من كان حاكم المغرب في عام 1984?
الحسن الثاني
The early and mid-1980s saw economic trouble for Libya; from 1982 to 1986, the country's annual oil revenues dropped from $21 billion to $5.4 billion. Focusing on irrigation projects, 1983 saw construction start on "Gaddafi's Pet Project", the Great Man-Made River; although designed to be finished by the end of the decade, it remained incomplete at the start of the 21st century. Military spending increased, while other administrative budgets were cut back. Libya had long supported the FROLINAT militia in neighbouring Chad, and in December 1980, re-invaded Chad at the request of the Frolinat-controlled GUNT government to aid in the civil war; in January 1981, Gaddafi suggested a political merger. The Organisation of African Unity (OAU) rejected this, and called for a Libyan withdrawal, which came about in November 1981. The civil war resumed, and so Libya sent troops back in, clashing with French forces who supported the southern Chadian forces. Many African nations had tired of Libya's policies of interference in foreign affairs; by 1980, nine African states had cut off diplomatic relations with Libya, while in 1982 the OAU cancelled its scheduled conference in Tripoli in order to prevent Gaddafi gaining chairmanship. Proposing political unity with Morocco, in August 1984, Gaddafi and Moroccan monarch Hassan II signed the Oujda Treaty, forming the Arab-African Union; such a union was considered surprising due to the strong political differences and longstanding enmity that existed between the two governments. Relations remained strained, particularly due to Morocco's friendly relations with the U.S. and Israel; in August 1986, Hassan abolished the union. Domestic threats continued to plague Gaddafi; in May 1984, his Bab al-Azizia home was unsuccessfully attacked by a joint NFSL–Muslim Brotherhood militia, and in the aftermath 5000 dissidents were arrested. شهدت اوائل و منتصف التسعينات مشاكل اقتصادية بالنسبة لليبيا ؛ ومن عام 1982 الى عام 1986, هبطت ايرادات النفط السنوية للبلد من 21 مليار دولار الى 5.4 مليار دولار. ومع التركيز على مشاريع الري, شهد عام 1983 بدء البناء على مشروع القذافي الاليف, وهو النهر العظيم الذي صنع الانسان ؛ على الرغم من انه صمم ليتم الانتهاء منه بحلول نهاية العقد, الا انه لم يكتمل في بداية القرن الحادي والعشرين. وازداد الانفاق العسكري, في حين تم خفض الميزانية الادارية الاخرى. وفي كانون الاول / ديسمبر 1980, قامت ليبيا بدعم ميليشيات frolinat في تشاد المجاورة, وفي كانون الاول / ديسمبر 1980, قامت باعادة غزو تشاد بناء على طلب من حكومة للوحدة التي تسيطر عليها frolinat للمساعدة في الحرب الاهلية ؛ وفي كانون الثاني / يناير 1981, اقترح.. وقد رفضت منظمة الوحدة الافريقية هذا الامر, ودعا الى انسحاب الليبي, الذي جاء في تشرين الثاني / نوفمبر 1981., واستانفت الحرب الاهلية, وهكذا ارسلت ليبيا قواتها مرة اخرى, و يشتبك مع القوات الفرنسية التي تدعم القوات التشادية الجنوبية. وقد تعبت العديد من الدول الافريقية من سياسات تدخل ليبيا في الشؤون الخارجية ؛ بحلول عام 1980, قامت تسع دول افريقية