اين كان الجنود تحت قيادة القائد يانغ wenyao يحاول الذهاب?
قرية sier في sier
Many rescue teams, including that of the Taipei Fire Department from Taiwan, were reported ready to join the rescue effort in Sichuan as early as Wednesday. However, the Red Cross Society of China said that (on May 13) "it was inconvenient currently due to the traffic problem to the hardest hit areas closest to the epicenter." The Red Cross Society of China also stated that the disaster areas need tents, medical supplies, drinking water and food; however it recommended donating cash instead of other items, as it had not been possible to reach roads that were completely damaged or places that were blocked off by landslides. Landslides continuously threatened the progress of a search and rescue group of 80 men, each carrying about 40 kg of relief supplies, from a motorized infantry brigade under commander Yang Wenyao, as they tried to reach the ethnically Tibetan village of Sier at a height of 4000 m above sea level in Pingwu county. The extreme terrain conditions precluded the use of helicopter evacuation, and over 300 of the Tibetan villagers were stranded in their demolished village for five days without food and water before the rescue group finally arrived to help the injured and stranded villagers down the mountain. وقد تم الابلاغ عن العديد من فرق الانقاذ, بما في ذلك فريق ادارة اطفاء تايبيه من تايوان, على استعداد للانضمام الى جهود الانقاذ في سيشوان في وقت مبكر من يوم الاربعاء ومع ذلك, فان جمعية الصليب الاحمر في الصين قالت انه (في 13 ايار / مايو) كان غير مريح حاليا بسبب مشكلة المرور الى اصعب المناطق الاقرب الى المركز. كما ذكرت جمعية الصليب الاحمر في الصين ان مناطق الكوارث بحاجة الى خيام ولوازم طبية ومياه الشرب والطعام ؛ ومع ذلك فانها توصي بالتبرع بالنقد بدلا من المواد الاخرى, لانه لم يكن من الممكن الوصول الى الطرق التي دمرت بالكامل او الاماكن التي كانت تم حظرها بواسطة الاهيال الارضية. ال انهيارات الارضية تهدد بشكل مستمر تقدم مجموعة للبحث والانقاذ من 80 رجل, كل منهما يحمل حوالي 40 كيلو من امدادات الاغاثة, من لواء المشاة الالية تحت قيادة القائد يانغ wenyao, حيث حاولوا الوصول الى قرية sier في sier على ارتفاع 4000 متر فوق مستوى البحر في مقاطعة pingwu. وقد تمنع ظروف التضاريس القاسية استخدام الاخلاء من الطائرات العمودية, وما يزيد على 300 من سكان التبت في قرتهم هدم لمدة خمسة ايام بدون طعام ومياه قبل وصول مجموعة الانقاذ اخيرا لمساعدة ال القرية المصابين وال تقطعت في اسفل الجبل. Viele Rettung, einschließlich der der Taipei Fire Department aus Taiwan, wurden bereit gemeldet, sich bereits am Mittwoch mit dem Rettung in Sichuan zu verbinden. Die Rote Kreuz-Gesellschaft von China sagte jedoch, dass es (am 13 Mai) derzeit wegen des Verkehr zu den härtesten Hit, die dem Epizentrum am nächsten stehen, unangenehm war. Die Rote Kreuz-Gesellschaft von China hat auch gesagt, dass die Katastrophe Zelte, medizinische Versorgung, Trinkwasser und Lebensmittel brauchen; aber es empfahl, Bargeld statt anderer Gegenstände zu spenden, da es nicht möglich war, Straßen zu erreichen, die komplett beschädigt waren oder Orte, die von Erdrutsche blockiert. Erdrutsche drohte kontinuierlich den Fortschritt einer Such-und Rettung von 80 Männern, die jeweils ca. 40 kg Relief-Vorräte trugen, von einer motorisierten Infanterie-Brigade unter Kommandant Yang Wenyao, als sie versuchten, das ethnisch tibetische Dorf von Sier zu erreichen. auf einer Höhe von 4000 m über dem Meeresspiegel im Pingwu County. Die extremen Gelände-Bedingungen verhinderten die Verwendung von