ما هي عاصمة الصين?
نانكينج
By 1937, Japan controlled Manchuria and was ready to move deeper into China. The Marco Polo Bridge Incident on 7 July 1937 provoked full-scale war between China and Japan. The Nationalist and Communist Chinese suspended their civil war to form a nominal alliance against Japan, and the Soviet Union quickly lent support by providing large amount of materiel to Chinese troops. In August 1937, Generalissimo Chiang Kai-shek deployed his best army to fight about 300,000 Japanese troops in Shanghai, but, after three months of fighting, Shanghai fell. The Japanese continued to push the Chinese forces back, capturing the capital Nanking in December 1937 and committed which was known as Nanking Massacre. In March 1938, Nationalist forces won their first victory at Taierzhuang. but then the city of Xuzhou was taken by Japanese in May. In June 1938, Japan deployed about 350,000 troops to invade Wuhan and captured it in October. The Japanese achieved major military victories, but world opinion—in particular in the United States—condemned Japan, especially after the Panay Incident. بحلول عام 1937, كانت اليابان تسيطر على منشوريا وكانت على استعداد لتحرك اعمق في الصين. 7-وفي 7 تموز / يوليه 1937, ادت حادثة جسر ماركو بولو في 7 تموز / يوليه 1937 الى حرب كاملة بين الصين وقد وقف الشعب الصيني الوطني وال الشيوعي حربهم الاهلية لتشكيل تحالف رمزي ضد اليابان, وسرعة الاتحاد السوفييتية الدعم بسرعة من خلال تقديم كمية كبيرة من المعدات للقوات الصينية. في اب / اغسطس 1937, قام القائد العام شيانغ كاي شيك بنشر افضل جيشه لمكافحة حوالي 300,000 الف جندي ياباني في شنغهاي, ولكن بعد ثلاثة اشهر من القتال, سقطت شنغهاي. استمر اليابان في دفع القوات الصينية الى الخلف, و التقاط على العاصمة نانكينج في ديسمبر 1937 و ارتكبت والتي كانت تعرف باسم مذبحة نانكينج. وفي اذار / مارس 1938, فازت القوات الوطنية اول انتصار لها في taierzhuang. ولكن بعد ذلك تم اخذ مدينةزهو من قبل يابانية في ايار / مايو. وفي حزيران / يونيه 1938, نشرت اليابان حوالي 350,000 350,000 جندي لغزو ووهان واس اسرها في تشرين الاول / اكتوبر وقد حقق اليابان انتصارات عسكرية كبيرة, ولكن الراي العالمي - لا سيما في الولايات المتحدة - اليابان, وخاصة بعد حادثة panay. Bis 1937 kontrollierte Japan die Mandschurei und war bereit, tiefer in China zu bewegen. Der Vorfall Marco Polo Bridge am 7 Juli 1937 provoziert den Krieg zwischen China und Japan. Die nationalistischen und kommunistischen Chinesen haben ihren Bürgerkrieg ausgesetzt, um eine nominale Allianz gegen Japan zu bilden, und die Sowjetunion hat schnell Unterstützung gegeben, indem sie eine große Menge an Material für chinesische Truppen bereitstellen. Im August 1937 setzte General Chiang Kai-shek seine beste Armee ein, um über 300,000 japanische Truppen in Shanghai zu kämpfen, aber nach drei Monaten des Kampfes fiel Shanghai. Die Japaner setzten die chinesischen Truppen weiter zurück und eroberten die Hauptstadt Nanking im Dezember 1937 und verpflichteten sich, das als Massaker von Nanking bekannt zu sein. Im März 1938 gewannen die nationalistischen Kräfte ihren ersten Sieg bei Chinesischen. aber dann wurde die Stadt Xuzhou im Mai von Japanisch aufgenommen. Im Juni 1938 setzte Japan ca. 350,000 Truppen in Wuhan ein und eroberte es im Oktober. Die Japaner erreichten große militärische