				|

		52011SC0818

			Recommendation for a COUNCIL RECOMMENDATION on the National Reform Programme 2011 of Bulgariaand delivering a Council opinionon the updated Convergence Programme of Bulgaria, 2011-2014

			   	Aanbeveling voor een
AANBEVELING VAN DE RAAD
over het nationale hervormingsprogramma 2011
van Bulgarije
en met een advies van de Raad
over het geactualiseerde convergentieprogramma van Bulgarije voor de periode
2011‑2014
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van
de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148, lid 4,
Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de
Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties
en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid[1], en met name artikel 9, lid 3,
Gezien de aanbeveling van de Europese
Commissie[2],
Gezien de conclusies van de Europese Raad,
Gezien het advies van het Comité voor de
werkgelegenheid,
Na raadpleging van het Economisch en
Financieel Comité,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)
Op 26 maart 2010 hechtte de Europese Raad zijn
goedkeuring aan het voorstel van de Europese Commissie voor een nieuwe groei-
en werkgelegenheidstrategie. Deze Europa 2020-strategie moet voor betere coördinatie
van het economisch beleid zorgen en zich toespitsen op de sleutelgebieden
waarop Europa's potentieel voor duurzame groei en concurrentievermogen een
krachtige impuls nodig heeft.
(2)
De Raad heeft op 13 juli 2010 een aanbeveling
inzake de globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten en
de Unie (2010-2014) en op 21 oktober 2010 een besluit betreffende de
richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten[3] aangenomen, die samen de
"geïntegreerde richtsnoeren" vormen. De lidstaten werd verzocht in
hun nationaal economisch en werkgelegenheidsbeleid met de geïntegreerde
richtsnoeren rekening te houden.
(3)
Op 12 januari 2011 hechtte de Commissie haar
goedkeuring aan de eerste jaarlijkse groeianalyse en gaf daarmee de aanzet tot een
nieuwe cyclus van economische governance in de EU en het eerste Europees
Semester van voorafgaande en geïntegreerde beleidscoördinatie, dat op de Europa
2020-strategie berust.
(4)
Op 25 maart 2011 heeft de Europese Raad de
prioriteiten inzake begrotingsconsolidatie en structurele hervorming
goedgekeurd (overeenkomstig de conclusies van de Raad van 15 februari en 7
maart 2011 en ten vervolge op de jaarlijkse groeianalyse van de Commissie). Hij
benadrukte dat voorrang moet worden gegeven aan het weer gezond en houdbaar
maken van begrotingen, het terugdringen van de werkloosheid door hervormingen
van de arbeidsmarkt en nieuwe inspanningen om de groei te stimuleren. Hij
verzocht alle lidstaten deze prioriteiten in concrete maatregelen om te zetten
die in hun stabiliteits- of convergentieprogramma's en in hun nationale
hervormingsprogramma's worden opgenomen.
(5)
Op 25 maart 2011 verzocht de Europese Raad voorts
de lidstaten die aan het Euro Plus-pact deelnemen hun toezeggingen tijdig
te presenteren om te kunnen worden opgenomen in de stabiliteits- of
convergentieprogramma's en de nationale hervormingsprogramma's.
(6)
Op 15 april 2011 heeft Bulgarije zijn
geactualiseerde convergentieprogramma 2011 voor de periode 2011-2014 en zijn
nationale hervormingsprogramma 2011 ingediend. Om met de onderlinge verbanden
rekening te houden zijn beide programma's terzelfder tijd geëvalueerd.
(7)
Toen de economische crisis losbarstte, maakt
Bulgarije een periode van sterke groei door onder impuls van forse directe‑investeringsstromen
uit het buitenland en een expansie van de kredietverlening. De vrije val van de
groei van het bbp met cumulatief 7,1 % werd in het tweede kwartaal van 2010
in zoverre gecompenseerd dat over het hele jaar 2010 een reële nulgroei werd
genoteerd. De groei werd met name aangewakkerd door de sterk toenemende uitvoer
en het weer aanvullen van de voorraden. Het begrotingssaldo evolueerde van een
overschot vóór de crisis naar een tekort dat in 2009 4,7 % van het bbp en
in 2010 3,3 % van het bbp bedroeg. Terwijl de productie en de
werkgelegenheid in exportgerichte sectoren toenamen, werd het herstel gedurende
het afgelopen jaar getemperd door de beperkte activiteit in de bouwsector, de
onroerendgoedsector en de detailhandel. De werkgelegenheid was het grootste
slachtoffer van de outputcorrectie, met een verlies van ca. 358 000 banen
sinds de piek in 2008. De werkloosheid is daardoor met meerdere procentpunten
gestegen tot 10,2 % in 2010 en zal naar verwachting haar niveau van vóór
de crisis op middellange termijn niet weer bereiken.
(8)
Op basis van de op grond van Verordening (EG) nr. 1466/97
van de Raad verrichte beoordeling van het geactualiseerde convergentieprogramma
is de Raad van mening dat het macro-economische scenario dat ten grondslag ligt
aan de begrotingsprognoses, is gebaseerd op optimistischer groeiprojecties dan
in de prognoses van de diensten van de Commissie werden vooropgesteld. Na een
aanzienlijke en vervroegde structurele begrotingsaanpassing met meer dan 2 procentpunten
in 2010 blijft de begrotingsinspanning flink achter bij het aanbevolen
percentage van ten minste 0,75 % van het bbp. Niettemin voorziet het
geactualiseerde convergentieprogramma voor 2011 in een correctie van het
buitensporige overheidstekort overeenkomstig de aanbeveling van de Raad, en
voor latere jaren in verdere reducties. In de actualisering wordt echter
onvoldoende uiteengezet wat de begrotingsmaatregelen die gepland zijn om de
begrotingsdoelstellingen in 2012‑2014 te halen, precies inhouden. De naar
beneden bijgestelde middellangetermijndoelstelling (MTD), die erin bestaat dat
voor 2014 een structureel tekort van 0,6 % van het bbp wordt
vooropgesteld, is nog altijd ambitieuzer dan het minimaal vereiste niveau. Dit
doel past in de doelstellingen van het stabiliteits‑ en groeipact en zou
aan het einde van de programmeringsperiode (2014) moeten zijn gehaald. Het
probleem is dat de vooropgestelde gemiddelde structurele begrotingsinspanning
die na de geplande correctie van het buitensporige tekort in 2011 in de periode
2012‑2014 jaarlijks moet worden geleverd, ver onder de aanbevolen
minimale jaarlijkse structurele verbetering van 0,5 % van het bbp ligt.
Gezien de geleidelijk verbeterende economische vooruitzichten zou het programma
erop gericht moeten zijn de MTD in een korter tijdsbestek te halen. De prognose
voor de groei van de begrotingsuitgaven in 2012‑2013 lijkt, na toetsing
aan een voorzichtige raming van de potentiële outputgroei op middellange
termijn, aan de optimistische kant en houdt een risico in voor de structurele
begrotingssituatie op middellange termijn.
(9)
De voor uiterlijk eind 2011 geplande correctie van
het buitensporige tekort zal bijdragen tot het herstel van het vertrouwen en
tot de geloofwaardigheid van het overheidsbeleid. Op middellange termijn is het
belangrijk dat het beoogde geringe structurele tekort van 0,6 % van het
bbp wordt gehaald, wil men ervoor zorgen dat het begrotingsbeleid het bestaande
monetaire stelsel ondersteunt. De budgettaire consolidatie ondervindt echter
hinder van een inefficiënt werkende overheid; dit kan de druk om uit te geven
aanzienlijk opvoeren terwijl de begrotingsinkomsten naar alle
waarschijnlijkheid structureel lager liggen dan in de jaren van forse
economische groei die aan de crisis voorafgingen. Daarom zijn ambitieuze
hervormingen van de overheidsfinanciën nodig, wil men de vereiste
begrotingsaanpassing doorvoeren en de financiële middelen (inclusief de
cofinanciering die nodig is voor door de EU gesteunde projecten) kunnen
oormerken voor de tenuitvoerlegging van de vereiste structurele hervormingen.
(10)
In het gunstige economische klimaat in de periode
vóór de crisis presteerde Bulgarije relatief goed op begrotingsgebied. De budgettaire
doelstellingen werden steeds gehaald en er werden behoorlijke budgettaire buffers
aangelegd. In 2009 werd ten gevolge van de economische crisis het eerste
begrotingstekort sinds jaren genoteerd en werd inbreuk gepleegd op de regel om
een begrotingsevenwicht of ‑overschot aan te houden en de
overheidsuitgaven onder 40 % van het bbp te handhaven. Dit was voor een deel
terug te voeren op tekortkomingen bij het plannen en controleren van de
uitgaven. Bovendien werd ermee aangetoond dat meevallers die het gevolg waren
van de economische bloei vóór de crisis, gebruikt waren om relatief sterk
toenemende ad‑hocuitgaven en verlagingen van de
socialezekerheidsbijdragen te financieren. De autoriteiten zijn deze problemen
te lijf gegaan met verschillende maatregelen om de controle van de uitgaven en
de gerelateerde toezichts‑ en rapportagesystemen te verbeteren, onder
meer door een omvattend wetgevingspakket vast te stellen dat de begrotingsregels
en het begrotingskader voor de middellange termijn moet verscherpen. Verwacht
wordt dat dit pakket de begrotingsdiscipline en de voorspelbaarheid van het
beleid ten goede zal komen, de macro-economische volatiliteit zal reduceren en
zal garanderen dat een minder procyclisch begrotingsbeleid wordt gevoerd.
(11)
De jaren van sterke economische groei vóór de
crisis werden in Bulgarije onder meer gekenmerkt door een forse verkrapping van
de arbeidsmarkt en door lonen die sterker stegen dan de productiviteit. In het
vierde kwartaal van 2007 piekten de loonstijgingen op een jaarpercentage van
bijna 20 %. De loonstijgingen zijn sinds de crisis vertraagd in tempo,
maar liggen nog steeds op een relatief hoog niveau (in 2010 bijna 10 %
voor werkenden met een arbeidsovereenkomst - nagenoeg 65 % van de
beroepsbevolking). Een afstemming van de loonstijgingen op de toename van de
productiviteit zal de interne herstructurering van de economie vergemakkelijken,
met een groter gewicht voor productieve en exportgerichte sectoren tot gevolg.
(12)
Factoren die de arbeidsparticipatie bemoeilijken,
zijn het ontbreken van een adequaat gericht en gepersonaliseerd actief
arbeidsmarktbeleid en de inefficiënte werking van de onvoldoende gefinancierde
overheidsdiensten voor arbeidsvoorziening. De kwaliteit van de
overheidsdiensten op het gebied van activering van werklozen, hulp bij het
vinden van een baan en herscholing is ontoereikend, net als de daarvoor
uitgetrokken overheidsmiddelen. Het actief arbeidsmarktbeleid bereikt bovendien
te weinig mensen (slechts 12 % van de werkzoekenden neemt deel aan
activeringsmaatregelen). Op korte termijn wordt een positief effect verwacht
van de invoering van veeleer regionaal gebaseerde werkgelegenheidsprogramma's
en van grootschalige opleidingsprogramma's in het kader van de Europese
structuurfondsen. De beleidsvorming ondervindt echter hinder van de gebrekkige
capaciteit om toezicht te houden op de programma's en deze te evalueren. Zoals
wordt geconstateerd in een recent rapport dat in opdracht van de
overheidsdienst voor arbeidsvoorziening is opgesteld ("Evaluation of the
net effect of ALMPs in Bulgaria" – ALMP = actief arbeidsmarktbeleid),
zouden werkzoekende werklozen baat hebben bij een meer gepersonaliseerde en
kwalitatief betere dienstverlening en bij een betere infrastructuur van de
diensten voor arbeidsvoorziening.
(13)
De economische crisis is nog steeds voelbaar op de
arbeidsmarkt. Het werkloosheidspercentage is gestegen van 5,4 % in 2008
tot 10,2 % in 2010; voor jongeren (van 15 tot 24 jaar) bedroeg het in 2010
23,2 %. Laaggeschoolden (bijna 70 % van de werklozen, met inbegrip
van een groot deel van de Roma‑minderheid) hebben bijzonder zware klappen
gekregen als gevolg van de crisis. De langdurige werkloosheid (46 % in 2010)
ligt hoger dan het EU‑gemiddelde (40 % in 2010) en zou structureel
kunnen worden. De participatiegraad bij jongeren bedraagt al geruime tijd
minder dan twee derde van het EU‑gemiddelde (in 2009 29,5 % tegenover 43,8
% EU‑wijd). Het werkgelegenheidspercentage bij jongeren bedroeg in 2009 24,8
% (tegenover 35,2 % EU‑wijd). Bovendien kent Bulgarije het hoogste
percentage jongeren die noch een opleiding volgen, noch een baan hebben (19,5 %
van de jongeren van 15 tot 24 jaar). Een van de belangrijke redenen waarop
jongeren moeilijk hun weg naar de arbeidsmarkt vinden, is dat er onvoldoende
gelegenheid bestaat om opleiding en werk te combineren, bijvoorbeeld via
