ما هو الكتاب المقدس العبرية?
تفسير ديني لتقاليد اليهود والتاريخ الوطني المبكر
The Hebrew Bible, a religious interpretation of the traditions and early national history of the Jews, established the first of the Abrahamic religions, which are now practiced by 54% of the world. Judaism guides its adherents in both practice and belief, and has been called not only a religion, but also a "way of life," which has made drawing a clear distinction between Judaism, Jewish culture, and Jewish identity rather difficult. Throughout history, in eras and places as diverse as the ancient Hellenic world, in Europe before and after The Age of Enlightenment (see Haskalah), in Islamic Spain and Portugal, in North Africa and the Middle East, India, China, or the contemporary United States and Israel, cultural phenomena have developed that are in some sense characteristically Jewish without being at all specifically religious. Some factors in this come from within Judaism, others from the interaction of Jews or specific communities of Jews with their surroundings, others from the inner social and cultural dynamics of the community, as opposed to from the religion itself. This phenomenon has led to considerably different Jewish cultures unique to their own communities, each as authentically Jewish as the next. الكتاب المقدس العبرية, تفسير ديني لتقاليد اليهود والتاريخ الوطني المبكر, اسس اول من الاديان الابراهيمية, التي تمارس الان 54 % من العالم. اليهودية توجه اتباعها في كل من الممارسة والمعتقد, ولم يطلق عليها دين فحسب, ولكن ايضا طريقة للحياة, مما جعل التمييز الواضح بين اليهودية, والثقافة اليهودية, والهوية اليهودية امرا صعبا. على مر التاريخ, في العصور والاماكن المختلفة مثل العالم اليوناني القديم, في اوروبا قبل وبعد عصر التنوير (انظر هاس), في اسبانيا الاسلامية والبرتغال, في شمال افريقيا والشرق الاوسط, والهند, والصين, او العصر المعاصر الولايات المتحدة واسرائيل, تطورت الظواهر الثقافية التي هي بشكل ما اليهودية بشكل مميز دون ان تكون على الاطلاق الدينية على الاطلاق. بعض العوامل في هذا تاتي من داخل اليهودية, وبعضها الاخر من تفاعل اليهود او مجتمعات معينة من اليهود مع محيطها, وبعضها الاخر من الديناميكية الاجتماعية والثقافية الداخلية للمجتمع, بدلا من الدين نفسه. وقد ادت هذه الظاهرة الى ثقافات اليهودية مختلفة بشكل كبير فريدة من نوعها لمجتمعاتها الخاصة, كل منها يهود اصلي مثل التالي. Die hebräische Bibel, eine religiöse Interpretation der Traditionen und frühe nationale Geschichte der Juden, gründete die erste der abrahamitischen Religionen, die jetzt von 54 % der Welt praktiziert werden. Das Judentum leitet seine Anhänger sowohl in der Praxis als auch in der Glauben, und wurde nicht nur eine Religion, sondern auch eine Art des Lebens genannt, die eine klare Unterscheidung zwischen Judentum, jüdischer Kultur und jüdischer Identität eher schwierig gemacht hat. In der ganzen Geschichte, in Epochen und Orten so vielfältig wie die alte griechische Welt, in Europa vor und nach dem Zeitalter der Erleuchtung (siehe Haskala), im islamischen Spanien und Portugal, in Nordafrika und im Nahen Osten, Indien, China, oder in der zeitgenössischen Vereinigte Staaten und Israel, kulturelle Phänomene haben sich entwickelt, die in