Belangrijke juridische mededeling

|

52007SC0142

Aanbeveling voor een Aanbeveling van de Raad aan Polen om het buitensporige overheidstekort te verhelpen Toepassing van artikel 104, lid 7, van het Verdrag  /* SEC/2007/0142 def. */

	[pic] | COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN |Brussel, 7.2.2007SEC(2007) 142 definitiefAanbeveling voor eenAANBEVELING VAN DE RAAD AAN POLENom het buitensporige overheidstekort te verhelpenToepassing van artikel 104, lid 7, van het Verdrag(door de Commissie ingediend)TOELICHTING1. Achtergrond: artikel 104 en de buitensporigtekortprocedureOvereenkomstig artikel 104 van het Verdrag dienen de openbare financiën gezond te worden gehouden en buitensporige tekorten te worden vermeden als middel om de voorwaarden voor prijsstabiliteit en voor een tot werkgelegenheidsschepping leidende sterke duurzame groei te verbeteren. Artikel 104 van het Verdrag wordt ten uitvoer gelegd door het stabiliteits- en groeipact, en meer in het bijzonder Verordening (EG) nr. 1467/97 van de Raad over de bespoediging en verduidelijking van de tenuitvoerlegging van de procedure bij buitensporige tekorten[1], die het correctieve deel van het pact vormt. In 2005 is het pact gewijzigd teneinde de begrotingsdiscipline te verankeren, de doeltreffendheid en de economische onderbouwing van het pact te versterken, en tevens de houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn te waarborgen.2. De buitensporigtekortprocedure ten aanzien van PolenOp basis van de economische voorjaarsprognoses 2004 van de diensten van de Commissie[2], welke uitwezen dat het Poolse tekort in 2003 4,1% van het BBP had belopen[3], heeft de Commissie op 12 mei 2004 overeenkomstig artikel 104, lid 3, van het Verdrag de buitensporigtekortprocedure ten aanzien van Polen ingeleid. In mei 2004 heeft Polen zijn eerste convergentieprogramma ingediend en op 5 juli 2004 heeft de Raad advies daarover uitgebracht[4]. Op dezelfde datum besloot de Raad op aanbeveling van de Commissie overeenkomstig artikel 104, lid 6, dat in Polen een buitensporig tekort bestond[5] en richtte hij derhalve overeenkomstig artikel 104, lid 7, een aanbeveling tot de Poolse autoriteiten om deze situatie te verhelpen[6]. In zijn aanbeveling vroeg de Raad "dat de Poolse autoriteiten zo spoedig mogelijk een einde maken aan de thans bestaande buitensporigtekortsituatie" en "binnen een middellangetermijnkader maatregelen treffen om het beoogde doel te bereiken, dat wil zeggen het tekort in 2007 op geloofwaardige en duurzame wijze terug te dringen tot onder de 3% van het BBP, overeenkomstig het traject voor tekortreductie dat in het advies van de Raad van 5 juli 2004 over het in mei 2004 ingediende convergentieprogramma is aangegeven" , waarbij de jaarlijkse streefcijfers de volgende waren: "5,7% van het BBP in 2004, 4,2% van het BBP in 2005, 3,3% van het BBP in 2006 en 1,5% van het BBP in 2007" . De Raad stelde 5 november 2004 vast als uiterste datum voor het ondernemen van doeltreffende stappen "ten aanzien van de maatregelen die zijn gepland om het voor 2005 vastgestelde streefcijfer voor het tekort te halen" . Tevens werd Polen aanbevolen "eventuele extra opbrengsten te besteden aan vermindering van het overheidstekort" . Daarnaast verzocht de Raad de Poolse autoriteiten "ervoor te zorgen dat de groei van de schuldquote een halt wordt toegeroepen" .3. Overheidsgegevens in het kader van de buitensporigtekortprocedure en hervormingen van het pensioenstelselOvereenkomstig het Eurostat-besluit van 2 maart 2004 over de sectorale indeling van pensioenregelingen mogen op kapitaaldekking berustende toegezegde-bijdrageregelingen niet bij de sociale zekerheid worden ingedeeld, en mogen zij dus niet als een onderdeel van de overheidssector worden beschouwd[7].Polen maakt momenteel gebruik van deze overgangsperiode voor de pensioenhervorming. Deze periode loopt af bij de eerste begrotingskennisgeving van 2007 (van de feitelijke tekort- en schuldgegevens voor 2006 en de voorafgaande jaren), die vóór 1 april 2007 moet plaatsvinden[8]. Sociale bijdragen en andere ontvangsten (en uitgaven) uit hoofde van op kapitaaldekking berustende toegezegde-bijdrageregelingen worden derhalve als overheidsontvangsten (en –uitgaven) geboekt, hetgeen tot gevolg heeft dat het tekortcijfer en de schuldquote iets lager uitvallen dan anders het geval zou zijn. Bij het verstrijken van de overgangsperiode zal alleen de definitie waarin de budgettaire kosten van de pensioenhervorming zijn inbegrepen, geldig zijn.4. Recente ontwikkelingen en vooruitzichten voor 2007Op basis van de beoordeling van de ontwerpbegroting voor 2007 en de najaarsprognoses 2006 van de diensten van de Commissie heeft de Raad op 28 november 2006 op aanbeveling van de Commissie een beschikking aangenomen waarbij overeenkomstig artikel 104, lid 8, wordt vastgesteld dat de maatregelen die Polen in reactie op de aanbeveling van de Raad op grond van artikel 104, lid 7, heeft genomen, ontoereikend blijken te zijn[9]. Overeenkomstig het Verdrag en het stabiliteits- en groeipact kan deze beschikking alleen worden gevolgd door een andere aanbeveling overeenkomstig artikel 104, lid 7, aangezien Polen de eenheidsmunt niet heeft aangenomen en de volgende stappen van de procedure (artikel 104, leden 9 en 11) derhalve niet voor het land gelden.In de meest recente actualisering van het convergentieprogramma, die op 30 november 2006 is ingediend, heeft Polen het geschatte feitelijke tekort voor 2006 en de tekortdoelstellingen voor 2007, 2008 en 2009 neerwaarts herzien in vergelijking met de ontwerpbegroting voor 2007. De nieuwe tekortdoelstelling voor 2007 bedraagt 1,4% van het BBP (3,4% indien de kosten van de pensioenhervorming in aanmerking worden genomen). De neerwaartse bijstelling van de tekortdoelstelling voor 2007 vloeit niet voort uit aanvullende maatregelen, maar is het gevolg van het meevallende begrotingsresultaat voor 2006 (in de begroting voor 2007 werd een tekort van 2,1% van het BBP verwacht, terwijl het feitelijke tekort in het convergentieprogramma op 1,9% wordt geschat) en betere groeivooruitzichten voor 2007. Aangenomen wordt dat het structurele tekort (d.w.z. het conjunctuurgezuiverde begrotingstekort, ongerekend eenmalige en andere tijdelijke maatregelen) in 2007 met ½% van het BBP zal verbeteren, na er in 2006 met ¼% op te zijn vooruitgegaan.Gezien de meest recente economische en budgettaire ontwikkelingen zal het feitelijke tekort voor 2006 wellicht circa 1,9% van het BBP belopen en daarmee dichter bij het in het programma opgenomen cijfer liggen dan bij de 2,2% die in de najaarsprognoses 2006 van de diensten van de Commissie wordt voorspeld, hetgeen voor 2007 een potentieel gunstig basiseffect zal hebben. De tekortdoelstelling voor 2007, die hoofdzakelijk gebaseerd is op i) de aanname dat de geplande uitgaven van de lokale autoriteiten niet volledig zullen worden uitgevoerd, en ii) een aantal maatregelen aan de ontvangstenzijde, lijkt evenwel onderhevig te zijn aan risico's die voortvloeien uit i) een mogelijke versnelling van de medefinanciering als gevolg van een toenemende absorptie van EU-middelen, en ii) de grote afhankelijkheid van gunstige macro-economische ontwikkelingen. Volgens de najaarsprognoses 2006 van de diensten van de Commissie zal het effect van de begroting voor 2007 in een structurele verbetering van slechts ¼% van het BBP resulteren. Afgaande op de meest recente informatie zou het nominale tekort in 2007 op ongeveer 1,7% van het BBP uitkomen.Volgens de meest recente actualisering van het convergentieprogramma is het de bedoeling dat het buitensporige tekort in 2007 wordt gecorrigeerd. Daarbij wordt gerekend op de mogelijkheid om een deel van de kosten van de pensioenhervorming in aanmerking te nemen overeenkomstig artikel 2, lid 7, van Verordening (EG) nr. 1467/97 van de Raad en de uitvoeringsbepalingen van de gedragscode[10]. In artikel 2, lid 7, van de verordening is met name het volgende bepaald: "In het geval van lidstaten waarvan het tekort de referentiewaarde overschrijdt, doch dicht bij de referentiewaarde ligt, en wanneer dat tekort het gevolg is van de toepassing van pensioenhervormingen waarbij een meerpijlersysteem wordt ingevoerd dat een verplichte pijler met volledige kapitaaldekking omvat, nemen de Commissie en de Raad bij hun beoordeling van ontwikkelingen in de BTP-tekorten ook de kosten van de openbaar beheerde pijler in aanmerking. Daartoe worden de nettokosten van de hervorming gedurende een overgangsperiode van vijf jaar op een lineair degressieve basis in aanmerking genomen. Deze nettokosten worden ook in aanmerking genomen in het door de Raad krachtens artikel 104, lid 12, van het Verdrag te nemen besluit (…) [d.w.z. tot intrekking van eerder in het kader van de buitensporigtekortprocedure genomen besluiten] indien het tekort in aanzienlijke mate en voortdurend is afgenomen en een niveau heeft bereikt dat de referentiewaarde [van 3% van het BBP] benadert. " Gelet op de uitvoeringsbepalingen van de gedragscode is het te hanteren percentage van de kosten van de pensioenhervorming 60%. Aangezien de pensioenkosten in 2007 op 2% van het BBP worden geraamd, zou het in aanmerking te nemen deel van de kosten ongeveer gelijk zijn aan 1,2% van het BBP.Opdat Polen van deze bepaling kan profiteren, moet worden aangetoond dat het tekort i) in aanzienlijke mate en voortdurend is afgenomen, en ii) een niveau heeft bereikt dat de referentiewaarde benadert. Uit onderstaande tabel blijkt dat het tekort (zowel inclusief als exclusief de kosten van de pensioenhervorming) in de periode 2004-2006 in aanzienlijke mate en voortdurend is afgenomen. In 2006 kwam het tekort (inclusief de kosten van de pensioenhervorming) evenwel nog niet