studiespecifieke stages en praktijkopleidingen die de overgang naar de
arbeidsmarkt vergemakkelijken.
(14)
Ondanks het bovengemiddelde opleidingsniveau van de
Bulgaren presteert 40 % van de bevolking ondermaats op het vlak van lees-,
schrijf- en rekenvaardigheid. Hieruit blijkt dat het onderwijssysteem beter
moet worden afgestemd op de behoeften van de arbeidsmarkt. Uitgaande van de
positieve resultaten van de recente hervorming met het oog op de
decentralisering van onderwijsinstellingen wordt verwacht dat de wet
betreffende voorschools en schoolonderwijs die momenteel in de pijplijn zit,
oplossingen zal aandragen op tal van gebieden die aan verbetering toe zijn,
zoals financiële autonomie, participatie aan voorschools onderwijs, externe
evaluatie en verantwoordingsplicht. De schooluitval (14,7 % in 2009) ligt dicht
bij het EU‑gemiddelde, maar is bijzonder hoog bij de Roma (naar schatting
43 % in 2008). Het aantal studenten dat een tertiaire opleiding met succes
afrondt, ligt in Bulgarije onder het EU‑gemiddelde (in 2009 27,9 %
tegenover 32,2 % EU‑wijd). Bulgarije heeft zijn hervorming van het hoger
onderwijs op de lange baan geschoven. De nieuwe wet inzake hoger onderwijs, die
een antwoord op de hervormingsbehoeften zou kunnen bieden, is weliswaar al in 2010
ingediend, maar is vervolgens weer ingetrokken.
(15)
De pensioenhervorming waartoe in 2010 werd
besloten, is niet gekoppeld aan de levensverwachting of aan de toestand van de
gezondheidszorg en de langetermijnzorg. De tenuitvoerleggingsperiode loopt van 2011
tot 2026 en de meeste maatregelen worden pas van kracht in de tweede helft van
deze periode. Hierdoor kan zowel de tenuitvoerlegging als de houdbaarheid van
de eerste pijler van het pensioenstelsel in gevaar komen.
(16)
De armoedegraad in Bulgarije is hoger dan het
gemiddelde in de EU (41,9 % van de bevolking ondervindt ernstige materiële
deprivatie, ten opzichte van 8,1 % in de EU). Ongeveer 66 % van de
bejaarden loopt een veel groter risico in de armoede terecht te komen dan de
gemiddelde bejaarde in de EU. De afgelopen paar jaar zijn er tekenen die wijzen
op een verslechtering van de levensomstandigheden. Gezien de demografische
situatie zullen doordachte beleidsmaatregelen voor oudere werknemers en
kansarmen enerzijds en adequate sociale transfers anderzijds in grote mate
bepalen of de in het nationale hervormingsprogramma vastgestelde doelstellingen
voor armoedebestrijding worden gehaald. In het nationale hervormingsprogramma
wordt een operationele strategie met een geïntegreerd plan voor de integratie
van de Roma (naar raming 10 % van de bevolking) aangekondigd die een
antwoord moet bieden op de talrijke belemmeringen die deze bevolkingsgroep
ondervindt op het gebied van werkgelegenheid, onderwijs, gezondheid en
huisvesting
(17)
De gebrekkige efficiëntie van de overheidsdiensten
blijft een groeibelemmerende factor. Ondanks de recente stroomlijning is in het
kader van de hervorming van de overheidsdiensten geen werk gemaakt van de
verbetering van de kwaliteit van het personeel of van sleutelfuncties. Met
slechts 14,9 % vastebreedbandpenetratie bungelt Bulgarije op de op één na
laatste plaats in het EU‑peloton. Deze lage penetratiegraad zet tevens een
rem op het gebruik van alle elektronisch geleverde diensten.
(18)
Bij 60 % procent van alle gecontroleerde
openbare aanbestedingsprocedures zijn onregelmatigheden vastgesteld; dit percentage
ligt zelfs nog hoger bij grote openbare infrastructuurprojecten, die door de
overheden vooraf moeten worden gecontroleerd. De capaciteit van de
overheidsdienst voor financiële inspectie is substantieel gereduceerd, met als
resultaat dat deze dienst in 2009 slechts 12 % van alle openbare
aanbestedingsprocedures achteraf heeft gecontroleerd.
(19)
De Bulgaarse economie is een van de
energieintensiefste in de EU. Een overduidelijk voorbeeld hiervan is de
verwarming van woningen, en met name van gebouwen met meerdere appartementen,
die in dit verband de grootste problemen veroorzaken. Als gevolg van recente
wijzigingen van de subsidiabiliteitsvoorschriften is het inmiddels mogelijk
financiële middelen uit de structuurfondsen van de EU te gebruiken als steun voor
energie‑efficiënte investeringen. Niettemin is weinig geïnvesteerd,
terwijl de inkomsten uit energie‑ en vervoersbelastingen zijn gedaald ten
opzichte van het bbp en ten opzichte van belastingen op arbeid, die aanzienlijk
boven het EU‑gemiddelde liggen. De toegang tot de energiemarkt ondervindt
hinder van concurrentiebeperkingen en ondoorzichtige prijsvormingsmechanismen.
(20)
Bulgarije heeft in het kader van het
Euro Plus-pact een aantal toezeggingen gedaan[4]. Wat de begroting betreft,
moeten deze verbintenissen ervoor zorgen dat de houdbaarheid van de
overheidsfinanciën wordt ondersteund door pensioenhervormingsmaatregelen,
maatregelen ter waarborging van prestatiegebaseerde lonen in de overheidssector
via het bevriezen van pensioenen en lonen tot 2013, en de versteviging van het
nationale begrotingskader door middel van de vaststelling van een pact voor
financiële stabiliteit met daarin onder meer bindende cijfermatige
begrotingsregels. Om de werkgelegenheid te bevorderen, zullen maatregelen
worden genomen om het zwartwerk tegen te gaan en de arbeidsparticipatie te
verhogen. Maatregelen op het gebied van het concurrentievermogen hebben vooral
tot doel de administratieve lasten te verminderen, e‑governance uit te
breiden en zowel de toegang tot het onderwijs als de prestatie van het
onderwijssysteem te verbeteren. De hierboven genoemde toezeggingen bestrijken
drie van de vier gebieden uit het pact (met uitzondering van de financiële
sector). Zij liggen in het verlengde van de breder opgezette hervormingsagenda die
wordt uiteengezet in het convergentieprogramma en het nationale
hervormingsprogramma, en geven een extra impuls aan de lopende
hervormingsprojecten op het gebied van budgettaire governance, openbaar bestuur
en onderwijs. De toezeggingen in het kader van het Euro Plus‑pact
zijn geëvalueerd en in aanmerking genomen in de aanbevelingen.
(21)
Het convergentieprogramma en het nationale
hervormingsprogramma van Bulgarije en de toezeggingen die het land in het kader
van het Euro‑plus‑pact heeft gedaan, zijn door de Commissie
onderzocht[5].
Daarbij heeft zij niet alleen gekeken naar de relevantie ervan voor een
duurzaam budgettair en sociaaleconomisch beleid in Bulgarije, maar ook of de
EU-regels en ‑richtsnoeren in acht zijn genomen, gezien de noodzaak om de
algemene economische governance van de Europese Unie te versterken door middel
van een EU-inbreng in toekomstige nationale besluiten. De Commissie is van
mening dat, na de aanzienlijke en versnelde budgettaire aanpassing in 2010, de
voor 2011 ontvouwen plannen op het gebied van budgettaire consolidatie onverkort
ten uitvoer moeten worden gelegd en dat het tekort onder de referentiewaarde
van 3 % moet worden gebracht overeenkomstig de aanbeveling van de Raad. In
de actualisering wordt onvoldoende uiteengezet welke begrotingsmaatregelen
precies worden gepland om de begrotingsdoelstellingen in 2012‑2014 te
halen; bovendien had men ervoor kunnen zorgen dat sneller vooruitgang werd
geboekt om de geselecteerde middellangetermijndoelstelling te halen. De
versterking van het nationale begrotingskader zal de begrotingsdiscipline
verankeren en het regeringsbeleid op middellange termijn voorspelbaarder en
geloofwaardiger maken. Er moeten meer maatregelen worden genomen om de
mededinging te versterken, om mensen aan een baan te helpen, om de meest
kwetsbare groepen tegen talrijke belemmerende factoren te beschermen, om de
capaciteit van de overheidsdiensten en de regulatoren te intensiveren, om een
efficiënter gebruik van de hulpbronnen te stimuleren en om meer kansen te
creëren voor investeringen en groei.
(22)
In het licht van deze beoordeling, en rekening
houdende met de aanbeveling van de Raad van 2 juni 2010 op grond van artikel 126,
lid 7, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, heeft de
Raad de actualisering 2011 van het convergentieprogramma van Bulgarije
onderzocht. Zijn advies[6]
daarover is met name in de onderstaande aanbevelingen (1) en (2) weergegeven.
Rekening houdende met de conclusies van de Europese Raad van 25 maart 2011,
heeft de Raad het nationale hervormingsprogramma van Bulgarije onderzocht,
BEVEELT AAN dat Bulgarije in de periode
2011-2012 actie onderneemt om:
(1)
Voort te gaan met een doeltreffende uitvoering van
de begroting teneinde het buitensporige tekort in 2011 te corrigeren. De
maatregelen ter ondersteuning van de begrotingsstrategie voor de periode 2012‑2014
te specificeren en het huidige economische herstel te baat te nemen om de budgettaire
aanpassing in de richting van de budgettaire middellangetermijndoelstelling te
versnellen door in de eerste plaats de toename van de uitgaven gelijke tred te
laten houden met de potentiële groei op middellange termijn en tegelijkertijd
het percentage groeibevorderende overheidsuitgaven te verhogen.
(2)
Maatregelen te nemen om de voorspelbaarheid van de
planning en de uitvoering van de begroting te verbeteren, met name door de
budgettaire governance te versterken. Hiertoe bindende begrotingsregels te
ontwerpen en ten uitvoer te leggen, alsmede een duidelijk omschreven
begrotingskader voor de middellange termijn dat borg staat voor transparantie
op alle overheidsniveaus. Maatregelen in te voeren om tot een
begrotingsrapportage op transactiebasis te komen.
(3)
Maatregelen te nemen om de lopende hervorming van
het pensioenstelsel te versnellen en de maatregelen te intensiveren die bedoeld
zijn om oudere werknemers te helpen langer te werken.
(4)
In overleg met de sociale partners en in
overeenstemming met de nationale praktijk beleidsmaatregelen te bevorderen die
ervoor zorgen dat loonstijgingen de ontwikkelingen op het gebied van
productiviteit beter weerspiegelen en het concurrentievermogen ondersteunen.
(5)
Maatregelen te nemen op het gebied van
armoedebestrijding en sociale inclusie, met name ten bate van kwetsbare groepen
die te kampen hebben met meerdere belemmerende factoren, door de markt voor
particuliere arbeidsdiensten uit te breiden, door de overheidsdiensten voor
arbeidsvoorziening te moderniseren teneinde hun capaciteit om
vaardigheidsprofielen af te stemmen op de behoeften van de arbeidsmarkt, te
versterken, en door vooral te voorzien in ondersteuning voor laaggeschoolde
jongeren. Meer vaart te zetten achter de onderwijshervorming door uiterlijk
medio 2012 een wet betreffende voorschools en schoolonderwijs en een nieuwe wet
inzake hoger onderwijs vast te stellen.
(6)
De inspanningen ter versterking van de
administratieve capaciteit in essentiële overheidsfuncties en bij regulerende
autoriteiten te intensiveren teneinde de overheidsdiensten in staat te stellen
efficiënter te reageren op de behoeften van burgers en bedrijven; maatregelen
in te voeren om openbare aanbestedingen op basis van een risicobeoordeling te
controleren en de capaciteit van de overheden om onregelmatigheden te voorkomen
en te bestraffen, te versterken, teneinde de kwaliteit en de kostenefficiëntie op
het gebied van de besteding van openbare financiële middelen te verbeteren.
(7)
Over te gaan tot de afschaffing van belemmeringen
voor het betreden van een markt, van gegarandeerde‑winstregelingen en van
prijscontrolerende mechanismen, en te zorgen voor de volledige
onafhankelijkheid van de Bulgaarse energieregulator, teneinde de markt voor
elektriciteit en voor gas open te stellen voor meer concurrentie. Stimuli in te
voeren om de energie‑efficiency van gebouwen te verhogen.
Gedaan te Brussel,
                                                                       Voor
de Raad
                                                                       De
voorzitter
[1]               PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.
[2]               PB C , blz. .
[3]               Gehandhaafd voor 2011 bij Besluit 2011/308/EU van de
Raad van 19 mei 2011.
[4]               Voor nadere informatie over de
toezeggingen in het kader van het Euro Plus-pact, zie SEC(2011) 711.
[5]               SEC(2011) 711.
[6]               Uit hoofde van artikel 9, lid 3, van Verordening (EG)
nr. 1466/97 van de Raad.


