Avis juridique important

|

31978K3140

Aanbeveling Nr. 3140/78/EGKS van de Commissie van 29 december 1978 met betrekking tot de instelling van anti- dumpingrechten ten aanzien van bepaalde soorten staalprodukten

Publicatieblad Nr. L 372 van 30/12/1978 blz. 0001 - 0001

++++AANBEVELING Nr . 3140/78/EGKS VAN DE COMMISSIE  van 29 december 1978  met betrekking tot de instelling van anti-dumpingrechten ten aanzien van bepaalde soorten staalprodukten  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal , inzonderheid op de artikelen 74 en 86 ,  Gelet op Aanbeveling 77/329/EGKS van de Commissie van 15 april 1977 betreffende de beschermende maatregelen tegen de toepassing van dumping en de toekenning van premies of subsidies door landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal ( 1 ) , gewijzigd bij Aanbeveling nr . 3004/77/EGKS ( 2 ) , inzonderheid op de artikelen 15 , 17 en 18 ,  Gehoord de standpunten van het bij genoemde Aanbeveling 77/329/EGKS ingestelde Raadgevend Comité ,  Overwegende dat de Commissie sinds begin 1978 , en door Aanbevelingen nrs . 790/78/EGKS ( 3 ) , 811/78/EGKS ( 4 ) , 932/78/EGKS ( 5 ) , 1006/78/EGKS ( 6 ) , 1704/78/EGKS ( 7 ) , 1715/78/EGKS ( 8 ) en 1758/78/EGKS ( 9 ) , een zeker aantal definitieve anti-dumpingrechten heeft opgelegd ten aanzien van staalprodukten ; dat een zeker aantal van deze rechten intussen werden geschorst ;  Overwegende dat het bedrag van deze rechten overeenkomt met het bedrag dat het verschil vormt tussen de daadwerkelijke contractuele prijzen ( basisprijs en extra ) franco grens , ingeklaard en de daadwerkelijke prijzen  ( basisprijs en extra ) die door de Commissie werden gepubliceerd ( 10 ) ten aanzien van het betreffende produkt ;  Overwegende dat door de mededeling van 29 december 1978 , de Commissie deze basisprijzen heeft gewijzigd ;  Overwegende dat de Commissie dientengevolge de dumpingberekeningen nauwkeurig heeft heronderzocht ;  Overwegende dat dit heronderzoek heeft bevestigd dat de gewijzigde basisprijzen redelijk zijn ;  Overwegende dat het dientengevolge nodig is vast te stellen , dat de verschuldigde anti-dumpingrechten voortaan dienen te geschieden op basis van de gewijzigde basisprijzen ,  DOET DE VOLGENDE AANBEVELING :  Artikel 1  1 . Het bedrag van de anti-dumpingrechten , ingesteld door Aanbevelingen nrs . 790/78/EGKS , 811/78/EGKS , 932/78/EGKS , 1006/78/EGKS , 1704/78/EGKS , 1715/78/EGKS en 1758/78/EGKS zal voortaan overeenkomen met het bedrag dat het verschil vormt tussen de daadwerkelijke contractuele prijs ( basisprijs en extra ) franco grens , ingeklaard en de daadwerkelijke prijs  ( basisprijs en extra ) die door de Commissie werd gepubliceerd op 30 december 1978 ( 11 ) voor het betreffende produkt .  2 . De andere schikkingen van de aanbevelingen blijven onveranderd .  Artikel 2  Van deze aanbeveling wordt kennis gegeven aan de Lid-Staten , en zij wordt in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen bekendgemaakt .  Zij treedt in werking op 15 januari 1979 .  Gedaan te Brussel , 29 december 1978 .  Voor de Commissie  Wilhelm HAFERKAMP  Vice-Voorzitter  ( 1 ) PB nr . L 114 van 5 . 5 . 1977 , blz . 6 .  ( 2 ) PB nr . L 352 van 31 . 12 . 1977 , blz . 13 .  ( 3 ) PB nr . L 106 van 20 . 4 . 1978 , blz . 21 .  ( 4 ) PB nr . L 108 van 22 . 4 . 1978 , blz . 26 .  ( 5 ) PB nr . L 120 van 4 . 5 . 1978 , blz . 22 .  ( 6 ) PB nr . L 131 van 19 . 5 . 1978 , blz . 8 .  ( 7 ) PB nr . L 195 van 20 . 7 . 1978 , blz . 17 .  ( 8 ) PB nr . L 198 van 22 . 7 . 1978 , blz . 1 .  ( 9 ) PB nr . L 203 van 27 . 7 . 1978 , blz . 28 .  ( 10 ) Vgl . mededeling van de Commissie van 31 . 12 . 1977  ( PB nr . L 353 van 31 . 12 . 1977 , blz . 1 ) , gewijzigd door mededeling van 1 . 4 . 1978 ( PB nr . L 87 van 1 . 4 . 1978 , blz . 4 ) , van 13 . 5 . 1978 ( PB nr . L 126 van 13 . 5 . 1978 , blz . 6 ) en van 5 . 7 . 1978  ( PB nr . L 183 van 5 . 7 . 1978 , blz . 3 ) .  ( 11 ) Zie blz . 2 van dit Publikatieblad .


Avis juridique important

|

52004SC0798

Aanbeveling voor een advies van de Raad overeenkomstig artikel 9, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het convergentieprogramma van Estland voor de periode 2004-2008  /* SEC/2004/0798 def. */

