ما الشكل بالاضافة الى اتش. 264 كان يلعب مع html5?
vob
In January 2010, YouTube launched an experimental version of the site that used the built-in multimedia capabilities of web browsers supporting the HTML5 standard. This allowed videos to be viewed without requiring Adobe Flash Player or any other plug-in to be installed. The YouTube site had a page that allowed supported browsers to opt into the HTML5 trial. Only browsers that supported HTML5 Video using the H.264 or WebM formats could play the videos, and not all videos on the site were available. في كانون الثاني / يناير 2010, اطلقت يوتيوب نسخة تجريبية من الموقع الذي استخدم القدرات المتعددة الوسائط من مت المتصفحات الويب التي تدعم معايير html5. يتيح هذا مشاهدة مقاطع الفيديو دون ان تتطلب تثبيت ادوبي فلاش او اي جهاز توصيل اخر. موقع يوتيوب كان لديه صفحة تسمح للم المتصفحاتت المدعومة بال opt في محاكمة html5. فقط المتصفحات التي تدعم فيديو html5 باستخدام صيغ h. 264 او vob يمكن ان تلعب مقاطع الفيديو, وليس جميع مقاطع الفيديو على الموقع كانت متاحة. Im Januar 2010 startete YouTube eine experimentelle Version der Website, die die integrierten Multimedia-Fähigkeiten von Web-Browsern, die den HTML5-Standard unterstützen, verwendet haben. Diese erlaubten Videos zu sehen, ohne Adobe Flash Player oder einen anderen Plug-in zu installieren. Die Youtube-Seite hatte eine Seite, die unterstützte Browser, um sich in den HTML5-Prozess zu entscheiden. Nur Browser, die HTML5 Video mit den H. 264 oder WebM Formaten unterstützt haben, könnten die Videos spielen, und nicht alle Videos auf der Website waren verfügbar. En Enero de 2010, Youtube lanzó una versión experimental del sitio que utiliza las capacidades multimedia incorporado de los navegadores web que apoyan el estándar html5. Esto permite que los videos sean vistos sin necesidad de adobe flash player o cualquier otro plug-in para ser instalado. el sitio de youtube tenía una página que permitió a los navegadores apoyados a optar por el juicio html5. Sólo los navegadores que apoyaron el video html5 usando los formatos h. 264 o Webm podrían tocar los videos, y no todos los videos en el sitio estaban disponibles. जनवरी 2010 में, यूट्यूब ने साइट का एक प्रयोगात्मक संस्करण लॉन्च किया जिसने html5 मानक का समर्थन करने वाले वेब ब्राउज़र की अंतर्निहित मल्टीमीडिया क्षमताओं का उपयोग किया । यह वीडियो को एडोब फ्लैश प्लेयर या किसी अन्य प्लग-इन को स्थापित किए जाने के बिना देखने की अनुमति देता है । यूट्यूब साइट में एक पेज था जिसने समर्थित ब्राउज़र को html5 परीक्षण में ऑप्ट करने की अनुमति दी थी । केवल ब्राउज़र जो एच. 264 या webm प्रारूप का उपयोग करके html5 वीडियो का समर्थन करते हैं, वे वीडियो प्ले कर सकते हैं, और साइट पर सभी वीडियो उपलब्ध नहीं हैं. Vào tháng 2010 năm 2010, YouTube đã ra mắt một phiên bản thử nghiệm của trang web sử dụng các khả năng đa phương tiện của các trình duyệt web hỗ trợ tiêu chuẩn HTML5. Video được cho phép này được xem mà không cần cầu thủ Adobe Flash hoặc bất kỳ plug-in nào khác để được cài đặt. Trang web YouTube có một trang cho phép các trình duyệt được hỗ trợ để chọn vào thử nghiệm HTML5. Chỉ có các trình duyệt hỗ trợ video HTML5 sử dụng các định dạng của H. 264 hoặc WebM có thể chơi các video, và không phải tất cả các video trên trang web đều có sẵn. 2010年一月, youtube推出了一个实验版本, 该网站使用了支持html5标准的网络浏览器的内置多媒体能力. 这允许视频被观看, 无需adobe flash播放器或任何其他插件安装. youtube网站有一个页面, 允许支持的浏览器选择html5审判. 只有使用h. 264或webm格式支持html5视频的浏览器可以播放视频, 而不是网站上的所有视频都可用.