einigen Sinn typisch jüdisch sind, ohne überhaupt religiös zu sein. Einige Faktoren in diesem stammen aus dem Judentum, andere aus der Interaktion von Juden oder bestimmten Gemeinden der Juden mit ihrer Umgebung, andere aus der inneren sozialen und kulturellen Dynamik der Gemeinschaft, im Gegensatz zu der Religion selbst. Dieses Phänomen hat zu sehr unterschiedlichen jüdischen Kulturen geführt, die für ihre eigenen Gemeinschaften einzigartig sind, jeder so authentisch jüdisch wie der nächste. La Biblia hebrea, una interpretación religiosa de las tradiciones y la historia nacional temprana de los judios, estableció la primera de las religiones abrahámicas, que ahora se practican en el 54 % del mundo. el judaísmo guía a sus seguidores tanto en la práctica como en la creencia, y ha sido llamado no sólo una religión, sino también una forma de vida, que ha hecho que el dibujo sea una clara distinción entre el judaísmo, la cultura judía, y la identidad judía bastante difícil. A lo largo de la historia, en épocas y lugares tan diversos como el antiguo mundo helénica, en Europa antes y después de la edad de la iluminación (ver haskalá), en la España islámica y Portugal, en África del norte y el medio oriente, India, china, o el contemporáneo estados unidos e Israel, los fenómenos culturales han desarrollado que son en algún sentido judío característicamente sin ser en absoluto religioso específicamente. Algunos factores en esto vienen de dentro del judaísmo, otros de la interacción de los judíos o comunidades específicas de judios con sus alrededores, otros de la dinámica social y cultural interior de la comunidad, en lugar de la propia religión. Este fenómeno ha llevado a culturas judías considerablemente diferentes únicas a sus propias comunidades, cada uno tan auténticamente judío como el siguiente. हिब्रू बाइबिल, यहूदियों के परंपराओं और प्रारंभिक राष्ट्रीय इतिहास की एक धार्मिक व्याख्या, के धर्मों के पहले की स्थापना की, जो अब दुनिया के 54 % द्वारा अभ्यास किया जाता है । यहूदी धर्म और विश्वास दोनों में अपने अनुयायियों का मार्गदर्शन करते हैं, और केवल एक धर्म नहीं, बल्कि जीवन का एक तरीका भी कहा गया है, जिसने यहूदी, यहूदी संस्कृति और यहूदी पहचान के बीच एक स्पष्ट अंतर बनाया है । पूरे इतिहास में, युग और स्थानों में प्राचीन यूनानी दुनिया के रूप में विविध के रूप में, यूरोप में पहले और बाद में ज्ञान की उम्र (देखें haskalah), इस्लामी स्पेन और पुर्तगाल में, उत्तरी अफ्रीका और मध्य पूर्व, भारत, चीन, या समकालीन संयुक्त राज्य अमेरिका और इजराइल, सांस्कृतिक घटनाओं ने विकसित किया है कि कुछ अर्थों में विशेष रूप से यहूदी हैं बिना सभी विशेष रूप से धार्मिक होते हैं । इस में कुछ कारक यहूदी के भीतर से आते हैं, अन्य यहूदी या यहूदियों के विशिष्ट समुदायों के साथ अपने परिवेश के साथ, अन्य समाज की आंतरिक सामाजिक और सांस्कृतिक गतिशीलता से, जैसा कि धर्म से ही विरोध किया गया है । इस घटना ने काफी अलग यहूदी संस्कृतियों को अपने समुदायों के लिए अद्वितीय किया है, प्रत्येक के रूप में प्रमाणिक यहूदी के रूप में । Kinh thánh Do Thái, một lời giải thích tôn giáo của các truyền thống và lịch sử quốc gia đầu tiên của người Do Thái, đã thành lập đầu tiên của các tôn giáo Abrahamic, mà bây giờ được thực hành bởi 54 % của thế giới. Do