خلال اي عهد الملك مات 60 برو البروتستانت من اجل البدعة?
هنري الثامن
In England, the 16th-century European Reformation resulted in a number of executions on charges of heresy. During the thirty-eight years of Henry VIII's reign, about sixty heretics, mainly Protestants, were executed and a rather greater number of Catholics lost their lives on grounds of political offences such as treason, notably Sir Thomas More and Cardinal John Fisher, for refusing to accept the king's supremacy over the Church in England. Under Edward VI, the heresy laws were repealed in 1547 only to be reintroduced in 1554 by Mary I; even so two radicals were executed in Edward's reign (one for denying the reality of the incarnation, the other for denying Christ's divinity). Under Mary, around two hundred and ninety people were burned at the stake between 1555 and 1558 after the restoration of papal jurisdiction. When Elizabeth I came to the throne, the concept of heresy was retained in theory but severely restricted by the 1559 Act of Supremacy and the one hundred and eighty or so Catholics who were executed in the forty-five years of her reign were put to death because they were considered members of "...a subversive fifth column." The last execution of a "heretic" in England occurred under James VI and I in 1612. Although the charge was technically one of "blasphemy" there was one later execution in Scotland (still at that date an entirely independent kingdom) when in 1697 Thomas Aikenhead was accused, among other things, of denying the doctrine of the Trinity. وفي انجلترا, ادى الاصلاح الاوروبي في القرن التاسع عشر الى عدد من عمليات الاعدام بتهمة البدعة. خلال السنوات الثمانية والثلاثين من عهد هنري الثامن, تم تنفيذ حوالي ستين الزنادقة, معظمهم من البروتستانت, كما ان عددا اكبر من الكاثوليك فقدوا ارواحهم بسبب جرائم سياسية مثل الخيانة, وعلى وجه الخصوص السير توماس مور وال كاردينال جون فيشر, بسبب جرائم سياسية مثل الخيانة, وعلى وجه الخصوص السير توماس رفض قبول سيادة الملك على الكنيسة في انجلترا. بموجب ادوارد السادس, تم الغاء قوانين البدعة في عام 1547 فقط لكي يتم اعادة عرضها في عام 1554 بواسطة ماري الاول ؛ حتى ذلك تم تنفيذ اثنين من الجذور في عهد ادوارد (واحد من اجل انكار حقيقة تجسيد, والاخر لانه رفض من اهوت المسيح).. تحت مريم, تم حرق حوالي 1555 وتسعين شخص على المحك بين 1555 و 1558 بعد استعادة الولاية ال البابا. عندما وصلت اليزابيث الاولى الى العرش, تم الاحتفاظ بمفهوم البدعة نظريا ولكن مقيدة بشدة بموجب قانون التفوق لعام 1559 وتم وضع مائة وثمانون او نحو ذلك الكاثوليك الذين تم تنفيذها في السنوات الخمس والاربعين من عهدها. حتى الموت لانهم كانوا يعتبرون اعضاء في... عمود خامس تخريبية. اخر تنفيذ للم زنديق في انجلترا وقع تحت جيمس السادس وانا في 1612. على الرغم من ان التهم كانت من الناحية الفنية واحدة من الكفر كان هناك تنفيذ واحد في وقت لاحق في اسكتلندا (لا يزال في ذلك التاريخ مملكة مستقلة تماما) عندما في عام 1697 وقد اتهم توماس aikenhead, من بين امور اخرى, انكار مبدا الثالوث. इंग्लैंड में, 16 वीं सदी के यूरोपीय सुधार के परिणामस्वरूप पाषंड के आरोपों पर कई बार लागू किया गया । हेनरी अष्टम के शासन के आठ वर्षों के दौरान, साठ heretics के