يزرو  كان لديه عدد من المزايا على اشرطة الفيديو. وقد عرضت صورة اكثر وضوحا مع حل افقي من 425 خطوط tvl ل ntsc و 440 خطوط tvl ل الاقراص بال, في حين ان الفيديو لم يظهر سوى 240 خطوط tvl مع ntsc. ويمكن ان تتعامل مع الصوت التناظرية وال الرقمية حيث كان الفيديو في الغالب تناظرية فقط (يمكن ان يكون لها صوت pcm في التطبيقات المهنية ولكنها غير شائعة), ويمكن ان تقوم اقراص ntsc بتخزن مسارات صوتية متعددة. وقد سمح هذا بالاضافة الى اضافة مثل مسارات تعليق المخرج وغيرها من الميزات الى فيلم, مما يخلق اصدارات طبعة خاصة لم يكن ممكنا مع اشرطة الفيديو. الوصول الى القرص كان عشوائيا و استنادا الى الفصل, مثل شكل الدي في دي, مما يعني ان واحد يمكن ان يقفز الى اي نقطة على قرص معين بسرعة كبيرة. ومن خلال المقارنة, فان اشرطة الفيديو تتطلب اعادة تشغيل شاقة وشحن سريع للوصول الى نقاط محددة. En 1991, varios fabricantes anunciaron especificaciones para lo que se haría conocido como muse laserdisc, representando un lapso de casi 15 años hasta que las hazañas de este sistema de disco óptico analógico hd finalmente se duplicado digitalmente por hd dvd y BLU-Disco de ray codificado usando el sistema de tv analógico de la nhk hi-Vision, los discos de muse sería como estándar laserdisc pero contienen una alta definición de 1,125 líneas (1,035 líneas visibles) (Sony hdvs) video con una relación de aspecto de 5:3 Los jugadores de la musa también fueron capaces de tocar discos estándar de formato ntsc y son superiores en rendimiento a los jugadores no musa incluso con estos discos ntsc. Los jugadores de muse tenían varias ventajas notables sobre los jugadores estándar de laserdisc, incluyendo un láser rojo con una longitud de onda mucho más estrecha que los láseres que se encuentran en los jugadores estándar. el láser rojo era capaz de leer a través de defectos de disco como arañazos e incluso la podredumbre de disco leve que causaría que la mayoría de los otros jugadores se detengan, tartamudeo o drop-Out. Crosstalk no fue un problema con los discos de Muse, y la estrecha longitud de onda del láser permitido para la eliminación virtual de crosstalk con discos normales. 英国高清电视服务于1936年八月开始试验, 并在1936年十一月2日使用(机械)贝尔德240线连续扫描(后来是不准确的为'进步')和一个常规服务. (电子)马可尼-emi 405线交错系统. 贝尔德系统于1937. 年二月停止. 法国采用了自己的441线系统, 其中的变体也被一些其他国家使用. 1949年, 美国版的美国版525线系统加入1941. 年, 法国引入了一个甚至更高分辨率的标准, 在819条线上, 这一系统即使是今天的标准也应该是很高的定义, 当时的技术限制使它无法实现它应该有能力的定义. 所有这些系统都使用了交错和4:3个方面的比率, 除了240线系统(实际上是在技术正确的术语顺序上描述的)和405线系统, 开始于5:4年. 后来改为4:3., 405 线 系统采用了(当时)交错扫描的革命想法, 以克服240线的闪烁问题, 其25赫兹帧率. 240线系统可能会增加其帧率, 但这意味着传输信号会增加带宽, 这是一个不可接受的选择, 因为视频基带带宽不能超过3 mhz. Der britische High-Definition-TV-Service begann im August 1936 und ein regelmäßiger Service am 2 November 1936 mit sowohl der (mechanischen) Baird 240 Linie sequentielle Scan (später als falsch in 'Progressive') und die (elektronischen) Marconi-EMI 405-Linie-Grafikfehler-Systeme. Das Baird-System wurde im Februar 1937. eingestellt. Im Jahr 1938 folgte Frankreich mit einem eigenen 441-Linie-System, dessen Varianten auch von einer Reihe anderer Länder verwendet wurden. Das US-NTSC 525-Line-System hat sich 1941. angeschlossen. Im Jahr 1949 führte Frankreich einen noch höheren Standard-Standard bei 819 Linien ein, ein System, das auch durch die heutigen Standards hoch definiert sein sollte, aber nur einfarbig war. und die technischen Grenzen der Zeit verhinderten es, die Definition zu erreichen, von der sie fähig gewesen sein sollte. Alle diese Systeme nutzten Flechtwerk und ein 4:3-Seitenverhältnis, außer