اين كانت عاصمة (مينج)?
بكين
The dynasty was founded by the Jurchen Aisin Gioro clan in Manchuria. In the late sixteenth century, Nurhaci, originally a Ming vassal, began organizing Jurchen clans into "Banners", military-social units. Nurhaci formed these clans into a unified entity, the subjects of which became known collectively as the Manchu people. By 1636, his son Hong Taiji began driving Ming forces out of Liaodong and declared a new dynasty, the Qing. In 1644, peasant rebels led by Li Zicheng conquered the Ming capital Beijing. Rather than serve them, Ming general Wu Sangui made an alliance with the Manchus and opened the Shanhai Pass to the Banner Armies led by Prince Dorgon, who defeated the rebels and seized Beijing. The conquest of China proper was not completed until 1683 under the Kangxi Emperor (r. 1661–1722). The Ten Great Campaigns of the Qianlong Emperor from the 1750s to the 1790s extended Qing control into Central Asia. While the early rulers maintained their Manchu ways, and while their official title was Emperor they were known as khans to the Mongols and patronized Tibetan Buddhism, they governed using Confucian styles and institutions of bureaucratic government. They retained the imperial examinations to recruit Han Chinese to work under or in parallel with Manchus. They also adapted the ideals of the tributary system in international relations, and in places such as Taiwan, the Qing so-called internal foreign policy closely resembled colonial policy and control. وقد تاسست السلالة من قبل عشيرة كيو aisin gioro في منشوريا. في اواخر القرن السادس عشر, بدا نور, وهو في الاصل من تابع مينج, تنظيم العشائر في رايات, وحدات عسكرية - اجتماعية. شكل نور هذه العشائر الى كيان موحد, والتي اصبح يعرفها بشكل جماعي باسم شعب المانشو. بحلول عام 1636, بدا ابنه هونج تايجي في اخراج قوات مينج من liaodong واعلن سلالة جديدة, وهي كينغ. في عام 1644, قام المتمردين المزارعين بقيادة لي zicheng بالغزو عاصمة مينج بكين. بدلا من خدمهم, قام مينج الجنرال وو sangui تحالف مع ال وفتح تمريرة shanhai الى جيش راية بقيادة الامير dorgon, الذي هزم المتمردين و استولى على بكين. ولم يكتمل غزو الصين بالشكل الصحيح حتى عام 1683 تحت حكم الامبراطور الفاظ (ص). 1661-1722). الحملات العظيمة العشر من الامبراطور qianlong من 1750 s الى 1790 s تمديد السيطرة على كينغ الى اسيا الوسطى. في حين حافظ الحكام الاوائل على طرق مانشو, وعلى الرغم من ان لقبهم الرسمي كان الامبراطور, الا انهم كانوا يعرفون باسم الخانات الى المغول و تعاملوا البوذية التبت, الا انهم تحكم باستخدام الاساليب فوشي ومؤسسات الحكومة البيروقراطية. وقد الاحتفاظ الامتحانات الامبراطورية لتوظيف هان الصيني للعمل تحت او بالتزامن معانشو. كما انهم مكيفين المثل العليا لنظام ال رافد في العلاقات الدولية, وفي اماكن مثل تايوان, فان ما يسمى بالسياسة الخارجية الداخلية يشبه تماما السياسة والسيطرة على الاستعمار. Die Dynastie wurde vom Jurchen Aisin Gioro Clan in der Mandschurei gegründet. Im späten Jahrhundert begann), ursprünglich ein Ming-Vasall, begann Clans in Banner, Militär-soziale Einheiten zu organisieren.) bildete diese Clans in eine einheitliche Einheit, deren Untertanen gemeinsam als die-Menschen bekannt wurden. Bis 1636 begann sein Sohn Hong Taiji, Ming-Kräfte aus Liaodong zu fahren und erklärte eine neue Dynastie, die Qing. Im Jahr 1644 eroberten die Bauern, die von Li Zicheng geleitet wurden, die Ming-Hauptstadt Peking. Anstatt ihnen zu dienen, machte Ming General Wu Sangui eine Allianz mit dem Mandschus und eröffnete den Manila Pass zu den Banner Armeen, die von Prinz Dorgon geleitet wurden, der die Rebellen besiegt und Peking beschlagnahmt hat. Die Eroberung von China wurde bis 1683 unter dem Kaiser-Kaiser (R) nicht abgeschlossen. 