Belangrijke juridische mededeling

|

52007SC0190

Aanbeveling voor een advies van de Raad overeenkomstig artikel 9, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde convergentieprogramma van Litouwen voor de periode 2006-2009  /* SEC/2007/0190 def. */

	[pic] | COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN |Brussel, 13;2;2007SEC(2007) 190 definitiefAanbeveling voor eenADVIES VAN DE RAADovereenkomstig artikel 9, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde convergentieprogramma van Litouwen voor de periode 2006-2009(ingediend door de Commissie)TOELICHTINGALGEMENE ACHTERGRONDHET STABILITEITS- EN GROEIPACT, DAT OP 1 JULI 1998 IN WERKING IS GETREDEN, IS GEBASEERD OP DE DOELSTELLING VAN DEUGDELIJKE OPENBARE FINANCIËN ALS MIDDEL OM DE VOORWAARDEN VOOR PRIJSSTABILITEIT EN VOOR EEN TOT WERKGELEGENHEIDSSCHEPPING LEIDENDE STERKE DUURZAME GROEI TE VERBETEREN. BIJ DE HERVORMING VAN HET PACT IN 2005 WERD HET NUT ERVAN BIJ HET VERANKEREN VAN BEGROTINGSDISCIPLINE ERKEND, MAAR WERD TEVENS VERSTERKING VAN DE DOELTREFFENDHEID EN DE ECONOMISCHE ONDERBOUWING, ALSOOK WAARBORGING VAN DE HOUDBAARHEID VAN DE OPENBARE FINANCIËN OP LANGE TERMIJN BEOOGD.In Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid[1], die deel uitmaakt van het pact, is bepaald dat de lidstaten bij de Raad en de Commissie stabiliteits- of convergentieprogramma's moeten indienen, alsook jaarlijkse actualiseringen daarvan (de lidstaten die de gemeenschappelijke munt al hebben aangenomen dienen (geactualiseerde) stabiliteitsprogramma's in en lidstaten die deze nog niet hebben aangenomen dienen (geactualiseerde) convergentieprogramma's in). Het eerste convergentieprogramma van Litouwen is in mei 2004 ingediend. Overeenkomstig de verordening bracht de Raad op basis van een aanbeveling van de Commissie en na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité op 5 juli 2004 hierover advies uit. Geactualiseerde stabiliteits- en convergentieprogramma's worden volgens dezelfde procedure door de Commissie beoordeeld en door bovengenoemd Comité onderzocht, terwijl ook de Raad over de mogelijkheid beschikt deze programma's te evalueren.Achtergrond voor de beoordeling van het geactualiseerde programmaDe Commissie heeft het op 13 december 2006 ingediende meest recente geactualiseerde convergentieprogramma van Litouwen onderzocht en een aanbeveling voor een advies van de Raad aangenomen (zie het kader voor de belangrijkste beoordelingspunten).Om de achtergrond te schetsen waartegen de begrotingsstrategie in het geactualiseerde convergentieprogramma wordt beoordeeld, bevatten de volgende punten een overzicht van:1.  de economische en budgettaire resultaten over de afgelopen tien jaar;2.  de meest recente beoordeling van de positie van het land overeenkomstig het preventieve deel van het stabiliteits- en groeipact (samenvatting van het advies van de Raad over de vorige actualisering van het convergentieprogramma);3.  de beoordeling van de Commissie van het nationale hervormingsprogramma van oktober 2006.Recente economische en budgettaire resultatenLitouwen heeft met succes de overstap gemaakt naar een goed werkende markteconomie en mag zich nu verheugen in een productiegroei die tot de hoogste in de EU behoort. Het BBP per hoofd van de bevolking lag in 2005 net boven de 50% van het EU-gemiddelde. In de afgelopen jaren is de binnenlandse vraag snel toegenomen dankzij de uitbundige groei van de kredietverlening die de voornaamste drijvende kracht achter de economisch groei is geworden en tot hogere externe tekorten leidt. Na een periode van niet-inflatoire groei is de inflatie sinds medio 2004 weer aangetrokken als gevolg van een combinatie van factoren, waaronder prijsstijgingen bij onbewerkte voedingsmiddelen en energie en forse loonstijgingen in een krapper wordende arbeidsmarkt. De overheid heeft een goede staat van dienst als het gaat om de verwezenlijking van haar budgettaire doelstellingen in de afgelopen jaren, hoewel het land meer profijt had kunnen trekken uit de goede tijden.Beoordeling in het advies van de Raad over het vorige programmaOp 14 maart 2006 heeft de Raad het volgende advies uitgebracht over de vorige actualisering van het convergentieprogramma voor de periode 2005-2008: "Gezien […] de vooruitzichten op een sterke groei dringt de Raad er bij Litouwen op aan om, teneinde een duurzame convergentie met de EU te waarborgen, i) de op een structurele aanpassing van de begroting gerichte inspanningen te intensiveren, teneinde de MTD sneller te bereiken; en ii) met name te mikken op een ambitieuzere doelstelling voor het overheidstekort over 2006 en ervoor te zorgen dat een meevallend tekort over 2005 doorwerkt naar 2006 en de daaropvolgende jaren".Beoordeling van de Commissie van het nationale hervormingsprogramma van oktober 2006Het uitvoeringsverslag van het nationale hervormingsprogramma van Litouwen in het kader van de vernieuwde Lissabonstrategie voor groei en werkgelegenheid is op 13 oktober 2006 ingediend. In het nationale hervormingsprogramma van Litouwen worden als belangrijkste uitdagingen/prioriteiten aangemerkt: handhaving van een snelle economische groei en een stabiel macro-economisch klimaat, vergroting van het concurrentievermogen van het Litouwse bedrijfsleven en bevordering van de werkgelegenheid en investeringen in menselijk kapitaal.Uit de beoordeling door de Commissie van dit programma (goedgekeurd als onderdeel van het jaarlijkse voortgangsverslag van december 2006[2]) blijkt dat Litouwen goede vorderingen maakt bij de tenuitvoerlegging van zijn nationale hervormingsprogramma op de belangrijkste gebieden van de macro-economie, de micro-economie en inzake de werkgelegenheid. Talrijke belangrijke maatregelen bevinden zich echter nog in de voorbereidingsfase en dus is de tenuitvoerlegging ervan nog niet ver gevorderd.Kader: Belangrijkste beoordelingspunten Overeenkomstig artikel 5, lid 1, (voor stabiliteitsprogramma´s) en artikel 9, lid 1, (voor convergentieprogramma´s) van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad wordt beoordeeld: of de economische hypothesen waarop het programma gebaseerd is, realistisch zijn; de middellangetermijnbegrotingsdoelstelling (MTD) van de lidstaat en of het aanpassingstraject richting de MTD passend is; of de met het oog op de naleving van dit aanpassingstraject genomen of voorgenomen maatregelen afdoende zijn om de MTD gedurende de cyclus te halen; bij de beoordeling van het aanpassingstraject richting de MTD: of in economisch goede tijden een grotere aanpassing wordt nagestreefd en in economisch slechte tijden juist een minder zware inspanning toelaatbaar is, en - voor de lidstaten van het eurogebied en het WKM II – of de lidstaat een jaarlijkse verbetering van het conjunctuurgezuiverde begrotingssaldo, ongerekend eenmalige en tijdelijke maatregelen, met 0,5% van het BBP als benchmark nastreeft om zijn MTD te bereiken; bij de bepaling van het aanpassingstraject richting de MTD (voor de lidstaten die deze doelstelling nog niet bereikt hebben) en bij het toestaan van een tijdelijke afwijking van de MTD (voor landen die de doelstelling wel hebben bereikt): de uitvoering van grote structurele hervormingen die op lange termijn rechtstreekse kostenbesparende effecten hebben (mede doordat zij de potentiële groei verhogen) en bijgevolg een verifieerbare positieve invloed op de houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn hebben (met dien verstande dat een passende veiligheidsmarge voor de naleving van de referentiewaarde van 3% van het BBP gewaarborgd moet zijn en dat een terugkeer naar de MTD binnen de programmaperiode wordt verwacht), waarbij bijzondere aandacht wordt besteed aan pensioenhervormingen die gepaard gaan met de invoering van een meerpijlerstelsel dat een verplichte pijler met volledige kapitaaldekking omvat; of het economisch beleid van de betrokken lidstaat strookt met de globale richtsnoeren voor het economisch beleid. Bij de beoordeling van de aannemelijkheid van de macro-economische hypothesen wordt gekeken naar de najaarsprognoses 2006 van de diensten van de Commissie en wordt ook gebruikgemaakt van de algemeen aanvaarde methode voor de raming van de potentiële productie en de conjunctuurgezuiverde saldi. De consistentie met de globale richtsnoeren voor het economisch beleid wordt getoetst aan de globale richtsnoeren voor het economisch beleid op het gebied van de openbare financiën, zoals opgenomen in de geïntegreerde richtsnoeren voor de periode 2005-2008. Voorts worden beoordeeld: de ontwikkeling van de schuldquote en de vooruitzichten voor de houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn, waaraan volgens het verslag van de Raad van 20 maart 2005 over de verbetering van de uitvoering van het stabiliteits- en groeipact "bij het toezicht op de begrotingssituatie voldoende aandacht" zou moeten worden geschonken. In een mededeling van de Commissie van 12 oktober 2006 wordt de aanpak voor de toetsing van de houdbaarheid op lange termijn uiteengezet[3]; de mate van integratie met het nationale hervormingsprogramma van de lidstaten in het kader van de Lissabonstrategie voor groei en werkgelegenheid. In zijn begeleidende nota van 7 juni 2005 aan de Europese Raad over de globale richtsnoeren voor het economisch beleid voor de periode 2005-2008 heeft de Raad (Ecofin) verklaard dat de nationale hervormingsprogramma´s moeten stroken met de stabiliteits- en convergentieprogramma´s; de inachtneming van de gedragscode[4], die voor de stabiliteits- en convergentieprogramma´s onder meer een gemeenschappelijke structuur en een reeks gegevenstabellen voorschrijft. |-  Aanbeveling voor eenADVIES VAN DE RAADovereenkomstig artikel 9, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde convergentieprogramma van Litouwen voor de periode 2006-2009DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid[5], en met name op artikel 9, lid 3,Gezien de aanbeveling van de Commissie,Na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité,BRENGT HET VOLGENDE ADVIES UIT:4.  Op [27 februari 2007] heeft de Raad het geactualiseerde convergentieprogramma van Litouwen voor de periode 2006-2009 behandeld. Door een wijziging in de goedkeuringsprocedure, waarbij nu het parlement wordt betrokken, is de actualisering bijna twee weken na de in de gedragscode gestelde termijn van 1 december ingediend.5.  Volgens het macro-economische scenario dat aan het programma ten grondslag ligt, zal de reële BBP-groei geleidelijk teruglopen van 7,8% in 2006 naar 4,5% in 2009. Op basis van de thans beschikbare informatie lijkt dit scenario voor de periode vanaf 2007 uit te gaan van voorzichtige groeihypothesen. De inflatieprognoses van het programma lijken gezien de recente ontwikkelingen aan de lage kant.6.  Het overheidstekort over 2006 wordt in de najaarsprognoses 2006 van de diensten van de Commissie geraamd op 1% van het BBP, tegen een streefcijfer van 1,4% van het BBP in de vorige actualisering van het convergentieprogramma. De actualisering noemt een tekort van naar schatting 1,2%. Voorlopige gegevens over geheel 2006 wijzen echter op een nog gunstiger tekort dat dicht bij evenwicht ligt, dit dankzij de sterk meevallende bedrijvigheid en werkgelegenheid, de snellere loonstijging en een betere belastinginning en ondanks een begrotingswijziging in juli 2006 waarbij de uitgaven met rond de 0,5% van het BBP zijn verhoogd.7.  