اين قابل الاساقفة من الغرب?
ريميني في ايطاليا
T. Gilmartin, (Professor of History, Maynooth, 1890), writes in Church History, Vol. 1, Ch XVII: The Arians sought the approval of an Ecumenical Council. They sought to hold two councils. Constantius, summoned the bishops of the East to meet at Seleucia in Isauria, and those of the West to Rimini in Italy. A preliminary conference was held by the Arians at Sirmium, to agree a formula of faith. A "Homoeon" creed was adopted, declaring The Son to be "like the Father". The two met in autumn of 359. At Seleucia, one hundred and fifty bishops, of which one hundred and five were semi-Arian. The semi-Arians refused to accept anything less than the "Homoiousion", (see: Homoiousian), formulary of faith. The Imperial Prefect was obliged to disband, without agreeing on any creed. Acacius, the leader of the "Homoean" party went to Constantinople, where the Sirmian formulary of faith was approved by the "Home Synod", (consisted of those bishops who happened to be present at the Court for the time), and a decree of deposition issued against the leaders of the semi-Arians. At Rimini were over four hundred of which eighty were Arian, the rest were orthodox. The orthodox fathers refused to accept any creed but the Nicene, while the others were equally in favour of the Sirmian. Each party sent a deputation to the Emperor to say there was no probability to agreement, and asked for the bishops to return to their dioceses. For the purpose of wearing-down the orthodox bishops; (Sulpitius Severius says), Constantius delayed his answer for several months, and finally prevailed on them to accept the Sirmian creed. It was after this Council that Jerome said: " ...the whole world groaned in astonishment to find itself Arian." تي. gilmartin, (استاذ التاريخ, في, 1890), يكتب في تاريخ الكنيسة, المجلد. 1, ch السابع عشر: طلب الريسي الموافقة على مجلس المسكونية. وقد يسعون الى عقد اثنين. قس, استدعى اسقف الشرق للقاء في السلوقي في isauria, و اولئك من الغرب الى ريميني في ايطاليا. وقد عقد مؤتمر اولي من قبل الريسي فييرميوم, لكي يوافق على صيغة من الايمان. وتم اعتماد عقيدة homoeon, واعلن ان الابن مثل الاب. اجتمع الاثنين في خريف عام 359. في السلوقي, مائة وخمسون من الاساقفة, منهم مائة وخمسة كانوا شبه اريان. رفض شبهريسي قبول اي شيء اقل من ال homoiousion, (انظر: homoiousian), الوصفات من الايمان. الحاكم الامبراطورية كان مجبرا على حلها, دون الاتفاق على اي عقيدة. acacius, زعيم حزب homoean ذهب الى اسطنبول, حيث تم الموافقة على ال الوصفات من الايمان من قبل المجمع المنزلي, (يتكون من اولئك الاساقفة الذين صادف انهم موجودين في المحكمة في ذلك الوقت), و مرسوم بال ترسب صدر ضد قادة شبه الريسييين. في ريميني كان اكثر من مائة منها arian, والباقي كان الارثوذكسية. رفض الاباء الارثوذكسية قبول اي عقيدة ولكن ال, في حين كان الاخرون في نفس الوقت لصالح ال. كل حزب ارسل ا الى الامبراطور ليقول انه لا يوجد اي احتمال لاتفاق, وطلب من الاساقفة العودة الىهماتهم. من اجل ارتداء الاسقف الارثوذكسية ؛ (يقول (sulpitius severius), تاخر (قس) اجابته لعدة اشهر, وفي النهاية ساد عليهم قبول عقيدة sirmian. بعد هذا المجلس قال (جيروم) :... العالم كله skilsm فيهشه لكي يجد نفسه اريان. T. Gilmartin, (Professor für Geschichte, Maynooth, 1890), schreibt in der Kirche Geschichte, Vol. 1, CH XVII: Die Arians suchte die Genehmigung eines Ökumenische Rates. Sie haben versucht, zwei Räte zu halten. Constantius, rief die Bischöfe des Ostens an, um sich auf der Seleukia in Isauria zu treffen, und die im Westen nach Rimini in Italien. Eine vorläufige Konferenz wurde von der Arians in Sirmium abgehalten, um eine Formel des Glaubens