ما الذي كان يعتقد ناصر هو اكثر موقع importatnt في المعركة من اجل القناة?
ميناء سعيد
It was at Port Said that Nasser saw a confrontation with the invading forces as being the strategic and psychological focal point of Egypt's defense. A third infantry battalion and hundreds of national guardsmen were sent to the city as reinforcements, while two regular companies were dispatched to organize popular resistance. Nasser and Boghdadi traveled to the canal zone to boost the morale of the armed volunteers. According to Boghdadi's memoirs, Nasser described the Egyptian Army as "shattered" as he saw the wreckage of Egyptian military equipment en route. When British and French forces landed in Port Said on 5–6 November, its local militia put up a stiff resistance, resulting in street-to-street fighting. The Egyptian Army commander in the city was preparing to request terms for a ceasefire, but Nasser ordered him to desist. The British-French forces managed to largely secure the city by 7 November. Between 750 and 1,000 Egyptians were killed in the battle for Port Said. وقال في الميناء ان ناصر راى مواجهة مع القوات الغازية بوصفها نقطة التنسيق الاستراتيجية والنفسية لدفاع مصر. تم ارسال كتيبة المشاة الثالثة و المئات من الحرس الوطنية الى المدينة كما, في حين تم ارسال اثنين من الشركات العادية لتنظيم المقاومة الشعبية. سافر ناصر و boghdadi الى منطقة القناة لتعزيز معنويات المتطوعين المسلحين. وفقا للم مذكت, وصف ناصر الجيش المصري بانه محطم كما راى حطام المعدات العسكرية المصرية في طريقه. عندما هبطت القوات البريطانية والفرنسية في ميناء سعيد في 5-6 تشرين الثاني / نوفمبر, وضعت ميليشياتها المحلية مقاومة قوية, مما ادى الى قتال من الشارع الى الشارع. كان قائد الجيش المصري في المدينة يستعد لطلب شروط لوقف اطلاق النار, ولكن ناصر امره بالتكف عن ذلك. وقد تمكنت القوات البريطانية الفرنسية من تامين المدينة الى حد كبير بحلول 7 تشرين الثاني / نوفمبر. ما بين 750 و 1,000 مصري قتلوا في المعركة من اجل ميناء سعيد. Es war in Port Said, dass Nasser eine Konfrontation mit den Besatzungstruppen sah, als der strategische und psychologische Brennpunkt der Verteidigung Ägyptens. Ein drittes Infanterie-Bataillon und hunderte von nationalen Gardisten wurden als Verstärkung in die Stadt geschickt, während zwei reguläre Unternehmen ausgesandt wurden, um beliebte Widerstand zu organisieren. Nasser und Boghdadi sind in die Kanal gereist, um die Moral der bewaffneten Freiwilligen zu stärken. Nach den Memoiren von Boghdadi beschrieb Nasser die ägyptische Armee so zerstört, wie er das Wrack der ägyptischen militärischen Ausrüstung auf dem Weg sah. Als die britischen und französischen Truppen am 5-6 November in Port Said landeten, setzte ihre lokale Miliz einen steifen Widerstand ein, der sich in Straße-zu-Straße-Kampf brachte. Der Kommandant der ägyptischen Armee in der Stadt bereitete sich darauf vor, die Bedingungen für einen Waffenstillstand zu fordern, aber Nasser befahl ihm, aufzuhören. Die britisch-französischen Kräfte gelang es, die Stadt bis zum 7 November zu sichern. Zwischen 750 und 1,000 wurden die Ägypter in der Schlacht um Port Said getötet. Fue en el puerto dijo que nasser vio un enfrentamiento con las fuerzas invasoras como el punto focal estratégico y psicológico de la defensa de Egipto. Un tercer batallón de infantería y cientos de guardias nacionales fueron enviados a la ciudad como refuerzos, mientras que dos empresas regulares fueron enviadas para organizar la resistencia popular. Nasser y boghdadi viajaron a la zona del canal para impulsar la moral de los voluntarios armados. de