ما هو الهدف من الناقد النص?
 انتاج طبعة حاسمة تحتوي على نص علمي.
Textual criticism is a branch of textual scholarship, philology, and literary criticism that is concerned with the identification of textual variants in either manuscripts or printed books. Ancient scribes made alterations when copying manuscripts by hand. Given a manuscript copy, several or many copies, but not the original document, the textual critic might seek to reconstruct the original text (the archetype or autograph) as closely as possible. The same processes can be used to attempt to reconstruct intermediate versions, or recensions, of a document's transcription history. The ultimate objective of the textual critic's work is the production of a "critical edition" containing a scholarly curated text. النقد النصوص هو فرع من المنح الدراسية النصية, وفي اللغة, والانتقاد الادبي الذي يتعلق بتحيين النصوص في المخطوطات او الكتب المطبوعة. قام الكتاب القديم بالتعديلات عند نسخ المخطوطات باليد. بالنظر الى نسخة مخطوطة, العديد او العديد من النسخ, ولكن ليس الوثائق الاصلية, يمكن ان يسعى الناقد النص الى اعادة بناء النص الاصلي (النموذج الاصلي او التوقيع) في اقرب وقت ممكن. ويمكن استخدام نفس العمليات في محاولة لاعادة بناء النسخ المتوسطة, او recensions, من تاريخ النسخ في الوثائق. الهدف النهائي لعمل الناقد في النصوص هو انتاج طبعة حاسمة تحتوي على نص علمي. Textliche Kritik ist ein Zweig des Text, der Philologie und der literarischen Kritik, die sich mit der Identifizierung von Text in entweder Manuskripte oder gedruckten Büchern befasst. Alte Schreiber haben Änderungen gemacht, wenn sie Manuskripte von Hand kopieren. Aufgrund einer Manuskript, mehrere oder viele Exemplare, aber nicht das Original-Dokument, könnte der Text-Kritiker versuchen, den ursprünglichen Text (der Archetyp oder Autogramm) so eng wie möglich zu rekonstruieren. Die gleichen Prozesse können verwendet werden, um zu versuchen, Zwischenklasse zu rekonstruieren, oder Fassungen, der Transkription eines Dokuments. Das ultimative Ziel der Arbeit des Text ist die Produktion einer kritischen Ausgabe, die einen wissenschaftlich kuratiert Text enthält. La crítica textual es una rama de la beca textual, la filología y la crítica literaria que se refiere a la identificación de variantes textuales en los manuscritos o libros impresos. los antiguos escribas hicieron alteraciones al copiar manuscritos a mano. Dada una copia del manuscrito, varias o muchas copias, pero no el documento original, el crítico textual podría tratar de reconstruir el texto original (el arquetipo o el autógrafo) lo más estrechamente posible. los mismos procesos se pueden utilizar para tratar de reconstruir versiones intermedias, o recensiones, de la historia de transcripción de un documento. El objetivo final de la obra del crítico textual es la producción de una edición crítica que contiene un texto curaduría académico. शाब्दिक आलोचना शाब्दिक छात्रवृत्ति, भाषा शास्त्र और साहित्यिक आलोचना की एक शाखा है जो पाण्डुलिपि या मुद्रित पुस्तकों में शाब्दिक रूपों की पहचान से संबंधित है । प्राचीन शास्त्रियों ने पांडुलिपियों को हाथ से कॉपी करते समय परिवर्तन किया । एक पांडुलिपि कॉपी, कई या कई प्रतियां दी, लेकिन मूल दस्तावेज नहीं, शाब्दिक आलोचक मूल पाठ (कठोरतम या हस्ताक्षर) को बारीकी से ठीक करने की तलाश कर सकते हैं । एक ही प्रक्रियाओं का उपयोग किया जा सकता है के लिए करने के लिए प्रयास करने के लिए मध्यवर्ती संस्करण, या recensions, एक दस्तावेज़ के प्रतिलेखन इतिहास. शाब्दिक आलोचक के काम का अंतिम उद्देश्य एक महत्वपूर्ण संस्करण का उत्पादन है जिसमें एक विद्वानों का क्यूरेट पाठ है । Những lời chỉ trích Textual là một chi nhánh của học bổng textual, học, và những lời chỉ trích văn học quan tâm đến việc nhận diện các biến thể của textual trong các bản thảo hoặc sách in. Các thầy thông giáo cổ đại đã sửa đổi khi sao chép bản thảo bằng tay. Được tặng một bản thảo, một số hoặc nhiều bản sao, nhưng không phải là tài liệu gốc, nhà phê bình textual có thể tìm kiếm để tái tạo lại văn bản gốc (mẫu hoặc chữ ký) càng kỹ càng tốt. Các quy trình tương tự có thể được sử dụng để cố gắng tái tạo lại các phiên bản trung cấp, hoặc recensions, của một lịch sử phiên bản của tài liệu. Mục tiêu tối thượng của công việc của nhà phê bình textual là tác phẩm của một phiên bản quan trọng chứa một văn bản có thể nhận được. 文本批评是文本奖学金, 语言学和文学批评的一个分支, 涉及在手稿或印刷书籍中识别文本变体. 古代文士在复制手稿时做出了改变. 给了一个手稿副本, 几个或多个副本, 但不是原始的文件, 文本评论家可能会寻求尽可能密切地重建原始文本(原型或签名). 同样的过程可以用来试图重建文档转录历史的中间版本, 或recensions, 文本评论家工作的最终目标是制作一个包含学术策划文本的关键版本.
