متى يسمح لاحزاب المعارضة?
في انظمة الحزب المسيطرة
In dominant-party systems, opposition parties are allowed, and there may be even a deeply established democratic tradition, but other parties are widely considered to have no real chance of gaining power. Sometimes, political, social and economic circumstances, and public opinion are the reason for others parties' failure. Sometimes, typically in countries with less of an established democratic tradition, it is possible the dominant party will remain in power by using patronage and sometimes by voting fraud. In the latter case, the definition between dominant and one-party system becomes rather blurred. Examples of dominant party systems include the People's Action Party in Singapore, the African National Congress in South Africa, the Cambodian People's Party in Cambodia, the Liberal Democratic Party in Japan, and the National Liberation Front in Algeria. One-party dominant system also existed in Mexico with the Institutional Revolutionary Party until the 1990s, in the southern United States with the Democratic Party from the late 19th century until the 1970s, in Indonesia with the Golkar from the early 1970s until 1998. وفي انظمة الحزب المسيطرة, يسمح لاحزاب المعارضة, وقد تكون هناك تقاليد ديمقراطية راسخة, ولكن هناك تقاليد ديمقراطية عميقة, ولكن من بين الاطراف الاخرى تعتبر على نطاق واسع انها لا توجد لديها فرصة حقيقية في اكتساب السلطة. وفي بعض الاحيان, تكون الظروف السياسية والاجتماعية والاقتصادية, والراي العام السبب في فشل الاطراف الاخرى. في بعض الاحيان, عادة في البلدان ذات التقاليد الديمقراطية القائمة, من الممكن ان يبقى الحزب المسيطرة في السلطة باستخدام الرعاية وفي بعض الاحيان عن طريق الاحتيال في التصويت. وفي هذه الحالة الاخيرة, يصبح التعريف بين النظام المهيمن ونظام الحزب الواحد غير واضح. ومن الامثلة على نظم الحزب المسيطرة حزب العمل الشعبية في سنغافورة, والمؤتمر الوطني الافريقي في جنوب افريقيا, وال حزب الشعب الكمبودي في كمبوديا, وال الحزب الديمقراطي الليبرالية في اليابان, و جبهة التحرير الوطنية في الجزائر. وفي المكسيك, كان النظام المسيطرة على حزب واحد ايضا في المكسيك مع الحزب الثوري المؤسس حتى 1990 s, في جنوب الولايات المتحدة مع الحزب الديمقراطي من اواخر القرن التاسع عشر حتى 1970 s, في اندونيسيا مع ال golkar من اوائل 1970 s حتى 1998. In dominanten Systemen sind Oppositionsparteien erlaubt, und es kann sogar eine tief etablierte demokratische Tradition geben, aber andere Parteien werden weithin als die Chance angesehen, die Macht zu gewinnen. Manchmal sind politische, soziale und wirtschaftliche Umstände und die öffentliche Meinung der Grund für das Scheitern anderer Parteien. Manchmal, typischerweise in Ländern mit weniger einer etablierten demokratischen Tradition, ist es möglich, dass die dominante Partei an der Macht bleiben wird, indem sie die Schirmherrschaft und manchmal durch die Abstimmung von Betrug. Im letzteren Fall wird die Definition zwischen dominant und eine System eher unscharf. Beispiele für dominante Party sind die People 's Action Party in Singapur, der African National Congress in Südafrika, die kambodschanischen Volkspartei in Kambodscha, die liberale Demokratische Partei in Japan, und die Nationale Liberation Front in Algerien. Auch in Mexiko gab es ein Eine System mit der Institutionellen Revolutionären Partei bis zu den 1990 er, in den südlichen USA mit der Demokratischen Partei aus dem späten 19 Jahrhundert bis in die 1970 er Jahre in Indonesien mit dem Golkar aus den frühen 1970 er Jahren bis 1998. En los sistemas de partido dominante, se permiten las partes de la oposición, y puede haber incluso una tradición democrática profundamente establecida, pero