das 240-Line-System, das progressiv war (tatsächlich zu der Zeit durch den technisch korrekten Begriff sequentielle beschrieben) und das 405-Line-System, das als 5:4 begann. und später auf 4:3. umgestellt. Das 405-Line-System hat die (damals) revolutionäre Idee des Grafikfehler-Scans angenommen, um das flimmern-Problem der 240-Linie mit seinem 25 HZ-Rahmen zu überwinden. Das 240-Line-System hätte seinen Rahmen verdoppeln können, aber dies hätte bedeutet, dass sich das übertragene Signal in der Bandbreite verdoppelt hätte, eine inakzeptable Option, da die Video-Baseband-Bandbreite nicht mehr als 3 MHz sein sollte. بدات خدمة التلفزيون البريطانية عالية الوضوح في اب / اغسطس 1936 وخدمة منتظمة في 2 تشرين الثاني / نوفمبر 1936 باستخدام كل من (الميكانيكية) بيرد 240 خط (في وقت لاحق سيكون الدقة rechristened 'التدريجي') و ال (الكتروني) ماركوني-ايمي 405 خط فصلنا انظمة. وقد توقف نظام بايرد في شباط / فبراير 1937. في عام 1938, وفي عام 1938, تتبع فرنسا نظامها الخاص ب 441 خط, والتي استخدمت ايضا من قبل عدد من البلدان الاخرى. نظام 525-line الذي انضم اليه في عام 1941. في عام 1949 قدمت فرنسا معايير اعلى حتى في 819 خطوط, وهو نظام كان يجب ان يكون تعريف عالي حتى وفقا لمعايير اليوم, ولكن كان الاحادية اللون فقط وال القيود التقنية في الوقت منعها من تحقيق تعريفها الذي كان يجب ان يكون قادرا. كل هذه الانظمة استخدمت شابكة ونسبة 4:3 الى جانب 4:3 باستثناء نظام ال 240 سطر الذي كان تدريجيا (وهو وصف في ذلك الوقت بواسطة المصطلح الصحيح تقنيا) ونظام 405 سطر الذي بدا ب 5:4 وفي وقت لاحق تغير الى عام 4:3. اعتمد نظام 405-سطر فكرة الثوري (في ذلك الوقت) لتجاوز مشكلة وميض خط 240 مع معدل اطارها 25 هرتز. كان بامكان نظام ال 240 سطر ان تضاعف معدل الاطار, ولكن هذا كان يعني ان الاشارة المرسلة كانت ستتضاعف في نطاق النطاق الترددي, وهو خيار غير مقبول لان عرض النطاق الترددي الترددي في الفيديو لا يزيد عن 3 ميغاهيرتز. ويمكن ان تمثل بيانات الفيديو على انها سلسلة من الاطارات التي لا تزال لا تزال. سلسلة الاطارات تحتوي على التكرار المكاني وال الصدغي الذي تحاول خوارزميات ضغط الفيديو التخلص منه او الرمز بحجم اصغر. يمكن تشفير اوجه التشابه من خلال فقط تخزين الاختلافات بين الاطارات, او عن طريق استخدام الميزات الحسية للرؤية البشرية. على سبيل المثال, الاختلافات الصغيرة في اللون من الصعب ان ترى اكثر من التغييرات في السطوع. يمكن ل خوارزميات الضغط ان متوسط لون عبر هذه المناطق نفسها لتقليل المساحة, بطريقة مماثلة لتلك المستخدمة في ضغط الصور jpeg. وبعض هذه الاساليب غير قابلة للت lossy في حين ان البعض الاخر قد يحافظ على جميع المعلومات ذات الصلة من الفيديو الاصلي,. Laserdisc hatte eine Reihe von Vorteilen über die VHS. Es zeigte ein weit schärfer Bild mit einer horizontalen Auflösung von 425 TVL-Linien für NTSC und 440 TVL Linien für PAL-Scheiben, während VHS nur 240 TVL-Linien mit NTSC enthielt. Es könnte analoge und digitale Audio verarbeiten, bei denen die VHS meist nur analog war (VHS kann PCM Audio in professionellen Anwendungen haben, aber ungewöhnlich ist), und die NTSC-Scheiben könnten mehrere Audio-Tracks speichern. Dies erlaubt für Extras wie die Kommentare von Regisseur und andere Features, die in einen Film hinzugefügt werden können, indem sie spezielle Edition-Releases erstellen, die mit VHS nicht möglich gewesen wären. Disc Access war zufällig und Kapitel basiert, wie das DVD-Format, was bedeutet, dass man sehr schnell auf einen Punkt auf einer gegebenen Scheibe springen könnte. Im Vergleich dazu würde die VHS langweilig Zurückspulen und schnelle Weiterleitung erfordern, um zu bestimmten Punkten zu gelangen. क्राइटिरीयन के