नाटक साहित्य के प्रदर्शन के लिए है । यह रूप अक्सर संगीत और नृत्य के साथ जोड़ा जाता है, जैसा कि ओपेरा और संगीत थिएटर में है । एक नाटक इस रूप का एक सबसेट है, जो एक नाटककार के लिखित नाटकीय काम का उल्लेख करता है, जो थिएटर में प्रदर्शन के लिए है; इसमें पात्रों के बीच विशेष रूप से संवाद होता है, और आमतौर पर पढ़ने के बजाय नाटकीय या नाटकीय प्रदर्शन पर लक्ष्य होता है । एक कोठरी नाटक, इसके विपरीत, एक नाटक का संदर्भ दिया जाता है जो कि प्रदर्शन करने के बजाय पढ़ा जाता है; इसलिए, यह है कि इस तरह के काम का अर्थ पेज पर पूरी तरह से महसूस किया जा सकता है । लगभग सभी नाटक ने हाल ही में तुलनात्मक रूप से श्लोक फॉर्म लिया । يركز النقاد على مجموعة متنوعة من القضايا. ان نبرة القصيدة باكملها هي مسالة معينة من النقاش ؛ البعض يرى ان القصيدة متشابها في نهاية المطاف و تخريبية سياسيا لنظام الرومانية, في حين يرى البعض الاخر انها احتفال بال سلالة الامبراطورية الجديدة. في فيرجل يستخدم رمز نظام الرومانية, وبعض العلماء يرى روابط قوية بين اغسطس و -, واحد بوصفه مؤسس والاخر بوصفها اعادة تاسيس روما. وقد تم اكتشاف ا قوية, او تقود نحو الذروة, في القصيدة. ال (نيا) كامل من النبوءات حول مستقبل روما, واعمال اغسطس, و اجداده, و الرومان المشهورين, و الحروب القرطاجية ؛ حتى ان درع-تصور انتصار ذكروا في-ضد مارك انتوني و كليوباترا السابع في عام 31 قبل الميلاد وهناك المزيد من التركيز في الدراسة هو شخصية -. وكما هو بطل الرواية, يبدو ان-يتزعزع باستمرار بين عوامه والتزامه بواجب نبوي في العثور على روما ؛ و لاحظ النقاد انهيار السيطرة العاطفية ل (aenea) في اخر اجزاء من القصيدة حيث ذبح المتقين والصالحين بلا رحمة... التنصت هو عمل الاستماع سرا الى محادثة خاصة, عادة بين تستضيف على شبكة. على سبيل المثال, تم استخدام برامج مثل اكل اللحوم و narusinsight من قبل مكتب التحقيقات الفيدرالي و وكالة الامن القومي للتجسس على انظمة مقدمي خدمات الانترنت. حتى الالات التي تعمل بوصفها نظام مغلق (اي مع عدم وجود اتصال للعالم الخارجي) يمكن ان يتم اسمها عن طريق رصد الاشارات الكهربائية المغناطيسية التي تولد من قبل الاجهزة ؛ العاصفة هي المواصفات من قبل وكالة الامن القومي التي تشير الى الى هذه الهجمات. والتعليقات التي تتناول ظاهر (الجوانب الخارجية) من النص تسمى تفسير, ويمكن ان تكون التعليقات hermeneutic وال الباطنية التي تتناول الباطن (تفسير او تفسير), والتي تتضمن اعادة النص الى بداياتها. يعتقد المعلقين الذين لديهم الميل الباطنية ان المعنى النهائي للقران لا يعرف الا لله. وعلى العكس من ذلك, فان القران الكريم, يليه السلفيين وال zahiris, هو الاعتقاد بان القران لا ينبغي ان يؤخذ الا في معناها الواضح.[الاقتباس مطلوب] في عام 1781, نشر ايمانويل كانط نقد الاسباب النقية, وهو واحد من اكثر الاعمال تاثيرا في تاريخ فلسفة الفضاء والزمن. وهو يصف الوقت بانه فكرة مسبقة ان, بالاضافة الى افكار مسبقة اخرى مثل الفضاء, تسمح لنا بفهم الخبرة الحس. ينكر ينكر ان الفضاء او الوقت هو جوهر, او الكيانات في حد ذاتها, او تعلمتها بالخبرة ؛ ومن المهم, بدلا من ذلك, ان كلاهما عناصر من اطار منتظم نستخدم في بناء خبرتنا. وتستخدم القياسات الفضائية لتحديد مدى المسافة بين الاجسام, وتستخدم القياسات الزمنية لمقارنة الكمية بين (او مدة) الاحداث. وعلى الرغم من ان الفضاء والوقت عقد ان تكون مثالية بشكل مثالي في هذا المعنى, الا انهما ايضا حقيقة من الناحية العملية, وليس مجرد اوهام. Im Jahr 1781 veröffentlichte Immanuel Kant die Kritik der reinen Vernunft, eines der einflussreichsten Werke in der Geschichte der Philosophie des Raum und der Zeit. Er beschreibt die Zeit als eine priori-Vorstellung, dass, zusammen mit anderen, wie der Raum, es uns erlaubt, Sinn-Erfahrung zu verstehen. Kant leugnet, dass