				|

		52014DC0420

			Aanbeveling voor een AANBEVELING VAN DE RAAD over het nationale hervormingsprogramma 2014 van Nederland en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma 2014 van Nederland /* COM/2014/0420 final */

Aanbeveling voor een
AANBEVELING VAN DE RAAD
over het nationale hervormingsprogramma 2014
van Nederland
en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma 2014 van Nederland
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van
de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148,
lid 4,
Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van
de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op
begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch
beleid[1],
en met name artikel 5, lid 2,
Gezien Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het
Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 betreffende de
preventie en correctie van macro-economische onevenwichtigheden[2], en met name artikel 6,
lid 1,
Gezien de aanbeveling van de Europese
Commissie[3],
Gezien de resoluties van het Europees
Parlement[4],
Gezien de conclusies van de Europese Raad,
Gezien het advies van het Comité voor de
werkgelegenheid,
Gezien het advies van het Economisch en
Financieel Comité,
Gezien het advies van het Comité voor sociale
bescherming,
Gezien het advies van het Comité voor de
economische politiek,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)
Op 26 maart 2010 heeft de Europese Raad zijn
goedkeuring gehecht aan het voorstel van de Commissie voor een nieuwe groei- en
werkgelegenheidsstrategie; deze Europa 2020-strategie moet voor een betere
coördinatie van het economisch beleid zorgen en spitst zich toe op de
sleutelgebieden waar Europa's potentieel voor duurzame groei en
concurrentievermogen een krachtige impuls nodig heeft.
(2)
Op voorstel van de Commissie heeft de Raad op 13
juli 2010 een aanbeveling inzake de globale richtsnoeren voor het economisch
beleid van de lidstaten en de Unie (2010-2014) en op 21 oktober 2010 een
besluit betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de
lidstaten vastgesteld, die samen de "geïntegreerde richtsnoeren"
vormen. De lidstaten werd verzocht in hun nationaal economisch en
werkgelegenheidsbeleid met de geïntegreerde richtsnoeren rekening te houden.
(3)
Op 29 juni 2012 hebben de staatshoofden en
regeringsleiders besloten tot een Pact voor groei en banen, dat een
samenhangend kader biedt voor actie op het niveau van de lidstaten, de EU en de
eurozone, waarbij alle mogelijke hefbomen, instrumenten en beleidsvormen worden
ingezet. Zij hebben bepaald welke maatregelen op het niveau van de lidstaten
moeten worden genomen, en met name verklaard vastbesloten te zijn om de
doelstellingen van de Europa 2020-strategie te verwezenlijken en de
landenspecifieke aanbevelingen uit te voeren.
(4)
Op 9 juli 2013 heeft de Raad een aanbeveling over
het nationale hervormingsprogramma voor 2013 van Nederland vastgesteld en een
advies over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Nederland voor de
periode 2012-2017 uitgebracht. In overeenstemming met Verordening (EU) nr. 473/2013[5] heeft de Commissie op 15
november 2013 haar advies over het ontwerpbegrotingsplan van Nederland voor 2014
gepresenteerd[6].