in de buurt van de referentiewaarde. Het feitelijke tekort in 2007 zal derhalve bepalend zijn voor het antwoord op de vraag of bovenbedoelde bepaling van het pact op Polen kan worden toegepast. Indien geen corrigerende maatregelen worden genomen om het tekort beduidend dichter bij de referentiewaarde te brengen, kan de bepaling niet worden toegepast.Streefcijfers voor het overheidssaldo, feitelijk overheidssaldo en kosten van de pensioenhervorming (% van het BBP)Volgens de meest recente actualisering van het convergentieprogramma zou het tekort in 2008 en 2009 verder worden teruggedrongen tot respectievelijk 3,1% en 2,9% van het BBP (inclusief de kosten van de pensioenhervorming). De geplande structurele verbetering zou in beide jaren telkens ½% van het BBP belopen.In haar beoordeling van het programma, die het uitgangspunt vormt voor een aanbeveling voor een advies van de Raad over het programma, wijst de Commissie op de risico's waaraan de verwezenlijking van deze begrotingsdoelstellingen onderhevig is. Deze risico's vloeien voort uit het feit dat de groei lager kan uitvallen dan verwacht en dat de maatregelen die aan de aanpassing ten grondslag liggen, niet nader zijn gespecificeerd.Vergelijking van de belangrijkste macro-economische en budgettaire prognoses 12005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 |Reëel BBP (Verandering in %) | CP nov 2006 | 3,5 | 5,4 | 5,1 | 5,1 | 5,6 |COM nov 2006 | 3,5 | 5,2 | 4,7 | 4,8 | n.b. |Output gap (% van het potentiële BBP) | CP nov 20062 | −0,4 | 0,5 | 0,5 | 0,3 | 0,4 |COM nov 20066 | −0,3 | 0,4 | 0,3 | 0,1 | n.b. |Overheidssaldo (% van het BBP) | CP nov 2006 | −2,5 | −1,9 | −1,4 | −1,0 | −0,6 |COM nov 2006 | −2,5 | −2,2 | −2,0 | −1,8 | n.b. |Primair saldo (% van het BBP) | CP nov 2006 | 0,1 | 0,5 | 1,0 | 1,4 | 1,7 |COM nov 2006 | 0,1 | 0,2 | 0,4 | 0,6 | n.b. |Conjunctuurgezuiverd saldo (% van het BBP) | CP nov 20062 | −2,4 | −2,1 | −1,6 | −1,1 | −0,7 |COM nov 2006 | −2,3 | −2,3 | −2,1 | −1,8 | n.b. |Structureel saldo3 (% van het BBP) | CP nov 20064 | −2,4 | −2,1 | −1,6 | −1,1 | −0,7 |COM nov 20065 | −2,3 | −2,3 | −2,1 | −1,8 | n.b. |Noten: 1 In de begrotingsprognoses is geen rekening gehouden met het effect van het Eurostat-besluit van 2 maart 2004 inzake de indeling van op kapitaaldekking berustende pensioenstelsels, dat uiterlijk ten tijde van de kennisgeving van het voorjaar 2007 ten uitvoer moet worden gelegd. Wordt hiermee wel rekening gehouden, dan bedraagt het overheidssaldo volgens het geactualiseerde programma -4,3% van het BBP in 2005, -3,9% in 2006, -3,4% in 2007, -3,1% in 2008 en -2,9% in 2009. 2 Berekeningen van de diensten van de Commissie op basis van de in het programma voorkomende informatie. 3 Conjunctuurgezuiverd saldo (zoals in de vorige rijen), ongerekend eenmalige en andere tijdelijke maatregelen. 4 Er zijn geen eenmalige en andere tijdelijke maatregelen in het programma opgenomen. 5 Er zijn geen eenmalige en andere tijdelijke maatregelen in de najaarsprognoses 2006 van de diensten van de Commissie opgenomen. 6 Op basis van een geraamde potentiële groei van achtereenvolgens 4,1%, 4,4%, 4,8% en 5,0% in de periode 2005-2008. Bron: Convergentieprogramma (CP); economische najaarsprognoses 2006 van de diensten van de Commissie (COM); berekeningen van de diensten van de Commissie. |5. ConclusiesUit het voorgaande kunnen de volgende conclusies worden getrokken:-  de meest recente tekortdoelstelling voor 2007 (1,4% van het BBP exclusief de kosten van de pensioenhervorming), die in het geactualiseerde convergentieprogramma van november 2006 is opgenomen, is iets lager dan die welke de Raad in juli 2004 heeft onderschreven (1,5% van het BBP), waarbij de feitelijke begrotingssaldi in de jaren 2004, 2005 en 2006 veel beter zijn uitgevallen dan verwacht. De tekortdoelstelling is gebaseerd op een groeihypothese die grotendeels overeenstemt met die van juli 2004. Er is geen reden om de termijn voor de correctie van het buitensporige tekort tot na 2007 te verlengen;-  in het voorjaar van 2007 zal de overgangsperiode voor de tenuitvoerlegging van het Eurostat-besluit van 2 maart 2004 inzake de indeling van pensioenstelsels aflopen en zullen op kapitaaldekking berustende toegezegde-bijdrageregelingen niet meer bij de overheid mogen worden ingedeeld. Dit zal ertoe leiden dat de Poolse tekortreeksen vanaf 1999 opwaarts zullen worden herzien met het bedrag van de kosten van de pensioenhervorming. Dit betekent dat de tekortdoelstelling voor 2007 in plaats van 1,4% van het BBP (exclusief de kosten van de pensioenhervorming) circa 3,4% van het BBP (inclusief de kosten van de pensioenhervorming) bedraagt;-  volgens de najaarsprognoses 2006 van de diensten van de Commissie zou het overheidstekort 4% van het BBP belopen (inclusief de kosten van de pensioenhervorming). Rekening houdend met meer recente informatie die na de afsluitingsdatum van de prognoses beschikbaar is gekomen, met name inzake de soliditeit van de economie in 2006 en het meevallende feitelijke tekort voor 2006 (dat thans op 1,9% van het BBP wordt geraamd), zou de tekortprognose voor 2007 evenwel lager zijn, namelijk ongeveer 3,7% van het BBP (inclusief de kosten van de pensioenhervorming). Het verschil ten opzichte van de meest recente tekortdoelstelling is toe te schrijven aan de hoger dan verwachte BBP-groei en de werking van de automatische stabilisatoren, namelijk hogere belastingontvangsten (voornamelijk uit hoofde van de belasting over de toegevoegde waarde) en dividenden, alsook lagere sociale uitgaven (dankzij een lagere werkloosheid). Afgaande op de momenteel beschikbare informatie zou een structurele aanpassing ter grootte van 0,5% van het BBP in 2007 voldoende zijn opdat de meest recente officiële doelstelling van 3,4% van het BBP wordt gehaald;-  het geactualiseerde convergentieprogramma van november 2006 bevestigt dat de Poolse autoriteiten voornemens zijn het buitensporige tekort in 2007 te verhelpen. In het programma wordt ervan uitgegaan dat Polen met een tekortdoelstelling voor 2007 (inclusief de kosten van de pensioenhervorming) van 3,4% van het BBP, d.w.z. meer dan de referentiewaarde, zal kunnen profiteren van de bepaling van het stabiliteits- en groeipact die toestaat dat de kosten van de pensioenhervorming op degressieve basis (60% in 2007 of 1,2% van het BBP) in aanmerking worden genomen in een eventuele beschikking tot intrekking van de beschikking betreffende het bestaan van een buitensporig tekort. Aangezien het tekort in de periode 2004-2006 in aanzienlijke mate en voortdurend is afgenomen, zullen het werkelijke tekort in 2007 en de mate waarin dit de referentiewaarde van 3% van het BBP benadert, bepalend zijn voor het antwoord op de vraag of Polen van genoemde bepaling kan profiteren.Volgens het geactualiseerde convergentieprogramma van 2006 zal het tekort verder worden teruggedrongen tot 2,9% van het BBP in 2009 (inclusief de kosten van de pensioenhervorming). De begrotingsresultaten kunnen slechter uitvallen dan in het programma wordt voorspeld vanwege de optimistische groeivooruitzichten voor 2008-2009 en wegens het feit dat de maatregelen die de aanpassing ondersteunen, niet nader worden gespecificeerd. Deze risico's zullen moeten worden aangepakt om een duurzame correctie van het buitensporige tekort te bewerkstelligen.Aanbeveling voor eenAANBEVELING VAN DE RAAD AAN POLENom het buitensporige overheidstekort te verhelpenToepassing van artikel 104, lid 7, van het VerdragDE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 104, lid 7,Gezien de aanbeveling van de Commissie,Overwegende hetgeen volgt:1.  Overeenkomstig artikel 104 van het Verdrag dienen de lidstaten buitensporige overheidstekorten te vermijden.2.  Het stabiliteits- en groeipact is gebaseerd op de doelstelling van deugdelijke openbare financiën als middel om de voorwaarden voor prijsstabiliteit en voor een tot werkgelegenheidsschepping leidende sterke duurzame groei te verbeteren.3.  Op 5 juli 2004 heeft de Raad overeenkomstig artikel 104, lid 6, vastgesteld dat er in Polen een buitensporig tekort bestaat[11].4.  Na te hebben vastgesteld dat er in Polen een buitensporig tekort bestaat, heeft de Raad op 5 juli 2004 overeenkomstig artikel 104, lid 7, van het Verdrag en artikel 3 van Verordening (EG) nr. 1467/97 van de Raad van 7 juli 1997 over de bespoediging en verduidelijking van de tenuitvoerlegging van de procedure bij buitensporige tekorten[12] een aanbeveling aan de Poolse autoriteiten gericht om binnen een middellangetermijnkader maatregelen te nemen teneinde het tekort in 2007 op een geloofwaardige en duurzame wijze tot onder de 3% van het BBP terug te brengen overeenkomstig het traject voor tekortreductie dat wordt vermeld in het advies van de Raad van dezelfde datum over het in mei 2004 ingediende convergentieprogramma[13].5.  In de aanbeveling van de Raad overeenkomstig artikel 104, lid 7, werd verwezen naar cijfers waarin geen rekening was gehouden met het tekortverhogende effect van het Eurostat-besluit van 2 maart 2004, dat bepaalt dat toegezegde-bijdrageregelingen niet bij de overheid mogen worden ingedeeld. In de aanbeveling overeenkomstig artikel 104, lid 7, en het advies van de Raad over het convergentieprogramma van mei 2004 en de latere actualiseringen daarvan (van november 2004 en januari 2006) wordt echter uitdrukkelijk rekening gehouden met de risico's voor het verhelpen van het buitensporige tekort die voortvloeien uit de tenuitvoerlegging van dit Eurostat-besluit, dat, zoals Eurostat in september 2004 heeft besloten, moet worden toegepast op 1 april 2007 (uiterste datum voor de eerste kennisgeving van de feitelijke schuld- en tekortgegevens voor 2006 en de voorafgaande jaren). Ten tijde van de aanbeveling van de Raad overeenkomstig artikel 104, lid 7, werd het tekortverhogende effect van de toepassing van het Eurostat-besluit (d.w.z. de jaarlijkse kosten van de Poolse pensioenhervorming van 1999) op ongeveer 1½% van het BBP geraamd.6.  