thái đạo hướng dẫn của nó trong cả thực hành và niềm tin, và đã được gọi là không chỉ là một tôn giáo, mà cũng là một cách của cuộc sống, mà đã tạo ra một sự khác biệt rõ ràng giữa đạo đức, văn hóa do thái, và danh tính người Do Thái khá khó khăn Trong suốt lịch sử, trong thời kỳ và những địa điểm đa dạng như thế giới Hy Lạp cổ đại, ở châu Âu trước và sau thời đại giác ngộ (xem Haskalah), ở Hồi giáo Tây Ban Nha và Bồ Đào Nha, ở Bắc Phi và Trung Đông, Ấn Độ, Trung Quốc, hoặc đương đại Hoa Kỳ và Israel, hiện tượng văn hóa đã phát triển trong một số cảm giác characteristically Do Thái mà không có ở tất cả các tín đồ tôn giáo. Một số yếu tố trong điều này đến từ bên trong đạo đức, những người khác từ tương tác của người Do Thái hoặc các cộng đồng cụ thể của người Do Thái với môi trường của họ, những người khác từ sự động lực xã hội và văn hóa của cộng đồng, như trái ngược với tôn giáo Hiện tượng này đã dẫn đến các nền văn hóa Do Thái khác nhau độc đáo đối với cộng đồng của chính họ, mỗi người là người Do Thái người Do Thái như người tiếp theo 希伯来圣经, 对犹太人的传统和早期民族历史的宗教解释, 建立了亚伯拉罕宗教的第一个, 这种宗教现在被世界54 %的人所实践. 犹太教在实践和信仰中引导其追随者, 并被称为一种宗教, 而是一种生活方式, 它使犹太教, 犹太文化和犹太身份之间的明确区分相当困难. 在整个历史上, 在电子逆向拍卖和像古希腊世界一样多样化的地方, 在启蒙时代之前和之后的欧洲(见哈斯卡拉), 在伊斯兰西班牙和葡萄牙, 北非和中东, 印度, 中国或当代美国和以色列, 文化现象已经发展, 在某种意义上是典型的犹太, 没有特别的宗教. 其中一些因素来自犹太教, 其他人来自犹太人的互动或犹太人的特定社区与他们的环境, 其他人来自社会的内在社会和文化动态, 而不是宗教本身. 这种现象导致了很多不同的犹太文化, 他们自己的社区独特, 每一个都是真正的犹太人.
الادب الاسرائيلي هو اساسا الشعر والنثر المكتوبة باللغة العبرية, كجزء من عصر النهضة العبرية بوصفها لغة الكلام منذ منتصف القرن التاسع عشر, على الرغم من ان مجموعة صغيرة من الادب تنشر بلغات اخرى, مثل اللغة الانجليزية. بموجب القانون, يجب ايداع اثنين من جميع المواد المطبوعة التي تنشر في اسرائيل في المكتبة الوطنية الاسرائيلية في الجامعة العبرية في القدس. وفي عام 2001, تم تعديل القانون لكي يشمل التسجيلات السمعية والفيديو, وغيرها من وسائط الاعلام غير المطبوعة. وفي عام 2013, كانت 91 في المائة من الكتب ال 7,863 التي تم نقلها الى المكتبة باللغة العبرية. يقام اسبوع الكتاب العبرية كل حزيران / يونيه, وهو يضم معارض الكتاب, وال قراءات العامة, والمظاهر من قبل المؤلفين الاسرائيليين في جميع انحاء البلاد. خلال الاسبوع, جائزة اسرائيل العليا الاديب, جائزة sapir, تقدم.[الاقتباس مطلوب] ووفقا ل صحيح البخاري, فان القران كانتليت بين شوام والعراقيين, ومناقشة من قبل المسيحيين واليهود, قبل ان يكون موحد. كانت لغتها مشابهة للغة السريانية.[الاقتباس مطلوب] القران يروي قصص العديد من الناس والاحداث التي تروي في الكتب المقدسة اليهودية واللمسيحية (التناخ, الكتاب المقدس) والادب التعبدية (الابوك, يناقش), على الرغم من انه يختلف في العديد من التفاصيل. ادم, اينوك, نوح, الهايبر, shelah, ابراهام, لوط, اسماعيل, اسحاق, يعقوب, يوسف, شغل, جيثرو, ديفيد, سليمان, ايلايجا, اليشا, جوناه, هارون, موسى, زكريا, يوحنا المعمدان والمسيح مذكورة في القران بوصفه الانبياء من الله (انظر الانبياء من الاسلام). وفي الحقيقة ان موسى ذكر في القران اكثر من اي فرد اخر. وذكر يسوع في كثير من الاحيان في القران اكثر من محمد, في حين ان مريم مذكورة في القران اكثر من العهد الجديد. يعتقد المسلمون ان العناصر المشتركة او التشابة بين الكتاب المقدس وغيرها من الكتاب اليهودية واللمسيحية وال الاعفاءات الاسلامية هي بسبب المصدر الالهي المشترك,[وال الاقتباس مطلوبة] وان النصوص المسيحية او اليهودية الاصلية كانت ايات مقدسة اصيلة تعطى الى الانبياء. 