acuerdo con las memorias de boghdadi, Nasser describió el ejército egipcio tan destrozado como vio los restos del equipo militar egipcio en ruta. Cuando las fuerzas británicas y francesas aterrizaron en el puerto, dijo el 5-6 de noviembre, su milicia local puso una fuerte resistencia, resultando en la lucha de calle a la calle. el comandante del ejército egipcio en la ciudad se estaba preparando para solicitar términos para un alto el fuego, pero nasser le ordenó que desista. Las fuerzas británicas-Francesas Lograron asegurar en gran medida la ciudad antes del 7 DE NOVIEMBRE. Entre 750 y 1,000 egipcios fueron asesinados en la batalla por el puerto dijo. पोर्ट में कहा गया था कि नासिर ने हमलावर बलों के साथ एक टकराव देखा, जो मिस्र की रक्षा के सामरिक और मनोवैज्ञानिक केंद्र बिंदु के रूप में है । एक तीसरी पैदल बटालियन और सैकड़ों राष्ट्रीय गार्ड्समैन को शहर में सहायता के रूप में भेजा गया था, जबकि दो नियमित कंपनियों को लोकप्रिय प्रतिरोध का आयोजन करने के लिए भेजा गया था । नासर और boghdadi ने सशस्त्र स्वयंसेवकों के मनोबल को बढ़ावा देने के लिए नहर क्षेत्र की यात्रा की । boghdadi के संस्मरण के अनुसार, नासिर ने मिस्र की सेना को चूर-चूर कर दिया क्योंकि उसने मिस्र के सैन्य उपकरण के मलबे को देखा था । जब ब्रिटिश और फ्रेंच सेना ने बंदरगाह में 5-6 नवंबर को कहा, उसके स्थानीय मिलिशिया ने एक कड़ा प्रतिरोध किया, जिसके परिणामस्वरूप सड़क से सड़क लड़ रही थी । शहर में मिस्र के सेना कमांडर युद्धविराम के लिए शर्तों का अनुरोध करने की तैयारी कर रहे थे, लेकिन नासिर ने उन्हें बाज आने का आदेश दिया । ब्रिटिश-फ्रेंच सेना ने 7 नवंबर तक शहर को काफी हद तक सुरक्षित करने में कामयाब रहा । 750 और 1,000 के बीच पोर्ट के लिए युद्ध में मारे गए थे । Đó là ở Cảng nói rằng Nasser đã thấy một cuộc đối đầu với lực lượng xâm lược như là chiến lược và tâm lý tiêu cực của phòng thủ của Ai Cập. Một tiểu đoàn bộ binh thứ ba và hàng trăm guardsmen quốc gia đã được gửi đến thành phố như là viện trợ, trong khi hai công ty thông thường được gửi đến để tổ chức sự kháng cự phổ biến. Nasser và Boghdadi đã đi đến khu vực kênh đào để tăng cường tinh thần của các tình nguyện viên vũ trang. Theo hồi ký của Boghdadi, Nasser mô tả quân đội Ai Cập đã tan vỡ khi anh ta thấy những mảnh vỡ của các thiết bị quân sự Ai Cập trên đường đi. Khi lực lượng Anh và Pháp hạ cánh ở Cảng nói vào ngày 5-6 tháng 5-6, dân quân địa phương của họ đã đưa lên một cuộc kháng cự cứng đơ, kết quả là chiến đấu đường phố. Chỉ huy quân đội Ai Cập trong thành phố đã chuẩn bị yêu cầu các điều khoản cho một cuộc ngừng ngừng, nhưng Nasser đã ra lệnh cho anh ta dừng lại. Các lực lượng Anh-Pháp quản lý phần lớn bảo vệ thành phố vào ngày 7 tháng 7 Giữa 750 và 1,000 người Ai Cập đã bị giết trong trận chiến cho Cảng Nói. 在港口说, 纳赛尔看到了与入侵部队的对峙, 作为埃及防守的战略和心理焦点. 第三个步兵营和数以百计的国民警卫队被派往该市作为增援, 而两个普通公司被派来组织受欢迎的抵抗. 纳赛尔和boghdadi前往运河区, 以提高武装志愿者的士气. 根据boghdadi的回忆录, 纳赛尔描述埃及军队在路线上看到埃及军事设备残骸时破碎. 十一月5-6日, 当英国和法国部队降落在港口时, 其当地民兵提出了一个顽强的抵抗, 导致街头战斗. 在该市的埃及陆军指挥官正准备要求停火条款, 但纳赛尔命令他停止. 英 国-法 国 部队在十一月7日之前基本上确保了城市的安全. 750到1,000名埃及人在港口的战斗中被杀害.
Napoleon knew that the French fleet could not defeat the Royal Navy in a head-to-head battle, so he planned to lure it away from the English Channel through diversionary tactics. The main strategic idea involved the French Navy escaping from the British blockades of Toulon and Brest and threatening to attack the West Indies. In the face of this attack, it was hoped, the British would weaken their defense of the Western Approaches by sending ships to the Caribbean, allowing a combined Franco-Spanish fleet to take control of the