Op 28 november 2006 heeft de Raad overeenkomstig artikel 104, lid 8, een beschikking vastgesteld, waarin werd geconstateerd dat de maatregelen die Polen heeft genomen in reactie op de aanbeveling die de Raad op 5 juli 2004 overeenkomstig artikel 104, lid 7, van het Verdrag heeft gedaan, ontoereikend bleken te zijn om het buitensporige tekort tegen 2007 te verhelpen[14]. De beschikking was gebaseerd op i) de opwaartse herziening in de begroting voor 2007 van de tekortdoelstelling voor 2007 in vergelijking met de aanbeveling (ondanks veel beter dan verwachte begrotingsresultaten voor de periode 2004-2006); ii) in de najaarsprognoses 2006 van de diensten van de Commissie onderkende risico's die voor 2007 tot een hoger dan beoogd tekort konden leiden; en iii) de toepassing van het bovengenoemde Eurostat-besluit met ingang van het voorjaar van 2007, waardoor het tekort voor 2007 naar schatting 2% van het BBP hoger zou uitkomen.7.  Momenteel is Polen een lidstaat met een derogatie in de zin van artikel 122, lid 1, van het Verdrag, hetgeen inhoudt dat het buitensporige tekorten dient te vermijden, maar dat artikel 104, leden 9 en 11, van het Verdrag niet op het land van toepassing is. Aan Polen kunnen alleen verdere aanbevelingen op grond van artikel 104, lid 7, worden gericht.8.  Overeenkomstig artikel 3, lid 4, van Verordening (EG) nr. 1467/97 dient in een aanbeveling van de Raad overeenkomstig artikel 104, lid 7, te worden vermeld dat de betrokken lidstaat binnen een termijn van ten hoogste zes maanden daaraan effectief gevolg moet geven en dat het buitensporige tekort, behoudens bijzondere omstandigheden, binnen het jaar nadat het is geconstateerd verholpen moet zijn. In artikel 3, lid 4, is ook bepaald dat in een aanbeveling tot een lidstaat om een buitensporig tekort te verhelpen, de Raad deze lidstaat dient te verzoeken om een minimale jaarlijkse verbetering van het conjunctuurgezuiverde begrotingssaldo van ten minste 0,5% van het BBP als benchmark te bewerkstelligen.9.  Toen de Raad zijn aanbeveling overeenkomstig artikel 104, lid 7, tot Polen richtte, werd aangenomen dat er speciale omstandigheden heersten (namelijk de omvang van het tekort en de zich voltrekkende structurele veranderingen in de economie), waardoor een correctie binnen een langetermijnkader, namelijk tegen 2007, toelaatbaar was. Aangezien de feitelijke tekorten in de periode 2004-2006 veel lager waren dan de doelstellingen die aan de aanbeveling van de Raad overeenkomstig artikel 104, lid 7, ten grondslag lagen en de groeivoorspelling voor 2007 nagenoeg is uitgekomen, is er geen reden om de termijn voor de correctie van het buitensporige tekort te verlengen.10.  Net als in de vorige programma's wordt ook in het geactualiseerde convergentieprogramma van november 2006, dat betrekking heeft op de periode 2006-2009, gemikt op de correctie van het buitensporige tekort in 2007. Op basis van het meevallende resultaat voor 2006 waarvan in het programma wordt uitgegaan (1,9% van het BBP), is de tekortdoelstelling voor 2007 vastgesteld op 1,4% van het BBP. Daarna wordt een reductie van het tekort gepland tot 1,0% van het BBP in 2008 en 0,6% in 2009. In deze streefcijfers is geen rekening gehouden met het effect van het bovengenoemde Eurostat-besluit op het tekort. Indien dit effect in aanmerking wordt genomen, komt de tekortreeks als volgt te luiden: 3,9% in 2006, 3,4% in 2007, 3,1% in 2008 en 2,9% in 2009. Aangenomen wordt dat het structurele tekort (d.w.z. het conjunctuurgezuiverde begrotingstekort, ongerekend eenmalige en andere tijdelijke maatregelen) in de periode 2007-2009 met circa ½% van het BBP per jaar zal verbeteren.11.  Met 3,4% van het BBP zou het tekort in 2007 boven de referentiewaarde van 3% van het BBP uitkomen. In het programma wordt aangenomen dat de Commissie en de Raad met het oog op de intrekking van de beschikking betreffende het bestaan van een buitensporig tekort overeenkomstig artikel 104, lid 12, de budgettaire kosten van de pensioenhervorming van 1999 conform artikel 2, lid 7, van Verordening (EG) nr. 1467/97 van de Raad op een lineair degressieve basis in aanmerking zouden kunnen nemen, waarbij voor 2007 een percentage van 60% wordt toegepast, hetgeen neerkomt op circa 1,2% van het BBP. Opdat Polen van deze bepaling kan profiteren, dient het tekort in aanzienlijke mate en voortdurend te zijn afgenomen, en een niveau te hebben bereikt dat de referentiewaarde benadert. Aangezien het tekort in de periode 2004-2006 in aanzienlijke mate en voortdurend is afgenomen, zal het feitelijke tekort voor 2007 doorslaggevend zijn voor het antwoord op de vraag of deze bepaling op Polen kan worden toegepast.12.  Uit de najaarsprognoses 2006 van de diensten van de Commissie is gebleken dat er aan de tekortdoelstelling voor 2007 risico's verbonden zijn. Rekening houdend met meer recente informatie die na de afsluitingsdatum van de prognoses beschikbaar is gekomen, met name het meevallende resultaat voor 2006 (thans op 1,9% van het BBP geraamd), zal het tekort in 2007 wellicht uitkomen op ongeveer 3,7% van het BBP (inclusief de kosten van de pensioenhervorming), hetgeen iets beter is dan de voorspelling in de najaarsprognoses (circa 4% van het BBP) maar slechter dan het meest recente officiële streefcijfer (3,4% van het BBP).13.  In zijn advies van [27 februari 2007] over het geactualiseerde convergentieprogramma van november 2006 neemt de Raad de begrotingsplannen van de Poolse autoriteiten op middellange termijn onder de loep. De algemene conclusie luidt dat in het programma wordt aangenomen dat het buitensporige tekort in 2007 is gecorrigeerd, maar dat de tot dusver ondernomen actie ontoereikend lijkt en de geplande maatregelen kennelijk niet volstaan om dat doel te bereiken. Hoewel in de latere jaren volgens het programma tegen de achtergrond van gunstige groeivooruitzichten afdoende vooruitgang wordt geboekt richting de MTD, is de realisatie van de begrotingsdoelstellingen en de duurzaamheid van de aanpassing aan belangrijke risico's onderhevig. De risico's voor de begrotingsdoelstellingen vloeien met name voort uit i) een optimistisch macro-economisch scenario voor de periode 2008-2009; ii) grote onzekerheid ten aanzien van de effectieve tenuitvoerlegging van de geplande hervormingen; en iii) een gebrek aan informatie over de maatregelen waarop de geplande uitgavenbeperking steunt (deze maatregelen lijken zich overigens nog maar in een embryonale fase te bevinden).14.  Algemeen genomen dienen maatregelen ter consolidering van de begroting een duurzame verbetering van het overheidssaldo teweeg te brengen en tegelijkertijd gericht te zijn op een kwalitatieve verbetering van de openbare financiën en op versterking van het economische groeipotentieel,BEVEELT AAN :15.  dat de Poolse autoriteiten uiterlijk in 2007 een einde maken aan de thans bestaande buitensporigtekortsituatie;16.  dat de Poolse autoriteiten het overheidstekort op geloofwaardige en duurzame wijze terugdringen en daartoe tussen 2006 en 2007 een verbetering van het structurele saldo met 0,5 procentpunt van het BBP bewerkstelligen.De Raad stelt [27 augustus] vast als uiterste datum voor de Poolse autoriteiten om effectief gevolg te geven aan deze aanbevelingen.Daarnaast verzoekt de Raad Polen ervoor te zorgen dat de begrotingsconsolidatie in de richting van zijn middellangetermijndoelstelling van een structureel tekort van 1% van het BBP wordt volgehouden nadat het buitensporige tekort is gecorrigeerd.Deze aanbeveling is gericht tot de Republiek Polen.Gedaan te Brussel, [27 februari 2007].Voor de RaadDe Voorzitter[1] PB L 209 van 2.8.1997, blz. 6. Verordening gew3[pic]zigd b3[pic] Verordening (EG) nr. 1056/2005 (PB L 174 van 7.7.2005, blz. 5).[2] European Economy nr. 2/2004. In de economische voorjaarsprognoses 2004 van de diensten van de Commissie is rekening g2.8.1997, blz. 6. Verordening gewĳzigd bĳ Verordening (EG) nr. 1056/2005 (PB L 174 van 7.7.2005, blz. 5).[3] European Economy nr. 2/2004. In de economische voorjaarsprognoses 2004 van de diensten van de Commissie is rekening gehouden met de gegevens die Polen in maart 2004 heeft meegedeeld en die door Eurostat zijn gepubliceerd ( Eurostat News Release nr. 38/2004 van 16.3.2004).[4] Inmiddels is het tekort voor 2003 volgens de gebruikelijke procedures herzien. Het thans gehanteerde cijfer is 4,7% van het BBP.[5] PB C 320 van 24.12.2004, blz. 15.[6] PB L 62 van 9.3.2005, blz. 18.[7] Zie: http://register.consilium.eu.int/pdf/nl/04/st11/st11220.nl04.pdf.[8] Zie Eurostat News Release nr. 30/2004 van 2 maart 2004 en Chapter I.1.3 – Classification of funded pension schemes and impact on government finance van het Handboek overheidstekort en overheidsschuld van Eurostat, Engelse versie beschikbaar op: http://epp.eurostat.ec.europa.eu/cache/ITY_OFFPUB/KS-BE-04-002/EN/KS-BE-04-002-EN.PDF.[9] Zie Eurostat News Release nr. 117/2004 van 23 september 2004.[10] PB L 414 van 30.12.2006, blz. 81.[11] Advies van het Economisch en Financieel Comité over de "Specificaties inzake de uitvoering van het stabiliteits- en groeipact en richtsnoeren inzake de vorm en de inhoud van de stabiliteits- en convergentieprogramma's", door de Raad (Ecofin) op 11 oktober 2005 bekrachtigd. Zie in het bijzonder afdeling I B, alinea 5, van de gedragscode.[12] PB L 62 van 9.3.2005, blz. 18.[13] PB L 209 van 2.8.1997, blz. 6. Verordening gewĳzigd bĳ Verordening (EG) nr. 1056/2005 (PB L 174 van 7.7.2005, blz. 5).[14] PB C 320 van 24.12.2004, blz. 15.[15] PB L 414 van 30.12.2006, blz. 81.


