اي فشل المدرسة النمساوية في اعطاءبوبر مدير دفع له الى العودة الى المملكة المتحدة في نهاية حياته?
لودفيغ '
In 1937, Popper finally managed to get a position that allowed him to emigrate to New Zealand, where he became lecturer in philosophy at Canterbury University College of the University of New Zealand in Christchurch. It was here that he wrote his influential work The Open Society and its Enemies. In Dunedin he met the Professor of Physiology John Carew Eccles and formed a lifelong friendship with him. In 1946, after the Second World War, he moved to the United Kingdom to become reader in logic and scientific method at the London School of Economics. Three years later, in 1949, he was appointed professor of logic and scientific method at the University of London. Popper was president of the Aristotelian Society from 1958 to 1959. He retired from academic life in 1969, though he remained intellectually active for the rest of his life. In 1985, he returned to Austria so that his wife could have her relatives around her during the last months of her life; she died in November that year. After the Ludwig Boltzmann Gesellschaft failed to establish him as the director of a newly founded branch researching the philosophy of science, he went back again to the United Kingdom in 1986, settling in Kenley, Surrey. في عام 1937, تمكنبوبر اخيرا من الحصول على منصب يسمح له بالهجرة الى نيوزيلندا, حيث اصبح محاضر في الفلسفة في كلية كانتربري بجامعة نيوزيلندا في كرايستشير. كان هنا انه كتب عمله المؤثرة المجتمع المفتوح و اعدائه. في مدينة ندين, التقى استاذ علم وظائف الاعضاء جون كارو ايليز و شكل صداقة مدى الحياة معه. في عام 1946, وبعد الحرب العالمية الثانية, انتقل الى المملكة المتحدة ليصبح قارئ في المنطق والطريقة العلمية في كلية لندن للاقتصاد. بعد ثلاث سنوات, في عام 1949, تم تعيين استاذ للمنطق والطريقة العلمية في جامعة لندن. كانبوبر رئيسا لجمعية ارسطو من عام 1958 الى عام 1959. تقاعد من الحياة الاكاديمية في عام 1969, على الرغم من انه ظل نشطا فكريا طوال حياته. وفي عام 1985, عاد الى النمسا لكي تتمكن زوجته من الحصول على اقاربها حولها خلال الاشهر الاخيرة من حياتها ؛ ماتت في تشرين الثاني / نوفمبر من ذلك العام. بعد ان فشلت لودفيغ ' في تاسيسها كمدير لفرع اسس حديثا يبحث عن فلسفة العلوم, عاد مرة اخرى الى المملكة المتحدة في عام 1986, و الاستقرار في kenley, ساري. Im Jahr 1937 gelang es Popper endlich, eine Position zu bekommen, die ihm erlaubt hat, nach Neuseeland auszuwandern, wo er als Dozent an der Canterbury University College der University of Neuseeland in Christchurch tätig wurde. Es war hier, dass er seine einflussreiche Arbeit The Open Society und seine Feinde geschrieben hat. In Dunedin traf er den Professor für Physiologie John Carew Eccles und bildete eine lebenslange Freundschaft mit ihm. Im Jahr 1946, nach dem Zweiten Weltkrieg, zog er in das Vereinigte Königreich, um Leser in Logik und wissenschaftlicher Methode an der London School of Economics zu werden. Drei Jahre später, 1949, wurde er