من قاد اول حركة مقاومة للمقاومة?
مارسيل weinum
In September 1940 the first Alsatian resistance movement led by Marcel Weinum called La main noire (The black hand) was created. It was composed by a group of 25 young men aged from 14 to 18 years old who led several attacks against the German occupation. The actions culminated with the attack of the Gauleiter Robert Wagner, the highest commander of Alsace directly under the order of Hitler. In March 1942, Marcel Weinum was prosecuted by the Gestapo and sentenced to be beheaded at the age of 18 in April 1942 in Stuttgart, Germany. His last words will be: "If I have to die, I shall die but with a pure heart". From 1943 the city was bombarded by Allied aircraft. While the First World War had not notably damaged the city, Anglo-American bombing caused extensive destruction in raids of which at least one was allegedly carried out by mistake. In August 1944, several buildings in the Old Town were damaged by bombs, particularly the Palais Rohan, the Old Customs House (Ancienne Douane) and the Cathedral. On 23 November 1944, the city was officially liberated by the 2nd French Armoured Division under General Leclerc. He achieved the oath that he made with his soldiers, after the decisive Capture of Kufra. With the Oath of Kuffra, they swore to keep up the fight until the French flag flew over the Cathedral of Strasbourg. وفي ايلول / سبتمبر 1940, تم انشاء اول حركة مقاومة للمقاومة بقيادة مارسيل weinum تسمى لا نوار الرئيسية (اليد السوداء). وقد تم تشكيلها من قبل مجموعة مكونة من 25 شابا تتراوح بين 14 و 18 عاما الذين قاد العديد من الهجمات ضد الاحتلال الالماني. وقد توجت الاجراءات بهجوم ال روبرت واغنر, القائد الاعلى ل الساسانغ مباشرة تحت امر هتلر. وفي اذار / مارس 1942, تمت محاكمة مارسيل weinum من قبل ال وحكم عليه بقطع راسها في سن 18 سنة في نيسان / ابريل 1942 في شتوتغارت, المانيا. اخر كلمات له ستكون: اذا كان علي ان اموت, انا سوف اموت ولكن بقلب نقي. من عام 1943 تم قصف المدينة بواسطة طائرات الحلفاء. وعلى الرغم من ان الحرب العالمية الاولى لم تكن قد دمرت المدينة بشكل ملحوظ, فان القصف الانجلو الامريكي تسبب في دمار واسع في الغارات التي قيل ان واحدة على الاقل قد نفذت بالخطا. وفي اب / اغسطس 1944, تعرضت العديد من المباني في المدينة القديمة من جراء القنابل, وخاصة قصر روهان, وبيت الجمارك القديم (ancienne douane) وال كاتدرائيةرائية. في 23 تشرين الثاني / نوفمبر 1944, تم تحرير المدينة رسميا من قبل الفرقة المدرعة الفرنسية الثانية تحت الجنرال لوكلير. وقد حقق القسم الذي قام به مع جنوده, بعد التقاط حاسم ل (الكفرة). مع قسم الكفرة, حلفت على الحفاظ على القتال حتى طار العلم الفرنسي فوق كاتدرائية ستراسبورغ. Im September 1940 wurde die erste Elsässer Widerstand, die von Marcel Weinum namens La Main Noire (Die schwarze Hand) geleitet wurde, geschaffen. Es wurde von einer Gruppe von 25 jungen Männern im Alter von 14 bis 18 Jahren komponiert, die mehrere Angriffe gegen die deutsche Besatzung