1661-1722). Die zehn großen Kampagnen des Qianlong-Kaisers von den 1750 er Jahren bis in die 1790 er Jahre erweiterte die Qing-Kontrolle in Zentralasien. Während die frühen Herrscher ihre Mandschu-Wege aufrecht erhalten haben, und während ihr offizieller Titel Kaiser war, wurden sie als khane an die Mongolen bezeichnet und den tibetischen Buddhismus bevormundet, sie regierten konfuzianischen Stile und Institutionen der bürokratischen Regierung. Sie behielten die kaiserlichen Prüfungen, um Han Chinesisch zu rekrutieren, um unter oder parallel mit Mandschus zu arbeiten. Sie haben auch die Ideale des Nebenfluss in internationalen Beziehungen angepasst, und an Orten wie Taiwan, der Qing-sogenannten internen Außenpolitik, ähnelte die koloniale Politik und Kontrolle eng. La dinastía fue fundada por el clan jurchen aisin gioro en manchuria. A finales del siglo XVI, nurhaci, originalmente un vasallo ming, comenzó a organizar clanes jurchen en pancartas, unidades militares-Sociales. Nurhaci formó estos clanes en una entidad unificada, los temas de los cuales se conocían colectivamente como el pueblo manchú. En 1636, su hijo hong taiji comenzó a conducir las fuerzas ming de liaodong y declaró una nueva dinastía, la qing. En 1644, los rebeldes campesinos liderados por li zicheng conquistaron la capital ming Pekín. en lugar de servir a ellos, el general ming wu sangui hizo una alianza con el manchúes y abrió el shanhai pass a los ejércitos de banner dirigidos por el príncipe dorgón, que derrotó a los rebeldes y se apoderó de Beijing. la conquista de china adecuada no se completó hasta 1683 bajo el emperador kangxi (R. 1661-1722). Las diez grandes campañas del emperador qianlong de los años 1750 a la década de 1790 extendieron el control de qing en el centro de Asia. Mientras que los primeros gobernantes mantuvieron sus formas manchú, y mientras que su título oficial era emperador eran conocidos como kanes a los mongoles y apadrinaron el budismo tibetano, que gobernaban usando estilos confuciana e instituciones de gobierno burocrático. Retuvieron los exámenes imperiales para reclutar a han chino para trabajar bajo o en paralelo con manchúes. También adaptaron los ideales del sistema tributario en las relaciones internacionales, y en lugares como Taiwán, la llamada política exterior interna se parecía estrechamente a la política colonial y el control. इस राजवंश की स्थापना मंचूरिया अइसिन गियोरो गोत्र द्वारा मंचूरिया में की गई थी । सोलहवीं शताब्दी के अंत में, नुरहाची, मूल रूप से एक मिंग जागीरदार, जुरचेन कुलों को बैनर, सैन्य-सामाजिक इकाइयों में आयोजित करना शुरू किया । नुरहाची ने इन कुलों को एक एकीकृत इकाई में बनाया, जिसके विषय में सामूहिक रूप से मान्छु लोगों के रूप में जाना जाता था । 