बारे में, मुख्य रूप से प्रोटेस्टेंट, को निष्पादित किया गया था और एक बल्कि अधिक संख्या में कैथोलिक राजनीतिक अपराधों के आधार पर अपने जीवन खो दिया जैसे देशद्रोह, विशेष रूप से सर थॉमस अधिक और कार्डिनल जॉन फिशर, के लिए इंग्लैंड में चर्च पर राजा के वर्चस्व को स्वीकार करने से इनकार कर रहा हूँ । एडवर्ड vi के तहत, विधर्म कानूनों को 1547 में निरस्त कर दिया गया था । केवल मैरी आई द्वारा 1554 में फिर से शुरू किया गया था; यहां तक कि दो कट्टरपंथियों को एडवर्ड के शासन में निष्पादित किया गया था (एक अवतार की वास्तविकता को अस्वीकार करने के लिए, अन्य मसीह की दिव्यता को अस्वीकार करने के लिए). मैरी के तहत, लगभग दो सौ और नब्बे लोगों को पोप क्षेत्राधिकार की बहाली के बाद 1555 और 1558 के बीच दांव पर जला दिया गया था । जब एलिजाबेथ मैं सिंहासन पर आया, तो विधर्म की अवधारणा सिद्धांत में बरकरार रखी गई थी, लेकिन 1559 के वर्चस्व के अधिनियम और एक सौ और अस्सी या इतने कैथोलिक जो अपने शासनकाल के चालीस वर्ष में निष्पादित किए गए थे, को प्रतिबंधित कर दिया गया था मौत के लिए क्योंकि उन्हें... एक विध्वंसक पांचवें स्तंभ के सदस्य माना जाता था । इंग्लैंड में एक अप्रमाणिक की अंतिम फांसी जेम्स vi और मैं 1612 में हुई, हालांकि चार्ज तकनीकी रूप से एक कुफ़्र का था, एक बाद में स्कॉटलैंड में फांसी हुई (अभी भी उस तिथि पर एक पूरी तरह से स्वतंत्र राज्य) जब 1697 में थॉमस aikenhead का आरोप था, अन्य चीजों के बीच, ट्रिनिटी के सिद्धांत को अस्वीकार करने के लिए । Ở nước Anh, sự cải tạo châu Âu thế kỷ 16 đã kết thúc trong một số hành vi bị cáo buộc về tội dị giáo. Trong suốt ba mươi tám năm của triều đại của Henry VIII, khoảng sáu mươi kẻ dị giáo, chủ yếu là Tin Lành, đã bị hành hình và một số người Công giáo lớn hơn đã mất cuộc sống của họ trên nền tảng tội phạm chính trị như phản quốc, đáng chú ý Ngài Thomas nhiều hơn và Hồng y John Fisher, cho Từ chối chấp nhận quyền lực của vua trên Nhà thờ ở Anh. Dưới Edward VI, luật giáo dục đã bị hủy bỏ vào năm 1547 chỉ để được lại vào năm 1554 bởi Mary I; thậm chí vì vậy hai người cực đoan đã được thực hiện trong triều đại của Edward (một vì phủ nhận thực tế của kiếp người, người khác vì phủ nhận sự thần thánh của Chúa). Dưới Mary, khoảng hai trăm và chín mươi người bị đốt cháy trong mối đe dọa giữa 1555 và 1558 sau khi phục hồi thẩm quyền của Giáo hoàng. Khi Elizabeth tôi đến ngai vàng, khái niệm của dị giáo được giữ lại trong lý thuyết nhưng bị hạn chế nghiêm trọng bởi 1559 hành động của & và một trăm và tám mươi hoặc vì vậy những người Công giáo đã bị hành hình trong bốn mươi năm năm của triều đại của cô ấy đã được đặt đến chết bởi vì họ được coi là thành viên của... một cột thứ năm phản đối. Việc thực hiện cuối cùng của một tên dị giáo ở nước Anh đã xảy ra dưới James VI và tôi trong 1612. Mặc dù tính phí là về kỹ thuật một trong những sự báng bổ có một sau đó thực hiện ở Scotland (vẫn còn trong ngày đó một vương quốc hoàn toàn độc lập) khi vào năm 1697 Thomas Aikenhead đã bị buộc tội, trong số những thứ khác, từ chối học thuyết của Trinity. 在英格兰, 16世纪的欧洲改革导致了一些对异端指控的处决. 在亨利八世统治的三十八年里, 约六十个异教徒, 主要是新教徒, 被处决, 更多的天主教徒因为政治罪, 如叛国罪, 特别是托马斯爵士和红衣主教约翰·费舍尔, 失去了他们拒绝接受国王对英格兰教堂的至上. 在爱德华六世, 异端法律在1547年被废除, 只在1554年被玛丽· i重新引入; 即使是两个激进分子在爱德华的统治中被处决(一个否认了化身的现实, 另一个否认基督的神)... 在玛丽的统治下, 在教皇管辖权恢复后, 大约1555人在1555年和1558年之间被烧毁. 当伊丽莎白我来到宝座时, 异端的概念被保留在理论上, 但受到1559年的至上行为的严重限制, 以及在她的统治的四十五年被处决的一百八十多个天主教徒被放在了宝座上死亡, 因为他们被认为是... 颠覆的第五栏的成员. 在英格兰的一个异教徒的最后一次处决发生在詹姆斯六世和我在1612中, 虽然这项指控技术上是亵渎的, 但在苏格兰(仍然是一个完全独立的王国)在1697托马斯· aikenhead被指控, 除其他外, 否认三三位一体的理论.
