Avis juridique important

|

31997H0344

97/344/EG: Aanbeveling van de Commissie van 22 april 1997 betreffende verbetering en vereenvoudiging van het ondernemingsklimaat voor startende ondernemingen

Publicatieblad Nr. L 145 van 05/06/1997 blz. 0029 - 0051

AANBEVELING VAN DE COMMISSIE van 22 april 1997 betreffende verbetering en vereenvoudiging van het ondernemingsklimaat voor startende ondernemingen (97/344/EG)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gezien de resolutie van de Raad van 10 oktober 1994 betreffende de dynamiek en het innoverend vermogen van het midden- en kleinbedrijf, met inbegrip van de ambachtelijke sector en micro-ondernemingen, in een concurrerende economie (1),Gezien het aan de Europese Raad van Madrid van 15 en 16 december 1995, voorgelegde verslag van de Commissie over het midden- en kleinbedrijf: een dynamische bron van werkgelegenheid, groei en concurrentievermogen in de Europese Unie (2),Gezien de mededeling van de Commissie inzake een geïntegreerd programma ten behoeve van het midden- en kleinbedrijf (MKB) en de ambachtelijke sector (3) en de resolutie van de Raad van 9 december 1996 (4),Gezien de resolutie van de Raad van 8 juli 1996 betreffende de vereenvoudiging van wettelijke en administratieve regelingen op het gebied van de interne markt (5),Gezien de wetgevingsresolutie van het Europees Parlement van 19 september 1996 inzake het voorstel voor een besluit van de Raad betreffende een derde meerjarenprogramma voor het midden- en kleinbedrijf (MKB) in de Europese Unie (1997-2000) (6),Gezien het actieplan van de Commissie voor innovatie (7) waarin onder meer wordt beklemtoond dat omslachtige administratieve formaliteiten op de innovatiemogelijkheden van het bedrijfsleven een negatieve uitwerking kunnen hebben,Gezien Besluit 97/15/EG van de Raad van 9 december 1996 betreffende een derde meerjarenprogramma voor het midden- en kleinbedrijf (MKB) in de Europese Unie (1997-2000) (8),Overwegende hetgeen volgt:I. INLEIDING (1) Verbetering en vereenvoudiging van het ondernemingsklimaat wordt door de Europese bedrijfsorganisaties als de hoogste prioriteit beschouwd, aangezien de ondernemingen heden ten dage hun activiteiten in een complex en steeds evoluerend klimaat moeten uitoefenen. In de afgelopen twintig jaar zijn talrijke regelingen van kracht geworden die, samen met administratieve procedures, een cumulatief effect hebben op het bedrijfsleven, aangezien zij de dagelijkse activiteiten van de ondernemingen hinderen en hun concurrentievermogen aantasten. Bovendien is deze last onevenredig hoog voor kleinere bedrijven die in vergelijking met grote ondernemingen niet over de personele of financiële middelen beschikken om hieraan het hoofd te kunnen bieden (9). Aangezien alom wordt erkend dat het MKB (10) het grootste potentieel bezit om banen te creëren, dienen de overheden bij voorrang de mogelijkheden te bestuderen om de administratieve lasten voor deze ondernemingen te verlichten. Het is van vitaal belang dat het groeiversterkend en werkgelegenheidscheppend potentieel van die ondernemingen wordt gestimuleerd en ondersteund.II. EEN KADER VOOR EEN VEREENVOUDIGINGSBELEID (2) Administratieve en wettelijke verplichtingen vloeien hoofdzakelijk voort uit de regelgeving van de lidstaten. Door de toepassing van het subsidiariteitsprincipe worden op alle niveaus, nationaal, regionaal en lokaal, beslissingen en maatregelen genomen. Het aantal regelingen dat door de lidstaten wordt vastgesteld, is veel hoger dan het aantal communautaire verordeningen en richtlijnen.(3) Een kader voor een vereenvoudigingsbeleid vereist derhalve coördinatie tussen overheidsdiensten in de lidstaten, niet alleen tussen centrale diensten, maar ook tussen deze en lokale instanties. Frankrijk, Portugal en het Verenigd Koninkrijk hebben een speciale dienst opgericht die rechtstreeks onder de eerste minister ressorteert, terwijl de meeste andere lidstaten een adviescomité in het leven hebben geroepen dat vaak niet over dezelfde bevoegdheden beschikt. De vereenvoudigingstaak is moeilijk en vereist gezag en bevoegdheden ten aanzien van de ministeriële departementen, alsmede passende financiële en menselijke hulpmiddelen (11). Functionarissen dienen met behulp van voorlichtingscampagnes te worden gesensibiliseerd en degenen die zich met MKB-aangelegenheden bezighouden dienen een passende opleiding te krijgen (12). Er is een cultuurverschuiving nodig in de betrekkingen tussen de overheidsadministraties en het bedrijfsleven naar een meer klantgerichte benadering, waarbij overheden bij het nemen van beleidsmaatregelen een meer proactief denkpatroon dienen te volgen ten aanzien van de vraag hoe het bedrijfsleven te helpen in plaats van hoe er greep op te krijgen (13). Tenslotte kan een vereenvoudigingsbeleid eerst vruchten gaan afwerpen indien de resultaten die samen met de bedrijfsorganisaties worden bereikt, continu worden gevolgd en geëvalueerd.III. DE REGELGEVING (4) Een moeilijke of ingewikkelde regelgeving kan het ondernemerschap en de oprichting van nieuwe bedrijven ontmoedigen. Dit is nog meer het geval wanneer een onderneming besluit activiteiten te ontwikkelen in een andere lidstaat waar zij niet vertrouwd is met de taal, de cultuur of de wijze waarop de overheid werkt. Er bestaat weliswaar geen twijfel over de noodzaak van passende regelgeving, maar toch mag men vraagtekens zetten bij het cumulatieve effect van regelingen, het complexe karakter ervan en de kosten van naleving, die ertoe kunnen leiden dat het effect op het bedrijfsleven niet meer in verhouding staat tot de bedoeling van de regeling. Uiteindelijk zijn complexe en dure regelingen moeilijk uit te voeren en geven zij aanleiding tot kritiek en pogingen om ze te ontwijken.(5) De lidstaten zouden zich daarom meer rekenschap moeten geven van de gevolgen van regelgeving voor het bedrijfsleven. Zij dienen de noodzakelijke verbeteringen duidelijk te definiëren en daarbij naar een evenwicht te streven tussen de behoefte aan wijzigingen en de last die het bedrijfsleven wordt opgelegd om de wijziging, ook al is die positief, te verwerken.(6) Wanneer de wetgever een nieuwe wet voorstelt, dient deze zich af te vragen in welke mate de nieuwe regelgeving voor het bedrijfsleven nalevingskosten en administratieve lasten met zich meebrengt. Zo nodig dienen in nauwe samenwerking met het bedrijfsleven een effectbeoordeling en een kosten-batenanalyse te worden uitgevoerd. Daarbij dient te wetgever bijzondere aandacht te besteden aan de nalevingskosten voor het MKB. Indien een kleine of middelgrote onderneming de nieuwe wetgeving tegen redelijke kosten kan naleven, kunnen grote ondernemingen dit ook, terwijl het omgekeerde niet noodzakelijk waar is. Het principe eerst op de kleintjes letten dient als lakmoesproef te worden gehanteerd (14).(7) De nalevingskosten voor het bedrijfsleven die door noodzakelijke regelgeving ontstaan, moeten worden afgewogen tegen andere beleidseisen, bijvoorbeeld met betrekking tot gezondheid en veiligheid of het milieu. De lidstaten dienen waar nodig invoering van afwijkende regelingen of vereenvoudigde procedures in overweging te nemen die de kleine en middelgrote ondernemingen kunnen helpen en het doel van de regelgeving toch onverlet laten. In de belastingwetgeving, in het vennootschapsrecht, in wetgevingen betreffende statistieken of het milieu kunnen bijvoorbeeld drempels of minder strenge verplichtingen inzake controle en aangifte de lasten en de nalevingskosten voor het MKB aanzienlijk verlichten. Drempels mogen echter de expansie van een onderneming niet hinderen en moeten dan ook met enige soepelheid worden gehanteerd. Ondernemingen zouden bijvoorbeeld onder een specifieke MKB-regeling kunnen blijven zolang hun omzet de omzetdrempel van de regeling niet met een bepaald percentage overschrijdt (15).IV. VEREENVOUDIGING VAN DE FORMALITEITEN VOOR STARTENDE ONDERNEMINGEN (8) Naast het bovenvermelde algemene principe wil de Commissie enkele werkwijzen in het licht stellen die de lidstaten volgens haar moeten bevorderen omdat zij het starten van een nieuwe onderneming aanzienlijk kunnen vergemakkelijken. In de eerste plaats is dit bedoeld om de wijze waarop de overheidsinstanties met startende ondernemingen omgaan, te coördineren en om de desbetreffende administratieve procedures te vereenvoudigen.(9) In de meeste lidstaten moeten startende ondernemingen een aantal verschillende registratieverplichtingen vervullen (belastingen, sociale zekerheid, statistiek, bedrijven- en handelsregisters enz.). Het aantal contactpunten voor registratiedoeleinden verschilt echter van lidstaat tot lidstaat. Zij kunnen zelfs op tien verschillende plaatsen zijn gevestigd, hetgeen voor de ondernemer een enorm tijdverlies betekent, vooral wanneer hetzelfde registratiepunt meer dan één keer moet worden aangedaan. Op elk registratiepunt moet een formulier worden ingevuld waarop vaak dezelfde vragen staan die bij een ander registratiepunt. Het aantal formaliteiten en procedures hangt af van de juridische structuur waarvoor een onderneming kiest. De meeste formaliteiten moeten worden vervuld door besloten vennootschappen. In één lidstaat bijvoorbeeld zijn er 23 verschillende procedures en formulieren voorgeschreven (16). Voorts worden vergunningen om een onderneming te starten door verschillende instanties afgegeven, hetgeen het voor de nieuwe ondernemers moeilijk maakt snel hun weg te vinden. Het gevolg hiervan is dat het weken of zelfs maanden kan duren alvorens een nieuwe onderneming eigenlijk kan beginnen. Dit eerste contact met de bureaucratie en de registratiekosten die van de ene lidstaat tot de andere verschillen en tot 2 000 ecu kunnen oplopen (17), zijn zeer ontmoedigend en tekenen reeds de toekomstige betrekkingen tussen de nieuwe ondernemingen en de overheid.Eén contactpunt(10) De Commissie stelt voor dat de lidstaten alle formaliteiten die op alle niveaus bij het starten van een onderneming moeten worden vervuld, in kaart brengen en nagaan hoe zij kunnen worden gecoördineerd en vereenvoudigd. Een goed voorbeeld is het Belgische Auditform-project dat een inventaris heeft van alle procedures en administratieve formaliteiten die ondernemingen worden opgelegd, teneinde de doeltreffendheid ervan en de lasten die zij voor het MKB opleveren, te beoordelen. Een ander voorbeeld van coördinatie zijn de Franse formaliteitscentra voor ondernemingen ("Centres de formalités des entreprises" - CFE's) (18) en de Duitse "Gewerbeämter". Deze zijn gebaseerd op het principe van één enkel contact- of communicatiepunt tussen ondernemingen - afhankelijk van het type en/of de aard - en overheidsinstanties op alle niveaus.