geführt haben. Die Aktionen gipfelte mit dem Angriff des Gauleiter Robert Wagner, der höchste Kommandant des Elsass direkt unter der Bestellung von Hitler. Im März 1942 wurde Marcel Weinum von der Gestapo strafrechtlich verfolgt und verurteilt, im Alter von 18 Jahren im April 1942 in Stuttgart geköpft zu werden. Seine letzten Worte werden es sein: Wenn ich sterben muss, werde ich sterben, aber mit einem reinen Herzen. Ab 1943 wurde die Stadt von alliierten Flugzeugen bombardiert. Während der erste Weltkrieg die Stadt nicht besonders beschädigt hatte, verursachte die anglo-amerikanische Bombardierung eine umfangreiche Zerstörung bei Razzien, von denen zumindest eine angeblich aus Versehen durchgeführt wurde. Im August 1944 wurden mehrere Gebäude in der Altstadt durch Bomben beschädigt, vor allem das Palais Rohan, das Alte Zoll Haus (Ancienne Douane) und die Kathedrale. Am 23 November 1944 wurde die Stadt offiziell von der 2 französischen Armoured-Division unter General Leclerc befreit. Er hat den Eid erreicht, den er mit seinen Soldaten gemacht hat, nach der entscheidenden Aufnahme von Kufra. Mit dem Eid von Kuffra, haben sie geschworen, den Kampf zu halten, bis die französische Flagge über die Kathedrale von Straßburg flog. En septiembre de 1940 se creó el primer movimiento de resistencia alsaciano liderado por marcel weinum llamado la principal noire (la mano negra). fue compuesta por un grupo de 25 jóvenes de 14 a 18 años de edad que llevaron a cabo varios ataques contra la ocupación alemana. Las acciones culminaron con el ataque del gauleiter Robert Wagner, el comandante más alto de alsacia directamente bajo la orden de Hitler. en marzo de 1942, Marcel weinum fue procesado por la gestapo y condenado a ser decapitado a la edad de 18 años en abril de 1942 en stuttgart, Alemania. sus últimas palabras serán: si tengo que morir, voy a morir, pero con un corazón puro. A partir de 1943 la ciudad fue bombardeada por aviones aliados. mientras que la primera guerra mundial no había dañado notablemente la ciudad, el bombardeo anglo-Americano causó una extensa destrucción en redadas de las que al menos uno fue presuntamente llevado a cabo por error. en agosto de 1944, varios edificios en el casco antiguo fueron dañados por bombas, en particular el palais rohan, la antigua casa de aduanas (ancienne douane) y la catedral. El 23 de noviembre de 1944, la ciudad fue oficialmente liberada por la 2 ª división blindada francesa bajo el general leclerc. logró el juramento que hizo con sus soldados, después de la decisiva captura de kufra. con el juramento de kufra, juraron mantener la lucha hasta que la bandera francesa voló sobre la catedral de estrasburgo. सितंबर 1940 में मार्सेल weinum द्वारा नेतृत्व किया गया पहला alsatian प्रतिरोध आंदोलन जिसे ला मुख्य के (काला हाथ) बनाया गया था । यह 14 से 18 वर्ष की उम्र में 