ما هي الدولة التي تستخدم الشخصيات الصينية المبسطة?
الصين
In China, which uses simplified Chinese characters, the Xiàndài Hànyǔ Chángyòng Zìbiǎo (现代汉语常用字表, Chart of Common Characters of Modern Chinese) lists 2,500 common characters and 1,000 less-than-common characters, while the Xiàndài Hànyǔ Tōngyòng Zìbiǎo (现代汉语通用字表, Chart of Generally Utilized Characters of Modern Chinese) lists 7,000 characters, including the 3,500 characters already listed above. GB2312, an early version of the national encoding standard used in the People's Republic of China, has 6,763 code points. GB18030, the modern, mandatory standard, has a much higher number. The New Hànyǔ Shuǐpíng Kǎoshì (汉语水平考试, Chinese Proficiency Test) covers approximately 2,600 characters at its highest level (level six). تستخدم الشخصيات الصينية المبسطة, والتي تستخدم بشكل عام في الصين (xiàn dài hàn yǔ cháng yòng zì biǎo, الرسم البياني للشخصيات المشتركة من الصينية الحديثة) 2,500 شخصيات مشتركة و 1,000 شخصيات اقل من شيوعا, في حين ان ال المحدودة tongyong zibiao (xiàn dài hàn yǔ tōng yòng zì biǎo, الرسم البياني للشخصيات المستخدمة بشكل عام من الصينية الحديثة) قوائم 7,000 حرفا, بما في ذلك ال 3,500 حرفا المذكورة اعلاه. gb2312, نسخة مبكرة من معيار الترميز الوطني المستخدم في جمهورية الصين الشعب, لديها 6,763 نقطة كود. gb18030, المعايير الحديثة, وال اجباري, لها عدد اعلى بكثير. 2,600-ويشمل اختبار الكفاءة الصينية (hàn yǔ shuǐ píng kǎo shì, اختبار الكفاءة الصينية) ما يقرب من 2,600 حرفا على اعلى مستوى لها (المستوى السادس). In China, das vereinfachte chinesische Charaktere verwendet, listet die Xiàndài Hànyǔ Chángyòng Zìbiǎo (xiàn dài hàn yǔ cháng yòng zì biǎo, Chart der Common Charaktere of Modern Chinese) 2,500 gemeinsame Charaktere und 1,000 weniger als gemeinsame Charaktere, während die Xiàndài Hànyǔ Tōngyòng Zìbiǎo (xiàn dài hàn yǔ tōng yòng zì biǎo, Chart der allgemein Bewilli Charaktere des modernen Chinesen) Listen 7,000 Charaktere, darunter die bereits aufgeführten 3,500 Charaktere. GB2312, eine frühe Version des nationalen Kodierung, der in der Volksrepublik China verwendet wird, hat 6,763 Code-Punkte. GB18030, der moderne, obligatorische Standard, hat eine viel höhere Zahl. Der neue Hànyǔ Shuǐpíng Kǎoshì (hàn yǔ shuǐ píng kǎo shì, Chinesischer Proficiency) deckt ca. 2,600 Charaktere auf höchstem Niveau ab (Stufe sechs). En China, que utiliza personajes chinos simplificados, el xiandai hanyu changyong zibiao (xiàn dài hàn yǔ cháng yòng zì biǎo, gráfico de personajes comunes de chino moderno) enumera 2,500 personajes comunes y 1,000 personajes menos que comunes, mientras que el xiandai hanyu tongyong zibiao (xiàn dài hàn yǔ tōng yòng zì biǎo, gráfico de personajes generalmente utilizados de los chinos modernos) listas 7,000 personajes, incluyendo los 3,500 personajes ya listados arriba. Gb2312, una versión temprana del estándar