في المحاكمات المتعلقة بجرائم الابادة الجماعية, ما هو الطرف المسؤول الذي يصعب المحاكمة عليه?
المسؤولين في سلطة دولة او منطقة
The study of genocide has mainly been focused towards the legal aspect of the term. By formally recognizing the act of genocide as a crime, involves the undergoing prosecution that begins with not only seeing genocide as outrageous past any moral standpoint but also may be a legal liability within international relations. When genocide is looked at in a general aspect it is viewed as the deliberate killing of a certain group. Yet is commonly seen to escape the process of trial and prosecution due to the fact that genocide is more often than not committed by the officials in power of a state or area. In 1648 before the term genocide had been coined, the Peace of Westphalia was established to protect ethnic, national, racial and in some instances religious groups. During the 19th century humanitarian intervention was needed due to the fact of conflict and justification of some of the actions executed by the military. - وقد تركز دراسة الابادة الجماعية بشكل رئيسي على الجانب القانوني من هذا المصطلح. ومن خلال الاعتراف رسميا بفعل الابادة الجماعية بوصفها جريمة, فانها تشمل المحاكمة التي لا تبدا بمجرد النظر الى الابادة الجماعية بوصفها ماضي فظيع في اي وجهة نظر اخلاقية, بل قد تكون ايضا مسؤولية قانونية داخل العلاقات الدولية. عندما ينظر الى الابادة الجماعية في جانب عام, ينظر اليها بوصفها قتل متعمد لمجموعة معينة. ومع ذلك, ينظر عادة الى الهروب من عملية المحاكمة والملاحقة القضائية بسبب ان الابادة الجماعية غالبا ما تكون لا ارتكبتها المسؤولين في سلطة دولة او منطقة. 1648-وفي 1648 قبل ان يتم صياغة مصطلح الابادة الجماعية, تم انشاء سلام وستفاليا لحماية الجماعات العرقية والوطنية والعنصرية وفي بعض الحالات الدينية. وخلال القرن التاسع عشر, كان هناك حاجة الى التدخل الانساني بسبب الصراع وتبرير بعض الاجراءات التي نفذها الجيش. Die Studie des Völkermords hat sich vor allem auf den rechtlichen Aspekt des Begriffs konzentriert. Indem sie formell den Völkermord als Verbrechen anerkennen, beinhaltet die Verfolgung, die beginnt, nicht nur Völkermord als unverschämt an moralischen Gesichtspunkten zu sehen, sondern auch eine rechtliche Haftung innerhalb der internationalen Beziehungen sein kann. Wenn Völkermord in einem allgemeinen Aspekt betrachtet wird, wird es als das absichtliche Töten einer bestimmten Gruppe angesehen. Doch wird allgemein gesehen, dass der Prozess der Gerichtsverfahren und der Strafverfolgung entkommen wird, weil der Völkermord häufiger ist, als nicht von den Beamten an der Macht eines Staates oder eines Gebiets begangen wird. In 1648 bevor der Begriff Völkermord geprägt wurde, wurde der Friede von Westfalen gegründet, um ethnische, nationale, rassistische und in einigen Fällen religiöse Gruppen zu schützen. Während des 19 Jahrhunderts wurde humanitäre Intervention aufgrund der Tatsache des Konflikts und der Rechtfertigung einiger der von dem Militär durchgeführten Aktionen benötigt. El estudio del genocidio se ha centrado principalmente en el aspecto legal del