في جميع بلدان النظام الفيدرالي تقريبا, تتمتع السلطات المركزية بما?
سلطات السياسة الخارجية والدفاع الوطني بوصفها سلطات اتحادي حصرية
In almost all federations the central government enjoys the powers of foreign policy and national defense as exclusive federal powers. Were this not the case a federation would not be a single sovereign state, per the UN definition. Notably, the states of Germany retain the right to act on their own behalf at an international level, a condition originally granted in exchange for the Kingdom of Bavaria's agreement to join the German Empire in 1871. Beyond this the precise division of power varies from one nation to another. The constitutions of Germany and the United States provide that all powers not specifically granted to the federal government are retained by the states. The Constitution of some countries like Canada and India, on the other hand, state that powers not explicitly granted to the provincial governments are retained by the federal government. Much like the US system, the Australian Constitution allocates to the Federal government (the Commonwealth of Australia) the power to make laws about certain specified matters which were considered too difficult for the States to manage, so that the States retain all other areas of responsibility. Under the division of powers of the European Union in the Lisbon Treaty, powers which are not either exclusively of European competence or shared between EU and state as concurrent powers are retained by the constituent states. وفي جميع الدول تقريبا, تتمتع الحكومة المركزية بقوة السياسة الخارجية والدفاع الوطني بوصفها سلطات اتحادي حصرية. واذا لم يكن الامر كذلك, فان الاتحاد لن يكون دولة ذات سيادة واحدة, وفقا لتعريف الامم المتحدة. ومن الجدير بالذكر ان دول المانيا تحتفظ بحقها في التصرف نيابة عنها على الصعيد الدولي, وهو شرط يمنح في الاصل مقابل اتفاق مملكة بافاريا للانضمام الى الامبراطورية الالمانية في عام 1871. ما بعد هذا تقسيم السلطة الدقيق للقوة. من امة الى اخرى. وفي دساتير المانيا والولايات المتحدة, نص دساتير المانيا والولايات المتحدة على ان جميع السلطات التي لا تمنح بالتحديد لحكومة الاتحادية هي التي تحتفظ بها الولايات ومن ناحية اخرى, فان دستور بعض البلدان مثل كندا والهند, من ناحية اخرى, يقول ان الحكومة الاتحادية تحتفظ بالسلطات التي لا تمنح صراحة لحكومات المقاطعات. كما هو الحال في نظام الولايات المتحدة, فان الدستور الاسترالي تخصص الحكومة الاتحادية (الكومنولث استراليا) سلطة وضع قوانين بشان بعض الامور المحددة التي كان من الصعب جدا على الدول ان تديرها, لكي تحتفظ الدول بجميع المجالات الاخرى للمسؤولية...-وبموجب تقسيم سلطات الاتحاد الاوروبي في معاهدة لشبونة,  السلطات التي ليست فقط من الكفاءة الاوروبية او المشتركة بين الاتحاد الاوروبي والدولة بوصفها سلطات نفسها, تحتفظ الدول المكونة لها. In fast allen Verbänden genießt die Zentralregierung die Kräfte der Außenpolitik und der nationalen Verteidigung als exklusive Bundes. Wäre das nicht der Fall, dass ein Verband kein einziger souveräner Staat sein würde, nach der UN-Definition. Die Staaten Deutschlands behalten sich vor allem das Recht, auf internationaler Ebene in ihrem eigenen Namen zu handeln, eine Bedingung, die ursprünglich im Austausch für das Königreich Bayern im Rahmen des Deutschen Reiches im Jahr 1871. gewährt wurde. Darüber hinaus ist die genaue Teilung der Macht unterschiedlich. von einer Nation zum anderen. Die Verfassungen Deutschlands und die Vereinigten Staaten sorgen dafür, dass alle Befugnisse, die der Bundesregierung nicht speziell gewährt werden, von den Staaten bewahrt werden. Die