Avis juridique important

|

32004H0024

Aanbeveling van de Commissie van 19 december 2003 betreffende een gecoördineerd programma voor 2004 inzake de officiële controle op levensmiddelen (Voor de EER relevante tekst) (kennisgeving geschied onder nummer C(2003) 4878)

Publicatieblad Nr. L 006 van 10/01/2004 blz. 0029 - 0037

Aanbeveling van de Commissievan 19 december 2003betreffende een gecoördineerd programma voor 2004 inzake de officiële controle op levensmiddelen(kennisgeving geschied onder nummer C(2003) 4878)(Voor de EER relevante tekst)(2004/24/EG)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 89/397/EEG van de Raad van 14 juni 1989 inzake de officiële controle op levensmiddelen(1), en met name op artikel 14, lid 3,Na raadpleging van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid,Overwegende hetgeen volgt:(1) Met het oog op de goede werking van de interne markt is het nodig om tot gecoördineerde programma's voor de keuring van levensmiddelen op Gemeenschapsniveau te komen, die ontworpen zijn om de geharmoniseerde tenuitvoerlegging van de officiële controles door de lidstaten te verbeteren.(2) In dergelijke programma's dient de nadruk gelegd te worden op de naleving van de communautaire wetgeving inzake levensmiddelen, die vooral bedoeld is om de volksgezondheid te beschermen, alsmede de belangen van de consument, en om eerlijke handelspraktijken te verzekeren.(3) Ingevolge artikel 3 van Richtlijn 93/99/EEG van de Raad van 29 oktober 1993 betreffende aanvullende maatregelen inzake de officiële controle op levensmiddelen(2), gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1882/2003 van het Europees Parlement en de Raad(3), moeten de in artikel 7 van Richtlijn 89/397/EEG bedoelde laboratoria beantwoorden aan de criteria die zijn aangegeven in de Europese norm EN 45000-reeks, nu vervangen door EN ISO 17025:2000.(4) De resultaten van de gelijktijdige uitvoering van nationale programma's en gecoördineerde programma's kunnen informatie en ervaring opleveren die als grondslag voor toekomstige controlewerkzaamheden en wetgeving kunnen dienen,BEVEELT AAN:1. In 2004 voeren de lidstaten inspecties en controles uit waarbij zo nodig monsters worden genomen en in laboratoria worden geanalyseerd, met de bedoeling:- de bacteriologische veiligheid van kaas van rauwe of gethermiseerde melk te beoordelen;- de bacteriologische veiligheid van vers gekoeld vlees van pluimvee ten aanzien van thermofiele Campylobacter te beoordelen;- de bacteriologische en toxicologische veiligheid van specerijen te beoordelen.2. Hoewel in deze aanbeveling geen bemonsterings- en/of inspectiefrequenties zijn vastgesteld, dienen de lidstaten ervoor te zorgen dat deze toereikend zijn om in elke lidstaat een beeld te krijgen van het betrokken aspect.3. Om de vergelijkbaarheid van de resultaten te bevorderen, verstrekken de lidstaten de gevraagde informatie aan de hand van de in de bijlage opgenomen formulieren. Deze informatie moet uiterlijk op 1 mei 2005 aan de Commissie worden toegestuurd en moet vergezeld gaan van een verklarend verslag, dat informatie over de resultaten en de genomen maatregelen ter bevordering van de naleving dient te bevatten.4. Levensmiddelen die in het kader van dit programma dienen te worden worden geanalyseerd, moeten worden geanalyseerd in laboratoria die voldoen aan artikel 3 van Richtlijn 93/99/EEG. Indien een lidstaat voor bepaalde analyses die in deze aanbeveling zijn opgenomen niet over dergelijke laboratoria beschikt, kan de lidstaat andere laboratoria aanwijzen die wel in staat zijn deze analyses uit te voeren.5. Bacteriologische veiligheid van kaas gemaakt van rauwe of gethermiseerde melk5.1. Werkingssfeer van het programmaBesmette kazen van rauwe of gethermiseerde melk zijn verantwoordelijk geweest voor uitbraken van voedselvergiftiging bij mensen door verschillende typen bacteriën zoals Salmonella, Listeria monocytogenes, verotoxigene Escherichia coli en Staphylococcus-enterotoxines.Er bestaat in de Gemeenschap een lange traditie van productie en consumptie van kazen gemaakt van rauwe melk. Om deze traditie te kunnen voortzetten en tegelijkertijd de voedselveiligheid te waarborgen, zijn er aanzienlijke verbeteringen verwezenlijkt in het systeem van productie, verzameling en opslag van rauwe melk die gebruikt wordt voor de productie van kaas. De exploitanten van de betreffende levensmiddelenbedrijven besteden bijzondere aandacht aan hygiëne en controle bij het gehele productieproces.Het doel van dit onderdeel van het programma is de microbiologische veiligheid van kazen gemaakt van rauwe of gethermiseerde melk te onderzoeken, teneinde een hoog niveau van consumentenbescherming te verzekeren en gegevens te verzamelen over de prevalentie van pathogene en indicator-micro-organismen in die producten. Dit onderzoek betreft een programma van één jaar en zal in het daaropvolgende jaar worden gevolgd door een breder programma over de bacteriologische veiligheid van kazen. Het doel van dit bredere programma is de basislijnbesmetting in andere categorieën kazen vast te stellen om valide conclusie te kunnen trekken betreffende het specifieke risico van kazen van rauwe of gethermiseerde melk. De resultaten van het onderzoek van dit eerste deel betreffende kazen van rauwe of gethermiseerde melk zullen worden geanalyseerd en gepubliceerd, waarbij rekening gehouden zal moeten worden met de resultaten van het algemene onderzoek van de sector, die na het tweede jaar beschikbaar zullen zijn.5.2. Bemonstering en analysemethodeDe onderzoeken dienen betrekking te hebben op verse, zachte en halfharde kazen op basis van rauwe of gethermiseerde melk. De bevoegde autoriteiten van de lidstaten dienen representatieve monsters van deze producten te nemen, zowel op het niveau van de productie als bij de detailhandel, met inbegrip van geïmporteerde producten, met het oog op tests op de aanwezigheid van Salmonella, Listeria monocytogenes en thermofiele Campylobacter en telling van Staphylococcus aureus en Escherichia coli. Indien de aanwezigheid van Listeria monocytogenes wordt vastgesteld, dienen de aantallen van deze bacteriën te worden bepaald. Bij monsterneming op detailhandelniveau kunnen de tests beperkt blijven tot de aanwezigheid van Salmonella en thermofiele Campylobacter en telling van Listeria monocytogenes. De monsters, van minimaal honderd gram per stuk, of een hele kaas als die minder dan 100 gram weegt, dienen op hygiënische wijze gehanteerd en in gekoelde containers bewaard te worden, en onmiddellijk naar het laboratorium gestuurd te worden voor analyse.Laboratoria dienen zelf te mogen beslissen welke methoden zij willen gebruiken, op voorwaarde dat het prestatieniveau aansluit bij het doel. Echter, de meest recente versie van ISO-norm 6785 of EN/ISO-norm 6579 wordt aanbevolen voor het opsporen van Salmonella, de meest recente versie van EN/ISO-norm 11290-1 en 2 wordt aanbevolen voor opsporing van Listeria monocytogenes, de meest recente versie van ISO 10272:1995 wordt aanbevolen voor opsporing van thermofiele Campylobacter, de meest recente versie van EN/ISO 6888-1 of 2 wordt aanbevolen voor de telling van Staphylococcus aureus, en de meest recente versie van ISO-norm 11866-2,3 of ISO 16649-1,2 wordt aanbevolen voor de telling van Escherichia coli. Ook andere gelijkwaardige methoden die door de bevoegde autoriteiten zijn erkend, mogen worden gebruikt.De bevoegde autoriteiten in de lidstaten dienen te kunnen beslissen over het algemene niveau van bemonstering.De resultaten van de controles dienen te worden vermeld op het rapporteringsformulier in bijlage I.6. Bacteriologische veiligheid van vers gekoeld vlees van pluimvee ten aanzien van thermofiele Campylobacter6.1. Werkingssfeer van het programmaThermofiele Campylobacter is een belangrijke oorzaak van voedselgerelateerde ziekten bij mensen. Het aantal meldingen van gevallen is in de laatste jaren gestegen en uit epidemiologische studies blijkt dat vlees van pluimvee een belangrijke bron van besmetting is en dat een aanzienlijk deel van het voor menselijke consumptie bestemde verse vlees van pluimvee besmet is met deze bacteriën.Er zijn momenteel niet genoeg wetenschappelijke gegevens beschikbaar om in de communautaire wetgeving een criterium aan te geven voor Campylobacter en er zijn verdere studies gaande om meer inzicht te krijgen in de epidemiologie van deze ziekteverwekker en de rol die andere dierlijke producten en andere levensmiddelen in het algemeen spelen.Het doel van dit onderdeel van het programma is de microbiologische veiligheid van vers vlees van pluimvee ten aanzien van Campylobacter te onderzoeken, teneinde een hoog niveau van consumentenbescherming te verzekeren en gegevens te verzamelen over de prevalentie van deze bacteriën in dergelijke producten.6.2. Monsterneming en analysemethodeDe onderzoeken dienen betrekking te hebben op vers gekoeld vlees van pluimvee (met name kippen en kalkoenen). De bevoegde autoriteiten van de lidstaten dienen representatieve monsters van deze producten te nemen, zowel in de slachthuizen als bij de detailhandel, met inbegrip van geïmporteerde producten, met het oog op tests op de aanwezigheid van thermofiele Campylobacter. De monsters, van elk 10 gram, genomen van de huid van de nek voordat de karkassen gekoeld worden, of, bij monsterneming op het niveau van de detailhandel, 25 gram of 25 vierkante centimeter borstvlees, dienen op hygiënische wijze gehanteerd en in gekoelde containers bewaard te worden, en onmiddellijk naar het laboratorium gestuurd te worden voor analyse. Bovendien wordt met het oog op betere vergelijkbaarheid van de resultaten aanbevolen om de monsterneming uit te voeren in de periode van mei tot oktober.Laboratoria dienen zelf te mogen beslissen welke methoden zij willen gebruiken, op voorwaarde dat het prestatieniveau aansluit bij het doel. Echter, de meest recente versie van ISO-norm 10272:1995 wordt aanbevolen voor opsporing van thermofiele Campylobacter. Ook andere gelijkwaardige methoden die door de bevoegde autoriteiten zijn erkend, mogen worden gebruikt.De bevoegde autoriteiten in de lidstaten dienen te kunnen beslissen over het algemene niveau van bemonstering.De resultaten van de controles dienen te worden vermeld op het rapporteringsformulier in bijlage II.7. Bacteriologische en toxicologische veiligheid van specerijen7.1. Werkingssfeer van het programmaSpecerijen, kruiden en smaakmakers worden gewaardeerd om hun opvallende smaak, kleur en aroma. Specerijen kunnen echter grote aantallen micro-organismen bevatten, waaronder ook pathogene bacteriën, schimmels en gisten. Zij kunnen, indien niet goed behandeld, leiden tot snel bederf van de levensmiddelen waarvan zij de kwaliteit zouden moeten verbeteren. Er zijn gevallen bekend waar specerijen de primaire bronnen van via levensmiddelen overgebrachte uitbraken van ziekten waren, wanneer zij waren toegevoegd aan levensmiddelen die verdere groei van de ziekteverwekkers mogelijk maakten. Deze mogelijkheid is sterker aanwezig als specerijen worden gebruikt in levensmiddelen die niet degelijk warmtebehandeld zijn. Besmetting met bepaalde soorten gist kan ook leiden tot de productie van toxines, zoals aflatoxines, die wanneer zij de niveaus overschrijden die zijn aangegeven in Verordening (EG) nr. 466/2001 van de Commissie van 8 maart 2001 tot vaststelling van maximumgehalten aan bepaalde verontreinigingen in levensmiddelen(4), ernstige risico's voor de gezondheid van de consument kunnen veroorzaken.Het doel van dit onderdeel van het programma is de bacteriologische en toxicologische veiligheid van specerijen te onderzoeken, gegevens te verzamelen over de prevalentie van pathogene micro-organismen, en te controleren of specerijen die in de handel worden gebracht de in de communautaire wetgeving vastgelegde grenswaarden voor aflatoxines niet overschrijden, teneinde een hoog niveau van consumentenbescherming te verzekeren.7.2. Monsterneming en analysemethodenDe bevoegde autoriteiten van de lidstaten dienen representatieve monsters van specerijen te nemen bij invoer, bij de productie/verpakking, bij de groothandel, bij inrichtingen die specerijen gebruiken bij de bereiding van voedsel, en bij de detailhandel, met het oog op tests op:a) de aantallen Enterobacteriaceae, de aanwezigheid van salmonella, en telling van Bacillus cereus en Clostridium perfringens.De telling van Enterobacteriaceae wordt gebruikt als een indicator van mogelijke bestraling of andere vergelijkbare behandelingen van specerijen. De monsters, van minimaal 100 gram per stuk, of één verpakking als die minder dan 100 gram weegt, dienen op hygiënische wijze gehanteerd en onmiddellijk naar het laboratorium gestuurd te worden voor analyse. Laboratoria mogen zelf beslissen welke methoden zij willen gebruiken, op voorwaarde dat het prestatieniveau aansluit bij het doel. Echter, de meest recente versie van ISO-norm 6579:2002 wordt aanbevolen voor het opsporen van Salmonella, de meest recente versie van ISO-norm 5552:1997 wordt aanbevolen voor de telling van Enterobacteriaceae, de meest recente versie van ISO-norm 7932:1993 wordt aanbevolen voor de telling van Bacillus cereus, en de meest recente versie van ISO-norm 7937:1997 wordt aanbevolen voor de telling van Clostridium perfringens. Ook andere gelijkwaardige methoden die door bevoegde autoriteiten zijn erkend, mogen worden gebruikt.De bevoegde autoriteiten in de lidstaten dienen te kunnen beslissen over het algemene niveau van bemonstering.De resultaten van de controles dienen te worden vermeld op het rapporteringsformulier in bijlage III, sectie 1 en 2.b) Aflatoxines: de niveaus mogen de in de communautaire wetgeving aangegeven maximumwaarde niet overschrijden.De monsterneming en analyse dienen te worden verricht overeenkomstig Richtlijn 98/53/EG van de Commissie van 16 juli 1998 tot vaststelling van bemonsteringswijzen en analysemethoden voor de officiële controle op de maximumgehalten aan bepaalde verontreinigingen in levensmiddelen(5). Volgens deze richtlijn dient de omvang van monsters tussen 1 en 10 kg te zijn, afhankelijk van de omvang van de te controleren partij.De bevoegde autoriteiten in de lidstaten dienen te kunnen beslissen over het algemene niveau van bemonstering.De resultaten van de controles dienen te worden vermeld op het rapporteringsformulier in bijlage IV van deze aanbeveling.Gedaan te Brussel, 19 december 2003.Voor de CommissieDavid ByrneLid van de Commissie(1) PB L 186 van 30.6.1989, blz. 23.(2) PB L 290 van 24.11.1993, blz. 14.(3) PB L 284 van 31.10.2003, blz. 1.(4) PB L 77 van 16.3.2001, blz. 1.(5) PB L 201 van 17.7.1998, blz. 93.BIJLAGE I>PIC FILE= "L_2004006NL.003302.TIF">BIJLAGE II>PIC FILE= "L_2004006NL.003402.TIF">BIJLAGE IIISECTIE 1>PIC FILE= "L_2004006NL.003502.TIF">SECTIE 2>PIC FILE= "L_2004006NL.003601.TIF">BIJLAGE IV>PIC FILE= "L_2004006NL.003702.TIF">