Aanbeveling voor een ADVIES VAN DE RAAD overeenkomstig artikel 9, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het convergentieprogramma van Estland voor de periode 2004-2008(door de Commissie ingediend)TOELICHTINGIn Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid [1] wordt bepaald dat niet-deelnemende lidstaten (d.w.z. de lidstaten die de euro niet hebben aangenomen) met het oog op het regelmatige multilaterale toezicht overeenkomstig artikel 99 van het Verdrag een convergentieprogramma moeten indienen bij de Raad en de Commissie.[1]  PB L 209 van 2.8.1997. Alle documenten waarnaar in deze tekst wordt verwezen, zijn te vinden op de volgende website: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm.Overeenkomstig artikel 9 van deze verordening dient de Raad elk convergentieprogramma te onderzoeken op basis van evaluaties van de Commissie en het bij artikel 114 van het Verdrag ingestelde comité (het Economisch en Financieel Comité). Op basis van een aanbeveling van de Commissie en na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité moet de Raad advies uitbrengen na zelf het programma te hebben onderzocht. Ingevolge de verordening moeten de lidstaten jaarlijks een geactualiseerd convergentieprogramma indienen, dat eveneens volgens deze zelfde procedures door de Raad kan worden beoordeeld.Voor de tien landen die op 1 mei 2004 tot de EU zijn toegetreden, geldt een derogatie, hetgeen betekent dat zij nog niet deelnemen aan de euro. Ze hebben toegezegd hun convergentieprogramma uiterlijk 15 mei 2004 en een eerste actualisering ervan tegen het eind van 2004 in te dienen.Op 13 mei 2004 heeft Estland zijn convergentieprogramma voor de periode 2004-2008 ingediend. De diensten van de Commissie hebben een technische analyse van dit programma verricht en daarbij rekening gehouden met de voorjaarsprognoses 2004, de gedragscode [2] en de beginselen die zijn vervat in de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement van 27 november 2002 betreffende de verbetering van de coördinatie van het begrotingsbeleid [3]. Op grond hiervan zijn zij tot de volgende evaluatie gekomen:[2]  Herzien advies van het Economisch en Financieel Comité over de inhoud en de vorm van de stabiliteits- en convergentieprogramma's, door de Raad (Ecofin) op 10 juli 2001 bekrachtigd.[3]  COM(2002) 668 definitief van 27.11.2002.In het eerste Estlandse convergentieprogramma is rekening gehouden met de maatregelen die in het kader van de begroting voor 2004 zijn genomen. Het programma is ook in overeenstemming met de nationale begrotingsstrategie voor de periode 2004-2008. Het werd formeel goedgekeurd door de ministerraad en vormt dus het officiële macro-economische middellange-termijnkader van Estland. De beleidsmaatregelen zijn consistent met de economische vooruitzichten op middellange termijn zoals uiteengezet in het economische pretoetredingsprogramma 2003 (EPP). In het programma wordt het voornemen van Estland kenbaar gemaakt om toe te treden tot het WKM II en 'zo snel mogelijk' de euro aan te nemen. Tevens wordt gesteld dat Estland gedurende de gehele programmaperiode in staat zal zijn om te voldoen aan de criteria voor deelname aan de eurozone, hoewel voorzichtigheidshalve enig voorbehoud wordt gemaakt met betrekking tot het toekomstige inflatieverloop (momenteel ligt de inflatie onder die van de eurozone).Het programma is grotendeels in overeenstemming met de "gedragscode voor de inhoud en de vorm van de stabiliteits- en convergentieprogramma's". In aansluiting op een herziening van de nationale rekeningen, die kort na de indiening van het programma werd bekendgemaakt, werden de BBP-cijfers voor de periode 1993-2003 naar boven bijgesteld. Bijgevolg zijn een aantal cijfers en tabellen van het programma inmiddels achterhaald. Het totaalbeeld en de beoordeling van de scenario's worden daardoor evenwel niet aangetast, aangezien de onderliggende trends van de prognoses in wezen ongewijzigd blijven.Naar verwachting zullen een begroting in evenwicht en de currency-boardregeling de steunpilaren blijven van de macro-economische stabiliteit in Estland. In het programma wordt uitgegaan van een gestage reële BBP-groei tussen 5 en 6% per jaar, onder impuls van een aanhoudend sterke binnenlandse vraag en de aantrekkende uitvoer als gevolg van de verwachte opleving van de externe activiteit. Niettemin wordt verwacht dat de externe netto bijdrage gedurende de gehele programmaperiode negatief zal blijven. Verwacht wordt dat zowel de particuliere consumptie als de investeringen verder zullen toenemen, zij het in een trager tempo. De werkloosheid zou langzaam afnemen tot ongeveer 9,5% van de beroepsbevolking. Het voorspelde herstel van de wereldeconomie en de daaruit voortvloeiende opleving van de exportvraag zullen naar verwachting leiden tot een vermindering van het hoge tekort op de lopende rekening, dat desondanks tot 2008 boven 8% van het BBP zou blijven.Het macro-economische scenario lijkt grotendeels aannemelijk. Voor 2004 en 2005 ligt de voorspelde BBP-groei iets lager dan die van de voorjaarsprognoses van de Commissie, terwijl de geraamde inflatie enigszins hoger uitvalt. In vergelijking met het EPP 2003 is het macro-economische scenario met betrekking tot de BBP-groei iets pessimistischer, aangezien daarin reeds rekening werd gehouden met de sindsdien opgetreden vertraging bij het internationale economische herstel, terwijl de vooruitzichten met betrekking tot de inflatie en de werkloosheid zijn verbeterd dankzij de gunstiger dan verwachte ontwikkeling ervan in 2003. De aanstaande opwaartse bijstelling van de Estlandse groeiprognoses (in aansluiting op de herziening van de nationale rekeningen van 20 mei 2004) versterkt de aannemelijkheid van de in het programma gepresenteerde scenario's. Gelet op de sterke investeringsbehoeften van de economie blijft het hoge tekort op de externe rekening in de nabije toekomst de belangrijkste macro-economische onevenwichtigheid van Estland. In het programma wordt grondig ingegaan op deze kwestie. Aangezien de overheidsbegroting naar verwachting gedurende de gehele programmaperiode een klein overschot zal vertonen of in evenwicht zal zijn, zal het gevoerde begrotingsbeleid in wezen wellicht de verbetering van de lopende rekening ondersteunen, zij het in aanzienlijk minder mate dan in 2002 en 2003. Een strikte begrotingsdiscipline, waarbij ook eventuele 'onverwachte overschotten' opzij worden gezet, blijft dus van essentieel belang om te komen tot een duurzame correctie van de externe onevenwichtigheid.Bij de onafhankelijkheid van het land werd de currency-boardregeling ingevoerd, waarbij de Estlandse kroon (EEK) eerst aan de DEM was gekoppeld en sinds 1999 aan de euro. Deze regeling kwam het land ten goede en zorgt voor een hoge geloofwaardigheid bij de marktdeelnemers. Door een harde koppeling aan een sterker wordende euro droeg het monetaire beleid ertoe bij dat de inflatie in de Estlandse economie vrij snel werd teruggedrongen tot een jaarlijkse CPI-stijging van slechts 1,3% in 2003, maar dat percentage zal op middellange termijn wellicht stijgen tot ongeveer 3%. De Estlandse rentevoeten bevinden zich op een historisch dieptepunt en weerspiegelen de ontwikkelingen in de eurozone en gunstige internationale ratings voor het land. Estland wil snel toetreden tot het WKM II (met een standaardfluctuatiemarge) en verbindt zich er tegelijk eenzijdig toe de huidige currency-boardregeling te behouden. Ook wordt overwogen 'zo snel mogelijk' de euro aan te nemen.Volgens de in het programma geschetste begrotingsstrategie zullen de overheidsrekeningen in 2004 een overschot van 0,7% van het BBP blijven vertonen en vanaf 2005 in evenwicht zijn. Dit scenario is iets optimistischer dan het scenario van het EPP 2003, waarin werd aangegeven dat er reeds vanaf 2004 geen overschotten meer zouden zijn, en is tevens in overeenstemming met de prognoses van de Commissie tot 2005. Over het geheel genomen houdt dit een aanzienlijke budgettaire versoepeling in in vergelijking met het verrassend hoge overschot in 2003. Het programma bevat een vaste verbintenis om de regels van het stabiliteits- en groeipact na te leven en om gedurende de gehele programmaperiode overheidsrekeningen te behouden die in evenwicht zijn of een overschot vertonen. De aan de gang zijnde hervorming van het belastingstelsel is gericht op een stapsgewijze verlaging van de uniforme tarieven in de vennootschaps- en personenbelasting, in combinatie met een verhoging van de sociale overdrachten en de belastingaftrekken. Een sterke groei, bezuinigingen aan de uitgavenzijde, hogere accijns- en BTW-inkomsten, samen met wijzigingen in de uitgavenstructuur en een betere belastinginning, zouden de financiering van deze hervormingen mogelijk moeten maken. Hoewel over het algemeen een stijging van de nominale uitgaven wordt verwacht, zou de uitgavenquote toch dalen. Terwijl ervan wordt uitgegaan dat de centrale overheid en de sociale-zekerheidsfondsen gedurende de programmaperiode een overschot zullen blijven vertonen (ondanks omvangrijke overdachten tot 1% van het BBP aan de particuliere tweede pensioenpijler), zullen de lagere overheden naar verwachting een tekort blijven boeken, dat evenwel kleiner zou worden. De overheidsschuld bedroeg in 2003 5,8% van het BBP en zal naar verwachting tegen 2008 dalen tot 3,2% van het BBP. De schuld wordt volledig gedekt door reserves van de overheidssector en vormt voor de Estlandse economie slechts een verwaarloosbaar risico.De begrotingsprognoses van het programma lijken over het algemeen aannemelijk, hoewel het feitelijke begrotingsresultaat beter zou kunnen uitvallen dan verwacht. Deze laatste veronderstelling is met name gebaseerd op de volgende overwegingen: het feit dat de prognoses tijdens de voorbije jaren steeds voorzichtig bleken te zijn (waarbij de begrotingsdoelstellingen herhaaldelijk werden overtroffen), een realistische groeiprognose die aan de begrotingsramingen van het programma ten grondslag ligt, eventuele verdere overdrachteffecten als gevolg van het hoge overschot in 2003, een trager dan verwachte uitvoering van de investeringsuitgaven van de overheid op basis van EU-overdrachten, maar ook de neerwaartse correctie van de tekort- en schuldquotes naar aanleiding van de recente herziening van de nationale rekeningen. Neerwaartse risico's - die momenteel weliswaar niet acuut worden geacht - kunnen niettemin voortvloeien uit inkomstendalingen als gevolg van de geplande belastingverlagingen of negatieve groeiontwikkelingen als gevolg van exogene schokken. De snelle vermindering van de begrotingsoverschotten in 2004 en 2005, die zou samenvallen met de voorspelde versnelling van de economische activiteit, zal waarschijnlijk leiden tot een uitgesproken procyclische koers voor het in het programma geschetste begrotingsbeleid. Bovendien zou - indien een herstel van de binnenlandse particuliere besparingen niet leidt tot een ordelijke en voortgaande afbouw van het externe tekort (zoals in het programma wordt voorgesteld) - een op sluitende begrotingen gericht begrotingsbeleid wel eens onvoldoende kunnen zijn om de geplande correctie van het tekort op de lopende rekening te ondersteunen.In het programma wordt het voornemen van het land om tegen 2010 de doelstellingen van de strategie van Lissabon te verwezenlijken duidelijk kenbaar gemaakt. De verhoging van de werkgelegenheidsgraden moet worden gerealiseerd door een hervorming van de beroepsopleiding en een verlaging van de fiscale en parafiscale druk op arbeid. De noodzakelijke verbreding van de aanbodzijde van de economie (en tegelijkertijd van de belastinggrondslag) zal worden bewerkstelligd door verbeteringen van de infrastructuur en maatregelen op het gebied van onderwijs om de huidige mismatch tussen gevraagde en aangeboden vaardigheden op de arbeidsmarkt te verkleinen. Het lage productiviteitsniveau zal worden verhoogd door zowel in de particuliere als in de openbare sector O&O te stimuleren teneinde het groeipotentieel van de economie verder te verhogen. Wat de overheidsfinanciën betreft, is het programma gericht op de uitvoering van structurele hervormingen en dat zowel aan de uitgavenzijde als aan de inkomstenzijde. Aan de uitgavenzijde wordt met name beoogd sociale overdrachten beter te richten op de behoeftigen en stimulansen om te werken te versterken. Aan de inkomstenzijde zal de omvangrijke belastinghervorming die in 2004 van start is gegaan geleidelijk leiden tot een verdere verschuiving van de directe naar de indirecte belastingen, waarbij tegelijkertijd een eenvoudig belastingstelsel wordt behouden. Deze hervormingen, waarvan de meeste reeds op stapel staan, zouden het redelijkerwijs mogelijk moeten maken de arbeidsparticipatie te stimuleren, nieuwe arbeidsplaatsen te scheppen en belastingontduiking tegen te gaan.Estland bevindt zich in een gunstige positie om de voorspelde budgettaire kosten van de vergrijzing op te vangen. In de begrotingsprognoses van het programma is al rekening gehouden met de aanzienlijke kosten van de invoering van een volledig op kapitaaldekking gebaseerde particuliere tweede pensioenpijler. Een lage overheidsschuld, aanzienlijke financiële reserves van de overheid en een begrotingsstrategie op middellange termijn die volledig in overeenstemming is met de doelstelling van een begrotingssituatie die vrijwel in evenwicht is of een overschot vertoont, samen met de hervormingen van het pensioenstelsel en de gezondheidszorg waarmee wordt beoogd de budgettaire druk op langere termijn te verlichten, moeten ervoor zorgen dat de overheidsfinanciën op een houdbaar niveau blijven.Tabel: Vergelijking tussen de belangrijkste macro-economische en budgettaire prognoses>RUIMTE VOOR DE TABEL>Op grond van deze evaluatie heeft de Commissie de aangehechte aanbeveling voor een advies van de Raad over het convergentieprogramma van Estland vastgesteld. Zij zal deze aanbeveling doen toekomen aan de Raad.Aanbeveling voor een ADVIES VAN DE RAAD overeenkomstig artikel 9, lid 3, van  Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het convergentieprogramma van Estland voor de periode 2004-2008DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid [4], met name op artikel 9, lid 3,[4]  PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1. Alle documenten waarnaar in deze tekst wordt verwezen, zijn te vinden op de volgende website: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm.Gezien de aanbeveling van de Commissie,Na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité,BRENGT HET VOLGENDE ADVIES UIT:Op [5 juli 2004] heeft de Raad het convergentieprogramma van Estland behandeld, dat betrekking heeft op de periode 2004-2008. Het programma voldoet grotendeels aan de gegevensvereisten van de herziene "gedragscode voor de inhoud en de vorm van de stabiliteits- en convergentieprogramma's".De begrotingsstrategie die aan het programma ten grondslag ligt, is gericht op de handhaving van gezonde overheidsfinanciën die worden gekenmerkt door een begrotingssituatie die nagenoeg in evenwicht is of een overschot vertoont. Hiertoe mikt het programma op een klein overschot van 0,7% van het BBP in 2004 (in 2003 was er een overschot van 2,6% van het BBP) en een sluitende begroting vanaf 2005, gepaard gaande met een geleidelijke verlaging van de inkomsten- en uitgavenquote, na een stijging van beide quotes in 2004 naar aanleiding van de toetreding tot de EU. In het programma wordt met name rekening gehouden met hervormingen die leiden tot lagere directe belastingen, in combinatie met een verhoging van de overdrachten en de belastingaftrekken. Een sterke groei, betere belastinginning, bezuinigingen aan de uitgavenzijde en wijzigingen in de uitgavenstructuur, samen met hogere accijns- en BTW-inkomsten zouden de financiering van deze hervormingen mogelijk moeten maken. De schuldquote, die in 2003 5,8% van het BBP bedroeg, is zeer laag en zal tegen 2008 naar verwachting verder dalen tot 3,2% van het BBP.Afgaande op de momenteel beschikbare informatie lijkt het macro-economische scenario dat aan het programma ten grondslag ligt, gebaseerd te zijn op aannemelijke hypothesen voor de BBP-groei, die gedurende de programmaperiode tussen 5 en 6% zou liggen. De belangrijkste drijvende krachten achter de groei zouden de stijging van de binnenlandse vraag (ongeveer 7% per jaar) en de aantrekkende uitvoergroei (tot 10% per jaar) zijn. De particuliere consumptie zal naar verwachting jaarlijks stijgen met 5 à 6%. Verwacht wordt dat de dynamiek van de investeringen, die zouden toenemen met 7 tot 9% per jaar, behouden zal blijven, ook al zullen, anders dan in de afgelopen jaren, niet langer groeipercentages van meer dan 10% worden gehaald. Ook de prognose voor de inflatie lijkt realistisch: verwacht wordt dat deze, na in 2003 een historisch laagterecord van 1,3% te hebben bereikt, vanaf 2004 opnieuw zal stijgen tot ongeveer 3%. Er wordt van uitgegaan dat het huidige hoge tekort op de lopende rekening (13,7% van het BBP in 2003) tegen 2008 zal dalen tot ongeveer 8% van het BBP.De risico's voor de begrotingsprognoses lijken vrijwel in evenwicht. Enerzijds heeft Estland tijdens de voorbije jaren steeds blijk gegeven van voorzichtigheid bij de prognoses en de begrotingsdoelstellingen herhaaldelijk overtroffen. Anderzijds kan een onverwachte inkomstendaling als gevolg van de geplande belastingverlagingen of een negatieve impact van exogene schokken op de groei, niet volledig worden uitgesloten. Bijgevolg lijkt het in het programma geschetste begrotingsbeleid te volstaan om de in het stabiliteits- en groeipact vastgelegde middellangetermijndoelstelling te halen van een begrotingssituatie die vrijwel in evenwicht is. Ook moet worden gezorgd voor een veiligheidsmarge die groot genoeg is om te voorkomen dat de tekortdrempel van 3% van het BBP bij normale macro-economische schommelingen wordt overschreden. De snelle vermindering van de overschotten vanaf 2004 in een periode van aanhoudende dynamische groei, zoals volgens het programma de bedoeling is, houdt waarschijnlijk in dat er een uitgesproken procyclisch begrotingsbeleid zal worden gevoerd.De schuldquote van Estland, die minder dan 6% van het BBP bedraagt, behoort tot de laagste van de EU en zal tijdens de programmaperiode naar verwachting verder dalen met 2,6 procentpunt. De feitelijke ontwikkeling zal waarschijnlijk nog gunstiger uitvallen dan voorspeld omdat de recente herziening van de nationale rekeningen zal leiden tot een permanent hoger BBP-niveau en bijgevolg ook tot een permanent hogere noemer voor de quotes.Estland bevindt zich in een gunstige positie om de budgettaire kosten van de vergrijzing op te vangen. Een lage overheidsschuld, aanzienlijke financiële reserves van de overheid en een begrotingsstrategie op middellange termijn die volledig in overeenstemming is met de doelstelling van een begrotingssituatie die vrijwel in evenwicht is of een overschot vertoont, samen met de hervormingen van het pensioenstelsel en de gezondheidszorg waarmee wordt beoogd de budgettaire druk op langere termijn te verlichten, moeten ervoor zorgen dat de overheidsfinanciën op een houdbaar niveau blijven.Voornaamste prognoses in het convergentieprogramma van Estland>RUIMTE VOOR DE TABEL>* Bij deze percentages werd geen rekening gehouden met de herziening van de nationale rekeningen van 20 mei 2004, die statistisch leidde tot een permanent hoger BBP-niveau. De cijfers voor 2003 zullen als volgt worden herzien: reële BBP-groei 5,1%, overheidssaldo 2,4% van het BBP, bruto overheidsschuld 5,3% van het BBP.