1636 तक, उनके बेटे होंग ताऊजी ने मिंग बलों को liaodong से बाहर ड्राइविंग शुरू किया और एक नया राजवंश, चिंग घोषित किया । 1644 में, ली zicheng के नेतृत्व में किसान विद्रोहियों ने मिंग राजधानी बीजिंग पर विजय प्राप्त की । उनकी सेवा करने के बजाय, मिंग जनरल वू sangui ने मंचू के साथ गठबंधन किया और प्रिंस dorgon के नेतृत्व में बैनर सेनाओं के लिए shanhai पास खोला, जिन्होंने विद्रोहियों को पराजित किया और बीजिंग को जब्त किया । चीन सम्राट (r) के तहत 1683 तक चीन की विजय को पूरा नहीं किया गया था । 1661-1722). 1750 के दशक से 1790 के दशक तक qianlong सम्राट के दस महान अभियानों ने मध्य एशिया में चिंग नियंत्रण को बढ़ा दिया । जबकि प्रारंभिक शासकों ने अपने मान्छु तरीकों को बनाए रखा, और जबकि उनका आधिकारिक शीर्षक सम्राट था, वे मंगोल और तिब्बती तिब्बती बौद्ध धर्म के लिए खान के रूप में जाना जाता था, वे अफसरशाही सरकार के confucian शैलियों और संस्थानों का उपयोग कर रहे थे । उन्होंने इंपीरियल परीक्षाओं को फ़ांसी के साथ या समानांतर में काम करने के लिए हान चीनी की भर्ती करने के लिए बनाए रखा । उन्होंने अंतर्राष्ट्रीय संबंधों में सहायक प्रणाली के आदर्शों को भी अनुकूलित किया है, और ताइवान जैसे स्थानों में, चिंग तथाकथित आंतरिक विदेश नीति बारीकी से औपनिवेशिक नीति और नियंत्रण की तरह है । Triều đại được thành lập bởi Clan Nữ Gioro ở Manchuria. Vào cuối thế kỷ thứ mười hai, Lạp, ban đầu là một nhà Ming vassal, bắt đầu tổ chức các gia tộc Nữ thành banner, các đơn vị xã hội quân sự. Lạp đã tạo ra những gia tộc này thành một thực thể thống nhất, các đối tượng được biết đến với nhau như những người Mãn Châu. Vào năm 1636, con trai của ông Hồng Cực đã bắt đầu lái các lực lượng Ming ra khỏi Liêu Đông và tuyên bố một triều đại mới, Nhà Thanh. Năm 1644, phiến quân nông dân dẫn đầu bởi Li Zicheng chinh phục Thủ đô Bắc Kinh. Còn hơn là phục vụ họ, Ming tướng Wu Khải đã tạo ra một liên minh với cái và mở Shanhai Pass cho các quân đội biểu ngữ do Hoàng tử Dorgon dẫn dắt, người đã đánh bại phiến quân và chiếm lấy Bắc Kinh. Cuộc chinh phục của Trung Quốc đã không hoàn thành cho đến năm 1683 dưới Hoàng đế xiào yì huáng hòu (r. 1661-1722). Mười chiến dịch tuyệt vời của hoàng đế, từ những năm 1750 đến những năm 1790 đã mở rộng kiểm soát của Qing vào trung tâm châu Á. Trong khi các nhà lãnh đạo đầu tiên duy trì các phương pháp của họ, và trong khi danh hiệu chính thức của họ là hoàng đế họ được biết đến như là Thiet cho đạo Phật Tây Tạng và patronized Tây Tạng, họ được quản lý bằng cách sử dụng các phong cách Thái Họ giữ các kỳ thi của Imperial để tuyển Han Trung Quốc làm việc dưới hoặc song song với Mãn. Họ cũng phù hợp với lý tưởng của hệ thống chi nhánh trong quan hệ quốc tế, và ở những nơi như Đài Loan, các nhà Thanh được gọi là chính sách ngoại quốc cẩn thận với chính sách và kiểm soát của thuộc địa. 王朝是由满洲的女真爱罗家族建立的. 在十六世纪后期, 女真, 最初是一个明附庸, 开始组织女真部落进入旗帜, 军事社会单位. 女真将这些部落形成成一个统一的实体, 其主题被集体称为满族人. 到1636年, 他的儿子洪太地开始把明军赶出辽东, 宣布一个新王朝, 清. 1644年, 由李自成领导的农民反叛分子征服了明首都北京. 明将军吴三桂与其为他们服务, 与满族人建立了联盟, 并将海 通行证打开了由多尔多王子领导的旗帜军队, 他打败了反叛分子并抓住了北京. 对中国的征服, 直到1683年才完成, 康熙皇帝(r). 1661-1722) 1750世纪1750年代至1790年代龙龙皇帝的十个伟大的运动将清控制扩展到了中亚. 虽然早期的统治者保持着他们的满族方式, 而他们的官方头衔是皇帝, 他们被称为是蒙古人的汗, 而是藏传佛教, 他们统治着使用儒家风格和官僚政府的机构. 他们保留了帝国考试, 招募韩国人在与鞑人平行的情况下工作. 他们还在国际关系中调整了支流系统的理想, 在台湾这样的地方, 清所谓的国内外交政策与殖民政策和控制密切相似.