(5)
Op 13 november 2013 heeft de Commissie haar
goedkeuring gehecht aan de jaarlijkse groeianalyse[7]en daarmee de aanzet
gegeven tot het Europees semester 2014 voor coördinatie van het economisch
beleid. Op dezelfde dag heeft de Commissie op grond van Verordening (EU)
nr. 1176/2011 het waarschuwingsmechanismeverslag[8] aangenomen. Daarin werd
Nederland genoemd als een van de lidstaten die aan een diepgaande evaluatie
zouden worden onderworpen.
(6)
Op 20 december 2013 heeft de Europese Raad de
prioriteiten inzake financiële stabiliteit, begrotingsconsolidatie en
groeibevorderende maatregelen goedgekeurd. Hij benadrukte dat moet worden
gestreefd naar een gedifferentieerde, groeivriendelijke begrotingsconsolidatie,
normalisering van de kredietverschaffing aan de economie, bevordering van groei
en concurrentievermogen, aanpakken van de werkloosheid en van de sociale
gevolgen van de crisis, en modernisering van de overheidsdiensten.
(7)
Op 5 maart 2014 heeft de Commissie de uitkomsten
gepubliceerd van haar diepgaande evaluatie voor Nederland[9] die zij op grond van
artikel 5 van Verordening (EU) nr. 1176/2011 heeft uitgevoerd. Op basis
van haar analyse concludeert de Commissie dat Nederland nog steeds wordt
geconfronteerd met macro-economische onevenwichtigheden die in het oog moeten
worden gehouden en een beleidsoptreden vereisen. Met name bepaalde macro-economische
ontwikkelingen ten aanzien van de schuld van de particuliere sector en de
voortgaande afbouw ervan, in combinatie met nog bestaande inefficiënties op de
woningmarkt vragen om aandacht. Hoewel aan het grote overschot op de lopende
rekening geen risico's verbonden zijn die vergelijkbaar zijn met de risico's
die met grote tekorten samenhangen, en het grote overschot deels verband houdt
met de noodzaak van schuldafbouw, zal de Commissie de ontwikkeling van de
lopende rekening in Nederland in de context van het Europees semester volgen.
(8)
Op 29 april 2014 heeft Nederland zijn
nationale hervormingsprogramma 2014 ingediend en op 30 april 2014
zijn stabiliteitsprogramma 2014. Om met de onderlinge verbanden rekening
te houden, zijn beide programma’s tegelijkertijd geëvalueerd.
(9)
De in het stabiliteitsprogramma 2014 geschetste
begrotingsstrategie heeft tot doel ervoor te zorgen dat de correctie van het
buitensporige tekort in 2013 van duurzame aard is, en in 2015 uit te komen op
een begrotingspositie die dicht bij de middellangetermijndoelstelling ligt. De
middellangetermijndoelstelling is een structureel tekort van ten hoogste 0,5 %
van het bbp, hetgeen aansluit bij de in het stabiliteits- en groeipact gestelde
eisen. Ondanks de tenuitvoerlegging van forse aanvullende begrotingsmaatregelen
blijft het (herberekende) structurele saldo volgens de plannen in 2014 constant
in vergelijking met 2013, hetgeen duidt op een significante afwijking van de
vereiste aanpassing met ten minste 0,5 % van het bbp. Voor 2015 is een verbetering
van het (herberekende) structurele saldo met 0,3 procentpunt van het bbp
gepland. De uitgaven zouden groeien in een tempo dat strookt met de
uitgavenbenchmark voor zowel 2014 als 2015. Uit de algehele
beoordeling van de begrotingsstrategie van Nederland volgt dat het
aanpassingstraject richting de middellangetermijndoelstelling deels met de
eisen van het stabiliteits- en groeipact in overeenstemming is. Volgens het
stabiliteitsprogramma stabiliseert de bruto overheidsschuld zich in 2015 en zet
daarna een daling in. Het aan de begrotingsprognoses van het programma ten
grondslag liggende macro-economische scenario is aannemelijk en is opgesteld
door het onafhankelijke Centraal Planbureau. De risico's voor de budgettaire
streefcijfers blijken aanzienlijk, maar houden elkaar over het geheel genomen
in evenwicht. Volgens de voorjaarsprognoses 2014 van de Commissie zal het
structurele saldo zich in 2014 stabiliseren en in 2015 met 0,5 % van
het bbp verbeteren. Op basis van de voorjaarsprognoses van de Commissie zou
Nederland in 2014 wel, maar in 2015 niet aan de uitgavenbenchmark voldoen. Om
het groeipotentieel van Nederland te versterken, is het van het grootste belang
dat bij de vereiste consolidatie groeibevorderende uitgaven op gebieden als
innovatie en onderzoek, inclusief fundamenteel onderzoek, en onderwijs en
opleiding buiten schot blijven. Op basis van zijn beoordeling van het programma
en de prognoses van de Commissie overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1466/97
van de Raad is de Raad van oordeel dat Nederland zijn overheidstekort in 2013
duurzaam onder de 3 % van het bbp heeft gebracht, maar het risico loopt om
vanaf 2014 significant van de eisen van het preventieve deel af te wijken.
(10)
Een belangrijk probleem is de huizenmarkt, waar in
de afgelopen tientallen jaren steeds meer starheden en verstorende prikkels
zijn ontstaan die hun stempel hebben gedrukt op de woningfinancierings- en
sectorale besparingspatronen. De neiging van huishoudens om steeds meer
brutohypotheekschulden aan te gaan voor een eigen woning, hangt voor een groot
deel samen met langdurige fiscale prikkels, en met name de volledige fiscale
aftrekbaarheid van de hypotheekrente. Sinds april 2012 is een reeks maatregelen
ten uitvoer gelegd waarmee deze prikkels deels worden weggenomen. Bij een
aantal daarvan gaat het om aanpassingen in de fiscale behandeling van de
woningfinanciering. Een geleidelijke beperking van de hypotheekrenteaftrek en
versterking van de prikkel om af te lossen, is gerechtvaardigd, maar deze
maatregel wordt te traag ingevoerd om het aflosgedrag in de komende jaren
significant te beïnvloeden. De loan-to-value ratio van 100 %, die in 2018
zou moeten worden bereikt, is nog altijd hoog. De huurmarkt wordt afgeremd door
de regulering en de aanwezigheid van een zeer grote socialewoningsector die ook
met lange wachtlijsten te kampen heeft. De recente invoering van een meer op
het inkomen gebaseerde huurdifferentiatie in de socialewoningsector is een stap
in de goede richting, maar het effect ervan is beperkt. Sociale woningcorporaties
mogen nog steeds woningen bouwen met een maandelijkse huur die boven de
sociale-huurgrens ligt. Hoewel in de aanbevelingen van 2013 is gevraagd om een
herijking op de ondersteuning van de meest hulpbehoevende huishoudens, heeft
deze heroriëntatie niet plaatsgevonden. Hoewel de voorgestelde maatregelen
stappen in de goede richting zijn, verlopen de hervormingen om de onderliggende
problemen aan te pakken derhalve over het geheel genomen in een traag tempo en
moet er bijgevolg meer vaart achter worden gezet, terwijl er tegelijk voor moet
worden gezorgd dat sociale woningen, ook op populaire locaties, beschikbaar
blijven voor kansarme burgers die geen huisvesting tegen marktvoorwaarden
kunnen vinden. In de aanbevelingen van 2013 is gesuggereerd om het tempo waarin
de woningmarktmaatregelen ten uitvoer worden gelegd, te laten afhangen van de
brede economische ontwikkelingen. Aangezien op een verder herstel van de
economie en de woningmarkt wordt gerekend, moet worden overwogen om het
hervormingstempo op te voeren.
(11)
De houdbaarheid van het pensioenstelsel op lange
termijn is verbeterd door de geleidelijke verhoging van de wettelijke
pensioenleeftijd van 65 jaar in 2012 naar 67 jaar in 2023. Nederland heeft
ingrijpende hervormingen in de publiek en privaat gefinancierde pijlers van het
pensioenstelsel en in de langdurige zorg in gang gezet. Deze worden aangevuld
met hervormingen om oudere werknemers te stimuleren langer te blijven werken,
en de arbeidsmarktmobiliteit te verhogen. Bij de hervormingen van de langdurige
zorg zijn taken naar de gemeenten verschoven, waarbij het de bedoeling is om de
totale uitgaven terug te dringen, en nadruk is gelegd op efficiëntiewinsten.
Deze substantiële hervormingen moeten nog deels worden goedgekeurd. Een
passende intra- en intergenerationele verdeling van de kosten en risico's is
een van de resterende knelpunten, en de kwaliteit en toegankelijkheid van de
langdurige zorg moet worden gemonitord. De uitvoering van de hervormingsplannen
voor de langdurige zorg zou ertoe bijdragen dat de snelle stijging van de
kosten van de vergrijzing worden beteugeld zodat de overheidsfinanciën beter
houdbaar worden. In dit verband moet ervoor worden gezorgd dat de kwaliteit en
toegankelijkheid van de langdurige zorg op een adequaat peil blijft.
(12)
De door het kabinet voorgestelde
arbeidsmarkthervormingen zijn gericht op een verhoging van de
arbeidsmarktparticipatie en -mobiliteit. De Participatiewet is bedoeld om de
arbeidsmarktparticipatie te bevorderen. De hervormingen zijn echter nog niet wettelijk
vastgelegd. Voorts zijn er verdere maatregelen nodig ter beperking van
negatieve fiscale arbeidsprikkels en ter verbetering van de inzetbaarheid van
mensen aan de rand van de arbeidsmarkt, zoals vrouwen, mensen met een
migrantenachtergrond, mensen met een beperking en ouderen. Nederland heeft
hervormingen aangekondigd in het stelsel van werkloosheidsuitkeringen en in
zijn relatief strenge wetgeving ter bescherming van werknemers, waaronder een
fiscale prikkel om de participatie te verhogen. Hoewel deze maatregelen de
goede kant op gaan, kunnen zij niet volledig worden beoordeeld zolang zij niet
daadwerkelijk zijn vastgesteld. De toekomstige tekorten aan arbeidskrachten
kunnen nog verder worden bestreden door het sneller wegnemen van de resterende prikkels
die tweede verdieners ontmoedigen om meer uren te gaan werken. Tot slot kunnen,
door de bestaande flexibiliteit in het institutionele kader te benutten voor
sterker gedifferentieerde loonsverhogingen, de inkomens van huishoudens en
daarmee de binnenlandse vraag worden ondersteund zonder dat dit ten koste gaat
van het concurrentievermogen.
(13)
In de context van het Europees semester heeft de
Commissie een brede analyse van het economische beleid van Nederland verricht.
Zij heeft zowel het stabiliteitsprogramma als het nationale
hervormingsprogramma doorgelicht. Daarbij heeft zij niet alleen gekeken naar de
relevantie ervan voor een houdbaar budgettair en sociaaleconomisch beleid in
Nederland, maar is zij ook nagegaan of de EU-regels en -richtsnoeren in acht
zijn genomen, gezien de noodzaak de algemene economische governance van de
Europese Unie te versterken door middel van een EU-inbreng in toekomstige
nationale besluiten. Haar aanbevelingen in het kader van het
Europees semester worden in de onderstaande aanbevelingen 1 tot en met 4
weergegeven.
(14)
In het licht van deze beoordeling heeft de Raad het
stabiliteitsprogramma van Nederland onderzocht. Zijn advies[10] daarover is met name
in de onderstaande aanbeveling 1 weergegeven.
(15)
In het licht van de diepgaande evaluatie van de
Commissie en deze beoordeling heeft de Raad het nationale hervormingsprogramma
en het stabiliteitsprogramma onderzocht. Zijn aanbevelingen op grond van
artikel 6 van Verordening (EU) nr. 1176/2011 zijn in de onderstaande
aanbevelingen 2 en 4 weergegeven.
(16)
In de context van het Europees semester heeft de
Commissie tevens een analyse van het economisch beleid van de eurozone als
geheel verricht. Op basis hiervan heeft de Raad specifieke aanbevelingen
gericht tot de lidstaten die de euro als munt hebben. Nederland dient er ook op
toe te zien dat aan deze aanbevelingen volledig en tijdig uitvoering wordt
gegeven,
BEVEELT AAN dat Nederland in de periode
2014-2015 actie zou moeten ondernemen om:
1.           Na
de correctie van het buitensporige tekort de begrotingsmaatregelen voor 2014 te
versterken in het licht van de opdoemende kloof van 0,5 % van het bbp op basis
van de voorjaarsprognoses 2014 van de Commissie, hetgeen duidt op het risico
van een significante afwijking van de vereisten van het stabiliteits- en
groeipact. In 2015 de begrotingsstrategie aanzienlijk te versterken om te waarborgen
dat de middellangetermijndoelstelling wordt gehaald en vervolgens wordt vastgehouden,
en te waarborgen dat de schuldregel wordt nageleefd om de overheidsschuldquote
op een aanhoudend neerwaarts pad te houden. De uitgaven op gebieden die
rechtstreeks van belang zijn voor de groei, zoals onderwijs, innovatie en
onderzoek, te ontzien.
2.           De inspanningen gericht op de
hervorming van de woningmarkt op te voeren door de beperking van de fiscale
aftrekbaarheid van de hypotheekrente te bespoedigen, door een marktgerichter
prijsmechanisme op de huurwoningenmarkt te realiseren, en door de huren in de
socialewoningsector in verdere mate te koppelen aan de inkomens van
huishoudens. De effecten van de hervormingen in de socialewoningsector te
monitoren op het gebied van de toegankelijkheid en betaalbaarheid voor huishoudens
met een laag inkomen. De inspanningen om het socialehuisvestingsbeleid te
herprioriteren op de ondersteuning van de meest hulpbehoevende huishoudens,
voort te zetten.
3.           De hervormingen van de tweede
pijler van het pensioenstelsel in te voeren en daarbij te zorgen voor een
passende intra- en intergenerationele verdeling van de kosten en risico's. De
geleidelijke verhoging van de wettelijke pensioenleeftijd te ondersteunen met
maatregelen om de inzetbaarheid van oudere werknemers te verbeteren. De
voorgenomen hervorming op het gebied van de langdurige zorg uit te voeren met
het oog op de houdbaarheid van het stelsel, terwijl een eerlijke toegang en de
kwaliteit van de diensten worden gewaarborgd, en de effecten ervan te
monitoren.
4.           Verdere maatregelen te nemen
om de arbeidsmarktparticipatie te verhogen, met name van mensen aan de
onderkant van de arbeidsmarkt, en om negatieve fiscale arbeidsprikkels te
beperken. Om de hervormingen in de wetgeving ter bescherming van werknemers en
in het stelsel van werkloosheidsuitkeringen door te voeren en starheden op de
arbeidsmarkt verder aan te pakken. In overleg met de sociale partners en
conform de nationale praktijk de ruimte te benutten ten behoeve van sterker
gedifferentieerde loonsverhogingen door volledig gebruik te maken van het
bestaande institutionele kader.
Gedaan te Brussel,
                                                                       Voor
de Raad
                                                                       De
voorzitter
[1]               PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.
[2]               PB L 306 van 23.11.2011, blz. 25.
[3]               COM(2014) 420 final.
[4]               P7_TA(2014)0128 en P7_TA(2014)0129.
[5]               PB L 140 van 27.5.2013, blz. 11.
[6]               C(2013) 8008 final.
[7]               COM(2013) 800 final.
[8]               COM(2013) 790 final.
[9]               SWD(2014) 87 final.
[10]             Uit hoofde van artikel 5, lid 2, van
Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad.


