ماذا تفترض وجهة النظر?
 ان الكنائسمداني في الواقع موجود في سلسلة غير متصلة منذ زمن المسيح.
Baptist historian Bruce Gourley outlines four main views of Baptist origins: (1) The modern scholarly consensus that the movement traces its origin to the 17th century via the English Separatists, (2) the view that it was an outgrowth of Anabaptist traditions, (3) the perpetuity view which assumes that the Baptist faith and practice has existed since the time of Christ, and (4) the successionist view, or "Baptist successionism", which argues that Baptist churches actually existed in an unbroken chain since the time of Christ. (1) وفي عام 17, وفي عام 2, تبين ان هذه الحركة تعود الى القرن التاسع عشر, وهي: (1) توافق الاراء العلمي الحديث على ان الحركة تتبع اصلها الى القرن التاسع عشر عن طريق الانفصاليين الانجليزي, (2) وجهة النظر بانها كانت نتيجة من تقاليد العماد, (3) وجهة النظر الابدية التي تفترض ان الايمان والممارسة المعمدان كان موجودا منذ زمن المسيح, و (4) وجهة النظر successionist, اومدانيمداني, والتي تجادل  ان الكنائسمداني في الواقع موجود في سلسلة غير متصلة منذ زمن المسيح. El historiador bautista bruce gourley describe cuatro puntos de vista principales de los orígenes bautista: (1) el consenso académico moderno que el movimiento traza su origen al siglo 17 a través de los separatistas ingleses, (2) la vista de que era un fruto de las tradiciones anabaptista, (3) la vista perpetuidad que asume que la fe y la práctica bautista ha existido desde el tiempo de Cristo, y (4) la vista successionist, o bautista successionism, que sostiene  que las iglesias bautistas en realidad existió en una cadena ininterrumpida desde el tiempo de Cristo. बैपटिस्ट इतिहासकार ब्रूस gourley ने बैप्टिस्ट मूल के चार मुख्य विचारों की रूपरेखा बनाई: (1) आधुनिक विद्वानों की सहमति है कि आंदोलन 17 वीं सदी के लिए अंग्रेजी अलगाववादी के माध्यम से अपने मूल का पता चलता है, (2) यह दृश्य है कि यह एक था anabaptist परंपराओं के outgrowth, (3) शाश्वत दृश्य जो यह मानता है कि बैपटिस्ट विश्वास और अभ्यास मसीह के समय के बाद से अस्तित्व में है, और (4) successionist दृश्य, या बैपटिस्ट successionism, जिसका तर्क है  वह बैपटिस्ट चर्च वास्तव में मसीह के समय से एक अखंड श्रृंखला में अस्तित्व में था. Nhà sử học Báp-tít Bruce Gourley có bốn quan điểm chính của nguồn gốc Báp-tít: (1) sự đồng ý của liệu hiện đại rằng phong trào dấu hiệu nguồn gốc của nó đến thế kỷ 17 thông qua tiếng Anh Separatists, (2) khung cảnh mà nó là một Các truyền thống của các truyền thống Anabaptist, (3) quan điểm vĩnh viễn cho thấy rằng đức tin và thực hành đã tồn tại kể từ thời gian của Chúa Kitô, và (4) quan điểm successionist, hoặc Báp-tít successionism, mà tranh luận  những nhà thờ Baptist đó thực sự tồn tại trong một chuỗi không thể phá vỡ kể từ thời điểm của Chúa Kitô. 浸礼会历史学家bruce gourley概述了浸礼会起源的四个主要观点1)现代学术共识, 该运动通过英国分裂主义者(2)将其起源追溯到17世纪, 认为这是一个派传统的产物, (3)永恒的观点, 假定浸礼会的信仰和实践自基督的时代以来已经存在, (4)的观点, 或浸礼会successionism, 它争辩说浸礼会教堂实际上自基督时代以来, 存在于一个坚不可摧的链中.