término. al reconocer formalmente el acto de genocidio como un delito, implica la acusación que comienza con no sólo ver el genocidio como indignante pasado cualquier punto de vista moral, sino que también puede ser una responsabilidad legal dentro de las relaciones internacionales. Cuando se mira el genocidio en un aspecto general, se ve como la matanza deliberada de un determinado grupo. Sin embargo, se ve comúnmente para escapar del proceso de juicio y enjuiciamiento debido al hecho de que el genocidio es más a menudo que no cometido por los funcionarios en el poder de un estado o área. En 1648 antes del término del genocidio se había acuñado, se estableció la paz de westfalia para proteger a los grupos étnicos, nacionales, raciales y en algunos casos. Durante la intervención humanitaria del siglo XIX se necesitaba debido al hecho de conflicto y justificación de algunas de las acciones ejecutadas por los militares. नरसंहार का अध्ययन मुख्य रूप से शब्द के कानूनी पहलू की ओर ध्यान केंद्रित किया गया है । एक अपराध के रूप में नरसंहार के अधिनियम को औपचारिक रूप से पहचान कर, अभियोजन पक्ष को शामिल करना है कि न केवल नरसंहार को एक नैतिक दृष्टिकोण के रूप में देखा जाता है, लेकिन अंतर्राष्ट्रीय संबंधों के भीतर एक कानूनी दायित्व भी हो सकता है । जब नरसंहार एक सामान्य पहलू में देखा जाता है तो इसे एक निश्चित समूह की जानबूझकर हत्या के रूप में देखा जाता है । फिर भी आमतौर पर परीक्षण और अभियोजन की प्रक्रिया से बचने के लिए देखा जाता है कि नरसंहार किसी राज्य या क्षेत्र की सत्ता में अधिकारियों द्वारा किए जाने से अधिक बार नहीं होता है । 1648 में शब्द नरसंहार को गढ़ा गया था, वेस्टफेलिया की शांति जातीय, राष्ट्रीय, नस्लीय और कुछ मामलों में धार्मिक समूहों की रक्षा के लिए स्थापित की गई थी । 19 वीं सदी के दौरान सेना द्वारा निष्पादित कुछ कार्यों के संघर्ष और औचित्य के कारण मानवीय हस्तक्षेप की आवश्यकता थी । Nghiên cứu của diệt chủng đã chủ yếu tập trung vào khía cạnh pháp lý của nhiệm kỳ. Bằng cách chính thức nhận ra hành động diệt chủng như một tội ác, liên quan đến việc truy tố kinh nghiệm bắt đầu với không chỉ nhìn thấy diệt chủng mà quá khứ quá khứ bất kỳ quan điểm đạo đức nào nhưng cũng có thể là một trách nhiệm hợp pháp trong quan Khi diệt chủng được nhìn vào một khía cạnh chung, nó được xem như là sự giết chóc chủ yếu của một nhóm nhất định. Tuy nhiên, thường được nhìn thấy để thoát khỏi quá trình xét xử và truy tố do thực tế là diệt chủng thường xuyên hơn không cam kết bởi các quan chức trong quyền lực của một tiểu bang hoặc khu vực. Trong 1648 trước khi diệt chủng thuật ngữ đã được đặt ra, sự hòa bình của Westphalia được thành lập để bảo vệ dân tộc, quốc gia, phân biệt chủng tộc và trong một số nhóm tôn giáo. Trong thế kỷ 19 can thiệp nhân đạo là cần thiết do thực tế xung đột và bào chữa của một số hành động được thực hiện bởi quân đội. 种族灭绝的研究主要侧重于该术语的法律方面. 通过正式承认种族灭绝行为为一种犯罪, 涉及到正在进行的起诉, 这不仅是因为看到种族灭绝是在任何道德观点上都是令人愤慨的, 而且也可能是国际关系中的法律责任当种族灭绝在一般方面被看到时, 它被视为蓄意杀害某一群人. 然而, 由于种族灭绝比一个国家或地区的权力的官员更频繁地犯下, 通常被视为逃避审判和起诉的过程. 在1648种族灭绝之前, 威斯特伐利亚的和平是为了保护种族, 民族, 种族和某些宗教团体而建立的. 在19世纪, 由于冲突的事实和军队执行的一些行动的正当理由, 需要人道主义干预.