Avis juridique important

|

31978K1535

Aanbeveling nr. 1535/78/EGKS van de Commissie van 21 juni 1978 met betrekking tot de instelling van anti-dumpingrechten ten aanzien van bepaalde soorten staalprodukten

Publicatieblad Nr. L 183 van 05/07/1978 blz. 0001 - 0002 Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 11 Deel 9 blz. 0226

++++AANBEVELING Nr . 1535/78/EGKS VAN DE COMMISSIE  van 21 juni 1978  met betrekking tot de instelling van anti-dumpingrechten ten aanzien van bepaalde soorten staalprodukten  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal , inzonderheid op de artikelen 74 en 86 ,  Gelet op Aanbeveling 77/329/EGKS van de Commissie van 15 april 1977 betreffende de beschermende maatregelen tegen de toepassing van dumping en de toekenning van premies of subsidies door landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal ( 1 ) , gewijzigd bij Aanbeveling nr . 3004/77/EGKS ( 2 ) , inzonderheid op de artikelen 15 , 17 en 18 ,  Gehoord de standpunten van het bij genoemde Aanbeveling 77/329/EGKS ingestelde Raadgevend Comité ;  Overwegende dat de Commissie sinds begin 1978 , en door Aanbevelingen nrs . 112/78/EGKS ( 3 ) , 117/78/EGKS ( 4 ) , 118/78/EGKS ( 5 ) , 119/78/EGKS ( 6 ) , 120/78/EGKS ( 7 ) , 121/78/EGKS ( 8 ) , 159/78/EGKS ( 9 ) , 160/78/EGKS ( 10 ) , 161/78/EGKS ( 11 ) , 245/78/EGKS ( 12 ) , 262/78/EGKS ( 13 ) , 263/78/EGKS ( 14 ) , 307/78/EGKS ( 15 ) , 359/78/EGKS ( 16 ) , 790/78/EGKS ( 17 ) , 811/78/EGKS ( 18 ) , 932/78/EGKS ( 19 ) en 1006/78/EGKS ( 20 ) , een zeker aantal voorlopige of definitieve anti-dumpingrechten heeft opgelegd ten aanzien van staalprodukten ; dat een zeker aantal van deze rechten intussen werden geschorst en/of verlengd ;  Overwegende dat het bedrag van deze rechten overeenkomt met het bedrag dat het verschil vormt tussen de daadwerkelijke contractuele prijzen  ( basisprijs en extra ) franco grens , ingeklaard en de daadwerkelijke prijzen ( basisprijs en extra ) die door de Commissie werden gepubliceerd ( 21 ) ten aanzien van het betreffende produkt ;  Overwegende dat door de mededeling van 21 juni 1978 , de Commissie deze basisprijzen heeft gewijzigd ;  Overwegende dat de Commissie dientengevolge de dumpingberekeningen , hetzij definitieve , hetzij voorlopige , nauwkeurig heeft heronderzocht ;  Overwegende dat dit heronderzoek heeft bevestigd dat de gewijzigde basisprijzen redelijk zijn ;  Overwegende dat het dientengevolge nodig is vast te stellen , dat de verschuldigde anti-dumpingrechten voortaan dienen te geschieden op basis van de gewijzigde basisprijzen ,  DOET DE VOLGENDE AANBEVELING :  Artikel 1  1 . Het bedrag van de voorlopige of definitieve anti-dumpingrechten , ingesteld door Aanbevelingen nrs . 112/78/EGKS , 117/78/EGKS , 118/78/EGKS , 119/78/EGKS , 120/78/EGKS , 121/78/EGKS , 159/78/EGKS , 160/78/EGKS , 161/78/EGKS , 245/78/EGKS , 262/78/EGKS , 263/78/EGKS , 307/78/EGKS , 359/78/EGKS , 790/78/EGKS , 811/78/EGKS , 932/78/EGKS en 1006/78/EGKS zal voortaan overeenkomen met het bedrag dat het verschil vormt tussen de daadwerkelijke contractuele prijs ( basisprijs en extra ) franco grens , ingeklaard en de daadwerkelijke prijs  ( basisprijs en extra ) die door de Commissie werd gepubliceerd op 5 juli 1978 ( 22 ) voor het betreffende produkt .  2 . De andere schikkingen van de aanbevelingen blijven onveranderd .  Artikel 2  Van deze aanbeveling wordt kennis gegeven aan de Lid-Staten , en zij wordt in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen bekendgemaakt .  Zij treedt in werking op 10 juli 1978 .  Gedaan te Brussel , 21 juni 1978 .  Voor de Commissie  Etienne DAVIGNON  Lid van de Commissie  ( 1 ) PB nr . L 114 van 5 . 5 . 1977 , blz . 6 .  ( 2 ) PB nr . L 352 van 31 . 12 . 1977 , blz . 13 .  ( 3 ) PB nr . L 17 van 21 . 1 . 1978 , blz . 27 .  ( 4 ) PB nr . L 19 van 24 . 1 . 1978 , blz . 2 .  ( 5 ) PB nr . L 19 van 24 . 1 . 1978 , blz . 3 .  ( 6 ) PB nr . L 19 van 24 . 1 . 1978 , blz . 5 .  ( 7 ) PB nr . L 19 van 24 . 1 . 1978 , blz . 7 .  ( 8 ) PB nr . L 19 van 24 . 1 . 1978 , blz . 9 .  ( 9 ) PB nr . L 23 van 28 . 1 . 1978 , blz . 31 .  ( 10 ) PB nr . L 23 van 28 . 1 . 1978 , blz . 33 .  ( 11 ) PB nr . L 23 van 28 . 1 . 1978 , blz . 35 .  ( 12 ) PB nr . L 37 van 7 . 2 . 1978 , blz . 13 .  ( 13 ) PB nr . L 39 van 9 . 2 . 1978 , blz . 13 .  ( 14 ) PB nr . L 39 van 9 . 2 . 1978 , blz . 15 .  ( 15 ) PB nr . L 45 van 16 . 2 . 1978 , blz . 17 .  ( 16 ) PB nr . L 50 van 22 . 2 . 1978 , blz . 13 .  ( 17 ) PB nr . L 106 van 20 . 4 . 1978 , blz . 21 .  ( 18 ) PB nr . L 108 van 22 . 4 . 1978 , blz . 26 .  ( 19 ) PB nr . L 120 van 4 . 5 . 1978 , blz . 22 .  ( 20 ) PB nr . L 131 van 19 . 5 . 1978 , blz . 8 .  ( 21 ) Vgl . mededeling van de Commissie van 31 . 12 . 1977  ( PB nr . L 353 van 31 . 12 . 1977 , blz . 1 ) , gewijzigd door mededeling van 1 . 4 . 1978 ( PB nr . 87 van 1 . 4 . 1978 , blz . 4 , en van 13 . 5 . 1978 ( PB nr . L 126 van 13 . 5 . 1978 , blz . 5 ) .  ( 22 ) Zie blz . 3 van dit Publikatieblad .


Avis juridique important

|

31983K0874

Aanbeveling nr. 874/83/EGKS van de Commissie van 12 april 1983 tot wijziging van de Aanbevelingen nr. 811/78/EGKS en nr. 1006/78/EGKS houdende instelling van definitieve anti-dumpingrechten op bepaalde ijzer- en staalprodukten van oorsprong uit de Duitse Democratische Republiek

Publicatieblad Nr. L 096 van 15/04/1983 blz. 0010 - 0010 Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 11 Deel 28 blz. 0131  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 11 Deel 28 blz. 0134

*****AANBEVELING  Nr. 874/83/EGKS VAN DE COMMISSIE  van 12 april 1983  tot wijziging van de Aanbevelingen nr. 811/78/EGKS en nr. 1006/78/EGKS houdende instelling van definitieve anti-dumpingrechten op bepaalde ijzer- en staalprodukten van oorsprong uit de Duitse Democratische Republiek  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE  GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal,  Gelet op Aanbeveling nr. 3018/79/EGKS van de Commissie van 21 december 1979 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping of subsidiëring uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal (1), laatstelijk gewijzigd bij Aanbeveling nr. 3025/82/EGKS (2), inzonderheid op artikel 14,  Na overleg in het kader van het in genoemde aanbeveling bedoelde Raadgevende Comité,  Overwegende dat de Commissie bij Aanbeveling nr. 811/78/EGKS van 21 april 1978 houdende instelling van een definitief anti-dumpingrecht op bepaalde soorten plaatijzer en plaatstaal van oorsprong uit Bulgarije, de Duitse Demokratische Republiek en Roemenië (3), laatstelijk gewijzigd bij Aanbeveling nr. 3140/78/EGKS (4), een definitief anti-dumpingrecht heeft ingesteld op plaatijzer en plaatstaal, andere soorten dan dynamoplaat of transformatorplaat, enkel warmgewalst, met een dikte van 2 mm of meer, van oorsprong uit de Duitse Democratische Republiek; dat de heffing van de rechten op de invoer van soortgelijkte produkten uit Bulgarije en Roemenië inmiddels werd geschorst;  Overwegende dat de Commissie bij Aanbeveling nr. 1006/78/EGKS van 18 mei 1978 houdende instelling van een definitief anti-dumpingrecht op bepaalde soorten verzinkt plaatijzer en plaatstaal van oorsprong uit de Duitse Democratische Republiek (5), laatstelijk gewijzigd bij Aanbeveling nr. 3140/78/EGKS, een definitief anti-dumpingrecht heeft ingesteld op bepaalde soorten plaatijzer en plaatstaal verzinkt op andere wijze dan elektrolytisch (gegalvaniseerd) van oorsprong uit de Duitse Democratische Republiek;  Overwegende dat het bedrag van deze rechten overeenkomt met het bedrag dat het verschil vormt tussen de lagere daadwerkelijke contractuele prijs (basis en toeslagen), franco-grens, ingeklaard, van de betrokken produkten en de hogere door de Commissie op 30 december 1978 gepubliceerde daadwerkelijke prijs (basis en toeslagen) voor die produkten; dat de door de Commissie gepubliceerde daadwerkelijke prijzen sedert genoemde datum zijn aangepast ten einde de wijzigingen weer te geven van de laagste normale waarden in de leverende landen waar normale mededingingsvoorwaarden bestaan; dat deze rechten derhalve gebaseerd dienen te worden op de meest recente door de Commissie gepubliceerde daadwerkelijke prijzen voor deze produkten van toepassing op het tijdstip van de invoer,  DOET DE VOLGENDE AANBEVELING:  Artikel 1  Artikel 1, lid 2, van de Aanbevelingen nr. 811/78/EGKS en nr. 1006/78/EGKS, wordt gelezen:  »2. Het bedrag van het recht komt overeen met het bedrag dat het verschil vormt tussen de lagere daadwerkelijke contractuele prijs (basis en toeslagen) franco-grens, ingeklaard, en de hogere meest recente door de Commissie gepubliceerde daadwerkelijke prijs (basis en toeslagen) die op de betrokken produkten van toepassing is op het tijdstip waarop zij in de Gemeenschap in het vrije verkeer worden gebracht."  Artikel 2  Deze aanbeveling treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.  Gedaan te Brussel, 12 april 1983.  Voor de Commissie  Wilhelm HAFERKAMP  Vice-Voorzitter  (1) PB nr. L 339 van 31. 12. 1979, blz. 15.  (2) PB nr. L 317 van 13. 11. 1982, blz. 17.  (3) PB nr. L 108 van 22. 4. 1978, blz. 26.  (4) PB nr. L 372 van 30. 12. 1978, blz. 1.  (5) PB nr. L 131 van 19. 5. 1978, blz. 8.


title: 2011/413/EU: Aanbeveling van de Commissie van 11 juli 2011 betreffende het gezamenlijk programmeringsinitiatief „Langer en beter leven — De mogelijkheden en uitdagingen van de demografische veranderingen”

text:
               13.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 183/28

         AANBEVELING VAN DE COMMISSIE
   van 11 juli 2011
   betreffende het gezamenlijk programmeringsinitiatief „Langer en beter leven — De mogelijkheden en uitdagingen van de demografische veranderingen”
   (2011/413/EU)
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 181,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Het aantal Europeanen dat ouder is dan 65 zal waarschijnlijk fors stijgen van 87 miljoen in 2010 tot 124 miljoen (42 %) in 2030 (1). Deze voortdurende stijging van de levensverwachting is een belangrijk resultaat van de inspanningen van de afgelopen jaren. Dit dreigt echter tegelijkertijd een extra belasting te vormen voor de economie, de samenleving en de duurzaamheid van de overheidsfinanciën.