zu vereinbaren. Ein Homoeon Glaubensbekenntnis wurde verabschiedet, um den Sohn zu erklären, wie der Vater zu sein. Die beiden trafen sich im Herbst 359. In Seleukia, hundert und fünfzig Bischöfe, von denen hundert und fünf semi-Arian waren. Die Semi-Arians weigerten sich, etwas weniger als die Homoiousion zu akzeptieren, (siehe: Homoiousian), Formular des Glaubens. Der kaiserliche Präfekt war verpflichtet, sich aufzulösen, ohne sich auf ein Glaubensbekenntnis zu geeinigt. Acacius, der Führer der Homoean-Partei ging nach Konstantinopel, wo die Sirmian Formular des Glaubens von der Home genehmigt wurde, (bestand aus den Bischöfen, die zufällig am Hof anwesend waren), und ein Dekret der Ablagerung, das gegen die Führer der Semi-Arians. In Rimini waren über vier hundert, von denen achtzig Arian waren, der Rest war orthodox. Die orthodoxen Väter weigerten sich, jedes Glaubensbekenntnis zu akzeptieren, aber die (, während die anderen gleichermaßen zugunsten der Sirmian waren. Jede Party sandte einen Abordnung an den Kaiser, um zu sagen, dass es keine Wahrscheinlichkeit für eine Einigung gab, und bat die Bischöfe, in ihre Diözesen zurückzukehren. Für den Zweck, die orthodoxen Bischöfe zu tragen; (Sulpitius Severius sagt), Constantius verzögerte seine Antwort für mehrere Monate und setzte sich schließlich auf sie ein, um das Sirmian Creed zu akzeptieren. Es war nach diesem Rat, dass Jerome sagte :... die ganze Welt stöhnte in Erstaunen, um sich Arian zu finden. T. Gilmartin, (profesor de historia, maynooth, 1890), escribe en la historia de la iglesia, vol. 1, CH XVII: los arianos buscaron la aprobación de un consejo ecuménico. Ellos trataron de celebrar dos consejos. Constancio, convocó a los obispos del este para reunirse en seleucia en isauria, y los del oeste a rimini en Italia. una conferencia preliminar fue realizada por los arianos en srijem, para estar de acuerdo una fórmula de fe. se adoptó un credo homoeon, declarando al hijo ser como el padre. Los dos se reunieron en otoño de 359. En Seleucia, cien y cincuenta obispos, de los cuales cien y cinco fueron semi-Arian. Los semi-Arianos se negaron a aceptar nada menos que los homoiousion, (ver: Homoiousian), formulario de la fe. El Prefecto Imperial se vio obligado a disolverse, sin aceptar ningún credo. Acacio, el líder del partido homoean fue a Constantinopla, donde el sirmian formulario de la fe fue aprobado por el Sínodo de la casa, (consistía en aquellos obispos que sucedieron a estar presentes en la corte por el tiempo), y un decreto de declaración emitida en contra los líderes de los semi-Arianos. En Rimini eran más de cuatrocientos de los cuales ochenta fueron arian, el resto eran ortodoxos. Los padres ortodoxos se negaron a aceptar cualquier credo, pero el nicea, mientras que los otros estaban igualmente a favor de los sirmian. Cada parte envió una delegación al emperador para decir que no había ninguna probabilidad de acuerdo, y pidió a los obispos que regresen a sus diócesis. con el propósito de usar a los obispos ortodoxos; (sulpicio saverio dice), constancio retrasó su respuesta durante varios meses, y finalmente prevaleció en ellos para aceptar el credo sirmian. Fue después de este consejo que jerome dijo :... todo el mundo gimió en asombro para encontrarse arian. टी. gilmartin, (इतिहास के प्रोफेसर, maynooth, 1890), चर्च के इतिहास में लिखते हैं, वॉल्यूम. 1, सीएच xvii: arians ने एक दुनियावी परिषद की स्वीकृति की मांग की । उन्होंने दो परिषदों को पकड़ने की मांग की । कॉन्स्टेंटियस, पूर्व के बिशप को बुलाया में seleucia में मिलने के लिए बुलाया, और पश्चिम में इटली में रिमिनी के लिए । एक प्रारंभिक सम्मेलन sirmium में arians द्वारा आयोजित किया गया था, विश्वास का एक सूत्र सहमत करने के लिए । एक homoeon पंथ अपनाया गया था, बेटे को पिता के जैसा होने की घोषणा कर रहा था । 