متى وضعت قبرص تحت الادارة البريطانية?
1878
Cyprus was placed under British administration based on Cyprus Convention in 1878 and formally annexed by Britain in 1914. Even though Turkish Cypriots made up only 18% of the population, the partition of Cyprus and creation of a Turkish state in the north became a policy of Turkish Cypriot leaders and Turkey in the 1950s. Turkish leaders for a period advocated the annexation of Cyprus to Turkey as Cyprus was considered an "extension of Anatolia" by them; while since the 19th century, the majority Greek Cypriot population and its Orthodox church had been pursuing union with Greece, which became a Greek national policy in the 1950s. Following nationalist violence in the 1950s, Cyprus was granted independence in 1960. In 1963, the 11-year intercommunal violence between Greek Cypriots and Turkish Cypriots started, which displaced more than 25,000 Turkish Cypriots and brought the end of Turkish Cypriot representation in the republic. On 15 July 1974, a coup d'état was staged by Greek Cypriot nationalists and elements of the Greek military junta in an attempt at enosis, the incorporation of Cyprus into Greece. This action precipitated the Turkish invasion of Cyprus, which led to the capture of the present-day territory of Northern Cyprus the following month, after a ceasefire collapsed, and the displacement of over 150,000 Greek Cypriots and 50,000 Turkish Cypriots. A separate Turkish Cypriot state in the north was established in 1983. These events and the resulting political situation are matters of a continuing dispute. وقد وضعت قبرص تحت الادارة البريطانية استنادا الى اتفاقية قبرص في عام 1878 ومرفقها رسميا من قبل بريطانيا في عام 1914. على الرغم من ان القبرصية التركية لم تشكل سوى 18 % من السكان, وتقسيم قبرص وانشاء دولة تركية في قبرص. اصبح الشمال سياسة للقادة الاتراك وتركيا في 1950 s. وقد دعا القادة الاتراك لفترة من الوقت الى ضم قبرص الى تركيا لان قبرص تعتبر امتداد الاناضول من قبلهم ؛ وفي حين ان معظم السكان القبرصية اليونانية و كنيستها الارثوذكسية يتابعون الاتحاد مع اليونان, التي اصبحت منذ القرن التاسع عشر. سياسة وطنية يونانية في 1950 s. وبعد العنف الوطني في التسعينات, تم منح قبرص الاستقلال في عام 1960. في عام 1963, وبدا العنف بين 11 عاما بين القبرصية اليونانية وال القبارصة الاتراك, والذي المشردين اكثر من 25,000 من القبارصة الاتراك واحصل على نهاية التمثيل القبرصي التركي في الجمهورية. 15-وفي 15 تموز / يوليه 1974, نظم الانقلاب من قبل القوميين و عناصر من المجلس العسكري اليوناني في محاولة ل الاتحاد, وهو دمج قبرص في اليونان. وقد عجلت هذا العمل بالغزو التركي قبرص, الذي ادى الى الاستيلاء على الاراضي الحالية لشمال قبرص في الشهر التالي, بعد انهيار وقف اطلاق النار, و نزوح اكثر من 150,000 150,000 من القبارصة يوناني و 50,000 من قبرص التركية. وقد انشئت في عام 1983. دولة القبرصي تركية منفصلة في الشمال, وما ينتج عنها من الحالة السياسية هي امور لا تزال مستمرة في النزاع. Zypern wurde in der britischen Verwaltung auf der Grundlage von Zypern-Übereinkommen im Jahr 1878 platziert und 1914. offiziell von Großbritannien annektiert. Auch wenn die