ما هي المتاجر التي تم تقديم الطعام الى سوق التبت?
ورش الحرير
Van Praag states that the Ming court established diplomatic delegations with Tibet merely to secure urgently needed horses. Wang and Nyima argue that these were not diplomatic delegations at all, that Tibetan areas were ruled by the Ming since Tibetan leaders were granted positions as Ming officials, that horses were collected from Tibet as a mandatory "corvée" tax, and therefore Tibetans were "undertaking domestic affairs, not foreign diplomacy". Sperling writes that the Ming simultaneously bought horses in the Kham region while fighting Tibetan tribes in Amdo and receiving Tibetan embassies in Nanjing. He also argues that the embassies of Tibetan lamas visiting the Ming court were for the most part efforts to promote commercial transactions between the lamas' large, wealthy entourage and Ming Chinese merchants and officials. Kolmaš writes that while the Ming maintained a laissez-faire policy towards Tibet and limited the numbers of the Tibetan retinues, the Tibetans sought to maintain a tributary relationship with the Ming because imperial patronage provided them with wealth and power. Laird writes that Tibetans eagerly sought Ming court invitations since the gifts the Tibetans received for bringing tribute were much greater in value than the latter. As for the Yongle Emperor's gifts to his Tibetan and Nepalese vassals such as silver wares, Buddha relics, utensils for Buddhist temples and religious ceremonies, and gowns and robes for monks, Tsai writes "in his effort to draw neighboring states to the Ming orbit so that he could bask in glory, the Yongle Emperor was quite willing to pay a small price". The Information Office of the State Council of the PRC lists the Tibetan tribute items as oxen, horses, camels, sheep, fur products, medical herbs, Tibetan incenses, thangkas (painted scrolls), and handicrafts; while the Ming awarded Tibetan tribute-bearers an equal value of gold, silver, satin and brocade, bolts of cloth, grains, and tea leaves. Silk workshops during the Ming also catered specifically to the Tibetan market with silk clothes and furnishings featuring Tibetan Buddhist iconography. ويقول فان براغ ان محكمة مينج قد انشات وفدا الدبلوماسية مع التبت لمجرد تامين الخيول التي تحتاج اليها بشكل عاجل. ويقول وانغ و nyima ان هذه لم تكن وفدا الدبلوماسية على اي حال, وان المناطق التبت كانت تحكم من قبل المينج منذ ان منح قادة التبت مناصب كمؤولين في مينج, وان الخيول جمعت من التبت بوصفها ضريبة corvée الزامية, وبالتالي كان التبت كانوا القيام بالشؤون الداخلية, وليس الدبلوماسية الخارجية. يكتب sperling ان المينج اشترى الخيول في ان واحد في نفس الوقت بينما يحارب القبائل التبت في امدو واستلام سفارات التبت في نانجينج. وهو يقول ايضا ان سفارة التبت لاماس التي تزور محكمة مينج كانت في معظمها الجهود لتعزيز المعاملات التجارية بين حاشية لاما الكبيرة والغنية وتجار وموظفين الصين. وكتب kolmaš انه في حين ان مينج يحافظ على سياسة عدم التدخل تجاه التبت و محدودة عدد سكان التبت, فان اهل التبت كانوا يسعون الى الحفاظ على علاقة رافد مع المينج لان الرعاية الامبراطورية توفر لهم الثروة والقوة. يكتب