في الديناميكا الكهربائية الكلاسيكية, تهمة تتحرك في الدائرة يجب ان تفعل ماذا?
تشع اشعاع الكهرومغناطيسية
Niels Bohr introduced the first quantized model of the atom in 1913, in an attempt to overcome a major shortcoming of Rutherford's classical model. In classical electrodynamics, a charge moving in a circle should radiate electromagnetic radiation. If that charge were to be an electron orbiting a nucleus, the radiation would cause it to lose energy and spiral down into the nucleus. Bohr solved this paradox with explicit reference to Planck's work: an electron in a Bohr atom could only have certain defined energies En قدم نيلز بور اول نموذج تقنية من الذرة في عام 1913, في محاولة للتغلب على عيب كبير في نموذج رفوردفورد الكلاسيكي. في الديناميكا الكهربائية الكلاسيكية, تهمة تتحرك في الدائرة يجب ان تشع اشعاع الكهرومغناطيسية. اذا كانت تلك الشحنة ستكون الالكترون يدور حول النواة, فان الاشعة ستسبب في فقدان الطاقة و دوامة اسفل الى النواة. حل بور هذا التناقض مع اشارة واضحة الى عمل بلانك: ان الالكترون في ذرة بور يمكن ان يكون له فقط بعض الطاقات المحددة en Niels Bohr stellte das erste Modell des Atom im Jahr 1913 vor, in dem Versuch, ein großes Manko von Rutherford ' s klassisches Modell zu überwinden. Im klassischen Elektrodynamik sollte eine Ladung, die in einem Kreis bewegt, elektromagnetische Strahlung ausstrahlen. Wenn diese Ladung ein Elektron sein würde, das einen Kern umkreist, würde die Strahlung es dazu bringen, Energie zu verlieren und in den Kern zu Spirale. Bohr hat dieses Paradoxon mit ausdrücklicher Bezugnahme auf die Arbeit von Planck gelöst: ein Elektron in einem Bohr-Atom könnte nur bestimmte definierte Energien haben En Niels Bohr presentó el primer modelo cuantizado del átomo en 1913, en un intento de superar una deficiencia importante del modelo clásico de rutherford. en la electrodinámica clásica, una carga que se mueve en un círculo debe irradiar radiación electromagnética. Si ese cargo fuera a ser un electrón orbitando un núcleo, la radiación causaría que perdiera energía y espiral hacia abajo en el núcleo. Bohr resolvió esta paradoja con referencia explícita a la obra de planck: un electrón en un átomo de bohr sólo podría tener ciertas energías definidas en नील्स बोहर ने 1913 में परमाणु के पहले प्रमात्रण मॉडल का परिचय दिया, जो रदरफोर्ड के शास्त्रीय मॉडल की एक बड़ी कमी को पार करने के प्रयास में था । शास्त्रीय न्यूटनवादी में, एक वृत्त में चलने वाला एक चार्ज विद्युत चुम्बकीय विकिरण को उत्सर्जित करना चाहिए । यदि यह शुल्क नाभिक की परिक्रमा करने वाला इलेक्ट्रॉन होता तो विकिरण ऊर्जा को कम करने और नाभिक में सर्पिल होने का कारण बनता । बोहर ने इस विरोधाभास को प्लैंक के काम के स्पष्ट संदर्भ के साथ हल किया: एक बोहर परमाणु में एक इलेक्ट्रॉन केवल कुछ परिभाषित ऊर्जा हो सकता है en Niels Bohr giới thiệu mô hình tử đầu tiên của nguyên tử vào năm 1913, trong một nỗ lực để vượt qua một shortcoming lớn của mô