title: Aanbeveling van de Commissie van 27 oktober 2011 betreffende de digitalisering en online-toegankelijkheid van cultureel materiaal en digitale bewaring

text:
               29.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 283/39

         AANBEVELING VAN DE COMMISSIE
   van 27 oktober 2011
   betreffende de digitalisering en online-toegankelijkheid van cultureel materiaal en digitale bewaring
   (2011/711/EU)
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 292,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De Digitale agenda voor Europa wil optimaal gebruikmaken van de informatietechnologieën om de economie te laten groeien, werkgelegenheid te creëren en de levenskwaliteit van Europese burgers te verhogen, als onderdeel van de Europa 2020-strategie. De digitalisering en het behoud van het Europees cultureel geheugen, dat gedrukt materiaal (boeken, tijdschriften en kranten), foto’s, museumvoorwerpen, archiefdocumenten en audiovisueel materiaal (hierna „cultureel materiaal”) omvat, is een van de voornaamste thema’s die in de Digitale agenda aan de orde komen.

               (2)

               De EU-strategie voor digitalisering en bewaring bouwt voort op de werkzaamheden van de afgelopen jaren in het kader van het digitale bibliotheekinitiatief. De Europese maatregelen op dit gebied, met inbegrip van de ontwikkeling van Europeana, het Europese digitale bibliotheekarchief en museum, werden gesteund door het Europees Parlement en de Raad en meest recent in een resolutie van het Parlement van 5 mei 2010 en de conclusies van de Raad van 10 mei 2010. Het Werkplan voor cultuur 2011-2014 dat door de Raad werd opgezet tijdens zijn bijeenkomst van 18 en 19 november 2010, onderstreept de noodzaak de inspanningen op het gebied van digitalisering te coördineren.

               (3)

               Op 28 augustus 2006 richtte de Commissie een aanbeveling tot de lidstaten om middels het internet het economisch en cultureel potentieel van het Europees erfgoed te optimaliseren. De verslagen van de lidstaten over de tenuitvoerlegging van de aanbeveling van 2008 en 2010 laten zien dat vooruitgang is geboekt. De vooruitgang is echter niet gelijk in alle lidstaten en loopt uiteen voor de verschillende punten van de aanbeveling.

               (4)

               De context voor digitalisering en samenwerking op Europees niveau heeft de afgelopen paar jaar overigens ook een aanzienlijke verandering ondergaan. Nieuwe elementen zijn onder meer de lancering van Europeana in november 2008, de publicatie van het door het Comité van Wijzen opgestelde verslag „The New Renaissance” over het online plaatsen van het Europese culturele erfgoed van 10 januari 2011 en het voorstel van de Commissie voor de richtlijn inzake verweesde werken van 24 mei 2011.

               (5)

               De aan de lidstaten aanbevolen maatregelen voor digitalisering en het online plaatsen van het Europese culturele erfgoed en de digitale bewaring hiervan, moeten dan ook worden bijgewerkt. In deze context moet de ontwikkeling van gedigitaliseerd materiaal uit bibliotheken, archieven en musea verder worden gestimuleerd om ervoor te zorgen dat Europa zijn positie behoudt als belangrijke internationale speler op het gebied van cultuur en creatieve inhoud en optimaal gebruik maakt van de rijkdom van cultureel materiaal. Zoals werd onderstreept in het door het Comité van Wijzen opgestelde verslag over het online plaatsen van het Europese culturele erfgoed, moet Europa nu overgaan tot actie om de vruchten te kunnen plukken van digitalisering en digitale bewaring. Wanneer de lidstaten hun investeringen op dit gebied niet opvoeren, bestaat het risico dat de culturele en economische voordelen van de digitale verschuiving verwezenlijkt worden op andere continenten en niet in Europa.

               (6)

               Wanneer dit cultureel materiaal online beschikbaar is, zal het voor de burgers uit heel Europa toegankelijk zijn en kunnen zij het voor vrije tijd, studie of werk gebruiken. Daardoor zal het rijk geschakeerde en meertalige erfgoed van Europa een duidelijk profiel op het internet krijgen en kunnen de Europese culturele instellingen hun opdracht om digitaal toegang te verschaffen tot ons erfgoed en de digitale bewaring ervan voortzetten. Het gedigitaliseerde materiaal kan bovendien voor nieuwe doeleinden worden gebruikt - zowel van commerciële als van niet-commerciële aard - voor toepassingen zoals het ontwikkelen van leer- en educatieve inhoud, documentaires, toepassingen gericht op toerisme, spelletjes, animatiefilms en ontwerpinstrumenten waarbij de auteursrechten en naburige rechten volledig in acht worden genomen.

               (7)

               Dit zal tevens de creatieve bedrijfstakken, die 3,3 % van het bbp van de EU vertegenwoordigen en 3 % van de werkgelegenheid, belangrijke input verschaffen. Deze industrieën krijgen nu te maken met een digitale overgang die de traditionele modellen op hun kop zet, waardeketens omvormt en nieuwe bedrijfsmodellen vraagt. Digitalisering en uitbreiding van de toegang tot culturele goederen biedt enorme economische mogelijkheden en is een fundamentele voorwaarde voor de verdere ontwikkeling van de culturele en creatieve capaciteit van Europa en van een sterke aanwezigheid van het Europese bedrijfsleven op dit gebied.

               (8)

               Digitalisering is een belangrijk middel om een betere toegankelijkheid tot en gebruik van cultureel materiaal te waarborgen. Coördinatie van de activiteiten van de lidstaten om hun cultureel erfgoed te digitaliseren zou meer samenhang brengen in de keuze van het materiaal en overlapping bij de digitalisering voorkomen. Ook zou er zo een minder onzeker klimaat ontstaan voor bedrijven die in technologie voor digitalisering investeren. Overzichten van lopende en geplande digitaliseringsactiviteiten en kwantitatieve taakstellingen voor digitalisering zouden de verwezenlijking van deze doelstellingen dichterbij brengen.

               (9)

               De kosten van digitalisering van het volledige Europese culturele erfgoed zijn hoog en kunnen niet alleen door de overheid worden gefinancierd. Sponsoring van digitalisering door de particuliere sector of partnerschappen tussen de publieke en de private sector kunnen private organen bij digitalisering betrekken en moeten verder worden gestimuleerd. Om te zorgen voor zo eerlijk en evenwichtig mogelijke partnerschappen, moeten een aantal fundamentele beginselen in acht worden genomen. Zo moet met name een termijn worden bepaald voor het preferentiële gebruik van gedigitaliseerd materiaal. In het Verslag van het Comité van Wijzen over het online plaatsen van het Europese culturele erfgoed werd erop gewezen dat preferentieel gebruik van het in publiek-private partnerschappen gedigitaliseerd materiaal niet langer mag duren dan zeven jaar.

               (10)

               De EU-structuurfondsen kunnen en worden gebruikt voor de cofinanciering van digitaliseringsactiviteiten als onderdeel van projecten die gevolgen hebben voor de regionale economie. Dit zou echter op meer uitgebreide schaal en meer systematisch moeten gebeuren. Massale digitaliseringsprocessen kunnen door schaalvergroting doelmatiger werken. Het doelmatig gebruik van digitaliseringscapaciteit en waar mogelijk het gezamenlijk gebruik van digitaliseringsapparatuur door culturele instellingen en landen moet dan ook worden aangemoedigd.

               (11)

               Slechts een deel van het materiaal dat in het bezit is van bibliotheken, archieven en musea behoort tot het publieke domein, hetgeen wil zeggen dat er geen intellectuele-eigendomsrechten (meer) op rusten, terwijl het overige materiaal door intellectuele-eigendomsrechten wordt beschermd. Aangezien intellectuele-eigendomsrechten een belangrijk instrument zijn om de creativiteit te stimuleren, moeten de auteursrechten en naburige rechten bij de digitalisering, beschikbaarstelling en bewaring van het culturele materiaal van Europa volledig in acht worden genomen.

               (12)

               Op 24 mei 2011 heeft de Commissie een voorstel ingediend voor een richtlijn inzake verweesde werken. Om optimaal te functioneren, moet deze richtlijn snel worden goedgekeurd en uitgevoerd zodat kan worden gezorgd voor een geharmoniseerde aanpak van de kwestie van verweesde werken in de hele EU. Voor de grootschalige digitalisering van werken die uit de handel zijn genomen, moet op vrijwillige basis door de rechthebbenden in de lidstaten een rechtsgrondslag worden ontwikkeld voor licentieregelingen, waarbij rekening wordt gehouden met de noodzaak van een grensoverschrijdende aanpak. De aanpak die is gevolgd bij de door de Commissie gesteunde dialoog tussen de rechthebbenden over boeken en vakbladen die uit de handel zijn, wordt gezien als een model voor verdere dialoog om makkelijker tot overeenkomsten te komen voor de digitalisering van zoveel mogelijk materiaal dat uit de handel is. Deze aanpak resulteerde in een memorandum van overeenstemming dat op 20 september 2011 in Brussel werd ondertekend. Databanken met informatie over rechten die op Europees niveau met elkaar verbonden zijn, kunnen de transactiekosten voor de vereffening van rechten omlaag brengen. Er moet dan ook in nauwe samenwerking met de rechthebbenden aan de invoering van dergelijke mechanismen worden gewerkt.

               (13)

               Om de toegang tot en het gebruik van publieke-domeininhoud te vergemakkelijken moet ervoor worden gezorgd dat deze, ook in gedigitaliseerde vorm, in het publieke domein blijft. Het gebruik van opvallende watermerken of andere visuele beschermingstekens op kopieën van materiaal uit het publieke domein als eigendomskenmerk of kenmerk van herkomst dient te worden vermeden.

               (14)

               Europeana, Europa’s digitale bibliotheek, archief en museum, ging op 20 november 2008 van start. De verdere ontwikkeling van Europeana zal in grote mate afhangen van de wijze waarop de lidstaten en hun culturele instellingen deze databanken voorzien van inhoud en onder de aandacht brengen van de burgers. Maatregelen om dit te bereiken dienen te worden aangemoedigd.