ليرد ان التبت يسعون بلهفة الى دعوات محكمة مينج لان الهدايا التي تلقاها التبت لجلب التكريم كانت قيمة اكبر بكثير من هذه الاخيرة. اما بالنسبة لهدايا الامبراطور (الموسوعة) الى اليه من التبت وال النيبالية مثل البضائع الفضية, اثار بوذا, ادوات ل المعابد البوذية والا مراسم الدينية, والملابس والملابس للرهبان, فان تساي يكتب في جهوده لسحب الدول المجاورة الى مدار مينج لذا بانه يمكن ان ينعم بالمجد, الامبراطور الموسوعة كان على استعداد جدا لدفع ثمن صغير. يقوم مكتب الاعلام في مجلس الدولة للجمهورية الشعبية الصينية قائمة عناصر التكريم التبت على انها ثيران, الخيول, الجمال, الغنم, منتجات الفراء, الاعشاب الطبية, البخور التبت, thangkas (مخطوطات مرسومة), والحرف اليدوية ؛ في حين منح المينج تكريم من التبت قيمة متساوية من الذهب, الفضة, الحرير و الديباج, البراغي من القماش, الحبوب, واوراق الشاي. ورش عمل الحرير خلال المينج ايضا كانت تلبي خصيصا لسوق التبت مع الملابس الحرير والاثاث التي تضم رموز البوذية التبت. Van Praag besagt, dass das Ming Gericht diplomatische Delegationen mit Tibet gegründet hat, nur um dringend benötigte Pferde zu sichern. Wang und Nyima argumentieren, dass dies keine diplomatischen Delegationen waren, dass tibetische Gebiete von der Ming regiert wurden, da die tibetischen Führer Positionen als Ming-Beamte erhielten, dass Pferde aus Tibet als obligatorische zufielen-Steuer gesammelt wurden, und deshalb haben die Tibeter häusliche Angelegenheiten durchgeführt., nicht ausländische Diplomatie. Sperling schreibt, dass die Ming gleichzeitig Pferde in der Kham-Region gekauft hat, während sie tibetische Stämme in Amdo bekämpfen und tibetische Botschaften in Nanjing empfangen. Er argumentiert auch, dass die Botschaften der tibetischen Lamas, die das Ming-Gericht besuchen, zum größten Teil die Bemühungen um die Förderung von kommerziellen Transaktionen zwischen den großen, reichen Gefolge und den Ming-chinesischen Händlern und Beamten waren. Kolmaš schreibt, dass, während die Ming eine Laissez-faire-Politik in Richtung Tibet unterhielt und die Zahlen des tibetischen Gefolge begrenzt, die Tibeter versuchten, eine Nebenfluss mit der Ming zu halten, weil die kaiserliche Schirmherrschaft ihnen Reichtum und Kraft lieferte. Laird schreibt, dass die Tibeter sehnsüchtig Ming-Einladungen gesucht haben, da die Geschenke, die die Tibeter für die Hommage erhalten haben, viel mehr im Wert waren als letztere. Was die Geschenke des Yongle Kaisers an seine tibetischen und nepalesischen Vasallen wie Silber-Ware, Buddha-Relikte, Utensilien für buddhistische Tempel und religiöse Zeremonien, und Kleider und Roben für Mönche, schreibt Tsai in seinem Bemühen, benachbarte Staaten in die Ming-Umlaufbahn zu ziehen, so, dass er in Ruhm sonnst, der Yongle Kaiser war ziemlich bereit, einen kleinen Preis zu bezahlen. Das Informationszentrum des Staats-Rates der VR China listet die tibetischen Tribute-Artikel als Ochsen, Pferde, Kamele, Schafe, Fell, medizinische Kräuter, tibetische Düfte, Thangkas (bemalte Schriftrollen) und Handwerk; während die Ming die tibetischen Tribute-Träger verlieh einen gleichen Wert von Gold, Silber, Satin und Brokat, Bolzen aus Tuch, Körner und