من كان قائد المتمردين الذي تم القبض عليه من قبل قوات الولايات المتحدة في نهاية هذه الحرب?
اميليو aguinaldo
The Philippine–American War (1899–1902) was an armed conflict between a group of Filipino revolutionaries and the American forces following the ceding of the Philippines to the United States after the defeat of Spanish forces in the Battle of Manila. The Army sent in 100,000 soldiers (mostly from the National Guard) under General Elwell Otis. Defeated in the field and losing its capital in March 1899, the poorly armed and poorly led rebels broke into armed bands. The insurgency collapsed in March 1901 when the leader Emilio Aguinaldo was captured by General Frederick Funston and his Macabebe allies. Casualties included 1,037 Americans killed in action and 3,340 who died from disease; 20,000 rebels were killed. الحرب الفلبينية الامريكية (1899-1902) كانت صراع مسلح بين مجموعة من الثوار الفلبينية والقوات الامريكية في اعقاب التخلي عن الفلبين الى الولايات المتحدة بعد هزيمة القوات الاسبانية في معركة مانيلا. ارسل الجيش في 100,000 جندي (معظمهم من الحرس الوطني) تحت الجنرال اوتيس اوتيس. وقد تم هزيمة المتمردين في الميدان وخسارة عماله في اذار / مارس 1899, وفي اذار / مارس 1899, فان المتمردين الذين كانوا غير مسلحين و سيئة بقيادة وانهار التمرد في اذار / مارس 1901 عندما تم القبض على القائد اميليو aguinaldo من قبل الجنرال فريدريك جماعة وحلفاؤه macabebe. وتشمل الاصابات 1,037 من الامريكيين قتلوا في العمل و 3,340 الذين ماتوا بسبب المرض ؛ وقتل 20,000 من المتمردين. Der Philippinen-Amerikanische Krieg (1899-1902) war ein bewaffneter Konflikt zwischen einer Gruppe von philippinischen Revolutionären und den amerikanischen Truppen nach der Kapitulation der Philippinen in die Vereinigten Staaten nach der Niederlage der spanischen Streitkräfte in der Schlacht von Manila. Die Armee sandte in 100,000 Soldaten (meistens von der Nationalgarde) unter General Elwell Otis. Auf dem Feld besiegt und im März 1899 seine Hauptstadt verloren, brachen die schlecht bewaffneten und schlecht geführten Rebellen in bewaffnete Bands ein. Der Aufstand brach im März 1901 ab, als der Anführer Emilio Aguinaldo von General Frederick Funston und seinen Verbündeten von Macabebe gefangen wurde. Opfer waren 1,037 Amerikaner, die in Aktion getötet wurden und 3,340, die vor Krankheit gestorben sind; 20,000 Rebellen wurden getötet. La guerra filipina-Americana (1899-1902) fue un conflicto armado entre un grupo de revolucionarios filipinos y las fuerzas estadounidenses tras la entrega de Filipinas a los estados unidos después de la derrota de las fuerzas españolas en la batalla de manila. el ejército envió en 100,000 soldados (en su mayoría de la guardia nacional) bajo el general elwell otis. derrotado en el campo y perdiendo su capital en marzo de 1899, los rebeldes mal armados y mal led se rompieron en bandas armadas. La insurgencia se derrumbó en marzo de 