كم عدد القوات التي هبطت في مقاطعة ماو?
15
Persistent heavy rain and landslides in Wenchuan County and the nearby area badly affected rescue efforts. At the start of rescue operations on May 12, 20 helicopters were deployed for the delivery of food, water, and emergency aid, and also the evacuation of the injured and reconnaissance of quake-stricken areas. By 17:37 CST on May 13, a total of over 15,600 troops and militia reservists from the Chengdu Military Region had joined the rescue force in the heavily affected areas. A commander reported from Yingxiu Town, Wenchuan, that around 3,000 survivors were found, while the status of the other inhabitants (around 9,000) remained unclear. The 1,300 rescuers reached the epicenter, and 300 pioneer troops reached the seat of Wenchuan at about 23:30 CST. By 12:17 CST, May 14, 2008, communication in the seat of Wenchuan was partly revived. On the afternoon of May 14, 15 Special Operations Troops, along with relief supplies and communications gear, parachuted into inaccessible Mao County, northeast of Wenchuan. وقد اثر استمرار الامطار الغزيرة والانهيارات الارضية في مقاطعة وين والمنطقة المجاورة بشكل كبير على جهود الانقاذ. وفي بداية عمليات الانقاذ في 12 ايار / مايو, تم نشر 20 طائرة هليكوبتر لتوصيل الاغذية والمياه والمساعدة الطارئة, وكذلك الاخلاء للمصابين والاستطلاع على المناطق المنكوبة بال الزلزال. وبحلول عام 17:37, انضم الى قوات العلم والتكنولوجيا في 13 ايار / مايو, ما يزيد على 15,600 15,600 جندي و ميليشيا من قوات الاحتياطي من منطقة تشينغدو العسكرية الى قوة الانقاذ في المناطق المتضررة بشدة. وابلغ قائد من بلدة yingxiu, وين, انه تم العثور على حوالي 3,000 من الناجين, في حين ان وضع السكان الاخرين (حوالي 9,000) لا يزال غير واضح. وصل ال 1,300 من الانقاذ الى المركز, و 300 من القوات الرائدة وصلت الى مقعد وين في حوالي 23:30 لجنة العلم والتكنولوجيا. بحلول عام 12:17, وفي 14 ايار / مايو 2008, تم احياء الاتصال في مقعد وين جزئيا. وفي عصر 14 ايار / مايو 14, هبطت 15 من قوات العمليات الخاصة, الى جانب امدادات الاغاثة ومعدات الاتصالات, الى مقاطعة ماو التي لا يمكن الوصول اليها, شمال شرق وين. Anhaltende Starkregen und Erdrutsche im Wenchuan County und der nahe gelegenen Gegend sind schwer betroffen. Am Start der Rettung am 12 Mai 20 wurden Hubschrauber für die Lieferung von Lebensmitteln, Wasser und Soforthilfe eingesetzt, und auch die Evakuierung der Verletzten und der Aufklärung von Beben-betroffenen Gebieten. Bis 17:37 CST am 13 Mai waren insgesamt mehr als 15,600 Truppen und Milizen aus der Chengdu Military Region in den stark betroffenen Gebieten der Rettung beigetreten. Ein Kommandant berichtete von Yingxiu Town, Wenchuan, dass rund 3,000 Überlebende gefunden wurden, während der Status der anderen Bewohner (um 9,000) unklar blieb. Die 1,300 Retter erreichten das Epizentrum, und 300 Pionier-Truppen erreichten den Sitz von Wenchuan bei ca. 23:30 CST. Bis 12:17 CST, 14 Mai 2008, wurde die Kommunikation auf dem Sitz von Wenchuan teilweise wiederbelebt. Am Nachmittag des 14 Mai 15 werden die Special Operations Truppen, zusammen mit Relief-und Kommunikation, in das unzugänglich Mao County, nordöstlich von Wenchuan, aufgenommen. La lluvia y los deslizamientos de tierra persistentes en el condado de wenchuan y la zona cercana afectaron gravemente los esfuerzos. en el inicio de las operaciones de rescate el 12 de mayo de 20 se