title: Aanbeveling van de Raad van 13 juli 2010 betreffende de globale richtsnoeren voor het economische beleid van de lidstaten en de Unie

text:
               23.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 191/28

         AANBEVELING VAN DE RAAD
   van 13 juli 2010
   betreffende de globale richtsnoeren voor het economische beleid van de lidstaten en de Unie
   (2010/410/EU)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name op artikel 121, lid 2,
   Gezien de aanbeveling van de Commissie,
   Gezien de conclusies van de Europese Raad,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Volgens het Verdrag dienen de lidstaten hun economische beleid te beschouwen als een aangelegenheid van gemeenschappelijk belang en dit beleid in het kader van de Raad te coördineren. In overeenstemming met de Verdragsbepalingen heeft de Europese Unie coördinatie-instrumenten ontwikkeld en ingevoerd voor het begrotingsbeleid (het stabiliteits- en groeipact) en het macrostructurele beleid.

               (2)

               Volgens het Verdrag dient de Raad werkgelegenheidsrichtsnoeren en globale richtsnoeren voor het economische beleid vast te stellen teneinde het beleid van de lidstaten aan te sturen.

               (3)

               De Lissabonstrategie, die in 2000 is gestart, berustte op het inzicht dat de Europese Unie haar werkgelegenheid, productiviteit en concurrentievermogen moest opvoeren en daarbij haar sociale cohesie moest versterken, gezien de wereldwijde concurrentie, de technologische veranderingen, de milieuproblemen en de vergrijzing. De Lissabonstrategie is opnieuw gestart in 2005, na een tussentijdse evaluatie die leidde tot een sterker accent op groei en op meer en betere banen.

               (4)

               De Lissabonstrategie voor groei en werkgelegenheid heeft bijgedragen tot een consensus over de algemene richting waarin het economische en werkgelegenheidsbeleid van de Unie zich moet ontwikkelen. In het kader van de strategie heeft de Raad in 2005 (1) zowel globale richtsnoeren voor het economische beleid als werkgelegenheidsrichtsnoeren vastgesteld, en deze in 2008 (2) aangepast. Deze 24 richtsnoeren lagen ten grondslag aan de nationale hervormingsprogramma’s en omvatten de belangrijkste prioriteiten voor de macro-economische, micro-economische en arbeidsmarkthervormingen voor de Unie als geheel. De ervaring wijst echter uit dat de prioriteiten in de richtsnoeren niet duidelijk genoeg waren en dat de dwarsverbanden hechter hadden kunnen zijn. Dit beperkte de impact van de richtsnoeren op de nationale beleidsvorming.

               (5)

               Door de in 2008 begonnen financiële en economische crisis zijn de werkgelegenheid en het productiepotentieel sterk gedaald en zijn de overheidsfinanciën enorm verslechterd. Mede door het Europese economische herstelplan (3) hebben de lidstaten echter het hoofd kunnen bieden aan de crisis — dankzij onder meer een gecoördineerde begrotingsstimulans, met de euro als anker voor macro-economische stabiliteit. De crisis heeft dan ook duidelijk gemaakt dat krachtiger en doelmatiger coördinatie van het economische beleid op het niveau van de Unie goede resultaten oplevert. De crisis heeft ook laten zien dat de economieën en arbeidsmarkten van de lidstaten onderling nauw vervlochten zijn.

               (6)

               De Commissie heeft voorgesteld om voor de komende tien jaar een nieuwe strategie vast te stellen. Deze Europa 2020-strategie (4) moet de Unie in staat stellen sterker uit de crisis tevoorschijn te komen en haar economie af te stemmen op slimme, duurzame en inclusieve groei. Uitgangspunt voor het beleid van de lidstaten, met inachtneming van hun uiteenlopende uitgangsposities en nationale omstandigheden, en van de Unie zijn de gedeelde doelstellingen, die in de vorm van vijf centrale streefcijfers zijn vervat in de desbetreffende richtsnoeren. De lidstaten dienen alles in het werk te stellen om de nationale streefcijfers te halen en belemmeringen voor groei weg te nemen.

               (7)

               Als onderdeel van bredere „exitstrategieën” voor de economische crisis dienen de lidstaten ambitieuze hervormingsprogramma’s uit te voeren, om voor macro-economische stabiliteit te zorgen, de overheidsfinanciën op lange termijn op orde te kunnen houden, het concurrentievermogen op te voeren, macro-economische onevenwichtigheden terug te dringen en de arbeidsmarktprestaties te verbeteren. Wanneer het herstel bestendig blijkt, dienen de tijdelijke crisismaatregelen, waar mogelijk, op gecoördineerde wijze te worden ingetrokken. De afbouw van de begrotingsstimulans moet in het kader van het groei- en stabiliteitspact worden doorgevoerd en gecoördineerd.

               (8)

               Binnen de Europa 2020-strategie dienen de lidstaten en de Unie hervormingen ten uitvoer te leggen die gericht zijn op „slimme groei”, ofwel groei aangedreven door kennis en innovatie. Teneinde innovatie en kennisoverdracht in de hele Unie te stimuleren, dienen deze hervormingen de kwaliteit van het onderwijs te verhogen, iedereen toegang tot scholing te bieden, en de onderzoeks- en bedrijfsresultaten te verbeteren en de regelgeving verder te verbeteren. Zij dienen het ondernemerschap te bevorderen en creatieve ideeën te helpen omzetten in innovatieve producten, diensten en processen die groei, kwaliteitsbanen en zowel territoriale, economische als sociale cohesie opleveren en die Europese en mondiale maatschappelijke problemen doeltreffender oplossen. Hierbij komt het erop aan optimaal gebruik te maken van informatie- en communicatietechnologie.

               (9)

               Het beleid van de Unie en van de lidstaten dient, mede door middel van hun hervormingsprogramma’s, op „duurzame groei” gericht te zijn. Voor duurzame groei dient economische groei te worden losgekoppeld van het gebruik van hulpbronnen, dient een duurzame, competitieve economie te worden opgebouwd waarin efficiënt met energie, mensen en middelen wordt omgegaan, dienen kosten en baten billijk te worden verdeeld, en dient in de race om de ontwikkeling van nieuwe processen en (onder meer groene) technologieën te worden gebruikgemaakt van de leidende positie van Europa. De lidstaten en de Unie dienen de nodige hervormingen ten uitvoer te leggen om de uitstoot van broeikasgassen te beperken en hulpbronnen efficiënt te gebruiken, waarmee schade aan het milieu en verlies van biodiversiteit worden tegengegaan. Ook dienen zij het ondernemingsklimaat te bevorderen, groene werkgelegenheid te stimuleren en hun industriële basis te helpen moderniseren.

               (10)

               Ten slotte dienen de lidstaten en de Unie met hun hervormingsprogramma’s ook „inclusieve groei” na te streven. Inclusieve groei veronderstelt een hechte samenleving waarin mensen de kans krijgen om zich voor te bereiden op en om te gaan met verandering, zodat zij actief kunnen deelnemen aan het sociale en economische leven. De hervormingen van de lidstaten dienen dan ook te waarborgen dat iedereen zijn leven lang kansen en mogelijkheden krijgt, zodat armoede en sociale uitsluiting worden tegengegaan, door drempels voor arbeidsparticipatie weg te nemen voor met name vrouwen, oudere werknemers, jongeren, gehandicapten en legale migranten.
               Bij al deze beleidsmaatregelen moeten zij rekening houden met het genderperspectief. Ook moeten zij verzekeren dat economische groei alle burgers en alle regio’s ten goede komt. De hervormingsprogramma’s van de lidstaten dienen er dan ook bovenal voor te zorgen dat de arbeidsmarkten doeltreffend functioneren, door te investeren in arbeidsmobiliteit, in de ontwikkeling van de juiste vaardigheden en in betere arbeidsvoorwaarden, en door segmentering, structurele werkloosheid en inactiviteit terug te dringen; tegelijkertijd zijn passende en houdbare sociale zekerheid en actieve integratie geboden voor de bestrijding van armoede, terwijl tegelijkertijd de overeengekomen begrotingsconsolidatie moet worden uitgevoerd.

               (11)

               Het is essentieel dat de lidstaten en de Unie zich nog meer inzetten voor een betere regelgeving, vooral voor Europese ondernemingen. Door hun slimme regelgeving te versterken moeten de lidstaten en de Unie garanderen dat de wetgeving weldoordacht is, in verhouding staat tot het doel, regelmatig geëvalueerd wordt en geen onnodige lasten met zich meebrengt. Het verminderen van de beoogde administratieve lasten blijft een prioriteit.

               (12)

               De Unie en de lidstaten kunnen met hun structurele hervormingen daadwerkelijk groei en werkgelegenheid creëren door het mondiale concurrentievermogen van de Unie te versterken, de Europese export nieuwe mogelijkheden te verschaffen en concurrerende toegang te bieden tot de belangrijkste importgoederen. Bij de hervormingen dient dan ook rekening te worden gehouden met de gevolgen voor het concurrentievermogen, teneinde de Europese groei via open en eerlijke wereldmarkten te bevorderen.

               (13)

               De Europa 2020-strategie moet worden gebaseerd op een aantal geïntegreerde Europese en nationale beleidslijnen, die de lidstaten en de Unie onverkort en gelijktijdig ten uitvoer dienen te leggen, om de positieve spill-overeffecten van gecoördineerde structurele hervormingen te bereiken, alsmede een samenhangendere bijdrage van het Europese beleid aan de doelstellingen van de strategie, met inachtneming van de nationale beginposities.

               (14)

               Hoewel deze richtsnoeren gericht zijn tot de lidstaten en de Europese Unie, dient de Europa 2020-strategie ten uitvoer te worden gelegd in partnerschap met alle nationale, regionale en lokale autoriteiten, in nauwe samenwerking met de parlementen, de sociale partners en de vertegenwoordigers van het maatschappelijk middenveld, die moeten worden betrokken bij het uitwerken en uitvoeren van de nationale hervormingsprogramma’s en bij de algemene berichtgeving over de strategie.

               (15)

               In de Europa 2020-strategie hebben de 24 eerdere richtsnoeren plaatsgemaakt voor een kleiner aantal richtsnoeren, die werkgelegenheid en brede economische beleidskwesties op coherente wijze benaderen. De richtsnoeren voor het economische beleid van de lidstaten en van de Unie, opgenomen als bijlage bij deze aanbeveling, hangen wezenlijk samen met de ter zake doende richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid. Samen vormen zij de geïntegreerde richtsnoeren van Europa 2020.

