اي ناقد يدعى الكتاب ميلو درامات و مفترى?
غرانفيل هيكس
Not all reviewers were enthusiastic. Some lamented the use of poor white Southerners, and one-dimensional black victims, and Granville Hicks labeled the book "melodramatic and contrived". When the book was first released, Southern writer Flannery O'Connor commented, "I think for a child's book it does all right. It's interesting that all the folks that are buying it don't know they're reading a child's book. Somebody ought to say what it is." Carson McCullers apparently agreed with the Time magazine review, writing to a cousin: "Well, honey, one thing we know is that she's been poaching on my literary preserves." ليس كل المراجعين كانوا متحمسين. واعرب البعض عن اسفهم لاستخدام الجنوب الابيض الفقراء, والضحايا السود من الابعاد الواحدة, و غرانفيل هيكس وصف الكتاب ميلو درامات و مفترى. عندما تم الافراج عن الكتاب لاول مرة, الكاتب الجنوبي فل flannery اوكونور, اعتقد ان كتاب الطفل لا باس به. من المثير للاهتمام ان كل الناس الذين يشترون ذلك لا يعرفون انهم يقرا كتاب الطفل. شخص ما يجب ان يقول ما هو. (كارسون ماكالو) على ما يبدو اتفق مع مراجعة مجلة الزمن, الكتابة لابن عم: حسنا, يا عزيزي, شيء واحد نحن نعرف انها كانت غير صيد على بلدي حفظ الاديب. Nicht alle Prüfer waren begeistert. Einige beklagten sich über den Einsatz von armen weißen Südländer, und eine schwarze Opfer, und Granville Hicks beschriftet das Buch melodramatisch und,. Als das Buch zuerst veröffentlicht wurde, kommentierte der südliche Schriftsteller Flannery O ' Connor, ich denke für das Buch eines Kindes macht es alles gut. Es ist interessant, dass alle Leute, die es kaufen, nicht wissen, dass sie ein Kind-Buch lesen. Jemand sollte sagen, was es ist. Carson McCullers hat sich anscheinend mit der Time Magazine Review geeinigt und an einen Cousin geschrieben: Nun, Schatz, eine Sache, die wir wissen, ist, dass sie auf meinen literarischen Konserven Wilderei hat. No todos los críticos estaban entusiasmados. Algunos lamentaron el uso de pobres sureños blancos, y las víctimas negras de un solo dimensiones, y granville hicks etiquetado el libro melodramático y artificial. Cuando el libro fue lanzado por primera vez, el escritor del sur Flannery O ' Connor comentó, creo que para el libro de un niño lo hace todo bien. Es interesante que todas las personas que lo están comprando no saben que están leyendo el libro de un niño. Alguien debería decir lo que es. Carson mccullers aparentemente estuvo de acuerdo con la revisión de la revista time, escribiendo a un primo: bueno, cariño, una cosa que sabemos es que ella ha estado cazando en mis conservas literarias. सभी समीक्षक उत्साहित नहीं थे । कुछ लोग गरीब सफेद hurst, और एक आयामी काले शिकार, और ग्रेनविल हिक्स के उपयोग के लिए तब और (पुस्तक का लेबल किया । जब किताब पहली रिलीज हुई, दक्षिणी लेखक फ्लैनेरी ओ कॉनर ने टिप्पणी की, मुझे लगता है कि एक बच्चे की किताब के लिए यह सब सही है । यह दिलचस्प है कि सभी लोग जो इसे खरीद रहे हैं उन्हें पता नहीं है कि वे एक बच्चे की किताब पढ़ रहे हैं । किसी को यह कहना चाहिए कि यह क्या है । कार्सन मैककुलर स्पष्ट रूप से समय पत्रिका समीक्षा के साथ सहमत हुए, एक चचेरे भाई को लिखने के लिए: अच्छी तरह से, हनी, एक बात हम जानते हैं कि वह मेरी साहित्यिक रक्षा पर शिकार हो रही है । Không phải tất cả các đánh giá đều rất nhiệt tình. Một số bài viết về việc sử dụng những người phương Nam da trắng nghèo, và các nạn nhân đen một chiều, và Granville Hicks gắn mác cuốn sách kịch tính và dối. Khi cuốn sách được phát hành lần đầu tiên, nhà văn miền Nam Flannery O ' Connor đã bình luận, tôi nghĩ cho cuốn sách của một đứa trẻ, nó làm được tất cả mọi thứ. Thật thú vị khi tất cả những người đang mua nó không biết họ đang đọc cuốn sách của một đứa trẻ. Ai đó nên nói nó là gì. Carson McCullers rõ ràng đã đồng ý với bài đánh giá tạp chí thời gian, viết cho một người anh em họ: Vâng, em yêu, một điều mà chúng ta biết là cô ấy đã bị bắt trộm trong bảo tồn văn học của tôi. 不是所有的评论家都很热情. 一些人悲叹使用可怜的白人南方人, 一维黑人受害者, 加威尔·希克斯标记这本书的戏剧化和做作. 当这本书第一次发布时, 南方作家弗 兰 纳 尔 · 奥 康 纳评论, 我想一本孩子的书, 它做得很好. 很有趣, 所有买的人都不知道他们在读一本孩子的书. 有人应该说这是什么. 卡森·麦卡勒斯显然同意[时代杂志]评论, 写给一个表弟: 嗯, 亲爱的, 我们知道的一件事是她一直在我的文学保护区偷猎
