ما هي المنطقة التي كانت تعرف باسم ساحل العبيد?
غينيا البرتغالية
Guinea-Bissau was once part of the kingdom of Gabu, part of the Mali Empire; parts of this kingdom persisted until the 18th century. Other parts of the territory in the current country were considered by the Portuguese as part of their empire. Portuguese Guinea was known as the Slave Coast, as it was a major area for the exportation of African slaves by Europeans to the western hemisphere. Previously slaves had been traded by Arabs north to the northern part of Africa and into the Middle East. كانت غينيا - بيساو جزءا من مملكة سامر, وهي جزء من امبراطورية مالي ؛ وما زالت اجزاء من هذه المملكة مستمرة حتى القرن التاسع عشر. واعتبر البرتغالي اجزاء اخرى من الاقليم في البلد الحالي كجزء من الامبراطورية. كانت غينيا البرتغالية تعرف باسم ساحل الرقيق, لانها منطقة رئيسية لتصدير العبيد الافارقة من قبل الاوروبيين الى نصف الكرة الغربي. وقد تم تداول العبيد سابقا من قبل العرب من الشمال الى الجزء الشمالي من افريقيا والى الشرق الاوسط. Guinea-Bissau war einst ein Teil des Königreichs Gabu, ein Teil des Mali-Reiches; Teile dieses Königreichs blieben bis zum 18 Jahrhundert bestehen. Andere Teile des Territoriums im aktuellen Land wurden von den Portugiesen als Teil ihres Reiches betrachtet. Portugiesisch-Guinea war bekannt als die Slave-Küste, da es ein wichtiger Bereich für die Ausfuhr afrikanischer Sklaven von Europäern auf die westliche Hemisphäre war. Früher wurden Sklaven von Arabern nördlich in den nördlichen Teil Afrikas und in den Nahen Osten gehandelt. Guinea-Bissau fue una vez parte del reino de gabu, parte del imperio de Malí; partes de este reino persisten hasta el siglo XIX. otras partes del territorio en el país actual fueron consideradas por los portugueses como parte de su imperio. Guinea Portuguesa era conocida como la costa de esclavos, ya que era un área importante para la exportación de esclavos africanos por los europeos al hemisferio occidental. Anteriormente los esclavos habían sido comercializados por Árabes al norte de la parte norte de África y en el medio oriente. गिनी-बिसाऊ एक बार gabu साम्राज्य का हिस्सा था, mali साम्राज्य का भाग; इस राज्य के भाग 18 वीं शताब्दी तक कायम रहे । वर्तमान देश में क्षेत्र के अन्य हिस्सों को पुर्तगालियों ने अपने साम्राज्य के हिस्से के रूप में माना था । पुर्तगाली गिनी को दास तट के रूप में जाना जाता था, क्योंकि पश्चिमी गोलार्ध में यूरोपीय लोगों द्वारा अफ्रीकी दासों के निर्यात के लिए यह एक प्रमुख क्षेत्र था । पहले के दासों को अफ्रीका के उत्तरी भाग और मध्य पूर्व में अरब से व्यापार किया गया था । Guinea-Bissau đã từng là một phần của vương quốc GABU, một phần của Đế chế Mali; các phần của vương quốc này vẫn tiếp tục cho đến thế kỷ 18 Các khu vực khác của lãnh thổ ở đất nước hiện tại được coi là người Bồ Đào Nha như một phần của đế chế của họ. Bồ Đào Nha Guinea được gọi là Bờ biển Nô lệ, vì nó là một khu vực lớn cho các nô lệ của nô lệ châu Phi bởi người châu Âu đến bán cầu tây. Những nô lệ trước đây đã được trao đổi bởi người Ả Rập phía bắc đến phần phía bắc của châu Phi và vào Trung Đông. 几内亚比绍曾经是马里帝国的一部分的gabu王国的一部分; 这一王国的部分持续到18世纪. 目前国家的其他地区被葡萄牙人视为他们帝国的一部分. 葡萄牙几内亚被称为奴隶海岸, 因为它是欧洲人向西半球出口非洲奴隶的一个主要领域. 以前的奴隶被阿 拉 伯 人交易到了非洲北部和中东.