Der erste Kaiser der Ming-Dynastie, Zhu Nanjing (der Kaiser Kaiser), der die Yuan-Dynastie stürzte, in die Stadt Yingtian umbenannt wurde, baute sie auf und machte es 1368. zur dynastischen Hauptstadt. Er baute eine 48 km (30 mi) Lange Stadtmauer rund um Yingtian, sowie ein neuer Ming-Palast-Komplex, und Regierungs-Hallen. Es hat 200,000 Arbeiter 21 Jahre gebraucht, um das Projekt zu beenden. Die heutige Stadtmauer von Nanjing wurde in dieser Zeit hauptsächlich gebaut und heute bleibt sie in einem guten Zustand und wurde gut erhalten. Es gehört zu den längsten erhaltenen Stadtmauern in China. Der Jianwen-Kaiser regierte von 1398 bis 1402. The first emperor of the Ming dynasty, Zhu Yuanzhang (the Hongwu Emperor), who overthrew the Yuan dynasty, renamed the city Yingtian, rebuilt it, and made it the dynastic capital in 1368. He constructed a 48 km (30 mi) long city wall around Yingtian, as well as a new Ming Palace complex, and government halls. It took 200,000 laborers 21 years to finish the project. The present-day City Wall of Nanjing was mainly built during that time and today it remains in good condition and has been well preserved. It is among the longest surviving city walls in China. The Jianwen Emperor ruled from 1398 to 1402. मिंग राजवंश के पहले सम्राट, झू yuanzhang (द होंगवु सम्राट), जिसने युआन राजवंश को उलट दिया, शहर yingtian का नाम बदल दिया, इसे पुनर्निर्माण किया, और इसे 1368. में वंशवादी राजधानी बनाया । उसने 48 किमी (30 मील) का निर्माण किया yingtian के आसपास लंबी शहर की दीवार, साथ ही एक नया मिंग महल परिसर, और सरकारी हॉल । परियोजना को समाप्त करने के लिए इसने 200,000 मजदूर को 21 साल का समय दिया । nanjing की वर्तमान शहर की दीवार को मुख्य रूप से उस समय बनाया गया था और आज यह अच्छी स्थिति में रहता है और अच्छी तरह से संरक्षित किया गया है । यह चीन की सबसे लंबी जीवित शहर की दीवारों में से एक है । jianwen सम्राट ने 1398 से 1402. तक शासन किया । 缅甸(myan-mar i / miɑːnˈmɑːr /米安-马, / miˈɛnmɑːr /密/我/我的-a-mar (也有第一个音节的压力); 缅甸发音: [mjəmà]),[nb 1]正式的缅甸共和国, 也被称为缅甸, 是东南亚的一个主权国家, 与孟加拉国, 印度, 中国, 老挝和泰国接壤. 缅甸三分之一的总周边1,930公里(1,200英里)在孟加拉湾和安达曼海沿线形成了一个不间断的海岸线. 该国的2014年人口普查显示, 人口比预期的要低很多, 有5.1万人记录在案. 缅甸的尺寸是676,578平方公里(261,227平方英里). 它的首都 城市 是 内 比, 其最大的城市是仰光(仰光). نانجينج, واحدة من اهم المدن في البلاد منذ اكثر من الف عام, معترف بها بوصفها واحدة من اكبر عواصم الصين القديمة, وكانت اكبر مدينة aggregately في العالم منذ مئات السنين, وتتمتع بالسلام والازدهار و beared الحروب والكوارث. كانت نانجينج عاصمة شرق وو, وهي واحدة من الدول الثلاث الرئيسية في فترة الممالك الثلاث (211-280) ؛ وفي شرق جين وكل من السلالات الجنوبية (ليو سونغ, جنوب كي, ليانغ و تشين), التي حكمت على التوالي الجنوبية الصين من عام 317-589 ؛ التانغ الجنوبية, واحدة من الممالك العشر (937-76) ؛ سلالة مينج عندما, لاول مرة, حكم الصين كلها من المدينة (1368-1421) وجمهورية الصين (1927-37, 1945-49) قبل رحلتها الى تايوان خلال الحرب الاهلية الصينية. وقد عملت المدينة ايضا بوصفها مقعد المملكة السماوي المتمردين (1851-64) ونظام الدمى الياباني في وانغنجوي (1940-45) خلال الحرب الصينية اليابانية الثانية, و عانت من اعمال وحشية مروعة في كلا من الصراع, بما في ذلك نانجينج نانانج. مذبحة. وهي تعمل بوصفها عاصمة مقاطعة جيانغسو بعد تاسيس الصين, وهي لا تزال عاصمة جمهورية الصين التي تستوعب العديد من مواقعها التراثية