متى تم التخطيط للمجموعة الاولى من الحصون الفرعية?
1701
The first set of subsidiary forts were planned by the Portuguese at Montevideo in 1701 to establish a front line base to stop frequent insurrections by the Spaniards emanating from Buenos Aires. These fortifications were planned within the River Plate estuary at Colonia del Sacramento. However, this plan came to fruition only in November 1723, when Captain Manuel Henriques de Noronha reached the shores of Montevideo with soldiers, guns and colonists on his warship Nossa Senhora de Oliveara. They built a small square fortification. However, under siege from forces from Buenos Aires, the Portuguese withdrew from Montevideo Bay in January 1724, after signing an agreement with the Spaniards. تم التخطيط للمجموعة الاولى من الحصون الفرعية من قبل البرتغالي في مونتيفيديو في عام 1701 لانشاء قاعدة خط امامية لوقف التمرد المتكررة من قبل الاسبان انطلاقا من بوينس ايرس. وتم التخطيط لهذه تحصينات ضمن نهر صحن النهر في كولونيا ديل سكرامنتو ومع ذلك, فان هذه الخطة لم تحقق الا في تشرين الثاني / نوفمبر 1723, عندما وصل الكابتن مانويل هنريكس دي ناحل الى شواطئ مونتيفيديو مع الجنود والاسلحة وال المستعمرين على سفينة حربية nossa senhora de oliveara. لقد قاموا ببناء اغناء مربع صغير. ومع ذلك, وفي ظل الحصار من قوات من بوينس ايرس, سحب البرتغالي من خليج مونتيفيديو في كانون الثاني / يناير 1724, بعد التوقيع على اتفاق مع الاسبان. Die erste Reihe von Tochtergesellschaft wurde von den Portugiesen in Montevideo im Jahr 1701 geplant, um eine Front-Line-Basis zu etablieren, um häufige Aufstände von den Spaniern aus Buenos Aires zu stoppen. Diese Befestigungen wurden innerhalb der River Plate Mündung in Colonia del geplant. Sacramento. Dieser Plan kam jedoch erst im November 1723 zustande, als Kapitän Manuel Henriques de Noronha die Ufer von Montevideo mit Soldaten, Waffen und Kolonisten auf seinem Kriegsschiff Nossa Senhora de Oliveara erreichte. Sie haben eine kleine quadratische Befestigung gebaut. Doch unter Belagerung von den Kräften aus Buenos Aires zogen sich die Portugiesen im Januar 1724 aus der Montevideo Bay zurück, nachdem sie eine Vereinbarung mit den Spaniern unterzeichnet haben. El primer conjunto de fuertes subsidiarios fueron planeados por los portugueses en Montevideo en 1701 para establecer una base de primera línea para detener las insurrecciones frecuentes por los españoles que emanan de Buenos Aires. estas fortificaciones fueron planeadas dentro del estuario de la placa del río en la colonia del Sacramento. Sin embargo, este plan llegó a realizarse sólo en noviembre de 1723, cuando el capitán Manuel Henriques de noronha llegó a las costas de Montevideo con soldados, armas y colonos en su nave de guerra nossa senhora de oliveara. Construyeron una pequeña fortificación cuadrada. Sin embargo, bajo el asedio de las fuerzas