türkischen Zyprioten nur 18 % der Bevölkerung, die Teilung Zyperns und die Schaffung eines türkischen Staates in der Der Norden wurde in den 1950 er Jahren zu einer Politik der türkisch-zypriotischen Führer und der Türkei. Die türkischen Führer für einen Zeitraum befürworteten die Annexion von Zypern in die Türkei, da Zypern als eine Erweiterung von Anatolien durch sie betrachtet wurde; während seit dem 19 Jahrhundert die Mehrheit griechisch-zypriotischen Bevölkerung und ihre orthodoxe Kirche die Union mit Griechenland verfolgt haben, das wurde eine griechische nationale Politik in den 1950 er Jahren. Nach der nationalistischen Gewalt in den 1950 er Jahren wurde Zypern im Jahr 1960. Unabhängigkeit gewährt. Im Jahr 1963 begann die 11-jährige interkommunalen Gewalt zwischen griechischen Zyprioten und türkischen Zyprioten, die mehr als 25,000 türkische Zyprioten verdrängte. und brachte das Ende der türkisch-zypriotischen Vertretung in der Republik. Am 15 Juli 1974 wurde ein Staatsstreich von griechisch-zypriotischen Nationalisten und Elementen der griechischen Militärjunta in einem Versuch in der Enosis, die Aufnahme von Zypern in Griechenland, inszeniert. Diese Aktion löste die türkische Invasion von Zypern aus, die zur Eroberung des heutigen Territoriums von Nordzypern im folgenden Monat führte, nachdem ein Waffenstillstand zusammengebrochen war, und die Vertreibung von über 150,000 griechischen Zyprioten und 50,000 türkischen Zyprioten. Im Jahr 1983. wurde ein separater türkisch-zyprischen Staat im Norden gegründet. Diese Ereignisse und die daraus resultierende politische Situation sind wichtig für einen anhaltenden Streit. Chipre fue colocado bajo la administración británica basado en la convención de Chipre en 1878 y formalmente anejo por Gran Bretaña en 1914., a pesar de que los turcochipriotas hicieron sólo el 18 % de la población, la partición de Chipre y la creación de un estado turco en el el norte se convirtió en una política de los líderes turcochipriotas y Turquía en la década de 1950 líderes turcos durante un período abogó por la anexión de Chipre a Turquía, ya que chipre fue considerado una extensión de anatolia por ellos; mientras que desde el siglo 19, la mayoría de la población grecochipriota y su iglesia ortodoxa habían estado persiguiendo la unión con Grecia, que se convirtió una política nacional griega en la década de 1950 tras la violencia nacionalista en la década de 1950, Chipre se le concedió la independencia en 1960. En 1963, la violencia intercomunal de 11 años entre grecochipriotas y turcochipriotas comenzó, que desplazó a más de 25,000 turcochipriotas y trajo el fin de la representación chipriota turca en la República. El 15 de julio de 1974, un golpe de estado fue organizado por nacionalistas grecochipriotas y elementos de la junta militar griega en un intento de enosis, la incorporación de Chipre a Grecia. esta acción precipitó la invasión turca de Chipre, que llevó a la captura del territorio actual del norte de Chipre al mes siguiente, después