في اي سنة قام (lilienfeld) بتقديم براءة اختراع?
1925
The thermionic triode, a vacuum tube invented in 1907, enabled amplified radio technology and long-distance telephony. The triode, however, was a fragile device that consumed a lot of power. Physicist Julius Edgar Lilienfeld filed a patent for a field-effect transistor (FET) in Canada in 1925, which was intended to be a solid-state replacement for the triode. Lilienfeld also filed identical patents in the United States in 1926 and 1928. However, Lilienfeld did not publish any research articles about his devices nor did his patents cite any specific examples of a working prototype. Because the production of high-quality semiconductor materials was still decades away, Lilienfeld's solid-state amplifier ideas would not have found practical use in the 1920s and 1930s, even if such a device had been built. In 1934, German inventor Oskar Heil patented a similar device. وتمكن ال triode, وهو انبوب فراغ اخترع في عام 1907, من تكنولوجيا الراديو والهواتف الطويلة. ومع ذلك, فان triode كان جهاز هش يستهلك الكثير من الطاقة. وقد قدم الفيزيائي يوليوس ادغار lilienfeld براءة اختراع من اجل ترانزستور (فيت) في كندا في 1925, والذي كان من المقرر ان يكون بديلا من الدولة الصلبة ل ال. وقدم lilienfeld ايضا براءات اختراع مماثلة في الولايات المتحدة في 1926 و 1928., ومع ذلك, لم ينشر اي مواد بحثية عن الاجهزة الخاصة به, كما لم تذكر براءات الاختراع الخاصة به اي امثلة محددة من نموذج عمل. وبما ان انتاج مواد شبه الموصلات عالية الجودة لا يزال على بعد عقود من الزمان, فان افكار مكبر الصوت من lilienfeld الدولة الصلبة لم تكن لكي تجد استخدام عملي في الثمانينات وال 1930, حتى لو تم بناء مثل هذا الجهاز. في عام 1934, تم اختراع مخترع الالماني اوسكار هيل على براءة اختراع جهاز مشابه. Die thermionische Triode, eine 1907 erfundene Vakuum-Tube, ermöglichte eine verstärkte Radio und lange. Der Triode war jedoch ein zerbrechlich Gerät, das viel Kraft verbraucht hat. Der Physiker Julius Edgar Lilienfeld hat ein Patent für einen Feld (FET) in Kanada in 1925 eingereicht, der als fester Ersatz für die Triode dienen soll. Lilienfeld hat auch in den Vereinigten Staaten 1926 und 1928. identische Patente eingereicht. Allerdings hat Lilienfeld keine Forschung über seine Geräte veröffentlicht, noch haben seine Patente keine spezifischen Beispiele eines funktionierenden Prototypen genannt. Da die Produktion von hochwertigen Halbleiter noch Jahrzehnte entfernt war, hätten die solide von Lilienfeld in den 1920 er und 1930 er Jahren keinen praktischen Einsatz gefunden, auch wenn so ein Gerät gebaut worden wäre. Im Jahr 1934 hat der deutsche Erfinder Oskar Heil ein ähnliches Gerät patentiert. El termiónica triodo, un tubo de vacío inventado en 1907, permitió la tecnología de radio amplificado y la telefonía de larga distancia. El Triodo, sin embargo, era