ما هي المفاوضات التي قدمتها فرنسا لانشاء سارلاند المستقلة?
اتفاق باريس
In the Paris Agreements of 23 October 1954, France offered to establish an independent "Saarland", under the auspices of the Western European Union (WEU), but on 23 October 1955 in the Saar Statute referendum the Saar electorate rejected this plan by 67.7% to 32.3% (out of a 96.5% turnout: 423,434 against, 201,975 for) despite the public support of Federal German Chancellor Konrad Adenauer for the plan. The rejection of the plan by the Saarlanders was interpreted as support for the Saar to join the Federal Republic of Germany. في اتفاق باريس بتاريخ 23 تشرين الاول / اكتوبر 1954, عرضت فرنسا انشاء سارلاند مستقلة, تحت رعاية الاتحاد الاوروبي الغربي, ولكن في 23 تشرين الاول / اكتوبر 1955 في استفتاء قانون سار, الناخبين سار رفض هذه الخطة بنسبة 67.7 % الى 32.3 % (من اصل 96.5 %: 423,434 ضد, 201,975 ل) على الرغم من الدعم العام من المستشار الالماني الالماني كونراد اد adenauer ل الخطة. وقد تم تفسير رفض الخطة من قبل الاتحاد الاوروبي بانه دعم للم سار ل  الانضمام الى جمهورية المانيا الاتحادية. In den Pariser Abkommen vom 23 Oktober 1954 bot Frankreich an, ein unabhängiges Saarland unter der Schirmherrschaft der Europäischen Union (WEU) zu gründen, aber am 23 Oktober 1955 in der Saar-Satzung Referendum die Saar-Wähler hat diesen Plan um 67.7 % bis 32.3 % abgelehnt (von einer 96.5 % Wahlbeteiligung: 423,434 gegen, 201,975 für) trotz der öffentlichen Unterstützung des deutschen Bundeskanzler Konrad Adenauer für den Plan. Die Ablehnung des Plans durch die Saarländer wurde als Unterstützung für die Saar interpretiert, um in die Bundesrepublik Deutschland zu kommen. En los acuerdos de París de 23 de octubre de 1954, Francia se ofreció a establecer un sarre independiente, bajo los auspicios de la unión europea occidental (ueo), pero el 23 de octubre de 1955 en el referéndum del estatuto del sarre el electorado del sarre rechazó este plan en un 67.7 % a un 32.3 % (de una participación del 96.5 %: 423,434 contra, 201,975 para) a pesar del apoyo público del canciller federal alemán konrad adenauer para el plan. el rechazo del plan por parte de la sarlandeses fue interpretado como apoyo al sarre para  unirse a la República Federal de Alemania. 23 अक्टूबर 1954 के पेरिस समझौतों में, फ्रांस ने पश्चिमी यूरोपीय संघ (weu) के तत्वावधान में एक स्वतंत्र सारलैंड स्थापित करने की पेशकश की, लेकिन 23 अक्टूबर 1955 को सार कानून में सार मतदाता जनमत संग्रह इस योजना को 67.7 % से 32.3 % तक खारिज कर दिया (96.5 % मतदान से बाहर: 423,434 के खिलाफ, 201,975 के लिए) संघीय जर्मन चांसलर कॉनरॅड adenauer के सार्वजनिक समर्थन के बावजूद योजना के लिए । saarlanders द्वारा योजना की अस्वीकृति को जर्मनी के संघीय गणराज्य में शामिल होने के लिए सार के लिए समर्थन के रूप में व्याख्या की गई थी । Trong thỏa thuận Paris ngày 23 tháng 1954 năm 1954, Pháp đề nghị thiết lập một Saarland độc lập, dưới sự bảo trợ của Liên minh Tây Âu (WEU), nhưng vào ngày 23 tháng 23 năm 1955 trong cuộc trưng bày của Cuba khoản cái cử tri Saar từ chối kế hoạch này từ 67.7 % đến 32.3 % (ngoài một 96.5 % người tham dự: 423,434 chống, 201,975 cho) mặc dù sự hỗ trợ công cộng của thủ tướng Đức Konrad Adenauer cho kế hoạch. Sự từ chối của kế hoạch bởi cái đã được giải thích là hỗ trợ cho các Saar để  tham gia Cộng hòa Liên bang Đức. 在1954年十月23日的巴黎协议中, 法国提出建立一个独立的萨尔, 在西欧联盟())的主持下, 但在1955年十月23日在萨尔规约公投中萨尔选民尽管联邦德国总理康拉德·阿纳德为该计划提供了公众支持, 但这个计划拒绝了67.7 %至32.3 % (96.5 %的投票率: 423,434人, 201,975人). 的拒绝该计划被解释为支持萨尔加入德国联邦共和国.