जॉन को protest पर गहराई से शक था, विशेष रूप से वे पर्याप्त शक्ति और धन के साथ राजा को चुनौती देने के लिए । कई protest जॉन के malevolentia के अधीन थे, यहां तक कि विलियम मार्शल, एक प्रसिद्ध शूरवीर और बैरन आमतौर पर वफादारी के मॉडल के रूप में आयोजित की गई थी । सबसे बदनाम मामला, जो उस समय स्वीकार्य माना जाता था, विलियम डी braose, आयरलैंड में भूमि के साथ एक शक्तिशाली भगवान के रूप में साबित हुआ । डी braose को पैसे के लिए दंडात्मक मांग के वशीभूत किया गया था, और जब उसने 40,000 अंक (£ 26,666 के बराबर) का भुगतान करने से इनकार कर दिया था,[nb 13] उसकी पत्नी और उसके बेटों में से एक जॉन द्वारा कैद किया गया था, जिसके परिणामस्वरूप उनकी मृत्यु हो गई । डी braose का निर्वासन में 1211 में निधन हो गया और उनके पोते 1218. तक जेल में रह गए । जॉन के संदेह और ईर्ष्याभाव का मतलब था कि वह शायद ही अग्रणी वफादार protest के साथ अच्छे संबंधों का आनंद लिया । John war zutiefst misstrauisch gegen die Barone, vor allem diejenigen mit ausreichender Kraft und Reichtum, um den König potenziell herauszufordern. Zahlreiche Barone wurden John 's malevolentia unterzogen, sogar mit William Marshal, einem berühmten Ritter und Baron, der normalerweise als ein Modell der völliger Loyalität gehalten wurde. Der meisten Fall, der über alles hinausgeht, was zu dieser Zeit akzeptabel war, erwies sich als das von William de Braose, einem mächtigen Marcher-Lord mit Land in Irland. De Braose wurde bestraft, um Geld zu verdienen, und als er sich weigerte, eine riesige Summe von 40,000 Mark (entspricht 26,666 £ zu der Zeit) zu bezahlen,[NB 13] seine Frau und eine seiner Söhne wurden von John gefangen genommen, der zu ihrem Tod führte. De Braose starb im Exil in 1211, und seine Enkel blieben bis 1218. im Gefängnis. John ' S Verdacht und Eifersüchteleien bedeutete, dass er selten gute Beziehungen mit selbst den führenden loyalistischen Barone genossen hat. John was deeply suspicious of the barons, particularly those with sufficient power and wealth to potentially challenge the king. Numerous barons were subjected to John's malevolentia, even including William Marshal, a famous knight and baron normally held up as a model of utter loyalty. The most infamous case, which went beyond anything considered acceptable at the time, proved to be that of William de Braose, a powerful marcher lord with lands in Ireland. De Braose was subjected to punitive demands for money, and when he refused to pay a huge sum of 40,000 marks (equivalent to £26,666 at the time),[nb 13] his wife and one of his sons were imprisoned by John, which resulted in their deaths. De Braose died in exile in 1211, and his grandsons remained in prison until 1218. John's suspicions and jealousies meant that he rarely enjoyed good relationships with even the leading loyalist barons. تعتبر الطوائف الاسلامية هرطقة, مثل الدروز, وال الاسماعيليين, وال العلون, والاعلويين, في المرتبة تحت اليهود والمسيحيين. في عام 1514, كان السلطان سليم الاول, الملقب بالالحة بسبب قسوته, امر بمقتل 40,000 من الاناضول الاناضول (البنجاب), والتي اعتبرها الزنادقة, واعلن ان قتل واحد اليفي كان له بقدر ما قتل من اخروي. 