Het voornaamste doel van het programma is het overheidstekort in de programmaperiode geleidelijk terug te dringen om de middellangetermijndoelstelling (MTD, zie hieronder) uiterlijk in 2008 te halen en de begroting in 2009 in evenwicht te brengen. Voor het primaire saldo worden evenwicht in 2007 en een overschot van 0,8% van het BBP aan het eind van de programmaperiode verwacht. In vergelijking met de vorige actualisering is de beoogde aanpassing ambitieuzer, maar wordt deze met een minder gunstig macro-economisch scenario verschoven naar het eind van de programmaperiode. De beoogde budgettaire consolidatie wordt gerealiseerd doordat de ontvangstenquote sterker stijgt dan de uitgavenquote (2,6 procentpunten tegen 1,4 procentpunt). Aan de ontvangstenzijde kan maar 0,5 procentpunt worden toegeschreven aan een stijging van de belastingquote, die met name te danken is aan een verwachte verbetering van de belastinginning. De rest van de stijging wordt in het programma niet gespecificeerd, maar lijkt verband te houden met de instroom van EU-middelen. De wijzigingen aan de uitgavenzijde hebben te maken met een stijging van de overheidsinvesteringen, sociale overdrachten en "andere" primaire uitgaven, die niet volledig wordt goedgemaakt door een omvangrijke bezuiniging op de overheidsconsumptie als percentage van het BBP (meer dan 2 procentpunten).8.  Het volgens de algemeen aanvaarde methode berekende structurele saldo (d.w.z. het conjunctuurgezuiverde saldo, ongerekend eenmalige en tijdelijke maatregelen) geeft een geleidelijke verbetering te zien en slaat om van een tekort van 1¾% van het BBP in 2006 in een overschot van ½% van het BBP in 2009. Evenals in de vorige actualisering van het convergentieprogramma is de in het programma gepresenteerde MTD voor de begrotingssituatie een structureel tekort van 1% van het BBP, een doelstelling die volgens het programma uiterlijk in 2008 zou moeten worden gehaald. Aangezien de MTD ambitieuzer is dan de minimumbenchmark (geraamd op een tekort van circa 2% van het BBP), mag worden aangenomen dat de verwezenlijking ervan een veiligheidsmarge tegen het ontstaan van een buitensporig tekort zal bieden. De MTD ligt binnen de marge die in het stabiliteits- en groeipact en in de gedragscode is vastgesteld voor de lidstaten die tot het eurogebied en het WKM II behoren, en houdt voldoende rekening met de schuldquote en de gemiddelde groei van de potentiële productie op lange termijn.9.  De aan de begrotingsprognoses in het programma verbonden risico's lijken elkaar tot 2007 min of meer in evenwicht te houden, maar vanaf 2008 kunnen de begrotingsresultaten slechter uitvallen dan waarop in het programma wordt gerekend. De begrotingsstrategie berust op een duidelijke stijging van de ontvangstenquote en op genoemde omvangrijke bezuiniging op de overheidsconsumptie als percentage van het BBP, die beter onderbouwd had mogen worden aangezien het middellangetermijnkader voor de planning en beheersing van de overheidsfinanciën nog onvoldoende bindende kracht heeft. Terwijl dankzij het vermoedelijk doorwerkende effect van het meevallende tekort over 2006 de doelstelling voor 2007 gehaald zou kunnen worden, blijft door het gebrek aan concrete informatie over de beoogde maatregelen nog zeer onduidelijk of de budgettaire doelstellingen vanaf 2008 verwezenlijkt kunnen worden.10.  In het licht van deze risicobeoordeling is het niet uitgesloten dat de in het programma uitgestippelde begrotingsstrategie niet volstaat om de MTD uiterlijk in 2008 te verwezenlijken, zoals in het programma wordt aangenomen. Toch lijkt deze een veiligheidsmarge te verschaffen die ruim genoeg is om gedurende de gehele programmaperiode te voorkomen dat het tekort bij normale macro-economische fluctuaties de drempel van 3% van het BBP overschrijdt. Volgens het programma strookt het tempo van de aanpassing richting de MTD met het stabiliteits- en groeipact, dat voorschrijft dat in goede economische tijden een grotere aanpassing moet worden bewerkstelligd, terwijl in slechte economische tijden een minder zware inspanning toelaatbaar is. Gezien de bovenbeschreven risico´s zijn niettemin voor de beoogde structurele aanpassing extra maatregelen nodig om het structurele saldo jaarlijks met 0,5% van het BBP als benchmark te verbeteren, zoals vereist is voor de lidstaten van het eurogebied en het WKM II.11.  Volgens de ramingen is de bruto overheidsschuld in 2006 op 18½% van het BBP uitgekomen, ruim onder de in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde van 60% van het BBP. Volgens het programma blijft de schuldquote in 2007 en 2008 steken op circa 19% en loopt deze in 2009 terug tot 17¾%.12.  Het langetermijneffect van de vergrijzing op de begroting is in Litouwen minder sterk dan gemiddeld in de EU het geval is. Dit komt doordat de pensioenuitgaven in de komende decennia als gevolg van de vastgestelde pensioenhervormingen in beperkte mate zullen stijgen. De huidige brutoschuld ligt in Litouwen op een zeer laag niveau en met de in het convergentieprogramma beoogde verbetering van de begrotingssituatie zouden de risico´s voor de houdbaarheid van de overheidsfinanciën op lange termijn deels kunnen worden opgevangen. Al met al lijkt Litouwen weinig risico te lopen wat de houdbaarheid van de overheidsfinanciën betreft.13.  Het convergentieprogramma bevat geen kwalitatieve beoordeling van de algemene gevolgen van het uitvoeringsverslag van oktober 2006 van het nationale hervormingsprogramma binnen het kader van de begrotingsstrategie op middellange termijn. Wel verschaft het systematisch informatie over de rechtstreekse budgettaire kosten van de voornaamste hervormingen waarin het nationale hervormingsprogramma voorziet, en lijkt in de begrotingsprognoses rekening te worden gehouden met de gevolgen van de in het nationale hervormingsprogramma geschetste maatregelen voor de openbare financiën. De in het convergentieprogramma opgenomen maatregelen op het gebied van de openbare financiën lijken aan te sluiten bij de in het kader van het nationale hervormingsprogramma voorgenomen acties. Met name worden in beide programma´s de lopende hervormingen in het pensioen- en belastingstelsel en in de gezondheidszorg belicht. Wel liggen de doelstellingen voor het overheidstekort in het convergentieprogramma duidelijk lager dan die in het nationale hervormingsprogramma.14.  De in het programma uitgestippelde begrotingsstrategie is over het algemeen in overeenstemming met de globale richtsnoeren voor het economisch beleid die in de geïntegreerde richtsnoeren voor de periode 2005-2008 zijn opgenomen.15.  Wat de in de gedragscode voor stabiliteits- en convergentieprogramma's gespecificeerde gegevensvereisten betreft, bevat het programma alle verplichte en de meeste facultatieve gegevens[6].Al met al is het programma met de verwachte gunstige groei in het vooruitzicht gericht op vooruitgang richting de MTD, die uiterlijk in 2008 zou moeten worden gehaald. Vanaf 2008 is de verwezenlijking van de begrotingsdoelstellingen evenwel aan risico's onderhevig.Gezien de bovenstaande evaluatie wordt Litouwen verzocht:i) van de goede tijden te profiteren door voor 2007 een ambitieuzere tekortdoelstelling te hanteren nu het tekort over 2006 waarschijnlijk gunstiger uitvalt, en met het oog op het aanpassingstempo richting de MTD maatregelen te treffen om het structurele saldo jaarlijks te verbeteren met 0,5% van het BBP als benchmark, zoals vereist is voor de lidstaten van het eurogebied en het WKM II;ii) het middellangetermijnkader voor de planning en beheersing van de overheidsfinanciën te verbeteren.Vergelijking van de belangrijkste macro-economische en budgettaire prognoses2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 |Reëel GDP (Verandering in %) | CP dec 2006 | 7,6 | 7,8 | 6,3 | 5,3 | 4,5 |COM nov 2006 | 7,6 | 7,8 | 7,0 | 6,5 | n.b. |CP dec 2005 | 7,0 | 6,0 | 5,3 | 6,8 | n.b. |HICP-inflatie (%) | CP dec 2006 | 2,7 | 3,9 | 4,7 | 3,4 | 3,1 |COM nov 2006 | 2,7 | 3,8 | 4,6 | 3,3 | n.b. |CP dec 2005 | 2,7 | 2,7 | 2,7 | 2,5 | n.b. |Output gap (% van het potentiële BBP) | CP dec 20061 | 1,9 | 2,4 | 1,6 | 0,1 | -1,9 |COM nov 20065 | 1,2 | 1,4 | 0,7 | -0,6 | n.b. |CP dec 20051 | 2,9 | 2,1 | 0,5 | 0,6 | n.b. |Overheidssaldo (% van het BBP) | CP dec 2006 | -0,5 | -1,2 | -0,9 | -0,5 | 0,0 |COM nov 2006 | -0,5 | -1,0 | -1,2 | -1,3 | n.b. |CP dec 2005 | -1,5 | -1,4 | -1,3 | -1,0 | n.b. |Primair saldo (% van het BBP) | CP dec 2006 | 0,3 | -0,4 | 0,0 | 0,4 | 0,8 |COM nov 2006 | 0,3 | -0,2 | -0,4 | -0,5 | n.b. |CP dec 2005 | -0,9 | -0,8 | -0,7 | -0,4 | n.b. |Conjunctuurgezuiverd saldo (% van het BBP) | CP dec 20061 | -1,0 | -1,8 | -1,3 | -0,5 | 0,5 |COM nov 2006 | -0,8 | -1,4 | -1,4 | -1,2 | n.b. |CP dec 20051 | -2,3 | -2,0 | -1,4 | -1,2 | n.b. |Structureel saldo2 (% van het BBP) | CP dec 20063 | -1,0 | -1,8 | -1,3 | -0,5 | 0,5 |COM nov 20064 | -0,8 | -1,4 | -1,4 | -1,2 | n.b. |CP dec 2005 | -2,3 | -2,0 | -1,4 | -1,2 | n.b. |Bruto overheidsschuld (% van het BBP) | CP dec 2006 | 18,7 | 18,4 | 19,2 | 19,0 | 17,7 |COM nov 2006 | 18,7 | 18,9 | 19,6 | 19,8 | n.b. |CP dec 2005 | 19,2 | 19,9 | 19,8 | 18,9 | n.b. |Noten: 1Berekeningen van de diensten van de Commissie op basis van de in het programma voorkomende informatie. 2Conjunctuurgezuiverd saldo (zoals in de voorgaande rijen), ongerekend eenmalige en tijdelijke maatregelen. 3Er zijn geen eenmalige en tijdelijke maatregelen in het programma opgenomen. 4Er zijn geen eenmalige en tijdelijke maatregelen uit de najaarsprognoses 2006 van de diensten van de Commissie opgenomen. 5Op basis van een geraamde potentiële groei van achtereenvolgens 7,9%, 7,7%, 7,8% en 7,9% in de periode 2005-2008. Bronnen: Convergentieprogramma (CP); economische najaarsprognoses 2006 van de diensten van de Commissie (COM); berekeningen van de diensten van de Commissie. |[1] PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1. Verordening gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1055/2005 (PB L 174 van 7.7.2005, blz. 1). Alle documenten waarnaar in deze tekst wordt verwezen, zijn te vinden op:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm.[2] Communication from the Commission to the Spring European Council, "Implementing the renewed lisbon strategy for growth and jobs - A year of delivery", COM(2006) 816 van 12.12.2006.[3] Mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement: "Houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn in de EU", COM (2006) 574 definitief van 12.10.2006; directoraat-generaal Economische en financiële zaken van de Commissie (2006): "The long-term sustainability of public finances in the European Union", European Economy nr. 4/2006.[4] "Specificaties inzake de uitvoering van het stabiliteits- en groeipact en richtsnoeren inzake de vorm en de inhoud van stabiliteits- en convergentieprogramma's", door de Raad (Ecofin) op 11 oktober 2005 bekrachtigd.[5] PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1. Verordening gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1055/2005 (PB L 174 van 7.7.2005, blz. 1). Alle documenten waarnaar in deze tekst wordt verwezen, zijn te vinden op:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm .[6] Met name ontbreken de facultatieve gegevens over de subcomponenten van de stock-flow adjustment en de bijdrage aan de potentiële BBP-groei van arbeid, kapitaal en TFP.


