من قاد الجيش الفرنسي الدفاع عن جنوى ضد الحصار النمساوي?
اندريه مارشال
In the spring of 1800, Napoleon and his troops crossed the Swiss Alps into Italy, aiming to surprise the Austrian armies that had reoccupied the peninsula when Napoleon was still in Egypt.[note 5] After a difficult crossing over the Alps, the French army entered the plains of Northern Italy virtually unopposed. While one French army approached from the north, the Austrians were busy with another stationed in Genoa, which was besieged by a substantial force. The fierce resistance of this French army, under André Masséna, gave the northern striking force precious time to carry out their operations with little interference. After spending several days looking for each other, the two armies finally collided at the Battle of Marengo on June 14. General Melas had a numerical advantage, fielding about 30,000 Austrian soldiers while Napoleon commanded 24,000 French troops. The battle began favorably for the Austrians as their initial attack surprised the French and gradually drove them back. Melas concluded that he'd won the battle and retired to his headquarters around 3 pm, leaving his subordinates in charge of pursuing the French. However, the French lines never broke during their tactical retreat; Napoleon constantly rode out among the troops urging them to stand and fight. Late in the afternoon, a full division under Desaix arrived on the field and dramatically reversed the tide of the battle. A series of artillery barrages and fortunate cavalry charges managed to decimate the Austrian army, which fled chaotically over the Bormida River back to Alessandria, leaving behind 14,000 casualties. The following day, the Austrian army agreed to abandon Northern Italy once more with the Convention of Alessandria, which granted them safe passage to friendly soil in exchange for their fortresses throughout the region. في ربيع عام 1800, عبرت نابليون وقواته جبال الالب السويسرية الى ايطاليا, بهدف مفاجاة القوات النمساوية التي كانت قد اعادت احتلال شبه الجزيرة عندما كان نابليون لا يزال في مصر.[ملاحظة 5] بعد عبور صعب فوق جبال الالب السويسرية. جبال الالب, دخل الجيش الفرنسي الىسهول شمال ايطاليا دون مقاومة تقريبا. وفي حين اقترب احد الجيش الفرنسي من الشمال, كان النمساويين مشغولين مع اخر المرابطين في جنوى, والتي كانت محاطة بقوة كبيرة. المقاومة القوية لهذا الجيش الفرنسي, تحت اندريه مارشال, منحت القوة الشمالية ملفتة وقتا ثمين للقيام بعملياتهم مع القليل من التدخل. بعد قضاء عدة ايام في البحث عن بعضهم البعض, اصطدمت الجيوش اخيرا في معركة اقليم في 14. حزيران / يونيه الجنرال ميلاس لديه ميزة عددية, حيث حصل على حوالي 30,000 جندي نمساويين بينما كان نابليون امر 24,000 القوات الفرنسية. بدات المعركة بشكل ايجابي بالنسبة للنمساويين لان الهجوم الاول فاجئ الفرنسيين و قدهم تدريجيا الى الخلف. وخلص ميلاس الى انه فاز بالمعركة وتقاعد الى مقرها حوالي الساعة 3 مساء, وترك اتباعه المسؤول عن متابعة الفرنسي. ومع ذلك, فان الخطوط الفرنسية لم تكن قد كسرت ابدا اثناء تراجعها التكتيكي ؛ كان نابليون قد خرج