desplegaron helicópteros para la entrega de alimentos, agua y ayuda de emergencia, y también la evacuación de los heridos y el reconocimiento de las zonas afectadas por el terremoto. Por 17:37 cst el 13 de mayo, un total de más de 15,600 soldados y reservistas de la milicia de la región militar de chengdu se habían unido a la fuerza de rescate en las zonas fuertemente afectadas. un comandante informó de la ciudad de yingxiu, wenchuan, que alrededor de 3,000 sobrevivientes fueron encontrados, mientras que el estado de los otros habitantes (alrededor de 9,000) no se mantuvo claro. Los 1,300 rescatistas llegaron al epicentro, y 300 tropas pioneras llegaron a la sede de wenchuan en alrededor de 23:30 CST. Por 12:17 CST, 14 de mayo de 2008, se revivió en parte la comunicación en el asiento de wenchuan. en la tarde del 14 de mayo de 15 tropas de operaciones especiales, junto con suministros de socorro y equipo de comunicaciones, paracaídas en el inaccesible condado de mao, al noreste de wenchuan. Wenchuan काउंटी में लगातार भारी बारिश और भूस्खलन और आसपास के क्षेत्र में बहुत प्रभावित बचाव प्रयास । 12 मई 12 को बचाव संचालन की शुरुआत में, भोजन, पानी, और आपातकालीन सहायता की डिलीवरी के लिए 20 हेलीकाप्टर तैनात किए गए और भूकंप-घायल क्षेत्रों के घायल और टोही को खाली करने के लिए भी । 13 मई को 17:37 सीएसटी द्वारा, चेंगदू सैन्य क्षेत्र से कुल 15,600 सैनिकों और मिलिशिया रिज़र्व ने भारी प्रभावित क्षेत्रों में बचाव बल में शामिल हो गए थे । एक कमांडर ने yingxiu टाउन, wenchuan से रिपोर्ट की, कि लगभग 3,000 बचे थे, जबकि अन्य निवासियों की स्थिति (लगभग 9,000) अस्पष्ट रही । 1,300 रेस्क्यूअर्स उपरिकेंद्र पर पहुंच गया, और 300 पायनियर सैनिक लगभग 23:30 सीएसटी में wenchuan की सीट पर पहुंच गए । 12:17 सीएसटी, 14 मई, 2008 तक, wenchuan की सीट में संचार आंशिक रूप से पुनर्जीवित किया गया था । 14 मई की दोपहर को, 15 विशेष संचालन सैनिकों, राहत आपूर्ति और संचार गियर के साथ, दुर्गम के पूर्वोत्तर में दुर्गम माओ काउंटी में पैराशूट । Mưa lớn và sạt lở đất ở hạt Wenchuan và khu vực gần đó bị ảnh hưởng rất nhiều đến nỗ lực cứu hộ. Vào lúc bắt đầu hoạt động cứu hộ vào ngày 12 tháng 12, 20 trực thăng đã được triển khai cho việc giao hàng, nước, và trợ cấp khẩn cấp, và cũng là sự di tản của những người bị thương và trinh sát các khu vực động đất. Vào năm 17:37 CST vào ngày 13 tháng 13 năm 13, tổng cộng 15,600 quân đội và dân quân từ khu vực quân sự Thành Đô đã tham gia vào lực lượng cứu hộ trong các khu vực bị ảnh hưởng nặng nề. Một chỉ huy được báo cáo từ Yingxiu Town, Wenchuan, rằng khoảng 3,000 người sống sót đã được tìm thấy, trong khi trạng thái của các cư dân khác (khoảng 9,000) vẫn chưa rõ ràng. 1,300 người cứu hộ đã đạt đến chấn thương, và 300 quân đội đã lên ghế của Wenchuan lúc 23:30 giờ CST. Vào lúc 12:17 CST, ngày 14 tháng 14 năm 2008, giao tiếp trong ghế của Wenchuan được một phần hồi sinh. Vào buổi chiều ngày 14 tháng 14 năm 15, 15 quân đội đặc biệt, cùng với đồ dùng nổi bật và thiết bị truyền thông, dù vào quận Mao, phía đông bắc của Wenchuan.
