ما هو تاثير موت الجنرال والتون ووكر على القوات?
معنويات الامم المتحدة تضرب القاع
By 30 November, the PVA 13th Army Group managed to expel the U.S. Eighth Army from northwest Korea. Retreating from the north faster than they had counter-invaded, the Eighth Army crossed the 38th parallel border in mid December. UN morale hit rock bottom when commanding General Walton Walker of the U.S. Eighth Army was killed on 23 December 1950 in an automobile accident. In northeast Korea by 11 December, the U.S. X Corps managed to cripple the PVA 9th Army Group while establishing a defensive perimeter at the port city of Hungnam. The X Corps were forced to evacuate by 24 December in order to reinforce the badly depleted U.S. Eighth Army to the south. بحلول 30 تشرين الثاني / نوفمبر, تمكنت مجموعة الجيش ال 13 من طرد الجيش الثامن الامريكي من كوريا الشمالية الغربية. تراجع من الشمال بشكل اسرع مما كان لديهم ضد الغزو, وقد عبر الجيش الثامن الحدود الموازي ال 38 في منتصف كانون الاول / ديسمبر. معنويات الامم المتحدة تضرب القاع عندما قتل القائد العام والتون ووكر من الجيش الثامن الامريكي في 23 كانون الاول / ديسمبر 1950 في حادث سيارة. في شمال شرق كوريا بحلول 11 كانون الاول / ديسمبر, تمكن فيلق x الولايات المتحدة من تعطيل مجموعة الجيش ال 9 في حين انشاء محيط الدفاعية في ميناء مدينةغنام. وقد اجبر فيلق x على الاخلاء بحلول 24 كانون الاول / ديسمبر من اجل تعزيز جيش الولايات المتحدة الثامن الذي المستنفد بشكل سيء الى الجنوب. Bis zum 30 November gelang es der PVA 13 th Army Group, die US-achte Armee aus Nordkorea zu vertreiben. Es aus dem Norden schneller, als sie Theke hatten, überquerte die achte Armee Mitte Dezember die 38 parallele Grenze. UN-Moral traf Rock Bottom als General Walton Walker von der US-Achten Armee am 23 Dezember 1950 bei einem Autounfall getötet wurde. In Nordost-Korea bis zum 11 Dezember gelang es dem US X Corps, die PVA 9 th Army Group zu lähmen, während sie einen defensiven Radius in der Hafenstadt Hŭngnam etablieren. Das X Corps musste bis zum 24 Dezember evakuiert werden, um die schwer erschöpft US-Armee im Süden zu verstärken. Para el 30 de noviembre, el grupo del ejército pva 13 logró expulsar al octavo ejército de los estados unidos de Corea del noroeste. Retrocediendo desde el norte más rápido de lo que habían invadido, el octavo ejército cruzó la 38 ª frontera paralela a mediados de diciembre. la moral golpeó fondo de roca cuando el general walton walker del octavo ejército de los ee. uu. fue asesinado el 23 de diciembre de 1950 en un accidente automovilístico. En Corea del noreste, antes del 11 de diciembre, los estados unidos x corps lograron paralizar el 9º grupo del ejército de pva mientras se establecía un perímetro defensivo en la ciudad portuaria de hungnam. El cuerpo de x se vio obligado a evacuar antes del 24 de diciembre con el fin de reforzar el octavo ejército de ee. uu. Al Sur. 30 नवंबर तक, pva 13 वीं सेना समूह नॉर्थवेस्ट कोरिया से अमेरिकी आठवीं सेना को बाहर निकालने में कामयाब रहा । उत्तर से तेजी से पीछे हट रहा था, जब वे काउंटर पर आक्रमण कर चुके थे, आठवीं सेना ने मध्य दिसंबर में 38 वीं समानांतर सीमा पार कर ली । संयुक्त राष्ट्र मनोबल हिट रॉक बॉटम जब अमेरिकी आठवीं सेना के कमांडिंग जनरल वाल्टन वाकर को एक ऑटोमोबाइल दुर्घटना में 23 दिसंबर 1950 को मारा गया था । पूर्वोत्तर कोरिया में 11 दिसंबर तक, अमेरिकी x कोर pva के बंदरगाह शहर में एक रक्षात्मक परिधि की स्थापना के दौरान pva 9 वीं सेना समूह को अपंग करने में कामयाब रहे । एक्स कोर को 24 दिसंबर तक खाली करने के लिए मजबूर किया गया था, ताकि दक्षिण में अमेरिकी आठवीं सेना को मजबूत किया जा सके । Vào ngày 30 tháng 30, nhóm quân đội PVA lần thứ 13 đã cố gắng trục xuất quân đội thứ 13 của Hoa Kỳ từ Tây Bắc Triều Tiên. Retreating từ phía bắc nhanh hơn họ đã bị xâm lược, quân đội thứ tám vượt qua biên giới song song thứ 38 vào giữa tháng mười hai. tinh thần LHQ đánh đá đáy khi chỉ huy tướng Walton Walker của quân đội thứ Tám Hoa Kỳ đã bị giết vào ngày 23 tháng 23 năm 1950 trong một tai nạn ô tô. Tại Đông Bắc Triều Tiên vào ngày 11 tháng 11, Quân đoàn Hoa Kỳ đã cố gắng tàn phá nhóm quân đội 9 lần thứ 9 trong khi thiết lập một vành đai phòng ngự tại thành phố cảng Hungnam. Quân đoàn X đã bị buộc phải di tản vào ngày 24 tháng 24 để củng cố quân đội thứ tám của Hoa Kỳ bị cạn kiệt vào phía nam.
