كانت هناك حرب اعلنت ضد السلطان العثماني في عام 1821, من اعلن ذلك?
الاغريق
The Serbian revolution (1804–1815) marked the beginning of an era of national awakening in the Balkans during the Eastern Question. Suzerainty of Serbia as a hereditary monarchy under its own dynasty was acknowledged de jure in 1830. In 1821, the Greeks declared war on the Sultan. A rebellion that originated in Moldavia as a diversion was followed by the main revolution in the Peloponnese, which, along with the northern part of the Gulf of Corinth, became the first parts of the Ottoman Empire to achieve independence (in 1829). By the mid-19th century, the Ottoman Empire was called the "sick man" by Europeans. The suzerain states – the Principality of Serbia, Wallachia, Moldavia and Montenegro – moved towards de jure independence during the 1860s and 1870s. وقد تميزت الثورة الصربية (1804-1815) بداية عصر من المنبه الوطني في منطقة البلقان خلال المسالة الشرقية. وقد تم الاعتراف بال سلطان من صربيا بوصفها ملكية وراثية تحت سلالةها الخاصة في عام 1830. بحكم القانون في عام 1821, واعلن الاغريق الحرب على السلطان. وقد تلته الثورة الرئيسية في بيلوبونيز, والتي, الى جانب الجزء الشمالي من خليج كورينث, والتي اصبحت, الى جانب الجزء الشمالي من خليج كورينث, اول اجزاء من الامبراطورية العثمانية التي حققت الاستقلال (في عام 1829). في منتصف القرن التاسع عشر, كانت الامبراطورية العثمانية تسمى الرجل المريض من قبل الاوروبيين. 1860-وقد انتقلت دوللب - امارة صربيا, و مولدافيا, و مولدافيا, والجبل الاسود - نحو الاستقلال بحكم القانون خلال الثمانينات وال 1870. Die serbische Revolution (1804-1815) markierte den Beginn einer Ära des nationalen Erwachen auf dem Balkan während der östlichen Frage. Die Im von Serbien als erblichen Monarchie unter der eigenen Dynastie wurde 1830. de jure anerkannt. Im Jahr 1821 erklärten die Griechen den Krieg gegen den Sultan. Eine Rebellion, die in der Moldau als Ablenkung entstand, folgte die wichtigste Revolution auf dem Peloponnes, die zusammen mit dem nördlichen Teil des Golfs von Korinth die ersten Teile des Osmanischen Reiches wurde, um die Unabhängigkeit zu erreichen (1829). Von Mitte des 19 Jahrhunderts wurde das Osmanische Reich von den Europäern als der kranke Mann bezeichnet. Die Despotenwürde-Staaten - das Fürstentum Serbien, die Walachei, Moldawien und Montenegro - zogen in den 1860 er und 1870 er Jahren in Richtung de jure Unabhängigkeit. La Revolución Serbia (1804-1815) marcó el comienzo de una era del despertar nacional en los balcanes durante la pregunta oriental. la soberanía de Serbia como una monarquía hereditaria bajo su propia dinastía fue reconocida de jure en 1830. En 1821, los griegos declararon la guerra contra el sultán. Una rebelión que se originó en moldavia como una distracción fue seguida por la revolución principal en el peloponeso, que, junto con la parte norte del golfo de Corinto, se convirtió en las primeras partes del imperio otomano para lograr la independencia (en 1829). Por a mediados del siglo 19, el imperio otomano fue llamado el hombre enfermo por los europeos. los estados de soberano - el principado de Serbia, valaquia, moldavia y montenegro - se trasladaron hacia la independencia de jure durante los años 1860 y 1870 सर्बियाई क्रांति (1804-1815) ने पूर्वी प्रश्न के दौरान बाल्कन में राष्ट्रीय जागरण के एक युग की शुरुआत को चिह्नित किया । अपने ही राजवंश के तहत एक वंशानुगत राजशाही के रूप में सर्बिया के अन्दोलन को 1830. में 1821 में जुरे किया गया था, यूनानियों ने सुल्तान पर युद्ध घोषित किया । एक विद्रोह जो मोल्डविया में एक मोड़ के रूप में पैदा हुआ था, पेलोपोनीज़ में मुख्य क्रांति के बाद किया गया था, जो, कुरिन्थुस की खाड़ी के उत्तरी भाग के साथ, स्वतंत्रता प्राप्त करने के लिए तुर्क साम्राज्य के पहले भाग बन गया (1829 में) । 