de codificación nacional utilizado en la República popular de china, tiene 6,763 puntos de código. Gb18030, EL ESTÁNDAR MODERNO, obligatorio, tiene un número mucho más alto. El nuevo hanyu shuiping kaoshi (hàn yǔ shuǐ píng kǎo shì, prueba de competencia china) cubre aproximadamente 2,600 personajes en su nivel más alto (nivel seis). चीन में, जो सरलीकृत चीनी पात्रों का उपयोग करता है, xiandai hanyu changyong zibiao (xiàn dài hàn yǔ cháng yòng zì biǎo, आधुनिक चीनी के आम पात्रों का चार्ट) 2,500 आम चरित्र और 1,000 कम से आम चरित्र, जबकि xiandai hanyu tongyong zibiao (xiàn dài hàn yǔ tōng yòng zì biǎo, आधुनिक चीनी के आम तौर पर इस्तेमाल किए गए पात्रों का चार्ट) 7,000 वर्णों को सूचीबद्ध करता है, जिनमें से 3,500 वर्णों को पहले से सूचीबद्ध किया गया है. gb2312, चीन के लोगों के गणराज्य में इस्तेमाल किए गए राष्ट्रीय एन्कोडिंग मानक का एक प्रारंभिक संस्करण, 6,763 कोड अंक है । आधुनिक, अनिवार्य मानक को gb18030,, एक बहुत अधिक संख्या है । नया hanyu shuiping kaoshi (hàn yǔ shuǐ píng kǎo shì, चीनी प्रवीणता परीक्षण) अपने उच्चतम स्तर (स्तर छह) पर लगभग 2,600 वर्णों को कवर करता है । Tại Trung Quốc, mà sử dụng các nhân vật Trung Quốc phổ thông, cái Hànyǔ Chángyòng Zìbiǎo (xiàn dài hàn yǔ cháng yòng zì biǎo, Biểu đồ của các nhân vật phổ biến của Trung Quốc hiện đại) liệt kê 2,500 nhân vật phổ biến và 1,000 nhân vật ít hơn-phổ biến, trong khi cái Hànyǔ Tōngyòng Zìbiǎo (xiàn dài hàn yǔ tōng yòng zì biǎo, biểu đồ nói chung là các nhân vật của Trung Quốc hiện đại) Danh sách 7,000 ký tự, bao gồm cả 3,500 ký tự đã được liệt kê trên. GB2312, một phiên bản đầu tiên của tiêu chuẩn mã hóa quốc gia được sử dụng trong Cộng hòa Nhân dân Trung Quốc, có 6,763 điểm code. GB18030, tiêu chuẩn hiện đại, bắt buộc, có số lượng cao hơn nhiều. Hànyǔ Shuǐpíng Kǎoshì mới (hàn yǔ shuǐ píng kǎo shì, Kiểm tra chứng Trung Quốc) bao gồm 2,600 ký tự ở mức cao nhất (cấp sáu). 在中国, 使用简化的中国角色, 现代汉语zibiao (现代汉语常用字表, 现代中文的共同角色图表)列出了2,500个常见角色和1,000个少于常见的角色, 而现代汉语zibiao zibiao (现代汉语通用字表, 现代中国人一般使用的角色图表)列出7,000个字符, 包括上面列出的3,500个字符. 运, 在中华人民共和国使用的国家编码标准的早期版本, 有6,763个代码点. gb18030, 现代, 强制性标准, 有一个更高的数字. 新的汉语kaoshi (汉语水平考试, 中国能力测试)在最高水平(第六级)涵盖大约2,600个角色.
عادة ما يتم كتابة اللهجات الصينية باستخدام الشخصيات الصينية (hàn zì, hàn-jī). ومع ذلك, فان النص المكتوب كان وما زال مكيفين مع الشكل الادبي, الذي يعتمد على اللغة الصينية الكلاسيكية, وليس الشكل العامية وال الكلام. وعلاوة على ذلك, فان مخزون الشخصية المستخدمة في لغة الافندي (الصينية المكتوبة القياسية) لا تتوافق مع الكلمات hokkien, وهناك عدد كبير من الشخصيات غير الرسمية (tì zì, thè-jī او thoee-jī ؛ 'الشخصية البديلة') التي فريدة من نوعها ل hokkien (كما هو الحال مع اللغة الصينية). على سبيل المثال, فان حوالي  من 20 الى 25 % من اللفظ التايوانية يفتقرون الى الطابع الصيني المناسب او العادي. अधिकांश भाषाओं के विपरीत जो उच्चारण को इंगित करने के लिए अक्षर का उपयोग करते हैं, चीनी पात्रों को logograms से