باستمرار من بين القوات التي يحثهم على الوقوف والقتال. في وقت متاخر من بعد الظهر, وصل تقسيم كامل تحت تحت الى الميدان وعكس بشكل كبير المد من المعركة. وقد تمكنت سلسلة من المدفعية وال التهم من سلاح الفرسان من تدمير الجيش النمساوي, الذي فر بشكل عشوائي فوق نهر bormida العودة الى الس alessandria, وترك وراءه 14,000 اصابة. وفي اليوم التالي, وافق الجيش النمساوي على التخلي عن شمال ايطاليا مرة اخرى مع اتفاقية الس alessandria, التي منحها المرور الامن الى الاراضي الصديقة في مقابل الحصونها في جميع انحاء المنطقة. Im Frühjahr 1800 überquerten Napoleon und seine Truppen die Schweizer Alpen nach Italien, um die österreichischen Armeen zu überraschen, die die Halbinsel wieder hatten, als Napoleon noch in Ägypten war.[Note 5] Nach einer schwierigen Überfahrt über die Alpen, die französische Armee betrat die Ebenen von Norditalien praktisch ohne Grenzen. Während sich eine französische Armee aus dem Norden näherte, waren die Österreicher mit einer weiteren stationiert in Genua beschäftigt, die von einer großen Kraft belagert wurde. Der heftige Widerstand dieser französischen Armee, unter André Masséna, gab der nördlichen Kraft wertvolle Zeit, um ihre Operationen mit wenig Einmischung durchzuführen. Nachdem sie mehrere Tage lang auf der Suche nach einander waren, kollidierte die beiden Armeen endlich in der Schlacht von Marengo am 14. Juni. General Melas hatte einen numerischen Vorteil, der etwa 30,000 österreichische Soldaten befehligte, während Napoleon 24,000 französische Truppen befehligte. Die Schlacht begann positiv für die Österreicher, als ihr erster Angriff die Franzosen überraschte und sie allmählich zurück fuhr. Melas kam zu dem Schluss, dass er die Schlacht gewonnen hat und um 3 Uhr in sein Hauptquartier zurückgezogen wurde, um seine Untergebenen zu verlassen, um die Franzosen zu verfolgen. Die französischen Linien brachen jedoch nie während ihres taktischen Rückzug ab; Napoleon ritt ständig unter den Truppen heraus, um sie zu stehen und zu kämpfen. Spät am Nachmittag kam eine komplette Division unter Desaix auf dem Feld und hat die Flut der Schlacht dramatisch rückgängig gemacht. Eine Reihe von Artillerie-Rückhaltebecken und glücklichen Kavallerie-Anklagen gelang es, die österreichische Armee zu dezimieren, die chaotisch über den Bormida-Fluss zurück nach Alessandria floh und hinter 14,000 Todesopfer hinterließ. Am folgenden Tag stimmte die österreichische Armee überein, Norditalien einmal mehr mit der Konvention von Alessandria zu verlassen, die ihnen einen sicheren Weg zu einem freundlichen Boden im Austausch für ihre Festungen in der ganzen Region gewährte. En la primavera de 1800, Napoleón y sus tropas cruzaron los alpes suizos en Italia, con el objetivo de sorprender a los ejércitos austríacos que habían vuelto a la península cuando Napoleón todavía estaba en Egipto.