كيف تم اعادة التاثير الحالي على الماء والغاز في الانابيب الحديدية?
انابيب المياه والغاز
The key advantage of the four-rail system is that neither running rail carries any current. This scheme was introduced because of the problems of return currents, intended to be carried by the earthed (grounded) running rail, flowing through the iron tunnel linings instead. This can cause electrolytic damage and even arcing if the tunnel segments are not electrically bonded together. The problem was exacerbated because the return current also had a tendency to flow through nearby iron pipes forming the water and gas mains. Some of these, particularly Victorian mains that predated London's underground railways, were not constructed to carry currents and had no adequate electrical bonding between pipe segments. The four-rail system solves the problem. Although the supply has an artificially created earth point, this connection is derived by using resistors which ensures that stray earth currents are kept to manageable levels. Power-only rails can be mounted on strongly insulating ceramic chairs to minimise current leak, but this is not possible for running rails which have to be seated on stronger metal chairs to carry the weight of trains. However, elastomeric rubber pads placed between the rails and chairs can now solve part of the problem by insulating the running rails from the current return should there be a leakage through the running rails. الميزة الرئيسية لنظام السكك الحديدية الاربعة هي انه لا السكك الحديدية الجارية لا تحمل اي تيار. تم ادخال هذا المخطط بسبب مشاكل تيارات العودة, والتي تهدف الى حملها من قبل السكك الحديدية الجارية (قبان), تتدفق من خلال السكك الحديدية. بطانات نفق بدلا من ذلك. ويمكن ان يتسبب هذا في اضرار كهربائية وحتىقوس اذا لم يتم ربط شرائح النفق بالكهرباء معا. وقد تفاقمت المشكلة لان تيار العودة كان لديه ايضا اتجاه الى التدفق من خلال الانابيب الحديدية القريبة التي تشكل انابيب المياه والغاز. بعض هذه, وبخاصة الانابيب الفيكتورية التي كانت ما قبل السكك الحديدية في لندن, لم يتم بناؤها لتحمل التيار ولم يكن لها علاقة كهربائية كافية بين شرائح الانابيب. نظام السكك الحديدية الاربعة يحل المشكلة. على الرغم من ان العرض لديه نقطة ارضية تم انشاؤها بشكل اصطناعي, الا ان هذا الاتصال يستمد من خلال استخدام مقاومات التي تضمن الاحتفاظ بالتيارات الارضية الضالة الى مستويات يمكن التحكم بها. يمكن تثبيت السكك الحديدية فقط على كراسي سيراميك العزل بشكل قوي لتقليل تسرب التيار, ولكن هذا غير ممكن لتشغيل السكك الحديدية التي يجب ان تجلس على كراسي معدنية اقوى لتحمل وزن القطارات. ومع ذلك, يمكن الان للجادات المطاطية التي توضع بين القضبان والكراسي ان تحل جزء من المشكلة عن طريق عزل قضبان الجري من العودة الحالية اذا كان هناك تسرب من خلال القضبان الجارية. Der wichtigste Vorteil des Vier-Schiene-Systems ist, dass weder die laufende Schiene noch eine Strömung trägt. Diese Regelung wurde wegen der Probleme der Rückkehr