title: Aanbeveling van de Raad van 12 juli 2011 over het nationale hervormingsprogramma 2011 van Denemarken en met een advies van de Raad over het geactualiseerde convergentieprogramma van Denemarken voor de periode 2011-2015

text:
               20.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 213/1

         AANBEVELING VAN DE RAAD
   van 12 juli 2011
   over het nationale hervormingsprogramma 2011 van Denemarken en met een advies van de Raad over het geactualiseerde convergentieprogramma van Denemarken voor de periode 2011-2015
   2011/C 213/01
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148, lid 4,
   Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid (1), en met name artikel 9, lid 3,
   Gezien de aanbeveling van de Europese Commissie,
   Gezien de conclusies van de Europese Raad,
   Gezien het advies van het Comité voor de werkgelegenheid,
   Na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 26 maart 2010 hechtte de Europese Raad zijn goedkeuring aan het voorstel van de Commissie voor een nieuwe groei- en werkgelegenheidsstrategie. Deze Europa 2020-strategie moet voor betere coördinatie van het economisch beleid zorgen en zich toespitsen op de sleutelgebieden waarop Europa's potentieel voor duurzame groei en concurrentievermogen een krachtige impuls nodig heeft.

               (2)

               De Raad heeft op 13 juli 2010 een aanbeveling inzake de globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten en de Unie (2010-2014) aangenomen en op 21 oktober 2010 een besluit betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten (2) vastgesteld, die samen de „geïntegreerde richtsnoeren” vormen. De lidstaten werd verzocht in hun nationaal economisch en werkgelegenheidsbeleid met de geïntegreerde richtsnoeren rekening te houden.

               (3)

               Op 12 januari 2011 heeft de Commissie de eerste jaarlijkse groeianalyse vastgesteld en gaf daarmee de aanzet tot een nieuwe cyclus van economische governance in de EU en het eerste Europees Semester van voorafgaande en geïntegreerde beleidscoördinatie, dat op de Europa 2020-strategie berust.

               (4)

               Op 25 maart 2011 heeft de Europese Raad de prioriteiten inzake begrotingsconsolidatie en structurele hervorming goedgekeurd (overeenkomstig de conclusies van de Raad van 15 februari en 7 maart 2011 en ten vervolge op de jaarlijkse groeianalyse van de Commissie). Hij benadrukte dat voorrang moet worden gegeven aan het weer gezond en houdbaar maken van begrotingen, het terugdringen van de werkloosheid door hervormingen van de arbeidsmarkt en nieuwe inspanningen om de groei te stimuleren. Hij verzocht de lidstaten deze prioriteiten om te zetten in concrete maatregelen die in hun stabiliteits- of convergentieprogramma's en in hun nationale hervormingsprogramma's zullen worden opgenomen.

               (5)

               Op 25 maart 2011 verzocht de Europese Raad voorts de lidstaten die aan het Euro Plus-pact deelnemen hun toezeggingen tijdig te presenteren om te kunnen worden opgenomen in hun stabiliteits- of convergentieprogramma's en hun nationale hervormingsprogramma's.

               (6)

               Op 9 mei 2011 heeft Denemarken de actualisering 2011 van zijn convergentieprogramma 2011 voor de periode 2011-2015 en zijn nationale hervormingsprogramma 2011 ingediend. Om met de onderlinge verbanden rekening te houden zijn beide programma's terzelfder tijd geëvalueerd.

               (7)

               Op basis van de beoordeling van het geactualiseerde convergentieprogramma ingevolge Verordening (EG) nr. 1466/97 is de Raad van oordeel dat het macro-economische scenario waar bij het convergentieprogramma vanuit gegaan wordt plausibel is. Hoewel op iets gunstigere groeiaannamen voor 2012 en daarna gebaseerd, is het in grote lijnen in overeenstemming met de voorjaarsprognoses 2011 van de diensten van de Commissie. De begrotingsstrategie in het convergentieprogramma beoogt, overeenkomstig de aanbeveling van de Raad van 13 juli 2010, tegen 2013 het tekort onder de referentiewaarde van 3 % te brengen en de herziene middellangetermijndoelstelling van, ten eerste, tegen 2015 een structureel begrotingssaldo van niet minder dan – 0,5 % van het bbp te bereiken en, ten tweede, tegen 2020 de begroting sluitend te maken. Het aanpassingstraject om deze doelstelling te bereiken is adequaat. De door het parlement in het voorjaar van 2010 vastgestelde maatregelen die in het convergentieprogramma zijn opgenomen, worden als toereikend beschouwd om de begrotingsdoelstellingen te ondersteunen en zouden een jaarlijkse budgettaire inspanning van ongeveer 1 % van het bbp vertegenwoordigen in de periode 2011-2013. Denemarken zal zijn herziene middellangetermijndoelstelling binnen de programmaperiode bereiken. De risico's voor de budgettaire doelstellingen zijn globaal genomen in evenwicht.