Siege, aber die weltweite Meinung-insbesondere in den Vereinigten Staaten-verurteilte Japan, vor allem nach dem Panay-Zwischenfall. En 1937, Japón controlaba manchuria y estaba listo para moverse más profundo en china. el incidente del puente de marco polo el 7 de julio de 1937 provocó una guerra a gran escala entre china y Japón. Los chinos nacionalistas y comunistas suspendieron su guerra civil para formar una alianza nominal contra Japón, y la Unión Soviética prestó rápidamente apoyo al proporcionar gran cantidad de material a las tropas chinas. en agosto de 1937, el Generalísimo Chiang Kai-Shek desplegó su mejor ejército para luchar contra 300,000 tropas japonesas en Shanghai, pero, después de tres meses de lucha, Shanghai cayó. Los japoneses continuaron presionando a las fuerzas chinas, capturando la capital nanking en diciembre de 1937 y se comprometió que era conocida como masacre de nanking. en marzo de 1938, las fuerzas nacionalistas ganaron su primera victoria en taierzhuang. Pero entonces la ciudad de xuzhou fue tomada por japonés en mayo. en junio de 1938, Japón desplegó alrededor de 350,000 soldados para invadir wuhan y lo capturaron en octubre. Los japoneses lograron grandes victorias militares, pero la opinión mundial-en particular en los Estados Unidos-condenó a Japón, sobre todo después del incidente de panay. 1937 तक, जापान ने मंचूरिया को नियंत्रित किया और चीन में गहराई से आगे बढ़ने के लिए तैयार था । 7 जुलाई 1937 को मार्को पोलो ब्रिज की घटना ने चीन और जापान के बीच पूर्ण पैमाने पर युद्ध को उकसाया । राष्ट्रवादी और कम्युनिस्ट चीनी ने जापान के खिलाफ एक मामूली गठबंधन बनाने के लिए अपने गृह युद्ध को निलंबित कर दिया, और सोवियत संघ ने चीनी सैनिकों को बड़ी मात्रा में तुलाराम प्रदान करके जल्दी से समर्थन दिया । अगस्त 1937 में, generalissimo चियांग काई-शेक ने शंघाई में 300,000 जापानी सैनिकों के बारे में लड़ने के लिए अपनी सबसे अच्छी सेना तैनात की, लेकिन, तीन महीने के लड़ने के बाद, शंघाई गिर गया । जापानियों ने चीनी सेना को वापस धक्का देना जारी रखा, दिसंबर 1937 में राजधानी नानकिंग पर कब्जा कर लिया और जो नानकिंग नरसंहार के रूप में जाना जाता था । मार्च 1938 में, राष्ट्रवादी बलों ने taierzhuang में अपनी पहली जीत जीती । लेकिन फिर xuzhou का शहर मई में जापानी द्वारा लिया गया था । जून 1938 में, जापान ने वुहान पर आक्रमण करने के लिए लगभग 350,000 सैनिकों को तैनात किया और अक्टूबर में इसे कैद कर लिया । जापानी ने प्रमुख सैन्य जीत हासिल की, लेकिन संयुक्त राज्य अमेरिका में विशेष रूप से विश्व राय-जापान की निंदा की, विशेष रूप से पैने घटना के बाद । Vào năm 1937, Nhật Bản kiểm soát Manchuria và đã sẵn sàng để di chuyển sâu hơn vào Trung Quốc. Sự cố cầu Marco Polo vào ngày 7 tháng 7 năm 1937 đã gây ra chiến tranh đầy tỷ lệ giữa Trung Quốc và Nhật Bản. Đảng Dân chủ và Cộng sản Trung Quốc đã đình chỉ cuộc nội chiến của họ để thành lập một liên minh vô nghĩa chống lại Nhật Bản, và Liên Xô nhanh chóng cho mượn hỗ trợ bằng cách cung cấp lượng lớn Aberdeen cho quân đội Trung Quốc. Vào tháng 1937 năm 1937, Generalissimo Chiang Kai-Kỷ đã triển khai quân đội tốt nhất của mình để chiến đấu về 300,000 quân đội Nhật Bản ở Thượng Hải, nhưng sau ba tháng chiến đấu, Thượng Hải đã ngã. Người Nhật vẫn tiếp tục đẩy các lực lượng Trung Quốc trở lại, bắt giữ thủ đô Nam Kinh vào tháng 1937 năm 1937 và cam kết được biết đến như thảm sát Nam Kinh. Vào tháng 1938 năm 1938, các lực lượng Dân chủ đã giành chiến thắng đầu tiên tại Taierzhuang. nhưng sau đó thành phố Bí được Nhật Bản chụp vào tháng Năm. Vào tháng 1938 năm 1938, Nhật Bản triển khai khoảng 350,000 quân để xâm chiếm Vũ Hán và ghi lại vào tháng Mười. Người Nhật đạt được chiến thắng quân sự lớn, nhưng ý kiến thế giới-đặc biệt ở Hoa Kỳ-lên án Nhật Bản, đặc biệt là sau sự cố Panay. 