de Buenos Aires, el portugués se retiró de la bahía de Montevideo en enero de 1724, después de firmar un acuerdo con los españoles. सहायक किलों का पहला सेट 1701 में मोंटेवीडियो में पुर्तगाली द्वारा एक फ्रंट लाइन बेस स्थापित करने के लिए बनाया गया था, जो कि ब्यूनस आयर्स से निकलने द्वारा लगातार विद्रोह को रोकने के लिए एक फ्रंट लाइन बेस स्थापित करने के लिए किया गया था । सैक्रामेंटो. हालांकि, यह योजना केवल नवंबर 1723 में समयसार के लिए आई, जब कप्तान मैनुअल हेनरिक्स डी नोरोन्हा ने सैनिकों, बंदूकों और उपनिवेशों के साथ अपने युद्धपोत nossa senhora डी oliveara पर मोंटेवीडियो के तट पर पहुंच गए । उन्होंने एक छोटे वर्ग का किला बनाया । हालांकि, ब्यूनस आयर्स से बलों से घेराबंदी के तहत, पुर्तगालियों ने जनवरी 1724 में मोंटेवीडियो बे से वापस ले लिया, spaniards के साथ एक समझौते पर हस्ताक्षर करने के बाद । Bộ đầu tiên của các pháo đài công ty đã được lên kế hoạch bởi người Bồ Đào Nha tại Montevideo vào năm 1701 để thiết lập một căn cứ đường dây để dừng thường xuyên insurrections bởi những người Tây Ban Nha phát hành từ Buenos Aires. Những công cụ này đã được lên kế hoạch trong cửa sông đĩa ở Colonia Sacramento. Tuy nhiên, kế hoạch này đã đến trái cây chỉ trong tháng 1723 năm 1723, khi Thuyền trưởng Manuel Henriques de Noronha đến bờ biển Montevideo với lính, súng và người dân trên chiến hạm của mình Nossa Senhora de Oliveara. Họ đã xây dựng một công sự quảng trường nhỏ. Tuy nhiên, dưới sự vây hãm từ các lực lượng từ Buenos Aires, người Bồ Đào Nha rút lui từ vịnh Montevideo vào tháng 1724 năm 1724, sau khi ký hợp đồng với người Tây Ban Nha. 第一组附属堡垒是葡萄牙人在1701年在蒙得维的亚计划的, 以建立一个前线基地, 以阻止西班牙人经常叛乱, 从布 宜 诺 斯 艾 利 斯, 这些防御工事计划在科洛尼亚萨克拉门托. 然而, 这一计划只有在1723年十一月才有结果, 当曼努埃尔·恩里克斯·德罗诺尼亚队长在他的战舰上, 与士兵, 枪支和殖民者在他们建造了一个小小的广场设防. 然而, 在来自布宜诺斯艾利斯的部队围攻下, 葡萄牙人在与西班牙人签署协议后, 于1724年一月从蒙得
تم تصميم 1 ميل (2 كم) في بليموث الصوت من قبل جون رينيه من اجل حماية الاسطول الذي يتحرك داخل وخارج devonport; بدا العمل في عام 1812. العديد من الصعوبات التقنية و يتكرر اضرار العاصفة تعني انها لم تكتمل حتى عام 1841, بعد 1841 عاما من وفاة رينيه. في 1860 s, تم بناء خاتم من الحصون palmerston حول اطراف devonport, لحماية ال من الهجوم من اي اتجاه. 1899 में, विश्वविद्यालय ने नए परिसर के लिए एक राष्ट्रीय डिजाइन प्रतियोगिता खोली । प्रसिद्ध फिलाडेल्फिया फर्म सामना और stewardson ने ऑक्सफोर्ड और कैम्ब्रिज विश्वविद्यालयों से प्रेरित कॉलेजिएट गॉथिक चतुष्कोणों की एक पंक्ति के लिए अपनी योजना के साथ सर्वसम्मति से जीत लिया । पहली इमारत, बुश हॉल की आधारशिला, 20 अक्टूबर, 1900. को रखी गई थी । ब्रूकिंग्स हॉल, ridgley, और cuples का निर्माण जल्द ही शुरू हो गया था । 