               (8)

               De Deense economie is in 2007 beginnen te vertragen te midden van een correctie op de vastgoedmarkt die binnenlandse bankproblemen in de hand werkte, versterkt door toenemende insolventie en werkloosheid. De recessie was hevig, de productie kromp tussen najaar 2007 en voorjaar 2009 met 8 % en de werkloosheid steeg in 2010 tot 7,4 %. De arbeidsdeelname daalde van 79,8 % in 2008 tot 76,1 % in 2010; hierbij werden vooral de jongeren getroffen. De productie begon te herstellen in 2009 en de reële bbp-groei bereikte 2,1 % in 2010. Het herstel werd gedreven door een volgehouden binnenlandse vraag (eveneens een gevolg van de budgettaire expansie), een sterk voorraadherstel en het krachtige herstel van de belangrijkste handelspartners van Denemarken.

               (9)

               Als gevolg van automatische stabilisatoren en crisisgerelateerde maatregelen veranderde het overheidsbegrotingssaldo van een overschot van 3,2 % van het bbp in 2008 in een tekort van 2,7 % van het bbp in 2009. Op basis van de kennisgeving van Denemarken in het voorjaar van 2010 en de voorjaarsprognoses 2010 van de diensten van de Commissie volgens welke het begrotingstekort in 2010 groter zou worden dan 5 % van het bbp, is in juli 2010 een buitensporigtekortprocedure voor Denemarken geopend. Hoewel onverwachte en tijdelijke meevallers in verband met belastingontvangsten uit het rendement van pensioenfondsen tot een stabilisering van het begrotingstekort op 2,7 % van het bbp leidden vorig jaar, zou volgens de voorjaarsprognoses 2011 van de diensten van de Commissie het tekort in 2011 weer oplopen tot ongeveer 4 % van het bbp, waardoor de noodzaak werd benadrukt van voortdurende en ambitieuze consolidatie-inspanningen in 2012. Dit impliceert een strikte uitvoering van de maatregelen die in het kader van de consolidatie-overeenkomst 2010 zijn vastgesteld en uitgavenbeheersing zoals beschreven in het convergentieprogramma om het buitensporige tekort tegen 2013 te verhelpen. Wanneer de uitgavenverwachtingen ten aanzien van de verwachte productiegroei op middellange termijn worden geëvalueerd, daarbij rekening houdende met de discretionaire maatregelen, blijkt deze te zorgen voor een passend traject in de richting van de middellangetermijndoelstelling. Volgens de laatste evaluatie van de Commissie, blijken de risico's met betrekking tot de langetermijnhoudbaarheid van de overheidsfinanciën klein te zijn.

               (10)

               Een strenge controle om terugkerende uitgavenoverschrijdingen op lokaal en regionaal overheidsniveau te voorkomen, is belangrijk om de budgettaire doelstellingen te bereiken. Tijdens de afgelopen 20 jaar lagen de overheidsuitgaven voortdurend boven de budgettaire doelstellingen. De regering heeft reeds een aantal maatregelen genomen om dit probleem aan te pakken en is, zoals beschreven in het convergentieprogramma, voornemens een nieuwe uitgavenbeheersingsregeling in te voeren, waarop de Deense Economische Raad onafhankelijk toezicht zal uitoefenen.

               (11)

               Als gevolg van demografische factoren zal de bevolking in de werkende leeftijd (15-64 jaar) tussen 2010 en 2025 met ongeveer 1,5 % en tegen 2040 met bijna 5 % dalen. Op middellange termijn kan het economisch herstel net als tijdens de jaren van hoogconjunctuur tot een verkrapping van de arbeidsmarkt leiden. Ondanks een toch al hoge arbeidsparticipatie, is er ruimte voor een verdere verhoging van het arbeidsaanbod. Vrijwillige vervroegde pensionering is wijdverspreid onder mensen uit de leeftijdsgroep 60-64, hetgeen resulteert in een arbeidsparticipatie van slechts 40 % voor de leeftijdsgroep 60-64. Bovendien heeft 10 % van de bevolking in de werkende leeftijd jonger dan 40 jaar een invaliditeitsuitkering of een flexibele baan (gesubsidieerde arbeidsplaatsen).

               (12)

               Sinds 1995 vertoont de productiviteitsgroei een dalende trend; een van de mogelijke oorzaken zijn zwakke prestaties van het onderwijs. Hoewel Denemarken royaal middelen blijft besteden aan zijn onderwijs, zijn de onderwijsresultaten op verschillende belangrijke gebieden slechts middelmatig en heeft het het vierde laagste jongerenopleidingsniveau in de EU. In 2009 had slechts 70,1 % van de leeftijdsgroep 20-24 minstens hoger secundair onderwijs afgemaakt (tegenover een EU-gemiddelde van 78,6 %) (3) en de PISA-resultaten zijn middelmatig. De uitval in het beroepsonderwijs voor jongeren is relatief hoog: bijna 50 % van degenen die beroepsonderwijs volgen, verlaat de school voortijdig. Bovendien heeft 10 jaar na het verlaten van de basisschool ongeveer 20 procent van de jongeren geen onderwijs boven het lager secundair niveau afgemaakt. Het verbeteren van de kwaliteit van het onderwijssysteem zou er ook toe bijdragen om toekomstige discrepanties tussen het aanbod van en de vraag naar vaardigheden op de arbeidsmarkt te voorkomen, waar momenteel een mogelijk overschot van ongeschoolde werknemers naast een tekort aan geschoolde werknemers is. De productiviteitsgroei is bijzonder zwak in de bouwsector en de dienstensector. Dit is met name het geval binnen de lokale diensten, de detailhandel, de groothandel en de persoonlijke dienstverlening, waar lage concurrentieniveaus in bepaalde sectoren (bijvoorbeeld hoge drempels voor markttoetreding) tot een suboptimale allocatie van de middelen kunnen leiden. De ruimtelijkeordeningswetgeving is streng en beperkt de mogelijkheden voor productiviteit verbeterende schaalvoordelen in de detailhandel. Om het feit aan te pakken dat slechts ongeveer 25 % van de overheidsaanbestedingen openbaar zijn, heeft de regering het initiatief genomen voor een strategie die gericht is op het vergroten van de concurrentie binnen de overheidsdiensten door geleidelijke uitbreiding van de aanbestedingsmogelijkheden voor gemeenten en regio's, en heeft zij een nieuwe doelstelling vastgesteld voor de gemeenten volgens welke 31,5 % van alle aanbestedingen tegen 2015 openbaar dient te zijn.

               (13)

               De schuld van de huishoudens in verhouding tot het bbp is de hoogste in de EU. De opbouw van schulden, die is aangewakkerd door de hausse in de woningbouw tussen 2004 en 2007, creëert potentiële risico's voor de economie en de financiële stabiliteit. Hoewel deze risico's zijn ingeperkt gezien de kenmerken van Denemarkens gesofisticeerde markt voor hypotheekgedekte obligaties en een globaal robuuste financiële situatie van de meerderheid van de huishoudens (veel meer activa dan passiva), werden in de nasleep van de correctie van de huizenprijzen slechts beperkte maatregelen genomen om de procyclische schommelingen van de huizenprijzen te temperen.

               (14)

               Denemarken heeft een aantal toezeggingen gedaan in het kader van het Euro Plus-pact. Om de budgettaire houdbaarheid te verbeteren, is een overeenkomst bereikt om de sanctiewetgeving te versterken met betrekking tot uitgavenbeheersing op het lokale niveau en is de regering voornemens een wetsvoorstel betreffende uitgavenplafonds in te dienen. De werkgelegenheidsmaatregelen zijn gericht op het bevorderen van werkgelegenheid door het verlengen van het beroepsleven via een pensioenhervorming. Om het concurrentievermogen te bevorderen, is er een concurrentiepakket met concrete initiatieven dat in de eerste plaats op de bouwsector en de dienstensector is gericht. Naast deze toezeggingen, wordt een bruidschatregeling uitgevoerd om de private afwikkeling van probleembanken te vergemakkelijken en de financiële stabiliteit te ondersteunen. Deze maatregelen en toezeggingen betreffen de vier domeinen van het pact. In het algemeen vallen de maatregelen samen met die welke zijn genomen om follow-up te geven aan de jaarlijkse groeianalyse en de realisering van de Europa 2020-doelstellingen te bevorderen, vooral op werkgelegenheidsgebied. Hoewel een aantal van de aangekondigde toezeggingen reeds is waargemaakt, moeten in de nabije toekomst belangrijke maatregelen worden uitgevoerd om (op lokaal niveau) de begrotingsdiscipline te verbeteren en de werkgelegenheid te bevorderen. Deze toezeggingen zijn beoordeeld en in de aanbevelingen in aanmerking genomen.

               (15)

               De Commissie heeft het convergentieprogramma, het nationaal hervormingsprogramma en de in het kader van het Euro Plus-pact gedane toezeggingen onderzocht. Daarbij heeft zij niet alleen gekeken naar de relevantie ervan voor een houdbaar budgettair en sociaaleconomisch beleid in Denemarken, maar ook of de EU-regels en -richtsnoeren in acht zijn genomen, gezien de noodzaak om de algemene economische governance van de EU te versterken door middel van een EU-inbreng in toekomstige nationale besluiten. In het licht hiervan is de Commissie van oordeel dat in 2011 en daarna voortdurende en ambitieuze budgettaire consolidatie-inspanningen moeten worden geleverd. Tevens moeten verdere stappen worden ondernomen om door het verminderen van vervroegde pensionering en door targeting het arbeidsaanbod te verhogen, de kwaliteit van het onderwijs te verbeteren, de concurrentie in sleutelsectoren te versterken en de vastgoedmarkt verder te stabiliseren.