Hubschrauber-Evakuierung, und über 300 der tibetischen Dorfbewohner waren fünf Tage lang ohne Nahrung und Wasser in ihrem zerstörten Dorf gestrandet, bevor die Rettung endlich angekommen ist, um den verletzten und verlorenen Dorfbewohner auf dem Berg zu helfen. Muchos equipos de rescate, incluyendo el del departamento de bomberos de taipei de Taiwán, fueron reportados listos para unirse al esfuerzo de rescate en sichuan tan pronto como el miércoles. Sin embargo, la sociedad de la cruz roja de china dijo que (el 13 de mayo) era inconveniente actualmente debido al problema de tráfico a las zonas más afectadas más cercanas al epicentro. la sociedad de la cruz roja de china también declaró que las zonas de desastre necesitan tiendas, suministros médicos, agua potable y alimentos; sin embargo, recomendó donar dinero en lugar de otros artículos, ya que no había sido posible llegar a carreteras que fueron completamente dañadas o lugares que eran bloqueado por los deslizamientos. los deslizamientos de tierra amenazaron continuamente el progreso de un grupo de búsqueda y rescate de 80 hombres, cada uno llevando alrededor de 40 kg de suministros de socorro, de una brigada de infantería motorizada bajo el comandante yang wenyao, ya que trataron de llegar a la étnicamente Aldea tibetana de sier a una altura de 4000 m sobre el nivel del mar en el condado de pingwu. las condiciones extremas del terreno impidieron el uso de la evacuación de helicóptero, y más de 300 de los aldeanos tibetanos fueron varados en su aldea demolida durante cinco días sin comida y agua antes de que el grupo de rescate finalmente llegó para ayudar a los aldeanos heridos y varados por la montaña. ताइवान से ताइपे फायर विभाग के साथ कई बचाव टीमों को बुधवार के रूप में सिचुआन में बचाव प्रयास में शामिल होने के लिए तैयार किया गया था । हालांकि, चीन के रेड क्रॉस सोसाइटी ने कहा कि (मई 13) यह अभी के निकटतम सबसे कठिन हिट क्षेत्रों के लिए यातायात समस्या के कारण वर्तमान में असुविधाजनक था । चीन के रेड क्रॉस सोसाइटी ने भी कहा है कि आपदा क्षेत्रों को टेंट, चिकित्सा आपूर्ति, पीने के पानी और भोजन की जरूरत है; हालांकि यह अन्य वस्तुओं के बजाय नकद दान करने की सिफारिश की गई, क्योंकि यह उन सड़कों तक पहुँचने के लिए संभव नहीं था जो पूरी तरह से क्षतिग्रस्त या स्थान थे भूस्खलन से बंद हो गया । भूस्खलन ने लगातार 80 पुरुषों के एक खोज और बचाव समूह की प्रगति की धमकी दी, प्रत्येक 40 किलो राहत आपूर्ति के लिए, कमांडर यांग wenyao के तहत एक मोटरसाइकिल पैदल सेना ब्रिगेड से, क्योंकि उन्होंने जातीय तिब्बती गांव सियर तक पहुँचने की कोशिश की pingwu काउंटी में समुद्र स्तर के ऊपर 4000 मीटर की ऊंचाई पर । चरम इलाके की स्थितियों ने हेलीकाप्टर खाली करने के उपयोग को दूर किया, और 300 से अधिक तिब्बती ग्रामीण अपने ध्वस्त गांव में पांच दिनों के लिए अपने ध्वस्त गांव में फंसे हुए थे, इससे पहले कि बचाव समूह ने अंत में घायल और फंसे ग्रामीणों को पहाड़ के नीचे मदद करने के लिए पहुंचे । Nhiều đội cứu hộ, bao gồm cả bộ phận cứu hỏa Đài Bắc từ Đài Loan, đã được báo cáo đã sẵn sàng tham gia nỗ lực cứu hộ ở Tứ Xuyên sớm như thứ tư. Tuy nhiên, Hiệp hội Đỏ thập tự của Trung Quốc đã nói rằng (vào tháng 13 năm 13) nó bất tiện hiện tại do vấn đề giao thông đến các khu vực khó khăn nhất gần nhất với chấn thương. Xã hội thập đỏ của Trung Quốc cũng tuyên bố rằng các khu vực thảm họa cần lều, cung cấp y tế, uống nước và thức ăn; tuy nhiên nó khuyến khích quyên góp tiền mặt thay vì các mặt hàng khác, vì nó đã không thể đạt được những con đường đã bị hư hỏng hoàn toàn hoặc những nơi đã được Bị sạt lở bởi sạt lở