متى كانت كيم ال سونغ تدعو لمؤتمر جو?
1950
On 7 June 1950, Kim Il-sung called for a Korea-wide election on 5–8 August 1950 and a consultative conference in Haeju on 15–17 June 1950. On 11 June, the North sent three diplomats to the South, as a peace overture that Rhee rejected. On 21 June, Kim Il-Sung revised his war plan to involve general attack across the 38th parallel, rather than a limited operation in the Ongjin peninsula. Kim was concerned that South Korean agents had learned about the plans and South Korean forces were strengthening their defenses. Stalin agreed to this change of plan. وفي 7 حزيران / يونيه 1950, دعا كيم ال سونغ الى اجراء انتخابات على نطاق كوريا في 5-8 اب / اغسطس 1950 ومؤتمر استشاري في جو في 15-17 حزيران / يونيه 1950. في 11 حزيران / يونيه في حزيران / يونيه, ارسل الشمال ثلاثة الدبلوماسيين الى الجنوب, باعتبارها عرض سلام رفضها ري. وفي 21 حزيران / يونيه, قام كيم ال سونغ بتنفيذ خطته الحربية ليشمل الهجوم العام عبر ال 38, بدلا من عملية محدودة في شبه جزيرة ongjin. واعرب كيم عن قلقها لان عملاء كوريا الجنوبية قد تعلموا بشان الخطط وان القوات الكورية الجنوبية تعزز دفاعاتهم. (ستالين) وافق على هذا التغيير في الخطة. Am 7 Juni 1950 rief Kim Il-sung eine Korea-weite Wahl am 5-8 August 1950 und eine beratende Konferenz in Haeju am 15-17 Juni 1950 an. Am 11 Juni, der Norden sandte drei Diplomaten in den Süden, als eine Frieden, die Rhee abgelehnt hat. Am 21 Juni hat Kim Il-Sung seinen Krieg überarbeitet, um einen allgemeinen Angriff auf die 38 parallele und nicht nur eine begrenzte Operation auf der Halbinsel Ongjin zu beinhalten. Kim war besorgt, dass südkoreanische Agenten über die Pläne gelernt haben und die südkoreanischen Streitkräfte ihre Verteidigung stärken. Stalin hat sich dieser Änderung des Plans zugestimmt. El 7 de junio de 1950, KIM IL-Sung pidió una elección en Corea del 5-8 de agosto de 1950 y una conferencia consultiva en haeju el 15-17 de junio 1950. el 11 Junio, el norte envió a tres diplomáticos al sur, como una obertura de paz que rhee rechazó. El 21 de junio, KIM IL-Sung revisó su plan de guerra para involucrar el ataque general a través de la 38 ª paralelo, en lugar de una operación limitada en la península de ongjin. Kim estaba preocupado de que los agentes de Corea del sur habían aprendido sobre los planes y las fuerzas de Corea del sur estaban fortaleciendo sus defensas. Stalin estuvo de acuerdo con este cambio de plan.
Nữ hoàng đề nghị Liên Hiệp Quốc lần thứ hai vào năm 2010, một lần nữa trong khả năng của cô ấy là Nữ hoàng của tất cả các vương quốc Thịnh Vượng và Trưởng Ban Thịnh vượng. Tổng Bí thư LHQ, Ban Ki-Moon, giới thiệu cô ấy như một cái neo cho tuổi của chúng ta. Trong chuyến thăm của cô đến New York, theo một chuyến du lịch của Canada, cô ấy chính thức mở một khu vườn tưởng niệm cho nạn nhân Anh trong cuộc tấn công tháng 11 năm 11 Chuyến thăm của Nữ hoàng đến Úc trong tháng 2011 năm 2011 - chuyến thăm thứ sáu của cô ấy kể từ năm 1954-được gọi là chuyến du lịch chia tay của cô ấy trong báo chí vì tuổi của cô ấy. 1884 में, सियोल में प्रो-जापानी कोरियाई कोरियाई ने gapsin तख्तापलट का नेतृत्व किया । चीन और जापान के बीच तनाव चीन के बाद विद्रोह को दबाने के लिए हस्तक्षेप किया । जापानी प्रधानमंत्री जाइतो hirobumi और ली hongzhang ने क़्या के सम्मेलन पर हस्ताक्षर किए, एक साथ सैनिकों को वापस लेने के लिए एक समझौता, लेकिन 1895 का पहला चीन-जापानी युद्ध एक सैन्य अपमान था । shimonoseki की संधि ने कोरियाई स्वतंत्रता को मान्यता दी और ताइवान और जापान को जापान को सौंप दिया । यह नियम बहुत कठोर हो सकता