بقطع العلاقات الدبلوماسية مع ليبيا, في حين الغت منظمة الوحدة الافريقية في عام 1982 مؤتمرها المقرر في طرابلس من اجل منع القذافي من اكتساب القذافي. الرئاسة. اقتراح الوحدة السياسية مع المغرب, في اب / اغسطس 1984, وقع القذافي والملك المغربي الحسن الثاني على معاهدة وجدة, التي تشكل الاتحاد العربي - الافريقي ؛ ويعتبر هذا الاتحاد مفاجاة بسبب الاختلافات السياسية القوية وال عداوة التي كانت موجودة منذ فترة طويلة. ال الحكومات. وبقيت العلاقات مرهقة, وخاصة بسبب علاقات المغرب الودية مع الولايات المتحدة واسرائيل ؛ وفي اب / اغسطس 1986, قام حسن بالغاء الاتحاد. وفي ايار / مايو 1984, استمر التهديد المحلي في الطاعون القذافي ؛ وفي ايار / مايو 1984, تعرضت منزل باب العزيزية للهجوم من قبل ميليشيات مشتركة بين جماعة الاخوان المسلمين, وفي اعقاب اعتقال 5000 من المعارضين. Die frühen und Mitte der 1980 er Jahre sahen wirtschaftliche Schwierigkeiten für Libyen; von 1982 bis 1986 sank die jährliche Öl des Landes von 21 Milliarden US-Dollar auf 5.4 Milliarden Dollar. Im Fokus auf die Bewässerung, 1983 sah der Bau des Bau von Gaddafi, der Great Man-Made River; obwohl er bis Ende des Jahrzehnts fertiggestellt wurde, blieb er zu Beginn des 21 Jahrhunderts unvollständig. Die militärischen Ausgaben erhöhten sich, während andere administrative Haushalte zurück geschnitten wurden. Libyen hatte die FROLINAT-Miliz im benachbarten Tschad lange unterstützt und im Dezember 1980 wurde Chad auf Wunsch der Frolinat-kontrollierten GUNT-Regierung erneut in den Bürgerkrieg eingedrungen; im Januar 1981 schlug Gaddafi eine politische Fusion vor. Die Organisation der afrikanischen Einheit (OAU) lehnte dies ab und forderte einen libyschen Rückzug, der im November 1981. entstanden ist. Der Bürgerkrieg wurde wieder aufgenommen, und so sandte Libyen Truppen zurück, die mit französischen Kräften kollidieren, die die südlichen tschadischen Kräfte unterstützten. Viele afrikanische Nationen hatten die libysche Politik der Einmischung in ausländische Angelegenheiten satt; bis 1980 hatten neun afrikanische Staaten diplomatische Beziehungen mit Libyen abgeschnitten, während die OAU 1982 ihre geplante Konferenz in Tripolis abgesagt hat, um Gaddafi zu verhindern, dass sie gewinnen. Vorsitz. Gerätekategorie politische Einheit mit Marokko, im August 1984 unterzeichneten Gaddafi und der marokkanische Monarch Hassan II den Oujda-Vertrag, der die arabisch-Afrikanische Union bildete; eine solche Union wurde als überraschend aufgrund der starken politischen Unterschiede und der langjährigen Feindschaft, die zwischen die beiden Regierungen. Die Beziehungen blieben angespannt, vor allem aufgrund der freundlichen Beziehungen Marokkos zu den USA und Israel; im August 1986 hat Hassan die Union abgeschafft. Inländische Drohungen weiter Gaddafi weiter; im Mai 1984 wurde sein Bab al-Azizia-Haus von einer gemeinsamen NFSL-Muslimbruderschaft-Miliz erfolglos angegriffen, und in den Nachwirkungen wurden 5000 Dissidenten verhaftet. Los primeros y mediados de los años 1980 vieron problemas económicos para Libia; de 