في اي قرن كانت ساعات العمل في مؤسسات الشرب اولا محدودة?
القرن ال 19
From the mid-19th century on the opening hours of licensed premises in the UK were restricted. However licensing was gradually liberalised after the 1960s, until contested licensing applications became very rare, and the remaining administrative function was transferred to Local Authorities in 2005. ومنذ منتصف القرن التاسع عشر, كانت ساعات العمل المرخصة في المملكة المتحدة مقيدة. ومع ذلك, تم اعادة اصدار التراخيص تدريجيا بعد التسعينات, حتى اصبحت طلبات الترخيص المتنازع عليها نادرة جدا, وتم نقل الوظيفة الادارية المتبقية الى السلطات المحلية في عام 2005. Ab der Mitte des 19 Jahrhunderts wurden die Öffnungszeiten der lizenzierten Räumlichkeiten im Vereinigten Königreich eingeschränkt. Nach den 1960 er Jahren wurde die Zulassung jedoch nach und nach liberalisiert, bis die streitigen Lizenzen sehr selten wurden und die verbleibende administrative Funktion im Jahr 2005. auf lokale Behörden übertragen wurde. Desde mediados del siglo XIX en el horario de apertura de los locales con licencia en el reino unido se restringen. Sin embargo, la licencia fue gradualmente liberalizado después de la década de 1960, hasta que las solicitudes de licencias impugnadas se hicieron muy raras, y la función administrativa restante fue transferido a autoridades locales en 2005. 19 वीं सदी के मध्य से ब्रिटेन में लाइसेंस प्राप्त परिसर के शुरुआती घंटों में प्रतिबंधित कर दिया गया था । हालांकि 1960 के दशक के बाद लाइसेंस धीरे-धीरे उदार हो गया, जब तक कि चुनाव में लाइसेंस के आवेदन बहुत दुर्लभ हो गए, और शेष प्रशासनिक समारोह को 2005. में स्थानीय अधिकारियों में स्थानांतरित कर दिया गया था Từ giữa thế kỷ 19 vào giờ mở cửa của các cơ sở cấp phép ở Anh đã bị giới hạn. Tuy nhiên, cấp giấy phép đã dần được liberalised sau những năm 1960, cho đến khi các ứng dụng cấp giấy phép tham gia trở nên rất hiếm, và chức năng hành chính còn lại được chuyển đến Nhà chức trách địa phương 从19世纪中期开始, 英国领有执照的房地开放时间受到限制. 然而, 在1960 年代后, 许可证逐渐自由化, 直到有争议的许可证申请变得非常罕见, 其余的行政职能在2005. 年移交给了地方当局.
19 वीं सदी के दूसरे छमाही में, विनियमन और आर्थिक कारकों के कारण बाल श्रम ने औद्योगिक समाजों में गिरावट शुरू की । औद्योगिक क्रांति के शुरुआती दिनों से बाल श्रम का विनियमन शुरू हुआ । ब्रिटेन में बाल श्रम को विनियमित करने के लिए पहला अधिनियम 1803 में पारित किया गया था । 1802 और 1819 के रूप में 1819 और 12 फैक्टरी कार्य कारखानों और सूती मिलों के काम के घंटे को विनियमित करने के लिए पारित किए गए थे । प्रति दिन घंटे । यह कार्य काफी हद तक बेअसर और कट्टरपंथी आंदोलन के बाद, उदाहरण के लिए 1831 में कम समय की समितियां, एक रॉयल आयोग ने 1833 में सिफारिश की कि 11-18 साल की उम्र के बच्चों को प्रति दिन अधिकतम 12 घंटे काम करना चाहिए, बच्चों की आयु 9-11 अधिकतम आठ घंटे, और नौ वर्ष की आयु के बच्चों को अब काम करने की अनुमति नहीं थी । यह अधिनियम हालांकि केवल कपड़ा उद्योग के लिए लागू किया गया, और आगे आंदोलन 1847 में एक अन्य अधिनियम के लिए नेतृत्व किया । 10 घंटे काम करने के दिनों के लिए वयस्कों और बच्चों दोनों को सीमित कर रहा है । भगवान शाफ्टसबरी बाल श्रम को विनियमित करने के एक मुखर वकील थे । A lo largo de la segunda mitad del siglo XX, el trabajo infantil comenzó a disminuir en las sociedades industrializadas debido a la regulación y los factores económicos. la regulación del trabajo infantil comenzó desde los primeros días de la revolución industrial. El primer acto de regular el trabajo infantil en Gran Bretaña se aprobó en 1803. ya en 1802 y 1819 se aprobaron actos de fábrica para regular las horas de trabajo de los niños de asilo en las fábricas y los molinos de algodón a 12 horas por día. estos actos eran en gran parte ineficaces y después