Belangrijke juridische mededeling

|

52006SC0227

Aanbeveling voor een advies van de Raad overeenkomstig artikel 9, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde convergentieprogramma van Cyprus, 2005-2009  /* SEC/2006/0227 def. */

		NLBrussel, 22.2.2006SEC(2006) 227 definitiefAanbeveling voor eenADVIES VAN DE RAADovereenkomstig artikel 9, lid 3, vanVerordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997over het geactualiseerde convergentieprogramma van Cyprus, 2005-2009(door de Commissie ingediend)TOELICHTINGAchtergrondHet stabiliteits- en groeipact, dat op 1 juli 1998 in werking is getreden, gaat uit van gezonde openbare financiën als middel ter versterking van de voorwaarden voor prijsstabiliteit en voor een sterke en duurzame groei die bevorderlijk is voor de werkgelegenheidschepping. In 2005 is het pact voor de eerste maal gewijzigd. Het heeft weliswaar zijn nut bewezen bij het verankeren van begrotingsdiscipline, maar er werd een hervorming van het pact nodig geacht om de doeltreffendheid en de economische onderbouwing ervan te versterken en tevens de houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn te waarborgen.In Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid [1], die deel uitmaakt van het pact, is bepaald dat de lidstaten stabiliteits- of convergentieprogramma's en jaarlijkse actualiseringen daarvan aan de Raad en de Commissie moeten voorleggen (de lidstaten die de eenheidsmunt reeds hebben aangenomen, moeten (geactualiseerde) stabiliteitsprogramma's indienen en de lidstaten die de eenheidsmunt nog niet hebben aangenomen, moeten (geactualiseerde) convergentieprogramma's indienen). Het eerste convergentieprogramma van Cyprus is in mei 2004 ingediend. Overeenkomstig de verordening bracht de Raad op basis van een aanbeveling van de Commissie en na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité op 5 juli 2004 hierover advies uit. Geactualiseerde stabiliteits- en convergentieprogramma's worden volgens dezelfde procedure door de Commissie beoordeeld en door hogervermeld Comité onderzocht, terwijl ook de Raad over de mogelijkheid beschikt deze programma's te evalueren.In de programma's moeten de lidstaten aangeven wat hun middellangetermijndoelstelling voor de begrotingssituatie is, met welke beleidsmaatregelen zij deze doelstelling willen verwezenlijken en daaraan willen vasthouden, en welke economische veronderstellingen eraan ten grondslag liggen. Volgens het gewijzigde pact moet de middellangetermijndoelstelling voor individuele lidstaten worden gedifferentieerd teneinde rekening te houden met de economische en budgettaire heterogeniteit in de Unie, alsook met het begrotingsrisico voor de houdbaarheid van de openbare financiën. Andere elementen van de hervorming zijn dat moet worden gestreefd naar een meer symmetrische aanpak van het begrotingsbeleid gedurende de gehele cyclus door een sterkere begrotingsdiscipline in economisch goede tijden, terwijl "grote structurele hervormingen" met een verifieerbare positieve invloed op de houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn in aanmerking moeten worden genomen bij het toestaan van een tijdelijke afwijking van de middellangetermijndoelstelling of van het aanpassingstraject met het oog op het bereiken van deze doelstelling.Rekening houdend met de najaarsprognoses 2005 van haar diensten, de gedragscode [2], de algemeen aanvaarde methode voor de schatting van de potentiële productie en de conjunctuurgezuiverde saldi, alsmede met de globale richtsnoeren voor het economisch beleid die zijn vervat in de geïntegreerde richtsnoeren voor de periode 2005-2008, heeft de Commissie het onlangs ingediende geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Cyprus onderzocht en, op basis van de onderstaande evaluatie, een aanbeveling voor een advies van de Raad aangenomen.Evaluatie(1) Cyprus heeft de tweede actualisering van zijn convergentieprogramma, welke betrekking heeft op de periode 2005 tot 2009, op 14 december 2005 ingediend. De uiterste indieningsdatum van 1 december die in de nieuwe gedragscode [3] was vastgelegd, werd overschreden omdat de autoriteiten de begrotingsmaatregelen die in de tweede week van december werden bekendgemaakt, in het programma wilden opnemen. Het programma is grotendeels in overeenstemming met de in de nieuwe gedragscode [4] vastgelegde modelstructuur en gegevensvereisten voor stabiliteits- en convergentieprogramma's.(2) Op 5 juli 2004 besloot de Raad dat er in Cyprus een buitensporig tekort bestond. Volgens de aanbeveling van de Raad overeenkomstig artikel 104, lid 7, van dezelfde datum diende dit buitensporig tekort in 2005 te worden gecorrigeerd. In zijn advies van 8 maart 2005 over de vorige actualisering van het convergentieprogramma voor de periode 2004-2008 verzocht de Raad Cyprus de geplande maatregelen krachtdadig ten uitvoer te leggen om het tekort uiterlijk in 2005 terug te dringen tot minder dan 3% van het BBP, ervoor te zorgen dat de schuldquote vanaf 2005 een dalende tendens zou gaan vertonen en de hervorming van het pensioenstelsel en de gezondheidszorg voort te zetten.(3) Dankzij een krachtige groei van de productiviteit en de werkgelegenheid nam het reële BBP van Cyprus met 3,5% toe, een van de hoogste groeicijfers van de EU in de afgelopen tien jaar. De netto-kredietopneming in het buitenland (het externe tekort) steeg eveneens (4¾% van het BBP in 2004) door een verlies aan concurrentievermogen en toegenomen concurrentie in enkele van de belangrijkste exportsectoren van Cyprus. De financieringsbehoefte van de overheid bereikte een vergelijkbaar niveau met een tekort van ruim 4% in 2004. De HICP-inflatie kwam gedurende het grootste deel van het decennium niet boven de 3% uit.(4) In de actualisering wordt een reële BBP-groei verwacht van iets meer dan 4% in 2006-2009, dankzij een stijging van de finale binnenlandse vraag en een positieve bijdrage van de externe sector. Dit is tot 2007 aannemelijk, maar lijkt voor 2008 en 2009 enigszins aan de optimistische kant. Daardoor zou het conjunctuurverloop zoals dat blijkt uit de output gap, gunstiger kunnen zijn dan de programmaprognoses doen vermoeden. Het externe tekort zal geleidelijk afnemen van 5⅓% van het BBP in 2006 tot 2¾% in 2009.(5) Verwacht wordt dat de jaarlijkse HICP-inflatie, die in 2005 circa 2% bedroeg ondanks prijsstijgingen voor energie en onbewerkte voedingsmiddelen, zich gedurende de programmaperiode rond datzelfde niveau zal handhaven. Deze prognose lijkt realistisch. Sinds de toetreding van Cyprus tot WKM II op 2 mei 2005 is de wisselkoers CYP/EUR dichtbij de spilkoers gebleven. Het rendement op staatsobligaties liep in de loop van 2005 terug en daalde aan het begin van 2006 tot onder 4%. De spread ten opzichte van de eurozone is teruggelopen tot minder dan 100 basispunten. Cyprus streeft naar toetreding tot de eurozone per 1 januari 2008.(6) Het geactualiseerde programma raamt het overheidstekort voor 2005 op 2½% van het BBP, tegen 2¾% van het BBP volgens de najaarsprognoses 2005 van de diensten van de Commissie en iets minder dan 3% volgens de vorige actualisering. Het verschil met de vorige actualisering is vooral een gevolg van het feit dat de rente-uitgaven circa ½% van het BBP lager uitvielen dan verwacht.(7) Op basis van een terugdringing van het tekort tot onder 3% van het BBP in 2005 streeft het geactualiseerde programma naar een verdere consolidatie van de openbare financiën om in 2009 een tekort van ½% van het BBP en een brutoschuld van 53½% van het BBP te bereiken. Verwacht wordt dat het primaire overschot, na een waarde van ¾% van het BBP in 2005, geleidelijk zal stijgen tot 1¾% van het BBP in 2009. De daling van het overheidstekort kan worden toegeschreven aan een vermindering van de uitgavenquote met circa 4% van het BBP, waar een geringere daling van de ontvangstenquote tegenover staat (met 2%). De aanpassing is gebaseerd op structurele besparingen op de lopende primaire uitgaven, besparingen op rente-uitgaven en een combinatie van structurele en eenmalige maatregelen aan de ontvangstenzijde. Dat de aanpassing in de periode 2006-2008 ten opzichte van het vorige programma trager verloopt komt door de iets lagere BBP-groei.(8) Volgens de berekeningen die de diensten van de Commissie overeenkomstig de algemeen aanvaarde methode op basis van het programma hebben verricht zal het structurele tekort (d.w.z. het conjunctuurgezuiverde overheidstekort ongerekend eenmalige en tijdelijke maatregelen) van circa 3% van het BBP in 2005 tot circa ½% in 2009 worden teruggedrongen, d.w.z. met gemiddeld meer dan 0,5 procentpunt van het BBP per jaar, tegen de achtergrond van een geleidelijk slinkende output gap. Dat voor 2007 geen verbetering van het structurele saldo wordt voorzien hangt samen met de verwachte verslechtering van de nettopositie van Cyprus ten opzichte van de EU-begroting; immers, de toekenning van tijdelijke compensatiebedragen in verband met de toetreding tot de EU loopt in 2006 ten einde. De actualisering bevat een duidelijke middellangetermijndoelstelling, namelijk een structureel tekort van ½% van het BBP, dat in 2009 moet worden bereikt. Aangezien deze middellangetermijndoelstelling ambitieuzer is dat de minimumbenchmark (geraamd op een tekort van circa 2% van het BBP), mag worden aangenomen dat de verwezenlijking ervan een veiligheidsmarge tegen het ontstaan van een buitensporig tekort zal bieden. De middellangetermijndoelstelling kan als passend worden aangemerkt aangezien zij binnen de marge ligt die in het stabiliteits- en groeipact en in de gedragscode is vastgesteld voor de lidstaten die tot de eurozone en tot WKM II behoren, en zij de schuldquote en de gemiddelde potentiële productiegroei op lange termijn naar behoren in aanmerking neemt.(9) De risico's voor de begrotingsprognoses van het programma lijken over het algemeen in evenwicht te zijn. Doordat het toerisme een van de belangrijkste pijlers van de Cypriotische economie vormt, hangen de risico's voor het macro-economische scenario voornamelijk samen met de geopolitieke ontwikkelingen in de regio. Bovendien zijn de macro-economische vooruitzichten voor 2008 en 2009 iets aan de optimistische kant en lijken de fiscale prognoses enigszins overtrokken. De Cypriotische regering heeft echter tot dusverre haar begrotingsdoelstellingen ruimschoots verwezenlijkt en zij herhaalt in de actualisering haar toezegging om zo nodig aanvullende maatregelen te nemen teneinde de voorgenomen aanpassing te verwezenlijken.