un dispositivo frágil que consumió mucho poder. El físico Julius Edgar lilienfeld presentó una patente para un transistor de efecto campo (fet) en Canadá en 1925, que estaba destinado a ser un reemplazo de estado sólido para el triodo. Lilienfeld también presentó patentes idénticas en los estados unidos en 1926 y 1928. Sin embargo, lilienfeld no publicó ningún artículo de investigación sobre sus dispositivos ni sus patentes citan ningún ejemplo específico de un prototipo de trabajo. Debido a que la producción de materiales semiconductores de alta calidad era todavía décadas de distancia, las ideas de amplificador de estado sólido de lilienfeld no habrían encontrado un uso práctico en los años 1920 y 1930, incluso si se había construido tal dispositivo. En 1934, el inventor alemán oskar heil patentado un dispositivo similar. 1907 में एक वैक्यूम ट्यूब का आविष्कार किया गया तापायनिक ट्रायोड, परिलक्षित रेडियो प्रौद्योगिकी और लंबी दूरी वाले टेलीफोनी को सक्षम किया गया । हालांकि, ट्रायोड एक नाजुक उपकरण था जिसने बहुत सारी शक्ति का सेवन किया । भौतिक विज्ञानी जूलियस एडगर lilienfeld ने कनाडा में 1925 में एक क्षेत्र प्रभाव ट्रांजिस्टर (') के लिए एक पेटेंट दायर किया । जो ट्रायोड के लिए एक ठोस राज्य प्रतिस्थापन बनने का इरादा था । lilienfeld ने 1926 और 1928. में संयुक्त राज्य अमेरिका में समान पेटेंट भी दायर किए । हालांकि, lilienfeld ने अपने उपकरणों के बारे में किसी भी शोध लेख को प्रकाशित नहीं किया और न ही उनके पेटेंट ने एक काम प्रोटोटाइप के किसी भी विशिष्ट उदाहरण का वर्णन किया । क्योंकि उच्च गुणवत्ता वाले अर्धचालक सामग्री का उत्पादन अभी भी दशकों दूर था, lilienfeld के ठोस राज्य एम्पलीफायर विचारों को 1920 और 1930 के दशक में व्यावहारिक उपयोग नहीं मिला होगा, भले ही ऐसा डिवाइस बनाया गया था । 1934 में, जर्मन आविष्कारक oskar हेल ने एक समान उपकरण पेटेंट किया । Cái triode, một ống hút chân không được phát minh ra vào năm 1907, kích hoạt công nghệ phát thanh loa và thoại xa xôi. nhưng, tuy nhiên, là một thiết bị mong manh đã tiêu diệt rất nhiều quyền lực. Physicist Julius Edgar Lilienfeld đã đăng ký bằng sáng chế cho một người bán hàng hiệu ứng chuyên môn (fet) ở Canada trong 1925, mà được định là một thay thế cho nhà nước đặc biệt cho cái. Lilienfeld cũng được nộp bằng sáng chế giống hệt ở Hoa Kỳ vào năm 1926 và 1928. Tuy nhiên, Lilienfeld không xuất bản bất kỳ bài viết nghiên cứu nào về thiết bị của anh ta cũng không phải bằng sáng chế của anh ta đưa ra bất kỳ ví dụ cụ thể nào Bởi vì tác phẩm của vật liệu semiconductor chất lượng cao vẫn còn hàng thập kỷ, các ý tưởng khuếch đại của Lilienfeld ' s chắc chắn sẽ không tìm thấy sử dụng thực tế trong những năm 1920 và 1930, ngay cả khi một thiết bị như vậy đã được xây dựng. Năm 1934, nhà phát minh người Đức Oskar Chào được cấp bằng một thiết bị tương tự. 1907年发明的一个真空管热三, 使放大的无线电技术和长途电话得以实现. 然而, 三是一个脆弱的装置, 消耗了很多力量. 物理学家朱利叶斯·埃德加· lilienfeld在1925中提出了一个在加拿大的场效应晶体管(fet)的专利, 该专利旨在成为三的固态替代品. lilienfeld还在1926年和1928. 年在美国提出了相同的专利, 但lilienfeld没有发布任何关于他的设备的研究文章, 也没有他的专利引用任何一个工作原型的具体例子. 因为高质量的半导体材料的生产还有几十年, lilienfeld的固态放大器想法在1920年代和1930年代不会找到实际使用, 即使这种装置已经建成. 1934年, 德国发明家奥斯卡万岁, 专利了一个类似的设备