otras partes se consideran ampliamente que no tienen ninguna posibilidad de ganar poder. A veces, las circunstancias políticas, sociales y económicas, y la opinión pública son la razón para el fracaso de otras partes. A veces, por lo general en países con menos de una tradición democrática establecida, es posible que el partido dominante permanezca en el poder mediante el uso del patrocinio y a veces por el fraude de votación. en este último caso, la definición entre el sistema dominante y de un solo partido se vuelve más bien borrosa. Ejemplos de sistemas de partido dominantes incluyen el partido de acción popular en Singapur, el Congreso Nacional africano en Sudáfrica, el partido del pueblo camboyano en camboya, el partido liberal democrático en Japón, y el frente nacional de liberación en Argelia. el sistema dominante de un partido también existió en México con el partido revolucionario institucional hasta la década de 1990, en el sur de Estados Unidos con el partido democrático de finales del siglo 19 hasta la década de 1970, en Indonesia con el golkar desde principios de los años 1970 hasta 1998. प्रमुख पार्टी प्रणाली में, विपक्षी दलों को अनुमति दी जाती है, और यहां तक कि एक गहराई से स्थापित लोकतांत्रिक परंपरा भी हो सकती है, लेकिन अन्य दलों को व्यापक रूप से शक्ति प्राप्त करने का कोई असली मौका नहीं है । कभी-कभी, राजनीतिक, सामाजिक और आर्थिक परिस्थितियों, और सार्वजनिक राय दूसरों की पार्टियों की विफलता का कारण है । कभी-कभी, आमतौर पर एक स्थापित लोकतांत्रिक परंपरा के कम से कम देशों में, यह संभव है कि प्रबल पार्टी संरक्षण का उपयोग करके और कभी-कभी धोखाधड़ी करके भी सत्ता में रहेगी । बाद के मामले में, प्रबल और एक-पार्टी प्रणाली के बीच की परिभाषा धुंधली हो जाती है । प्रमुख पार्टी प्रणालियों के उदाहरण सिंगापुर में लोगों की कार्रवाई पार्टी शामिल हैं, दक्षिण अफ्रीका में अफ्रीकी राष्ट्रीय कांग्रेस, कंबोडिया में कंबोडियाई लोगों की पार्टी, जापान में उदार लोकतांत्रिक पार्टी, और अल्जीरिया में राष्ट्रीय मुक्ति मोर्चा । एक-पार्टी प्रमुख प्रणाली भी मेक्सिको में संस्थागत क्रांतिकारी पार्टी के साथ 1990 के दशक तक, दक्षिणी संयुक्त राज्य अमेरिका में 1970 वीं शताब्दी से 19 के दशक तक लोकतांत्रिक पार्टी के साथ, इंडोनेशिया में 1970 के दशक से 1998. तक golkar के साथ Trong hệ thống đảng dân chủ, các bữa tiệc đối lập được cho phép, và có thể thậm chí có một truyền thống dân chủ được thành lập sâu sắc, nhưng các bữa tiệc khác được coi là không có cơ hội thực sự để đạt được quyền lực. Đôi khi, các hoàn cảnh chính trị, xã hội và kinh tế, và ý kiến công cộng là lý do cho những người khác thất bại. Đôi khi, thường ở các quốc gia với ít của một truyền thống dân chủ thành lập, có khả năng đảng vượt trội sẽ giữ vững sức mạnh bằng cách sử dụng sự bảo trợ và đôi khi bằng cách bỏ phiếu lừa đảo. Trong trường hợp cuối cùng, định nghĩa giữa trội và hệ thống một bữa tiệc trở nên mờ dần. Các ví dụ về hệ thống đảng dân chủ bao gồm Đảng hành động của Nhân dân tại Singapore, Quốc hội Quốc gia Châu Phi ở Nam Phi, Đảng Dân chủ Campuchia ở Campuchia, Đảng Dân chủ Tự do ở Nhật Bản, và Mặt trận Giải phóng Quốc gia ở Algeria. Hệ thống thống trị một đảng cũng tồn tại ở Mexico với đảng cách mạng Các cho đến những 1990 s, ở miền nam Hoa Kỳ với Đảng Dân chủ từ thế kỷ 19 đến những năm 1970, tại Indonesia với cái từ đầu những năm 1970 đến năm 1998. 在占主导地位的制度中, 反对派被允许, 甚至可能有一个根深蒂固的民主传统, 但其他各方被广泛认为没有真正的机会获得权力. 有时候, 政治, 社会和经济情况, 和公众舆论是其他党派失败的原因. 有时候, 通常在较少建立民主传统的国家, 占主导地位的政党可能会通过使用赞助, 有时 是 投票 欺诈继续掌权. 在后一种情况下, 占主导地位和一党制度的定义变成了一党制度的定义. 相当模糊. 占主导地位的政党制度的例子包括新加坡人民行动党, 南非非洲国民大会, 柬埔寨柬埔寨人民党, 日本自由民主党和阿尔及利亚民族解放阵线. 在墨西哥, 一党统治制度也存在于1970年代, 直到1990年代, 在美国南部, 与19世纪晚期的民主党在印度尼西亚与专业集团从1970年代初到1998. 年.