25 युवा पुरुषों के समूह द्वारा रचित किया गया था जिन्होंने जर्मन व्यवसाय के खिलाफ कई हमलों का नेतृत्व किया था । हिटलर के आदेश के तहत सीधे ब्यूजोलैस के सर्वोच्च कमांडर रॉबर्ट वैगनर के हमले के साथ कार्रवाई समाप्त हो गई । मार्च 1942 में, मार्सेल weinum को गेस्टापो द्वारा मुकदमा किया गया था और 1942 वर्ष की उम्र में कटवाया, जर्मनी में 18 वर्ष की उम्र में काटा गया था । उसके अंतिम शब्द होंगे: अगर मुझे मरना है, तो मैं मर जाऊंगा लेकिन एक शुद्ध दिल के साथ । 1943 से शहर को सहयोगी विमान द्वारा बमबारी कर दी गई थी । जबकि प्रथम विश्व युद्ध ने विशेष रूप से शहर को क्षतिग्रस्त नहीं किया था, एंग्लो-अमेरिकी बमबारी ने छापे में व्यापक विनाश किया था, जिसमें कम से कम एक गलती से बाहर किया गया था । अगस्त 1944 में, पुराने शहर में कई इमारतों को बम से क्षतिग्रस्त कर दिया गया, विशेष रूप से पैलेस रोहन, पुराने कस्टम्स हाउस (ancienne douane) और कैथेड्रल । 23 नवंबर 1944 पर, शहर को आधिकारिक तौर पर सामान्य leclerc के तहत 2 वें फ्रेंच बख्तरबंद डिवीजन द्वारा मुक्त किया गया था । kufra के निर्णायक कब्जा के बाद उसने अपने सैनिकों के साथ जो शपथ ली वह हासिल की । kufra की शपथ के साथ, उन्होंने तब तक लड़ाई जारी रखने की कसम खाई जब तक कि फ्रांसीसी ध्वज स्ट्रासबर्ग के कैथेड्रल के ऊपर नहीं उड़ गया । Vào tháng 1940 năm 1940, phong trào kháng cự là đầu tiên được dẫn dắt bởi Marcel Weinum được gọi là La chính noire (tay đen) đã được tạo ra. Nó được sáng tác bởi một nhóm 25 chàng trai trẻ tuổi từ 14 đến 18 tuổi, người đã dẫn đầu một số cuộc tấn công chống lại sự chiếm đóng của Đức. Hành động các với cuộc tấn công của ° Robert Wagner, chỉ huy cao nhất của Alsace trực tiếp dưới lệnh của Hitler. Vào tháng 1942 năm 1942, Marcel Weinum đã bị truy tố bởi Gestapo và kết án bị chặt đầu ở tuổi 18 vào tháng 1942 năm 1942 tại Stuttgart, Đức. Những lời cuối cùng của anh ấy sẽ là: Nếu tôi phải chết, tôi sẽ chết nhưng với một trái tim thuần khiết. Từ năm 1943, thành phố bị phá hủy bởi máy bay đồng minh. Trong khi chiến tranh thế giới đầu tiên không đáng chú ý đến thành phố, vụ ném bom Anh-Mỹ gây ra sự hủy diệt rộng lớn trong các cuộc tấn công mà ít nhất một người bị buộc tội thực hiện bởi sai Vào tháng 1944 năm 1944, một số tòa nhà ở Old Town đã bị hư hỏng bởi những quả bom, đặc biệt là Palais Rohan, Nhà hải quan cũ (Ancienne Douane) và Nhà thờ. Vào ngày 23 tháng 23 năm 1944, thành phố đã chính thức được giải phóng bởi Sư đoàn bọc thép Pháp lần thứ 2 dưới Tướng Leclerc. Anh ấy đạt được lời thề rằng anh ấy đã làm với những người lính của mình, sau khi chụp quyết định của Kufra. Với lời tuyên thệ của Kuffra, họ thề sẽ tiếp tục cuộc chiến cho đến khi cờ Pháp bay qua Nhà thờ của Strasbourg. 1940年九月, 由马塞尔· weinum领导的第一个阿尔萨斯抵抗运动被称为la主要(黑手). 它由一群25岁至18岁的年轻男子组成, 他们领导了几次针对德国占领的攻击. 行动的结果是阿尔萨斯的最高指挥官罗伯特·瓦格纳的攻击, 直接根据希特勒的命令. 1942年三月, 马塞尔· weinum被盖世太保起诉, 1942年四月在德国斯图加特被判处砍头18岁. 他的最后一句话是: 如果我要死, 我会死, 但有一个纯粹的心. 从1943年起, 该城市被盟军飞机轰炸. 虽然第一次世界大战没有显着破坏城市, 英美爆炸造成了广泛的破坏, 其中至少有一个被错误地执行. 1944年八月, 老城的几栋建筑被炸弹损坏, 特别是罗罗汉宫, 老海关(ancienne douane)和大教堂. 在23 年 十一月 1944 日, 该城市被第二个法国装甲师在莱克勒将军的统治下正式解放. 在对kufra的决定性捕捉后, 他实现了他与他的士兵们的誓言. 在kufra的誓言下, 他们发誓要继续战斗, 直到法国国旗飞越斯特拉斯堡大教堂.