براءة اختراع بيل 174,465, تم اصدارها الى بيل في 7 اذار / مارس 1876, من قبل مكتب براءات الاختراع في الولايات المتحدة. تغطي براءة اختراع بيل طريقة, وجهاز ل, نقل الاصوات الصوتية او غيرها من الاصوات... من خلال التسبب فيتموج الكهربائية, مماثلة في شكلها الى الاهتزازات الهواء المصاحبة للصوت او غيرها من الصوت [ن 16] عودة بيل الى بوسطن في نفس اليوم وفي اليوم التالي استئناف العمل, رسم في دفتر الملاحظات الخاص به مخطط مشابه لذلك في رمادي تحذير براءة الاختراع. En septiembre de 1961, mientras trabajaba en Texas instruments en Dallas, Texas, James R. Biard y gary pittman descubrieron la emisión de luz cerca de infrarrojos (900 NM) de un diodo de túnel que habían construido sobre un sustrato de gaas. para octubre de 1961, habían demostrado una emisión de luz eficiente y un acoplamiento de señal entre un emisor de luz gaas p-n junction y un semiconductor de semiconductores eléctricamente aislado. El 1962 de agosto de 1962, biard y pittman presentaron una patente titulada semiconductor radiante de semiconductores basado en sus hallazgos, que describe un zinc difusa p-n junction led con un contacto cátodo espaciados para permitir una emisión eficiente de la luz infrarroja bajo prejuicios. Después de establecer la prioridad de su trabajo basado en cuadernos de ingeniería antes de las presentaciones de los laboratorios g.e., LABORATORIOS DE INVESTIGACIÓN RCA, LABORATORIOS DE INVESTIGACIÓN IBM, LABORATORIOS BELL, y lincoln lab en mit, la oficina de patentes de los Estados Unidos emitió los dos inventores la patente para el infrarrojo gaas (ir) diodo emisor de luz (patente de ee. uu.), el primer led práctico. Inmediatamente después de presentar la patente, Texas Instruments ( ti ) comenzó un proyecto para fabricar diodos infrarrojos. en octubre de 1962, ti anunció el primer producto comercial led (el snx-100), que empleó un cristal de gaas puro para emitir una salida de luz de 890 NM. en octubre de 1963, ti anunció el primer comercial semiesférica led, el snx-110. सितंबर 1961 में, डलास, टेक्सास, जेम्स आर में टेक्सास उपकरणों में काम करते हुए । biard और गैरी पिटमैन ने एक सुरंग डायोड से निकट इन्फ्रारेड (900 एनएम) प्रकाश उत्सर्जन की खोज की, उन्होंने एक gaas सब्सट्रेट पर बनाया था । अक्टूबर 1961 तक, उन्होंने एक gaas पी-एन जंक्शन लाइट एमिटर और एक विद्युत-पृथक अर्धचालक photodetector के बीच कुशल प्रकाश उत्सर्जन और सिग्नल युग्मन का प्रदर्शन किया था । 