(11) Uit ervaring is gebleken dat de administratieve formaliteiten bij het starten van een onderneming in de lidstaten in een tijdsbestek begrepen tussen één en vijf dagen kunnen worden afgerond, en niet in 120 dagen, om de langste termijn te noemen die bij de Commissie werd gemeld.(12) Een dergelijk contactpunt voor startende ondernemingen kan nog een belangrijke rol spelen als het als tussenpersoon gaat optreden voor alle formaliteiten die tijdens de levensduur van een onderneming moeten worden vervuld, zoals adres- of statutenwijzigingen, eigendomsoverdracht, indienstneming van personeel, toelatingen en vergunningen, enzovoort. In Frankrijk bijvoorbeeld wordt momenteel overwogen de CFE's ook te belasten met de formaliteiten in verband met indienstneming van werknemers. Ofschoon er heel wat vastberadenheid en overtuiging nodig is om tot een dergelijk coördinatieniveau tussen overheidsdiensten te komen, weet de Commissie van haar contacten met het bedrijfsleven dat één contactpunt ten zeerste op prijs wordt gesteld.Een enig registratieformulier(13) Een ander belangrijk element is de noodzakelijke coördinatie van de informatie die aan de ondernemingen wordt gevraagd, niet alleen in de aanloop- maar ook in de ontwikkelingsfase. Ook hier valt wat van Frankrijk te leren. De informatie die aan nieuwe ondernemingen wordt gevraagd, staat in één vragenlijst die door de CFE's wordt beheerd (19). De vragenlijst is ontwikkeld door het Cerfa (20) dat de centrale instantie is voor alle formaliteiten die vergaring van informatie betreft.(14) Het gebruik van slechts één formulier betekent voor de nieuwe ondernemer een grote vereenvoudiging, aangezien op het enig formulier alle informatie wordt verzameld die de overheid nodig heeft om de nieuwe onderneming in te schrijven. Het voordeel van een dergelijk systeem bestaat erin dat de voor de registratie noodzakelijke informatie slechts één keer wordt verstrekt en dat vragen over het invullen van het formulier door de CFE's kunnen worden beantwoord. Het Franse systeem heeft echter een nadeel: het formulier moet vergezeld gaan van bewijsstukken waarvan het verzamelen en waarmerken tijd vergt. Instanties zouden moeten trachten nieuw ingeschreven ondernemingen geen grote hoeveelheden formulieren en vragenlijsten van verschillende autoriteiten toe te sturen, aangezien de voordelen van één enkel formulier hierdoor aanzienlijk worden afgezwakt.(15) Overheidsdiensten moeten ertoe worden aangezet informatie met anderen te delen en meer gebruik te maken van de beschikbare gegevensbanken en de informatietechnologie. Zo nodig behoren zij hun wetgeving betreffende gegevensbescherming aan te passen (21). Het spreekt vanzelf dat alleen niet-vertrouwelijke gegevens mogen worden verspreid. In Italië voorziet wet nr. 241 van 1990 in verschillende maatregelen voor administratieve vereenvoudiging. Zo staat onder meer in die wet dat wanneer een persoon, aan wie specifieke informatie wordt gevraagd, verklaar dat deze informatie in documenten staat die reeds in handen zijn van de vragende instantie of van een andere afdeling van die instantie, die instantie zelf ervoor moet zorgen dat zij de informatie krijgt. Aan een soortgelijke wet wordt ook in Denemarken gewerkt. Daar zal een overheidsdienst geen informatie aan een onderneming mogen vragen indien deze informatie reeds elders bij de overheid verkijkbaar is. Dit betekent eigenlijk dat ondernemingen niet behoeven te reageren als informatie wordt gevraagd die reeds aan een andere overheidsdienst is verstrekt.Eén enkel identificatienummer(16) Net zoals voor het enige contactpunt en het enige formulier zou één enkel identificatienummer voor ondernemingen eveneens een nuttige vereenvoudigingsmaatregel zijn. Een dergelijk systeem bestaat in Frankrijk, Zweden, Portugal en Denemarken (22). Het belangrijkste voordeel voor het bedrijvsleven bestaat erin dat voor alle contacten met verschillende instanties hetzelfde nummer kan worden gebruikt. Het is ook heel nuttig voor overheidsdiensten, aangezien het het beheer van gegevensbanken en de verspreiding van informatie veel eenvoudiger maakt.Vergunningen, licenties en toelatingen(17) Naast bovengenoemde registratieformaliteiten moet een nieuwe onderneming ook een aantal vergunningen krijgen om een activiteit te kunnen beginnen en/of een bepaald beroep te kunnen uitoefenen. Dit kan een algemene vergunning zijn om een economische activiteit te kunnen beginnen, zoals het geval is in Luxemburg, of een meer specifieke vergunning om een bepaald beroep te mogen uitoefenen, bijvoorbeeld gids voor toeristen, kapper of reisagent. Vergunningen of licenties zijn vaak ook nodig voor bouwwerkzaamheden, om redenen in verband met milieu, gezondheid en veiligheid enzovoort. De vergunningen lopen tussen de lidstaten echter sterk uiteen. Soms moet aan bepaalde vestigingscriteria worden voldaan, zoals een goede reputatie, een gezonde financiële situatie, beroepskwalificaties of -ervaring. De Commissie streeft naar algemene vrijheid van vestiging binnen de interne markt, met name door de wederzijdse erkenning van beroepskwalificaties. Zij is van oordeel dat de lidstaten indien nodig hun procedures voor het afgeven van vergunningen moeten herzien en vereenvoudigen teneinde de oprichting van nieuwe ondernemingen zoveel mogelijk te bevorderen.(18) Langdurige procedures, het verplicht aanvragen van vergunningen en het aantal verschillende instanties dat de vergunningen afgeeft, kunnen kandidaat-ondernemers ervan weerhouden de beslissende stap te zetten. Italië heeft twee wetten goedgekeurd (23) waarin in grote lijnen de principes worden uiteengezet om de vergunningsprocedures te vereenvoudigen. Zo bestaat de mogelijkheid een economische activiteit te beginnen zonder expliciete toestemming en er geldt ook het principe van stilzwijgende goedkeuring (24). Dit betekent dat, indien de betrokken instantie niet vóór een bepaalde datum een beslissing neemt, de vergunning als toegekend wordt beschouwd. In januari 1996 heeft Duitsland een aantal wetten goedgekeurd om de vergunningsprocedures te versnellen en zo de tijd die het verlenen van bouwvergunningen in beslag neemt, te verkorten. De wetten waren bedoeld om Duitsland aantrekkelijker te maken als vestigingsplaats voor ondernemingen en zij vormden een onderdeel van het programma om meer investeringen aan te trekken en meer banen te scheppen.(19) De resultaten van deze wetten kunnen in Italië moeilijk worden geëvalueerd. Daarentegen valt gewag te maken van positieve ervaringen in Baden-Württemberg waar in 1992 de eerste vereenvoudigingsmaatregelen werden genomen. Het verdient aanbeveling de principes die aan deze initiatieven in verband met vergunningen ten grondslag liggen, ook in andere lidstaten te bevorderen (bijlage I). De vereenvoudiging van de vergunningsprocedures vereist vaak een wijziging van de werkmethoden en de tradities in de publieke sector en een stap in de richting van meer zelfregulering bij het bedrijfsleven.(20) Bovengenoemde voorstellen zouden de ontwikkeling van handelsactiviteiten in de Europese Gemeenschap aanzienlijk moeten vereenvoudigen. De ondernemer zal veel gemakkelijker een onderneming in een andere lidstaat starten als hij zich tot één contactpunt kan wenden, slechts één formulier behoeft in te vullen, één identificatienummer in die lidstaat krijgt en snel de noodzakelijke vergunningen ontvangt om zijn activiteit te beginnen. Het identificatienummer kan bovendien nog voor andere doeleinden worden gebruikt, bijvoorbeeld voor de BTW-afhandeling, zoals in Frankrijk het geval is, en zou dus voor andere lidstaten een vrij gemakkelijke vereenvoudigingsmaatregel zijn. En, tot slot, zouden deze maatregelen het werk van particuliere of overheidsorganisaties die advies verlenen aan ondernemingen met belangstelling voor een activiteit in de Europese Gemeenschap, aanzienlijk vergemakkelijken.V. NIEUWE ONDERNEMINGEN STIMULEREN (21) Er zijn nog andere gebieden waarop de overdracht van de beste werkwijzen van de ene lidstaat naar de andere kan worden bevorderd. Deze hebben betrekking op belastingheffing, sociale zekerheid, boekhouding en statistische informatie en vennootschapsrecht. Sommige lidstaten (25) hebben op deze gebieden stimulerings- of vereenvoudigingsmaatregelen genomen, met name voor nieuwe ondernemingen en met het oog op de bevordering van zelfstandig ondernemerschap (bijlage II). De meeste van die maatregelen hebben eerder betrekking op de eerste jaren van ontwikkeling van een onderneming dan op de aanloopfase. Deze maatregelen zijn belangrijk, gezien het feit dat ongeveer 80 % van de nieuwe ondernemingen na het eerste jaar weliswaar nog steeds bestaan, maar dat dit cijfer na drie jaar tot 65 % en na vijf jaar tot 50 % is geslonken (26). Maatregelen op dit gebied zijn eveneens belangrijk aangezien de desbetreffende wetgeving (belastingen, vennootschapsrecht, indienstneming enz.) zeer vaak juist diegenen ontmoedigt die een onderneming willen starten. Om een werknemer in dienst te nemen, moeten bijvoorbeeld meer dan tien verschillende formulieren worden ingevuld. De verplichtingen in verband met het bijhouden van stukken verschillen nog eens van de ene regeling tot de andere (27) en procedures die in het vennootschapsrecht voor aandeelhoudersvergaderingen zijn vereist, zijn voor kleine ondernemingen vaak niet geschikt. Om die reden heeft Duitsland een wet goedgekeurd ter vereenvoudiging van de procedures binnen de "kleine Aktiengesellschaft" (28).(22) Ter verbetering van het fiscale ondernemingsklimaat heeft een groot aantal lidstaten een soort belastingsverlichting voor kleine en middelgrote ondernemingen of voor nieuwe bedrijven ingevoerd (29) (bijlage III). Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk en Nederland hebben voor particulieren die in startende ondernemingen investeren belastingverlagingen ingevoerd, een systeem dat vergelijkbaar is met het "Business Angels"-concept in de VSA (30).(23) De belastingadministratie is eveneens een gebied dat aan herziening toe is, aangezien het aantal verschillende belastingen, de verschillende data voor de betalingen, de lange termijnen voor terugbetalingen, het gebruik van zegels en andere administratieve procedures tijdverslindend en omslachtig zijn.