               (15)

               Momenteel biedt Europeana toegang tot meer dan 19 miljoen gedigitaliseerde objecten. Slechts 2 % hiervan is geluids- of audiovisueel materiaal. Door de via Europeana toegankelijke inhoud uit te breiden, met inbegrip van materiaalsoorten die momenteel ondervertegenwoordigd zijn, zal de site aantrekkelijker worden voor gebruikers, zodat uitbreiding moet worden gestimuleerd. Het streven de inhoud voor 2015 uit te breiden tot 30 miljoen objecten is in overeenstemming met het strategisch plan van Europeana en vormt een eerste stap naar digitalisering van het volledige Europese cultuurerfgoed tegen 2025. De beschikbaarheid van alle meesterwerken in het publieke domein (belangrijkste culturele of historische werken en voorwerpen, uitgekozen door de lidstaten zelf) via Europeana betekent een verrijking van de site die zo beantwoordt aan de verwachtingen van de gebruikers. Regelgeving in de lidstaten die ervoor zorgt dat alle met overheidsmiddelen gedigitaliseerde materiaal beschikbaar wordt gesteld via Europeana helpt bij de verdere ontwikkeling van dit platform en creëert een duidelijk kader voor de bijdrage van inhoud door culturele instellingen en de invoering ervan verdient dan ook aanbeveling.

               (16)

               Digitaal materiaal moet worden beheerd en bewaard anders zouden bestanden wel eens onleesbaar kunnen worden omdat de voor opslag gebruikte hardware en software veroudert, na verloop van tijd in slechtere staat komt te verkeren en opslagapparatuur de hoeveelheid en de inhoud in nieuwe vormen niet aan kan. Ondanks de vooruitgang die in de EU is geboekt wat betreft de bewaring van digitaal materiaal, ontbreekt in verschillende lidstaten nog een duidelijk en algemeen beleid voor de bewaring van digitale inhoud. Het ontbreken van een dergelijk beleid bedreigt de overlevingskansen van gedigitaliseerd materiaal en kan leiden tot het verlies van materiaal dat in digitaal formaat wordt geproduceerd (oorspronkelijk digitaal materiaal). Het ontwikkelen van doeltreffende manieren om digitale inhoud te bewaren, heeft verstrekkende gevolgen die verder reiken dan culturele instellingen. Bewaring van digitale inhoud is relevant voor alle publieke en private organisaties digitaal materiaal moeten of willen bewaren.

               (17)

               Digitale bewaring brengt ook uitdagingen met zich mee van financiële, organisatorische en technische aard en vergt soms een aanpassing van de wetgeving. Verschillende lidstaten hebben een juridische verplichting voor de producenten van digitaal materiaal ingevoerd om een of meer kopieën van hun materiaal beschikbaar te stellen aan een daartoe aangewezen depotorganisatie of overwegen dit te doen. Het verdient aanbeveling doelmatige bepalingen en praktijken voor wettelijk depot te hanteren omdat zo de administratieve lasten voor zowel inhoudseigenaren als depotorganisaties kunnen worden teruggebracht. Een effectieve samenwerking tussen de lidstaten, die nodig is om sterk uiteenlopende regels voor het deponeren van digitaal materiaal te voorkomen, moet worden gestimuleerd. Web-harvesting is een nieuwe techniek om met het oog op bewaring materiaal van het internet te verzamelen. Daarbij werken daartoe aangewezen instellingen actief aan het verzamelen van materiaal in plaats van te wachten tot dit wordt gedeponeerd, zodat de administratieve belasting voor producenten van digitaal materiaal tot een minimum wordt beperkt, en dit moet derhalve in de nationale wetgeving worden geregeld.

               (18)

               Wat cinematografische werken betreft, vormt deze aanbeveling voor een aantal aspecten een aanvulling op de Aanbeveling van het Parlement en de Raad van 16 november 2005 over cinematografisch erfgoed en het concurrentievermogen van verwante industriële activiteiten (1),

         BEVEELT AAN DAT DE LIDSTATEN:

      Digitalisering: organisatie en financiering

               1.

               hun planning en monitoring van de digitalisering van boeken, tijdschriften, foto’s, museumvoorwerpen, archiefdocumenten en geluids- en audiovisueel materiaal, monumenten en archeologische sites (hierna „cultureel materiaal”) verder ontwikkelen door:

                           a)

                           duidelijke kwantitatieve doelstelling te bepalen voor de digitalisering van cultureel materiaal overeenkomstig de algemene bij punt 7 vermelde doelstellingen, met vermelding van de verwachte toename van gedigitaliseerd materiaal dat deel zou kunnen uitmaken van Europeana, en de middelen die hiervoor worden uitgetrokken door de overheden;

                           b)

                           een overzicht op te stellen van gedigitaliseerd cultureel materiaal en bij te dragen aan de gezamenlijke inspanningen om een overzicht samen te stellen op Europees niveau met vergelijkbare cijfers;

               2.

               partnerschappen aanmoedigen tussen culturele instellingen en de privésector om nieuwe manieren te vinden om digitalisering van cultureel materiaal te financieren en innovatief gebruik van het materiaal stimuleren, en er tegelijkertijd voor zorgen dat partnerschappen tussen de publieke en de private sector voor digitalisering eerlijk en evenwichtig zijn, overeenkomstig de in de bijlage vermelde voorwaarden;

               3.

               zoveel mogelijk gebruikmaken van de EU-structuurfondsen om digitaliseringsactiveiteiten in het kader van regionale innovatiestrategieën voor intelligente specialisatie te co-financieren;

               4.

               nagaan hoe digitaliseringscapaciteit optimaal kan worden benut en schaalvoordelen verwezenlijken die de digitaliseringsinspanningen van culturele instellingen en grensoverschrijdende samenwerking bundelen, voortbouwend op expertisecentra voor digitalisering in Europa;

      Digitalisering en online beschikbaarheid van materiaal in het publiek domein

               5.

               de toegang tot en het gebruik van gedigitaliseerd cultureel materiaal dat in het publieke domein beschikbaar is verbeteren door:

                           a)

                           ervoor te zorgen dat materiaal in het publieke domein ook na digitalisering daar blijft;

                           b)

                           de breedst mogelijke toegang te bevorderen tot gedigitaliseerd materiaal in het publieke domein evenals een zo uitgebreid mogelijk hergebruik van materiaal voor zowel niet-commerciële als commerciële doeleinden;

                           c)

                           maatregelen te nemen om het gebruik te beperken van opvallende watermerken of andere visuele beschermingsmaatregelen die de bruikbaarheid van het gedigitaliseerd materiaal in het publiek domein verminderen;

      Digitalisering en online toegankelijkheid van materiaal waarop auteursrechten rusten

               6.

               de voorwaarden voor de digitalisering en onlinetoegankelijkheid van materiaal waarop auteursrechten rusten verbeteren door:

                           a)

                           snelle en correcte omzetting en tenuitvoerlegging van de bepalingen in de richtlijn inzake verweesde werken wanneer deze is vastgesteld, na raadpleging van de rechthebbenden alvorens de richtlijn wordt vastgesteld om een snelle tenuitvoerlegging te vergemakkelijken; nauw toezicht op de toepassing van de richtlijn wanneer deze eenmaal is vastgesteld;

                           b)

                           de voorwaarden te creëren voor een juridisch kader ter ondersteuning van licentieregelingen waarover de rechthebbenden het eens zijn geworden voor de grootschalige digitalisering en grensoverschrijdende toegankelijkheid van werken die uit de handel zijn;

                           c)

                           bij te dragen aan de beschikbaarheid van op Europees niveau met elkaar verbonden databases met informatie over rechten, zoals ARROW, en deze te bevorderen;

      Europeana

               7.

               bijdragen aan de verdere ontwikkeling van Europeana door:

                           a)

                           culturele instellingen alsmede uitgevers en andere rechtenhouders aan te moedigen hun gedigitaliseerd materiaal via Europa beschikbaar te stellen zodat het platform tegen 2015 rechtstreeks toegang kan verschaffen tot 30 miljoen gedigitaliseerde objecten, met inbegrip van twee miljoen geluids- of audiovisuele objecten;

                           b)

                           aan alle overheidsfinanciering voor digitalisering in de toekomst de eis te verbinden dat het gedigitaliseerd materiaal via Europeana beschikbaar moet worden gesteld;

                           c)

                           ervoor te zorgen dat al hun meesterwerken in het publieke domein tegen 2015 via Europeana beschikbaar zijn;

                           d)

                           nationale inzamelingspunten op te zetten of te versterken die inhoud uit verschillende domeinen in Europeana samenbrengen en bijdragen aan grensoverschrijdende inzamelingspunten in specifieke domeinen of voor specifieke onderwerpen, om wellicht schaalvoordelen te verwezenlijken;

                           e)

                           te zorgen voor het gebruik van gemeenschappelijke digitaliseringsnormen die door Europeana zijn vastgesteld in samenwerking met de culturele instellingen om te komen tot interoperabiliteit van het gedigitaliseerd materiaal op Europees niveau, alsmede het systematisch gebruik van permanente identificatiecodes;

                           f)

                           ervoor te zorgen dat bestaande door culturele instellingen geformuleerde metadata (beschrijvingen van digitale objecten) kosteloos en in brede kring, beschikbaar zijn voor hergebruik door diensten zoals Europeana en voor innovatieve toepassingen;

                           g)

                           een communicatieplan op te stellen om Europeana meer onder de aandacht van het publiek te brengen, met name in scholen, in samenwerking met de culturele instellingen die inhoud leveren aan de site;

      Digitale bewaring

               8.

               nationale strategieën versterken voor de bewaring van digitaal materiaal op lange termijn, actieplannen voor de tenuitvoerlegging van de strategieën en onderlinge uitwisseling van informatie over de strategieën en actieplannen;

               9.

               duidelijke bepalingen in hun wetgeving opnemen teneinde meervoudig kopiëren en migratie van digitaal cultureel materiaal door publieke instellingen met het oog op bewaring mogelijk te maken, waarbij de EU- en de internationale wetgeving op het gebied van intellectuele-eigendomsrechten volledig in acht worden genomen;

               10.

               de nodige regelingen treffen voor het depot van materiaal dat in digitaal formaat is gecreëerd om de bewaring op lange termijn te waarborgen en de doelmatigheid van bestaande depotregelingen verbeteren voor materiaal dat in digitale vorm is gecreëerd door:

                           a)

                           ervoor te zorgen dat rechtenhouders werk leveren aan bibliotheken die als wettelijk depot fungeren zonder technische beschermingsmaatregelen, of dergelijke bibliotheken de middelen verschaffen om ervoor te zorgen dat technische beschermingsmaatregelen geen belemmering vormen voor de door bibliotheken genomen maatregelen met het oog op bewaring, waarbij de EU- en de internationale wetgeving op het gebied van intellectuele-eigendomsrechten volledig in acht worden genomen;

                           b)

                           indien van toepassing, te zorgen voor een wettelijke regeling om de overdracht van wettelijk gedeponeerde digitale werken mogelijk te maken van de ene erkende bibliotheek die als inzamelingspunt fungeren naar de andere die ook rechten heeft op deze werken;

                           c)

                           de bewaring van webinhoud mogelijk te maken door daartoe aangewezen instellingen met behulp van technieken om materiaal van het internet te verzamelen, zoals web-harvesting, waarbij de EU- en de internationale wetgeving op het gebied van intellectuele-eigendomsrechten volledig in acht worden genomen;

               11.

               bij de vaststelling van beleid en procedures voor het deponeren van oorspronkelijk in digitaal formaat gecreëerd materiaal of de aanpassing daarvan rekening houden met de ontwikkelingen in andere lidstaten teneinde te voorkomen dat er sterk uiteenlopende regelingen voor het deponeren ontstaan;

      Follow-up van deze aanbeveling

               12.

               de Commissie 24 maanden na de bekendmaking van deze aanbeveling in het Publicatieblad van de Europese Unie en vervolgens om de twee jaar op de hoogte brengen van de maatregelen die zij naar aanleiding van deze aanbeveling hebben genomen.