1901 cuando el líder Emilio aguinaldo fue capturado por el general frederick funston y sus aliados de macabebe. las víctimas incluyen 1,037 estadounidenses muertos en acción y 3,340 que murieron de enfermedad; 20,000 rebeldes fueron asesinados. फिलीपीन-अमेरिकी युद्ध (1899-1902) फिलिपिनो क्रांतिकारियों के समूह और अमेरिकी बलों के बीच एक सशस्त्र संघर्ष था, जो मनीला की लड़ाई में स्पेनिश बलों की हार के बाद संयुक्त राज्य अमेरिका में फिलीपींस के ceding के बाद है । जनरल elwell ओटिस के तहत सेना ने 100,000 सैनिकों (ज्यादातर राष्ट्रीय गार्ड से) में भेजा । मैदान में हार गए और मार्च 1899 में अपनी राजधानी को खो दिया, खराब सशस्त्र और खराब एलईडी विद्रोहियों ने सशस्त्र बैंड में तोड़ दिया । विद्रोह मार्च 1901 में ढह गया जब नेता एमिलियो अगुइनल्दो को जनरल फ्रेडरिक funston और उनके macabebe सहयोगियों ने कब्जा कर लिया था । हताहतों में 1,037 अमेरिकियों की मौत और 3,340 की मौत से मौत, 20,000 विद्रोहियों की मौत । Chiến tranh Philippine-Mỹ (1899-1902) là một cuộc xung đột vũ trang giữa một nhóm các cuộc cách mạng Philippines và lực lượng Mỹ theo đuổi các ceding của Philippines đến Hoa Kỳ sau khi thất bại của các lực lượng Tây Ban Nha trong Trận chiến Manila. Quân đội được gửi vào năm 100,000 lính (chủ yếu là từ Quốc gia) dưới Tướng Elwell Otis. Đánh bại trong lĩnh vực và mất thủ đô của nó vào tháng 1899 năm 1899, những phiến quân không có vũ trang kém và kém cỏi đã đột nhập vào các ban nhạc vũ trang. Cuộc nổi dậy bị sụp đổ vào tháng 1901 năm 1901 khi lãnh đạo Emilio Aguinaldo được ghi lại bởi Tướng Frederick Funston và đồng minh của anh ta. Thương vong bao gồm 1,037 người Mỹ bị giết trong hành động và 3,340 người đã chết vì căn bệnh; 20,000 phiến quân đã bị giết. 菲律宾-美国战争(1899-1902年)是一群菲律宾革命者和美国部队之间的武装冲突, 在西班牙部队在马尼拉战役失败后, 菲律宾割让给美国. 军队派出了100,000名士兵(大部分来自国家警卫队), 在尔otis将军之下. 在1899年三月被打败并失去首都, 武装和领导不善的反叛分子闯入武装团伙. 1901年三月, 当领导人emilio aguinaldo被弗雷德里克· funston将军和他的macabebe盟友抓获时, 叛乱瓦解. 伤亡包括1,037名美国人在行动中死亡, 3,340人死于疾病; 20,000名反叛分子被杀.
在前两年, 邦联部队在战斗中做得很好, 但失去了对边境国家的控制. 邦联有优势保卫一个非常大的国家, 在一个地区, 疾病造成了两倍的死亡作为战斗. 该联盟实施了一项战略, 扣押海岸线, 封锁港口, 并控制河流系统. 到1863年, 邦联被勒死. 它的东部军队打得很好, 但西方军队被打败了一个, 直到1862年联盟部队与田纳西河一起占领了新奥尔良. 在1862-63年著名的维克斯堡运动中, 尤利西斯·格兰特占领了密西西比河格兰特在1864年接管了联盟部队, 经过一系列的战斗, 造成了非常严重的伤亡, 他在里士满被围困为威廉· t. 谢尔曼抓住亚特兰大并游行通过格鲁吉亚和卡联邦首都于1865年四月被遗弃, 李随后在阿 波 托 克 斯 法院 房子中投降, 所有其他邦联军队在几个月内投降. Tổng thống Abraham Lincoln đã đến thăm Tướng Grant tại Petersburg vào ngày 3 tháng 3, và đã có một buổi phóng đến Richmond vào ngày hôm sau, trong khi Jefferson Davis cố gắng tổ chức chính phủ Liên bang của mình tại Danville. Lincoln đã gặp trợ lý Liên minh của Liên minh Chiến tranh John A. Campbell, và đưa cho anh ta một lưu ý mời lập pháp của Virginia để kết thúc cuộc nổi loạn của họ. Sau khi Campbell đưa ra những lưu ý cho các nhà lập pháp liên bang là một kết thúc có thể cho tuyên bố giải phóng, Lincoln đã hủy lời đề nghị của anh ta và đặt hàng tướng Weitzel để ngăn