ويسمح هذا الاخير بالفعل الحكومة بال الاستئناف المعارضة للجميع الناخبين. ومع ذلك, يمكن ان يرفض رئيس الدولة في العديد من الولايات القضائية حل برلماني, وهو ما يتطلب استقالة رئيس الوزراء و حكومته. وفي معظم النظم البرلمانية الحديثة, فان رئيس الوزراء هو الشخص الذي يقرر متى يطلب حل برلماني. وقد تشير نظرة الى استراتيجية قيادة واحدة من الاقليات - المعارضة الحزبي - الى لماذا قد تستخدم في ظروف محددة. ومن اهداف اعاقة عدة, مثل احباط قدرة حزب الاغلبية على الحكم او جذب انتباه الصحافة ووسائط الاعلام الى عدم الفعالية المزعومة لطرف الاغلبية. ونحن نعرف كيف تتاخر, ولاحظ ان زعيم الاقلياتفارت طلبات المماطلة في تاجيل, او استئناف حكم الرئيس, او العديد من طلبات التصويت بنداء الاصوات, هي اساليب برلماني تستغرق وقتا طويلا. ومن خلال تاخير العمل بشان جدول اعمال حزب الاغلبية, قد يتمكن زعيم الاقليات من اطلاق حملة ضد الكونغرس الذي لا يفعل شيئا وقناع ما يكفي من الناخبين لاعادة حزبه الى الوطن. ومن المؤكد ان زعيم الاقليات يعترف بان الذهاب السلبي يحمل مخاطر وقد لا يكون استراتيجية الفوز اذا فشل حزبه في تقديم بدائل في مجال السياسة العامة التي مناشدة قطاعات واسعة من عامة الجمهور. बाद में प्रभाव सरकार को संसद के विपक्ष को मतदाताओं के लिए अपील करने की अनुमति देता है । हालांकि, कई न्यायालयों में राज्य का एक प्रमुख संसदीय विघटन को मना कर सकता है, जो प्रधानमंत्री और उसकी सरकार के इस्तीफे की आवश्यकता है । अधिकांश आधुनिक संसदीय प्रणालियों में, प्रधानमंत्री वह व्यक्ति है जो संसदीय विघटन का अनुरोध करने के लिए निर्णय लेता है । 25 अक्टूबर 1989 को, सुप्रीम सोवियत ने राष्ट्रीय और स्थानीय चुनावों में कम्युनिस्ट पार्टी और अन्य सरकारी संगठनों के लिए विशेष सीटों को खत्म करने के लिए वोट दिया, तेज लोकप्रिय आलोचना का जवाब दिया कि ऐसे आरक्षित स्लॉट अलोकतांत्रिक थे । जोरदार बहस के बाद, 542 सदस्यीय सर्वोच्च सोवियत ने माप 254-85 (36 मतभेद के साथ) पारित किया । निर्णय के लिए एक संवैधानिक संशोधन की आवश्यकता है, पूरी कांग्रेस द्वारा पुष्टि की गई, जो दिसंबर 12-25 से मिली थी । यह भी पारित किया गया उपाय जो 15 संविधान गणराज्यों में से प्रत्येक के राष्ट्रपति के लिए प्रत्यक्ष चुनाव की अनुमति देगा । गोर्बाचेव ने बहस के दौरान इस तरह की चाल का विरोध किया लेकिन पराजित हो गया । Letzteres in Wirkung erlaubt es der Regierung, die Opposition des Parlaments an die Wähler zu appellieren. In vielen Rechtsordnungen kann ein Staats-und Regierungschefs jedoch eine parlamentarische Auflösung verweigern, die den Rücktritt des Ministerpräsidenten und seiner Regierung erfordert. In den meisten modernen parlamentarischen Systemen ist der Premierminister die Person, die