Avis juridique important

|

51999HB0001

Aanbeveling van de Europese Centrale Bank voor een verordening (EG) van de Raad met betrekking tot door de Europese Centrale Bank opgeroepen verdere stortingen van externe reserves (ECB/1999/1)

Publicatieblad Nr. C 269 van 23/09/1999 blz. 0009 - 0011

Aanbeveling van de Europese Centrale Bank voor een verordening (EG) van de Raad met betrekking tot door de Europese Centrale Bank opgeroepen verdere stortingen van externe reserves(ECB/1999/1)(1999/C 269/08)TOELICHTINGI. INLEIDINGIngevolge artikel 123, lid 1, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap (hiernaa aangeduid als het "Verdrag"), dient de Raad van de Europese Unie (hierna aangeduid als de "Raad van de EU") de aanvullende wetgeving als bedoeld in artikel 107, lid 6, van het Verdrag, en artikel 42(1) van de statuten van het Europees Stelsel van Centrale Banken en van de Europese Centrale Bank (hiernaa aangeduid als de "statuten"), onmiddellijk na 1 juli 1998 goed te keuren. Het Verdrag voorziet in een speciale procedure voor de goedkeuring van de bepalingen als bedoeld in artikel 107, lid 6: de Raad van de EU stelt deze bepalingen vast hetzij op voorstel van de Commissie, hetzij op aanbeveling van de Europese Centrale Bank (ECB). Om dubbel werk te vermijden, zijn de ECB en de Commissie overeengekomen dat de ECB een aanbeveling voor een verordening van de Raad zoals bedoeld in artikel 30.4 van de statuten, zal voorbereiden.II. ALGEMENE OVERWEGINGENArtikel 30.4(2) van de statuten bepaalt dat verdere stortingen van externe reserves boven de in artikel 30.1 gestelde grens door de ECB kunnen worden opgeroepen. Tevens dient de Raad de grenzen en de voorwaarden voor deze verdere stortingen van externe reserves volgens de procedure zoals neergelegd in artikel 42 vast te stellen. In dit verband is het belangrijk dat de aanvullende wetgeving voorziet in een vooraf vastgestelde grens voor dergelijke verdere stortingen van externe reserves. Door in de aanvullende wetgeving slechts een bovengrens te stellen aan het bedrag aan externe reserves in plaats van specifieke voorwaarden te definiëren, wordt beoogd de noodzakelijke financiële onafhankelijkheid van de ECB te versterken en de flexibiliteit te verschaffen voor verschillende mogelijke scenario's die niet in een verordening van de Raad dienen te worden weerspiegeld. De beoordeling van de noodzaak van het oproepen tot verdere stortingen binnen de algemene grens die in de voorgestelde aanvullende wetgeving zal worden vastgelegd, dient aan de Raad van Bestuur te worden overgelaten, die dit besluit volgens de in artikel 10.3 in de statuten neergelegde stemprocedures dient te nemen.Om ervoor te zorgen dat de aanvullende wetgeving met betrekking tot door de ECB opgeroepen verdere stortingen van externe reserves rechtstreeks toepasselijk is in de deelnemende lidstaten op identieke voorwaarden, moet deze wetgeving in de vorm van een verordening van de Raad van de EU worden goedgekeurd.III. COMMENTAAR BIJ DE ARTIKELENArtikel 1 - DefinitiesDit artikel bevat de definities van de termen "deelnemende lidstaat", "nationale centrale bank" en "externe reserves" zoals gebruikt in de aanbeveling.De definitie van "externe reserves" is in overeenstemming met de externe reserves die door de nationale centrale banken aan de ECB kunnen worden gedoteerd overeenkomstig artikel 30.1 van de statuten, d.w.z. uitgezonderd valuta's van de lidstaten, reserveposities in het IMF en bijzondere trekkingsrechten. Tevens zijn "externe reserves" zo gedefinieerd dat daaronder ook officiële externe reserves vallen, in overeenstemming met de formulering van artikel 105, lid 2, derde streepje, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap.Artikel 2 - Verdere stortingen van externe reservesDit artikel bepaalt dat de ECB de nationale centrale banken kan oproepen tot verdere stortingen van externe reserves boven de in artikel 30.1 van de statuten van het Europees Stelsel van Centrale Banken en van de Europese Centrale Bank (hierna aangeduid als de "statuten") gestelde grens, en wel tot een additioneel bedrag van 50000 miljoen EUR. De overweging in dezen is dat een bedrag ter grootte van de grens die voor de eerste overdracht is vastgelegd, te weten 50000 miljoen EUR, voorlopig voldoet, maar dat deze bovengrens op een later tijdstip, zodra duidelijker is vastgesteld wat de mogelijke behoeften van de ECB zijn, verhoogd zou kunnen worden, volgens dezelfde procedure.Artikel 2 bepaalt verder dat de centrale bank van een lidstaat waarvan de derogatie is ingetrokken, of een centrale bank die op dezelfde grondslag wordt behandeld als de centrale bank van een lidstaat waarvan de derogatie is ingetrokken, aan de ECB een bedrag aan externe reserves zal overdragen waarvan de hoogte wordt bepaald door de euro-waarde tegen lopende wisselkoersen van de reeds door middel van verdere stortingen aan de ECB overgedragen externe reserves te vermenigvuldigen met de ratio tussen het aantal aandelen waarop de betrokken nationale centrale bank heeft ingeschreven en het aantal aandelen dat de andere nationale centrale banken al hebben volgestort. Deze bepaling is bedoeld om ervoor te zorgen dat dezelfde methodologie voor de berekening van de hoogte van de externe reserves die aan de ECB dienen te worden overgedragen door de lidstaten die de euro in de toekomst zouden kunnen aannemen, wordt gebruikt voor verdere stortingen, zoals is vastgelegd voor de eerste storting van externe reserves overeenkomstig artikel 49.1 van de statuten.Artikel 3 - SlotbepalingenDeze verordening treedt in werking onmiddellijk na de publicatie ervan in het Pulicatieblad van de Europese Gemeenschappen.(1) Artikel 42 van de statuten luidt: "Overeenkomstig artikel 106, lid 6, van het Verdrag stelt de Raad, onmiddellijk nadat de datum voor de aanvang van de derde fase is bepaald, met gekwalificeerde meerderheid van stemmen, hetzij op voorstel van de Commissie en na raadpleging van het Europees Parlement van de ECB, hetzij op aanbeveling van de ECB en na raadpleging van het Europees Parlement en de Commissie, de in de artikelen 4, 5.4, 19.2, 20, 28.1, 29.2, 30.4 en 34.3 bedoelde bepalingen vast."(2) Artikel 30.4 luidt: "Verdere stortingen van externe reserves boven de in artikel 30.1 gestelde grens kunnen, overeenkomstig artikel 30.2, door de ECB worden opgeroepen, binnen de grenzen en onder de voorwaarden die door de Raad volgens de procedure van artikel 42 worden vastgesteld."Verordening (EG) van de Raad met betrekking tot door de Europese Centrale Bank opgeroepen verdere stortingen van externe reservesDE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op de statuten van het Europees Stelsel van Centrale Banken en van de Europese Centrale Bank (hierna aangeduid als de "Statuten"), inzonderheid op artikel 30.4;Gelet op de aanbeveling van de Europese Centrale Bank (ECB);Gelet op het advies van het Europees Parlement;Gelet op het advies van de Commissie van de Europese Gemeenschappen,Volgens de procedure neergelegd in artikel 107, lid 6, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap (hierna aangeduid als het "Verdrag") en artikel 42 van de statuten, en onder de voorwaarden neergelegd in artikel 122, lid 5, en punt 7 van het Protocol (nr. 11) betreffende enkele bepalingen met betrekking tot het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland,(1) Overwegende dat artikel 30.1 van de statuten bepaalt dat de ECB door de nationale centrale banken van de deelnemende lidstaten wordt gedoteerd med externe reserves, uitgezonderd valuta's van de lidstaten, euro's, reserveposities in het IMF en bijzondere trekkingsrechten, tot een bedrag van 50000 miljoen EUR;(2) Overwegende dat artikel 30.4 van de statuten bepaalt dat de Raad de grenzen waarbinnen en de voorwaarden waaronder de ECB verdere stortingen van externe reserves boven de in artikel 30.1 van de statuten gestelde grens kan oproepen, dient vast te stellen;(3) Overwegende dat artikel 30.4 van de statuten bepaalt dat dergelijke verdere stortingen dienen te worden opgeroepen overeenkomstig artikel 30.2 van de statuten; dat artikel 30.2 in samenhang met artikel 43.6 van de statuten en punt 10(b) van het Protocol (nr. 11) betreffende enkele bepalingen met betrekking tot het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, bepaalt dat de bijdragen van iedere nationale centrale bank worden vastgesteld in verhouding tot haar aandeel in het kapitaal van de ECB dat door de nationale centrale banken van de deelnemende lidstaten is geplaatst;(4) Overwegende dat artikel 10.3 in samenhang met artikel 43.4 van de statuten bepaalt dat voor alle besluiten die op grond van artikel 30 van de statuten dienen te worden genomen, de stemmen van de leden van de Raad van Bestuur worden gewogen overeenkomstig de verdeling van het geplaatste kapitaal van de ECB onder de nationale centrale banken van de deelnemende lidstaten;(5) Overwegende dat uit artikel 30.4 van de statuten in samenhang met artikelen 43.4 en 43.6 van de statuten en punt 8 van het Protocol (nr. 11) betreffende enkele bepalingen met betrekking tot het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland en punt 2 van het Protocol (nr. 12) betreffende enkele bepalingen inzake Denemarken, voor de niet-deelnemende lidstaten geen rechten of verplichtingen voortvloeien;(6) Overwegende dat artikel 49.1 van de statuten in samenhang met punt 10(b) van het Protocol (nr. 11) betreffende enkele bepalingen met betrekking tot het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noor-Ierland bepaalt dat de centrale bank van een lidstaat waarvan de derogatie is ingetrokken, of een centrale bank die op dezelfde grondslag wordt behandeld als de centrale bank van een lidstaat waarvan de derogatie is ingetrokken, externe reserves aan de ECB overdraagt overeenkomstig artikel 30.1 van de statuten; dat artikel 49.1 van de statuten bepaalt dat het over te dragen bedrag wordt bepaald door de euro-waarde tegen lopende wisselkoersen van de reeds overeenkomstig artikel 30.1 aan de ECB overgedragen externes reserves te vermenigvuldigen met de ratio tussen het aantal aandelen waarop de betrokken nationale centrale bank heeft ingeschreven en het aantal aandelen dat de andere nationale centrale banken al hebben volgestort;(7) Overwegende dat alle verwijzingen naar bedragen in euro in voornoemde bepalingen van het Verdrag in deze verordening en in elke door de ECB opgeroepen storting van externe reserves, verwijzingen zijn naar nominale bedragen in euro op het tijdstip dat de ECB een storting van dergelijke externe reserves oproept;(8) Overwegende dat het toepasselijk wordt geacht dat de ECB, in het geval dat er behoefte bestaat aan externee reserves, kan oproepen tot verdere stortingen van externe reserves door de nationale centrale banken boven de in artikel 30.1 van de statuten gestelde grens, tot een additioneel bedrag van 50000 miljoen EUR; dat het bedrag aan externe reserves tot de storting waarvan de ECB de nationale centrale banken kan oproepen, door de Raad overeenkomstig de in artikel 42 van de statuten neergelegde procedure kan worden verhoogd,HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:Artikel 1DefinitiesVoor de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder:- "externe reserves": alle door de nationale centrale banken aangehouden officiële externe reserves van de deelnemende lidstaten die luiden in of bestaan uit valuta's, rekeneenheden of goud, uitgezonderd valuta's van de lidstaten, euro's, reserveposities in het IMF en bijzondere trekkingsrechten;- "nationale centrale bank": de centrale bank van een deelnemende lidstaat; en- "deelnemende lidstaat": een lidstaat die overeenkomstig het Verdrag de eenheidsmunt heeft aangenomen.Artikel 2Verdere stortingen van externe reserves1. De ECB kan verdere stortingen van externe reserves door de nationale centrale banken oproepen boven de in artikel 30.1 van de statuten gestelde grens, tot een additioneel bedrag van 50000 miljoen EUR, in het geval dat er behoefte bestaat aan dergelijke externe reserves.2. De centrale bank van een lidstaat waarvan de derogatie is ingetrokken, of een centrale bank die op dezelfde grondslag wordt behandeld als de centrale bank van een lidstaat waarvan de derogatie is ingetrokken, draagt aan de ECB een bedrag aan externe reserves over waarvan de hoogte wordt bepaald door de euro-waarde tegen lopende wisselkoersen van de al overeenkomstig lid 1 van dit artikel aan de ECB overgedragen externe reserves te vermenigvuldigen met de ratio tussen het aantal aandelen waarop de betrokken nationale centrale bank heeft ingeschreven en het aantal aandelen dat de andere nationale centrale banken al hebben volgestort.Artikel 3SlotbepalingenDeze verordening treedt in werking op de dag volgend op de publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.


