title: Aanbeveling van de Raad van 10 juli 2012 over het nationale hervormingsprogramma voor 2012 van Nederland, met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma van Nederland voor de periode 2012-2015

text:
               24.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 219/88

         AANBEVELING VAN DE RAAD
   van 10 juli 2012
   over het nationale hervormingsprogramma voor 2012 van Nederland, met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma van Nederland voor de periode 2012-2015
   2012/C 219/26
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148, lid 4,
   Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid (1), en met name artikel 5, lid 2,
   Gezien de aanbeveling van de Europese Commissie,
   Gezien de conclusies van de Europese Raad,
   Gezien het advies van het Comité voor de werkgelegenheid,
   Na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 26 maart 2010 hechtte de Europese Raad zijn goedkeuring aan het voorstel van de Commissie voor een nieuwe groei- en werkgelegenheidstrategie; deze Europa 2020-strategie moet voor betere coördinatie van het economisch beleid zorgen en zich toespitsen op de sleutelgebieden waarop Europa’s potentieel voor duurzame groei en concurrentievermogen een krachtige impuls nodig heeft.

               (2)

               De Raad heeft op 13 juli 2010 een aanbeveling inzake de globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten en de Unie (2010-2014) vastgesteld, en op 21 oktober 2010 een besluit betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten (2) vastgesteld, die samen de „geïntegreerde richtsnoeren” vormen. De lidstaten werd verzocht in hun nationale economisch en werkgelegenheidsbeleid met de geïntegreerde richtsnoeren rekening te houden.

               (3)

               Op 12 juli 2011 heeft de Raad een aanbeveling (3) over het nationale hervormingsprogramma voor 2011 van Nederland aangenomen en een advies over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Nederland voor de periode 2011-2014 uitgebracht.

               (4)

               Op 23 november 2011 hechtte de Commissie haar goedkeuring aan de tweede jaarlijkse groeianalyse en gaf daarmee de aanzet tot het tweede Europees semester van voorafgaande en geïntegreerde beleidscoördinatie, dat op de Europa 2020-strategie berust. Op 14 februari 2012 heeft de Commissie op grond van Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 betreffende de preventie en correctie van macro-economische onevenwichtigheden (4) het Waarschuwingsmechanismeverslag aangenomen; daarin werd Nederland niet genoemd als een van de lidstaten die aan een diepgaande evaluatie zouden worden onderworpen.

               (5)

               Op 1 december 2011 heeft de Raad conclusies aangenomen waarin hij het Comité voor sociale bescherming verzocht in samenwerking met het Comité voor de werkgelegenheid zijn opvattingen kenbaar te maken over de acties die worden aanbevolen in de beleidscyclus van Europa 2020. Deze opvattingen maken deel uit van het advies van het Comité voor de werkgelegenheid.

               (6)

               Het Europees Parlement is naar behoren bij het Europees semester betrokken, in overeenstemming met Verordening (EG) nr. 1466/97, en heeft op 15 februari 2012 een resolutie over werkgelegenheid en sociale aspecten in de jaarlijkse groeianalyse 2012 en een resolutie over de bijdrage aan de jaarlijkse groeianalyse 2012 aangenomen.

               (7)

               Op 2 maart 2012 heeft de Europese Raad de prioriteiten inzake financiële stabiliteit, begrotingsconsolidatie en groeibevorderende maatregelen goedgekeurd. Hij benadrukte dat moet worden gestreefd naar gedifferentieerde, groeivriendelijke begrotingsconsolidatie, normalisering van de kredietverschaffing aan de economie, bevordering van groei en concurrentievermogen, aanpakken van de werkloosheid en van de sociale gevolgen van de crisis, en modernisering van de overheidsdiensten.

               (8)

               Op 2 maart 2012 verzocht de Europese Raad voorts de lidstaten die aan het Euro Plus-pact deelnemen hun toezeggingen tijdig te presenteren, zodat deze in de stabiliteits- of convergentieprogramma’s en de nationale hervormingsprogramma’s kunnen worden opgenomen.

               (9)

               Nederland heeft op 27 april 2012 zijn stabiliteitsprogramma voor de periode 2012-2015 en zijn nationale hervormingsprogramma voor 2012 ingediend. Om met de onderlinge verbanden rekening te houden zijn beide programma’s terzelfder tijd geëvalueerd.

               (10)

               Op basis van de overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1466/97 verrichte evaluatie van het stabiliteitsprogramma komt de Raad tot de conclusie dat het aan de begrotingsprognoses van het stabiliteitsprogramma ten grondslag liggende macro-economische scenario optimistisch is. Voor 2013 voorziet het stabiliteitsprogramma een groei van 1,25 %, zonder rekening te houden met het negatieve effect van de aanvullende consolidatiemaatregelen op de groei, terwijl de Commissie bij haar prognose op basis van hetzelfde scenario, d.w.z. zonder beleidsverandering, op een geringere groei van 0,7 % uitkomt. Het uitdrukkelijke doel van het stabiliteitsprogramma is om te voldoen aan de aanbevelingen van de Raad met betrekking tot het corrigeren van het buitensporige tekort en om te streven naar verdere verbetering van de begrotingssituatie met het oog op de middellangetermijnbegrotingsdoelstelling (MTD) door te trachten een structurele inspanning van ten minste 0,5 % per jaar te leveren. Het stabiliteitsprogramma streeft naar een nominaal overheidstekort van 3 % van het bbp in 2013 en bevestigt de eerdere MTD van een structureel tekort van 0,5 % van het bbp, waarmee de vereisten van het stabiliteits- en groeipact op adequate wijze in acht worden genomen. De gemiddelde jaarlijkse begrotingsinspanning van 0,75 % van het bbp in de periode 2010-2013, waarbij is uitgegaan van het (opnieuw berekende) structurele begrotingssaldo (5), is in overeenstemming met de door de Raad aanbevolen structurele inspanning van 0,75 % van het bbp. Aangezien het stabiliteitsprogramma geen begrotingsdoelstellingen voor de jaren na 2013 bevat, kan geen oordeel worden gegeven over de houdbaarheid van de begrotingscorrectie in 2013 en de vorderingen bij de verwezenlijking van de MTD in latere jaren, onder meer of wordt voldaan aan de uitgavenbenchmark van het stabiliteits- en groeipact.
               De begrotingsprognoses voor de programmaperiode zijn aan uitvoeringsrisico’s onderhevig. Deze betreffen niet alleen de onlangs aangekondigde consolidatiemaatregelen, maar ook de uitvoering van enkele van de maatregelen waarover de demissionaire regering eerder overeenstemming bereikte. De in april 2012 door de regering voor 2013 voorgestelde extra maatregelen en de gevolgen daarvan voor de begroting zijn op 25 mei, na de uiterste datum voor de beoordeling, nader gespecificeerd en gekwantificeerd. De aanpassing van de begroting geschiedde tot dusver vooral door bezuinigingen op de uitgaven, waaronder ook op groeibevorderende uitgaven. Volgens het stabiliteitsprogramma 2012 zal de schuldquote naar verwachting in 2012 vrij sterk oplopen naar 70,2 % van het bbp en daarna in 2013 licht stijgen tot 70,7 % van het bbp, waarbij rekening is gehouden met het effect van de aanvullende consolidatiemaatregelen. De schuldquote zal dan ook naar verwachting ruim boven de referentiewaarde uit het Verdrag van 60 % blijven. Het stabiliteitsprogramma bevat geen schulddoelstellingen voor 2014 en 2015, zodat niet kan worden beoordeeld of wordt voldaan aan de benchmark van het stabiliteits- en groeipact voor de schuldreductie.