(24) De Commissie is van oordeel dat de belastingverplichtingen aanzienlijk zullen worden vereenvoudigd door de tenuitvoerlegging van haar voorstellen die in het programma voor de invoering van het nieuwe gemeenschappelijke BTW-stelsel zijn uiteengezet (31). De kosten van de naleving van de belastingverplichtingen die door alle ondernemingen worden gedragen, zullen door deze voorstellen dalen, en dit verhoudingsgewijs meer voor het MKB. In dit verband is het belangrijkste element in de voorstellen het beginsel van één enkele plaats van heffing. Dit betekent dat een onderneming die in meer dan één lidstaat handel drijft, al haar belastingverplichtingen moet nakomen in de lidstaat waarin zij is gevestigd, zodat zij niet langer met meer dan één belastingautoriteit te maken heeft. Hierbij komt nog eens een grondige herziening van de verplichtingen inzake verslaglegging en aangifte die tot een beter evenwicht zal leiden tussen de behoeften van de belastingadministratie en die van het bedrijfsleven.(25) Het huidige BTW-stelsel voorziet in mogelijkheden om de lasten voor het MKB te verlichten. De meeste lidstaten kennen BTW-vrijstelling toe aan micro-ondernemingen, ofschoon de drempels voor een dergelijke vrijstelling sterk uiteenlopen, bijvoorbeeld een omzet van 2 500 ecus in Denemarken en 56 850 ecu in het Verenigd Koninkrijk.(26) Voor de bedrijven die BTW-plichtig zijn, kan het aantal keren dat BTW-aangifte moet worden gedaan en betalingen moeten worden verricht, een grote last betekenen. Sommige lidstaten hebben dan ook vereenvoudigingsmaatregelen genomen, zoals een BTW-aangifte op jaarbasis voor kleine ondernemingen en/of een betalingstermijn die gelijk is aan de aangiftetermijn. Bij maandelijkse betalingen betalen kleine ondernemingen vaak BTW op facturen die door hun klant nog niet zijn voldaan. Daarom mogen in tal van lidstaten kleine ondernemingen driemaandelijkse en micro-ondernemingen jaarlijkse betalingen doen (32). Voorts staat een aantal lidstaten kleine ondernemingen toe BTW te betalen na ontvangst van de betaling van de klant in plaats van bij de opstelling van de factuur ("cash accounting") (33). Het Europees Parlement heeft een werkdocument gepubliceerd over het effect van BTW- en Intrastat-verplichtingen op het MKB (34), dat een overzicht geeft van de mogelijke maatregelen zoals het overschakelen op een systeem van driemaandelijkse BTW-aangiften.(27) Administratieve verplichtingen die voortvloeien uit de intracommunautaire handel vormen een ander gebied dat voor vereenvoudiging in aanmerking komt. Frankrijk en Italië hebben de Intrastat-verplichting en de door de zesde BTW-richtlijn van de Raad (35) vereiste lijst van geïdentificeerde afnemers in één document verwerkt. Dit betekent dat bedrijven slechts één formulier dienen in te vullen dat door beide ter zake bevoegde instanties kan worden gebruikt. Het Franse en het Italiaanse systeem is nog niet perfect omdat daar nog steeds maandelijkse aangiften voor de gecombineerde Intrastat/BTW-aangifte vereist kunnen zijn en de drempel waaronder het MKB daarvan is vrijgesteld, is nog steeds aan de lage kant. Een andere vereenvoudiging betreft de harmonisatie van de door diverse soorten regelingen vastgestelde termijnen voor de Intrastat-aangiften en voor de indiening van de BTW-lijsten. Lidstaten die nog steeds verschillende termijnen voor Intrastat-aangiften en BTW-lijsten met verschillende drempels toepassen, wordt verzocht deze op elkaar af te stemmen en om te schakelen naar jaarlijkse of kwartaalaangiften voor het MKB.(28) De lidstaten zouden ook moeten nadenken over de voordelen van een specifieke samenwerking tussen de diensten voor de sociale zekerheid en die van de belasting. Beide diensten zijn voortdurend in contact met bedrijven en liggen aan de basis van de meeste administratieve lasten van de ondernemingen. Een dergelijke samenwerking kan ertoe leiden dat beide administraties een gemeenschappelijk identificatienummer gebruiken, informatie en criteria met elkaar delen, dezelfde betalingsdata vaststellen of beslissen dat belastingen en sociale bijdragen via één systeem worden geïnd (36). Het feit dat werkgelegenheid de topprioriteit van zowel de Europese Gemeenschap als de regeringen van de lidstaten is, maakt het des te belangrijker dat de overheid onderzoekt waarom werkgevers bij het in dienst nemen van personeel terughoudend zijn. De lidstaten moeten de nodige stappen ondernemen om de administratieve lasten die gepaard gaan met indienstneming van personeel (37), op te heffen en zij dienen een flexibeler arbeidsmarkt te bevorderen (38).(29) Sommige lidstaten hebben ook regelingen ingevoerd waarbij ondernemingen die een of meer werknemers voor het eerst in dienst nemen (39), minder of zelfs geen sociale bijdragen betalen.(30) In de meeste lidstaten zijn ook regelingen van kracht die de toegang tot sommige beroepen zoals kappers, loodgieters, reisagentschappen, taxi's enz. belemmeren. Vaak hebben de ondernemingen deze regelingen zelf geëist om zich tegen malafide of illegale bedrijven te beschermen. De Commissie beveelt aan deze regelingen per geval te herzien en te evalueren om na te gaan of er een juist evenwicht bestaat tussen de bescherming van de consument en de noodzakelijke mededinging.(31) Micro-ondernemingen, en met name zelfstandige ondernemers, hebben met specifieke problemen te kampen en zijn van alle kleine en middelgrote ondernemingen degene die verhoudingsgewijs het meest onder de administratieve procedures en regelingen te lijden hebben, omdat zij er voor de naleving van de geldende wetgeving en de uitvoering van de daarmee samenhangende administratieve procedures helemaal alleen voor staan. Met de financiële risico's en het gebrek aan sociale zekerheid weerhoudt dit vele jongeren ervan zelf een bedrijf te starten. Sommige lidstaten zijn zich hiervan bewust en hebben dan ook fiscale stimuleringsmaatregelen, boekhoudkundige vereenvoudigingen en specifieke pensioenregelingen ingevoerd om jongeren en werklozen ertoe aan te zetten hun eigen bedrijf op te zetten (40).VI. CONCLUSIE (32) Uit de uitwisseling van de beste werkwijzen voor de verbetering en de vereenvoudiging van het ondernemingsklimaat voor nieuwe bedrijven blijkt dat zowel de overheid als de vertegenwoordigers van het bedrijfsleven belangstelling tonen voor vereenvoudigingsmaatregelen waarmee elders ervaring is opgedaan. Ofschoon gelijksoortige vereenvoudigingsinitiatieven in de lidstaten op verschillende wijzen worden uitgevoerd en de regelgeving voor startende ondernemingen tussen de lidstaten sterk uiteenloopt, kunnen toch de beste werkwijzen worden geïdentificeerd die dan als toetssteen door andere lidstaten kunnen worden gebruikt. Er zijn algemene beginselen onderkend die onder de aandacht van de lidstaten en de belanghebbende partijen dienen te worden gebracht. De lidstaten dienen concrete maatregelen te nemen om de uit de administratieve procedures en de regelgeving voortvloeiende lasten voor nieuwe ondernemingen te verlichten, teneinde in de praktijk tijd te besparen en de kosten voor deze ondernemingen te beperken,BEVEELT AAN:Artikel 1 Doelstellingen De lidstaten dienen de noodzakelijke maatregelen te nemen om het ondernemingsklimaat te verbeteren en te vereenvoudigen, met name met betrekking tot de oprichting van nieuwe bedrijven en de eerste jaren van hun ontwikkeling, teneinde hun innovatiepotentieel te stimuleren en de groei van de ondernemingen en het daaruit voortvloeiende scheppen van banen te bevorderen.De lidstaten wordt verzocht de meest passende maatregelen te nemen om hun eigen administratieve, juridische en fiscale stelsels te reorganiseren, te vereenvoudigen en bij te werken, teneinde:a) het contact tussen de administratie en het bedrijfsleven te verbeteren, klantvriendelijker te worden, de tijd voor de verwerking van de aanvragen van ondernemingen te verkorten en vergunningen binnen een vastgestelde termijn af te geven;b) startende ondernemingen met behulp van een gunstig regelgevingsklimaat te stimuleren en bestaande regelingen die de oprichting van bedrijven en de ontwikkeling ervan tijdens de eerste jaren belemmeren, te vereenvoudigen, te wijzigen of af te schaffen.Artikel 2 Een kader voor een vereenvoudigingsbeleid Een samenhangend langetermijnbeleid is noodzakelijk om vereenvoudigingsmaatregelen met succes uit te voeren en een efficiënte coördinatie tussen overheidsadministraties te waarborgen. Te dien einde beveelt de Commissie aan dat de lidstaten en de overheidsinstanties op alle niveaus in overleg met het bedrijfsleven een vereenvoudigingsbeleid ontwikkelen waar zij volledig achter staan en dat het volgende omvat:a) de oprichting van een speciale dienst of eenheid op het gepaste niveau met het gezag om het vereenvoudigingsbeleid en de vereenvoudigingsmaatregelen te coördineren;b) deugdelijke voorlichting en opleiding van functionarissen met het oog op de ontwikkeling van een op het bedrijfsleven gerichte dienstverlening zodat het contact tussen de overheidsinstanties en de ondernemingen wordt verbeterd.Artikel 3 Het regelgevingsklimaat 1. Het effect van regelgeving op ondernemingen, en met name op de kleine en middelgrote ondernemingen, dient voortdurend in overleg met het bedrijfsleven te worden geëvalueerd en in het bijzonder dienen:a) de lidstaten het beginsel "eerst op de kleintjes letten" toe te passen omdat aldus rekening wordt gehouden met de belangen van het MKB in de eerste fase van de ontwikkeling van nieuwe wetgeving en de daarmee samenhangende administratieve procedures;b) zo nodig afwijkende regelingen, drempels of vereenvoudigde procedures ten behoeve van het MKB te worden ingevoerd. Drempels mogen echter niet ten koste gaan van de noodzakelijke flexibiliteit zodat zij geen belemmering vormen voor groei;c) de gevolgen van regelgeving en administratieve procedures voor de ondernemingen zo nodig met behulp van een uit vertegenwoordigers van de overheid en het bedrijfsleven samengesteld comité te worden geëvalueerd.2. De lidstaten dienen de invoering van een systematische evaluatieprocedure in overweging te nemen om het effect van wetgevingsvoorstellen op het bedrijfsleven te evalueren teneinde tot het juiste evenwicht te komen tussen de doelstellingen en de middelen en een duidelijk inzicht te