ما هي الحالة في الحياة التي تعتقد اليوغا انها قابلة للتحقيق?
التحرير / الحرية
The Yoga school builds on the Samkhya school theory that jñāna (knowledge) is a sufficient means to moksha. It suggests that systematic techniques/practice (personal experimentation) combined with Samkhya's approach to knowledge is the path to moksha. Yoga shares several central ideas with Advaita Vedanta, with the difference that Yoga is a form of experimental mysticism while Advaita Vedanta is a form of monistic personalism. Like Advaita Vedanta, the Yoga school of Hindu philosophy states that liberation/freedom in this life is achievable, and this occurs when an individual fully understands and realizes the equivalence of Atman (soul, self) and Brahman. تعتمد مدرسة اليوغا على نظرية مدرسة سانك ان jnana (المعرفة) هي وسيلة كافية ل moksha. وهو يشير الى ان التقنيات / الممارسة المنهجية (التجربة الشخصية) مع نهج سانك في المعرفة هو الطريق الى moksha. تشارك اليوغا العديد من الافكار المركزية مع ادف في, مع الفرق ان اليوغا هي شكل من اشكال التصوف التجريبي في حين ان ادف في هو شكل من اشكال شخصانية الواحدي. وتقول مدرسة اليوغا للفلسفة الهندوسية ان التحرير / الحرية في هذه الحياة امر قابل للتحقيق, وهذا يحدث عندما يفهم الفرد وتحقيق معادلة atman (الروح, النفس) و البرا. Die Yoga-Schule baut auf der Gunas-Schule-Theorie, dass Jnana (Wissen) ein ausreichendes Mittel für Moksha ist. Es deutet darauf hin, dass systematische Techniken / Praxis (persönliche Experimente) kombiniert mit dem Ansatz von Gunas zum Wissen der Weg zu Moksha ist. Yoga teilt mehrere zentrale Ideen mit Advaita Vedanta, mit dem Unterschied, dass Yoga eine Form der experimentellen Mystik ist, während Advaita Vedanta eine Form von monistische personalism ist. Wie Advaita Vedanta besagt die Yoga-Schule der Hindu-Philosophie, dass Befreiung / Freiheit in diesem Leben umsetzbar ist, und dies tritt auf, wenn ein Individuum die Äquivalenz von Atman (Seele, selbst) und Brahman vollständig versteht und realisiert. La Escuela de yoga se basa en la teoría de la escuela samkhya que jñana (conocimiento) es un medio suficiente para el moksha. sugiere que las técnicas y la práctica sistemáticas (experimentación personal) combinadas con el enfoque de samkhya al conocimiento es el camino al moksha. el yoga comparte varias ideas centrales con advaita vedanta, con la diferencia de que el yoga es una forma de misticismo experimental mientras que el advaita vedanta es una forma de monista personalismo. al igual que advaita vedanta, la escuela de yoga de la filosofía hindú afirma que la liberación / libertad en esta vida es alcanzable, y esto ocurre cuando un individuo entiende plenamente y se da cuenta de la equivalencia de atman (alma, auto) y brahman. योग विद्यालय सांख्य स्कूल सिद्धांत पर बनाता है कि ज्ञान (ज्ञान) मोक्ष के लिए एक पर्याप्त साधन है । यह बताता है कि ज्ञान के लिए सांख्य के दृष्टिकोण के साथ व्यवस्थित तकनीक / अभ्यास (व्यक्तिगत प्रयोग) मोक्ष की राह है । योग अद्वैत वेदान्त के साथ कई केंद्रीय विचारों को साझा करता है, इस अंतर के साथ कि योग प्रयोगात्मक रहस्यवाद का एक रूप है जबकि अद्वैत वेदान्त monistic personalism का एक रूप है । अद्वैत वेदान्त की तरह, हिन्दू दर्शन का योग स्कूल, जो इस जीवन में मुक्ति / स्वतंत्रता प्राप्त करता है, और यह तब होता है जब कोई व्यक्ति आत्मा (आत्मा, स्वयं) और ब्राह्मण के के को पूरी तरह समझता है और महसूस करता है । Trường Yoga xây dựng trên lý thuyết trường Samkhya mà jnana (kiến thức) là một ý nghĩa đủ để moksha. Nó cho thấy rằng các kỹ thuật / thực hành hệ thống (thử nghiệm cá nhân) kết hợp với cách tiếp cận của Samkhya đối với kiến thức là con đường đến moksha. Yoga chia sẻ một số ý tưởng trung tâm với Advaita Vedanta, với sự khác biệt rằng Yoga là một hình thức của các bí mật thử nghiệm trong khi Advaita Vedanta là một hình thức của monistic personalism. Giống như Advaita Vedanta, trường Yoga của triết học Hindu rằng giải phóng / tự do trong cuộc sống này là được, và điều này xảy ra khi một cá nhân đầy hiểu biết và nhận ra rằng Ricardo của ATMAN (linh hồn, bản thân) và Brahman. 瑜伽学校建立在samkhya学校理论上, 无限(知识)是一个足够的手段来丝绸之路. 它表明, 有系统的技术/实践(个人实验)结合samkhya的知识方法是丝绸之路的道路. 瑜伽与吠论分享了几个中心想法, 不同的是瑜伽是一种实验神秘主义的形式, 而吠论是一种元personalism的形式. 像吠论一样, 印度教哲学的瑜伽学校说, 这种生活中解放 / 自由是可以实现的, 当一个人完全理解和实现阿特曼(灵魂, 自我)和梵门的等价时, 就会发生这种情况.