đất. Landslides liên tục đe dọa sự tiến bộ của một nhóm tìm kiếm và giải cứu của 80 người đàn ông, mỗi người mang khoảng 40 kg đồ dùng nổi bật, từ một lữ đoàn bộ binh động cơ dưới chỉ huy Yang Wenyao, vì họ đã cố gắng để đạt được làng Tây Tạng của sier ở độ cao 4000 m trên mực nước biển ở hạt Bình. Các điều kiện địa hình cực đoan đã sử dụng việc sử dụng trực thăng di tản, và hơn 300 trong số những dân làng Tây Tạng đã bị mắc kẹt trong ngôi làng bị phá hủy của họ trong năm ngày không có thức ăn và nước trước khi nhóm cứu hộ cuối cùng đã đến để giúp những người bị thương và mắc kẹt 很多救援队, 包括台湾的台北消防局, 都已在星期三早些时候准备好参加四川的救援工作. 但是, 中国红十字会说(五月13日), 目前由于交通问题到最靠近震中的重灾区, 这是不方便的. 中国红十字会还表示, 灾区需要帐篷, 医疗用品, 饮用水和食物; 但它建议捐赠现金而不是其他物品, 因为它不可能到达完全损坏的道路或地方被山体滑坡堵住了. 山体滑坡持续威胁到一个搜救小组的进展, 80名男子, 每人携带大约40公斤的救济用品, 从一个机动步兵旅在杨这样指挥官的领导下, 他们试图到达种族西 藏 村平武县海拔4000米高. 极端地形条件禁止使用直升机疏散, 300多名西藏村民被困在被摧毁的村庄五天没有食物和水, 救援小组终于抵达帮助受伤和搁浅的村民下山.
Ở Miến Điện người Anh, dưới áp lực căng thẳng, đã tạo ra một cuộc chiến tranh rút lui từ Rangoon đến biên giới Indo-Myanmar. Cái này cắt con đường Miến Điện là dòng cung cấp của Allie Tây cho người Trung Quốc. Vào tháng 1942 năm 1942, Lực lượng Viễn chinh Trung Quốc bắt đầu tấn công lực lượng Nhật Bản ở phía bắc Miến Điện. Vào ngày 16 tháng 16 năm 7,000, 7,000 lính Anh đã được bao quanh bởi Sư đoàn 33 của Nhật trong trận chiến Yenangyaung và giải cứu bởi Trung Quốc thứ 38 do Sun Li-Jen dẫn dắt. Sự hợp tác giữa gia Trung Quốc và cộng sản đã có waned từ đỉnh cao của nó tại trận chiến Vũ Hán, và mối quan hệ giữa hai người đã đi chua mà cả hai cố gắng mở rộng khu vực hoạt động của họ trong các lãnh thổ bị chiếm đóng. Hầu hết các khu du kích quốc gia cuối cùng đã bị người Cộng sản truy cập. Mặt khác, một số đơn vị chủ nghĩa dân tộc được triển khai để phong tỏa cộng sản và không phải người Nhật. Hơn nữa, rất nhiều lực lượng của gia Trung Quốc là các chiến binh liên minh với Chiang Kai-Thạch, nhưng không trực tiếp dưới lệnh của anh ta. Trong số 1,200,000 quân đội dưới sự kiểm soát của Chiang, chỉ có 650,000 người được kiểm soát trực tiếp bởi các tướng của mình, và thêm 550,000 điều khiển bởi các lãnh đạo đã yêu cầu trung thành với chính phủ của mình; lực lượng mạnh nhất là quân đội Szechuan của năm 320,000 đàn ông. Sự thất bại của quân đội này sẽ làm rất nhiều điều để kết thúc sức mạnh của Chiang. Người Nhật đã lợi dụng sự thiếu thống nhất này để nhấn mạnh vào offensives của họ. 在缅甸, 英国在紧张的压力下, 从仰光到印度-缅甸边境进行了一次战斗撤退. 这切断了缅甸路, 这是西方艾莉对中国民族主义者的供应线. 1942年三月, 中国远征军开始攻击缅甸北部的日本部队. 33年四月16日, 7,000名英国士兵被日本第三师包围, 在yenangyaung战役中, 由孙李仁领导的中国第38师救出. 中国民族主义者和共产主义者之间的合作在武汉战役中已经减弱, 两人之间的关系已经变得酸了, 因为他们都试图扩大其在被占领领土的行动区. 大多数民族主义游击队地区最终被共产主义者超越. 另一方面, 一些民族主义单位被部署来封锁共产主义者, 而不是日本人. 此外, 很多中国民族主义者的部队都是与蒋介石结盟的军阀, 但不是直接在他的指挥下. 在蒋控制下的1,200,000名部队中, 只有650,000人被他的将军直接控制, 另一个被军阀控制的550,000, 他们声称忠于他的政府; 最强的力量是320,000年的四川军队. 男人. 这支军队的失败将为结束蒋的力量做出很大的努力. 日本利用这种缺乏团结的方式在他们的进攻中继续前进. Shenyang सम्मेलन के महीनों के बाद पेंग dehuai ने बीजिंग के लिए कई बार संक्षिप्त माओ और झोउ को चीनी सैनिकों द्वारा पीड़ित भारी हताहतों के बारे में और बुनियादी आवश्यकताओं के साथ सामने की रेखाओं को रखने की बढ़ती कठिनाई के बारे में कई बार बीजिंग गए । पेंग को यकीन था कि युद्ध में काफी समय होगा, और न ही निकट भविष्य में जीत हासिल करने में सक्षम होगा । 