28 जनवरी 1871 को पेरिस में स्थित राष्ट्रीय रक्षा सरकार ने जार के साथ युद्धविराम पर बातचीत की । पेरिस भूखो, और gambetta की प्रांतीय सेनाओं के साथ एक आपदा से एक आपदा के बाद, फ्रांसीसी विदेश मंत्री चाहने बिस्मार्क के साथ शांति की शर्तों पर चर्चा करने के लिए 24 जनवरी को वेर्सल्लिएस गए । बिस्मार्क ने घेराबंदी को समाप्त करने के लिए सहमति दी और भोजन के काफिले को तुरंत पेरिस में प्रवेश करने की अनुमति दी (जिसमें रेलगाड़ियां लाखों जर्मन सेना राशन ले रही हैं), इस शर्त पर कि राष्ट्रीय रक्षा सरकार पेरिस के बाहर कई प्रमुख किलों को आत्मसमर्पण कर देती है । किलों के बिना, फ्रेंच सेना अब पेरिस की रक्षा नहीं कर पाएगा । وقد عرض الحلفاء شروط السلام في مقترحات فرانكفورت في تشرين الثاني / نوفمبر 1813. سيبقى نابليون بوصفه الامبراطور الفرنسي, ولكن سيتم تخفيضها الى حدودها الطبيعية. وهذا يعني ان فرنسا يمكنها ان تحتفظ بالسيطرة على بلجيكا, سافوي, ورومانيا (الضفة الغربية لنهر الراين), في حين ان اعطيها السيطرة على جميع بقية, بما في ذلك اسبانيا وهولندا, واكثر من ايطاليا والمانيا. قال مترنيش نابليون ان هذه هي افضل المصطلحات التي من المرجح ان يقدمها الحلفاء ؛ وبعد المزيد من الانتصارات, ستكون الشروط اقسى وا اقسى. كان الدافع الذي دافع ا مترنيش هو الحفاظ على فرنسا بوصفها التوازن ضد التهديد الروسي, في حين انهاء سلسلة الحروب التي تؤدي الى الاستقرار الشديد. सहयोगियों ने नवंबर 1813. में फ्रैंकफर्ट प्रस्तावों में शांति की शर्तों की पेशकश की । नेपोलियन फ्रांस के सम्राट के रूप में रहेगा, लेकिन यह अपनी प्राकृतिक सीमाओं के लिए कम हो जाएगा । इसका मतलब है कि फ्रांस बेल्जियम, सेवॉय और रीनलैण्ड (राइन नदी के पश्चिमी बैंक) पर नियंत्रण रख सकता है, जबकि सभी बाकी का नियंत्रण देते हुए, स्पेन और नीदरलैंड के सभी सहित, और इटली और जर्मनी के अधिकांश । metternich ने नेपोलियन को बताया कि ये सबसे अच्छी शर्तें हैं जो सहयोगियों की पेशकश करने की संभावना थी; आगे की जीत के बाद, शर्तें कठोर और कठोर होगी । metternich की प्रेरणा फ्रांस को रूसी खतरों के खिलाफ संतुलन के रूप में बनाए रखने के लिए थी, जबकि युद्ध की अत्यधिक अस्थिर श्रृंखला को समाप्त करते हुए । وقد سمح السلام القصير في اوروبا نابليون بالتركيز على مستعمرة فرنسا في الخارج. وقد تمكن سانت دومينيك من الحصول على مستوى عالي من الاستقلال السياسي خلال الحروب الثورية, حيث قام توسان louverture بتركيب نفسه بوصفه دكتاتور بحكم الواقع بحلول عام 1801. راى نابليون فرصته لاستعادة مستعمرة الاغنياء سابقا عندما وقع على معاهدة اميان. وخلال الثورة, صوت المؤتمر الوطني على الغاء العبودية في شباط / فبراير 1794. بموجب شروط اميان, ومع ذلك, وافق نابليون على ارضاء المطالب البريطانية بعدم