Avis juridique important

|

31998H0288

98/288/EG: Aanbeveling van de Commissie van 23 april 1998 betreffende de dialoog, het volgen en de voorlichting om de overschakeling op de euro te vergemakkelijken

Publicatieblad Nr. L 130 van 01/05/1998 blz. 0029 - 0031

AANBEVELING VAN DE COMMISSIE van 23 april 1998 betreffende de dialoog, het volgen en de voorlichting om de overschakeling op de euro te vergemakkelijken (98/288/EG) DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 155,(1) Overwegende dat de euro met ingang van 1 januari 1999 de munteenheid van de deelnemende lidstaten wordt; dat de euro tegen de omrekeningskoersen de munteenheden van de deelnemende lidstaten zal vervangen; dat tijdens de overgangsperiode in euro uitgedrukte monetaire en financiële instrumenten maar nog geen muntstukken en bankbiljetten beschikbaar zullen zijn; dat de nationale valutaeenheden ondereenheden van de euro tegen de omrekeningskoersen zullen zijn; dat overeenkomstig artikel 4, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1103/97 van de Raad van 17 juni 1997 over enkele bepalingen betreffende de invoering van de euro (1), de omrekeningskoersen voor omrekening van de euro-eenheid naar de nationale munteenheden en omgekeerd zullen worden gebruikt;(2) Overwegende dat rekening dient te worden gehouden met de sedert de Ronde Tafel van mei 1997 verrichte werkzaamheden (2), met de aanbevelingen die de Commissie naar aanleiding daarvan heeft opgesteld, en met de discussies tijdens de Ronde Tafel van 26 februari 1998 (3); dat de Commissie het noodzakelijk acht aanbevelingen te formuleren betreffende de totstandbrenging van een dialoog tussen kringen van het bedrijfs- en beroepsleven en consumentenverenigingen, het volgen van de overschakeling op de euro, met name door waarnemingsposten op te zetten, en betreffende onderwijs en vorming; dat het Europees Parlement de Commissie heeft aangemoedigd op de ingeslagen weg voort te gaan (4);(3) Overwegende dat Aanbeveling 98/286/EG van de Commissie van 23 april 1998 betreffende de bankkosten voor de omrekening in euro (5) en Aanbeveling 98/287/EG van de Commissie van 23 april 1998 betreffende de dubbele aanduiding van prijzen en andere geldbedragen (6), een aanvulling vormen op de dialoog die op nationaal en Gemeenschapsniveau op gang is gebracht;(4) Overwegende dat naar aanleiding van de werkzaamheden die in het raam van het Comité voor handel en distributie en van het Consumentencomité zijn verricht, en van de door deze beide comités gemeenschappelijk verrichte werkzaamheden (7) op Gemeenschapsniveau onderhandelingen zijn begonnen tussen de brancheorganisaties van handel, toerisme, KMO's en ambacht en de consumentenorganisaties; dat de Commissie deze dialoog wil voortzetten en intensifiëren;(5) Overwegende dat het dienstig zou zijn dat de lidstaten volgens het geldend nationaal recht en verenigbaar met de bestaande administratieve structuren waarnemingsposten inrichten die voor de burger als forum voor discussie en als centraal punt voor het volgen moeten dienen; dat het Europees Parlement heeft aangespoord deze benadering voort te zetten;(6) Overwegende dat de met de consumenten gesloten overeenkomsten aan de geldende wettelijke bepalingen, waaronder Richtlijn 93/13/EEG van de Raad betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (8), moeten beantwoorden;(7) Overwegende dat, wat de beginselen voor een goede praktijk op het gebied van de bankkosten voor de omrekening in euro betreft, de Commissie, naast de reeds genomen maatregelen voor het volgen, voornemens is erop toe te zien hoe die beginselen worden toegepast, en op alle betrokken partijen, in het bijzonder de bankverenigingen beroep doet, om haar de daartoe benodigde informatie te verschaffen;(8) Overwegende dat een permanente dialoog tussen kleine en middelgrote ondernemingen (KMO's) en hun zakenpartners wenselijk is; dat met name de kleine ondernemingen bij hun voorbereidingen op de overschakeling naar de euro tijdens de overgangsperiode op specifieke moeilijkheden kunnen stuiten; dat het in het belang van allen is de omschakeling van kleine ondernemingen op de euro te vergemakkelijken; dat een van de wijzen waarop dit zou kunnen worden bereikt erin bestaat dat de ondernemingen onderling op het gewenste niveau onderhandelen om de beginselen vast te stellen die voor de kleine ondernemingen de overschakeling op de euro kunnen vergemakkelijken;(9) Overwegende dat het voor de kleine ondernemingen moeilijk is toegang te krijgen tot de traditionele informatiebronnen; dat specifiek op die categorie gerichte voorlichtingsacties dienen te worden georganiseerd; dat gespecialiseerde organisaties, waaronder kamers van koophandel, en instellingen die met deze kleine ondernemingen in contact staan, hun bewustmakings- en voorlichtingsactiviteit dienen voort te zetten; dat de Commissie met name via het net van Euro Info Centra aan de kleine ondernemingen op hun behoeften toegesneden praktische instrumenten ter beschikking zal blijven stellen;(10) Overwegende dat de lidstaten de rol die het onderwijsstelsel bij de voorlichting van jongeren en van het publiek in het algemeen vervult, verder zouden moeten onderzoeken; dat het wenselijk is dat de lidstaten informatie en goede praktijken op dit gebied uitwisselen; dat daartoe een net van nationale contactpersonen uit de vormingssector is opgezet; dat het belangrijk is dat schoolgaande jongeren onder de beste omstandigheden kunnen leren de euro snel te begrijpen en te aanvaarden en zich aan de nieuwe waardeschalen aan te passen, vooral omdat het via hen mogelijk is om de informatie aan de familiekring door te geven; dat de op de scholen gevoerde actie om doeltreffend te zijn, de verantwoordelijken voor de vorming, de leerkrachten en al het andere begeleidende schoolpersoneel hierbij nauw dienen te worden betrokken; dat het niet alleen om scholen gaat, maar om alle vormingssystemen in hun diversiteit; dat jongeren die buiten het schoolsysteem zijn geraakt, bijzondere aandacht dienen te krijgen,BEVEELT AAN:Artikel 1 Dialoog 1. Om met de praktische voorbereidingen voor de omschakeling op de euro voortgang te boeken, worden de nationale autoriteiten verzocht de voortzetting van een intensieve dialoog tussen consumentenverenigingen en beroeps- en bedrijfsorganisaties aan te moedigen. De Commissie zal harerzijds deze dialoog op Gemeenschapsniveau blijven bevorderen en zal de lidstaten uitnodigen om met de resultaten daarvan rekening te houden;2. In het raam van die dialoog worden de consumentenverenigingen en de beroeps- en bedrijfsorganisaties uitgenodigd te onderhandelen en, in voorkomend geval, afspraken te maken over beginselen voor goede praktijken op het gebied van dubbele prijsaanduiding en van betaling en te komen tot vaststelling van minimumnormen voor informatieverstrekking;3. De ondernemingen worden uitgenodigd om op het geëigende niveau te onderhandelen om de beginselen vast te stellen die voor de kleine ondernemingen de omschakeling op de euro vergemakkelijken. Deze beginselen zouden met name ten doel moeten hebben:a) dat een onderneming haar commerciële partners, vooral indien deze kleine ondernemingen zijn, van tevoren ervan in kennis stelt dat haar facturen uitsluitend in euro luiden, respectievelijk dat zij uitsluitend in euro luidende facturen aanvaardt, zodat haar partners zich behoorlijk daarop kunnen voorbereiden;b) dat, wanneer een kleine onderneming haar commerciële partners mocht verzoeken om op hun facturen naast de prijzen in euro ook die prijzen in nationale munt te blijven aangeven, deze aan dat verzoek tegemoet behoeven te komen;c) dat de grote ondernemingen hun onderaannemers, respectievelijk toeleveranciers de nodige bijstand verlenen om de overgang naar de euro voor deze categorie te vergemakkelijken.Artikel 2 Waarnemingsposten en het volgen 1. De lidstaten, met inbegrip, in voorkomend geval, van de lagere territoriale overheden, worden uitgenodigd adequate middelen ter beschikking te stellen, met name, als een middel bij uitstek, waarnemingsposten voor de overschakeling op de euro om het volgen van de invoering van de euro, van de eerlijkheid van de transacties en van de transparantie van de praktijken van bedrijfs- en beroepskringen mogelijk te maken.2. Elke waarnemingspost zou daartoe alle betrokken bedrijfs- en beroepssectoren, de betrokken overheidsdiensten en de burgers, waaronder de vertegenwoordigers van het verenigingsleven, met name van de consumenten erbij moeten betrekken.3. Waarnemingsposten zouden op plaatselijk niveau de volgende taken moeten verrichten: optreden als aanspreekpunt; verwijzing naar informatiebronnen; het aanhoren, het verlenen van bemiddeling en het bijstaan van de burgers. Aan de hand van een praktijkevaluatie zouden zij de betrokken nationale en communautaire instanties deelgenoot van hun ervaringen moeten kunnen maken.4. Teneinde het toezicht op de tenuitvoerlegging door de banken van de beginselen van een goede praktijk op het gebied van bankkosten voor de omrekening in euro te vergemakkelijken, door naast de andere, voor het volgen reeds genomen maatregelen de nationale en Europese bankverenigingen uit te nodigen onverwijld aan de verzoeken van de Commissie om informatie over de met de tenuitvoerlegging hiervan geboekte vooruitgang, gevolg te geven. Teneinde vóór eind 1998 voor de eerste maal een onderzoek aan tenuitvoerlegging van die beginselen te kunnen wijden, worden de nationale bankverenigingen bijgevolg verzocht om de Commissie vóór 1 november 1998 via hun Europese organisaties verslag uit te brengen over de wijze waarop de banken voornemens zijn deze beginselen ten uitvoer te leggen.5. De lidstaten worden uitgenodigd de tenuitvoerlegging van de beginselen van een goede praktijk en de daarover door de banken verstrekte informatie aandachtig te volgen.Artikel 3 Voorlichting en opleiding 1. Gezien de specifieke moeilijkheden waarmee de kleine ondernemingen bij hun interne voorbereiding op de overschakeling op de euro worden geconfronteerd en gelet op de moeilijkheden voor deze categorie om toegang tot de traditionele informatiebronnen krijgen, worden de gespecialiseerde instanties, waaronder de kamers van koophandel, en de instellingen die met deze kleine ondernemingen in contact staan, uitgenodigd om hun inspanningen op het gebied van voorlichting- en bewustmaking, in de vorm van gerichte acties voort te zetten waarbij het accent bij de te ondernemen concrete voorbereidingen dient te worden gelegd; een ander geldt mede voor het geven van adviezen en hulp bij het stellen van diagnoses.2. De lidstaten wordt verzocht zo spoedig mogelijk ervoor zorg te dragen dat in de onderwijs- en vormingsstelsels aan het thema euro de volle aandacht wordt besteed en alle dienstige maatregelen te nemen om de leerkrachten en ander schoolpersoneel daarop attentief te maken, hen voor te lichten en op te leiden.3. De acties op het gebied van de vorming zouden in specifieke maatregelen dienen te voorzien voor alle vormen van vorming, zoals afstandsonderwijs, volwasseneneducatie, hoger onderwijs, beroeps- en alternerende opleiding. De nieuwe informatietechnologieën zouden moeten worden aangewend zowel om de leerkrachten attent te maken en op te leiden als om de jongeren voorlichting te bieden. De lidstaten worden uitgenodigd ook lesmateriaal samen te stellen dat gemakkelijk door de leerkrachten bij hun taak kan worden gebruikt.Het zou eveneens wenselijk zijn dat bijzondere aandacht wordt besteed aan kinderen die in de marge van het schoolsysteem verkeren, door adequate maatregelen voor hun voorlichting te treffen.Artikel 4 Slotbepaling De lidstaten wordt verzocht aan de tenuitvoerlegging van deze aanbeveling hun steun te verlenen.Artikel 5 Adressaten Deze aanbeveling is gericht tot de lidstaten, de beroeps- en bedrijfsorganisaties, de consumentenorganisaties, de kamers van koophandel, de bankverenigingen, de ondernemingen en aan alle andere organisaties of instellingen die met de ondernemingen in contact staan.Gedaan te Brussel, 23 april 1998.Voor de CommissieYves-Thibault DE SILGUYLid van de Commissie(1) PB L 162 van 19. 6. 1997, blz. 1.(2) Verslag van de deskundigengroep voor de technische en kostenaspecten van de dubbele prijs- en waardeaanduiding, Euro Paper nr. 13; verslag van de deskundigengroep voor de bankkosten voor de omrekening in euro, Euro Paper nr. 14; verslag van de deskundigengroep "Wennen aan prijzen in euro's", Euro Paper nr. 18; verslag van de deskundigengroep voor de rol van het onderwijs bij de invoering van de euro, Euro Paper nr. 19; verslag van de deskundigengroep "Midden- en kleinbedrijf en de euro", Euro Paper nr. 21.(3) Zie de mededeling van de Commissie over de te volgen strategie bij de voorlichting over de euro, COM(98) 39 def. van 6 februari 1998 en de mededeling van de Commissie over de meest recente informatie betreffende de praktische aspecten van de invoering van de euro, COM(98) 61 def. van 11 februari 1998.(4) Resolutie van het Europees Parlement van 13 januari 1998 over de euro en de consument.(5) Zie bladzijde 22 van dit Publicatieblad.(6) Zie bladzijde 26 van dit Publicatieblad.(7) Comité voor distributie en handel "Comité du commerce et de la distribution" (CCD): "advies over de kernpunten van de invoering van de gemeenschappelijke munt", vastgesteld op 20 februari 1998; Consumentencomité (CC): "Voor een geslaagde overgang van de consument op de euro", voorstellen van de "eurogroep" van het CC, vastgesteld op 10 februari 1998; verslag van de deskundigengroep over de aanvaarding van de nieuwe prijzen en waardeschalen in euro, in Euro Paper nr. 18.(8) PB L 95 van 21. 4. 1993, blz. 29.