      Gedaan te Brussel, 27 oktober 2011.

            Voor de Commissie

         Neelie KROES

            Vicevoorzitster

      (1)  PB L 323 van 9.12.2005, blz. 57.

      BIJLAGE I

         PUBLIEK-PRIVATE PARTNERSCHAPPEN VOOR DIGITALISERING

      Om snel vooruitgang te kunnen boeken bij de digitalisering van ons cultureel erfgoed moet de overheidsfinanciering voor digitalisering worden aangevuld met particuliere investeringen. De Commissie moedigt dan ook publiek-private partnerschappen voor de digitalisering van cultureel materiaal aan.
      Zij verzoekt de lidstaten dergelijke partnerschappen te stimuleren die aan de volgende fundamentele beginselen moeten voldoen:
      1.   Inachtneming van intellectuele-eigendomsrechten

      Publiek-private partnerschappen voor de digitalisering van collecties in culturele instellingen dienen de EU- en de internationale wetgeving op het gebied van intellectuele-eigendomsrechten volledig in acht te nemen.
      2.   Niet-exclusiviteit

      De overeenkomsten voor de digitalisering van materiaal in het publieke domein dienen niet-exclusief te zijn in de zin dat elke andere private partner de mogelijkheid moet hebben hetzelfde materiaal te digitaliseren onder vergelijkbare voorwaarden.
      Het kan nodig zijn een periode te bepalen waarin preferentieel commercieel gebruik of preferentiële commerciële exploitatie mogelijk is om de private partner de gelegenheid te bieden zijn investeringen terug te verdienen. Deze periode moet beperkt blijven en zo kort mogelijk zijn om het beginsel in acht te nemen dat materiaal in het publieke domein ook na digitalisering in het publieke domein blijft. De periode van preferentieel gebruik mag niet langer zijn dan 7 jaar.
      Overeenkomsten dienen volledig in overeenstemming te zijn met de EU-mededingingsregels.
      3.   Transparantie van het proces

      Contracten voor de digitalisering van collecties die in het bezit zijn van culturele instellingen dienen te worden gegund na een openbare aanbesteding onder potentiële private partners.
      4.   Transparantie van contracten

      De inhoud van contracten tussen culturele instellingen en private partners voor de digitalisering van culturele collecties dient openbaar te worden gemaakt.
      5.   Toegankelijkheid via Europeana

      De toegankelijkheid van het via Europeana gedigitaliseerd materiaal is een voorwaarde voor het sluiten van een publiek-privaat partnerschap.
      6.   Voornaamste criteria

      De voornaamste criteria voor de evaluatie van voorstellen voor een publiek-privaat partnerschap zijn de volgende:

                  —

                  de totale investeringen van de private partner, rekening houdend met de inspanning die vereist wordt van de publieke partner,

                  —

                  de toegankelijkheid van het gedigitaliseerd materiaal voor het algemene publiek, met inbegrip van toegankelijkheid via Europeana. Partnerschapmodellen waar de eindgebruiker vrije toegang heeft tot het gedigitaliseerd materiaal verdienen de voorkeur boven modellen waar de eindgebruiker tegen betaling toegang krijgt tot het materiaal,

                  —

                  grensoverschrijdende toegang. Partnerschapscontracten moeten resulteren in grensoverschrijdende toegang voor iedereen,

                  —

                  de duur van een eventuele periode van preferentieel commercieel gebruik van het gedigitaliseerd materiaal door de private partner. Deze periode moet zo kort mogelijk worden gehouden,

                  —

                  de geplande digitaliseringskwaliteit en de kwaliteit van de bestanden die aan de culturele instellingen zullen worden verstrekt. De private partner moet culturele instellingen gedigitaliseerde bestanden verstrekken van dezelfde kwaliteit als de bestanden die hij zelf gebruikt,

                  —

                  het gebruik dat de culturele instellingen kunnen maken van het gedigitaliseerd materiaal voor niet-commerciële toepassingen. Dit gebruik moet zo breed mogelijk zijn en mag niet worden beperkt door technische of contractuele restricties,

                  —

                  het tijdsbestek van het digitaliseringsproject.

      BIJLAGE II

         INDICATIEVE DOELSTELLINGEN VOOR DE MINIMALE BIJDRAGE VAN INHOUD AAN EUROPEANA PER LIDSTAAT

                  Aantal projecten in Europeana per lidstaat (1)

                  Indicatieve doelstelling 2015 (2)

                  BELGIË

                  338 098

                  759 000

                  BULGARIJE

                  38 263

                  267 000

                  TSJECHIË

                  35 490

                  492 000

                  DENEMARKEN

                  67 235

                  453 000

                  DUITSLAND

                  3 160 416

                  5 496 000

                  ESTLAND

                  68 943

                  90 000

                  IERLAND

                  950 554

                  1 236 000

                  GRIEKENLAND

                  211 532

                  618 000

                  SPANJE

                  1 647 539

                  2 676 000

                  FRANKRIJK

                  2 745 833

                  4 308 000

                  ITALIË

                  1 946 040

                  3 705 000

                  CYPRUS

                  53

                  45 000

                  LETLAND

                  30 576

                  90 000

                  LITOUWEN

                  8 824

                  129 000

                  LUXEMBURG

                  47 965

                  66 000

                  HONGARIJE

                  115 621

                  417 000

                  MALTA

                  56 233

                  73 000

                  NEDERLAND

                  1 208 713

                  1 571 000

                  OOSTENRIJK

                  282 039

                  600 000

                  POLEN

                  639 099

                  1 575 000

                  PORTUGAL

                  28 808

                  528 000

                  ROEMENIË

                  35 852

                  789 000

                  SLOVENIË

                  244 652

                  318 000

                  SLOWAKIJE

                  84 858

                  243 000

                  FINLAND

                  795 810

                  1 035 000

                  ZWEDEN

                  1 489 488

                  1 936 000

                  VERENIGD KONINKRIJK

                  944 234

                  3 939 000

         (1)  Oktober 2011. Verder worden objecten bijgedragen door een aantal niet-EU-landen (met name Noorwegen en Zwitserland) of zijn objecten afkomstig van projecten die de hele EU bestrijken en derhalve niet kunnen worden toegeschreven aan een bepaalde lidstaat.

         (2)  De indicatieve doelstellingen per lidstaat worden berekend op basis van a) de omvang van de bevolking en b) het bbp, overeenkomstig de algemene doelstelling om tegen 2015 30 miljoen gedigitaliseerde objecten beschikbaar te hebben via Europeana. Voor lidstaten die de indicatieve doelstelling nu al hebben bereikt of dicht in de buurt daarvan komen, is de berekening gebaseerd op het huidige aantal objecten dat zij bijdragen aan Europeana plus 30 %. Alle lidstaten worden verzocht ook aandacht te besteden aan de kwalitatieve aspecten, rekening houdend met de noodzaak alle meesterwerken die tot het publieke domein behoren tegen 2015 via Europeana beschikbaar te stellen.


title: Aanbeveling van de Raad van 12 juli 2016 over het nationale hervormingsprogramma 2016 van Italië en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma 2016 van Italië

text:
               18.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 299/1

         AANBEVELING VAN DE RAAD
   van 12 juli 2016
   over het nationale hervormingsprogramma 2016 van Italië en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma 2016 van Italië
   (2016/C 299/01)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148, lid 4,
   Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid (1), en met name artikel 5, lid 2,
   Gezien Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 betreffende de preventie en correctie van macro-economische onevenwichtigheden (2), en met name artikel 6, lid 1,
   Gezien de aanbeveling van de Europese Commissie,
   Gezien de resoluties van het Europees Parlement,
   Gezien de conclusies van de Europese Raad,
   Gezien het advies van het Comité voor de werkgelegenheid,
   Gezien het advies van het Economisch en Financieel Comité,
   Gezien het advies van het Comité voor sociale bescherming,
   Gezien het advies van het Comité voor de economische politiek,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 26 november 2015 heeft de Commissie haar goedkeuring gehecht aan de jaarlijkse groeianalyse en daarmee de aanzet gegeven tot het Europees semester 2016 voor coördinatie van het economisch beleid. De prioriteiten van de jaarlijkse groeianalyse zijn op 17-18 maart 2016 door de Europese Raad bekrachtigd. Op 26 november 2015 heeft de Commissie op grond van Verordening (EU) nr. 1176/2011 ook het waarschuwingsmechanismeverslag aangenomen, waarin zij Italië heeft genoemd als een van de lidstaten die aan een diepgaande evaluatie zouden worden onderworpen. Tevens heeft de Commissie op die datum een aanbeveling voor een aanbeveling van de Raad over het economisch beleid van de eurozone aangenomen. Die aanbeveling is op 18-19 februari 2016 door de Europese Raad bekrachtigd en op 8 maart 2016 door de Raad goedgekeurd (3). Als land dat de euro als munt heeft, en gelet op de nauwe verwevenheid van de economieën in de economische en monetaire unie moet Italië ervoor zorgen dat de aanbeveling tijdig en volledig wordt opgevolgd.

               (2)

               Op 26 februari 2016 is het landverslag 2016 voor Italië gepubliceerd. Daarin worden de vorderingen beoordeeld die Italië met de tenuitvoerlegging van de op 14 juli 2015 door de Raad vastgestelde landspecifieke aanbevelingen heeft gemaakt, alsmede de vooruitgang die Italië richting de nationale streefcijfers van Europa 2020 heeft geboekt. Het bevat ook de diepgaande evaluatie die op grond van artikel 5 van Verordening (EU) nr. 1176/2011 is uitgevoerd. Op 8 maart 2016 heeft de Commissie de resultaten van de diepgaande evaluatie gepresenteerd. Op basis van haar analyse concludeert de Commissie dat in Italië sprake is van buitensporige macro-economische onevenwichtigheden. Met name is de achterblijvende productiviteitsgroei een rem voor het herstel van het concurrentievermogen en maakt deze het moeilijker om de hoge schuldquote te verlagen. Het is vooral belangrijk dat actie wordt ondernomen om het risico van negatieve effecten op de Italiaanse economie en, gezien de omvang ervan, van negatieve overloopeffecten op de economische en monetaire unie te verminderen.