               (11)

               De regering heeft plannen voorgelegd waarbij de wettelijke pensioenleeftijd geleidelijk wordt verhoogd tot 66 in uiterlijk 2019 en 67 in uiterlijk 2024. Daarna wordt de wettelijke pensioenleeftijd gekoppeld aan de levensverwachting. Arbeidsmarktmaatregelen zullen een dienovereenkomstige verhoging van de effectieve pensioenleeftijd ondersteunen. In overeenstemming met het regeerakkoord heeft de pensioenhervorming tot doel een passende en toekomstbestendige intra- en intergenerationele verdeling van kosten en risico’s in de tweede pensioenpijler te waarborgen. De regering heeft een plan voorgelegd om de langdurige zorg te hervormen. Er zullen verdere concrete maatregelen nodig zijn om bij te dragen tot een vermindering van de financiële lasten als gevolg van de vergrijzende Nederlandse samenleving.

               (12)

               De negatieve fiscale prikkels om te werken voor verdieners van een tweede inkomen zijn weliswaar verminderd, maar nog niet genoeg. Het opheffen van de resterende negatieve prikkels zou een verder positief effect op het arbeidsaanbod hebben en tot een efficiëntere allocatie van menselijk kapitaal leiden. De integratie van kwetsbare groepen op de arbeidsmarkt moet worden verbeterd.

               (13)

               Op het gebied van het bedrijfslevenbeleid zijn de agenda’s van de topsectoren goedgekeurd en hebben de overheid en vertegenwoordigers van die sectoren „innovatiecontracten” ondertekend. Het particuliere onderzoek krijgt meer steun door invoering van de heffingskorting voor onderzoek en ontwikkeling (RDA+-heffingskorting), die deel uitmaakt van het pakket maatregelen om innovatie, particulier onderzoek en ontwikkeling en het aanhalen van de banden tussen wetenschap en bedrijfsleven verder te stimuleren. De nadruk op „topsectoren” mag evenwel niet ten koste gaan van het fundamentele onderzoek, noch mogen innovatieve ondernemingen die niet tot de „topsectoren” behoren, worden uitgesloten.

               (14)

               In de afgelopen veertig jaar zijn op de Nederlandse woningmarkt structurele verstoringen ontstaan. Op de onroerendgoedmarkt hebben fundamentele aanbodbeperkingen en fiscale prikkels voor eigenwoningbezit (met name de hypotheekrenteaftrek die gunstig is voor de hogere inkomens) tot een ondoelmatige kapitaalallocatie geleid. Op de huurwoningenmarkt, die door een zeer hoog percentage sociale woningen wordt gekenmerkt, hebben sociaal beleid, maximumhuren en maximale huurverhogingen tot een zeer inelastisch woningaanbod geleid. Een wijziging van de fiscale voordelen voor eigenwoningbezit zou helpen de structurele verstoringen op de Nederlandse woningmarkt te verminderen.

               (15)

               Nederland heeft een aantal toezeggingen gedaan in het kader van het Euro Plus-pact. De toezeggingen, en de nakoming van de in 2011 gedane toezeggingen, hebben betrekking op het bevorderen van de werkgelegenheid, het verbeteren van het concurrentievermogen, het versterken van de financiële stabiliteit en het vergroten van de houdbaarheid van de overheidsfinanciën. De Commissie heeft de nakoming van de in het kader van het Euro Plus-pact gedane toezeggingen onderzocht. In de aanbevelingen is met de resultaten van dit onderzoek rekening gehouden.

               (16)

               In de context van het Europees semester heeft de Commissie een alomvattende analyse van het economische beleid van Nederland verricht. Zij heeft het stabiliteitsprogramma en het nationale hervormingsprogramma doorgelicht. Daarbij heeft zij gekeken naar de relevantie van die programma’s voor een toekomstbestendig budgettair en sociaaleconomisch beleid in Nederland, en is zij ook nagegaan of de EU-regels en -richtsnoeren in acht zijn genomen, gezien de noodzaak de algemene economische governance van de Unie te versterken door middel van een EU-inbreng in toekomstige nationale besluiten. Haar aanbevelingen in het kader van het Europees semester worden in de onderstaande aanbevelingen 1 tot en met 5 weergegeven.

               (17)

               In het licht van deze beoordeling heeft de Raad het stabiliteitsprogramma onderzocht; zijn advies (6) daarover is met name in onderstaande aanbeveling 1 weergegeven,

         BEVEELT AAN dat Nederland in de periode 2012-2013 actie onderneemt om:

               1.

               Te zorgen voor een tijdige en duurzame correctie van het buitensporige tekort. Hiertoe de begrotingsstrategie voor 2012 volledig uit te voeren zoals gepland. De maatregelen te specificeren die nodig zijn om de begroting 2013 uit te voeren teneinde de structurele aanpassingsinspanning die is uiteengezet in de aanbevelingen van de Raad in het kader van de procedure bij buitensporige tekorten te verwezenlijken. Er daarna voor te zorgen dat de structurele aanpassingsinspanning toereikend is om voldoende vooruitgang te boeken bij het verwezenlijken van de MTD, wat onder meer inhoudt dat de uitgavenbenchmark wordt gehaald, en te waarborgen dat voldoende vooruitgang wordt geboekt bij het voldoen aan de benchmark voor de schuldreductie, waarbij de uitgaven op gebieden die rechtstreeks van belang voor de groei zijn, zoals onderzoek en innovatie en onderwijs en scholing, worden ontzien. Hiertoe na de vorming van een nieuwe regering een geactualiseerde versie van het stabiliteitsprogramma 2012 met concrete doelstellingen en maatregelen voor de periode na 2013 in te dienen.