[nota 5] Después de un difícil cruce sobre el Alpes, el ejército francés entró en las llanuras del norte de Italia prácticamente sin oposición. Mientras que un ejército francés se acercó desde el norte, los austriacos estaban ocupados con otro destinado en Génova, que fue asediado por una fuerza sustancial. la feroz resistencia de este ejército francés, bajo André masséna, dio a la fuerza del norte un tiempo precioso para llevar a cabo sus operaciones con poca interferencia. Después de pasar varios días buscando el uno al otro, los dos ejércitos finalmente chocaron en la batalla de marengo el 14. DE JUNIO, el general melas tuvo una ventaja numérica, fielding alrededor de 30,000 soldados austríacos mientras Napoleón ordenó 24,000 tropas francesas. La batalla comenzó favorablemente para los austriacos, ya que su ataque inicial sorprendió a los franceses y gradualmente los llevó de vuelta. Melas concluyó que había ganado la batalla y se retiró a su sede alrededor de las 3 PM, dejando a sus subordinados a cargo de perseguir a los franceses. Sin embargo, las líneas francesas nunca se rompieron durante su retiro táctico; Napoleón se montó constantemente entre las tropas instando a ponerse de pie y luchar. Tarde por la tarde, una división completa bajo desaix llegó al campo y invirtió dramáticamente la marea de la batalla. una serie de presas de artillería y cargos de caballería afortunados lograron diezmar al ejército austriaco, que huyó caóticamente sobre el río bormida de vuelta a alessandria, dejando atrás 14,000 víctimas. al día siguiente, el ejército austriaco accedió a abandonar el norte de Italia una vez más con la convención de alessandria, que les concedió un paso seguro a un suelo amigable a cambio de sus fortalezas en toda la región. 1800 के वसंत में, नेपोलियन और उनके सैनिकों ने स्विस आल्प्स को इटली में पार कर लिया, ऑस्ट्रियाई सेनाओं को आश्चर्य करने का लक्ष्य बनाया, जो प्रायद्वीप को reoccupied था जब नेपोलियन अभी भी मिस्र में था.[नोट 5] एक कठिन पार के बाद आल्प्स, फ्रेंच सेना ने उत्तरी इटली के मैदानों में लगभग निर्विरोध प्रवेश किया । जबकि एक फ्रांसीसी सेना उत्तर से संपर्क करती थी, सर्वस जेनोआ में एक और तैनात के साथ व्यस्त था, जिसे एक सारवान बल ने घेर लिया था । आंद्रे masséna के तहत इस फ्रेंच सेना के भयंकर प्रतिरोध ने उत्तरी हड़ताली बल को छोटे हस्तक्षेप के साथ अपने संचालन को बाहर करने के लिए कीमती समय दिया । एक दूसरे की तलाश में कई दिन बिताने के बाद, दो सेनाओं ने अंत में 14. जून को मारेंगो की लड़ाई में टक्कर मारी । सामान्य मेलों में एक संख्यात्मक लाभ था, 30,000 ऑस्ट्रियाई सैनिकों के बारे में क्षेत्ररक्षण, जबकि नेपोलियन ने 24,000 फ्रांसीसी सैनिकों को आदेश दिया था । युद्ध ने सर्वस के लिए शुभ शुरू कर दिया क्योंकि उनके प्रारंभिक हमले ने फ्रेंच को आश्चर्यचकित कर दिया और धीरे-धीरे उन्हें वापस भगा दिया । मेलों ने निष्कर्ष निकाला कि वह युद्ध जीता और 3 बजे के आसपास अपने मुख्यालय के लिए सेवानिवृत्त हो गया, अपने अधीनस्थों को फ्रेंच का पीछा करने के आरोप में छोड़ दिया । हालांकि, फ्रेंच लाइनें अपने सामरिक रिट्रीट के दौरान कभी नहीं टूटी; नेपोलियन ने लगातार सैनिकों के बीच सवारी की और उन्हें खड़े होने और लड़ने के लिए आग्रह किया । दोपहर में देर से, desaix के नीचे एक पूर्ण विभाजन मैदान पर आ गया