19 वीं सदी के मध्य में, तुर्क साम्राज्य को यूरोपीय लोगों द्वारा बीमार आदमी कहा जाता था । सौंप राज्य - सर्बिया, wallachia, मोल्डविया और मोंटेनेग्रो की रियासत - 1860 और 1870 के दशक के दौरान जुरे स्वतंत्रता की ओर बढ़ गया । Cuộc cách mạng Serbia (1804-1815) đánh dấu sự khởi đầu của một kỷ nguyên thức tỉnh quốc gia tại Balkan trong suốt câu hỏi phía đông. hoàng của Serbia như một quân chủ di truyền dưới triều đại của chính nó đã được công nhận de jure vào năm 1830. vào năm 1821, người Hy Lạp tuyên bố chiến tranh trên Sultan. Một cuộc nổi loạn có nguồn gốc ở Moldavia như là một sự đánh lạc hướng được theo dõi bởi cuộc cách mạng chính ở Peloponnese, mà cùng với phần phía bắc của Vịnh Corinth, trở thành những bộ phận đầu tiên của Đế chế Ottoman để đạt được độc lập (năm 1829). Bởi Giữa thế kỷ 19, Đế chế Ottoman được gọi là người bệnh hoạn bởi người châu Âu. Các bang suzerain - Công quốc Serbia, Wallachia, Moldavia và Montenegro - di chuyển về nhà độc lập de jure trong những năm 1860 và 1870 塞尔维亚革命(1804-1815年)标志着东部问题期间巴尔的民族觉醒时代的开始. 塞尔维亚作为一个世袭君主制在其自己的王朝下的主权在1821年在法律上被承认, 希腊人向苏丹宣战. 一个起源于摩尔达维亚的叛乱之后, 在伯罗奔尼撒的主要革命之后, 与科林斯湾的北部一起, 成为了奥斯曼帝国实现独立的第一部分(在1829 年). 到19世纪中叶, 奥斯曼帝国被欧洲人称为生病的人. 主权国家-塞尔维亚公国, 瓦拉吉亚, 摩尔达维亚和黑山-在1860年代和1870年代走向法律独立.
وفي حين ان الكنائس في نهاية المطاف قد نجحت في حل اختلافاتها و طلع الى اتفاق اولي, فان كل من نيكولاس الاول من روسيا و نابليون الثالث رفض ان عاد. (نيكولاس) اصدر انذار بان يتم وضع رعايا الامبراطورية الارثوذكسية تحت حمايته. حاولت بريطانيا الوساطة, و ترتيب حل وسط وافق عليه نيكولاس. عندما طالب العثمانيين بالتغيير, رفض نيكولاس و استعد للحرب. بعد ان حصلوا على وعود بدعم من فرنسا وبريطانيا, اعلن العثمانيين رسميا الحرب على روسيا في تشرين الاول / اكتوبر 1853. जबकि चर्च ने अंततः अपने मतभेदों को बाहर किया और एक प्रारंभिक समझौते पर आया, रूस और नेपोलियन iii दोनों के दोनों निकोलस i ने वापस आने से इनकार कर दिया । निकोलस ने एक अल्टीमेटम जारी किया कि साम्राज्य के रूढ़िवादी विषयों को उसकी सुरक्षा के तहत रखा गया है । ब्रिटेन ने मध्यस्थता करने का प्रयास किया, और एक समझौता की व्यवस्था की जिसे निकोलस ने स्वीकार किया । जब ओटोमैन ने परिवर्तन की मांग की, निकोलस ने युद्ध के लिए मना कर दिया और तैयार किया । फ्रांस और ब्रिटेन से समर्थन के वादे प्राप्त कर रहे हैं, ओटोमैन ने आधिकारिक तौर पर अक्टूबर 1853. में रूस पर युद्ध घोषित किया । السلسلة الفورية للاحداث التي تؤدي الى فرنسا والمملكة المتحدة التي اعلنت الحرب على روسيا يومي 27 و 28 اذار / مارس 1854 جاءت من طموح الامبراطور الفرنسي نابليون الثالث لاستعادة عظمة فرنسا. اراد الدعم الكاثوليكي الذي من شانه ان ياتي في طريقه اذا هاجم الارثوذكسية الشرقية, كما برعاية روسيا.: 103 ماركيز تشارلز دي لا فالت كان الكاثوليكية متحمس وعضو رئيسي في الحزب المكتبية, الذي طالب بحماية فرنسية من الدولة. حقوق الروم الكاثوليك في الاماكن المقدسة في فلسطين. وفي ايار / مايو 1851, عين نابليون لا فالت سفير في بورت (الامبراطورية العثمانية).: 7-9 وقد تم تعيين هذا الموعد بهدف تجبر العثمانيين على الاعتراف بفرنسا بوصفها السلطة السيادية على المسيحي. السكان.: 19 روسيا نازع على هذه المحاولة التغيير في السلطة. وفي اشارة الى اثنين اخرين, واحد في عام 1757, وفي عام 1757, وفي عام 1774, وفي عام 1774, عكس العثمانيين قرارها السابق, و نبذ عن معاهدة فرنسا, واصرارا على ان روسيا كانت حامي المسيحيين الارثوذكسية في الامبراطورية العثمانية. Während die Kirchen irgendwann ihre Unterschiede gearbeitet und zu einer ersten Vereinbarung kamen, weigerten sich sowohl Nikolaus I. von Russland als auch Napoleon III. Nicholas hat ein Ultimatum