以色列文学主要是以希伯来语写的诗歌和散文, 作为19世纪中期以来希伯来语文艺复兴的一部分, 虽然一小部分文学是以其他语言, 如英语出版的. 根据法律, 在以色列出版的所有印刷事件的两份副本必须存放在以色列的国家图书馆, 在耶路撒冷的希伯来大学2001年, 该法律被修改, 包括音频和视频录音, 以及其他非印刷媒体. 2013年, 转移到图书馆的7,863本书中有91 %是希伯来语. 希伯来书周每年六月举行, 并在全国各地的以色列作家的书展, 公开阅读和外表. 在本周, 以色列的顶级文学奖萨 皮 尔 奖提出.[需要引用] La literatura israelí es principalmente poesía y prosa escrita en hebreo, como parte del renacimiento del hebreo como lenguaje hablado desde mediados del siglo XIX, aunque un pequeño cuerpo de literatura se publica en otros idiomas, como el inglés. Por Ley, dos copias de todos los asuntos impresos publicados en Israel deben ser depositados en la biblioteca nacional de Israel en la universidad hebrea de Jerusalén. En 2001, la ley fue modificada para incluir grabaciones de audio y vídeo, y otros medios de comunicación no impresos. En 2013, el 91 por ciento de los 7,863 libros transferidos a la biblioteca estaban en hebreo. La semana del libro hebreo se celebra cada mes de junio y cuenta con ferias de libros, lecturas públicas y apariciones de autores israelíes en todo el país. Durante la semana, el premio literario superior de Israel, el premio sapir, se presenta.[se necesita mención] इजरायली साहित्य मुख्य रूप से कविता और गद्य में लिखा गया है, जो हिब्रू के पुनर्जागरण के भाग के रूप में मध्य-19 वीं शताब्दी के बाद से एक बोली भाषा के रूप में है, हालांकि साहित्य का एक छोटा सा शरीर अन्य भाषाओं में प्रकाशित होता है, जैसे कि अंग्रेजी । कानून द्वारा, इसराइल में प्रकाशित सभी मुद्रित मामले की दो प्रतियां इसराइल के हिब्रू विश्वविद्यालय में इसराइल के राष्ट्रीय पुस्तकालय में जमा होनी चाहिए । 2001 में, ऑडियो और वीडियो रिकॉर्डिंग, और अन्य गैर-प्रिंट मीडिया को शामिल करने के लिए कानून में संशोधन किया गया था । 2013 में, पुस्तकालय में स्थानांतरित किए गए 7,863 पुस्तकों में से 91 प्रतिशत हिब्रू में थे । हिब्रू पुस्तक सप्ताह प्रत्येक जून को आयोजित किया जाता है और देश भर में इजरायली लेखकों द्वारा पुस्तक मेले, सार्वजनिक रीडिंग और दिखावे की सुविधा है । सप्ताह के दौरान, इजराइल के शीर्ष साहित्यिक पुरस्कार, सपीर पुरस्कार प्रस्तुत किया गया है.[प्रशस्ति पत्र की आवश्यकता है] Israeli literature is primarily poetry and prose written in Hebrew, as part of the renaissance of Hebrew as a spoken language since the mid-19th century, although a small body of literature is published in other languages, such as English. By law, two copies of all printed matter published in Israel must be deposited in the National Library of Israel at the Hebrew University of Jerusalem. In 2001, the law was amended to include audio and video recordings, and other non-print media. In 2013, 91 percent of the 7,863 books transferred to the library were in Hebrew. The Hebrew Book Week is held each June and features book fairs, public readings, and appearances by Israeli authors around the country. During the week, Israel's top literary award, the Sapir Prize, is presented.