كتب فريدريك مولر, وهو تلميذ من شوبان, كتب: [له] كان دائما نبيل وجميل ؛ نغماتها غنت, سواء في قوة كاملة او انعم بيانو. لقد اخذ الام لا نهاية لها لتعليم طلابه هذا الاسلوب legato, اسلوبابيل من اللعب. كان اكثر انتقاد له هو 'هو-او هي - لا يعرف كيف ينضم الى اثنين معا.' وهو ايضا طالب بالتزامه الشديد ب  الايقاع. وهو يكره كل ما تبقى وسحب, في غير محلها, فضلا عن ritardandos مبالغ فيها... وهو بالضبط في هذا الصدد ان الناس يصنعون مثل هذه الاخطاء الرهيبة في لعب اعمله. Hài kịch thần thánh của Dante Alighieri, có nguồn gốc của và tập về Bolgia từ tiếng Ả Rập làm việc trên eschatology Hồi giáo: cái và cái al-Miraj (dịch sang tiếng Latin trong năm 1264 hoặc sớm trước khi Liber tỷ lệ Machometi) về sự thăng hoa đến thiên đường của Muhammad, và những tác phẩm tinh thần của Ibn Arabi. Moors cũng có một ảnh hưởng đáng chú ý về tác phẩm của George Peele và William Shakespeare. Một số tác phẩm của họ nổi bật với các nhân vật km²,, như Peele 's Cuộc chiến của Alcazar và Shakespeare' s người bán của Venice, Titus-và Othello, mà là một Othello Othello như là nhân vật tiêu đề của nó. Những tác phẩm này được cho là đã được truyền cảm hứng bởi một số đại biểu km², từ Morocco đến Anh Anh vào đầu thế kỷ 17 Tuy nhiên, đây không phải lúc nào cũng là trường hợp; vào đầu thế kỷ 20, một khi nó trở nên rõ ràng rằng môn thể thao đã được làm việc, pro vật vã được coi thường như một giải trí rẻ cho lớp học làm việc không học được - một thái độ vẫn còn tồn tại Độ khác nhau hôm này. Người Pháp thuyết Roland Barthes là trong số những người đầu tiên đề xuất rằng vật vật này xứng đáng với phân tích sâu hơn, trong bài luận của ông Thế giới vật vã từ cuốn sách của ông Mythologies, lần đầu tiên xuất bản trong năm 1957. Barthes cãi nhau rằng nó nên được nhìn vào không như một Kẻ lừa dối của những người dốt nát, nhưng như cảnh tượng; một chế độ của hiệu suất theatric cho một sự sẵn lòng, nếu khát máu, khán giả. Vật vã được mô tả như là nghệ thuật thực hiện mà yêu cầu một đọc ngay lập tức về ý nghĩa của juxtaposed. Kết luận hợp lý được đưa ra ít nhất quan trọng đối với các diễn viên kịch bản của các đô vật và trọng tài. Theo Barthes, chức năng của một đô vật không phải là để giành chiến thắng: nó là để đi chính xác thông qua các đề xuất được mong đợi của họ và để cho khán giả một cảnh tượng kịch tính. Công việc này được coi là một nền tảng của tất cả các nghiên cứu sau này. दांते एलीगियरी की दिव्य कॉमेडी, इस्लामी eschatology पर अरबी काम से bolgia के बारे में और एपिसोड के बारे में एपिसोड: हदीस और किताब अल-मिराज (1264 में लैटिन में अनुवाद किया गया या कुछ ही समय पहले लाइबर स्केल machometi के रूप में) के बारे में मुहम्मद के स्वर्ग और इब्न अरबी के आध्यात्मिक लेखन के लिए । जॉर्ज peele और विलियम शेक्सपियर के कार्यों पर मूर का भी ध्यान था । उनके कुछ कार्यों में मूरिश पात्रों को चित्रित किया गया है, जैसे peele की लड़ाई और शेक्सपियर के वेनिस के व्यापारी, तीतुस सम्बन्धियों और ओथेलो, जिसने एक मूरिश ओथेलो को अपने शीर्षक चरित्र के रूप में चित्रित किया । ये काम 17 वीं सदी की शुरुआत में मोरक्को से एलिजाबेथन इंग्लैंड के कई मूरिश प्रतिनिधि द्वारा प्रेरित किए गए हैं । La comedia divina de Dante Alighieri, características derivadas de y episodios sobre bolgia de las obras árabes en la escatología islámica: el hadith y el kitab al-Miraj (traducido al latín en 1264 o poco antes como liber escala machometi) sobre la ascensión al cielo de Muhammad, y los escritos espirituales de ibn arabi. los páramos también tuvieron una notable influencia en las obras de George peele y William Shakespeare. Algunas de sus obras contó con personajes morisco, como la de peele, la batalla de alcázar y Shakespeare, el comerciante de Venecia, tito andrónico y otelo, que contó con un otelo morisco como su personaje de título. estas obras se dice que han sido inspiradas por varias delegaciones morisco de Marruecos a Inglaterra isabelino a principios del siglo XX. दर्शन एक तेजी से शैक्षणिक अनुशासन बन गया है । इसके अधिक व्यवसायी विज्ञान के साथ होने की तुलना में इस स्थिति में विलाप करते हैं; फिर भी सबसे नए दार्शनिक काम अकादमिक पत्रिकाओं