1904 के विश्व के मेले और ओलंपिक को समायोजित करने के लिए स्कूल में इन इमारतों पर कब्ज़ा करने में देरी हुई । देरी ने सात मूल रूप से योजना बनाने के बजाय विश्वविद्यालय को दस इमारतों का निर्माण करने की अनुमति दी । इमारतों के इस मूल समूह ने danforth परिसर के विकास के लिए एक उदाहरण सेट किया; सामना और stewardson की मूल योजना और निर्माण सामग्री की इसकी पसंद, कुछ अपवादों के साथ, वर्तमान दिन के लिए danforth परिसर के निर्माण और विस्तार को निर्देशित किया । وقد طور الالمان الحصون الخرسانة المسلحة, وهي اكثر من ستة طوابق, والتي كانت تعرف باسمدشم العالية او ابراج واقية من الرصاص, والتي وضعوا عليها المدفعية المضادة للطائرات. اولئك في المدن التي هاجمتها قوات الاراضي الحلفاء اصبحوا الحصون. العديد من في برلين كانت بعض المباني الاخيرة التي سقطت الى السوفييت خلال معركة برلين في عام 1945. بنيت البريطانية هياكل مثل الحصوننسيل في البحر الشمالي, و مصب نهر التايمز وغيرها من مناطق المد والجزر التي تستند اليها. الاسلحة. بعد الحرب اكثر ما ترك لتعفن. البعض كان خارج المياه الاقليمية, و كان لديه حياة ثانية في 1960 s بوصفها منصات لمحطات راديو القراصنة. पहला बोर्डवॉक 1870 में समुद्र तट के एक हिस्से के साथ बनाया गया था, ताकि होटल के स्वामियों को उनके लाबियों से रेत से बाहर रखने में मदद मिल सके । व्यवसायों को प्रतिबंधित कर दिया गया था और पीक सीजन के अंत में प्रत्येक वर्ष बोर्डवॉक को हटा दिया गया था । इसकी प्रभावशीलता और लोकप्रियता के कारण, बोर्डवॉक को लंबाई और चौड़ाई में विस्तार किया गया था, और बाद के वर्षों में कई बार संशोधित किया गया था । बोर्डवॉक की ऐतिहासिक लंबाई, विनाशकारी 1944 महान अटलांटिक तूफान से पहले, लगभग 7 मील (11 किमी) था और यह अटलांटिक शहर से longport तक बढ़ा दिया गया था । Năm 1899, trường đại học đã mở một cuộc thi thiết kế quốc gia cho khuôn viên mới. Công ty Philadelphia nổi tiếng Cope & Stewardson đã giành chiến thắng nhất với kế hoạch của mình cho một hàng của các trường đại học Gothic quadrangles được truyền cảm hứng bởi Oxford và Cambridge College. Tảng đá góc của tòa nhà đầu tiên, Busch Hall, được đặt vào ngày 20 tháng 20 năm 1900. Công trình của Brookings Hall, Ridgley, và Cupples bắt đầu sớm sau đó. Nhà trường bị hoãn chiếm những tòa nhà này cho đến năm 1905 để chứa 1904 thế giới hội chợ và Thế vận hội. Sự chậm trễ cho phép trường đại học xây dựng mười tòa nhà thay vì bảy ban đầu đã lên kế hoạch. Các tòa nhà gốc này đã đặt một tiền lệ cho sự phát triển của trường Danforth; kế hoạch gốc của Cope & Stewardson và sự lựa chọn của các vật liệu xây dựng có, với một số ngoại lệ, hướng dẫn công trình và mở rộng của Danforth Campus cho đến ngày hiện tại. प्लायमाउथ ध्वनि में 1 मील लंबा (2 किमी) breakwater जॉन रेनी द्वारा डिजाइन किया गया था ताकि बेड़े में आगे बढ़ने के लिए और लॉन्सेस्टन से बाहर की रक्षा की जा सके । 1812. में काम शुरू हुआ । कई तकनीकी कठिनाइयों और दोहराया गया तूफान की क्षति का मतलब है कि यह 1841 तक पूरा नहीं किया गया था, बीस की मौत के बाद बीस साल । 