到1937年, 日本控制了满洲, 并准备深入中国. 1937年七月7日马可·波罗桥事件引发了中国和日本之间的全面战争. 民族主义和共产主义中国人暂停其内战, 以形成一个对日本的名义联盟, 而苏 联迅速提供支持, 向中国部队提供大量的物资. 1937年八月, 蒋介石委员长在上海部署了他最好的军队, 以打击大约300,000名日本军队, 但经过三个月的战斗, 上海掉了下来. 日本继续推动中国部队回来, 1937年十二月捕捉首都南京, 并犯下了被称为南京大屠杀的事件. 1938年三月, 民族主义部队在台赢得了他们的第一次胜利. 但是, 徐州市在五月被日本人拍下. 1938年六月, 日本部署了大约350,000名部队入侵武汉, 并在十月份捕捉到了它. 日本取得了重大的军事胜利, 但世界舆论-尤其是在美国-谴责日本, 尤其是在巨事件之后.
وقد ادت ثورة xinhai الى تاسيس جمهورية الصين في كانون الثاني / يناير 1912 مع صن يات-سين بوصفها اول رئيس مؤقت وتم اختيار نانكينج بوصفها عاصمة جديدة. ومع ذلك, فان امبراطورية كينغ تسيطر على مناطق كبيرة الى الشمال, لذا طلب الثوار من يوان يناهز ان تحل محل صن رئيسا في مقابل التخلي عن puyi, الامبراطور الاخير. طلب يوان ان تكون العاصمة بكين (اقرب الى قاعدة قوتها). في القرن ال 20, وبما ان بكين, شنغهاي, نانجينج, ووهان كان قد تم احتلال جميعها من قبل اليابانيين خلال الحرب الصينية اليابانية الثانية, تم نقل عاصمة جمهورية الصين مؤقتا الى شونج تشونغ, ثم مدينة رئيسية في سيشوان. وهذه المناطق الداخلية القريبة, مثل شانزي, قانسو, وقويتشو, التي لم يسبق لها ان كانت لها جامعات حديثة على الطراز الغربي, بدات في تطويرها في هذا الصدد. صعوبة الوصول الى المنطقة البرية من الجزء الشرقي من الصين والمناخ ال ضبابي اعاقة دقة القصف الياباني في حوض سيشوان, جعل المنطقة معقل حكومة شيانغ كاي شيك خلال عام 1938-45, مما ادى الى قصف شونج تشونغ. Cuộc cách mạng Xinhai dẫn đến sự sáng lập của Cộng hòa Trung Quốc vào tháng 1912 năm 1912 với Sun Yat-Sen là tổng thống tạm thời đầu tiên và Nam Kinh được chọn làm thủ đô mới. Tuy nhiên, Đế chế Thanh kiểm soát các khu vực lớn về phía bắc, vì vậy các nhà mạng đã yêu cầu Yuan Shikai thay thế mặt trời làm tổng thống để đổi lấy sự thoái vị của Phu, Hoàng đế cuối cùng. Yuan yêu cầu thủ đô là Bắc Kinh (gần căn cứ điện của anh ta). نانجينج (استمع ؛ الصينية: nán jīng, العاصمة الجنوبية) هي المدينة التي تقع في قلب منطقة نهر يانغ السفلي في الصين, والتي كانت منذ فترة طويلة مركزا رئيسيا للثقافة والتعليم والبحث والسياسة والاقتصاد وشبكات النقل والسياحة... وهي عاصمة مقاطعة جيانغسو في جمهورية الصين الشعب و ثاني اكبر مدينة في شرق الصين, حيث يبلغ اجمالي عدد سكانها 8,216,100 نسمة, ومن الناحية القانونية عاصمة جمهورية الصين التي فقدت البر الرئيسي خلال الحرب الاهلية. المدينة التي يعني اسمها عاصمة الجنوب لها مكان بارز في التاريخ والثقافة الصينية, بعد ان عملت بوصفها عواصم من مختلف السلالات الصينية وال الممالك والحكومات الجمهوري التي تعود من القرن الثالث الميلادي الى عام 1949. قبل ظهور بينيين. بالحروف اللاتينية, اسم مدينة نانجينج تم ت تكتب باسم نانكينج او nankin. نانجينج لديها عدد من الاسماء الاخرى, وبعض الاسماء التاريخية تستخدم الان باسماء مناطق المدينة, ومن بينها هناك اسم جيانغ (jiāng níng), الذي شخصيته السابقة (جيانغ, النهر) هو الجزء السابق من المدينة. الاسم جيانغسو والشخصية الاخيرة نينغ (níng, شكل بسيط níng, السلام) هو الاسم القصير ل نانجينج. عندما تكون عاصمة دولة ما, على سبيل المثال, روك, جينج (jīng) يتم اعتمادها بوصفها اختصار ل نانجينج. على الرغم من ان مدينة تقع في الجزء الجنوبي من الصين تصبح عاصمة وطنية صينية في وقت مبكر كما في سلالة جين, الا ان اسم نانجينج تم تعيين اسم نانجينج للمدينة في سلالة مينج, بعد حوالي الف عام. نانجينج معروفة بشكل خاص باسم jinling (jīn líng, وتعني حرفيا جبل الذهب) وتم استخدام الاسم القديم منذ فترة الدول المتحاربة في سلالة تشو. Nanjing (सुनो; चीनी: shàng hǎi, दक्षिणी राजधानी) चीन में निचली यांग्त्से नदी क्षेत्र के गढ़ में स्थित है, जो संस्कृति, शिक्षा, अनुसंधान, राजनीति, अर्थव्यवस्था, परिवहन नेटवर्क और पर्यटन का एक प्रमुख केंद्र रहा है. यह चीन गणराज्य के jiangsu प्रांत की राजधानी है और पूर्वी चीन में दूसरा सबसे बड़ा शहर है, 8,216,100 की कुल जनसंख्या के साथ, और कानूनी रूप से चीन गणराज्य की राजधानी है, जो सिविल युद्ध के दौरान मुख्य भूमि खो गई है । शहर जिसका नाम है, दक्षिणी राजधानी चीनी इतिहास और संस्कृति में एक प्रमुख स्थान है, जो विभिन्न चीनी राजवंशों, राज्यों और रिपब्लिकन सरकारों की राजधानियों के रूप में सेवा की जा रही है, जो 3 वीं शताब्दी के विज्ञापन से 1949. के लिए पिनयिन के आगमन से पहले रोमनीकरण, nanjing के शहर का नाम नानकिंग या nankin के रूप में लिखा गया था । nanjing के पास कई अन्य नाम हैं, और कुछ ऐतिहासिक नाम अब शहर के जिलों के नाम के रूप में इस्तेमाल किया जाता है, और उनमें से एक नाम है जिआंग्ड (jiāng níng), जिसका पूर्व चरित्र जियांग (jiāng, नदी) का पूर्व हिस्सा है नाम jiangsu और बाद के चरित्र ning (níng, सरलीकृत रूप níng, शांति) nanjing का छोटा नाम है । एक राज्य की राजधानी होने के बाद, उदाहरण के लिए, roc, जिंग (jīng) को nanjing के संक्षिप्त रूप में अपनाया जाता है । हालांकि एक शहर के रूप में चीन के दक्षिणी भाग में चीनी राष्ट्रीय राजधानी बनने के रूप में जल्दी के रूप में जिन राजवंश, नाम nanjing को नामित किया गया शहर में मिंग राजवंश, लगभग एक हजार साल बाद है । nanjing को विशेष रूप से jinling के रूप में जाना जाता है (jīn líng, शाब्दिक अर्थ गोल्ड माउंटेन) और पुराने नाम का इस्तेमाल झोउ राजवंश में युद्धरत राज्यों की अवधि के बाद से किया गया है । على عكس معظم اللغات التي تستخدم الحروف الابجدية ل تشير الى النطق, تطورت الشخصيات الصينية من logograms التي لا تعطي دائما تلميحات الى نطقها. وعلى الرغم من ان الشخصيات المكتوبة لا تزال ثابتة نسبيا خلال ال الف سنة الماضية, فان النطق وال قواعد في مختلف المناطق قد تطورت الى حد ان اصناف اللغة الكلام غالبا ما تكون غير مفهومة. وبما انها سلسلة من الهجرة الى الجنوب على مر التاريخ, فان اللغات الاقليمية للجنوب, بما في ذلك شيانغ, وو, غان, مين, يوي (الكانتونية), و هاكا غالبا ما تظهر اثار من الصينية القديمة او الصينية الوسطى. من سلالة مينج فصاعدا, كانت بكين عاصمة الصين, وقد كانت اللغة التي تحدث في بكين اكثر هيبة من بين اصناف اخرى. ومع تاسيس جمهورية الصين, تم تعيين اللغة الصينية القياسية بوصفها اللغة الرسمية, استنادا الى اللغة الكلام في بكين. ومنذ ذلك الحين, تعتبر اصناف اخرى من الكلام (اللهجات). لا تزال اللغة الصينية هي اللغة الاكثر شيوعا في هونغ كونغ, ماكاو ومن بين بعض المجتمعات الصينية في الخارج, في حين تم قبول جنوب مين في تايوان بوصفها لغة محلية هامة الى جانب اللغة الصينية. Die Xinhai Revolution führte zur Gründung der Republik China im Januar 1912 mit Sun Yat-Sen als erster vorläufiger Präsident und Nanking wurde als neue Hauptstadt ausgewählt. Allerdings kontrollierte das Qing-Reich große Regionen im Norden, so dass Revolutionäre Yuan Shikai baten, die Sonne als Präsident im Austausch für die Abdankung von