title: Aanbeveling van de Raad van 8 juli 2014 over het nationale hervormingsprogramma 2014 van Ierland en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma 2014 van Ierland

text:
               29.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 247/29

         AANBEVELING VAN DE RAAD
   van 8 juli 2014
   over het nationale hervormingsprogramma 2014 van Ierland en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma 2014 van Ierland
   2014/C 247/07
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148, lid 4,
   Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid (1), en met name artikel 5, lid 2,
   Gezien Verordening (EG) nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 betreffende de preventie en correctie van macro-economische onevenwichtigheden (2), en met name artikel 6, lid 1,
   Gezien de aanbeveling van de Europese Commissie,
   Gezien de resoluties van het Europees Parlement,
   Gezien de conclusies van de Europese Raad,
   Gezien het advies van het Comité voor de werkgelegenheid,
   Gezien het advies van het Economisch en Financieel Comité,
   Gezien het advies van het Comité voor sociale bescherming,
   Gezien het advies van het Comité voor de economische politiek,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 26 maart 2010 heeft de Europese Raad ingestemd met het voorstel van de Commissie voor een nieuwe groei- en werkgelegenheidsstrategie; deze Europa 2020-strategie moet voor betere coördinatie van het economisch beleid zorgen en is toegespitst op de sleutelgebieden waarop Europa's potentieel voor duurzame groei en concurrentievermogen een krachtige impuls nodig heeft.

               (2)

               Op voorstel van de Commissie heeft de Raad op 13 juli 2010 een aanbeveling betreffende de globale richtsnoeren voor het economische beleid van de lidstaten en de Unie (2010-2014) vastgesteld, en op 21 oktober 2010 heeft de Raad een besluit betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten (3) vastgesteld, die samen de „geïntegreerde richtsnoeren” vormen. De lidstaten werd verzocht in hun nationaal economisch en werkgelegenheidsbeleid met de geïntegreerde richtsnoeren rekening te houden.

               (3)

               Op 29 juni 2012 hebben de staatshoofden en regeringsleiders van de lidstaten besloten tot een Pact voor groei en banen, dat een samenhangend kader biedt voor actie op het niveau van de lidstaten, de EU en de eurozone, waarbij alle mogelijke hefbomen, instrumenten en beleidsvormen worden ingezet. Zij hebben bepaald welke maatregelen op het niveau van de lidstaten moeten worden genomen, en met name verklaard vastbesloten te zijn om de doelstellingen van de Europa 2020-strategie te verwezenlijken en de landenspecifieke aanbevelingen uit te voeren.

               (4)

               Ierland was onderworpen aan een macro-economisch aanpassingsprogramma tot december 2013. Volgens artikel 12 van Verordening (EU) nr. 472/2013 van het Europees Parlement en de Raad (4) was de lidstaat dus voor de duur van dit programma vrijgesteld van het toezicht en de beoordeling van het Europees semester voor coördinatie van het economisch beleid. Gelet op de succesvolle voltooiing van het Ierse macro-economisch aanpassingsprogramma zou Ierland nu volledig moeten worden opgenomen in het kader van het Europees semester.

               (5)

               Op 13 november 2013 heeft de Commissie haar goedkeuring gehecht aan de jaarlijkse groeianalyse en daarmee de aanzet gegeven tot het Europees semester 2014 voor coördinatie van het economisch beleid. Tevens heeft de Commissie op 13 november 2013 op grond van Verordening (EU) nr. 1176/2011 het waarschuwingsmechanismeverslag aangenomen.

               (6)

               Op 20 december 2013 heeft de Europese Raad de prioriteiten inzake financiële stabiliteit, begrotingsconsolidatie en groeibevorderende maatregelen goedgekeurd. Hij heeft bij die gelegenheid benadrukt dat moet worden gestreefd naar een gedifferentieerde, groeivriendelijke begrotingsconsolidatie, normalisering van de kredietverschaffing aan de economie, bevordering van groei en concurrentievermogen, aanpakken van de werkloosheid en van de sociale gevolgen van de crisis, en modernisering van de overheidsdiensten.