               (3)

               Op 28 april 2016 heeft Italië zijn nationale hervormingsprogramma 2016 en zijn stabiliteitsprogramma 2016 ingediend. Op grond van de onderlinge verbanden tussen beide programma's zijn deze tegelijkertijd geëvalueerd.

               (4)

               Relevante landspecifieke aanbevelingen zijn meegenomen in de programmering van de Europese structuur- en investeringsfondsen voor de periode 2014-2020. Zoals bepaald in artikel 23 van Verordening (EU) nr. 1303/2013 van het Europees Parlement en de Raad (4) kan de Commissie, wanneer het noodzakelijk is om de uitvoering van de desbetreffende aanbevelingen van de Raad te ondersteunen, een lidstaat verzoeken de partnerschapsovereenkomst en de betrokken programma's te evalueren en wijzigingen voor te stellen. De Commissie heeft in richtsnoeren met betrekking tot de toepassing van de maatregelen die de effectiviteit van de Europese structuur- en investeringsfondsen koppelen aan gezonde economische governance, nader aangegeven hoe zij van die bepaling zou gebruikmaken.

               (5)

               Italië is aan het preventieve deel van het stabiliteits- en groeipact en, voor de periode 2013-2015, aan de overgangsregel voor de schuld en vanaf 2016 aan de schuldregel onderworpen. Volgens het stabiliteitsprogramma zal de overheidsschuldquote in 2015 naar verwachting een piek bereiken van 132,7 % om geleidelijk te dalen tot 123,8 % in 2019. In de voorjaarsprognoses 2016 van de Commissie wordt ermee gerekend dat de overheidsschuldquote in 2016 zal stabiliseren en pas vanaf 2017 licht zal beginnen af te nemen. De uitvoering van het uitgebreide privatiseringsprogramma dat de Italiaanse autoriteiten hebben ingediend, is een cruciale uitdaging voor Italië, gelet op het verwachte effect daarvan op de schuldreductie. Hoewel de privatiseringen in 2015 volgens planning zijn uitgevoerd, lijkt de doelstelling van 0,5 % privatiseringsopbrengsten per jaar in de periode 2016-2018 en van 0,3 % in 2019 zeer ambitieus, mede gelet op de vertraging die bepaalde privatiseringsprojecten hebben opgelopen. Het macro-economische scenario dat aan de begrotingsprognoses ten grondslag ligt, is plausibel.

               (6)

               Op 18 mei 2016 heeft de Commissie een verslag uitgebracht op grond van artikel 126, lid 3, VWEU, omdat Italië in 2015 onvoldoende vooruitgang had geboekt in de richting van de naleving van de schuldregel. Bij de analyse is naar alle relevante factoren gekeken en de conclusie was dat het schuldcriterium diende te worden beschouwd als zijnde in acht genomen. De Commissie zal haar beoordeling in een nieuw verslag op grond van artikel 126, lid 3, van het Verdrag opnieuw bezien op grond van de najaarsprognoses 2016 van de Commissie, wanneer verdere informatie beschikbaar komt over de hervatting van het aanpassingstraject in de richting van de budgettaire middellangetermijndoelstelling voor 2017.

               (7)

               In het voorjaar 2015 heeft Italië toestemming gekregen om tijdelijk met 0,4 procentpunt van het bbp af te wijken van het vereiste aanpassingstraject richting de budgettaire middellangetermijndoelstelling voor 2016, gelet op de belangrijke structurele hervormingen met een positief effect op de langetermijnhoudbaarheid van de overheidsfinanciën. In zijn ontwerpbegrotingsplan 2016 heeft Italië verzocht om tijdelijk met 0,1 procentpunt van het bbp af te wijken van het vereiste aanpassingstraject richting de budgettaire middellangetermijndoelstelling voor 2016, gelet op andere structurele hervormingen met een positief effect op de langetermijnhoudbaarheid van de overheidsfinanciën. Nadere gegevens over al deze hervormingen zijn uiteengezet in het nationale hervormingsprogramma 2016 van Italië, dat de hervormingsagenda op grote lijnen bevestigt. De sectoren waar hervormingen volgens het programma een effect zullen hebben op de houdbaarheid van de overheidsfinanciën, zijn onder meer: i) overheidsdiensten en vereenvoudiging; ii) product- en dienstenmarkten; iii) de arbeidsmarkt; iv) civiele rechtspraak; v) onderwijs; vi) een taxshift; vii) maatregelen om het volume oninbare leningen terug te brengen en de insolventieprocedures te hervormen; en viii) een uitgaventoets als financieringsmaatregel. De effecten van al deze hervormingen op het reële bbp worden door de autoriteiten geraamd op 2,2 procentpunten tegen 2020, hetgeen plausibel lijkt. Indien deze hervormingen volledig en op tijd worden geïmplementeerd, zullen zij een positief effect hebben op de houdbaarheid van de overheidsfinanciën. Italië kan momenteel worden beschouwd als in aanmerking komend voor de volledige gevraagde tijdelijke afwijking van 0,5 procentpunt van het bbp in 2016, mits het de overeengekomen hervormingen adequaat implementeert, hetgeen zal worden gemonitord in het kader van het Europees semester, en de in overweging 10 geschetste voorwaarden worden nagekomen.

               (8)

               In zijn ontwerpbegrotingsplan 2016 heeft Italië verzocht om tijdelijk met 0,3 procentpunt van het bbp af te wijken van het vereiste aanpassingstraject richting de budgettaire middellangetermijndoelstelling voor 2016, gelet op nationale investeringsuitgaven voor projecten met cofinanciering van de EU. De in het stabiliteitsprogramma 2016 verstrekte informatie lijkt te bevestigen dat de afwijking door Italië van aanpassingstraject richting de budgettaire middellangetermijndoelstelling in 2016, daadwerkelijk wordt gebruikt om investeringen te verhogen. Toch is er nog enige twijfel over de haalbaarheid van het volledige verwachte bedrag aan investeringen met cofinanciering voor 2016. Italië kan momenteel worden beschouwd als in aanmerking komend voor een tijdelijke afwijking van 0,25 procentpunt van het bbp in 2016, mits het de beoogde investeringen adequaat uitvoert en de in overweging 10 geschetste voorwaarden worden nagekomen. De Commissie zal een ex-postbeoordeling uitvoeren om het daadwerkelijke bedrag van nationale uitgaven voor investeringsprojecten met cofinanciering na te gaan en de daarmee samenhangende marge waarop Italië aanspraak kan maken op grond van de zogeheten „investeringsclausule”.

               (9)

               Volgens het stabiliteitsprogramma 2016 zouden de budgettaire gevolgen van de uitzonderlijke toestroom van vluchtelingen en van uitzonderlijke veiligheidsmaatregelen aanzienlijk zijn en zouden deze moeten worden beschouwd als een buitengewone gebeurtenis die buiten de macht van de overheid ligt, in de zin van artikel 5, lid 1, en artikel 6, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97. Volgens de Commissie sluiten de bijkomende effecten aan bij de ramingen uit het stabiliteitsprogramma en belopen deze 0,03 % van het bbp in 2015 en 0,04 % in 2016 voor uitgaven met betrekking tot vluchtelingen en 0,06 % van het bbp in 2016 voor veiligheidsmaatregelen. In dat verband heeft Italië verzocht om een tijdelijke afwijking van het aanpassingstraject in de richting van de budgettaire middellangetermijndoelstelling. Op grond van artikel 5, lid 1, en artikel 6, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 kunnen deze extra uitgaven worden toegestaan, aangezien de instroom van vluchtelingen en de ernst van de terreurdreiging een buitengewone gebeurtenis is, de gevolgen ervan op de Italiaanse overheidsfinanciën aanzienlijk zijn en de houdbaarheid van de overheidsfinanciën niet in gevaar wordt gebracht door een tijdelijke afwijking van het aanpassingstraject in de richting van de budgettaire middellangetermijndoelstelling toe te staan. Daarom is de vereiste aanpassing in de richting van de budgettaire middellangetermijndoelstelling voor 2015 naar beneden bijgesteld om rekening te houden met die extra kosten in verband met vluchtelingen. Wat 2016 betreft, zal in het voorjaar van 2017 een definitieve beoordeling, met inbegrip van de in aanmerking komende bedragen, worden gemaakt op grond van de waargenomen gegevens die de Italiaanse autoriteiten zullen verstrekken.

               (10)

               In haar advies over het ontwerpbegrotingsplan 2016 van Italië heeft de Commissie aangegeven dat zij, in de context van de „algehele evaluatie” van een mogelijke afwijking van het aanpassingstraject in de richting van de budgettaire middellangetermijndoelstelling, rekening zal houden met het feit dat Italië mogelijk voor flexibiliteit in het kader van het stabiliteits- en groeipact in aanmerking komt, waarbij bijzondere aandacht zal worden besteed aan het volgende: of een afwijking van het aanpassingstraject daadwerkelijk wordt aangewend om de investeringen te verhogen; het bestaan van geloofwaardige plannen voor de hervatting van het aanpassingstraject in de richting van de middellangetermijndoelstelling, en of er vorderingen worden gemaakt bij de verwezenlijking van de structurele hervormingsagenda, rekening houdende met de aanbevelingen van de Raad. Volgens de beoordeling van de Commissie komt Italië in aanmerking voor een verdere marge van 0,35 procentpunt van het bbp voor 2016, rekening houdende met de vooruitgang bij de structurele hervormingsagenda, de geplande investeringen, alsmede de toezegging van het kabinet om het aanpassingstraject in de richting van de middellangetermijndoelstelling in 2017 aan te houden, hetgeen de Commissie in het najaar opnieuw zal beoordelen.

               (11)

               Op basis van de voorjaarsprognoses 2016 van de Commissie wijst de verwachte structurele verslechtering met — 0,7 % van het bbp in 2016 op een risico op een lichte afwijking van de verplichtingen van Italië in het kader van het preventieve deel van het stabiliteits- en groeipact, nadat rekening is gehouden met de afwijking die voor investeringen en de uitvoering van structurele hervormingen is toegestaan. Voor 2017 geven de prognoses van de Commissie, in de aanname van ongewijzigd beleid, geen structurele inspanning te zien in 2017, waardoor er een risico bestaat op een aanzienlijke afwijking van de vereiste structurele aanpassing met 0,6 % van het bbp. Italië zal volgens de prognoses in 2016 en 2017 niet aan de schuldregel voldoen.