(10) Rekening houdende met het geraamde resultaat voor 2005 en met het feit dat de risico's voor de begrotingsdoelstellingen in evenwicht zijn, lijkt de begrotingsstrategie van het programma te stroken met een correctie van het buitensporig tekort in 2005 overeenkomstig de aanbeveling van de Raad ingevolge artikel 104, lid 7. Vanaf 2008 lijkt deze strategie eveneens een veiligheidsmarge te verschaffen die ruim genoeg is om te voorkomen dat de referentiewaarde voor het tekort onder normale macro-economische omstandigheden de 3% van het BBP overschrijdt, en ervoor te zorgen dat de middellangetermijndoelstelling van het programma (-½% van het BBP) in 2009 bijna wordt bereikt. Het tempo van de aanpassing in de richting van de middellangetermijndoelstelling is globaal in overeenstemming met het stabiliteits- en groeipact.(11) De overheidsschuld wordt voor 2005 op 70½% van het BBP geraamd, hoger dan de referentiewaarde van 60% van het BBP. In het geactualiseerde programma wordt een gestage daling van de schuldquote voorzien tot 53½% in 2009 dankzij een stijging van het primaire saldo, een krachtige groei van het nominale BBP en, vanaf 2006, schuldverminderende stock flow adjustments (geleidelijke afbouw van amortisatiefondsen). De risico's voor deze ontwikkelingen lijken over het algemeen in evenwicht te zijn. De schuldquote lijkt voldoende af te nemen.(12) Wat de houdbaarheid van de openbare financiën betreft lijkt Cyprus een groot risico te lopen gezien de verwachte budgettaire kosten van de vergrijzing. Een krachtdadige tenuitvoerlegging van de voorgenomen consolidatie van de openbare financiën op middellange termijn zal de risico's voor de houdbaarheid op lange termijn tegengaan; zoals in het programma wordt erkend zullen ook vergaande hervormingsmaatregelen op het gebied van pensioenen en gezondheidszorg noodzakelijk zijn om de verwachte sterke stijging van leeftijdsgebonden uitgaven in de periode tot 2050 in te tomen en het risico voor de houdbaarheid op lange termijn te beperken.(13) De voorgenomen maatregelen op het gebied van de openbare financiën zijn grotendeels in overeenstemming met de globale richtsnoeren voor het economisch beleid die in de geïntegreerde richtsnoeren voor de periode 2005-2008 zijn opgenomen. Met name ligt Cyprus op schema wat de correctie van het buitensporig tekort binnen de door de Raad gestelde termijn betreft, en doet het het nodige om zijn middellangetermijndoelstelling te bereiken, terwijl de schuldquote vanaf 2005 een dalende tendens vertoont. Het programma voorziet tevens een afname van de externe onevenwichtigheden.(14) In het nationale hervormingsprogramma van Cyprus dat op 11 november 2005 werd ingediend in het kader van de hernieuwde Lissabon-strategie voor groei en werkgelegenheid, worden de volgende uitdagingen genoemd die aanzienlijke gevolgen voor de openbare financiën hebben: i) bevordering van O&O en innovatie en het verbeteren van de verspreiding van ICT; ii) verbetering van de basisinfrastructuurvoorzieningen; iii) stimulering van de ontwikkeling van menselijk kapitaal, en vi) sociale cohesie. Met de budgettaire gevolgen van de in het nationale hervormingsprogramma beschreven maatregelen wordt in de begrotingsprognoses van het geactualiseerde convergentieprogramma rekening gehouden. De maatregelen op het gebied van de openbare financiën lijken grotendeels aan te sluiten bij de in het kader van het nationale hervormingsprogramma voorgenomen acties. Met name bevat de actualisering maatregelen om de openbare bestedingen te controleren en beter te beheersen.Gezien de bovenstaande evaluatie kan de structurele aanpassing die voor de programmaperiode is voorgenomen nadat het tekort in 2005 tot onder 3% van het BBP is teruggedrongen, als ambitieus worden beschouwd. In het licht van de aanbevelingen van de Raad van 5 juli 2004 overeenkomstig artikel 104, lid 7, zou het passend zijn indien Cyprus:(i) de in het geactualiseerde convergentieprogramma voorgenomen maatregelen krachtdadig ten uitvoer legt om er, via maatregelen met een permanent karakter, voor te zorgen dat, na de correctie van het buitensporig tekort, de begrotingsconsolidatie in de richting van de middellangetermijndoelstelling van het programma wordt voortgezet;(ii) de overheidsuitgaven op het gebied van pensioenen in de hand houdt en een verdere hervorming van het pensioenstelsel en de gezondheidszorg ten uitvoer legt om de houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn te verbeteren.Aanbeveling voor eenADVIES VAN DE RAADovereenkomstig artikel 9, lid 3, vanVerordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997over het geactualiseerde convergentieprogramma van Cyprus, 2005-2009DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid [5], en met name op artikel 9, lid 3,Gezien de aanbeveling van de Commissie,Na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité,BRENGT HET VOLGENDE ADVIES UIT:(1) Op 14 maart 2006 heeft de Raad het geactualiseerde convergentieprogramma van Cyprus voor de periode 2005-2009 behandeld.(2) Dankzij een krachtige groei van de productiviteit en de werkgelegenheid was de reële BBP-groei van Cyprus met 3½% een van de hoogste van de EU in de afgelopen tien jaar. De netto-kredietopneming in het buitenland (het externe tekort) nam toe (4,8% van het BBP in 2004) als gevolg van een verlies aan concurrentievermogen en toegenomen concurrentie in enkele van de belangrijkste exportsectoren van Cyprus. De financieringsbehoefte van de overheid bereikte een vergelijkbaar niveau met een tekort van 4,1% in 2004. De HICP-inflatie kwam gedurende het grootste deel van het decennium niet boven de 3% uit.(3) Op 5 juli 2004 besloot de Raad dat er in Cyprus een buitensporig tekort bestond. Volgens de aanbeveling van de Raad overeenkomstig artikel 104, lid 7, van dezelfde datum diende dit buitensporig tekort in 2005 te worden gecorrigeerd. In zijn advies van 8 maart 2005 over de vorige actualisering van het convergentieprogramma voor de periode 2004-2008 verzocht de Raad Cyprus de geplande maatregelen krachtdadig ten uitvoer te leggen om het tekort uiterlijk in 2005 terug te dringen tot minder dan 3% van het BBP, ervoor te zorgen dat de schuldquote vanaf 2005 een dalende tendens zou gaan vertonen en de hervorming van het pensioenstelsel en de gezondheidszorg voort te zetten.(4) Het geactualiseerde programma raamt het overheidstekort voor 2005 op 2½% van het BBP, tegen 2¾% van het BBP volgens de najaarsprognoses 2005 van de diensten van de Commissie en iets minder dan 3% volgens de vorige actualisering. Het verschil met de vorige actualisering is vooral een gevolg van het feit dat de rente-uitgaven circa ½% van het BBP lager uitvielen dan verwacht.(5) Op 14 maart 2006 heeft de Raad het geactualiseerde convergentieprogramma van Cyprus met betrekking tot de periode 2005-2009 onderzocht. Het programma is grotendeels in overeenstemming met de in de nieuwe gedragscode [6] vastgelegde modelstructuur en gegevensvereisten voor stabiliteits- en convergentieprogramma's. De actualisering werd twee weken na de uiterste datum van 1 december die in de nieuwe gedragscode was vastgelegd, ingediend omdat de autoriteiten de begrotingsmaatregelen die in de tweede week van december werden bekendgemaakt, hierin wilden opnemen.(6) Volgens het macro-economisch scenario dat aan het programma ten grondslag ligt zal de reële BBP-groei in de periode 2005-2009 iets meer dan 4% bedragen. Op grond van de thans beschikbare informatie lijken de groeihypothesen tot 2007 aannemelijk en voor 2008 en 2009 iets aan de optimistische kant. Daardoor zou het conjunctuurverloop zoals dat blijkt uit de output gap, gunstiger kunnen zijn dan de programmaprognoses doen vermoeden. De inflatievooruitzichten lijken realistisch.(7) Op basis van een terugdringing van het tekort tot onder 3% van het BBP in 2005 streeft het geactualiseerde programma naar een verdere consolidatie van de openbare financiën in de programmaperiode om in 2009 een tekort van ½% van het BBP. Verwacht wordt dat het primaire overschot, na een waarde van ¾% van het BBP in 2005, geleidelijk zal stijgen tot 1¾% van het BBP in 2009. De daling van het overheidstekort is het gevolg van een vermindering van de uitgavenquote met circa 4% van het BBP, waar een geringere daling van de ontvangstenquote tegenover staat (met 2%). De aanpassing is gebaseerd op structurele besparingen op de lopende primaire uitgaven, besparingen op rente-uitgaven en een combinatie van structurele en eenmalige maatregelen aan de ontvangstenzijde. Dat de aanpassing in de periode 2006-2008 ten opzichte van het vorige programma trager verloopt komt door de iets lagere BBP-groei.(8) Gedurende de programmaperiode zal het structureel tekort (d.w.z. het conjunctuurgezuiverde begrotingstekort ongerekend eenmalige en tijdelijke maatregelen), berekend overeenkomstig de algemeen aanvaarde methode, gemiddeld met meer dan ½% van het BBP per jaar verbeteren, van een tekort van circa 3% van het BBP in 2005 tot een tekort van circa ½% in 2009. Dat voor 2007 geen verbetering van het structurele saldo wordt voorzien hangt samen met de verwachte verslechtering van de nettopositie van Cyprus ten opzichte van de EU-begroting; immers, de toekenning van tijdelijke compensatiebedragen in verband met de toetreding tot de EU loopt in 2006 ten einde. De middellangetermijndoelstelling voor de begrotingssituatie is in het programma bepaald op een structureel tekort van ½% van het BBP, en moet in 2009 worden bereikt. Aangezien deze middellangetermijndoelstelling ambitieuzer is dan de minimumbenchmark (geraamd op een tekort van bijna 2% van het BBP), mag worden aangenomen dat de verwezenlijking ervan een veiligheidsmarge tegen het ontstaan van een buitensporig tekort zal bieden. De middellangetermijndoelstelling kan als passend worden aangemerkt aangezien zij binnen de marge ligt die in het stabiliteits- en groeipact en in de gedragscode is vastgesteld voor de lidstaten die tot de eurozone en tot WKM II behoren, en zij de schuldquote en de gemiddelde potentiële productiegroei op lange termijn naar behoren in aanmerking neemt.