               (2)

               Als gevolg van de vergrijzing zal de overheid voor meer leeftijdsgerelateerde overdrachten en diensten moeten zorgen. Er wordt dan ook aangenomen dat de vergrijzing in bijna alle lidstaten aanzienlijke budgettaire gevolgen zal hebben. Op basis van het huidige beleid zullen leeftijdgerelateerde begrotingsuitgaven in de EU volgens de prognoses toenemen met gemiddeld 4¾ procentpunten van het bbp in 2060; het gaat daarbij met name om uitgaven voor pensioenen, gezondheidszorg en langdurige zorg (dit effect wordt in de zorgsector nog versterkt door een krimpend en vaak onvoldoende geschoold personeelsbestand) (2).

               (3)

               De daling van de beroepsbevolking met ongeveer 50 miljoen arbeidskrachten tussen 2010 en 2060 en de dienovereenkomstige stijging van afhankelijkheidsratio’s, die voor een groot deel al plaatsvindt vóór 2030, kan leiden tot een daling van de groei van het bbp, tenzij dit gecompenseerd wordt door een toename van de participatie- of werkgelegenheidsgraad in alle segmenten van de arbeidsmarkt en een toename van de productiviteitsgroei (3).

               (4)

               Omdat de bevolking afneemt en vergrijst, heeft de samenleving er veel baat bij de actieve en gezonde levensfase van ouderen te verlengen, door hen beter te integreren in de economie en de samenleving en hen te helpen langer onafhankelijk te leven, zodat tegelijkertijd de levenskwaliteit van ouderen en hun verzorgers wordt verhoogd, de duurzaamheid van de stelsels voor sociale bescherming wordt verbeterd (pensioen-, gezondheidszorg- en langdurigezorgstelsels) en nieuwe afzetmogelijkheden worden gecreëerd voor innoverende oplossingen voor gezond ouder worden.

               (5)

               In de Europa 2020-strategie wordt vergrijzing beschouwd als zowel een uitdaging als een kans voor slimme, duurzame en inclusieve groei en de vlaggenschipinitiatieven „Een digitale agenda voor Europa” (4), „Innovatie-Unie” (5), „Een agenda voor nieuwe vaardigheden en banen” en het „Europees platform tegen armoede”, waar dit punt prioriteit kreeg. Bij het flexizekerheidsbeleid binnen de Europese werkgelegenheids-strategie is men zich terdege bewust van de noodzaak van een integrale aanpak van het personeelsbeleid en de noodzaak van een levenscyclusbenadering ten aanzien van werk om arbeidsmarktparticipatie te bevorderen en bestaande obstakels uit de weg te ruimen.

               (6)

               Op 6 september 2010 stelde de Commissie voor 2012 uit te roepen tot Europees Jaar voor actief ouder worden. Hiermee wil zij de lidstaten steunen bij hun inspanningen om ouderen te helpen actief te blijven op de arbeidsmarkt en hun ervaringen te delen, een actieve rol te blijven spelen in de maatschappij en zo lang mogelijk een gezond, onafhankelijk en gelukkig leven te kunnen leiden (6).

               (7)

               Er is dringend behoefte aan een betere kennisbasis met betrekking tot het verouderingsproces en de gevolgen van het ouder worden voor de samenleving en de economie om een empirisch onderbouwde beleidsvorming te ondersteunen.

               (8)

               Om de hierboven beschreven uitdaging het hoofd te kunnen bieden en de kansen te benutten, zijn gecoördineerde maatregelen nodig om samenwerking met het oog op kwalitatief hoogwaardig onderzoek te faciliteren, waarbij beoogd wordt onderzoeks-gegevens te vergaren die maatregelen ondersteunen.

               (9)

               De Raad Concurrentievermogen stelde op zijn bijeenkomst van 26 mei 2010 (7) een aantal initiatieven voor gezamenlijke programmering voor waaronder „Langer en beter leven — De mogelijkheden en uitdagingen van de demografische veranderingen”. Hij voerde aan dat dit gebieden zijn waar gezamenlijke onderzoeksprogrammering een belangrijke toegevoegde waarde zou leveren aan de bestaande, versnipperde inspanningen van de lidstaten. In zijn conclusies verklaarde de Raad dan ook dat een gezamenlijk programmeringsinitiatief over dit onderwerp moet worden opgestart en werd de Commissie verzocht een bijdrage te leveren aan de voorbereiding ervan.

               (10)

               De lidstaten hebben schriftelijk in een formele verbintenis bevestigd te willen deelnemen aan een dergelijke gezamenlijke programmering.

               (11)

               Gezamenlijke programmering van onderzoek naar demografische veranderingen en vergrijzing kan zorgen voor coördinatie van onderzoek op dit gebied, een belangrijke bijdrage leveren aan de opbouw van een volledig operationele Europese onderzoekruimte (ERA) met betrekking tot vergrijzing en het Europees leiderschap en concurrentievermogen inzake onderzoek op dit gebied versterken.

               (12)

               Om de in deze aanbeveling geformuleerde doelstellingen te verwezenlijken, moeten de lidstaten zorgen voor samenwerking en complementariteit met belangrijke gerelateerde initiatieven: het gezamenlijk programma Ambient Assisted Living (omgevingsondersteund wonen) (8) en het Europees Innovatiepartnerschap voor actief en gezond ouder worden, O&O dat wordt gesteund door het kaderprogramma, met name op het gebied van ICT, gezondheidszorg, sociale wetenschappen, en andere onderzoeksinitiatieven zoals Share Eric (9), en ERA-AGE II (10).

               (13)

               Om ervoor te zorgen dat de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad kan rapporteren, moeten de lidstaten regelmatig bij de Commissie verslag uitbrengen over de voortgang die ten aanzien van dit gezamenlijk programmeringsinitiatief is gemaakt,

         HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING VASTGESTELD:

               1.

               De lidstaten worden aangespoord om een gemeenschappelijke visie te ontwikkelen over de wijze waarop samenwerking en coördinatie op het gebied van onderzoek op EU-niveau kunnen bijdragen aan het vinden van een oplossing voor de uitdaging van demografische veranderingen en de mogelijkheden die daardoor geboden worden te benutten.

               2.

               De lidstaten worden aangespoord om een gezamenlijke strategische onderzoeksagenda vast te stellen waarbij onderzoeksbehoeften en -doelstellingen voor de middellange tot lange termijn worden vastgesteld op het gebied van demografische veranderingen. Deze strategische onderzoeksagenda dient een uitvoeringsplan te omvatten waarin de prioriteiten en tijdschema’s zijn vastgesteld en de maatregelen, instrumenten en middelen die hiervoor nodig zijn, worden vermeld.

               3.

               De lidstaten worden aangespoord om de volgende acties op te nemen in de strategische onderzoeksagenda en in het uitvoeringsplan:

                           a)

                           inventarisatie en uitwisseling van informatie over relevante nationale programma’s en onderzoeksactiviteiten;

                           b)

                           versterking van de gezamenlijke capaciteit voor prognoses en technologisch aspectenonderzoek;

                           c)

                           uitwisseling van informatie, middelen, beste praktijken, methoden en richtsnoeren;

                           d)

                           vaststelling van gebieden of onderzoeksactiviteiten die baat kunnen hebben bij samenwerking, gezamenlijke oproepen tot het indienen van voorstellen of het bundelen van middelen;

                           e)

                           vaststelling van procedures voor gezamenlijk uit te voeren onderzoek op de onder d) vastgestelde gebieden;

                           f)

                           rekening houden met de veranderende behoeften van ouderen en die van hun formele en informele verzorgers bij de vaststelling van de doelstellingen voor onderzoeksprogramma’s op het gebied van vergrijzing;

                           g)

                           zo mogelijk het delen van bestaande onderzoeksinfrastructuur, of het opzetten van nieuwe faciliteiten, zoals gecoördineerde databanken of het opstellen van modellen voor onderzoek naar het verouderingsproces;

                           h)

                           stimulering van betere samenwerking tussen de particuliere en de overheidssector, gekoppeld aan een open innovatie van verschillende onderzoeksactiviteiten en bedrijfstakken die verband houden met demografische veranderingen en vergrijzing van de bevolking;

                           i)

                           export en verspreiding van kennis, innovatie en interdisciplinaire methodieken;

                           j)

                           tot stand brengen van netwerken tussen centra die zich bezighouden met onderzoek naar demografische veranderingen en vergrijzing van de bevolking.

               4.

               De lidstaten worden aangespoord om een gemeenschappelijke beheerstructuur op het gebied van demografische veranderingen en vergrijzing van de bevolking op te zetten, die de opdracht krijgt gemeenschappelijke voorwaarden, regels en procedures voor samenwerking en coördinatie vast te stellen en de uitvoering van de strategische onderzoeksagenda te volgen.

               5.

               De lidstaten worden aangespoord om gezamenlijk de strategische onderzoeksagenda uit te voeren, via hun nationale onderzoeksprogramma’s in overeenstemming met de richtsnoeren voor randvoorwaarden voor gezamenlijke programmering van de Groep op hoog niveau van de Raad voor gezamenlijke programmering.

               6.

               De lidstaten worden aangespoord om met de Commissie samen te werken om na te gaan welke initiatieven de Commissie mogelijk kan nemen om de lidstaten bij te staan bij de ontwikkeling en de uitvoering van de strategische onderzoeksagenda, en om het gezamenlijk programma op dit gebied te coördineren met andere EU-initiatieven zoals het Europees Innovatiepartnerschap voor actief en gezond ouder worden en het gezamenlijk programma Ambient Assisted Living (omgevings-ondersteund wonen).

               7.

               De lidstaten worden aangespoord om bij de Commissie regelmatig verslag uit te brengen over de voortgang met betrekking tot dit gezamenlijk programmerings-initiatief middels voortgangsverslagen.

      Gedaan te Brussel, 11 juli 2011.

            Voor de Commissie

         Neelie KROES

            Vicevoorzitster

      (1)  Het aantal Europeanen boven de 65 zal de komende 50 jaar vrijwel verdubbelen — van 87 miljoen in 2010 tot 153 miljoen in 2060 — Eurostat, Europop2010 population projections (bevolkingsprognoses).

      (2)  Ibidem.

      (3)  COM(2009) 180 definitief: Opvangen van de gevolgen van de vergrijzing in de EU (Vergrijzings-verslag 2009).

      (4)  9981/1/10 herz. 1.

      (5)  14035/10.

      (6)  Conclusies van de Raad (EPSCO dec 2010) 18132/10.

      (7)  10246/10.