约瑟普·布罗兹· tito (西里尔语: ǰosip broz tito, 发音[约瑟普· brôːz tito]; 出生的约瑟普·布罗兹; 7年五月1892日[nb 1]从1943年到1980. 年他在第二次世界大战期间去世, 他是游击队的领导人, 经常被认为是被占领欧洲最有效的抵抗运动. 虽然他的总统任期被批评为独裁者, 但对镇压政治对手的担忧已被提高, 因为他的经济和外交政策, tito被大多数人视为一个仁慈的独裁者. 在南 斯 拉夫和国外, 他是一个受欢迎的公共人物. 被视为一个团结的象征, 他的内部政策维持了南斯拉夫联盟国家的和平共存. 他作为不结盟运动的首席领导人获得了进一步的国际关注, 与印度的贾瓦哈拉尔·尼赫鲁, 埃及的贾迈勒·阿卜杜勒· Josip Broz Tito (Cirílico: J̌osip broz tito, pronunciado [Josip Brôːz Tito]; nacido josip broz; 7 de mayo de 1892 [NB 1]-4 de mayo de 1980) fue un revolucionario yugoslavo y estadista, sirviendo en varios roles desde 1943 hasta su muerte en 1980. Durante la segunda guerra mundial fue el líder de los partisanos, a menudo considerado como el movimiento de resistencia más eficaz en la europa ocupada. Mientras que su presidencia ha sido criticada como autoritaria, y se han planteado preocupaciones sobre la represión de los opositores políticos, tito fue visto por la mayoría como un dictador benevolente debido a sus políticas económicas y diplomáticas. Él era una figura pública popular tanto en Yugoslavia como en el extranjero. Visto como un símbolo unificador, sus políticas internas mantienen la convivencia pacífica de las naciones de la federación yugoslava. ganó más atención internacional como líder principal del movimiento de los no alineados, trabajando con jawaharlal nehru de la India, Gamal Abdel Nasser de Egipto y Sukarno de Indonesia. تمرد مسلح يبدا في عام 1956 من قبل الحزب الافريقي من اجل استقلال غينيا والراس الاخضر (الحزب) تحت قيادة amílcar كابرال عزز تدريجيا عقدها على غينيا البرتغالية انذاك. وعلى عكس حركات العصابات في مستعمرة البرتغالية الاخرى, فان ال توسع نطاق السيطرة العسكرية على اجزاء كبيرة من الاراضي, بمساعدة التضاريس مثل الغابة, وسهولة الوصول اليها بسهولة مع الحلفاء المجاورة, وكميات كبيرة من الاسلحة من كوبا, والصين, والسوفييتية. الاتحاد, والبلدان الافريقية التي تميل الى اليسار. ووافقت كوبا ايضا على تزويد خبراء المدفعية, والاطباء, والفنيين. وقد تمكنت شركة الحزب من الحصول على قدرة كبيرة مضادة للطائرة من اجل الدفاع عن نفسها ضد الهجوم الجوي. بحلول عام 1973, كان ال يسيطر على العديد من انحاء غينيا, على الرغم من ان الحركة عانت من نكسة في كانون الثاني / يناير 1973 عندما تم اغتيال كابرال. Josip Broz Tito (Cyrillic: Јосип Броз Тито, pronounced [jǒsip brôːz tîto]; born Josip Broz; 7 May 1892[nb 1] – 4 May 1980) was a Yugoslav revolutionary and statesman, serving in various roles from 1943 until his death in 1980. During World War II he was the leader of the Partisans, often regarded as the most effective resistance movement in occupied Europe. While his presidency has been criticized as authoritarian, and concerns about the repression of political opponents have been raised, Tito was "seen by most