de la agitación radical, por ejemplo, los comités de corto tiempo en 1831, una comisión real recomendó en 1833 que los niños de 11-18 años deben trabajar un máximo de 12 horas por día, los niños de edad 9-11 un máximo de ocho horas, y los niños menores de nueve años ya no se les permite trabajar. este acto, sin embargo, sólo se aplicó a la industria textil, y más agitación llevó a otro acto en 1847 limitando tanto a adultos como a niños a días de trabajo de 10 horas. Lord shaftesbury fue un defensor franco de regular el trabajo infantil. Throughout the second half of the 19th century, child labour began to decline in industrialised societies due to regulation and economic factors. The regulation of child labour began from the earliest days of the Industrial revolution. The first act to regulate child labour in Britain was passed in 1803. As early as 1802 and 1819 Factory Acts were passed to regulate the working hours of workhouse children in factories and cotton mills to 12 hours per day. These acts were largely ineffective and after radical agitation, by for example the "Short Time Committees" in 1831, a Royal Commission recommended in 1833 that children aged 11–18 should work a maximum of 12 hours per day, children aged 9–11 a maximum of eight hours, and children under the age of nine were no longer permitted to work. This act however only applied to the textile industry, and further agitation led to another act in 1847 limiting both adults and children to 10-hour working days. Lord Shaftesbury was an outspoken advocate of regulating child labour. 19-وعلى مدار النصف الثاني من القرن التاسع عشر, بدا عمل الاطفال في التراجع في المجتمعات الصناعية بسبب التنظيم والعوامل الاقتصادية.-وبدا تنظيم عمل الاطفال من الايام الاولى للثورة الصناعية. 12-وقد اصدر اول قانون لتنظيم عمل الاطفال في بريطانيا في 1803. وذلك في وقت مبكر من عام 1802 و 1819 من قوانين المصنع لتنظيم ساعات عمل اطفال اصلاحية في مصانع و ميلز القطن الى عام 12 ساعات في اليوم. كانت هذه الافعال غير فعالة الى حد كبير وبعد الاثارة المتطرفة, على سبيل المثال لجان الوقت القصير في عام 1831, توصي لجنة ملكية في عام 1833 بان يعمل الاطفال الذين تتراوح اعمالهم بين 11-18 و 11-18 سنة على الحد الاقصى ل 12 ساعة في اليوم, الاطفال الذين تتراوح اعم 9-11 لم يعد يسمح للاطفال الذين تقل اعمالهم عن 9-11 سنوات بالعمل. غير ان هذا القانون لا ينطبق الا على صناعة النسيج, كما ادى المزيد من الاثارة الى قانون اخر في عام 1847 يحد من البالغين والاطفال على مدار 10 ساعة عمل. اللورد (() كان المحامي صراحة لتنظيم عمل الاطفال. Während der zweiten Hälfte des 19 Jahrhunderts begann die Kinderarbeit in den Industrieländern aufgrund von Regulierung und wirtschaftlichen Faktoren zu sinken. Die Regulierung der Kinderarbeit begann von den ersten Tagen der industriellen Revolution. Der erste Akt zur Regulierung der Kinderarbeit in Großbritannien wurde in 1803 bestanden. Bereits 1802 und 1819 wurden die Factory Acts verabschiedet, um die Arbeitszeit von Armenhaus-Kindern in Fabriken und Baumwolle bis 12 zu regulieren. Stunden pro Tag. Diese Handlungen waren weitgehend wirkungslos und nach radikalen Agitation, wie zum Beispiel die Kurze im Jahr 1831, empfahl eine Royal Commission im Jahr 1833, dass Kinder im Alter von 11-18 Jahren maximal 12 Stunden pro Tag arbeiten sollten, Kinder im Alter von 11-18 Jahren. 