eingeführt, die von der geerdet (bodenständig) läuft getragen werden sollen, die stattdessen durch die Eisen fließt. Dies kann elektrolytische Schäden verursachen und sogar Lichtbogenbildung, wenn die Tunnel nicht elektrisch miteinander verbunden sind. Das Problem wurde verschärft, da die Rückkehr auch die Tendenz hatte, durch die nahegelegenen Eisen-Rohre zu fließen, die das Wasser-und Gas-Netz bilden. Einige dieser, besonders viktorianischen Netzstecker, die die U-Bahn-Bahn Londons vor, wurden nicht gebaut, keine ausreichende elektrische Bindung zwischen Rohr-Segmenten. Das Vier-Schiene-System löst das Problem aus. Obwohl die Lieferung einen künstlich geschaffenen Punkt der Erde hat, wird diese Verbindung durch die Verwendung von Widerstände abgeleitet, die dafür sorgen, dass Streuner Erde auf überschaubar Niveau gehalten werden. Power-only-Schienen können auf stark isolierenden Keramik montiert werden, um das aktuelle Leck zu minimieren, aber dies ist nicht möglich für läuft, die auf stärkeren Metall sitzen müssen, um das Gewicht der Züge zu tragen. Allerdings können Elastomer-Gummi-Pads zwischen den Schienen und Stühlen nun einen Teil des Problems lösen, indem sie die laufenden Schienen von der aktuellen Rückkehr isolieren, sollte es eine Leckage durch die läuft geben. La ventaja clave del sistema de cuatro ferrocarril es que ni el carril de correr lleva cualquier corriente. este esquema se introdujo debido a los problemas de las corrientes de retorno, destinados a ser llevado por el carril de correr (tierra), que fluye a través de la plancha forros de túnel en su lugar esto puede causar daños electrolítico e incluso arco si los segmentos del túnel no están eléctricamente unidos juntos. El problema se agravó porque la corriente de retorno también tenía una tendencia a fluir a través de las tuberías de hierro cercanas formando la red de agua y gas. Algunos de estos, especialmente la red victoriana que antes de los ferrocarriles subterráneos de Londres, no fueron construidos para llevar corrientes y no tenían ninguna unión eléctrica adecuada entre los segmentos de tubería. el sistema de cuatro ferrocarriles resuelve el problema. Aunque el suministro tiene un punto de tierra creado artificialmente, esta conexión se deriva mediante el uso de resistencias que aseguran que las corrientes de la tierra callejeros se mantienen a niveles manejables. Los rieles de potencia sólo pueden ser montados en sillas de cerámica fuertemente aislantes para minimizar la fuga actual, pero esto no es posible para los rieles de funcionamiento que tienen que estar sentados en sillas de metal más fuertes para llevar el peso de los trenes. Sin embargo, las almohadillas de goma elastomérico colocadas entre los rieles y las sillas ahora pueden resolver parte del problema mediante el aislamiento de los rieles de