于阿尔巴尼亚沥青矿床的地质1875年, 开采权被授予奥斯曼政府, 1912年, 他们被转移到意大利公司simsa. 自1945年以来, 该矿被阿尔巴尼亚政府利用, 从2001到目前为止, 管理层通过了一家法国公司, 该公司为工业规模的天然沥青的生产组织了采矿过程.
لاحظ فريق بقيادة انريكو فيرمي في عام 1934 ان قصف يونيويو بال النيوترونات ينتج عن انبعاث اشعة بيتا (الالكترونات او الالكترونات من العناصر المنتجة ؛ انظر الجسيمات بيتا). وقد اخطات المنتجات شطار في البداية في عناصر جديدة من الارقام الذرية 93 و 94, والتي قام عميد كلية روما, اوسو ماريو corbino, بتعيين ausonium و غربي, على التوالي. تم اجراء التجارب التي تؤدي الى اكتشاف قدرة يونيو على شطار (كسر) الى عناصر اخف واطلاق طاقة ملزم من قبل اوتو هان و فريتز strassmann في مختبر هان في برلين. ليز meitner وابن اختها, الفيزيائي اوتو روبرت فريش, نشرت الشرح المادي في شباط / فبراير 1939 و سميت العملية شطار النووي. وبعد ذلك بقليل, افترض فيرمينيو ان شطار من يونيو قد يطلق ما يكفي من النيوترونات للحصول على رد فعل شطار. وقد جاء التاكيد على هذه النظرية في عام 1939, وفي وقت لاحق, وجد ان في المتوسط حوالي 2.5 النيوترونات يتم الافراج عنها بواسطة كل شطار من النظائر النادرة من يونيويو-235. ووجد المزيد من العمل ان اكثر شيوعا بكثير من يونيو يمكن ان يتم تحويل النظائر الى البلوتونيوم, والذي, مثل يونيو-235, هو ايضا انشطارية بواسطة النيوترونات الحرارية. وقد قادت هذه الاكتشافات العديد من البلدان الى البدء في العمل على تطوير الاسلحة النووية والطاقة النووية. 1934年由恩里科·费米领导的一个团队观察到, 用中子轰炸铀产生了b射线的排放(电子或正电子来自生产的元素; 见beta粒子). 裂变产品最初被误认为原子号93和94的新元素, 罗马学院院长马里奥· corbino分别命名ausonium和hesperium. 在柏林的哈恩实验室, 实验导致发现铀的裂变能力(分裂)变为轻元素和释放具有约束力的能量, 由otto hahn和fritz strassmann进行. 莉 莎 · 迈 特 纳和她的侄子, 物理学家奥托·罗伯特·弗里施, 在1939年二月发表了物理解释, 不久后, 费米假设铀裂变可能会释放足够的中子来维持裂变反应. 这一假设的确认出现在1939年, 后来的工作发现, 平均约有2.5个中子由罕见的铀同位素铀的每一个裂变释放-235. 进一步工作发现, 更常见的铀-238同位素可以转化为钚, 它就像铀-235一样, 也被热中子裂变. 这些发现导致许多国家开始致力于发展核武器和核能. 1934 में एनरिको फर्मी के नेतृत्व में एक टीम ने देखा कि न्यूट्रॉन के साथ ऊपर यूरेनियम बीटा किरणों के उत्सर्जन को पैदा करता है (इलेक्ट्रॉनों या positrons तत्वों से उत्पन्न होता है; बीटा कण देखें) । विखंडन उत्पादों को परमाणु संख्या 93 और 94 के नए तत्वों के लिए पहली गलती थी, जो रोम के संकाय के डीन, orso मारियो corbino, क्रमशः ausonium और hesperium का नामकरण करते थे । यूरेनियम की क्षमता को हल्का तत्वों में विखंडन करने के लिए और बाध्यकारी ऊर्जा को जारी करने के लिए प्रयोग करने वाले प्रयोग बर्लिन में हान की प्रयोगशाला में ओटो हान और फ्रीज़ strassmann द्वारा संचालित किए गए थे । लिसे meitner और उसके भतीजे, भौतिक विज्ञानी ओटो रॉबर्ट frisch ने फरवरी 1939 में भौतिक स्पष्टीकरण प्रकाशित किया और प्रक्रिया परमाणु विखंडन का नाम दिया । जल्द ही, फर्मी ने अनुमान लगाया कि यूरेनियम का विखंडन एक विखंडन प्रतिक्रिया को बनाए रखने के लिए पर्याप्त न्यूट्रॉन जारी कर सकता है । इस परिकल्पना की पुष्टि 1939 में आई, और बाद में काम मिला कि औसतन लगभग 2.5 न्यूट्रॉन दुर्लभ यूरेनियम आइसोटोप यूरेनियम-235. के प्रत्येक विखंडन द्वारा जारी किए जाते हैं । आगे के काम में पाया गया कि अब तक की अधिक सामान्य यूरेनियम-238 आइसोटोप को प्लूटोनियम में बिगाड़कर किया जा सकता है, जो यूरेनियम-235 की तरह है, थर्मल न्यूट्रॉन द्वारा भी किया जाता है । इन खोजों ने कई देशों को परमाणु हथियार और परमाणु शक्ति के विकास पर काम शुरू करने के लिए नेतृत्व किया । بدات صناعة البترول الحديثة في عام 1846 مع اكتشاف عملية صقل الكيروسين من الفحم بواسطة نوفا scotian ابراهام pineo ابراهيم. قام ignacy łukasiewicz بتحسين طريقةسنر لتطوير وسيلة لتنقية الكيروسين من زيت الصخور (بيتر - oleum) في عام 1852, وتم بناء اول منجم للنفط في bóbrka, بالقرب من krosno في غاليسيا في ال. السنة التالية. في عام 1854, كان بنيامين سليمان, وهو استاذ العلوم في جامعة ييل في نيو هافين, اول من قام بتنفيذ البترول عن طريق التقطير. تنتشر هذه الاكتشافات بسرعة في جميع انحاء العالم. 