在穆尔西被军方驱逐后, 司法系统与新政府结盟, 积极地压制穆斯林兄弟会成员的镇压. 这导致大规模死刑判决急剧增加, 引起了美国总统奥巴马和联合国秘书长潘基文的批评. 2013年四月, 上埃及的minya governatorate的一名法官判处1,212人死亡. 2014年十二月, 法官mohammed nagi shahata因他在死刑判决中的凶猛而臭名昭著, 因袭击一个警察局而被判处死刑188名穆斯林兄弟会成员. 各种埃及和国际人权组织已经指出缺乏 公平 审判, 往往 只 持续 几分 钟, 并不考虑公平审判的程序标准. Theo truyền thống, phần 1983 là sử dụng hạn chế cho một tù nhân tiểu bang dưới án tử vong bởi vì Tòa án Tối cao đã tổ chức corpus corpus, không phải khu vực 1983, là phương tiện duy nhất mà một tù nhân tiểu bang có thể thách thức sự phán xét của anh ta của cái chết. Trong 2006 đồi v. Trường hợp McDonough, tuy nhiên, Tòa án Tối cao Hoa Kỳ đã chấp thuận việc sử dụng khu vực 1983 như là một phương tiện để thử thách phương pháp hành xử của tiểu bang như một hình phạt độc ác và bất thường trong việc vi phạm bản sửa đổi thứ tám. Lý thuyết là một tù nhân mang đến một thử thách như vậy không phải là tấn công trực tiếp sự phán xét của người chết, mà là ý nghĩa của điều mà sự phán xét sẽ được thực hiện. Vì vậy, Tòa án Tối cao được tổ chức trong vụ đồi mà một tù nhân có thể sử dụng phần 1983 chứ không phải là corpus corpus để mang lại vụ kiện. Tuy nhiên, như trường hợp của chính Clarence Hill cho thấy, các tòa án liên bang thấp hơn đã từ chối nghe thấy các phương pháp thử thách của việc thực hiện trên mặt đất mà tù nhân đã mang lại sự khẳng định quá muộn và chỉ cho mục đích của sự chậm trễ. Hơn nữa, quyết định của Tòa án ở Baze v. Rees, thực hiện một phương pháp tiêm thuốc chết người được sử dụng bởi nhiều tiểu bang, đã thu hẹp cơ hội cho sự nổi bật thông qua khu vực 1983. After Morsi was ousted by the military, the judiciary system aligned itself with the new government, actively suopporting the repression of Muslim Brotherhood members. This resulted in a sharp increase in mass death sentences that arose criticism from the US president Barack Obama and the General Secretary of the UN, Ban Ki Moon. In April 2013, one judge of the Minya governatorate of Upper Egypt, sentenced 1,212 people to death. In December 2014 the judge Mohammed Nagi Shahata, notorious for his fierceness in passing on death sentences, condemened to the capital penalty 188 members of the Muslim Brotherhood, for assaulting a police station. Various Egyptian and international human rights organisations have already pointed out the lack of fair trials, that often last only a few minutes and do not take into consideration the procedural standards of fair trials. Executions resumed on January 17, 1977, when Gary Gilmore went before a firing squad in Utah. But the pace was quite slow due to the use of litigation tactics which involved filing repeated writs of habeas corpus, which succeeded for many in delaying their actual execution for many years. Although hundreds of individuals were sentenced to death in the United States during the 1970s and early 1980s, only ten people besides Gilmore (who had waived all of his appeal rights) were actually executed prior to 1984. मोर्सी को सेना द्वारा बाहर किया गया, न्यायपालिका प्रणाली ने नई सरकार के साथ अपने आप को गठबंधन किया, सक्रिय रूप से मुस्लिम भाईचारे के सदस्यों के दमन का दमन किया । इसके परिणामस्वरूप जन मौत की सजा में तेजी से वृद्धि हुई जिसने अमेरिकी राष्ट्रपति बराक ओबामा और संयुक्त राष्ट्र के महासचिव, प्रतिबंध की मून से आलोचना की । अप्रैल 2013 में, ऊपरी मिस्र के मिंया governatorate के एक न्यायाधीश ने 1,212 लोगों को मौत की सजा सुनाई । दिसंबर 2014 में, न्यायाधीश मोहम्मद नागी shahata, मौत की सजा पर पारित होने में अपनी भड़के के लिए कुख्यात, मुस्लिम भाईचारे के 188 सदस्यों को एक पुलिस स्टेशन पर हमला