channel long enough for French armies to cross and invade. However, the plan unraveled after the British victory at the Battle of Cape Finisterre in July 1805. French Admiral Villeneuve then retreated to Cádiz instead of linking up with French naval forces at Brest for an attack on the English Channel. Napoleon biết rằng hạm đội Pháp không thể đánh bại Hải quân Hoàng gia trong một trận chiến đầu, vì vậy ông đã định dụ nó ra khỏi kênh tiếng Anh thông qua các chiến thuật đánh. Ý tưởng chiến lược chính liên quan đến Hải quân Pháp trốn thoát khỏi những người Anh của Toulon và Brest và đe dọa tấn công Tây Ấn. Trong khuôn mặt của cuộc tấn công này, nó đã được hy vọng, người Anh sẽ làm suy yếu sự phòng thủ của phương Tây bằng cách gửi tàu đến vùng Caribe, cho phép một hạm đội Pháp-Tây Ban Nha kết hợp để kiểm soát kênh đủ lâu để quân đội Pháp vượt qua và xâm chiếm. Tuy nhiên, kế hoạch được phát hiện sau chiến thắng Anh tại trận Cape Finisterre trong ngày 1805 tháng 1805. Đô đốc Pháp Villeneuve sau đó rút lui đến Cádiz thay vì liên kết với lực lượng hải quân Pháp tại Brest cho một cuộc tấn công trên kênh tiếng Anh. Bis zum 1805 August hatte Napoleon erkannt, dass sich die strategische Situation grundlegend verändert hat. Mit einer potenziellen Invasion von seinen kontinentalen Feinden entschied er sich, zuerst zu streiken und die Sehenswürdigkeiten seiner Armee vom Ärmelkanal bis zum Rhein zu drehen. Sein grundlegendes Ziel war es, die isolierten österreichischen Armeen in Süddeutschland zu zerstören, bevor ihre russischen Verbündeten ankommen konnten. Am 25 September, nach großer Geheimhaltung und fiebrig marschieren, begannen 200,000 französische Truppen, den Rhein auf einer Front von 260 km (160 mi) zu überqueren. Der österreichische Kommandant Karl Mack hatte den größeren Teil der österreichischen Armee auf der Festung Ulm in Schwaben versammelt. Napoleon hat seine Kräfte im Südosten geschwungen und die Grande Armée führte eine aufwendige Bewegung durch, die die österreichischen Positionen angegriffen. Der Ulmer Manöver hat General Mack völlig überrascht, der verspätet verstanden hat, dass seine Armee abgeschnitten wurde. Nach einigen kleineren Engagements, die in der Schlacht von Ulm gipfelte, ergab sich Mack endlich, nachdem er bemerkt hatte, dass es keinen Weg gab, aus der französischen Einkreisung zu brechen. Für nur 2000 französische Verluste hatte Napoleon es geschafft, insgesamt 60,000 österreichische Soldaten durch den schnellen Marsch seiner Armee zu erfassen. Die Ulmer Kampagne gilt im Allgemeinen als strategisches Meisterwerk und war maßgeblich an der Entwicklung des Schlieffen-Plans im späten 19 Jahrhundert beteiligt. Für die Franzosen wurde dieser spektakuläre Sieg auf dem Land durch den entscheidenden Sieg getrübt, den die Royal Navy in der Schlacht von Trafalgar am 21 Oktober erreicht hat. Nach Trafalgar hatte Großbritannien die totale Vorherrschaft der Meere für die Dauer der napoleonischen Kriege. By August 1805, Napoleon had realized that the strategic situation had changed fundamentally. Facing a potential invasion from his continental enemies, he decided to strike first and turned his army's sights from the English Channel to the Rhine. His basic objective was to destroy the isolated Austrian armies in Southern Germany before their Russian allies could arrive. On 25 September, after great secrecy and feverish marching, 200,000 French troops began to cross the Rhine on a front of 260 km (160 mi). Austrian commander Karl Mack