9-11 maximal acht Stunden, und Kinder unter 9-11 Jahren waren nicht mehr erlaubt, zu arbeiten. Dieser Akt gilt jedoch nur für die Textilindustrie, und weitere Agitation führten 1847 zu einem weiteren Akt, der sowohl Erwachsene als auch Kinder auf 10-Stunden-Arbeitstage beschränkt. Lord Shaftesbury war ein ausgesprochener Verfechter der Regulierung der Kinderarbeit. Trong suốt nửa thứ hai của thế kỷ 19, lao động trẻ em bắt đầu từ chối trong xã hội industrialised do quy định và các yếu tố kinh tế. Quy định lao động trẻ em bắt đầu từ những ngày sớm nhất của cuộc cách mạng công nghiệp. Hành động đầu tiên để điều chỉnh lao động trẻ em ở nước Anh đã được thông qua trong 1803. sớm như 1802 và 1819 hành động nhà máy đã được thông qua để điều chỉnh các giờ làm việc của trẻ em trộm trong các nhà máy và bông mills đến 12 tiếng mỗi ngày. Những hành động này là không hiệu quả và sau sự lo lắng thúc đẩy, bởi ví dụ như Ủy ban Thời gian ngắn năm 1831, một Ủy ban Hoàng gia được giới thiệu vào năm 1833 rằng trẻ em từ 11-18 tuổi nên làm việc tối đa 12 giờ mỗi ngày, trẻ em già đi 9-11 một tối đa trong tám giờ, và trẻ em dưới 9-11 tuổi đã không được phép làm việc nữa. Hành động này tuy nhiên chỉ áp dụng cho ngành công nghiệp dệt, và thêm sự lo lắng dẫn đến một hành động khác trong năm 1847 giới hạn cả người lớn và trẻ em đến những ngày làm việc 10 giờ. Chúa Shaftesbury là một người ủng hộ cho lao động trẻ em của lãnh. 在19世纪后半叶, 由于监管和经济因素, 童工在工业化社会开始下降. 童工的监管从工业革命的最早开始就开始了. 在英国管理童工的第一个法案通过了1803, 早在1802年和1819年就通过了工厂法案, 以管理工厂和棉花厂的济贫院儿童的工作时间到12年. 每天几个小时. 这些行为在很大程度上是无效的, 在激进的煽动之后, 例如在1831年的短时间委员会, 一个皇家委员会在1833年建议, 11-18岁的儿童每天工作最多12小时, 孩子们9-11最多9-11个小时, 9-11岁以下的儿童不再被允许工作. 这种行为只适用于纺织业, 进一步的骚动导致了1847年的另一个行为, 限制了成年人和儿童到10小时的工作天. 沙夫茨伯里勋爵是一个直言不讳的倡导童工的倡导者. 1516 में, विलियम iv, ड्यूक के ड्यूक, ने reinheitsgebot (शुद्धता कानून) को अपनाया, शायद सबसे पुराना खाद्य गुणवत्ता विनियमन अभी भी 21 वीं सदी में उपयोग में है, जिसके अनुसार बीयर की केवल अनुमति सामग्री पानी, होप्स और जौ-माल्ट हैं । औद्योगिक क्रांति से पहले उत्पादित बीयर एक घरेलू पैमाने पर बनी और बेची जाती थी, हालांकि 7 वीं सदी के विज्ञापन से बीयर को यूरोपीय मठों द्वारा भी उत्पादित और बेचा जा रहा था । औद्योगिक क्रांति के दौरान, बीयर का उत्पादन आर्टीसेनल निर्माण से औद्योगिक निर्माण के लिए स्थानांतरित हो गया, और घरेलू निर्माण 19 वीं शताब्दी के अंत तक महत्वपूर्ण होना बंद हो गया । ब्रूअर और थर्मामीटर का विकास ब्रूअर को प्रक्रिया के अधिक नियंत्रण और परिणामों के अधिक ज्ञान की अनुमति देकर पक गया । In 1516, William IV, Duke of Bavaria, adopted the Reinheitsgebot (purity law), perhaps the oldest food-quality regulation still in use in the 21st century, according to which the only allowed ingredients of beer are water, hops and barley-malt. Beer produced before the Industrial Revolution continued to be made and sold on a domestic scale, although by the 7th century AD, beer was also being produced and sold by European monasteries. During the Industrial Revolution, the production of beer moved from artisanal manufacture to industrial manufacture, and domestic manufacture ceased to be significant by the end of the 19th century. The development of hydrometers and thermometers changed brewing by allowing the brewer more control of the process and greater knowledge of the results. كانت المشروبات الكحولية صناعة خاصة مربحة اخرى تمممةها من قبل الحكومة المركزية في عام 98 قبل الميلاد. ومع ذلك, تم الغاء هذا في عام 81 قبل الميلاد, وتم فرض سعر ضريبة ملكية من اثنين من العملات المعدنية لكل 0.2 لتر (0.05 غالون) لمن تداولها بشكل خاص. بحلول عام 110 قبل الميلاد, يتدخل الامبراطور وو ايضا في التجارة مربحة في الحبوب عندما قام بالتخلص من المضاربة من خلال بيع الحبوب التي تم تخزينها من قبل الحكومة بسعر اقل مما طالب به التجار. والى جانب انشاء الامبراطور مينج ل مكتب لتعديل الاسعار وتحقيق الاستقرار, والذي تم الغاءه في عام 68 م, فان انظمة التحكم في الاسعار في الحكومة المركزية كانت غائبة الى حد كبير خلال فترة هان الشرقية.