Tee. Silk-Workshops während der Ming waren auch speziell auf den tibetischen Markt mit Kleidung und Möbeln mit tibetischen buddhistischer Ikonographie ausgerichtet. Van Praag afirma que el tribunal de ming estableció delegaciones diplomáticas con el tíbet simplemente para asegurar caballos urgentemente necesarios. Wang y nyima sostienen que estas no eran delegaciones diplomáticas en absoluto, que las zonas tibetanos fueron gobernados por los ming ya que los líderes tibetanos se les concedió posiciones como funcionarios ming, que los caballos fueron recogidos del tíbet como un impuesto deber obligatorio, y por lo tanto los tibetanos fueron emprendiendo asuntos domésticos, no diplomacia extranjera. Sperling escribe que el ming compró simultáneamente caballos en la región de kham mientras lucha contra las tribus tibetanos en amdo y recibiendo embajadas tibetanos en nanjing. También sostiene que las embajadas de lamas tibetanos que visitan el Tribunal Ming fueron en su mayor parte esfuerzos para promover transacciones comerciales entre los grandes y ricos de los lama y los comerciantes y funcionarios chinos ming. Kolmaš escribe que mientras que el ming mantuvo una política de laissez-faire hacia el tíbet y limitó los números de los séquitos tibetanos, los tibetanos trataron de mantener una relación afluente con los ming porque el patrocinio imperial les proporcionó riqueza y poder. Laird escribe que los tibetanos buscaron las invitaciones de la corte ming ya que los regalos que los tibetanos recibieron por traer homenaje eran mucho mayor en valor que este último. en cuanto a los regalos del emperador yongle a sus vasallos tibetanos y Nepal como las mercancías de plata, reliquias de Buda, utensilios para templos budistas y ceremonias religiosas, y vestidos y batas para los monjes, tsai escribe en su esfuerzo por dibujar estados vecinos a la órbita ming así que podía disfrutar de la gloria, el emperador yongle estaba bastante dispuesto a pagar un pequeño precio. la oficina de información del consejo de estado de la rpc enumera los artículos de homenaje tibetano como bueyes, caballos, camellos, ovejas, productos de piel, hierbas médicas, inciensos tibetanos, thangkas (pergaminos pintados), y artesanías; mientras que el ming galardonado con el homenaje de los tibetanos un valor igual de oro, plata, satén y brocado, pernos de tela, granos, y hojas de té. los talleres de seda durante el ming también se han atendido específicamente al mercado tibetano con ropa de seda y muebles con iconografía budista tibetana. वैन praag ने कहा कि मिंग कोर्ट ने तिब्बत के साथ राजनयिक प्रतिनिधि की स्थापना की केवल तत्काल आवश्यक घोड़ों को सुरक्षित करने के लिए । वांग और nyima का तर्क है कि ये राजनयिक प्रतिनिधि नहीं थे, यह तिब्बती क्षेत्रों पर शासन किया गया था जब से तिब्बती नेताओं को मिंग अधिकारियों के रूप में पद दिया गया था, कि घोड़ों को तिब्बत से एक अनिवार्य corvée टैक्स के रूप में एकत्रित किया गया था । घरेलू मामलों का उपक्रम, विदेशी कूटनीति का नहीं । sperling लिखते हैं कि मिंग ने साथ में तिब्बती जनजातियों से लड़ते हुए और nanjing में तिब्बती दूतावासों को