funcionamiento del retorno actual debería haber una fuga a través de los rieles de funcionamiento. चार-रेल प्रणाली का मुख्य लाभ यह है कि न तो चलती रेल किसी भी वर्तमान में ले जाती है. इस योजना को वापसी की धाराओं की समस्याओं के कारण पेश किया गया था, जो कि लोहे के माध्यम से बहती हुई earthed (पर) रेल द्वारा किया गया था इसके बजाय सुरंग होंगे । यह इलेक्ट्रोलाइटिक क्षति का कारण बन सकता है और यहां तक कि यदि सुरंग सेगमेंट एक साथ विद्युत बंधुआ नहीं हैं । समस्या exacerbated थी क्योंकि वापसी वर्तमान में भी आसपास के लोहे के पाइप के माध्यम से पानी और गैस मेन्स बनाने की प्रवृत्ति थी । इनमें से कुछ, विशेष रूप से विक्टोरियन मेन्स जो लंदन की भूमिगत रेलवे को के है, धाराओं को ले जाने के लिए नहीं बनाया गया था और पाइप सेगमेंट के बीच कोई पर्याप्त विद्युत संबंध नहीं था । चार रेल प्रणाली समस्या को हल करती है । हालांकि आपूर्ति में कृत्रिम रूप से बनाया गया पृथ्वी बिंदु है, यह कनेक्शन प्रतिरोधों का उपयोग करके प्राप्त किया गया है जो सुनिश्चित करता है कि आवारा पृथ्वी की धाराएं को प्रबंधनीय स्तर पर रखा जाता है । बिजली-केवल रेल को वर्तमान रिसाव को कम करने के लिए सिरेमिक कुर्सियों को दृढ़ता से इन्सुलेट करने पर लगाया जा सकता है, लेकिन रेल चलाने के लिए यह संभव नहीं है जिसे ट्रेनों का वजन बढ़ाने के लिए मजबूत धातु कुर्सियों पर बिठाया जाना चाहिए । हालांकि, रेल और कुर्सियों के बीच रखा गया फायरप्रूफ रबर पैड अब मौजूदा वापसी से चल रही रेल को इन्सुलेट करके समस्या का हिस्सा हल कर सकते हैं, क्या चल रहा रेल के माध्यम से एक रिसाव होना चाहिए । Lợi thế của hệ thống bốn đường sắt là không chạy đường sắt mang bất kỳ hiện tại. Kế hoạch này được giới thiệu vì những vấn đề về các dòng chảy, dự định được thực hiện bởi các đường sắt chạy bộ (bị), chảy qua sắt đường hầm những thay thế. Điều này có thể gây thiệt hại cho điện và thậm chí arcing nếu các phân khúc đường hầm không được gắn kết với nhau. Vấn đề đã trở nên trầm trọng bởi vì sự trở lại hiện tại cũng có xu hướng chảy qua các ống sắt gần đây hình thành nước và xăng. Một số trong số này, đặc biệt là đường sắt Victoria của London, không được thiết kế để mang theo dòng chảy và không có sự gắn kết điện nào đầy đủ giữa các phân đoạn đường ống. Hệ thống bốn đường sắt giải quyết vấn đề. Mặc dù cung cấp có một nhân vật được tạo ra trái đất, kết nối này được bắt nguồn bằng cách sử dụng, đảm bảo rằng các dòng đất hoang được giữ lại để kiểm soát các cấp độ. Đường ray điện chỉ có thể được gắn trên các ghế gốm mạnh để giảm hiện tại rò rỉ, nhưng điều này không thể cho việc chạy đường ray mà phải ngồi trên những chiếc ghế kim loại mạnh hơn để mang theo cân nặng của tàu hỏa. Tuy nhiên, miếng lót cao su elastomeric được đặt giữa đường ray và ghế có thể bây giờ giải quyết một phần của vấn đề bằng cách làm cho đường ray chạy từ sự trở lại hiện tại nên có một rò rỉ thông qua đường ray chạy. 四铁系统的关键优势是运行 铁路 带 有 任何 电流. 这一计划是因为返回电流的问题, 打算由接地(接地)运行的铁路, 通过铁流动的. 取而代之的是隧道衬里. 如果隧道部分没有电粘在一起, 这可能会造成电解损伤甚至电弧. 这个问题更严重, 因为返回电流也有一个趋势, 通过附近的铁管形成水和天然气管道. 其中一些, 特别是在伦敦地下铁路之前的维多利亚管道, 不是为了携带电流而是在管道段之间没有足够的电连接. 四铁系统解决了问题. 虽然供应有人工创造的地球点, 这种连接是通过使用电阻来获得的, 它确保流浪地球电流保持到可控制的水平. 仅限电源的轨道可以安装在强烈绝缘陶瓷椅子上, 以最小化目前的泄漏, 但这是不可能的跑步轨道, 必须坐在更强大的金属椅子上, 以携带火车的重量. 然而, 在轨道和椅子之间放置的弹性橡胶垫现在可以解决问题的一部分, 将运行轨道从目前的返回中绝缘, 如果在跑步轨道上有泄漏.