70 مسيحي.[الصفحة مطلوبة] سليم كان ايضا مسؤولا عن توسع غير مسبوق وسريع في الامبراطورية العثمانية الى الشرق الاوسط, وخاصة من خلال الفتح السلطنة المملوكية لمصر, والتي تضم الكثير من المنطقة. ومع هذه الغزو, زاد سليم من المطالبة العثمانية بكونه الخلافة الاسلامية, على الرغم من ان السلاطين العثمانية كانوا يدعون لقب الخليفه منذ القرن 14 ابتداء من مراد الاول (حكم من 1362 الى 1389). الخلافة ستكون لا يزال عقد من قبل السلاطين العثمانية بقية مدة المكتب, والتي انتهت بالغاءه في 3 اذار / مارس 1924 من قبل الجمعية الوطنية الكبرى لتركيا و المنفى اخر الخلافه, halife الثاني, الى فرنسا. Los arianos ya no presentaron un frente ininterrumpido a sus oponentes ortodoxos. El Emperador Constancio, que había sido la causa de tantos problemas, murió el 4 de noviembre de 361 y fue tenido éxito por julian. la proclamación de la adhesión del nuevo príncipe fue la señal de un brote pagano contra la facción arian todavía dominante en Alejandría. George, el obispo usurpando, fue arrojado a la cárcel y asesinado. un oscuro presbítero del nombre de pistus fue elegido inmediatamente por los arianos para tener éxito, cuando llegaron noticias frescas que llenaron el partido ortodoxo con esperanza. Un Edicto había sido presentado por julian que permite a los obispos exiliados de los galileos volver a sus ciudades y provincias. Atanasio recibió una citación de su propio rebaño, y él, en consecuencia, re-entró en su Capitolio Episcopal el 22 de febrero de 362. البروتستانتية ايضا تنتشر من الاراضي الالمانية الى فرنسا, حيث كان يلقب لقب ب (الخونة). استمر (كالفين) في الاهتمام بالشؤون الدينية الفرنسية من قاعده في جنيف. وهو تدرب بانتظام على قيادة الطوائف هناك. وعلى الرغم من الاضطهاد الشديد, فان التقاليد التي تم اصلاحها قد احرز تقدما ثابتا في مختلف انحاء البلاد, و جاذبية الى الناس بالغربة من قبل ال والرضا عن المؤسسة الكاثوليكية. جاءت البروتستانتية الفرنسية للحصول على شخصية سياسية واضحة, جعلت كل شيء اكثر وضوحا من خلال تحويل نبيل خلال 1550 s. وقد وضع ذلك الشروط الاساسية لسلسلة من النزاعات, المعروفة باسم الحروب الفرنسية للدين. وقد اكتسبت الحروب الاهلية زخما مع الموت المفاجئ ل هنري الثاني من فرنسا في عام 1559., وقد اصبح الغضب من الخصائص المحددة لهذا الوقت, والتي تبين في اكثرها كثافة في القرن الاول. مذبحة بميوميو يوم 1572 اغسطس, عندما ابادوا الحزب الكاثوليكي الروماني بين 30,000 و 100,000 الخونة في جميع انحاء فرنسا. انتهت الحروب فقط عندما اصدر هنري الرابع من فرنسا مرسوم نانت, وعد بالتسامح الرسمي للاقلية البروتستانتية, ولكن في ظل ظروف مقيدة للغاية. وبقيت الكاثوليكية الرومانية دين الدولة الرسمي, و انخفض البخت الفرنسية تدريجيا على مدى القرن القادم, و توجت في مرسوم لويس الرابع عشر من الفاتيكان الذي ابطل مرسوم نانت وجعل الكاثوليكية الرومانية الدين القانوني الوحيد مرة اخرى. ردا على مرسوم الفاتيكان, فريدريك ويليام الاول, اعلن ناخب براند نبوتس عن مرسوم بوتسدام, وهو يعطي حرية المرور للاجئين البروتستانتي. في اواخر القرن التاسع عشر, فر العديد من الخونة الى انجلترا, هولندا, بروسيا, سويسرا, وال المستعمرات الانجليزية وال الهولندية في الخارج.