               (12)

               Alles samengenomen, is de Raad, op basis van zijn beoordeling van het stabiliteitsprogramma en rekening houdende met de voorjaarsprognoses 2016 van de Commissie, van oordeel dat Italië het risico loopt niet aan de bepalingen van het stabiliteits- en groeipact te voldoen. De Commissie zal, op basis van haar najaarsprognoses, opnieuw een beoordeling maken van de vraag of Italië de vereiste aanpassing in de richting van de budgettaire middellangetermijndoelstelling (MTD) naleeft, wanneer meer informatie beschikbaar komt over de hervatting door Italië van het aanpassingstraject in de richting van de MTD voor 2017, met inbegrip van het ontwerpbegrotingsplan 2017.

               (13)

               Ook al staan er initiatieven op stapel om het budgettaire raamwerk te hervormen, toch zijn tot dusver slechts beperkte stappen gezet om te borgen dat de uitgaventoetsing bijdraagt tot de budgettaire consolidatie. Met name zijn de doelstellingen voor de uitgaventoetsing verder verlaagd en drukt het feit dat uitgaventoetsingen niet volledig in het begrotingsproces zijn geïntegreerd, op de algemene doelmatigheid van deze exercitie. De verwachting is dat de afronding van de alomvattende hervorming van de begrotingsprocedure die sinds 2009 loopt, deze tekortkoming zal verhelpen en de begrotingsprocedure zal toerusten met een meer prestatiegerichte benadering. Om de houdbaarheid van de overheidsfinanciën te verbeteren, is het ook van belang om de uitrol van het privatiseringsplan te versnellen. Het Italiaanse belastingstelsel is een hinderpaal voor economische efficiëntie en kent nog steeds verschillende problemen. Deze houden verband met de zeer lage niveaus van inachtneming van de belastingregels en een langverwachte hervorming van belastinguitgaven, met name wat betreft de verlaagde btw-tarieven en het oude systeem van woz-waarden. Dit waren verschillende aspecten van de machtigingswet (legge delega) voor de hervorming van het belastingstelsel die niet of slechts ten dele zijn geïmplementeerd. Daarnaast lijken recente ontwikkelingen zoals de afschaffing van de onroerendzaakbelasting op eigen woningen in te druisen tegen de doelstelling van een verruiming van de heffingsgrondslag en een verschuiving van de belastingdruk van productieve factoren naar vastgoed en consumptie.

               (14)

               De hervorming van het overheidsapparaat is een belangrijke stap waarvan Italië, wanneer de vereiste wetgevingsdecreten zijn goedgekeurd en geïmplementeerd, de verwachte vruchten kan plukken in termen van verhoogde doelmatigheid en kwaliteit van de publieke sector. De wetgevingsdecreten over overheidsbedrijven en lokale openbare diensten waarmee het kabinet in januari 2016 is gekomen, en het verwachte wetgevingsdecreet over werken bij de overheid, zijn van bijzonder belang om de oorzaken van ondoelmatigheden bij de wortel aan te pakken. Hoewel recentelijk maatregelen zijn genomen om de strijd tegen corruptie op te voeren (zoals het verzwaren van sancties en het verlengen van de verjaringstermijn voor specifieke corruptiemisdrijven), blijft de sinds lang aanbevolen stelselmatige herziening van de verjaringstermijn nog steeds uit. Ook boekhoudkundige fraude is een belangrijk punt van zorg. In de rechtsspraak blijven lang aanslepende gerechtelijke procedures en een hoog aantal aanhangige civiele zaken en handelszaken grote uitdagingen. Zorgvuldige monitoring van de impact van de maatregelen die de afgelopen jaren zijn genomen om deze pijnpunten aan te pakken, zal helpen om na te gaan of deze maatregelen verder moeten worden aangevuld met andere initiatieven.

               (15)

               Enige vooruitgang is geboekt bij het verbeteren van de kwaliteit van de activa in de bankensector. Ook al is de instroom van nieuwe oninbare leningen de laatste maanden vertraagd, toch is het volume daarvan nog steeds zeer groot en zet dit de winstgevendheid en de middelen van de banken verder onder druk. Bovendien dragen het Italiaanse insolventiestelsel en de raamwerken voor schuldinvorderingen onvoldoende bij tot een snelle sanering van probleemkredieten. Sinds medio 2015 zijn diverse wetten aangenomen om de insolventie- en beslagleggingsprocedures te vereenvoudigen en te versnellen; ook ligt er een voorstel voor een ontwerpmachtigingswet (legge delega) voor een organische hervorming van het faillissementsraamwerk. De effecten van deze hervormingen op de duur van de procedures en de teruggevorderde bedragen zijn nog niet merkbaar. Sinds begin 2015 heeft Italië diverse maatregelen genomen om zwakke punten in de corporate governance van zijn banken aan te pakken, met name bij grotere coöperatieve banken (banche popolari), banken met stichtingen als aandeelhouder en kleine coöperatieve banken (banche di credito cooperativo). Een volledige uitvoering van deze hervormingen zou de sector weerbaarder helpen te maken en ervoor zorgen dat de kredietverschaffing aan de reële economie doelmatiger verloopt. Vormt de lage kostenefficiëntie van de banksector een hinderpaal voor de winstgevendheid en de interne vermogenscreatie, dan betekent de omgeving met lage groei en lage rente een bijkomende uitdaging. Door het nieuwe EU-kader voor bankenafwikkeling (5) is het risicoprofiel van door banken uitgegeven obligaties veranderd; van deze obligaties worden aanzienlijke volumes gehouden door Italiaanse retailclienten, hetgeen het belang onderstreept van de financiële geletterdheid van het brede publiek.

               (16)

               In 2015 heeft Italië zijn arbeidsmarktregels- en instellingen ingrijpend hervormd met de zogeheten Jobs Act-hervorming. De uitvoering van de hervorming van het actieve arbeidsmarktbeleid is van cruciaal belang voor het activeren van mensen die verder afstaan van de arbeidsmarkt, met name langdurig werklozen en jongeren. Momenteel ligt er een reeks administratieve, politieke en middelengerelateerde uitdagingen. Een en ander vergt met name een versterking van de overheidsdiensten voor arbeidsbemiddeling en nauwgezette monitoring van de dienstverlening. Het leerlingstelsel is hervormd, zodat het nu ook openstaat voor volwassenen die ontslagen zijn, maar deze hervorming moet nog verder worden geïmplementeerd. Het systeem van aanvullende regio- of ondernemingscao's is in Italië nog onvoldoende ontwikkeld, hetgeen een rem is op de invoering van innovatieve oplossingen op ondernemingsniveau die de productiviteit kunnen verbeteren en lonen meer afhankelijk maken van de arbeidsmarktsituatie. Op dit gebied moeten maatregelen worden genomen in overleg met sociale partners en in overeenstemming met nationale praktijken. De sociale partners hebben nog geen akkoord bereikt over de hervorming van het hervorming van het cao-stelsel. Een hervorming wordt, volgens het nationale hervormingsprogramma, verwacht voor eind 2016. De arbeidsparticipatie van vrouwen is een van de laagste in de EU. Vrouwen zijn in hoofdzaak actief in atypische en onzekere banen, vormen de meerderheid van de werknemers zonder standaardcontract en lopen kans hard getroffen te worden door de informele economie. Het belastingstelsel en het uitkeringsstelsel ontmoedigen tweede verdieners om uit werken te gaan, en met de Jobs Act is deze kwestie niet echt aangepakt. De beperkte beschikbaarheid van betaalbare gezondheidszorg is ook een rem voor de deelneming aan de arbeidsmarkt door vrouwen die de zorg voor kinderen en bejaarde familieleden hebben. De armoedecijfers zijn hoog — meer dan een kwart van de Italianen loopt kans op armoede of sociale uitsluiting — en de sociale bijstand blijft zwak en gefragmenteerd. De goedkeuring en implementatie van de nationale strategie tegen armoede en een rationalisering van de sociale uitgaven kunnen eerste stappen zijn naar een geleidelijke uitrol van een landelijke regeling voor adequate sociale bijstand op basis van actieve inclusie, die in grote lijnen budgettair neutraal is. Aanzienlijke vooruitgang is geboekt bij de hervorming van het onderwijs. De onderwijshervorming is in juli 2015 goedgekeurd en de uitvoeringsdecreten moeten tegen januari 2017 zijn aangenomen.

               (17)

               Beperkte vooruitgang is geboekt bij het bevorderen van concurrentie in de dienstensector. De wet markt en concurrentie 2015 is momenteel nog in behandeling bij het Parlement. Een aantal bepalingen (bijvoorbeeld over juridische beroepen) is tijdens de parlementaire procedure afgezwakt. Een aantal sectoren is nog steeds overbeschermd of overgereguleerd, met name de gereglementeerde beroepen, de gezondheidszorg, lokaal openbaar vervoer en taxi's, havens en luchthavens. De detailhandel kampt nog steeds met een reeks ondoelmatigheden als gevolg van strakke marktregulering. De overheidsprocedures voor de toekenning van rechten op het openbaar domein ten behoeve van economische activiteiten bevordert de concurrentie niet, met name omdat de toekenning van vergunningsregelingen zonder concurrerende en transparante procedures verloopt. Maatregelen om markten open te stellen moeten worden geschraagd door een ondernemingsvriendelijk klimaat. Op het gebied van vereenvoudiging is enige vooruitgang geboekt in het kader van de vereenvoudigingsagenda 2015-2017, waardoor een eenvoudigere en beter gestroomlijnde samenwerking mogelijk wordt tussen centrale en regionale overheden. Het ondernemingsklimaat in Italië zet echter nog onvoldoende aan tot groei en investeringen en heeft te lijden van een gefragmenteerd en gelaagd stelsel van wetten en voorschriften die door verschillende overheidsniveau's worden uitgevaardigd. De administratieve druk en regeldruk weegt nog steeds op markpartijen. Tegenover sterke punten op het gebied van het opstarten van een bedrijf of de afwikkeling van een insolventie staan zwakke punten waar het gaat om het afgeven van bouwvergunningen, het afdwingen van contracten, de betaling van belastingen of de toegang tot krediet. De implementatie van de begin 2016 goedgekeurde nationale strategie inzake overheidsopdrachten kan ook helpen om iets te doen aan enkele systemische en veelvoorkomende zwakke punten.