Verfassung einiger Länder wie Kanada und Indien, auf der anderen Seite, dass die Befugnisse, die den Regierungen der Provinz nicht ausdrücklich gewährt werden, von der Bundesregierung bewahrt werden. Ähnlich wie das US-System, stellt die australische Verfassung der Bundesregierung (dem Commonwealth of Australia) die macht vor, Gesetze über bestimmte bestimmte Angelegenheiten zu erlassen, die für die Staaten zu schwer als zu schwierig angesehen wurden, damit die Staaten alle anderen Bereiche der Verantwortung behalten.. Unter der Teilung der Befugnisse der Europäischen Union im Vertrag von Lissabon werden  Befugnisse, die nicht ausschließlich von europäischer Kompetenz oder zwischen EU und Staat als konkurrierende Kräfte geteilt werden, von den konstituierenden gehalten. En casi todas las federaciones el gobierno central goza de los poderes de la política exterior y la defensa nacional como poderes federales exclusivos. No era este el caso de que una federación no sería un solo estado soberano, por la definición de la ONU. en particular, los estados de  Alemania retienen el derecho a actuar en su propio nombre a nivel internacional, una condición originalmente concedida a cambio del acuerdo del reino de Baviera para unirse al imperio alemán en 1871. Más allá de esta la división precisa del poder varía de una nación a otra. Las Constituciones de Alemania y los estados unidos proporcionan que todos los poderes que no se conceden específicamente al gobierno federal son retenidos por los estados. La Constitución de algunos países como Canadá y la India, por otro lado, estado que las potencias no explícitamente concedidas a los gobiernos provinciales son retenidas por el gobierno federal. al igual que el sistema estadounidense, la constitución australiana destina al gobierno federal (la mancomunidad de Australia) el poder de hacer leyes acerca de ciertas cuestiones especificadas que se consideran demasiado difíciles para los estados a gestionar, de modo que los estados conservan todas las demás áreas de responsabilidad. Bajo la división de poderes de la unión europea en el tratado de Lisboa, las potencias que no son exclusivamente de la competencia europea o compartidas entre la ue y el estado como poderes concurrentes son retenidas por los estados constituyentes. लगभग सभी फेडरेशन में केंद्र सरकार विदेश नीति और राष्ट्रीय रक्षा की शक्तियों को विशेष संघीय शक्तियों के रूप में आनंद लेती है । क्या यह मामला नहीं था, एक संघ संयुक्त राष्ट्र की परिभाषा के प्रति एक भी संप्रभु राज्य नहीं होगा । विशेष रूप से, जर्मनी के राज्यों को अंतर्राष्ट्रीय स्तर पर अपनी ओर से कार्य करने का अधिकार बनाए रखा गया है, जो मूल रूप से 1871. में जर्मन साम्राज्य में शामिल होने के लिए बवेरिया के समझौते के राज्य के बदले में दिया गया है । एक राष्ट्र से दूसरे के लिए । जर्मनी और संयुक्त राज्य अमेरिका के संविधान प्रदान करते हैं कि संघीय सरकार को विशेष रूप से नहीं दी गई सभी शक्तियों को राज्यों द्वारा बनाए रखा जाता है । कनाडा और भारत जैसे कुछ देशों का संविधान, दूसरे हाथ में, राज्य जो कि प्रांतीय सरकारों को स्पष्ट रूप से नहीं दिया जाता है, संघीय सरकार द्वारा बनाए रखा जाता है । अमेरिका प्रणाली की तरह, ऑस्ट्रेलियाई संविधान संघीय सरकार को आवंटित करता है (ऑस्ट्रेलिया के राष्ट्रमंडल) कुछ निर्दिष्ट मामलों के बारे में कानून बनाने की शक्ति जो राज्यों को प्रबंधित करने के लिए बहुत मुश्किल माना जाता था, ताकि राज्य जिम्मेदारी के अन्य सभी क्षेत्रों को बनाए रखें. लिस्बन संधि में यूरोपीय संघ की शक्तियों के विभाजन के तहत,  शक्तियां जो या तो विशेष रूप से यूरोपीय क्षमता या यूरोपीय संघ और राज्य