zum Professor für Logik und wissenschaftliche Methode an der University of London ernannt. Popper war von 1958 bis 1959. Präsident der aristotelischen Gesellschaft. Er zog sich 1969 aus dem akademischen Leben zurück, obwohl er für den Rest seines Lebens intellektuell aktiv blieb. Im Jahr 1985 kehrte er nach Österreich zurück, damit seine Frau in den letzten Monaten ihres Lebens ihre Verwandten um sie herum haben konnte; sie starb im November in diesem Jahr. Nachdem die Ludwig Boltzmann Gesellschaft ihn nicht als Direktor einer neu gegründeten Filiale für die Philosophie der Wissenschaft etablieren konnte, ging er im Jahr 1986 zurück ins Vereinigte Königreich, wo er in Kenley, Surrey, sesshaft wurde. En 1937, popper finalmente logró conseguir una posición que le permitió emigrar a Nueva Zelanda, donde se convirtió en profesor en filosofía en el colegio universitario de Canterbury de la universidad de Nueva Zelanda en christchurch. Fue aquí que él escribió su influyente trabajo la sociedad abierta y sus enemigos. En Dunedin se reunió con el profesor de fisiología john carew eccles y formó una amistad de toda la vida con él. En 1946, después de la segunda guerra mundial, se trasladó al reino unido para convertirse en lector en lógica y método científico en la escuela de economía de Londres. tres años más tarde, en 1949, fue nombrado profesor de lógica y método científico en la universidad de Londres. Popper fue presidente de la sociedad aristotélica de 1958 a 1959. Se retiró de la vida académica en 1969, aunque permaneció intelectualmente activo por el resto de su vida. En 1985, regresó a Austria para que su esposa pudiera tener a sus parientes alrededor de ella durante los últimos meses de su vida; murió en noviembre de ese año. Después de que el Ludwig boltzmann gesellschaft no le estableció como el director de una rama recién fundada investigando la filosofía de la ciencia, regresó de nuevo al reino unido en 1986, acomodando en kenley, surrey. 1937 में, पॉपर ने अंत में एक स्थिति प्राप्त करने में कामयाब हो गया, जिसने उन्हें न्यूजीलैंड में जाने की अनुमति दी, जहां वह क्राइस्टचर्च में न्यूजीलैंड विश्वविद्यालय के कैंटरबरी विश्वविद्यालय कॉलेज में दर्शनशास्त्र में व्याख्याता बने । यह यहाँ था कि उन्होंने अपने प्रभावशाली काम को खुले समाज और उसके दुश्मन लिख दिया । डुनेडिन में उन्होंने फिजियोलॉजी जॉन कैरू eccles के प्रोफेसर से मुलाकात की और उनके साथ आजीवन दोस्ती की । 1946 में, द्वितीय विश्व युद्ध के बाद, वह लंदन स्कूल ऑफ इकोनॉमिक्स में तर्क और वैज्ञानिक पद्धति में पाठक बनने के लिए यूनाइटेड किंगडम में चले गए । तीन साल बाद, 1949 में, उन्हें लंदन विश्वविद्यालय में तर्क और वैज्ञानिक विधि के प्रोफेसर नियुक्त किया गया था । पॉपर 1958 से 1959. तक अरिस्तोटलियन समाज के राष्ट्रपति थे । वह 1969 में अकादमिक जीवन से सेवानिवृत्त हुए, हालांकि वह अपने बाकी जीवन के लिए बौद्धिक रूप से सक्रिय रहे । 