title: Aanbeveling van het Europees Parlement en de Raad van 18 juni 2009 betreffende de invoering van het Europees systeem voor studiepuntenoverdracht voor beroepsonderwijs en -opleiding (ECVET) (Voor de EER relevante tekst)

text:
               8.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/11

      AANBEVELING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

   van 18 juni 2009
   betreffende de invoering van het Europees systeem voor studiepuntenoverdracht voor beroepsonderwijs en -opleiding (ECVET)
   (Voor de EER relevante tekst)
   2009/C 155/02
   HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 149, lid 4, en artikel 150, lid 4,
   Gezien het voorstel van de Commissie,
   Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1),
   Gezien het advies van het Comité van de Regio’s (2),
   Handelend overeenkomstig de procedure van artikel 251 van het Verdrag (3),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De ontwikkeling en erkenning van kennis, vaardigheden en competenties van de burgers zijn van essentieel belang voor hun persoonlijke en professionele ontwikkeling en voor het concurrentievermogen, de werkgelegenheid en de sociale cohesie in de Gemeenschap. Ze zouden de transnationale mobiliteit van werknemers en lerenden moeten bevorderen en bijdragen tot een evenwicht tussen vraag en aanbod op de Europese arbeidsmarkt. De deelname aan een leven lang leren zonder grenzen voor allen en de overdracht, erkenning en accumulatie van in formele, niet-formele en informele contexten verworven leerresultaten zouden daarom op communautair niveau moeten worden bevorderd en verbeterd.

               (2)

               De Europese Raad van Lissabon van 2000 concludeerde dat meer transparantie op het gebied van kwalificaties één van de belangrijke pijlers is om de Europese onderwijs- en opleidingsstelsels aan de behoeften van de kennismaatschappij aan te passen. Bovendien heeft de Europese Raad van Barcelona van 2002 benadrukt dat het zaak is de transparantie en de erkenningsmethoden op het gebied van beroepsonderwijs en -opleiding (VET) te verbeteren.

               (3)

               Programma's voor VET, een van de belangrijkste sectoren van levenslang leren, zijn rechtstreeks gekoppeld aan algemeen en hoger onderwijs, en aan het sociale en werkgelegenheidsbeleid van iedere lidstaat. Door hun sectoroverschrijdende gevolgen bevorderen zij niet alleen het concurrentievermogen van de Europese economie en de dekking van de behoeften op de arbeidsmarkt, maar eveneens de sociale cohesie, gelijkheid en participatie en betrokkenheid van de burgers.

               (4)

               De resolutie van de Raad van 19 december 2002 over de bevordering van intensievere Europese samenwerking inzake beroepsonderwijs en -opleiding (4) („het proces van Kopenhagen”) en het gezamenlijk tussentijds verslag van de Raad en de Commissie van 2004 over de uitvoering van het werkprogramma „Onderwijs en Opleiding 2010” (5) benadrukken het belang van een systeem voor studiepuntenoverdracht voor beroepsonderwijs en -opleiding, terwijl in het gezamenlijk voortgangsverslag van Raad en Commissie van 2008 (6) de noodzaak wordt benadrukt van intensivering van de maatregelen ter verbetering van kwaliteit en aantrekkingskracht van VET.

               (5)

               De conclusies van de Raad en de vertegenwoordigers van de regeringen der lidstaten, in het kader van de Raad van 15 november 2004 bijeen, over de toekomstige prioriteiten van de intensievere Europese samenwerking inzake beroepsonderwijs en -opleiding verleenden prioriteit aan de ontwikkeling en uitvoering van een Europees systeem voor studiepuntenoverdracht voor VET, zodat lerenden op de in hun leertraject gerealiseerde prestaties kunnen voortbouwen wanneer zij overstappen van het ene naar het andere nationale systeem van beroepsonderwijs en -opleiding.

               (6)

               Deze aanbeveling beoogt een Europees systeem voor studiepuntenoverdracht voor beroepsonderwijs en -opleiding (ECVET) te ontwikkelen met het oog op een vlottere overdracht, erkenning en accumulatie van de beoordeelde leerresultaten van degenen die een kwalificatie willen verwerven. Dit komt het algemene begrip van leerresultaten en de transparantie, grensoverschrijdende mobiliteit en overdraagbaarheid tussen en — waar nodig — in de lidstaten ten goede in een onbegrensde ruimte van een leven lang leren en verbetert de mobiliteit en overdraagbaarheid van bewijzen van beroepsbekwaamheid op nationaal niveau tussen sectoren van de economie en op de arbeidsmarkt; bovendien draagt het bij tot en ontwikkeling en uitbreiding van de Europese samenwerking op het gebied van onderwijs en opleiding.

               (7)

               Het ECVET moet op de beginselen en technische specificaties van bijlage II worden gebaseerd. Verder moet het ECVET worden gebaseerd op de in de conclusies van de Raad over kwaliteitsborging in beroepsonderwijs en -opleiding van 28 mei 2004 vastgestelde gemeenschappelijke beginselen voor kwaliteitsborging en op de aanbeveling van het Europees Parlement en de Raad van 18 juni 2009 tot vaststelling van een Europees referentiekader voor kwaliteitsborging in beroepsonderwijs en -opleiding (7).

               (8)

               Het ECVET geldt voor alle leerresultaten die in principe via tal van onderwijs- en leertrajecten op alle niveaus van het Europese kwalificatiekader voor een leven lang leren (EQF) bereikbaar moeten zijn om dan te worden overgedragen en erkend. Deze aanbeveling draagt dan ook bij tot de ruimere doelstellingen — namelijk bevordering van een leven lang leren en vergroting van de inzetbaarheid op de arbeidsmarkt, de bereidheid tot mobiliteit en de sociale integratie van werkenden en lerenden. Het vergemakkelijkt met name de ontwikkeling van flexibele en geïndividualiseerde trajecten en de erkenning van ook die leerresultaten die via niet-formeel en informeel onderwijs zijn verworven.

               (9)

               Transparante kwaliteitsborgingsbeginselen, de uitwisseling van informatie en de ontwikkeling van partnerschappen tussen voor kwalificaties bevoegde instellingen, aanbieders van VET en andere relevante belanghebbenden moeten voor wederzijds vertrouwen helpen zorgen en de uitvoering van deze aanbeveling ondersteunen.

               (10)

               Deze aanbeveling zou de compatibiliteit, de vergelijkbaarheid en de complementariteit van systemen voor studiepuntenoverdracht in VET en het Europese puntenoverdrachtsysteem (ECTS) voor het hoger onderwijs moeten vergemakkelijken en zo moeten bijdragen tot meer permeabiliteit tussen onderwijs- en opleidingsniveaus in overeenstemming met de nationale wetgeving en praktijken.

               (11)

               De validatie van beoordeelde niet-formele en informele leerresultaten moet worden bevorderd overeenkomstig de conclusies van de Raad van 28 mei 2004 over gemeenschappelijke Europese beginselen voor de identificatie en validatie van niet-formeel en informeel leren.

               (12)

               Deze aanbeveling dient ter aanvulling van de aanbeveling van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2008 tot vaststelling van een Europees kwalificatiekader voor een leven lang leren (8), waarin wordt aanbevolen dat de lidstaten nauwe banden bevorderen tussen het EQF en bestaande of toekomstige Europese systemen van studiepuntenoverdracht en -accumulatie in het hoger onderwijs en het VET. Terwijl de hoofddoelstelling van het EQF erin bestaat de transparantie, vergelijkbaarheid en overdraagbaarheid van kwalificaties te vergroten, is het ECVET bedoeld om de overdracht, erkenning en accumulatie van leerresultaten bij het verwerven van een kwalificatie te vergemakkelijken.

               (13)

               In deze aanbeveling wordt rekening gehouden met Beschikking nr. 2241/2004/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 december 2004 betreffende een enkel communautair kader voor transparantie op het gebied van kwalificaties en competenties (Europass) (9) en met de Aanbeveling van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 over transnationale mobiliteit in het onderwijs en de beroepsopleiding in de Europese Gemeenschap: Europees handvest voor kwaliteit bij mobiliteit (10).

               (14)

               Door deze aanbeveling moet het makkelijker worden om bevoegde plaatselijke en regionale overheden te betrekken bij het koppelen, waar nodig, van nationale of andere kwalificatiekaders en -stelsels aan het ECVET.

               (15)

               Deze aanbeveling geldt onverminderd Richtlijn 2005/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 september 2005 betreffende de erkenning van beroepskwalificaties (11), die zowel de bevoegde nationale autoriteit als de migrant rechten toekent en plichten oplegt. Het gebruik van het ECVET mag geen gevolgen voor de toegang tot de arbeidsmarkt hebben wanneer beroepskwalificaties overeenkomstig Richtlijn 2005/36/EG zijn erkend. Bovendien creëert het ECVET voor de burger geen nieuw recht op automatische erkenning van leerresultaten of punten.

               (16)

               De invoering en omzetting van ECVET is vrijwillig in de zin van de artikelen 149 en 150 van het Verdrag, en kan dan ook alleen in overeenstemming met de bestaande nationale wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen plaatsvinden.

               (17)

               Aangezien de doelstellingen van deze aanbeveling — het ondersteunen en aanvullen van de activiteiten van de lidstaten, de samenwerking tussen hen te vergemakkelijken, de transparantie te vergroten en de mobiliteit en het levenslang leren te bevorderen — niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en derhalve, wegens de omvang en de gevolgen ervan, beter door de Gemeenschap kunnen worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel, gaat deze aanbeveling niet verder dan wat nodig is om de genoemde doelstellingen te verwezenlijken, aangezien zij nationale kwalificatiesystemen en/of kwalificaties en/of nationale systemen van studiepuntenoverdracht niet vervangt of vaststelt, specifieke leerresultaten of iemands competenties niet voorschrijft en versplintering noch harmonisering van kwalificatiesystemen beoogt of vereist,

         BEVELEN DE LIDSTATEN AAN:

               1.

               het in de bijlagen I en II beschreven Europees systeem voor studiepuntenoverdracht voor beroepsonderwijs en -opleiding (ECVET) op alle niveaus van het EQF met betrekking tot VET-kwalificaties te bevorderen om de transnationale mobiliteit en erkenning van leerresultaten op het gebied van VET en een onbegrensd leven lang leren te vergemakkelijken;

               2.

               de noodzakelijke voorwaarden te scheppen en indien nodig maatregelen te nemen, opdat het ECVET vanaf 2012, overeenkomstig de nationale wetgeving en praktijken en op basis van experimenten en testen, geleidelijk kan worden toegepast op alle niveaus van het EQF met betrekking tot VET-kwalificaties en gebruikt met het oog op de overdracht, erkenning en accumulatie van in formele, en, waar nodig, niet-formele en informele contexten bereikte leerresultaten;

               3.

               de ontwikkeling van nationale en Europese partnerschappen en netwerken te steunen waarbij voor kwalificaties en getuigschriften bevoegde instanties, aanbieders van VET, sociale partners en andere actoren op dit terrein betrokken worden die zich inzetten voor experimenten met en de toepassing en bevordering van het ECVET;

               4.

               ervoor te zorgen dat belanghebbenden en individuele personen op het gebied van VET toegang hebben tot informatie en advies met betrekking tot het gebruik van het ECVET, en de uitwisseling van informatie tussen de lidstaten te bevorderen. Bovendien bevelen zij de lidstaten aan ervoor te zorgen dat er voldoende ruchtbaarheid aan het gebruik van het ECVET ten aanzien van kwalificaties wordt gegeven en dat aanverwante door de bevoegde autoriteiten gepubliceerde „Europass”-documenten expliciete relevante informatie bevatten;

               5.

               de in de conclusies van de Raad van 28 mei 2004 betreffende de kwaliteitsborging in beroepsonderwijs en -opleiding vermelde gemeenschappelijke beginselen voor kwaliteitsborging in VET overeenkomstig de nationale wetgeving en praktijken toe te passen bij het gebruik van het ECVET, met name bij de evaluatie, validering en erkenning van leerresultaten;

               6.

               op de passende niveaus voor functionerende coördinatie- en toezichtsmechanismen te zorgen overeenkomstig de wetgeving, structuren en vereisten van elke lidstaat om de kwaliteit, transparantie en consistentie te waarborgen van de initiatieven ter uitvoering van het ECVET.