erlassen, dass die orthodoxen Untertanen des Reiches unter seinem Schutz platziert werden. Großbritannien versuchte, zu vermitteln, und arrangierte einen Kompromiss, den Nicholas vereinbart hat. Als die Osmanen Veränderungen forderten, weigerte sich Nicholas und bereitete sich auf den Krieg vor. Nachdem die Osmanen verspricht aus Frankreich und Großbritannien erhalten haben, erklärten die Osmanen im Oktober 1853. offiziell den Krieg gegen Russland. Trong khi các nhà thờ cuối cùng đã làm việc với sự khác biệt của họ và đến với một thỏa thuận ban đầu, cả Nicholas I của Nga và Napoleon III từ chối trở lại. Nicholas đã phát hành một tối hậu thư mà các đối tượng chính thống của Đế chế được đặt dưới sự bảo vệ của anh ta. Anh đã cố gắng trung, và sắp xếp một sự thỏa hiệp mà Nicholas đã đồng ý. Khi người Ottoman yêu cầu thay đổi, Nicholas từ chối và chuẩn bị cho chiến tranh. Đã nhận được lời hứa về sự hỗ trợ từ Pháp và Anh, người Ottoman chính thức tuyên bố chiến tranh trên Nga trong Tháng Mười 1853. Mientras que las iglesias finalmente trabajaron sus diferencias y llegaron a un acuerdo inicial, tanto Nicolás i de Rusia y Napoleón iii se negaron a bajar. Nicolás emitió un ultimátum de que los sujetos ortodoxos del imperio se colocan bajo su protección. Gran Bretaña intentó mediar, y organizó un compromiso que nicholas acordó. Cuando los otomanos exigieron cambios, Nicholas se negó y se preparó para la guerra. Después de haber obtenido promesas de apoyo de Francia y Gran Bretaña, los otomanos declararon oficialmente la guerra a Rusia en Octubre 1853. 虽然教堂最终解决了他们的分歧, 并达成了初步协议, 但俄罗斯和拿破仑三世的尼古拉斯·我拒绝拒绝. 尼古拉斯发出最后通牒, 称帝国的东正教臣民将被置于他的保护之下. 英国试图调解, 并安排了一个尼古拉斯同意的妥协. 当奥 斯 曼要求改变时, 尼古拉斯拒绝并为战争做好准备. 在获得法国和英国的支持承诺后, 奥斯曼帝国于1853. 年十月正式宣布对俄罗斯宣战 The immediate cause of the war resided in the candidacy of a Leopold of Hohenzollern-Sigmaringen, a Prussian prince, to the throne of Spain. France feared encirclement by an alliance between Prussia and Spain. The Hohenzollern prince's candidacy was withdrawn under French diplomatic pressure, but Otto von Bismarck goaded the French into declaring war by altering a telegram sent by William I. Releasing the Ems Dispatch to the public, Bismarck made it sound as if the king had treated the French envoy in a demeaning fashion, which inflamed public opinion in France. फ्रांस और यूनाइटेड किंगडम के लिए अग्रणी घटनाओं की तत्काल श्रृंखला 27 और 28 मार्च 1854 को रूस पर युद्ध की घोषणा कर रही है, फ्रांस की भव्यता को पुनर्स्थापित करने के लिए फ्रेंच सम्राट नेपोलियन iii की महत्वाकांक्षा से आया था । वह कैथोलिक समर्थन चाहता था कि अगर उसने पूर्वी रूढ़िवादिता पर हमला किया, तो रूस द्वारा प्रायोजित किया गया था.: 103 मरक्यूइस चार्ल्स डे ला valette एक उत्साही कैथोलिक और लिपिक पार्टी का अग्रणी सदस्य था, जिसने फ्रेंच संरक्षण की मांग की थी फिलिस्तीन में पवित्र स्थानों के लिए रोमन कैथोलिक अधिकार । मई 1851 में, नेपोलियन ने ला valette को अपने राजदूत के राजदूत के रूप में नियुक्त किया (द तुर्क एम्पायर).: 7-9 नियुक्ति को मजबूर करने के इरादे से नियुक्ति को ईसाई पर संप्रभु प्राधिकरण के रूप में मान्यता देने के इरादे से बनाया गया था जनसंख्या.: 19 रूस ने विवादित किया इसने प्राधिकरण में परिवर्तन का प्रयास किया । दो और संधियों की ओर इशारा करते हुए, 1757 में एक और 1774 में küçük kaynarca की संधि, ओटोमैन ने अपने पहले निर्णय को उलट दिया, फ्रेंच संधि को छोड़ दिया और जिद कर रहा था कि रूस तुर्क साम्राज्य में कट्टर ईसाइयों का रक्षक था । 战争的直接原因是一个普鲁士王子霍亨索伦-理的利奥波德竞选西班牙的王位. 法国担心被普鲁士和西班牙之间的联盟包围. 霍亨索伦王子的候选资格在法国外交压力下被撤回, 但奥托·冯·俾斯麦煽动法国人通过更改威廉· i的电报来宣布战争向公众发布ems 发送, 俾斯麦让它听起来好像国王以贬低的方式对待法国特使, 这引起了法国舆论的煽动.