الهامة, بما في ذلك القصر الرئاسي و ضريح صن يات-سين. تشتهر نانجينج بالمناظر الطبيعية التاريخية البشرية, والجبال والمياه مثل fuzimiao, قصر مينج, قصر chaotian, برج الخزف, برج الطبل, مدينة الحجر, جدار المدينة, نهر qinhuai, بحيرة xuanwu وال جبل الارجواني. وتشمل المرافق الثقافية الرئيسية مكتبة نانجينج, ومتحف نانجينج, ومتحف الفن. El primer emperador de la dinastía Ming, zhu yuanzhang (el emperador hongwu), que derrocó a la dinastía yuan, renombrado la ciudad yingtian, la reconstruyó, y la convirtió en la capital dinástica en 1368. Construyó un 48 km (30 mi) largo muro de la ciudad alrededor de yingtian, así como un nuevo complejo de palacio ming, y salas de gobierno. Se llevó a los trabajadores 200,000 a 21 años para terminar el proyecto. El actual muro de la ciudad de nanjing fue construido principalmente durante ese tiempo y hoy se mantiene en buen estado y ha sido bien conservado. está entre las paredes de la ciudad más largas de china. el emperador jianwen gobernó de 1398 a 1402. Nanjing, eine der wichtigsten Städte der Nation seit über tausend Jahren, wird als eine der vier großen alten Hauptstädte Chinas anerkannt, und war seit hunderten von Jahren die größte Stadt der Welt, genoss Frieden und Wohlstand und ertrug Kriege und Katastrophen. Nanjing diente als Hauptstadt der östlichen Wu, einer der drei großen Staaten in der Drei-Reiche-Zeit (211-280); der östliche Jin und jede der südlichen Dynastien (Liu Song, Southern Qi, Liang und Chen), die nacheinander den Süden regierte China von 317-589; der südliche Tang, einer der zehn Königreiche (937-76); die Ming-Dynastie, als zum ersten Mal ganz China aus der Stadt regiert wurde (1368-1421); und die Republik China (1927-37, 1945-49) Vor seinem Flug nach Taiwan während des chinesischen Bürgerkriegs. Die Stadt diente auch als Sitz des Rebell Taiping himmlischen Königreichs (1851-64) und der japanischen Marionette von Wang Jingwei (1940-45) während des Zweiten Japanisch-japanischen Krieges und erlitt schreckliche Gräueltaten in beiden Konflikten, einschließlich der Nanjing Massaker. Sie dient als Hauptstadt der Provinz Jiangsu, nachdem das China gegründet wurde, und ist immer noch die nominale Hauptstadt der Republik China, die viele ihrer wichtigen Stätten beherbergt, einschließlich des Presidential Palace und des Sun Yat-sen Mausoleum. Nanjing ist berühmt für menschliche historische Landschaften, Berge und Gewässer wie Fuzimiao, Ming Palace, Chaotian Palace, Porzellan, Drum Tower, Stone City, City Wall, Jiangsu River, Xuanwu Lake und Purple Mountain. Wichtige kulturelle Einrichtungen sind Nanjing Bibliothek, Nanjing Museum und Art Museum. نانجينج (استمع ؛ الصينية: nán jīng, العاصمة الجنوبية) هي المدينة التي تقع في قلب منطقة نهر يانغ السفلي في الصين, والتي كانت منذ فترة طويلة مركزا رئيسيا للثقافة والتعليم والبحث والسياسة والاقتصاد وشبكات النقل والسياحة... وهي عاصمة مقاطعة جيانغسو في جمهورية الصين الشعب و ثاني اكبر مدينة في شرق الصين, حيث يبلغ اجمالي عدد سكانها 8,216,100 نسمة, ومن الناحية القانونية عاصمة جمهورية الصين التي فقدت البر الرئيسي خلال الحرب الاهلية. المدينة التي يعني اسمها عاصمة الجنوب لها مكان بارز في التاريخ والثقافة الصينية, بعد ان عملت بوصفها عواصم من