               2.

               Maatregelen te nemen om de wettelijke pensioenleeftijd te verhogen, onder andere door koppeling aan de levensverwachting, en ter ondersteuning daarvan arbeidsmarktmaatregelen ter bevordering van het verhogen van de feitelijke pensioenleeftijd te treffen en tegelijkertijd de houdbaarheid van de overheidsfinanciën op lange termijn te verbeteren. De tweede pensioenpijler aan de verhoging van de wettelijke pensioenleeftijd aan te passen en daarbij een passende intra- en intergenerationele verdeling van kosten en risico’s te waarborgen. De geplande hervorming van de langdurige zorg ten uitvoer te leggen en deze, gezien de vergrijzing van de bevolking, met verdere maatregelen ter beteugeling van de kostenstijging aan te vullen.

               3.

               De arbeidsparticipatie te vergroten, met name voor ouderen, vrouwen, mensen met een handicap en migranten, onder meer door de negatieve fiscale prikkels om te werken voor verdieners van een tweede inkomen verder te verminderen, de arbeidsmarktmobiliteit te bevorderen en rigiditeiten aan te pakken.

               4.

               Innovatie, investeringen in particulier onderzoek en ontwikkeling en nauwere banden tussen de wetenschapswereld en het bedrijfsleven te stimuleren, alsook industriële vernieuwing te bevorderen door middel van passende prikkels in het kader van het bedrijfslevenbeleid, en daarbij de toegankelijkheid voor niet tot de topsectoren behorende ondernemingen te waarborgen en het fundamenteel onderzoek veilig te stellen.

               5.

               De woningmarkt onder meer door de volgende maatregelen geleidelijk te hervormen: i) wijziging van de gunstige fiscale behandeling van eigenwoningbezit, onder meer door een geleidelijke afschaffing van de hypotheekrenteaftrek, en/of door het systeem van het eigenwoningforfait, ii) totstandbrenging van een meer marktgericht prijsstelsel op de huurwoningenmarkt en iii) aanpassing van de huren voor sociale woningen aan het inkomen van huishoudens.

      Gedaan te Brussel, 10 juli 2012.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         V. SHIARLY

      (1)  PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.

      (2)  Voor 2012 gehandhaafd bij Besluit 2012/238/EU van de Raad van 26 april 2012 betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten (PB L 119 van 4.5.2012, blz. 47).

      (3)  PB C 212 van 19.7.2011, blz. 13.

      (4)  PB L 306 van 23.11.2011, blz. 25.

      (5)  Conjunctuurgezuiverd begrotingssaldo, exclusief eenmalige en tijdelijke maatregelen, dat door de diensten van de Commissie op basis van de in het programma vervatte informatie is herberekend volgens de gezamenlijk overeengekomen methode.

      (6)  Uit hoofde van artikel 5, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1466/97.


				|

		52013PC0778

			Aanbeveling voor een BESLUIT VAN DE RAAD betreffende de goedkeuring van de sluiting door de Commissie, namens de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, van een protocol bij de stabilisatie- en associatieovereenkomst tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de voormalige Joegoslavische republiek Macedonië, anderzijds, om rekening te houden met de toetreding van de Republiek Kroatië tot de Europese Unie /* COM/2013/0778 final */

			   	TOELICHTING
Op 24 september 2012 heeft de
Raad de Commissie gemachtigd namens de Europese Unie en haar lidstaten en de
Republiek Kroatië onderhandelingen te openen met de voormalige Joegoslavische
republiek Macedonië, met het oog op de sluiting van een protocol bij de
stabilisatie- en associatieovereenkomst tussen de Europese Gemeenschappen en
hun lidstaten, enerzijds, en de voormalige Joegoslavische republiek Macedonië,
anderzijds, om rekening te houden met de toetreding van de Republiek Kroatië
tot de Europese Unie.
De onderhandelingen hierover zijn op 18
december 2012 van start gegaan, na voorafgaand technisch overleg met de
voormalige Joegoslavische republiek Macedonië. Verdere onderhandelingsronden
hebben plaatsgevonden op 25 januari 2013 en 10 april 2013. De regering van de
voormalige Joegoslavische republiek Macedonië bevestigde haar instemming met
het protocol op 25 oktober 2013. Het protocol wordt aangepast aan het
douanetarief van de EU van 2013 en de geleidelijke afschaffing van de
douanerechten in het kader van de stabilisatie- en associatieovereenkomst. De
tekst van het protocol is hieraan gehecht.
De Commissie stelt voor dat de
Raad namens de Europese Unie besluit tot ondertekening en voorlopige toepassing
van het protocol en het protocol namens de Europese Unie en haar lidstaten
sluit. Ook de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie is partij bij de
stabilisatie- en associatieovereenkomst. Wat de sluiting van het protocol
namens de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie betreft, stelt de Commissie
voor dat de Raad zijn goedkeuring verleent overeenkomstig artikel 101, lid 2,
van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie.
Overeenkomstig artikel 101 van
het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie wordt
het besluit tot ondertekening van de overeenkomst vastgesteld door de Commissie
en het besluit tot sluiting van de overeenkomst door de Commissie met
goedkeuring van de Raad. Het is bijgevolg noodzakelijk afzonderlijke besluiten
vast te stellen voor de ondertekening en de sluiting van het protocol door de
EU en door de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie.
Voor de sluiting van het
protocol namens de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie stelt de Commissie
voor dat de Raad:
–
zijn goedkeuring verleent overeenkomstig artikel
101, lid 2, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor
Atoomenergie.
Aanbeveling voor een
BESLUIT VAN DE RAAD
betreffende de goedkeuring van de sluiting
door de Commissie, namens de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, van een
protocol bij de stabilisatie- en associatieovereenkomst tussen de Europese
Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de voormalige Joegoslavische
republiek Macedonië, anderzijds, om rekening te houden met de toetreding van de
Republiek Kroatië tot de Europese Unie
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag tot oprichting van de
Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, en met name artikel 101, tweede alinea,
Gezien de aanbeveling van de Commissie,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)
Op 24 september 2012 heeft de Raad de Commissie
gemachtigd onderhandelingen te openen met de voormalige Joegoslavische
republiek Macedonië met het oog op de sluiting van een protocol bij de
stabilisatie- en associatieovereenkomst tussen de Europese Gemeenschappen en
hun lidstaten, enerzijds, en de voormalige Joegoslavische republiek Macedonië,
anderzijds, om rekening te houden met de toetreding van de Republiek Kroatië
tot de Europese Unie.
(2)
Deze onderhandelingen zijn met succes afgerond.
(3)
De sluiting van het protocol door de Commissie
dient te worden goedgekeurd met betrekking tot de onderdelen die tot de
bevoegdheid van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie behoren.
(4)
De ondertekening en de sluiting van het protocol
zijn onderworpen aan een afzonderlijke procedure met betrekking tot de
onderdelen die tot de bevoegdheid van de Europese Unie behoren,
HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Enig artikel
De sluiting door de Commissie, namens de
Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, van het protocol bij de stabilisatie-
en associatieovereenkomst tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten,
enerzijds, en de voormalige Joegoslavische republiek Macedonië, anderzijds, om
rekening te houden met de toetreding van de Republiek Kroatië tot de Europese Unie,
hierna “het protocol” genoemd, wordt goedgekeurd.
De tekst van
het protocol is gehecht aan het besluit van de Raad betreffende de
ondertekening en de voorlopige toepassing van een protocol bij de stabilisatie-
en associatieovereenkomst tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten,
enerzijds, en de voormalige Joegoslavische republiek Macedonië, anderzijds, om
rekening te houden met de toetreding van de Republiek Kroatië tot de Europese
Unie.
Gedaan te Brussel,
                                                                       Voor
de Raad
                                                                       De
voorzitter


