W EDNE CHWILI OBO E ZNIKLI POKÓ ZOSTAŁ PUSTY NIE MOGŁEM DŁUŻE USTAĆ SIADŁEM TRZĘSĄC SIĘ AK W FEBRZE ROZUMIE ĄC TYLKO TO ŻE BYŁEM HANIEBNIE ZDRADZONY WIĘC SIĘ ZNALI WIDYWALI SIĘ TU W MOIM DOMU PRZYPOMNIAŁEM SOBIE GWAŁTOWNY RUMIENIEC HALLUCINIEGO KIEDYM W ZWIERCIEDLE POKAZAŁ MU FELIC