               (18)

               In de context van het Europees semester heeft de Commissie een brede analyse van het economische beleid van Italië verricht. Deze analyse is gepubliceerd in het landverslag 2016. Voorts heeft de Commissie zowel het stabiliteitsprogramma als het nationale hervormingsprogramma doorgelicht en onderzocht welk gevolg is gegeven aan de aanbevelingen die in eerdere jaren tot Italië zijn gericht. Daarbij heeft zij niet alleen gekeken naar de relevantie ervan voor een houdbaar budgettair en sociaaleconomisch beleid in Italië, maar is zij ook nagegaan of de EU-regels en -richtsnoeren in acht zijn genomen, gezien de noodzaak de algehele economische governance van de Unie te versterken door middel van een inbreng op EU-niveau in toekomstige nationale besluiten. De aanbevelingen in het kader van het Europees semester worden in de onderstaande aanbevelingen 1 tot en met 5 weergegeven.

               (19)

               In het licht van deze beoordeling heeft de Raad het stabiliteitsprogramma onderzocht en zijn advies (6) daarover is met name in de onderstaande aanbeveling (1) weergegeven.

               (20)

               In het licht van de diepgaande evaluatie door de Commissie en van deze beoordeling heeft de Raad het nationale hervormingsprogramma en het stabiliteitsprogramma onderzocht. Zijn aanbevelingen op grond van artikel 6 van Verordening (EU) nr. 1176/2011 zijn in de onderstaande aanbevelingen 1 tot en met 5 weergegeven,

         BEVEELT AAN dat Italië in de periode 2016-2017 de volgende actie onderneemt:

               1.

               In 2016 de tijdelijke afwijking van de vereiste aanpassing met 0,5 % van het bbp in de richting van de budgettaire middellangetermijndoelstelling beperken tot het percentage van 0,75 % van het bbp dat is toegestaan voor investeringen en de implementatie van structurele hervormingen, mits het aanpassingstraject in de richting van de budgettaire middellangetermijndoelstelling in 2017 wordt hervat. Een jaarlijkse budgettaire aanpassing realiseren van ten minste 0,6 % van het bbp in de richting van de budgettaire middellangetermijndoelstelling in 2017. De laatste hand leggen aan de hervorming van het begrotingsproces in de loop van 2016 en ervoor zorgen dat de uitgaventoetsing daar integraal deel van uitmaakt. Zorgen voor de tijdige implementatie van het privatiseringsprogramma en meevallers gebruiken om de overheidsschuldquote te verlagen. De belastingdruk verleggen van productieve factoren naar consumptie en vastgoed. Het aantal en de omvang van belastinguitgaven verminderen en de hervorming van het kadastrale stelsel tegen medio 2017 afronden. Maatregelen nemen om de inachtneming van de belastingregels te verbeteren, onder meer door elektronische facturatie en betalingen.

               2.

               De hervorming van de overheidsdiensten implementeren door alle nodige wetgevingsdecreten goed te keuren en te implementeren, met name die voor de hervormingen van overheidsbedrijven, lokale openbare diensten en het beheer van menselijke hulpbronnen. De strijd tegen corruptie versterken, onder meer door de verjaringstermijnen tegen eind 2016 te herzien. De looptijd van civielrechtelijke procedures inkorten door hervormingen door te voeren en door doeltreffend casemanagement.

               3.

               De afbouw van het volume oninbare leningen versnellen, onder meer door het raamwerk voor insolventie en schuldinvordering te verbeteren. De implementatie van de lopende hervormingen van de corporate governance in de banksector snel afronden.

               4.

               De hervorming van het actief arbeidsmarktbeleid implementeren, met name door arbeidsbemiddelingsdiensten meer slagkracht te geven. Het aannemen van werk voor tweede verdieners bevorderen. De nationale strategie tegen armoede goedkeuren en implementeren en sociale uitgaven doorlichten en rationaliseren.

               5.

               Snel de aanhangige mededingingswet goedkeuren en implementeren. Verdere maatregelen nemen om de concurrentie in gereglementeerde beroepen, het vervoer, de gezondheidszorg en de detailhandel en het stelsel van concessies te vergroten.

      Gedaan te Brussel, 12 juli 2016.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         P. KAŽIMÍR

      (1)  PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.

      (2)  PB L 306 van 23.11.2011, blz. 25.

      (3)  PB C 96 van 11.3.2016, blz. 1.

      (4)  Verordening (EU) nr. 1303/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 houdende gemeenschappelijke bepalingen inzake het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds, het Cohesiefonds, het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling en het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij en algemene bepalingen inzake het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds, het Cohesiefonds en het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij, en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1083/2006 van de Raad (PB L 347 van 20.12.2013, blz. 320).

      (5)  Richtlijn 2014/59/EU van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 betreffende de totstandbrenging van een kader voor het herstel en de afwikkeling van kredietinstellingen en beleggingsondernemingen en tot wijziging van Richtlijn 82/891/EEG van de Raad en de Richtlijnen 2001/24/EG, 2002/47/EG, 2004/25/EG, 2005/56/EG, 2007/36/EG, 2011/35/EU, 2012/30/EU en 2013/36/EU en de Verordeningen (EU) nr. 1093/2010 en (EU) nr. 648/2012, van het Europees Parlement en de Raad (PB L 173 van 12.6.2014, blz. 190).

      (6)  Uit hoofde van artikel 5, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1466/97.


Belangrijke juridische mededeling

|

52007SC0070

Aanbeveling voor eenadvies van de Raad overeenkomstig artikel 9, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde convergentieprogramma van Cyprus voor de periode 2006 2010  /* SEC/2007/0070 def. */