और नाटकीय रूप से युद्ध के ज्वार को उलट दिया । तोपखाने की एक श्रृंखला और भाग्यशाली घुड़सवार शुल्क ऑस्ट्रियाई सेना को बर्बाद करने में कामयाब रहे, जो bormida नदी पर वापस alessandria में भाग गया, 14,000 हताहतों के पीछे छोड़ रहा है । अगले दिन, ऑस्ट्रियाई सेना ने उत्तरी इटली को alessandria के सम्मेलन के साथ एक बार और छोड़ने के लिए सहमति दी, जिसने उन्हें क्षेत्र भर में अपने क़िले के बदले में अनुकूल मिट्टी के लिए सुरक्षित रास्ता प्रदान किया । Vào mùa xuân năm 1800, Napoleon và quân đội của anh ta vượt qua Alps Thụy sĩ vào Ý, nhắm đến việc bất ngờ quân đội Áo đã Ashurbanipal bán đảo khi Napoleon vẫn còn ở Ai Cập.[lưu ý 5] Sau khi một cuộc vượt qua khó khăn Alps, quân đội Pháp vào vùng đồng bằng Bắc Ý hầu như là khó. Trong khi một quân đội Pháp đến từ phía bắc, người Áo đã bận rộn với một quân đội khác ở Genoa, được bao vây bởi một lực lượng lớn. Sự kháng cự dữ dội của quân đội Pháp này, dưới André Masséna, đã đưa ra lực lượng chiến thắng phía bắc quý báu để thực hiện các hoạt động của họ với sự can thiệp nhỏ. Sau một vài ngày tìm kiếm nhau, hai quân đội cuối cùng đã va chạm vào trận chiến của Marengo vào ngày 14. Tướng Cassano đã có một lợi thế số lượng, cầu thủ về 30,000 chiến binh Áo trong khi Napoleon ra lệnh 24,000 quân đội Pháp. Cuộc chiến bắt đầu rất may mắn cho người Áo khi cuộc tấn công ban đầu của họ khiến người Pháp ngạc nhiên và dần dần chở họ trở lại. Cassano kết luận rằng anh ta đã thắng cuộc chiến và nghỉ hưu vào trụ sở của anh ta khoảng 3 giờ chiều, để lại các cấp dưới của anh ta phụ trách việc theo đuổi người Pháp. Tuy nhiên, các dòng Pháp không bao giờ phá vỡ trong khi rút lui chiến thuật của họ; Napoleon liên tục bước ra giữa các quân đội thúc giục họ đứng dậy và chiến đấu. Buổi chiều muộn, một bộ phận đầy đủ dưới Desaix đã đến sân và thay đổi sự thay đổi đáng kể thủy triều của trận chiến. Một loạt các vụ tấn công pháo binh và các cáo buộc kỵ binh may mắn được quản lý để tiêu diệt quân đội Áo, đã chạy trốn khỏi sông Bormida trở lại với Alessandria, để lại phía sau 14,000 thương vong. Ngày hôm sau, quân đội Áo đồng ý bỏ rơi Bắc Ý một lần nữa với Hội nghị của Alessandria, đã cho họ một đoạn đường an toàn đến đất thân thiện để đổi lấy các đồn lũy của họ trong suốt khu vực. 1800年春天, 拿破仑和他的部队越过瑞士阿尔卑斯山进入意大利, 目的是让那些在拿破仑仍在埃及的时候重新占领半岛的奥地利军队感到惊讶.[注5]经过一个阿尔卑斯山, 法国军队几乎没有对手进入意大利北部平原. 当一支法国军队从北部接近时, 奥地利人正忙于另一个驻扎在热那亚的驻扎, 被一支巨大的部队包围. 在安德烈·马塞纳的下, 这支法国军队的激烈抵抗给了北部打击力量的宝贵时间, 以执行他们的行动, 小小在花了几天的时间寻找对方后, 两军终于在六月14. 日在马伦戈战役中相撞, 什么将军有一个数字优势, 约30,000名奥地利士兵, 而拿破仑指挥24,000法国部队. 这场战斗开始对奥地利人有利, 因为他们的初始攻击让法国人感到惊讶, 并慢慢地把他们什么得出结论, 他赢得了战斗, 并在下午3点左右退休到他的总部, 让他的下属负责法国的追求. 然而, 法国线在他们的战术撤退期间从来没有打破; 拿破仑一直在部队中骑车, 敦促他们站起来和战斗. 下午晚些时候, 在desaix的一个完整部门抵达现场并戏剧性地扭转了战斗的潮流. 一系列的炮兵炮击和幸运的骑兵指控设法摧毁了奥地利军队, 该军队在米尔博达河上乱跑, 回到亚历山德里亚, 造成14,000人伤亡. 第二天, 奥地利军队同意再一次放弃意大利北部的[亚历山德里亚公约], 该公约允许他们安全通过友好的土壤, 以换取他们在整个地区的堡垒.