几个世纪以来, 现代尼日尔利亚的各种人与来自北非的贸易商进行了陆路交易. 该地区的城市成为跨越西部, 中部和北非的一个广泛的贸易路线网络的区域中心. 在16世纪, 西班牙和葡萄牙探险家是第一个开始与现代尼日尔利亚的人民进行重大, 直接贸易的欧洲人, 在他们命名为拉各斯和卡拉巴尔的港口欧洲人在海岸与人民交易货物; 与欧洲人的沿海贸易也标志着大西洋奴隶贸易的开始. 在比夫拉历史湾的卡拉巴尔港口(现在通常被称为邦尼湾)成为西非在跨大西洋奴隶贸易时代最大的奴隶贸易帖子之一. 尼日尔利亚其他主要的奴隶港口位于贝宁湾, 拉各斯和比夫拉湾的邦妮岛上. 大多数被奴役并被带到这些港口的人都是在突袭和战争中被俘的. 通常, 俘虏被带回征服者的领土, 作为强迫劳动; 经过时间, 他们有时被同化并吸收到征服者的社会. 在尼日尔利亚各地建立了一些奴隶路线, 连接内陆地区与主要的沿海港口. 一些更多产的奴隶贸易商与西南的奥 约 帝国, 东南部的aro邦联和北部的索科托哈里发有联系. Seit Jahrhunderten tauschten verschiedene Völker im modernen Nigeria Überland mit Händlern aus Nordafrika aus. Städte in der Gegend wurden zu regionalen Zentren in einem breiten Netzwerk von Handel, die westliche, zentrale und Nordafrika überspannt haben. Im 16 Jahrhundert waren spanische und portugiesische Entdecker die ersten Europäer, die einen bedeutenden, direkten Handel mit den Völkern des modernen Nigeria, am Hafen, den sie Lagos und in Calabar nannten, beginnen. Die Europäer haben Waren mit Völkern an der Küste gehandelt; der Küsten mit den Europäern hat auch die Anfänge des Atlantischen Sklave markiert. Der Hafen von Calabar auf der historischen Bucht von Biafra (heute gemeinhin als die Bucht von Bonny bezeichnet) wird zu einem der größten Sklave in Westafrika in der Ära des transatlantischen Sklave. Andere große schuften in Nigeria befanden sich in Badagry, Lagos auf der Bucht von Benin und auf der Bonny-Insel auf der Bucht von Biafra. Die Mehrheit der Sklaven, die in diese Häfen aufgenommen wurden, wurden in Razzien und Kriegen gefangen. Normalerweise wurden die Gefangenen als Zwangsarbeit in das Gebiet der Eroberer aufgenommen; nach der Zeit wurden sie manchmal Verkauf und in die Gesellschaft der Eroberer aufgenommen. In ganz Nigeria wurden eine Reihe von Sklave gegründet, die die Hinterland mit den großen Küsten verbinden. Einige der mehr Sklaven-Händler wurden mit dem Oyo Empire im Südwesten, der Aro-Konföderation im Südosten und dem Kalifat von Sokoto im Norden verbunden. Trong nhiều thế kỷ, nhiều người trong ngày hiện đại Nigeria trao đổi đường bộ với thương nhân từ Bắc Phi. Các thành phố trong khu vực trở thành trung tâm khu vực trong một mạng lưới rộng của các tuyến đường thương mại kéo dài phương tây, trung tâm và phía bắc châu Phi. Trong thế kỷ 16, các nhà thám hiểm Tây Ban Nha và Bồ Đào Nha là người châu Âu đầu tiên bắt đầu quan trọng, giao dịch trực tiếp với các dân tộc của Nigeria ngày hiện đại, tại cảng họ đặt tên Lagos và ở Calabar. Người châu Âu trao đổi hàng hóa với những người ở bờ biển; thương mại ven biển với người châu Âu cũng đánh dấu sự khởi đầu của thương mại nô lệ Đại Tây Dương. Cảng của Calabar trên Bight lịch sử của Biafra (bây giờ thường được gọi là Bight của Bonny) trở thành một trong những bài đăng buôn bán nô lệ lớn nhất ở Tây Phi trong thời đại của thương mại nô lệ đại Tây Dương. Các cảng lớn khác ở Nigeria đã được đặt ở Badagry, Lagos trên Bight của Benin và trên đảo Bonny trên Bight của Biafra. Đa số những người nô lệ này và được đưa đến những cảng này bị bắt trong cuộc tấn công và chiến tranh. Thường thì những tù nhân đã được đưa về lãnh thổ của những kẻ chinh phục như là lao động ép buộc; sau thời gian, họ đôi khi là acculturated và hấp thụ vào xã hội của những người chinh phục. Một số tuyến đường nô lệ được thành lập khắp Nigeria liên kết các khu vực địa với các cảng ven biển lớn. Một số thương nhân nô lệ đã được liên kết với Đế chế Oyo ở phía tây nam, Liên minh Aro ở phía đông nam và Khalip Khalip ở phía bắc. सदियों से, आधुनिक-दिन नाइजीरिया में विभिन्न लोगों ने उत्तरी अफ्रीका से व्यापारियों के साथ ओवरलैंड का व्यापार किया । क्षेत्र के शहर व्यापार मार्गों के एक व्यापक नेटवर्क में क्षेत्रीय केंद्र बन गए जो पश्चिमी, मध्य और उत्तरी अफ्रीका में फैले थे । 