[citation needed] Văn học Israel chủ yếu là thơ và văn viết bằng tiếng Hebrew, như một phần của sự phục hưng của người Do Thái như một ngôn ngữ nói từ giữa thế kỷ 19, mặc dù một cơ thể nhỏ của văn học được công bố bằng ngôn ngữ khác, như tiếng Anh. Theo luật, hai bản sao của tất cả các vấn đề in được xuất bản trong Israel phải được gửi vào thư viện quốc gia của Israel tại trường đại học Hebrew của Jerusalem. Năm 2001, luật đã được sửa đổi để bao gồm âm thanh và video video, và các phương tiện truyền thông không in khác. Năm 2013, 91 phần trăm của 7,863 cuốn sách được chuyển đến thư viện ở Do Thái. Tuần sách Do Thái được tổ chức mỗi tháng sáu và các tính năng sách hội chợ, các bài viết công khai, và xuất hiện bởi các tác giả Israel xung quanh đất nước. Trong tuần, giải thưởng văn học hàng đầu của Israel, Giải thưởng Sapir, được trình bày.[citation cần thiết] 根据圣训al-bukhari, [古兰经]在levantines和伊拉克人之间被背诵, 并被基督徒和犹太人讨论, 在标准化之前. 它的语言类似于叙利亚语.[引用需要.[[古兰经]讲述了在犹太和基督教圣书(tanakh, 圣经)和虔诚文学(apocrypha, midrash)中讲述的许多人和事件的故事, 虽然它不同很多细节. 亚当, 以诺, 诺亚, 希伯, 沙拉, 亚伯拉罕, 很多, 以实玛利, 以撒, 雅各布, 约瑟夫, 工作, 杰罗斯, 大卫, 所罗门, 以利亚, 以利沙, 约拿[古兰经]作为上帝的先知(见伊斯兰教的先知). 事实上, 摩西在[古兰经]中比任何其他人更多. 耶稣在[古兰经]中被提到比穆muhammad更多, 而玛丽在[古兰经]中被提到比新约更多. 穆斯林相信圣经和其他犹太和基督教著作和伊斯兰特许之间的共同要素或相似之处是因为他们的共同 神圣 来源, 引用所需要的, 并且原始的基督教或犹太文本是给先知的真正的神圣启示. Die israelische Literatur ist in erster Linie Poesie und Prosa, die auf Hebräisch geschrieben wurde, als Teil der Renaissance des Hebräisch als gesprochene Sprache seit der Mitte des 19 Jahrhunderts, obwohl ein kleiner Körper der Literatur in anderen Sprachen veröffentlicht wird, wie zum Beispiel Englisch. Nach dem Gesetz müssen zwei Kopien aller gedruckten Materie in Israel in der Nationalbibliothek von Israel an der Hebräischen Universität Jerusalem hinterlegt werden. Im Jahr 2001 wurde das Gesetz geändert, um Audio-und Video-Aufnahmen und andere nicht-Druck-Medien zu beinhalten. Im Jahr 2013 waren 91 Prozent der 7,863 Bücher, die in die Bibliothek übertragen wurden, auf Hebräisch. Die hebräische Buch-Woche findet jeden Juni statt und zeigt Buch, öffentliche Lesungen und Auftritte von israelischen Autoren rund um das Land. Während der Woche wird Israels Top-Literaturpreis, der Sapir-Preis, präsentiert.[Zitat benötigt] सहीह अल बुखारी के अनुसार, कुरान को levantines और इराकी के बीच पढ़ा गया था, और ईसाई और यहूदियों द्वारा यह मानकीकृत किया गया था, इससे पहले कि यह मानकीकृत किया गया था । इसकी भाषा सीरियाई भाषा के समान थी.[प्रशस्ति पत्र की आवश्यकता है] कुरान यहूदी और ईसाई पवित्र पुस्तकों (faith, बाइबिल) और भक्ति साहित्य (हूँ, मिद्रश्) में उल्लेख किए गए कई लोगों और घटनाओं की कहानियों को याद करता है, हालांकि यह इसमें अलग है कई विवरण । आदम, हनोक, नूह, एबेर, शेला, अब्राहम, लॉट, इश्माएल, इसहाक, याकूब, यूसुफ, अय्यूब, यित्रो, दाऊद, सुलैमान, एलिय्याह, एलीशा, योना, हारून, मूसा, जकर्याह, यूहन्ना बपतिस्मा देनेवाले और यीशु का उल्लेख किया गया है । कुरान अल्लाह के नबियों के रूप में (इस्लाम के नबियों को देखें) । वास्तव में, मूसा को किसी अन्य व्यक्ति की तुलना में कुरान में अधिक उल्लेख किया गया है । मुहम्मद की तुलना में कुरान में यीशु को अक्सर अधिक उल्लेख किया जाता है, जबकि मैरी को नए वसीयतनामा से अधिक कुरान में उल्लेख किया जाता है । मुसलमानों का मानना है कि बाइबिल और अन्य यहूदी और ईसाई लेखन और इस्लामी बहुत के बीच आम तत्वों या resemblances का मानना है कि उनके आम दिव्य स्रोत,[प्रशस्ति पत्र की आवश्यकता है] और यह कि मूल ईसाई या यहूदी पाठ नबियों को दिए गए प्रामाणिक दिव्य खुलासे थे ।