Avis juridique important

|

31999Y0115(01)

Aanbeveling van de Europese Centrale Bank van 7 juli 1998 betreffende de vaststelling van bepaalde maatregelen ter vergroting van de rechtsbescherming van eurobankbiljetten en -munten (ECB/1998/7)

Publicatieblad Nr. C 011 van 15/01/1999 blz. 0013 - 0015

AANBEVELING VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK van 7 juli 1998 betreffende de vaststelling van bepaalde maatregelen ter vergroting van de rechtsbescherming van eurobankbiljetten en -munten (ECB/1998/7) (1999/C 11/08)DE RAAD VAN BESTUUR VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK,Gelet op de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank (verder aan te duiden als de "statuten"), inzonderheid op artikel 34, lid 1,Overwegende dat Verordening (EG) nr. 974/98 van de Raad van 3 mei 1998 over de invoering van de euro (1) voorziet in een driejarige overgangsperiode tussen de datum van invoering van de euro en het in omloop brengen van eurobankbiljetten en -munten door het Europees Stelsel van centrale banken (verder aan te duiden als het "ESCB") en de lidstaten;Overwegende dat sommige instellingen en economische subjecten in euro luidende muntstukken en bankbiljetten hebben uitgegeven die niet de hoedanigheid van wettig betaalmiddel hebben; dat dergelijke verschijnselen waarschijnlijk zullen toenemen naarmate de datum dichterbij komt waarop eurobankbiljetten en -munten in omloop worden gebracht, in sommige gevallen met de bonafide bedoelingen om het publiek met de nieuwe gemeenschappelijke munt vertrouwd te maken;Overwegende dat de uitgifte van eurobankbiljetten of -munten die geen wettig betaalmiddel zijn, zelfs als dit gebeurt met de bedoeling de bevolking tijdig vertrouwd te maken met de op handen zijnde overgang op de euro, kan leiden tot ongewenste praktijken, fraude en vergissingen, waarvan met name ouderen en personen die slecht geïnformeerd zijn, het slachtoffer zullen zijn;Overwegende dat in de meeste lidstaten wetgeving van kracht is volgens welke de uitgifte van in de nationale munteenheid luidende muntstukken en bankbiljetten is voorbehouden aan de nationale monetaire autoriteiten; dat in artikel 105 A, lid 1, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap (verder aan te duiden als het "Verdrag") als volgt is bepaald: "De ECB heeft het alleenrecht machtiging te geven tot de uitgifte van bankbiljetten binnen de Gemeenschap. De ECB en de nationale centrale banken mogen bankbiljetten uitgeven. De door de ECB en de nationale centrale banken uitgegeven bankbiljetten zijn de enige bankbiljetten die binnen de Gemeenschap de hoedanigheid van wettig betaalmiddel hebben."; dat het wettelijk stelsel van de lidstaten de onbevoegde uitgifte van bankbiljetten moet voorkomen;Overwegende dat voor de toepassing van deze aanbeveling onder "bankbiljetten en muntstukken die geen wettig betaalmiddel zijn", worden verstaan bankbiljetten en muntstukken die hetzij slechts losjes zijn gebaseerd op de ontwerpen van eurobankbiljetten en -munten met de hoedanigheid van wettig betaalmiddel, of een imitatie vormen van werkelijke bankbiljetten of -munten en met werkelijke bankbiljetten of -munten verward zouden kunnen worden en worden uitgegeven om als betaalmiddel te worden gebruikt binnen een beperkt gebied, voor een beperkte periode of voor een beperkt aantal producten of diensten, of die anderszins bij betalingen tot verwarring zouden kunnen leiden omdat ze wijd verspreid worden;Overwegende dat de overgang op de euro betekent, voor wat bankbiljetten betreft, dat een compleet nieuwe reeks ontwerpen en denominaties van bankbiljetten in omloop moet worden gebracht en de hoedanigheid van wettig betaalmiddel krijgt binnen een geografisch gebied dat de huidige territoriale grenzen waarbinnen nationale bankbiljetten worden gebruikt, overschrijdt; dat het grote publiek door de nieuwheid van de ontwerpen aanvankelijk niet vertrouwd zal zijn met de nieuwe denominaties en ontwerpen van de eurobankbiljetten en -munten; dat de wettelijke regelingen die binnen dit grotere circulatiegebied van bankbiljetten op valsmunterij van toepassing zijn, van lidstaat tot lidstaat verschillen; dat eurobankbiljetten ook buiten de geografische grenzen van de Monetaire Unie als reservevaluta zullen worden aangehouden, waardoor de eurobankbiljetten binnen een groter geografisch gebied in omloop zullen zijn; dat deze combinatie van factoren zou kunnen bijdragen aan vergroting van het risico van het namaken of vervalsen van bankbiljetten in de periode voorafgaande aan en volgend op de datum van uitgifte van de eurobankbiljetten;Overwegende dat de risico's van valsmunterij waarschijnlijk zullen toenemen, gezien de technologische middelen die momenteel voor de reproductie van bankbiljetten beschikbaar zijn; dat op dit moment technische apparatuur beschikbaar is waarmee de aanwezigheid van bankbiljetten kan worden ontdekt in kleurenkopieerapparaten en scanners en de reproductie daarvan kan worden voorkomen; dat eurobankbiljetten worden voorzien van de nodige technologische kenmerken om de effectiviteit van dergelijke apparatuur te garanderen; dat wettelijke middelen moeten worden overwogen om het gebruik van dergelijke technische apparatuur voor kleurenkopieerapparaten en scanners binnen de Europese Gemeenschap verplicht te stellen, teneinde de economische subjecten te beschermen tegen de vergrote risico's van het namaken en vervalsen van bankbiljetten; dat de resolutie van de Raad van 18 december 1997 waarin de prioriteiten zijn neergelegd voor samenwerking op het gebied van Justitie en Binnenlandse Zaken