               (16)

               Deze nieuwe geïntegreerde richtsnoeren stemmen overeen met de conclusies van de Europese Raad. Aan de hand van deze richtsnoeren kunnen de lidstaten op samenhangende wijze en in overeenstemming met het groei- en stabiliteitspact hun nationale hervormingsprogramma’s opstellen en hervormingen doorvoeren. De richtsnoeren vormen de basis voor landenspecifieke aanbevelingen die de Raad tot de lidstaten kan richten, of, in het geval van de globale richtsnoeren voor het economische beleid, voor beleidswaarschuwingen die de Commissie kan geven ingeval de respectieve landenspecifieke aanbevelingen onvoldoende gevolg krijgen.

               (17)

               Deze richtsnoeren dienen tot 2014 grotendeels stabiel te blijven, zodat alle aandacht kan uitgaan naar de uitvoering,

         BEVEELT AAN:

               1.

               De lidstaten en, indien nodig, de Europese Unie, dienen bij hun economische beleid rekening te houden met de in de bijlage opgenomen richtsnoeren.

               2.

               De lidstaten dienen nationale hervormingsprogramma’s op te stellen die in overeenstemming zijn met de „Geïntegreerde richtsnoeren van Europa 2020”.

      Gedaan te Brussel, 13 juli 2010.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         D. REYNDERS

      (1)  COM(2005) 141.

      (2)  COM(2007) 803.

      (3)  COM(2009) 615 van 19.11.2009.

      (4)  COM(2010) 2020 van 3.3.2010.

      BIJLAGE

         Globale richtsnoeren voor het economische beleid van de lidstaten en van de Unie

      Richtsnoer 1:   De kwaliteit en houdbaarheid van de overheidsfinanciën waarborgen
      De lidstaten dienen op krachtige wijze uitvoering te geven aan de in het groei- en stabiliteitspact (GSP) opgenomen strategieën voor begrotingsconsolidatie, en met name aan de aanbevelingen die tot hen zijn gericht in het kader van de procedure bij buitensporige tekorten, en/of in memoranda van overeenstemming, in het geval van betalingsbalanssteun. De lidstaten dienen met name tot een consolidering te komen die aansluit bij de aanbevelingen van de Raad en voldoen aan de doelstellingen voor de middellange termijn conform het GSP. Ongeacht het regelgevingskader van het GSP, betekent dit dat de meeste lidstaten tot een structurele consolidering moeten komen die aanzienlijk verder gaat dan de benchmark van 0,5 % van het bruto binnenlands product (bbp) per jaar, totdat de overheidsschuld aanzienlijk afneemt. Mits de prognoses van de Commissie blijven uitwijzen dat het herstel toeneemt en duurzaam blijkt, dient uiterlijk in 2011 aan begrotingsconsolidatie te worden begonnen (en eerder in bepaalde lidstaten, als de economische situatie hier rijp voor is).
      De lidstaten dienen bij het vaststellen en uitvoeren van strategieën voor begrotingsconsolidatie prioriteit te geven aan uitgavencategorieën die groei bevorderen, zoals onderwijs, vaardigheden en inzetbaarheid op de arbeidsmarkt, onderzoek en ontwikkeling (O&O), innovatie, investering in netwerken met een positieve invloed op de productiviteit, zoals snel internet, energienetwerken en vervoersverbindingen en infrastructuur. Als belastingverhogingen nodig blijken, dienen deze zoveel mogelijk vergezeld te gaan van maatregelen die het belastingstelsel „werkgelegenheids-, groei en milieuvriendelijker” maken bijvoorbeeld door de belastingdruk te verschuiven naar activiteiten die het milieu schaden. De belasting- en uitkeringsstelsels dienen er beter voor te zorgen dat werken loont.
      Bovendien dienen de lidstaten hun nationale begrotingskaders te verstevigen, de kwaliteit van de overheidsuitgaven te verbeteren en de overheidsfinanciën beter houdbaar te maken door middel van een overtuigende schuldafbouw, hervorming van de leeftijdsgerelateerde overheidsuitgaven (zoals die voor pensioenen en gezondheidszorg) en een beleid dat bijdraagt aan een verhoging van de werkgelegenheid en de daadwerkelijke pensioenleeftijd. Gewaarborgd dient te worden dat de leeftijdsgerelateerde overheidsmaatregelen en de socialezekerheidsstelsels financieel haalbaar zijn.
      Begrotingsefficiëntie en kwaliteit van de overheidsfinanciën zijn ook op het niveau van de Unie van belang.
      Richtsnoer 2:   Macro-economische onevenwichtigheden verhelpen
      De lidstaten dienen te voorkomen dat de ontwikkelingen op het gebied van met name lopende rekeningen, activamarkten en de vermogenspositie van huishoudens en het bedrijfsleven tot onhoudbare macro-economische onevenwichtigheden leiden. lidstaten waarvan de lopende rekening door een aanhoudend gebrek aan concurrentievermogen of door andere oorzaken grote onevenwichtigheden vertoont, dienen de onderliggende oorzaken aan te pakken bijvoorbeeld door werk te maken van het begrotingsbeleid, de loonontwikkeling, structurele hervormingen op het gebied van de financiële en productmarkten (zoals de stroom van kapitaal dat de productiviteit stimuleert), de arbeidsmarkt (overeenkomstig de werkgelegenheidsrichtsnoeren), en elk ander relevant beleidsterrein. In dit kader dienen de lidstaten de juiste randvoorwaarden voor loononderhandelingen te bevorderen, alsmede een ontwikkeling van de arbeidskosten die in overeenstemming is met prijsstabiliteit, productiviteitstrends voor de middellange termijn en de vereiste beperking van macro-economische onevenwichtigheden. Waar nodig, moet een adequate loonvorming in de overheidssector gebruikt worden als een belangrijk signaal om loonmatiging in de privésector te bewerkstelligen, om zo het concurrentievermogen te vergroten. De kaders voor de vaststelling van de lonen, ook de minimumlonen, moeten leiden tot een loonvorming waarbij rekening wordt gehouden met de verschillen in vaardigheden en de lokale arbeidsmarktomstandigheden, en beantwoorden aan de grote verschillen in economische prestaties tussen de regio’s, sectoren en ondernemingen in een land. De sociale partners hebben hierbij een belangrijke rol te vervullen. Lidstaten met grote overschotten op de lopende rekening moeten structurele hervormingen doorvoeren die de potentiële groei versterken en daarmee ook de binnenlandse vraag stimuleren. Het wegnemen van macro-economische onevenwichtigheden, onder meer tussen de lidstaten, zou de economische cohesie ten goede komen.
      Richtsnoer 3:   Onevenwichtigheden in de eurozone beperken
      Lidstaten die de euro als munt hebben dienen grote en aanhoudende verschillen op de lopende rekeningen en andere macro-economische onevenwichtigheden als een aangelegenheid van gemeenschappelijk belang te beschouwen en snel actie te ondernemen om deze onevenwichtigheden zo nodig te beperken. Actie is vereist in alle lidstaten van de eurozone, maar de aard, de omvang en de urgentie van de beleidstaken verschillen per land aanzienlijk. Gelet op de zwakke punten en de omvang van de vereiste aanpassing, is actie vooral dringend in de lidstaten met aanhoudende tekorten op de betalingsbalans en met een tanend concurrentievermogen. Zij moeten het tekort op de lopende rekening structureel aanmerkelijk verlagen. Deze eurolanden moeten ook de loonkosten per eenheid product verlagen, rekening houdend met de ontwikkelingen in de productiviteit op het niveau van de regio, de sector en de bedrijven, en zij moeten de concurrentie op de productmarkten vergroten. Lidstaten in de eurozone met grote overschotten op de lopende rekening moeten structurele hervormingen doorvoeren die de potentiële groei versterken en daarmee ook de binnenlandse vraag stimuleren. Daarnaast dienen de lidstaten in de eurozone ook alle andere macro-economische onevenwichtigheden aan te pakken, zoals buitensporig hoge particuliere schulden en inflatieverschillen. Institutionele hinderpalen voor flexibele loon- en prijsaanpassingen aan de marktsituatie moeten weggenomen worden. De eurogroep dient de macro-economische onevenwichtigheden daarom nauwkeurig te controleren en, zo nodig, corrigerende maatregelen voor te stellen.
      Richtsnoer 4:   De steun voor O&O en innovatie optimaliseren, de kennisdriehoek intensiveren en het potentieel van de digitale economie benutten
      De lidstaten dienen hun nationale (en regionale) stelsels voor O&O en innovatie te hervormen en te zorgen voor doeltreffende, adequate randvoorwaarden voor overheidsinvesteringen binnen de in het groei- en stabiliteitspact opgenomen strategieën voor begrotingsconsolidatie (richtsnoer 1), en worden gebruikt om de groei te bevorderen en, waar nodig, op kosteneffectieve wijze het hoofd te bieden aan grote maatschappelijke uitdagingen (zoals energie, efficiënt gebruik van hulpbronnen, klimaatverandering, biodiversiteit, sociale en territoriale cohesie, vergrijzing, volksgezondheid en veiligheid). In het bijzonder moeten overheidsinvesteringen dienen om particuliere investeringen in onderzoek en ontwikkeling te genereren. De hervormingen dienen expertise en intelligente specialisatie te stimuleren, wetenschappelijke integriteit te bevorderen, interne en internationale samenwerking aan te moedigen tussen universiteiten, onderzoekscentra en partijen uit de publieke, private en derde sector, en te zorgen voor de ontwikkeling van infrastructuren en netwerken voor kennisverspreiding. Het bestuur van onderzoekscentra dient te worden verbeterd om de nationale onderzoeksstelsels kosteneffectiever en productiever te maken. Dit vereist modernisering van het universitaire onderzoek, de ontwikkeling van een toegankelijke infrastructuur van wereldklasse, en de bevordering van de carrièremogelijkheden en de mobiliteit van onderzoekers en studenten. Regelingen voor financiering en voor het plaatsen van opdrachten dienen te worden aangepast en vereenvoudigd om, waar nodig, dankzij synergieën, grensoverschrijdende samenwerking, kennisoverdracht en selectie op grond van verdiensten te vereenvoudigen, en meerwaarde te creëren.
      De lidstaten dienen zich met hun beleid inzake O&O en innovatie rechtstreeks te richten op nationale kansen en problemen, rekening houdend met het kader van de Unie, zodat de publieke en particuliere middelen beter kunnen worden samengebracht op gebieden waarop de Unie een meerwaarde biedt, om synergie met Uniemiddelen te benutten door gebruik te maken van schaalvoordelen en versnippering te voorkomen. De lidstaten en de Unie dienen innovatie op alle relevante beleidsterreinen te integreren en innovatie in ruime zin te bevorderen (met inbegrip van niet-technologische innovatie). Ter bevordering van particuliere investeringen in onderzoek en innovatie dienen de lidstaten en de Unie de randvoorwaarden te verbeteren (met name wat betreft het ondernemingsklimaat en concurrerende en open markten en het grote economische potentieel van de culturele en de creatieve sector), waar mogelijk, kosteneffectieve begrotingsprikkels, afhankelijk van de begrotingsruimte van elke lidstaat, en andere financiële instrumenten te combineren met maatregelen die de toegang tot particuliere financieringsbronnen vergemakkelijken (waaronder risicokapitaal), de toegang voor het mkb verbeteren, de vraag te doen stijgen, vooral op het gebied van eco-innovatie (waar mogelijk, door groene overheidsopdrachten en interoperabele normen), innovatievriendelijke markten en regels te bevorderen, en intellectuele-eigendomsrechten efficiënt en doeltreffend te beschermen en te beheren tegen een betaalbare prijs. Alle zijden van de driehoek onderwijs-onderzoek-innovatie moeten elkaar steunen en voeden. Overeenkomstig de richtsnoeren 8 en 9 dienen de lidstaten de burger in staat te stellen het scala aan vaardigheden te ontwikkelen dat voor innovatie in al haar vormen nodig is, ook eco-innovatie, en ernaar te streven dat er voldoende natuurwetenschappers, mathematici en technologen worden opgeleid.
      De lidstaten en de Unie dienen te zorgen voor passende randvoorwaarden voor de snelle ontwikkeling van een digitale interne markt met op ruime schaal toegankelijke online-inhoud en -diensten. De lidstaten dienen de aanleg en het gebruik van snel internet te bevorderen als een wezenlijk middel voor kennisverwerving en -vermeerdering. Publieke financiering moet kosteneffectief zijn en ingezet worden tegen een falende marktwerking. Beleid dient in overeenstemming te zijn met het beginsel van technologische neutraliteit. De lidstaten dienen de aanlegkosten van de netwerken te drukken, met name door een betere coördinatie van de openbare werken. De lidstaten en de Unie dienen het gebruik van moderne onlinediensten te bevorderen door onder meer de e-overheid, e-handtekening, e-identiteit en e-betaling verder te ontwikkelen. Actieve deelname aan de digitale samenleving te ondersteunen, met name door de toegang tot culturele inhoud en diensten te verbeteren (ook door middel van media en digitale geletterdheid), en een klimaat van veiligheid en vertrouwen te bevorderen.