(9) De risico's voor de begrotingsprognoses van het programma lijken over het algemeen in evenwicht te zijn. Doordat het toerisme een van de belangrijkste pijlers van de Cypriotische economie vormt, houden de risico's voor het macro-economische scenario voornamelijk verband met de geopolitieke ontwikkelingen in de regio. Bovendien zijn de macro-economische vooruitzichten voor 2008 en 2009 iets aan de optimistische kant en lijken de fiscale prognoses enigszins overtrokken. De Cypriotische regering heeft echter tot dusverre haar begrotingsdoelstellingen meer dan bereikt en zij herhaalt in de actualisering haar toezegging om zo nodig aanvullende maatregelen te nemen om de voorgenomen aanpassing te verwezenlijken.(10) Gezien het geraamde resultaat voor 2005 en rekening houdende met het feit dat de risico's voor de begrotingsdoelstellingen in evenwicht zijn, lijkt de begrotingsstrategie van het programma te stroken met een correctie van het buitensporig tekort in 2005 overeenkomstig de aanbeveling van de Raad. Bovendien lijkt deze strategie vanaf 2008 een toereikende veiligheidsmarge te bieden om te voorkomen dat de referentiewaarde van het tekort onder normale macro-economische omstandigheden de 3% van het BBP overschrijdt. Verder lijkt zij te volstaan om ervoor te zorgen dat de middellangetermijndoelstelling van het programma in 2009 bijna wordt bereikt. In de jaren na de correctie van het buitensporige tekort is het tempo van de aanpassing in de richting van de middellangetermijndoelstelling globaal in overeenstemming met het stabiliteits- en groeipact, waarin wordt bepaald dat voor de lidstaten die tot de eurozone en WKM II behoren, de jaarlijkse verbetering van het structureel saldo 0,5% van het BBP als benchmark moet bedragen en dat in economisch goede tijden een grotere aanpassing wordt nagestreefd terwijl in economisch slechte tijden een geringere aanpassing toelaatbaar is.(11) De schuldquote wordt voor 2005 op 70,5% geraamd en is daarmee hoger dan de referentiewaarde van 60% van het BBP. Het programma voorziet een daling van de schuldquote tot 53,5% in 2009. De risico's voor deze verwachte ontwikkeling van de schuldquote lijken over het algemeen in evenwicht te zijn. Gezien deze risicobeoordeling lijkt de schuldquote voldoende af te nemen in de richting van de referentiewaarde.(12) Wat de houdbaarheid van de openbare financiën betreft lijkt Cyprus een groot risico te lopen gezien de verwachte budgettaire kosten van de vergrijzing. Een krachtdadige tenuitvoerlegging van de voorgenomen consolidatie van de openbare financiën op middellange termijn zou de risico's voor de houdbaarheid op lange termijn tegengaan; zoals in het programma wordt erkend zullen ook vergaande hervormingsmaatregelen op het gebied van pensioenen en gezondheidszorg noodzakelijk zijn om de verwachte sterke stijging van de leeftijdsgebonden uitgaven in de periode tot 2050 in de hand te houden en het risico voor de houdbaarheid op lange termijn te beperken.(13) De voorgenomen maatregelen op het gebied van de openbare financiën zijn grotendeels in overeenstemming met de globale richtsnoeren voor het economisch beleid die in de geïntegreerde richtsnoeren voor de periode 2005-2008 zijn opgenomen. Met name ligt Cyprus op schema wat de correctie van het buitensporige tekort voor de door de Raad gestelde termijn betreft, en doet het het nodige om zijn middellangetermijndoelstelling te bereiken, terwijl de schuldquote vanaf 2005 een dalende tendens vertoont.(14) In het nationale hervormingsprogramma van Cyprus dat op 11 november 2005 werd ingediend in het kader van de hernieuwde Lissabon-strategie voor groei en werkgelegenheid, worden de volgende uitdagingen genoemd die aanzienlijke gevolgen voor de openbare financiën hebben: i) bevordering van O&O en innovatie en het verbeteren van de verspreiding van ICT; ii) verbetering van de algemene infrastructuurvoorzieningen; iii) stimulering van de ontwikkeling van menselijk kapitaal en vi) sociale cohesie. Met de budgettaire gevolgen van de in het nationale hervormingsprogramma beschreven maatregelen wordt in de begrotingsprognoses van het geactualiseerde convergentieprogramma rekening gehouden. De maatregelen op het gebied van de openbare financiën lijken grotendeels aan te sluiten bij de in het kader van het nationale hervormingsprogramma voorgenomen acties. Met name bevat de actualisering maatregelen om de openbare bestedingen te controleren en beter te beheersen.Gezien de bovenstaande evaluatie stelt de Raad vast dat de structurele aanpassing die voor de programmaperiode is voorgenomen nadat het tekort in 2005 tot onder de 3% van het BBP is teruggedrongen, ambitieus is. In het licht van zijn aanbevelingen ingevolge artikel 104, lid 7, verzoekt de Raad Cyprus om:– de in het geactualiseerde convergentieprogramma voorgenomen maatregelen krachtdadig ten uitvoer te leggen om er, via maatregelen met een permanent karakter, voor te zorgen dat, na de correctie van het buitensporig tekort, de begrotingsconsolidatie in de richting van de middellangetermijndoelstelling van het programma wordt voortgezet;– de openbare uitgaven op het gebied van pensioenen in de hand te houden en verdere hervormingen van het pensioenstelsel en de gezondheidszorg ten uitvoer te leggen om de houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn te verbeteren.Vergelijking tussen de belangrijkste macro-economische en budgettaire prognoses| 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 |Reëel BBP(verandering in %) | CP december 2005 | 3,8 | 4,1 | 4,2 | 4,2 | 4,2 | 4,3 || COM nov 2005 | 3,8 | 3,9 | 4,0 | 4,2 | n.b. | n.b. || CP december 2004 | 3,6 | 4,0 | 4,4 | 4,5 | 4,5 | n.b. |HICP-inflatie(%) | CP december 2005 | 1,9 | 2,1 | 2,0 | 2,0 | 2,0 | 2,0 || COM nov 2005 | 1,9 | 2,3 | 2,1 | 2,1 | n.b. | n.b. || CP december 2004 | 2,1 | 2,6 | 2,2 | 2,1 | 2,0 | n.b. |Output gap(% van het potentiële BBP) | CP december 20051 | -1,3 | -0,8 | -0,3 | 0,1 | 0,0 | 0,1 || COM nov 20055 | -1,1 | -0,7 | -0,2 | 0,4 | n.b. | n.b. || CP december 20041 | -1,5 | -1,1 | -0,6 | 0,0 | +0,5 | n.b. |Overheidssaldo(% van het BBP) | CP december 2005 | -4,1 | -2,5 | -1,9 | -1,8 | -1,2 | -0,6 || COM nov 2005 | -4,1 | -2,8 | -2,86 | -2,46 | n.b. | n.b. || CP december 2004 | -4,8 | -2,9 | -1,7 | -1,5 | -0,9 | n.b. |Primair saldo(% van het BBP) | CP december 2005 | -0,9 | 0,7 | 1,2 | 1,2 | 1,4 | 1,7 || COM nov 2005 | -0,9 | 0,5 | 0,3 | 0,7 | n.b. | n.b. || CP december 2004 | -1,3 | 0,7 | 1,8 | 2,0 | 2,5 | n.b. |Conjunctuurgezuiverd saldo (% van het BBP) | CP december 20051 | -3,6 | -2,2 | -1,8 | -1,8 | -1,2 | -0,6 || COM nov 2005 | -3,9 | -2,5 | -2,7 | -2,6 | n.b. | n.b. || CP december 2004 | -4,3 | -2,7 | -1,7 | -1,5 | -0,9 | n.b. |Structureel saldo2(% van het BBP) | CP december 20053 | -4,6 | -3,1 | -2,1 | -2,1 | -1,5 | -0,6 || COM nov 20054 | -4,9 | -3,1 | -2,7 | -2,6 | n.b. | n.b. || CP december 2004 | n.b. | n.b. | n.b. | n.b. | n.b. | n.b. |Bruto overheidsschuld(% van het BBP) | CP december 2005 | 71,3 | 70,5 | 67,0 | 64,0 | 56,9 | 53,5 || COM nov 2005 | 72,0 | 70,4 | 69,1 | 67,4 | n.b. | n.b. || CP december 2004 | 74,9 | 71,9 | 69,2 | 65,7 | 58,1 | n.b. |Noten:1Berekeningen van de diensten van de Commissie op basis van de in het programma voorkomende informatie.2Conjunctuurgezuiverd saldo (zoals in voorgaande rijen), eenmalige en tijdelijke maatregelen niet meegerekend.3Eenmalige en tijdelijke maatregelen volgens het programma (eenmalige ontvangsten van 1,0% van het BBP in 2004, 0,9% van het BBP in 2005, en 0,3% van het BBP in 2006-2008).4Eenmalige en tijdelijke maatregelen volgens de najaarsprognoses 2005 van de diensten van de Commissie (1,0% van het BBP in 2004 en 0,6% van het BBP in 2005). 5Gebaseerd op een geraamde potentiële groei van 4,0% in 2004, 3,5% in 2005, 3,5% in 2006 en 3,5% in 2007.6 De tekortprognose voor 2006 is gebaseerd op een scenario van ongewijzigd beleid, aangezien de ontwerp-begroting 2006 nog niet beschikbaar was op de afsluitingsdatum van de najaarsprognoses 2005 van de diensten van de Commissie; dit verklaart ook ten dele de hogere tekortprognose voor 2007. Bronnen:Convergentieprogramma (CP); economische najaarsprognoses 2005 van de diensten van de Commissie (COM); berekeningen van de diensten van de Commissie. |[1] PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1. Verordening gewĳzigd bĳ Verordening (EG) nr. 1055/2005 (PB L 174 van 7.7.2005, blz. 1). Alle documenten waarnaar in deze tekst wordt verwezen, kunnen worden geraadpleegd op de volgende website: - http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm.[2] Specificaties inzake de uitvoering van het stabiliteits- en groeipact en richtsnoeren inzake de vorm en de inhoud van stabiliteits- en convergentieprogramma's, door de Raad (Ecofin) op 11 oktober 2005 bekrachtigd.[3] Advies van het Economisch en Financieel Comité inzake de "specificaties inzake de uitvoering van het stabiliteits- en groeipact en richtsnoeren inzake de vorm en inhoud van stabiliteits- en convergentieprogramma's", door de Raad (Ecofin) op 11 oktober 2005 bekrachtigd.[4] Het programma bevat alle verplichte en de meeste facultatieve gegevens die volgens de gedragscode moeten worden overgelegd.[5] PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1. Verordening gewĳzigd bĳ Verordening (EG) nr. 1055/2005 (PB L 174 van 7.7.2005, blz. 1). Alle documenten waarnaar in deze tekst wordt verwezen, kunnen worden geraadpleegd op de volgende website: - http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm.[6] Het programma bevat alle verplichte en de meest facultatieve gegevens die volgens de gedragscode moeten worden overgelegd. Facultatieve gegevens over arbeidsmarktontwikkelingen (met name over werkgelegenheid (gewerkte uren) en arbeidsproductiviteit (gewerkte uren) en over de bijdragen tot de potentiële BBP-groei, ontbreken.--------------------------------------------------