था, लेकिन जब जापानी नागरिक ने हमला किया और घायल ली hongzhang, एक अंतरराष्ट्रीय हाहाकार ने जापानी को अधिक करने में शर्मसार कर दिया । मूल समझौते ने liaodong प्रायद्वीप के वल्कि को जापान के लिए निर्धारित किया, लेकिन रूस, क्षेत्र पर अपने खुद के डिजाइन के साथ, जर्मनी और फ्रांस के साथ, जो ट्रिपल हस्तक्षेप के रूप में जाना जाता था, सफलतापूर्वक प्रायद्वीप को छोड़ने के लिए जापानी पर दबाव डाला । उत्तर कोरिया: यह घटना 28. अप्रैल को प्योंगयांग में आयोजित की गई थी । यह पहली बार है कि ओलंपिक मशाल ने उत्तर कोरिया की यात्रा की है । बीजिंग ओलंपिक लोगो के साथ हजारों लहराते गुलाबी कागज के फूल और छोटे झंडे के साथ एक भीड़ का आयोजन किया गया था, सत्तावादी शासन ने प्योंगयांग में रिले की शुरुआत देखी, कुछ चीनी झंडे लहराते हुए । इस घटना की अध्यक्षता देश के संसद, किम योंग नाम के सिर पर की गई थी । उत्तर, चीन का एक सहयोगी, कहीं भी मशाल रिले के लिए अवरोधों की गंभीर रहा है और तिब्बत में विरोध के खिलाफ अपने कार्यों में बीजिंग का समर्थन किया है । किम ने पहली रनर पी एके डु इक के लिए मशाल पारित की, जो उत्तर कोरिया के 1966 विश्व कप फुटबॉल टीम पर खेला, क्योंकि उसने प्योंगयांग के माध्यम से 19 किलोमीटर का मार्ग शुरू किया था । रिले ने juche टावर के ओबिलिस्क की बड़ी मूर्ति ज्वाला से शुरू किया, जो देश के स्वर्गीय संस्थापक राष्ट्रपति किम आईएल सुंग, नेता किम जोंग इल के पिता, के राष्ट्रीय विचारधारा की राष्ट्रीय विचारधारा की याद करता है, जो कि किया गया था उपस्थित नहीं है । كوريا الشمالية: عقد هذا الحدث في بيونغ يانغ في 28. نيسان / ابريل, كانت المرة الاولى التي سافر فيها الشعلة الاولمبية الى كوريا الشمالية. تم تنظيم حشد من الالاف من الزهور الوردية والاعلام الصغيرة مع شعار الاولمبياد بكين من قبل النظام الاستبدادية شاهد بداية ال في بيونغ يانغ, وبعضهم اعلام صيني. وقد تراس هذا الحدث رئيس برلمان البلد, كيم يونج نام. وقد كان الشمال, حليف للصين, في حالة حرجة من اضطرابات في نقل الشعلة في اماكن اخرى, ودعم بكين في اجراءاتها ضد الاحتجاجات في التبت. وقد مرر كيم الشعلة الى اول عداء بي  ak دو ايك, الذي لعب على فريق كاس العالم لكرة القدم 1966 في كوريا الشمالية, بينما بدا طريق 19 كيلومتر عبر بيونغ يانغ. وبدا التتابع من اللهب ال نحت الكبير من المسلة برجتشيه, الذي يحيي ايديولوجيةتشيه الوطنية, او الاعتماد على الذات, الذي انشاته الرئيس المؤسس الراحل كيم ايل سونغ, والد القائد كيم جونج ايل, الذي لم يكن من فعل ذلك. لا احضر. 她在2012年的钻石禧年标志着60年的宝座, 庆祝活动在她的领域, 更广泛的联邦, 以及其他地方举行. 在加入日发布的消息中, 她说: 在这个特别的一年, 因为我再次致力于你的服务, 我希望我们所有人都能被提醒, 团结的力量和家庭, 友谊和睦邻关系的召集力量... 我还希望, 今年的禧年将是感谢自1952年以来取得的巨大进步的时候, 并以明确的头和温暖的心展望未来. 她和她的丈夫进行了一次广泛的英国之旅, 而她的孩子和孙子们代表她开始了其他联邦国家的皇家旅行. 六月4日, 世界各地的禧年信标都被点燃了. 十二月18日, 自从乔治三世在1781以来, 她成为了第一个参加和平时期内阁会议的英国主权. Corea del norte: el evento se celebró en pyongyang el 28. De Abril. Fue la primera vez que la antorcha olímpica ha viajado a Corea del norte. una multitud de miles ondeando flores de papel rosa y pequeñas banderas con el logotipo de los juegos olímpicos de Pekín fueron organizados por el régimen autoritario vieron el comienzo del relevo en pyongyang, algunos ondeando banderas chinas. el evento fue presidido por el jefe del Parlamento del país, Kim Yong Nam. El Norte, un aliado de china, ha sido crítico con las perturbaciones en el relevo de la antorcha en otros lugares y ha apoyado a Beijing en sus acciones contra las protestas en el tíbet. Kim pasó la antorcha al primer corredor p  ak du ik, que jugó en el equipo de fútbol de la copa mundial de Corea del norte de 1966, mientras comenzó la ruta de 19 kilómetros a través de pyongyang. el relevo comenzó desde la gran llama esculpida del obelisco de la torre juche, que conmemora la ideología nacional de juche, o autosuficiencia, creada