में दिखाई देते हैं । इतिहास के माध्यम से प्रमुख दार्शनिकों-प्लेटो, अरस्तू, सुकरात, अगस्त्य, डकार्टेस, कियर्केगार्ड, नीत्शे-किसी भी लेखक के रूप में विहित हो गए हैं । कुछ हालिया दर्शनशास्त्र के काम शीर्षक साहित्य को मेरिट करने के लिए तर्क दिया जाता है, लेकिन इसमें से बहुत कुछ नहीं करता है, और कुछ क्षेत्रों, जैसे तर्क, गणित के समान डिग्री के लिए बेहद तकनीकी हो गए हैं । However, this was not always the case; in the early 20th century, once it became apparent that the "sport" was worked, pro wrestling was looked down on as a cheap entertainment for the uneducated working class — an attitude that still exists to varying degrees today. The French theorist Roland Barthes was among the first to propose that wrestling was worthy of deeper analysis, in his essay "The World of Wrestling" from his book Mythologies, first published in 1957. Barthes argued that it should be looked at not as a scamming of the ignorant, but as spectacle; a mode of theatric performance for a willing, if bloodthirsty, audience. Wrestling is described as performed art which demands an immediate reading of the juxtaposed meanings. The logical conclusion is given least importance over the theatrical performers of the wrestlers and the referee. According to Barthes, the function of a wrestler is not to win: it is to go exactly through the motions which are expected of them and to give the audience a theatrical spectacle. This work is considered a foundation of all later study. Drama is literature intended for performance. The form is often combined with music and dance, as in opera and musical theatre. A play is a subset of this form, referring to the written dramatic work of a playwright that is intended for performance in a theatre; it comprises chiefly dialogue between characters, and usually aims at dramatic or theatrical performance rather than at reading. A closet drama, by contrast, refers to a play written to be read rather than to be performed; hence, it is intended that the meaning of such a work can be realized fully on the page. Nearly all drama took verse form until comparatively recently. शो के बारे में कुछ लेखकों में से कुछ अधिक सकारात्मक थे, माइकल slezak, फिर से मनोरंजन साप्ताहिक के लिए, सोचा कि उसके सभी फूला, सिंथेटिक, उत्पाद-शिलिंग, धन-बनाने वाले बंधनों, मूर्ति औसत के लिए एक बार-एक साल का मौका प्रदान करता है अमेरिकी आज के संगीत व्यापार के बुरे लोगों का मुकाबला करने के लिए । गायक शेरिल क्रो, जो बाद में शो पर एक मेंटर के रूप में कार्य करने के लिए थे, हालांकि यह दृश्य लिया कि शो हर तरह से कला को नजरअंदाज करता है और commercialism को बढ़ावा देता है । पॉप संगीत आलोचक एन शक्तियों ने फिर भी सुझाव दिया है कि मूर्ति ने अमेरिकी songbook को reshaped किया है, हमें मुख्यधारा की लोकप्रिय संस्कृति के संबंध में अपने आप को देखने के नए तरीके की ओर नेतृत्व किया, और भविष्य की लोकप्रिय संस्कृति के लिए क्लासिक हॉलीवुड सपने को जोड़ता है । अन्य लोगों ने शो में व्यक्तित्वों पर ध्यान केंद्रित किया; न्यूज़वीक के स्लॉट setoodeh ने साइमन michael की क्रूर आलोचनाओं को व्यापक दुनिया में स्थापित करने में मदद करने के शो में दोषी पाया, जो कि साइमन michael ने हमारे बाकी के साथ कीचड़ में घसीटा है. गायक जॉन मेयर के रूप में कुछ इस तरह के प्रतियोगियों को बगीचे करते हैं, सुझाव देते हैं कि जो लोग मूर्ति पर दिखाई देते हैं वे आत्म सम्मान के साथ वास्तविक कलाकार नहीं हैं । Dante Alighieri's Divine Comedy, derived features of and episodes about Bolgia from Arabic works on Islamic eschatology: the Hadith and the Kitab al-Miraj (translated into Latin in 1264 or shortly before as Liber Scale Machometi) concerning the ascension to Heaven of Muhammad, and the spiritual writings of Ibn Arabi. The Moors also had a noticeable influence on the works of George Peele and William Shakespeare. Some of their works featured Moorish characters, such as Peele's The Battle of Alcazar and Shakespeare's The Merchant of Venice, Titus Andronicus and Othello, which featured a Moorish Othello as its title character. These works are said to have been inspired by several Moorish delegations from Morocco to Elizabethan England at the beginning of the 17th century.