         ONDERSCHRIJVEN HET VOORNEMEN VAN DE COMMISSIE OM:

               1.

               de lidstaten te steunen bij de uitvoering van de in punt 1 tot en met 6 vermelde taken en bij de toepassing van de in bijlage II beschreven beginselen en technische specificaties van het ECVET, met name door tests, samenwerking, wederzijds leren, promotie en informatie- en raadplegingsactiviteiten te vergemakkelijken en ervoor te zorgen dat alle belangstellende burgers toegang hebben tot het informatiemateriaal;

               2.

               samen met de lidstaten, nationale en Europese deskundigen en gebruikers handleidingen en hulpmiddelen te ontwikkelen, en de betreffende Europass-documenten aan te passen; de nodige expertise te ontwikkelen om de compatibiliteit en complementariteit tussen het ECVET en het ECTS voor het hoger onderwijs te versterken, in samenwerking met deskundigen op het gebied van VET en hoger onderwijs, alsook gebruikers op Europees en nationaal niveau, en regelmatig informatie te verstrekken over de ontwikkelingen van het ECVET;

               3.

               te ijveren voor, en samen met de lidstaten deel te nemen aan, een Europees ECVET-netwerk waarbij de betreffende belanghebbenden op het gebied van VET en de bevoegde nationale instellingen worden betrokken, met het oog op de verspreiding van informatie over en ondersteuning van het gebruik van het ECVET in de lidstaten en de totstandbrenging van een duurzaam platform voor de uitwisseling van informatie en ervaringen tussen de lidstaten; binnen dit netwerk een ECVET-gebruikersgroep op te zetten die bijdraagt aan de actualisering van de handleiding en aan de kwaliteit en algehele samenhang van het samenwerkingsproces voor de uitvoering van het ECVET;

               4.

               te zorgen voor toezicht op en follow-up van de ondernomen actie, met inbegrip van de resultaten van experimenten en testen, met name door het informatiemateriaal te actualiseren en — na de samen met de lidstaten uitgevoerde beoordeling en evaluatie van deze actie — uiterlijk op 18 juni 2014 aan het Europees Parlement en de Raad verslag uit te brengen over de opgedane ervaringen en de implicaties voor de toekomst, zo nodig met inbegrip van een herziening en aanpassing van deze aanbeveling, ook met het oog op de actualisering van de bijlagen en het informatiemateriaal, in samenwerking met de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 18 juni 2009.

            Voor het Europees Parlement

            De voorzitter

         H.-G. PÖTTERING

            Voor de Raad

            De voorzitter

         Štefan FÜLE

      (1)  PB C 100 van 30.4.2009, blz. 140.

      (2)  PB C 325 van 19.12.2008, blz. 48.

      (3)  Standpunt van het Europees Parlement van 18 december 2008 (nog niet in het Publicatieblad bekendgemaakt) en besluit van de Raad van 11 mei 2009.

      (4)  PB C 13 van 18.1.2003, blz. 2.

      (5)  PB C 104 van 30.4.2004, blz. 1.

      (6)  PB C 86 van 5.4.2008, blz. 1.

      (7)  Zie bladzijde 1 van dit Publicatieblad.

      (8)  PB C 111 van 6.5.2008, blz. 1.

      (9)  PB L 390 van 31.12.2004, blz. 6.

      (10)  PB L 394 van 30.12.2006, blz. 5.

      (11)  PB L 255 van 30.9.2005, blz. 22.

      BIJLAGE I

         DEFINITIES

      In deze aanbeveling wordt verstaan onder:

                  a)

                  „kwalificatie”: een formeel resultaat van een beoordelings- en validatieproces, dat wordt verworven wanneer een bevoegde instelling bepaalt dat de leerresultaten die een individu heeft bereikt, aan bepaalde eisen beantwoorden;

                  b)

                  „leerresultaten”: hetgeen een lerende kent, begrijpt en kan doen na de voltooiing van een leerproces; leerresultaten worden gedefinieerd in termen van kennis, vaardigheden en competenties;

                  c)

                  „eenheid van leerresultaten” (eenheid): een onderdeel van een kwalificatie bestaande uit een coherent geheel van kennis, vaardigheden en competenties dat geëvalueerd en gevalideerd kan worden;

                  d)

                  „studiepunten voor leerresultaten” (studiepunten): een reeks geëvalueerde leerresultaten die met het oog op een kwalificatie geaccumuleerd kunnen worden of naar andere leerprogramma's of kwalificaties overgedragen kunnen worden;

                  e)

                  „bevoegde instelling”: instelling die uit hoofde van de voorschriften en praktijken van de deelnemende landen verantwoordelijk is voor de ontwikkeling en toekenning van kwalificaties of voor de erkenning van eenheden of andere met het ECVET verbonden functies, zoals de toewijzing van ECVET-punten aan kwalificaties of eenheden, en de evaluatie, validering en erkenning van leerresultaten;

                  f)

                  „evaluatie van leerresultaten”: methoden en procedures om vast te stellen in hoeverre de lerende daadwerkelijk specifieke kennis, vaardigheden en competenties heeft verworven;

                  g)

                  „validering van leerresultaten”: het proces waarbij bevestigd wordt dat bepaalde geëvalueerde leerresultaten die de lerende heeft verworven, beantwoorden aan specifieke resultaten die voor een eenheid of een kwalificatie vereist kunnen zijn;

                  h)

                  „erkenning van leerresultaten”: het proces waarbij officieel verworven leerresultaten worden erkend door de toekenning van eenheden of kwalificaties;

                  i)

                  „ECVET-punten”: een numerieke weergave van het totale gewicht van leerresultaten in een kwalificatie en van het relatieve gewicht van eenheden in verhouding tot de kwalificatie.

      BIJLAGE II

         ECVET — BEGINSELEN EN TECHNISCHE SPECIFICATIES

      Het ECVET vormt een technisch kader voor de overdracht, erkenning en, waar passend, de accumulatie van leerresultaten met het oog op het verwerven van een kwalificatie. De ECVET-hulpmiddelen en -methoden omvatten een beschrijving van kwalificaties in termen van eenheden van leerresultaten met bijbehorende punten, een proces van overdracht en accumulatie, en aanvullende documenten zoals leerovereenkomsten, afschriften van geregistreerde gegevens en handleidingen voor ECVET-gebruikers.
      Het ECVET beoogt om, in het kader van de mobiliteit, de erkenning van leerresultaten in overeenstemming met de nationale wetgeving te vergemakkelijken met het oog op het verwerven van een kwalificatie. Opgemerkt zij dat het ECVET voor de burger geen nieuw recht op automatische erkenning van leerresultaten of punten creëert. De toepassing van het systeem voor een bepaalde kwalificatie is in overeenstemming met de wetgeving, regels en voorschriften die gelden in de lidstaten en op de volgende beginselen en technische specificaties gebaseerd:
      1.   Eenheden van leerresultaten

      Een eenheid is een onderdeel van een kwalificatie bestaande uit een coherent geheel van kennis, vaardigheden en competenties dat geëvalueerd kan worden en gevalideerd met een aantal daaraan verbonden ECVET-punten. Een kwalificatie omvat in principe verschillende eenheden en bestaat uit de volledige set eenheden. Een lerende kan dus een kwalificatie verwerven door de vereiste, in verschillende landen en contexten (formeel, en waar passend, niet-formeel en informeel) verworven eenheden te accumuleren, met inachtneming van de nationale wetgeving met betrekking tot de accumulatie van eenheden en erkenning van leerresultaten.
      Het is zaak dat de eenheden waaruit een kwalificatie bestaat:

                  —

                  duidelijk en begrijpelijk worden beschreven door te verwijzen naar de in de eenheden vervatte kennis, vaardigheden en competenties;

                  —

                  coherent zijn opgebouwd en georganiseerd met betrekking tot de algemene kwalificatie;

                  —

                  zo zijn opgebouwd dat in de eenheid vervatte leerresultaten afzonderlijk geëvalueerd en gevalideerd kunnen worden.

            Een eenheid kan specifiek voor één kwalificatie zijn of gemeenschappelijk voor verschillende kwalificaties. De verwachte leerresultaten die een eenheid bepalen, kunnen onafhankelijk van plaats of wijze worden verworven. Een eenheid mag dus niet verward worden met een onderdeel van formele leerprogramma's of opleidingen.
      De voorschriften en procedures om eigenschappen van eenheden van leerresultaten te bepalen en eenheden voor een bepaalde kwalificatie te combineren en te accumuleren worden vastgesteld door bevoegde instellingen en bij het opleidingsproces betrokken partners overeenkomstig de nationale of regionale voorschriften.
      De specificaties voor een eenheid moeten de volgende elementen bevatten:

                  —

                  de generische titel van de eenheid;

                  —

                  waar van toepassing, de generische titel van de kwalificatie(s) waarmee de eenheid verband houdt;

                  —

                  de referentie van de kwalificatie overeenkomstig het EQF-niveau en eventueel het niveau volgens het nationale kwalificatiekader (NQF), met de bij de kwalificatie behorende ECVET-punten;

                  —

                  de in de eenheid vervatte leerresultaten;

                  —

                  de procedures en criteria voor de evaluatie van deze leerresultaten;

                  —

                  de bij de eenheid behorende ECVET-punten;

                  —

                  indien relevant, de geldigheidsduur van de eenheid.

            2.   Overdracht en accumulatie van leerresultaten, ECVET-partnerschappen

      In het kader van het ECVET worden in een context verworven eenheden van leerresultaten geëvalueerd en na een succesvolle evaluatie naar een andere context overgedragen. In deze tweede context worden ze door de bevoegde instelling gevalideerd en erkend als onderdeel van de vereisten voor de kwalificatie die de betrokkene wil verwerven. De eenheden van leerresultaten kunnen dan overeenkomstig de nationale of regionale voorschriften worden geaccumuleerd met het oog op deze kwalificatie. De bevoegde instellingen en de bij het opleidingsproces betrokken partners stellen de procedures en richtsnoeren op voor de evaluatie, validering, accumulatie en erkenning van eenheden van leerresultaten.
      De op het ECVET gebaseerde en op in formele leercontexten verworven leerresultaten toegepaste studiepuntenoverdracht moet worden vergemakkelijkt door partnerschappen en netwerken te ontwikkelen met de bevoegde instellingen, die elk in hun eigen context gemachtigd zijn kwalificaties of eenheden te verlenen of studiepunten voor verworven leerresultaten toe te kennen met het oog op overdracht en validering.
      Er worden partnerschappen ontwikkeld:

                  —

                  met het oog op een algemeen kader voor samenwerking en netwerken tussen partners, dat wordt vastgesteld in intentieverklaringen die een klimaat van wederzijds vertrouwen creëren;

                  —

                  om de partners te helpen specifieke regelingen inzake studiepuntenoverdracht ten behoeve van lerenden te ontwikkelen.

            De intentieverklaringen moeten bekrachtigen dat de partners:

                  —

                  elkaars status van bevoegde instelling aanvaarden;

                  —

                  elkaars criteria en procedures inzake kwaliteitsborging, evaluatie, validering en erkenning toereikend vinden met het oog op de overdracht van studiepunten;

                  —

                  het eens zijn over de voorwaarden voor het functioneren van het partnerschap (doelstellingen, duur, afspraken inzake de herziening van de intentieverklaringen enzovoort);

                  —

                  het eens zijn over de vergelijkbaarheid van de betreffende kwalificaties met het oog op studiepuntenoverdracht, waarbij de door het EQF bepaalde referentieniveaus worden gebruikt;

                  —

                  andere actoren en bevoegde instellingen opsporen die bij het proces in kwestie en hun functies kunnen worden betrokken.

            Voor de toepassing van het ECVET op in niet-formele en informele leercontexten of buiten het kader van een intentieverklaring verworven leerresultaten moet de bevoegde instelling die gemachtigd is kwalificaties of eenheden toe te kennen of studiepunten te verlenen, procedures en mechanismen voor de identificatie, validering en erkenning van deze leerresultaten ontwikkelen door de toekenning van de overeenkomstige eenheden en de bijbehorende ECVET-punten.
      3.   Leerovereenkomst en persoonlijk afschrift

      Met het oog op de overdracht van studiepunten waarbij twee partners en een mobiele lerende zijn betrokken, wordt een leerovereenkomst tussen de twee bij het opleidings- en valideringsproces betrokken bevoegde instellingen en de lerende gesloten, in het kader van een intentieverklaring. De studieovereenkomst moet:

                  —

                  onderscheid maken tussen „thuisinstellingen” en „ontvangende instellingen” (1);

                  —

                  de specifieke voorwaarden voor een mobiliteitsperiode precies vermelden, zoals de identiteit van de lerende, de duur van de mobiliteitsperiode, de verwachte leerresultaten en de bijbehorende ECVET-punten.