      (8)  Medebeslissingsverslag, persbericht — http://www.europarl.europa.eu/sides/getDoc.do?language=en&type=IM-PRESS&reference=20080121IPR19252

      (9)  http://www.share-project.org/t3/share/fileadmin/press_information/SHARE_ERIC-EN_upload.pdf

      (10)  http://futurage.group.shef.ac.uk/


title: Aanbeveling (EU) 2017/820 van de Commissie van 12 mei 2017 inzake evenredige politiecontroles en politiële samenwerking in het Schengengebied

text:
               13.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 122/79

         AANBEVELING (EU) 2017/820 VAN DE COMMISSIE
   van 12 mei 2017
   inzake evenredige politiecontroles en politiële samenwerking in het Schengengebied
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 292,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Wanneer zich in een ruimte zonder binnengrenstoezicht een grensoverschrijdende bedreiging voordoet van de openbare orde of de binnenlandse veiligheid in die ruimte, is het noodzakelijk gezamenlijk op te treden. Wil een dergelijke ruimte naar behoren functioneren, dan is het niet voldoende dat het EU-acquis op eenvormige wijze wordt toegepast, maar moeten de lidstaten hun bevoegdheden ten aanzien van de handhaving van de openbare orde en de waarborging van de binnenlandse veiligheid ook uitoefenen overeenkomstig de doelstellingen van het Schengenacquis. Voor de goede werking van het Schengengebied is het van belang dat niet alleen wordt nagegaan hoe de lidstaten hun buitengrenzen beheren, maar ook hoe zij hun politiële bevoegdheden uitoefenen op hun hele grondgebied, met inbegrip van de grensgebieden.

               (2)

               In 2012 heeft de Commissie voor de lidstaten richtsnoeren inzake politiële maatregelen in de binnengrenszones uitgevaardigd in een bijlage bij het eerste halfjaarlijks verslag over het functioneren van het Schengengebied (1). Deze richtsnoeren dienen op basis van de ervaring van de laatste drie jaar te worden herzien. Daartoe strekt de onderhavige aanbeveling, die voortbouwt op de kennis die bij het aanpakken van bedreigingen van de openbare orde of de binnenlandse veiligheid is opgedaan en op goede praktijken bij de uitoefening van politiële bevoegdheden en grensoverschrijdende politiële samenwerking, relevante rechtspraak over de politiecontroles, tot dusver verrichte Schengenevaluaties inzake politiële samenwerking en nieuwe mogelijkheden die voortvloeien uit technologische ontwikkelingen.

               (3)

               Overeenkomstig Verordening (EU) 2016/399 van het Europees Parlement en de Raad (2) mag de afwezigheid van grenstoezicht aan de binnengrenzen geen afbreuk doen aan de uitoefening van de politiebevoegdheid door de bevoegde nationale instanties van de lidstaten, voor zover de uitoefening van de politiebevoegdheid niet hetzelfde effect heeft als grenscontroles. De uitoefening van de politiebevoegdheid dient met name niet te worden geacht hetzelfde effect te hebben als de uitoefening van grenscontroles indien de politiële maatregelen grenstoezicht niet tot doel hebben, gebaseerd zijn op algemene politie-informatie en -ervaring met betrekking tot mogelijke bedreigingen van de openbare veiligheid en met name bedoeld zijn ter bestrijding van grensoverschrijdende criminaliteit, worden gepland en uitgevoerd op een manier die duidelijk verschilt van de systematische controles van personen aan de buitengrenzen en op basis van controles ter plaatse worden uitgevoerd. In het licht van het arrest van het Hof van Justitie in de zaak-Adil (3) gaat het noch om een cumulatieve noch om een uitputtende lijst van criteria, wat betekent dat deze criteria niet zodanig mogen worden opgevat dat enkel de politiële maatregelen die daaraan voldoen, in grensgebieden zijn toegestaan (4).

               (4)

               Het bepaalde in artikel 23 van Verordening (EU) 2016/399 en de formulering van artikel 72 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie bevestigen dat de afschaffing van binnengrenstoezicht geen afbreuk heeft gedaan aan de prerogatieven van de lidstaten met betrekking tot de handhaving van de openbare orde en de waarborging van de binnenlandse veiligheid.

               (5)

               Politiële bevoegdheden die van toepassing zijn op het gehele grondgebied van een lidstaat zijn verenigbaar met het recht van de Unie. Bijgevolg mogen de lidstaten in het kader van de politiële bevoegdheden die overeenkomstig nationaal recht van toepassing zijn op het gehele grondgebied, ook politiecontroles verrichten in de grensgebieden, met inbegrip van de gebieden aan de binnengrenzen.

               (6)

               In de huidige omstandigheden, waarin sprake is van bedreigingen van de openbare orde of de binnenlandse veiligheid in verband met terrorisme en andere zware grensoverschrijdende criminaliteit alsook van risico's van secundaire bewegingen van personen die de buitengrenzen op irreguliere wijze hebben overschreden, kan het noodzakelijk en gerechtvaardigd worden geacht de politiecontroles op het gehele grondgebied van de lidstaten, ook in grensgebieden, te intensiveren en langs de belangrijkste vervoersverbindingen, zoals snelwegen en spoorwegen, politiecontroles te verrichten. Zowel het besluit tot dergelijke controles als de vaststelling van de locatie en de intensiteit daarvan blijven een zaak van de lidstaten en dienen te allen tijde evenredig te zijn aan de geconstateerde bedreigingen. Dergelijke controles kunnen doeltreffender blijken te zijn dan binnengrenstoezicht, met name omdat zij flexibeler zijn dan statische grenscontroles bij specifieke grensdoorlaatposten en gemakkelijker kunnen worden aangepast aan veranderende risico's.

               (7)

               In grensgebieden kunnen zich specifieke risico's inzake grensoverschrijdende criminaliteit voordoen en kan er tevens vaker sprake zijn van bepaalde strafbare feiten die ook op de rest van grondgebied worden gepleegd, zoals inbraak, voertuigdiefstal, drugshandel, niet-toegestane secundaire bewegingen van onderdanen van derde landen, migrantensmokkel en mensenhandel. Het risico dat de regels inzake de wettigheid van verblijf op het grondgebied worden geschonden, zou in grensgebieden ook groter kunnen zijn. Rekening houdend met deze risico's, kunnen de lidstaten besluiten om in grensgebieden politiecontroles te verrichten en te intensiveren die in overeenstemming zijn met de specifieke risico's van die gebieden, mits deze maatregelen niet hetzelfde effect hebben als grenscontroles.

               (8)

               Moderne technologieën voor de controle van verkeersstromen, met name op door de lidstaten aangewezen snelwegen en andere belangrijke wegen, kunnen van cruciaal belang zijn voor de aanpak van bedreigingen van de openbare orde of de binnenlandse veiligheid. Uit dat oogpunt zou het gebruik van controle- en bewakingssystemen voor automatische kentekenplaatherkenning voor rechtshandhavingsdoeleinden moeten worden aangemoedigd, mits de toepasselijke regels voor camerabewaking, met inbegrip van gegevensbeschermingswaarborgen, in acht worden genomen. Dit zou kunnen helpen om de belangrijkste Europese vervoerscorridors, waarlangs aanzienlijke aantallen reizigers en voertuigen zich binnen de Unie verplaatsen, zonder onevenredige gevolgen voor de verkeersstroom te bewaken.

               (9)

               Alleen wanneer politiële bevoegdheden overeenkomstig nationale wetgeving specifiek beperkt zijn tot grensgebieden en ook zonder concrete verdenkingen gepaard gaan met identiteitscontroles, moeten de lidstaten voorzien in een specifiek kader om te waarborgen dat deze politiecontroles niet neerkomen op maatregelen die hetzelfde effect hebben als grenscontroles. Hoewel het Hof van Justitie in het arrest-Melki (5) heeft erkend dat het de lidstaten is toegestaan voor binnengrensgebieden dergelijke specifieke politiële bevoegdheden, op basis waarvan enkel op die delen van het grondgebied grondiger identiteitscontroles kunnen worden verricht, te verlenen, bepaalde het dat de lidstaten moeten voorzien in specifieke bepalingen met betrekking tot de intensiteit en de frequentie van dergelijke controles. Als een controle losstaat van het gedrag van de gecontroleerde persoon en van specifieke omstandigheden of informatie waarvan een risico voor de openbare orde of de binnenlandse veiligheid uitgaat, moeten de lidstaten bovendien voorzien in het noodzakelijke kader dat de feitelijke uitoefening van die controle stuurt, om te voorkomen dat dergelijke politiële maatregelen hetzelfde effect hebben als grenscontroles.

               (10)

               Gedurende de laatste drie jaar heeft een aantal lidstaten de politiecontroles in de grensgebieden geïntensiveerd in verband met de toegenomen bedreigingen van de openbare orde of de binnenlandse veiligheid (Oostenrijk, België, Tsjechië, Duitsland, Denemarken, Nederland, Frankrijk, Italië, Slovenië en Zwitserland). Deze controles waren soms gericht op specifieke vervoersmiddelen, zoals treinen, of specifieke grensgebieden. In dit verband wordt ook steeds ruimer gebruik gemaakt van technologische middelen. De Commissie heeft de rechtmatigheid van geen van deze gevallen betwist. Een aantal van deze gevallen strekt tot voorbeeld waar het gaat om het aanpakken van aanhoudende toegenomen bedreigingen van de openbare orde of de binnenlandse veiligheid.

               (11)

               Krachtens Verordening (EU) 2016/399 kan enkel in uitzonderlijke omstandigheden het grenstoezicht opnieuw worden ingevoerd, als uiterste middel. In dat verband moedigde Uitvoeringsbesluit (EU) 2017/246 van de Raad (6) de lidstaten nadrukkelijk aan om te onderzoeken of met politiecontroles niet dezelfde resultaten zouden kunnen worden geboekt als met tijdelijk toezicht aan de binnengrenzen, alvorens dergelijk toezicht in te voeren of te verlengen.

               (12)

               Hoewel het in bepaalde omstandigheden van meet af aan duidelijk kan zijn dat politiecontroles alleen niet voldoende zijn om de geconstateerde bedreigingen van de openbare orde of de binnenlandse veiligheid aan te pakken (bv. bij het zoeken naar specifieke verdachten na een terroristische aanslag), kunnen in andere gevallen soortgelijke doelstellingen als die van tijdelijke herinvoering van binnengrenstoezicht worden nagestreefd door middel van grondiger politiecontroles in grensgebieden. Enerzijds zouden er, voordat wordt besloten tot tijdelijke herinvoering van binnengrenstoezicht, in beginsel dan ook alternatieve maatregelen moeten worden beoordeeld. Met name bij het besluiten tot tijdelijke herinvoering van binnengrenstoezicht in verband met voorzienbare gebeurtenissen zouden de lidstaten moeten aantonen dat een dergelijke beoordeling is verricht. Anderzijds kan, in specifieke gevallen van spoedeisende en ernstige bedreigingen van de openbare orde of de binnenlandse veiligheid, op het niveau van de ruimte zonder binnengrenstoezicht of op nationaal niveau, de tijdelijke herinvoering van binnengrenstoezicht onmiddellijk noodzakelijk zijn.

               (13)

               Deze aanbeveling moedigt de lidstaten aan om beter gebruik te maken van hun politiële bevoegdheden en om voorrang te geven aan politiecontroles alvorens te besluiten tot de tijdelijke herinvoering van binnengrenstoezicht.

               (14)

               Ongeacht welke maatregel een lidstaat neemt om een specifieke bedreiging voor zijn openbare orde of binnenlandse veiligheid aan te pakken, zou hij moeten waarborgen dat de tenuitvoerlegging van die maatregel geen belemmeringen voor het vrije verkeer van de burgers en goederen meebrengt die niet noodzakelijk zijn, niet worden gerechtvaardigd door en niet evenredig zijn aan die bedreigingen voor zijn openbare orde of binnenlandse veiligheid, en dat de grondrechten en met name het beginsel van non-discriminatie volledig worden geëerbiedigd.

               (15)

               De ruimte zonder binnengrenstoezicht is ook afhankelijk van de doelmatige en doeltreffende toepassing door de lidstaten van begeleidende maatregelen inzake grensoverschrijdende politiële samenwerking. De Schengenevaluaties die tot dusver zijn uitgevoerd op het gebied van politiële samenwerking, hebben uitgewezen dat de lidstaten over het algemeen rechtens wel aan het Schengenacquis voldoen, maar er een aantal belemmeringen is voor het praktische gebruik van bepaalde instrumenten voor grensoverschrijdende politiële samenwerking die ter beschikking van de lidstaten staan. De lidstaten zouden derhalve moeten worden aangemoedigd om deze belemmeringen weg te nemen, zodat zij grensoverschrijdende bedreigingen beter kunnen aanpakken.