verkrijgen in de nalevingskosten en de administratieve lasten.3. Systemen voor de beoordeling van het effect op het bedrijfsleven dienen een kosteneffectiviteits- of kosten-batenanalyse te omvatten en er dienen procedures te worden gecreëerd voor alomvattend overleg met de bedrijfsorganisaties, en met name die welke het MKB vertegenwoordigen.Artikel 4 Vereenvoudiging van de formaliteiten voor ondernemingen in de aanloopfase 1. De administratieve procedures die bij het starten van een nieuw bedrijf worden geëist, moeten eenvoudiger en gebruikersvriendelijker worden, zodat ondernemers op een snelle en efficiënte dienstverlening kunnen rekenen en zodoende bij het opzetten van een nieuw bedrijf worden gestimuleerd. Daarom beveelt de Commissie de lidstaten of elke ter zake bevoegde instantie of overheid aan de voordelen van het navolgende in overweging te nemen:a) invoering van één registratieformulier voor de ondernemingen;b) instelling van één contactpunt waar ondernemingen het in a) genoemde registratieformulier kunnen indienen. Het contactpunt dient dan de informatie in het aanvraagformulier binnen een vastgestelde periode van één of twee werkdagen aan alle andere administratieve diensten door te geven;c) invoering van een systeem waarbij een bedrijf wordt geïdentificeerd met één enkel nummer dat in alle contacten met overheidsdiensten kan worden gebruikt;d) ervoor zorgen dat de verschillende overheidsdiensten geen dubbele of overbodige formulieren en/of contactpunten creëren;e) de ondernemingen de mogelijkheid geven een aanvraag voor niet-vertrouwelijke informatie af te wijzen indien deze informatie reeds bij een andere overheidsdienst beschikbaar is;f) zoveel mogelijk gebruik maken van informatietechnologie en gegevensbanken voor het doorgeven en het bevestigen van geleverde informatie en voor het verspreiden van informatie aan andere diensten, op voorwaarde dat passende voorzieningen zijn getroffen om privé-gegevens te beschermen;g) duidelijke termijnen vaststellen voor de verwerking van de aanvragen van de bedrijven en de toekenning van licenties, vergunningen of toelatingen;h) zo nodig een systeem invoeren waarbij een aanvraag automatisch als toegekend wordt beschouwd indien de administratie niet binnen een bepaalde termijn heeft gereageerd.2. De lidstaten wordt eveneens verzocht de mogelijkheid te bestuderen de reikwijdte van de contactpunten uit te breiden zodat zij elk administratief contact tussen overheidsinstanties en bedrijven niet alleen in de aanloopfase van een bedrijf, maar ook tijdens de gehele levensduur ervan kunnen verzorgen.Artikel 5 Stimulering van de bedrijven in hun eerste jaren van ontwikkeling 1. Fiscale, sociale, statistische en milieuverplichtingen die de oprichting en de ontwikkeling tijdens de eerste jaren van een bedrijf belemmeren, dienen te worden verlicht of afgeschaft. De lidstaten wordt verzocht:a) verbeteringen in de fiscale behandeling van nieuw opgerichte bedrijven te bestuderen;b) passende fiscale maatregelen te nemen om externe investeringen in startende ondernemingen te stimuleren, bijvoorbeeld het "Business Angel"-concept;c) de sociale bijdragen van werkgevers bij indienstneming van personeel te verminderen, althans gedurende een bepaalde periode;d) verbeteringen te bestuderen in de administratieve of wettelijke bepalingen die bedrijven ervan kunnen weerhouden personeel in dienst te nemen teneinde een flexibelere arbeidsmarkt te bevorderen;e) een dialoog tot stand te brengen tussen de sociale zekerheids- en belastingdiensten teneinde het contact met de bedrijven te coördineren;f) de verschillende aangifteverplichtingen van het MKB te onderzoeken, met name de aard van de aangiften, de frequentie en de periode gedurende welke stukken moeten worden bijgehouden, teneinde de verplichtingen zoveel mogelijk te vereenvoudigen en te consolideren;g) de bestaande administratieve of wettelijke bepalingen te bestuderen teneinde die welke onnodig de toegang tot bepaalde beroepen belemmeren, te vereenvoudigen of af te schaffen.2. De lidstaten wordt verzocht het effect van BTW- en/of Intrastat-verplichtingen op het MKB te onderzoeken. Kleine ondernemingen zouden toestemming moeten krijgen om driemaandelijkse BTW-aangiften te doen en BTW-vrijstelling zou eveneens mogelijk moeten zijn.3. De lidstaten wordt verzocht de mogelijkheden te bestuderen om de situatie voor micro-ondernemingen en met name voor zelfstandige ondernemers op het gebied van belasting, sociale zekerheid en pensioenregelingen te verbeteren.Artikel 6 Coördinatie op Gemeenschapsniveau 1. De Commissie zal haar coördinerende taak met de lidstaten en de Europese bedrijfsorganisaties in het kader van de groep voor de verbetering en vereenvoudiging van het ondernemingsklimaat voortzetten, teneinde tot een toetssteen van de beste werkwijzen te komen.2. Om de Commissie in staat te stellen de gemaakte vorderingen te evalueren, wordt de lidstaten verzocht aan de Commissie jaarlijks verslag uit te brengen over de maatregelen die zij hebben genomen om deze aanbeveling uit te voeren.De Commissie zal het Europese netwerk van "Euro Info Centres" op de hoogte houden van deze ontwikkelingen, zodat deze aan bedrijven die administratieve formaliteiten in andere lidstaten moeten vervullen, steeds informatie kunnen verstrekken.Artikel 7 Deze aanbeveling is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 22 april 1997.Voor de CommissieChristos PAPOUTSISLid van de Commissie(1) PB nr. C 294 van 22. 10. 1994, blz. 6.(2) CSE(95) 2087, Europese Commissie, DG XXIII, 1995.(3) COM(96) 329 van 9. 7. 1996.(4) PB nr. C 18 van 17. 1. 1997, blz. 1.(5) PB nr. C 224 van 1. 8. 1996, blz. 5.(6) PB nr. C 320 van 28. 10. 1996, blz. 163.(7) COM(96) 589 van 20. 11. 1996.(8) PB nr. L 6 van 10. 1. 1997, blz. 25.(9) Volgens drie studies zijn de gemiddelde administratieve kosten voor kleine en middelgrote ondernemingen 6 tot 30 keer hoger dan voor grotere ondernemingen (EIM: "Administratieve lasten bedrijven 1993"; G. Barbieri en V. Lo Moro: "Utenti e Pubblica Amministrazione", il Mulino, 1996; Institut für Mittelstandsforschung: "Bürokratie - ein Kostenfaktor: eine Belastungsuntersuchung bei mittelständischen Unternehmen", 1995).(10) Gedefinieerd in de aanbeveling van de Commissie van 3. 4. 1996 betreffende de definitie van kleine en middelgrote ondernemingen, PB nr. L 107 van 30. 4. 1996, blz. 4.(11) Een interessant voorbeeld is de dereguleringseenheid ("Deregulation Unit") van het Verenigd Koninkrijk die belast is met de coördinatie van het dereguleringsbeleid in het Verenigd Koninkrijk tussen alle overheidsdiensten en die ervoor moet zorgen dat rekening wordt gehouden met het standpunt van het bedrijfsleven en dat de kosten die naleving van de wet met zich meebrengt, alsmede de administratieve kosten zo laag mogelijk blijven. De eenheid ressorteert direct onder de verantwoordelijkheid van de vice-premier en het kabinet en krijgt daarmee de noodzakelijke autoriteit ten opzichte van andere ministeriële departementen.(12) Het Vlaams Instituut voor het Zelfstandig Ondernemen (VIZO) in België is een in 1991 opgerichte overheidsinstelling. Haar taak bestaat erin vrij en creatief ondernemerschap te stimuleren, met name door opleiding en administratieve vereenvoudiging. VIZO geeft advies, doet aan onderzoek en neemt initiatieven om alle belanghebbenden te sensibiliseren, terwijl de instelling tegelijkertijd methoden en technieken ontwikkelt om administratieve taken te vereenvoudigen. Zo heeft het VIZO bijvoorbeeld een cursus georganiseerd ten behoeve van ambtenaren die in de Vlaamse administratie met MKB-zaken zijn belast. De bedoeling is de ambtenaren inzicht in en kennis van de basisprincipes en -technieken op het gebied van administratieve vereenvoudiging en kwaliteitsdiensten te verschaffen en aan te tonen hoe zij zelf in hun administratie initiatieven kunnen nemen.(13) De gemeente Korsør in Denemarken is een gemeente met 20 000 inwoners. De gemeente heeft een ontwikkelingsafdeling opgezet die als adviesverlenende partner fungeert en hoogwaardige knowhow en kennis aan het bedrijfsleven verschaft. Dit vergt zowel opleiding van het personeel als wijzigingen in de organisatiestructuur om in de vraag te voorzien. De afdeling functioneert als coördinator tussen de lokale overheid en het bedrijfsleven.(14) De dereguleringseenheid in het Verenigd Koninkrijk dient onder meer erop toe te zien dat nieuwe regelgeving en administratieve procedures eerst worden ingevoerd als het strikt noodzakelijk is. Voordat een nieuwe wet wordt gemaakt, dient de overheid de kosten ervan voor het bedrijfsleven te evalueren en de resultaten te publiceren. De ministers moeten zich ervan vergewissen dat de kosten door de voordelen gerechtvaardigd zijn. Aangezien het MKB het kwetsbaarst is voor overregulering en bureaucratie dienen de ministers eveneens de "lakmoesproef met kleine ondernemingen" uit te voeren. Dit betekent dat kleine ondernemingen voor elke nieuwe wet moeten worden geraadpleegd om na te gaan of zij haar wel aankunnen. In Duitsland is onlangs besloten dat een soortgelijke beoordeling moet worden gemaakt voor administratieve kosten die door nieuwe wetgeving worden opgelegd, met name bij kleine en middelgrote ondernemingen.(15) Een voorbeeld hiervan is de "Annual Accounting"-regeling voor de BTW in het Verenigd Koninkrijk waar de bovenste drempel van 300 000 £ sterling flexibel wordt toegepast zodat ondernemingen in het stelsel kunnen blijven totdat hun omzet hoger is dan 375 000 £ sterling.(16) Onderzoek door Logotech "Etude comparative des dispositions légales et administratives nécessaires pour la formation de PME dans six pays de l'Union européenne" (FR, DE, GR, IT, IRL, UK) en op cd-rom door de kamer van koophandel en fabrieken van Parijs.(17) Idem(18) De "Centres de Formalités des Entreprises" (CFE's) werden in 1981 in Frankrijk opgericht om sommige formaliteiten die ondernemingen bijvoorbeeld op juridisch, fiscaal, sociaal en statistisch gebied in sommige fasen van hun bestaan, zoals de oprichting of de aanloopfase, moeten vervullen te vereenvoudigen. De CFE's zijn voor verschillende instanties, zoals het lokale handelsregister, de belastingdienst, de diensten die zich bezighouden met sociale zekerheid en pensioenen, het bureau voor de statistiek enz. het enige contactpunt. Zodra de onderneming de vereiste informatie aan een CFE heeft verstrekt, wordt deze aan de andere betrokken instanties zoals het bureau voor de statistiek (Insee) doorgegeven. Het Insee heeft een zeer belangrijke taak aangezien het verantwoordelijk is voor het nationale ondernemingenbestand (Sirene) en nieuwe ondernemingen een nationaal identificatienummer (Siren) moet geven.