1903年, 赫尔曼·埃米尔·费舍尔和约瑟夫·冯· mering透露了他们的发现, 即由diethylmalonic酸, 磷氯氧化物和尿素反应形成的diethylbarbituric酸这项发现是专利的, 并领有执照给bayer制药公司, 该药品以贸易名称veronal作为一个睡眠 援助, 从1904. 年开始, 有系统地调查结构变化对效力和行动持续时间的影响, 导致发现巴比苯1911年在拜耳, 1970年发现其有力的抗癫痫活动, 在1912. 年代是治疗癫痫的最广泛的药物之一, 截至2014年, 仍然在世界卫生组织的基本药物清单. 1950年代和1960年代看到了对巴比妥和安非他明的令人上瘾的财产和滥用潜力的更多认识, 并导致越来越多的限制使用和增加政府对今天, 安非他明在治疗癫痫症方面主要局限于治疗赤字失调症和苯巴比妥症. Một đội dẫn đầu bởi Enrico Fermi năm 1934 đã quan sát rằng bắn uranium với neutron sản xuất ra các tia beta (electron hoặc pion từ các yếu tố được sản xuất; xem các hạt beta). Các sản phẩm phân hạch đã bị nhầm lẫn với các yếu tố mới của số nguyên tử 93 và 94, mà là Dean của Khoa La Mã, Orso Mario Corbino, rửa tội cho ausonium và hesperium, tương ứng. Các thí nghiệm dẫn đến việc khám phá khả năng phân hạch của uranium (phá vỡ) thành các yếu tố nhẹ hơn và phát hành năng lượng ràng buộc được thực hiện bởi Otto Hahn và Fritz Strassmann trong phòng thí nghiệm của Hahn ở Berlin. Lise Meitner và cháu trai của cô ấy, nhà vật lý Otto Robert Frisch, đã xuất bản giải thích vật lý vào tháng 1939 năm 1939 và đặt tên cho quá trình phân hạch hạt nhân. Sớm sau, Fermi giả rằng phân hạch của uranium có thể giải phóng đủ neutron để duy trì phản ứng phân hạch. Sự xác nhận của giả thuyết này đến năm 1939, và sau đó làm việc tìm thấy rằng trung bình khoảng 2.5 neutron được phát hành bởi mỗi phân hạch của các đồng vị uranium hiếm có uranium-235. công việc khác được tìm thấy rằng những uranium phổ biến hơn-238 Đồng vị có thể được sử dụng vào plutonium, mà, như uranium-235, cũng được fissile bởi nhiệt neutron. Những khám phá này đã dẫn dắt nhiều quốc gia để bắt đầu làm việc về sự phát triển của vũ khí hạt nhân và sức mạnh hạt nhân. 1976 में, गेन्ट (बेल्जियम) विश्वविद्यालय में वाल्टर fiers ने एक वायरल आरएनए-जीनोम (bacteriophage ms2) के पूर्ण न्यूक्लियोटाइड अनुक्रम को स्थापित करने के लिए पहला था । अगले साल फ्रेड सैंगर ने पहला डीएनए-जीनोम अनुक्रम पूरा किया :. ph-5386 बेस जोड़े का x174, । जीवन के सभी तीन डोमेन के बीच पहला पूर्ण जीनोम अनुक्रम मध्य-1990 के दौरान एक कम अवधि के भीतर जारी किया गया था: पहला बैक्टीरियल जीनोम क्रमबद्ध इंफ्लुएंजा का था, जो संस्थान रिसर्च के लिए संस्थान में एक टीम द्वारा पूरा किया गया था 1995. कुछ महीने बाद, पहला यूकार्योटिक जीनोम पूरा हुआ, 16 के दशक के गुणसूत्रों खमीर saccharomyces cerevisiae के 16 गुणसूत्र के दृश्यों के साथ, 1980 के दशक के मध्य में एक यूरोपीय नेतृत्व के प्रयास के परिणाम के रूप में प्रकाशित किया गया । एक archaeon, methanococcus jannaschii के लिए पहला जीनोम अनुक्रम, जीनोमिक रिसर्च के लिए संस्थान द्वारा 1996 में पूरा किया गया था । A team led by Enrico Fermi in 1934 observed that