had gathered the greater part of the Austrian army at the fortress of Ulm in Swabia. Napoleon swung his forces to the southeast and the Grande Armée performed an elaborate wheeling movement that outflanked the Austrian positions. The Ulm Maneuver completely surprised General Mack, who belatedly understood that his army had been cut off. After some minor engagements that culminated in the Battle of Ulm, Mack finally surrendered after realizing that there was no way to break out of the French encirclement. For just 2000 French casualties, Napoleon had managed to capture a total of 60,000 Austrian soldiers through his army's rapid marching. The Ulm Campaign is generally regarded as a strategic masterpiece and was influential in the development of the Schlieffen Plan in the late 19th century. For the French, this spectacular victory on land was soured by the decisive victory that the Royal Navy attained at the Battle of Trafalgar on 21 October. After Trafalgar, Britain had total domination of the seas for the duration of the Napoleonic Wars. 拿破仑知道法国舰队不能在一场头对战中打败皇家海军, 所以他计划通过分流战术引诱它远离英国频道. 主要的战略想法涉及法国海军逃离英国封锁土伦和布列斯特, 并威胁要攻击西印度群岛. 在这次袭击中, 希望英国会削弱他们对西方方式的防御, 将船只送到加勒比, 允许一个联合的法国-西班牙舰队控制足够长的频道, 以使法国军队跨越和入侵... 然而, 该计划在英国在七月 1805 日的战斗中取得胜利后被揭开, 法国海军上将维尔纳夫随后撤退到加斯蒂, 而不是与法国海军部队在布列斯特进行攻击, 以攻击英 بحلول اب / اغسطس 1805, كان نابليون قد ادرك ان الوضع الاستراتيجي قد تغير بشكل اساسي. وفي مواجهة غزو محتمل من اعدائه في القارة, قرر ان يضرب اولا وحول معالم جيشه من القناة الانجليزية الى نهر الراين. كان هدفه الاساسي هو تدمير الجيش النمساوي المعزول في جنوب المانيا قبل وصول حلفائهم الروس. وفي 25 ايلول / سبتمبر, وبعد سرية كبيرة و يسيرون, بدا 200,000 200,000 جندي فرنسي عبور نهر الراين على جبهة 260 كم (160 ميل). وقد جمع القائد النمساوي كارل ماك الجزء الاكبر من الجيش النمساوي في حصن الم في ostallgäu. قام نابليون بتوجيه قواته الى الجنوب الشرقي, و قام الجيش الكبير بحركة حركة متقنة التي التفت المواقف النمساوية. مناورة (الم) مستغرب تماما الجنرال (ماك), الذي فهم في وقت متاخر ان جيشه قد قطع. بعد بعض الاشتباكات البسيطة التي توجت في معركة الم, استسلم ماك اخيرا بعد ان ادرك انه لم يكن هناك طريقة للمخروج من الحصار الفرنسي. لمجرد 2000 الاصابات الفرنسية, تمكن نابليون من الاستيلاء على ما اجمالي 60,000 جندي نمساويين من خلال مسيرة جيشه السريعة. تعتبر حملة ال اولم بشكل عام تحفة فنية استراتيجية وكان لها تاثير في تطوير خطة ش في اواخر القرن التاسع عشر. بالنسبة للفرنسيين, هذا النصر المذهل على الارض قد توترت بالنصر الحاسم الذي حققته البحرية الملكية في معركة trafalgar في 21 تشرين الاول / اكتوبر. بعد ت trafalgar, كانت بريطانيا السيطرة الكاملة على البحار لمدة الحروب نابليون. नेपोलियन को पता था कि फ्रेंच फ्लीट रॉयल नौसेना को सिर से सिर की लड़ाई में हरा नहीं सकता था, इसलिए उसने चक्करदार रणनीति के माध्यम से इसे अंग्रेजी चैनल से दूर करने की योजना बनाई । मुख्य रणनीतिक विचार में फ्रांसीसी नौसेना तुलों और brest के ब्रिटिश पाखंडियों से बच रही है और वेस्ट इंडीज पर हमला करने की धमकी दे रही है । इस हमले के चेहरे पर, उम्मीद थी, अंग्रेजों ने कैरेबियाई को जहाज भेज कर पश्चिमी दृष्टिकोण की अपनी रक्षा को कमजोर कर दिया, एक संयुक्त फ्रेंको-स्पेनिश फ्लीट को चैनल पर नियंत्रण करने के लिए एक संयुक्त फ्रेंको-स्पेनिश बेड़े की अनुमति देने के लिए, फ्रांसीसी सेनाओं को पार करने और आक्रमण करने के लिए काफी लंबे समय तक. हालांकि, यह योजना जुलाई 1805 में केप finisterre की लड़ाई में ब्रिटिश जीत के बाद की गई थी । फ्रेंच एडमिरल विलनेव फिर अंग्रेजी चैनल पर हमले के लिए brest में फ्रेंच नौसेना बलों के साथ जोड़ने के बजाय कादिज़ में वापस आ गए । Napoleón sabía que la flota francesa no podía derrotar a la royal navy en una batalla de cabeza