1982 a 1986, los ingresos anuales del petróleo del país cayeron de $ 21 mil millones a $ 5.4 mil millones. Centrándose en los proyectos de riego, la construcción de 1983 se inició en el proyecto pet de gaddafi, el gran río hecho por el hombre; aunque diseñado para ser terminado a finales de la década, se mantuvo incompleto a principios del siglo XXI. El gasto militar aumentó, mientras que otros presupuestos administrativos fueron cortados. Libia había apoyado durante mucho tiempo a la milicia frolinat en el vecino chad, y en diciembre de 1980, re-invadió chad a petición del gobierno de gunt controlado por frolinat para ayudar en la guerra civil; en enero de 1981, gaddafi sugirió una fusión política. la organización de la unidad africana (OUA) rechazó esto, y pidió una retirada Libia, que se acercó en noviembre de 1981. La Guerra civil se reanudó, y por lo que Libia envió tropas de vuelta, chocando con las fuerzas francesas que apoyaron a las fuerzas del Chad Sur. muchas naciones africanas se habían cansado de las políticas de la injerencia en asuntos exteriores de Libia; en 1980, nueve estados africanos habían cortado las relaciones diplomáticas con Libia, mientras que en 1982 la oua canceló su conferencia programada en trípoli con el fin de evitar que gaddafi gane presidencia. proponiendo unidad política con Marruecos, en agosto de 1984, gaddafi y el monarca marroquí Hassan II firmaron el tratado de oujda, formando la unión árabe-Africana; tal unión fue considerada sorprendente debido a las fuertes diferencias políticas y la enemistad de larga data que existían entre los dos gobiernos. Las relaciones permanecieron tensas, en particular debido a las relaciones amistosas de Marruecos con los ee. uu. Y Israel; en agosto de 1986, hassan abolió la unión. Las amenazas domésticas continuaron azotando a gaddafi; en mayo de 1984, su casa de bab al-Azizia fue atacada sin éxito por una milicia conjunta de la hermandad fnsl-Musulmana, y en las secuelas 5000 disidentes fueron detenidos. प्रारंभिक और मध्य-1980 s ने लीबिया के लिए आर्थिक मुसीबत देखी; 1982 से 1986 तक देश का वार्षिक तेल राजस्व $ 21 बिलियन से $ 5.4 बिलियन तक गिर गया । सिंचाई परियोजनाओं पर ध्यान केंद्रित करते हुए, 1983 ने गद्दाफी के पालतू परियोजना पर निर्माण शुरू किया, महान पुरुष निर्मित नदी; हालांकि दशक के अंत तक समाप्त होने के लिए डिजाइन किया गया, यह 21 वीं सदी की शुरुआत में अधूरा रह गया । सैन्य खर्च बढ़ गए, जबकि अन्य प्रशासनिक बजट को वापस काट दिया गया था । लीबिया ने लंबे समय से पड़ोसी चाड में frolinat मिलिशिया का समर्थन किया था, और दिसंबर 1980 में, सिविल युद्ध में सहायता करने के लिए frolinat-नियंत्रित gunt सरकार के अनुरोध पर चाड ने फिर से आक्रमण कर दिया; जनवरी 1981 में, गद्दाफी ने एक राजनीतिक विलय का सुझाव दिया. अफ्रीकी एकता संगठन (ओऔ) ने इसे अस्वीकार कर दिया, और एक लीबिया वापसी के लिए बुलाया, जो नवंबर 1981. में आया था । सिविल युद्ध फिर से शुरू हुआ, और इसलिए लीबिया ने फ्रांसीसी बलों के साथ एवेन्यु में वापस सैनिकों को भेज दिया, जिन्होंने दक्षिणी chadian बलों का समर्थन किया । कई