وفي اقرب الحجج القائمة بان عالم التجربة هو اساس العقل مسكرا من الهند ويونان. وقد قدم ال الهندوسية في الهند وفي اليونان اليونانية الحججحلولية لتحقيق وعي كامل بوصفها الارض او الطبيعة الحقيقية للواقع. وعلى العكس من ذلك, فان مدرسة yogācāra, التي نشات داخل البوذية هي في الهند في القرن التاسع عشر, تستند الى مثالية العقل فقط الى حد اكبر على تحليلدوست لتجربة شخصية. هذا يتحول نحو ال راى المتوقع الذاتي مثل جورج بيركلي, الذي انعش المثالية في ال 18- القرن اوروبا من خلال استخدام الحجج كاكة ضد المادية. क्षण (pāli: anica) बौद्ध धारणा को व्यक्त करता है कि सभी जटिल या वातानुकूलित घटना (सभी चीजें और अनुभव) inconstant, अस्थिर, और नश्वर हैं । हम अपने इंद्रियों के माध्यम से जो भी अनुभव कर सकते हैं, वह भागों से बना है, और इसका अस्तित्व बाहरी परिस्थितियों पर निर्भर है । सब कुछ निरंतर प्रवाह में है, और इतनी परिस्थितियां और बात खुद लगातार बदल रही है । चीजें लगातार होने वाली हैं, और लगातार होने वाली हैं । चूंकि कुछ भी नहीं रहता है, किसी भी वस्तु या अनुभव के लिए कोई निहित या स्थिर प्रकृति नहीं है । क्षण के सिद्धांत के अनुसार, जीवन उम्र बढ़ने की प्रक्रिया में इस प्रवाह को समाविष्ट करता है, पुनर्जन्म का चक्र (संसार), और नुकसान के किसी भी अनुभव में । सिद्धांत का दावा है कि क्योंकि चीजें नश्वर हैं, उनके लिए लगाव व्यर्थ है और पीड़ित (दुक्ख) की ओर ले जाता है । 最初, prajna是通过听布道(佛法会谈), 阅读, 学习, 有时背诵佛教文本和参与对话的方式实现的. 一旦实现了概念 理解, 它就适用于日常生活, 以便每一个佛教都能在实际的水平上核实佛陀教学的真相. 值得注意的是, 一个理论上可以在任何练习点上实现涅槃, 无论是深入冥想, 听布道, 从事日常生活的业务, 或任何其他活动. ज़ेन बौद्ध शिक्षण अक्सर विरोधाभास से भरा होता है, अहंकार की पकड़ को ढीला करने के लिए और सच्चे आत्म या निराकार आत्म के दायरे में प्रवेश की सुविधा के लिए, जो बुद्ध के साथ खुद का समकक्ष है.[नोट 14] के अनुसार ज़ेन मास्टर kosho उचियामा के लिए, जब छोटे पर विचार और निर्धारण, एक सार्वभौमिक, गैर-दोहरी आत्म के लिए एक जागृति है: जब हम विचारों को जाने देते हैं और जीवन की वास्तविकता के लिए जाग जाते हैं जो उनके आगे काम कर रहा है, हम स्वयं का पता लगाएँ जो सार्वभौमिक गैर-दोहरी जीवन (दो में जुदाई से पहले) जी रहा है जो सभी जीवित प्राणियों और सभी अस्तित्व में समायी है । सोच और विचार इसलिए इसे बंद करने और एक को बांधने की अनुमति नहीं दी जानी चाहिए । 禅宗佛教教学往往充满悖论, 为了放松自我的控制, 并促进渗透到真正自我或无形自我的领域, 这等同于佛自己.[注14]对禅大师畅uchiyama, 当思想和固定在小小的我超越了, 一个普遍的, 非双重自我的觉醒发生: 当我们让想法和醒来的现实生活在他们之外, 我们发现生活在普遍的非双重生活(在分离成两个之前)的自我, 它贯穿所有生物和所有存在. 思考 和 思想因此不能被允许限制和束缚一个. الثبات (pāli: anica) يعبر عن الفكرة البوذية التي تقول ان جميع الظواهر المركبة او مكيفة (كل الاشياء والتجارب) هي غير قابلة للت ثابتة, وغير مستقرة, وغير قابلة للت دائمة كل ما يمكننا ان نجربه من خلال حومتنا هو مصنوع من اجزاء, ويكون وجودها يعتمد على الظروف الخارجية. كل شيء في تدفق مستمر, وبالذات الظروف والشيء نفسه يتغير باستمرار. الاشياء تاتي باستمرار الى ان تكون, و تتوقف عن ان تكون. بما ان لا شيء يدوم, لا توجد طبيعة طبيعية او ثابتة لاي كائن او تجربة. ووفقا لمذهب الثبات, تجسد الحياة هذا التدفق في عملية الشيخوخة, وفي دورة الولادة الجديدة (saṃsāra), وفي اي تجربة من الخسارة. ويؤكد هذا المبدا انه لان الامور غير قابلة للت دائمة, فان التعلق بها لا جدوى منها وتؤدي الى المعاناة (dukkha). La enseñanza budista zen está a menudo llena de paradoja, con el fin de aflojar el agarre del ego y para facilitar la penetración en el reino del verdadero yo o sin forma, que se equipara con el propio buda.