         De centrale doelstelling van de Europese Unie, waarop de lidstaten hun nationale streefcijfers zullen afstemmen, is het verbeteren van de voorwaarden voor onderzoek en ontwikkeling, met name om de gecombineerde publieke en private investeringen in deze sector in 2020 met 3 % van het bbp te verhogen. De Commissie zal een indicator ontwikkelen die de O&O- en de innovatie-intensiteit weergeeft.

      Richtsnoer 5:   Zuiniger omgaan met hulpbronnen en de uitstoot van broeikasgassen beperken
      De lidstaten en de Unie moeten maatregelen nemen om de economische groei los te koppelen van het gebruik van hulpbronnen, door milieuproblemen op te vatten als groeimogelijkheden, hun natuurlijke hulpbronnen efficiënter te gebruiken, waarmee schade aan het milieu en verlies van biodiversiteit worden tegengegaan. Zij dienen de nodige structurele hervormingen door te voeren om het hoofd boven water te kunnen houden bij de toenemende beperkingen op het gebied van CO2-uitstoot en het gebruik van hulpbronnen en nieuwe mogelijkheden te scheppen voor bedrijven en werkgelegenheid. De Unie en de lidstaten moeten vaart zetten achter de totstandbrenging van een geïntegreerde, volledig functionerende interne energiemarkt met een onbelemmerde gas- en elektriciteitsvoorziening. Om de uitstoot te verminderen en de energie-efficiëntie te verhogen, dienen de lidstaten op grote schaal gebruik te maken van marktinstrumenten, met doorberekening van externe kosten, zoals belasting, en andere doeltreffende steunmiddelen voor emissievermindering en een betere aanpassing aan de klimaatverandering, duurzame groei en werkgelegenheid en zuinig omgaan met bronnen te steunen, het gebruik van hernieuwbare energie en koolstofarme, klimaatneutrale technologie en het overstappen op meer milieuvriendelijke, op elkaar aansluitende vervoerswijzen te stimuleren en energiebesparing en eco-innovatie te bevorderen. De lidstaten dienen subsidies die schadelijk zijn voor het milieu af te bouwen en ervoor te zorgen dat de kosten en baten billijk worden verdeeld.
      De lidstaten en de Unie dienen gebruik te maken van regelgevende, niet-regelgevende en begrotingsinstrumenten (bijvoorbeeld voor de gehele Unie geldende normen voor de energieprestatie van producten en gebouwen, etikettering en „groene overheidsopdrachten”), teneinde een kosteneffectieve overgang van productie- en consumptiepatronen te stimuleren en recyclage te bevorderen, de overgang te maken naar energie-efficiëntie en een zorgvuldig gebruik van bronnen en een veilige, duurzame koolstofarme economie, en stappen te zetten naar een duurzamer vervoer en een veilige, schone energieproductie, door optimaal gebruik te maken van de Europese synergieën op dit gebied en rekening te houden met de bijdrage van de duurzame landbouw. De lidstaten dienen een beslissende stap te zetten op de weg naar een slimme, gemoderniseerde en volledig aaneengesloten vervoers- en energie-infrastructuur, overeenkomstig richtsnoer 4 gebruik te maken van informatie- en communicatietechnologie, productiviteitswinst te waarborgen, te zorgen voor gecoördineerde tenuitvoerlegging van infrastructuurprojecten, en de ontwikkeling van open, concurrerende en geïntegreerde netwerkmarkten te ondersteunen.

         De centrale doelstelling van de Europese Unie, waarop de lidstaten hun nationale streefcijfers zullen afstemmen, houdt in dat er in 2020 20 % minder broeikasgassen worden uitgestoten dan in 1990, dat het aandeel hernieuwbare energiebronnen in ons energieverbruik wordt opgevoerd tot 20 %, en dat zij naar een verbetering van de energie-efficiëntie met 20 % toewerken; de Unie zal een besluit nemen om uiterlijk in 2020 tot een verlaging te komen met 30 % ten opzichte van 1990 als voorwaardelijk aanbod met het oog op een wereldwijde en brede overeenkomst voor de periode na 2012, op voorwaarde dat andere ontwikkelde landen zich tot vergelijkbare emissiereducties verbinden en dat ontwikkelingslanden een bijdrage leveren die in verhouding staat tot hun verantwoordelijkheden en capaciteiten.

      Richtsnoer 6:   Het ondernemings- en consumentenklimaat verbeteren en de industriële basis moderniseren en ontwikkelen voor een optimaal functioneren van de interne markt
      De lidstaten dienen te verzekeren dat de markt goed werkt voor burgers, consumenten en ondernemers. De lidstaten en de Unie moeten de consument beschermen en zorgen voor betrouwbare randvoorwaarden en goed functionerende, open en concurrerende markten voor goederen en diensten, Die maatregelen moeten streven naar een betere werking van de interne markt en van de regelgeving, met name in de financiële sector, naar gelijke voorwaarden in de financiële markten in de hele wereld, en naar de gedegen uitvoering en toepassing van de internemarkt- en mededingingsregels, en dienen de nodige fysieke infrastructuur te ontwikkelen, onder meer om regionale verschillen terug te dringen.
      De externe dimensie van de interne markt moet verder worden ontwikkeld met het doel handel en investeringen te verbeteren. In de context van de interne markt moet worden nagegaan of het verlenen van diensten van algemeen belang adequaat is. De lidstaten dienen het ondernemingsklimaat verder te verbeteren door hun overheidsapparaat te moderniseren, het ondernemingsbestuur te verbeteren, resterende hinderpalen voor de interne markt te verwijderen, onnodige administratieve lasten af te schaffen en nieuwe onnodige lasten te vermijden met behulp van slimme regelgeving (bijvoorbeeld door interoperabele diensten voor e-overheid verder te ontwikkelen, fiscale belemmeringen weg te nemen en conform de „Small Business Act” voor Europa en het „think small first”-principe kmo’s te ondersteunen en hun toegang tot de interne markt te verbeteren), te zorgen voor stabiele en geïntegreerde markten voor financiële diensten, toegang tot financiering te vergemakkelijken, het eenvoudiger te maken om intellectuele-eigendomsrechten te promoten en te beschermen, de internationalisering van kmo’s te bevorderen en ondernemerschap, ook door vrouwen, aan te moedigen. Overheidsopdrachten moeten innovatie aanmoedigen, met name wat kmo’s betreft, en zij moeten de overgang steunen naar een energie-efficiënte economie die bronnen spaart (conform richtsnoer 5), met inachtneming van de beginselen van marktopenheid, transparantie en effectieve mededinging.
      De lidstaten dienen een modernere, innovatieve, gediversifieerde en competitieve koolstofarme industriële basis te ondersteunen, waarin zuinig wordt omgegaan met hulpbronnen en energie; hiertoe dienen zij onder meer de nodige kosteneffectieve herstructureringen mogelijk te maken, met onverkorte inachtneming van de regels van de Unie voor mededinging en andere relevante regelgeving. De lidstaten dienen de Uniemiddelen in de eerste plaats hiervoor in te zetten. Zij dienen in nauwe samenwerking met het bedrijfsleven en andere belanghebbende partijen bij te dragen tot de leidende en concurrerende positie van de Unie op het gebied van mondiale, duurzame ontwikkeling, en wel door maatschappelijk verantwoord ondernemerschap aan te moedigen, knelpunten te signaleren en veranderingen mogelijk te maken.


title: Aanbeveling van de Europese Centrale Bank van 2 september 2013 aan de Raad van de Europese Unie betreffende de externe accountants van de Banco de España (ECB/2013/32)

text:
               13.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 264/1

         AANBEVELING VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK
   van 2 september 2013
   aan de Raad van de Europese Unie betreffende de externe accountants van de Banco de España
   (ECB/2013/32)
   2013/C 264/01
   DE RAAD VAN BESTUUR VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK,
   Gezien de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank, inzonderheid artikel 27.1,
   Overwegende:

               (1)

               De rekeningen van de Europese Centrale Bank (ECB) en van de nationale centrale banken van de lidstaten die de euro als munt hebben, worden gecontroleerd door onafhankelijke externe accountants, die op aanbeveling van de Raad van bestuur van de ECB zijn aanvaard door de Raad van de Europese Unie.

               (2)

               Het mandaat van de huidige externe accountants van de Banco de España eindigde na de audit van het boekjaar 2012. Het is derhalve noodzakelijk om met ingang van het boekjaar 2013 externe accountants te benoemen.

               (3)

               De Banco de España heeft KPMG Auditores, S.L. geselecteerd als haar externe accountants voor de boekjaren 2013 tot en met 2017,

         HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING VASTGESTELD:
   Het verdient aanbeveling dat KPMG Auditores, S.L. wordt benoemd tot de externe accountants van de Banco de España voor de boekjaren 2013 tot en met 2017.