1985 में, वह ऑस्ट्रिया लौट आया, ताकि उसकी पत्नी अपने जीवन के पिछले महीने के दौरान उसके रिश्तेदार हो सके; उस वर्ष नवंबर में उनकी मृत्यु हो गई । लुडविग बोल्ट्जमान मोटर्सन के बाद उन्हें विज्ञान के दर्शन का शोध करने के लिए एक नई स्थापित शाखा के निदेशक के रूप में स्थापित करने में विफल रहा, वह 1986 में फिर से यूनाइटेड किंगडम में वापस चला गया, सरे, सरे में बसने के लिए । Năm 1937, Popper cuối cùng đã cố gắng để có được một vị trí cho phép anh ta đi đến New Zealand, nơi anh trở thành giảng viên trong triết học tại trường đại học trường đại học Canterbury của trường đại học New Zealand ở Christchurch. Đó là ở đây rằng anh ấy đã viết công việc có ảnh hưởng của mình The Open Society và kẻ thù của nó. Trong Dunedin anh ta đã gặp Giáo sư sinh lý học John Carew Eccles và tạo ra một tình bạn trọn đời với anh ta. Năm 1946, sau chiến tranh thế giới thứ hai, anh chuyển đến Vương quốc Anh để trở thành người đọc trong logic và phương pháp khoa học tại trường Kinh tế Luân Đôn. Ba năm sau, năm 1949, ông được bổ nhiệm làm giáo sư về phương pháp logic và khoa học tại Đại học Luân Đôn. Popper là tổng thống của xã hội Aristotelian từ năm 1958 đến năm 1959. Ông đã nghỉ hưu từ cuộc sống học tập năm 1969, mặc dù ông vẫn còn giữ năng động trong suốt phần đời còn lại của mình. Năm 1985, anh trở lại Áo để vợ có thể có người thân xung quanh cô ấy trong suốt những tháng cuối cùng của đời mình; cô ấy đã chết vào tháng 1985 năm đó. Sau khi Ludwig Boltzmann Gesellschaft thất bại để thiết lập anh ta là giám đốc của một chi nhánh mới thành lập nghiên cứu triết lý khoa học, anh trở lại Vương quốc Anh vào năm 1986, ở Kenley, Surrey. 1937年, 波普尔终于设法获得了一个职位, 允许他移居新西兰, 在那里他在基督城的新西兰大学坎特伯雷大学学院成为哲学讲师. 在这里, 他写了他的有影响力的工作, 开放的社会和它的敌人. 在达尼丁, 他遇到了生理学教授约翰·卡鲁·埃克尔斯, 并与他1946年, 在第二次世界大战后, 他搬到英国, 成为伦敦经济学学院的逻辑和科学方法的读者. 三年后, 在1949年, 他被任命为伦敦大学逻辑和科学方法教授. 波普尔从1958年到1959. 年是亚里士多德社会的总统, 他在1969年从学术生活中退休, 虽然他在他的余生仍然保持智力活跃. 1985年, 他回到奥地利, 让他的妻子在她的生命的最后几个月里有她的亲戚, 她在那年十一月去世. 在路 德 维 希 · 玻 尔 兹 曼未能确定他为一个新成立的分支研究科学哲学的导演后, 他在1986年再次回到英国, 定居在萨里的kenley.
决定放弃他的有利可图的私人波士顿实践, 贝尔保留了两个学生, 六岁的乔治·桑德斯, 聋了, 和15-岁的美宝·哈伯德. 每个学生将在下一个发展中发挥重要作用. 乔治的父亲, 托马斯·桑德斯, 一个富有的商人, 给贝尔一个地方留在附近的塞勒姆与乔治的祖母, 完成了一虽然这项提议是由乔治的母亲做出的, 并遵循了1872年的一年的安排, 她的儿子和他的护士在贝尔的寄宿房旁边搬到了宿舍, 显然桑德斯先生支持这项提议. 这项安排是教师和学生继续一起工作, 免费的房间和棋盘. 梅布尔是一个明亮, 有吸引力的女孩, 他是十年的小孩, 但成为了他的感情的对象. 在她的13岁生日接近她的13岁生日时, 她已经失去了她的听力,[n 13]她学会了阅读嘴唇, 但她的父亲, 加纳丁·格林·哈伯德, 贝尔的恩人和私人朋友, 想直接和她的老师一起工作. 作为一个年轻的孩子, 贝尔和他的兄弟一样, 从他的父亲那里收到了他的早期学校教育. 然而, 在早期, 他在苏格兰爱丁堡皇家高中注册, 他在15岁时离开, 只完成了前四种形式. 他的学校记录是默默无闻的, 标志着旷课和不好的成绩. 他的主要兴趣仍然是科学, 尤其是生物 学, 而他对其他学校科目漠不关心, 对他苛刻的父亲感到沮丧. 离开学校后, 贝尔前往伦敦与他的祖父亚历山大·贝尔一起生活. 在他与祖父度过的一年里, 一个学习的爱诞生了, 长时间花在认真的讨论和研究中. 大钟做了很大的努力, 让他的年轻学生学会明确和有信念地说话, 他的学生需要成为一个老师的属性. 在16岁时, 贝尔在韦斯顿房子学院, 在苏格兰的埃尔金, 获得了一个演讲和音乐的学生-教师的职位. 虽然他是在拉丁和希腊注册的学生, 但他指示班级自己返回董事会, 每次会议10英镑. 接下来的一年, 他参加了爱丁堡大学; 加入了前一年在那里注册的哥哥梅尔维尔. 1868年, 在他与家人前往加拿大不久前, 贝尔完成了他的入学考试, 并被接受进入伦敦大学. 学校从deseret大学分手, 变成了杨百翰年轻学院, 课程从1876. 年一月3日开始, 沃伦·杜担任学校临时校长几个月, 直到四月1876日, 当杨百翰·杨的选择校长抵达-一名德国移民, 名为karl maeser. 在maeser的指导下, 学校教育了许多名人, 包括未来美国最高法院法官乔治·萨瑟兰和未来的美国参议员里德然而, 这所学校并没有成为一所大学, 直到本杰明·克拉夫的任期结束, 他的任期是在该机构的领导下. 