as a benevolent dictator" due to his economic and diplomatic policies. He was a popular public figure both in Yugoslavia and abroad. Viewed as a unifying symbol, his internal policies maintained the peaceful coexistence of the nations of the Yugoslav federation. He gained further international attention as the chief leader of the Non-Aligned Movement, working with Jawaharlal Nehru of India, Gamal Abdel Nasser of Egypt and Sukarno of Indonesia. Josip Broz Tito (ngày: J̌osip Broz Tito, tuyên bố [josip brôːz tito]; sinh ra Josip Broz; 7 tháng 1892 năm 1892 [NB 1]-4 tháng 1980 năm 1980) là một nhà cách mạng và chính trị gia, phục vụ trong các vai trò khác nhau từ năm 1943 cho đến khi cái chết của ông vào năm 1980. trong Thế chiến II, ông là lãnh đạo của kháng chiến, thường được coi là phong trào kháng cự hiệu quả nhất ở châu Âu. Trong khi Tổng thống của ông đã bị chỉ trích là độc, và liên quan đến việc áp dụng các đối thủ chính trị đã được nuôi dưỡng, Tito được nhìn thấy bởi hầu hết là một nhà độc tài nhân ái do chính sách kinh tế và ngoại giao của ông. Anh ấy là một hình tượng công khai phổ biến cả hai ở Nam Tư và nước ngoài. Đã xem như một biểu tượng thống nhất, các chính sách nội bộ của anh ta duy trì sự yên bình của các quốc gia của liên đoàn Tư vấn Nam Tư. Anh ta tăng thêm sự chú ý quốc tế với tư cách là lãnh đạo của phong trào không phù hợp, làm việc với Jawaharlal Nehru của Ấn Độ, Gamal Abdel Nasser của Ai Cập và Sukarno của Indonesia. جوزيف بروز تيتو (بال السيريليةة: ǰosip broz تيتو) (بال السيريليةة: ǰosip تيتو]; ولد جوزيف بروز ؛ 7 ايار / مايو 1892 [ملحوظة 1]-4 ايار / مايو 1980) كان ثوري ورجل دولة يو خدم في العديد من الادوار من عام 1943 حتى وفاته في عام 1980. خلال الحرب العالمية الثانية, كان زعيم المحاربين, وغالبا ما يعتبر اكثر حركة المقاومة فعالية في اوروبا المحتلة. وعلى الرغم من ان فترة الرئاسة قد تم انتقادها باعتبارها الاستبدادية, وتم رفع المخاوف بشان قمع المعارضين السياسيين, الا ان تيتو كان ينظر اليه معظم ديكتاتور الخير بسبب سياساته الاقتصادية والدبلوماسية. كان شخصية عامة شعبية في كل من يوغوسلافيا وفي الخارج. وقال ان سياساته الداخلية, التي ينظر اليها بوصفها رمزا توحيد, حافظ على التعايش السلمي بين دول الاتحاد اليوغوسلافية. وقد حصل على مزيد من الاهتمام الدولي بوصفه القائد الرئيسي لحركة عدم الانحياز, والعمل مع جواهر لال نهرو في الهند, وجمال عبد الناصر من مصر و سوكارنو في اندونيسيا. एक सशस्त्र विद्रोह की शुरुआत 1956 में अफ्रीकी पार्टी द्वारा गिनी और केप वर्डे (paigc) की स्वतंत्रता के लिए amílcar कैबरल के नेतृत्व में धीरे-धीरे पुर्तगाली गिनी पर अपने पकड़ को समेकित किया । अन्य पुर्तगाली उपनिवेशों में गुरिल्ला आंदोलनों के विपरीत, paigc ने तेजी से अपने सैन्य नियंत्रण को क्षेत्र के बड़े हिस्सों पर बढ़ा दिया, जंगल जैसे इलाके द्वारा सहायता की गई, यह आसानी से पड़ोसी सहयोगियों के साथ borderlines पहुंच गया, और क्यूबा, चीन, सोवियत से बड़ी मात्रा में हथियार संघ, और बाएं-झुकी अफ्रीकी देश । क्यूबा ने तोपखाने के विशेषज्ञों, डॉक्टरों और तकनीशियनों की आपूर्ति करने के लिए भी सहमत हो गए । हवाई हमले के खिलाफ खुद को बचाने के लिए paigc ने एक महत्वपूर्ण एंटी-एयरक्राफ्ट क्षमता प्राप्त करने में भी कामयाब रहा । 