      Gedaan te Frankfurt am Main, 2 september 2013.

            De president van de ECB

         Mario DRAGHI


title: 2014/180/EU: Aanbeveling van de Commissie van 27 maart 2014 betreffende een tweede gecoördineerd controleplan ter opsporing van frauduleuze praktijken bij de handel in bepaalde levensmiddelen  Voor de EER relevante tekst

text:
               29.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 95/64

         AANBEVELING VAN DE COMMISSIE
   van 27 maart 2014
   betreffende een tweede gecoördineerd controleplan ter opsporing van frauduleuze praktijken bij de handel in bepaalde levensmiddelen
   (Voor de EER relevante tekst)
   (2014/180/EU)
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gezien Verordening (EG) nr. 882/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 inzake officiële controles op de naleving van de wetgeving inzake diervoeders en levensmiddelen en de voorschriften inzake diergezondheid en dierenwelzijn (1), en met name artikel 53,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Krachtens artikel 53 van Verordening (EG) nr. 882/2004 is de Commissie gemachtigd om indien nodig op ad-hocbasis georganiseerde gecoördineerde controleplannen aan te bevelen, met name om de ruime aanwezigheid van risico’s in diervoeders, levensmiddelen en dieren vast te stellen.

               (2)

               In Richtlijn 2000/13/EG van het Europees Parlement en de Raad (2) zijn EU-voorschriften inzake voedseletikettering vastgelegd die van toepassing zijn op alle levensmiddelen.

               (3)

               Overeenkomstig Richtlijn 2000/13/EG mogen de etikettering en de wijze waarop deze is uitgevoerd de consument niet misleiden, onder meer ten aanzien van de kenmerken van het levensmiddel, met inbegrip van zijn ware aard en identiteit. Verder moet, bij ontbreken van specifieke nationale of EU-regels, de verkoopbenaming de benaming zijn die gebruikelijk is in de lidstaat waar het levensmiddel wordt verkocht, dan wel een omschrijving van het levensmiddel die zo duidelijk is gesteld dat de koper daaruit de ware aard van het product kan opmaken.

               (4)

               Alle ingrediënten moeten worden vermeld op het etiket van voor de eindgebruiker of instellingen bestemde voorverpakte levensmiddelen. In het bijzonder moet voor levensmiddelen die vlees als ingrediënt bevatten en voor de eindgebruiker of instellingen zijn bestemd, ook de diersoort waarvan het vlees afkomstig is, worden vermeld, hetzij rechtstreeks op de verpakking, hetzij op een daaraan gehecht etiket. Indien een ingrediënt in de benaming van het levensmiddel wordt vermeld, moet ook de hoeveelheid ervan, uitgedrukt in procenten, in de lijst van ingrediënten worden opgenomen om te vermijden dat de consument wordt misleid met betrekking tot de identiteit en de samenstelling van het levensmiddel.

               (5)

               Verordening (EG) nr. 853/2004 van het Europees Parlement en de Raad (3) voorziet in aanvullende etiketteringsvoorschriften voor bepaalde levensmiddelen van dierlijke oorsprong. In deze verordening wordt met name bepaald dat pakketten die bestemd zijn voor de eindgebruiker en die gehakt vlees bevatten van onder meer eenhoevigen, een opschrift moeten dragen waarop staat dat dergelijke producten vóór consumptie moeten worden gekookt, indien en voor zover de nationale regels van de lidstaat op het grondgebied waarvan het product in de handel wordt gebracht, dit voorschrijven.

               (6)

               Na de officiële controles die vanaf december 2012 in een aantal lidstaten zijn uitgevoerd, is de Commissie ervan in kennis gesteld dat bepaalde voorverpakte producten paardenvlees bevatten dat niet vermeld stond in de lijst van ingrediënten op de verpakking of op een aan de verpakking vastgemaakt etiket. In plaats daarvan verwees de benaming van bepaalde van deze levensmiddelen en/of de begeleidende lijst van ingrediënten op misleidende wijze uitsluitend naar de aanwezigheid van rundvlees.

               (7)

               Overeenkomstig artikel 17 van Verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad (4) moeten de exploitanten van levensmiddelenbedrijven er in alle stadia van de productie, verwerking en distributie in de bedrijven onder hun beheer voor zorgen dat de levensmiddelen voldoen aan de op hun bedrijvigheid toepasselijke voorschriften van de levensmiddelenwetgeving, en controleren of deze voorschriften daadwerkelijk worden nageleefd.

               (8)

               In Aanbeveling 2013/99/EU van de Commissie (5) werd voorgesteld dat de lidstaten gedurende één maand een gecoördineerd controleplan zouden uitvoeren ter opsporing van frauduleuze praktijken bij de handel in bepaalde levensmiddelen. Het aanbevolen gecoördineerde controleplan bestond uit twee acties. De eerste actie omvatte passende controles op het niveau van de detailhandel en in andere inrichtingen die erop gericht waren vast te stellen of voorverpakte en niet-voorverpakte voedselproducten paardenvlees bevatten dat niet naar behoren op de verpakking werd geëtiketteerd of, in het geval van niet-voorverpakte levensmiddelen, waarvoor geen informatie met betrekking tot de aanwezigheid ervan aan de consument of instellingen ter beschikking werd gesteld. De tweede actie bestond uit passende controles in inrichtingen waar paardenvlees wordt verwerkt dat voor menselijke consumptie is bestemd, met inbegrip van uit derde landen afkomstige levensmiddelen, voor de opsporing van residuen van fenylbutazon.

               (9)

               Uit de resultaten van het gecoördineerde controleplan bleek dat de wetgeving inzake de etikettering van vleesproducten in de meeste lidstaten in meerdere gevallen niet werd nageleefd. Dit gecoördineerde controleplan moet daarom worden gevolgd door een tweede reeks controles op het niveau van de detailhandel en in andere inrichtingen om na te gaan of de praktijken die tijdens het eerste gecoördineerde controleplan zijn vastgesteld, nog altijd voorkomen.

               (10)

               De officiële controles die werden uitgevoerd om de aanwezigheid van residuen van fenylbutazon op te sporen, wezen daarentegen niet op wijdverbreide en herhaalde inbreuken; op dit ogenblik lijkt het dan ook niet nodig om een tweede reeks gecoördineerde controles op dit vlak aan te bevelen.

               (11)

               Tijdens het eerste gecoördineerde controleplan bracht het EU-referentielaboratorium voor dierlijke eiwitten in diervoeders een advies uit over de methoden die kunnen worden gebruikt om de aanwezigheid van eiwitten van niet-vermelde soorten in monsters op te sporen. Er bestaat nog steeds geen gevalideerde methode voor deze analyse, maar na overleg met deskundigen heeft het bovengenoemde laboratorium zijn advies over het gebruik van een uniform protocol bijgewerkt en op zijn website geplaatst.

               (12)

               De lidstaten moeten de Commissie binnen een bepaalde termijn en in een geharmoniseerd formaat meedelen welke methoden zij gebruiken, wat de resultaten van de controles zijn en welke maatregelen zij nemen wanneer inbreuken worden vastgesteld.

               (13)

               Na raadpleging van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid,

         HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING VASTGESTELD:

               1.

               De lidstaten moeten in de periode van 21 april tot 16 juni 2014 gedurende vier opeenvolgende weken een gecoördineerd controleplan uitvoeren, in overeenstemming met bijlage I bij deze aanbeveling.

               2.

               De lidstaten moeten uiterlijk op 22 juli 2014 verslag uitbrengen van de resultaten van de conform punt 1 uitgevoerde officiële controles en van eventuele genomen handhavingsmaatregelen, in het formaat dat is vastgelegd in bijlage II bij deze aanbeveling.

      Gedaan te Brussel, 27 maart 2014.

            Voor de Commissie

         Tonio BORG

            Lid van de Commissie

      (1)  PB L 165 van 30.4.2004, blz. 1.

      (2)  Richtlijn 2000/13/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 maart 2000 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgeving der lidstaten inzake de etikettering en presentatie van levensmiddelen alsmede inzake de daarvoor gemaakte reclame (PB L 109 van 6.5.2000, blz. 29).

      (3)  Verordening (EG) nr. 853/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 houdende vaststelling van specifieke hygiënevoorschriften voor levensmiddelen van dierlijke oorsprong (PB L 139 van 30.4.2004, blz. 55).

      (4)  Verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2002 tot vaststelling van de algemene beginselen en voorschriften van de levensmiddelenwetgeving, tot oprichting van een Europese Autoriteit voor voedselveiligheid en tot vaststelling van procedures voor voedselveiligheidsaangelegenheden (PB L 31 van 1.2.2002, blz. 1).

      (5)  Aanbeveling 2013/99/EU van de Commissie van 19 februari 2013 betreffende een gecoördineerd controleplan ter opsporing van frauduleuze praktijken bij de handel in bepaalde levensmiddelen (PB L 48 van 21.2.2013, blz. 28).

      BIJLAGE I

         Tweede gecoördineerd controleplan ter opsporing van frauduleuze praktijken bij de handel in bepaalde levensmiddelen

      ACTIES EN TOEPASSINGSGEBIED VAN HET GECOÖRDINEERDE CONTROLEPLAN
      A.   Productomschrijving

                  1.

                  Levensmiddelen die in de handel gebracht en/of geëtiketteerd zijn als producten waarvan rundvlees (zoals gehakt vlees, vleesbereidingen en vleesproducten) een van de hoofdingrediënten is, en die tot de volgende categorieën behoren:

                              a)

                              voorverpakte levensmiddelen die voor de eindgebruiker of instellingen zijn bestemd en waarvoor rundvlees als een van de hoofdingrediënten is geëtiketteerd;

                              b)

                              levensmiddelen die niet-voorverpakt aan de eindverbruiker of instellingen te koop worden aangeboden en levensmiddelen die op de plaats van verkoop op verzoek van de consument worden verpakt of met het oog op de onmiddellijke verkoop worden voorverpakt, en die in de handel worden gebracht en/of gedefinieerd worden als producten waarvan rundvlees een van de hoofdingrediënten is (in verhouding tot het totale aandeel vlees in het product).

                  2.

                  Voor de toepassing van dit gecoördineerd controleplan geldt de definitie van „voorverpakte levensmiddelen” van artikel 1, lid 3, onder b), van Richtlijn 2000/13/EG.

                  3.

                  Voor de toepassing van dit gecoördineerd controleplan gelden de definities van „gehakt vlees”, „vleesbereidingen” en „vleesproducten” van de punten 1.13, 1.15 en 7.1 van bijlage I bij Verordening (EG) nr. 853/2004.