करने के लिए राजधानी दंड के लिए । विभिन्न मिस्र और अंतर्राष्ट्रीय मानवाधिकार संगठनों ने पहले से ही निष्पक्ष परीक्षणों की कमी का संकेत दिया है, जो अक्सर कुछ ही मिनट में होता है और निष्पक्ष परीक्षणों के प्रक्रियात्मक मानकों को ध्यान में नहीं रखते हैं । Nachdem Mursi vom Militär verdrängt wurde, hat sich das Rechtssystem mit der neuen Regierung verbündet, die die Unterdrückung der Mitglieder der Muslimbruderschaft aktiv suopporting. Dies führte zu einer scharfen Zunahme der Masse, die Kritik vom US-Präsidenten Barack Obama und dem Generalsekretär der UN, Ban Ki Moon, entstanden. Im April 2013, ein Richter der Minya governatorate von obere, verurteilte 1,212 Menschen zu Tode. Im Dezember 2014 wurde der Richter Mohammed Nagi Shahata, berüchtigt für seine Grimmigkeit bei der Machtübernahme der Todesstrafe, an die Todesstrafe 188 Mitglieder der Muslimbruderschaft, für die Angriff auf eine Polizeistation. Verschiedene ägyptische und internationale Mensch haben bereits auf die Mangel an fairen Prüfungen, die oft nur ein paar Minuten dauern hingewiesen und die Verfahrensregeln für faire Prüfungen nicht berücksichtigt. 在整体谋杀率的范围内, 不能说死刑在美国被广泛或经常使用; 最近几年, 平均每700起谋杀案就有一个执行, 或1个执行关于每325个谋杀定罪. 然而, 50个州中有32个仍然处决人. 其中, 阿拉巴马州的人均死刑判决率最高. 这是因为法官压倒 无期徒刑 和 判处 死刑. 没有其他国家允许这一点. Opponents argue that the death penalty is not an effective means of deterring crime, risks the execution of the innocent, is unnecessarily barbaric in nature, cheapens human life, and puts a government on the same base moral level as those criminals involved in murder. Furthermore, some opponents argue that the arbitrariness with which it is administered and the systemic influence of racial, socio-economic, geographic, and gender bias on determinations of desert make the current practice of capital punishment immoral and illegitimate. Traditionally, Section 1983 was of limited use for a state prisoner under sentence of death because the Supreme Court has held that habeas corpus, not Section 1983, is the only vehicle by which a state prisoner can challenge his judgment of death. In the 2006 Hill v. McDonough case, however, the United States Supreme Court approved the use of Section 1983 as a vehicle for challenging a state's method of execution as cruel and unusual punishment in violation of the Eighth Amendment. The theory is that a prisoner bringing such a challenge is not attacking directly his judgment of death, but rather the means by which that the judgment will be carried out. Therefore, the Supreme Court held in the Hill case that a prisoner can use Section 1983 rather than habeas corpus to bring the lawsuit. Yet, as Clarence Hill's own case shows, lower federal courts have often refused to hear suits challenging methods of execution on the ground that the prisoner brought the claim too late and only for the purposes of delay. Further, the Court's decision in Baze v. Rees, upholding a lethal injection method used by many states, has drastically narrowed the opportunity for relief through Section 1983. समग्र हत्या दर के संदर्भ में, मृत्यु दंड को संयुक्त राज्य अमेरिका में व्यापक रूप से या नियमित रूप से इस्तेमाल नहीं किया जा सकता; हाल के वर्षों में औसत हर 700 हत्याओं के बारे में एक फांसी के बारे में है, या 1 फांसी हर 325 हत्या की सजा के बारे में । हालांकि, 50 राज्यों में से 32 अभी भी लोगों को निष्पादित करते हैं । उनमें से, अलबामा के पास मृत्युदंड की उच्चतम प्रति व्यक्ति दर है । यह न्यायाधीशों के कारण है आजीवन कारावास की सजा और मौत की सजा को लागू करने के लिए. कोई अन्य राज्य इसकी अनुमति नहीं देता है ।