-وظل مجتمع كبير في فرنسا في منطقةغيري. John đã nghi ngờ sâu sắc về bá đạo, đặc biệt là những người có đủ quyền lực và giàu có để có khả năng thách thức nhà vua. Nhiều bá đạo đã phục vụ cho John ' s malevolentia, thậm chí bao gồm William Marshal, một hiệp sĩ nổi tiếng và bá tước bình thường được giữ lại như một mô hình trung thành của sự trung thành. Trường hợp nổi tiếng nhất, mà vượt qua bất cứ điều gì được coi là chấp nhận vào thời điểm đó, chứng minh là điều đó của William de Braose, một lãnh chúa quyền lực mạnh mẽ với các vùng đất ở Ireland. De Braose bị bắt buộc phải trừng phạt đòi hỏi tiền bạc, và khi anh ta từ chối trả một số lượng lớn 40,000 điểm (tương đương với £ 26,666 tại thời điểm),[NB 13] vợ anh ta và một trong những con trai của anh ta Bị giam giữ bởi John, dẫn đến cái chết của họ. De Braose chết trong vụ lưu vong trong 1211, và các cháu trai của ông vẫn ở tù cho đến năm 1218. nghi ngờ của John và ghen có nghĩa là ông hiếm khi thưởng thức những mối quan hệ tốt với ngay cả các bá đạo hàng đầu. Nur Umayyaden Herrscher (Kalifen von Damaskus), Umar ibn Abd al-Aziz, wird einstimmig von sunnitischen Quellen für seine fromme Frömmigkeit und Gerechtigkeit gelobt. In seinen Bemühungen um den Islam zu verbreiten, etablierte er die Freiheiten für die Mawali durch Abschaffung der Dschizya-Steuer für die Umwandlung in den Islam. Imam Abu Muhammad Adbullah ibn Abdul Hakam sagte, dass Umar ibn Abd al-Aziz auch die persönliche Entschädigung für seine Verwandten gestoppt hat, indem er sagt, dass er ihnen nur eine Entschädigung geben könnte, wenn er allen anderen im Reich eine Entschädigung gegeben hat. Umar ibn Abd al-Aziz wurde später im Jahr 720. vergiftet. Als aufeinander folgende Regierungen versuchten, Umar ibn Abd al-Aziz zu umkehren, hat es Rebellion geschaffen. 新教也从德国土地蔓延到法国, 新教徒被称为胡格诺. 卡尔文继续从他在日内瓦的基地对法国宗教事务感兴趣. 他定期训练牧师在那里领导教会. 尽管受到严重迫害, 经过改革的传统在整个国家的大部分地区取得稳步进展, 吸引了被顽固的和自满的天主教机构所疏远的人. 法国新教获得了一个明显的政治人物, 在1550世纪1550年代的贵族转换中变得更加明显. 这确立了一系列冲突的先决条件, 被称为法国宗教战争. 1559. 年, 法国的亨利 二 世突然死亡, 内战获得了推动力. 暴行和愤怒成为了当时的决定性特征, 以他们在圣战中最激烈的表现为例证. 巴塞罗缪的一天大屠杀, 1572年八月, 罗马天主教党在法国各地摧毁了30,000到100,000格胡诺. 战争只有在法国亨利四世发出南特法令, 承诺正式容忍新教少数族裔, 但在高度限制的条件下才结束. 罗马天主教仍然是官方的国家宗教, 法国新教徒的命运在下一个世纪逐渐下降, 最终在路易十四的枫丹白露法令中撤销了南特的法令, 并使罗马天主教再次成为唯一的合法宗教. 针对丹枫枫的法令, 弗雷德里克·威廉· i, 勃兰登堡的选民宣布了波茨坦的法令, 向胡格诺在17世纪晚期, 许多胡格诺人逃到英格兰, 荷兰, 普鲁士, 瑞士, 英国和荷兰海外殖民地. 法国的一个重要社区仍然留在cévennes地区. बर्मी आक्रोश मजबूत था और हिंसक दंगों में था, जिसने 1930 के दशक तक सभी रास्ते पर यांगून (रंगून) को लकवा मार दिया था । कुछ असंतोष बर्मी संस्कृति और परंपराओं के लिए एक अनादर के कारण हुआ था जैसे अंग्रेजों ने पगोडा में प्रवेश करने पर जूते हटाने से इनकार कर दिया था । बौद्ध भिक्षु स्वतंत्रता आंदोलन के vanguards बन गए । यू wisara, एक कार्यकर्ता भिक्षु, एक 166 दिन की भूख हड़ताल के बाद जेल में मर गया  एक नियम के खिलाफ विरोध करने के लिए जिसने उसे अपने बौद्ध वस्त्र पहनने से मना किया था.