وفي سلسلة من الاجتماعات الطارئة التي استمرت في الفترة من 2-5 تشرين الاول / اكتوبر, ناقش القادة الصينيين ما اذا كان سيتم ارسال القوات الصينية الى كوريا. كانت هناك مقاومة كبيرة بين العديد من القادة, بمن فيهم كبار القادة العسكريين, لمواجهة الولايات المتحدة في كوريا. وقد ايد ماو بقوة التدخل, وكان تشو احد القادة الصينيين القليلة الذين دعمه بقوة. وبعد ان رفض لين شي بيو بادب عرض ماو لقيادة القوات الصينية في كوريا (في معرض الاشارة الى العلاج الطبي القادم), قرر ماو ان بينغ dehuai سيكون قائد القوات الصينية في كوريا بعد ان وافق بينغ على دعم موقف ماو. ثم طلب ماو من بينغ ان يتكلم لصالح التدخل الى بقية القادة الصينيين. بعد ان قدم بينغ القضية انه اذا قامت القوات الامريكية بغزو كوريا ووصلت الىيالوما قد يعبرها وغزو الصين, وافق المكتب السياسي على التدخل في كوريا. وفي وقت لاحق, ادعوا الصينيين ان قاذفات القنابل الامريكية قد هكا المجال الجوي الوطني للجمهورية الشعبية في ثلاث مناسبات منفصلة وه هاجم على اهداف صينية قبل تدخل الصين. وفي 8 تشرين الاول / اكتوبر 1950, قام ماو تسي تسي تسي في قوة الحدود الشمالية الشرقية بوصفها الجيش التطوعي الشعبي الصيني (pva). En una serie de reuniones de emergencia que duró a partir del 2-5 de octubre, los líderes chinos debatieron si enviar tropas chinas a Corea. Hubo una considerable resistencia entre muchos líderes, incluidos los líderes militares superiores, para enfrentarse a los ee. uu. En Corea. Mao apoyó fuertemente la intervención, y zhou fue uno de los pocos líderes chinos que le apoyaron firmemente. Después de que lin biao rechazó cortésmente la oferta de mao para comandar las fuerzas chinas en Corea (citando su próximo tratamiento médico), Mao decidió que peng dehuai sería el comandante de las fuerzas chinas en Corea después de que peng accedió a apoyar la posición de mao. Mao entonces le pidió a peng que hablara a favor de la intervención al resto de los líderes chinos. Después de que peng hizo el caso de que si las tropas de ee. uu. Conquistaron Corea y llegaron al yalu podrían cruzar y invadir china el politburó accedió a intervenir en Corea. más tarde, los chinos afirmaron que los bombarderos estadounidenses habían violado el espacio aéreo nacional de china en tres ocasiones separadas y atacaron objetivos chinos antes de que china intervino. EL 8 de octubre de 1950, mao zedong redesignada el pla north east frontier force como el Ejército de voluntarios del pueblo Chino (pva). 2-5 अक्टूबर से चली आपातकालीन बैठकों की एक श्रृंखला में चीनी नेताओं ने बहस की कि चीनी सैनिकों को कोरिया में भेजना है या नहीं । कोरिया में अमेरिका से भिड़ने के लिए वरिष्ठ सैन्य नेताओं सहित कई नेताओं के बीच काफी प्रतिरोध था । माओ ने दृढ़ता से हस्तक्षेप का समर्थन किया, और झोउ कुछ चीनी नेताओं में से एक था जिन्होंने दृढ़ता से उसका समर्थन किया । लिन biao के बाद विनम्रता से कोरिया में चीनी बलों को आदेश देने के लिए माओ की पेशकश से इनकार कर दिया (अपने आगामी चिकित्सा उपचार का हवाला देते हुए), माओ ने फैसला किया कि पेंग dehuai कोरिया में चीनी बलों के कमांडर होंगे, पेंग के बाद माओ की स्थिति का समर्थन करने के लिए सहमत हो माओ ने पेंग से कहा कि बाकी चीनी नेताओं को हस्तक्षेप के पक्ष में बोलने के लिए । पेंग के बाद यह मामला है कि अगर अमेरिकी सैनिकों ने कोरिया पर विजय प्राप्त की और यलुओ तक पहुंच गए तो वे इसे पार कर सकते हैं और चीन पर आक्रमण कर सकते हैं । बाद में, चीनी ने दावा किया कि अमेरिकी हमलावरों ने तीन अलग अवसरों पर पीआरसी राष्ट्रीय हवाई क्षेत्र का उल्लंघन किया था और चीन हस्तक्षेप से पहले चीनी लक्ष्यों पर हमला किया था । 