General George Washington (1732-99) erwies sich als ausgezeichneter Organisator und Administrator, der erfolgreich mit dem Kongress und den Staats-Gouverneure zusammenarbeitete, seine Offiziere ausgewählt und Mentoring, seine Truppen unterstützt und trainiert und eine idealistisch republikanische Armee aufrecht erhalten hat. Seine größte Herausforderung war die Logistik, da weder der Kongress noch die Staaten die Finanzierung hatten, um angemessen für die Ausrüstung, Munition, Kleidung, Gehaltsschecks oder sogar die Nahrung der Soldaten zu bieten. Als Schlachtfeld wurde Washington oft von seinen britischen Kollegen ausmanövriert. Als Strategen hatte er jedoch eine bessere Idee, wie man den Krieg gewinnen kann, als sie es getan haben. Die Briten haben vier Invasion geschickt. Washingtons Strategie zwang die erste Armee aus Boston im Jahr 1776, und war verantwortlich für die Kapitulation der zweiten und dritten Armeen in Saratoga (1777) und Yorktown (1781). Er beschränkte die britische Kontrolle nach New York und ein paar Orte, während sie die Patriot Kontrolle über die große Mehrheit der Bevölkerung halten. Die Loyalisten, auf die sich die Briten zu stark verlassen hatten, umfasste ca. 20 % der Bevölkerung, waren aber nie gut organisiert. Als der Krieg endete, sah Washington stolz aus, als die letzte britische Armee im November 1783 leise aus New York City segelte, indem sie die Loyalisten-Führung mit ihnen nahm. Washington überraschte die Welt, als, anstatt die Macht zu ergreifen,  er sich leise auf seine Farm in Virginia zurückgezogen hat. 乔治·华盛顿将军(1732-99年)被证明是一个优秀的组织者和管理员, 他成功地与国会和州长合作, 选择和指导他的高级官员, 支持和训练他的部队, 并维持一个理想主义他最大的挑战是后勤, 因为无论是国会还是国家都没有资金提供足够的设备, 弹药, 服装, 薪水, 甚至是士兵的食物供应. 作为一个战场战术家, 华盛顿经常被他的英国同行所阻挠. 然而, 作为一个战略家, 他 有 一 个 更 好 的 想法, 如何 赢得 战争. 英国派出了四个入侵军队. 华盛顿的战略在1776年迫使第一支军队离开波士顿, 并负责在萨拉托加(1777)和约克城(1781)投降第二和第三军. 他将英国控制权限制在纽约. 在保持爱国者对绝大多数人口的控制的同时, 几个地方. 英国人依赖的忠诚者, 占人口的大约20但从来没有组织好. 随着战争的结束, 华盛顿在1783年十一月的最后一个英国军队悄悄地离开纽约市时, 自豪地看到了这一点, 并与他们一起华盛顿对世界感到震惊, 而不是夺权, 他悄悄地退休到弗吉尼亚州的农场. La Ofensiva aérea contra la raf y la industria británica no pudo tener el efecto deseado. más podría haber sido logrado si el okl explotaba el débil lugar de su enemigo, la vulnerabilidad de las comunicaciones del mar británico. los aliados lo hicieron más tarde cuando el comando bombardero atacó a las comunicaciones ferroviarias y a las fuerzas aéreas del ejército de Estados Unidos blanco, pero eso habría requerido un análisis económico-Industrial de la que la luftwaffe era incapaz. El okl buscó grupos de objetivos que se adapten a la última política (que cambió con frecuencia), y las disputas dentro del liderazgo eran sobre tácticas en lugar de estrategia. Aunque militarmente ineficaz, el bombardeo causó un enorme daño a la infraestructura y la vivienda de Gran Bretaña. cuesta alrededor de 41,000 vidas, y puede haber lesionado a otro 139,000. Tướng George Washington (1732-99) đã chứng minh một nhà tổ chức và quản trị xuất sắc, người đã làm việc thành công với Quốc hội và các tổng thống bang, chọn và đào tạo các sĩ quan cấp cao, hỗ trợ và huấn luyện quân đội của anh ta, và duy trì một quân đội Thử thách lớn nhất của anh ấy là hậu cần, vì