gedurende de periode van 1 januari 1998 tot de datum van inwerkingtreding van het Verdrag van Amsterdam (2), prioriteit gaf aan bestrijding van het gebruik van nieuwe technologieën voor criminele doeleinden en gebruik van deze technologieën voor misdaadbestrijding;Overwegende dat de inspanningen voor het voorkomen van valsmunterij zowel een aangelegenheid zijn van de Gemeenschap, op grond van haar competentie met betrekking tot de gemeenschappelijke munt, als van de lidstaten, op grond van de competentie van de lidstaten op het terrein van het strafrecht en van beleidsmaatregelen ter bestrijding van de georganiseerde misdaad;Overwegende, echter, dat het ESCB er groot belang bij heeft alle noodzakelijke maatregelen te nemen om te zorgen voor een soepele overgang naar de volledige invoering van de euro en de aanvaarding van de eurobankbiljetten door het publiek; dat dit belang vereist dat een aanbeveling wordt geformuleerd waarin bepaalde beleidsdoelstellingen worden neergelegd, terwijl het aan de bevoegde autoriteiten van de Europese Unie en de lidstaten wordt overgelaten deze doelstellingen in overweging te nemen en de noodzakelijke maatregelen voor hun uitvoering vast te stellen;Overwegende dat de Raad van de Europese Unie en de lidstaten de aanstaande uitgifte van bankbiljetten van de eenheidsmunt dienen te zien als een gebeurtenis die tot een herziening van het huidige beleid van de lidstaten inzake de bestrijding van valsmunterij aanleiding zou moeten geven;Overwegende dat artikel K.1 van het Verdrag betreffende de Europese Unie voorziet in politiële samenwerking ter voorkoming en bestrijding van ernstige vormen van internationale misdaad; dat artikel 2, lid 2, van de Europol-overeenkomst van 26 juli 1995 (3), van de Raad van de Europese Unie een besluit met eenparigheid van stemmen vereist om de Europese politiedienst op te dragen de vervalsing van geld en betaalmiddelen aan te pakken; dat de Europese Commissie ook de organisatie van de samenwerking tussen de nationale politiediensten op het terrein van de vervalsing van geld en betaalmiddelen zou kunnen worden toevertrouwd; dat deze samenwerking idealiter volledig tot stand moet zijn gebracht voordat de eurobankbiljetten en -munten worden geïntroduceerd,BEVEELT AAN:1. De lidstaten en communautaire instellingen dienen de uitgifte, het bezit en het gebruik van eurobankbiljetten en -munten die geen wettig betaalmiddel zijn, niet te bevorderen maar juist te ontmoedigen en streng te controleren, in het bijzonder in de periode vóór 1 januari 2002.2. De lidstaten dienen gebruik te maken van de wettelijke middelen die nodig zijn om te zorgen voor de naleving van het verbod op de onbevoegde uitgifte van bankbiljetten, overeenkomstig artikel 105 A, lid 1, van het Verdrag. Bestaande nationale wetgeving die het alleenrecht beschermt van nationale centrale banken om nationale bankbiljetten uit te geven, dient waar nodig vóór 2002 zodanig te worden aangepast dat daarin het ingevolge het Verdrag aan de ECB toegekende alleenrecht met betrekking tot bankbiljetten wordt erkend.3. De lidstaten dienen ervoor te zorgen dat ontwerpen van bankbiljetten auteursrechtelijke bescherming kunnen genieten.4. De Raad van de Europese Unie, de Europese Commissie en de lidstaten dienen een herziening van het huidige beleid inzake de bestrijding van valsmunterij te overwegen, met als doel er een een zaak van algemeen belang van te maken; het evalueren van de noodzaak van harmonisatie van strafrechtelijke bepalingen op het terrein van valsmunterij; het bewerkstelligen van een grotere institutionele, justitiële en politiële samenwerking; het daartoe opstellen van nieuwe overeenkomsten; het streven naar een betere coördinatie met regeringen en organisaties die geen lid zijn van de Europese Unie; het analyseren van de nieuwe technologische middelen die voor het namaken en vervalsen van bankbiljetten beschikbaar zijn; en het uitvoeren of overwegen van eventuele andere maatregelen.5. Overwogen dient te worden de samenwerking tussen nationale politiediensten op het terrein van vervalsing van geld en betaalmiddelen te organiseren, hetzij via de Europese politiedienst (Europol) of via de Europese Commissie, en de ECB daarbij te betrekken.6. De Europese Commissie en de lidstaten dienen te overwegen voorstellen te doen voor wettelijke maatregelen die nodig zijn om ervoor te zorgen dat vervalste eurobankbiljetten bij ontdekking door kredietinstellingen en andere eenheden die contant geld ontvangen en hanteren, worden vastgehouden en vervolgens overhandigd aan het bevoegde gezag.7. Overwogen moet worden Gemeenschapswetgeving in te voeren waarmee verplicht wordt gesteld dat in kleurenkopieerapparaten en apparaten waarmee grafische reproducties kunnen worden gemaakt - hetzij in de Gemeenschap geproduceerd of geïmporteerd van buiten de Europese Gemeenschap - technische apparatuur wordt geïnstalleerd waarmee de aanwezigheid van bankbiljetten kan worden ontdekt en hun reproductie voorkomen.Teneinde er zeker van te zijn dat in andere landen een soortgelijk regime wordt gevolgd, wordt aanbevolen om tegelijkertijd een internationale overeenkomst voor te bereiden.8. Deze aanbeveling is gericht tot de Raad van de Europese Unie, het Europees Parlement, de Commissie van de Europese Gemeenschappen en de lidstaten.9. Deze aanbeveling wordt in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen gepubliceerd.Gedaan te Frankfurt am Main, 7 Juli 1998.De President van de ECBWillem F. DUISENBERG(1) PB L 139 van 11.5.1998, blz. 1.(2) PB C 11 van 15.1.1998, blz. 1.(3) PB C 316 van 27.11.1995, blz. 2.