مختلف السلالات الصينية وال الممالك والحكومات الجمهوري التي تعود من القرن الثالث الميلادي الى عام 1949. قبل ظهور بينيين. بالحروف اللاتينية, اسم مدينة نانجينج تم ت تكتب باسم نانكينج او nankin. نانجينج لديها عدد من الاسماء الاخرى, وبعض الاسماء التاريخية تستخدم الان باسماء مناطق المدينة, ومن بينها هناك اسم جيانغ (jiāng níng), الذي شخصيته السابقة (جيانغ, النهر) هو الجزء السابق من المدينة. الاسم جيانغسو والشخصية الاخيرة نينغ (níng, شكل بسيط níng, السلام) هو الاسم القصير ل نانجينج. عندما تكون عاصمة دولة ما, على سبيل المثال, روك, جينج (jīng) يتم اعتمادها بوصفها اختصار ل نانجينج. على الرغم من ان مدينة تقع في الجزء الجنوبي من الصين تصبح عاصمة وطنية صينية في وقت مبكر كما في سلالة جين, الا ان اسم نانجينج تم تعيين اسم نانجينج للمدينة في سلالة مينج, بعد حوالي الف عام. نانجينج معروفة بشكل خاص باسم jinling (jīn líng, وتعني حرفيا جبل الذهب) وتم استخدام الاسم القديم منذ فترة الدول المتحاربة في سلالة تشو. Myanmar (Myan-mar tôi / miɑːnˈmɑːr / tôi-ahn-mar, / miˈɛnmɑːr / tôi-en-mar hoặc / maɪˈænmɑːr / my-an-mar (cũng với sự căng thẳng trên âm tiết đầu tiên); phát âm Miến Điện: [mjəmà]),[NB 1] Chính thức là Cộng hòa Liên bang Myanmar và còn được gọi là Miến Điện, là một bang chủ quyền ở Đông Nam Á giáp với Bangladesh, Ấn Độ, Trung Quốc, Lào và Thái Lan. Một thứ ba của Myanmar tổng diện tích 1,930 km (1,200 dặm) hình thành một bờ biển không bị gián đoạn dọc Vịnh Bengal và Biển Andaman. Dân số năm 2014 của đất nước đã tiết lộ một số dân số thấp hơn dự kiến, với 51 triệu người ghi lại. Myanmar là 676,578 km vuông (261,227 sq mi) có kích thước. Nó là thành phố thủ đô là Myanmar và thành phố lớn nhất của nó là Yangon (Rangoon). Nanjing (सुनो; चीनी: shàng hǎi, दक्षिणी राजधानी) चीन में निचली यांग्त्से नदी क्षेत्र के गढ़ में स्थित है, जो संस्कृति, शिक्षा, अनुसंधान, राजनीति, अर्थव्यवस्था, परिवहन नेटवर्क और पर्यटन का एक प्रमुख केंद्र रहा है. यह चीन गणराज्य के jiangsu प्रांत की राजधानी है और पूर्वी चीन में दूसरा सबसे बड़ा शहर है, 8,216,100 की कुल जनसंख्या के साथ, और कानूनी रूप से चीन गणराज्य की राजधानी है, जो सिविल युद्ध के दौरान मुख्य भूमि खो गई है । शहर जिसका नाम है, दक्षिणी राजधानी चीनी इतिहास और संस्कृति में एक प्रमुख स्थान है, जो विभिन्न चीनी राजवंशों, राज्यों और रिपब्लिकन सरकारों की राजधानियों के रूप में सेवा की जा रही है, जो 3 वीं शताब्दी के विज्ञापन से 1949. के लिए पिनयिन के आगमन से पहले रोमनीकरण, nanjing के शहर का नाम नानकिंग या nankin के रूप में लिखा गया था । nanjing के पास कई अन्य नाम हैं, और कुछ ऐतिहासिक नाम अब शहर के जिलों के नाम के रूप में इस्तेमाल किया जाता है, और उनमें से एक नाम है जिआंग्ड (jiāng níng), जिसका पूर्व चरित्र जियांग (jiāng, नदी) का पूर्व हिस्सा है नाम jiangsu और बाद के चरित्र ning (níng, सरलीकृत रूप níng, शांति) nanjing का छोटा नाम है । एक राज्य की राजधानी होने के बाद, उदाहरण के लिए, roc, जिंग (jīng) को nanjing के संक्षिप्त रूप में अपनाया जाता है । हालांकि एक शहर के रूप में चीन के दक्षिणी भाग में चीनी राष्ट्रीय राजधानी बनने के रूप में जल्दी के रूप में जिन राजवंश, नाम nanjing को नामित किया गया शहर में मिंग राजवंश, लगभग एक हजार साल बाद है । nanjing को विशेष रूप से jinling के रूप में जाना जाता है (jīn líng, शाब्दिक अर्थ गोल्ड माउंटेन) और पुराने नाम का इस्तेमाल झोउ राजवंश में युद्धरत राज्यों की अवधि के बाद से किया गया है ।