(19) De Franse vragenlijsten M0 en P0 (de ene voor individuele ondernemers, de andere voor vennootschappen) worden uitgegeven door het Centrum voor registratie en herziening van administratieve formulieren (Cerfa) en verzamelen, op één enkele bladzijde, alle in formatie die door om het even welke administratieve instantie wordt geëist om nieuwe ondernemingen in te schrijven en om de ter zake geldende voorschriften op deze onderneming toe te passen. De gegadigde moet de vragenlijst volledig invullen en er een aantal relevante documenten bij insluiten. Deze documenten - het origineel of een gewaarmerkte kopie - zijn meestal het geboorteattest en een verklaring van nationaliteit voor natuurlijke personen en voor leden van een samenwerkingsverband en de statuten voor vennootschappen. Zij kunnen ook gebruikt worden als bewijsstuk van voorlopige registratie voor gereglementeerde beroepen.(20) Cerfa: Centre d'enregistrement et de révision des formulaires administratifs (Centrum voor registratie en herziening van administratieve formulieren).(21) In Italië bijvoorbeeld geeft het door de kamers van koophandel beheerde ondernemingsregister informatie over alle ondernemingen (naam, adres, statuten, jaarrekeningen). Een deel van die informatie was voordien op papier opgeslagen bij de lokale rechtbank. Het nieuwe register bestaat uit één gegevensbank met informatie over ondernemingen die systematisch door de overheid kan worden gebruikt. Er bestaat weinig gevaar dat dit problemen in verband met gegevensbescherming oplevert. Zie ook Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens, PB nr. L 281 van 23. 11. 1995, blz. 31.(22) In Zweden bestaat al sinds 1975 één enkel identificatienummer. Het nummer wordt door de ondernemingen tijdens haar gehele levensduur gebruikt. De onderneming kan het nummer altijd behouden, ook al verandert zij van naam. Het nummer wordt gebruikt voor administratieve doeleinden op gebieden zoals belastingen, verzekeringen, banktransacties en telecommunicatie. In Frankrijk werd het "Siren"-nummer bij decreet in 1974 ingevoerd.(23) Wet nr. 241 van 1990 en financiële wet nr. 537 van 1993.(24) De Commissie is van oordeel dat dit niet kan voor vergunningen die te maken hebben met aangelegenheden zoals emissies van gevaarlijke stoffen. Volgens de communautaire en de nationale wetgeving zijn in dit geval in het belang van het bedrijfsleven zelf expliciete vergunningen noodzakelijk.(25) In het kader van haar beleid tot oprichting van nieuwe ondernemingen heeft de Deense regering een actieprogramma voorgesteld dat onder meer maatregelen bevat voor de verlichting van de administratieve formaliteiten door:- het afschaffen of vereenvoudigen van bestaande administratieve regelingen;- het afschaffen of vereenvoudigen van belastingen en heffingen;- het opzetten van één enkel informatiepunt;- de ontwikkeling van nieuwe procedures voor de evaluatie van de administratieve gevolgen van nieuwe wetgeving.(26) Enterprises in Europe - Fourth Report, blz. 62.(27) Volgens de publicatie "Überprüfung von administrativen Pflichten für Unternehmen" van de Duitse onafhankelijke Commissie "Rechts- und Verwaltungsvereinfachung des Bundes", de zogenaamde Waffenschmidt-Kommission (Bondsministerie van Binnenlandse Zaken, 1994) bestaat er een grote verscheidenheid van verplichtingen voor het bijhouden van bestanden. Wat de personeels- en salarisadministratie betreft, kunnen de voorwaarden voor het bijhouden van 119 verschillende bestanden worden versoepeld.(28) Zie ook artikel 4 b) van de aanbeveling van de Commissie van 7 december 1994 inzake de overdracht van kleine en middelgrote ondernemingen, PB nr. L 385 van 31. 12. 1994, blz. 14.(29) België kent een systeem van verminderde vennootschapsbelasting voor het MKB. Indien aan bepaalde voorwaarden wordt voldaan, kan een onderneming met een belastbare winst die niet hoger is dan 25 733 ecu tegen een verlaagd tarief van 28,84 % in plaats van het normale tarief van 40,17 % worden aangeslagen. Voorts wordt de regeling inzake vooruitbetaling van inkomstenbelasting voor personen die niet ouder zijn dan 35 jaar en die voor het eerst een onderneming willen starten als zelfstandige of als actief optredende vennoot in een vennootschap, met soepelheid toegepast. In de eerste drie jaar betalen zij geen boete voor niet-gedane of ontoereikende vooruitbetalingen.(30) Zie mededeling van de Commissie inzake "De verbetering van het fiscale klimaat voor het midden- en kleinbedrijf" in PB nr. C 187 van 9. 7. 1994, blz. 5, paragraaf 6.(31) COM(96) 328 van 22. 7. 1996.(32) De "Annual Accounting"-regeling in het Verenigd Koninkrijk maakt het mogelijk dat elk jaar één keer (in plaats van om de drie maanden) BTW-aangifte wordt gedaan. Bovendien wordt de bovenste drempel van 300 000 £ sterling flexibel toegepast zodat ondernemingen onder die regeling kunnen blijven vallen, totdat hun omzet meer dan 375 000 £ sterling bedraagt.(33) De "Cash Accounting"-regeling in het Verenigd Koninkrijk geeft ondernemingen met een omzet van minder dan 350 000 £ sterling de mogelijkheid BTW aan te geven op basis van verrichte en ontvangen betalingen in plaats van op basis van facturen. Duitsland heeft een soortgelijk systeem. Zie ook artikel 2, lid 3, onder a), van de aanbeveling van de Commissie van 12. 5. 1995 inzake betalingstermijnen bij handelstransacties, PB nr. L 127 van 10. 6. 1995, blz. 19.(34) Europees Parlement, directoraat-generaal studies, economische zaken W-25, 5-1996.(35) PB nr. L 145 van 13. 7. 1977, blz. 1.(36) In het Verenigd Koninkrijk en Ierland zijn aparte diensten belast met de inkomstenbelasting en de sociale bijdragen, maar beide worden via het loonlijstsysteem "PAYE" geïnd.(37) Sedert januari 1996 behoeven bedrijven in Frankrijk slechts één formulier in te vullen ("déclaration d'embauche unique") in plaats van de elf die voordien nodig waren bij indienstneming van een werknemer. Eveneens gepland is de oprichting van één contactpunt voor sociale bijdragen waar alle op dit gebied vereiste formaliteiten worden vervuld. Voorts is er een proef aan de gang om seizoen- of parttimewerkers te betalen met behulp van een "service voucher". Een contract is niet meer nodig en er zijn slechts weinig formaliteiten te vervullen omdat de "voucher" zowel een betalingsinstrument is als een middel om de ter zake bevoegde instanties te informeren.(38) Duitsland heeft de drempel waaronder de wet inzake onrechtmatig ontslag niet van toepassing is, van vijf tot tien werknemers verhoogd om micro-ondernemingen ertoe aan te zetten personeel in dienst te nemen.(39) Het "Plus-één-plan" in België voorziet in vermindering van de sociale bijdragen van de werkgevers voor bedrijven die een eerste werknemer in dienst nemen. Het eerste jaar behoeven geen sociale bijdragen te worden betaald en het tweede en derde jaar wordt respectievelijk 75 en 50 % korting toegestaan. Een soortgelijke regeling bestaat wanneer een tweede en een derde werknemer worden aangesteld ("Plus-twee-plan, Plus-drie-plan"). Het Voordeelbanenplan voorziet in een vermindering van de sociale bijdragen van de werkgever wanneer langdurig werklozen in dienst worden genomen.(40) In België en Finland bijvoorbeeld behouden zelfstandige ondernemers die voor het eerst een bedrijf beginnen, het recht op werkloosheidsuitkering. In Frankrijk kunnen zelfstandige ondernemers een vereenvoudigd boekhoudkundig systeem hanteren dat tegelijkertijd door de belastingdienst kan worden gebruikt. In plaats van drie boekhoudingen is één boekhouding voldoende.BIJLAGE I ZEVEN GRONDBEGINSELEN VOOR SNELLE VERGUNNINGVERLENING - De besluitvorming moet op één punt (bijvoorbeeld één contactpunt) worden "gecentraliseerd".- Zo mogelijk dient het principe van "stilzwijgende goedkeuring" te worden toegepast.- De vergunningverlenende instanties moeten strikte beheerssystemen toepassen, wat met name het volgende inhoudt:- iemand moet worden aangesteld om zich specifiek met de vergunningsprocedures bezig te houden en moet erop toezien dat deze tijdig worden afgehandeld.- voor de afhandeling van de procedures moet een streeftermijn worden vastgesteld die door de besluitvormingsinstanties in acht moet worden genomen. Tenzij anders bepaald bedraagt de termijn dertig dagen.- de ondernemer moet worden geadviseerd nog vóór hij zijn aanvraag heeft ingediend. Dit dient onder meer te geschieden met betrekking tot de aard en de omvang van de voor de inschrijving vereiste stukken.- De vergunningverlenende instanties moeten over adequaat personeel en middelen beschikken om de procedures snel te kunnen afhandelen. Voor vergunningsprocedures voor grote projecten moet gemakkelijk extra personeel kunnen worden toegewezen.- De vergunningverlenende instanties moeten met hun "klanten" geregeld besprekingen voeren over het verloop van de procedures om zwakke punten in de vergunningsprocedures op te sporen en suggesties te krijgen voor verbetering.- De centrale instanties moeten de lokale vergunningverlenende instanties bij de toepassing van moeilijke administratieve procedures bijstaan. In dit verband zijn duidelijke interne regels, richtsnoeren en controlelijsten bijzonder efficiënt.- De wettelijke bepalingen waarop de instanties hun besluiten baseren, moeten de vergunningsprocedure zoveel mogelijk bespoedigen.BIJLAGE II VERBETERING VAN HET ONDERNEMINGSKLIMAAT: DE BESTE WERKWIJZEN VOOR STARTENDE ONDERNEMINGEN Overzicht van de door de lidstaten genomen maatregelen A. BELEIDSCOÖRDINATIE>RUIMTE VOOR DE TABEL>A. BELEIDSCOÖRDINATIE (vervolg)>RUIMTE VOOR DE TABEL>B. REGISTRATIE VAN ONDERNEMINGEN EN FORMULIEREN>RUIMTE VOOR DE TABEL>B. REGISTRATIE VAN ONDERNEMINGEN EN FORMULIEREN (vervolg)>RUIMTE VOOR DE TABEL>C. VEREENVOUDIGING VAN DE REGELGEVING EN AFWIJKENDE BEPALINGEN VOOR HET MKB>RUIMTE VOOR DE TABEL>C. VEREENVOUDIGING VAN DE REGELGEVING EN AFWIJKENDE BEPALINGEN VOOR HET MKB (vervolg)>RUIMTE VOOR DE TABEL>D. FLEXIBILITEIT VAN DE ARBEIDSMARKT>RUIMTE VOOR DE TABEL>D. FLEXIBILITEIT VAN DE ARBEIDSMARKT (vervolg)>RUIMTE VOOR DE TABEL>BIJLAGE III VEREENVOUDIGING VAN DE BELASTINGADMINISTRATIE IN DE LIDSTATEN >RUIMTE VOOR DE TABEL>