विकसित किया गया है जो हमेशा इसके उच्चारण को संकेत नहीं देते हैं । हालांकि लिखित पात्र पिछले दो हजार वर्षों से अपेक्षाकृत सुसंगत रहे, विभिन्न क्षेत्रों में उच्चारण और व्याकरण एक हद तक विकसित हुआ है कि बोली भाषा की किस्में अक्सर पारस्परिक रूप से अबुद्धिमत्तापूर्ण होती हैं । इतिहास भर में दक्षिण में प्रवास की एक श्रृंखला के रूप में, दक्षिण की क्षेत्रीय भाषाएँ, जिसमें जियांग, वू, गण, मिन, यू (कैंटोनीज़), और हक्का अक्सर पुराने चीनी या मध्य चीनी के निशान दिखाते हैं । मिंग राजवंश से आगे, बीजिंग चीन की राजधानी रहा है और बीजिंग में बोली जाने वाली बोली को अन्य किस्मों के बीच सबसे अधिक प्रतिष्ठा मिली है । चीन गणराज्य की स्थापना के साथ, मानक मंदारिन को बीजिंग की बोली जाने वाली भाषा के आधार पर आधिकारिक भाषा के रूप में नामित किया गया था । तब से, अन्य बोली जाने वाली किस्मों को fangyan (बोलियों) के रूप में माना जाता है । कैंटोनीज़ यू अभी भी हांगकांग, मकाउ और कुछ विदेशी चीनी समुदायों में सबसे आमतौर पर इस्तेमाल की गई भाषा है, जबकि दक्षिणी मिन ताइवान में मंदारिन के साथ एक महत्वपूर्ण स्थानीय भाषा के रूप में स्वीकार किया गया है । Phương ngữ ngữ thường được viết bằng các nhân vật Trung Quốc (hàn zì, Hàn Quốc). Tuy nhiên, các kịch bản viết đã được và vẫn được phù hợp với hình thức văn học, mà dựa trên tiếng Trung cổ điển, không phải là hình thức loài và được nói. Hơn nữa, các nhân vật hàng tồn kho được sử dụng cho Mandarin (tiêu chuẩn viết tiếng Trung) không tương ứng với các từ ngữ ngữ, và có một số lượng lớn các nhân vật không chính thức (tì zì, thè hoặc thoee; 'nhân vật thay thế') mà độc đáo với ngữ (như là trường hợp với tiếng Quảng Đông). Ví dụ, khoảng  20 đến 25 % của người Đài Loan morphemes thiếu một nhân vật Trung Quốc thích hợp hoặc chuẩn. على عكس معظم اللغات التي تستخدم الحروف الابجدية ل تشير الى النطق, تطورت الشخصيات الصينية من logograms التي لا تعطي دائما تلميحات الى نطقها. وعلى الرغم من ان الشخصيات المكتوبة لا تزال ثابتة نسبيا خلال ال الف سنة الماضية, فان النطق وال قواعد في مختلف المناطق قد تطورت الى حد ان اصناف اللغة الكلام غالبا ما تكون غير مفهومة. وبما انها سلسلة من الهجرة الى الجنوب على مر التاريخ, فان اللغات الاقليمية للجنوب, بما في ذلك شيانغ, وو, غان, مين, يوي (الكانتونية), و هاكا غالبا ما تظهر اثار من الصينية القديمة او الصينية الوسطى. من سلالة مينج فصاعدا, كانت بكين عاصمة الصين, وقد كانت اللغة التي تحدث في بكين اكثر هيبة من بين اصناف اخرى. ومع تاسيس جمهورية الصين, تم تعيين اللغة الصينية القياسية بوصفها اللغة الرسمية, استنادا الى اللغة الكلام في بكين. ومنذ ذلك الحين, تعتبر اصناف اخرى من الكلام (اللهجات). لا تزال اللغة الصينية هي اللغة الاكثر شيوعا في هونغ كونغ, ماكاو ومن بين بعض المجتمعات الصينية في الخارج, في حين تم قبول جنوب مين في تايوان بوصفها لغة محلية هامة الى جانب اللغة الصينية. ऑस्ट्रेलिया, कनाडा और यूनाइटेड किंगडम जैसे कई देशों की सरकारों द्वारा बर्मा में इस्तेमाल किया जा रहा है । आधिकारिक संयुक्त राज्य अमेरिका की नीति ने बर्मा को देश के नाम के रूप में बरकरार रखा