8 अक्टूबर 1950 को, माओ ने चीनी लोगों की स्वयंसेवी सेना (pva) के रूप में पीएलए नॉर्थ ईस्ट फ्रंटियर फोर्स को redesignated किया । Am 15 Oktober 1950 trafen sich Präsident Truman und General MacArthur auf der Wake Island im Mid-Pacific Ozean. Dieses Treffen wurde viel veröffentlicht, weil die Weigerung des Generals, den Präsidenten auf den Vereinigten Staaten zu treffen, zu treffen. An Präsident Truman, MacArthur spekuliert, dass es wenig Risiko für die chinesische Intervention in Korea gab und dass die Gelegenheit der VR China, die kpa zu unterstützen, abgelaufen war. Er glaubte, dass die VR China etwa 300,000 Soldaten in der Mandschurei hatte, und etwa 100,000-125,000 Soldaten am Yalu River. Er kam weiter zu dem Schluss, dass, obwohl die Hälfte dieser Kräfte nach Süden gehen könnte, wenn die Chinesen versucht haben, nach Pjöngjang zu kommen, es das größte Schlachten ohne Air Force Schutz geben würde. Die Schlacht von Osan, die erste bedeutende amerikanische Verlobung des koreanischen Krieges, beteiligte sich an der 540-Soldaten-Task Force Smith, die ein kleines vorne der 24 Infanterie-Division war, die aus Japan geflogen war. Am 5 Juli 1950 griff Task Force Smith die North in Osan an, aber ohne Waffen, die die Panzer der Nordkorea zerstören konnten. Sie waren erfolglos; das Ergebnis war 180 Tote, verwundet oder gefangen genommen. Der kpa ging nach Süden und schob die US-Truppen in Pyongtaek, Chonan und Chochiwon zurück und zwang die 24 Division zu Taejeon, die der kpa in der Schlacht von Daejeon eingefangen hat; die 24 Division erlitt 3,602 tot und verwundet und 2,962 gefangen, einschließlich der Commander der Division, Major General William F. Dean. Ab Mitte Juni 1944 kam die Iwo Jima unter einem anhaltenden Luftangriff und einer Marine-Artillerie-Feuer. Allerdings überlebten die versteckten Waffen und die Verteidigung von Kuribayashi die ständige Bombardierung praktisch unversehrt. Am 19 Februar 1945 landeten rund 30,000 Männer der 3, 4 und 5 Marine-Divisionen an der südöstlichen Küste von Iwo, nur unter dem Mount Suribachi; wo die meisten der Die Verteidigung der Insel war konzentriert. Seit einiger Zeit sind sie nicht unter Feuer gekommen. Das war Teil von Kuribayashi Plan, Feuer zu halten, bis die Strände voll waren. Sobald die Marines im Inland in eine Reihe von feindlichen Bunkern gedrängt haben, kamen sie unter verheerenden Maschinengewehr und Artillerie-Feuer, die viele der Männer abgeschnitten haben. Am Ende des Tages erreichten die Marines die Westküste der Insel, aber ihre Verluste waren schrecklich; fast 2,000 Männer getötet oder verwundet. Trotz des diskussionswürdig strategischen Erfolgs und des operativen Scheiterns der Abfahrt auf Rochefort, William Pitt, der in dieser Art von asymmetrischen Unternehmen einen Zweck sah, um solche Operationen fortzusetzen. Eine Armee wurde unter dem Kommando von Charles Spencer, 3 Duke of Marlborough, zusammengebaut; er wurde von Lord George Sackville unterstützt. Das Marine-Geschwader und die Transporte für die Expedition wurden von Richard Howe kommandiert. Die Armee landete am 5 Juni 1758 in der Cancalle Bay, ging nach St. Malo, und sie finden, dass es eine verlängerte Belagerung nehmen würde, um sie einzufangen, stattdessen den nahe gelegenen Hafen von St. Servan. Es brannte den Versand im Hafen, ca. 80 französische Freibeuter und Handelsschiffe, sowie vier Kriegschiffe, die im Bau waren. Die Kraft wurde dann unter Androhung der Ankunft der französischen Streitkräfte wieder in Angriff genommen. Ein Angriff auf Havre de Grace wurde gerufen, und die Flotte segelte nach Cherbourg; das Wetter war schlecht und die Bestimmungen niedrig, die auch aufgegeben wurden, und die Expedition kehrte zurück, indem sie französische Navy beschädigte und lieferte eine weitere strategische Demonstration gegen die französische Küste. 