chặn cơ quan lập pháp liên bang Các lực lượng liên bang đã bị giết, bị thương hoặc bị bắt 8000 quân liên bang tại Saylor ' s Creek tây nam của Petersburg vào tháng tư năm 6. Tướng Lee tiếp tục từ chối đề xuất đầu hàng của tướng Grant cho đến khi bộ binh và kỵ binh của Sheridan xuất hiện trước quân đội rút lui vào ngày 8. Anh ta đã đầu hàng 10000 đội quân còn lại của mình tại Tòa án Appomattox vào buổi sáng sau. Jefferson Davis đã rút lui đến Bắc Carolina, sau đó là phía nam xa hơn. khi Lincoln từ chối các điều khoản đầu hàng được thỏa thuận bởi tướng Sherman và các sứ giả của Thống đốc Bắc Carolina Zebulon Vance, không thể đề cập đến nô lệ. Davis đã bị bắt giữ vào tháng 10 năm 10 gần Irwinville, Georgia và được đưa về Virginia, nơi anh ta bị buộc tội phản bội và tù giam cho hai năm tại Fort Monroe cho đến khi được giải thoát. Präsident Abraham Lincoln besuchte den General Grant in Petersburg am 3 April und nahm am nächsten Tag einen Start nach Richmond, während Jefferson Davis versuchte, seine Konföderierten Regierung in Danville zu organisieren. Lincoln traf den Konföderierten-Assistenten des Krieges John A. Campbell, und überreichte ihm eine Notiz, die Virginia 's Legislative aufforderte, ihre Rebellion zu beenden. Nachdem Campbell die Notiz an die Konföderierten-Gesetzgeber als mögliches Ende der Emanzipation-Proklamation gesponnen hat, hat Lincoln sein Angebot zurückgezogen und General Weitzel bestellt, um die Legislative des Konföderierten zu verhindern. Die Truppen der Union töteten, verwundet oder eroberten 8000 Truppen der Konföderierten am Saylor Creek südwestlich von Petersburg am 6. April. General Lee setzte weiterhin den Kapitulation von General Grant ein, bis die Infanterie und Kavallerie von Sheridan vor seiner Rückzug Armee am 8. April erschienen sind. Er hat seine restlichen ca. 10000 Truppen im Appomattox Court House am nächsten Morgen übergeben. Jefferson Davis zog sich nach North Carolina zurück, dann weiter nach Süden. Als Lincoln die Kapitulation ablehnte, die von General Sherman und den Gesandten des Gouverneurs von North Carolina, Zebulon Vance, ausgehandelt wurde, die die Sklaverei nicht erwähnt haben. Davis wurde am 10 Mai in der Nähe von Irwinville, Georgia gefangen genommen und nach Virginia gebracht, wo er mit Verrat angeklagt wurde und für zwei Jahre in Fort Monroe inhaftiert wurde, bis er auf Kaution befreit wurde. In den ersten zwei Jahren waren die Konföderierten-Truppen gut in den Schlachten, aber verlor die Kontrolle über die Grenzen der Grenze. Die Konföderierten hatten den Vorteil, ein sehr großes Land in einem Gebiet zu verteidigen, in dem die Krankheit doppelt so viele Todesfälle wie Kampf verursacht hat. Die Union verfolgte eine Strategie, die Küste zu beschlagnahmen, die Häfen zu beschlagnahmen und die Fluss zu kontrollieren. Bis 1863 wurde die Konföderation erwürgt. Die