de que se derrumbó una cesación del fuego, y el desplazamiento de más de 150,000 grecochipriotas y 50,000 turcochipriotas. un estado turcochipriota separado en el norte se estableció en 1983. Estos acontecimientos y la situación política resultante son asuntos de una disputa continua. साइप्रस को ब्रिटिश प्रशासन के तहत 1878 में साइप्रस सम्मेलन के आधार पर रखा गया था और औपचारिक रूप से 1914. में ब्रिटेन द्वारा कब्जा कर लिया गया था । हालांकि तुर्की cypriots ने केवल 18 % जनसंख्या, साइप्रस का विभाजन और एक तुर्की राज्य के निर्माण का निर्माण किया था उत्तर 1950 के दशक में तुर्की साइप्रस के नेताओं और तुर्की की नीति बन गई । तुर्की के नेताओं ने साइप्रस के कब्जे के लिए तुर्की के कब्जे की वकालत की क्योंकि साइप्रस को उनके द्वारा अनातोलिया का विस्तार माना गया था; जबकि 19 वीं सदी के बाद से, बहुसंख्यक यूनानी साइप्रस की जनसंख्या और इसका कट्टर चर्च ग्रीस के साथ संघ का पीछा कर रहा था, जो बन गया 1950 के दशक में एक यूनानी राष्ट्रीय नीति । 1950 के दशक में राष्ट्रवादी हिंसा के बाद, साइप्रस को 1960. में स्वतंत्रता प्रदान की गई थी, 1963 में यूनानी cypriots और तुर्की cypriots के बीच 11 साल की हिंसा शुरू हुई, जो 25,000 तुर्की cypriots से अधिक विस्थापित हो गई थी और गणराज्य में तुर्की साइप्रस प्रतिनिधित्व का अंत लाया । 15 जुलाई 1974 को, एक तख्तापलट डी ' état का मंचन यूनानी साइप्रस राष्ट्रवादियों और ग्रीक सैन्य जंता के तत्वों द्वारा किया गया था, जो ग्रीस में साइप्रस का निगमन है । इस कार्रवाई ने साइप्रस के तुर्की आक्रमण को के किया, जिसने उत्तरी साइप्रस के वर्तमान दिन के क्षेत्र का कब्जा कर लिया, एक युद्धविराम के बाद, और 150,000 से अधिक यूनानी cypriots और 50,000 तुर्की cypriots का विस्थापन । उत्तर में एक अलग तुर्की साइप्रस राज्य 1983. में स्थापित किया गया था । इन घटनाओं और परिणामी राजनीतिक स्थिति एक जारी विवाद के मामले हैं । Síp được đặt dưới hành chính Anh dựa trên Hội nghị Síp năm 1878 và chính thức bị Anh quốc gia nhập vào năm 1914. Mặc dù Thổ Nhĩ Kỳ đã làm lên chỉ 18 % dân số, phân vùng của Síp và sáng tạo của một bang Thổ Nhĩ Kỳ trong Bắc đã trở thành chính sách của các nhà lãnh đạo Cộng hòa Thổ Nhĩ Kỳ và Thổ Nhĩ Kỳ vào những năm 1950 Các nhà lãnh đạo Thổ Nhĩ Kỳ cho một thời kỳ ủng hộ sự sáp nhập của Síp đến Thổ Nhĩ Kỳ khi Síp được coi là một phần mở rộng của Anatolia bởi họ; trong khi từ thế kỷ 19, đa số dân số Cộng hòa Hy Lạp và nhà thờ chính thống của nó đã theo đuổi liên bang với Hy Lạp, Một chính sách quốc gia Hy Lạp vào những năm 1950 Theo dõi bạo lực chủ nghĩa dân tộc vào những năm 1950, Síp đã được cấp độc lập vào năm 1960. trong năm 1963, bạo lực 11 năm giữa Hy Lạp bayrağı và Thổ Nhĩ Kỳ bắt đầu, mà di chuyển nhiều hơn 25,000 Thổ Nhĩ Kỳ và mang đến sự kết thúc của đại diện Síp Thổ Nhĩ Kỳ trong cộng hòa. Vào ngày 15 tháng 15 năm 1974, một cuộc đảo chính sẽ được dàn dựng bởi Hy Lạp Cộng hòa Síp và các yếu tố của quân đội Hy Lạp trong một nỗ lực tại enosis, thành lập của Síp vào Hy Lạp. Hành động này đã kết thúc cuộc xâm lược Thổ Nhĩ Kỳ của Síp, dẫn đến việc nắm bắt lãnh thổ hiện tại của Bắc Síp vào tháng sau, sau khi một cú ngừng sụp đổ, và sự thay đổi của hơn 150,000 bayrağı Hy Lạp và 50,000 bayrağı Thổ Nhĩ Kỳ. Một bang Cộng hòa Thổ Nhĩ Kỳ tách biệt ở phía bắc được thành lập năm 1983. Những sự kiện này và kết quả chính trị là quan trọng của một cuộc tranh chấp tiếp tục. 