               (16)

               In het licht van deze beoordeling, en rekening houdende met de aanbeveling van de Raad van 16 juli 2010 op grond van artikel 126, lid 7, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, heeft de Raad de actualisering 2011 van het convergentieprogramma van Denemarken onderzocht. Zijn advies (4) daarover is met name in de onderstaande aanbeveling (1) weergegeven. Rekening houdende met de conclusies van de Europese Raad van 25 maart 2011, heeft de Raad het nationale hervormingsprogramma van Denemarken onderzocht,

         BEVEELT AAN dat Denemarken in de periode 2011-2012 actie onderneemt om:

               1.

               De budgettaire consolidatiemaatregelen in 2011, 2012 en 2013 uit te voeren en een jaarlijkse begrotingsinspanning van 0,5 % van het bbp over de periode 2011-2013 te verzekeren, zoals gepland, en het buitensporige tekort tegen 2013 te verhelpen overeenkomstig de aanbeveling van de Raad in het kader van de buitensporigtekortprocedure. Daarna, zoals gepland, een adequaat aanpassingstraject in de richting van de middellangetermijndoelstelling te verzekeren. De vermindering van het overheidstekort te versnellen indien de economische situatie zich beter ontwikkelt dan momenteel wordt verwacht. De uitgavenbeheersing te versterken door het vaststellen van bindende meerjarige uitgavenplafonds voor de lokale, regionale en centrale overheid die in overeenstemming zijn met de algehele middellangetermijndoelstellingen voor de algemene begroting.

               2.

               Teneinde de werkgelegenheid en de houdbaarheid van de overheidsfinanciën te versterken, verdere stappen te nemen om het langetermijnarbeidsaanbod te verhogen door het uitvoeren van de recent overeengekomen hervorming betreffende de regeling voor vrijwillig vervroegd ouderdomspensioen zoals gepland af te bouwen, door het hervormen van het invaliditeitspensioen en het beter afstemmen van de gesubsidieerde banenplannen (het „flex-job”- systeem) op de meest kwetsbare groepen.

               3.

               De hervormingen versneld door te voeren om de kwaliteit van het onderwijssysteem te verbeteren. De drop-outpercentages, met name in het beroepsonderwijs, te doen afnemen en het aantal beschikbare plaatsen in het leerlingwezen te verhogen.

               4.

               Stappen te ondernemen om belemmeringen voor de concurrentie, met name in de lokale dienstverlening en de detailhandel, weg te nemen door de wetgeving inzake ruimtelijke ordening te herzien en de aanbestedingen van gemeenten en regio's open te stellen.

               5.

               Terwijl de aan de gang zijnde stabilisatie van de vastgoedmarkt na de recente prijscorrectie wordt ondersteund preventieve maatregelen te treffen om de stabiliteit op middellange termijn van de woningmarkt en het financiële systeem, met inbegrip van de herziening van de werking van het hypotheekstelsel en het onroerendgoedbelastingstelsel, te versterken.

      Gedaan te Brussel, 12 juli 2011.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         J. VINCENT-ROSTOWSKI

      (1)  PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.

      (2)  Gehandhaafd voor 2011 bij Besluit 2011/308/EU van de Raad van 19 mei 2011 betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten (PB L 138 van 26.5.2011, blz. 56).

      (3)  Er moet evenwel worden opgemerkt dat leerlingen in Denemarken doorgaans later beginnen met hun schoolopleiding dan in de andere lidstaten, en bijgevolg ook het hoger middelbaar onderwijs beëindigen op een leeftijd boven 24 jaar. In de bevolkingsgroep 25-34 jaar heeft 85 % minstens het hoger middelbaar onderwijs beëindigd.

      (4)  Uit hoofde van artikel 9, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97.


Avis juridique important

|

31996H0694

96/694/EG: Aanbeveling van de Raad van 2 december 1996 betreffende de evenwichtige deelneming van vrouwen en mannen aan het besluitvormingsproces