359. के शरद ऋतु में दो में दो मिले, एक सौ और पचास बिशप, जिनमें से एक सौ और पांच अर्ध-अरियन थे । अर्ध-arians ने homoiousion से कम कुछ भी स्वीकार करने से इनकार कर दिया, (देखें: homoiousian), विश्वास की formulary । किसी भी पंथ पर सहमति किए बिना इंपीरियल prefect को भंग करने के लिए बाध्य किया गया था । acacius, homoean पार्टी के नेता क़ुस्तुंतुनिया गए, जहां विश्वास के sirmian formulary को गृह धर्मसभा द्वारा मंजूरी दी गई, (उन बिशप के साथ जो समय के लिए अदालत में मौजूद थे), और जमा का एक आदेश जारी किया गया था अर्ध-arians के नेता । रिमिनी में चार सौ से अधिक थे जिनमें अस्सी अरियन थे, बाकी सब रूढ़िवादी थे । रूढ़िवादी पिता ने किसी भी पंथ को स्वीकार करने से इनकार कर दिया, जबकि अन्य लोग समान रूप से sirmian के पक्ष में थे । प्रत्येक पार्टी ने सम्राट के लिए एक प्रतिनियुक्ति भेजा कि यह कहने के लिए कोई संभावना नहीं है, और बिशप को उनके एंग्लिकन में लौटने के लिए कहा । रूढ़िवादी बिशप को पहनने के उद्देश्य के लिए; (sulpitius severius कहते हैं), कॉन्स्टेंटियस ने कई महीनों के लिए अपने उत्तर में देरी की, और अंत में उन पर sirmian पंथ को स्वीकार करने के लिए प्रबल हो गया । इस परिषद के बाद यह था कि जेरोम ने कहा :... पूरी दुनिया अपने आप को खोजने के लिए आश्चर्य में कराह रही है । T. n Gilmartin, (Giáo sư Lịch sử, Maynooth, 1890), viết trong Lịch sử Nhà thờ, Vol. 1, CH XVII: The Arians đã tìm kiếm sự chấp thuận của một Hội đồng Deo. Họ đã tìm cách giữ hai hội đồng. Constantius, triệu tập các giám mục của Đông để gặp nhau tại Seleucia ở Isauria, và những người miền Tây đến Rimini ở Ý. Một hội nghị sơ bộ đã được tổ chức bởi cái tại Postumus, để đồng ý một công thức của niềm tin. Một tín ngưỡng Homoeon được nhận nuôi, tuyên bố con trai để giống như cha. Hai người gặp nhau vào mùa thu năm 359. tại Seleucia, một trăm và năm mươi giám mục, trong đó một trăm và năm là bán-Arian. Những người bán hàng không chịu chấp nhận bất cứ điều gì ít hơn cái, (xem: Homoiousian), formulary của niềm tin. Hoàng tử Hoàng gia đã buộc phải giải tán, mà không đồng ý với bất kỳ tín ngưỡng nào. Acacius, lãnh đạo của đảng Homoean đã đến Constantinople, nơi mà cái formulary của niềm tin được chấp thuận bởi nhà lệ, (bao gồm những giám mục đã xảy ra tại tòa án cho thời gian), và một nghị định của lời khai được phát hành chống lại các nhà lãnh đạo của bán hàng. Tại Rimini đã có hơn bốn trăm số tám mươi là Arian, phần còn lại là orthodox. Những người cha orthodox từ chối chấp nhận bất kỳ tín ngưỡng nào khác ngoài những người phụ nữ, trong khi những người khác đều đồng hành với những người phụ nữ. Mỗi bữa tiệc gửi một deputation đến Hoàng đế để nói rằng không có xác suất để thỏa thuận, và yêu cầu các giám mục quay trở lại với giáo phận của họ. Đối với mục đích mặc đồ của Giám mục orthodox; (Sulpitius Severius nói), Constantius đã trì hoãn câu trả lời của anh ấy trong vài tháng, và cuối cùng đã chiến thắng trên họ để chấp nhận tín ngưỡng Sirmian. Đó là sau hội đồng này mà Jerome nói :... cả thế giới than thở trong sự ngạc nhiên để tìm ra chính mình Arian. T. gilmartin, (历史教授, maynooth, 1890年), 在教堂历史上写道. 1, ch十七: arians寻求一个基督教理事会的批准. 他们试图举行两个理事会. constantius, 召唤东方的主教在isauria的差遣和意大利的里米尼见面. arians在锡尔米乌姆举行了一次初步会议, 以同意一 个 信仰 的 公式, 一个homoeon信条被收养, 宣布儿子像父亲. 两人在359. 年秋季在差遣遇到, 一百五十个主教, 其中一百五十个是半阿里安. 半arians拒绝接受任何比homoiousion更少的东西, (见: homoiousian), 信仰的处方. 帝国长官被迫解散, 而不同意任何信条. acacius, homoean党的领导人去了君士坦丁堡, 在那里, sirmian的信仰是由家庭议会批准的, (包括那些当时在法院在场的主教), 和一个沉积的法令半异端的领导人. 在里米尼超过四百个是阿里安, 其余的是东正教. 东正教父亲拒绝接受任何信条, 而是尼西亚, 而其他人则同样赞成sirmian. 每个政党派一个代表团到皇帝说没有概率同意, 并要求主教返回他们的教区. 为了穿下东正教主教; (sulpitius severius说), constantius延迟了他几个月的回答, 并最终坚持他们接受sirmian信条. 这是在安理会之后, 杰罗姆说... 全世界都惊讶地呻吟着找到了阿里安.