hình cổ điển của Rutherford. Trong hàm cổ điển, một khoản phí di chuyển trong một vòng tròn nên lan tỏa bức xạ từ điện từ. Nếu tính phí đó là một nguyên tử quay quanh một hạt nhân, bức xạ sẽ khiến nó mất năng lượng và xoắn ốc xuống lõi. Bohr đã giải quyết được nghịch lý này với sự tham khảo rõ ràng về công việc của Planck: một electron trong một nguyên tử Bohr chỉ có thể có một số năng lượng định nghĩa En 尼尔斯·玻尔在1913年介绍了原子的第一个量化模型, 试图克服卢瑟福的经典模型的一个主要缺陷. 在经典电动电动车中, 一个在圆圈中移动的电荷应该辐射电磁辐射. 如果这项充电是一个电子轨道的核心. 辐射会导致它失去能量并螺旋进入核心. 玻尔解决了这一悖论, 明确提到普朗克的工作: 一个玻尔原子的电子只能有某些定义的能量
在单阶段松鼠笼汽车中, 汽车的主要绕线不能在转子上启动旋转运动, 但能够维持一个. 要启动电机, 一个次要的开始线圈有一个系列非两极化的开始电容器, 在正弦电流中引入一个铅. 当二次(开始)缠绕放在主(跑)缠绕的角度时, 创建一个旋转电场. 旋转场的力量不是恒定的, 而是足以开始转子旋转. 当转子接近运行速度时, 一个离心开关(或在系列中与主线圈的电流敏感的继电器)断开电容器. 启动电容器通常安装在汽车 住房 的 一边. 这些被称为电容器-启动汽车, 相对较高的启动扭矩. 通常, 他们可以比一个分裂阶段的电机多得四倍的启动扭矩, 并在压缩机, 压力垫圈和任何需要高启动力矩的小装置上使用. داخل كل من هذه الاجزاء من الاف الى تريليونات من الدوائر الكهربائية الصغيرة التي يمكن ايقافها او تشغيلها عن طريق التبديل الالكتروني. كل دائرة تمثل قليلا (رقم ثنائي) من المعلومات بحيث عندما تكون الدائرة عليها تمثل 1, وعندما قبالة انها تمثل 0 (في تمثيل المنطق الايجابي). ويتم ترتيب الدوائر في البوابات المنطق لكي واحد او اكثر من الدوائر الاخرى يمكن ان تتحكم في حالة واحدة او اكثر من الدوائر الاخرى. In Clarke (und Newton 's) Antwort auf die Argumente von Leibniz ist das Eimer-Argument: Wasser in einem Eimer, von einem Seil aufgehängt und zum Drehen gesetzt, wird mit einer flachen Oberfläche beginnen. Da das Wasser im Eimer zu drehen beginnt, wird die Oberfläche des Wassers konkav. Wenn der Eimer gestoppt wird, wird sich das Wasser weiter drehen, und während der Dreh weiter geht, wird die Oberfläche konkav bleiben. Die konkav Oberfläche ist anscheinend nicht das Ergebnis von die Interaktion des Eimer und des Wassers, da die Oberfläche flach ist, wenn der Eimer zuerst anfängt zu drehen, wird es konkav, als das Wasser anfängt zu drehen, und es bleibt konkav wie die Eimer stoppt. In der klassischen Physik ist ein der-Bezugsrahmen einer, in dem ein Objekt, das keine Kräfte erlebt, nicht beschleunigt. In der allgemeinen Relativitätstheorie ist ein der der Referenz einer, der eine geodätischen der Raum-Zeit verfolgt. Ein Objekt, das sich gegen eine geodätischen Erfahrung bewegt, eine Kraft. Ein Objekt im freien Fall erlebt keine Kraft, denn es folgt einer geodätischen. Ein Objekt, das auf der Erde steht, wird jedoch eine Kraft erleben, da es gegen die geodätischen durch die Oberfläche des Planeten gehalten wird. Aus diesem Grund wird der Eimer des Wassers, der im leeren Raum drehbar ist, eine Kraft erleben, weil er sich in Bezug auf die geodätischen dreht. Das Wasser wird konkav, nicht weil es in Bezug auf die fernen Sterne drehbar ist, sondern weil  es in Bezug auf die geodätischen drehbar ist. يعرف التيار i (t) من خلال اي عنصر في الدائرة الكهربائية بانه معدل تدفق