            De studieovereenkomst moet bepalen dat - als de lerende de verwachte leerresultaten heeft verworven en deze leerresultaten gunstig door de „ontvangende instelling” zijn geëvalueerd - de „thuisinstelling” de leerresultaten als onderdeel van de vereisten voor een kwalificatie moet valideren en erkennen overeenkomstig de door de bevoegde instelling vastgestelde voorschriften en procedures.
      In formele en, waar passend, niet-formele en informele contexten verworven leerresultaten kunnen tussen partners worden overgedragen. De overdracht van studiepunten voor verworven leerresultaten verloopt dus in drie fasen:

                  —

                  de „ontvangende instelling” evalueert de verworven leerresultaten en kent studiepunten aan de lerende toe. De verworven leerresultaten en de corresponderende ECVET-punten worden geregistreerd in een „persoonlijk afschrift” (2);

                  —

                  de „thuisinstelling” valideert de studiepunten als een correcte weergave van de prestaties van de lerende;

                  —

                  de „thuisinstelling” erkent vervolgens de verworven leerresultaten. Op grond van deze erkenning worden overeenkomstig de voorschriften van het „thuissysteem” eenheden en corresponderende ECVET-punten toegekend.

            De validering en erkenning door de bevoegde „thuisinstelling” hangen af van de succesvolle evaluatie van de leerresultaten door de bevoegde „ontvangende instelling” overeenkomstig de overeengekomen procedures en criteria voor kwaliteitsborging.
      4.   ECVET-punten

      ECVET-punten geven aanvullende informatie over kwalificaties en eenheden in numerieke vorm. Ze hebben geen waarde los van de voor de specifieke kwalificatie verworven leerresultaten waarnaar ze verwijzen, en ze geven de verwerving en accumulatie van eenheden weer. Met het oog op een gemeenschappelijke benadering van het gebruik van ECVET-punten is afgesproken 60 punten toe te kennen aan de leerresultaten die naar verwachting in een jaar formeel en voltijds beroepsonderwijs en -opleiding worden verworven.
      In het kader van het ECVET verloopt de toekenning van punten doorgaans in twee fasen: er worden eerst ECVET-punten aan een kwalificatie als geheel toegekend en vervolgens aan de eenheden ervan. Voor een bepaalde kwalificatie wordt één formele leercontext als referentie genomen en op basis van de afspraak wordt het totale aantal punten voor die kwalificatie vastgelegd. Van dit totaal worden vervolgens ECVET-punten aan elke eenheid toegekend in overeenstemming met het relatieve gewicht ervan in het kader van de kwalificatie.
      Voor kwalificaties zonder een formeel leertraject als referentiepunt kunnen ECVET-punten worden toegekend op basis van een vergelijking met een kwalificatie waarvoor wel een formeel referentiepunt bestaat. Om de vergelijkbaarheid van kwalificaties vast te stellen moet de bevoegde instelling verwijzen naar het equivalente EQF-niveau of, eventueel, naar het equivalente NQF-niveau of naar de soortgelijkheid van de leerresultaten op een nauw hiermee samenhangend vakterrein.
      Het relatieve gewicht van een eenheid van leerresultaten in het kader van een kwalificatie moet worden vastgesteld op basis van de volgende criteria of een combinatie van deze criteria:

                  —

                  het relatieve belang van de leerresultaten van de eenheid voor de integratie op de arbeidsmarkt, voor de progressie naar andere kwalificatieniveaus en voor de sociale integratie;

                  —

                  de complexiteit, de reikwijdte en het volume van de leerresultaten van de eenheid;

                  —

                  de inspanningen die een lerende moet leveren om de voor de eenheid vereiste kennis, vaardigheden en competenties te verwerven.

            Het in ECVET-punten uitgedrukte relatieve gewicht van een eenheid die verschillende kwalificaties gemeen hebben, kan van kwalificatie tot kwalificatie verschillen.
      Toekenningen van ECVET-punten maken normaliter deel uit van de ontwikkeling van kwalificaties en eenheden. Ze worden geproduceerd door de bevoegde instelling die verantwoordelijk is voor de ontwikkeling en het beheer van de kwalificatie of specifiek voor deze taak gemachtigd is. In landen met een nationaal puntensysteem treffen de bevoegde instellingen regelingen voor de omzetting van nationale studiepunten in ECVET-punten.
      De succesvolle verwerving van een kwalificatie of een eenheid leidt tot de toekenning van de bijbehorende ECVET-punten ongeacht de tijd die nodig was om ze te verwerven.
      Doorgaans impliceert de overdracht van een eenheid de overdracht van de corresponderende ECVET-punten zodat met de punten rekening kan worden gehouden bij de erkenning van de overgedragen leerresultaten, overeenkomstig de nationale of regionale voorschriften. Het is aan de bevoegde instelling om de betreffende ECVET-punten eventueel opnieuw te bekijken. Daarbij moet worden gebruikgemaakt van transparante regels en methoden die op beginselen voor kwaliteitsborging zijn gebaseerd.
      Kwalificaties die in niet-formele of informele contexten zijn verworven en waarvoor een formeel leertraject als referentie bestaat, en de corresponderende eenheden vertegenwoordigen hetzelfde aantal ECVET-punten als de referentie aangezien dezelfde leerresultaten zijn bereikt.

         (1)  De „thuisinstelling” is de instelling die de door de lerende verworven leerresultaten valideert en erkent. De „ontvangende instelling” is de instelling die opleidingen voor het verwerven van de betreffende leerresultaten organiseert en de verworven leerresultaten evalueert.

         (2)  Een persoonlijk afschrift is een document met een gedetailleerd overzicht van geëvalueerde leerresultaten, eenheden en toegekende ECVET-punten.


Avis juridique important

|

32001H0207

Aanbeveling van de Raad van 12 maart 2001 inzake de aan de Commissie te verlenen kwĳting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1995) (8e EOF) voor het begrotingsjaar 1999

Publicatieblad Nr. L 073 van 15/03/2001 blz. 0037 - 0037

Aanbeveling van de Raadvan 12 maart 2001inzake de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1995) (8e EOF) voor het begrotingsjaar 1999(2001/207/EG)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op de vierde ACS-EG-Overeenkomst, ondertekend te Lomé op 15 december 1989, gewijzigd bij de op 4 november 1995 te Mauritius ondertekende overeenkomst,Gelet op Besluit 91/482/EEG van de Raad van 25 juli 1991 betreffende de associatie van de landen en gebieden overzee met de Europese Economische Gemeenschap(1), zoals halverwege herzien bij Besluit 97/803/EG(2),Gelet op het Intern Akkoord betreffende de financiering en het beheer van de steun van de Gemeenschap(3), ondertekend te Brussel op 20 december 1995, inzonderheid op artikel 33, lid 3,Gelet op het Financieel Reglement van 16 juni 1998 van toepassing op het achtste Europees Ontwikkelingsfonds(4), inzonderheid op de artikelen 69 tot en met 74,Na onderzoek van de jaarrekening en de balans betreffende de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1995) (8e EOF), die op 31 december 1999 zijn vastgesteld, alsmede van het verslag van de Rekenkamer over het begrotingsjaar 1999, waaraan de antwoorden van de Commissie zijn gehecht(5),Overwegende dat krachtens artikel 33, lid 3, van het Intern Akkoord aan de Commissie voor het beheer van het Europees Ontwikkelingsfonds (1995) (8e EOF) kwijting wordt verleend door het Europees Parlement op aanbeveling van de Raad;Overwegende dat de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1995) (8e EOF) door de Commissie gedurende het begrotingsjaar 1999 over het geheel genomen bevredigend is geweest,BEVEELT het Europees Parlement AAN de Commissie kwijting te verlenen voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1995) (8e EOF) voor het begrotingsjaar 1999.Gedaan te Brussel, 12 maart 2001.Voor de RaadDe voorzitterB. Ringholm(1) PB L 263 van 19.9.1991, blz. 1.(2) PB L 329 van 29.11.1997, blz. 50.(3) PB L 156 van 29.5.1998, blz. 108 en rectificatie in PB L 173 van 18.6.1998, blz. 54.(4) PB L 191 van 7.7.1998, blz. 53.(5) PB C 342 van 1.12.2000, blz. 205.


Aanbeveling voor een advies van de Raad overeenkomstig artikel 5, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Frankrijk, 2005-2009


Avis juridique important

|

31987H0390

87/390/EEG: Aanbeveling van de Commissie van 3 juli 1987 aan de Franse Republiek inzake de aanpassing van het nationale handelsmonopolie van tabaksfabrikaten tegenover de nieuwe Lid-Staten (Slechts de tekst in de Franse taal is authentiek)