1962 अगस्त 1962 को, biard और पिटमैन ने अपने निष्कर्षों पर आधारित अर्धचालक उज्ज्वल डायोड शीर्षक का एक पेटेंट दायर किया, जिसमें एक जस्ता दूर पी-एन जंक्शन का वर्णन किया गया, जो कि आगे के पूर्वाग्रह के तहत इन्फ्रारेड लाइट के कुशल उत्सर्जन की अनुमति देने के लिए संपर्क करता है. इंजीनियरिंग नोटबुक पर आधारित अपने काम की प्राथमिकता स्थापित करने के बाद, आरसीए लैब्स, आरसीए रिसर्च लैब्स, आईबीएम रिसर्च लैब्स, बेल लैब्स, और लिंकन लैब से एमआईटी में, अमेरिकी पेटेंट कार्यालय ने दो आविष्कारक को gaas इन्फ्रारेड (आईआर) के लिए पेटेंट जारी किया प्रकाश-उत्सर्जन डायोड (अमेरिकी पेटेंट us3293513), पहला व्यावहारिक एलईडी । पेटेंट दाखिल करने के तुरंत बाद, टेक्सास इंस्ट्रूमेंट्स ( ti ) ने इन्फ्रारेड डायोड बनाने के लिए एक परियोजना शुरू की । अक्टूबर 1962 में, टीआई ने पहले एलईडी वाणिज्यिक उत्पाद (snx-100) की घोषणा की, जिसने एक 890 एनएम लाइट आउटपुट को उत्सर्जन करने के लिए एक शुद्ध gaas क्रिस्टल का काम किया । अक्टूबर 1963 में, टीआई ने पहले वाणिज्यिक hemispherical एलईडी, snx-110. की घोषणा की । 贝尔的专利174,465, 于1876年三月7日由美国专利局颁发给贝尔. 贝尔的专利涵盖了发射声带或其他声音的方法和器具... 通过造成电起伏, 类似于所说的声音或其他声音的空气的振动[n 16] bell返回同一天到波士顿, 第二天恢复工作, 在他的笔记本中画出类似于灰色的专利警告的图表. 1961年九月, 在德克萨斯州达拉斯的德克萨斯乐器工作时, 詹姆biard和gary pittman发现了他们在gaas基底上建造的隧道二极管的近红外(900 nm)光排放. 到1961年十月, 他们在gaas p-n路口光发射器和一个电隔离半导体探测器之间展示了高效的光发射和信号耦合. 1962年八月1962日, biard和皮特曼根据他们的调查结果提交了一个名为半导体辐射二极管的专利, 该专利描述了一个锌扩散p-n路口, 带有一个间隔阴极接触, 以允许在前置偏见下... 在确定其工作的优先事项的基础上, 从g.e. 实验室, rca研究实验室, ibm研究实验室, 贝尔实验室, 和林肯实验室在麻省理工学院, 美国专利办公室发布了这两个发明家的gaas红外(ir)专利发光二极管(美国专利us3293513), 第一个实际的led. 在提交专利后, 德 克 萨 斯 乐器 ( ti )开始了一个制造红外二极管的项目. 1962年十月, ti宣布了第一个led商业产品(的-100), 它使用了一个纯gaas水晶来发射一个890 nm的光输出. 1963年十月, ti宣布第一个商业半球led, 的-110. اول براءة اختراع بريطانية لاستخدام الاسفلت / البيتومين كانت 'براءة اختراعجر او البيتومين' في عام 1834. ثم في 25 تشرين الثاني / نوفمبر 1837, ريتشارد اسجل كل اريدج براءة اختراع باستخدام الاسفلت seyssel (براءة اختراع #7849) للاستخدام في رصيف asphalte, بعد ان رايته يعمل في فرنسا وبلجيكا عند زيارته مع فريدريك والتر سيمز, الذي عمل معه على ادخال الاسفلت الى بريطانيا. د. تي. يقول لامب phipson ان والده سامويل ريلاند phipson, وهو صديق اريدج, كان ايضا مفيدا في تقديم رصيف asphalte (في عام 1836). بالفعل, تم استخدام صط  من قبل في فو vauxhall من قبل منافس اريدج, ولكن بدون النجاح. Trong Thế chiến II, sự phát triển của cầu chì gần máy bay cần thiết một mạch điện tử có thể chịu được việc bị sa thải từ một khẩu súng, và có thể được sản xuất trong số lượng. Division Division của Liên đoàn toàn cầu đã nộp một đề xuất đáp ứng các yêu cầu: một đĩa gốm sẽ được screenprinted với sơn kim loại cho các các và chất liệu carbon cho,, với đĩa gốm capacitors và ống hút chân không hàn tại chỗ. Kỹ thuật đã chứng minh khả năng, và kết quả bằng sáng chế trong quá trình, được phân loại bởi Quân đội Hoa Kỳ, được chỉ định cho Liên minh toàn cầu. Không phải cho đến năm 1984 rằng Viện Kỹ sư Điện và Điện tử (IEEE) đã trao cho Ông Harry W. Rubinstein, cựu đầu tiên của Hiệp hội Centralab của Liên đoàn toàn cầu, nó thèm