- وتوفر وجهة النظر المفاهيمه مستوى من اسلوب بين الداخلية والخارجية. ومن ناحية, فانها توفر وجهة نظر مشتركة من قاعدة البيانات, مستقلة عن مختلف هياكل المنظر الخارجي, ومن ناحية اخرى, الخلاصات تفاصيل كيفية تخزين او ادارة البيانات (المستوى الداخلي). من حيث المبدا, كل مستوى, وحتى كل وجهة نظر خارجية, يمكن ان يعرض بواسطة نموذج بيانات مختلف. وفي الممارسة العملية عادة ما يستخدم نموذج البيانات نفس نموذج البيانات لكل من المستويين الخارجي وال المفاهي (مثل النموذج العلائقية). المستوى الداخلي, الذي هو مخفي داخل ال ويعتمد على تنفيذه, يتطلب مستوى مختلف من التفاصيل ويستخدم انواعها الخاصة من انواع بنية البيانات. अलग-अलग धर्मों के अनुयायी आम तौर पर असहमत होते हैं कि भगवान की पूजा कैसे करें और मानव जाति के लिए भगवान की योजना क्या है, अगर एक है । अद्वैतवाद धर्मों के विरोधाभासी दावों का मेल-मिलाप करने के लिए अलग-अलग दृष्टिकोण हैं । एक दृश्य exclusivists द्वारा लिया जाता है, जो विश्वास करते हैं कि वे चुने गए लोग हैं या पूर्ण सत्य की विशेष पहुँच है, आमतौर पर रहस्योद्घाटन या परमात्मा के साथ मुठभेड़ के माध्यम से, जो अन्य धर्मों के अनुयायी नहीं करते हैं । एक और दृश्य धार्मिक बहुवाद है । एक प्लुरलिस्ट आमतौर पर विश्वास करता है कि उसका धर्म सही है, लेकिन अन्य धर्मों के आंशिक सत्य को इनकार नहीं करता है । ईसाई धर्म में एक प्लुरलिस्ट दृश्य का एक उदाहरण supersessionism है, मैं । ई., विश्वास है कि एक का धर्म पिछले धर्मों की पूर्ति है । एक तीसरा दृष्टिकोण आपेक्षिक inclusivism है, जहां हर किसी को समान रूप से देखा जाता है; एक उदाहरण ,  होने के नाते, यह सिद्धांत है कि मोक्ष अंत में सभी के लिए उपलब्ध है । एक चौथा दृष्टिकोण ओलम्पिक्स है, अलग-अलग धर्मों से अलग-अलग तत्वों को मिलाकर । ओलम्पिक्स का एक उदाहरण नई उम्र का आंदोलन है । पहला पक्ष एक primordialist दृष्टिकोण जो एक निश्चित बात के रूप में एक सामूहिक समूह के लिए स्वयं का भाव लेता है, जो सामान्य वंश और सामान्य जैविक विशेषताओं जैसे उद्देश्य मानदंड द्वारा परिभाषित किया जाता है । दूसरा, सामाजिक constructionist सिद्धांत में निहित है, यह दृश्य लेता है कि पहचान कुछ विशेषताओं के मुख्य रूप से राजनीतिक विकल्प द्वारा बनाई जाती है । ऐसा करने में, यह विचार पर सवाल करता है कि पहचान एक प्राकृतिक दिया गया है, जो निश्चित रूप से निर्धारित है, उद्देश्य मानदंड है । दोनों दृष्टिकोण अपने संबंधित राजनीतिक और ऐतिहासिक संदर्भों में समझने की जरूरत है, जो वर्ग, जाति और जातीयता के मुद्दों पर बहस से विशेषता है । जबकि उनकी आलोचना की गई है, वे आज पहचान के conceptualisation के दृष्टिकोण पर प्रभाव डालते रहते हैं । El primero favorece un enfoque primordialist que tiene el sentido del ser y la pertenencia a un grupo colectivo como una cosa fija, definida por criterios objetivos como la ascendencia común y las características biológicas comunes. El segundo, arraigado en la teoría de la construccionistas social, considera que la identidad se forma por una elección predominantemente política de ciertas características. al hacerlo, cuestiona la idea de que la identidad es una dada natural, caracterizada por criterios fijos, supuestamente objetivos. ambos enfoques deben entenderse en sus respectivos contextos políticos e históricos, caracterizados por el debate sobre cuestiones de clase, raza y etnia. Si bien han sido criticados, siguen ejerciendo una influencia en los enfoques de la conceptualización de la identidad hoy. The first favours a primordialist approach which takes the sense of self and belonging to a collective group as a fixed thing, defined by objective criteria such as common ancestry and common biological characteristics. The second, rooted in social constructionist theory, takes the view that identity is formed by a predominantly political choice of certain characteristics. In so doing, it questions the idea that identity is a natural given, characterised by fixed, supposedly objective criteria. Both approaches need to be understood in their respective political and historical contexts, characterised by debate on issues of class, race and ethnicity. While they have been criticized, they continue to exert an influence on approaches to the conceptualisation of identity today. Most legal theorists believe