Publicatieblad Nr. L 203 van 24/07/1987 blz. 0058 - 0059

*****AANBEVELING  VAN DE COMMISSIE  van 3 juli 1987  aan de Franse Republiek inzake de aanpassing van het nationale handelsmonopolie van tabaksfabrikaten tegenover de nieuwe Lid-Staten  (Slechts de tekst in de Franse taal is authentiek)  (87/390/EEG)  1. De Franse Regering heeft de Commissie bij schrijven van 1 april 1986 ervan in kennis gesteld dat zij haar invoermonopolie in de zin van artikel 37 van het EEG-Verdrag ten aanzien van tabaksfabrikaten (post 24.02 A, B, C en D van het gemeenschappelijk douanetarief) tegenover de nieuwe Lid-Staten heeft gehandhaafd.  In wet nr. 80-495 van 2 juli 1980 wordt namelijk bepaald, dat aan de »Société nationale d'exploitation industrielle des tabacs manufacturés et allumettes" (SEITA) de voorheen bij wet nr. 76-448 van 24 mei 1976 inzake de vervaardiging en de detailverkoop van tabaksfabrikaten, aan de »Service d'exploitation industrielle des tabacs manufacturés et allumettes" opgedragen taak, namelijk de invoer van en de groothandel in tabaksfabrikaten van herkomst of van oorsprong uit derde landen, is overgedragen.  Op grond van artikel 2 van de wet van 24 mei 1976 heeft de Franse Staat het alleenrecht op invoer van en groothandel in tabaksfabrikaten afkomstig of van oorsprong uit derde landen aan zich gehouden, maar zij kon dit niet op uit andere Lid-Staten van de Gemeenschap afkomstige produkten toepassen.  2. Overeenkomstig artikel 48, lid 1, eerste alinea, en artikel 208, lid 1, eerste alinea, van de Akte van Toetreding zijn Spanje en Portugal verplicht om vanaf 1 januari 1986 hun nationale monopolies van commerciële aard als bedoeld in artikel 37, lid 1, van het EEG-Verdrag, geleidelijk aan aan te passen, in dier voege, dat ten aanzien van Spanje uiterlijk op 31 december 1991 en ten aanzien van Portugal uiterlijk op 31 december 1992 elke discriminatie tussen onderdanen van de Lid-Staten, wat de voorwaarde van de voorziening en afzet betreft, is uitgesloten.  Daarnaast wordt in artikel 48, lid 1, tweede alinea, en artikel 208, lid 1, tweede alinea, vastgesteld dat de overige Lid-Staten jegens Spanje en Portugal gelijkwaardige verplichtingen aangaan als die welke ten aanzien van beide nieuwe Lid-Staten in de eerdergenoemde eerste alinea zijn omschreven.  Overeenkomstig artikel 48, lid 1, derde alinea, en artikel 208, lid 1, derde alinea, moet de Commissie aan de betrokken Lid-Staten van de Gemeenschap van de Tien aanbevelingen doen met betrekking tot de wijze waarop en het ritme waarin de in dit artikel bedoelde aanpassing moet worden verwezenlijkt.  3. Van de nieuwe Lid-Staten bestaat er voor tabaksfabrikaten alleen in Spanje een monopolie van commerciële aard. In artikel 48, lid 3, van de Akte van Toetreding zijn zeer welomschreven regels vastgesteld voor de aanpassing van dit monopolie, door met ingang van 1 januari 1986 geleidelijk ruimer wordende invoercontingenten te openen. De omvang van deze contingenten voor het jaar 1986 en de uitbreiding daarvan voor de jaren nadien zijn aangegeven in de in bijlage V van genoemde Akte opgenomen lijst.  Tot dusver heeft Frankrijk nog geen maatregelen getroffen om de invoer van tabaksfabrikaten uit de nieuwe Lid-Staten te liberaliseren.  Naar blijkt uit door de Franse Regering op 18 juli 1986 verstrekte statistieken, bestond er in deze artikelen tussen Frankrijk en de nieuwe Lid-Staten de vijf aan de toetreding voorafgaande jaren vrijwel geen handelsverkeer.  4. De Commissie is van mening dat de in de artikelen 48 en 208 van de Akte van Toetreding bedoelde aanpassing tevens moet inhouden de geleidelijke opheffing van de invoerbelemmeringen van tabaksfabrikaten uit Spanje en Portugal, door hiervoor onverwijld contingenten te openen en deze jaarlijks te verhogen, zodat de volledige aanpassing voor Spanje op 31 december 1991 en voor Portugal op 31 december 1992 een feit is.  Aangezien de handel in tabaksfabrikaten tussen Frankrijk en Spanje vrijwel onbestaande is, acht de Commissie het redelijk om bij het vaststellen van het uitgangsniveau van het contingent dat door Frankrijk voor deze artikelen dient te worden geopend, uit te gaan van een percentage van de nationale produktie van tabaksfabrikaten in het monopoliehoudende land.  Aangezien de Lid-Staten van de Gemeenschap van de Tien op grond van artikel 48, lid 1, en artikel 208, lid 1 van de Akte van Toetreding gelijkwaardige verplichtingen als Spanje en Portugal moeten aangaan, is de Commissie van mening dat het ten aanzien van de aanpassing van het Franse monopolie redelijk is zich te laten leiden door de voor Spanje op grond van artikel 48, lid 3, en bijlage V van de Akte van Toetreding geldende criteria voor de geleidelijke aanpassing van het Franse monopolie van tabaksfabrikaten. Te dezen aanzien is met name vastgesteld dat de omvang van de basiscontingenten voor Spanje ten minste gelijk moet zijn aan bepaalde percentages (naar gelang van het geval 5 of 6 %) van de totale gemiddelde Spaanse produktie, over de drie laatste jaren voor de toetreding waarover statistische gegevens beschikbaar zijn.  Voorts is een jaarlijkse minimumprogressie van 20 % aan het begin van elk jaar vastgesteld, waarbij het contingent van het voorgaande jaar steeds met 20 % wordt verhoogd.  5. Aangezien de produktie van tabaksfabrikaten in Frankrijk van dezelfde orde van grootte is als die van de beide nieuwe Lid-Staten te zamen, en ook de gezamenlijke bevolking van deze landen ongeveer zo groot is als die van Frankrijk, is de Commissie van oordeel dat het eerste contingent dat Frankrijk per 1 januari 1986 aan de nieuwe Lid-Staten moet toestaan, in de orde van grootte van 5,5 % van de Franse produktie moet zijn.  De Commissie meent ook dat het door Frankrijk te openen contingent tussen Spanje en Portugal moet worden verdeeld volgens de respectieve produktie van deze beide landen. Deze bedroeg, volgens de gegevens waarover de Commissie beschikt, de laatste drie jaar (1983-1985) voor Spanje en voor Portugal gemiddeld respectievelijk 58 miljard en 14 miljard eenheden.  De Commissie is bijgevolg van mening dat Frankrijk voor Spanje 80 % en voor Portugal 20 % van het te openen contingent dient te bestemmen.  Om het beheer van dit contingent gemakkelijker te maken, acht de Commissie het redelijk om beide Lid-Staten, hoewel de overgangsperiode voor Portugal een jaar langer duurt dan voor Spanje, ten minste tot 1991 niet verschillend te behandelen.  6. Daarom beveelt de Commissie op grond van artikel 48 lid 1, derde alinea, en artikel 208, lid 1, derde alinea, van de Akte van Toetreding de Franse Republiek - onder voorbehoud van het standpunt, dat zij later op grond van de met de toepassing van deze aanbeveling bereikte resultaten, zou kunnen innemen - aan:  a) voor de invoer van tabaksfabrikaten (post 24.02 A, B, C en D van het gemeenschappelijk douanetarief) uit Spanje en Portugal:  - voor elk produkt tot eind 1987 een contingent te openen dat ten minste gelijk is aan 6,6 % van de binnenlandse produktie van 1985; dit contingent moet voor 80 % aan Spanje en voor 20 % aan Portugal worden toegewezen;  - het contingent van 1987 in 1988 met ten minste 20 % te verhogen;  - de komende jaren het contingent van het voorgaande jaar met ten minste 20 % te verhogen.  Voor Spanje zal dan uiterlijk per 31 december 1991 en voor Portugal uiterlijk per 31 december 1992 geen enkele kwantitatieve beperking meer zijn toegestaan.  De contingenten worden op een doorzichtige, objectieve en niet-discriminerende wijze beheerd. Zij staan onbeperkt open voor alle deelnemers aan het economische verkeer; de in het kader van deze contingenten ingevoerde artikelen mogen in Frankrijk ten aanzien van de groothandel niet het voorwerp van verkooprechten vormen.  Uiteraard zullen de voor de detailhandel geldende voorschriften objectief en niet discriminerend zijn;  b) alle betrokkenen, met name door middel van een publikatie van een mededeling aan de importeurs in het »Journal officiel de la République française" (het officiële blad van de Franse Republiek), in kennis te stellen van de hun in het kader van genoemde contingenten geboden mogelijkheden om uit Spanje en Portugal afkomstige tabaksfabrikaten (post 24.02 A, B, C en D van het gemeenschappelijk douanetarief) te betrekken.  Gedaan te Brussel, 3 juli 1987.  Voor de Commissie  Peter SUTHERLAND  Lid van de Commissie


title: Aanbeveling van de Raad van 12 juli 2011 over het nationale hervormingsprogramma 2011 van Zweden en met een advies van de Raad over het geactualiseerde convergentieprogramma van Zweden voor de periode 2011-2014

text:
               23.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/9

         AANBEVELING VAN DE RAAD
   van 12 juli 2011
   over het nationale hervormingsprogramma 2011 van Zweden en met een advies van de Raad over het geactualiseerde convergentieprogramma van Zweden voor de periode 2011-2014
   2011/C 217/03
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name de artikelen 121, lid 2, en 148, lid 4,
   Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid (1), en met name artikel 9, lid 3,
   Gezien de aanbeveling van de Europese Commissie,
   Gezien de conclusies van de Europese Raad,
   Gezien het advies van het Comité voor de werkgelegenheid,
   Na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 26 maart 2010 hechtte de Europese Raad zijn goedkeuring aan het voorstel van de Commissie voor een nieuwe groei- en werkgelegenheidsstrategie. Deze Europa 2020-strategie moet voor betere coördinatie van het economisch beleid zorgen en zich toespitsen op de sleutelgebieden waarop Europa's potentieel voor duurzame groei en concurrentievermogen een krachtige impuls nodig heeft.

               (2)

               De Raad heeft op 13 juli 2010 een aanbeveling inzake de globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten en de Unie (2010-2014) aangenomen en op 21oktober 2010 een besluit betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten (2) vastgesteld, die samen de „geïntegreerde richtsnoeren” vormen. De lidstaten werd verzocht in hun nationaal economisch en werkgelegenheidsbeleid met de geïntegreerde richtsnoeren rekening te houden.

               (3)

               Op 12 januari 2011 heeft de Commissie de eerste jaarlijkse groeianalyse vastgesteld en gaf daarmee de aanzet tot een nieuwe cyclus van economisches governance in de EU en het eerste Europees semester van voorafgaande en geïntegreerde beleidscoördinatie, dat op de Europa 2020-strategie berust.

               (4)

               Op 25 maart 2011 heeft de Europese Raad de prioriteiten inzake begrotingsconsolidatie en structurele hervorming goedgekeurd (overeenkomstig de conclusies van de Raad van 15 februari en 7 maart 2011 en ten vervolge op de jaarlijkse groeianalyse van de Commissie). Hij benadrukte dat voorrang moet worden gegeven aan het weer gezond en houdbaar maken van begrotingen, het terugdringen van de werkloosheid door hervormingen van de arbeidsmarkt en nieuwe inspanningen om de groei te stimuleren. Hij verzocht alle lidstaten deze prioriteiten in concrete maatregelen om te zetten die in hun stabiliteits- of convergentie-programma's en in hun nationale hervormingsprogramma's moeten worden opgenomen.

               (5)

               Op 29 april 2011 heeft Zweden de actualisering 2011 van zijn convergentieprogramma voor de periode 2011-2014 en zijn nationaal hervormingsprogramma 2011 ingediend. Beide programma's zijn terzelfder tijd geëvalueerd.

               (6)

               Voor de economische crisis van 2008-2009 maakte de Zweedse economie meer dan tien jaar lang een sterke groei door onder impuls van zowel de binnenlandse vraag als de netto-uitvoer. Aangezien de Zweedse economie een exportgerichte economie is met een omvangrijke financiële sector, had zij sterk te lijden van de inzakkende buitenlandse vraag en de bevriezing van de financiële markten in 2008, ten gevolge waarvan het bbp in 2009 met 5,1 % kromp en de werkloosheid van circa 6 % tot meer dan 9 % steeg. Dankzij een gezonde uitgangspositie zonder grote aanpassingsbehoeften in de sector huishoudens, de banksector en de overheidssector, alsook een adequate monetaire en budgettaire beleidsrespons was de recessie van vrij korte duur en trof zij voornamelijk de exportgerichte industriesector. Terwijl bij de wereldhandel een heropleving plaatsvond, maakte de Zweedse economie een zeer sterk, algemeen herstel door, waarbij het reële bbp opveerde met 5,7 % in 2010. Door het gecombineerde effect van de automatische stabilisatoren en discretionaire maatregelen sloeg het begrotingsoverschot van 3,7 % van het bbp in 2007 om in een tekort van 0,9 % van het bbp in 2009, waarna in 2010 het begrotingsevenwicht hersteld was.

               (7)

               Op basis van de overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1466/97 verrichte evaluatie van het geactualiseerde stabiliteitsprogramma komt de Raad tot de conclusie dat het aan de begrotingsprognoses van het programma ten grondslag liggende macro-economische scenario aannemelijk lijkt, behalve voor 2012 waarvoor het te optimistisch lijkt in vergelijking met de voorjaarsprognoses van de diensten van de Commissie. De begrotingsstrategie, zoals deze in het geactualiseerde convergentieprogramma wordt beschreven, is een passende strategie, aangezien zij eraan zou bijdragen dat Zweden zijn middellangetermijndoelstelling (MTD) van een overschot van 1 % van het bbp over één cyclus behaalt. Dit zou enige marge bieden tegen overschrijding, bij een eventuele toekomstige recessie, van de referentiewaarde van 3 % van het bbp. Volgens het programma zal het overheidsoverschot stijgen van 0,6 % van het bbp in 2011 tot 3,7 % van het bbp in 2014, het laatste jaar van het programma. De verbetering zou resulteren uit een veronderstelde sterke economische groei, aangezien het programma in deze jaren niet in consolidatie-inspanningen voorziet. De risico's voor de budgettaire doelstellingen lijken elkaar min of meer in evenwicht te houden. Aangezien de in het programma voorgestelde prognoses van de ontvangsten aan de voorzichtige kant zijn voor 2011, zouden de begrotingsresultaten dit jaar iets beter kunnen uitvallen, terwijl vanaf 2012 aan de begrotingsprognoses bepaalde neerwaartse risico's verbonden zijn wegens optimistische macro-economische aannamen. Aangezien de regering heeft aangegeven dat de in de begrotingswet 2011 voorziene verdere expansieve begrotingsmaatregelen (met inbegrip van een vijfde stap in de heffingskorting voor werkenden, het verder optrekken van de drempel voor de betaling van inkomstenbelasting, een lager btw-tarief op restaurantdiensten en lagere belastingen op pensioenen) vanaf 2012 zouden kunnen worden doorgevoerd indien hiervoor voldoende ruimte op de begroting is, is er een risico voor een procyclische budgettaire beleidskoers. Gelet op de demografische vooruitzichten is het daarom van belang het begrotingsbeleid op een traject te houden dat ervoor zorgt dat ook in de toekomst de MTD wordt bereikt. Volgens de laatste evaluatie van de Commissie, blijken de risico's met betrekking tot de houdbaarheid van de overheidsfinanciën laag te zijn.