1274 में, चीन में मंगोल-स्थापित युआन राजवंश ने उत्तरी kyūshū में जापान पर आक्रमण करने के लिए कुछ 40,000 पुरुषों और 900 जहाजों का एक बल भेजा । जापान ने इस खतरे को पूरा करने के लिए एक मात्र 10,000 समुराई इकट्ठा किया । हमलावर सेना को आक्रमण में प्रमुख तूफान से प्रताड़ित किया गया, जिसने भारी हताहतों को सताने से रक्षकों की सहायता की । युआन सेना को अंततः याद किया गया और आक्रमण को बंद कर दिया गया । मंगोल आक्रमणकारियों ने छोटे बम का इस्तेमाल किया, जो जापान में बम और बारूद की पहली उपस्थिति की संभावना थी । 1937 तक, जापान ने मंचूरिया को नियंत्रित किया और चीन में गहराई से आगे बढ़ने के लिए तैयार था । 7 जुलाई 1937 को मार्को पोलो ब्रिज की घटना ने चीन और जापान के बीच पूर्ण पैमाने पर युद्ध को उकसाया । राष्ट्रवादी और कम्युनिस्ट चीनी ने जापान के खिलाफ एक मामूली गठबंधन बनाने के लिए अपने गृह युद्ध को निलंबित कर दिया, और सोवियत संघ ने चीनी सैनिकों को बड़ी मात्रा में तुलाराम प्रदान करके जल्दी से समर्थन दिया । अगस्त 1937 में, generalissimo चियांग काई-शेक ने शंघाई में 300,000 जापानी सैनिकों के बारे में लड़ने के लिए अपनी सबसे अच्छी सेना तैनात की, लेकिन, तीन महीने के लड़ने के बाद, शंघाई गिर गया । जापानियों ने चीनी सेना को वापस धक्का देना जारी रखा, दिसंबर 1937 में राजधानी नानकिंग पर कब्जा कर लिया और जो नानकिंग नरसंहार के रूप में जाना जाता था । मार्च 1938 में, राष्ट्रवादी बलों ने taierzhuang में अपनी पहली जीत जीती । लेकिन फिर xuzhou का शहर मई में जापानी द्वारा लिया गया था । जून 1938 में, जापान ने वुहान पर आक्रमण करने के लिए लगभग 350,000 सैनिकों को तैनात किया और अक्टूबर में इसे कैद कर लिया । जापानी ने प्रमुख सैन्य जीत हासिल की, लेकिन संयुक्त राज्य अमेरिका में विशेष रूप से विश्व राय-जापान की निंदा की, विशेष रूप से पैने घटना के बाद । In Burma the British, under intense pressure, made a fighting retreat from Rangoon to the Indo-Burmese border. This cut the Burma Road which was the western Allies' supply line to the Chinese Nationalists. In March 1942, Chinese Expeditionary Force started to attack Japanese forces in northern Burma. On 16 April, 7,000 British soldiers were encircled by the Japanese 33rd Division during the Battle of Yenangyaung and rescued by the Chinese 38th Division led by Sun Li-jen. Cooperation between the Chinese Nationalists and the Communists had waned from its zenith at the Battle of Wuhan, and the relationship between the two had gone sour as both attempted to expand their area of operations in occupied territories. Most of the Nationalist guerrilla areas were eventually overtaken by the Communists. On the other hand, some Nationalist units were deployed to blockade the Communists and not the Japanese. Furthermore, many of the forces of the Chinese Nationalists were warlords allied to Chiang Kai-Shek, but not directly under his command. "Of the 1,200,000 troops under Chiang's control, only 650,000 were directly controlled by his generals, and another 550,000 controlled by warlords who claimed loyalty to his government; the strongest force was the Szechuan army of 320,000 men. The defeat of this army would do much to end Chiang's power." The Japanese exploited this lack of unity to press ahead in their offensives.