الغاء العبودية في اي مستعمرة لم يتم فيها تنفيذ مرسوم عام 1794 ابدا. وقد لا ينطبق القانون الناتج عن ذلك في عام 20 على مستعمرة مثل غوادلوب او غيانا, على الرغم من ان الجنرالات مارق وغيرهم من المسؤولين استخدموا بحجة السلام بوصفها فرصة لاعادة العبودية في بعض هذه الاماكن. قانون 20 ايار / مايو قد عاد رسميا تجارة الرقيق الى مستعمرة البحر الكاريبي, وليس العبودية نفسها. ارسل نابليون بعثة تحت الجنرال لوكلير صممت لاعادة تاكيد السيطرة على سانت-دومينيك. على الرغم من ان الفرنسي تمكن من الاستيلاء على توسان louverture, الا ان الحملة فشلت عندما شلت معدلات عالية من الامراض الجيش الفرنسي. وفي ايار / مايو 1803, اخر 8000 جندي فرنسي غادرت الجزيرة واعلن العبيد جمهورية مستقلة انهم اتصلوا ب (haïti) في عام 1804., وهو يرى فشل جهوده الاستعمارية, قرر نابليون في عام 1803 بيع اراضي (لويزيانا). بالنسبة الى الولايات المتحدة, فان سعر البيع في شراء (لويزيانا) كان اقل من ثلاثة سنتا في فدان, اي ما يعادل 15 مليون دولار. وقد انتهت اعمال القتال الانجلو الفرنسية في عام 1763 بموجب معاهدة باريس, والتي تتضمن سلسلة معقدة من تبادل الاراضي, اهمها تنازل فرنسا الى اسبانيا من ولاية لويزيانا, وبريطانيا العظمى بقية فرنسا الجديدة باستثناء الولايات المتحدة. جزر سانت. بيير وعلم. وفي مواجهة اختيار استعادة فرنسا الجديدة او مستعمرة جزر البحر الكاريبي في غوادلوب و مارتينيك, اختارت فرنسا هذه الاخيرة لكي تحافظ على هذه المصادر مربحة من السكر, و الكتابة فرنسا الجديدة بوصفها اقليم غير مثمر و مكلفة. فرنسا ايضا عادتركا الى بريطانيا. اسبانيا فقدت السيطرة على فلوريدا الى بريطانيا العظمى, لكنها حصلت من الفرنسية ايل اورليانز وجميع الممتلكات الفرنسية السابقة غرب نهر ميسيسيبي. كما ان التبادل يناسب البريطانيين ايضا, كما ان جزر البحر الكاريبي الخاصة بها قد قدمت بالفعل الكثير من السكر, ومع اقتناء فرنسا الجديدة وفلوريدا, يسيطرون الان على جميع امريكا الشمالية شرق ال سيبي. Đồng minh cung cấp các điều khoản hòa bình trong các đề xuất Frankfurt vào tháng 1813. năm 1813. Napoleon sẽ vẫn là hoàng đế của Pháp, nhưng nó sẽ được giảm xuống các biên giới tự nhiên của nó. Điều đó có nghĩa là Pháp có thể giữ lại sự kiểm soát của Bỉ, Savoy và bang Rheinland (ngân hàng phía tây của sông Rhine), trong khi từ bỏ kiểm soát tất cả các phần còn lại, bao gồm tất cả các Tây Ban Nha và Hà Lan, và hầu hết nước Ý và Đức. Metternich đã nói với Napoleon rằng đây là những điều khoản tốt nhất mà đồng minh có khả năng cung cấp; sau khi chiến thắng tiếp theo, các điều khoản sẽ được hành và hành. Động lực của Metternich là để duy trì Pháp như một sự