               (8)

               De huidige situatie op de huizen- en hypotheekmarkt is een bron van potentiële instabiliteit. Na een korte en zeer beperkte correctie op het hoogtepunt van de financiële crisis kon bij de huizenprijzen in Zweden — in tegenstelling tot in andere landen — opnieuw de sterk stijgende tendens worden genoteerd die sinds de tweede helft van de jaren negentig valt waar te nemen, waarbij deze prijzen thans een recordhoogte bereiken. De sterke toename van de huizenprijzen ging gepaard met een stijgende schuldenlast van de huishoudens, die tegen medio 2010 circa 170 % van het beschikbaar inkomen beliep, een historisch hoogtepunt. Daarnaast is een groot deel van de hypothecaire schulden aangegaan tegen variabele rente en weinig aflossing. Dit maakt de Zweedse huishoudens bijzonder kwetsbaar voor renteverhogingen of tegenslagen op het gebied van de werkgelegenheid. Een sterke correctie op de huizenmarkt zou een negatieve weerslag kunnen hebben voor de macro-economische stabiliteit doordat de huishoudens minder moeten gaan consumeren om rond te kunnen komen en doordat de financieringskosten voor de Zweedse banken hoger worden.

               (9)

               Wat de Zweedse arbeidsmarkt betreft, bevinden jongeren en onderdanen van niet-EU-landen zich in een betrekkelijk zwakke positie vergeleken met het EU-gemiddelde. Het is van fundamenteel belang dat hun positie op de arbeidsmarkt verbetert om het totale werkgelegenheidspercentage te verhogen en het arbeidsaanbod op lange termijn naar een hoger peil te tillen om het hoofd te kunnen bieden aan de demografische uitdaging van een vergrijzende bevolking. De Zweedse regering voert op dit ogenblik verschillende hervormingen uit om de arbeids-participatie van beide groepen te vergroten, zoals onder meer het uittrekken van meer middelen voor begeleiding, arbeidsplaatsen om werkervaring op te doen, beroeps-onderwijs voor volwassenen, begeleiding voor werkleertrajecten, gerichte loonsubsidies en gestroomlijnde Zweedse taalcursussen. De meest recente statistieken laten duidelijk zien dat de Zweedse arbeidsmarkt over de gehele linie verbetert, behalve voor wat vrouwen van buitenlandse afkomst betreft.

               (10)

               De Commissie heeft het convergentieprogramma en het nationale hervormings-programma onderzocht. Daarbij heeft zij niet alleen gekeken naar de relevantie ervan voor een houdbaar budgettair en sociaaleconomisch beleid in Zweden, maar ook of de EU-regels en -richtsnoeren in acht zijn genomen, gezien de noodzaak de algemene economische governance van de EU te versterken door middel van een EU-inbreng in toekomstige nationale besluiten. Zij is van mening dat in de programma's adequaat op de belangrijkste uitdagingen voor Zweden wordt ingespeeld. Niettemin moet er, hoewel de begrotingsstrategie van de regering om de middellangetermijndoelstelling te blijven bereiken adequaat is, vanaf 2012 voor worden gezorgd dat in periodes van een gunstige groei een niet al te los begrotingsbeleid wordt gevoerd. De risico's van macro-economische onevenwichtigheden moeten worden geëvalueerd, met name de risico's die voortkomen uit stijgende huizenprijzen en de schuldenlast van de huishoudens. Ook moet toezicht worden gehouden op de arbeidsparticipatie van kwetsbare groepen, met name van jongeren en vrouwen van buitenlandse afkomst, en moet deze worden verbeterd.

               (11)

               In het licht van deze beoordeling heeft de Raad de actualisering 2011 van het convergentieprogramma van Zweden onderzocht. Zijn advies (3) daarover is met name in onderstaande aanbeveling (1) weergegeven. Rekening houdende met de conclusies van de Europese Raad van 25 maart 2011 heeft de Raad het nationale hervormings-programma van Zweden onderzocht,

         BEVEELT AAN dat Zweden in de periode 2011-2012 actie onderneemt om:

               1.

               Het begrotingsbeleid op een traject te houden dat ervoor zorgt dat ook in de toekomst de middellangetermijndoelstelling wordt bereikt.

               2.

               Preventieve maatregelen te nemen om de macro-economische risico's aan te pakken die met de stijgende huizenprijzen en de stijgende schuldenlast van de huishoudens gepaard gaan. Een breed gamma maatregelen kan worden overwogen, zoals hervormingen van het hypotheekstelsel, met inbegrip van kapitaalvereisten voor banken, de huurregelgeving, de onroerendgoedbelasting en de bouwvergunningen.

               3.

               De arbeidsparticipatie van jongeren en andere kwetsbare groepen te monitoren en te verbeteren.

      Gedaan te Brussel, 12 juli 2011.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         J. VINCENT-ROSTOWSKI

      (1)  PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.

      (2)  Gehandhaafd voor 2011 bij Besluit 2011/308/EU van de Raad van 19 mei 2011 betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten (PB L 138 van 26.5.2011, blz. 56).

      (3)  Uit hoofde van artikel 9, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97.


title: Aanbeveling van de Europese Centrale Bank van 25 augustus 2011 aan de Raad van de Europese Unie betreffende de externe accountant van de Banco de Portugal (ECB/2011/11)

text:
               2.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 258/1

         AANBEVELING VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK
   van 25 augustus 2011
   aan de Raad van de Europese Unie betreffende de externe accountant van de Banco de Portugal
   (ECB/2011/11)
   2011/C 258/01
   DE RAAD VAN BESTUUR VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK,
   Gelet op de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank, inzonderheid op artikel 27.1,
   Overwegende:

               (1)

               De rekeningen van de Europese Centrale Bank (ECB) en van de nationale centrale banken worden gecontroleerd door onafhankelijke externe accountants, die op aanbeveling van de Raad van bestuur van de ECB zijn aanvaard door de Raad van de Europese Unie.

               (2)

               Het mandaat van de huidige externe accountants van Banca de Portugal eindigde na de audit van het boekjaar 2010. Het is derhalve noodzakelijk om met ingang van het boekjaar 2011 externe accountants te benoemen.

               (3)

               De Banco de Portugal heeft PricewaterhouseCoopers & Associados — Sociedade de Revisores Oficiais de Contas, Lda. als externe accountant geselecteerd voor de boekjaren 2011 tot en met 2016,

         HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING VASTGESTELD:
   Het verdient aanbeveling dat PricewaterhouseCoopers & Associados — Sociedade de Revisores Oficiais de Contas, Lda. als externe accountant van de Banco de Portugal wordt benoemd voor de boekjaren 2011 tot en met 2016.

      Gedaan te Frankfurt am Main, 25 augustus 2011.

            De president van de ECB

         Jean-Claude TRICHET


Avis juridique important

|

31992H0382

92/382/EEG: Aanbeveling van de Raad van 5 juni 1992 betreffende het geharmoniseerde aanbod van een minimumpakket van diensten op het gebied van pakketgeschakelde datatransmissie (PSDS-diensten) in overeenstemming met de beginselen van Open Network Provision (ONP)