entweder Raum oder Zeit Substanz sind, Einrichtungen an sich, oder durch Erfahrung gelernt werden; er hält, eher, dass beide Elemente eines systematischen Rahmens sind, den wir verwenden, um unsere Erfahrung zu strukturieren. Räumliche Messungen werden verwendet, um zu quantifizieren, wie weit auseinander Objekte sind, und zeitliche Messungen werden verwendet, um das Intervall zwischen (oder Dauer der) Veranstaltungen quantitativ zu vergleichen. Obwohl Raum und Zeit in diesem Sinne als transzendental ideal gehalten werden, sind sie auch empirisch real-das ist, nicht nur Illusionen. 在13世纪, 北条shigetoki (1198-1261年广告)写道: 当一个正式或在大师的法庭上, 他不应该想到一百或一千人, 但应该考虑的只有重要的大师. carl steenstrup指出, 13世纪和14世纪的战士著作(gunki)在他们的自然元素, 战争中描绘了naoto, 这种美德是鲁莽的勇敢, 激烈的家庭骄傲, 和无私的, 有时毫无意义的大师的奉献. 男人. 封建领主如柴义(1350 -1410广告)说, 一个战士期待着一个光荣的死亡为一个军事领导人或皇帝的服务: 这是一个遗憾的时刻当一个应该死的时候.... 首先, 一个职业是使用武器的人应该思考, 然后采取行动, 不仅是他自己的名声, 还有他的后代. 他不应该永远用他的一个和唯一的生命来破坏他的名字.... 一个扔掉他的生命的主要目的是为了皇帝或在一个军事将军的伟大承诺中这样做. 正是这将是一个后代的伟大名声. In 1781, Immanuel Kant published the Critique of Pure Reason, one of the most influential works in the history of the philosophy of space and time. He describes time as an a priori notion that, together with other a priori notions such as space, allows us to comprehend sense experience. Kant denies that either space or time are substance, entities in themselves, or learned by experience; he holds, rather, that both are elements of a systematic framework we use to structure our experience. Spatial measurements are used to quantify how far apart objects are, and temporal measurements are used to quantitatively compare the interval between (or duration of) events. Although space and time are held to be transcendentally ideal in this sense, they are also empirically real—that is, not mere illusions. En 1781, Immanuel Kant publicó la crítica de la razón pura, una de las obras más influyentes en la historia de la filosofía del espacio y el tiempo. Él describe el tiempo como una idea a priori de que, junto con otras nociones a priori como el espacio, nos permite comprender sentido experiencia. kant niega que ya sea el espacio o el tiempo son sustancia, entidades en sí mismos, o aprendido por experiencia; él sostiene, más bien, que ambos son elementos de un marco sistemático que utilizamos para estructurar nuestra experiencia. las mediciones espaciales se utilizan para cuantificar lo lejos que son los objetos, y las mediciones temporales se utilizan para comparar cuantitativamente el intervalo entre (o duración de) Eventos. Aunque el espacio y el tiempo se llevan a ser trascendentalmente ideales en este sentido, también son empíricamente reales-que es, no meras ilusiones. सभी रहस्यमय अनुभव का केंद्र है, बेशक, मसीह । अंग्रेजी dominicans ने अपने जीवन की नकल के माध्यम से मसीह का पूरा ज्ञान प्राप्त करने की मांग की । सभी प्रकार के अंग्रेजी साधकों ने नैतिक मूल्यों पर ध्यान केंद्रित किया है कि मसीह के जीवन में घटनाओं का उदाहरण है । यह शास्त्र के अर्थ की एक प्रगतिशील समझ के लिए नेतृत्व किया -- शाब्दिक, नैतिक, रूपक, और अनग्यात्मक-यह रहस्यमय यात्रा के भीतर ही निहित था । शास्त्र के इन विचारों से मसीह की नकल करने का सबसे सरल तरीका आता है: नैतिक कार्यों और दृष्टिकोण का एक अनुकरण जो यीशु ने अपने सांसारिक मंत्रालय में प्रदर्शित किया है, उसे महसूस करने और भगवान के ज्ञान के लिए सबसे महत्वपूर्ण तरीका बन जाता है ।