title: Aanbeveling van de Raad van 12 juli 2011 over het nationale hervormingsprogramma 2011 van Litouwen en met een advies van de Raad over het geactualiseerde convergentieprogramma van Litouwen, 2011-2014

text:
               16.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 210/1

         AANBEVELING VAN DE RAAD
   van 12 juli 2011
   over het nationale hervormingsprogramma 2011 van Litouwen en met een advies van de Raad over het geactualiseerde convergentieprogramma van Litouwen, 2011-2014
   2011/C 210/01
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148, lid 4,
   Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid (1), en met name artikel 9, lid 3,
   Gezien de aanbeveling van de Europese Commissie,
   Gezien de conclusies van de Europese Raad,
   Gezien het advies van het Comité voor de werkgelegenheid,
   Na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 26 maart 2010 hechtte de Europese Raad zijn goedkeuring aan het voorstel van de Commissie voor een nieuwe groei- en werkgelegenheidsstrategie. Deze Europa 2020-strategie moet voor betere coördinatie van het economisch beleid zorgen en zich toespitsen op de sleutelgebieden waarop Europa's potentieel voor duurzame groei en concurrentievermogen een krachtige impuls nodig heeft.

               (2)

               De Raad heeft op 13 juli 2010 een aanbeveling inzake de globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten en de Unie (2010-2014) en op 21 oktober 2010 een besluit betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten (2) aangenomen, die samen de „geïntegreerde richtsnoeren” vormen. De lidstaten werd verzocht in hun nationaal economisch en werkgelegenheidsbeleid met de geïntegreerde richtsnoeren rekening te houden.

               (3)

               Op 12 januari 2011 hechtte de Commissie haar goedkeuring aan de eerste jaarlijkse groeianalyse en gaf daarmee de aanzet tot een nieuwe cyclus van economische governance in de EU en het eerste Europees semester van voorafgaande en geïntegreerde beleidscoördinatie, dat op de Europa 2020-strategie berust.

               (4)

               Op 25 maart 2011 heeft de Europese Raad de prioriteiten inzake begrotingsconsolidatie en structurele hervorming goedgekeurd (overeenkomstig de conclusies van de Raad van 15 februari en 7 maart 2011 en ten vervolge op de jaarlijkse groeianalyse van de Commissie). Hij benadrukte dat voorrang moet worden gegeven aan het weer gezond en houdbaar maken van begrotingen, het terugdringen van de werkloosheid door hervormingen van de arbeidsmarkt en nieuwe inspanningen om de groei te stimuleren. Hij verzocht alle lidstaten deze prioriteiten in concrete maatregelen om te zetten die in hun stabiliteits- of convergentieprogramma's en in hun nationale hervormingsprogramma's worden opgenomen.

               (5)

               Op 25 maart 2011 verzocht de Europese Raad voorts de lidstaten die aan het Euro Plus-pact deelnemen hun toezeggingen tijdig te presenteren om te kunnen worden opgenomen in de stabiliteits- of convergentieprogramma's en de nationale hervormingsprogramma's.

               (6)

               Op 28 april 2011 heeft Litouwen zijn geactualiseerde convergentieprogramma 2011 voor de periode 2011-2014 en zijn nationale hervormingsprogramma 2011 ingediend. Om met de onderlinge verbanden rekening te houden zijn beide programma's terzelfder tijd geëvalueerd.

               (7)

               De Litouwse economie is herstellende van een zware economische crisis, gedurende welke het bbp met 17% is gekrompen van piek tot dal onder invloed van de instorting van de binnenlandse vraag, die gepaard ging met een snelle daling van de wereldhandel. De arbeidsmarkt reageerde snel op de crisis, en de werkloosheid steeg tot een recordhoogte van 18,3 % medio 2010 tegenover het lage cijfer van 4,2 % begin 2008. De economie werd mede gestabiliseerd doordat onverkort werd vastgehouden aan de currency-boardregeling. Deze strategie werd onderbouwd door een ingrijpende begrotingsconsolidatie naast een aanpassing van de lonen in de particuliere sector en maatregelen die gericht waren op het versterken van de stabiliteit van het financiële stelsel. Toen de wereldeconomie zich herstelde en de economie profijt trok van het herwonnen concurrentievermogen, steeg in 2010 de export pijlsnel en trok de economische groei weer aan. In 2011 komt het herstel goed op gang nu de binnenlandse vraag stijgt. Hoewel de werkloosheid naar verwachting in snel tempo zal afnemen, zal zij niettemin 10 % of meer blijven bedragen.

               (8)

               Op basis van de overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1466/97 verrichte evaluatie van het geactualiseerde convergentieprogramma komt de Raad tot de conclusie dat het aan het convergentieprogramma 2011 ten grondslag liggende macro-economische scenario aannemelijk lijkt, hoewel de economische groei en inflatie hoger uit kunnen vallen dan nu wordt aangenomen. Hoewel het van iets gunstigere groeiramingen voor 2011 uitgaat, sluit het algemeen genomen aan bij de recentste voorjaarsprognoses 2012 van de Commissie. Volgens het convergentieprogramma zou het tekort tegen 2012 — de door de Raad vastgelegde tijdslimiet — tot de referentiewaarde van 3 % worden teruggebracht. Het programma bevat voor 2012 echter onvoldoende onderbouwende maatregelen. De toenemende economische dynamiek kan voor 2011 tot betere begrotingsresultaten leiden dan die welke volgens het convergentieprogramma worden verwacht. Indien echter de tijdelijke consolidatiemaatregelen die eind 2011 aflopen, niet worden verlengd en aangevuld met belangrijke permanente maatregelen, bestaat het risico dat de begrotingsdoelstellingen van het convergentieprogramma voor 2012 niet worden gehaald, ondanks de verbeterde macro-economische vooruitzichten. De gemiddelde jaarlijkse begrotingsinspanning voor de periode 2010-2012 ligt ver beneden de 2,25 % van het bbp zoals aanbevolen door de Raad in het kader van de op 16 februari 2010 ingeleide buitensporigtekortprocedure (BTP). Aangezien de economische groei en de belastinginkomsten aanzienlijk hoger uitgevallen zijn dan ten tijde van de BTP-aanbeveling van de Raad van 16 februari 2010 werd verwacht, zou de uitvoering van de vereiste begrotingsinspanning een snellere vermindering van het tekort en vooruitgang in de richting van de middellangetermijndoelstelling (MTD) mogelijk moeten maken. Er wordt niet op gerekend dat de MTD van een structureel overschot van 0,5 % van het bbp binnen de looptijd van het convergentieprogramma wordt gehaald.