प्राप्त करते हुए खाम क्षेत्र में घोड़े खरीदा । वह यह भी तर्क देता है कि मिंग कोर्ट का दौरा करने वाले तिब्बती लामाओं के दूतावास लामा के बड़े, अमीर अनुगामी और मिंग चीनी व्यापारियों और अधिकारियों के बीच वाणिज्यिक लेन-देन को बढ़ावा देने के लिए सबसे अधिक प्रयासों के लिए थे । kolmaš लिखते हैं कि मिंग ने तिब्बत की ओर एक अहस्तक्षेप नीति कायम की और तिब्बती retinues की संख्या सीमित कर दी, तिब्बतियों ने मिंग के साथ एक सहायक संबंध बनाए रखने की मांग की क्योंकि इंपीरियल संरक्षण ने उन्हें धन और शक्ति प्रदान की । लेयर्ड लिखते हैं कि तिब्बतियों ने मिंग कोर्ट के निमंत्रण की बेसब्री से मांग की, क्योंकि श्रद्धांजलि को श्रद्धांजलि देने के लिए मिली तिब्बतियों को बाद की तुलना में बहुत अधिक महत्व था । अपने तिब्बती और नेपाली अधीन जैसे चांदी के सामान, बुद्ध अवशेष, बौद्ध मंदिरों और धार्मिक समारोहों के लिए बर्तन, और भिक्षुओं के लिए गाउन और वस्त्र के लिए योंगले सम्राट के उपहार के लिए, साई ने पड़ोसी राज्यों को मिंग कक्षा में आकर्षित करने के अपने प्रयास में लिखा है कि वह महिमा में बास्क हो सकता है, योंगले सम्राट एक छोटी कीमत का भुगतान करने के लिए काफी तैयार था । पीआरसी के राज्य परिषद के सूचना कार्यालय में बैल, घोड़े, ऊंट, भेड़, फर उत्पाद, चिकित्सा जड़ी-बूटियों, तिब्बती incenses, thangkas (चित्रित स्क्रॉल), और हस्तशिल्प के रूप में तिब्बती श्रद्धांजलि वस्तुओं को सूचीबद्ध किया गया है; जबकि मिंग ने तिब्बती श्रद्धांजलि के लिए सम्मानित किया सोने, चांदी, साटन और रेशम की एक बराबर कीमत, कपड़े, अनाज, और चाय के पत्ते । मिंग के दौरान रेशम की कार्यशालाओं को विशेष रूप से तिब्बती बौद्ध प्रतिमा के साथ रेशम के कपड़े और सामान के साथ तिब्बती बाजार के लिए तैयार किया गया है । Các bang Van Praag rằng tòa án Ming đã thành lập đại biểu ngoại giao với Tây Tạng chỉ đơn thuần là để bảo vệ những con ngựa cần thiết. Wang và Nyima tranh luận rằng đây không phải là đại biểu ngoại giao, rằng các khu vực Tây Tạng đã được thống trị bởi Ming kể từ khi các nhà lãnh đạo Tây Tạng được cấp vị trí như các quan chức Ming, những con ngựa được thu thập từ Tây Tạng như là một thuế corvée bắt buộc, và do đó Cam kết việc nội địa, không ngoại giao ngoại giao. Sperling viết rằng Ming cùng một lúc mua ngựa tại khu vực Kham trong khi chiến đấu với các bộ tộc Tây Tạng ở Amdo và nhận đại sứ quán Tây Tạng ở Nam Kinh. Ông cũng tranh luận rằng đại sứ quán của Tây Tạng lamas đến thăm tòa án Ming là nỗ lực nhất để thúc đẩy các giao dịch thương mại giữa các nhà thương mại lớn, giàu có và các thương gia của Ming Trung Quốc và các quan chức. Kolmaš viết rằng trong khi nhà Ming duy trì một chính sách chẳng-faire hướng về Tây Tạng và giới hạn các con số của retinues Tây Tạng, cái đã tìm cách duy trì một mối quan hệ lưu giữ với Ming vì bảo trợ của imperial cung cấp cho họ với sự giàu có và quyền lực. Lãnh chúa viết rằng Tibetans háo hức tìm kiếm các lời mời của tòa án Ming kể từ khi những món quà mà Tibetans nhận được để mang lại sự cống hiến lớn hơn nhiều so với những thứ sau. Còn những món quà của Hoàng đế Hồi cho các nhà thờ Tây Tạng và Nepal như hàng bạc, di tích Phật, dụng cụ cho chùa Phật giáo và các lễ tôn giáo, và áo choàng và áo choàng cho các nhà sư, Tsai viết trong nỗ lực của mình để vẽ các bang lân cận