شحنة q (t) التي تمر من خلالها, ولكن رسوم حقيقية - الالكترونات - لا يمكن ان تمر من خلال الطبقة العازلة من المكثف. وبدلا من ذلك, تتراكم الكتروني واحد على الصحن السلبي لكل واحد يترك الصحن الايجابي, مما يؤدي الى استنفاد الكتروني وما ينتج عن ذلك من رسوم ايجابية على كهربائي واحد يساوي وعكس الرسوم السلبية المتراكمة على الاخر. وبالتالى فان الشحن على الاقطاب الكهربائية يساوي جزء من التيار وكذلك متناسب مع الجهد, كما ورد اعلاه. كما هو الحال مع اي antiderivative, يتم اضافة ثابت من التكامل لتمثيل الجهد الاولي v ( ل ). وهذا هو الشكل المتكامل للمعادلة المكثف: 当使用一个有扭矩曲线的负载, 随着速度增加, 电机将以电机开发的扭矩等于负载扭矩的速度运作. 减少负载会导致电机加速, 增加负载会导致电机慢下来, 直到负载和电机扭矩是平等的. 以这种方式操作, 滑动损失在二次电阻中消散, 可以非常重要. 速度调节和净效率也很 差. ان الوقوف في رد كلارك (و نيوتن) على الحجج التي قدمها ليونتس هو حجة الدلو: الماء في دلو, معلقة من حبل ومن ثم على وشك الدوران, سيبدا مع سطح مسطح. وبما ان الماء يبدا في الدوران في الدلو, فان سطح الماء سيصبح مقعر. اذا توقف الدلو, سيظل الماء تدور, وفي حين تستمر الدوران, سيبقى السطح مقعر. على ما يبدو ان السطح مقعر ليس نتيجة تفاعل الدلو والماء, بما ان السطح مسطح عندما يبدا الدلو اولا بالتدور, يصبح مقعر عندما يبدا الماء في الدوران, ويبقى مقعر كما يبدا الماء في الدوران. توقف الدلو. De pie en la respuesta de Clarke (y newton) a los argumentos de leibniz es el argumento del cubo: el agua en un cubo, colgado de una cuerda y listo para girar, va a empezar con una superficie plana. A medida que el agua comienza a girar en el cubo, la superficie del agua se va a convertir en cóncava. Si el cubo se detiene, el agua seguirá girando, y mientras el giro continúa, la superficie seguirá siendo cóncava. la superficie cóncava aparentemente no es el resultado de la interacción del cubo y el agua, ya que la superficie es plana cuando el cubo empieza a girar, se vuelve cóncava a medida que el agua empieza a girar, y sigue siendo cóncava como el cubo paradas. 旋转电枢由一个或多个线圈缠绕在一个叠层, 磁软铁铁核心. 电流从刷子流动通过整流器和一个线圈的电枢, 使它成为一个临时磁铁(一个电磁铁). 电枢产生的磁场与一个固定磁场互动, 由经前综合症或另一个线圈线圈产生, 作为电机框架的一部分. 两个磁场之间的力量倾向于旋转电机轴. 转换器将电源转换成线圈, 当转子转动时, 保持转子的磁杆从与定子场的磁杆完全一致, 这样转子永远不会停止(就像一个指南针), 但只要使用电源就可以旋转. In classical physics, an inertial reference frame is one in which an object that experiences no forces does not accelerate. In general relativity, an inertial frame of reference is one that is following a geodesic of space-time. An object that moves against a geodesic experiences a force. An object in free fall does not experience a force, because it is following a geodesic. An object standing on the earth, however, will experience a force, as it is being held against the geodesic by the surface of the planet. In light of this, the bucket of water rotating in empty space will experience a force because it rotates with respect to the geodesic. The water will become concave, not because it is rotating with respect to the distant stars, but because it is rotating with respect to the geodesic.