है, हालांकि राज्य विभाग की वेबसाइट ने देश को बर्मा ( म्यांमार ) के रूप में सूचीबद्ध किया है और बराक ओबामा ने दोनों नामों से देश को संदर्भित किया है. चेक गणराज्य आधिकारिक रूप से म्यांमार का उपयोग करता है, हालांकि विदेश मंत्रालय ने अपनी वेबसाइट पर म्यांमार और बर्मा दोनों का उल्लेख किया है । संयुक्त राष्ट्र म्यांमार का उपयोग करता है, जैसे कि दक्षिण पूर्व एशियाई राष्ट्र, रूस, जर्मनी, चीन, भारत, नॉर्वे और जापान का संघ है । وفي بعض الحالات النادرة, مثل اثيوبيا و سلالة كينغ الصين, تمكنت الحكومات المحلية من استخدام هذه الصكوك للتخفيف على الاقل من تاثير الاستعمار الاوروبي. وهذا الامر ينطوي على تعلم تعقيدات العادات الدبلوماسية الاوروبية ثم استخدام هذه الصكوك لمنع السلطة من تجاوز اتفاقها او عن طريق لعب سلطات مختلفة ضد بعضها البعض. A diferencia de la mayoría de los idiomas que utilizan alfabetos para indicar la pronunciación, los personajes chinos se han desarrollado de logogramas que no siempre dan pistas a su pronunciación. Aunque los personajes escritos se mantuvieron relativamente consistentes durante los últimos dos mil años, la pronunciación y la gramática en diferentes regiones se han desarrollado en una medida que las variedades de la lengua hablada son a menudo mutuamente ininteligible. Como una serie de migración al sur a lo largo de la historia, los idiomas regionales del sur, incluyendo xiang, wu, gan, min, Yue (cantonés), y hakka a menudo muestran rastros de chino viejo o chino medio. desde la dinastía ming hacia adelante, Beijing ha sido la capital de china y el dialecto hablado en Beijing ha tenido el más prestigio entre otras variedades. con la fundación de la República de china, estándar mandarín fue designado como el idioma oficial, basado en el lenguaje hablado de Beijing. Desde entonces, otras variedades habladas son consideradas como fangyan (dialectos). el cantonés sigue siendo el idioma más utilizado en Hong Kong, Macao y entre algunas comunidades chinas en el extranjero, mientras que el sur de min ha sido aceptado en taiwán como un lenguaje local importante junto con el mandarín. चीन पर विजय प्राप्त करने के बाद, मंचू ने अपने राज्य को चीन (zhōng guó, zhongguo; मध्य राज्य) के रूप में पहचान लिया, और इसे मान्छु में dulimbai gurun के रूप में संदर्भित किया (dulimbai का अर्थ है मध्य या मध्य, gurun का अर्थ है राष्ट्र या राज्य) । सम्राटों ने चीन के राज्य की भूमि को बराबर किया (वर्तमान दिन पूर्वोत्तर चीन, झिंजियांग, मंगोलिया, तिब्बत और अन्य क्षेत्रों सहित) चीन के रूप में चीनी और मान्छु भाषाओं में, चीन को एक बहु-जातीय राज्य के रूप में परिभाषित करता है, और चीन के विचार को खारिज कर रहा है केवल हान क्षेत्रों का मतलब है । चिंग सम्राटों ने घोषणा की कि दोनों हान और गैर-हान लोग चीन का हिस्सा थे । उन्होंने चीन और चिंग दोनों को आधिकारिक दस्तावेजों, अंतर्राष्ट्रीय संधियों में अपने राज्य का उल्लेख करने के लिए इस्तेमाल किया (जैसे कि चीन को अंतरराष्ट्रीय स्तर पर चीन या चीनी साम्राज्य