đến quỹ đạo Ming. Rằng anh ta có thể tắm nắng trong vinh quang, Hoàng đế Hồi đã sẵn sàng trả một giá nhỏ. Văn phòng thông tin của hội đồng quốc gia của PRC liệt kê các mặt hàng đặc biệt của Tây Tạng như bò, ngựa, lạc đà, cừu, sản phẩm lông, thảo dược y tế, Nhang tây tạng,-(sơn giấy), và thủ công; trong khi nhà Ming trao tặng cho những người đàn ông cống hiến Tây Tạng một giá trị bằng vàng, bạc, satin và thổ cẩm, các loại vải, hạt, và lá trà. Hội thảo lụa trong thời gian Ming cũng phục vụ đặc biệt cho thị trường Tây Tạng với quần áo lụa và đồ đạc giới thiệu với hình tượng Phật giáo Tây Tạng. Van praag说, 明法院建立了与西藏的外交代表团, 只是为了确保急需的马. 王和尼玛辩称, 这些都不是外交代表团, 西藏地区被明国统治, 因为西藏领导人被授予明明官员职位, 马被从西藏收集为强制性 的 徭 税, 因此西藏人是从事国内事务, 而不是外交外交. 斯珀林写道, 明朝同时在坎多地区买马, 同时在安多与西藏部落战斗并接收南京的西藏大使馆. 他还争辩说, 西藏喇嘛驻明法院的大使馆大部分是努力促进喇嘛的大, 富裕的随从和明中国商人和官员之间的商业交易. kolmaš写道, 虽然明明坚持对西藏的自由放任政策, 并限制了西藏的数量, 西藏人试图与明保持一个支流关系, 因为帝国的赞助为他们提供了财富和力量. 莱尔德写道, 西藏人急切地寻求明法院邀请, 因为西藏人收到的礼物比后者有更大的价值. 至于永乐皇帝给他的西藏和尼泊尔附庸的礼物, 如银品, 佛像, 佛教寺庙的用具和宗教仪式, 以及僧侣的礼服和长袍, 蔡写道, 他努力吸引邻国到明轨道他可以沐浴在荣耀中, 永乐皇帝很愿意付出一个小小的代价. 中华人民共和国国务院信息办公室列出了西藏悼念项目, 作为牛, 马, 骆驼, 羊, 毛皮产品, 医疗草药, 西藏激怒, 唐卡(画的卷轴)和手工艺品; 而明朝授予西藏致敬者金, 银, 缎, 锦, 布螺栓, 谷物, 茶叶的同等价值. 明明期间的丝绸车间也专门为西藏市场提供丝绸服装和家具, 以西藏佛教形象为特色.
اهم محصول في التبت هو الشعير, وال العجين مصنوع من دقيق الشعير يسمى tsampa-هو الغذاء الاساسي في التبت. هذا اما ان يتم توالت في المعكرونة او صنع في فطائر على البخار تسمى momos. من المرجح ان تكون اطباق اللحمياك, الماعز, او لحم الضان, غالبا ما يتم تجفيفها, او طبخها في حساء حار مع البطاطا. يتم زراعة بذور الخردل في التبت, وبالتالي تتميز بشكل كبير في مطبخها. وفي كثير من الاحيان تؤكل الزبادي والزبدة والجبن, ويعتبر الزبادي جيدا من العناصر هيبة. شاي الزبدة مشهور جدا للشرب. التبت لديها العديد من المهرجانات التي عادة ما يتم القيام بها من اجل عبادة بوذا [مطلوب] على مدار العام. losar هو مهرجان السنة الجديدة في التبت. و تجلى الاستعدادات للمناسبات الاحتفالية من خلال عروض خاصة للالهة ضريح الاسرة, والاوابط مرسومة بالرموز الدينية, وغيرها من الوظائف مضنية التي تم القيام بها للتحضير للمناسبات. التبت ياكلون guthuk (شوربة معكرونة الشعير مع ملء) في ليلة راس السنة مع اسرهم. ويتبعها مهرجان صلاة monlam في الشهر الاول من التقويم التبت, وهو يقع بين الايام الرابعة وال الحادية عشرة من اول شهر التبت. ويشمل الرقص والمشاركة في الفعاليات الرياضية, بالاضافة الى مشاركة نزهات. وقد تم انشاء هذا الحدث في عام 1049 من قبل tsong khapa, مؤسس دالاي لاما ونظامانشين لاما. Ein Grundnahrungsmittel für die Verbraucher in der Stadt ist die allgegenwärtig Mercado. Jede große Nachbarschaft in der Stadt hat ihren eigenen Borough-geregelten Markt, oft mehr als einen. Es handelt sich um große, gut eingerichtete Einrichtungen, die die meisten grundlegenden Produkte anbieten, wie frische Produkte und Fleisch / Geflügel, trockene Ware, tortillerías und viele andere Dienstleistungen wie Schlosser, pflanzliche, Hardware-Ware, Nähmaschinen, und eine Vielzahl von Ständen, die frisch angeboten werden. gemacht, Hausmannskost und Getränke in der Tradition von Bergziege frescas und Atole. शहर में उपभोक्ताओं के लिए एक स्टेपल सर्वव्यापी mercado है । शहर के हर बड़े मोहल्ले का अपना बरो-विनियमित बाजार है, अक्सर एक