अफ्रीकी राष्ट्र विदेशी मामलों में हस्तक्षेप की लीबिया की नीतियों से थक गए थे; 1980 तक, नौ अफ्रीकी राज्यों ने लीबिया के साथ राजनयिक संबंधों को काट दिया था, जबकि 1982 में ओऔ ने गद्दाफी को पाने से रोकने के लिए त्रिपोली में अपने अनुसूचित सम्मेलन को रद्द कर दिया था अध्यक्षता । मोरक्को के साथ राजनीतिक एकता का प्रस्ताव, अगस्त 1984 में, गद्दाफी और मोरक्को के राजा हसन द्वितीय ने oujda संधि पर हस्ताक्षर किए, अरब-अफ्रीकी संघ का गठन किया; ऐसे संघ को मजबूत राजनीतिक मतभेद और पुरानी दुश्मनी के कारण आश्चर्यजनक माना गया था दो सरकारें । अमेरिकी और इजराइल के साथ मोरक्को के मैत्रीपूर्ण संबंधों के कारण संबंध तनावपूर्ण रहे; अगस्त 1986 में, हसन ने संघ को समाप्त कर दिया । घरेलू खतरों से गद्दाफी प्लेग जारी रहा; मई 1984 में, उनके बाब अल-malaz घर को एक संयुक्त nfsl-मुस्लिम ब्रदरहुड मिलिशिया द्वारा असफल हमला किया गया था, और इसके बाद 5000 में असंतुष्टों को गिरफ्तार कर लिया गया था । Đầu tiên và giữa thập niên 1980 đã thấy rắc rối kinh tế cho Libya; từ 1982 đến 1986, doanh thu dầu thường niên của đất nước giảm từ 21 tỷ đô la đến 5.4 tỷ đô la. Tập trung vào các dự án thủy lợi, 1983 đã thấy công trình bắt đầu trên dự án thú cưng của Gaddafi, dòng sông vĩ đại của người đàn ông; mặc dù được thiết kế để hoàn thành vào cuối thập kỷ, nó vẫn chưa hoàn thành vào khởi đầu của thế kỷ 21 Chi tiêu quân sự tăng lên, trong khi các ngân sách hành chính khác đã bị cắt lại. Libya đã ủng hộ những người dân quân FROLINAT ở khu vực lân cận Chad, và vào tháng 1980 năm 1980, tái xâm lược Chad theo yêu cầu của chính phủ GUNT-kiểm soát GUNT để hỗ trợ trong cuộc nội chiến; vào tháng 1981 năm 1981, Gaddafi đề xuất một sáp nhập chính trị. Tổ chức của Unity (OAU) đã từ chối điều này, và được gọi là một rút tiền Libya, đã đến vào tháng 1981. năm 1981. Cuộc nội chiến đã tiếp tục, và vì vậy Libya gửi quân đội trở lại, clashing với lực lượng Pháp đã hỗ trợ các lực lượng Chad miền Nam. Nhiều quốc gia châu Phi đã mệt mỏi với các chính sách can thiệp của Libya trong ngoại giao; vào năm 1980, chín bang châu Phi đã cắt bỏ mối quan hệ ngoại giao với Libya, trong khi năm 1982, cái hủy bỏ cuộc hội nghị lịch trình ở Tripoli để ngăn chặn Gaddafi đạt được Chủ tịch. Sự thống nhất chính trị với Ma-rốc, vào tháng 1984 năm 1984, Gaddafi và Ma vương Ma-rốc Hassan II đã ký Hiệp ước Oujda, hình thành Liên đoàn Ả Rập-Châu Phi; như vậy một liên đoàn được coi là bất ngờ do sự khác biệt chính trị mạnh mẽ và thù hận lâu dài tồn hai chính phủ. Quan hệ vẫn còn căng thẳng, đặc biệt là do mối quan hệ thân thiện của Ma rốc với Hoa Kỳ và Israel; vào tháng 1986 năm 1986, Hassan đã hủy bỏ liên bang. Các mối đe dọa trong nước vẫn tiếp tục dịch bệnh Gaddafi; vào tháng 1984 năm 1984, ngôi nhà Bab al-Azizia của ông đã bị tấn công bởi một người dân quân Hồi giáo khớp-Hồi giáo, và trong hậu quả 5000 người biểu đã bị bắt. 1980年代初和1980年代中期, 利比亚遇到了经济麻烦; 从1982年到1986年, 该国的年度石油收入从.21亿美元下降到5.4百万美元. 专注于灌溉项目, 1983年看到了卡扎菲的宠物项目, 伟大的人造河的建筑开始; 虽然设计要在十年结束时完成, 但它在21世纪开始时仍然不完整. 军事开支增加, 而其他行政预算则被削减. 利比亚长期以来一直支持邻国乍得的上台民兵, 1980年十二月, 应上台控制的gunt政府的要求, 重新入侵乍得. 1981年一月, 卡扎菲提出了一个政治合并... 非洲统一组织(非统组织)拒绝了这一点, 并呼吁利比亚撤出, 1981. 年十一月, 内战恢复, 所以利比亚派遣部队回来, 与支持南部乍得部队的法国部队发生冲突. 许多非洲国家厌倦了利比亚干涉外交的政策; 到1980年, 九个非洲国家已经切断了与利比亚的外交关系, 而在1982年, 非统组织取消了其在黎波里的安排会议, 以防止卡扎菲主席. 在1984年八月与摩洛哥提出政治团结, 卡扎菲和摩洛哥君主哈 桑 二 世签署了oujda条约, 组成阿拉伯-非洲联盟; 这种联盟被认为令人惊讶, 因为政治分歧和长期存在的敌意两国政府. 关系仍然紧张, 特别是由于摩洛哥与美国和以色列的友好关系; 1986年八月, 哈桑废除了联盟. 国内威胁继续困扰卡扎菲; 1984年五月, 他的bab al-azizia家被一个联合的nfsl-穆斯林兄弟会的民兵袭击了, 在之后5000名持不同政见者被逮捕.