塞浦路斯在1878年根据塞浦路斯公约被置于英国政府之下, 并在1914. 年被英国正式吞并, 尽管土族塞人只占人口的18塞浦路斯的分区和土耳其国家的创建在1950世纪1950年代, 北成为土族塞人领导人和土耳其的政策. 土耳其领导人一段时间主张吞并塞浦路斯到土耳其, 因为塞浦路斯被认为是安纳托利亚的延长; 虽然自19世纪以来, 大多数希腊塞浦路斯人及其东正教教会一直在与希腊1950世纪1950年代的希腊国家政策. 在1950年代的民族主义暴力之后, 塞浦路斯于1963年获得独立, 1960. 年, 希族塞人和土族塞人之间的11年族裔之间的暴力开始, 这导致了超过25,000土族塞人并结束了土耳其塞浦路斯在共和国的代表权. 1974年七月15日, 希腊塞浦路斯民族主义者和希腊军政府的分子发动政变, 试图将塞浦路斯融入希腊. 这一行动导致土耳其入侵塞浦路斯, 这导致了下个月在停火倒塌后的北塞浦路斯的现在领土, 以及150,000多名希腊塞浦路斯人和50,000名土族塞人的流离失所. 1983. 年, 在北部建立了一个单独的土耳其塞浦路斯国家, 这些事件和由此产生的政治局势是持续争端的问题
Die meisten der karibischen Gebiete Großbritanniens erreichten die Unabhängigkeit nach der Abfahrt in den Jahren 1961 und 1962 von Jamaika und Trinidad von der West-Indien-Föderation, die im Jahr 1958 gegründet wurde, um die britischen karibischen Kolonien unter einer Regierung zu vereinen, aber welche zusammengebrochen nach dem Verlust seiner beiden größten Mitglieder. Barbados hat die Unabhängigkeit 1966 und den Rest der östlichen Karibik-Inseln in den 1970 er und 1980 er Jahren erreicht, aber Anguilla und die Türken und Caicos-Inseln entschieden sich, in die britische Regel zurückzukehren, nachdem sie bereits auf dem Weg zu begonnen hatten. Unabhängigkeit. Die britischen Jungferninseln, Cayman-Inseln und Montserrat haben sich entschieden, Verbindungen zu Großbritannien zu halten, während Guyana 1966. Unabhängigkeit erreichte. Die letzte Kolonie Großbritanniens auf dem amerikanischen Festland, British Honduras, wurde 1964 zu einer Selbstverwaltung und wurde im Jahr 1973 in Belize umbenannt, um 1981. volle Unabhängigkeit zu erreichen. Ein Streit mit Guatemala über Forderungen nach Belize wurde ungelöst gelassen. ब्रिटेन के अधिकांश कैरेबियाई क्षेत्रों ने 1961 और 1962 में वेस्ट इंडीज फेडरेशन से जमैका और त्रिनिदाद के 1961 में प्रस्थान के बाद स्वतंत्रता प्राप्त की, 1958 में एक सरकार के तहत ब्रिटिश कैरेबियाई उपनिवेशों को एकजुट करने के प्रयास में स्थापित किया गया था, लेकिन जो अपने दो सबसे बड़े सदस्यों के नुकसान के बाद ढह गया । बारबाडोस ने 1966 और 1980 के दशक में 1970 और 1980 के दशक में 1966 और 1980 के दशक में स्वतंत्रता प्राप्त की, लेकिन एंगुइला और तुर्क और कैकोस द्वीप ने ब्रिटिश शासन को वापस करने का विकल्प चुना, जब वे पहले से ही रास्ते पर शुरू हो चुके थे स्वतंत्रता । ब्रिटिश वर्जिन द्वीप, केमैन द्वीप और मोंटेसेराट ने ब्रिटेन के साथ संबंध बनाए रखने के लिए चुना, जबकि गुयाना ने अमेरिकी भूमि पर 1966. ब्रिटेन की अंतिम कॉलोनी में स्वतंत्रता प्राप्त की, ब्रिटिश होंडुरास, 1964 में एक स्व-शासी कॉलोनी बन गई और 1973 में बेलीज का नाम बदल दिया गया था, 1981. में पूर्ण स्वतंत्रता प्राप्त करने के लिए ग्वाटेमाला के साथ एक विवाद के कारण बेलीज को छोड़ दिया गया था । Most of the UK's Caribbean territories achieved independence after the departure in 1961 and 1962 of Jamaica and Trinidad from the West Indies Federation, established in 1958 in an attempt to unite the British Caribbean colonies under one