por el difunto presidente fundador del país kim il sung, padre del líder kim jong il, quien lo hizo no asistir. Nach Jahren der außenpolitischen Koordination und der Entwicklung von Verbindungen, Nasser, Präsident Sukarno von Indonesien, Präsident Tito von Jugoslawien, und Premierminister Nehru von Indien gründete die nicht-ausgerichtet Bewegung (NAM) im Jahr 1961. Ihr Ziel war es, internationale nicht zu festigen-Ausrichtung und Förderung der Weltfrieden inmitten des Kalten Krieges, beenden die Kolonisation und erhöhen die wirtschaftliche Zusammenarbeit zwischen den Entwicklungsländern. Im Jahr 1964 wurde Nasser zum Präsidenten der NAM ernannt und hielt die zweite Konferenz der Organisation in Kairo. Im Jahr 1884 führten die pro-japanischen Koreaner in Seoul den Gapsin-Putsch. Die Spannungen zwischen China und Japan stiegen nach China, um den Aufstand zu unterdrücken. Der japanische Premierminister Itō Hirobumi und Li Hongzhang unterzeichneten das Übereinkommen von Tientsin, eine Vereinbarung, die Truppen gleichzeitig zurückzuziehen, aber der erste Japanisch-japanische Krieg von 1895 war eine militärische Demütigung. Der Vertrag von Shimonoseki hat die koreanische Unabhängigkeit anerkannt und Taiwan und die Pescadores nach Japan abgetreten. Die Begriffe könnten härter gewesen sein, aber als der japanische Bürger Li Hongzhang angegriffen und verwundet hat, beschämt ein internationaler Aufschrei die Japaner, sie zu überarbeiten. Die ursprüngliche Vereinbarung hat die Abtretung der Liaodong-Halbinsel nach Japan festgelegt, aber Russland, mit seinen eigenen Designs auf dem Gebiet, zusammen mit Deutschland und Frankreich, in dem, was als Triple Intervention bekannt war, setzte erfolgreich Druck auf die Japaner, um die Halbinsel zu verlassen. राज्य परिषद ने 19 मई 2008 से शुरू होने वाले भूकंप पीड़ितों के लिए राष्ट्रीय शोक का एक तीन दिवसीय अवधि घोषित किया; पीआरसी के राष्ट्रीय ध्वज और हांगकांग और मकाउ विशेष प्रशासनिक क्षेत्रों के क्षेत्रीय झंडे आधे मस्त में बह गए । यह पहली बार था कि एक राज्य के नेता की मौत के अलावा एक राष्ट्रीय शोक अवधि घोषित किया गया था, और कई ने इसे माओ तुंग की मौत के बाद से शोक का सबसे बड़ा प्रदर्शन कहा है । 14:28 मई 2008 को, भूकंप के एक सप्ताह बाद, चीनी जनता ने चुप्पी का एक पल आयोजित किया । लोग तीन मिनट तक चुप रहे, जबकि वायु रक्षा, पुलिस और आग का सायरन, और वाहनों, जहाजों और ट्रेनों के सींग सुनाई दिए । बीजिंग की सड़कों पर कार और ट्रक भी रुक गए । लोग अनायास ही जयकार zhongguo jiayou में फट जाते हैं! (चलो, चीन!) और सिचुआन jiayou (चलो चलते हैं, सिचुआन!) बाद में । En 1884, los coreanos pro-Japoneses en Seúl llevaron el golpe de estado. las tensiones entre china y Japón aumentaron después de que china intervino para reprimir el levantamiento. El primer ministro japonés itō hirobumi y li hongzhang firmaron la convención de tientsin, un acuerdo para retirar tropas al mismo tiempo, pero la primera guerra sino-Japonesa de 1895 fue una humillación militar. el tratado de shimonoseki reconoció la independencia de Corea y cedió taiwán y el pescadores a Japón. Los términos podrían haber sido más duros, pero cuando los ciudadanos japoneses atacaron y hirieron a li hongzhang, una protesta internacional avergonzado a los japoneses para revisarlo. El acuerdo original estipulaba la cesión de la península de liaodong a Japón, pero Rusia, con sus propios diseños en el territorio, junto con Alemania y Francia, en lo que se conocía como la triple intervención, con éxito puso presión sobre los japoneses para abandonar la península.