title: Aanbeveling van de Raad van 22 april 2013 tot invoering van een jongerengarantie

text:
               26.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 120/1

         AANBEVELING VAN DE RAAD
   van 22 april 2013
   tot invoering van een jongerengarantie
   2013/C 120/01
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 292,
   Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Nú investeren in het menselijk kapitaal van jonge Europeanen zal voordelen voor de lange termijn opleveren en bijdragen tot duurzame en inclusieve economische groei. De Unie zal ten volle de vruchten kunnen plukken van actieve, innovatieve en gekwalificeerde arbeidskrachten en tegelijkertijd de zeer hoge kosten vermijden die worden veroorzaakt door jongeren die geen werk hebben en geen onderwijs of opleiding volgen („NEET”), momenteel geschat op 1,2 % van het bbp.

               (2)

               Jongeren zijn door de crisis bijzonder hard getroffen. Zij zijn kwetsbaar vanwege de overgangsperioden in hun leven, hun gebrek aan beroepservaring, hun soms ontoereikende onderwijs of opleiding, hun vaak geringe sociale zekerheid, de beperkte toegang tot financiële middelen en precaire arbeidsvoorwaarden. Jonge vrouwen komen eerder in slecht betaalde en precaire banen terecht, terwijl voor jonge ouders, voornamelijk jonge moeders, goede maatregelen ontbreken om werk en privéleven te combineren. Bovendien worden sommige jongeren sterk benadeeld of lopen zij het risico te worden gediscrimineerd. Derhalve zijn passende ondersteunende maatregelen noodzakelijk, zonder de persoonlijke verantwoordelijkheid van jongeren voor het vinden van een weg naar economische activiteit te veronachtzamen.

               (3)

               Er zijn in heel de Unie 7,5 miljoen jongeren die geen werk hebben en geen onderwijs of opleiding volgen, dat wil zeggen 12,9 % van de Europese jongeren tussen de 15 en 24 jaar. Velen hebben niet meer dan lager middelbaar onderwijs gevolgd, hebben de school of de opleiding voortijdig afgebroken, en hebben vaak een migratieachtergrond of zijn afkomstig uit kansarme milieus. De term „NEET” omvat verschillende subgroepen van jongeren met uiteenlopende behoeften.