               (7)

               Op 5 maart 2014 heeft de Commissie de resultaten gepubliceerd van de diepgaande evaluatie voor Ierland die zij op grond van artikel 5 van Verordening (EU) nr. 1176/2011 heeft uitgevoerd rekening houdend met de succesvolle voltooiing van het Ierse economisch aanpassingsprogramma en dus met het feit dat Ierland nu volledig in het Europees semester zou moeten worden opgenomen. Op basis van haar analyse concludeert de Commissie dat het recent voltooide macro-economisch aanpassingsprogramma van Ierland een grote rol heeft gespeeld bij het beheer van de economische risico's en het beperken van de onevenwichtigheden. De overblijvende macro-economische onevenwichtigheden vereisen evenwel specifiek toezicht en een krachtdadig beleidsoptreden. Met name volgt uit de ontwikkelingen in de financiële sector, de schuldenlast van de particuliere en de publieke sector, en daarmee verbonden, de hoge externe bruto- en nettopassiva en de situatie van de arbeidsmarkt dat de risico's blijven bestaan.

               (8)

               Op 17 april 2014 heeft Ierland zijn nationale hervormingsprogramma 2014 ingediend en op 29 april 2014 zijn stabiliteitsprogramma 2014. Om met de onderlinge verbanden rekening te houden, zijn beide programma’s terzelfder tijd geëvalueerd.

               (9)

               De voornaamste doelstellingen van de in het stabiliteitsprogramma 2014 geschetste begrotingsstrategie zijn het corrigeren, uiterlijk in 2015, van het buitensporige tekort en het bereiken, uiterlijk in 2018, van de middellangetermijndoelstelling. Het stabiliteitsprogramma beoogt een tekort van minder dan 3 % van het bbp in 2015 in overeenstemming met de aanbeveling in het kader van de buitensporigtekortprocedure. Het stabiliteitsprogramma bevestigt de middellangetermijndoelstelling van een begrotingssituatie die structureel in evenwicht is, hetgeen overeenstemt met de voorschriften van het stabiliteits- en groeipact. Na 2015 beoogt het stabiliteitsprogramma een vermindering van het nominaal overheidstekort met ongeveer 1 procentpunt van het bbp per jaar in de periode 2016-2018. Het is de bedoeling de schuldenlast te verlagen van ongeveer 124 % van het bbp in 2013 tot 107 % van het bbp in 2018. Het macro-economische scenario dat aan de begrotingsprognoses in het stabiliteitsprogramma ten grondslag ligt, is door een onafhankelijk orgaan (de Ierse „Fiscal Advisory Council”) goedgekeurd als „vallend binnen de toepasselijke prognoses”. Het is in ruime mate in overeenstemming met de prognose van de Commissie voor 2014 en 2015, afgezien van een aantal verschillen in de bijdragen van de vraagcomponenten. De prognoses van de autoriteiten voor de latere jaren van het stabiliteitsprogramma zijn evenwel optimistisch. Bovendien wordt het bereiken van de begrotingsdoelstellingen niet onderbouwd door voldoende uitgewerkte maatregelen voor 2015. Bijgevolg ligt de prognose van het tekort voor 2015 van de Commissie hoger dan de door de Raad aanbevolen doelstelling. In het licht van zijn evaluatie van het stabiliteitsprogramma en de prognose van de Commissie overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad, is de Raad van oordeel dat de doelstellingen van het stabiliteitsprogramma in overeenstemming zijn met de vereisten van het stabiliteits- en groeipact, maar ondersteund moeten worden door specifieke maatregelen vanaf 2015. Er zijn belangrijke stappen gezet om belangrijke aspecten van het Ierse begrotingskader alsook de kwaliteit en de tijdige verstrekking van gegevens te verbeteren. De huidige regels voor de uitgavenplafonds op de middellange termijn maken discretionaire wijzigingen door de regering mogelijk die niet beperkt zijn tot vooraf vastgelegde onvoorziene uitgaven.

               (10)

               Belastinghervormingen hebben bijgedragen tot budgettaire aanpassingen, maar er is nog meer ruimte om de efficiëntie en groeivriendelijkheid van het belastingstelsel te verbeteren. De belasting op vastgoed is verschoven van een transactiebelasting naar een periodieke belasting op basis van de waarde van het onroerend goed, maar de belastinggrondslag is nog steeds betrekkelijk smal omdat bepaalde onroerende goederen buiten de belastingregeling vallen. De belasting op arbeid is versnipperd en complex, terwijl de grondslagen voor verbruiks- en milieubelastingen beperkt worden door lage aanslagvoeten en vrijstellingen, terwijl dergelijke belastingen meer groeibevorderend zijn. Toepassing van het nultarief en van verlaagde tarieven leidt in het btw-stelsel tot een efficiëntie die onder het EU-gemiddelde blijft. Van de verlaagde btw-tarieven wordt ruim gebruik gemaakt met het oog op herverdeling, hoewel deze tarieven geen efficiënt en gericht beleidsinstrument vormen om kwetsbare groepen te beschermen. Er zijn nog mogelijkheden om de doelmatigheid van milieubelastinginstrumenten te verbeteren en milieuschadelijke subsidies af te schaffen.

               (11)

               Hoewel Ierland een betrekkelijk jonge bevolking heeft, behoorden de overheidsuitgaven voor gezondheidszorg in 2012 tot de hoogste in de Unie, en lagen deze met 8,7 % van het bruto nationaal inkomen aanzienlijk boven het EU-gemiddelde van 7,3 %. Gezien de huidige moeilijkheden met het beheer van de begroting voor gezondheidszorg brengt de verwachte demografische druk ten gevolge van de veroudering van de bevolking mee dat de huidige dienstverlening enkel kan worden gehandhaafd indien op middellange tot lange termijn vooruitgang wordt geboekt in de prijs-kwaliteitsverhouding. De stijging in de gezondheidsuitgaven tot 2060 ten gevolge van de demografische druk wordt geraamd op 1,2 procentpunt van het bbp. De uitdagingen voor de gezondheidszorg zijn zeer divers. Het financiële beheer en de boekhoudsystemen en -processen zijn versnipperd over zorgaanbieders. Hierdoor ontstaan vertragingen en obstakels bij het verzamelen en verwerken van informatie. Ook het toezicht op de gezondheidsuitgaven en de inspanningen om te komen tot een goede prijs-kwaliteitsverhouding en een passende toewijzing van middelen worden hierdoor belemmerd. Een andere uitdaging is het hoge niveau van de uitgaven voor geneesmiddelen; deze uitgaven zijn verhoudingsgewijs hoog in de ambulante gezondheidszorg.

               (12)

               Ierland staat voor uitdagingen op het gebied van werkloosheid, vooral wat langdurige en jeugdwerkloosheid betreft, en in de beroepsbevolking is er nog steeds een grote groep laaggeschoolden, hetgeen leidt tot ongelijkheid en een discrepantie tussen gevraagde en aangeboden vaardigheden. De langdurige werkloosheid is geleidelijk afgenomen met de recente versterking van de arbeidsmarkt, maar is nog steeds hoog in verhouding tot het algemene werkloosheidscijfer, namelijk meer dan 61 % van het totaal aan het einde van 2013. De werkloosheidsgraad bij jongeren piekte tot meer dan 30 % medio 2012. Daarnaast steeg het percentage NEET-jongeren (die geen werk hebben noch onderwijs of een opleiding volgen) tussen 2007 en 2012 met 8 procentpunten tot 18,7 % en daalde vervolgens tot 16,1 %, hetgeen nog steeds een van de hoogste cijfers in de Unie is. Alle jongeren die zich in die situatie bevinden, moeten binnen een termijn van vier maanden worden aangesproken, overeenkomstig de doelstellingen van een jongerengarantie. Bij het weer in evenwicht brengen van de economie is een discrepantie tussen gevraagde en aangeboden vaardigheden gebleken, waardoor het voor het onderwijs- en beroepsopleidingsstelsel een dwingende taak wordt te werken aan bijscholing en omscholing. Daarnaast is de participatiegraad voor een leven lang leren lager dan het EU-gemiddelde (7,3 % in vergelijking met 10,7 % in 2013).

               (13)

               Ierland heeft een van de hoogste percentages in de Unie van mensen die in huishoudens met een lage arbeidsintensiteit leven, hetgeen ernstige maatschappelijke problemen teweegbrengt. Het percentage was hoger dan het EU-gemiddelde vóór de crisis en steeg van 14,3 % in 2007 tot 24,2 % in 2011. Lage arbeidsintensiteit is vooral ernstig bij eenoudergezinnen met kinderen. Dit heeft bijgedragen tot een groeiend risico op armoede en sociale uitsluiting van kinderen in Ierland, en maakt van de ongelijke deelname van vrouwen aan de arbeidsmarkt — 67,2 % in 2013 vergeleken met 83,4 % voor mannen — een prangende kwestie. Ten gevolge daarvan is de aandacht verschoven naar de toegankelijkheid en de financiële haalbaarheid van kinderopvang, hetgeen voor ouders een ernstig obstakel is om werk te vinden en de armoede te ontlopen. Op de arbeidsmarkt is hier en daar ook sprake van werkloosheidsvallen. De vlakke structuur van werkloosheidsuitkeringen in de zogenoemde stelsels „Jobseeker's Benefit” en „Jobseeker's Allowance”, de onbeperkte duur van de „Jobseeker's Allowance” en het verlies van aanvullende uitkeringen (met name huursupplement en medische kaarten) bij herintreding op de arbeidsmarkt leiden ertoe dat de vervangingsratio's relatief hoog zijn voor langdurig werklozen met laag inkomenspotentieel en voor andere categorieën werknemers naargelang van de gezinsomstandigheden.

               (14)

               De kredietverlening aan kleine en middelgrote ondernemingen (kmo's) blijft zwak, hetgeen wijst op een combinatie van gematigde vraag naar krediet en beperkingen in het aanbod. Kmo's ondervinden immers nog steeds de nadelen van buitensporige hefboomfinanciering en zwakke binnenlandse vraag, terwijl banken verdere vooruitgang moeten maken om te komen tot houdbare oplossingen in hun noodlijdende kredieten aan kmo's. Uit het recentste Red C-onderzoek blijkt dat van de groep van 35 % van kmo's die tussen oktober 2013 en maart 2014 een bankkrediet aanvroegen, 19 % een weigering kreeg. Het Credit Review Office (bureau voor evaluatie van kredieten) werd eind 2009 opgericht om te bemiddelen in geschillen tussen kredietverstrekkers en potentiële kmo-kredietnemers aan wie het krediet geweigerd werd. Het effect van het Credit Review Office is weliswaar positief, maar lijkt tot op heden veeleer beperkt te zijn gebleven, deels omdat het aantal beroepsprocedures vrij klein was. Kmo's vertrouwen voor hun investeringen in grote mate op bankfinanciering, en niet-bancaire financieringsbronnen zijn betrekkelijk onderontwikkeld, hoewel momenteel een aantal alternatieven, waaronder leningfondsen, worden onderzocht. Nu het herstel echter aan kracht wint en de binnenlandse vraag aantrekt, bestaat er een risico dat de aanbodbeperkingen weer toenemen, tenzij de kredietkanalen op een behoorlijke wijze worden hersteld, hetgeen cruciaal is voor de groeivooruitzichten. Specifieke stelsels en fondsen zijn in het leven geroepen om de toegang tot financiering voor kmo's te verbeteren, zoals het kredietwaarborgstelsel (Credit Guarantee Scheme), het leningfondsstelsel voor micro-ondernemingen (Microenterprise Loan Fund Scheme) en drie kmo-fondsen, maar het gebruik daarvan is tot nu beperkt gebleven.