Er erinnerte an die Väter des Rates, dass Papst Pius XII. nur wenige Jahre zuvor die Enzyklika Mystici corporis über den mystischen Körper Christi ausgestellt hatte. Er bat sie, keine neuen dogmatischen Definitionen zu wiederholen oder zu erstellen, sondern in einfachen Worten zu erklären, wie sich die Kirche sieht. Er dankte den Vertretern der anderen christlichen Gemeinschaften für ihre Anwesenheit und bat um Vergebung, wenn die katholische Kirche für die Trennung schuldig ist. Er erinnerte auch an die Väter des Rates, dass viele Bischöfe aus dem Osten nicht dabei sein konnten, weil die Regierungen im Osten Sie haben ihre Reisen nicht erlaubt. وقد نجا هيكل الكنيسة من الامبراطورية الرومانية من الحركات والغزو في الغرب في الغالب سليمة, ولكن ال بابا البابا لم ينظر الى اسقف روما من اجل القيادة الدينية او السياسية. كان العديد من البا البابوات قبل عام 750 اكثر اهتماما بالشؤون البيزنطية وال الخلافات اللاهوتية الشرقية. سجل, او نسخ من الحروف, من البابا غريغوري العظيم (البابا 590-604), ومن تلك اكثر من 850 رسالة, كانت الاغلبية الساحقة تهتم بالشؤون في ايطاليا او اسطنبول. الجزء الوحيد من اوروبا الغربية حيث كان لها التاثير في بريطانيا, حيث كان غريغوري قد ارسل المهمة الميلادي في عام 597 لتحويل ال انجلو-السكسون الى المسيحية. كان المبشرين الايرلندية الاكثر نشاطا في اوروبا الغربية بين القرن ال 5 و 7, و الذهاب اولا الى انجلترا و اسكتلندا وبعد ذلك الى القارة. تحت الرهبان مثل الحمامة (ش. 597) و columbanus (د. 615), اسس الاديرة, وعلم باللغة اللاتينية و اليونانية, و قاموا بتاليف الاعمال العلمانية والدينية. The ecclesiastical structure of the Roman Empire survived the movements and invasions in the west mostly intact, but the papacy was little regarded, and few of the western bishops looked to the bishop of Rome for religious or political leadership. Many of the popes prior to 750 were more concerned with Byzantine affairs and eastern theological controversies. The register, or archived copies of the letters, of Pope Gregory the Great (pope 590–604) survived, and of those more than 850 letters, the vast majority were concerned with affairs in Italy or Constantinople. The only part of Western Europe where the papacy had influence was Britain, where Gregory had sent the Gregorian mission in 597 to convert the Anglo-Saxons to Christianity. Irish missionaries were most active in Western Europe between the 5th and the 7th centuries, going first to England and Scotland and then on to the continent. Under such monks as Columba (d. 597) and Columbanus (d. 615), they founded monasteries, taught in Latin and Greek, and authored secular and religious works. Die kirchliche Struktur des römischen Reiches überlebte die Bewegungen und Invasionen im Westen meist intakt, aber das Papsttum wurde wenig angesehen, und einige der westlichen Bischöfe schauten zum Bischof von Rom für religiöse oder politische Führung. Viele der Päpste vor 750 waren mehr besorgt über byzantinische Angelegenheiten und östliche theologische Kontroversen. Das Register, oder archiviert Kopien der Buchstaben, von Papst Gregor der Große (Papst 590-604) überlebte, und von den mehr als 850 Buchstaben, die große Mehrheit war besorgt über die Angelegenheiten in Italien oder Konstantinopel. Der einzige Teil von Westeuropa, in dem das Papsttum Einfluss hatte, war