Năm 1951, Đảng Bảo thủ trở lại với quyền lực ở Anh, dưới sự lãnh đạo của Winston Churchill. Churchill và cái tin rằng vị trí của nước Anh là một thế giới quyền lực tự hào về sự tồn tại tiếp tục của đế chế, với căn cứ tại kênh đào Suez cho phép nước Anh duy trì vị trí trước đây của nó ở Trung Đông bất chấp sự mất mát của Ấn Độ. Tuy nhiên, Churchill không thể bỏ qua chính phủ cách mạng mới của Abdul Nasser của Ai Cập mà đã nhận được quyền lực vào năm 1952, và năm sau đó đã đồng ý rằng quân đội Anh sẽ rút khỏi khu đào Suez và rằng Sudan sẽ được tự quyết định vào năm 1955, với sự độc lập để theo dõi. Sudan được cấp độc lập vào ngày 1 tháng 1 năm 1956. Das Land wurde weiterhin von einer Junta de Salvação Nacional bis zur portugiesischen Parlamentswahl von 1976. regiert. Es wurde von der portugiesischen Sozialistischen Partei (PS) gewonnen und Mário Soares, sein Anführer, wurde Premierminister der 1 konstitutionellen Regierung am 23 Juli. Mário Soares wäre Premierminister von 1976 bis 1978 und wieder von 1983 bis 1985. In dieser Kapazität versuchte Soares, das wirtschaftliche Wachstum und Entwicklung aufzunehmen, das vor der Nelke-Revolution erreicht wurde, in den letzten zehn Jahren des vorherigen Regimes. Er hat den Prozess des Beitritts in die Europäische Wirtschaftsgemeinschaft (EWG) eingeleitet, indem er bereits 1977. Beitrittsverhandlungen begann. Anfang 1979 nahmen die Nigerianer an einer kurzen Rückkehr zur Demokratie teil, als Olusegun Obasanjo die Macht an das zivile Regime von Shehu Shagari übertrug. Die Shagari-Regierung wurde von fast allen Sektoren der nigerianischen Gesellschaft als korrupt und inkompetent angesehen. Der Militärputsch von Muhammadu Buhari kurz nach der betrügerischen Wiederwahl des Regimes im Jahr 1984 wurde im allgemeinen als positive Entwicklung angesehen. Buhari hat große Reformen versprochen, aber seine Regierung hat sich wenig besser geschlagen als sein Vorgänger. Sein Regime wurde von einem weiteren Militärputsch in 1985 gestürzt. Gamal Abdel Nasser Hussein (Arabisch: jmạl ʿbd ạlnạṣr ḥsyn, IPA: [ɡæˈmæːl ʕæbdenˈnɑːsˤeɾ ħeˈseːn]; 15 Januar 1918-28 September 1970) war der zweite Präsident von Ägypten, der von 1956 bis 1956 diente Sein Tod. Nasser führte den 1952 Sturz der Monarchie und führte im folgenden Jahr weit reichende Land ein. Nach einem 1954 Versuch seines Lebens durch ein Mitglied der Muslimbruderschaft, das alleine zu handeln, brach er die Organisation ab, setzte Präsident Muhammad Naguib unter Hausarrest und übernahm das Executive Office, das im Juni 1956. offiziell