               (4)

               30,1 % van de werklozen onder de 25 jaar is meer dan twaalf maanden zonder werk. Voorts neemt het aantal jongeren die niet actief op zoek zijn naar werk toe, waardoor zij mogelijkerwijs niet over structurele steun beschikken met het oog op terugkeer op de arbeidsmarkt. Uit onderzoek blijkt dat jeugdwerkloosheid permanente littekens kan achterlaten, zoals een hogere kans op toekomstige werkloosheid, minder inkomsten in de toekomst, verlies van menselijk kapitaal, intergenerationele overdracht van armoede of minder motivatie om een gezin te stichten, wat ongunstige demografische ontwikkelingen in de hand werkt.

               (5)

               Met „jongerengarantie” wordt hier verwezen naar de situatie waarin jongeren binnen vier maanden nadat zij werkloos zijn geworden of het formele onderwijs hebben verlaten, een deugdelijk aanbod krijgen voor een baan, voortgezette scholing, een plaats in het leerlingstelsel of een stage. Een aanbod voor voortgezette scholing zou ook opleidingsprogramma's van hoge kwaliteit kunnen omvatten die tot een erkende beroepskwalificatie leiden.

               (6)

               Een jongerengarantie draagt bij tot de verwezenlijking van drie doelstellingen van de Europa 2020-strategie, namelijk dat 75 % van de bevolking in de leeftijd van 20 tot en met 64 jaar een baan heeft, dat het aantal voortijdige schoolverlaters minder dan 10 % bedraagt en dat ten minste 20 miljoen mensen bevrijd zijn van armoede en sociale uitsluiting.

               (7)

               De richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten, door de Raad vastgesteld bij Besluit 2010/707/EU van 21 oktober 2010 (1), met name de richtsnoeren 7 en 8, roepen de lidstaten op de integratie van jongeren in de arbeidsmarkt te bevorderen en hen, en meer bepaald degenen die geen werk hebben en geen onderwijs of opleiding volgen, in samenwerking met de sociale partners te helpen bij het vinden van een eerste baan, het opdoen van werkervaring of het volgen van aanvullend onderwijs of een extra opleiding, met inbegrip van stages, en snel in actie te komen wanneer jongeren werkloos worden.

               (8)

               Reeds in 2005, bij het vaststellen van de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten bij Beschikking 2005/600/EG (2) is de Raad overeengekomen dat „aan alle werkloze jongeren voordat zij zes maanden werkloos zijn (…) een nieuwe start (wordt) aangeboden”. De Raad heeft bij Besluit 2008/618/EG van 15 juli 2008 Raad betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten (3) die termijn voor jonge schoolverlaters verkort tot „uiterlijk binnen vier maanden”.

               (9)

               In zijn resolutie van 6 juli 2010„Het bevorderen van de toegang van jongeren tot de arbeidsmarkt en het versterken van de positie van stagiair en leerling” (4) heeft het Europees Parlement de Commissie en de Raad verzocht een Europese jongerengarantie in het leven te roepen, op basis waarvan „elke jongere in de Unie na maximaal vier maanden werkloosheid aanspraak zou kunnen maken op een baan, een stageplaats, een aanvullende opleiding of een combinatie van werk en opleiding”.

               (10)

               In haar mededeling „Jeugd in beweging” van 15 september 2010 heeft de Commissie de lidstaten aangespoord jongerengaranties in te voeren, wat tot dusver op zeer beperkte schaal is gebeurd. In deze aanbeveling wordt er nog eens met klem op gewezen dat de lidstaten deze doelstelling moeten nastreven, en wordt tegelijkertijd ook een bijdrage geleverd tot het ontwerpen, invoeren en evalueren van deze regelingen voor een jongerengarantie.

               (11)

               In zijn conclusies van 17 juni 2011 over de „Bevordering van de werkgelegenheid voor jongeren met het oog op de verwezenlijking van de doelstellingen van Europa 2020” heeft de Raad de lidstaten verzocht snel te handelen door verdere onderwijs-, opleidings-, omscholings- of activeringsmaatregelen aan te bieden voor jongeren die geen werk hebben en geen onderwijs of opleiding volgen, met inbegrip van voortijdige schoolverlaters. Dit draagt ertoe bij dat zij zo snel mogelijk weer onderwijs of een opleiding gaan volgen of op de arbeidsmarkt terugkeren, en dat het risico op armoede en sociale uitsluiting wordt verminderd. De Raad stelde zich ervan bewust te zijn dat de arbeidsmarktfragmentatie ongunstige effecten op voor jongeren kan hebben, en verzocht de lidstaten deze fragmentatie aan te pakken.

               (12)

               In de aanbeveling van de Raad van 28 juni 2011 (5)„Beleid ter bestrijding van voortijdig schoolverlaten” is de nadruk gelegd op de ontwikkeling van wetenschappelijk gefundeerd, breed opgezet en sectoroverschrijdend beleid dat maatregelen omvat om degenen die het onderwijsstelsel verlaten hebben, te re-integreren en hechtere banden te smeden tussen de onderwijs- en opleidingsstelsels en de werkgelegenheidssector. Bij de opstelling van de begroting 2012 heeft het Europees Parlement zijn steun voor deze benadering uitgesproken en de Commissie verzocht uitvoering te geven aan een voorbereidende actie ter ondersteuning van de invoering van jongerengaranties in de lidstaten.

               (13)

               In haar werkgelegenheidspakket „Naar een banenrijk herstel”, dat in haar mededeling van 18 april 2012 werd voorgesteld, heeft de Commissie aangedrongen op de actieve inschakeling van de lidstaten, de sociale partners en andere belanghebbenden om de actuele uitdagingen op het gebied van de werkgelegenheid in de Unie, met name de jeugdwerkloosheid, aan te pakken. Zij heeft de nadruk gelegd op het grote potentieel van de groene economie, de gezondheids- en de sociale zorgsector alsmede de ICT-sector om banen te creëren en heeft daartoe drie begeleidende actieplannen gepubliceerd voor een follow-up. In haar mededeling van 10 oktober 2012 betreffende een sterkere Europese industrie met het oog op groei en economisch herstel, heeft de Commissie vervolgens gewezen op zes veelbelovende prioriteitsgebieden voor industriële innovatie die bijdragen tot de overgang naar een koolstofarme en hulpbronnenefficiënte economie. In het werkgelegenheidspakket heeft zij tevens onderstreept dat de bevordering van de ondernemingszin, de grotere beschikbaarheid van diensten ter ondersteuning van startende bedrijven en microfinanciering, alsook regelingen om werkloosheidsuitkeringen in startsubsidies om te zetten, een belangrijke rol spelen, ook voor jongeren. Bovendien zijn in het werkgelegenheidspakket voorstellen gedaan voor het gebruik van loonsubsidies voor het stimuleren van de indienstneming van netto nieuw personeel en de gerichte verkleining van de belastingwig (vooral de verlaging van de socialezekerheidsbijdragen van de werkgevers) om de werkgelegenheid te helpen stimuleren alsmede voor evenwichtige hervormingen van de arbeidsbeschermingswetgeving waardoor jongeren toegang tot kwalitatief hoogwaardige werkgelegenheid zouden kunnen hebben.

               (14)

               In zijn resolutie van 24 mei 2012 over het initiatief „Kansen voor jongeren” heeft het Europees Parlement er bij de lidstaten op aangedrongen om snelle en concrete maatregelen op nationaal niveau te nemen die ervoor moeten zorgen dat jongeren binnen vier maanden nadat zij van school komen ofwel behoorlijk werk hebben ofwel verder onderwijs of (om)scholing volgen. Het Europees Parlement heeft er met klem op gewezen dat de jongerengarantieregeling de situatie van jongeren die geen werk hebben en geen onderwijs of opleiding volgen, werkelijk moet verbeteren het probleem van de jeugdwerkloosheid in de Unie geleidelijk moet oplossen.

               (15)

               In zijn conclusies van 29 juni 2012 heeft de Europese Raad de lidstaten aangespoord inspanningen te doen ter bevordering van de werkgelegenheid voor jongeren, opdat zij binnen enkele maanden nadat zij van school komen, een deugdelijk aanbod krijgen voor een baan, voortgezette scholing, een plaats in het leerlingstelsel of een stage. Ook is hij tot de conclusie gekomen dat voor deze maatregelen ondersteuning uit het Europees Sociaal Fonds mogelijk is en dat de lidstaten gebruik moeten maken van de mogelijkheden om via het ESF subsidies voor tijdelijke aanwerving te financieren.

               (16)

               De mededeling van de Commissie van 20 november 2012, „Een andere kijk op onderwijs: investeren in vaardigheden voor betere sociaal-economische resultaten”, levert de bijdrage van de Unie hiervoor vanuit onderwijsperspectief. Hierin wordt verder ingegaan op belangrijke kwesties voor de hervorming en de doeltreffendheid van de onderwijs- en opleidingsstelsels, met het doel om de bij te brengen vaardigheden af te stemmen op de huidige en toekomstige behoeften van de arbeidsmarkt, open en flexibele manieren van leren te stimuleren en bij alle belanghebbenden de inspanning tot samenwerking, inclusief financiering, te bevorderen.

               (17)

               In zijn aanbeveling van 20 december 2012 betreffende de validatie van niet-formeel en informeel leren (6), heeft de Raad de lidstaten aanbevolen uiterlijk in 2018, overeenkomstig de nationale omstandigheden en kenmerken en op de wijze die hun passend lijkt, regelingen te hebben getroffen voor de validatie van niet-formeel en informeel leren.