            B.   Doelstelling
      De bevoegde autoriteiten moeten officiële controles uitvoeren om vast te stellen of de in punt A bedoelde producten paardenvlees bevatten dat niet naar behoren op de verpakking is geëtiketteerd, dan wel, bij niet-voorverpakte levensmiddelen, of informatie met betrekking tot de aanwezigheid ervan aan de consument of instelling ter beschikking is gesteld overeenkomstig de bepalingen van de Unie en eventueel nationale bepalingen.
      C.   Bemonsteringsplaatsen en -procedure

                  1.

                  De bemonstering moet representatief zijn voor de betrokken producten in de lidstaat en betrekking hebben op een reeks producten.

                  2.

                  De bemonstering van de producten moet worden uitgevoerd op het niveau van de detailhandel (bijvoorbeeld in supermarkten, kleinere winkels en buurtslagers) en kan ook worden uitgebreid tot andere inrichtingen (zoals koelhuizen).

            D.   Aantallen monsters en modaliteiten
      De tabel hieronder biedt een overzicht van het aanbevolen indicatieve aantal monsters dat in de in punt 1 van de aanbeveling vastgelegde periode moet worden genomen. De verdeling van de monsters over de lidstaten is gebaseerd op de bevolkingsaantallen, met een minimum van 10 monsters voor de betrokken producten per lidstaat en per periode van 30 dagen.

                  Levensmiddelen die in de handel worden gebracht als bevattende rundvlees

                  Land van verkoop

                  Aanbevolen aantal monsters

                  Frankrijk, Duitsland, Italië, Verenigd Koninkrijk, Spanje, Polen

                  150

                  Roemenië, Nederland, België, Griekenland, Portugal, Tsjechië, Hongarije, Zweden, Oostenrijk, Bulgarije

                  100

                  Litouwen, Slowakije, Denemarken, Ierland, Finland, Letland, Kroatië

                  50

                  Slovenië, Estland, Cyprus, Luxemburg, Malta

                  10

            E.   Methode
      Het onderstaande protocol moet worden gevolgd.

                  1.

                  Alle monsters moeten een eerste screeningtest ondergaan die erop gericht is de aanwezigheid van paardenvlees in vlees op te sporen vanaf een niveau van 0,5 % of meer (als percentage van de massafractie (m/m)). De lidstaat kiest de screeningmethode.

                  2.

                  Alleen monsters waarvoor de in punt 1 vermelde screeningtest een positief resultaat oplevert, moeten een bevestigende test ondergaan waarbij mitochondriaal DNA met een RT-PCR wordt opgespoord en waarmee de aanwezigheid van paardenvlees in vlees kan worden vastgesteld vanaf een niveau van 1 % of meer (als percentage van de massafractie (m/m)). De voor de bevestiging gebruikte methode moet worden geijkt met behulp van een gestandaardiseerd controlemonster van vers vlees dat wordt geleverd door het EU-referentielaboratorium voor dierlijke eiwitten in diervoeders.

                  3.

                  De lidstaten moeten alle in punt 2 genoemde bevestigende tests laten uitvoeren in een laboratorium dat hun respectieve bevoegde autoriteiten daartoe hebben aangewezen. Het aangewezen laboratorium kan zich in een andere lidstaat bevinden wanneer hierover met de bevoegde autoriteit in die lidstaat een overeenkomst is gesloten. Het aangewezen laboratorium moet ten minste over een ISO 17025-certificering voor vergelijkbare tests beschikken. Het aangewezen laboratorium kan ook hebben deelgenomen aan de eerste screeningronde.
                  De naam en het adres van de aangewezen laboratoria die de bevestigende tests uitvoeren, moeten worden toegezonden aan het EU-referentielaboratorium voor dierlijke eiwitten in diervoeders, dat deze informatie op zijn website bekendmaakt.
                  Meer gedetailleerde richtsnoeren over de bij de bevestigende tests gebruikte methode zijn beschikbaar op de website van het EU-referentielaboratorium voor dierlijke eiwitten in diervoeders: http://eurl.craw.eu/en/164/legal-sources-and-sops

      BIJLAGE II

         Formaat voor de verslaglegging over de in punt 2 bedoelde resultaten

                  Productcategorie

                  Aantal monsters

                  Gebruikte testmethode (type test en merknaam) bij 1e screening

                  Aantal positieve resultaten na 1e screening (0,5 % of meer)

                  Gebruikte testmethode bij 2e (bevestigende) screening

                  Aantal positieve resultaten na 2e screening in aangewezen laboratorium (1 % of meer)

                  Opmerkingen

                  Totaal aantal monsters

                  Totaal aantal positieve monsters na 1e screening

                  Totaal aantal positieve monsters na 2e (bevestigende) screening in aangewezen laboratorium

         Formaat voor de verslaglegging over de handhavingsmaatregelen bedoeld in punt 2

                  Aantal positieve resultaten die tot dusver tot handhavingsmaatregelen hebben geleid

                  Indien mogelijk, beschrijving van de meest toegepaste handhavingsmaatregelen (maximaal drie)

                  Aantal positieve resultaten die nog niet tot handhavingsmaatregelen hebben geleid

                  Indien mogelijk, beschrijving van de voornaamste redenen waarom geen handhavingsmaatregelen werden genomen (maximaal drie)


title: Aanbeveling van de Raad van 8 juli 2014 over het nationale hervormingsprogramma 2014 van Italië en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma 2014 van Italië

text:
               29.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 247/57

         AANBEVELING VAN DE RAAD
   van 8 juli 2014
   over het nationale hervormingsprogramma 2014 van Italië en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma 2014 van Italië
   2014/C 247/11
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148, lid 4,
   Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid (1), en met name artikel 5, lid 2,
   Gezien Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 betreffende de preventie en correctie van macro-economische onevenwichtigheden (2), en met name artikel 6, lid 1,
   Gezien de aanbeveling van de Europese Commissie,
   Gezien de resoluties van het Europees Parlement,
   Gezien de conclusies van de Europese Raad,
   Gezien het advies van het Comité voor de werkgelegenheid,
   Gezien het advies van het Economisch en Financieel Comité,
   Gezien het advies van het Comité voor sociale bescherming,
   Gezien het advies van het Comité voor de economische politiek,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 26 maart 2010 heeft de Europese Raad zijn goedkeuring gehecht aan het voorstel van de Commissie voor een nieuwe groei- en werkgelegenheidstrategie; deze Europa 2020-strategie moet voor betere coördinatie van het economisch beleid zorgen en spitst zich toe op de sleutelgebieden waar Europa's potentieel voor duurzame groei en concurrentievermogen een krachtige impuls nodig heeft.

               (2)

               Op voorstel van de Commissie heeft de Raad op 13 juli 2010 een aanbeveling inzake de globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten en de Unie (2010-2014) en op 21 oktober 2010 een besluit betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten vastgesteld (3), die samen de „geïntegreerde richtsnoeren” vormen. De lidstaten werd verzocht in hun nationaal economisch en werkgelegenheidsbeleid met de geïntegreerde richtsnoeren rekening te houden.

               (3)

               Op 29 juni 2012 hebben de staatshoofden en regeringsleiders van de lidstaten besloten tot een Pact voor groei en banen, dat een samenhangend kader biedt voor actie op het niveau van de lidstaten, de EU en de eurozone, waarbij alle mogelijke hefbomen, instrumenten en beleidsvormen worden ingezet. Zij hebben bepaald welke maatregelen op het niveau van de lidstaten moeten worden genomen, en met name verklaard vastbesloten te zijn om de doelstellingen van de Europa 2020-strategie te verwezenlijken en de landenspecifieke aanbevelingen uit te voeren.

               (4)

               Op 9 juli 2013 heeft de Raad een aanbeveling (4) vastgesteld over het nationale hervormingsprogramma voor 2013 van Italië, en een advies uitgebracht over het stabiliteitsprogramma van Italië voor de periode 2012-2017. In overeenstemming met Verordening (EU) nr. 473/2013 van het Europees Parlement en de Raad (5) heeft de Commissie op 15 november 2013 haar advies over het ontwerpbegrotingsplan van Italië voor 2014 gepresenteerd.

               (5)

               Op 13 november 2013 heeft de Commissie haar goedkeuring gehecht aan de jaarlijkse groeianalyse (6) en daarmee de aanzet gegeven tot het Europees semester 2014 voor coördinatie van het economisch beleid. Eveneens op 13 november 2013 heeft de Commissie op grond van Verordening (EU) nr. 1176/2011 het waarschuwingsmechanismeverslag aangenomen; daarin werd Italië genoemd als een van de lidstaten die aan een diepgaande evaluatie zouden worden onderworpen.

               (6)

               Op 20 december 2013 heeft de Europese Raad de prioriteiten inzake financiële stabiliteit, begrotingsconsolidatie en groeibevorderende maatregelen goedgekeurd. Hij benadrukte dat moet worden gestreefd naar gedifferentieerde, groeivriendelijke begrotingsconsolidatie, normalisering van de kredietverschaffing aan de economie, bevordering van groei en concurrentievermogen, aanpakken van de werkloosheid en van de sociale gevolgen van de crisis, en modernisering van de overheidsdiensten.

               (7)

               Op 5 maart 2014 heeft de Commissie de uitkomsten gepubliceerd van de diepgaande evaluatie voor Italië die zij op grond van artikel 5 van Verordening EU) nr. 1176/2011 heeft uitgevoerd. Op basis van haar analyse concludeert de Commissie dat Italië wordt geconfronteerd met buitensporige macro-economische onevenwichtigheden, die een specifieke monitoring en vastberaden beleidsoptreden vereisen. Met name het aanhoudend hoge niveau van de overheidsschuld in combinatie met een zwak extern concurrentievermogen als gevolg van achterblijvende productiviteitsgroei - die bovendien door blijvend lage groei worden verscherpt - vereisen doortastend beleidsoptreden en aandacht.

               (8)

               Op 22 april 2014 heeft Italië zijn nationale hervormingsprogramma 2014 en zijn stabiliteitsprogramma 2014 ingediend. Om rekening te houden met de onderlinge verbanden, zijn beide programma's terzelfder tijd geëvalueerd.