               (15)

               Ondanks de hervormingen van de banksector die onder het onlangs voltooide programma voor financiële bijstand plaatsvonden, zijn er nog grote problemen. Deze problemen zijn omstandig besproken in de diepgaande evaluatie 2014 van de Commissie voor Ierland. Noodlijdende kredieten maakten in juni 2013 voor de drie grootste nationale banken nagenoeg 27 % van het totaal uit. De schuldenlast van de particuliere sector behoort ondanks de recente schuldafbouw nog steeds tot de hoogste in de Unie, hetgeen een risico blijft inhouden voor de financiële stabiliteit en een last blijft voor de economie. De schuldafbouw van huishoudens en kmo's is onvolledig, en het is van essentieel belang dat de balans van banken en kmo's hersteld wordt om de kredietkanalen weer in werking te stellen. De bancaire kredietverlening blijft achteruitgaan en de banksector blijft problemen hebben om winstgevend te zijn, voor een deel wegens de aanwezigheid van een groot aantal „tracker mortgages” (legacy-activa met lage opbrengst) op de balansen van banken.

               (16)

               De kosten voor de handhaving van contracten liggen hoog. Advocatenhonoraria vormen de grootste uitgavenpost hierin, namelijk 18,8 procentpunt, terwijl de hoge kosten voor juridische diensten de kostenstructuur van alle ondernemingen, ook van kmo's, negatief beïnvloeden. Bovendien zijn de kosten voor juridische dienstverlening, anders dan voor de overige professionele diensten, sinds het begin van de crisis niet naar beneden gegaan, ten dele wegens het gebrek aan concurrentie. De autoriteiten hebben toegezegd de sector juridische dienstverlening te hervormen, als onderdeel van het macro-economisch aanpassingsprogramma. Zo is in 2011 de wet tot regeling van juridische diensten (Legal Services Regulation Bill) voorgesteld, die nog dient te worden vastgesteld. Juridisch en administratief-justitieel zijn er zeer weinig middelen om, voorafgaand aan een rechtszaak, de behandeling van het geschil te bespoedigen, hetgeen kan leiden tot vertraging in de rechtsbedeling en de kosten kan opdrijven. Bovendien zijn er grote hiaten in Ierlands capaciteit om gegevens te verzamelen over de efficiëntie van het rechtsstelsel.

               (17)

               In de context van het Europees semester heeft de Commissie een brede analyse van het economische beleid van Ierland verricht. Zij heeft zowel het nationale hervormingsprogramma als het stabiliteitsprogramma doorgelicht. Daarbij heeft zij niet alleen gekeken naar de relevantie ervan voor een houdbaar budgettair en sociaaleconomisch beleid in Ierland, maar is zij ook nagegaan of de EU-regels en -richtsnoeren in acht zijn genomen, gezien de noodzaak de algemene economische governance van de Unie te versterken door middel van een EU-inbreng in toekomstige nationale besluiten. Haar aanbevelingen in het kader van het Europees semester worden in de onderstaande aanbevelingen 1 tot en met 7 weergegeven.

               (18)

               In het licht van deze beoordeling heeft de Raad het stabiliteitsprogramma onderzocht en zijn advies (5) daarover is met name in de onderstaande aanbevelingen 1 en 2 weergegeven.

               (19)

               In het licht van de diepgaande evaluatie van de Commissie en deze beoordeling heeft de Raad het nationale hervormingsprogramma en het stabiliteitsprogramma onderzocht. Zijn aanbevelingen op grond van artikel 6 van Verordening (EU) nr. 1176/2011 zijn in de onderstaande aanbevelingen 1, 3, 5 en 6 weergegeven.

               (20)

               In de context van het Europees semester heeft de Commissie tevens een analyse van het economisch beleid van de eurozone als geheel verricht. Op basis hiervan heeft de Raad specifieke aanbevelingen gericht tot de lidstaten die de euro als munt hebben (6). Als land dat de euro als munt heeft, dient Ierland er ook op toe te zien dat aan deze aanbevelingen volledig en tijdig uitvoering wordt gegeven,

         BEVEELT AAN dat Ierland in de periode 2014-2015 actie onderneemt om:

               1.

               De begroting van 2014 onverkort uit te voeren en ervoor te zorgen dat het buitensporig tekort uiterlijk in 2015 op duurzame wijze is gecorrigeerd door de begrotingsstrategie te ondersteunen met aanvullende structurele maatregelen en tegelijkertijd de structurele aanpassingen te verrichten zoals aangegeven in de aanbeveling van de Raad in het kader van de buitensporigtekortprocedure. Na de correctie van het buitensporig tekort de structurele aanpassing in de richting van de middellangetermijndoelstelling voort te zetten met jaarlijks ten minste 0,5 % van het bbp en meer in goede economische omstandigheden of indien noodzakelijk, om ervoor te zorgen dat aan de schuldregel wordt voldaan zodat de hoge overheidsschuldquote een duurzame neerwaartse trend blijft vertonen. De geloofwaardigheid van de budgettaire aanpassingsstrategie te verbeteren, de meerjarenbegrotingsplanning daadwerkelijk uit te voeren en ruime begrotingsmaatregelen te bepalen in overeenstemming met de begrotingsdoelstellingen op middellange termijn. Het bindende karakter van het plafond voor overheidsuitgaven te waarborgen door de wettelijk bepaalde ruimte voor discretionaire wijzigingen te beperken. Ter ondersteuning van de begrotingsconsolidatie te overwegen de inkomsten te verhogen door de belastinggrondslag te verbreden. De groei- en milieuvriendelijkheid van het belastingstelsel te verbeteren.

               2.

               De hervorming van de gezondheidszorg, die is aangevat in de context van het strategisch kader „Future Health”, voort te zetten om de kostenefficiëntie te verhogen. Extra maatregelen te nemen om de farmaceutische uitgaven te beperken, onder meer door frequentere prijsafspraken voor geoctrooieerde geneesmiddelen, een groter gebruik van generieke geneesmiddelen en betere voorschrijfpraktijken. De stelsels voor financieel beheer van de nationale gezondheidsautoriteit te hervormen om de stelsels voor alle aanbieders te stroomlijnen en een beter vorderingenbeheer te bewerkstelligen. Te starten, uiterlijk aan het eind van het eerste kwartaal van 2015, met de invoering van individuele identificatie-informatie in de gezondheidszorg („health identifiers”).

               3.

               Bij het voeren van een actief arbeidsmarktbeleid verdere verbeteringen aan te brengen, met bijzondere aandacht voor langdurig werklozen, laaggeschoolden en, in overeenstemming met de doelstellingen van een jongerengarantie, jongeren. De lopende hervorming van het stelsel van vervolgonderwijs en -opleiding (Further Education and Training - FET), regelingen ter bevordering van de werkgelegenheid en stageprogramma's verder te ondersteunen. Meer opleidingen op de werkvloer aan te bieden; de relevantie van de FET-opleidingen en stages ten aanzien van de behoeften van de arbeidsmarkt te verbeteren en te garanderen. Het niveau en de kwaliteit van ondersteunende diensten van de Intreo-arbeidsbureaus te verhogen. Een stelsel op te zetten voor naadloze FET-verwijzing tussen de Intreo-arbeidsbureaus en de raden voor onderwijs en opleiding.

               4.

               De lage arbeidsintensiteit van huishoudens aan te pakken en het armoederisico voor kinderen te bestrijden door de geleidelijke opheffing van uitkeringen en toeslagen in geval van herintreding op de arbeidsmarkt. De arbeidsparticipatie van vrouwen te bevorderen door de toegang tot betaalbare en voltijdse kinderopvang te verbeteren, vooral voor gezinnen met lage inkomens.

               5.

               Beleid met betrekking tot de kmo-sector te bevorderen, onder meer via maatregelen om de beschikbaarheid van bancaire en niet-bancaire financiering en de herschikking van de schuldenlast aan te pakken, en tevens risico's voor de overheidsfinanciën en de financiële stabiliteit te vermijden. Initiatieven te bevorderen om de toegang van kmo's tot bankkredieten en niet-bancaire financiering te verbeteren. Een stelsel van toezicht voor kredietverlening aan kmo's in de banksector in te voeren. Daarnaast te garanderen dat de beschikbare niet-bancaire kredietfaciliteiten, waaronder de drie kmo-fondsen die medegefinancierd worden door het National Pensions Reserve Fund, Microfinance Ireland en het tijdelijke leningswaarborgstelsel, beter worden benut. Het gebruik van deze en andere niet-bancaire regelingen door kmo's te propageren. De zichtbaarheid en de beschikbare capaciteit van het Credit Review Office te verbeteren om te bemiddelen in geschillen tussen banken en potentiële kmo-kredietnemers aan wie een krediet geweigerd werd.

               6.

               Toezicht te houden op de banken met betrekking tot de streefdoelen inzake herschikking van achterstallige hypotheken. Voor de voornaamste hypotheekbanken voor het derde en het vierde kwartaal van 2014 ambitieuze doelstellingen aan te kondigen, om overeenkomsten tot herschikking van hypotheken met een betalingsachterstand van meer dan 90 dagen voor te stellen en te sluiten, met de bedoeling tegen het einde van 2014 de achterstallen in hypotheekschulden aanzienlijk terug te dringen. De houdbaarheid van de overeengekomen herschikkingen te blijven evalueren door middel van audits en gerichte beoordelingen ter plaatse. Richtsnoeren te ontwikkelen voor de duurzaamheid van regelingen. Met het oog op transparantie regelmatig gegevens over kmo-kredietportefeuilles van banken te publiceren met betrekking tot achterstallige kredietaflossingen. Een strategie te ontwikkelen om noodlijdende blootstellingen met betrekking tot commercieel onroerend goed aan te pakken. Een centraal kredietregister aan te leggen.

               7.

               De kosten van juridische procedures en diensten te verminderen en concurrentie te bevorderen, inclusief door de aanneming tegen het einde van 2014 van de wet tot regeling van juridische diensten (Legal Services Regulation Bill), onder meer door te voorzien in de mogelijkheid om multidisciplinaire regelingen te treffen en door de opheffing van het retentierecht van de advocaat („solicitor's lien”) na te streven. Het effect daarvan te onderzoeken, onder meer wat de kostprijs van juridische dienstverlening betreft. Op uitvoeringsniveau stappen te ondernemen om ervoor te zorgen dat de regelgevende autoriteit voor juridische dienstverlening (Legal Services Regulatory Authority) onverwijld operationeel wordt en haar wettelijke verplichtingen nakomt, onder meer door publicatie van regelgeving en richtsnoeren voor multidisciplinaire werking en voor afhandeling van klachten. De efficiëntie van rechtsprocedures nauwgezetter te monitoren en te evalueren door de systemen voor gegevensverzameling te verbeteren, teneinde punten aan te wijzen die hervorming behoeven.

      Gedaan te Brussel, 8 juli 2014.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         P. C. PADOAN

      (1)  PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.