24 फरवरी 1952 को, सैन्य आयोग ने झोउ की अध्यक्षता की, युद्ध के प्रयास में शामिल विभिन्न सरकारी एजेंसियों के सदस्यों के साथ pva की सैन्य समस्याओं पर चर्चा की । सरकार के प्रतिनिधियों ने युद्ध की मांगों को पूरा करने के लिए अपनी अक्षमता पर जोर दिया, पेंग, गुस्से में, चिल्लाया: आपके पास यह और वह समस्या है... आपको सामने जाना चाहिए और अपनी आँखों से देखना चाहिए कि क्या भोजन और कपड़े हैं सैनिकों के पास है! हताहतों की बात नहीं करने के लिए! वे अपने जीवन को क्या दे रहे हैं? हमारे पास कोई विमान नहीं है. हमारे पास केवल कुछ बंदूकें हैं । परिवहन की रक्षा नहीं की जाती है । अधिक से अधिक सैनिक भुखमरी से मर रहे हैं । क्या आप अपनी कुछ कठिनाइयों को पार नहीं कर सकते? माहौल इतना तनावपूर्ण हो गया कि झोउ को सम्मेलन को टाल देने के लिए मजबूर किया गया था । झोउ ने बाद में बैठकों की एक श्रृंखला बुलाई, जहां यह माना गया था कि pva को तीन समूहों में विभाजित किया जाएगा, जो कि शिफ्ट में कोरिया को भेजा जाएगा; चीनी पायलटों की प्रशिक्षण में तेजी लाने के लिए; आगे की रेखाओं के लिए अधिक एंटी-एयरक्राफ्ट बंदूकें प्रदान करने के लिए; सोवियत संघ से अधिक सैन्य उपकरण और बारूद खरीदने के लिए; अधिक भोजन और कपड़ों के साथ सेना प्रदान करने के लिए; और, केंद्र सरकार के लिए रसद की जिम्मेदारी को स्थानांतरित करने के लिए । In Burma the British, under intense pressure, made a fighting retreat from Rangoon to the Indo-Burmese border. This cut the Burma Road which was the western Allies' supply line to the Chinese Nationalists. In March 1942, Chinese Expeditionary Force started to attack Japanese forces in northern Burma. On 16 April, 7,000 British soldiers were encircled by the Japanese 33rd Division during the Battle of Yenangyaung and rescued by the Chinese 38th Division led by Sun Li-jen. Cooperation between the Chinese Nationalists and the Communists had waned from its zenith at the Battle of Wuhan, and the relationship between the two had gone sour as both attempted to expand their area of operations in occupied territories. Most of the Nationalist guerrilla areas were eventually overtaken by the Communists. On the other hand, some Nationalist units were deployed to blockade the Communists and not the Japanese. Furthermore, many of the forces of the Chinese Nationalists were warlords allied to Chiang Kai-Shek, but not directly under his command. "Of the 1,200,000 troops under Chiang's control, only 650,000 were directly controlled by his generals, and another 550,000 controlled by warlords who claimed loyalty to his government; the strongest force was the Szechuan army of 320,000 men. The defeat of this army would do much to end Chiang's power." The Japanese exploited this lack of unity to press ahead in their offensives. जनरल-इन-चीफ वह जिन (डी. 189 विज्ञापन), आधा भाई को सम्राज्ञी वह (डी. 189 विज्ञापन), युआन शाओ (डी. 202 विज्ञापन) के साथ एक मक्कारियाँ के साथ हिजड़े को उखाड़ फेंकने के लिए जनरलों ने राजधानी के बाहरी क्षेत्र में मार्च किया । वहाँ, महारानी के लिए एक लिखित याचिका में, उन्होंने हिजड़ा की फांसी की मांग की ।. एक अवधि के बाद, महारानी ने सहमति दी । जब हिजड़ों ने इसकी खोज की, फिर भी उनके भाई थे वह मियाओ (hé miáo) आदेश को निरस्त कर रहे थे । 22 सितंबर, 189 को हिजड़ों ने उनकी हत्या कर दी । युआन शाओ ने लुओयांग के उत्तरी महल को घेर लिया जबकि उसके भाई युआन शु (डी. 199 ईस्वी) ने दक्षिणी महल को घेर लिया । 