               (9)

               Gezien de aanzienlijke aanpassing die vereist is om de BTP-doelstelling voor 2012 te halen en vooruitgang te boeken in de richting van de MTD, en de noodzaak om te zorgen voor de nodige cofinanciering om de opname van EU-structuurfondsen te vervroegen en productieve investeringen in de economie te verhogen, zal het uitwerken van verdere consolidatiemaatregelen een uitdaging vormen. Verbeteringen van de efficiëntie van de publieke sector zouden extra ruimte scheppen voor aanpassingen van de uitgaven zonder de kwaliteit van de openbare diensten in het gedrang te brengen. Bij gebrek aan verdere hervormingen zullen de leeftijdsgebonden uitgaven de komende decennia stijgen tot een percentage dat boven het EU-gemiddelde ligt. In juni 2010 hechtte de regering haar goedkeuring aan de krachtlijnen van een omvangrijke hervorming van het socialezekerheids- en pensioenstelsel. Het voorstel omvatte belangrijke verhogingen van de pensioenleeftijd, wijzigingen aan de berekeningswijze van de pensioenen en de opname van staatspensioenen in het algemene socialezekerheidsstelsel. De goedkeuring en succesvolle tenuitvoerlegging van alle aspecten van deze voorstellen zullen van cruciaal belang zijn voor de houdbaarheid van de begroting op lange termijn en zouden kunnen bijdragen tot een stijging van het arbeidsaanbod door het verschaffen van sterkere werkprikkels voor oudere werknemers, met behoud van toereikende pensioenen. De houdbaarheid van de begroting op lange termijn zou bovendien ook een sterker begrotingskader vereisen. In de aanloop naar de crisis verhinderde het begrotingskader met name niet dat uitgavendoelstellingen herhaaldelijk fors werden herzien en dat procyclische uitgavenverhogingen met inkomstenmeevallers werden gefinancierd. Buitensporige uitgavenverhogingen, die door aan de hausse gerelateerde inkomsten werden gefinancierd, vormden de oorzaak van de grote begrotingsonevenwichtigheden die tijdens de crisis opdoken. Deze uitgavenverhogingen droegen ook bij tot de oververhitting van de economie. Volgens de laatste evaluatie van de Commissie zijn de risico's met betrekking tot de langetermijnhoudbaarheid van de overheidsfinanciën hoog.

               (10)

               Het werkloosheidspercentage in Litouwen is een van de hoogste van de EU. Er moet dringend voor worden gezorgd dat de snelle toename ervan niet structureel wordt. Het zeer strikte arbeidsrecht en de negatieve prikkels om te werken binnen het socialezekerheidsstelsel brengen de werking van de arbeidsmarkt in gevaar. Hierdoor is een herziening nodig van het arbeidsrecht en van andere relevante wetgeving, met name de wetgeving inzake sociale bijstand middels contante betaling. Indien zij worden gecombineerd met een voldoende gefinancierd actief arbeidsmarktbeleid, zouden maatregelen op deze gebieden het risico van het structureel worden van de hoge werkloosheid helpen verminderen, en de omvangrijke schaduweconomie verkleinen.

               (11)

               De Litouwse staatsbedrijven vertegenwoordigen ongeveer 18 % van het bbp. Deze staatsbedrijven worden gekenmerkt door inefficiënties en onbevredigende financiële rendementen. Een succesvolle hervorming van de staatsbedrijven zou tevens de concurrentie bevorderen en het ondernemersklimaat ten goede komen. In 2010 begon Litouwen met een hervorming in vijf belangrijke sectoren. De hervorming legde transparantierichtsnoeren voor staatsbedrijven vast, waarmee een basis voor publieke verantwoordingsplicht werd gelegd. De resolutie van de regering van december 2010 betreffende een verbetering van de efficiëntie verstrekte een verder geloofwaardig kader voor de hervorming. Desalniettemin blijven dit slechts kaders en richtsnoeren, en ontbreken in de resolutie een aantal initieel voorgestelde sleutelmaatregelen, die de scheiding tussen regulerende en eigendomsfuncties zouden hebben gegarandeerd.

               (12)

               De energie-intensiteit van de Litouwse economie is een van de hoogste van de EU. Dit heeft voor een groot deel te maken met de verwarming van woningen en met name van slecht onderhouden gebouwen met meerdere appartementen, die in dit verband de grootste problemen veroorzaken. Ondanks een reeds in 2004 ingevoerde strategie om dit probleem aan te pakken, zijn er tot dusver weinig investeringen gedaan. Bovendien is het autobezit snel gestegen, terwijl inkomsten uit energie- en vervoersbelastingen in verhouding tot het bbp en tot de belastingen op de arbeid (aanmerkelijk hoger dan het EU-gemiddelde) zijn gedaald. Het aanpakken van de lage energiebelastingtarieven, met inbegrip van de tarieven voor de registratie en eigendom van transportvoertuigen, zou de begrotingsconsolidatie op korte termijn ondersteunen en tegelijkertijd efficiënter energiegebruik stimuleren.

               (13)

               Hoewel Litouwen een regelgevend kader voor het bedrijfsleven heeft dat globaal gezien gunstig is, scoort het relatief laag op het vlak van vestigingsvoorwaarden voor startende ondernemers, de met de afgifte van bouwvergunningen verbonden tijdsduur en kosten en de bescherming van investeerders. Verbeteringen in de regelgeving op deze vlakken zouden de werkgelegenheidsschepping en de groei helpen stimuleren. Hervorming van het concurrentiebeleid zou het klimaat verder verbeteren, maar de vooruitgang verloopt traag, vooral in de energiesector en de sector van de levensmiddelenhandel. De afronding van de herziene nationale energieonafhankelijkheidsstrategie zal helpen tegemoetkomen aan de bezorgdheid over de continuïteit van de energievoorziening en voor grotere concurrentie op het vlak van de elektriciteitsproductie zorgen. De tenuitvoerlegging van het derde pakket EU-wetgeving inzake de elektriciteit- en de gasmarkt zou meer concurrentie op de markt van de detailhandel in energie tot gevolg hebben. In 2009 heeft Litouwen voor de sector van de voedingshandel een wet aangenomen betreffende het verbod op oneerlijke praktijken van detailhandelsondernemingen. De sector van de voedingshandel blijft echter onvoldoende concurrentie vertonen, wat gedeeltelijk te wijten is aan de structuur van de sector en inefficiënties in de marktregulering. Een toenemende trend is de concentratie van de levensmiddelenconcerns, waarbij de vier grootste detailhandelaars in 2008 72 % van de totale verkoop voor hun rekening namen.