مع هزيمة جيش المشير bazaine من نهر الراين في gravelotte, اجبر الفرنسيين على التقاعد الى ميتز, حيث تم حصارها من قبل اكثر من 150,000 الف جندي بروسيا من الجيش الاول والثاني. شكل نابليون الثالث و macmahon الجيش الفرنسي الجديد من شالون, لكي اذار الى ميتز لانقاذ bazaine. نابليون الثالث قاد الجيش شخصيا مع المشير macmahon في الحضور. جيش شالون سار نحو الشمال الشرقي نحو الحدود البلجيكية لتجنب ال قبل ضرب الجنوب للربط مع bazaine. اخذ, تحت قيادة المشير الميداني كونت هيل فون (, استغل هذه المناورة للقبض على الفرنسي في قبضة بنسير. ترك الجيش ال بروسيا الاول والثاني حصار ميتز, باستثناء ثلاثة فيلق منفصل لتشكيل جيش ميوس تحت عهد ولي العهد في ولاية سكسونيا. مع هذا الجيش والجيش الثالث بروسيا, سار (نحو الشمال و امسك بالفرنسية في بومونت يوم 30 اغسطس. بعد معركة حادة فقدت فيها 5,000 رجل و 40 مدافع, سحب الفرنسي نحو سيدان. بعد ان تم اصلاحه في المدينة, تم عزل جيش شالون على الفور بواسطة القوات البروسية ال تتلاقى. نابليون الثالث امر الجيش بالخروج من الحصار على الفور. مع اصابة macmahon في اليوم السابق, قام الجنرال او اوغست ducrot بقيادة القوات الفرنسية في الميدان. Gravelotte的战斗, 或gravelotte-st. privat (八月18日)是弗朗科-普鲁士战争中最大的战斗. 在梅斯以西约6英里(9.7公里)的地方, 在前一天, 在火星-la-tour之战中拦截了法国军队在西部的撤退, 普鲁士人现在正在关闭完成法国部队的破坏. 德国的联合部队, 在外地元帅伯爵的赫尔穆特·冯·毛奇, 是普鲁士的第一和第二支军队的北德联邦, 约有210个步兵营, 133个骑兵中队和732个重炮和男人. 莱茵河的法国军队, 由弗 朗 索 瓦-阿 基 里 斯 · bazaine 元帅指挥, 约有183个步兵营, 104个骑兵中队, 支持520个重炮, 总共有112,800名官兵, 挖沿着高地面与他们的南部左翼在rozérieulles镇, 和他们的北右侧翼在st. 哈哈哈哈哈哈哈哈 Với sự thất bại của Quân đội Bazaine của sông Rhine tại Gravelotte, người Pháp đã bị buộc phải nghỉ hưu đến Metz, nơi họ bị vây hãm bởi hơn 150,000 đội quân Phổ của quân đội đầu tiên và thứ hai. Napoleon III và MacMahon đã hình thành quân đội Pháp mới của Châlons, để hành quân đến Metz để giải cứu Bazaine. Napoleon III cá nhân dẫn đầu quân đội với Cảnh sát trưởng MacMahon đang tham dự. Quân đội Châlons diễu hành phía đông bắc hướng về biên giới Bỉ để tránh cái trước khi đánh bại phía nam để liên kết với Bazaine. Cái, dưới sự chỉ huy của Cảnh sát trưởng Bá tước Helmuth von Moltke, lợi dụng các di động này để bắt người Pháp trong một nắm bắt. Ông rời khỏi quân đội Phổ đầu tiên và thứ hai bao vây Metz, ngoại trừ ba quân đoàn được tách ra để tạo ra quân đội của Meuse dưới vương miện của Sachsen. Với quân đội này và quân đội thứ ba Phổ, Moltke diễu hành phía bắc và bắt kịp với người Pháp tại Beaumont vào ngày 30 tháng 30 Sau một cuộc chiến sắc sảo mà họ đã đánh mất 5,000 người đàn ông và 40 đại bác, người Pháp rút lui về phía sedan. Đã tởn trong thị trấn, quân đội của Châlons đã được lập lập ngay lập tức bởi quân đội Phổ. Napoleon III đã ra lệnh cho quân đội phá vỡ vây ngay lập tức. Với MacMahon bị thương vào ngày trước, Tướng Auguste Ducrot đã đưa ra lệnh cho quân đội Pháp trong lĩnh vực này. Die Schlacht von Gravelotte, oder Gravelotte-St. Privat (18 August), war die größte Schlacht während des Deutsch-Französischen Krieges. Es wurde ca. 6 Meilen (9.7 km) westlich von Metz gekämpft, wo am vergangenen Tag, nachdem sie den Rückzug der französischen Armee in den Westen in der Schlacht der Mars-La-Tour abgefangen haben, die Preußen nun geschlossen haben, um die Zerstörung der französischen