title: 2011/25/EU: Aanbeveling van de Commissie van 14 januari 2011 tot vaststelling van richtsnoeren voor het onderscheid tussen voedermiddelen, toevoegingsmiddelen, biociden en geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik  Voor de EER relevante tekst

text:
               15.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 11/75

         AANBEVELING VAN DE COMMISSIE
   van 14 januari 2011
   tot vaststelling van richtsnoeren voor het onderscheid tussen voedermiddelen, toevoegingsmiddelen, biociden en geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik
   (Voor de EER relevante tekst)
   (2011/25/EU)
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gezien Verordening (EG) nr. 767/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 betreffende het in de handel brengen en het gebruik van diervoeders, tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1831/2003 van het Europees Parlement en de Raad en tot intrekking van Richtlijn 79/373/EEG van de Raad, Richtlijn 80/511/EEG van de Commissie, Richtlijnen 82/471/EEG, 83/228/EEG, 93/74/EEG, 93/113/EG en 96/25/EG van de Raad en Beschikking 2004/217/EG van de Commissie (1), en met name artikel 7, lid 1,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Het onderscheid tussen voedermiddelen, toevoegingsmiddelen en andere producten zoals diergeneesmiddelen heeft afhankelijk van de ter zake geldende wetgeving gevolgen voor de voorwaarden voor het in de handel brengen ervan.

               (2)

               Exploitanten van diervoederbedrijven en de nationale bevoegde controleautoriteiten zien zich geregeld geplaatst voor vraagstukken in verband met de classificatie van producten, waardoor het verhandelen van diervoeders binnen de Europese Unie in gevaar kan worden gebracht.

               (3)

               Om inconsistenties bij de behandeling van dergelijke producten te vermijden, de werkzaamheden van de nationale bevoegde autoriteiten te vereenvoudigen en de belanghebbende marktdeelnemers te helpen opereren binnen een kader dat een toereikende rechtszekerheid biedt, moeten er niet-bindende richtsnoeren voor het onderscheid tussen voedermiddelen, toevoegingsmiddelen en andere soorten producten worden vastgesteld.

               (4)

               De in deze aanbeveling vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid,

         HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING VASTGESTELD:
   Voor het onderscheid tussen voedermiddelen, toevoegingsmiddelen en andere soorten producten moeten de richtsnoeren in de bijlage bij deze aanbeveling in aanmerking worden genomen.

      Gedaan te Brussel, 14 januari 2011.

            Voor de Commissie

            De voorzitter

         José Manuel BARROSO

      (1)  PB L 229 van 1.9.2009, blz. 1.

      BIJLAGE

         RICHTSNOEREN VOOR HET ONDERSCHEID TUSSEN VOEDERMIDDELEN, TOEVOEGINGSMIDDELEN EN ANDERE PRODUCTEN

      Deze richtsnoeren zijn bedoeld om de nationale bevoegde autoriteiten en de exploitanten van diervoederbedrijven bij de handhaving en toepassing van de relevante wetgeving te ondersteunen.
      Zij zijn gebaseerd op de bepalingen in het regelgevingskader voor de verschillende soorten betrokken producten, met name de daarin gegeven definities van deze producten, zodat de soorten producten van elkaar kunnen worden onderscheiden.
      Voor ieder product moeten alle voorgestelde criteria voor het onderscheid tussen de verschillende soorten producten gezamenlijk en niet een voor een in beschouwing worden genomen om met inachtneming van alle kenmerken ervan een profiel op te stellen. Geen van de criteria kan exclusief worden gebruikt of heeft voorrang boven een andere.
      Analogie met andere producten kan niet als discriminerend criterium worden gehanteerd, maar kan waardevol zijn voor de herziening van een reeds getroffen beslissing, gebaseerd op de toepassing van de vastgestelde criteria. Analogie kan echter ook worden gebruikt om op consistentie te controleren.
      1.   Diervoederwetgeving

      1.1.   Wetteksten

      De volgende definities zijn te vinden in de wetgeving ter zake:

                  Artikel 3, lid 4, van Verordening (EG) nr. 178/2002 (1):
                  „diervoeders”: alle stoffen en producten, inclusief additieven, verwerkt, gedeeltelijk verwerkt of onverwerkt, die bestemd zijn om te worden gebruikt voor orale vervoedering aan dieren.
                  In de lijn van deze brede definitie van diervoeders wordt in overweging 3 van Verordening (EG) 767/2009 gesteld: „diervoeders kunnen de vorm aannemen van voedermiddelen, mengvoeders, toevoegingsmiddelen, voormengsels of diervoeders met medicinale werking.”.

                  Artikel 3, lid 2, van Verordening (EG) nr. 767/2009:
                  „voedermiddelen”: producten van plantaardige of dierlijke oorsprong, waarvan het hoofddoel is te voldoen aan de voedingsbehoeften van dieren, in natuurlijke staat, vers of verduurzaamd, en de afgeleide producten van de industriële verwerking ervan, alsmede organische of anorganische stoffen, met of zonder toevoegingsmiddelen, bestemd om te worden gebruikt voor orale vervoedering, hetzij als zodanig rechtstreeks, hetzij na bewerking, hetzij bij de bereiding van mengvoeders of als draagstoffen in voormengsels;
                  „draagstof”: stof die gebruikt wordt om een toevoegingsmiddel op te lossen, te verdunnen, te dispergeren of op een andere wijze fysisch te wijzigen om de verwerking, de toepassing of het gebruik van het toevoegingsmiddel te vergemakkelijken, zonder de technologische functie ervan te veranderen en zonder zelf enig technologisch effect uit te oefenen;
                  „diervoeders met bijzonder voedingsdoel”: diervoeders die aan een bijzonder voedingsdoel kunnen voldoen op grond van hun bijzondere samenstelling of het bijzondere, bij hun vervaardiging toegepaste procedé, en die zich hierdoor duidelijk onderscheiden van gewone diervoeders. Tot de diervoeders met een bijzonder voedingsdoel behoren niet de diervoeders met een medicinale werking in de zin van Richtlijn 90/167/EEG;
                  „orale vervoedering”: het langs orale weg inbrengen van diervoeders in het spijsverteringsstelsel van een dier, met als doel in de voedselbehoefte van het dier te voorzien en/of de productiviteit van gezonde dieren in stand te houden.

                  Artikel 2, lid 2, onder a), van Verordening (EG) nr. 1831/2003 (2):
                  „toevoegingsmiddelen”: stoffen, micro-organismen of preparaten die geen voedermiddelen noch voormengsels zijn en die opzettelijk aan diervoeder of water worden toegevoegd met name met het oog op een of meer van de in artikel 5, lid 3, vermelde functies. Het toevoegingsmiddel moet:a)de eigenschappen van diervoeder gunstig beïnvloeden;b)de eigenschappen van dierlijke producten gunstig beïnvloeden;c)de kleuren van siervissen en -vogels gunstig beïnvloeden;d)voldoen aan de voedingsbehoeften van dieren;e)het milieueffect van de dierlijke productie gunstig beïnvloeden;f)de dierlijke productie, prestaties of welzijn gunstig beïnvloeden, met name door in te werken op de maag- en darmflora of op de verteerbaarheid van de diervoeders, ofg)een coccidiostatische of histomonostatische werking teweeg te brengen.

                  Artikel 2, lid 2, onder h), van Verordening (EG) nr. 1831/2003:
                  „technische hulpstoffen”: stoffen die op zichzelf niet als diervoeder worden geconsumeerd, maar die bij de verwerking van diervoeders of voedermiddelen bewust worden gebruikt om tijdens de be- of verwerking aan een bepaald technisch doel te beantwoorden, hetgeen kan leiden tot de onbedoelde, maar technisch onvermijdelijke aanwezigheid van residuen van deze stoffen of hun derivaten in het eindproduct, mits die residuen geen ongunstige gevolgen hebben voor de diergezondheid, de menselijke gezondheid of het milieu en geen enkel technologisch effect op het eindproduct hebben.
                  Voorts luidt overweging 11 van Verordening (EG) nr. 767/2009 als volgt: „(…). Voedermiddelen worden in de eerste plaats gebruikt om te voorzien in de behoeften van dieren, bijvoorbeeld aan energie, voedingsstoffen, mineralen of voedingsvezels. In de regel zijn zij chemisch niet duidelijk omschreven, met uitzondering van de primaire, in de voedermiddelen aanwezige bestanddelen. Effecten die aan de hand van wetenschappelijke beoordelingen te verdedigen zijn en die voorbehouden zijn aan toevoegingsmiddelen of diergeneesmiddelen, dienen te worden uitgesloten van de objectieve toepassingen van voedermiddelen. (…)”.