Publicatieblad Nr. L 319 van 10/12/1996 blz. 0011 - 0015

AANBEVELING VAN DE RAAD van 2 december 1996 betreffende de evenwichtige deelneming van vrouwen en mannen aan het besluitvormingsproces (96/694/EG)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 235,Gezien het voorstel van de Commissie,Gezien het advies van het Europees Parlement (1),Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2);(1) Overwegende dat de Raad een reeks wettelijke instrumenten heeft aangenomen en een aantal politieke verbintenissen is aangegaan op het gebied van gelijke behandeling van en gelijke kansen voor mannen en vrouwen (3) (4) (5) (6);(2) Overwegende dat de staatshoofden en regeringsleiders, in de Europese Raad bijeen in Essen, in Cannes en in Madrid, er met nadruk op hebben gewezen dat de bestrijding van de werkloosheid, alsmede gelijke kansen voor vrouwen en mannen, de belangrijkste opgaven van de Europese Unie en haar Lid-Staten vormen;(3) Overwegende dat in Aanbeveling 84/635/EEG van de Raad van 13 december 1984 betreffende de bevordering van positieve acties voor vrouwen (7), in de tweede resolutie van de Raad van 24 juli 1986 betreffende de bevordering van gelijke kansen voor de vrouw (8), in de resolutie van de Raad van 21 mei 1991 betreffende het derde communautaire actieprogramma op middellange termijn inzake gelijke kansen voor vrouwen en mannen (1991-1995) (9), in resolutie van de Raad van 27 maart 1995 betreffende evenwichtige deelneming van vrouwen en mannen aan de besluitvorming (10) en in Besluit 95/593/EG van de Raad van 22 december 1995 betreffende een communautair actieprogramma op middellange termijn inzake gelijke kansen voor vrouwen en mannen (1996-2000) (11) specifieke aandacht is besteed aan de toegang van vrouwen tot de besluitvorming;(4) Overwegende dat het Europees Parlement in zijn resolutie van 11 februari 1994 over vrouwen in besluitvormende organen (12) de Commissie heeft verzocht "ter bestrijding van de individuele belemmeringen voor vrouwen om deel te nemen aan de besluitvorming, kracht bij te zetten aan de uitvoering van het gelijke-kansenbeleid van het derde communautaire actieprogramma" en "maatregelen en acties te bepalen waardoor grotere participatie van vrouwen aan het besluitvormingsproces mogelijk wordt";(5) Overwegende dat in de Verklaring en het Actieprogramma van de Vierde Wereldvrouwenconferentie (Peking, 4-15 september 1995) sterk de nadruk is gelegd op de noodzaak te zorgen voor een evenwichtige verdeling van verantwoordelijkheden, macht en rechten, en dat de Lid-Staten zich ertoe verbonden hebben dit Actieprogramma uit te voeren;(6) Overwegende dat de deelname aan het besluitvormingsproces gebaseerd is op de vertegenwoordiging in de besluitvormingsorganen op alle niveaus van het politieke, economische, sociale en culturele leven en dat daarvoor met name de aanwezigheid in verantwoordelijke functies en in posities waarin besluiten worden genomen, noodzakelijk is;(7) Overwegende dat vrouwen nog steeds ondervertegenwoordigd zijn in de besluitvormingsorganen op politiek, economisch, sociaal en cultureel terrein;(8) Overwegende dat de geringe vertegenwoordiging van vrouwen in de besluitvormingsorganen onder andere het gevolg is van het laattijdig verkrijgen door de vrouwen van maatschappelijke en burgerlijke gelijkberechtiging, van de belemmeringen bij de verwezenlijking van hun economische onafhankelijkheid, alsmede van de moeilijke combinatie van beroep en gezin;(9) Overwegende dat een evenwichtige deelneming van vrouwen en mannen aan het besluitvormingsproces een democratisch vereiste is;(10) Overwegende dat de geringe vertegenwoordiging van vrouwen in besluitvormingsfuncties een verlies voor de hele samenleving vormt en kan verhinderen dat ten volle rekening wordt gehouden met de belangen en behoeften van de hele bevolking;(11) Overwegende dat maatregelen voor een evenwichtige deelneming van mannen en vrouwen aan het besluitvormingsproces in alle sectoren gepaard moeten gaan met integratie van de dimensie van de gelijke kansen voor mannen en vrouwen op alle beleidsgebieden en in alle activiteiten;(12) Overwegende dat een evenwichtige deelneming van mannen en vrouwen aan het besluitvormingsproces nieuwe ideeën, waarden en gedragspatronen kan voortbrengen, gericht op een rechtvaardiger en evenwichtiger wereld, zowel voor vrouwen als voor mannen;(13) Overwegende dat de Lid-Staten, de sociale partners, de politieke partijen en organisaties, de niet-gouvernementele organisaties en de media een beslissende rol spelen in de totstandbrenging van een samenleving waarin de politieke, economische, sociale en culturele verantwoordelijkheden op evenwichtige wijze door vrouwen en mannen worden gedragen;(14) Overwegende dat richtsnoeren ter bevordering van een evenwichtige deelneming van vrouwen en mannen aan het besluitvormingsproces moeten worden vastgesteld teneinde gelijke kansen voor mannen en vrouwen te bewerkstelligen en dat de doeltreffendheid daarvan moet worden verhoogd door de uitwisseling van informatie over goede praktijken in het kader van het communautaire actieprogramma op middellange termijn inzake gelijke kansen voor vrouwen en mannen (1996-2000);(15) Overwegende dat de bepalingen van deze aanbeveling alleen binnen de grenzen van de communautaire bevoegdheid van toepassing zijn; dat de gelijke behandeling van mannelijke en vrouwelijke werknemers een van de doelstellingen van de Gemeenschap vormt, voor zover hierdoor met name de onderlinge aanpassing op de weg van de vooruitgang van de levensstandaard en de arbeidsvoorwaarden van de werknemers wordt bevorderd;(16) Overwegende dat het Verdrag voor de goedkeuring van deze aanbeveling geen andere bevoegdheden verschaft dan de in artikel 235 genoemde,I. BEVEELT DE LID-STATEN AAN:1. een allesomvattende, geïntegreerde strategie aan te nemen ter bevordering van een evenwichtige deelneming van vrouwen en mannen aan het besluitvormingsproces, en daartoe de passende maatregelen uit te breiden of te nemen, zoals in voorkomend geval wettelijke en/of bestuursrechtelijke en/of aansporingsmaatregelen;2. a) alle deelnemers aan het onderwijs- en opleidingsproces, met inbegrip van diegenen die verantwoordelijk zijn voor het pedagogisch materiaal, op alle niveaus bewust te maken van het belang van:- een realistisch en volledig beeld, dat vrij is van discriminerende vooroordelen en stereotypen, van de rollen en vaardigheden van vrouwen en mannen in de maatschappij,- een evenwichtiger verdeling van de verantwoordelijkheden in het beroep, in het gezin en in de maatschappij tussen vrouwen en mannen, en- een evenwichtige deelname van vrouwen en mannen aan de besluitvormingsprocessen op alle niveaus;b) op alle niveaus van onderwijs en opleiding, jonge meisjes en vrouwen te stimuleren even volledig en actief deel te nemen aan en zich te uiten in de onderwijs- en opleidingsactiviteiten als jongens en mannen, teneinde hen voor te bereiden op een actieve rol in de maatschappij, met inbegrip van het politieke, economische, sociale en culturele leven, en in het bijzonder in het besluitvormingsproces;c) de openbare mening bewust te maken van het belang van de verspreiding van een beeld van vrouwen en mannen dat de op een taakverdeling op grond van het geslacht gebaseerde discriminerende stereotypen versterkt noch bevestigt;d) zonder afbreuk te doen aan hun autonomie, de verenigingen en organisaties in alle maatschappelijke sectoren aan te moedigen de toegang van vrouwen tot het besluitvormingsproces en een evenwichtige deelneming van vrouwen en mannen in de besluitvormingsorganen te bevorderen en hun inspanningen op dit terrein te steunen;e) zonder afbreuk te doen aan hun autonomie, de sociale partners aan te moedigen een evenwichtige deelneming van vrouwen en mannen aan hun activiteiten te bevorderen en hun inspanningen op dit terrein te steunen, alsook hen te wijzen op hun verantwoordelijkheid inzake promotie en voordracht van vrouwelijke kandidaten bij de benoeming van kandidaten op de verschillende posten in openbare commissies en comités in de Lid-Staten en op het niveau van de Gemeenschap;f) openbare campagnes te ontwerpen, in gang te zetten en te bevorderen, teneinde de publieke opinie bewust te maken van het nut en de voordelen voor de hele samenleving van een evenwichtige deelneming van vrouwen en mannen aan het besluitvormingsproces;3. a) het verzamelen en publiceren van statistische gegevens te bevorderen en te verbeteren, teneinde een beter beeld te krijgen van het aandeel van vrouwen en mannen op alle niveaus van het besluitvormingsproces op politiek, economisch, sociaal en cultureel terrein;b) kwantitatief en kwalitatief onderzoek naar de deelneming van vrouwen en mannen aan het besluitvormingsproces te ondersteunen, te ontwikkelen en te stimuleren, met name onderzoek:- naar de juridische, sociale en culturele belemmeringen voor de toegang van het ene of het andere geslacht tot en de deelneming aan het besluitvormingsproces,- naar strategieën om deze belemmeringen weg te nemen, en- naar het nut van een evenwichtige deelneming van vrouwen en mannen aan het besluitvormingsproces en naar de voordelen daarvan voor de maatschappij en voor het functioneren van de democratie;c) initiatieven die tot voorbeelden van goede praktijken op de diverse gebieden van het besluitvormingsproces leiden, te bevorderen, te steunen en te stimuleren en programma's voor de verspreiding en uitwisseling van ervaringen op te zetten teneinde deze acties te veralgemenen;4. a) een evenwichtige deelneming van vrouwen en mannen in regeringsorganen en -commissies op alle niveaus te bevorderen;b) de betrokkenen te doordringen van het belang om initiatieven te nemen, teneinde te komen tot een evenwichtige bekleding door vrouwen en mannen van openbare posten op alle niveaus, waarbij bijzondere aandacht dient te worden besteed aan de bevordering van een evenwichtige samenstelling van de comités, commissies en werkgroepen, zowel op nationaal als op Gemeenschapsniveau;c) een samenhangend geheel van maatregelen te plannen, uit te voeren of op te zetten die gelijke kansen bij de overheidsdiensten bevorderen en aan het concept van evenwichtige deelneming in het besluitvormingsproces beantwoorden, en bij de aanwervingen via vergelijkende onderzoeken erop toe te zien dat de samenstelling van de commissies die met de opstelling van de proeven zijn belast, en de samenstelling van de jury's een evenwicht tussen vrouwen en mannen zo dicht mogelijk benadert;d) de particuliere sector aan te moedigen de aanwezigheid van vrouwen op alle niveaus van de besluitvorming te versterken, met name door het aannemen van plannen voor gelijke kansen en positieve-actieprogramma's, of in het kader daarvan;II. VERZOEKT DE INSTELLINGEN, DE ORGANEN EN DE GEDECENTRALISEERDE ORGANEN VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN:een strategie te bepalen om te komen tot een evenwichtige deelneming van vrouwen en mannen aan het besluitvormingsproces in alle Instellingen, organen en gedecentraliseerde organen van de Europese Gemeenschappen;III. VERZOEKT DE COMMISSIE:1. in het kader van Besluit 95/593/EG betreffende een communautair actieprogramma op middellange termijn inzake gelijke kansen voor vrouwen en mannen (1996-2000) de systematische uitwisseling tussen de Lid-Staten van informatie en ervaringen betreffende goede praktijken en de evaluatie van het effect van de maatregelen met het oog op een beter evenwicht tussen vrouwen en mannen in het besluitvormingsproces te stimuleren en te organiseren;2. daartoe en in dat kader, haar inspanningen inzake voorlichting, bewustmaking, stimulering van het onderzoek en bevordering van acties te versterken, teneinde een evenwichtige deelneming van vrouwen en mannen aan het besluitvormingsproces tot stand te brengen;3. voor het eerst drie jaar na goedkeuring van deze aanbeveling en vervolgens ieder jaar, op basis van de door de Lid-staten en de Instellingen, de organen en de gedecentraliseerde organen van de Europese Gemeenschappen verstrekte gegevens, een verslag over de tenuitvoerlegging van deze aanbeveling aan het Europees Parlement, de Raad en het Economisch en Sociaal Comité voor te leggen.Gedaan te Brussel, 2 december 1996.Voor de RaadDe VoorzitterE. FITZGERALD(1) PB nr. C 166 van 10. 6. 1996, blz. 276.(2) PB nr. C 204 van 15. 7. 1996, blz. 21.(3) - Richtlijn 75/117/EEG van de Raad van 10 februari 1975 betreffende de harmonisatie van de wetgeving van de Lid-Staten met betrekking tot de toepassing van het beginsel van gelijke beloning voor mannelijke en vrouwelijke werknemers (PB nr. L 45 van 19. 2. 1975, blz. 19).- Richtlijn 76/207/EEG van de Raad van 9 februari 1976 met betrekking tot de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen wat betreft de toegang tot de arbeidsmarkt, de beroepsopleiding, de promotiekansen en de arbeidsvoorwaarden (PB nr. L 39 van 14. 2. 1976, blz. 40).- Richtlijn 79/7/EEG van de Raad van 19 december 1978 betreffende de geleidelijke tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen inzake sociale zekerheid (PB nr. L 6 van 10. 1. 1979, blz. 24).- Richtlijn 86/378/EEG van de Raad van 24 juli 1986 betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen in ondernemings- en sectoriële regelingen inzake sociale zekerheid (PB nr. L 225 van 12. 8. 1986, blz. 40).- Richtlijn 86/613/EEG van de Raad van 11 december 1986 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van zelfstandig werkzame mannen en vrouwen, de landbouwsector daarbij inbegrepen, en tot bescherming van het moederschap (PB nr. L 359 van 19. 12. 1986, blz. 56).- Richtlijn 92/85/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 inzake de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid op het werk van werkneemsters tijdens de zwangerschap, na de bevalling en tijdens de lactatie (PB nr. L 348 van 28. 11. 1992, blz. 1).(4) - Besluit 95/593/EG van de Raad van 22 december 1995 betreffende een communautair actieprogramma op middellange termijn inzake gelijke kansen voor vrouwen en mannen (1996-2000) (PB nr. L 335 van 30. 12. 1995, blz. 37).(5) - Aanbeveling 84/635/EEG van de Raad van 13 december 1984 betreffende de bevordering van positieve acties voor vrouwen (PB nr. L 331 van 19. 12. 1984, blz. 34).- Aanbeveling 92/241/EEG van de Raad van 31 maart 1992 betreffende kinderopvang (PB nr. L 123 van 8. 5. 1992, blz. 16).(6) - Resolutie van de Raad van 12 juli 1982 betreffende de bevordering van gelijke kansen voor de vrouw (PB nr. C 186 van 21. 7. 1982, blz. 3).- Resolutie van de Raad van 7 juni 1984 betreffende acties ter bestrijding van de vrouwenwerkloosheid (PB nr. C 161 van 21. 6. 1984, blz. 4).- Resolutie van de Raad en de Ministers van Onderwijs, in het kader van de Raad bijeen, van 3 juni 1985 houdende een actieprogramma betreffende gelijke kansen voor meisjes en jongens in het onderwijs (PB nr. C 166 van 5. 7. 1985, blz. 1).- Tweede resolutie van de Raad van 24 juli 1986 betreffende de bevordering van gelijke kansen voor de vrouw (PB nr. C 203 van 12. 8. 1986, blz. 2).- Resolutie van de Raad van 16 december 1988 betreffende de reïntegratie en integratie op latere leeftijd van vrouwen in het arbeidsproces (PB nr. C 333 van 28. 12. 1988, blz. 1).- Resolutie van de Raad van 29 mei 1990 betreffende de bescherming van de waardigheid van vrouwen en mannen op het werk (PB nr. C 157 van 27. 6. 1990, blz. 3).- Resolutie van de Raad van 21 mei 1991 betreffende het derde communautaire actieprogramma op middellange termijn inzake gelijke kansen voor vrouwen en mannen (1991-1995) (PB nr. C 142 van 31. 5. 1991, blz. 1).- Resolutie van de Raad van 22 juni 1994 betreffende de bevordering van gelijke kansen voor mannen en vrouwen door middel van acties van de Europese structuurfondsen (PB nr. C 231 van 20. 8. 1994, blz. 1).- Resolutie van de Raad en de Vertegenwoordigers van de Regeringen van de Lid-Staten, in het kader van de Raad bijeen, van 6 december 1994 betreffende de gelijkwaardige deelneming van vrouwen aan een op groei van de werkgelegenheid in de Europese Unie gerichte economische ontwikkelingsstrategie (PB nr. C 368 van 23. 12. 1994, blz. 3).- Resolutie van de Raad van 27 maart 1995 betreffende evenwichtige deelneming van vrouwen en mannen aan de besluitvorming (PB nr. C 168 van 4. 7. 1995, blz. 3).- Resolutie van de Raad en de Vertegenwoordigers van de Regeringen der Lid-Staten, in het kader van de Raad bijeen, van 5 oktober 1995 inzake de benadering van het man/vrouw-beeld in de reclame en de media (PB nr. C 296 van 10. 11. 1995, blz. 15).(7) PB nr. L 331 van 19. 12. 1984, blz. 34.(8) PB nr. C 203 van 12. 8. 1986, blz. 2.(9) PB nr. C 142 van 31. 5. 1991, blz. 1.(10) PB nr. C 168 van 4. 7. 1995, blz. 3.(11) PB nr. L 335 van 30. 12. 1995, blz. 37.(12) PB nr. C 61 van 28. 2. 1994, blz. 248.