không có Quốc hội cũng như các tiểu bang có tài trợ để cung cấp cho các thiết bị, đạn dược, quần áo, lương, hoặc thậm chí là nguồn cung cấp thức ăn của các chiến binh. Là một chiến binh chiến lược, Washington thường được làm việc bởi các đối tác Anh của anh ta. Với tư cách là một nhà chiến lược, tuy nhiên, anh ấy có ý tưởng tốt hơn về cách chiến thắng chiến tranh hơn họ đã làm. Người Anh đã gửi bốn quân đội xâm lược. Chiến lược của Washington buộc đội quân đầu tiên ra khỏi Boston vào năm 1776, và chịu trách nhiệm cho sự đầu hàng của các quân đội thứ hai và thứ ba tại Saratoga (1777) và Yorktown (1781). Anh ta giới hạn kiểm soát người Anh đến New York và một vài nơi trong khi giữ quyền kiểm soát Patriot của đại đa số dân số. Cái, người mà người Anh đã tin tưởng quá nặng nề, bao gồm 20 % dân số nhưng chưa bao giờ được tổ chức tốt. Khi chiến tranh kết thúc, Washington đã xem tự hào khi đội quân Anh cuối cùng lặng lẽ ra khỏi thành phố New York vào tháng 1783 năm 1783, nhận lãnh đạo Loyalist với họ. Washington ngỡ ngàng thế giới khi, thay vì có sức mạnh, anh ta đã nghỉ hưu lặng lẽ đến trang trại của mình ở Virginia. General George Washington (1732–99) proved an excellent organizer and administrator, who worked successfully with Congress and the state governors, selecting and mentoring his senior officers, supporting and training his troops, and maintaining an idealistic Republican Army. His biggest challenge was logistics, since neither Congress nor the states had the funding to provide adequately for the equipment, munitions, clothing, paychecks, or even the food supply of the soldiers. As a battlefield tactician Washington was often outmaneuvered by his British counterparts. As a strategist, however, he had a better idea of how to win the war than they did. The British sent four invasion armies. Washington's strategy forced the first army out of Boston in 1776, and was responsible for the surrender of the second and third armies at Saratoga (1777) and Yorktown (1781). He limited the British control to New York and a few places while keeping Patriot control of the great majority of the population. The Loyalists, on whom the British had relied too heavily, comprised about 20% of the population but never were well organized. As the war ended, Washington watched proudly as the final British army quietly sailed out of New York City in November 1783, taking the Loyalist leadership with them. Washington astonished the world when, instead of seizing power, he retired quietly to his farm in Virginia. मार्स-ला-टूर्स की लड़ाई में, prg 12 वीं घुड़सवार ब्रिगेड, जनरल adalbert वॉन bredow ने आदेश दिया, एक फ्रेंच तोपखाने की बैटरी के खिलाफ एक चार्ज किया । हमला एक महंगी सफलता थी और वॉन bredow की मौत की सवारी के रूप में जाना जाता था, जो यह साबित करने के लिए आयोजित किया गया था कि घुड़सवार शुल्क अभी भी युद्ध के मैदान पर प्रबल हो सकता है । 