के बीच साझा नहीं की जाती हैं, समवर्ती शक्तियों के रूप में संविधान राज्यों द्वारा बनाए रखा जाता है. Trong hầu như tất cả các chính phủ trung tâm đều tận hưởng sức mạnh của chính sách nước ngoài và quốc phòng như quyền lực liên bang độc quyền. Đây không phải là trường hợp một liên bang sẽ không phải là một bang chủ quyền độc quyền, mỗi định nghĩa LHQ. Đây, các tiểu bang Đức giữ quyền hành động thay mặt của họ tại một cấp độ quốc tế, một tình trạng ban đầu được trao đổi cho vương quốc của Bayern thỏa thuận tham gia Đế chế Đức năm 1871. Bên kia sự phân chia chính xác của quyền lực thay đổi từ một quốc gia này đến một quốc gia khác. Cái của Đức và Hoa Kỳ cung cấp rằng tất cả các quyền lực không được cấp cho chính phủ liên bang được giữ lại bởi các bang. Hiến pháp của một số quốc gia như Canada và Ấn Độ, trên bàn tay khác, tình trạng mà sức mạnh không rõ ràng cho các chính phủ tỉnh được giữ lại bởi chính phủ liên bang. Giống như hệ thống Hoa Kỳ, Hiến pháp Úc allocates cho chính phủ liên bang (Thịnh vượng của Úc) sức mạnh để làm luật về một số vấn đề được xác định là quá khó cho các bang để quản lý, để Mỹ giữ lại tất cả các lĩnh vực trách nhiệm khác. Dưới sự phân chia quyền lực của Liên minh Châu Âu trong Hiệp ước Lisbon,  quyền lực không phải là độc quyền của năng lực châu Âu hoặc chia sẻ giữa EU và tiểu bang như các quyền lực đồng tính được giữ lại bởi các bang cử tri. 在几乎所有的联合会中, 中央政府享有外交政策和国防的权力, 作为专属联邦权力. 如果不是这样, 一个联合会不会是一个单一的主权国家, 根据联合国的定义. 值得注意的是, 德国保留在国际一级代表自己采取行动的权利, 这一条件最初是为了换取巴伐利亚王国在1871. 年加入德国帝国的协议而获得的, 除此之外, 权力的精确分工不同. 从一个国家到另一个国家. 德国和美国的宪法规定, 所有没有特别授予联邦政府的权力都是由国家保留的. 另一方面, 一些国家的宪法, 如加拿大和印度, 指出, 没有明确授予省政府的权力被联邦政府保留. 就像美国系统一样, 澳大利亚宪法分配给联邦政府(澳大利亚联邦)有权制定有关某些特定事项的法律, 这些问题被认为太难国家管理, 让各国保留所有其他责任领域... 在[里斯本条约]的欧洲联盟的权力分工下.不完全是欧洲能力或在欧盟和国家之间共享的权力是由组成国家保留的.
ان جميع الموظفين الحكوميين في الولايات المتحدة, بمن فيهم الرئيس, وقضاة المحكمة العليا, وقضاة الدولة وال المشرعين, وجميع اعضاء الكونغرس, تعهد اولا وقبل كل شيء بدعم الدستور. ويؤكد هذا القسم ان سيادة القانون متفوقة على حكم اي زعيم بشري. وفي الوقت نفسه, تتمتع الحكومة الاتحادية بقدر كبير من التقدير: وهو ان السلطة التشريعية حرة في تقرير ما هي القوانين التي ستكتب, ما لم يبقى في نطاق سلطاته المحددة ويحترم حقوق الافراد المحمية بموجب الدستور. وبالمثل, فان السلطة القضائية لديها درجة من السلطة القضائية, كما ان السلطة التنفيذية لديها ايضا العديد من السلطات تقديرية بما في ذلك سلطة النيابة العامة. 1848-ان الدستور الفيدرالي المعتمد في عام 1848 هو الاساس القانوني للدولة الاتحادية الحديثة. وهي من بين اقدم دساتير العالم. وقد اعتمد دستور جديد في عام 1999, ولكنه لم ادخال تغييرات ملحوظة على الهيكل الفيدرالي. وهو يحدد الحقوق الاساسية والسياسية للافراد والمواطن في الشؤون العامة, و يفرق السلطات بين الاتحاد وال الكانتونات, ويحدد الولاية والسلطة الاتحادية.-وهناك ثلاث هيئات تحكم رئيسية على المستوى الفيدرالي: برلمان مجلسين (تشريع), و المجلس الفيدرالي (التنفيذي), والمحكمة الاتحادية (القضائية). الفيدرالية هي واحدة من المبادئ الدستورية ال الراسخة في المانيا. ووفقا لدستور الالماني (يسمى verfassung او في القانون الاساسي الانجليزي), فان بعض المواضيع, مثل الشؤون الخارجية والدفاع, هي المسؤولية الحصرية للاتحاد (اي المستوى الفيدرالي), في حين ان بعض المواضيع الاخرى تقع تحت المستوى المشترك.