Avis juridique important

|

31984H0221

84/221/EEG: Aanbeveling van de Raad van 10 april 1984 inzake de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1975) (4e EOF) voor het begrotingsjaar 1982

Publicatieblad Nr. L 104 van 17/04/1984 blz. 0023 - 0023

*****AANBEVELING  VAN DE RAAD  van 10 april 1984  inzake de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1975) (4e EOF) voor het begrotingsjaar 1982  (84/221/EEG)  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 206 ter,  Gelet op de ACS-EEG-Overeenkomst van Lomé, die op 28 februari 1975 is ondertekend,  Gelet op Besluit 76/568/EEG van de Raad van 29 juni 1976 betreffende de associatie van de landen en gebieden overzee met de Europese Economische Gemeenschap (1),  Gelet op het Intern Akkoord betreffende de financiering en het beheer van de steun van de Gemeenschap (2), dat is ondertekend op 11 juli 1975, inzonderheid op artikel 31, lid 3,  Gelet op het Financieel Reglement van 27 juli 1976 van toepassing op het vierde Europees Ontwikkelingsfonds (3), inzonderheid op de artikelen 64 tot en met 67,  Na onderzoek van de jaarrekening en de balans betreffende de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1975) (4e EOF), die op 31 december 1982 zijn vastgesteld, alsmede van het verslag van de Rekenkamer over het begrotingsjaar 1982 waaraan de antwoorden van de Commissie zijn gehecht (4),  Overwegende dat uit hoofde van artikel 31, lid 3, van het Intern Akkoord aan de Commissie voor het beheer van het Europees Ontwikkelingsfonds (1975) (4e EOF) kwijting wordt verleend overeenkomstig de procedure van artikel 206 van het Verdrag;  Overwegende dat de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1975) (4e EOF) door de Commissie gedurende het begrotingsjaar 1982 over het geheel genomen bevredigend is geweest,  BEVEELT het Europese Parlement AAN,  de Commissie kwijting te verlenen voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1975) (4e EOF) voor het begrotingsjaar 1982.  Gedaan te Luxemburg, 10 april 1984.  Voor de Raad  De Voorzitter  C. CHEYSSON  (1) PB nr. L 176 van 1. 7. 1976, blz. 8.  (2) PB nr. L 25 van 30. 1. 1976, blz. 168.  (3) PB nr. L 229 van 20. 8. 1976, blz. 9.  (4) PB nr. C 357 van 31. 12. 1983, blz. 131, 159, 233.


				|

		52014DC0427

			Aanbeveling voor een AANBEVELING VAN DE RAAD over het nationale hervormingsprogramma 2014 van Finland en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma 2014 van Finland /* COM/2014/0427 final */