               (9)

               Doelstelling van de in het stabiliteitsprogramma uitgestippelde begrotingsstrategie is om tegen 2016 de middellangetermijndoelstelling te bereiken van een begrotingssituatie die structureel in evenwicht is, en tegelijk in de overgangsperiode 2013-2015 de schuldregel in acht te nemen. Het programma bevestigt de middellangetermijndoelstelling van een begrotingssituatie die structureel in evenwicht is, hetgeen een adequate weerspiegeling is van de in het stabiliteits- en groeipact gestelde eisen. De (herberekende) structurele aanpassing die voor de programmaperiode is voorgenomen, bedraagt 0,2 procentpunten van het bbp in 2014 en 0,4 procentpunten in 2015. Volgens het stabiliteitsprogramma is deze beperkte aanpassing in de richting van de middellangetermijndoelstelling verantwoord door het sterk verslechterde economische klimaat en door de inspanningen die nodig zijn om een ambitieus programma van structurele hervormingen door te voeren. Met name staan diverse structurele hervormingen gepland die positief zouden moeten uitwerken op de potentiële economische groei en die uiteindelijk de schuldquote de komende jaren zouden moeten verlagen. De structurele aanpassing waarmee in het stabiliteitsprogramma wordt gerekend, zou Italië in staat moeten stellen om de schuldreductiebenchmark voor de overgangsperiode 2013-2015 te bereiken, deels dankzij een ambitieus privatiseringsprogramma dat in de periode 2014-2017 moet worden doorgevoerd (goed voor 0,7 procentpunten van het bbp per jaar). Het macro-economische scenario dat aan de begrotingsprognoses van het (nog niet door een onafhankelijke instantie bekrachtigde) stabiliteitsprogramma ten grondslag ligt, is enigszins optimistisch, zeker voor de latere jaren in het programma.
               In 2014 wordt een afwijking van het aanpassingstraject ter verwezenlijking van de middellangetermijndoelstelling verwacht; mocht deze zich het jaar nadien herhalen, zou deze als significant kunnen worden beoordeeld, mede op basis van de uitgavenbenchmark. Bovendien wordt het bereiken van de begrotingsdoelstellingen niet volledig onderbouwd door voldoende uitgewerkte maatregelen, zeker voor de periode vanaf 2015. In de voorjaarsprognoses 2014 van de Commissiediensten wordt erop gewezen dat de schuldreductiebenchmark in 2014 niet wordt gehaald, omdat de verwachte structurele aanpassing (slechts 0,1 procentpunten van het bbp) achterblijft bij de vereiste structurele aanpassing van 0,7 procentpunten van het bbp. Op basis van de beoordeling van het stabiliteitsprogramma en de prognoses van de Commissie overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1466/97 is de Raad van mening dat er — ook in 2014 — extra inspanningen nodig zijn om aan de voorwaarden van het stabiliteits- en groeipact te voldoen.

               (10)

               Recente inspanningen om de belastingdruk op productiefactoren te verlichten, zijn vrij beperkt gebleven. Daarom is er dus ruimte om de belastingdruk verder te verschuiven naar consumptie, vastgoed en het milieu, en toch de begrotingsdoelstellingen strikt in acht te nemen. Wat consumptie betreft, is het voor een verbetering van de structuur van het belastingstelsel ook van cruciaal belang dat er een herziening komt van de verlaagde btw-tarieven en van directe belastinguitgaven, waarbij de noodzaak om eventuele negatieve herverdelingseffecten te beperken een aandachtspunt is. Wat onroerende zaken betreft, biedt een aanpassing van de woz-waarde aan de huidige marktwaarde mogelijkheden voor een eerlijkere recurrente onroerendzaakbelasting. Een recent goedgekeurde machtigingswet voor de belastinghervorming biedt een kans om deze noodzakelijke hervormingen door te voeren. Gezien de omvang van de uitdaging, dienen maatregelen op het gebied van de samenstelling van de belastingstructuur te worden aangevuld met bijkomende maatregelen om de belastingdienst te versterken en de naleving van de fiscale regels te verbeteren, alsmede met doortastende maatregelen ter bestrijding van belastingontwijking, de schaduweconomie en het zwartwerk, die blijven wegen op de overheidsfinanciën en de belastingdruk voor belastingbetalers die zich wel aan de regels houden. In dat verband bevat de machtigingswet voor het doorvoeren van een belastinghervorming een reeks maatregelen om de belastingdienst te versterken: een uitgebreid systeem voor een raming en monitoring van de belastingkloof, vereenvoudigingsmaatregelen, initiatieven om de relaties met belastingplichtigen te verbeteren, maatregelen om de invordering van lokale belastingschulden te verbeteren en de versterking van de fiscale controles. Het besluit om vanaf 2015 vooraf ingevulde belastingaangiften in te voeren, is een verdere positieve stap om naleving van de fiscale regels te verbeteren.

               (11)

               De goedgekeurde maatregelen grondig en snel doorvoeren blijft een cruciale uitdaging voor Italië, zowel waar het gaat om het aanpakken van bestaande lacunes in de uitvoering als bij het voorkomen dat verdere vertragingen zich opstapelen. Een van de belangrijkste hefbomen om de prestaties van Italië op het gebied van uitvoering te verbeteren, en meer algemeen te zorgen voor soepeler uitgevoerde beleidsmaatregelen, is het versterken van de coördinatie tussen en een doelmatigere verdeling van bevoegdheden over de verschillende overheidsniveaus. Dit kan dan weer gunstig uitwerken voor het beheer van Uniemiddelen, waar tot dusver slechts gedeeltelijk en fragmentair maatregelen zijn genomen, met name in de Mezzogiorno. Het beheer van Uniemiddelen blijft ook nog steeds kampen met tekortschietende administratieve capaciteit en een gebrek aan transparantie, doorlichting en kwaliteitscontrole. De kwaliteit van de openbare diensten zou ook baat hebben bij meer doelmatigheid en servicegerichtheid en, daarbij aansluitend, verschuivingen in het personeelsbeheer. Corruptie blijft zwaar drukken op het Italiaanse productiesysteem en op het vertrouwen in het politieke en institutionele landschap. Een herziening van de verjaringstermijnen is noodzakelijk. Om de strijd tegen corruptie echt te kunnen voeren, dient ook de nationale dienst voor de strijd tegen ambtelijke corruptie A.N.A.C. voldoende bevoegdheden te krijgen. Ondoelmatigheden in de civiele rechtspraak blijven bestaan en de impact van de goedgekeurde maatregelen dient zorgvuldig te worden bewaakt.

               (12)

               De gerichte doorlichting van de kwaliteit van activa die vorig jaar onder toezicht van de Banca d'Italia is uitgevoerd, laat zien dat het belangrijk blijft om probleemactiva beter te beheren en de afwikkeling ervan te stimuleren, zodat voor banken opnieuw de mogelijkheden worden aangezwengeld om hun kredietverschaffing aan de reële economie uit te breiden. Wat de toegang tot financiering betreft, lag in het uitvoeringsbeleid tot dusver de klemtoon vooral op het bedrijven gemakkelijker toegang tot krediet geven, maar is de ontwikkeling van andere financieringsinstrumenten dan bankkredieten beperkt gebleven, vooral wat het midden- en kleinbedrijf betreft. De initiatieven die zijn genomen op het gebied van de corporate governance van banken, met name de nieuwe beginselen die de Banca d'Italia recentelijk heeft gepubliceerd, kunnen daarbij helpen. Tegelijk zullen de effecten daarvan afhangen van de correcte uitvoering door de banken en van het handhavingsbeleid. Met name dient een aantal van de grootste coöperatieve banken (banche popolari) van dichtbij te worden gevolgd.

               (13)

               De situatie op de arbeidsmarkt is in 2013 verder verslechterd, met een werkloosheid die in Italië oploopt tot 12,2 % en voor jongeren zelfs tot 40 %. Erop toezien dat de goedgekeurde hervormingen van de arbeidsmarkt en de loonvorming correct worden uitgevoerd en de effecten ervan van nabij worden gemonitord, is van cruciaal belang om ervoor te zorgen dat de verwachte voordelen in termen van versoepeling van de ontslagregeling, betere regulering van de flexibiliteit bij aanwervingen, een werkloosheidsstelsel met bredere dekking, en een betere afstemming van lonen op productiviteit, zich ook daadwerkelijk voordoen. Plannen om de arbeidsbemiddelingsdiensten slagkrachtiger te maken door het versterken van de publieke arbeidsvoorziening hebben vertraging opgelopen en dienen te worden versneld. Maatregelen gericht op het scheppen van banen op korte termijn dienen te worden aangevuld met maatregelen om segmentering tegen te gaan. Alles samengenomen blijft de Italiaanse arbeidsmarkt gekenmerkt door segmentering en lage arbeidsmarktparticipatie, waarvan vooral vrouwen en jongeren nadeel ondervinden. Daarom dienen de beperkte stappen die tot dusver zijn genomen, te worden uitgebreid, onder meer aansluitend bij de doelstellingen van een jeugdwerkgarantie. Italië heeft te maken met een daling van de beschikbare inkomens van huishoudens die gepaard gaat met toenemende armoede en sociale uitsluiting, waardoor vooral gezinnen met kinderen worden getroffen. Sociale uitgaven in Italië blijven sterk gericht op de ouderen, met geringe aandacht voor activering, hetgeen de mogelijkheden beperkt om maatregelen te nemen tegen het risico op sociale uitsluiting en armoede. Het recentelijk ingevoerde proefproject voor een socialebijstandsregeling wil een sociaal vangnet bieden. Om deze regeling zoals gepland naar het hele land uit te breiden, zullen de sociale uitgaven doelmatiger moeten worden en zal de dienstverlening over het hele grondgebied moeten worden verbeterd.

               (14)

               Er moeten inspanningen worden geleverd om het onderwijs beter te laten presteren en om het menselijke kapitaal te versterken op alle onderwijsniveaus, d.w.z. basisschool, secundair en hoger onderwijs. Het beroep van leraar wordt gekenmerkt door een gebrek aan groeimoeilijkheden en beperkte vooruitzichten inzake professionele ontwikkeling. De diversificatie van de loopbanen van leraren en het beter koppelen van hun loopbanen aan merites en prestaties, gecombineerd met de veralgemening van scholentoezicht, zou betere schoolresultaten kunnen opleveren. Om de overgang tussen onderwijs en arbeidsmarkt soepel te laten verlopen, lijkt het van cruciaal belang dat in het hoger secundaire en het tertiaire onderwijs de praktijkopleiding wordt verdiept en verbreed, door meer in te zetten op werkplekleren en beroepsonderwijs en -opleiding. Nu in 2013 een besluit in die zin is goedgekeurd, is een landelijk register met kwalificaties van essentieel belang om een landelijke erkenning van kwalificaties te verzekeren. Voortbouwend op de eerste initiatieven in die richting, zou de versnelde invoering van een systeem waarbij overheidsmiddelen aan universiteiten en onderzoeksinstituten worden toegekend op basis van prestaties inzake onderzoek en onderwijs, het voordeel bieden dat niet alleen de kwaliteit van universiteiten wordt verhoogd, maar ook dat de onderzoeks- en innovatiecapaciteit potentieel wordt versterkt, een terrein waar nu nog achterstand is.

               (15)

               Er zijn stappen gezet om een ondernemings- en burgervriendelijker klimaat te creëren, maar de effecten daarvan worden afgeremd door vertragingen bij de definitieve goedkeuring ervan en achterstand bij de omzetting. Er blijft nog steeds een reeks bottlenecks (voorbehouden activiteiten, concessies/vergunningsregelingen enz.) voor concurrentie op het gebied van vrije beroepen, verzekeringen, brandstofdistributie, detailhandel en postdiensten. Ook dient een aantal zwakke punten op het gebied van overheidsopdrachten te worden aangepakt. Het versterken van de concurrentie in de sector van lokale publieke dienstverlening is een andere prioriteit. Met name dient de bestaande wetgeving ten uitvoer te worden gelegd die bepaalt dat bestaande contracten die niet voldoen aan het EU-recht inzake de criteria voor inbesteding, tegen 31 december 2014 dienen te worden gerectificeerd.