-سلطة الدول والاتحاد ؛ والدول تحتفظ بالسلطة التشريعية المتبقية في جميع المجالات الاخرى, بما فيها الثقافة, التي لا تشمل في المانيا مواضيع مثل الترويج المالي للفنون والعلوم, بل ايضا معظم اشكال التعليم والتدريب على العمل. وعلى الرغم من ان الدول المكونة لها سلطات محدودة في هذا المجال, فان الدول المكونة لها بعض السلطات المحدودة في هذا المجال: في الامور التي تؤثر عليها مباشرة, فان الولايات تدافع عن مصالحها على المستوى الفيدرالي من خلال المجلس الاتحادي (حرفيا المجلس الفيدرالي, المجلس الاعلى للمجلس الاعلى للمجلس الفيدرالي الالماني) وفي المجالات التي لديهم السلطة التشريعية, لديهم سلطات محدودة لابرام معاهدة دولية بموجب موافقة الحكومة الاتحادية. Föderalismus ist einer der verankerten konstitutionellen Prinzipien Deutschlands. Laut der deutschen Verfassung (genannt Grundgesetz oder im englischen Grundgesetz) sind einige Themen, wie ausländische Angelegenheiten und Verteidigung, die ausschließliche Verantwortung des Bundes (i. e., der Bundesebene), während andere unter die geteilt fallen. Autorität der Staaten und der Föderation; die Staaten behalten die verbleibende legislative Autorität für alle anderen Bereiche, einschließlich Kultur, die in Deutschland nicht nur Themen wie die Förderung der Förderung von Kunst und Wissenschaften, sondern auch die meisten Formen der Bildung und der beruflichen Ausbildung umfasst. Obwohl internationale Beziehungen einschließlich internationaler Verträge in erster Linie die Verantwortung des Bundes sind, haben die konstituierenden Staaten in diesem Bereich bestimmte begrenzte Kräfte: in Angelegenheiten, die sie direkt beeinflussen, verteidigen die Staaten ihre Interessen auf Bundesebene durch den Bundesrat (buchstäblich Bundesrat, das obere Haus des Deutschen Bundestages) und in Gebieten, in denen sie eine legislative Autorität haben, haben sie begrenzte Befugnisse, um internationale Verträge mit der Zustimmung von die Bundesregierung zu schließen. All government officers of the United States, including the President, the Justices of the Supreme Court, state judges and legislators, and all members of Congress, pledge first and foremost to uphold the Constitution. These oaths affirm that the rule of law is superior to the rule of any human leader. At the same time, the federal government has considerable discretion: the legislative branch is free to decide what statutes it will write, as long as it stays within its enumerated powers and respects the constitutionally protected rights of individuals. Likewise, the judicial branch has a degree of judicial discretion, and the executive branch also has various discretionary powers including prosecutorial discretion. والولايات المتحدة الامريكية هي ملوك مستقلة, مع دساتيرها الخاصة, وحكومات الولايات, و محاكم الولايات.-ولكل الدول فرع تشريع يقوم بتنفيذ القوانين الحكومية, و الفرع التنفيذي الذي يقوم بتنفيذ انظمة الدولة وفقا للاعلان القانوني, وال فرع القضائية التي تطبق, وتفسير, واحيانا, تقوم بتطبيق كل من القوانين والانظمة الحكومية, وكذلك القوانين المحلية. وهي تحتفظ بالسلطة العامة لكي تجعل القوانين التي تشمل اي شيء لا يراه الدستور الاتحادية, او القوانين الاتحادية, او بالمعاهدات الدولية التي صدق عليها مجلس الشيوخ الفيدرالي. وفي العادة, تكون المحاكم العليا في الولايات هي ال المفسرين ال المفسرين النهائي في دساتير الولايات وفي قانون الدولة, ما لم يطرح تفسيرها نفسه قضية اتحادي, وفي هذه الحالة يمكن استئناف قرار الى المحكمة العليا في الولايات المتحدة عن طريق طلب طلب من الدعوى. وقد تباعدت قوانين الدولة بشكل كبير في القرون منذ الاستقلال, الى حد انه لا يمكن اعتبار الولايات المتحدة نظام قانوني واحد فيما يتعلق معظم انواع القانون تحت سيطرة الدولة, ولكن يجب ان ينظر اليها على انها 50 انظمة منفصلة من الضرر قانون, قانون الاسرة, قانون الملكية, قانون العقود, القانون الجنائي, وما الى ذلك. Das Bundesgesetz und die Verträge, solange sie in Übereinstimmung mit der Verfassung sind,, widersprüchliche staatliche