Präsident wurde. Gamal Abdel Nasser Hussein (Árabe: 15 de enero de 1918-28 de septiembre de 1970) fue el segundo presidente de Egipto, que sirve a partir de 1956 hasta el 15 de septiembre de 1970 su muerte. Nasser lideró el derrocamiento de 1952 de la Monarquía e introdujo reformas de la tierra de gran alcance al año siguiente. Después de un intento de 1954 en su vida por un miembro de la hermandad musulmana actuando por su cuenta, se rajado sobre la organización, puso al Presidente Muhammad naguib bajo arresto domiciliario, y asumió la oficina ejecutiva, oficialmente convirtiéndose en presidente en junio de 1956. Nach den katastrophalen Ereignissen in Kleinasien wurde die Monarchie über ein Referendum in 1924 abgeschafft und die zweite Griechenland-Republik erklärt. Premier Georgios Kondylis nahm 1935 die Kraft und abgeschafft die Republik effektiv, indem sie die Monarchie über ein Referendum im Jahr 1935. zurück brachte. Ein Staatsstreich folgte 1936 und installierte Ioannis Metaxas als Leiter eines diktatorische Regimes, das als die 4 August-Regime. Obwohl eine Diktatur, war Griechenland mit Großbritannien gut zu tun und war nicht mit der Achse verbündet. Following the catastrophic events in Asia Minor, the monarchy was abolished via a referendum in 1924 and the Second Hellenic Republic was declared. Premier Georgios Kondylis took power in 1935 and effectively abolished the republic by bringing back the monarchy via a referendum in 1935. A coup d'état followed in 1936 and installed Ioannis Metaxas as the head of a dictatorial regime known as the 4th of August Regime. Although a dictatorship, Greece remained on good terms with Britain and was not allied with the Axis. जमाल अब्देल नासिर हुसैन (अरबी: jmạl ʿbd ạlnạṣr ḥsyn, आईपीए: [ɡæˈmæːl ʕæbdenˈnɑːsˤeɾ ħeˈseːn]; 15 जनवरी 1918-28 सितंबर 1970) मिस्र का दूसरा राष्ट्रपति था, 1956 से सेवा कर रहा है उसकी मौत । नासीर ने राजतंत्र के 1952 उखाड़ फेंकने का नेतृत्व किया और निम्न वर्ष तक दूरगामी भूमि सुधारों का परिचय दिया । एक मुस्लिम ब्रदरहुड के सदस्य द्वारा अपने जीवन पर एक 1954 प्रयास के बाद, वह संगठन पर टूट गया, राष्ट्रपति मुहम्मद नजीब को घर की गिरफ्तारी के तहत रखा, और कार्यकारी कार्यालय ग्रहण किया, आधिकारिक तौर पर जून 1956. में राष्ट्रपति बन रहा है । Gamal Abdel Nasser Hussein (Arabic: جمال عبد الناصر حسين‎, IPA: [ɡæˈmæːl ʕæbdenˈnɑːsˤeɾ ħeˈseːn]; 15 January 1918 – 28 September 1970) was the second President of Egypt, serving from 1956 until his death. Nasser led the 1952 overthrow of the monarchy and introduced far-reaching land reforms the following year. Following a 1954 attempt on his life by a Muslim Brotherhood member acting on his own, he cracked down on the organization, put President Muhammad Naguib under house arrest, and assumed executive office, officially becoming president in June 1956. 第一个当选的政府首脑是cuauhtémoc卡德纳斯. 卡德纳斯于1999年辞职, 在2000年的总统选举中竞选, 并指定罗 萨 里 奥 · 罗 斯 伯 格接替他, 他成为第一个统治墨西哥城的女性2000年, 安德烈斯·曼努埃尔·洛佩斯·奥夫拉多夫当选, 并于2005年辞职, 以参加2006年总统选举, 亚历杭德罗· 2006年, 马塞洛·埃当选为2006-2012年期间.