      (2)  PB L 306 van 23.11.2011, blz. 25.

      (3)  Voor 2014 gehandhaafd bij Besluit 2014/322/EU van de Raad van 6 mei 2014 betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten voor 2014 (PB L 165 van 4.6.2014, blz. 49).

      (4)  Verordening (EU) nr. 472/2013 van het Europees Parlement en van de Raad van 21 mei 2013 betreffende de versterking van het economische en budgettaire toezicht op lidstaten in de eurozone die ernstige moeilijkheden ondervinden of dreigen te ondervinden ten aanzien van hun financiële stabiliteit (PB L 140 van 27.5.2013, blz. 1).

      (5)  Op grond van artikel 5, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1466/97.

      (6)  Zie bladzijde 141 van dit Publicatieblad.


				|

		52012PC0676

			Aanbeveling voor een BESLUIT VAN DE RAAD tot intrekking van Beschikking 2009/587/EG betreffende het bestaan van een buitensporig tekort op Malta /* COM/2012/0676 final */

Aanbeveling voor een
BESLUIT VAN DE RAAD
tot intrekking van Beschikking 2009/587/EG
betreffende het bestaan van een buitensporig tekort op Malta
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van
de Europese Unie, en met name artikel 126, lid 12,
Gezien de aanbeveling van de Commissie,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)       Bij Beschikking 2009/587/EG
van de Raad van 7 juli 2009[1]
is op aanbeveling van de Commissie overeenkomstig artikel 104, lid 6, van het
Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap (VEG) besloten dat er in
Malta een buitensporig tekort bestond. De Raad merkte op dat het
overheidstekort op Malta in 2008 4,7 % van het bbp bereikte, en aldus in
grote mate de referentiewaarde van 3 % van het bbp overschreed, terwijl de
bruto-overheidsschuld sinds 2003 boven de referentiewaarde van 60 % van het bbp lag en in 2008 64,1 % van het
bbp bedroeg[2].
(2)       Overeenkomstig artikel 104,
lid 7, VEG en artikel 3, lid 4, van Verordening (EG) nr. 1467/97
over de bespoediging en verduidelijking van de tenuitvoerlegging van de
procedure bij buitensporige tekorten[3]
heeft de Raad eveneens op 7 juli 2009 op aanbeveling van de Commissie een
aanbeveling tot Malta gericht waarin het land werd verzocht om uiterlijk in 2010
aan de heersende situatie een einde te maken. De aanbeveling is openbaar
gemaakt.
(3)       Op 16 februari 2010 heeft de
Raad, op basis van een aanbeveling van de Commissie, geconcludeerd dat met
inachtneming van zijn aanbeveling overeenkomstig artikel 104, lid 7 VEG
effectieve actie was ondernomen, maar dat zich na de aanneming van zijn
aanbeveling op Malta onverwachte schadelijke economische gebeurtenissen met
belangrijke ongunstige gevolgen voor de overheidsfinanciën hadden voorgedaan.
De Raad nam bijgevolg overeenkomstig artikel 126, lid 7, van het Verdrag
betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) een herziene aanbeveling aan
Malta aan tot verlenging met één jaar, d.w.z. tot 2011, van de termijn voor de
correctie van het buitensporig tekort. De aanbeveling is openbaar gemaakt.
(4)       Volgens artikel 126,
lid 12 VWEU moet een besluit van de Raad betreffende het bestaan van een
buitensporig tekort worden ingetrokken wanneer de Raad van oordeel is dat het
buitensporige tekort in de betrokken lidstaat is gecorrigeerd.
(5)       Overeenkomstig artikel 4
van het aan het VWEU gehechte Protocol betreffende de procedure bij
buitensporige tekorten, verstrekt de Commissie de voor de toepassing van de
procedure benodigde gegevens. In het kader van de toepassing van dit protocol
dienen de lidstaten ingevolge artikel 3 van Verordening (EG) nr. 479/2009 van
de Raad van 25 mei 2009 betreffende de toepassing van het aan het VWEU gehechte
Protocol betreffende de procedure bij buitensporige tekorten tweemaal per jaar,
namelijk vóór 1 april en vóór 1 oktober, gegevens over het overheidstekort en
de overheidsschuld, alsook over andere, daarmee samenhangende variabelen te
verstrekken[4].

(6)       Wanneer zij bezien of een
procedure bij buitensporige tekorten moet worden ingetrokken, moeten de
Commissie en de Raad een besluit nemen op basis van ter kennis gebrachte
gegevens. Bovendien mag de procedure bij buitensporige tekorten alleen worden
ingetrokken als uit de prognoses van de Commissie blijkt dat het tekort
gedurende de prognoseperiode de drempel van 3 % van het bbp niet zal
overschrijden.
(7)       Uit de gegevens die de
Commissie (Eurostat) overeenkomstig artikel 14 van Verordening (EG) nr. 479/2009
na de vóór 1 april 2012 door Malta gedane kennisgeving heeft verstrekt en uit
de voorjaarsprognoses 2012 van de diensten van de Commissie kunnen de volgende
conclusies worden getrokken:
–
Na de piek in 2008 is het overheidstekort
geleidelijk verkleind en is het in 2011 op 2,7 % van het bbp, dat wil
zeggen onder de referentiewaarde van 3 % van het bbp, uitgekomen. De significante
verbetering vergeleken met 2010, toen het overheidstekort 3,6 % van het
bbp bedroeg, was hoofdzakelijk het gevolg van een stijging van de inkomsten met
0,7 % van het bbp. De impact van netto tekortverminderende eenmalige
maatregelen in 2011 wordt in de najaarsprognoses 2012 van de diensten van de
Commissie op 0,7 % van het bbp geraamd. Het structurele saldo, d.w.z. het
conjunctuurgezuiverde begrotingssaldo ongerekend eenmalige en tijdelijke
maatregelen, is in 2011 met naar schatting 1 procentpunt van het bbp verbeterd
en is boven de door de Raad aanbevolen gevraagde inspanning van ten minste ¾ %
van het bbp uitgekomen.
–
Volgens de najaarsprognoses 2012 van de diensten
van de Commissie zal, hoofdzakelijk dankzij inkomstenverhogende maatregelen,
waarvan de meeste als eenmalig worden beschouwd, het tekort in 2012 verder
dalen tot 2,6 % van het bbp; de netto tekortverminderende impact van
eenmalige maatregelen wordt op 1 % van het bbp geraamd. Bij ongewijzigd
beleid, d.w.z. zonder het opnemen van de consolidatiemaatregelen waarin de
begroting 2013 voorziet, die na de afsluitingsdatum van de prognoses is
aangenomen, zal het overheidstekort naar verwachting in 2013 tot 2,9 % van
het bbp vergroten alvorens in 2014 opnieuw tot 2,6 % van het bbp te
verkleinen en zal het aldus tot aan de prognosehorizon onder de
referentiewaarde van 3 % van het bbp blijven. Het stabiliteitsprogramma
van april 2012 beoogt lagere tekorten, namelijk van 2,2 %, 1,7 % en 1,1 %
van het bbp in respectievelijk 2012, 2013 en 2014. Het verschil tussen de
najaarsprognoses 2012 van de diensten van de Commissie en de doelstelling voor 2012
van het stabiliteitsprogramma is hoofdzakelijk te verklaren uit een meer
dynamische groei van de inkomsten volgens dit laatste.
–
Wat betreft de jaren na de door de Raad
vastgestelde termijn van 2011 wijzen de budgettaire verwachtingen van de
najaarsprognoses 2012 van de diensten van de Commissie voor 2012 niet op een
verbetering van het conjunctuurgezuiverde begrotingssaldo, ongerekend eenmalige
en andere tijdelijke maatregelen, en voor 2013 op een verbetering met ¼
procentpunt van het bbp. Dit is minder dan de benchmark van 0,5 % van het
bbp voor de correctie in de richting van de begrotingsdoelstelling op
middellange termijn die vereist is overeenkomstig het preventieve deel van het
stabiliteits- en groeipact, met name Verordening (EG) nr. 1466/97[5]. Deze trage correctie wordt
verwacht tegen de achtergrond van in het algemeen genomen evenwichtige
conjunctuuromstandigheden, hetgeen betekent dat de outputgap naar schatting in
de buurt van nul zal liggen. Tegelijk zal de samenstelling van de groei naar
verwachting relatief belastingopbrengstenarm zijn. Vooral in 2012 wordt de
economische groei gedreven door netto-uitvoer, terwijl de binnenlandse vraag
vergeleken met de voorbije trends naar verwachting eerder zwak zal uitvallen.
In 2014 zal de verbetering naar verwachting ½ procentpunt van het bbp bedragen.
Voorts zal in 2012 het reële groeipercentage van de overheidsuitgaven,
ongerekend discretionaire maatregelen aan de ontvangstenzijde, naar verwachting
onder het in artikel 5 van Verordening (EG) nr. 1466/97 bedoelde
benchmarkreferentiepercentage van potentiële bbp-groei op middellange termijn
blijven. Bij ongewijzigd beleid zou de reële nettogroei van de uitgaven in 2013
en 2014 evenwel significant van deze benchmarkreferentierente afwijken.
–
De bruto-overheidsschuld als aandeel van het bbp
bevindt zich sinds 2008 in een stijgende trend en bereikte in 2011 70,9 %
van het bbp. Volgens de najaarsprognoses 2012 van de diensten van de Commissie
zal de schuldratio blijven stijgen en in 2012 72,4 % van het bbp, in 2013 73,1 %
van het bbp en in 2014 72,8 % van het bbp bereiken. Volgens het
stabiliteitsprogramma 2012 daarentegen zou de schuldratio na 2011 beginnen
dalen tot 67,4 % van het bbp in 2014. Het verschil tussen de twee
verwachtingen is het gevolg van een lager primair overschot en een hogere
stock-flow adjustment in de najaarsprognoses.
(8)       De Raad herinnert eraan dat,
beginnend in 2012, dat wil zeggen het jaar volgend op de correctie van het
buitensporig tekort, en gedurende een periode van drie jaar, Malta voldoende
vooruitgang zou moeten maken in de richting van naleving van het vereiste
volgens het schuldcriterium, overeenkomstig artikel 2, lid 1 bis, van Verordening
(EG) nr. 1467/97.
(9)       Volgens de Raad is het
buitensporige tekort op Malta tegen de termijn van 2011 gecorrigeerd en dient
Beschikking 2009/587/EG derhalve te worden ingetrokken,
HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
Artikel 1
Uit een algehele evaluatie volgt dat het
buitensporige tekort op Malta is gecorrigeerd.
Artikel 2
Beschikking 2009/587/EG wordt ingetrokken.
Artikel 3
Dit besluit is gericht tot de Republiek Malta.
Gedaan te Brussel,
                                                                       Voor
de Raad
                                                                       De
voorzitter
[1]               PB L 202 van 4.8.2009, blz. 42.
[2]               Het overheidstekort en de overheidsschuld voor 2008
werden vervolgens herzien tot momenteel 4,6 % van het bbp respectievelijk 62,0 %
van het bbp.
[3]               PB L 209 van 2.8.1997, blz. 6.
[4]               PB L 145 van 10.6.2009, blz. 1.
[5]               PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.