16 वीं सदी में, स्पेनिश और पुर्तगाली खोजकर्ता पहले यूरोपीय थे, जो आधुनिक-दिन नाइजीरिया के लोगों के साथ महत्वपूर्ण, प्रत्यक्ष व्यापार शुरू करने के लिए थे, बंदरगाह पर उन्होंने लागोस और algiers का नाम दिया । यूरोपीय लोगों ने तट पर लोगों के साथ सामान का कारोबार किया; यूरोपीय लोगों के साथ तटीय व्यापार ने अटलांटिक दास व्यापार की शुरुआत को भी चिह्नित किया । बिअफ्रा की ऐतिहासिक खाड़ी पर algiers का बंदरगाह (अब आमतौर पर बोन्नी की इसका के रूप में संदर्भित किया जाता है) ट्रान्साटलांटिक दास व्यापार के युग में पश्चिम अफ्रीका में सबसे बड़ी दास व्यापार पदों में से एक बन जाता है । नाइजीरिया में अन्य प्रमुख slaving बंदरगाह बेनिन, लागोस में बेनिन और बिअफ्रा की खाड़ी पर बोन्नी द्वीप पर स्थित थे । इन बंदरगाहों में से अधिकांश लोगों को और इन बंदरगाहों को ले जाने के लिए छापे और युद्ध में कैद कर लिया गया था । आमतौर पर कैदियों को मजबूर श्रम के रूप में विजेता के क्षेत्र में वापस ले जाया गया था; समय के बाद, वे कभी-कभी acculturated और विजेता के समाज में विलीन हो जाते थे । प्रमुख तटीय बंदरगाहों के साथ अंतर्देशीय क्षेत्रों को जोड़ने के लिए नाइजीरिया भर में कई दास मार्गों की स्थापना की गई थी । कुछ अधिक उज्ज्वल दास व्यापारियों को दक्षिण में ओयो साम्राज्य के साथ जोड़ा गया, दक्षिण में आरो महासंघ और उत्तर में soweto खिलाफत । The portion of the city south of the James River is known as the Southside. Neighborhoods in the city's Southside area range from affluent and middle class suburban neighborhoods Westover Hills, Forest Hill, Southampton, Stratford Hills, Oxford, Huguenot Hills, Hobby Hill, and Woodland Heights to the impoverished Manchester and Blackwell areas, the Hillside Court housing projects, and the ailing Jefferson Davis Highway commercial corridor. Other Southside neighborhoods include Fawnbrook, Broad Rock, Cherry Gardens, Cullenwood, and Beaufont Hills. Much of Southside developed a suburban character as part of Chesterfield County before being annexed by Richmond, most notably in 1970. تتميز فترة العبيد باسلوب مميز من صناعة الفخار ذات الجودة الرفيعة والتي تنتشر في جميع انحاء بلاد ما بين النهرين والخليج الفارسي. وخلال هذا الوقت, تم انشاء اول مستوطنة في جنوب بلاد ما بين النهرين في اريدو (المسماري: راهبة. كي), ج. 5300 قبل الميلاد, من قبل المزارعين الذين احضروا معهم ثقافة الحاج محمد, والتي كانت رائدة في مجال الزراعة الري. ويبدو ان هذه الثقافة مشتقة من ثقافة samaran من شمال بلاد ما بين النهرين. ليس من المعروف ما اذا كان هؤلاء هم السومريين الحقيقيين الذين تم التعرف عليهم مع ثقافة اوروك في وقت لاحق. لا يزال مركز ديني مهم عندما تم تجاوز حجمها تدريجيا من قبل مدينة اوروك القريبة. قصة مرور بي (هدايا الحضارة) الى inanna, الهة اوروك والحب والحرب, بواسطة enki, اله الحكمة وكبير اله اريدو, قد تعكس هذا التحول في الهيمنة. Africans were brought to Charles Town on the Middle Passage, first as "servants", then as slaves. Ethnic groups transported here included especially Wolof, Yoruba, Fulani, Igbo, Malinke, and other people of the Windward Coast. An estimated 40% of the total 400,000 Africans transported and sold as slaves into North America are estimated to have landed at Sullivan's Island, just off the port of Charles Town; it is described as a "hellish Ellis Island of sorts .... Today