entscheidet, wann man eine parlamentarische Auflösung beantragen kann. संविधान विधानमंडल या सम्मेलन में, रूढ़िवादी और उदारवादी तत्व chirrines और cuchas के प्रचलित नामों का उपयोग करते हुए बने हैं । सेना एक तीसरी पार्टी के रूप में प्रवेश किया । पहले नियमित विधानमंडल के चुनाव विवादित थे, और यह 1 मई 1826 तक नहीं था, कि शरीर स्थापित किया गया था । उदारवादियों ने नियंत्रण प्राप्त किया और विपक्ष ने एक साजिश का जवाब दिया । मुखबिरी की सहायता से इसे तुरंत रोक दिया गया, और रूढ़िवादी के खिलाफ अधिक कठोर उपाय किए गए । डुरांगो गवर्नर, सैंटियागो baca ऑर्टइज, को पहले राष्ट्रीय कांग्रेस के उप, और लिबरल पार्टी के नेता के साथ अतिरिक्त शक्तियों को सम्मानित किया गया । 18 जनवरी 2014 को अंतरिम सरकार ने सफलतापूर्वक एक और धर्मनिरपेक्ष संविधान को संस्थागत रूप से संस्थागत कर दिया । राष्ट्रपति को चार साल की अवधि के लिए चुना जाता है और 2 शर्तों की सेवा कर सकता है । संसद राष्ट्रपति का विरोध कर सकती है । संविधान के तहत, लिंग समानता और विचार की पूर्ण स्वतंत्रता की गारंटी है । सेना ने अगले 8 वर्षों के लिए राष्ट्रीय रक्षा मंत्री नियुक्त करने की क्षमता बरकरार रखी है । संविधान के तहत, राजनीतिक दल धर्म, जाति, लिंग या भूगोल पर आधारित नहीं हो सकते हैं । 18-وفي 18 كانون الثاني / يناير 2014, نجحت الحكومة المؤقتة في انشاء دستور اكثر علمانية. ويتم انتخاب الرئيس لمدة اربع سنوات ويمكن ان يخدم 2 ولاية. ويمكن للم البرلمان عزل الرئيس.-وفي اطار الدستور, هناك ضمان للمساواة بين الجنسين وحرية الفكر المطلقة. ويحتفظ الجيش بالقدرة على تعيين وزير الدفاع الوطني خلال السنوات ال 8 القادمة.-بموجب الدستور, لا يمكن ان تستند الاحزاب السياسية الى الدين او العرق او نوع الجنس او الجغرافيا. Am 18 Januar 2014 hat die Übergangsregierung erfolgreich eine mehr Verfassung institutionalisiert. Der Präsident wird auf vier Jahre gewählt und kann 2 Begriffe dienen. Das Parlament kann den Präsidenten anklagen. Unter der Verfassung gibt es eine Garantie für die Gleichstellung der Geschlechter und die absolute Freiheit des Denkens. Das Militär behält die Fähigkeit, den nationalen Verteidigungsminister für die nächsten 8 Jahre zu ernennen. Unter der Verfassung können politische Parteien nicht auf Religion, Rasse, Geschlecht oder Geographie basieren. Sau khi có hiệu lực, cho phép chính phủ kháng nghị đối lập của quốc hội cho cử tri. Tuy nhiên, trong nhiều lãnh thổ, một đầu bang có thể từ chối một giải tán quốc hội, đòi hỏi sự từ chức của thủ tướng và chính phủ của cô ấy. Trong các hệ thống quốc hội hiện đại nhất, thủ tướng là người quyết định khi yêu cầu giải tán quốc hội.