giải thưởng Cledo Brunetti cho những đóng góp chìa khóa sớm cho sự phát triển của các thành phần in và các máy tính trên một chất nền thông thường. Cũng được, ông Rubinstein được vinh danh vào năm 1984 bởi bộ nạp của anh ta, Đại học Wisconsin-Madison, vì sự sáng tạo của anh ấy trong công nghệ của các mạch điện tử in và chế tạo của capacitors. जर्मनी में rheinmetall ने 1920 के दशक में एक स्वचालित 20 मिमी विकसित किया और स्विट्जरलैंड में oerlikon ने विश्व युद्ध के दौरान जर्मनी में डिजाइन किए गए स्वचालित 20 मिमी बंदूक के लिए पेटेंट प्राप्त किया था । जर्मनी ने रैपिड-फायर 2 सेमी फलक 30 का परिचय दिया और बाद में दशक में इसे गालियों-werke द्वारा फिर से डिजाइन किया गया और 2 सेमी फलक 38. फिर भी बन गया, जबकि 20 मिमी एक मशीन बंदूक से बेहतर था और एक बहुत छोटे ट्रेलर पर आरूढ़ हो गया, इसे स्थानांतरित करने के लिए आसान बना दिया, इसकी प्रभावशीलता सीमित थी । इसलिए जर्मनी ने एक 3.7 सेमी जोड़ा । पहला, 3.7 सेमी फलक 18 का विकास rheinmetall द्वारा 1930 के दशक में विकसित किया गया था, मूल रूप से एक बढ़ी हुई 2 सेमी फलक 30. थी । यह 1935 में पेश किया गया था और उत्पादन अगले साल बंद हो गया था. एक डिज़ाइन किया गया बंदूक 3.7 सेमी फलक 36 1938 में सेवा में प्रवेश किया, यह भी एक दो पहिया गाड़ी थी । हालांकि, मध्य-1930 के दशक में लुफ़्तफ़ाफ़ा को पता चला कि 3.7 सेमी और 8.8 सेमी बंदूकों के बीच अभी भी एक कवरेज अंतर था । उन्होंने चार पहिया कैरिज पर एक 5 सेमी बंदूक का विकास शुरू किया । Các vấn đề về cơ thể đen đã được đổi lại vào năm 1905, khi Rayleigh và quần jean (trên một bàn tay) và Einstein (trên bàn tay khác) độc lập chứng minh rằng electromagnetism cổ điển không bao giờ có thể tài khoản cho quang phổ quan sát. Những chứng minh này thường được gọi là thảm họa cực tím, một cái tên được tạo ra bởi Paul Ehrenfest vào năm 1911. Họ đóng góp rất nhiều (cùng với công việc của Einstein về hiệu ứng quang) để thuyết phục các nhà vật lý rằng Planck ' s đề của các cấp năng lượng tử còn hơn là một thức toán học. Hội nghị Solvay đầu tiên trong năm 1911 đã tận tụy với lý thuyết về bức xạ và quanta. Max Planck đã nhận được giải Nobel 1918 trong Vật lý để nhận ra các dịch vụ mà ông đã làm cho sự tiến bộ của Vật lý bởi sự khám phá năng lượng của ông ấy. Die Entwicklung der Methoden, die in modernen Leiterplatten eingesetzt wurden, begann Anfang des 20 Jahrhunderts. Im Jahr 1903 beschrieb ein deutscher Erfinder, Albert Hanson, flache Folie, die in mehreren Schichten zu einem isolierenden laminiert wurden. Thomas Edison experimentierte mit chemischen Methoden der Überzug auf Leinen Papier im Jahr 1904. Arthur Berry im Jahr 1913 patentierte eine Print-und-Etch-Methode in Großbritannien, und in den Vereinigten Staaten erhielt Max Schoop ein Patent für Flammen-Spray-Metall auf eine Brett durch eine gemusterte Maske. Charles Doúkas im Jahr 1927 patentierte eine Methode der Galvanik-Schaltung.