Aanbeveling voor een
AANBEVELING VAN DE RAAD
over het nationale hervormingsprogramma 2014
van Finland
en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma 2014 van Finland
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van
de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en
artikel 148, lid 4,
Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97
van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op
begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch
beleid[1],
en met name artikel 5, lid 2,
Gezien Verordening (EU) nr. 1176/2011
van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011
betreffende de preventie en correctie van macro-economische onevenwichtigheden[2], en met name
artikel 6, lid 1,
Gezien de aanbeveling van de Europese
Commissie[3],
Gezien de resoluties van het Europees
Parlement[4],
Gezien de conclusies van de Europese Raad,
Gezien het advies van het Comité voor de
werkgelegenheid,
Gezien het advies van het Economisch en
Financieel Comité,
Gezien het advies van het Comité voor de
werkgelegenheid,
Gezien het advies van het Comité voor de
economische politiek,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)
Op 26 maart 2010 heeft de Europese Raad
zijn goedkeuring gehecht aan het voorstel van de Commissie voor een nieuwe
groei- en werkgelegenheidstrategie; deze Europa 2020-strategie moet voor een
betere coördinatie van het economisch beleid zorgen en spitst zich toe op de
sleutelgebieden waarop Europa's potentieel voor duurzame groei en
concurrentievermogen een krachtige impuls nodig heeft.
(2)
Op voorstel van de Commissie heeft de Raad heeft op
13 juli 2010 een aanbeveling inzake de globale richtsnoeren voor het
economisch beleid van de lidstaten en de Unie (2010-2014) en op 21 oktober 2010
een besluit betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de
lidstaten vastgesteld, die samen de "geïntegreerde richtsnoeren"
vormen. De lidstaten werd verzocht in hun nationaal economisch en
werkgelegenheidsbeleid met de geïntegreerde richtsnoeren rekening te houden.
(3)
Op 29 juni 2012 hebben de staatshoofden
en regeringsleiders besloten tot een Pact voor groei en banen, dat een
samenhangend kader biedt voor actie op het niveau van de lidstaten, de EU en de
eurozone, waarbij alle mogelijke hefbomen, instrumenten en beleidsvormen worden
ingezet. Zij hebben bepaald welke maatregelen op het niveau van de lidstaten
moeten worden genomen, en met name verklaard vastbesloten te zijn om de
doelstellingen van de Europa 2020-strategie te verwezenlijken en de
landenspecifieke aanbevelingen uit te voeren.
(4)
Op 9 juli 2013 heeft de Raad een
aanbeveling over het nationale hervormingsprogramma voor 2013 van Finland
aangenomen en een advies over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van
Finland voor de periode 2012-2016 uitgebracht. In overeenstemming met
Verordening (EU) nr. 473/2013[5]
heeft de Commissie op 15 november 2013 haar advies over het
ontwerpbegrotingsplan van Finland voor 2014[6]
gepresenteerd.
(5)
Op 13 november 2013 heeft de Commissie
haar goedkeuring gehecht aan de jaarlijkse groeianalyse[7] en daarmee de aanzet
gegeven tot het Europees semester 2014 voor coördinatie van het economisch
beleid. Op dezelfde dag heeft de Commissie op grond van
Verordening (EU) nr. 1176/2011 het
waarschuwingsmechanismeverslag[8]
aangenomen. Daarin werd Finland genoemd als een van de lidstaten die aan een
diepgaande evaluatie zouden worden onderworpen.
(6)
Op 20 december 2013 heeft de Europese
Raad de prioriteiten inzake financiële stabiliteit, begrotingsconsolidatie en
groeibevorderende maatregelen goedgekeurd. Hij benadrukte dat moet worden
gestreefd naar gedifferentieerde, groeivriendelijke begrotingsconsolidatie,
normalisering van de kredietverschaffing aan de economie, bevordering van groei
en concurrentievermogen, aanpakken van de werkloosheid en van de sociale
gevolgen van de crisis, en modernisering van de overheidsdiensten.
(7)
Op 5 maart 2014 heeft de Commissie de
uitkomsten gepubliceerd van de diepgaande evaluatie voor Finland[9] die zij op grond van
artikel 5 van Verordening (EU) nr. 1176/2011 heeft uitgevoerd.
Op basis van haar analyse concludeert de Commissie dat Finland
macro-economische onevenwichtigheden blijft ondervinden die in het oog moeten
worden gehouden en een beleidsoptreden vereisen. Met name de zwakke exportresultaten
van de afgelopen jaren, die het gevolg zijn van herstructureringen in de
industrie en van factoren die met het kosten- en het
niet-kostenconcurrentievermogen verband houden, vragen om voortdurende
aandacht.
(8)
Op 17 april 2014 heeft Finland zijn
nationale hervormingsprogramma 2014 en zijn stabiliteitsprogramma 2014
ingediend. Om met de onderlinge verbanden rekening te houden zijn beide
programma's terzelfder tijd geëvalueerd.
(9)
De doelstelling van de in het stabiliteitsprogramma
2014 uitgestippelde begrotingsstrategie is om in 2015 naar de
middellangetermijndoelstelling terug te keren, het structurele saldo gedurende
de resterende programmaperiode boven deze doelstelling te houden en de
overheidsfinanciën vanaf 2017 in evenwicht te brengen. Finlands
middellangetermijndoelstelling van een structureel tekort van 0,5 % van
het bbp sluit aan bij de eisen van het stabiliteits- en groeipact. Finland heeft
zijn middellangetermijndoelstelling in 2013 gehaald en is van plan er in 2014
dichtbij te blijven en in 2014 tevens aan de uitgavenbenchmark te voldoen. Volgens
de plannen zal Finland in 2015 boven zijn middellangetermijndoelstelling uitkomen
en in dat jaar de uitgavenbenchmark opnieuw in acht nemen. Over het algemeen strookt
dit in grote lijnen met de eisen van het stabiliteits- en groeipact. De bruto
schuldquote vertoont tegelijkertijd een stijgende lijn en zal in 2015,
voornamelijk als gevolg van de zwakke economische vooruitzichten, naar
verwachting boven de drempel van 60 % van het bbp uitkomen. Het aan de
begrotingsprognoses van het programma ten grondslag liggende macro-economische
scenario, dat niet door een onafhankelijke instantie is opgesteld, is
aannemelijk, hoewel het iets optimistischer is dan de voorjaarsprognoses van de
Commissie ten aanzien van de economische groei in 2014 en 2015. In de
voorjaarsprognoses 2014 van de Commissie wordt een verslechtering van het
structurele saldo met 0,3 % van het bbp in 2014 voorspeld, wat een
afwijking van de middellangetermijndoelstelling inhoudt, en een verbetering met
0,6 % van het bbp in 2015, terwijl in beide jaren aan de uitgavenbenchmark
wordt voldaan. In het licht van de overeenkomstig
Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad verrichte evaluatie van
het programma en de prognoses van de Commissie is de Raad van oordeel dat mag
worden verwacht dat Finland de doelstellingen van zijn programma, die in grote
lijnen met de eisen van het stabiliteits- en groeipact overeenkomen, zal
verwezenlijken.
(10)
Wat de houdbaarheid van de overheidsfinanciën op
lange termijn betreft, loopt Finland een hoog risico. Dit komt door de gevolgen
van de vergrijzing voor de begroting. Finland heeft dit gevaar ingezien en in 2013
een structureel beleidsprogramma opgesteld dat erop gericht is de kloof te
dichten en de groei een nieuwe impuls te geven. Een andere belangrijke stap is het
overheidsuitgavenlimiterings- en begrotingsplan 2015-2018 van maart 2014, dat in
aanpassingsmaatregelen, structurele hervormingen en investeringen in groei
voorziet. De aanpassingsmaatregelen aan de inkomstenzijde hebben hoofdzakelijk
betrekking op belastingverhogingen op inkomsten en producten.
(11)
De doeltreffendheid van de publieke dienstverlening
heeft geen gelijke tred gehouden met productiviteitsontwikkelingen in de
private sector. Finland bereidt administratieve hervormingen voor op het gebied
van de gemeentelijke structuur, de gezondheidszorg en sociale dienstverlening. De
gemeentelijke hervorming is gebaseerd op een vrijwillige fusie van gemeenten,
met financiële prikkels van de centrale overheid. Het resultaat van de
vrijwillige fusies is tot op heden nog ongewis. Vijf regionale aanbieders
moeten diensten verlenen op het gebied van sociaal welzijn en gezondheidszorg,
waarin ook een rol is weggelegd voor de gemeenten. Nadere gegevens zijn tot op
heden niet bekend en er staat een wetsvoorstel op de rol voor de herfst van 2014.
Begin 2017 zouden de nieuwe structuren een feit moeten zijn. Met de wet van
juli 2013 inzake de ondersteuning van de functionele capaciteit van ouderen,
waarin sterkere nadruk is gelegd op preventie, revalidatie en zelfstandig
wonen, zou de behoefte aan institutionele zorg moeten afnemen en zouden de
toekomstige kosten van langdurige zorg moeten worden ingedamd.
(12)
De belangrijkste arbeidsmarktuitdaging voor Finland
blijft het arbeidsaanbod op lange termijn, aangezien het aantal mensen dat de
arbeidsmarkt verlaat hoger is dan het aantal dat toetreedt. Het verlengen van
loopbanen en het verbeteren van het arbeidsaanbod is noodzakelijk om in de
toekomst aan de vraag naar arbeid te kunnen voldoen. Het structurele
beleidsprogramma 2013 van de overheid bevat maatregelen om loopbanen te
verlengen en het arbeidsaanbod te verbeteren, en verhoogt daarnaast de prikkels
om een baan te aanvaarden. Finland vermindert de vervroegde uittreding, maar
sommige mogelijkheden blijven bestaan, zoals de zogenoemde
"werkloosheidstunnel", waarin oudere werklozen onder bepaalde
voorwaarden recht houden op een werkloosheidsuitkering totdat zij met pensioen
gaan. De onlangs ingevoerde levensverwachtingscoëfficiënt en de verdrievoudiging
van het opbouwpercentage lijken een beperkt effect te hebben op de
pensioenpraktijk. Bovendien bestaat het risico dat doordat de levensverwachting
sneller stijgt dan voorzien en mensen niet langer werken, de toereikendheid van
het pensioen zal afnemen. Finland heeft zich ten doel gesteld de effectieve
pensioenleeftijd in 2025 te verhogen naar ten minste 62,4 jaar. Het is de vraag
of de doelstelling kan worden bereikt zonder nieuwe maatregelen te nemen, zoals
het verhogen van de wettelijke pensioenleeftijd en het intensiveren van de
inspanningen om de inzetbaarheid van oudere werknemers te verbeteren. De
sociale partners werken aan een voorstel voor een pensioenhervorming die na de
verkiezingen in het voorjaar van 2015 door de nieuwe regering geïmplementeerd zou
moeten worden en begin 2017 in werking zou moeten treden. Finland heeft
ambitieuze en belangrijke maatregelen genomen om de jeugdwerkloosheid en de
langdurige werkloosheid te bestrijden. Een blijvende verbetering van de
jobgerichte vaardigheden van de doelgroepen en hun vooruitzichten op de
arbeidsmarkt heeft tijd nodig.
(13)
Finland heeft maatregelen genomen om het algehele
concurrentieklimaat te verbeteren en er is enige vooruitgang geboekt bij het
implementeren van het programma inzake gezonde mededinging. De mededingings- en
de consumentenautoriteit zijn gefuseerd en de nieuwe structuur bevindt zich in
de eerste implementatiefase. In het kader van de mededingingswet is een
bovengrens gesteld aan dominante posities in de detailhandel in
consumentengoederen, en de Finse autoriteit voor mededinging en
consumentenzaken heeft specifieke bevoegdheden gekregen om onder bepaalde
voorwaarden in te grijpen bij economische activiteiten van overheidsinstanties
die de concurrentie op de markt verstoren. De detailhandel in Finland is uiterst
geconcentreerd en bepaalde elementen in de desbetreffende wetgeving kunnen een
efficiënte mededinging belemmeren en versterken de positie van de twee leiders
in de detailhandel. De eisen op het gebied van stedelijke planning zijn daar
een voorbeeld van: deze zijn erg strikt, zowel voor grote commerciële vestigingen
als voor kleine eenheden. Op dit moment wordt de regelgeving voor ruimtelijke
ordening aan een evaluatie onderworpen, wat de mogelijkheid zou bieden om deze
meer in dienst te stellen van een "gezonde" mededinging. Finland
heeft van alle lidstaten een van de sterkst gereguleerde detailhandelssectoren,
waarin de mededinging onder meer wordt belemmerd door de regulering van grote
detailhandelslocaties.
(14)
Het is een belangrijke uitdaging voor de Finse
economie om de groei en het concurrentievermogen te herstellen. Finland prijkt
erg hoog op de ranglijsten van het internationale concurrentievermogen, maar
was tussen 2007 en 2012 niettemin het land in de EU dat zijn exportmarktaandeel
het snelst zag dalen. De intensiteit van de onderzoeks- en
ontwikkelingsactiviteiten van het bedrijfsleven vertoont een neerwaartse lijn
en de nationale doelstelling voor O&O-uitgaven lijkt steeds verder uit het
zicht te geraken. De doeltreffendheid waarmee in het Finse onderzoek- en
innovatiesysteem O&O-investeringen worden omgezet in nieuwe innovatieve
producten en diensten, is een kritiek punt. Op dit moment zijn de investeringen
onvoldoende om het O&O-potentieel in nieuwe producten om te zetten. Door
het geringe aantal grote exportbedrijven en hun beperkte scala aan producten en
door de geringe exportgerichtheid van kleine Finse bedrijven worden de handelsresultaten
en de potentiële groei gedrukt. Het exportpotentieel zou een impuls kunnen
krijgen door meer steun op maat te bieden voor de internationalisering van
kleine bedrijven. Finland is hervormingen gestart die gericht zijn op het
vermogen om met innovatieve producten te komen, en op de bevordering van de
diversificatie in het bedrijfsleven, inclusief een brede hervorming van de
financiering van onderzoeksinstituten en onderzoek. Het structurele
beleidsprogramma 2013 en het overheidsuitgavenlimiterings- en begrotingsplan 2015-2018
van maart 2014 bevatten niet alleen aanpassingsmaatregelen en structurele
hervormingen, maar ook initiatieven om groei en innovatie te bevorderen.
Finland zou ook kunnen profiteren van een diversificatie van zijn
energievoorziening, in het bijzonder gezien de afhankelijkheid van het land van
één gasbron.
(15)
In de context van het Europees semester heeft de
Commissie een brede analyse van het economische beleid van Finland verricht.
Zij heeft zowel het stabiliteitsprogramma als het nationale
hervormingsprogramma doorgelicht. Daarbij heeft zij niet alleen gekeken naar de
relevantie ervan voor een houdbaar budgettair en sociaaleconomisch beleid in
Finland, maar is zij ook nagegaan of de EU-regels en -richtsnoeren in acht zijn
genomen, gezien de noodzaak de algemene economische governance van de Europese
Unie te versterken door middel van een EU-inbreng in toekomstige nationale
besluiten. Haar aanbevelingen in het kader van het Europees
semester worden in de onderstaande aanbevelingen 1 tot en met 5 weergegeven.
(16)
In het licht van deze beoordeling, heeft de Raad
het stabiliteitsprogramma van Finland onderzocht. Zijn advies[10] daarover is met name
in de onderstaande aanbeveling 1 weergegeven.
(17)
In het licht van de diepgaande evaluatie van de
Commissie en deze beoordeling heeft de Raad het nationale hervormingsprogramma
en het stabiliteitsprogramma van Finland onderzocht. Zijn aanbevelingen op
grond van artikel 6 van Verordening (EU) nr. 1176/2011 zijn
met name in de onderstaande aanbevelingen 2, 4 en 5 weergegeven,
(18)
In de context van het Europees semester heeft de
Commissie tevens een analyse van het economische beleid van de eurozone als
geheel verricht. Op basis hiervan heeft de Raad specifieke aanbevelingen
gericht tot de lidstaten die de euro als munt hebben. Finland dient er ook op
toe te zien dat aan deze aanbevelingen volledig en tijdig uitvoering wordt gegeven,
BEVEELT AAN dat Finland in de periode 2014-2015
actie zou moeten ondernemen om:
1.           De
begrotingsmaatregelen voor 2014 te versterken in het licht van de opdoemende
kloof ten opzichte van de middellangetermijndoelstelling. In 2015 en daarna de
middellangetermijndoelstelling volgens plan in acht te nemen en te waarborgen
dat aan het schuldcriterium wordt voldaan, terwijl een groeivriendelijk
begrotingsbeleid wordt nagestreefd. De hervormingen van het structurele
beleidsprogramma en het overheidsuitgavenlimiterings- en begrotingsplan 2015-2018
snel te implementeren om de fiscale houdbaarheidskloof te verkleinen en de groeivoorwaarden
te versterken.
2.           Een effectieve
tenuitvoerlegging van de lopende administratieve hervormingen op het gebied van
de gemeentelijke structuur en de sociale dienstverlening en de gezondheidszorg te
waarborgen om de publieke dienstverlening kosteneffectiever te maken.
3.           Het volledige arbeidspotentieel
op de arbeidsmarkt beter te benutten, onder meer door de arbeidsparticipatie en
de inzetbaarheid van oudere werknemers te verbeteren, de mogelijkheden om
vroegtijdig uit het arbeidsproces te treden, te beperken en de wettelijke
pensioenleeftijd aan te passen aan veranderingen in de levensverwachting. De
arbeidsmarktvooruitzichten van jongeren en langdurig werklozen te verbeteren,
met specifieke nadruk op het beroepsonderwijs en gerichte
activeringsmaatregelen.
4.           De inspanningen voort te
zetten om de concurrentie op de product- en dienstenmarkten, en in het
bijzonder in de detailhandel, aan te wakkeren door het programma ter
bevordering van een gezonde mededinging uit te voeren, met inbegrip van de
wijzigingen in de ruimtelijke-ordeningswet om ervoor te zorgen dat deze wet een
gezonde mededinging in de hand werkt.
5.           Een impuls te blijven geven
aan het vermogen van Finland om innovatieve producten, diensten en
snelgroeiende ondernemingen te creëren in een snel veranderende omgeving, en de
bevordering van de diversificatie in het bedrijfsleven voort te zetten, in het
bijzonder door het aantrekkelijker te maken om in Finland te investeren, en
kleinere bedrijven in verdere mate te faciliteren om exportmarkten te betreden.
Meer vaart te zetten achter de ontwikkeling van een gasnetverbinding met
Estland.
Gedaan te Brussel,
                                                                       Voor
de Raad
                                                                       De
voorzitter
[1]               PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.
[2]               PB L 306 van 23.11.2011, blz. 25.
[3]               COM(2014) 427 final.
[4]               P7_TA(2014)0128 en P7_TA(2014)0129.
[5]               PB L 140 van 27.5.2013, blz. 11,
[6]               C(2013) 8012 final.
[7]               COM(2013) 800 final.
[8]               COM(2013) 790 final.
[9]               SWD(2014) 89 final.
[10]             Uit hoofde van artikel 5, lid 2, van
Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad.