Publicatieblad Nr. L 200 van 18/07/1992 blz. 0001 - 0009

AANBEVELING VAN DE RAAD van 5 juni 1992 betreffende het geharmoniseerde aanbod van een minimumpakket van diensten op het gebied van pakketgeschakelde datatransmissie (PSDS-diensten) in overeenstemming met de beginselen van Open Network Provision  (ONP) (92/382/EEG)DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op Richtlijn 90/387/EEG van de Raad van 28 juni 1990 betreffende de totstandbrenging van de interne markt voor telecommunicatiediensten door middel van de tenuitvoerlegging van Open Network Provision (ONP) (1),  Gezien het voorstel van de Commissie,  Overwegende dat in Richtlijn 90/387/EEG onder meer is voorzien in de toepassing van de beginselen van Open Network Provision (ONP) op het gebied van pakket- en circuitgeschakelde datatransmissie;  Overwegende dat in Richtlijn 90/387/EEG, bijlage 3, punt 3, is voorzien in het aannemen van een aanbeveling betreffende de levering van technische interfaces, de gebruiksvoorwaarden en de tariefbeginselen die van toepassing zijn op het aanbieden van  diensten op het gebied van pakketgeschakelde datatransmissie in overeenstemming met de beginselen van een open netwerk;  Overwegende dat pakketgeschakelde openbare datanetwerken in alle Lid-Staten de meest gebruikelijke netwerken zijn voor het ter beschikking stellen van diensten op het gebied van pakketgeschakelde datatransmissie (PSDS-diensten);  Overwegende dat pakketgeschakelde openbare datanetwerken zich op nationale schaal ontwikkeld hebben en dat het van essentieel belang is dat er in iedere Lid-Staat pakketgeschakelde openbare datanetwerken beschikbaar zijn die gelijkwaardige voorzieningen  bieden en volledig onderling aansluitbaar zijn, om aan de eisen van een paneuropees datanetwerk voor het aanbieden van diensten met toegevoegde waarde te kunnen voldoen;  Overwegende dat PSDS-diensten van belang zijn voor de ondersteuning van diensten met toegevoegde waarde op Europees niveau;  Overwegende dat volgens Richtlijn 90/387/EEG in iedere Lid-Staat een geharmoniseerde PSDS-dienst ter beschikking dient te worden gesteld;  Overwegende dat de Lid-Staten de Commissie in kennis zouden moeten stellen van de organisaties wier PSDS-dienstenaanbod de Lid-Staten in staat stelt te voldoen aan de bepalingen van bijlage 3, punt 3, van Richtlijn 90/387/EEG; dat ook andere  organisaties overeenkomstig deze aanbeveling PSDS-diensten kunnen aanbieden;  Overwegende dat PSDS-diensten volgens het beginsel van niet-discriminerende voorwaarden beschikbaar moeten zijn voor alle gebruikers en hun op verzoek moeten worden geleverd, zonder discriminatie; dat derhalve de bepalingen en voorwaarden die van  toepassing zijn op telecommunicatieorganisaties, wanneer zij voor het aanbieden van diensten waarvoor geen bijzondere of uitsluitende rechten kunnen blijven gelden PSDS-diensten gebruiken, gelijkwaardig moeten zijn aan die welke op andere gebruikers van  toepassing zijn;  Overwegende dat de ONP-voorwaarden in overeenstemming met Richtlijn 90/387/EEG de toegang tot en het gebruik van PSDS-diensten niet dan om redenen van in genoemde richtlijn omschreven essentiële eisen mogen beperken; dat deze beperkingen objectief  dienen te worden gerechtvaardigd, aan het beginsel van evenredigheid dienen te voldoen en in verhouding tot het beoogde doel dienen te staan;  Overwegende dat de Commissie in overeenstemming met artikel 3, lid 5, van Richtlijn 90/387/EEG de regels voor een homogene toepassing van de essentiële eisen volgens de procedure van artikel 10 van die richtlijn vaststelt;  Overwegende dat de gebruiksvoorwaarden voor PSDS-diensten van met het Gemeenschapsrecht verenigbare essentiële eisen moeten worden afgeleid; dat zij langs de weg van voorschriften en niet door technische beperkingen moeten worden opgelegd;  Overwegende dat de Lid-Staten in overeenstemming met Richtlijn 90/388/EEG van de Commissie (2) de levering van diensten op het gebied van pakket- of circuitgeschakelde datatransmissie kunnen onderwerpen aan vergunnings- of aanmeldingsprocedures die zijn  gericht op de naleving van essentiële eisen, handelsreglementeringen met betrekking tot de voorwaarden voor bestendigheid, de beschikbaarheid en de kwaliteit van de dienst, dan wel maatregelen gericht op het veilig stellen van de taak van algemeen  economisch belang die zij aan een telecommunicatieorganisatie hebben opgedragen voor het leveren van geschakelde datadiensten, indien het optreden van particuliere dienstverleners de vervulling van deze taak zou kunnen verhinderen;  Overwegende dat de Commissie in overeenstemming met Richtlijn 90/387/EEG de lijst van normen voor pakketgeschakelde openbare datanetwerken die voor ONP geschikt zijn in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen heeft gepubliceerd (3); dat deze  lijst bij latere publikaties kan worden gewijzigd;  Overwegende dat zowel gemeenschappelijke bestelprocedures als one-stop bestel-, facturerings- en onderhoudsprocedures wenselijk zijn om het gebruik van PSDS-diensten en de ontwikkeling van mededinging bij het aanbod van diensten met toegevoegde waarde  in de hele Gemeenschap te bevorderen en door de gebruikers zijn gevraagd; dat iedere samenwerking van de organisaties daarbij in overeenstemming moet zijn met de communautaire mededingingsbepalingen; dat dergelijke procedures met name niet tot  prijsafspraken of verdeling van de markt mogen leiden; dat deze procedures tot stand moeten worden gebracht door commerciële regelingen, bij voorbeeld door middel van memoranda van overeenstemming;  Overwegende dat de toepassing van one-stop bestel- en factureringsprocedures door de telecommunicatieorganisaties geen beletsel mag zijn voor aanbod door andere dienstenleveranciers dan telecommunicatieorganisaties;  Overwegende dat het, ter bevordering van de exploitatie over geheel Europa door dienstenleveranciers die van PSDS-diensten gebruik maken, wenselijk is dat er een systeem komt waarbij de opgeroepene de verbinding betaalt op grond van het opgeroepen  nummer, zodat de abonnee kosteloos toegang kan krijgen tot de door de leverancier aangeboden dienst (voorzieningen van het type  "groen nummer");  Overwegende dat het, ter bevordering van het gebruik van PSDS-diensten door kleine en middelgrote leveranciers van diensten met toegevoegde waarde, wenselijk is dat er factureringsvoorzieningen worden ingesteld die een dergelijke exploitatie in de  gehele Gemeenschap vergemakkelijken; dat dergelijke factureringsvoorzieningen het mogelijk moeten maken dat de kosten van de dienst met toegevoegde waarde en de kosten van de verbinding in een enkele, door de organisatie die de PSDS-diensten levert te  innen factuur worden gecombineerd ( "kioskvoorziening");  Overwegende dat het in deze context belangrijk is dat de geharmoniseerde nummercapaciteit op passende wijze wordt toegewezen met het oog op de totstandbrenging van dergelijke dienstenvoorzieningen in de gehele Gemeenschap; dat deze toewijzing volgens de  beginselen van doorzichtigheid en gelijkheid van behandeling dient te geschieden;  Overwegende dat de kwaliteit van de dienstverlening zoals die door de gebruikers wordt ervaren een wezenlijk aspect van pakketgeschakelde datatransmissie is; dat de aan de gebruikers gegeven informatie een vergelijking van de feitelijke prestatie met  normale of streefwaarden mogelijk moet maken;  Overwegende dat de tarieven in overeenstemming met Richtlijn 90/387/EEG op objectieve criteria moeten zijn gebaseerd, rekening houdende met het feit dat de tarieven in een concurrerende omgeving aan de kostprijs zullen zijn gerelateerd; dat zij  doorzichtig moeten zijn en op passende wijze moeten worden bekendgemaakt; dat zij voldoende moeten worden opgesplitst in overeenstemming met de mededingingsregels van het Verdrag, geen discriminerend karakter mogen hebben en gelijkheid van behandeling  moeten waarborgen;  Overwegende dat de Lid-Staten het gebruik en de levering van PSDS-diensten mogen beperken voor zover dit noodzakelijk is voor het waarborgen van de conformiteit met de voorschriften inzake de bescherming van gegevens, met inbegrip van de bescherming van  persoonsgegevens, het vertrouwelijke karakter van verzonden of opgeslagen informatie, alsmede de bescherming van de persoonlijke levenssfeer in overeenstemming met de communautaire wetgeving;  Overwegende dat andere voorzieningen die door PSDS-diensten leverende organisaties worden aangeboden, naast de overeenkomstig deze aanbeveling aangeboden voorzieningen, het aanbod van het minimumpakket niet mogen hinderen;  Overwegende dat de nationale regelgevende instantie van iedere Lid-Staat overeenkomstig het beginsel van scheiding van regelgevende en exploitatiefuncties en in overeenstemming met het subsidiariteitsbeginsel bij de toepassing van deze aanbeveling een  belangrijke rol dient te vervullen;  Overwegende dat de Lid-Staten de door de Commissie gevraagde informatie ter zake moeten verstrekken, opdat de Commissie de toepassing van deze aanbeveling doeltreffend kan controleren;  Overwegende dat het in de artikelen 9 en 10 van Richtlijn 90/387/EEG bedoelde Comité bij de toepassing van deze aanbeveling een belangrijke rol dient te spelen,  BEVEELT AAN 1. De Lid-Staten zien erop toe dat op hun grondgebied een minimumpakket van diensten op het gebied van pakketgeschakelde datatransmissie (PSDS-diensten) met geharmoniseerde technische kenmerken in overeenstemming met bijlage I wordt aangeboden, rekening  houdend met de vraag van de markt.  2. Wijzigingen die nodig zijn om bijlage I aan te passen aan nieuwe technologische ontwikkelingen en aan veranderingen in de vraag van de markt worden door de Commissie volgens de procedure van artikel 10 van Richtlijn 90/387/EEG vastgesteld, rekening  houdend met de stand van ontwikkeling van de nationale netwerken.  3. De Lid-Staten doen de nodige stappen om ervoor te zorgen dat er aangaande de overeenkomstig punt 1 aangeboden PSDS-diensten informatie wordt gepubliceerd over technische kenmerken, leverings- en gebruiksvoorwaarden, tarieven, vergunnings- en/of  aanmeldingsvoorwaarden en voorwaarden voor het aansluiten van eindapparatuur, in de in bijlage II vastgestelde vorm.  4. In de in punt 3 genoemde algemene leveringsvoorwaarden wordt ten minste het volgende opgenomen:  - informatie betreffende de bestelprocedure;  - de normale leveringstermijn, dat wil zeggen de perioden, gerekend vanaf de datum waarop de gebruiker een definitieve aanvraag om levering van de betrokken dienst heeft ingediend, waarbinnen voor elk type PSDS-diensten aan 80 % van de aanvragen is  voldaan.  Elke periode wordt vastgesteld op basis van de werkelijke leveringstermijnen voor elk type PSDS-diensten gedurende een recente periode van redelijke duur. Daarbij worden de gevallen waarin gebruikers om een late leveringstermijn hebben verzocht niet  meegeteld. Voor nieuwe soorten PSDS-diensten wordt in plaats van de normale leveringstermijn een streeftermijn gepubliceerd;  - de contractperioden, onder meer de perioden die gewoonlijk voor het contract worden bepaald en de minimale contractperioden die de gebruiker voor elk type PSDS-diensten moet accepteren;  - de normale reparatietijden, dat wil zeggen de perioden, gerekend vanaf het moment waarop een storing wordt gemeld aan de verantwoordelijke eenheid binnen de organisatie die de PSDS-dienst levert, tot het moment waarop 80 % van alle PSDS-diensten van  hetzelfde type weer zijn hersteld en daarvan in voorkomend geval mededeling is gedaan aan de gebruikers. Voor nieuwe typen PSDS-diensten wordt in plaats van een normale reparatietijd een streefreparatietermijn opgegeven. Wanneer voor hetzelfde type  PSDS-diensten verschillende kwaliteitsniveaus voor de reparatie worden aangeboden, worden de verschillende normale reparatietijden gepubliceerd;  - restitutieregelingen;  - streefwaarden voor de indicatoren voor de kwaliteit van de dienstverlening die in overeenstemming met punt 6 worden bepaald.  5. Rekening houdend met de werkzaamheden van de Europese Conferentie van PTT-administraties (CEPT) (4) bevorderen de Lid-Staten de totstandbrenging, overeenkomstig de procedurele en materiële mededingingsvoorschriften van het Verdrag en in overleg met  de gebruikers, van geharmoniseerde procedures voor de toegang van de gebruikers tot PSDS-diensten, aangeboden overeenkomstig de bepalingen van deze aanbeveling, met name door het instellen van de volgende procedures:  - een gemeenschappelijke bestelprocedure voor PSDS-diensten in de gehele Gemeenschap, dat wil zeggen een bestelprocedure voor intracommunautaire PSDS-diensten die een gemeenschappelijke aanpak van de organisaties die PSDS-diensten leveren garandeert ten  aanzien van de door de gebruiker en de organisatie die PSDS-diensten levert te verstrekken informatie alsmede de vorm waarin deze informatie wordt gegeven;  - een op verzoek van de gebruiker toe te passen one-stop bestelprocedure voor PSDS-diensten, dat wil zeggen een systeem waarbij alle transacties met een gebruiker die vereist zijn voor het verkrijgen van door meer dan één organisatie aan één gebruiker  geleverde intracommunautaire PSDS-diensten op één plaats kunnen worden afgesloten tussen de gebruiker en één organisatie die PSDS-diensten levert;  - een op verzoek van de gebruiker toe te passen one-stop factureringsprocedure voor PSDS-diensten, dat wil zeggen een systeem waarbij facturen en betalingen voor intracommunautaire PSDS-diensten die door meer dan één organisatie aan één gebruiker worden  geleverd, op één plaats kunnen worden afgehandeld tussen de gebruiker en één organisatie die PSDS-diensten levert, en - een op verzoek van de gebruiker toe te passen one-stop onderhoudsprocedure voor PSDS-diensten, dat wil zeggen een systeem waarbij storingen in intracommunautaire PSDS-diensten die door meer dan één organisatie aan één gebruiker worden geleverd, door  de gebruiker op één plaats kunnen worden gemeld aan één organisatie die PSDS-diensten levert, welke organisatie het herstel van de dienst cooerdineert.  