               (16)

               Gezamenlijke politiepatrouilles en andere bestaande instrumenten voor operationele politiële samenwerking dragen bij tot de binnenlandse veiligheid in de ruimte zonder binnengrenstoezicht. Zo is het bijvoorbeeld duidelijk dat gezamenlijke patrouilles in grensoverschrijdende treinen de veiligheid vergroten doordat ermee wordt voorkomen dat de controle-inspanningen die aan ene kant van de grens worden geleverd, worden ondermijnd doordat zij niet gepaard gaan met soortgelijke inspanningen aan andere kant van de grens. Een aantal lidstaten heeft praktijken vastgesteld die het gemakkelijker of mogelijk maken gezamenlijke politiële operaties te verrichten (zoals de gezamenlijke politiebureaus die Duitsland en Polen met name voor gezamenlijke patrouilles en andere operaties aan hun grens hebben ingericht, de microteams die zijn opgericht voor gezamenlijk onderzoek aan de Oostenrijks-Tsjechische grens, gezamenlijke treinpatrouilles in Oostenrijk, Duitsland, Frankrijk, Italië en Hongarije, en de aanwerving door de Duitse politie van onderdanen van andere lidstaten, met name voor het patrouilleren in de grensregio's). Andere lidstaten zouden moeten worden aangemoedigd deze goede praktijken over te nemen.

               (17)

               Gezamenlijke dreigingsanalyse en grensoverschrijdende informatie-uitwisseling tussen lidstaten die grensregio's delen, kunnen bijdragen tot het ontwerpen van doelmatige politiecontroles voor het aanpakken van de geconstateerde dreigingen. Dit soort samenwerking kan betrekking hebben op de risico's van specifieke grensoverschrijdende verkeersverbindingen, alsook op specifieke vervoersmiddelen die vaak worden gebruikt bij criminele activiteiten, zodat er vóór de grensgebieden al gerichte politiecontroles kunnen worden uitgevoerd. Dergelijke politiecontroles kunnen een gezamenlijk instrument zijn voor het afwenden van de bedreigingen van de openbare orde of de binnenlandse veiligheid waarmee de betrokken lidstaten te maken hebben. Het is dan ook belangrijk om de lidstaten aan te moedigen om hun grensoverschrijdende samenwerking verder te ontwikkelen.

               (18)

               Ter versterking van de grensoverschrijdende politiële samenwerking kunnen de lidstaten de Commissie verzoeken om ondersteuning bij de tenuitvoerlegging van deze aanbeveling. Dergelijke ondersteuning kan bijvoorbeeld praktijkmensen en beleidsmakers van de lidstaten helpen beste praktijken uit te wisselen en de samenwerking tussen de lidstaten en de betrokken agentschappen (Europol en de Europese grens- en kustwacht) verbeteren. Ook kan deze ondersteuning bijdragen tot de verdere verbetering van structuren voor grensoverschrijdende samenwerking, zoals de centra voor politiële en douanesamenwerking. Voorts zal de Commissie ondersteuning verlenen voor het bijwerken, op basis van input van de lidstaten, van de Schengencatalogus van 2011 (7), waarin onder meer beste praktijken op het gebied van operationele grensoverschrijdende politiële samenwerking worden vastgesteld, en van de nationale fiches van het handboek grensoverschrijdende operaties (8).

               (19)

               Zoals de recente migratiecrisis heeft uitgewezen, kunnen ongecontroleerde secundaire bewegingen van irreguliere migranten een ernstige bedreiging van de openbare of de binnenlandse veiligheid vormen. De juiste toepassing van de bilaterale overnameovereenkomsten overeenkomstig artikel 6, lid 3, van Richtlijn 2008/115/EG van het Europees Parlement en de Raad (9) kan van cruciaal belang zijn voor de aanpak van secundaire bewegingen van illegaal verblijvende onderdanen van derde landen. De bilaterale overeenkomsten kunnen ook helpen resultaten te boeken die vergelijkbaar zijn met die van gerichte controles aan de binnengrenzen wat betreft het aanpakken van bedreigingen van de openbare orde of de binnenlandse veiligheid, en daarbij de gevolgen voor het vrije verkeer van bonafide reizigers beperken. Het is derhalve van belang dat de lidstaten de bilaterale overnameovereenkomsten doelmatig toepassen, met inachtneming van Aanbeveling (EU) 2017/432 van de Commissie (10).

               (20)

               De Commissie is van mening dat deze aanbeveling binnen een redelijke termijn ten uitvoer moet worden gelegd; de Commissie beveelt derhalve aan haar zo snel mogelijk, maar uiterlijk binnen zes maanden, ten uitvoer te leggen.

               (21)

               Deze aanbeveling zou ten uitvoer moeten worden gelegd met volledige eerbiediging van de grondrechten.

               (22)

               Deze aanbeveling zou gericht moeten zijn tot alle Schengenlanden die gebonden zijn aan titel III van Verordening (EU) 2016/399,

         HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING VASTGESTELD:

      Doeltreffender gebruik van politiecontroles

               1.

               Teneinde de bedreigingen van de openbare orde of de binnenlandse veiligheid binnen het Schengengebied doeltreffend af te wenden, zouden de lidstaten zo nodig en voor zover zulks overeenkomstig hun nationale recht gerechtvaardigd is:

                           a)

                           de politiecontroles op het gehele grondgebied, met inbegrip van de grensgebieden, moeten intensiveren;

                           b)

                           politiecontroles moeten uitvoeren op de belangrijkste vervoersverbindingen, ook in grensgebieden;

                           c)

                           de politiecontroles in grensgebieden moeten aanpassen op basis van voortdurende risicoanalyse en ervoor moeten zorgen dat dergelijke politiecontroles geen grenstoezicht tot doel hebben;

                           d)

                           moeten gebruikmaken van moderne technologieën voor het monitoren van voertuigen en verkeersstromen.

      Voorrang voor politiecontroles bij een ernstige bedreiging van de openbare orde of de binnenlandse veiligheid

               2.

               Als de lidstaten bij een ernstige bedreiging van de openbare orde of de binnenlandse veiligheid overwegen hoofdstuk II van titel III van Verordening (EU) 2016/399 toe te passen, zouden zij eerst moeten nagaan of de situatie toereikend kan worden aangepakt met intensieve politiecontroles op het grondgebied, met inbegrip van de grensgebieden.

      Versterking van grensoverschrijdende politiële samenwerking

               3.

               Ter versterking van de grensoverschrijdende politiële samenwerking bij het aanpakken van bedreigingen van de openbare orde of de binnenlandse veiligheid, zouden de lidstaten:

                           a)

                           opnieuw moeten nagaan in hoeverre zij momenteel gebruikmaken van alle beschikbare operationele instrumenten voor grensoverschrijdende politiële samenwerking, zoals gezamenlijke patrouilles, gezamenlijke operaties, gezamenlijke onderzoeksteams, grensoverschrijdende achtervolging, grensoverschrijdende observatie, en centra voor politiële en douanesamenwerking;

                           b)

                           moeten samenwerken met naburige lidstaten om een einde te maken aan juridische of operationele belemmeringen voor een optimaal gebruik van alle operationele instrumenten voor grensoverschrijdende politiële samenwerking;

                           c)

                           in voorkomend geval gezamenlijke dreigingsanalyses en grensoverschrijdende informatie-uitwisselingen met naburige lidstaten moeten ontwikkelen en uitvoeren ter ondersteuning van gezamenlijke maatregelen voor het aanpakken van bedreigingen van de openbare orde of de binnenlandse veiligheid in gedeelde binnengrensgebieden, onder meer door middel van gecoördineerde politiecontroles in hun binnengrensgebieden;

                           d)

                           moeten nagaan in hoeverre er behoefte is aan technische investeringen ter verbetering van gezamenlijke operaties, met name wat betreft bewaking en opsporing.

      Doeltreffend gebruik van bilaterale overnameovereenkomsten of -regelingen tussen lidstaten

               4.

               Om te waarborgen dat politiecontroles en politiële samenwerking kunnen leiden tot de doeltreffende bestrijding van niet-toegestane secundaire bewegingen die een specifieke bedreiging van de openbare orde of de binnenlandse veiligheid vormen, zouden de lidstaten:

                           a)

                           overeenkomstig artikel 6, lid 3, van Richtlijn 2008/115/EG onderdanen van derde landen die via hun grondgebied zijn gereisd alvorens te zijn aangehouden in een andere lidstaat, moeten terugnemen op grond van de bepalingen van bilaterale overeenkomsten of regelingen die bestonden op de datum van inwerkingtreding van die richtlijn (13 januari 2009), met name als het om naburige lidstaten gaat;

                           b)

                           alle nodige maatregelen moeten nemen, zoals het vaststellen van operationele praktijken tussen bevoegde autoriteiten en het bevorderen van de informatie-uitwisseling tussen deze autoriteiten, teneinde te waarborgen dat de betrokken lidstaten de op dergelijke bilaterale overeenkomsten of regelingen gebaseerde procedures vlot afronden, zodat de overdracht zo snel mogelijk wordt uitgevoerd;

                           c)

                           moeten waarborgen dat als een lidstaat besluit de bepalingen van een bilaterale overnameovereenkomst of regeling niet toe te passen, of de betrokken onderdanen van een derde land worden teruggenomen door een andere lidstaat, terugkeerprocedures worden ingesteld overeenkomstig Richtlijn 2008/115/EG en conform Aanbeveling (EU) 2017/432.

      Gedaan te Brussel, 12 mei 2017.

            Voor de Commissie

         Dimitris AVRAMOPOULOS

            Lid van de Commissie

      (1)  COM(2012) 230, verslag over de periode van 1 november 2011 tot en met 30 april 2012.
   http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=COM:2012:0230:FIN:NL:PDF

      (2)  Verordening (EU) 2016/399 van het Europees Parlement en de Raad van 9 maart 2016 betreffende een Uniecode voor de overschrijding van de grenzen door personen (Schengengrenscode) (PB L 77 van 23.3.2016, blz. 1).

      (3)  Arrest van het Hof van Justitie van 19 juli 2012, zaak C-278/12 PPU, Adil, ECLI:EU:C:2012:508.

      (4)  Arrest in de zaak-Adil, ECLI:EU:C:2012:508, punt 65.

      (5)  Arrest van het Hof van Justitie van 22 juni 2010, Melki en Abdeli, gevoegde zaken C-188/10 en C-189/10, ECLI:EU:C:2010:363, punten 73 en 74.

      (6)  Uitvoeringsbesluit (EU) 2017/246 van 7 februari 2017 tot vaststelling van een aanbeveling ter verlenging van het tijdelijke toezicht aan de binnengrenzen in uitzonderlijke omstandigheden waarbij de algemene werking van het Schengengebied in gevaar komt (PB L 36 van 11.2.2017, blz. 59).

      (7)  Raadsdocument 15785/3/10 Rev 3.

      (8)  Raadsdocument 10505/4/09 Rev 4.

      (9)  Richtlijn 2008/115/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 over gemeenschappelijke normen en procedures in de lidstaten voor de terugkeer van onderdanen van derde landen die illegaal op hun grondgebied verblijven (PB L 348 van 24.12.2008, blz. 98).

      (10)  Aanbeveling (EU) 2017/432 van de Commissie van 7 maart 2017 over het doeltreffender maken van terugkeer bij de tenuitvoerlegging van Richtlijn 2008/115/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 66 van 11.3.2017, blz. 15).


title: Aanbeveling van de Commissie van 29 maart 2005 betreffende de aanbieding van huurlijnen in de Europese Unie — Deel 2 — Tariefaspecten van wholesale-huurlijndeelcircuits (Kennisgeving geschied onder nummer C(2005) 951)Voor de EER relevante tekst

text:
               1.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 83/52

      AANBEVELING VAN DE COMMISSIE

   van 29 maart 2005
   betreffende de aanbieding van huurlijnen in de Europese Unie — Deel 2 — Tariefaspecten van wholesale-huurlijndeelcircuits
   (Kennisgeving geschied onder nummer C(2005) 951)
   (Voor de EER relevante tekst)
   (2005/268/EG)
   DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
   Gelet op Richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (1) (de „kaderrichtlijn”), en met name op artikel 19, lid 1,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Nieuwe marktdeelnemers (of „andere gemachtigde exploitanten”) zijn dikwijls op de gevestigde exploitant aangewezen voor de levering van korte huurlijnen voor de aansluiting van de lokalen van de klant op het netwerk van de nieuwe marktdeelnemer („huurlijndeelcircuits”).