government, but which collapsed following the loss of its two largest members. Barbados achieved independence in 1966 and the remainder of the eastern Caribbean islands in the 1970s and 1980s, but Anguilla and the Turks and Caicos Islands opted to revert to British rule after they had already started on the path to independence. The British Virgin Islands, Cayman Islands and Montserrat opted to retain ties with Britain, while Guyana achieved independence in 1966. Britain's last colony on the American mainland, British Honduras, became a self-governing colony in 1964 and was renamed Belize in 1973, achieving full independence in 1981. A dispute with Guatemala over claims to Belize was left unresolved. اليونان من قبرص لديهم تاريخ مشابه للهجرة, عادة الى العالم الناطقة بالانكليزية بسبب استعمار الجزيرة من قبل الامبراطورية البريطانية. 1974-وبعد موجات الهجرة بعد الغزو التركي قبرص في عام 1974, في حين تراجع عدد السكان بين منتصف عام 1974 و 1977 نتيجة للهجرة, وخسارة الحرب, وانخفاض مؤقت في الخصوبة. 1974-وبعد التطهير العرقي لثلث السكان اليونانيين في الجزيرة في عام 1974, كانت هناك ايضا زيادة في عدد القبارصة اليونان, وخاصة بالنسبة ل الشرق الاوسط, مما ساهم في انخفاض عدد السكان الذين مدبب. خارج في 1990 s. اليوم اكثر من ثلثي سكان اليونان في قبرص هو الحضرية. 英国的加勒比领土大部分在1961年和1962年在牙买加和特立尼达的离开后取得独立, 这是1958年成立的, 试图将英国加勒比殖民地团结在一个政府下, 但失去了两个最大的成员后崩溃了. 巴巴多斯在1966年和1980世纪1970年代和1980年代的东加勒比群岛取得独立, 但安圭拉和特克斯和凯科斯群岛选择回到英国规则, 在他们已经开始走上这条道路后. 独立. 英属维尔京群岛, 开曼群岛和蒙特塞拉特选择保留与英国的关系, 而圭亚那在1966. 年在英国大陆上的最后一个殖民地英 国 洪 都 拉 斯取得独立, 1964年1973年更名为伯利兹, 1981. 年实现完全独立, 与危地马拉有关对伯利兹的索赔的争议未解决. Hầu hết các lãnh thổ Caribe của Vương quốc Anh đã đạt được độc lập sau khi khởi hành vào năm 1961 và 1962 của Jamaica và Trinidad từ Liên đoàn Tây Ấn, thành lập năm 1958 trong một nỗ lực để đoàn kết các thuộc địa Caribe của Anh dưới một chính phủ, nhưng cái nào sụp đổ sau sự mất mát của hai thành viên lớn nhất của nó. Barbados đạt được độc lập vào năm 1966 và phần còn lại của các hòn đảo phía đông Caribe vào những năm 1970 và 1980, nhưng Anguilla và các đảo Turks và Caicos đã được lựa chọn hoàn nguyên cho quy tắc của Anh sau khi họ đã bắt đầu trên đường dẫn đến độc lập. Quần đảo Virgin thuộc Anh, quần đảo Cayman và Montserrat đã được lựa chọn giữ lại mối quan hệ với nước Anh, trong khi Guyana đạt được độc lập trong 1966. khu vực cuối cùng của nước Anh trên đất liền Mỹ, Anh Honduras, trở thành một cộng đồng tự quản lý trong năm 1964 và Được đổi tên thành Belize vào năm 1973, đạt được đầy đủ độc lập trong năm 1981. Một tranh chấp với Guatemala vì đã tuyên bố Belize đã không được giải quyết. 1982年九月, 总理玛格丽特·撒切尔前往北京, 与中国政府就英国最后一个主要和人口最多的海外领土, 香港的未来进行谈判. 根据1842年南京条约的条款, 香港岛本身已永久割让给英国, 但绝大多数的殖民地是由新领土组成的, 这是在一个99年的租约下获得的. 1898年, 切尔西将于1997. 年到期, 看到与福 克 兰 群岛的相似之处, 最初希望持有香港, 并建议英国政府拥有中国主权, 虽然这被中国拒绝了. 