Gestreefd moet worden naar voor de gehele Gemeenschap geldende procedures voor kostenberekening en facturering, die met name de mogelijkheid omvatten dat de opgeroepene voor de verbinding betaalt (5) of dat de kosten van de verbinding en de kosten van  de gebruikte dienst met toegevoegde waarde in één factuur worden gecombineerd (6), technische, administratieve en commerciële haalbaarheid in aanmerking genomen.  Deze geharmoniseerde procedures moeten tot stand worden gebracht door middel van commerciële regelingen, bij voorbeeld memoranda van overeenstemming.  6. Er worden gemeenschappelijke indicatoren en gemeenschappelijke meetmethoden vastgesteld voor de netwerkprestatieaspecten van de kwaliteit van de dienstverlening door organisaties die overeenkomstig deze aanbeveling PSDS-diensten leveren, met name  voor de in bijlage III genoemde indicatoren, met als doel de bepaling van een representatieve steekproef van de prestatie van de PSDS-diensten alsmede de statistische end-to-end-prestatie van het netwerk als geheel.  7. De nationale regelgevende instanties doen de nodige stappen om ervoor te zorgen dat jaarlijks statistische informatie over de geleverde prestatie in relatie tot de in bijlage III aangegeven indicatoren voor de kwaliteit van de dienstverlening  openbaar wordt gemaakt.  De eerste jaarlijkse periode zou moeten lopen van 1 januari 1993 tot en met 31 december 1993.  8. De tarieven zijn doorzichtig, worden op objectieve criteria gebaseerd en zijn, wanneer dezelfde typen diensten worden benut, onafhankelijk van de soort toepassing waarvan door de gebruikers van de PSDS-diensten gebruik wordt gemaakt.  9. De tarieven voor PSDS-diensten worden normaliter uit de volgende elementen opgebouwd;  - initiële aansluitingskosten;  - een periodieke huursom;  - gebruikskosten.  Indien andere tariefelementen worden toegepast, moeten zij in overeenstemming zijn met punt 8.  10. De Lid-Staten stellen de Commissie vóór 31 december 1992 in kennis van de organisaties wier PSDS-dienstenaanbod de Lid-Staten in staat stelt te voldoen aan de bepalingen van bijlage 3, punt 3, van Richtlijn 90/387/EEG, en nadien van iedere wijziging  van die informatie.  11. De nationale regelgevende instanties stellen jaarlijks een samenvattend rapport op, in het bijzonder aangaande de beschikbaarheid van de overeenkomstig punt 1 van deze aanbeveling aangeboden PSDS-diensten. Deze samenvattende rapporten zouden  uiterlijk vijf maanden na het einde van het kalenderjaar aan de Commissie moeten worden toegezonden, welke eis door de Commissie in overleg met het ONP-Comité overeenkomstig artikel 9 van Richtlijn 90/387/EEG in 1995 getoetst wordt. De Commissie geeft  deze samenvattende rapporten door aan het ONP-Comité.  12. De nationale regelgevende instanties houden gegevens ter beschikking, en leggen die op verzoek aan de Commissie voor, over de toepassing van de leveringsvoorwaarden ingevolge de punten 3 en 4 en de statistische informatie ingevolge punt 7.  13. De nationale regelgevende instanties stellen ten behoeve van de gebruikers van PSDS-diensten eenvoudige procedures vast, waarop een beroep kan worden gedaan in geval van moeilijkheden bij de toepassing van deze aanbeveling.  14. De Commissie toetst in overleg met het ONP-Comité de resultaten van de toepassing van deze aanbeveling, met het oog op de verwezenlijking van de doelstellingen van Richtlijn 90/387/EEG, aan de hand van de in punt 11 bedoelde samenvattende rapporten.   Gedaan te Luxemburg, 5 juni 1992.  Voor de Raad De Voorzitter Joaquim FERREIRA DO AMARAL (1) PB nr. L 192 van 24. 7. 1990, blz. 1.(2) PB nr. L 192 van 24. 7. 1990, blz. 10.(3) PB nr. C 327 van 29. 12. 1990, blz. 19: Lijst van normen met referenties - pakketgeschakelde openbare datanetwerken.(4) One-Stop Shopping Service Specific  Schedule for PSPDN, CAC, oktober 1990.(5) Voorzieningen van het groen-nummer-type.(6) Kioskvoorzieningen.   BIJLAGE I   VASTSTELLING VAN EEN GEMEENSCHAPPELIJK MINIMUMPAKKET VAN DIENSTEN OP HET GEBIED VAN PAKKETGESCHAKELDE DATATRANSMISSIE MET GEHARMONISEERDE TECHNISCHE KENMERKEN IN OVEREENSTEMMING MET PUNT 1 EN AANBEVOLEN TIJDSCHEMA VOOR HET TER BESCHIKKING STELLEN VAN  DIE DIENSTEN  A. ALGEMENE BESCHOUWINGEN Deze aanbeveling beoogt een geharmoniseerd aanbod van de overeenkomstig punt 10 aangemelde organisaties aan de gebruikers van een minimumpakket van diensten op het gebied van pakketgeschakelde datatransmissie in overeenstemming met de beginselen van  Open Network Provision, met het oog op een vlottere ontwikkeling van geheel Europa bestrijkende diensten.  Deze diensten moeten:  i) voldoende opgesplitst ter beschikking gesteld worden om de gebruikers maximale flexibiliteit te bieden;  ii) per dienst op de volgende manier worden samengesteld:  ONP-basisaanbod:  - er zijn één of meer pakketten van toegangsmogelijkheden en voorzieningen die op alle netwerken worden aangeboden;  - de gebruiker kiest een pakket ten behoeve van het gebruik van de basisdienst;  - de tarieven worden per pakket gekoppeld.  ONP-gebruikersopties:  - voorzieningen die elk afzonderlijk via ieder netwerk worden aangeboden;  - voorzieningen die door de gebruiker kunnen worden gekozen;  - voorzieningen die in bepaalde gevallen voorzieningen uit het basisaanbod kunnen vervangen.  iii) rekening houden met de technologische ontwikkeling en de toenemende beschikbaarheid van voorzieningen die in de voorgestelde dienst niet in aanmerking werden genomen.  B. TOE TE PASSEN NORMEN De normen die voor dit minimumpakket van PSDS-diensten met geharmoniseerde technische kenmerken toegepast moeten worden, zijn met name die welke overeenkomstig de procedure van artikel 5, lid 1, van Richtlijn 90/387/EEG zijn opgenomen in de in het  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen verschenen lijst van normen voor pakketgeschakelde openbare datanetwerken die voor ONP geschikt zijn. De oorspronkelijke, reeds in het Publikatieblad gepubliceerde indicatieve lijst van PSDS-normen die voor  ONP geschikt zijn wordt door verdere publikaties in het Publikatieblad gewijzigd/aangepast.   C. TECHNISCHE KENMERKEN VAN DE DIENSTEN EN TIJDSCHEMA VOOR DE IMPLEMENTATIE ERVAN C.1. Voorzieningen die uiterlijk 31 december 1992 moeten worden aangeboden  C.1.   DIENST VOORZIENINGEN X.25 BASISAANBOD transmissiesnelheden:  2 400, 4 800, 9 600 bit/s laag 3 voor VC (1 logisch kanaal) GEBRUIKERSOPTIES uitbreiding van het aantal logische kanalen tot minimaal 32 voor 9 600 bit/s opties (¹) die in CEPT T/TE 08-02 (²) zijn aangeduid met E of EA     C.1.   DIENST VOORZIENINGEN X.28 (³) Alleen inkiezen BASISAANBOD transmissiesnelheid: 300 bit/s (V.21-modem) 1 200 bit/s (V.22-modem) X.28-standard-terminalprofielen GEBRUIKERSOPTIES NUI aanvullende keuze uit standaardprofielen (& {È%};) reverse charging (& {È%};) X.32 Ongeïdentificeerde dienst BASISAANBOD voor nationaal gebruik ten minste één van de volgende twee pakketten:  1) 2 400 bit/s (V.22bis- of V.32-modem) 2) 4 800 of 9 600 bit/s (V.32-modem) 1 of meer logische kanalen GEBRUIKERSOPTIES reverse charging VC-mogelijkheid X.32 Geïdentificeerde dienst,  alleen inkiezen BASISAANBOD datatransmissiesnelheden en modems zoals voor ongeïdentificeerde diensten identificatie door middel van een NUI of XID ondersteuning van DTE's zoals voor ongeïdentificeerde diensten 1 of meer logische kanalen, VC-mogelijkheid (¹) Behalve: - herroutering van een oproep in een netwerk met dezelfde DNIC,  - internationaal gebruik van BGG-faciliteiten,  - internationaal gebruik van reverse charging-faciliteiten,  - hunt group,  - kennisgeving van gewijzigd adres van de opgeroepen verbinding,  - uitgebreide interrupt,  - DTE-faciliteiten die door het CCITT zijn gespecificeerd.  (²) Interworking aspects of packet switched public data networks (onderlinge koppeling van pakketgeschakelde openbare datanetwerken).  (³) De X.28-berichten zijn niet bedoeld voor automatische DTE-werking en kunnen daarom van land tot land verschillen. De geleidelijke invoering van X.3 (1988) en X.28 (1988) zullen het mogelijk maken een X.3-parameter in te stellen om aan te geven of  volgens CCITT gestandaardiseerde dan wel nationale berichten aan de interface moeten worden gebruikt.  (& {È%};) Voor nationaal gebruik.    C.2. Voorzieningen die naast de in C.1 genoemde uiterlijk 30 juni 1993 moeten worden aangeboden   C.1.   DIENST VOORZIENINGEN X.25 BASISAANBOD transmissiesnelheden van 48 000 of 64 000 bit/s GEBRUIKERSOPTIES uitbreiding van het aantal logische kanalen tot minimaal 128 voor 48 000 of 64 000 bit/s hunt group herroutering van een opgroep in een netwerk met hetzelfde DNIC uitgebreide interrupt DTE-faciliteiten die door het CCITT zijn gespecificeerd intracommunautair gebruik van BGG-faciliteiten kennisgeving van gewijzigd adres van de opgeroepen verbinding   C.3. Voorzieningen die uiterlijk 31 december 1993 naast de in C.1 en C.2 genoemde moeten worden aangeboden   C.1.   DIENST VOORZIENINGEN X.25 GEBRUIKERSOPTIES intracommunautair gebruik van reverse charging-faciliteiten X.28 Alleen inkiezen BASISAANBOD datatransmissiesnelheid:  2 400 bit/s (V.22bis-modem) GEBRUIKERSOPTIES intracommunautair gebruik van reverse charging-faciliteiten X.32 Ongeïdentificeerde dienst BASISAANBOD intracommunautair gebruik van de dienst   BIJLAGE II   VORM WAARIN DE INFORMATIE BETREFFENDE DIENSTEN OP HET GEBIED VAN PAKKET-GESCHAKELDE DATATRANSMISSIE IN OVEREENSTEMMING MET PUNT 3 MOET WORDEN GEPUBLICEERD  De in punt 3 van de aanbeveling bedoelde informatie zou in de hieronder opgegeven vorm moeten  worden verstrekt.  A. TECHNISCHE KENMERKEN Tot de technische kenmerken behoren de fysieke en elektrische kenmerken, evenals de gedetailleerde technische specificaties en specificaties ten aanzien van de prestaties die op het netwerkaansluitpunt van toepassing zijn, onverminderd Richtlijn  83/189/EEG betreffende een informatieprocedure op het gebied van technische normen en voorschriften (¹). De ten uitvoer gelegde normen moeten duidelijk worden vermeld.  B. LEVERINGSVOORWAARDEN De leveringsvoorwaarden dienen ten minste de elementen te bevatten die in punt 4 zijn vermeld.  C. GEBRUIKSVOORWAARDEN De voorwaarden die voortvloeien uit de toepassing van essentiële eisen.  D. TARIEVEN In overeenstemming met punt 9 bestaan de tarieven normaliter uit de initiële aansluitingskosten, een periodieke huursom en de gebruikskosten. De gebruikskosten zijn normaliter opgebouwd uit:  a) een vast tarief per oproep, gebaseerd hetzij op een minimum tijds- en/of volumetarief of op een verbindingsopbouwtarief,  b) een volumetarief gebaseerd op het gebruik van een geheel aantal segmenten (²),  c) een duurtarief gebaseerd op voldoende korte tijdsintervallen om discriminatie van transacties van een kort type te voorkomen.  Er moet duidelijke informatie zijn over andere kosten, bij voorbeeld kosten in verband met de kwaliteit van de dienstverlening of bij grootverbruik.  E. VERGUNNINGS- EN/OF AANMELDINGSVOORWAARDEN VOOR HET GEBRUIK VAN PSDS-DIENSTEN, VOOR ZOVER VAN TOEPASSING Er moet informatie worden gegeven over alle vergunningsvoorwaarden waaraan door de gebruiker of zijn klanten moet worden voldaan.  F. VOORWAARDEN VOOR HET AANSLUITEN VAN EINDAPPARATUUR Voorwaarden goedgekeurd door de nationale regelgevende instantie, overeenkomstig de bepalingen van Richtlijn 91/263/EEG (³).  (¹) PB nr. L 109 van 26. 4. 1983, blz. 8.  (²) Een segment is maximaal 64 octetten (of bytes) van gebruikersdata; een octet is 8 bits.  (³) PB nr. L 128 van 23. 5. 1991, blz. 1.   BIJLAGE III   INDICATOREN VOOR DE NETWERKPRESTATIEASPECTEN VAN DE KWALITEIT VAN DE PSDS-DIENSTVERLENING  De indicatoren voor de netwerkprestatieaspecten van de kwaliteit van de PSDS-dienstverlening en de meetmethoden moeten worden gebaseerd op de lopende  werkzaamheden in de CEPT, meer bepaald op de aanbevelingen T/CAC 2 (¹), T/CAC 3 (²) en T/CAC 4 (³).  Voor elk van de hierboven vermelde prestatiecriteria moeten indicatoren worden gekozen die voor de dienst karakteristiek zijn:  beschikbaarheid:het relatieve aantal mislukte oproepen wegens overbelasting van het netwerk (UNCR, unsuccessful network congestion (NC) calls ratio),  beschikbaarheid van de dienst;  betrouwbaarheid: de gemiddelde tijd tussen het verbreken van verbindingen wegens overbelasting van het netwerk (MTNC, mean time between NC disconnections);  snelheid: doorvoercapaciteit aan de zendzijde (TTP, transmitted throughput),  doorvoercapaciteit aan de ontvangstzijde (RTP, received throughput),  de tijd tussen het versturen van een teken vanaf de terminal tot de terugkomst van de echo daarvan (RTD, round trip delay),  de tijd die nodig is voor het tot stand brengen van een verbinding (CSD, call set-up delay).  (¹) Indicators for the network performance aspects of the quality of service of international packet switched services (indicatoren voor de netwerkprestaties met betrekking tot de kwaliteit van internationale PSDS-dienstverlening).  (²) Monitoring of network performance aspects of quality of international packet switched service using internally derived indicators (controle van de netwerkprestaties met betrekking tot de kwaliteit van internationale PSDS-dienstverlening met  gebruikmaking van interne indicatoren).  (³) Monitoring of network performance aspects of quality of international packet switched service using externally derived indicators (controle van de netwerkprestaties met betrekking tot de kwaliteit van internationale PSDS-dienstverlening met  gebruikmaking van externe indicatoren).