				|

		52012DC0326

			Aanbeveling voor een AANBEVELING VAN DE RAAD over het nationale hervormingsprogramma 2012 van Slowakije en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma van Slowakije voor de periode 2012-2015 /* COM/2012/0326 final */

			   	Aanbeveling voor een
AANBEVELING VAN DE RAAD
over het nationale hervormingsprogramma 2012
van Slowakije
en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma van Slowakije voor
de periode 2012-2015
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van
de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148, lid 4,
Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van
de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op
begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch
beleid[1],
en met name artikel 5, lid 2,
Gezien de aanbeveling van de Europese
Commissie[2],
Gezien de resoluties van het Europees
Parlement[3],
Gezien de conclusies van de Europese Raad,
Gezien het advies van het Comité voor de
werkgelegenheid,
Na raadpleging van het Economisch en
Financieel Comité,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)       Op 26 maart 2010 hechtte de
Europese Raad zijn goedkeuring aan het voorstel van de Europese Commissie voor
een nieuwe groei- en werkgelegenheidsstrategie. Deze Europa 2020-strategie moet
voor betere coördinatie van het economisch beleid zorgen en zich toespitsen op
de sleutelgebieden waarop Europa’s potentieel voor duurzame groei en
concurrentievermogen een krachtige impuls nodig heeft.
(2)       De Raad heeft op 13 juli 2010
een aanbeveling inzake de globale richtsnoeren voor het economisch beleid van
de lidstaten en de Unie (2010–2014) en op 21 oktober 2010 een besluit
betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten[4] aangenomen, die samen de
"geïntegreerde richtsnoeren" vormen. De lidstaten werd verzocht in
hun nationaal economisch en werkgelegenheidsbeleid met de geïntegreerde
richtsnoeren rekening te houden.
(3)       Op 12 juli 2011 heeft de Raad
een aanbeveling over het nationale hervormingsprogramma voor 2011 van Slowakije
aangenomen en een advies over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van
Slowakije voor de periode 2011-2014 uitgebracht.
(4)       Op 23 november 2011
hechtte de Commissie haar goedkeuring aan de tweede jaarlijkse groeianalyse en
gaf daarmee de aanzet tot het tweede Europees Semester van voorafgaande en
geïntegreerde beleidscoördinatie, dat op de Europa 2020-strategie berust. Op 14
februari 2012 heeft de Commissie op grond van Verordening (EU) nr. 1176/2011
het Waarschuwingsmechanismeverslag[5]
aangenomen. Daarin werd Slowakije niet genoemd als een van de lidstaten die aan
een diepgaande evaluatie zouden worden onderworpen.
(5)       Op 2 maart 2012 heeft de
Europese Raad de prioriteiten inzake financiële stabiliteit, begrotingsconsolidatie
en groeibevorderende maatregelen goedgekeurd. Hij benadrukte de noodzaak
gedifferentieerde, groeivriendelijke begrotingsconsolidatie na te streven, de
kredietverschaffing aan de economie te normaliseren, groei en
concurrentievermogen te bevorderen, werkloosheid en de sociale gevolgen van de
crisis aan te pakken, en de overheidsdiensten te moderniseren.
(6)       Op 2 maart 2012 verzocht de
Europese Raad voorts de lidstaten die aan het Euro Plus-pact deelnemen hun
toezeggingen tijdig te presenteren om in hun stabiliteits- of
convergentieprogramma's en hun nationale hervormingsprogramma's te kunnen
worden opgenomen.
(7)       Op 30 april 2012 heeft
Slowakije zijn stabiliteitsprogramma voor de periode 2012–2015 en zijn
nationale hervormingsprogramma 2012 ingediend. Om met de onderlinge verbanden
rekening te houden zijn beide programma's terzelfder tijd geëvalueerd.
(8)       Op basis van de
overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1466/97 verrichte evaluatie van het
stabiliteitsprogramma komt de Raad tot de conclusie dat het aan de
begrotingsprognoses van het stabiliteitsprogramma ten grondslag liggende
macro-economische scenario aannemelijk is. Het komt grotendeels overeen met de
voorjaarsprognose 2012 van de Commissie, hoewel daarin wordt uitgegaan van een
iets sterkere groei van het bbp voor 2012. De in het programma beschreven
begrotingsstrategie op middellange termijn heeft tot doel om de houdbaarheid
van de overheidsfinanciën op lange termijn te waarborgen. De tussentijdse
stappen die daarvoor moeten worden gezet, zijn een strikte uitvoering van de
begroting voor 2012 en een beperking van het nominale tekort tot minder dan
3 % van het bbp in 2013, de door de Raad vastgestelde uiterste termijn
voor de correctie van het buitensporig tekort. De geplande beperking van het nominale
tekort in 2013 zou evenwel kunnen achterblijven bij de verwachtingen. De
begrotingsdoelstelling voor de middellange termijn (MTD) is in het programma
veranderd van een vrijwel evenwichtige begroting in een structureel tekort van
0,5 % van het bbp, wat naar verwachting niet binnen de programmaperiode
zal worden bereikt. Deze nieuwe MTD is in overeenstemming met de vereisten van
het stabiliteits- en groeipact. Afgaande op het (herberekende) structurele
saldo[6]
bedraagt de geplande gemiddelde jaarlijkse begrotingsinspanning 1,3 % van
het bbp in de periode 2010-2013, ruim boven de aanbeveling van de Raad, waarbij
de resterende begrotingsinspanning vooral op 2013 wordt geconcentreerd. De
doelstelling voor 2013 is niet zonder risico's; zo zouden de voorgestelde maatregelen
aan de ontvangstenzijde kunnen achterblijven bij de doelstelling, alle
kleinschalige maatregelen kunnen waarschijnlijk moeilijk tegelijkertijd worden
geïmplementeerd en Slowakije heeft in het verleden zijn doelstellingen voor het
tekort achteraf al vaker aanzienlijk naar boven bijgesteld. Daarnaast kunnen
sectoroverschrijdende bezuinigingen op middellange termijn onhoudbaar blijken.
In 2014 en 2015 bedraagt de gemiddelde jaarlijkse begrotingsinspanning
0,3 % van het bbp; dat is lager dan de vereiste aanpassing van 0,5 %
van het bbp voor landen die de MTD nog niet hebben bereikt. Volgens het
programma strookt het groeitempo van de overheidsuitgaven, rekening houdend met
discretionaire maatregelen aan de ontvangstenzijde, tegen het einde van de
programmaperiode evenwel met de uitgavenbenchmark van het stabiliteits- en
groeipact. De staatsschuld zou ruim onder de 60 % van het bbp blijven.
Slowakije heeft de wet tot oprichting van de begrotingsraad aangenomen, maar
tot dusver is de raad nog niet opgericht en is de wetgeving inzake
uitgavenplafonds nog niet goedgekeurd.
(9)       Gezien de kleiner wordende
mogelijkheden voor verdere consolidatie op basis van de uitgaven en de noodzaak
om de convergentie verder te ondersteunen door middel van uitgaven op gebieden
als onderwijs, innovatie en vervoersinfrastructuur is er ruimte voor
maatregelen om de belastinggrondslag te verbreden, belastingontduiking te
beperken en de naleving van de belastingwetgeving te verbeteren, zonder de
groeivooruitzichten op korte termijn in gevaar te brengen. Het aanpakken van
een van de grootste btw-tekorten in de EU zou aanzienlijke aanvullende
inkomsten opleveren. Ook zouden de belastingen die de groei niet in gevaar
brengen, zoals onroerendgoedbelasting en milieuheffingen, kunnen worden
verhoogd. De effectieve belasting op inkomen uit arbeid verschilt naargelang
van het soort werk. Dit stimuleert een overgang naar meer flexibele
arbeidsregelingen, met negatieve gevolgen op korte en lange termijn voor de
overheidsfinanciën.
(10)     Slowakije heeft de
houdbaarheid op lange termijn van zijn overheidsfinanciën slechts gedeeltelijk
aangepakt, aangezien het de beoogde veranderingen in de pay-as-you-go-pijler
(omslagstelsel) van zijn pensioenstelsel niet heeft doorgevoerd. Er werden
maatregelen genomen om de levensvatbaarheid van de pensioenpijler met volledige
kapitaaldekking te vergroten. Een instabiel juridisch kader met veelvuldige
aanzienlijke wijzigingen bracht in het verleden echter niet te veronachtzamen
aanpassingskosten met zich mee en leidde tot onzekerheid inzake de pijler met
volledige kapitaaldekking.
(11)     Er zijn geen maatregelen van
belang genomen om het werkgelegenheidsprobleem van Slowakije aan te pakken. Het
is nog steeds nodig om tot een doeltreffender actief arbeidsmarktbeleid te
komen en de capaciteit van de openbare dienst voor arbeidsbemiddeling te
verbeteren. Ook moeten maatregelen worden getroffen om de arbeidsparticipatie
van ouderen en vrouwen te vergroten, met name door uitbreiding van de
kinderopvang. De belastingwig, met inbegrip van alle verplichte betalingen,
blijft voor werknemers met een laag inkomen betrekkelijk hoog en een deel van
de mensen die een baan zoeken, wordt nauwelijks gestimuleerd om bijstand te
verruilen voor een laagbetaalde baan.
(12)     Er werden slechts beperkte
maatregelen genomen om de lage kwaliteit van het onderwijs- en
beroepsopleidingsstelsel te verbeteren. Om de hoge jeugdwerkeloosheid in
Slowakije aan te pakken, zou het actieplan voor jongeren zo snel mogelijk
moeten worden vastgesteld en uitgevoerd, volgens de conclusies van het
gezamenlijke actieteam van Slowakije en de Commissie, waarbij tevens zowel het
beroepsonderwijs als het hoger onderwijs moeten worden hervormd. Er werd een
geactualiseerde strategie inzake een leven lang leren vastgesteld. Er werden
echter geen bijzondere stimulerende maatregelen ingevoerd om voor hogere
deelnemingspercentages te zorgen.
(13)     Gemarginaliseerde
gemeenschappen, waaronder de Roma, worden grotendeels uitgesloten van de
arbeidsmarkt en het reguliere onderwijsstelsel; deze gemeenschappen vormen een
arbeidspotentieel in de Slowaakse economie dat onvoldoende wordt benut. Om dit
probleem aan te pakken, zou Slowakije zich meer moeten inspannen om de
onderwijsresultaten van gemarginaliseerde groepen te verbeteren en zijn
re-integratiebeleid voor volwassenen te versterken.
(14)     Slowakije heeft de
transparantie van de regels inzake overheidsopdrachten en de rechterlijke macht
wezenlijk verbeterd, zij het dat rechterlijke procedures traag en kostbaar
blijven. Desalniettemin blijft de algehele kwaliteit en capaciteit van
overheidsinstellingen zwak. Het openbaar bestuur ontbeert een strategische
benadering en kampt met een groot personeelsverloop en onvoldoende
capaciteitsopbouw, waardoor de ontwikkeling van beleid en de uitvoering en
levering van overheidsdiensten worden belemmerd.
(15)     Slowakije heeft een aantal
toezeggingen gedaan in het kader van het Euro Plus-pact. Deze toezeggingen en
de nakoming van de in 2011 gedane toezeggingen hebben betrekking op het
bevorderen van werkgelegenheid, het verbeteren van het concurrentievermogen,
het bevorderen van de houdbaarheid van de overheidsfinanciën en het versterken
van de financiële stabiliteit. De Commissie heeft de nakoming van de in het
kader van het Euro Plus-pact gedane toezeggingen onderzocht. In de
aanbevelingen is met de resultaten van dit onderzoek rekening gehouden.
(16)     In de context van het Europees
Semester heeft de Commissie een alomvattende analyse van het economische beleid
van Slowakije verricht. Zij heeft het stabiliteitsprogramma en het nationaal
hervormingsprogramma beoordeeld. Daarbij heeft zij niet alleen gekeken naar de
relevantie ervan voor een houdbaar budgettair en sociaaleconomisch beleid in
Slowakije, maar ook of de EU-regels en ‑richtsnoeren in acht zijn
genomen, gezien de noodzaak de algemene economische governance van de Europese
Unie te versterken door middel van een EU-inbreng in toekomstige nationale
besluiten. Haar aanbevelingen in het kader van het Europees Semester worden in
de onderstaande aanbevelingen (1) tot en met (7) weergegeven.
(17)     In het licht van deze
beoordeling heeft de Raad het stabiliteitsprogramma van Slowakije onderzocht.
Zijn advies[7]
daarover is met name in aanbeveling (1) weergegeven,
BEVEELT AAN dat Slowakije in de periode
2012-2013 actie onderneemt om:
1.           In 2012 aanvullende
maatregelen te treffen en de noodzakelijke maatregelen voor 2013 te
specificeren om het buitensporig tekort op duurzame wijze te corrigeren en
ervoor te zorgen dat de in de aanbevelingen van de Raad in het kader van de
buitensporigtekortprocedure geformuleerde structurele aanpassing wordt
verwezenlijkt. Gericht te bezuinigen en daarbij groeistimulerende uitgaven te
ontzien en meer inspanningen te doen om de efficiëntie van de overheidsuitgaven
te verbeteren. Daarna passende structurele aanpassingen door te voeren om
voldoende vooruitgang te boeken met betrekking tot de
middellangetermijndoelstelling, inclusief het voldoen aan de uitgavenbenchmark.
De oprichting van de begrotingsraad te versnellen en regels inzake
uitgavenplafonds vast te stellen.
2.           De naleving van de
belastingwetgeving te verbeteren, met name wat de doeltreffendheid van de
btw-inning betreft; onevenwichtigheden te verminderen bij de heffing van
belasting op arbeid ten aanzien van de verschillende soorten werkgelegenheid,
onder meer door het verminderen van de belastingaftrek; de belasting op
onroerend goed te koppelen aan de marktwaarde van het goed; meer gebruik te
maken van milieuheffingen.
3.           De pay-as-you-go-pijler van
het pensioenstelsel verder aan te passen, in hoofdzaak door het
indexatiemechanisme te wijzigen, door het invoeren van een directe koppeling
tussen de pensioengerechtigde leeftijd en de levensverwachting en door bij de
formule voor de pensioenberekening een indexering toe te passen die de
demografische wijziging weerspiegelt. De stabiliteit en de levensvatbaarheid
van de pijler met volledige kapitaaldekking te waarborgen.
4.           De administratieve capaciteit
van de openbare diensten voor arbeidsbemiddeling te verbeteren teneinde de
doelgerichte inzet, opzet en evaluatie van actief arbeidsmarktbeleid te
verbeteren om te zorgen voor meer geïndividualiseerde diensten inzake
arbeidsvoorziening voor jongeren, langdurig werklozen, ouderen en vrouwen. De
voorzieningen voor kinderopvang uit te breiden. De belastingwig voor
laagbetaalde werknemers te verminderen en het uitkeringsstelsel aan te passen.
5.           Het actieplan voor jongeren
aan te nemen en uit te voeren, met name met betrekking tot de kwaliteit en de
relevantie voor de arbeidsmarkt van onderwijs en beroepsopleiding, onder andere
door de invoering van een leerlingwezen. De kwaliteit van het hoger onderwijs
te verbeteren door betere kwaliteitstoetsing en resultaatgerichtheid.
6.           Actieve maatregelen te nemen
om de toegang tot en de kwaliteit van scholing en voorschoolse vorming voor
kwetsbare groepen te verbeteren, onder andere voor de Roma. Te zorgen voor
re-integratie in de arbeidsmarkt van volwassenen door maatregelen op het gebied
van activering en door doelgerichte diensten voor arbeidsbemiddeling,
tweedekansonderwijs en korte programma's voor beroepsopleiding.
7.           De kwaliteit van de
overheidsdiensten te versterken, onder andere door het verbeteren van het
personeelsbeheer. Juridische
procedures verder te verkorten en de rol van het bureau voor
overheidsopdrachten als onafhankelijk orgaan te versterken.
Gedaan te Brussel,
                                                                       Voor
de Raad
                                                                       De
voorzitter
[1]               PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.
[2]               COM(2012)325 final.
[3]               P7_TA(2012)0048 en P7_TA(2012)0047.
[4]               Besluit 2012/238/EU van de Raad van 26 april 2012.
[5]               COM(2012) 68 final.
[6]               Conjunctuurgezuiverd saldo, exclusief eenmalige en
tijdelijke maatregelen, herberekend door de diensten van de Commissie op basis
van de in het programma voorkomende informatie, volgens de gezamenlijk
overeengekomen methode.
[7]               Uit hoofde van artikel 5, lid 2, van Verordening (EG)
nr. 1466/97 van de Raad.