nothing commemorates that ugly fact but a simple bench, established by the author Toni Morrison using private funds." In Arabien, Bahrain, das von den Griechen als Tylos bezeichnet wurde, das Zentrum des Pearl Trading, als Nearchos kam, um zu entdecken, dass es unter Alexander der Große diente. Der griechische Admiral Nearchos glaubt, dass er der erste von Alexander ' S Kommandanten war, um diese Inseln zu besuchen. Es ist nicht bekannt, ob Bahrain Teil des Seleukiden-Reiches war, obwohl die archäologische Stätte in Qalat Al Bahrain als Seleukiden-Basis im Persischen Golf vorgeschlagen wurde. Alexander hatte geplant, die östlichen Ufer des Persischen Golfs mit griechischen Kolonisten zu besiedeln, und obwohl es nicht klar ist, dass dies auf der Skala passiert ist, die er geplant hat, war Tylos sehr Teil der Priesterkönig-Welt: die Sprache der oberen Klassen war griechisch (obwohl Aramäisch im alltäglichen Gebrauch war), während Zeus in Form des arabischen Sonne Shams verehrt wurde, wurde Tylos sogar die Website der griechischen sportlichen Wettbewerbe. For centuries, various peoples in modern-day Nigeria traded overland with traders from North Africa. Cities in the area became regional centres in a broad network of trade routes that spanned western, central and northern Africa. In the 16th century, Spanish and Portuguese explorers were the first Europeans to begin significant, direct trade with peoples of modern-day Nigeria, at the port they named Lagos and in Calabar. Europeans traded goods with peoples at the coast; coastal trade with Europeans also marked the beginnings of the Atlantic slave trade. The port of Calabar on the historical Bight of Biafra (now commonly referred to as the Bight of Bonny) become one of the largest slave trading posts in West Africa in the era of the transatlantic slave trade. Other major slaving ports in Nigeria were located in Badagry, Lagos on the Bight of Benin and on Bonny Island on the Bight of Biafra. The majority of those enslaved and taken to these ports were captured in raids and wars. Usually the captives were taken back to the conquerors' territory as forced labour; after time, they were sometimes acculturated and absorbed into the conquerors' society. A number of slave routes were established throughout Nigeria linking the hinterland areas with the major coastal ports. Some of the more prolific slave traders were linked with the Oyo Empire in the southwest, the Aro Confederacy in the southeast and the Sokoto Caliphate in the north. In Arabia, Bahrain, which was referred to by the Greeks as Tylos, the centre of pearl trading, when Nearchus came to discover it serving under Alexander the Great. The Greek admiral Nearchus is believed to have been the first of Alexander's commanders to visit these islands. It is not known whether Bahrain was part of the Seleucid Empire, although the archaeological site at Qalat Al Bahrain has been proposed as a Seleucid base in the Persian Gulf. Alexander had planned to settle the eastern shores of the Persian Gulf with Greek colonists, and although it is not clear that this happened on the scale he envisaged, Tylos was very much part of the Hellenised world: the language of the upper classes was Greek (although Aramaic was in everyday use), while Zeus was worshipped in the form of the Arabian sun-god Shams. Tylos even became the site of Greek athletic contests.