पास वीएचएस पर कई फायदे थे । यह ntsc के लिए 425 tvl लाइनों और पाल डिस्क के लिए 440 tvl लाइनों के क्षैतिज रिज़ॉल्यूशन के साथ एक दूर की तेज तस्वीर प्रदर्शित की गई, जबकि वीएचएस के साथ केवल 240 tvl लाइनें प्रदर्शित की गई । यह एनालॉग और डिजिटल ऑडियो को संभाल सकता है जहां वीएचएस केवल एनालॉग था (वीएचएस पेशेवर अनुप्रयोगों में pcm ऑडियो हो सकता है, लेकिन असामान्य है), और ntsc डिस्क एक से अधिक ऑडियो ट्रैक स्टोर कर सकता है । यह निर्देशक की कमेंट्री ट्रैक और अन्य सुविधाओं जैसे अतिरिक्त के लिए अनुमति देता है, जो एक फिल्म पर जोड़ा जा सकता है, विशेष संस्करण रिलीज कर रहा है जो वीएचएस के साथ संभव नहीं होगा । डिस्क एक्सेस यादृच्छिक और अध्याय आधारित था, जैसे कि डीवीडी प्रारूप, जिसका अर्थ है कि एक दिए गए डिस्क पर किसी भी बिंदु पर बहुत जल्दी कूद सकता है । तुलना से, वीएचएस को विशिष्ट बिंदुओं पर जाने के लिए थकाऊ रीवाइंडिंग और तेजी से फॉरवर्ड की आवश्यकता होगी । Im Jahr 1986 wurde ein SCSI-ausgestatteter Laserdisc-Spieler, der an einem BBC-Master-Computer befestigt wurde, für das BBC Domesday Project verwendet. Der Spieler wurde als LV-ROM (LaserVision Read Only Memory) bezeichnet, da die Scheiben die Software-Software sowie die Video-Rahmen enthielten. Die Scheiben nutzten das CAV-Format und verschlüsselte Daten als binären Signal, das durch die analoge Audio-Aufnahme repräsentiert wird. Diese Scheiben könnten in jedem CAV Rahmen Video / Audio oder Video / binäre Daten enthalten, aber nicht beides. Data Frames würden blank erscheinen, wenn sie als Video gespielt werden. Es war typisch für jede Scheibe, mit dem Disc-Katalog (ein paar leere Rahmen) zu beginnen, dann die Video-Einführung vor dem Rest der Daten. Da das Format (basierend auf dem ADFS Hard Disc Format) für jede Datei einen ab verwendet hat, wurde das Daten effektiv über jede Video übersprungen. Wenn alle 54,000 Rahmen für die Speicherung von Daten verwendet werden, kann eine LV-ROM-Scheibe 324 MB Daten pro Seite enthalten. Die Domesday-Project-Systeme haben auch eine genlock enthalten, die Video-Rahmen, Clips und Audio mit Grafiken, die vom BBC-Master stammen, ermöglicht werden. Dies wurde mit großer Wirkung genutzt, um hochauflösende Fotografien und Karten zu zeigen, die dann gezoomt werden könnten. Im Jahr 1991 haben mehrere Hersteller Spezifikationen für das bekannt gegeben, was als MUSE Laserdisc bekannt wird und eine Spannweite von fast 15 Jahren darstellt, bis die Heldentaten dieses HD-analogen optischen Disc-Systems endlich digital von HD-DVD und Blu-dupliziert duplizieren würden. Ray Disc. Kodiert mit dem analogen TV-System von NHK, MUSE-Scheiben, würden wie Standard-LaserDiscs funktionieren, aber die High-Definition 1,125-Linie (1,035 sichtbare Linien) (Sony HDVS) Video mit einem 5:3-Seitenverhältnis enthalten. Die MUSE-Spieler waren auch in der Lage, Standard-NTSC-Format-Scheiben zu spielen und sind auch mit diesen NTSC-Scheiben in der Performance zu nicht-MUSE Spielern Die MUSE-fähigen Spieler hatten mehrere bemerkenswerte Vorteile über Standard-Laserdisc-Spieler, darunter einen roten Laser mit einer viel engeren Wellenlänge als die Laser, die in Standard-Spielern gefunden wurden. Der rote Laser war in der Lage, durch Scheibenbremsen wie Kratzer und sogar milde Scheibe zu lesen, die die meisten anderen Spieler zum stoppen, stottern oder Drop-Out führen würden. Puls war kein Problem mit MUSE Scheiben, und die schmale Wellenlänge des Laser erlaubt für die virtuelle Elimination von Xiangsheng mit normalen Scheiben.