25 सितंबर को दोनों महलों का उल्लंघन किया गया और लगभग दो हजार हिजड़े मारे गए । झांग रंग पहले सम्राट शाओ (आर. 189 ईस्वी) और उनके भाई लियू झी-हान (आर. 189-220 विज्ञापन) के भविष्य सम्राट जियान के साथ भाग लिया था । युआन ब्रदर्स का पीछा करते हुए झांग ने पीली नदी में कूदकर आत्महत्या कर ली । In den Monaten nach der Shenyang-Konferenz ging Peng * mehrmals nach Peking, um Mao und Zhou über die schweren Verluste von chinesischen Truppen und die zunehmende Schwierigkeit, die vorderen Linien mit grundlegenden Notwendigkeiten zu halten, zu kurz zu bringen. Peng war davon überzeugt, dass der Krieg länger wäre, und dass keine Seite in der Lage wäre, in naher Zukunft den Sieg zu erreichen. Am 24 Februar 1952 diskutierte die Militär-Kommission, die von Zhou geleitet wurde, die logistischen Probleme der PVA mit Mitgliedern verschiedener Regierungsbehörden, die an der Krieg beteiligt waren. Nachdem die Vertreter der Regierung ihre Unfähigkeit betont haben, die Forderungen des Krieges zu erfüllen, schrie Peng, in einem wütenden Ausbruch, schrie: Du hast das und das Problem... Du solltest an die Front gehen und mit deinen eigenen Augen sehen, was für Essen und Kleidung die Soldaten haben! Nicht von den Opfern zu sprechen! Für was geben sie ihr Leben? Wir haben kein Flugzeug. Wir haben nur ein paar Waffen. Transporte sind nicht geschützt. Immer mehr Soldaten sterben vor dem Hunger. Kannst du einige deiner Schwierigkeiten nicht überwinden? Die Atmosphäre wurde so angespannt, dass Zhou gezwungen wurde, die Konferenz zu vertagen. Zhou hat später eine Reihe von Sitzungen genannt, wo vereinbart wurde, dass die PVA in drei Gruppen aufgeteilt werden, die nach Korea in Schichten versandt werden, um die Ausbildung der chinesischen Piloten zu beschleunigen; um mehr Anti-Flugzeuge-Waffen an die vorderen Linien zu liefern; Um mehr militärische Ausrüstung und Munition aus der Sowjetunion zu kaufen, um die Armee mit mehr Essen und Kleidung zu versorgen, und, um die Verantwortung der Logistik in die Zentralregierung zu übertragen. In Burma machten die Briten unter intensivem Druck einen kämpfen von Rangun an die Grenze zwischen Indo und birmanischen. Dieser schnitt die Burma Road, die die Versorgung der Western Allie an die chinesischen Nationalisten war. Im März 1942 fing die chinesische Expeditionary an, japanische Truppen in Nord-Birma anzugreifen. Am 16 April wurden 7,000 britische Soldaten von der japanischen 33 Division während der Schlacht von Yenangyaung umzingelt und von der chinesischen 38 Division, die von Sun Li-Jen geleitet wurde, gerettet. Die Zusammenarbeit zwischen den chinesischen Nationalisten und den Kommunisten hatte in der Schlacht von Wuhan von ihrem Zenit nachgelassen, und die Beziehung zwischen den beiden war sauer, da beide versuchten, ihren Bereich der Operationen in besetzten Gebieten zu erweitern. Die meisten der nationalistischen Guerilla-Gebiete wurden irgendwann von den Kommunisten überholt. Auf der anderen Seite wurden einige nationalistische Einheiten eingesetzt, um die Kommunisten und nicht die Japaner zu blockieren. Darüber hinaus waren viele der Kräfte der chinesischen Nationalisten Kriegherren, die zu Chiang Kai-Shek verbündet sind, aber nicht direkt unter seinem Kommando. Von den 1,200,000 Truppen unter der Kontrolle von Chiang wurden nur 650,000 von seinen Generäle direkt kontrolliert und weitere 550,000 kontrolliert von Kriegherren, die seine Regierung Loyalität beanspruchten; die stärkste Kraft war die Szechuan-Armee von 320,000 Männer. Die Niederlage dieser Armee würde viel tun, um die Macht von Chiang zu beenden. Die Japaner haben diesen Mangel an Einheit ausgenutzt, um sich in ihren Offensiven zu betätigen. وفي بورما, قام البريطانيون, تحت ضغط شديد, بال تراجع عن القتال من رانغون الى الحدود الهندية-بورما. هذا قطع طريق بورما الذي كان خط امدادات الحلفاء الغربية الى الشعب الصيني. وفي اذار / مارس 1942, بدات قوات المشاة الصينية في مهاجمة القوات اليابانية في شمال بورما. وفي 16 نيسان / ابريل, كان 7,000 جندي بريطانية محاطة بالتقسيم الثالث الياباني خلال معركة yenangyaung وانقاذ من قبل الفرقة 38 الصينية بقيادة صن لي جين. وقد تراجع التعاون بين الشعب الصيني وال الشيوعيين من ذروتها في معركة ووهان, وان العلاقة بين الاثنين قد اصبحت حامضة حيث حاول كلاهما توسيع منطقة عملياتهم في الاراضي المحتلة. معظم مناطق العصابات الوطنية قد تجاوزها في نهاية المطاف من قبل الشيوعيين. ومن ناحية اخرى, تم نشر بعض الوحدات الوطنية للحصار على الشيوعيين وليس اليابانيين. وعلاوة على ذلك, فان العديد من قوات الشعب الصيني كانت من امراء الحرب الحلفاء مع شيانغ كاي شيك, ولكن ليس تحت قيادته مباشرة. ومن بين القوات ال 1,200,000 تحت سيطرة شيانغ, تم السيطرة على 650,000 جندي فقط من قبل جنرالاته, و 550,000 اخرين يسيطرون عليها من قبل امراء الحرب الذين ادعوا الولاء لحكومته ؛ اقوى قوة كانت جيش سيشوان في عام 320,000 الرجال. هزيمة هذا الجيش من شانها ان تفعل الكثير لانهاء قوة شيانغ. وقد استغل اليابان هذا النقص في الوحدة لكي يضغط على الامام في هجماتها. General-in-Chief He Jin (d. 189 AD), half-brother to Empress He (d. 189 AD), plotted with Yuan Shao (d. 202 AD) to overthrow the eunuchs by having several generals march to the outskirts of the capital. There, in a written petition to Empress He, they demanded the eunuchs' execution. After a period of hesitation, Empress He consented. When the eunuchs discovered this, however, they had her brother He Miao (何苗) rescind the order. The eunuchs assassinated He Jin on September 22, 189 AD. Yuan Shao then besieged Luoyang's Northern Palace while his brother Yuan Shu (d. 199 AD) besieged the Southern Palace. On September 25 both palaces were breached and approximately two thousand eunuchs were killed. Zhang Rang had previously fled with Emperor Shao (r. 189 AD) and his brother Liu Xie—the future Emperor Xian of Han (r. 189–220 AD). While being pursued by the Yuan brothers, Zhang committed suicide by jumping into the Yellow River. In the months after the Shenyang conference Peng Dehuai went to Beijing several times to brief Mao and Zhou about the heavy casualties suffered by Chinese troops and the increasing difficulty of keeping the front lines supplied with basic necessities. Peng was convinced that the war would be protracted, and that neither side would be able to achieve victory in the near future. On 24 February 1952, the Military Commission, presided over by Zhou, discussed the PVA's logistical problems with members of various government agencies involved in the war effort. After the government representatives emphasized their inability to meet the demands of the war, Peng, in an angry outburst, shouted: "You have this and that problem... You should go to the front and see with your own eyes what food and clothing the soldiers have! Not to speak of the casualties! For what are they giving their lives? We have no aircraft. We have only a few guns. Transports are not protected. More and more soldiers are dying of starvation. Can't you overcome some of your difficulties?" The atmosphere became so tense that Zhou was forced to adjourn the conference. Zhou subsequently called a series of meetings, where it was agreed that the PVA would be divided into three groups, to be dispatched to Korea in shifts; to accelerate the training of Chinese pilots; to provide more anti-aircraft guns to the front lines; to purchase more military equipment and ammunition from the Soviet Union; to provide the army with more food and clothing; and, to transfer the responsibility of logistics to the central government.