bombarding uranium with neutrons produces the emission of beta rays (electrons or positrons from the elements produced; see beta particle). The fission products were at first mistaken for new elements of atomic numbers 93 and 94, which the Dean of the Faculty of Rome, Orso Mario Corbino, christened ausonium and hesperium, respectively. The experiments leading to the discovery of uranium's ability to fission (break apart) into lighter elements and release binding energy were conducted by Otto Hahn and Fritz Strassmann in Hahn's laboratory in Berlin. Lise Meitner and her nephew, the physicist Otto Robert Frisch, published the physical explanation in February 1939 and named the process "nuclear fission". Soon after, Fermi hypothesized that the fission of uranium might release enough neutrons to sustain a fission reaction. Confirmation of this hypothesis came in 1939, and later work found that on average about 2.5 neutrons are released by each fission of the rare uranium isotope uranium-235. Further work found that the far more common uranium-238 isotope can be transmuted into plutonium, which, like uranium-235, is also fissile by thermal neutrons. These discoveries led numerous countries to begin working on the development of nuclear weapons and nuclear power. Vào tháng 2005 năm 2005, chính phủ Ba Lan đã mở kho lưu trữ Hiệp ước Warsaw cho Viện Tưởng nhớ Quốc gia, người đã xuất bản một số tài liệu 1,300 buổi vào tháng 2006. năm 2006. Nhưng chính phủ Ba Lan đã dành riêng cho 100 tài liệu, đang chờ đợi sự kiện quân sự. Cuối cùng, 30 trong số 100 tài liệu đã được công bố; 70 vẫn còn bí mật, và chưa đăng. Trong số các tài liệu được công bố là kế hoạch chiến tranh hạt nhân của Warsaw, bảy ngày đến sông Rhine - một cuộc tấn công ngắn gọn, nhanh chóng bắt giữ Áo, Đan Mạch, Đức và Hà Lan phía đông sông Rhine, sử dụng vũ khí hạt nhân, trong tự vệ, sau đó Một cuộc tấn công đầu tiên của NATO. Kế hoạch có nguồn gốc như là một trò chơi tập thể dục chuyên môn 1979 và Dordogne vào học thuyết chiến đấu Warsaw chính thức, cho đến cuối những năm 1980 - đó là lý do tại sao Cộng hòa Nhân dân Ba Lan là một căn cứ vũ khí hạt nhân, đầu tiên, đến năm 178, sau đó, đến 250 tên lửa tầm chiến thuật. Doctrinally, với tư cách là một kế hoạch chiến đấu (xúc phạm), bảy ngày đến sông Rhine đã cho chỉ huy vài chiến lược chiến tranh phòng thủ để chiến đấu NATO ở lãnh thổ Hiệp ước Warsaw.[citation cần thiết] Die moderne Erdöl-Industrie begann 1846 mit der Entdeckung des Prozesses der Raffination von Kerosin aus Kohle von Nova Neuschottin Abraham Pineo Gesner. Ignacy Łukasiewicz verbesserte die Methode von Gesner, ein Mittel zur Raffination von Kerosin aus dem mehr leicht verfügbaren Rock (Petr-Oleum) zu entwickeln, das im Jahr 1852 sickert wurde und die erste Rock wurde in Bóbrka in der Nähe von Krosno in Galicien in der nächstes Jahr. Im Jahr 1854 war Benjamin Silliman, ein Science-Professor an der Yale University in New Haven, der erste, der Erdöl durch Destillation). Diese Entdeckungen verbreiten sich schnell auf der ganzen Welt.