تم بناء الجهاز من قبل هاريسون & هاريسون في عام 1937, ثم مع اربعة ادلة و 84 توقف حديث, واستخدم لاول مرة في تتويج الملك جورج السادس. بعض الانابيب من جهاز التل السابق في عام 1848 تم اعادة بناءه وتم دمجها في المخطط الجديد. وقد تم اعادة نصبت الاعضاء, التي تم تصميمها في اواخر القرن التاسع عشر من قبل جون لوفرو بيرسون, في عام 1959. 1671 में, रॉबर्ट बॉयल ने आयरन के और पतला एसिड के बीच प्रतिक्रिया की खोज की और इसका वर्णन किया, जो हाइड्रोजन गैस के उत्पादन में परिणाम देता है । 1766 में, हेनरी कैवेंडिश सबसे पहले हाइड्रोजन गैस को एक अलहदा पदार्थ के रूप में पहचानने के लिए था, जो एक धातु-एसिड प्रतिक्रिया ज्वलनशील हवा से गैस का नामकरण कर रहा था । उन्होंने अनुमान लगाया कि ज्वलनशील हवा वास्तव में phlogiston नामक काल्पनिक पदार्थ के समान थी और 1781 में और अधिक खोज रही थी कि गैस जब जल जाती है तो पानी पैदा करता है । उसे आमतौर पर एक तत्व के रूप में अपनी खोज के लिए क्रेडिट दिया जाता है । 1783 में, एंटोनी फ्लोजिस्टन ने तत्व को हाइड्रोजन (ग्रीक hydro-हाइड्रो अर्थ पानी और-genḗs जीन अर्थ निर्माता से) का नाम दिया जब वह और लाप्लास ने कैवेंडिश की खोज की कि जब हाइड्रोजन जला दिया जाता है तो पानी का उत्पादन किया जाता है । تشير الادلة الى ان افران الانفجار, التي تحول خام الحديد الخام الى حديد الخنزير, والتي يمكن ان تكون في فرن قبة لانتاج الحديد الزهر بواسطة انفجار بارد و انفجار حار, كانت تعمل في الصين بحلول اواخر الربيع والخريف الفترة (722-481 قبل الميلاد). ولم يكن ال سباكة غير موجود في الصين القديمة ؛ ومع ذلك, فان الصين تنتج الحديد ال المطاوع عن طريق حقن الاكسجين الزائد في الفرن والتسبب في decarburization. يمكن تحويل الحديد والحديد ال الخنزير الى الحديد والحديد المطاوع باستخدام عملية اغرم. في عام 1671, اكتشف روبرت بويل ووصف التفاعل بين برادة الحديد والاحماض تمييع, والتي تؤدي الى انتاج غاز الهيدروجين. في عام 1766, كان هنري كافنديش اول من اعترف غاز الهيدروجين بانه مادة منفصلة, وذلك من خلال تسمية الغاز من الهواء الهوب للهواء القابلة للاشتعال. وقد توقع ان الهواء قابل للاشتعال كان في الواقع مطابقة للمجوهرات الافتراضية التي تسمى phlogiston و اخرى في عام 1781 ان الغاز ينتج الماء عند حرقها. وهو عادة ما يمنح الفضل في اكتشافه بوصفه عنصرا. في عام 1783, اعطى انطوان لابوايه هذا العنصر اسم الهيدروجين (من اليونانية hydro-المائية معناه الماء و-genḗs ومعنى الخالق) عندما قام هو و لابلاس باست مستنسخةش ان الماء يتم انتاجها عندما يتم حرق الهيدروجين. Hydro đã bị hóa lỏng lần đầu tiên bởi James Dewar vào năm 1898 bằng cách sử dụng làm mát tái tạo và phát minh của anh ta, bình hút chân không. Anh ấy đã sản xuất hydro chắc chắn vào năm tới. Deuterium đã được phát hiện vào tháng 1931 năm 1931 bởi Harold Urey, và tritium đã được chuẩn bị trong 1934 bởi Ernest Rutherford, Mark Oliphant, và Paul Harteck. Nước nặng, mà bao gồm deuteri ở nơi của hydrogen thường xuyên, được phát hiện bởi nhóm của Urey trong năm 1932. François Isaac de Rivaz xây dựng động cơ đầu tiên, một động cơ đốt nội bộ được cung cấp bởi một hỗn hợp hydro và oxy vào năm 1806. Edward Daniel Clarke đã phát minh ra khí hydrogen blowpipe trong năm 1819. đèn và đèn ánh sáng của Trong được phát minh ra vào năm 1823. 