               (2)

               Krachtens Richtlijn 97/33/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 juni 1997 inzake interconnectie op telecommunicatiegebied wat betreft de waarborging van de universele dienst en van de interoperabiliteit door toepassing van de beginselen van Open Network Provision (ONP) (2) en Richtlijn 92/44/EEG van de Raad van 5 juni 1992 betreffende de toepassing van Open Network Provision (ONP) op huurlijnen (3), die inmiddels zijn ingetrokken (4), werden bepaalde organisaties die huurlijndiensten exploiteerden, verplicht hun huurlijndiensten (met inbegrip van huurlijndeelcircuits) aan te bieden op basis van de beginselen van non-discriminatie en kostenoriëntatie.

               (3)

               Overeenkomstig artikel 27 van de kaderrichtlijn en artikel 16, lid 1, van Richtlijn 2002/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronische-communicatienetwerken en -diensten (5) (de „universeledienstrichtlijn”) en artikel 7 van Richtlijn 2002/19/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de toegang tot en interconnectie van elektronische-communicatienetwerken en bijbehorende faciliteiten (6) (de „toegangsrichtlijn”) blijven dergelijke verplichtingen van kracht totdat de relevante markten zijn geëvalueerd in overeenstemming met artikel 16 van de kaderrichtlijn en artikel 16, lid 3, van de universeledienstrichtlijn.

               (4)

               In overeenstemming met artikel 16, lid 4, van de kaderrichtlijn gaat een nationale regelgevende instantie (NRI), wanneer zij vaststelt dat een relevante markt niet daadwerkelijk concurrerend is, na welke ondernemingen een aanmerkelijke marktmacht hebben en legt zij de ondernemingen in kwestie passende specifieke wettelijke verplichtingen op of handhaaft of wijzigt zij deze verplichtingen wanneer zij reeds bestaan. In overeenstemming met artikel 18, lid 1, van de universeledienstrichtlijn gaat een NRI, wanneer zij vaststelt dat op de markt voor het minimumpakket van huurlijnen geen daadwerkelijke mededinging bestaat, na welke ondernemingen aanmerkelijke marktmacht hebben en legt zij verplichtingen op ten aanzien van de aanbieding van het minimumpakket en de desbetreffende voorwaarden. Ondernemingen waaraan op grond van een van bovengenoemde richtlijnen verplichtingen zijn opgelegd, worden hierna „aangemelde exploitanten” genoemd.

               (5)

               Op 11 februari 2003 heeft de Commissie een aanbeveling betreffende relevante producten- en dienstenmarkten (7) aangenomen waarin is vastgelegd welke relevante markten binnen de sector elektronische communicatie krachtens artikel 15 van de kaderrichtlijn door de NRI's moeten worden geanalyseerd. De lijst omvat wholesale-termineringssegmenten van huurlijnen en wholesale-bundelsegmenten van huurlijnen.

               (6)

               Het aanbieden van huurlijndeelcircuits valt onder de markt voor wholesale-termineringssegmenten van huurlijnen en vanaf een bepaalde lijnlengte ook onder die voor wholesale-bundelsegmenten van huurlijnen zoals bedoeld in de aanbeveling van de Commissie van 11 februari 2003. Het is aan de NRI om te beslissen wat onder een termineringssegment wordt verstaan, afhankelijk van de voor haar nationale markt specifieke netwerktopologie.

               (7)

               Zonder te willen vooruitlopen op de marktanalysen en beoordelingen van de marktmacht door de NRI's overeenkomstig de artikelen 15 en 16 van de kaderrichtlijn en artikel 16, lid 3, van de universeledienstrichtlijn, vertoont de door de lidstaten verstrekte informatie een duurzaam patroon van steeds ernstigere problemen met het niveau van de tarieven van huurlijndeelcircuits van aangemelde exploitanten en bevestigt deze de problemen met de tariefverschillen.

               (8)

               Wanneer een NRI in overeenstemming met artikel 13 van de toegangsrichtlijn of artikel 18 van de universeledienstrichtlijn verplichtingen betreffende kostenoriëntatie oplegt ten aanzien van huurlijndeelcircuits, kan zij rekening houden met het feit dat de van de betrokken exploitant ontvangen kosteninformatie wellicht niet volledig de kosten weerspiegelt van een efficiënte exploitant die moderne technologieën inzet. Zij kan ook rekening houden met op vergelijkbare concurrerende markten geldende tarieven met betrekking tot opgelegde mechanismen voor het terugverdienen van de kosten of tariferingsmethodieken.

               (9)

               In deze omstandigheden dienen de NRI's bij de bepaling van de wettelijke maatregelen voor huurlijnmarkten die op hun grondgebied niet daadwerkelijk concurrerend zijn, door de publicatie van aanbevolen tariefplafonds voor huurlijndeelcircuits te worden geïnformeerd en geadviseerd over de wijze waarop de beste huidige praktijken voor het aanbieden van huurlijnen kunnen worden toegepast. Daarmee kan dankzij een uniformere toepassing van het regelgevingskader in de gehele Europese Unie een bijdrage worden geleverd aan de ontwikkeling van een interne markt en de grondslag worden gelegd voor het realiseren van een meer concurrerende en kostenefficiëntere markt voor huurlijnen.

               (10)

               Bij de afleiding van tariefplafonds in deze aanbeveling wordt uitgegaan van gemiddelde tarieven in die lidstaten waar aangemelde exploitanten een zekere vrijheid genieten bij het vaststellen van de tarieven in verschillende geografische gebieden.

               (11)

               Zoals bepaald in artikel 13, lid 3, van de toegangsrichtlijn kunnen NRI's van een exploitant met aanmerkelijke marktmacht verlangen dat hij volledige verantwoording aflegt over zijn tarieven en deze indien nodig aanpast.

               (12)

               De Commissie bepaalt uiterlijk op 31 juli 2006 of deze aanbeveling moet worden herzien teneinde rekening te houden met veranderende technologieën en met de markten.

               (13)

               Het Comité voor communicatie is geraadpleegd overeenkomstig de procedure van artikel 22, lid 2, van de kaderrichtlijn,

         BEVEELT AAN:

               1)

               Voor de toepassing van deze aanbeveling wordt verstaan onder:

                           a)

                           „huurlijndeelcircuit” (LLPC), de specifieke verbinding tussen de lokalen van de klant en het interconnectiepunt van de andere gemachtigde exploitant op (of dichtbij) het netwerkknooppunt van de aangemelde exploitant, die moet worden beschouwd als een bijzondere vorm van een wholesale-huurlijn welke door de andere gemachtigde exploitant kan worden gebruikt om diensten aan eindgebruikers, andere exploitanten of interne gebruikers aan te bieden, onder meer huurlijnen, aansluitingen op het geschakelde telefoonnet, datadiensten of breedbandtoegang;

                           b)

                           „lijnlengte”, de radiale afstand tussen de locaties van de twee eindpunten van de lijn, dat wil zeggen van het interconnectiepunt tot de lokalen van de klant;

                           c)

                           „klant”, de klant van de andere gemachtigde exploitant.

               2)

               Bij het opleggen of instandhouden van een verplichting inzake kostenoriëntatie van de tarieven op grond van artikel 13, lid 1, van Richtlijn 2002/19/EG (de „toegangsrichtlijn”) voor exploitanten die huurlijndeelcircuits aanbieden, moeten de nationale regelgevende instanties:

                           a)

                           ervoor zorgen dat de tarieven van huurlijndeelcircuits uitsluitend de kosten van de onderliggende netwerkelementen en de gevraagde diensten, inclusief een redelijke winstmarge, weerspiegelen. Met name mag de tariefstructuur omvatten: eenmalige aansluittarieven ter dekking van de aantoonbare initiële implementatiekosten van de gevraagde dienst (bv. specifieke apparatuur, aanpassing van de lijn, testen en personeelskosten) en maandtarieven ter dekking van de lopende kosten van onderhoud en gebruik van de aangeboden apparatuur en hulpmiddelen;

                           b)

                           ervoor zorgen dat alle in bijlage I opgenomen tariefplafonds voor huurlijndeelcircuits die gebaseerd zijn op de tariefgegevens en methodiek die in het werkdocument van de diensten van de Commissie zijn vermeld, worden gerespecteerd, tenzij het aanbevolen plafond volgens betrouwbare gegevens die uit een door de nationale regelgevende instantie goedgekeurde kostenberekeningsanalyse naar voren zijn gekomen, zou resulteren in een tariefniveau dat beneden de efficiënte kosten van de onderliggende netwerkelementen en de gevraagde diensten, inclusief een redelijke winstmarge, ligt.
                           Er wordt van uitgegaan dat de methodologie ter berekening van de aanbevolen tariefplafonds, zoals beschreven in het werkdocument van de diensten van de Commissie (8), rekening houdt met erkende kostprijsverschillen tussen uiteenlopende exploitanten in verschillende lidstaten;

                           c)

                           gebruikmaken van hun rechten op grond van artikel 13 van de toegangsrichtlijn om volledige verantwoording te vragen van de voorgestelde tarieven en indien nodig te verlangen dat deze worden aangepast.

               3)

               Deze aanbeveling is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 29 maart 2005.

            Voor de Commissie

         Viviane REDING

            Lid van de Commissie

      (1)  PB L 108, 24.4.2002, blz. 33.

      (2)  PB L 199 van 26.7.1997, blz. 32. Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 98/61/EG (PB L 268 van 3.10.1998, blz. 37).

      (3)  PB L 165 van 19.6.1992, blz. 27. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Besluit 98/80/EG van de Commissie (PB L 14 van 20.1.1998, blz. 27).

      (4)  Deze richtlijnen zijn ingetrokken bij artikel 26 van de kaderrichtlijn met ingang van 24 juli 2003.

      (5)  PB L 108 van 24.4.2002, blz. 51.

      (6)  PB L 108 van 24.4.2002, blz. 7.

      (7)  C(2003) 497 (PB L 114 van 8.5.2003, blz. 45).

      (8)  „Commission staff working document — Methodology, reference configuration and data of leased lines in Member States related to the Commission recommendation on the provision of leased lines in the European Union — Part 2 — Pricing aspects of wholesale leased line part circuits” — http://europa.eu.int/information_society/topics/ecomm/useful_information/library/commiss_serv_doc/index_en.htm

      BIJLAGE

                  (in EUR)

                  Capaciteit

                  Plafond voor de som van het maandtarief en 1/24e van het eenmalige aansluittarief voor een lijnlengte van maximaal 2 km

                  Plafond voor de som van het maandtarief en 1/24e van het eenmalige aansluittarief voor een lijnlengte van maximaal 5 km

                  Plafond voor de som van het maandtarief en 1/24e van het eenmalige aansluittarief voor een lijnlengte van maximaal 15 km

                  Plafond voor de som van het maandtarief en 1/24e van het eenmalige aansluittarief voor een lijnlengte van maximaal 50 km

                  Plafond voor het eenmalige aansluittarief

                  64 kbit/s

                  61

                  78

                  82

                  99

                  542

                  2 Mbit/s

                  186

                  248

                  333

                  539

                  1 112

                  34 Mbit/s

                  892

                  963

                  1 597

                  2 539

                  2 831

                  155 Mbit/s

                  1 206

                  1 332

                  1 991

                  4 144

                  3 144


title: Aanbeveling van de Raad van 10 juli 2012 over het nationale hervormingsprogramma voor 2012 van Portugal en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma van Portugal voor de periode 2012-2016

text:
               24.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 219/69

         AANBEVELING VAN DE RAAD
   van 10 juli 2012
   over het nationale hervormingsprogramma voor 2012 van Portugal en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma van Portugal voor de periode 2012-2016
   2012/C 219/20
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148, lid 4,
   Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid (1), en met name artikel 5, lid 2,
   Gezien de aanbeveling van de Europese Commissie,
   Gezien de conclusies van de Europese Raad,
   Gezien het advies van het Comité voor de werkgelegenheid,
   Na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 26 maart 2010 heeft de Europese Raad zijn goedkeuring gehecht aan het voorstel van de Commissie voor een nieuwe groei- en werkgelegenheidstrategie; deze Europa 2020-strategie moet voor betere coördinatie van het economisch beleid zorgen en zich toespitsen op de sleutelgebieden waarop Europa’s potentieel voor duurzame groei en concurrentievermogen een krachtige impuls nodig heeft.