[nota 14] Según para el maestro zen kosho uchiyama, cuando los pensamientos y la fijación en los pequeños que son trascendió, un despertar a un ser universal, no dual ocurre: cuando dejamos ir los pensamientos y despertar a la realidad de la vida que está trabajando más allá de ellos, descubre el ser que está viviendo la vida no dual universal (antes de la separación en dos) que impregna a todas las criaturas vivientes y toda la existencia. pensar y pensar debe, por tanto, no ser permitido restringir y unir a uno. Vergänglichkeit (Pāli: Anica) drückt die buddhistische Vorstellung aus, dass alle noch oder konditioniert Phänomene (alle Dinge und Erfahrungen) wandelbaren, beschwipste und unbeständig sind. Alles, was wir durch unsere Sinne erleben können, besteht aus Teilen, und ihre Existenz ist von äußeren Bedingungen abhängig. Alles ist in ständigem Fluss, und so die Bedingungen und die Sache selbst ändert sich ständig. Die Dinge kommen ständig ins Sein, und aufhören zu sein. Da nichts hält, gibt es keine inhärenten oder feste Natur zu jedem Objekt oder Erlebnis. Laut der Lehre der Vergänglichkeit verkörpert das Leben diesen Fluss im Aging, den Zyklus der Wiedergeburt (saṃsāra), und in jeder Erfahrung des Verlustes. Die Lehre behauptet, dass, weil die Dinge unbeständig sind, die Verbundenheit zu ihnen zwecklos ist und zu Leiden führt (Dukkha). Das Konzept der Befreiung (Nirvana)-das Ziel des buddhistischen Weges-ist eng verwandt mit der Überwindung von Unwissenheit (Avidya), einem grundlegenden Missverständnis oder mis der Natur der Realität. Im Erwachen zu der wahren Natur des Selbst und allen Phänomenen entwickelt man Objektivität für die Objekte des festhalten, und ist befreit vom Leiden (Dukkha) und dem Zyklus der ständigen Wiedergeburten (saṃsāra). Zu diesem Zweck empfahl der Buddha, die Dinge zu sehen, die von den drei Zeichen der Existenz gekennzeichnet sind. بالاضافة الى الفراغ, كثيرا ما تركز مدارس هي على افكار البصيرة الروحية (prajnaparamita) والطبيعة بوذا (tathāgatagarbha). هناك تفسيرات المتضاربة للمفهوم في الفكر mahāyāna. وقد يتم تتبع الفكرة الى ابهي, وفي النهاية الى اقوال بوذا في ال. في البوذية التبت, وفقا لمدرسة سا شاكيا, فان tathāgatagarbha هو ال من الوضوح وال فراغ في عقل المرء. في nyingma, تشير tathāgatagarbha ايضا بشكل عام الى عدم وضوح و الفراغ في عقل المرء. وفقا لمدرسةلوج, فانه من الممكن ان تستيقظ الكائنات الحية لانها فارغة (اي من نشات). وفقا لمدرسة jonang, فانها تشير الى الصفات الفطرية للعقل التي تعبر عن نفسها على انها المعرفة وما الى ذلك. عندما يتم ازالة العارض obscurations. ال tathāgatagarbha المواعظ هي مجموعة من هي المواعظ التي تقدم نموذج فريد من الطبيعة بوذا. وعلى الرغم من ان هذه المجموعة تم تجاهلها بشكل عام في الهند, فان البوذية شرق اسيا توفر بعض الاهمية لهذه النصوص.