that the rule of law has purely formal characteristics, meaning that the law must be publicly declared, with prospective application, and possess the characteristics of generality, equality, and certainty, but there are no requirements with regard to the content of the law. Others, including a few legal theorists, believe that the rule of law necessarily entails protection of individual rights. Within legal theory, these two approaches to the rule of law are seen as the two basic alternatives, respectively labelled the formal and substantive approaches. Still, there are other views as well. Some believe that democracy is part of the rule of law. Two distinct viewpoints on time divide many prominent philosophers. One view is that time is part of the fundamental structure of the universe, a dimension in which events occur in sequence. Sir Isaac Newton subscribed to this realist view, and hence it is sometimes referred to as Newtonian time. An opposing view is that time does not refer to any kind of actually existing dimension that events and objects "move through", nor to any entity that "flows", but that it is instead an intellectual concept (together with space and number) that enables humans to sequence and compare events. This second view, in the tradition of Gottfried Leibniz and Immanuel Kant, holds that space and time "do not exist in and of themselves, but ... are the product of the way we represent things", because we can know objects only as they appear to us. Die erste begünstigt einen primordialist Ansatz, der den Sinn des selbst nimmt und einer kollektiven Gruppe als fixe Sache zugehörig ist, die durch objektive Kriterien wie gemeinsame Abstammung und gemeinsame biologische Eigenschaften definiert wird. Die zweite, die in der sozialen Konstruktionismus-Theorie verwurzelt ist, nimmt die Ansicht, dass die Identität durch eine überwiegend politische Wahl bestimmter Eigenschaften gebildet wird. In diesem Sinne stellt sie die Idee dar, dass Identität eine natürliche gegeben ist, die durch feste, angeblich objektive Kriterien gekennzeichnet ist. Beide Ansätze müssen in ihrem jeweiligen politischen und historischen Kontext verstanden werden, der durch die Debatte über die Themen Klasse, Rasse und Ethnie gekennzeichnet ist. Während sie kritisiert wurden, beeinflussen sie heute weiterhin einen Einfluss auf Ansätze zur Konzeptualisierung der Identität. يقول pantheism ان الله هو الكون والكون هو الله, في حين انحلولية يحمل ان الله يحتوي, ولكنه ليس مطابقة ل, الكون. وهي ايضا وجهة نظر الكنيسة الكاثوليكية الليبرالية ؛ وبعض وجهات النظر من الهندوسية باستثناء vaishnavism, التي تؤمن بالحلولية ؛ وال السيخية ؛ وبعض الشعب من الطاووس والطاوية, الى جانب العديد من الطوائف المختلفة والافراد داخل الطوائف. الكابالا, التصوف اليهودية, ترسم وجهة نظر من الله - والتي لها قبول واسع في اليهودية ال اليهودية, وخاصة من مؤسسهم بالشيم توف توف-ولكن فقط بوصفها اضافة الى وجهة النظر اليهودية من اله شخصي, وليس في الاصل الوجود الحس الذي ينكر او يحد من الشخصية الى الله.[الاقتباس مطلوب] Zwei unterschiedliche Standpunkte auf der Zeit teilen viele prominente Philosophen. Eine Ansicht ist, dass die Zeit Teil der grundlegenden Struktur des Universums ist, eine Dimension, in der die Ereignisse in der Sequenz auftreten. Sir Isaac Newton hat diesen Realist-Blick abonniert, und daher wird er manchmal als Newtonsche Zeit bezeichnet. Eine gegnerische Ansicht ist, dass die Zeit nicht auf jede Art von tatsächlich bestehenden Dimension bezieht, die Ereignisse und Objekte bewegen, noch zu keiner Einheit, die fließt, sondern dass es stattdessen ein geistiges Konzept ist (zusammen mit Raum und Zahl), das den Menschen ermöglicht zu Sequenz und vergleichen sie Veranstaltungen. Diese zweite Aussicht, in der Tradition von Gottfried Leibniz und Immanuel Kant, hält, dass Raum und Zeit nicht in und von sich existieren, aber... sind das Produkt der Art und Weise, wie wir Dinge repräsentieren, denn wir kann Objekte nur so kennen, wie sie uns erscheinen.