虽然在公元前1200年, 铁的使用开始变得更普遍, 主要是因为锡的贸易路线中断, 金属比青铜更柔软. 然而, 很少的钢, (一合金铁和大约1 %的碳), 始终是bloomery过程的副产品. 1100年以来, 通过热处理来改变钢硬度的能力已经众所周知, 这种罕见的材料是用于制造工具和武器的. 因为古人不能产生足够高的温度来充分融化铁, 在中世纪期间, 在引入水泡钢之前, 生产体面数量的钢是不会发生的. 这种方法在很长一段时间内用木炭加热锻铁引入碳, 但碳的渗透并不是很深, 所以合金不是同质的. 在1740中, 本杰明·亨茨曼开始在坩埚中融化水泡钢, 甚至淘汰碳含量, 为工具钢的大规模生产创造了第一个过程. huntsman的过程被用于制造工具钢直到1900年代初. تم انتاج غاز الهيدروجين لاول مرة بشكل اصطناعي في اوائل القرن التاسع عشر, عن طريق مزج المعادن مع الاحماض. في عام 1766-81, كان هنري كافنديش اول من اعترف بان غاز الهيدروجين هو مادة منفصلة, وانه ينتج الماء عند حرقها, وهي ملكية التي اعطاها لاحقا اسمها: باللغة اليونانية, الهيدروجين يعني سابق الماء. Hydrogen was liquefied for the first time by James Dewar in 1898 by using regenerative cooling and his invention, the vacuum flask. He produced solid hydrogen the next year. Deuterium was discovered in December 1931 by Harold Urey, and tritium was prepared in 1934 by Ernest Rutherford, Mark Oliphant, and Paul Harteck. Heavy water, which consists of deuterium in the place of regular hydrogen, was discovered by Urey's group in 1932. François Isaac de Rivaz built the first de Rivaz engine, an internal combustion engine powered by a mixture of hydrogen and oxygen in 1806. Edward Daniel Clarke invented the hydrogen gas blowpipe in 1819. The Döbereiner's lamp and limelight were invented in 1823. हाइड्रोजन गैस को पहले 16 वीं शताब्दी में कृत्रिम रूप से उत्पादित किया गया था, जो धातुओं के साथ धातुओं के मिश्रण के माध्यम से है । 1766-81 में, हेनरी कैवेंडिश सबसे पहले यह पहचानने के लिए था कि हाइड्रोजन गैस एक अलहदा पदार्थ है, और यह पानी का उत्पादन करता है जब जल गया, एक संपत्ति जो बाद में इसे नाम दिया: ग्रीक में, हाइड्रोजन का मतलब है पानी-पूर्व. 1898 में हाइड्रोजन कूलिंग और उसके आविष्कार, वैक्यूम फ्लास्क का उपयोग करके हाइड्रोजन को पहली बार जेम्स देवर द्वारा द्रवित किया गया था । उसने अगले साल ठोस हाइड्रोजन का उत्पादन किया । ड्यूटीरियम को दिसंबर 1931 में हेरोल्ड urey द्वारा खोजा गया था, और ट्राइटियम को अर्नेस्ट रदरफोर्ड, मार्क oliphant और पॉल harteck द्वारा 1934 में तैयार किया गया था । भारी पानी, जो नियमित हाइड्रोजन के स्थान पर ड्यूटीरियम होता है, 1932. में urey समूह द्वारा खोजा गया था । फ़्राँस्वा इसाक डी rivaz ने पहला डी rivaz इंजन बनाया, एक आंतरिक दहन इंजन 1806. में हाइड्रोजन और ऑक्सीजन के मिश्रण द्वारा संचालित किया गया था । एडवर्ड डेनियल क्लार्क ने 1819. में हाइड्रोजन गैस blowpipe का आविष्कार किया था । döbereiner के दीपक और लाइमलाइट का आविष्कार 1823. में किया गया था ।