und territoriale Gesetze in den 50 US-Staaten und in den Gebieten. Der Geltungsbereich der Bundes ist jedoch begrenzt, weil der Umfang der Bundes nicht universell ist. Im Dual-souveränen System des amerikanischen Föderalismus (eigentlich dreiseitigen wegen der Anwesenheit von indischen Reservierungen), sind Staaten die Plenum, jede mit ihrer eigenen Verfassung, während der souveräne Souverän nur die begrenzte oberste Autorität besitzt, die in der Verfassung aufgeführt ist. Tatsächlich können die Staaten ihren Bürgern mehr Rechte als die Verfassung gewähren, solange sie nicht gegen irgendwelche föderalen Rechte verstoßen. So besteht das meisten US-Gesetz (vor allem das tatsächliche leben von Vertrag, Delikt, Eigentum, Strafrecht und Familie, das von der Mehrheit der Bürger täglich erlebt wird) in erster Linie aus dem Staat, das kann und variiert von einem Staat bis zum nächsten stark. 50-وبما ان القانون والمعاهدات الاتحادية, ما لم تكن متوافقة مع الدستور, فانها استباق قوانين الولايات والاقليمية المتضاربة في الولايات المتحدة ال 50 وفي الاراضي. ومع ذلك, فان نطاق الاتحاد الفيدرالي محدود لان نطاق السلطة الاتحادية ليس عالميا. وفي النظام ذات السيادة المزدوجة في النظام الفيدرالي الامريكي (في الواقع الثلاثي بسبب وجود الحجوزات الهندية), فان الدول هي الدول ذات السيادة العامة, وكل منها لدستورها الخاص, في حين ان السيادة الاتحادية لا تملك الا السلطة العليا المحدودة الواردة في الدستور. والواقع ان الدول قد تمنح مواطنيها حقوق اوسع من الدستور الفيدرالي ما لم تنتهك اي الحقوق الدستورية الاتحادية. وهكذا, فان معظم قانون الولايات المتحدة (وخاصة قانون المعيشة الفعلي للعقد, والممتلكات, والممتلكات, والجنائية, والقانون العائلي الذي يعيشه معظم المواطنين على اساس يومي) يتكون في الاساس من قانون الدولة, الذي يمكن ان و تختلف بشكل كبير من دولة الى اخرى. Einige Länder verfügen über mehrere Oberste Gerichte, deren jeweiligen Rechtsordnungen unterschiedliche geografische in haben oder die auf besondere Bereichen beschränkt sind. Insbesondere die Länder mit einem föderalen System der Regierung, die normalerweise [Zitat erforderlich] sind, haben sowohl ein Federal Supreme Court (wie das Oberste Gericht der Vereinigten Staaten), und die obersten Gerichte für jeden Mitgliedstaat (wie zum Beispiel der Oberste Gerichtshof von Nevada), mit der ehemaligen Gerichtsbarkeit über letztere nur in dem Ausmaß, dass die Bundesregierung das Bundesgesetz über das staatliche Gesetz erweitert. Rechtsordnungen mit ein zivilen haben oft eine Hierarchie von administrativen Gerichten, die von den gewöhnlichen Gerichten getrennt werden, die von einem obersten administrativen Gericht geleitet werden, wie es in den Niederlanden der Fall ist. Eine Reihe von Rechtsordnungen pflegt auch ein separates Verfassungsgericht (erstmals in der tschechoslowakischen Verfassung von 1920 entwickelt), wie Österreich, Frankreich, Deutschland, Luxemburg, Portugal, Spanien und Südafrika. The Federal Constitution adopted in 1848 is the legal foundation of the modern federal state. It is among the oldest constitutions in the world. A new Constitution was adopted in 1999, but did not introduce notable changes to the federal structure. It outlines basic and political rights of individuals and citizen participation in public affairs, divides the powers between the Confederation and the cantons and defines federal jurisdiction and authority. There are three main governing bodies on the federal level: the bicameral parliament (legislative), the Federal Council (executive) and the Federal Court (judicial).