	[pic] | COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN |Brussel, 23.1.2007SEC(2007) 70 definitiefAanbeveling voor eenADVIES VAN DE RAADovereenkomstig artikel 9, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde convergentieprogramma van Cyprus voor de periode 2006 2010(door de Commissie ingediend)TOELICHTINGAlgemene achtergrondHet stabiliteits- en groeipact, dat op 1 juli 1998 in werking is getreden, is gebaseerd op de doelstelling van deugdelijke openbare financiën als middel om de voorwaarden voor prijsstabiliteit en voor een tot werkgelegenheidschepping leidende sterke duurzame groei te verbeteren. Bij de hervorming van het pact in 2005 werd het nut ervan bij het verankeren van begrotingsdiscipline erkend, maar werd tevens versterking van de doeltreffendheid en de economische onderbouwing, alsook waarborging van de houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn beoogd.In Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid[1], die deel uitmaakt van het pact, is bepaald dat de lidstaten bij de Raad en de Commissie stabiliteits- of convergentieprogramma's moeten indienen, alsook jaarlijkse actualiseringen daarvan (lidstaten die de gemeenschappelijke munt al hebben aangenomen dienen (geactualiseerde) stabiliteitsprogramma's in en lidstaten die deze nog niet hebben aangenomen dienen (geactualiseerde) convergentieprogramma's in). Het eerste convergentieprogramma van Cyprus is ingediend in mei 2004. Overeenkomstig de verordening bracht de Raad op basis van een aanbeveling van de Commissie en na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité op 5 juli 2004 hierover advies uit. Geactualiseerde stabiliteits- en convergentieprogramma's worden volgens dezelfde procedure door de Commissie beoordeeld en door hogervermeld Comité onderzocht, terwijl ook de Raad over de mogelijkheid beschikt deze programma's te evalueren.Achtergrond voor de beoordeling van het GEACTUALISEERDE PROGRAMMADe Commissie heeft het op 6 december 2006 ingediende meest recente geactualiseerde convergentieprogramma van Cyprus onderzocht en een aanbeveling voor een advies van de Raad aangenomen (zie het kader voor de belangrijkste beoordelingspunten).Om de achtergrond te schetsen waartegen de begrotingsstrategie in het nieuwe convergentieprogramma wordt beoordeeld, bevatten de volgende punten een overzicht van:1.  de economische en budgettaire resultaten over de afgelopen tien jaar;2.  de meest recente beoordeling van de positie van het land overeenkomstig het preventieve deel van het stabiliteits- en groeipact (samenvatting van het advies van de Raad over de vorige actualisering van het convergentieprogramma); en3.  de beoordeling van de Commissie van het nationale hervormingsprogramma van oktober 2006.Recente economische en budgettaire resultatenCyprus is een kleine open economie en daardoor zeer gevoelig voor externe schokken. Het land maakt momenteel een succesvol proces van nominale en reële convergentie met de EU door. De BBP-groei kan met een jaargemiddelde van 3,5% over de afgelopen tien jaar als robuust worden bestempeld, bij een laag blijvende inflatie. Gedurende het grootse deel van de voorbije tien jaar was de HICP-inflatie immers lager dan 3%. De Cypriotische economie werd voorts gekenmerkt door een bijna volledige werkgelegenheid. De langdurige werkloosheid is zeer laag, terwijl er naar internationale maatstaven sprake is van een hoge productiviteitsgroei. De nominale lonen en de loonkosten per eenheid product zijn echter relatief sneller gestegen dan bij de handelspartners. Dat neemt evenwel niet weg dat de exportgerichte dienstensectoren, die het leeuwendeel van de totale uitvoer vertegenwoordigen, goed presteren, al konden de grote overschotten in het dienstenverkeer het tekort in het goederenverkeer niet volledig compenseren. Het saldo op de Cypriotische lopende rekening is de afgelopen tien jaar dan ook negatief geweest. Deze tekorten konden evenwel probleemloos worden gefinancierd dankzij de instroom van portefeuillebeleggingen en directe investeringen, alsook aan de hand van deposito's van buitenlanders bij op Cyprus gevestigde financiële instellingen. Als gevolg van het budgettaire consolidatieprogramma dat momenteel ten uitvoer wordt gelegd, is het tekort in 2006 tot 2% van het BBP teruggedrongen en vertoont de overheidsschuld een dalende tendens.Beoordeling in het advies van de Raad over het vorige programmaOp 14 maart 2006 heeft de Raad advies uitgebracht over de vorige actualisering van het convergentieprogramma voor de periode 2005-2009. De Raad stelde vast dat "de structurele aanpassing die voor de programmaperiode is voorgenomen nadat het tekort in 2005 tot onder de 3% van het BBP is teruggedrongen, ambitieus is". De Raad verzocht Cyprus om "er, via maatregelen met een permanent karakter, voor te zorgen dat, na de correctie van het buitensporig tekort, de begrotingsconsolidatie in de richting van de middellangetermijndoelstelling van het programma wordt voortgezet". De Raad heeft Cyprus ook gevraagd om "de openbare uitgaven op het gebied van pensioenen in de hand te houden en verdere hervormingen van het pensioenstelsel en de gezondheidszorg ten uitvoer te leggen om de houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn te verbeteren".Beoordeling van de Commissie van het nationale hervormingsprogramma van oktober 2006Het uitvoeringsverslag van het nationale hervormingsprogramma van Cyprus in het kader van de vernieuwde Lissabonstrategie voor groei en werkgelegenheid is op 17 oktober 2006 ingediend. In het Cypriotische nationale hervormingsprogramma worden als belangrijkste uitdagingen/prioriteiten aangemerkt: budgettaire houdbaarheid; kwaliteit van de openbare financiën; O&O, innovatie en ICT; grotere diversificatie van de economie; concurrentie en bedrijfsklimaat; milieuduurzaamheid; infrastructuur; menselijk kapitaal; en sociale cohesie.Uit de beoordeling door de Commissie van dit programma (goedgekeurd als onderdeel van het jaarlijkse voortgangsverslag van december 2006[2]) blijkt dat Cyprus goede vorderingen maakt bij de tenuitvoerlegging van zijn nationale hervormingsprogramma. Alles samen lijkt de tenuitvoerlegging van de meeste maatregelen volgens plan te verlopen.Gezien de onderkende sterke en zwakke punten werd Cyprus aanbevolen actie te ondernemen op de volgende terreinen: hervorming van het pensioenstelsel en de gezondheidszorg; en werkgelegenheid en opleidingsmogelijkheden voor jongeren.Kader: Belangrijkste beoordelingspunten Overeenkomstig artikel 5, lid 1, (voor stabiliteitsprogramma´s) en artikel 9, lid 1, (voor convergentieprogramma´s) van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad wordt beoordeeld: of de economische hypothesen waarop het programma gebaseerd is, realistisch zijn; de middellangetermijnbegrotingsdoelstelling (MTD) van de lidstaat en of het aanpassingstraject richting de MTD passend is; of de met het oog op de naleving van dit aanpassingstraject genomen of voorgenomen maatregelen afdoende zijn om de MTD gedurende de cyclus te halen; bij de beoordeling van het aanpassingstraject richting de MTD: of in economisch goede tijden een grotere aanpassing wordt nagestreefd en in economisch slechte tijden juist een minder zware inspanning toelaatbaar is, en – voor de lidstaten van het eurogebied en het WKM II – of de lidstaat een jaarlijkse verbetering van het conjunctuurgezuiverde begrotingssaldo, ongerekend eenmalige en tijdelijke maatregelen, met 0,5% van het BBP als benchmark nastreeft om zijn MTD te bereiken; bij de bepaling van het aanpassingstraject richting de MTD (voor de lidstaten die deze doelstelling nog niet hebben bereikt) en bij het toestaan van een tijdelijke afwijking van de MTD (voor lidstaten die de doelstelling wel hebben bereikt): de uitvoering van grote structurele hervormingen die op lange termijn rechtstreekse kostenbesparende effecten hebben (mede doordat zij de potentiële groei verhogen) en bijgevolg een verifieerbare positieve invloed op de houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn hebben (met dien verstande dat een passende veiligheidsmarge voor de naleving van de referentiewaarde van 3% van het BBP gewaarborgd moet zijn en dat een terugkeer naar de MTD binnen de programmaperiode wordt verwacht), waarbij bijzondere aandacht wordt besteed aan pensioenhervormingen die gepaard gaan met de invoering van een meerpijlerstelsel dat een verplichte pijler met volledige kapitaaldekking omvat; of het economisch beleid van de betrokken lidstaat strookt met de globale richtsnoeren voor het economisch beleid. Bij de beoordeling van de aannemelijkheid van de macro-economische hypothesen wordt gekeken naar de najaarsprognoses 2006 van de diensten van de Commissie en wordt ook gebruikgemaakt van de algemeen aanvaarde methode voor de raming van de potentiële productie en de conjunctuurgezuiverde saldi. De consistentie met de globale richtsnoeren voor het economisch beleid wordt getoetst aan de globale richtsnoeren voor het economisch beleid op het gebied van de openbare financiën, zoals opgenomen in de geïntegreerde richtsnoeren voor de periode 2005-2008. Voorts worden beoordeeld: de ontwikkeling van de schuldquote en de vooruitzichten voor de houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn, waaraan volgens het verslag van de Raad van 20 maart 2005 over de verbetering van de uitvoering van het stabiliteits- en groeipact "bij het toezicht op de begrotingssituatie voldoende aandacht" zou moeten worden geschonken. In een mededeling van de Commissie van 12 oktober 2006 wordt de aanpak voor de toetsing van de houdbaarheid op lange termijn uiteengezet[3]; de mate van integratie met het nationale hervormingsprogramma van de lidstaten in het kader van de Lissabonstrategie voor groei en werkgelegenheid. In zijn begeleidende nota van 7 juni 2005 aan de Europese Raad over de globale richtsnoeren voor het economisch beleid voor de periode 2005-2008 heeft de Raad (Ecofin) verklaard dat de nationale hervormingsprogramma´s moeten stroken met de stabiliteits- en convergentieprogramma´s; de inachtneming van de gedragscode[4], die voor de stabiliteits- en convergentieprogramma´s onder meer een gemeenschappelijke structuur en een reeks gegevenstabellen voorschrijft. |-  Aanbeveling voor eenADVIES VAN DE RAADovereenkomstig artikel 9, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde convergentieprogramma van Cyprus voor de periode 2006 2010DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid[5], en met name op artikel 9, lid 3,Gezien de aanbeveling van de Commissie,Na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité,BRENGT HET VOLGENDE ADVIES UIT:4.  Op [27 februari 2007] heeft de Raad het geactualiseerde convergentieprogramma van Cyprus voor de periode 2006-2010 behandeld.5.  In het macro-economische scenario dat aan het programma ten grondslag ligt, wordt ervan uitgegaan dat de reële BBP-groei zal aantrekken van 3,7% in 2006 tot gemiddeld 4,1% gedurende de rest van de programmaperiode. Afgaande op de thans beschikbare informatie lijkt dit scenario van plausibele groeihypothesen uit te gaan. De inflatieprognoses van het programma lijken eveneens realistisch.6.  In de najaarsprognoses 2006 van de diensten van de Commissie wordt het overheidstekort voor 2006 op iets minder dan 2% van het BBP geraamd, hetgeen overeenstemt met de in het vorige geactualiseerde convergentieprogramma geformuleerde doelstelling. Aangezien de reële BBP-groei lager is dan in de vorige actualisering werd verwacht (3,7% in plaats van 4,2%), zullen de totale uitgaven vermoedelijk hoger uitvallen dan gepland, maar dit zal naar verwachting door hogere totale ontvangsten worden gecompenseerd.7.  