GŁOWĘ PANNA EWELINA UPADŁA NA ŁAWKĘ BLADA I ZMĘCZONA A BARON WDZIĘCZYŁ SIĘ DO NIEJ IDĘ NATYCHMIAST RZEKŁ PANIE WOKULSKI DODAŁ SPOSTRZEGŁSZY WOKULSKIEGO MOŻE PAN ZECHCE MNIE ZASTĄPIĆ BIEGNĘ I WRACAM ZA CHWILĘ POCAŁOWAŁ NARZECZONĄ W RĘKĘ I POSZEDŁ KU PAŁACOWI