				|

		52011SC0825

			Recommendation for a COUNCIL RECOMMENDATION on the National Reform Programme 2011 of Romaniaand delivering a Council opinionon the updated Convergence Programme of Romania 2011-2014

			   	Aanbeveling voor een
AANBEVELING VAN DE RAAD
over het nationale hervormingsprogramma 2011
van Roemenië
en met een advies van de Raad
over het geactualiseerde convergentieprogramma van Roemenië voor de periode
2011-2014
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van
de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148, lid 4,
Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de
Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties
en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid[1], en met name artikel 9, lid 3,
Gezien de aanbeveling van de Europese
Commissie[2],
Gezien de conclusies van de Europese Raad,
Gezien het advies van het Comité voor de
werkgelegenheid,
Na raadpleging van het Economisch en
Financieel Comité,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)
Op 6 mei 2009 heeft de Raad een beschikking
vastgesteld (Beschikking 2009/459/EG) waarbij Roemenië voor een periode van
drie jaar financiële middellangetermijnbijstand is verleend op grond van
artikel 143 van het Verdrag. Het bijbehorende memorandum van overeenstemming is
op 23 juni 2009 ondertekend en in de opeenvolgende aanvullingen daarbij zijn de
economische beleidsvoorwaarden vastgelegd op basis waarvan de financiële
bijstand werd uitgekeerd. Op 16 maart 2010 werd de beschikking van de Raad
gewijzigd bij Besluit 2010/183/EU. Na de succesvolle tenuitvoerlegging van het
programma door Roemenië en gezien een gedeeltelijke aanpassing van de lopende
rekening als gevolg van overblijvende structurele zwakke punten op de Roemeense
product- en arbeidsmarkt die het land kwetsbaar maken voor internationale
prijsschokken, heeft de Raad op 12 mei 2011 een besluit vastgesteld (Besluit
2011/288/EU) om Roemenië voor een periode van drie jaar anticiperende financiële
middellangetermijnbijstand te verlenen op grond van artikel 143 van het
Verdrag. Het bijbehorende memorandum van overeenkomst wordt in [juni 2011] ondertekend.
(2)
Op 26 maart 2010 hechtte de Europese Raad zijn
goedkeuring aan het voorstel van de Europese Commissie voor een nieuwe groei-
en werkgelegenheidstrategie. Deze Europa 2020-strategie moet voor betere
coördinatie van het economisch beleid zorgen en zich toespitsen op de
sleutelgebieden waarop Europa's potentieel voor duurzame groei en concurrentievermogen
een krachtige impuls nodig heeft.
(3)
De Raad heeft op 13 juli 2010 een aanbeveling
inzake de globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten en
de Unie (2010-2014) en op 21 oktober 2010 een besluit betreffende de
richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten[3] aangenomen, die samen de
"geïntegreerde richtsnoeren" vormen. De lidstaten werd verzocht in
hun nationaal economisch en werkgelegenheidsbeleid met de geïntegreerde
richtsnoeren rekening te houden.
(4)
Op 12 januari 2011 hechtte de Commissie haar
goedkeuring aan de eerste jaarlijkse groeianalyse en gaf daarmee de aanzet tot
een nieuwe cyclus van economische governance in de EU en het eerste Europees
Semester van voorafgaande en geïntegreerde beleidscoördinatie, dat op de Europa
2020-strategie berust.
(5)
Op 25 maart 2011 heeft de Europese Raad de
prioriteiten inzake begrotingsconsolidatie en structurele hervorming
goedgekeurd (overeenkomstig de conclusies van de Raad van 15 februari en 7
maart 2011 en ten vervolge op de jaarlijkse groeianalyse van de Commissie). Hij
benadrukte dat voorrang moet worden gegeven aan het weer gezond en houdbaar
maken van begrotingen, het terugdringen van de werkloosheid door hervormingen
van de arbeidsmarkt en nieuwe inspanningen om de groei te stimuleren. Hij
verzocht alle lidstaten deze prioriteiten in concrete maatregelen om te zetten
die in hun stabiliteits- of convergentieprogramma's en in hun nationale
hervormingsprogramma's worden opgenomen.
(6)
Op 25 maart 2011 verzocht de Europese Raad voorts de
lidstaten die aan het Euro Plus-pact deelnemen hun toezeggingen tijdig te
presenteren om te kunnen worden opgenomen in de stabiliteits- of
convergentieprogramma's en de nationale hervormingsprogramma's.
(7)
Op 2 mei 2011 heeft Roemenië zijn geactualiseerde convergentieprogramma
voor de periode 2011-2014 en zijn nationale hervormingsprogramma 2011
ingediend. De beide programma's zijn terzelfder tijd beoordeeld.
(8)
Tussen 2002 en 2008 is de Roemeense economie sterk
gegroeid, met een reële bbp-groei van gemiddeld 6,3%, die duidelijk boven het potentiële
groeiniveau lag. De economische groei werd in hoofdzaak aangejaagd door de binnenlandse
vraag, doordat sterke krediet- en loonontwikkelingen de particuliere consumptie
en investeringen stimuleerden. Deze hausse, die ook werd aangedreven door de
instroom van buitenlands kapitaal, leidde tot oververhitting en onhoudbare
externe en budgettaire onevenwichtigheden. In 2007 bereikte het tekort op de
lopende rekening een hoogtepunt van 13,6% van het bbp, waarna het in 2008
slechts licht terugliep tot 11,4% van het bbp. De hoge kredietopneming in het
buitenland werd tevens in de hand gewerkt door een procyclisch
begrotingsbeleid, waardoor het nominale tekort opliep van 1,2% van het bbp in
2005 tot 5,7% van het bbp in 2008 als gevolg van aanhoudende budgettaire
ontsporing, met name wat betreft de lopende uitgaven. De financiële crisis en
de daaropvolgende wereldwijde economische neergang deden de risicoaversie bij
investeerders toenemen, hetgeen resulteerde in een scherpe daling van de
kapitaalstromen naar Roemenië. De arbeidsparticipatie nam niet toe, ondanks de
gunstige economische omstandigheden, met een werkgelegenheidsgraad die zeer
weinig veranderde tijdens de haussejaren. De participatiegraad daalde
vervolgens tot 63,3% in 2010, terwijl de werkloosheid steeg van 5,8% in 2008
tot 7,3% in 2010 als gevolg van de economische neergang. De werkloosheid blijft
opvallend hoog onder de Roma-bevolking. Tegen deze achtergrond en
geconfronteerd met acute financieringsbehoeften hebben de Roemeense
autoriteiten in mei 2009 internationaal en bij de EU om financiële bijstand
verzocht.
(9)
Na de geslaagde tenuitvoerlegging van het
EU-IMF-aanpassingsprogramma, en met het oog op de consolidatie van de bereikte
positieve resultaten, hebben de autoriteiten met de EU en het IMF een
anticiperend programma voor 2011-2013 afgesloten. Het nieuwe programma gaat
door met de begrotingsconsolidatie, de hervorming van het begrotingsbeheer en
het behoud van de financiële stabiliteit waarmee in het kader van het programma
voor 2009-2011 een aanvang was gemaakt. Daarnaast legt het programma ook sterk
de nadruk op de structurele hervormingen van de productmarkten (energie en
transport) en de arbeidsmarkt welke nodig zijn om het groeipotentieel van
Roemenië te ontsluiten, het creëren van banen te stimuleren en de absorptie van
EU-middelen te verbeteren. Roemenië blijft op koers voor het behalen van de
doelstelling van een kastekort van 4,4% van het bbp in 2011 (minder dan 5% van
het bbp in ESR-termen). Dit kan ook een afdoende basis bieden voor het behalen
van de doelstelling van een tekort van minder dan 3% van het bbp in 2012, ook
al zouden, volgens de voorjaarsprognoses 2011 van de diensten van de Commissie,
verdere maatregelen moeten worden genomen. De autoriteiten hebben ook stappen
gezet om de doelstellingen inzake structurele hervormingen van het nieuwe
programma te bereiken en de financiële stabiliteit te blijven handhaven.
(10)
Op basis van de overeenkomstig Verordening (EG) nr.
1466/97 van de Raad verrichte evaluatie van het geactualiseerde
convergentieprogramma komt de Raad tot de conclusie dat de aan de prognoses van
het programma ten grondslag liggende macro-economische aannames aannemelijk
lijken. Het convergentieprogramma wil het buitensporige tekort corrigeren tegen
2012, de termijn die de Raad in zijn aanbeveling van 16 februari 2010 had
vastgesteld. Doelstelling van het progamma is een nominaal tekort van 2,6% van
het bbp in 2013 en van 2,1% van het bbp in 2014, waarbij de voorgenomen
consolidatie grotendeels aan de uitgavenzijde plaatsvindt. Volgens het
structurele saldo dat de diensten van de Commissie hebben herberekend, wordt de
middellangetermijndoelstelling (MTD) niet binnen de programmaperiode bereikt.
Het zwaartepunt van de consolidatiestrategie lijkt te liggen bij de structurele
verbeteringen die in 2011 en 2012 geconcentreerd zijn. Daarentegen valt er geen
verbetering te merken in het structurele saldo voor 2013 en 2014. Het verwachte
tekorttraject is passend in 2011 en 2012, maar niet in 2013 en 2014. De
belangrijkste risico's voor de begrotingsdoelstellingen zijn
uitvoeringsrisico's, het bestaan van betalingsachterstanden bij
overheidsbedrijven die een belangrijke voorwaardelijke verplichting voor de
begroting vertegenwoordigen, en het voorbehoud dat de Commissie (Eurostat)
heeft gemaakt bij de Roemeense kennisgeving in het kader van de buitensporig
tekortprocedure[4].

(11)
Roemenië heeft zijn toezeggingen in het kader van
het Euro Plus-pact[5]
gedaan in zijn nationale hervormingsprogramma en het convergentieprogramma, die
op 2 mei 2011 zijn ingediend. Deze meeste van deze toezeggingen zijn al
uitgevoerd of zijn in uitvoering als onderdeel van het programma voor
financiële middellangetermijnbijstand en zijn in het algemeen adequaat om de
bestaande uitdagingen aan te gaan in het kader van het pact.
(12)
De Commissie heeft het convergentieprogramma en het
nationale hervormingsprogramma, daaronder begrepen de in het kader van het Euro
Plus-pact gedane toezeggingen, onderzocht[6].
Daarbij heeft zij gekeken naar de relevantie ervan voor een houdbaar budgettair
en sociaaleconomisch beleid in Roemenië, maar ook of zij overeenstemmen met de
EU-regels en -richtsnoeren, gezien de noodzaak de algemene economische
governance van de Europese Unie te versterken door middel van een EU-inbreng in
toekomstige nationale besluiten.
(13)
In het licht van deze beoordeling, en rekening
houdende met de aanbeveling van de Raad van 16 februari 2010 op grond van
artikel 126, lid 7, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese
Unie, heeft de Raad de actualisering 2011 van het convergentieprogramma van Roemenië
onderzocht. Zijn advies[7]
daarover is in de onderstaande aanbevelingen weergegeven. Rekening houdende met
de conclusies van de Europese Raad van 25 maart 2011 heeft de Raad het nationale
hervormingsprogramma van Roemenië onderzocht,
BEVEELT AAN dat
Roemenië:
de maatregelen die zijn vastgesteld in
Beschikking 2009/459/EG van de Raad, gewijzigd bij Besluit 2010/183/EU van de
Raad, tezamen met de maatregelen die zijn vastgesteld in Besluit 2011/288/EU
van de Raad en verder zijn gespecificeerd in het memorandum van overeenstemming
van 23 juni 2009 en de aanvullingen daarbij, en het memorandum van
overeenstemming van [juni 2011] en de
aanvullingen daarbij, ten uitvoer legt.
Gedaan te Brussel, …
                                                                       Voor
de Raad
                                                                       De
voorzitter
[1]               PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.
[2]               PB C […] van [...], blz. […].
[3]               Gehandhaafd voor 2011 bij Besluit 2011/308/EU van
de Raad van 19 mei 2011.
[4]               Eurostat heeft voorbehoud gemaakt bij de kwaliteit van
de Roemeense BTP-cijfers wegens: i) onzekerheden over de impact van
bepaalde overheidsbedrijven op het overheidstekort; ii) de verslaglegging over
ESR95-categorieën "handelskredieten en transitorische posten"; iii)
de aard en de impact van een aantal financiële transacties, en iv) de
consolidatie van stromen tussen overheden.
[5]               Nadere gegevens over de in het kader van het
Euro-Plus-pact gedane toezeggingen zijn te vinden in SEC(2011) 731.
[6]               Zie SEC(2011) 731.
[7]               Uit hoofde van artikel 9, lid 3, van Verordening (EG)
nr. 1466/97 van de Raad.