cân bằng chống lại các mối đe dọa Nga, trong khi kết thúc chuỗi chiến tranh rất ổn định. Người Đức dự kiến sẽ đàm phán một kết thúc cho cuộc chiến nhưng ngay lập tức đặt hàng trước trên Paris; vào ngày 15 tháng 15 Moltke đã phát hành các đơn đặt hàng cho một đầu tư của Paris và vào ngày 20 tháng 20, cái đã hoàn thành. Bismarck gặp Favre vào ngày 18 tháng 18 tại Château de Ferrières và yêu cầu một biên giới miễn dịch cho một cuộc chiến tranh trả thù Pháp, bao gồm Strasbourg, Alsace và hầu hết các phòng Moselle ở Lorraine của Metz là thủ đô. Để trở lại một cuộc đình chiến cho người Pháp để bầu cử một quốc hội, Bismarck yêu cầu sự đầu hàng của Strasbourg và thành phố pháo đài của Toul. Để cho phép cung cấp đồ dùng vào Paris, một trong những pháo đài vành đai phải được giao lại. Favre đã không biết rằng mục đích thực sự của Bismarck trong việc tạo ra những yêu cầu extortionate như vậy là thiết lập một hòa bình bền bỉ trên biên giới tây mới của Đức, tốt nhất là bởi một hòa bình với một chính phủ thân thiện, về các điều khoản chấp nhận với ý kiến công cộng của Pháp Một biên giới quân sự bất khả xâm phạm là một sự thay thế thấp kém đối với anh ta, chỉ được yêu thích bởi chiến binh Lybi ở phía Đức. 盟军在1813. 年十一月的法兰克福提案中提供了和平条款. 拿破仑将仍然是法国的皇帝, 但它将减少到其自然边界. 这意味着法国可以保留对比利时, 萨伏伊和莱茵兰(莱茵河西岸)的控制, 同时放弃所有其他人的控制, 包括所有西班牙和荷兰, 以及大部分意大利和德国. 梅 特 涅告诉拿破仑, 这些是盟友可能提供的最好的术语; 在进一步的胜利后, 条款将更加严厉和更严厉. 梅特涅的动机是保持法国作为对抗俄罗斯威胁的平衡, 同时结束高度不稳定的战争系列. 纳赛尔调解了亲西方, 亲苏维埃和中立会议派别之间关于在非洲和亚洲处理殖民主义的最后公报的组成和在西方和苏联之间的冷战中促进全球和平的讨论. 在万隆·纳赛尔寻求宣布避免国际防卫联盟, 支持突尼斯, 阿尔及利亚和摩洛哥的独立, 从法国规则, 支持巴勒斯坦的返回权, 以及执行联合国关于阿拉伯-以色列的决议冲突. 他成功地游说与会者通过关于每一个问题的决议, 尤其是获得中国和印度的强有力支持. फ्रेंच, बेल्जियम और पुर्तगाली गतिविधि के साथ निचली कांगो नदी क्षेत्र में उष्णकटिबंधीय अफ्रीका के व्यवस्थित आक्रमण को खोखला कर रहा है, 1884-85 का बर्लिन सम्मेलन यूरोपीय शक्तियों के बीच प्रतियोगिता को विनियमित करने के लिए आयोजित किया गया था, जिसे प्रभावी परिभाषित करके अफ्रीका के लिए हाथापाई कहा गया था क्षेत्रीय दावों की अंतर्राष्ट्रीय मान्यता के लिए कसौटी के रूप में व्यवसाय । हाथापाई 1890 के दशक में जारी रही, और ब्रिटेन को सूडान से निकालने के लिए 1885 में अपने निर्णय पर पुनर्विचार करने के लिए बनाया गया । ब्रिटिश और मिस्र के सैनिकों के एक संयुक्त बल ने 1896 में mahdist सेना को पराजित किया, और 1898. में fashoda में एक फ्रांसीसी ने आक्रमण की कोशिश की । सूडान को नाममात्र में एक एंग्लो-मिस्र सहस्वामित्व बनाया गया था, लेकिन वास्तविकता में एक ब्रिटिश कॉलोनी ।