Streitkräfte zu vervollständigen. Die kombinierten deutschen Kräfte, unter Feldmarschall Graf Helmuth von Moltke, waren die preußischen Ersten und zweiten Armeen der North Konföderation, die etwa 210 Infanterie-Bataillone, 133 Kavallerie-Geschwader und 732 schwere Kanonen insgesamt 188,332 Offiziere erhielten. und Männer. Die französische Armee des Rheins, kommandiert von Marschall François-Achille Bazaine, Nummerierung rund 183 Infanterie-Bataillone, 104 Kavallerie-Geschwader, unterstützt von 520 schweren Kanonen, insgesamt 112,800 Offiziere und Männer, gegraben in entlang des hohen Bodens mit ihrer südlichen linken Flanke in der Stadt erwartete, und ihrer nördlichen rechten Flanke in St. Privat. Mit der Niederlage von Marschall Bazaine Armee des Rheins in Gravelotte wurden die Franzosen gezwungen, nach Metz zu gehen, wo sie von über 150,000 preußischen Truppen der Ersten und zweiten Armeen belagert wurden. Napoleon III und MacMahon bildeten die neue französische Armee von Châlons, um nach Metz zu marschieren, um Bazaine zu retten. Napoleon III führte persönlich die Armee mit Marschall MacMahon in Anwesenheit. Die Armee von Châlons marschierte nordöstlich in Richtung der belgischen Grenze, um die Preußen zu vermeiden, bevor sie nach Süden zu, um sich mit Bazaine zu verbinden Die Preußen, unter dem Kommando von Feldmarschall Graf Helmuth von Moltke, haben dieses Manöver genutzt, um die Franzosen in einem Zange Griff zu fangen. Er verließ die preußischen Ersten und zweiten Armeen, die Metz belagerten, außer drei Korps, die sich zur Armee der Maas unter dem Kronprinzen von Sachsen bildeten. Mit dieser Armee und der preußischen dritten Armee marschierte Moltke nach Norden und fing am 30 August mit den Franzosen in Beaumont an. Nach einem scharfen Kampf, in dem sie 5,000 Männer und 40 Kanonen verloren haben, zogen sich die Franzosen nach Sedan zurück. Nachdem die Armee in der Stadt reformiert wurde, wurde die Armee von Châlons sofort von den sich preußischen Armeen isoliert. Napoleon III ordnete die Armee an, sofort aus der Einkreisung zu brechen. Mit MacMahon, die am vergangenen Tag verwundet wurden, übernahm General Auguste Ducrot das Kommando über die französischen Truppen auf dem Feld. The Franco-Prussian War or Franco-German War (German: Deutsch-Französischer Krieg, lit. German-French War, French: Guerre franco-allemande, lit. Franco-German War), often referred to in France as the War of 1870 (19 July 1870 – 10 May 1871), was a conflict between the Second French Empire and the German states of the North German Confederation led by the Kingdom of Prussia. The conflict was caused by Prussian ambitions to extend German unification. Some historians argue that the Prussian chancellor Otto von Bismarck planned to provoke a French attack in order to draw the southern German states—Baden, Württemberg, Bavaria and Hesse-Darmstadt—into an alliance with the North German Confederation dominated by Prussia, while others contend that Bismarck did not plan anything and merely exploited the circumstances as they unfolded. 