title: Aanbeveling van het Europees Parlement en de Raad van 28 september 2005 tot vergemakkelijking van de afgifte van eenvormige visa voor een verblijf van korte duur aan onderzoekers die onderdaan zijn van een derde land en die zich met het oog op wetenschappelijk onderzoek verplaatsen in de Gemeenschap

text:
               3.11.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 289/23

      AANBEVELING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

   van 28 september 2005
   tot vergemakkelijking van de afgifte van eenvormige visa voor een verblijf van korte duur aan onderzoekers die onderdaan zijn van een derde land en die zich met het oog op wetenschappelijk onderzoek verplaatsen in de Gemeenschap
   (2005/761/EG)
   HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 62, lid 2, onder b), ii),
   Gezien het voorstel van de Commissie,
   Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1),
   Gezien het advies van het Comité van de Regio's (2),
   Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (3),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Om het Europees onderzoeksbeleid te versterken en meer structuur te geven verklaarde de Commissie in haar mededeling van 18 januari 2000„Naar een Europese Onderzoekruimte” dat het noodzakelijk was een Europese onderzoekruimte in te stellen als uitgangspunt voor de toekomstige maatregelen van de Gemeenschap op dit gebied.

               (2)

               De Europese Raad van Lissabon heeft op 23 en 24 maart 2000 ingestemd met de Europese onderzoekruimte en de Gemeenschap ten doel gesteld vóór 2010 de meest concurrerende en dynamische kenniseconomie van de wereld te worden.

               (3)

               Door de mondialisering van de economie moeten onderzoekers mobieler worden, hetgeen werd erkend in het zesde kaderprogramma voor onderzoek van de Gemeenschap (4) dat de programma’s meer openstelde voor onderzoekers uit derde landen.

               (4)

               De Gemeenschap heeft naar schatting 700 000 onderzoekers nodig om de doelstelling van de Europese Raad van Barcelona van 15 en 16 maart 2002 om 3 % van het BBP te investeren in onderzoek, te verwezenlijken. Deze doelstelling moet worden verwezenlijkt door middel van een aantal samenhangende maatregelen, zoals het aantrekkelijker maken van wetenschappelijke loopbanen voor jongeren, het bevorderen van de deelneming van vrouwen aan het wetenschappelijk onderzoek, het vergroten van de opleidings- en mobiliteitsmogelijkheden in de onderzoeksector, het verbeteren van de loopbaanperspectieven voor onderzoekers in de Gemeenschap en het toegankelijker maken van de Gemeenschap voor onderdanen van derde landen die in aanmerking komen om, met het oog op onderzoek, te worden toegelaten en te reizen binnen de gemeenschappelijke ruimte.

               (5)

               Om met de rest van de wereld te kunnen concurreren en onderzoekers te kunnen aantrekken, moeten de lidstaten de nodige maatregelen nemen om de toegang van onderzoekers tot en hun verplaatsingen binnen de Gemeenschap te vergemakkelijken voor verblijven van korte duur.

               (6)

               Voor verblijven van korte duur moeten de lidstaten zich ertoe verbinden onderzoekers uit derde landen die overeenkomstig Verordening (EG) nr. 539/2001 (5) aan een visumplicht zijn onderworpen, te beschouwen als bonafide personen en hun de faciliteiten toe te staan die in het Gemeenschapsacquis zijn bepaald in verband met de procedures voor de afgifte van visa voor verblijven van korte duur.

               (7)

               De uitwisseling van gegevens en goede praktijken moet worden aangemoedigd om de procedures voor de afgifte van visa voor een verblijf van korte duur van onderzoekers te verbeteren.

               (8)

               In deze aanbeveling worden de grondrechten en de beginselen die met name in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie worden erkend, in acht genomen.

               (9)

               Denemarken neemt krachtens de artikelen 1 en 2 van het aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap gehechte Protocol betreffende de positie van Denemarken, niet deel aan de aanneming van deze aanbeveling, die dus niet van toepassing is op Denemarken. Aangezien deze aanbeveling beoogt het Schengenacquis uit te werken op grond van de bepalingen van titel IV van het derde deel van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, beslist Denemarken, overeenkomstig artikel 5 van het vermelde protocol binnen zes maanden na aanneming van deze aanbeveling door het Europees Parlement en de Raad of het deze aanbeveling in zijn nationale wetgeving zal omzetten.

               (10)

               Deze aanbeveling vormt een ontwikkeling van de bepalingen van het Schengenacquis waaraan het Verenigd Koninkrijk overeenkomstig Besluit 2000/365/EG van de Raad van 29 mei 2000 betreffende het verzoek van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland deel te mogen nemen aan enkele van de bepalingen van het Schengenacquis (6), niet deelneemt; het Verenigd Koninkrijk neemt derhalve niet deel aan de aanneming van deze aanbeveling en deze is dus niet van toepassing op deze lidstaat.

               (11)

               Deze aanbeveling vormt een ontwikkeling van de bepalingen van het Schengenacquis waaraan Ierland overeenkomstig Besluit 2002/192/EG van de Raad van 28 februari 2002 betreffende het verzoek van Ierland deel te mogen nemen aan bepalingen van het Schengenacquis (7), niet deelneemt; Ierland neemt derhalve niet deel aan de aanneming van deze aanbeveling en deze is dus niet van toepassing op deze lidstaat.

               (12)

               Wat de Republiek IJsland en het Koninkrijk Noorwegen betreft, vormt deze aanbeveling een ontwikkeling van de bepalingen van het Schengenacquis in de zin van de door de Raad van de Europese Unie, de Republiek IJsland en het Koninkrijk Noorwegen gesloten overeenkomst inzake de wijze waarop IJsland en Noorwegen worden betrokken bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van het Schengenacquis (8), die betrekking heeft op het gebied, genoemd in artikel 1, punt B, van Besluit 1999/437/EG van de Raad van 17 mei 1999 inzake bepaalde toepassingsbepalingen van die overeenkomst (9).

               (13)

               Wat Zwitserland betreft, vormt deze aanbeveling een ontwikkeling van de bepalingen van het Schengenacquis in de zin van de Overeenkomst tussen de Europese Unie, de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake de wijze waarop Zwitserland wordt betrokken bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van het Schengenacquis die betrekking heeft op het gebied, genoemd in artikel 1, onder B, van Besluit 1999/437/EG juncto artikel 4, lid 1, van de Besluiten 2004/849/EG (10) en 2004/860/EG (11) van de Raad betreffende de ondertekening van die overeenkomst namens de Europese Unie respectievelijk de Europese Gemeenschap, en betreffende de voorlopige toepassing van een aantal bepalingen daarvan.

               (14)

               Deze aanbeveling vormt een rechtsbesluit dat voortbouwt op het Schengenacquis of anderszins daarmee verband houdt in de zin van artikel 3, lid 2, van de Toetredingsakte van 2003.

               (15)

               De aanbeveling biedt ook een flexibele formule voor onderzoekers die een professionele band willen onderhouden met een instelling in hun land van herkomst (bijvoorbeeld door elk semester periodes van maximum drie maanden door te brengen als gast in een Europese onderzoeksinstelling in de gemeenschappelijke ruimte, en voor de rest van de tijd de werkzaamheden voort te zetten in de onderzoeksinstelling van het land van herkomst),

         BEVELEN DE LIDSTATEN AAN:

               1.

               de afgifte van visa te vergemakkelijken door zich ertoe te verbinden visumaanvragen van onderzoekers uit derde landen die overeenkomstig Verordening (EG) nr. 539/2001 zijn onderworpen aan de visumplicht, snel te behandelen;

               2.

               de internationale mobiliteit van onderzoekers uit derde landen die vaak binnen de Europese Unie reizen, te bevorderen door hun meervoudige visa te verstrekken. Voor de geldigheidsduur van de visa moeten de lidstaten zich baseren op de duur van de onderzoeksprogramma's waaraan de onderzoekers deelnemen;

               3.

               zich ertoe te verbinden de aanneming van een geharmoniseerde aanpak ten aanzien van de bewijsstukken die onderzoekers bij hun visumaanvraag moeten voegen, te vergemakkelijken. Daarbij plegen zij overleg met de erkende onderzoeksinstellingen;

               4.

               de afgifte van visa aan onderzoekers zonder aanrekening van dossierkosten aan te moedigen overeenkomstig de in het Gemeenschapsacquis vastgestelde regels;

               5.

               in het kader van de plaatselijke consulaire samenwerking rekening te houden met de doelstelling om de afgifte van visa aan onderzoekers uit derde landen te vergemakkelijken, met het oog op een betere uitwisseling van goede praktijken;

               6.

               zich ertoe te verbinden de Commissie uiterlijk op 28 september 2005 informatie te verstrekken met betrekking tot de ten uitvoer gelegde beste praktijken voor de vergemakkelijking van de afgifte van eenvormige visa aan onderzoekers, zodat zij de vorderingen kan evalueren. Rekening houdend met het feit of de richtlijn betreffende een specifieke procedure voor de toelating van onderdanen van derde landen met het oog op wetenschappelijk onderzoek (12), al dan niet goedgekeurd is en met de resultaten van de evaluatie, moet worden nagegaan of de bepalingen van deze aanbeveling kunnen worden opgenomen in een juridisch bindend instrument.

      Gedaan te Straatsburg, 28 september 2005.

            Voor het Europees Parlement

            De voorzitter

         J. BORRELL FONTELLES

            Voor de Raad

            De voorzitter

         D. ALEXANDER

      (1)  PB C 120 van 20.5.2005, blz. 60.

      (2)  PB C 71 van 22.3.2005, blz. 6.

      (3)  Advies van het Europees Parlement van 12 april 2005 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad) en besluit van de Raad van 18 juli 2005.

      (4)  Besluit nr. 1513/2002/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2002 betreffende het zesde kaderprogramma van de Europese Gemeenschap voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie, ter bevordering van de totstandkoming van de Europese onderzoeksruimte en van innovatie (2002-2006) (PB L 232 van 29.8.2002, blz. 1). Besluit gewijzigd bij Besluit nr. 786/2004/EG (PB L 138 van 30.4.2004, blz. 7).

      (5)  Verordening (EG) nr. 539/2001 van de Raad van 15 maart 2001 tot vaststelling van de lijst van derde landen waarvan de onderdanen bij overschrijding van de buitengrenzen in het bezit moeten zijn van een visum en de lijst van derde landen waarvan de onderdanen van die plicht zijn vrijgesteld (PB L 81 van 21.3.2001, blz. 1). Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 851/2005 (PB L 141 van 4.6.2005, blz. 3).

      (6)  PB L 131 van 1.6.2000, blz. 43.

      (7)  PB L 64 van 7.3.2002, blz. 20.

      (8)  PB L 176 van 10.7.1999, blz. 36.

      (9)  PB L 176 van 10.7.1999, blz. 31.

      (10)  PB L 368 van 15.12.2004, blz. 26.

      (11)  PB L 370 van 17.12.2004, blz. 78.

      (12)  Zie bladzijde 16188/04 van dit Publicatieblad.