östlichen Armeen kämpften gut, aber die westlichen Armeen wurden eins nach dem anderen besiegt, bis die Union-Truppen 1862 zusammen mit dem Tennessee River New Orleans gefangen haben. In der berühmten Vicksburg-Kampagne von 1862-63 eroberte Ulysses Grant den Mississippi River und schnitt den Südwesten ab. Grant nahm 1864 das Kommando über die Union-Kräfte und nach einer Reihe von Schlachten mit sehr schweren Opfern, hatte er Lee unter Belagerung in Richmond als William T. Sherman hat Atlanta eingefangen und durch Georgien und die Carolinas marschiert. Die Hauptstadt der Konföderierten wurde im April 1865 verlassen und Lee hat seine Armee später im Appomattox Court House übergeben, alle anderen Konföderierten Armeen ergaben sich innerhalb von ein paar Monaten. 从1910年开始, 军队开始收购固定翼飞机. 1910年, 墨西哥正在进行内战, 农民反叛分子战斗政府士兵. 军队被部署到边界附近的美国城镇, 以确保生命和财产的安全. 1916年, 一个主要的反叛领导人潘乔·维拉袭击了新墨西哥哥伦布, 促使美国干预墨西哥直到7 年 二月 1917 日. 他们与反叛分子和墨西哥联邦美国加入了1917年的第一次世界大战, 在英国, 法国, 俄罗斯, 意大利和其他allies. 美国部队被派往西部阵线, 并参与了结束战争的最后一次进攻. 随着1918年十一月的停战, 军队再次减少了它的力量. 卡兰萨, 奥尔维奇, 维拉和萨帕塔的不安联盟最终带领反叛分子取得胜利. 对韦尔塔的战斗正式结束于1914年八月15日, 当阿尔瓦罗·奥拉维尔在teoloyucan签署了一些条约, 其中最后一个韦尔塔的部队向他投降并承认宪法政府1914年八月20日, 卡 兰 萨在墨西哥城取得了胜利. carranza (由布雷支持)现在是填补权力真空的最强候选人, 并将自己设置为新政府的领导人. 这个政府成功印刷了金钱, 通过了法律等. وبعد بدء الحرب الاهلية, امر الحاكم (zebulon بايرد بايرد) ببناء (breastworks) في جميع انحاء المدينة لحماية من قوات الاتحاد. خلال حملة الجنرال شيرمان, تم القبض على رالي من قبل فرسان الاتحاد تحت قيادة الجنرال هيو جادسون (في 13 ابريل 1865. عندما تراجع الفرسان الكونفدرالية الى الغرب, تابع جنود الاتحاد, مما ادى الى المعركة القريبة من allentown. وقد تم انقاذ المدينة من دمار كبير خلال الحرب, ولكن بسبب المشاكل الاقتصادية التي شهدتها فترة ما بعد الحرب واعادة البناء, مع  اقتصاد الدولة القائم على الزراعة, لم تنمو الا قليلا على مدى العقود العديدة القادمة. 长岛之战, 美国革命战争最大的战斗, 于1776年八月在布鲁克林的现代自治区进行了战斗. 战斗后, 美国人被打败, 在其醒来后留下较小的武装参与, 该城市成为英国在北美的军事和政治基地. 这座城市是忠于忠诚的难民的避风港, 也是那些加入英国自由线的逃脱的奴隶, 他们为所有战士新承诺的自由. 在英国占领期间, 多达10,000名逃脱的奴隶挤进了城市. 当英国部队在1783战争结束时撤离, 他们在新斯科舍省运送了3,000名自由人重新安置. 他们在英格兰和加勒比重新安置了其他自由者. 1762 में, युद्ध के अंत की ओर, फ्रेंच बलों ने सेंट पर हमला किया । जॉन, न्यूफाउंडलैंड. यदि सफल होता, तो अभियान ने बातचीत तालिका में फ्रांस का हाथ मजबूत किया होता । हालांकि उन्होंने सेंट ले लिया । जॉन और आसपास की बस्तियों पर छापा, फ्रेंच बलों को अंततः ब्रिटिश सैनिकों द्वारा सिग्नल हिल की लड़ाई में पराजित किया गया था । यह उत्तरी अमेरिका में युद्ध की अंतिम लड़ाई थी, और इसने फ्रेंच को लेफ्टिनेंट कर्नल विलियम एमहर्स्ट को आत्मसमर्पण करने के लिए मजबूर कर दिया. विजयी ब्रिटिश अब पूर्वी उत्तरी अमेरिका के सभी नियंत्रित करते हैं । 七月11日, 纳赛尔以穆罕默德·法齐为总指挥官取代了安珀, 超过了安珀在军方的支持者的抗议, 其中600人在陆军总部游行, 并要求安珀在纳赛尔解雇了三十名效忠者后, 安珀和他的盟友制定了一个计划, 在八月27日推翻他. 纳赛尔对他们的活动被通风报信, 在几次邀请后, 他说服安珀在八月24日在他的家里见到他. 纳赛尔面对amer关于政变阴谋, 他在被mohieddin逮捕之前否认了这一阴谋. amer在九月14日自杀. 尽管他与安珀的关系非常紧张, 纳赛尔谈到失去了最接近[他]的人]. 此后, 纳赛尔开始了一个准入 武装部队的过程, 逮捕了几十名忠于amer的主要军事和情报