1860 के दशक में, डॉकयार्ड के बाहरी इलाके के चारों ओर एक अंगूठी का निर्माण किया गया था, जो कि गोदी को किसी भी दिशा से हमले से बचाने के लिए । The 1-mile-long (2 km) Breakwater in Plymouth Sound was designed by John Rennie in order to protect the fleet moving in and out of Devonport; work started in 1812. Numerous technical difficulties and repeated storm damage meant that it was not completed until 1841, twenty years after Rennie's death. In the 1860s, a ring of Palmerston forts was constructed around the outskirts of Devonport, to protect the dockyard from attack from any direction. وتعرف التجمع الاول على انها paleapolis (paleápolis), العالم اليوناني القديم للمدينة القديمة, من اجل تمييزها عن تسوية ثانية بنيت خلال القرن 5 قبل الميلاد, تسمى الفلفل (neápolis), مدينة جديدة. تم بناء ال نحو الشرق, والى جانب ذلك, تم بناء جدران ضخمة حول التسوية باكملها ل منع الهجمات من الاخطار الاجنبية. وبعض هذا الهيكل لا يزال يمكن ان ينظر اليه في منطقة cassaro. وقد سميت هذه المنطقة باسم الجدران نفسها, وهي كلمة cassaro من العرب (القلعة, معقل). على طول الجدران, كان هناك عدد قليل من الابواب للوصول الى المدينة والخروج منها, مما يشير الى ان التجارة حتى نحو الجزء الداخلي من الجزيرة تحدث بشكل متكرر. بالاضافة الى ذلك, ووفقا لبعض الدراسات, قد يكون من الممكن ان يكون هناك بعض الجدران التي تقسم المدينة القديمة عن المدينة الجديدة ايضا. تم تطوير مستعمرة حول شارع سنترال (decumanus), وقطع عموديا من قبل الشوارع الصغيرة. هذا الشارع اليوم اصبح كورسو فيتوريو ايمانويل. Ba giai đoạn đường sắt AC được sử dụng ở Ý, Thụy Sĩ và Hoa Kỳ vào đầu thế kỷ XX. Ý là người dùng lớn, đối với các dòng ở miền núi miền bắc Ý từ năm 1901 đến năm 1976. Những dòng đầu tiên là dòng Burgdorf-Thun ở Thụy Sĩ (1899), và các dòng của Ferrovia Alta Valtellina từ Colico đến Chiavenna và Tirano ở Ý, được điện vào năm 1901 và 1902. các đường khác nơi hệ thống ba giai đoạn được sử dụng là đường hầm Simplon ở Thụy Sĩ từ 1906 đến 1930, và đường hầm Cascade của miền Bắc vĩ đại Đường sắt ở Hoa Kỳ từ 1909 đến 1927. Die erste Siedlung ist definiert als Paleapolis (Paleápolis), die alte griechische Welt für die alte Stadt, um sie von einer zweiten Siedlung zu unterscheiden, die während des 5 Jahrhunderts v. Chr. genannt wurde, genannt Neapolis (Kapuê), neue Stadt. Die Neapolis wurde in Richtung Osten errichtet und zusammen mit ihm wurden monumentale Mauern rund um die ganze Siedlung gebaut, um Angriffe vor ausländischen Bedrohungen zu verhindern. Ein Teil dieser Struktur ist noch im Bezirk Cassaro zu sehen. Dieser Bezirk wurde nach den Mauern selbst benannt; das Wort Cassaro aus dem arabischen al-Gastronomieunternehmen (Schloss, Festung). Entlang der Mauern gab es nur wenige Türen, um die Stadt zu erreichen und zu verlassen, was darauf hindeutet, dass der Handel sogar in Richtung des inneren Teils der Insel häufig auftrat Darüber hinaus kann es nach einigen Studien möglich sein, dass es einige Wände gab, die die alte Stadt auch von der neuen getrennt haben. Die Kolonie entwickelte sich um eine zentrale Straße (Decumanus), schnitt senkrecht durch kleinere Straßen. Diese Straße ist heute zum Corso Vittorio Emanuele geworden.