               (16)

               Infrastructuurknelpunten beletten dat de energiemarkt goed functioneert. In het vervoer zijn het ontbreken van multimodale infrastructuur en het gebrek aan synergieën en verbindingen met het achterland voor Italiaanse havens punten die bijzondere aandacht en maatregelen vergen. Wat breedbanddekking betreft, heeft Italië gebieden buiten de steden die onvoldoende dekking hebben.

               (17)

               In de context van het Europees semester heeft de Commissie een brede analyse van het economische beleid van Italië verricht. Zij heeft zowel het nationale hervormingsprogramma als het stabiliteitsprogramma beoordeeld. Daarbij heeft zij niet alleen gekeken naar de relevantie ervan voor een houdbaar budgettair en sociaal-economisch beleid in Italië, maar is zij ook nagegaan of de EU-regels en -richtsnoeren in acht zijn genomen, gezien de noodzaak de algemene economische governance van de Unie te versterken door middel van een EU-inbreng in toekomstige nationale besluiten. Haar aanbevelingen in het kader van het Europees semester worden in de onderstaande aanbevelingen 1 tot en met 8 weergegeven.

               (18)

               In het licht van deze beoordeling heeft de Raad het stabiliteitsprogramma onderzocht, en zijn advies daarover (7) is met name in de onderstaande aanbeveling 1 weergegeven.

               (19)

               In het licht van de diepgaande evaluatie van de Commissie en deze beoordeling heeft de Raad het nationale hervormingsprogramma en het stabiliteitsprogramma onderzocht. Zijn aanbevelingen op grond van artikel 6 van Verordening (EU) nr. 1176/2011 zijn weergegeven in de onderstaande aanbevelingen 1 tot en met 8.

               (20)

               In de context van het Europees semester heeft de Commissie tevens een analyse van het economische beleid van de eurozone als geheel verricht. Op basis hiervan heeft de Raad specifieke aanbevelingen gericht tot de lidstaten die de euro als munt hebben (8). Als land dat de euro als munt heeft dient Italië er ook op toe te zien dat aan deze aanbevelingen volledig en tijdig uitvoering wordt gegeven,

         BEVEELT AAN dat Italië in de periode 2014-2015 actie zou moeten ondernemen om:

               1.

               De begrotingsmaatregelen voor 2014 te versterken in het licht van de kloof ten opzichte van de eisen van het stabiliteits- en groeipact, met name de schuldreductieregel, welke zich volgens de voorjaarsprognoses 2014 van de Commissiediensten aan het aftekenen is, en vooruitgang te boeken ter verwezenlijking van de MTD. In 2015 de begrotingsstructuur aanzienlijk te versterken, zodat verzekerd is dat de schuldreductiebenchmark wordt nageleefd, waardoor de MTD wordt verwezenlijkt. Nadien erover te waken dat de overheidsschuld voldoende afneemt; het ambitieuze privatiseringsplan uit te voeren; een groeivriendelijke begrotingsaanpassing ten uitvoer te leggen die is gebaseerd op de aangekondigde aanzienlijke bezuinigingen afkomstig van een duurzame verbetering van de doelmatigheid en kwaliteit van overheidsuitgaven op alle overheidsniveaus, zonder dat dit ten koste gaat van groeibevorderende uitgaven zoals O&O, innovatie, onderwijs en essentiële infrastructuurprojecten. De onafhankelijkheid en volledige operationalisering te garanderen van de begrotingsinstantie, het Ufficio parlamentare di bilancio, zo snel mogelijk en uiterlijk in september 2014, tijdig voor de evaluatie van het ontwerpbegrotingsplan 2015.

               2.

               De belastingdruk verder te verschuiven van productiefactoren naar consumptie, vastgoed en milieu, met inachtneming van de begrotingsdoelstellingen. Met het oog daarop de recente vermindering van de loonwig op haar doeltreffendheid te onderzoeken en de financiering ervan voor 2015 te verzekeren, de omvang van directe belastinguitgaven te herzien en de belastinggrondslag te verbreden, in het bijzonder wat consumptie betreft. Te zorgen voor doeltreffender milieubelasting, mede op het gebied van de accijnzen, en milieuschadelijke subsidies af te bouwen. De machtigingswet voor de fiscale hervorming uiterlijk in maart 2015 ten uitvoer te leggen, onder meer door aanneming van de decreten voor de hervorming van het kadastrale systeem, zodat de daadwerkelijke hervorming van de onroerendzaakbelasting verzekerd is. De inachtneming van de belastingregels verder te verbeteren door het belastingstelsel beter voorspelbaar te maken, de procedures te vereenvoudigen, de invordering van belastingschulden te verbeteren en de belastingdienst te moderniseren. De strijd tegen belastingontduiking vol te houden en verdere stappen te zetten in de strijd tegen de schaduweconomie en zwartwerk.

               3.

               In het kader van ruimere inspanningen om de overheidsdiensten doelmatiger te maken, de bevoegdheidsverdeling over de verschillende overheidsniveaus overzichtelijker te maken. Voor een beter beheer van Uniemiddelen te zorgen door doortastende maatregelen te nemen om de administratieve capaciteit, transparantie, doorlichting en kwaliteitscontrole op zowel nationaal als regionaal niveau te verbeteren, met name in de Mezzogiorno. Voorts de anticorruptiemaatregelen doeltreffender te maken, onder meer door de verjaringstermijnen vóór eind 2014 te herzien en door de bevoegdheden van de nationale dienst voor corruptiebestrijding te versterken. Tijdig de effecten te monitoren van de hervormingen die zijn goedgekeurd om de civiele rechtspraak doelmatiger te maken, om zo de doeltreffendheid van die maatregelen te borgen en, zo nodig, aanvullende maatregelen te nemen.

               4.

               De veerkracht van het bankwezen te vergroten en het in staat te stellen om probleemactiva te beheren en af te wikkelen, zodat de kredietverschaffing aan de reële economie opnieuw wordt aangezwengeld. Niet-bancaire toegang van bedrijven tot financiering te bevorderen, met name voor het midden- en kleinbedrijf. Doelmatige corporate governance-praktijken in de hele banksector te blijven bevorderen en te monitoren, met bijzondere aandacht voor grote coöperatieve banken (banche popolari) en voor de rol van stichtingen, om zodoende financiële intermediatie beter haar rol te laten spelen.

               5.

               Vóór eind 2014 een evaluatie te maken van de effecten van de hervormingen van de arbeidsmarkt en loonvorming op banencreatie, ontslagprocedures, tweedeling op de arbeidsmarkt en kostenconcurrentievermogen, en te onderzoeken of er verdere maatregelen nodig zijn. Werk te maken van een bredere sociale bescherming voor werklozen, terwijl het gebruik van loonsuppletieregelingen wordt beperkt om de verschuiving van arbeid te bevorderen. De band tussen het actieve en het passieve arbeidsmarktbeleid te versterken, beginnend bij een uiterlijk in december 2014 op te stellen gedetailleerd stappenplan, en de coördinatie tussen en de prestaties van de publieke arbeidsvoorzieningsdiensten in het hele land te versterken. Daadwerkelijke maatregelen te nemen om de werkgelegenheidsgraad bij vrouwen te verhogen, door maatregelen te nemen om de negatieve fiscale prikkels voor tweede verdieners om te gaan werken, uiterlijk in maart 2015 af te bouwen en door voldoende zorgdiensten aan te bieden. Over het hele land diensten aan te bieden aan niet-ingeschreven jongeren en te zorgen voor een grotere inzet van de particuliere sector bij het aanbieden van kwalitatieve plaatsen in het leerlingwezen of stageplaatsen vóór eind 2014, aansluitend bij de doelstellingen van een jeugdwerkgarantie. De blootstelling aan armoede en sociale uitsluiting aan te pakken, het proefproject voor sociale bijstand met inachtneming van de begrotingsdoelstellingen op te schalen, met de nodige garanties inzake afstemming op doelgroepen, strikte voorwaarden en eenvormige toepassing in het hele land, en de band ervan met activeringsmaatregelen te versterken. De regelingen voor gezinsbijslag en kwaliteitsdiensten ten behoeve van huishoudens met een laag inkomen met kinderen doeltreffender te maken.

               6.

               Het nationale systeem voor de evaluatie van scholen te implementeren, om zo de schoolresultaten te verbeteren en het percentage schooluitval te doen dalen. Meer gebruik te maken van werkplekleren in het hoger secundair beroepsonderwijs en in beroepsopleidingen, en het beroepsgerichte tertiaire onderwijs te versterken. Een nationaal register van kwalificaties aan te leggen om een brede erkenning van vaardigheden te garanderen. Ervoor te zorgen dat overheidsfinanciering de kwaliteit van hoger onderwijs en onderzoek beter beloont.

               7.

               De in behandeling zijnde wetsteksten of andere gelijkwaardige maatregelen die de regels voor bedrijven en burgers moet vereenvoudigen, goed te keuren, en bestaande lacunes in de uitvoering van bestaande wetgeving aan te pakken. De openstelling van de markt te bevorderen en de resterende barrières voor en beperkingen van concurrentie op te ruimen op het gebied van vrije beroepen, lokale openbare diensten, verzekeringen, brandstofdistributie, detailhandel en postdiensten. De overheidsopdrachten doelmatiger te laten verlopen, met name door het stroomlijnen van de procedures, onder meer door beter gebruik te maken van elektronische aanbestedingen, het rationaliseren van centrale inkoopdiensten en toe te zien op de correcte toepassing van de regels vóór en na toewijzing van de opdracht. Bij de lokale publieke dienstverlening strikt de wetgeving toe te passen die voorziet in de rectificatie uiterlijk op 31 december 2014 van gegunde opdrachten die niet voldoen aan de eisen voor inbesteding.

               8.

               Ervoor te zorgen dat de toezichthouder voor de vervoerssector, de Autorità di Regolazione dei Trasporti snel, uiterlijk in september 2014, volledig operationeel is. De lijst van strategische infrastructuur in de energiesector goed te keuren en het havenbeheer en de verbindingen met het achterland te versterken.

      Gedaan te Brussel, 8 juli 2014.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         P. C. PADOAN

      (1)  PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.

      (2)  PB L 306 van 23.11.2011, blz. 25.

      (3)  Gehandhaafd voor 2014 bij Besluit 2014/322/EU van de Raad van 6 mei 2014 betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten voor 2014 (PB L 165 van 4.6.2014, blz. 49).