के रूप में जाना जाता था) और विदेशी मामलों, और चीनी भाषा (dulimbai gurun i chipai) में चीनी, मान्छु, और मंगोल भाषाएँ, और चीनी लोग (zhōng guó zhī rén zhongguo जहि रेन; मान्छु: dulimbai gurun i niyalma) साम्राज्य के सभी विषयों को संदर्भित किया गया । अपनी संधियों और दुनिया के मानचित्र के चीनी-भाषा संस्करणों में, चिंग सरकार ने चिंग और चीन का इस्तेमाल किया । Sau khi chinh phục Trung Quốc thích hợp, cái xác định bang của họ là Trung Quốc (zhōng guó, Zhōngguó; Trung Vương), và được gọi là Dulimbai An ở Hoàng (Dulimbai có nghĩa là trung tâm hoặc trung, gurun có nghĩa là quốc gia hoặc tiểu bang). Các hoàng đế vật vùng đất của bang Qing (bao gồm cả ngày giới thiệu Đông Bắc Trung Quốc, Tân Cương, Mông Cổ, Tây Tạng và các khu vực khác) như Trung Quốc trong cả hai ngôn ngữ Trung Quốc và Mãn Châu, xác định Trung Quốc là một nhà nước đa dân tộc, và từ chối ý tưởng rằng Trung Quốc chỉ có nghĩa là các khu vực Han. Các hoàng đế Thanh đã tuyên bố rằng cả hai người Han và những người không Han đều là một phần của Trung Quốc. Họ đã sử dụng cả Trung Quốc và Qing để tham khảo tiểu bang của họ trong các tài liệu chính thức, các hiệp ước quốc tế (khi nhà Qing được biết đến quốc tế như Trung Quốc hay Đế chế Trung Quốc) và ngoại giao, và ngôn ngữ Trung Quốc (Dulimbai gurun tôi bithe) bao gồm Trung Quốc, Mãn Châu, Các ngôn ngữ Mông Cổ, và người Trung Quốc (zhōng guó zhī rén Zhōngguó zhi ren; Mãn Châu: Dulimbai gurun tôi niyalma) được gọi là tất cả các môn của đế chế. Trong các phiên bản ngôn ngữ Trung Quốc của các hiệp ước và bản đồ của thế giới, chính phủ Qing đã sử dụng Qing và Trung Quốc interchangeably. Unlike most languages that use alphabets to indicate the pronunciation, Chinese characters have developed from logograms that do not always give hints to its pronunciation. Although the written characters remained relatively consistent for the last two thousand years, the pronunciation and grammar in different regions has developed to an extent that the varieties of the spoken language are often mutually unintelligible. As a series of migration to the south throughout the history, the regional languages of the south, including Xiang, Wu, Gan, Min, Yue (Cantonese), and Hakka often show traces of Old Chinese or Middle Chinese. From the Ming dynasty onward, Beijing has been the capital of China and the dialect spoken in Beijing has had the most prestige among other varieties. With the founding of the Republic of China, Standard Mandarin was designated as the official language, based on the spoken language of Beijing. Since then, other spoken varieties are regarded as fangyan (dialects). Cantonese is still the most commonly used language in Hong Kong, Macau and among some overseas Chinese communities, whereas Southern Min has been accepted in Taiwan as an important local language along with Mandarin.