            1.2.   Gevolgen voor het onderscheid tussen voedermiddelen en toevoegingsmiddelen

      1.2.1.   Afleiding van de wetteksten

      —   „Toevoegingsmiddelen zijn stoffen (…) die geen voedermiddelen zijn”: een product kan niet tegelijkertijd voedermiddel en toevoegingsmiddel zijn.
      —   „De voedselbehoeften van de dieren”: het is niet mogelijk om een volledige lijst van relevante aspecten te geven, maar de volgende kenmerken van voedermiddelen kunnen als de belangrijkste worden beschouwd:
      —   „Het hoofddoel is te voldoen aan de voedingsbehoeften van dieren” en „in de eerste plaats gebruikt om te voorzien in de behoeften van dieren”: behalve voor de gebruikelijke primaire functie van het voorzien van dieren van voedingstoffen kunnen voedermiddelen voor andere doeleinden dienen, bijvoorbeeld als zij worden gebruikt als draagstoffen of als zij niet verteerbaar zijn in het darmkanaal van de dieren. Dit is in overeenstemming met de doeleinden van „orale vervoedering” („in de voedselbehoefte van het dier te voorzien en/of de productiviteit van gezonde dieren in stand te houden”) die beantwoordt aan het primaire beoogde gebruik volgens de definitie van „diervoeders”.
      1.2.2.   Criteria die bij een beoordeling van geval tot geval gezamenlijk in beschouwing moeten worden genomen

      —   Productie- en verwerkingsmethode — chemische definitie en mate van standaardisering en zuivering: producten van plantaardige of dierlijke oorsprong, in natuurlijke staat, vers of verduurzaamd, en de afgeleide producten van de eenvoudige verwerking ervan, alsmede organische of anorganische stoffen kunnen als voedermiddelen worden beschouwd (zoals vetzuren of calciumcarbonaat). Chemisch duidelijk omschreven stoffen die gezuiverd zijn en een door de fabrikant gegarandeerde mate van standaardisering bezitten kunnen worden aangemerkt als toevoegingsmiddelen (zoals specifiek uit plantaardig materiaal geëxtraheerde aromatische olie). Niettemin zijn bepaalde voedermiddelen chemisch duidelijk omschreven stoffen en gestandaardiseerd (zoals sacharose). Anderzijds zouden natuurlijke producten van gehele planten of delen daarvan of daarvan verkregen producten door een beperkte fysische verwerking, zoals persen, malen of drogen, voedermiddelen zijn.
      —   Veiligheid en wijze van gebruik: Indien het met het oog op de gezondheid van mens en dier noodzakelijk is om een maximumgehalte aan het product in het dagrantsoen vast te stellen, kunnen de producten als toevoegingsmiddel geclassificeerd worden. Voor bepaalde voedermiddelen gelden echter ook maximale bijmengingsgehalten. Als het product als toevoegingsmiddel wordt aangemerkt, is het wellicht mogelijk om op effectieve wijze de stabiliteit en homogeniteit ervan te garanderen en overdosering te voorkomen. Toevoegingsmiddelen worden in de regel in kleine hoeveelheden gebruikt. Tal van voedermiddelen, zoals minerale zouten, worden evenwel ook in kleine hoeveelheden in het rantsoen gebruikt.
      —   Functionaliteit: Toevoegingsmiddelen worden gedefinieerd naar de functies ervan overeenkomstig artikel 5, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1831/2003. Deze functies zijn echter niet tot toevoegingsmiddelen beperkt. Een voedermiddel kan bijgevolg ook als toevoegingsmiddel dienst doen (bijvoorbeeld als verdikkingsmiddel), maar dit mag niet het enig beoogde gebruiksdoeleinde zijn.
      2.   Biociden

      2.1.   Wetteksten

      De volgende definities zijn te vinden in de wetgeving ter zake:

                  Artikel 2, lid 1, van Richtlijn 98/8/EG (3):
                  „biociden”: werkzame stoffen en preparaten die, in de vorm waarin zij aan de gebruiker worden geleverd, een of meer werkzame stoffen bevatten en bestemd zijn om een schadelijk organisme te vernietigen, af te schrikken, onschadelijk te maken, de effecten daarvan te voorkomen of het op andere wijze langs chemische of biologische weg te bestrijden;
                  „werkzame stof”: stof of micro-organisme, met inbegrip van een virus of fungus met een algemene of algemeen verkrijgbare werking op of tegen schadelijke organismen;
                  „schadelijk organisme”: elk organisme dat ongewenst aanwezig is of een schadelijke invloed heeft op de mens, zijn werkzaamheden of de door hem gebruikte of vervaardigde producten, op dieren of op het milieu.

                  Punt 1, onder a), van bijlage I bij Verordening (EG) nr. 1831/2003:
                  „conserveermiddelen”: stoffen of eventueel micro-organismen, die voedermiddelen beschermen tegen bederf door micro-organismen of metabolieten daarvan.

                  In artikel 1, lid 2, van Richtlijn 98/8/EG is als volgt bepaald:
                  „Deze richtlijn is van toepassing op biociden, zoals gedefinieerd in artikel 2, lid 1, onder a), maar niet op producten die gedefinieerd zijn in of onder de werkingssfeer van de volgende richtlijnen vallen voor de doeleinden van die richtlijnen:
                  (…)

                              o)

                              Richtlijn 70/524/EEG van de Raad van 23 november 1970 betreffende toevoegingsmiddelen in de diervoeding, Richtlijn 82/471/EEG van de Raad van 30 juni 1982 betreffende bepaalde in diervoeding gebruikte producten en Richtlijn 77/101/EEG van de Raad van 23 november 1976 betreffende de handel in enkelvoudige diervoeders,

                        (…)”.

                  Bijlage V bij Richtlijn 98/8/EG bevat een uitvoerige lijst van 23 productsoorten met een indicatieve reeks beschrijvingen van producten binnen iedere soort, waaronder de volgende diervoedergerelateerde productsoorten:
                  Productsoort 3: biociden voor veterinaire hygiënedoeleinden: producten van deze groep zijn biociden voor veterinaire hygiënedoeleinden, met inbegrip van producten die gebruikt worden in ruimten waarin dieren ondergebracht, gehouden of vervoerd worden.
                  Productsoort 4: ontsmettingsmiddelen voor gebruik in de sector voeding en diervoeders: producten voor desinfectie van uitrusting, houders, eet- en drinkgerei, oppervlakken of pijpleidingen bij de productie, het vervoer, de opslag of consumptie van voedingsmiddelen, voeder of dranken (met inbegrip van drinkwater) voor mens en dier.
                  Productsoort 5: ontsmettingsmiddelen voor drinkwater: producten voor desinfectie van drinkwater (voor mens en dier).
                  Productsoort 20: conserveringsmiddelen voor voedingsmiddelen of diervoeders: producten voor conservering van voedingsmiddelen of diervoeders door het tegengaan van schadelijke organismen.

            2.2.   Gevolgen voor het onderscheid tussen diervoeders en biociden

      Op grond van artikel 1, lid 2, van Richtlijn 98/8/EG zijn producten die gedefinieerd zijn in of onder de werkingssfeer van de diervoederwetgeving vallen, met inbegrip van technische hulpstoffen, geen biociden, maar moeten zij als diervoeders worden beschouwd (voorrang van de diervoederwetgeving boven de wetgeving inzake biociden).
      Producten van de in bijlage V bij Richtlijn 98/8/EG opgenomen productsoorten 3 en 4 worden niet geacht diervoeders te zijn.
      Bepaalde producten zouden echter in aanmerking kunnen komen voor de productsoorten 5 en 20 en ook als diervoeders worden beschouwd, doorgaans toevoegingsmiddelen. Op grond van de bovengenoemde voorrang die diervoederwetgeving boven wetgeving inzake biociden heeft, worden dergelijke producten als diervoeders beschouwd. Producten die dienen om voeder en water voor dieren te conserveren, zijn geen biociden. Als dergelijke producten onder productsoort 5 of 20 worden vermeld, zijn zij niet bedoeld om aan dieren te worden toegediend.
      3.   Geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik (GDG’s)

      3.1.   Wetteksten

      De volgende definities zijn te vinden in de wetgeving ter zake:

                  Artikel 1 van Richtlijn 2001/82/EG (4):
                  „geneesmiddel voor diergeneeskundig gebruik”:

                              a)

                              elke enkelvoudige of samengestelde substantie, aangediend als hebbende therapeutische of profylactische eigenschappen met betrekking tot ziekten bij dieren, of

                              b)

                              elke enkelvoudige of samengestelde substantie, die bij dieren kan worden gebruikt of aan dieren kan worden toegediend hetzij om fysiologische functies te herstellen, te verbeteren of te wijzigen, door een farmacologisch, immunologisch of metabolisch effect te bewerkstelligen, hetzij om een medische diagnose te stellen;

                        „diervoeders met medicinale werking”: elk mengsel van geneesmiddel(en) voor diergeneeskundig gebruik en diervoeder(s) dat vóór het in de handel brengen is bereid en is bestemd om als zodanig aan dieren te worden toegediend vanwege de therapeutische, profylactische of andere eigenschappen ervan waardoor het onder de definitie van „geneesmiddel voor diergeneeskundig gebruik” valt.

                  In artikel 2, lid 2, van Richtlijn 2001/82/EG is als volgt bepaald:

                     „Ingeval van twijfel zijn, wanneer een product, gezien zijn kenmerken, aan de definitie van geneesmiddel voor diergeneeskundig gebruik en aan de definitie van een product dat onder de toepassing van andere communautaire wetgeving valt, beantwoordt, de bepalingen van deze richtlijn van toepassing.”.

                  In artikel 3, lid 1, van dezelfde richtlijn is het volgende bepaald:

                     „Deze richtlijn is niet van toepassing op:

                                 a)

                                 diervoeders met medicinale werking, zoals omschreven in Richtlijn 90/167/EEG van de Raad van 26 maart 1990 tot vaststelling van de voorwaarden voor de bereiding, het in de handel brengen en het gebruik van diervoeders met medicinale werking;
                                 (…)

                                 d)

                                 de toevoegingsmiddelen, bedoeld in Richtlijn 70/524/EEG van de Raad van 23 november 1970 betreffende toevoegingsmiddelen in de veevoeding, die overeenkomstig de voorwaarden van genoemde richtlijn in diervoeders en in aanvullende diervoeders zijn opgenomen;
                                 (…)”.

                  Artikel 13, lid 3, van Verordening (EG) nr. 767/2009 luidt als volgt:
                  „De etikettering en de aanbiedingsvorm van voedermiddelen en mengvoeders mogen niet de indruk wekken dat:

                              a)

                              het diervoeder een ziekte voorkomt, behandelt of geneest, met uitzondering van coccidiostatica en histomonostatica, zoals toegestaan uit hoofde van Verordening (EG) nr. 1831/2003; dit punt is echter niet van toepassing op claims betreffende voedingsonevenwichtigheden, mits daarmee geen ziektesymptomen worden geassocieerd;
                              (…)”.

            3.2.   Gevolgen voor het onderscheid tussen diervoeders en GDG’s

                  —

                  Als na onderzoek van alle kenmerken van een niet-geclassificeerd product de conclusie luidt dat het wellicht een GDG is, dient het als een GDG te worden beschouwd (voorrang van de wetgeving inzake GDG’s boven de diervoederwetgeving, met uitzondering van toegelaten toevoegingsmiddelen).

                  —

                  Diervoeders met medicinale werking zijn geen GDG’s, maar volgens overweging 3 van Verordening (EG) nr. 767/2009 een vorm van diervoeder die voormengsels met medicinale werking bevat en slechts op voorschrift van een dierenarts mag worden verstrekt.

                  —

                  Het onderscheid tussen diervoeders en geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik is gebaseerd op de definitie van „bijzonder voedingsdoel” (zie onder 1.1 hierboven). De bijzondere voedingsdoelen, zoals „ondersteuning van de leverfunctie bij chronische leverinsufficiëntie”, „vermindering van uraatsteenvorming” en „vermindering van het risico van melkziekte” kunnen door diervoeders worden verwezenlijkt.

         (1)  PB L 31 van 1.2.2002, blz. 1.

         (2)  PB L 268 van 18.10.2003, blz. 29.

         (3)  PB L 123 van 24.4.1998, blz. 1.

         (4)  PB L 311 van 28.11.2001, blz. 1.