से अधिक । ये बड़े अच्छी तरह से स्थापित सुविधाएं हैं, जैसे कि ताजा उपज और मांस / पोल्ट्री, शुष्क सामान, tortillerías, और कई अन्य सेवाओं जैसे कि ताले, हर्बल दवा, हार्डवेयर सामान, सिलाई उपकरण; और एक भीड़ की पेशकश ताजा की पेशकश की है बनाया, घर-शैली खाना पकाने और पेय एगुएस frescas और atole की परंपरा में । A staple for consumers in the city is the omnipresent "mercado". Every major neighborhood in the city has its own borough-regulated market, often more than one. These are large well-established facilities offering most basic products, such as fresh produce and meat/poultry, dry goods, tortillerías, and many other services such as locksmiths, herbal medicine, hardware goods, sewing implements; and a multitude of stands offering freshly made, home-style cooking and drinks in the tradition of aguas frescas and atole. المحاصيل الرئيسية التي تنمو هي الشعير, القمح, القمح, القمح, والبطاطا, والفواكه والخضروات المتنوعة. تحتل التبت المرتبة الاولى بين 31 مقاطعة في الصين على مؤشر التنمية البشرية وفقا لبيانات برنامج الامم المتحدة للتنمية.-وفي السنوات الاخيرة, بسبب تزايد الاهتمام بال البوذية التبت, اصبحت السياحة قطاع متزايد الاهمية, وهي تعززها السلطات بشكل نشط. السياحة تجلب اكبر الدخل من بيع الحرف اليدوية. وتشمل القبعات التبت, والمجوهرات (الفضة والذهب), والمواد الخشبية, والملابس, والحاف, والا الاقمشة, والسجاد التبت, والسجاد. و يعفي حكومة الشعب المركزي التبت من جميع الضرائب وتوفر 90 % من النفقات الحكومية في التبت. ومع ذلك, فان معظم هذا الاستثمار يذهب الى دفع العمال المهاجرين الذين لا يسوي في التبت و ارسل الكثير من دخلهم الى مناطق اخرى. 城市消费者的一个主食是无 处 不在 的梅尔卡多. 城市的每一个主要街区都有自己的自治市场, 往往不止一个. 这些都是很大的设施, 提供最基本的产品, 如新鲜生产和肉类/家禽, 干燥货物, tortillerías, 以及许多其他服务, 如锁匠, 草药, 硬件货物, 缝纫工具; 以及许多的看台提供制作, 家居风格的烹饪和饮料, 在阿瓜frescas和atole的传统中. दोपहर के भोजन के दौरान, 150 से अधिक दोपहर के भोजन कार्ट और पड़ोस के रेस्तरां से खाद्य ट्रक येल के परिसर में विभिन्न छात्र आबादी को पूरा करते हैं । तीन मुख्य बिन्दुओं पर कार्ट क्लस्टर: येल द्वारा - अस्पताल ग्रीन (देवदार और यॉर्क सड़कों) के केंद्र में न्यू हेवन अस्पताल, येल के ट्रंबुल कॉलेज (एल्म और यॉर्क सड़कों), और संभावना और महापुरुष सड़कों के चौराहे पर येल स्कूल ऑफ मैनेजमेंट द्वारा । लोकप्रिय किसानों के बाजार, स्थानीय गैर-लाभ cityseed द्वारा प्रबंधित, कई पड़ोस में दुकान साप्ताहिक सेट करते हैं, जिसमें westville / edgewood पार्क, फेयर हेवन, ऊपरी स्टेट स्ट्रीट, wooster स्क्वायर, और डाउनटाउन / न्यू हेवन ग्रीन शामिल हैं । واحد اساسي للمستهلكين في المدينة هو كل مكان ميركادو. كل حي رئيسي في المدينة لديه سوق خاص به, وغالبا ما يكون اكثر من واحد. وهي مرافق كبيرة راسخة تقدم معظم المنتجات الاساسية, مثل المنتجات الطازجة واللحوم / الدواجن, والسلع الجافة, وال tortillerías, والعديد من الخدمات الاخرى مثل الاقفال, والطب الاعشاب, ومعدات المعدات, ومعدات الخياطة ؛ والعديد من يقف التي تقدم طازجة صنع, الطبخ على الطريقة المنزلية والمشروبات في تقليد aguas frescas واتول. 中间部分主要是由来自新加坡和日本sogo的地铁百货公司占据. 2007年, 雅加达的西武重新开放, 在哈 维 · 尼 科 尔 斯之后, 将成为印度尼西亚最大和第二大的百货商店, 后者在2010年关闭, 但计划返回. 其他国际百货商店包括debenhams和marks & spencer. 老佛爷拉斐特还在2013年在太平洋广场商场加入印度尼西亚市场. 这家百货公司的目标是中等市场, 价格范围从负担得起到豪华, 准备成为最大的高档百货商店. 老佛爷, debenhams, 哈维·尼科尔斯, 马克斯和斯宾塞, 西武和sogo都是由pt运营mitra adiperkasa.