当时, 学校仍私人支持社区成员, 并未被lds教会正式吸收和赞助, 直到1896. 年七月18日, 由cluff做出的一系列奇怪的管理决定导致他降级; 然而在他的最后一次官方法案中, 他向委员会求婚, 该学院被命名为杨百翰年轻大学. 该建议收到了大量的反对意见, 委员会的许多成员说, 学校不够大, 不能成为一所大学, 但决定最终通过了. 一个对决定的对手, anthon h. lund, 后来说.我希望他们的头会长得足够大, 为了他们的帽子. 贝尔的父亲被莎拉·富勒, 波士顿聋人聋哑学校的校长, 在马萨诸塞州波士顿的公共 霍 勒 斯 · 曼 学校的校长邀请, 通过为富勒提供培训, 介绍可见的演讲系统. 教练, 但他拒绝了这篇帖子, 支持他的儿子. 1871年四月前往波士顿, 贝尔在训练学校教练时证明成功. 随后, 他被要求在美国康涅狄格州哈特福德的聋人收容所和马萨诸塞州北安普顿的克拉克聋人学校重复这个节目. 帮助他的父亲在可见的演讲示威和讲座中给susanna e带来了铃声. 赫尔在伦敦南肯辛顿的聋人私立学校. 他的前两个学生是聋哑女孩, 在他的指导下取得了显着的进步. 虽然他的哥哥似乎在许多方面取得了成功, 包括开放他自己的演讲学校, 申请一个发明的专利, 并开始一个家庭, 贝尔继续作为一个老师. 然而, 1870年五月, 梅尔维尔因结核病死于并发症, 造成一场家庭危机. 他的父亲在生活中也经历了一个虚弱的疾病, 并在纽芬兰省恢复了健康. 贝尔的父母开始了一个长期计划的举动, 当他们意识到他们剩余的儿子也生病了. 果断行动, 亚历山大·梅尔维尔·贝尔要求贝尔安排出售所有的家庭财产,[n 8]结束他的所有兄弟的事务(贝尔接管了他的最后一个学生, 治愈了一个发音的lisp)父亲和母亲为新的世界而出发. 不情愿地, 贝尔还不得不与玛丽·埃克斯顿缔结关系, 他已经推测, 他没有准备离开英格兰与他. مساعدة والده في مظاهرات ومحاضرات واضحة جلب بيل الى (سوزانا اي). مدرسة هال الخاصة للصم في جنوب كينسينغتون, لندن. اول اثنين من التلاميذ كانوا بنات صماء اللواتي جعل تقدما ملحوظا تحت وصيته. وفي حين بدا اخيه الاكبر في تحقيق النجاح على العديد من الجبهات, بما في ذلك فتح مدرسة فن الكلام الخاصة به, وتقدم بطلب للحصول على براءة اختراع على اختراع, وبدء اسرة, استمر بيل ك معلم. ومع ذلك, وفي ايار / مايو 1870, توفي ميلفيل من مضاعفات بسبب مرض السل, مما تسبب في ازمة عائلية. كما عانى والده من مرض منهك في وقت سابق من الحياة, وتم استعادة الصحة من قبل ا في نيوفاوندلاند. بدا والدا (بيل) في خطوة طويلة التخطيط عندما ادركوا ان ابنهم المتبقي كان مريضا ايضا. يتصرف بشكل حاسم, الكسندر ميلفيل بيل طلب من بيل ان يرتب لبيع جميع الممتلكات العائلية,[ن 8] اختتام جميع شؤون اخيه (بيل) طالبته الاخيرة, معالجة كلمة الدغ), والانضمام الى وطنه الاب والام في وضع للعالم الجديد. على مضض, كان على بيل ايضا ان ابرام علاقة مع ماري eccleston, التي, كما كان يعتقد, لم تكن على استعداد لمغادرة انجلترا معه. المدرسة اغلقت من جامعة في واصبح اكاديمية بريغهام يونغ, مع دروس تبدا في 3 كانون الثاني / يناير 1876., عمل وارن dusenberry منصب المدير المؤقت للمدرسة لعدة اشهر حتى نيسان / ابريل 1876 عندما كان اختيار بريغهام يونغ للمدرسة. المدير وصل - مهاجر الماني يدعى كارل maeser. تحت توجيه (maeser), تعلمت المدرسة العديد من النجوم بما في ذلك مستقبل المحكمة العليا في الولايات المتحدة (جورج sutherlandرلاند) وال السيناتور الامريكي (ريد سموت) من ومع ذلك, فان المدرسة لم تصبح جامعة حتى نهاية ولاية بينجامين كلاف, الابن على راس المؤسسة. وفي ذلك الوقت, كانت المدرسة ايضا لا تزال مدعومة بشكل خاص من قبل اعضاء المجتمع ولم يتم امتصاصها ورعاها رسميا من قبل كنيسة lds حتى 18 تموز / يوليه 1896. سلسلة من القرارات الادارية الفردية من قبل كلاف ادت الى خفضها ؛ في اخر عمله الرسمي, اقترح على المجلس ان تكون الاكاديمية اسمها جامعة بريغهام يونغ. وقد تلقى هذا اقتراح كمية كبيرة من المعارضة, حيث يقول العديد من اعضاء المجلس ان المدرسة لم تكن كبيرة بما يكفي لتكون جامعة, ولكن القرار قد اتخذ في النهاية. خصم واحد على القرار, انطون h. لاند, قال لاحقا,  اتمنى ان يكون راسهم كبيرا بما يكفي من اجل القبعة. 