1914 के युद्ध पर पारंपरिक घुड़सवार का उपयोग विनाशकारी साबित हुआ, सटीक, लंबी रेंज राइफल आग, मशीन-बंदूकों और तोपखाने के कारण । वॉन bredow का हमला केवल चार्ज से पहले एक असामान्य रूप से प्रभावी तोपखाने की बमबारी के कारण सफल हो गया था, साथ ही अनुकूल इलाके जो उसके दृष्टिकोण को नकाबपोश. El General George Washington (1732-99) demostró un excelente organizador y administrador, que trabajó con éxito con el congreso y los gobernadores del estado, seleccionando y asesorando a sus oficiales de alto nivel, apoyando y entrenando a sus tropas, y manteniendo un ejército republicano idealista. Su mayor desafío era la logística, ya que ni el congreso ni los estados tenían la financiación para proporcionar adecuadamente el equipo, las municiones, la ropa, los cheques de pago, o incluso el suministro de alimentos de los soldados. Como un táctico de campo de batalla Washington fue a menudo superado por sus homólogos británicos. Como estratega, sin embargo, Él tenía una mejor idea de cómo ganar la guerra de lo que hicieron. los británicos enviaron cuatro ejércitos de la invasión. la estrategia de Washington obligó al primer ejército de Boston en 1776, y fue responsable de la entrega del segundo y tercer ejércitos en saratoga (1777) y yorktown (1781). Se limitó el control británico a nueva york y unos pocos lugares mientras mantienen el control patriota de la gran mayoría de la población. los leales, sobre los que los británicos habían confiado demasiado, comprendían alrededor del 20 % de la población, pero nunca estaban bien organizados. A medida que la guerra terminó, Washington vio con orgullo como el ejército británico final en silencio navegó fuera de la ciudad de nueva york en noviembre de 1783, tomando el liderazgo leal con ellos. Washington sorprendió al mundo cuando, en lugar de apoderarse del poder, se retiró tranquilamente a su granja en Virginia. जनरल जॉर्ज वाशिंगटन (1732-99) ने एक उत्कृष्ट आयोजक और प्रशासक साबित किया, जिसने कांग्रेस और राज्य के राज्यपालों के साथ सफलतापूर्वक काम किया, अपने वरिष्ठ अधिकारियों का चयन और प्रशिक्षण, अपने सैनिकों का समर्थन और प्रशिक्षण, और एक आदर्शवादी रिपब्लिकन सेना को बनाए रखने के लिए । उसकी सबसे बड़ी चुनौती रसद थी, क्योंकि न तो कांग्रेस और न ही राज्यों को उपकरणों, हथियारों, कपड़ों, भेजते, या यहां तक कि सैनिकों की खाद्य आपूर्ति के लिए पर्याप्त रूप से प्रदान करने के लिए धन था । युद्ध के मैदान के रूप में वाशिंगटन को अक्सर अपने ब्रिटिश समकक्षों द्वारा outmaneuvered किया गया था । एक रणनीतिकार के रूप में, हालांकि, उन्हें एक बेहतर विचार था कि वे युद्ध कैसे जीत सकते हैं. अंग्रेजों ने चार आक्रमण सेनाओं को भेजा । वाशिंगटन की रणनीति ने 1776 में पहली सेना को बोस्टन से बाहर कर दिया, और साराटोगा (1777) और देवीदीन (1781) में दूसरी और तीसरी सेनाओं के आत्मसमर्पण के लिए जिम्मेदार था । उसने ब्रिटिश नियंत्रण को न्यूयॉर्क तक सीमित कर दिया और जनसंख्या के महान बहुमत का देशभक्त नियंत्रण रखते हुए कुछ जगह । वफादारों, जिन पर अंग्रेजों ने बहुत अधिक भरोसा किया था, लगभग 20 % आबादी थी लेकिन कभी भी अच्छी तरह से संगठित नहीं थे । युद्ध समाप्त हो गया, वाशिंगटन ने गर्व से देखा कि अंतिम ब्रिटिश सेना ने चुपचाप न्यूयॉर्क शहर से नवंबर 1783 में प्रस्थान किया, उनके साथ वफादार नेतृत्व ले रहा है । वाशिंगटन ने दुनिया को आश्चर्यचकित कर दिया, जब सत्ता लेने के बजाय, वह वर्जीनिया में चुपचाप अपने खेत में रिटायर हो गया । 北美七年战争的历史, 特别是驱逐整顿, 对魁北克的围攻, 沃尔夫的死亡, 和威廉·亨利堡的战斗, 产生了大量的歌谣, 标, 图像和小说(见费罗朗的伊万杰琳, 本杰明·韦斯特, 将军沃尔夫的死亡, 詹姆斯·芬尼芬·库珀的最后一个) 地图 和 其他 印刷 材料, 这证明了这次活动在1759. 年沃尔夫去世后, 在英国和北美公众的想象中是怎样的. 由于对南安普顿的空袭, 630人丧生, 近2,000人受伤, 更何况数 以 千 计被损坏或摧毁的建筑物.