               (18)

               In haar mededeling van 28 november 2012 betreffende de jaarlijkse groeianalyse heeft de Commissie benadrukt dat de lidstaten de overgang van school naar werk voor jongeren moeten garanderen en jongerengarantieregelingen moeten opzetten en invoeren in het kader waarvan alle jongeren onder de 25 jaar binnen vier maanden nadat zij het formele onderwijs hebben verlaten of werkloos zijn geworden, een baan, voortgezette scholing, een plaats in het leerlingstelsel of een stage krijgen aangeboden.

               (19)

               In haar conclusies van het meerjarig financieel kader van 8 februari 2013 heeft de Europese Raad besloten een Jongerenwerkgelegenheidsinitiatief tot stand te brengen dat 6 miljard EUR beloopt voor de periode 2014-2020, ter ondersteuning van de maatregelen die zijn omschreven in het werkgelegenheidspakket voor jongeren van de Commissie van 5 december 2012 en met name ter ondersteuning van de jongerengarantie.

               (20)

               De jongerengarantie moet worden uitgevoerd door middel van een regeling die bestaat uit ondersteunende maatregelen en moet zijn aangepast aan de nationale, regionale en lokale omstandigheden. Deze maatregelen zijn gebaseerd op zes aandachtsgebieden: ontwikkeling van op partnerschap gebaseerde benaderingen, vroegtijdige interventie en activering, ondersteunende maatregelen met het oog op integratie in de arbeidsmarkt, gebruik van EU-fondsen, beoordeling en voortdurende verbetering van de regeling, en snelle uitvoering ervan. Als zodanig zijn zij gericht op het voorkomen van voortijdig schoolverlaten, het bevorderen van de inzetbaarheid en het wegnemen van praktische obstakels voor arbeidsparticipatie. Zij kunnen worden ondersteund uit de EU-fondsen en moeten voortdurend worden gemonitord en verbeterd.

               (21)

               Doeltreffende coördinatie en partnerschappen op de diverse beleidsgebieden (werkgelegenheid, onderwijs, jongeren, sociale zaken, enz.) zijn van cruciaal belang voor het stimuleren van kwalitatief goede werkgelegenheidsmogelijkheden, leerplaatsen en stages.

               (22)

               Jongerengarantieregelingen moeten rekening houden met de diversiteit van de lidstaten en hun verschillende uitgangsposities wat betreft de omvang van de jeugdwerkloosheid, de institutionele structuur en de capaciteit van de diverse spelers op de arbeidsmarkt. Ook dienen zij rekening te houden met de uiteenlopende situaties op het gebied van overheidsbegrotingen en financiële beperkingen qua toewijzing van middelen. In de jaarlijkse groeianalyse 2013 is de Commissie van mening dat investeringen in onderwijs voorrang moeten krijgen en waar mogelijk moeten worden opgevoerd, zonder de efficiëntie van die uitgave uit het oog te verliezen. Een bijzonder aandachtspunt is eveneens het op peil houden of versterken van arbeidsbemiddelingsdiensten, wat hun reikwijdte en doeltreffendheid betreft, en actieve arbeidsmarktmaatregelen, zoals opleiding van werklozen en jongerengarantieregelingen. De invoering van dergelijke regelingen is van betekenis voor de lange termijn, maar er is ook behoefte aan een kortetermijnreactie om de dramatische gevolgen van de economische crisis voor de arbeidsmarkt tegen te gaan,

         BEVEELT DE LIDSTATEN AAN:

               1.

               Ervoor te zorgen dat alle jongeren jonger dan 25 jaar binnen vier maanden nadat zij werkloos zijn geworden of het formele onderwijs hebben verlaten, een deugdelijk aanbod krijgen voor een baan, voortgezettescholing, een plaats in het leerlingstelsel of een stage.
               De lidstaten dienen bij het ontwerpen van een dergelijke jongerengarantieregeling overkoepelende kwesties te betrekken als het feit dat jongeren geen homogene groep uit hetzelfde sociale milieu vormen, alsmede het beginsel van wederzijdse verplichtingen en de noodzaak om het risico van cycli van inactiviteit te ondervangen.
               Het startpunt voor het verlenen van de jongerengarantie aan een jongere moet de inschrijving bij een dienst voor arbeidsvoorziening zijn, en voor de jongeren die geen werk hebben en geen onderwijs of opleiding volgen en die niet bij een dienst voor arbeidsvoorziening zijn ingeschreven, dienen de lidstaten een hiermee corresponderend startpunt te bepalen teneinde de jongerengarantie binnen hetzelfde tijdsbestek van vier maanden te kunnen verlenen.
               De jongerengarantieregelingen moeten op de volgende richtsnoeren zijn gebaseerd, naargelang de nationale, regionale en lokale omstandigheden, waarbij ook aandacht wordt besteed aan het geslacht en de diversiteit van de doelgroepjongeren:

      Ontwikkeling van op partnerschap gebaseerde benaderingen

               2.

               De overheidsinstantie aan te wijzen die verantwoordelijk is voor het invoeren en het beheren van de jongerengarantieregeling en het coördineren van partnerschappen op alle niveaus en in alle sectoren. Indien het om grondwettelijke redenen voor een lidstaat niet mogelijk is één overheidsinstantie aan te wijzen, worden de desbetreffende overheidsinstanties weliswaar aangewezen, maar wordt het aantal daarvan tot een minimum beperkt en wordt één contactpunt aangewezen om met de Commissie te communiceren over de uitvoering van de jongerengarantie.

               3.

               Ervoor te zorgen dat jongeren volledige toegang krijgen tot informatie over de beschikbare diensten en ondersteuning, door de samenwerking tussen de diensten voor arbeidsvoorziening, diensten voor beroepskeuzevoorlichting, onderwijs- en opleidingsinstellingen en ondersteuningsdiensten voor jongeren te versterken, en door optimaal gebruik te maken van alle relevante informatiekanalen.

               4.

               Partnerschappen tussen werkgevers en relevante spelers op de arbeidsmarkt (diensten voor arbeidsvoorziening, verschillende bestuursniveaus, vakbonden en jongerendiensten) te versterken teneinde de mogelijkheden voor werkgelegenheid, leerplaatsen en stages voor jongeren stimuleren.

               5.

               Partnerschappen tussen openbare en particuliere diensten voor arbeidsvoorziening, onderwijs- en opleidingsinstellingen, diensten voor beroepskeuzevoorlichting en andere gespecialiseerde jongerendiensten (ngo's, jongerencentra en -verenigingen) op te zetten die ertoe bijdragen de overgang van werkloosheid, inactiviteit of onderwijs naar de arbeidsmarkt soepeler te laten verlopen.

               6.

               Erop toe te zien dat de sociale partners op alle niveaus actief betrokken zijn bij het uitstippelen en uitvoeren van specifiek op jongeren gericht beleid en synergieën te bevorderen in het kader van hun initiatieven voor de uitwerking van leerplaatsenprogramma's en stageregelingen.

               7.

               Erop toezien dat vertegenwoordigers van jongeren en/of jongerenorganisaties worden geraadpleegd of betrokken zijn bij het ontwerpen en verder uitwerken van de jongerengarantieregeling teneinde de dienstverlening af te stemmen op de behoeften van de begunstigden en ervoor zorgen dat zij als multiplicator fungeren bij bewustmakingsactiviteiten.

      Vroegtijdige interventie en activering

               8.

               Doeltreffende strategieën voor het bereiken van jongeren uitwerken, met inbegrip van voorlichtings- en bewustmakingscampagnes, om te bewerkstelligen dat zij zich inschrijven bij de diensten voor arbeidsvoorziening, speciaal gericht op kwetsbare jongeren die met tal van obstakels worden geconfronteerd (zoals sociale uitsluiting, armoede of discriminatie) en degenen die geen werk hebben en geen onderwijs of opleiding volgen, rekening houdend met hun uiteenlopende achtergrond (met name toe te schrijven aan armoede, handicap, laag onderwijsniveau of etnische minderheid/migratieachtergrond).

               9.

               Nagaan of gemeenschappelijke „contactpunten” kunnen worden opgezet om jongeren beter te ondersteunen en het mogelijk ontbreken van kennis van bestaande vacatures aan te pakken, d.w.z. een structuur voor de coördinatie tussen alle betrokken instellingen en organisaties, in het bijzonder met de overheidsinstantie die verantwoordelijk is voor het beheer van de jongerengarantieregeling, zodat informatie kan worden uitgewisseld over jonge schoolverlaters, met name over degenen die het risico lopen geen werk te vinden of geen voortgezette scholing of voortgezette opleiding te kunnen volgen.

               10.

               De diensten voor arbeidsvoorziening in staat stellen, samen met andere partners die jongeren ondersteunen, individuele begeleiding en individuele actieplanning te verstrekken, met inbegrip van op maat gesneden individuele steunregelingen, gebaseerd op het beginsel van wederzijdse verplichtingen in een vroeg stadium en voortgezette follow-up teneinde vroegtijdige uitval te voorkomen en vorderingen op weg naar onderwijs en opleiding of werk te bewerkstelligen.

      Ondersteunende maatregelen voor integratie in de arbeidsmarkt

      Verbeteren van vaardigheden

               11.

               Voortijdige schoolverlaters en laagopgeleide jongeren mogelijkheden tot re-integratie in onderwijs en opleiding te bieden dan wel tweedekans-onderwijsprogramma's die een leeromgeving bieden die beantwoordt aan hun specifieke behoeften en hen in staat stelt alsnog de kwalificaties te verkrijgen die zij zijn misgelopen.

               12.