Het programma mikt op een verdere consolidatie van de openbare financiën nadat het buitensporige tekort in 2005 is weggewerkt. Voorspeld wordt dat het overheidssaldo zal verbeteren van een tekort van 1,9% van het BBP in 2006 tot 0% in 2010. Deze verbetering zal volledig worden bewerkstelligd door een reductie van de uitgaven, daar de ontvangstenquote gedurende de gehele programmaperiode constant zal blijven. De totale uitgaven zullen tijdens de programmaperiode teruglopen met naar schatting 1¾ procentpunt van het BBP (waarvan 1 procentpunt van het BBP toe te schrijven is aan dalende rentebetalingen), terwijl de sociale overdrachten naar verwachting met 1¼ procentpunt zullen toenemen. Volgens de plannen zou het primaire overschot stijgen van 1½% van het BBP in 2006-07 tot iets meer dan 2% van het BBP in 2008 en daarna constant blijven. In vergelijking met de vorige actualisering van het convergentieprogramma zal de geplande consolidatie iets sneller verlopen bij een in grote lijnen gelijklopend macro-economisch scenario.8.  Aangenomen wordt dat het structurele saldo (d.w.z. het conjunctuurgezuiverde begrotingssaldo, ongerekend eenmalige en andere tijdelijke maatregelen), berekend overeenkomstig de algemeen aanvaarde methode, zal omslaan van een tekort van circa 1½% van het BBP in 2006 in een overschot van ongeveer ¼% van het BBP aan het einde van de programmaperiode. Net als in het vorige geactualiseerde convergentieprogramma wordt in het nieuwe programma als middellangetermijndoelstelling (MTD) voor de begrotingssituatie een structureel tekort van 0,5% van het BBP gehanteerd. Deze doelstelling dient volgens het programma in 2008 te worden gerealiseerd, een jaar eerder dan in de vorige actualisering is aangegeven. Aangezien de MTD ambitieuzer is dan het minimumreferentiepunt (geraamd op een tekort van circa 1¾% van het BBP), zou de verwezenlijking ervan een veiligheidsmarge tegen het ontstaan van een buitensporig tekort moeten bieden. De MTD ligt binnen de marge die in het stabiliteits- en groeipact en in de gedragscode is vastgesteld voor de lidstaten die tot het eurogebied en het WKM II behoren, en houdt afdoende rekening met de schuldquote en de gemiddelde potentiële productiegroei op lange termijn.9.  De risico's voor de begrotingsprognoses van het programma lijken over het algemeen in evenwicht te zijn. De doelstelling voor 2007 lijkt aannemelijk wanneer deze wordt vergeleken met de najaarsprognoses 2006 van de diensten van de Commissie. Voor 2008, wanneer een verbetering van het primaire overschot is gepland, wordt in het programma relatief gedetailleerde informatie verstrekt over de maatregelen die de aanpassing ondersteunen. Gezien de voorgenomen krachtige uitgavenbeperking en het gebrek aan informatie over de uitgavenplafonds en de handhaving ervan is er een risico op uitgavenoverschrijdingen. Daar staat tegenover dat Cyprus kan bogen op een goede reputatie wat de verwezenlijking van de begrotingsdoelstellingen betreft.10.  In het licht van deze risicobeoordeling lijkt de in het programma uitgestippelde begrotingsstrategie te volstaan om de MTD tegen 2008 te verwezenlijken, zoals in het programma wordt aangenomen. Bovendien lijkt deze een veiligheidsmarge te verschaffen die ruim genoeg is om gedurende de gehele programmaperiode te voorkomen dat het tekort bij normale macro-economische fluctuaties de drempel van 3% van het BBP overschrijdt. Het uit het programma blijkende tempo van de aanpassing richting de MTD is in overeenstemming met het stabiliteits- en groeipact, dat voorschrijft dat de lidstaten die tot het eurogebied en het WKM II behoren, een jaarlijkse verbetering van het structurele saldo moeten nastreven met 0,5% van het BBP als referentiepunt, en dat in goede economische tijden een grotere aanpassing moet worden bewerkstelligd, terwijl in slechte economische tijden een minder zware inspanning toelaatbaar is. Na de verwezenlijking van de MTD is het begrotingsbeleid zoals dat uit het programma naar voren komt, eveneens in overeenstemming met het pact.11.  De bruto overheidsschuld voor 2006 wordt op 64¾% van het BBP geraamd en is daarmee hoger dan de in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde van 60% van het BBP. In het programma wordt ervan uitgegaan dat de schuldquote in 2008 zal afnemen tot onder de referentiewaarde van 60% van het BBP en aan het einde van de programmaperiode iets meer dan 46% van het BBP zal belopen. De risico's voor de verwachte ontwikkeling van de schuldquote lijken over het algemeen in evenwicht. In het licht van de risicobeoordeling neemt de schuldquote in het begin van de programmaperiode in voldoende mate af in de richting van de referentiewaarde en zal zij deze naar verwachting in 2007 benaderen.12.  Cyprus behoort tot de EU-lidstaten waar het langetermijneffect van de vergrijzing op de begroting zich het sterkst doet gevoelen, met name in de vorm van een zeer forse stijging van de pensioenuitgaven als percentage van het BBP. De budgettaire uitgangspositie draagt ertoe bij dat het verwachte aanzienlijke langetermijneffect van de vergrijzing op de begroting ten dele wordt afgezwakt, maar het wordt er niet volledig door opgevangen. Bovendien is de overheidsschuld momenteel hoger dan de in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde. De autoriteiten erkennen dat het voortzetten van de consolidatie van de openbare financiën in combinatie met het treffen van hervormingsmaatregelen op het gebied van pensioenen om de sterke toename van de leeftijdsgebonden uitgaven te beteugelen, de risico's voor de houdbaarheid van de openbare financiën zou helpen verminderen. Alles samen lijkt Cyprus ernstig risico te lopen wat de houdbaarheid van de openbare financiën betreft.13.  Het convergentieprogramma bevat een kwalitatieve beoordeling van de algemene gevolgen van het nationale hervormingsprogramma van oktober 2006 binnen het kader van de begrotingsstrategie op middellange termijn. Daarnaast verschaft het systematisch informatie over de rechtstreekse budgettaire kosten of besparingen van de voornaamste hervormingen waarin het nationale hervormingsprogramma voorziet, en in de begrotingsprognoses lijkt rekening te worden gehouden met de gevolgen van de in het nationale hervormingsprogramma geschetste maatregelen voor de openbare financiën. De in het convergentieprogramma opgenomen maatregelen op het gebied van de openbare financiën lijken aan te sluiten bij de in het kader van het nationale hervormingsprogramma voorgenomen acties. In beide programma's wordt met name uitgegaan van een geleidelijke tenuitvoerlegging van de hervorming van de pensioenen en de gezondheidszorg om de gevolgen van de vergrijzing aan te pakken, maar er bestaat weinig duidelijkheid over de inhoud en de tijdshorizon voor de definitieve vaststelling en volledige tenuitvoerlegging van een alomvattende strategie voor de gehele levensloop.14.  De in het programma uitgestippelde begrotingsstrategie is grotendeels in overeenstemming met de globale richtsnoeren voor het economisch beleid die in de geïntegreerde richtsnoeren voor de periode 2005-2008 zijn opgenomen.15.  Wat de in de gedragscode voor stabiliteits- en convergentieprogramma's gespecificeerde gegevensvereisten betreft, bevat het programma alle verplichte en de meeste facultatieve gegevens[6].De algemene conclusie luidt dat het programma, na de correctie van het buitensporige tekort in 2005, tijdens de programmaperiode goede vorderingen maakt richting de MTD als gevolg van de uitgavenbeperking en tegen de achtergrond van gunstige groeivooruitzichten. Verwacht wordt dat de bruto overheidsschuld in 2007 de referentiewaarde van 60% van het BBP zal benaderen en in de daaropvolgende jaren zal blijven teruglopen.Gezien de bovenstaande evaluatie, en met name het schuldniveau en de verwachte stijging van de leeftijdsgebonden uitgaven, wordt Cyprus verzocht de openbare uitgaven op het gebied van pensioenen in de hand te houden en verdere hervormingen van het pensioenstelsel en de gezondheidszorg ten uitvoer te leggen teneinde de houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn te verbeteren.Vergelijking van de belangrijkste macro-economische en budgettaire prognoses2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 |Reëel BBP (Verandering in %) | CP december 2006 | 3,9 | 3,7 | 3,9 | 4,1 | 4,1 | 4,1 |COM nov 2006 | 3,8 | 3,8 | 3,8 | 3,9 | n.b. | n.b. |CP december 2005 | 4,1 | 4,2 | 4,2 | 4,2 | 4,3 | n.b. |HICP-inflatie (%) | CP december 2006 | 2,0 | 2,4 | 2,5 | 2,4 | 2,0 | 2,0 |COM nov 2006 | 2,0 | 2,4 | 2,0 | 2,4 | n.b. | n.b. |CP december 2005 | 2,1 | 2,0 | 2,0 | 2,0 | 2,0 | n.b. |Output gap (% van het potentiële BBP) | CP december 20061 | -0,9 | -1,0 | -1,1 | -1,1 | -1,1 | -1,1 |COM nov 20065 | -1,3 | -1,3 | -1,3 | -1,3 | n.b. | n.b. |CP december 20051 | -0,8 | -0,3 | 0,1 | 0,0 | 0,1 | n.b. |Overheidssaldo (% van het BBP) | CP december 2006 | -2,3 | -1,9 | -1,6 | -0,7 | -0,4 | -0,1 |COM nov 2006 | -2,3 | -1,9 | -1,7 | -1,7 | n.b. | n.b. |CP december 2005 | -2,5 | -1,9 | -1,8 | -1,2 | -0,6 | n.b. |Primair saldo (% van het BBP) | CP december 2006 | 1,1 | 1,4 | 1,4 | 2,1 | 2,1 | 2,2 |COM nov 2006 | 1,1 | 1,4 | 1,4 | 1,4 | n.b. | n.b. |CP december 2005 | 0,7 | 1,2 | 1,2 | 1,4 | 1,7 | n.b. |Conjunctuurgezuiverd saldo (% van het BBP) | CP december 20061 | -2,0 | -1,5 | -1,2 | -0,3 | 0,0 | 0,3 |COM nov 2006 | -1,8 | -1,4 | -1,2 | -1,2 | n.b. | n.b. |CP december 20051 | -2,2 | -1,8 | -1,8 | -1,2 | -0,6 | n.b. |Structureel saldo2 (% van het BBP) | CP december 20063 | -3,3 | -1,9 | -1,0 | -0,3 | -0,1 | -0,1 |COM nov 20064 | -2,7 | -1,4 | -1,2 | -1,2 | n.b. | n.b. |CP december 2005 | -3,1 | -2,1 | -2,1 | -1,5 | -0,6 | n.b. |Bruto overheidsschuld (% van het BBP) | CP december 2006 | 69,2 | 64,7 | 60,5 | 52,5 | 49,0 | 46,1 |COM nov 2006 | 69,2 | 64,8 | 62,2 | 59,6 | n.b. | n.b. |CP december 2005 | 70,5 | 67,0 | 64,0 | 56,9 | 53,5 | n.b. |Noten: 1 Berekeningen van de diensten van de Commissie op basis van de in het programma voorkomende informatie. 2 Conjunctuurgezuiverd saldo (zoals in de vorige rijen), ongerekend eenmalige en andere tijdelijke maatregelen. 3 Eenmalige en andere tijdelijke maatregelen uit het programma (1,3% van het BBP in 2005 en 0,4% in 2006, alle met een tekortverminderend effect). In 2005 en 2006 omvatten deze maatregelen met EU-fondsen verband houdende transacties ter grootte van 0,4% van het BBP. 4 Eenmalige en andere tijdelijke maatregelen uit de najaarsprognoses 2006 van de diensten van de Commissie (0,9% van het BBP in 2005, alle met een tekortverminderend effect) in vergelijking met het programma (zie noot 3). De diensten van de Commissie hebben geen van de met EU-fondsen verband houdende transacties als eenmalige maatregelen behandeld. 5 Op basis van een geraamde potentiële groei van achtereenvolgens 3,9%, 3,7%, 3,9% en 4,0% in de periode 2005-2008. Bron: Convergentieprogramma (CP); economische najaarsprognoses 2006 van de diensten van de Commissie (COM); berekeningen van de diensten van de Commissie. |[1] PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1. Verordening gewĳzigd bĳ Verordening (EG) nr. 1055/2005 (PB L 174 van 7.7.2005, blz. 1). Alle documenten waarnaar in deze tekst wordt verwezen, kunnen worden geraadpleegd op: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activiti獥猯灧洯楡彮湥栮浴 ⸕ȍ䌉浯畭楮慣楴湯映潲桴潃浭獩楳湯琠桴灓楲杮䔠牵灯慥潃湵楣ⱬ∠浉汰浥湥楴杮琠敨爠湥睥摥氠獩潢瑳慲整祧映牯朠潲瑷湡潪獢ⴠ䄠礠慥⁲景搠汥癩牥≹佃⡍〲㘰ꀩㄸ‶慶㈱ㄮ⸲〲㘰മं敍敤敤楬杮瘠湡搠潃浭獩楳慡敤删慡湥栠瑥䔠牵灯敥⁳慐汲浥湥㩴∠潈摵慢牡敨摩瘠湡搠灯湥慢敲映湩湡楣滫漠⁰es/sgp/main_en.htm.[2] Communication from the Commission to the Spring European Council, "Implementing the renewed lisbon strategy for growth and jobs - A year of delivery", COM(2006) 816 van 12.12.2006.[3] Mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement: "Houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn in de EU", COM (2006) 574 definitief van 12.10.2006; directoraat-generaal Economische en financiële zaken van de Commissie (2006): "The long-term sustainability of public finances in the European Union", European Economy nr. 4/2006.[4] "Specificaties inzake de uitvoering van het stabiliteits- en groeipact en richtsnoeren inzake de vorm en de inhoud van stabiliteits- en convergentieprogramma's", door de Raad (Ecofin) op 11 oktober 2005 bekrachtigd.[5] PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1. Verordening gewĳzigd bĳ Verordening (EG) nr. 1055/2005 (PB L 174 van 7.7.2005, blz. 1). Alle documenten waarnaar in deze tekst wordt verwezen, kunnen worden geraadpleegd op: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm .[6] Met name de gegevens over de conjunctuurontwikkelingen (tabel 5) en de bijdragen tot de potentiële BBP-groei (punt 4) ontbreken.