Avis juridique important

|

31986K0198

86/198/EGKS: Aanbeveling van de Commissie van 13 mei 1986 inzake de invoering van een voorrecht voor schuldvorderingen uit hoofde van de heffingen op de produktie van kolen en staal

Publicatieblad Nr. L 144 van 29/05/1986 blz. 0040 - 0041 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 1 Deel 2 blz. 0067  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 1 Deel 2 blz. 0067

*****AANBEVELING  VAN DE COMMISSIE  van 13 mei 1986  inzake de invoering van een voorrecht voor schuldvorderingen uit hoofde van de heffingen op de produktie van kolen en staal  (86/198/EGKS)  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE  GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal, inzonderheid op de artikelen 49 en 50,  Na raadpleging van de Raad (1),  Gezien het advies van het Europese Parlement (2),  Overwegende dat de luidens de artikelen 49 en 50 van het Verdrag aan de Hoge Autoriteit verleende bevoegdheid tot het instellen van heffingen op de produktie van kolen en staal en tot het regelen van de wijze van vaststelling en inning daarvan mede de bevoegdheid omvat alle voorzieningen te treffen waardoor de inning van de heffingen, ook in geval van insolvabiliteit van de contribuabele, kan worden verzekerd;  Overwegende dat het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen in zijn arrest van 17 mei 1983 in de zaak 168/82 (3) heeft gewezen op het fiscale karakter van de bevoegdheid die bij deze artikelen aan de Hoge Autoriteit is toegekend om haar in staat te stellen de haar door het Verdrag opgedragen taak zo goed mogelijk te vervullen;  Overwegende dat in alle Lid-Staten, met uitzondering van Denemarken, aan de fiscale schuldvorderingen van de Staat in tenuitvoerleggingsprocedures waar zich samenloop van schuldeisers voordoet, een voorrecht is verbonden; dat om van de daadwerkelijke inning van de heffingen, die de voornaamste bron van inkomsten van de EGKS vormen, op gelijke voet met de fiscale schuldvorderingen van de Lid-Staten verzekerd te zijn, aan de uit heffingen voortvloeiende schuldvorderingen hetzelfde voorrecht moet worden verleend;  Overwegende dat het feit dat de fiscale voorrechten in sommige Lid-Staten een verschillende rang kunnen hebben, ertoe noopt uit de verschillende nationale belastingen die te kiezen waarmede de EGKS-heffingen moeten worden gelijkgesteld; dat het gewenst is een belasting die alle Lid-Staten gemeen hebben, als aanknopingspunt te kiezen om te bewerkstelligen dat dit in alle nationale wetgevingen dezelfde betekenis heeft; dat de belasting over de toegevoegde waarde aan deze voorwaarde voldoet;  Overwegende dat het noodzakelijk lijkt dat de duur van het voorrecht der EGKS-heffingen overal in de Gemeenschap lang genoeg en gelijk is om deze in staat te stellen dit voorrecht in alle Lid-Staten met dezelfde doeltreffendheid uit te oefenen;  Overwegende dat de moratoire verhogingen bedoeld in artikel 50, lid 3, van het Verdrag alsmede in artikel 6 van Beschikking nr. 3/52 van de Hoge Autoriteit (4), laatstelijk gewijzigd bij Beschikking nr. 3614/85/EGKS (5), een onafscheidelijk deel uitmaken van de fiscale vordering van de EGKS;  Overwegende dat de Gemeenschap het betrokken voorrecht in procedures betreffende samenloop van schuldvorderingen die op de dag van de omzetting van deze aanbeveling nog aanhangig zijn, moet kunnen uitoefenen om de ruimst mogelijke invordering te verzekeren van schuldvorderingen die zijn ontstaan uit de oplegging van heffingen in de aan de vaststelling van deze aanbeveling voorafgaande jaren; dat het bijgevolg dienstig is dat de Lid-Staten door middel van daartoe geëigende overgangsmaatregelen zorgen voor een passende bescherming van de rechten van de overige schuldeisers van de onderneming, die heffingen verschuldigd is, in het bijzonder wat de rechtsmiddelen betreft tegen de, na de omzetting van deze aanbeveling, gedane vaststelling van de rangorde van de schuldvorderingen;  Overwegende dat luidens artikel 50, lid 2, van het Verdrag de wijze van vaststelling en inning van de heffingen door de Hoge Autoriteit, na raadpleging van de Raad, bij algemene beschikking wordt vastgesteld; dat de Hoge Autoriteit, wanneer zij bevoegd is een beschikking te geven, zich op grond van artikel 14, laatste alinea, van het Verdrag kan bepalen tot het doen van een aanbeveling; dat voor de gekozen methode, namelijk om de in de rechtsorde van elke Lid-Staat ten aanzien van de fiscale schuldvorderingen van de Staat toegepaste behandeling tot de EGKS-heffingen uit te breiden, dit rechtsinstrument het meest geschikt voorkomt,  HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING VASTGESTELD:  Artikel 1  De Lid-Staten die aan fiscale vorderingen van de Staat een zich over alle goederen van de belastingschuldige of over een deel daarvan uitstrekkend voorrecht toekennen, kennen datzelfde voorrecht toe aan de schuldvorderingen die zijn ontstaan uit de oplegging van de in de artikelen 49 en 50 van het Verdrag bedoelde heffingen in alle, in hun nationale wetgeving geregelde gevallen van samenloop van schuldeisers.  Artikel 2  De Lid-Staten waar fiscale vorderingen van de Staat algemene of bijzondere voorrechten genieten waarvan de rang verschilt naar gelang van de aard van de onderscheiden belastingen, kennen aan de schuldvorderingen die uit de oplegging van EGKS-heffingen zijn ontstaan, een algemeen of bijzonder voorrecht toe van dezelfde rang als de wet van deze Lid-Staten aan schuldvorderingen uit hoofde van de belasting over de toegevoegde waarde verbindt.  Artikel 3  Het in de artikelen 1 en 2 bedoelde voorrecht blijft gelden zolang de schuldvorderingen uit hoofde van heffingen niet zijn verjaard.  Het voorrecht heeft betrekking op het bedrag uit hoofde van de heffing verschuldigd, vermeerderd met de in artikel 50, lid 3, van het Verdrag en de in artikel 6 van Beschikking nr. 3/52 bedoelde verhogingen wegens vertraging in de betaling.  Artikel 4  De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 1 januari 1988 aan deze aanbeveling te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.  De Lid-Staten schrijven voor dat deze bepalingen van toepassing zijn op de invorderingsprocedures, die op de datum van de omzetting van deze aanbeveling aanhangig zijn, waarbij zij door middel van daartoe geëigende overgangsmaatregelen zorg dragen voor een passende bescherming van de rechten van de overige schuldeisers van de onderneming die heffingen verschuldigd is.  Artikel 5  Deze aanbeveling is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Brussel, 13 mei 1986.  Voor de Commissie  De Voorzitter  Jacques DELORS  (1) PB nr. C 65 van 20. 3. 1986, blz. 5.  (2) PB nr. C 229 van 9. 9. 1985, blz. 10.  (3) Jurisprud. 1983, blz. 1681.  (4) PB EGKS nr. 1 van 30. 12. 1952, blz. 4.  (5) PB nr. L 344 van 21. 12. 1985, blz. 37.