               Erop toe te zien dat op het verbeteren van vaardigheden en competenties gerichte maatregelen in het kader van een jongerengarantieregeling ertoe bijdragen dat de bestaande discrepanties worden teruggedrongen en dat wordt voorzien in de behoeften aan arbeidskrachten.

               13.

               Ervoor te zorgen dat de inspanningen ter verbetering van vaardigheden en competenties ook ICT-/digitale vaardigheden omvatten; de status van vakkennis en -bekwaamheden te verbeteren door ervoor te zorgen dat ICT-onderwijsprogramma's en -certificeringen aan de normen voldoen en internationaal vergelijkbaar zijn.

               14.

               Scholen, met inbegrip van beroepsopleidingscentra, en de diensten voor arbeidsvoorziening ertoe aan te zetten permanente voorlichting over ondernemerschap en werken als zelfstandige voor jongeren te bevorderen en te verstrekken, onder meer door middel van cursussen over ondernemerschap.

               15.

               De aanbeveling van 20 december 2012 betreffende de validatie van niet-formeel en informeel leren uit te voeren.

      Arbeidsmarktgerelateerde maatregelen

               16.

               In voorkomen geval de indirecte loonkosten te verlagen om jongeren meer kansen op een baan te bieden.

               17.

               Gerichte en goed doordachte loon- en aanwervingssubsidies te gebruiken om de werkgevers ertoe aan te zetten nieuwe mogelijkheden voor jongeren te scheppen, zoals leerplaatsen, stages of arbeidsbemiddeling, met name voor degenen die het verst van de arbeidsmarkt af staan, in overeenstemming met de toepasselijke regels inzake staatssteun.

               18.

               De arbeidsmobiliteit te bevorderen door jongeren bewust te maken van vacatures, stages en leerplaatsen alsmede van de in verschillende streken, regio's en landen beschikbare steun, bijvoorbeeld door middel van diensten en regelingen, die mensen ertoe aanmoedigen om binnen de Unie te reizen en te werken; erop toe te zien dat passende ondersteuning beschikbaar is om jongeren die werk in een andere streek of andere lidstaat vinden, te helpen zich aan hun nieuwe omgeving aan te passen.

               19.

               Meer diensten ter ondersteuning van startende bedrijven ter beschikking te stellen, en de bekendheid met de mogelijkheden en vooruitzichten in verband met het werken als zelfstandig ondernemer te vergroten, onder meer door nauwere samenwerking tussen de diensten voor arbeidsvoorziening, bedrijfsondersteuningsdiensten en verstrekkers van microfinanciering.

               20.

               De mechanismen te versterken voor het reactiveren van jongeren die uit de activeringsregelingen zijn gestapt en niet langer toegang tot uitkeringen hebben.

      Gebruik van EU-fondsen

               21.

               Voor zover van toepassing op de nationale omstandigheden in de periode 2014-2020 volledig en optimaal gebruik te maken van de financieringsinstrumenten van het cohesiebeleid ter ondersteuning van de invoering van jongerengarantieregelingen; daartoe ervoor te zorgen dat de vereiste prioriteit wordt gegeven aan en de bijbehorende middelen worden toegewezen voor ondersteuning van het ontwerp en de uitvoering van maatregelen in verband met de invoering van jongerengarantieregelingen, met inbegrip van de mogelijkheden van financiering van gerichte aanwervingssubsidies uit het Europees Sociaal Fonds; bovendien zo veel mogelijk gebruik te maken van de in de programmeringsperiode 2007-2013 nog beschikbare middelen.

               22.

               In de context van de voorbereiding voor de periode 2014-2020 in de partnerschapsovereenkomst voor zover van toepassing op de nationale omstandigheden de nodige aandacht te besteden aan de specifieke doelstellingen in verband met de invoering van de jongerengarantieregelingen, en in de operationele programma's een beschrijving te geven van de in het kader van de desbetreffende investeringsprioriteiten van het Europees Sociaal Fonds te ondersteunen maatregelen, met name die betreffende de duurzame integratie in de arbeidsmarkt van jongeren die geen werk hebben en geen onderwijs of opleiding volgen, en de steun voor jonge ondernemers en sociale ondernemingen en hun respectieve bijdrage tot de verwezenlijking van de specifieke doelstellingen.

               23.

               Indien voldaan wordt aan de criteria volledig en optimaal gebruik te maken van het werkgelegenheidsinitiatief voor jongeren om de jongerengarantie uit te voeren.

      Evaluatie en voortdurende verbetering van de regelingen

               24.

               Alle jongerengarantiemaatregelen en -programma's te monitoren en te evalueren, zodat meer wetenschappelijk gefundeerde beleidsmaatregelen en acties kunnen worden ontwikkeld op basis van wat waar en waarom werkt, om zo te zorgen voor een efficiënt gebruik van de middelen en een positief rendement op de investeringen; een bijgewerkt overzicht houden van de hoeveelheid middelen die zijn uitgetrokken voor het opzetten en uitvoeren van de jongerengarantie, met name in het kader van de operationele programma's van het cohesiebeleid.

               25.

               Wederzijdse leeractiviteiten op nationaal, regionaal en lokaal niveau te bevorderen tussen alle partijen die betrokken zijn bij de bestrijding van de werkloosheid onder jongeren, met het oog op de verbetering van het ontwerp en de uitvoering van toekomstige jongerengarantieregelingen; in voorkomend geval volledig gebruik te maken van de resultaten van de projecten die zijn ondersteund tijdens de voorbereidende actie inzake jongerengarantieregelingen.

               26.

               De capaciteiten te versterken van alle belanghebbenden, met inbegrip van de desbetreffende diensten voor arbeidsvoorziening, die zijn betrokken bij het ontwerpen, uitvoeren en evalueren van de jongerengarantieregelingen, teneinde alle interne en externe obstakels in verband met het beleid en de manier waarop deze regelingen worden ontwikkeld, uit de weg te ruimen.

      Uitvoering van de jongerengarantieregelingen

               27.

               Zo spoedig mogelijk uitvoering te geven aan de jongerengarantieregelingen. Voor de lidstaten die met de ernstigste begrotingsproblemen en hogere aantallen NEET of grotere werkloosheid onder jongeren te kampen hebben, zou ook een geleidelijke uitvoering kunnen worden overwogen.

               28.

               Ervoor te zorgen dat de jongerengarantieregelingen op de juiste wijze worden geïntegreerd in de toekomstige door de Unie medegefinancierde programma's, bij voorkeur vanaf het begin van het meerjarig financieel kader 2014-2020. Bij de uitvoering van de jongerengarantieregelingen kunnen de lidstaten het jongerenwerkgelegenheidsinitiatief aanspreken.

         NEEMT ER NOTA VAN DAT DE COMMISSIE:

      Financiering

               1.

               De lidstaten zal aansporen optimaal gebruik te maken van het Europees Sociaal Fonds, in overeenstemming met de desbetreffende investeringsprioriteiten van het Europees Sociaal Fonds voor de programmeringsperiode 2014-2020, en, waar van toepassing, het jongerenwerkgelegenheidsinitiatief, voor de ondersteuning van het opzetten en uitvoeren van jongerengarantieregelingen als een beleidsinstrument ter bestrijding en voorkoming van jeugdwerkloosheid en sociale uitsluiting.

               2.

               De programmeringswerkzaamheden in het kader van de onder het gemeenschappelijk strategisch kader van de Unie vallende fondsen (Europees Sociaal Fonds, Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, Cohesiefonds, Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling en Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij) zal ondersteunen, onder meer door middel van peer learning, netwerkactiviteiten en technische bijstand.

      Goede praktijken

               3.

               Volledig gebruik zal maken van de mogelijkheden van het nieuwe programma voor sociale verandering en innovatie om voorbeelden van goede praktijken van jongerengarantieregelingen op nationaal, regionaal en lokaal niveau te verzamelen.

               4.

               Gebruik zal maken van het programma voor wederzijds leren van de Europese werkgelegenheidsstrategie om de lidstaten aan te sporen hun ervaringen te delen en goede praktijken uit te wisselen.

      Toezicht

               5.

               Verder toezicht zal houden op en regelmatig zal rapporteren over de ontwikkelingen met betrekking het ontwerp, de uitvoering en de resultaten van de jongerengarantieregelingen als onderdeel van het jaarlijkse werkprogramma van het Europese netwerk van openbare diensten voor arbeidsvoorziening; ervoor zal zorgen dat het Comité voor de werkgelegenheid hierover wordt geïnformeerd.

               6.

               Toezicht zal houden op de uitvoering van de jongerengarantieregelingen ingevolge deze aanbeveling via de multilaterale bewaking van het Comité voor de werkgelegenheid in het kader van het Europees semester, en de gevolgen van het bestaande beleid zal analyseren en, in voorkomend geval, landenspecifieke aanbevelingen tot de lidstaten zal richten, op basis van de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten.

      Bewustmaking

               7.

               Bewustmakingsactiviteiten inzake het opzetten van jongerengaranties in alle lidstaten zal ondersteunen, door gebruik te maken van het Europees jongerenportaal en in het bijzonder een koppeling met haar voorlichtingscampagnes tot stand te brengen.

      Gedaan te Luxemburg, 22 april 2013.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         S. COVENEY

      (1)  PB L 308 van 24.11.2010, blz. 46.

      (2)  PB L 205 van 6.8.2005, blz. 21.

      (3)  PB L 198 van 26.7.2008, blz. 47.

      (4)  PB C 351 E van 2.12.2011, blz. 29.

      (5)  PB C 191 van 1.7.2011, blz. 1.

      (6)  PB C 398 van 22.12.2012, blz. 1.