               (2)

               De Raad heeft op 13 juli 2010 een aanbeveling inzake de globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten en de Unie (2010-2014) en op 21 oktober 2010 een besluit betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten (2) vastgesteld, die samen de „geïntegreerde richtsnoeren” vormen. De lidstaten werd verzocht in hun nationaal economisch en werkgelegenheidsbeleid met de geïntegreerde richtsnoeren rekening te houden.

               (3)

               Op 12 juli 2011 heeft de Raad een aanbeveling (3) over het nationale hervormingsprogramma voor 2011 van Portugal vastgesteld.

               (4)

               Op 23 november 2011 heeft de Commissie haar goedkeuring gehecht aan de tweede jaarlijkse groeianalyse en daarmee de aanzet gegeven tot het tweede Europees semester van voorafgaande en geïntegreerde beleidscoördinatie, dat op de Europa 2020-strategie berust.

               (5)

               Het Europees Parlement is naar behoren bij het Europees semester betrokken, in overeenstemming met Verordening (EG) nr. 1466/97, en heeft op 15 februari 2012 een resolutie over werkgelegenheid en sociale aspecten in de jaarlijkse groeianalyse 2012 en een resolutie over de bijdrage aan de jaarlijkse groeianalyse 2012 aangenomen.

               (6)

               Op 2 maart 2012 heeft de Europese Raad de prioriteiten inzake financiële stabiliteit, begrotingsconsolidatie en groeibevorderende maatregelen goedgekeurd. Hij benadrukte dat moet worden gestreefd naar gedifferentieerde, groeivriendelijke begrotingsconsolidatie, normalisering van de kredietverschaffing aan de economie, bevordering van groei en concurrentievermogen, aanpakken van de werkloosheid en van de sociale gevolgen van de crisis, en modernisering van de overheidsdiensten.

               (7)

               Op 2 maart 2012 heeft de Europese Raad voorts de lidstaten die aan het Euro Plus-pact deelnemen verzocht hun toezeggingen tijdig te presenteren, zodat deze in de stabiliteits- of convergentieprogramma’s en de nationale hervormingsprogramma’s kunnen worden opgenomen.

               (8)

               Portugal heeft op 2 mei 2012 zijn stabiliteitsprogramma voor de periode 2012-2016 en op 7 mei 2012 zijn nationale hervormingsprogramma voor 2012 ingediend.

               (9)

               Op 17 mei 2011 heeft de Raad Uitvoeringsbesluit 2011/344/EU (4) tot verlening van financiële bijstand aan Portugal op middellange termijn voor de periode van drie jaar, van 2011 tot 2014, vastgesteld, in overeenstemming met Verordening (EU) nr. 407/2010 van de Raad van 11 mei 2010 houdende instelling van een Europees financieel stabilisatiemechanisme (5). In het bijbehorende memorandum van overeenstemming, dat ook op 17 mei 2011 werd ondertekend, en de latere aanvullingen daarop, zijn de economische beleidsvoorwaarden voor de uitkering van de financiële bijstand vastgesteld.

               (10)

               Portugal heeft op een aantal fronten goede vorderingen gemaakt, maar er resteren nog aanzienlijke uitdagingen. De verwezenlijking van de begrotingsdoelstellingen blijft van essentieel belang indien de regering binnen de periode van het economisch aanpassingsprogramma weer volledige markttoegang wil bereiken. Ter beperking van de risico’s voor de begrotingsdoelstellingen voor 2012, is een spoedige en vastberaden uitvoering van de structurele begrotingsmaatregelen van het economisch aanpassingsprogramma van groot belang. Tegelijkertijd moet de regering de hervormingen voortzetten waarmee de uitdagingen op het gebied van het concurrentievermogen van Portugal worden aangegaan. De begroting voor 2012 geeft geen invulling aan eerdere plannen voor een „fiscale devaluatie”. Hierdoor is het des te belangrijker om snel aanvullende structurele hervormingen op de arbeidsmarkt en op productmarkten door te voeren, teneinde de loonkosten per eenheid product te beperken, de flexibiliteit te vergroten en de toegangsdrempels te verlagen. De regering dient sterke gevestigde belangen die hervormingen in de weg staan, vasthoudend en vastbesloten het hoofd te bieden.

               (11)

               In het algemeen is bij de derde toetsing van het economisch aanpassingsprogramma geconcludeerd dat de uitvoering door Portugal van de voorwaarden in het memorandum van overeenstemming van 17 mei 2011 nog altijd volgens plan verloopt. Met name is de doelstelling voor het begrotingstekort voor 2011 (5,9 % van het bbp) ruimschoots bereikt door middel van een overdracht van pensioenfondsen van de banken naar de staat ter hoogte van 3,5 % van het bbp. Ondanks deze eenmalige actie was de structurele consolidatie in 2011 omvangrijk en betrof zij 3,5 % van het bbp. Banken zijn op de goede weg om tegen het eind van 2012 te voldoen aan de kapitaalvereisten van het economisch aanpassingsprogramma, maar de kapitaalpositie moet in 2012 verder verbeteren in overeenstemming met de vereisten van dat programma en op grond van de eis van de Europese Bankautoriteit dat voorzieningen voor soevereine risico’s worden getroffen, alsook vanwege het programma voor de bijzondere inspectie ter plaatse en de geplande overdracht van de particuliere pensioenregelingen van banken. Begin juni 2012 heeft de regering aangekondigd dat zij aan drie belangrijke banken openbare middelen zou verstrekken waardoor aan de kapitaalvereisten uit hoofde van het economisch aanpassingsprogramma kan worden voldaan. De vierde toetsing op het niveau van de ambtenaren van het economisch aanpassingsprogramma, die begin juni 2012 is afgesloten, bevestigde de resultaten van de derde toetsing, te weten dat het programma nog altijd volgens plan verloopt.

               (12)

               De daling van het bbp in 2011 was minder sterk dan verwacht, omdat de cijfers voor de uitvoer en de consumptie gunstiger uitvielen dan de prognoses. In het vierde kwartaal van 2011 en begin 2012 was de binnenlandse vraag echter zwak, terwijl de werkloosheid sterk toenam en het vertrouwen van de ondernemers gering was. Volgens de voorjaarsprognose 2012 van de diensten van de Commissie zijn de vooruitzichten voor 2012 verslechterd en wordt thans verwacht dat het bbp met 3,3 % zal dalen. De economische groei zal in 2013 beperkter zijn dan aanvankelijk werd verwacht. Hoewel de externe positie zich tot dusver opmerkelijk snel heeft aangepast in die zin dat de Portugese export buiten de Unie een groter marktaandeel heeft verworven en de invoer aanzienlijk is afgenomen, is het de vraag of deze trend zich zal voortzetten. Gezien de grote buitenlandse schuld van Portugal zijn zeer aanzienlijke verdere structurele aanpassingen vereist.

               (13)

               Bij de begroting 2012 wordt gestreefd naar een overheidstekort van 4,5 % van het bbp, wat in overeenstemming is met de eisen van het economisch aanpassingsprogramma en met de aanbevelingen van de Raad aan Portugal in het kader van de buitensporigtekortprocedure. De in het stabiliteitsprogramma opgenomen plannen voor begrotingsconsolidatie op middellange termijn zijn eveneens consistent met de kerndoelen voor het tekort in het economisch aanpassingsprogramma, en voor 2013 wordt een begrotingstekort van 3 % van het bbp verwacht. De begroting 2012 omvat consolidatiemaatregelen ter waarde van meer dan 5 % van het bbp, die uit permanente structurele maatregelen bestaan. Twee derde van de maatregelen betreffen de uitgavenzijde; hiertoe behoren een aanzienlijke verlaging van de lonen en pensioenen in de overheidssector, een vermindering van het aantal ambtenaren met 2 % (voltijdequivalenten) en een rationalisatie van staatsbedrijven. Aan de ontvangstenzijde beoogt de begroting een vermindering van het aantal belastingvrijstellingen, een toename van het aantal goederen en diensten waarvoor het standaard btw-tarief geldt, hogere inkomsten- en vennootschapsbelastingen, hogere accijnzen en een intensievere bestrijding van belastingontduiking en fraude. Het tekort zal naar verwachting verder dalen tot 1,8 % van het bbp in 2014 en 1 % van het bbp in 2015. De grootste risico’s voor de begrotingsdoelstellingen houden verband met de sector staatsbedrijven en de lokale en regionale overheden. Wat het structurele saldo betreft, wordt verwacht dat de structurele begrotingsaanpassing in 2011-2012 meer dan 7 procentpunten van het bbp zal bedragen. De middellangetermijnbegrotingsdoelstelling van – 0,5 % van het bbp geeft de vereisten van het stabiliteits- en groeipact op adequate wijze weer. De overheidsschuld zal naar verwachting in 2013 met 115,7 % van het bbp een hoogtepunt bereiken en vervolgens geleidelijk afnemen. De vierde toetsing op het niveau van de ambtenaren van het economisch aanpassingsprogramma bevestigde dat de doelstelling voor het begrotingstekort voor 2012 binnen bereik blijft, aangezien de uitvoering van de begroting in de eerste vier maanden van 2012 strookte met de verwachtingen, en aangezien de neerwaartse risico’s die voortvloeien uit een sterkere stijging van de werkloosheid en een minder belastingvriendelijke samenstelling van de groei in vergelijking met de begrotingsprognoses worden gecompenseerd met besparingen in andere onderdelen van de begroting.

               (14)

               Tot dusver is merkbare vooruitgang geboekt en het volledig welslagen van het economisch aanpassingsprogramma is sterk afhankelijk van de tenuitvoerlegging van een groot aantal structurele hervormingen die de rigiditeit en knelpunten die aan de reeds 10 jaar durende economische stagnatie ten grondslag liggen, kunnen wegnemen. De verstrekkende en ambitieuze hervormingsagenda ligt op schema wat betreft de regels voor de arbeidsmarkt, de gezondheidszorg, de woningmarkt, de gerechtelijke organisatie en faillissementen, alsmede mededinging. Tot dusver zijn ook de privatiseringen erg succesvol. In de netwerkindustrieën was de vooruitgang wisselender van aard. Met name in de energiesector is een omvattende strategie gepresenteerd om de stijgende schulden van de sector terug te dringen door het aanpakken van buitensporige huren, en deze zal de komende maanden moeten worden uitgevoerd.

               (15)

               Aan een strategische herprogrammering van de structuurfondsen wordt gewerkt, waarbij steun voor jeugdwerkgelegenheid en concurrentievermogen (met name wat kleine en middelgrote ondernemingen betreft) centraal staat. De nieuwe maatregelen ondersteunen acties met betrekking tot het werkgelegenheidspaspoort, opleiding en beroepskwalificaties en toegang tot financiële middelen voor kleine en middelgrote ondernemingen.

               (16)

               Portugal heeft een aantal toezeggingen gedaan in het kader van het Euro Plus-pact. De toezeggingen, en de nakoming van de in 2011 gedane toezeggingen, hebben betrekking op het verbeteren van het concurrentievermogen, het verhogen van de arbeidsparticipatie, het bevorderen van de houdbaarheid van de overheidsfinanciën en het versterken van de financiële duurzaamheid,

         BEVEELT AAN dat Portugal in de periode 2012-2013 actie onderneemt om:
   de maatregelen ten uitvoer te leggen die zijn vastgesteld in Uitvoeringsbesluit 2011/344/EU, en die nader zijn gespecificeerd in het memorandum van overeenstemming van 17 mei 2011 en de latere aanvullingen daarop.

      Gedaan te Brussel, 10 juli 2012.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         V. SHIARLY

      (1)  PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.

      (2)  Voor 2012 gehandhaafd bij Besluit 2012/238/EU van de Raad van 26 april 2012 betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten (PB L 119 van 4.5.2012, blz. 47).

      (3)  PB C 216 van 22.7.2011, blz. 1.

      (4)  PB L 159 van 17.6.2011, blz. 88.

      (5)  PB L 118 van 12.5.2010, blz. 1.