      (4)  PB C 217 van 30.7.2013, blz. 42.

      (5)  Verordening (EU) nr. 473/2013van het Europees Parlement en de Raad van 21 mei 2013 betreffende gemeenschappelijke voorschriften voor het monitoren en beoordelen van ontwerpbegrotingsplannen en voor het garanderen van de correctie van buitensporige tekorten van de lidstaten van de eurozone (PB L 140 van 27.5.2013, blz. 11).

      (6)  COM(2013) 800 final.

      (7)  Uit hoofde van artikel 5, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1466/97.

      (8)  Zie bladzijde 141 van dit Publicatieblad.


Belangrijke juridische mededeling

|

52007SC0958

Aanbeveling van de Commissie aan de Raad houdende machtiging van de Commissie tot opening van de onderhandelingen over de deelname van de Gemeenschap aan de werkzaamheden van de International Tax Dialogue  /* SEC/2007/0958 def. */

	[pic] | COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN |Brussel, 11.7.2007SEC(2007) 958 definitiefAANBEVELING VAN DE COMMISSIE AAN DE RAADhoudende machtiging van de Commissie tot opening van de onderhandelingen over de deelname van de Gemeenschap aan de werkzaamheden van de International Tax DialogueTOELICHTINGACHTERGROND VAN HET VOORSTEL |110 | Motivering en doel van het voorstel De International Tax Dialogue (ITD) is een feitelijke vereniging die de Oeso, het IMF en de Wereldbank omvat. De ITD heeft geen statuten noch rechtspersoonlijkheid en functioneert op basis van een schriftelijke overeenkomst die is ondertekend door de vertegenwoordigers van deze drie deelnemende organisaties. De ITD beoogt: - een echte dialoog over belastingen tot stand te brengen tussen regeringen en de deelnemende organisaties, zodat alle landen over de nodige gegevens kunnen beschikken voor de discussies over fiscaal beleid en beheer; - goede praktijken op het gebied van belastingen in kaart te brengen en uit te wisselen; - de lopende werkzaamheden op het gebied van belastingen te coördineren om doublures te voorkomen; - nuttige informatie voor technische bijstand op het gebied van belastingen te verstrekken. De door de ITD verrichte studies worden op zijn website gepubliceerd (http://www.itdweb.org/Pages/Home.aspx). De ITD organiseert ook regelmatig internationale conferenties. De ITD wordt hoofdzakelijk gefinancierd uit de bijdragen van de deelnemende organisaties. De hoogte van de bijdragen wordt jaarlijks bij eenparigheid van stemmen vastgesteld door de stuurgroep die bestaat uit vertegenwoordigers van de deelnemende organisaties. De afgelopen boekjaren bedroeg de bijdrage van elke deelnemende organisatie telkens circa 100 000 euro. De ITD en de deelnemende organisaties hebben de Commissie verzocht om de vierde organisatie te worden die in de ITD deelneemt. |120 | Algemene context De Commissie ijvert voor een betere coördinatie van het belastingbeleid en de administratieve samenwerking op het gebied van belastingen op mondiaal niveau. Gelet op de mondialisering van de economie en de internationalisering van het handelsverkeer lijkt deelname aan een dialoog met de internationale organisaties steeds meer noodzakelijk om de respectieve inspanningen te coördineren en de toepassing van beginselen zoals goed bestuur en fiscale transparantie te garanderen. De Commissie wil in alle transparantie ten opzichte van de lidstaten aan die dialoog deelnemen. In dat verband vormt de ITD het belangrijkste mondiale forum op hoog niveau om onderwerpen op het gebied van fiscaal beleid en beheer te bespreken. Een sterkere dialoog tussen de belastingdiensten op mondiaal niveau en een vergaande samenwerking op specifieke terreinen moeten het mogelijk maken om toe te werken naar een vereenvoudiging en modernisering van de voorschriften en de administratieve procedures die de Europese marktdeelnemers op het gebied van belastingen moeten naleven. De actieve deelname van de Unie, vertegenwoordigd door de Commissie, aan de besprekingen van de ITD zal het mogelijk maken om op mondiaal niveau te onderzoeken welke samenwerkingsmogelijkheden er bestaan om de grensoverschrijdende belastingfraude op mondiaal niveau te bestrijden. De actieve deelname van de Unie, vertegenwoordigd door de Commissie, aan de besprekingen van de ITD zal het ook mogelijk maken om de inspanningen en de ervaringen van derde landen te analyseren wanneer voorstellen voor de modernisering van het Europese btw-stelsel worden opgesteld. |nde | Bestaande bepalingen op het door het voorstel bestreken gebied Er bestaan nog geen bepalingen op het door het voorstel bestreken gebied. |140 | Samenhang met andere beleidsgebieden en doelstellingen van de EU In haar mededeling aan de Raad, het Europees Parlement, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de regio's "Het bestuur binnen de Europese consensus over het ontwikkelingsbeleid - Naar een geharmoniseerde aanpak in de Europese Unie" onderstreept de Commissie dat het noodzakelijk is goed fiscaal bestuur in de ontwikkelingslanden te bevorderen. De doelstellingen van de ITD sluiten aan bij deze aanbeveling. De ITD laat studies verrichten en organiseert conferenties over een brede waaier van fiscale onderwerpen, waarvan het merendeel zeer nauw aanleunt bij terreinen waarop de Europese Unie actief is. De deelname aan de werkzaamheden van de ITD zal dus synergieën mogelijk maken. Ten behoeve van de goede werking van de interne markt dienen het belastingbeleid en de methoden van fiscaal beheer op internationaal niveau te worden gecoördineerd. De door de International Tax Dialogue verrichte studies komen ten goede van de ontwikkelingslanden in het kader van de bevordering van de regels inzake goed fiscaal bestuur overeenkomstig het ontwikkelingsbeleid van de Gemeenschap en met name de aanbevelingen van de Commissie in haar mededeling aan de Raad, het Europees Parlement, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de regio's "Het bestuur binnen de Europese consensus over het ontwikkelingsbeleid - Naar een geharmoniseerde aanpak in de Europese Unie"[1]. |RAADPLEGING VAN BELANGHEBBENDE PARTIJEN EN EFFECTBEOORDELING |Raadpleging van belanghebbende partijen |219 | Er zijn geen andere belanghebbende partijen dan de lidstaten en de internationale organisaties die aan de ITD deelnemen. |Bijeenbrengen en benutten van deskundigheid |229 | Er behoefde geen beroep te worden gedaan op externe deskundigheid. |230 | Effectbeoordeling Er is eerst overwogen om subsidies te verstrekken voor het functioneren van de ITD. Hiervan is evenwel afgezien, omdat op die manier niet actief kan worden deelgenomen aan de opstelling van de doelstellingen en het werkprogramma van de ITD. Daarom is gekozen voor het sluiten van een overeenkomst tussen de Unie en de partnerorganisaties van de ITD. Op die manier kan de Commissie deel uitmaken van de stuurgroep van de ITD en dus het werkprogramma en de prioriteiten van de ITD mee helpen opstellen. |JURIDISCHE ELEMENTEN VAN HET VOORSTEL |305 | Samenvatting van de voorgestelde maatregel In deze aanbeveling van de Commissie wordt de Raad verzocht de Commissie te machtigen de onderhandelingen te openen met het oog op de ondertekening van een partnerschapsovereenkomst met de ITD. |310 | Rechtsgrondslag Artikel 181A van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap. |320 | Subsidiariteitsbeginsel Het subsidiariteitsbeginsel is van toepassing voor zover het voorstel geen gebieden bestrijkt die onder de exclusieve bevoegdheid van de Gemeenschap vallen. |De doelstellingen van het voorstel kunnen om de volgende redenen niet voldoende door de lidstaten worden verwezenlijkt. |321 | Alleen internationale organisaties kunnen partner zijn in de ITD. Landen kunnen lid zijn, maar niet in de stuurgroep zetelen. |323 | Landen kunnen geen partner in de ITD worden. |De doelstellingen van het voorstel kunnen om de volgende redenen beter door een optreden van de Gemeenschap worden verwezenlijkt. |324 | De deelname van de Unie aan de ITD zal de mogelijkheid bieden om tot een gecoördineerde aanpak te komen en het werkprogramma van de ITD te beïnvloeden. |327 | De lidstaten kunnen lid van de ITD worden en profijt trekken van de door de ITD verrichte studies; zij hebben evenwel geen inspraak bij de opstelling van het werkprogramma. |Het voorstel is dus in overeenstemming met het subsidiariteitsbeginsel. |Evenredigheidsbeginsel Het voorstel is om de volgende redenen in overeenstemming met het evenredigheidsbeginsel. |331 | De ondertekening van een overeenkomst met de partners van de ITD namens de Unie garandeert een totale transparantie ten opzichte van de lidstaten. |332 | De deelname van de Commissie aan de werkzaamheden van de ITD namens de Unie biedt de mogelijkheid om de financiële gevolgen van deze deelname zoveel mogelijk te beperken. |Keuze van instrumenten |341 | Voorgesteld instrument: aanbeveling. |342 | Andere instrumenten zouden om de volgende redenen ongeschikt zijn. Er had kunnen worden overwogen om een overeenkomst te sluiten tussen de Commissie en de andere partnerorganisaties van de ITD zonder de lidstaten hierbij te betrekken; in deze optie had de Unie evenwel niet het noodzakelijke niveau van betrokkenheid bij de werkzaamheden van de ITD gehad. |GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING |401 | In dit stadium heeft de aanbeveling geen gevolgen voor de begroting; indien evenwel de Raad de Commissie in een later stadium machtigt om partner in de ITD te worden, zal de komende vijf jaar jaarlijks een financiële bijdrage ten belope van 130 000 euro moeten worden betaald. |AANVULLENDE INFORMATIE |Evaluatie-/herzienings-/vervalbepaling |531 | Het voorstel bevat een evaluatiebepaling. |1.  AANBEVELING VAN DE COMMISSIE AAN DE RAADhoudende machtiging van de Commissie tot opening van de onderhandelingen over de deelname van de Gemeenschap aan de werkzaamheden van de International Tax DialogueDE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,BEVEELT AAN:dat de Raad de Commissie machtigt om te onderhandelen over de deelname van de Gemeenschap aan de werkzaamheden van de International Tax Dialogue;dat de Raad, gelet op het feit dat - overeenkomstig het Verdrag - de Commissie deze onderhandelingen namens de Gemeenschap zal voeren, een ad-hoccomité opricht om de Commissie bij deze opdracht te ondersteunen.BIJLAGEBrief van 19 april 2007 van Danny Leipziger, vicepresident van de Wereldbank, aan Commissaris Kovács, waarin de Europese Unie wordt uitgenodigd toe te treden tot de International Tax Dialogue.[pic][pic][1] COM(2006) 421 def.