Puyi, dem letzten Kaiser, zu ersetzen. Yuan verlangte, dass die Hauptstadt Peking ist (näher an seiner Macht). In the 20th century, as Beijing, Shanghai, Nanjing, and Wuhan had all been occupied by the Japanese during the Second Sino-Japanese War, the capital of the Republic of China had been temporary relocated to Chongqing, then a major city in Sichuan. An enduring legacy of this move is that nearby inland provinces, such as Shaanxi, Gansu, and Guizhou, which previously never had modern Western-style universities, began to be developed in this regard. The difficulty of accessing the region overland from the eastern part of China and the foggy climate hindering the accuracy of Japanese bombing of the Sichuan Basin, made the region the stronghold of Chiang Kai-Shek's Kuomintang government during 1938-45, and led to the Bombing of Chongqing. Im 20 Jahrhundert, als Peking, Shanghai, Nanjing und Wuhan alle von den Japanern während des Zweiten Japanisch-japanischen Krieges besetzt wurden, wurde die Hauptstadt der Republik China vorübergehend nach Chongqing verlegt, dann eine große Stadt in Sichuan. Ein ausdauernd Vermächtnis dieser Bewegung ist, dass in der Nähe von Inland, wie Shaanxi, Gansu und Guizhou, die bisher nie moderne westliche Universitäten hatten, in dieser Hinsicht entwickelt wurden. Die Schwierigkeit, die Region Überland aus dem östlichen Teil Chinas und dem neblig Klima zu besuchen behindern die Genauigkeit der japanischen Bombardierung des Sichuan-Beckens, machte die Region die Festung der Kuomintang-Regierung von Chiang Kai-Shek im Jahr 1938-45 und führte zum Bombenanschlag von Chongqing. Nam Kinh (lắng nghe; Trung Quốc: nán jīng, Thủ đô miền Nam) là thành phố nằm ở trung tâm của khu vực sông Giang thấp hơn ở Trung Quốc, mà đã từng là một trung tâm lớn của văn hóa, giáo dục, nghiên cứu, chính trị, kinh tế, vận chuyển mạng và du lịch. Đây là thành phố thủ đô của tỉnh Giang Tô của Cộng hòa Nhân dân Trung Quốc và thành phố lớn thứ hai ở Đông Trung Quốc, với tổng dân số 8,216,100, và pháp lý thủ đô của Cộng hòa Trung Quốc đã đánh mất đất liền trong cuộc nội chiến. Thành phố có tên là thủ đô miền Nam có một nơi nổi bật trong lịch sử và văn hóa Trung Quốc, được phục vụ như thủ đô của các triều đại Trung Quốc, các vương quốc và các chính phủ cộng hòa hẹn hò từ thế kỷ 3 quảng cáo đến 1949. trước sự ra đời của pinyin Trung, tên thành phố Nam Kinh được đánh vần là Nam Kinh hoặc Nankin. Nam Kinh có một số tên khác, và một số tên lịch sử bây giờ được sử dụng như tên của các quận của thành phố, và trong số họ có tên Giang (jiāng níng), nhân vật cũ của họ Khương (jiāng, River) là phần cũ của Tên Giang Tô và nhân vật cuối cùng Ning (guī níng, hình thức phổ thông níng, hòa bình) là tên ngắn của Nam Kinh. Khi trở thành thủ đô của một tiểu bang, ví dụ, ROC, Jing (jīng) được nhận nuôi như là những người viết tắt của Nam Kinh. Mặc dù một thành phố nằm ở phía nam của Trung Quốc trở thành thủ đô quốc gia Trung Quốc sớm như trong triều đại Jin, tên Nam Kinh đã được chỉ định cho thành phố trong triều đại Minh, khoảng một ngàn năm sau đó. Nam Kinh đặc biệt được biết đến như JinLing (jīn líng, nghĩa đen là Núi Vàng) và tên cũ đã được sử dụng kể từ thời kỳ Chiến Quốc ở Vương triều.