Großbritannien, wo Gregory 597 die gregorianischen Mission geschickt hatte, um die Anglo-Sachsen zum Christentum zu bekehren. Die irischen Missionare waren zwischen dem 5 und dem 7 Jahrhundert in Westeuropa am meisten aktiv und gehen zuerst nach England und Schottland und dann auf den Kontinent. Unter solchen Mönchen wie Columba (d. 597) und Columban (d. 615), sie gründeten Klöster, unterrichtete in Latein und Griechisch, und verfasste weltliche und religiöse Werke. في عام 1059, تم حجز حق انتخاب البابا لرجال الدين الرئيسيين في روما, وفي عام 1059, يرى الاساقفة السبعة. في القرن ال 12 بدات ممارسة تعيين ecclesiastics من خارج روما كما بدا كل واحد منهم كنيسة في روما بوصفها كنيسته الفخري او مرتبط مع واحد من ال الابرشيات, بينما لا يزال تجس في مدينة روما. ا ابرشية غير ذلك من روما.[الاقتباس مطلوب] रोमन साम्राज्य की इक्लीज़ीऐस्टिकल संरचना ने पश्चिम में आंदोलनों और आक्रमण से बचा लिया, लेकिन पोप को थोड़ा समझा गया, और कुछ पश्चिमी बिशप धार्मिक या राजनीतिक नेतृत्व के लिए रोम के बिशप की तरफ देखते थे । 750 से पहले के कई पोप बीजान्टिन मामलों और पूर्वी धार्मिक विवादों से अधिक चिंतित थे । पोप ग्रेगरी महान (पोप 590-604) के पत्रों की रजिस्टर, या संग्रहीत प्रतियां बच गई, और 850 से अधिक अक्षरों में से, विशाल बहुमत इटली या क़ुस्तुंतुनिया में मामलों के साथ चिंतित थे । पश्चिमी यूरोप का एकमात्र हिस्सा जहां पोप का प्रभाव था ब्रिटेन, जहां ग्रेगरी ने 597 में ग्रेगोरियन मिशन भेजा था, जो एंग्लो-सैक्सन को ईसाई धर्म में परिवर्तित करने के लिए भेजा गया था । आयरिश मिशनरीज 5 वीं और 7 वीं सदी के बीच पश्चिमी यूरोप में सबसे अधिक सक्रिय थे, पहले इंग्लैंड और स्कॉटलैंड और फिर महाद्वीप के लिए जा रहे थे । इस तरह के भिक्षुओं के तहत कोलंबा (डी. 597) और columbanus (डी. 615, उन्होंने मठों की स्थापना की, लैटिन और ग्रीक में पढ़ाया गया, और धर्मनिरपेक्ष और धार्मिक काम लिखा । He reminded the council fathers that only a few years earlier Pope Pius XII had issued the encyclical Mystici corporis about the mystical body of Christ. He asked them not to repeat or create new dogmatic definitions but to explain in simple words how the Church sees itself. He thanked the representatives of other Christian communities for their attendance and asked for their forgiveness if the Catholic Church is guilty for the separation. He also reminded the Council Fathers that many bishops from the east could not attend because the governments in the East did not permit their journeys. وذكر اباء المجلس ان البابا بيوس الثاني عشر قد اصدر قبل بضع سنوات فقط من صدور الرسالة العامة عن الجسد الغامض للمسيح. طلب منهم عدم تكرار او انشاء تعريف العقائدي جديد ولكن ان يشرح بكلمات بسيطة كيف ترى الكنيسة نفسها. وشكر ممثلي الطوائف المسيحية الاخرى على حضورهم وطلب عفويتهم اذا كانت الكنيسة الكاثوليكية مذنب ب الفصل. كما ذكر اباء المجلس ان العديد من الاساقفة من الشرق لا يمكنهم الحضور لان الحكومات في الشرق. لم يسمح برحلاتهم. In 1059, the right of electing the pope was reserved to the principal clergy of Rome and the bishops of the seven suburbicarian sees. In the 12th century the practice of appointing ecclesiastics from outside Rome as cardinals began, with each of them assigned a church in Rome as his titular church or linked with one of the suburbicarian dioceses, while still being incardinated in a diocese other than that of Rome.[citation needed] 罗马帝国的教会结构幸存下来, 在西部的入侵和入侵大多完好无损, 但教皇很少被认为, 很少有西方主教指望罗马主教宗教或政治领导. 750年之前的许多教皇更关心拜占庭事务和东方神学争议. 教皇格雷戈里(教皇590-604)的登记册, 或存档副本, 幸存下来, 其中850多封信, 绝大多数都关心意大利或君士坦丁堡的事务. 教皇有影响力的西欧唯一部分是英国, 在那里格雷戈里在597年派出格雷戈里任务, 将盎格鲁-撒克逊人皈依基督教爱尔兰传教士在5世纪和7世纪之间在西欧最活跃, 首先去英格兰和苏格兰, 然后前往大陆. 在像哥伦巴(d. 597)和columbanus (d)这样的僧侣之下. 615, 他们建立了修道院, 以拉丁和希腊语教学, 并撰写了世俗和宗教作品.