1984年达成了一项协议, 根据中英联合声明的条款, 香港将会成为中华人民共和国的一个特别行政地区, 维持其生活方式至少50年. 1997年的移交仪式标志着许多人, 包括威尔士王子查尔斯, 他出席了帝国的结束. Im Jahr 1922 wurde Ägypten, das beim Ausbruch des Ersten Weltkrieges zum britischen Protektorat erklärt wurde, formell Unabhängigkeit gewährt, obwohl es weiterhin ein britischer Client-Staat war, bis 1954. britische Truppen in Ägypten bis zur Unterzeichnung stationiert waren. des Anglo-ägyptischen Vertrags im Jahr 1936, unter dem es vereinbart wurde, dass die Truppen sich zurückziehen, aber weiterhin die Suez-Kanal-Zone besetzen und verteidigen. Im Gegenzug wurde Ägypten dazu beigetragen, der Liga der Nationen beizutreten. Der Irak, ein britisches Mandat seit 1920, gewann auch die Mitgliedschaft in der Liga in seinem eigenen Recht, nachdem er 1932. Unabhängigkeit aus Großbritannien erreicht hatte. In Palästina wurde Großbritannien mit dem Problem der Vermittlung zwischen den arabischen und jüdischen Gemeinschaften vorgestellt. Die Balfour-Erklärung von 1917, die in die Begriffe des Mandats aufgenommen wurde, erklärte, dass ein nationales Zuhause für das jüdische Volk in Palästina gegründet werden würde, und die jüdische Einwanderung erlaubte bis zu einer Grenze, die durch die obligatorische Kraft bestimmt wäre. Dies führte zu einem verstärkten Konflikt mit der arabischen Bevölkerung, die sich 1936. offen revoltierten. Als die Bedrohung des Krieges mit Deutschland in den 1930 er Jahren erhöhte, verurteilte Großbritannien die Unterstützung der arabischen Bevölkerung im Nahen Osten als wichtiger als die Einrichtung einer jüdischen Heimat, und verschob sich zu einer pro-arabischen Haltung, die die jüdische Einwanderung einschränkt und wiederum einen jüdischen Aufstand auslöst. The island was administered as an extension of Virginia by the Company until 1614. Its spin-off, the Somers Isles Company, took over in 1615 and managed the colony until 1684. At that time, the company's charter was revoked, and the English Crown took over administration. The islands became a British colony following the 1707 unification of the parliaments of Scotland and England, which created the Kingdom of Great Britain. After 1949, when Newfoundland became part of Canada, Bermuda was automatically ranked as the oldest remaining British Overseas Territory. Since the return of Hong Kong to China in 1997, it is the most populous Territory. Its first capital, St. George's, was established in 1612 and is the oldest continuously inhabited English town in the New World. Die Insel wurde bis 1614. als Erweiterung von Virginia durch die Firma verwaltet. Die Spin-off, die Somers Isles Company, übernahm 1615 und verwaltete die Kolonie bis 1684. Damals wurde die Charta des Unternehmens widerrufen, und die englische Krone hat die Verwaltung übernommen. Die Inseln wurden zu einer britischen Kolonie nach der Vereinigung der Parlamente von Schottland und England, die das Königreich Großbritannien geschaffen hat. Nach 1949, als Neufundland Teil von Kanada wurde, wurde Bermuda automatisch als das älteste verbliebene britische Übersee-Territorium eingestuft. Seit der Rückkehr von Hongkong nach China im Jahr 1997 ist es das mehr Gebiet. Die erste Hauptstadt, St. George, wurde 1612 gegründet und ist die älteste bewohnte englische Stadt in der Neuen Welt.