1973 तक, paigc गिनी के कई हिस्सों के नियंत्रण में था, हालांकि कैबरल की हत्या होने पर जनवरी 1973 में आंदोलन का सामना करना पड़ा । 1920 नेताओं से जैसे महात्मा गांधी ने बड़े पैमाने पर शांतिपूर्ण तरीकों का उपयोग करके ब्रिटिश राज के खिलाफ अभियान के लिए अत्यधिक लोकप्रिय जन आंदोलन शुरू किए । गांधी-एलईडी स्वतंत्रता आंदोलन ने गैर-सहयोग, सविनय अवज्ञा और आर्थिक प्रतिरोध जैसे अहिंसक तरीकों का उपयोग करके ब्रिटिश शासन का विरोध किया । हालांकि, ब्रिटिश शासन के खिलाफ क्रांतिकारी गतिविधियां भारतीय उपमहाद्वीप में हुई और कुछ अन्य लोगों ने भारतीय राष्ट्रीय सेना की तरह एक आतंकवादी दृष्टिकोण अपनाया जो सशस्त्र संघर्ष द्वारा ब्रिटिश शासन को उखाड़ फेंकने की मांग की थी । भारत सरकार अधिनियम 1935 इस संबंध में एक बड़ी सफलता थी । ये सभी आंदोलन 15 अगस्त 1947. को भारत और पाकिस्तान के नए की के लिए स्वतंत्रता लाने में सफल रहे । An armed rebellion beginning in 1956 by the African Party for the Independence of Guinea and Cape Verde (PAIGC) under the leadership of Amílcar Cabral gradually consolidated its hold on then Portuguese Guinea. Unlike guerrilla movements in other Portuguese colonies, the PAIGC rapidly extended its military control over large portions of the territory, aided by the jungle-like terrain, its easily reached borderlines with neighbouring allies, and large quantities of arms from Cuba, China, the Soviet Union, and left-leaning African countries. Cuba also agreed to supply artillery experts, doctors, and technicians. The PAIGC even managed to acquire a significant anti-aircraft capability in order to defend itself against aerial attack. By 1973, the PAIGC was in control of many parts of Guinea, although the movement suffered a setback in January 1973 when Cabral was assassinated. विद्रोहियों ने युद्ध में पहला कदम बनाया, सामरिक रोचेस्टर कैसल को पकड़ लिया, लैंगटन के स्वामित्व में, लेकिन आर्कबिशप द्वारा लगभग बेपनाह छोड़ दिया । जॉन एक संघर्ष के लिए अच्छी तरह से तैयार किया गया था । उन्होंने आतंकवादियों के लिए भुगतान करने के लिए पैसे का भुगतान किया था और अपने सामंती बलों के साथ शक्तिशाली marcher लॉर्ड्स के समर्थन को सुनिश्चित किया, जैसे विलियम मार्शल और चेस्टर के ranulf । विद्रोहियों को इंजीनियरिंग विशेषज्ञता या भारी उपकरणों के नेटवर्क पर हमला करने के लिए आवश्यक है, जो दक्षिण में उन लोगों से उत्तरी विद्रोही protest को काट दिया गया है । जॉन की रणनीति लंदन में विद्रोही protest को अलग करने के लिए थी, अपनी खुद की आपूर्ति लाइनों को फ़्लैंडर्स में आतंकवादियों के प्रमुख स्रोत के लिए रक्षा करें, फ्रेंच को दक्षिण-पूर्व में लैंडिंग से रोकें, और फिर धीमी संघर्षण के माध्यम से युद्ध जीत लें । जॉन ने उत्तरी वेल्स में खराब बिगड़ती स्थिति के साथ काम करना बंद कर दिया, जहां महान महान था 1211 के निपटान के खिलाफ विद्रोह का नेतृत्व कर रहा था ।