title: Aanbeveling van de Raad van 10 juli 2012 inzake de uitvoering van de globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten die de euro als munt hebben

text:
               24.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 219/95

         AANBEVELING VAN DE RAAD
   van 10 juli 2012
   inzake de uitvoering van de globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten die de euro als munt hebben
   2012/C 219/28
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 136 in samenhang met artikel 121, lid 2,
   Gezien de aanbeveling van de Europese Commissie,
   Gezien de conclusies van de Europese Raad,
   Na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De Eurogroep vervult sinds haar oprichting een sleutelrol bij de economische governance van de eurozone. De economische crisis heeft de nauwe onderlinge relaties in de eurozone duidelijk blootgelegd en de noodzaak onderstreept van een coherent, alomvattend beleidsstandpunt ter weerspiegeling van de sterke overloopeffecten tussen landen die de euro als munt hebben, evenals de noodzaak van werkzame regelingen inzake beleidscoördinatie om snel te reageren op veranderingen in de economische omgeving.

               (2)

               De Raad heeft landspecifieke aanbevelingen gericht tot alle lidstaten die de euro als munt hebben („lidstaten van de eurozone”). Deze aanbevelingen betreffen het aanpakken van economische uitdagingen op nationaal niveau en zijn tevens richtinggevend voor de stabiliteit en de groei in de eurozone als geheel. De lidstaten van de eurozone zich bij het Euro Plus-pact tevens verbonden tot het doorvoeren van een aantal ingrijpende aanvullende beleidshervormingen om het concurrentievermogen te verbeteren, de werkgelegenheid te stimuleren, de overheidsfinanciën houdbaarder te maken en de financiële stabiliteit te versterken. Op 2 maart 2012 hebben de lidstaten van de eurozone en acht andere lidstaten („lidstaten buiten de eurozone”) het Verdrag inzake stabiliteit, coördinatie en bestuur in de Economische en Monetaire Unie ondertekend waarbij zij ermee instemden alle belangrijke economische beleidshervormingen die zij voornemens zijn door te voeren, vooraf met elkaar te bespreken en, waar zulks passend wordt geacht, onderling af te stemmen. Voorafgaande coördinatie in het kader van de eurozone, zowel via het indienen van ontwerpbegrotingsplannen als het bespreken van belangrijke voorgenomen economische beleidshervormingen, zal helpen rekening te houden met de overloopeffecten van nationale maatregelen op de eurozone als geheel.

               (3)

               De aanwezigheid van goed opgezette begrotingskaders ter versterking van de binnenlandse begrotingsgovernance is cruciaal voor een goed beheer van de overheidsfinanciën en draagt bij tot de houdbaarheid van de overheidsfinanciën in de eurozone als geheel. De staatshoofden en regeringsleiders van de eurozone hebben in juli en oktober 2011 toegezegd om nationale begrotingskaders in de zin van Richtlijn 2011/85/EU van de Raad van 8 november 2011 tot vaststelling van voorschriften voor de begrotingskaders van de lidstaten (1) reeds tegen eind 2012 in te voeren, wat vroeger is dan het bij de richtlijn vastgestelde tijdschema, en verder te gaan dan wat in de richtlijn wordt voorgeschreven. Tevens hebben, op 2 maart 2012, de eurolanden plus acht andere lidstaten zich er door het Verdrag inzake stabiliteit, coördinatie en bestuur in de Economische en Monetaire Unie te ondertekenen, toe verbonden hun nationale begrotingsgovernance verder te versterken, met name door voor de begrotingspositie van de overheid bindende regels in te voeren om de middellangetermijnbegrotingsdoelstelling (MTD) te bereiken.

               (4)

               Begrotingsconsolidatie is een kernonderdeel van de strategie om de crisis in de eurozone te boven te komen. Het begrotingskader van de EU staat toe dat het tempo waarin de lidstaten consolideren, wordt gedifferentieerd naargelang de begrotingsruimte die zij hebben en de macro-economische omstandigheden. Het stabiliteits- en groeipact en het Verdrag inzake stabiliteit, coördinatie en bestuur in de Economische en Monetaire Unie focussen op de structurele saldi en staan bijgevolg toe de effecten van de conjunctuur en van eenmalige maatregelen op de nominale begrotingssaldo in aanmerking te nemen. De maatregelen die daadwerkelijk zijn genomen om gevolg te geven aan de aanbevelingen van de Raad inzake het corrigeren van buitensporige tekorten worden op hun structurele merites beoordeeld. Om het vertrouwen in het blijvende karakter van de consolidatie in de eurozone te versterken en de negatieve gevolgen voor de groei op korte termijn te beperken, is een adequate samenstelling van de consolidatie van essentieel belang. Groeivriendelijke uitgaven, in het bijzonder investeringen, moeten voorrang krijgen; in verschillende eurolanden zijn projecten voor productieve investeringen aan te wijzen waarvan de particuliere en maatschappelijke baten groter zijn dan de lasten bij de huidige lage rente. Om de houdbaarheid van de overheidsfinanciën op lange termijn te verbeteren, zijn hervormingen van langdurige uitkeringen, met name in de gezondheidssector en de pensioenen, dringend noodzakelijk. Passende fiscale maatregelen, zoals het verlagen van de belastingdruk op arbeid, het verruimen van de belastinggrondslagen en het doeltreffender bestrijden van belastingontduiking, kunnen bijdragen aan de consolidatie en tezelfdertijd het concurrentievermogen vergroten en betere groeivoorwaarden scheppen.

               (5)

               Stabiliteit en een goed functionerend financieel systeem zijn absolute vereisten om het scenario af te wenden van „een verloren decennium” van zwakke groei in de eurozone en om het vertrouwen van de beleggers te vergroten. Een verdere opschoning van de balansen van banken is nodig en het is zaak te waarborgen dat dit op een ordelijke manier verloopt en zonder dat de kredietverlening aan de reële economie daardoor in het gedrang komt. Om de trend van toenemende financiële fragmentatie te keren, is verdere vooruitgang op het vlak van integratie van de toezichtstructuren en praktijken en grensoverschrijdend crisisbeheer noodzakelijk.

               (6)

               Een ordelijke afbouw van macro-economische onevenwichtigheden in de eurozone is essentieel voor duurzame groei en stabiliteit in de eurozone. Het proces om de onevenwichtigheden te verminderen is op gang gekomen, maar dient standvastig te worden voortgezet. Maatregelen om de onevenwichtigheden te corrigeren, zijn urgenter in landen met een handelstekort, waar hervormingen noodzakelijk zijn om het concurrentievermogen te vergroten en een herverdeling van middelen naar de verhandelbare sector te bevorderen. Surpluslanden kunnen tezelfdertijd aan het evenwichtsherstel bijdragen door onnodige regelgevende en andere restricties voor de binnenlandse vraag, niet-verhandelbare activiteiten en investeringen op te heffen.

               (7)

               Het erkennen van de onderlinge afhankelijkheid van de economieën van de lidstaten van de eurozone en van de voordelen die stabiliteit binnen de monetaire unie haar deelnemers en de ruimere Unie kan opleveren, is een eerste vereiste voor de verdere ontwikkeling van de economische unie. Met het oog op de toekomst zullen de lidstaten van de eurozone hun integratie moeten verdiepen om tot een volwaardige economische en monetaire unie te komen.

               (8)

               Het Europees Parlement is naar behoren bij het Europees semester betrokken, in overeenstemming met Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad (2), en heeft op 15 februari 2012 een resolutie over werkgelegenheid en sociale aspecten in de jaarlijkse groeianalyse 2012 en een resolutie over de bijdrage aan de jaarlijkse groeianalyse 2012 aangenomen,

         BEVEELT AAN dat de lidstaten van de eurozone, in de periode 2012-2013 actie ondernemen, elk afzonderlijk en collectief, zonder afbreuk te doen aan de bevoegdheden van de Raad om het economisch beleid van de lidstaten te coördineren, maar in het bijzonder binnen het kader van de economische beleidscoördinatie in de Eurogroep, om:

               1.

               De werkmethoden van de Eurogroep te versterken, opdat de groep zich kan belasten met de verantwoordelijkheid voor het algemene beleidstandpunt van de eurozone, inclusief doeltreffende reacties op veranderingen in de economische omgeving, almede met de leiding van de coördinatie van het economisch beleid in het kader van het versterkt toezichtkader dat van toepassing is op de lidstaten van de eurozone.

               2.

               In de Eurogroep de samenwerking op beleidsgebied te intensiveren door informatie uit te wisselen en begrotingsplannen en belangrijke hervormingsplannen met mogelijke overloopeffecten binnen de eurozone vooraf te bespreken. Erop toe te zien dat de hervormingen worden doorgevoerd die noodzakelijk zijn voor een stabiele en sterke eurozone, onder andere dat gevolg wordt gegeven aan de aanbevelingen die de Raad heeft gericht tot afzonderlijke lidstaten van de euro, en die niet alleen uitdagingen op nationaal niveau betreffen, maar ook in de eurozone als geheel doorwerken.

               3.

               De begrotingsdiscipline te verscherpen en de begrotingsinstellingen te versterken op nationaal en subnationaal niveau, om het vertrouwen van de markten in de houdbaarheid van de overheidsfinanciën in de eurozone op middellange en lange termijn te bevorderen. Zoals door de staatshoofden en regeringsleiders van de eurozone in juli en oktober 2011 en op 2 maart 2012 is overeengekomen, de omzetting van Richtlijn 2011/85/EU te vervroegen naar eind 2012 en de begrotingsgovernance verder te versterken, met name door in de nationale wetgeving van alle eurolanden de regels voor een begroting die structureel in evenwicht is en de automatische correctiemechanismen op te nemen.

               4.

               Op basis van de conclusies van de Europese Raad van 1-2 maart 2012 te zorgen voor een coherent, algemeen begrotingsstandpunt in de eurozone, gericht op begrotingsconsolidatie overeenkomstig de aanbevelingen en besluiten van de Raad en de voorschriften van het stabiliteits- en groeipact, waarbij met de landspecifieke macrofinanciële situaties rekening wordt gehouden. De lidstaten die zich geconfronteerd zien met een aanzienlijke en mogelijkerwijs stijgende risicopremie, dienen afwijkingen van de doelstellingen voor het nominale saldo te beperken, zelfs bij slechter dan verwachte macro-economische omstandigheden. De andere lidstaten dienen de automatische stabilisatoren hun rol te laten spelen en het structurele aanpassingstraject te volgen, en gereed te zijn om het consolidatietempo te herzien mochten de macro-economische omstandigheden verder verslechteren. In de samenstelling van overheidsuitgaven en -ontvangsten moet het effect dat bestedingen en ontvangstenbronnen op de groei hebben, tot uiting komen. In het bijzonder moeten alle beschikbare begrotingsmarges worden benut om overheidsinvesteringen in de eurozone te bevorderen, waarbij onder andere met verschillen in financieringskosten tussen de landen rekening kan worden gehouden.

               5.

               Actie te ondernemen om de werking en de stabiliteit van het financieel systeem in de eurozone te verbeteren. De stappen in de richting van een sterker geïntegreerde financiële architectuur, die het bankentoezicht en de grensoverschrijdende crisisafwikkeling omvat, versneld te zetten.

               6.

               Structurele hervormingen door te voeren die tevens flexibele aanpassingen van de lonen bevorderen, om — in combinatie met de gedifferentieerde begrotingskoers — een ordelijke afbouw van de macro-economische onevenwichtigheden in de eurozone en aldus groei en banen in de hand te werken. Hiertoe behoren onder andere maatregelen op nationaal niveau die in overeenstemming zijn met de specifieke nationale situatie en met de aanbevelingen die de Raad aan de afzonderlijke eurolanden heeft gegeven.

      Gedaan te Brussel, 10 juli 2012.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         V. SHIARLY

      (1)  PB L 306 van 23.11.2011, blz. 41.

      (2)  PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.