a cabeza, por lo que planeaba atraer del canal inglés a través de tácticas de distracción. La principal idea estratégica involucró a la armada francesa escapando de los bloqueos británicos de toulon y brest y amenaza con atacar a las indias occidentales. Ante este ataque, se esperaba, los británicos sería su defensa de los enfoques occidentales mediante el envío de barcos al caribe, lo que permite una flota franco-Española combinada para tomar el control del canal lo suficiente para que los ejércitos franceses se crucen y invadan. Sin embargo, el plan se desentrañado después de la victoria británica en la batalla de cabo finisterre en Julio de 1805. el almirante francés villeneuve luego se retiró a Cádiz en lugar de conectar con las fuerzas navales francesas en brest para un ataque en el canal inglés. Nach der Ulmer Kampagne gelang es den französischen Kräften, Wien im November einzufangen. Der Fall Wien sorgte für die Franzosen eine riesige Bounty, da sie 100,000 Musketen, 500 Kanonen und die intakten Brücken über die Donau gefangen haben. An dieser kritischen Stelle haben sowohl Zar Alexander I. als auch Heiliger Kaiser Franz II. beschlossen, Napoleon im Kampf zu engagieren, trotz Reservierungen von einigen ihrer Untergebenen. Napoleon sandte seine Armee nach Norden, um die Alliierten zu verfolgen, aber dann befahl er seine Kräfte, sich zurückzuziehen, damit er eine schwere Schwäche vortäuschen konnte. In der Verzweiflung, die Alliierten in den Kampf zu locken, gab Napoleon in den Tagen vor dem Engagement, dass die französische Armee in einem erbärmlichen Zustand war, jede Indikation, die sogar die dominanten Exil Heights in der Nähe des Dorfes von Austerlitz In der Schlacht von Austerlitz, in Mähren am 2 Dezember, setzte er die französische Armee unter den Exil Heights ein und schwächte bewusst seine rechte Flanke, verlockend die Alliierten, einen großen Angriff dort zu starten, in der Hoffnung, die ganze Franzosen zu rollen Linie. Ein gezwungen aus Wien von Marschall Davout und seinem III-Korps hat die Lücke, die Napoleon gerade rechtzeitig hinterlassen hat, eingesteckt. In der Zwischenzeit schwächte die schwere alliierte Stationierung gegen das französische Recht ihr Zentrum auf den Exil Heights, die vom IV-Korps von Marschall Soult brutal angegriffen wurde. Mit dem alliierten Zentrum gefegt die Franzosen beide feindliche Flanken und schickten die Alliierten, die chaotisch flohen, und nahmen tausende von Gefangenen in den Prozess. Die Schlacht wird oft als ein taktische Meisterwerk gesehen, wegen der nahe perfekten Ausführung eines kalibriert, aber gefährlichen Plans - von der gleichen Statur wie Cannae, der gefeiert Triumph von Hannibal etwa 2000 Jahre zuvor. Cuộc chiến được mở ở Balkan khi quân đội Nga chiếm đóng các tỉnh trong Romania hiện đại và bắt đầu vượt qua sông Danube. Dẫn đầu bởi Omar Pasha, người Ottoman đã chiến đấu một trận đấu phòng thủ mạnh mẽ và dừng lại trước tại Silistra. Một hành động riêng biệt trên thị trấn pháo đài của Kars ở phía đông Thổ Nhĩ Kỳ dẫn đến một cuộc vây hãm, và một nỗ lực Thổ Nhĩ Kỳ để củng cố đồn lũy đã bị phá hủy bởi một hạm đội Nga tại Sinop. Sợ một người Ottoman sụp đổ, Pháp và Vương quốc Anh vội vã đến Gallipoli. Họ sau đó chuyển về phía bắc đến Varna vào tháng Sáu, đến đúng lúc cho người Nga bỏ rơi Silistra. Ngoài một cuộc tranh luận nhỏ tại Constanța, có chút ít cho các đồng minh làm. Karl Marx quipped rằng họ đang ở đó, người Pháp không làm gì cả và người Anh giúp họ nhanh nhất có thế.