随着元帅元帅的莱茵军队在gravelotte的失败, 法国人被迫退休到梅斯, 在那里他们被第一和第二军队的150,000多个普鲁士军队包围. 拿破仑三世和macmahon组成了新的法国沙隆军队, 前往梅斯救援bazaine. 拿破仑三世亲自带领陆军元帅macmahon出席. 沙隆军队向东北进军比利时边境, 以避开普鲁士人, 向南进发, 与bazaine联系. 普鲁士人, 在战地元帅的指挥下, 赫尔穆特·冯·毛奇, 利用这一动作抓住法国的钳子. 他离开了普鲁士的第一和第二支军队围攻梅斯, 除了三个军团脱离了在萨克森王储下组成默兹军队. 与这支军队和普鲁士第三军, 毛奇向北游行, 并在八月30日在博蒙特赶上法国人. 经过一场激烈的战斗, 他们失去了5,000 人和40个大炮, 法国撤回了轿车. 在镇上改革后, 沙隆军队立即被趋同的普鲁士军队孤立. 拿破仑三世命令军队立即突破包围. 在前一天, 与受伤, 将军auguste ducrot指挥了法国部队在实地. फ्रेंको-prg युद्ध या फ्रेंको-जर्मन युद्ध (जर्मन: हिन्दी-französischer krieg, लिट. जर्मन-फ्रेंच युद्ध, फ्रेंच: guerre फ्रेंको-allemande, लिट. फ्रेंको-जर्मन युद्ध), अक्सर फ्रांस में 1870 के युद्ध के रूप में संदर्भित किया जाता है (19 जुलाई 1870-10 मई 1871), दूसरे फ्रांसीसी साम्राज्य और जर्मन राज्यों के जर्मन राज्यों के बीच एक संघर्ष था, जो पर्सिया राज्य द्वारा नेतृत्व किया गया था । जर्मन एकीकरण का विस्तार करने के लिए prg महत्वाकांक्षाओं के कारण संघर्ष हुआ । कुछ इतिहासकारों का तर्क है कि prg चांसलर ओटो वॉन बिस्मार्क ने दक्षिणी जर्मन राज्यों को आकर्षित करने के लिए एक फ्रांसीसी हमले को भड़काने की योजना बनाई-बाडन, है, बवेरिया और हेस-darmstadt-उत्तर द्वारा हावी उत्तर जर्मन परिसंघ के साथ गठबंधन में दूसरों का तर्क है कि बिस्मार्क ने कुछ भी योजना नहीं बनाई है और केवल परिस्थितियों का शोषण किया है जैसे वे सामने आए थे । The first action of the Franco-Prussian War took place on 4 August 1870. This battle saw the unsupported division of General Douay of I Corps, with some attached cavalry, which was posted to watch the border, attacked in overwhelming but uncoordinated fashion by the German 3rd Army. During the day, elements of a Bavarian and two Prussian corps became engaged and were aided by Prussian artillery, which blasted holes in the defenses of the town. Douay held a very strong position initially, thanks to the accurate long-range fire of the Chassepots but his force was too thinly stretched to hold it. Douay was killed in the late morning when a caisson of the divisional mitrailleuse battery exploded near him; the encirclement of the town by the Prussians threatened the French avenue of retreat. Als der Krieg begonnen hatte, hat die europäische öffentliche Meinung die Deutschen stark favorisiert; viele Italiener versuchten, sich als Freiwillige in der preußischen Botschaft in Florenz anzumelden und ein preußischer Diplomat besuchte Giuseppe Garibaldi in Caprera. Die Forderung nach der Rückkehr des Elsass führte zu einer dramatischen Verschiebung in dieser Stimmung in Italien, die am besten durch die Reaktion von Garibaldi in Kürze nach der Revolution in Paris illustriert wurde, die den Movimento von Genua am 7 September 1870 erzählt hat, dass sie gestern Ich sagte zu dir: Krieg gegen den Tod an Bonaparte. Heute sage ich euch: Die Französische Republik mit jedem Mittel retten. Garibaldi ging nach Frankreich und übernahm das Kommando über die Armee der Vogesen, mit der er bis zum Ende des Krieges in Dijon operierte.