20 मई 1971 को उनके भाई meinhard का कार दुर्घटना में निधन हो गया । meinhard पी रहा था और तुरन्त मार दिया गया था । श्वार्ज़नेगर ने अपने अंतिम संस्कार में भाग नहीं लिया । meinhard एरिका नैप से शादी करने के कारण था, और युगल के पास तीन साल का बेटा था, पैट्रिक । श्वार्ज़नेगर पैट्रिक की शिक्षा के लिए भुगतान करेंगे और उसे संयुक्त राज्य अमेरिका में जाने में मदद करेंगे । गुस्ताव एक स्ट्रोक से अगले साल मर गया । लोहे के पम्पिंग में श्वार्ज़नेगर ने दावा किया कि उन्होंने अपने पिता के अंतिम संस्कार में भाग नहीं लिया क्योंकि वह एक बॉडीबिल्डिंग प्रतियोगिता के लिए प्रशिक्षण दे रहा था । बाद में, वह और फिल्म के निर्माता ने कहा कि यह कहानी एक अन्य बॉडीबिल्डर से ली गई थी, जो चरम दिखाने के उद्देश्य से कि कुछ अपने खेल के लिए जा रहे हैं और श्वार्ज़नेगर की छवि को अधिक ठंडा और मशीन-जैसे बनाने के लिए प्रशंसक विवाद के लिए फिल्म । बारबरा बेकर, उसकी पहली गंभीर प्रेमिका, ने कहा है कि उसने अपने पिता की मृत्यु को बिना भावना के सूचित किया और वह कभी अपने भाई के बारे में नहीं बोला । समय के साथ, उन्होंने कम से कम तीन संस्करणों को दिया है कि वह अपने पिता के अंतिम संस्कार से अनुपस्थित क्यों था । Helfe seinem Vater bei sichtbaren Rede und Vorträgen, die Bell an Susanna E gebracht haben. Hull 's private Schule für die Tauben in South Kensington, London. Seine ersten beiden Schüler waren taube stumme Mädchen, die unter seiner Vormundschaft bemerkenswerte Fortschritte gemacht haben. Während sein älterer Bruder den Erfolg an vielen Fronten erreichte, darunter die Eröffnung seiner eigenen Rhetorik-Schule, um ein Patent auf eine Erfindung zu beantragen und eine Familie zu beginnen, ging Bell als Lehrer weiter. Im Mai 1870 starb Melville jedoch an Komplikationen aufgrund von Tuberkulose, wodurch eine Familie verursacht wurde. Sein Vater hatte auch früher im Leben eine schwächenden Krankheit erlitten und wurde durch eine Rekonvaleszenz in Neufundland in die Gesundheit wiederhergestellt. Die Eltern von Bell begannen einen lang geplanten Umzug, als sie merkten, dass ihr restliches Sohn auch krank war. Alexander Melville Bell bat Bell, sich für den Verkauf aller Familien-Immobilien zu arrangieren,[N 8] schließt alle Angelegenheiten seines Bruders (Bell übernahm seinen letzten Schüler, indem er einen ausgeprägten Lispeln Heilung) und sei dabei Vater und Mutter im Rahmen für die neue Welt. Widerwillig, Bell musste auch eine Beziehung zu Marie Eccleston schließen, die, wie er vermutet hatte, nicht bereit war, England mit ihm zu verlassen. مدير بروسيا, المعلم الكبير في النظام توتوني ماكسيميليان الثالث, ابن الامبراطور ماكسيميليان الثاني توفي في عام 1618. عندما مات ماكسيميليان, ومات خط البرت خارج, و مرت بروسيا الى ناخب براند نبورغ, وتشكيل براند نبورغ-بروسيا.. الاستفادة من الغزو السويدي بولندا في عام 1655, و بدلا من الوفاء بواجبات اتباعه تجاه المملكة البولندية, من خلال الانضمام الى القوات مع السويديين و ما بعد ذلك من المعاهدات, و labiau, و اوليفا, ناخب و دوك فريدريك ويليام نجح في الغاء سيادة ملك بولندا على بروسيا في عام 1660. وفي عام 1660., قام ناخب المطلقة ايضا بال العقاريه النبيلة بروسيا.