               (14)

               Litouwen heeft een aantal toezeggingen gedaan in het kader van het Euro Plus-pact. Om de houdbaarheid van de begroting te versterken, zal Litouwen wetten aannemen ter vergemakkelijking van de accumulatie van fondsen in de reserve van de schatkist voor moeilijke economische perioden en ter bevordering van een solide anti-inflatoir begrotingsbeleid. Een aantal belangrijke maatregelen ter hervorming van het pensioen- en socialezekerheidsstelsel is eveneens aangekondigd. Werkgelegenheidsmaatregelen zijn gericht op het stimuleren van de werkgelegenheid, het bestrijden van illegale arbeid en zwartwerk, en het bevorderen van flexibele arbeidsovereenkomsten. Om het ondernemersklimaat te verbeteren, is een aantal toezeggingen gedaan om de bedrijfsinspectoraten te versterken, de transparantie te vergroten en de administratieve lasten voor de ondernemingen te verlagen. Deze toezeggingen betreffen de vier terreinen van het pact. In het algemeen geven zij de in het convergentieprogramma en het nationale hervormingsprogramma uiteengezette hervormingsagenda weer. De reeks maatregelen op het vlak van de werkgelegenheid zou, indien ze worden uitgevoerd, een welkome bijdrage vormen tot het genereren van vraag naar arbeid. Deze gedane toezeggingen zijn getoetst en in de aanbevelingen meegenomen.

               (15)

               De Commissie heeft het convergentieprogramma, het nationale hervormingsprogramma en de in het kader van het Euro Plus-pact gedane toezeggingen onderzocht. Daarbij heeft zij gekeken naar de relevantie ervan voor een houdbaar budgettair en sociaaleconomisch beleid in Litouwen, alsook of de EU-regels en richtsnoeren in acht zijn genomen, gezien de noodzaak de algemene economische governance van de EU te versterken door middel van een EU-inbreng in toekomstige nationale besluiten. In het licht van het voorgaande, is de Commissie van oordeel dat de maatregelen om de naleving van de begrotingsdoelstellingen voor 2012 te verzekeren, zullen moeten worden gespecificeerd. Verdere maatregelen ter hervorming van het pensioenstelsel dienen eveneens te worden genomen om de houdbaarheid van de begroting te verstevigen en het langer werken te bevorderen, de werking van de arbeidsmarkt te verbeteren, het hervormingspakket met betrekking tot de staatsbedrijven uit te voeren, de energie-efficiëntie te verhogen en de lage energiebelastingen aan te pakken, alsook de concurrentie in bepaalde sectoren op te drijven.

               (16)

               In het licht van deze beoordeling, en rekening houdende met de aanbeveling van de Raad van 16 februari 2010 op grond van artikel 126, lid 7, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, heeft de Raad de actualisering 2011 van het convergentieprogramma van Litouwen onderzocht. Zijn advies (3) daarover is met name in de onderstaande aanbevelingen (1) en (2) weergegeven. Rekening houdende met de conclusies van de Europese Raad van 25 maart 2011, heeft de Raad het nationale hervormingsprogramma van Litouwen onderzocht,

         BEVEELT AAN dat Litouwen in de periode 2011-2012 actie onderneemt om:

               1.

               Aanvullende permanente begrotingsmaatregelen aan te nemen tegen de tijd van de begroting voor 2012 om het buitensporige tekort te corrigeren, overeenkomstig de aanbevelingen van de Raad in het kader van het buitensporigtekortprogramma. De inachtneming van de belastingwetgeving te verbeteren en optimaal gebruik te maken van het economisch herstel om de tekortreductie te bespoedigen en het boeken van vooruitgang in de richting van de middellangetermijndoelstelling ten belope van jaarlijks minimaal 0,5 % van het bbp te verzekeren. Het begrotingskader te verstevigen door met name afdwingbare en bindende uitgavenplafonds in het middellangetermijnbegrotingskader op te nemen.

               2.

               De voorgestelde wetgeving tot uitvoering van de hervorming van het pensioenstelsel aan te nemen. Negatieve fiscale prikkels om te werken voor mensen op pensioenleeftijd, af te schaffen om de arbeidsparticipatie te verhogen.

               3.

               De flexibiliteit op de arbeidsmarkt te verhogen door het arbeidsrecht te versoepelen en zodanig te wijzigen dat beter gebruik kan worden gemaakt van contracten van bepaalde duur. De desbetreffende wetgeving te wijzigen, om te verzekeren dat van het socialebijstandsstelsel geen negatieve prikkels om te werken uitgaan.

               4.

               Alle aspecten van het hervormingspakket met betrekking tot de staatsbedrijven tegen eind 2011 uit te voeren, teneinde een scheiding tussen regulerende en eigendomsfuncties, duidelijke ondernemingsdoelstellingen, verhoogde transparantie en een scheiding tussen commerciële en niet-commerciële activiteiten te waarborgen.

               5.

               De energie-efficiency van gebouwen te verbeteren, onder andere via een snelle tenuitvoerlegging van het holdingfonds en maatregelen te nemen om de belastingheffing te verschuiven in de richting van energiegebruik.

               6.

               Maatregelen te nemen ter verbetering van de vestigingsvoorwaarden voor startende ondernemers en van de afgifte van bouwvergunningen, en ter versterking van de concurrentie in de energiesector en de detailhandel.

      Gedaan te Brussel, 12 juli 2011.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         J. VINCENT-ROSTOWSKI

      (1)  PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.

      (2)  Gehandhaafd voor 2011 bij Besluit 2011/308/EU van de Raad van 19 mei 2011 betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten (PB L 138 van 26.5.2011, blz. 56).

      (3)  Uit hoofde van artikel 9, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97.


Avis juridique important

|

32002H0218

Aanbeveling van de Raad van 5 maart 2002 inzake de aan de Commissie te verlenen kwĳting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1995) (Achtste EOF) voor het begrotingsjaar 2000

Publicatieblad Nr. L 072 van 14/03/2002 blz. 0025 - 0025

Aanbeveling van de Raadvan 5 maart 2002inzake de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1995) (Achtste EOF) voor het begrotingsjaar 2000(2002/218/EG)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op de vierde ACS-EG-overeenkomst, ondertekend te Lomé op 15 december 1989, gewijzigd bij de op 4 november 1995 te Mauritius ondertekende overeenkomst,Gelet op Besluit 91/482/EEG van de Raad van 25 juli 1991 betreffende de associatie van de landen en gebieden overzee met de Europese Economische Gemeenschap(1), gewijzigd bij Besluit 97/803/EG(2),Gelet op het Intern Akkoord betreffende de financiering en het beheer van de steun van de Gemeenschap(3), ondertekend te Brussel op 20 december 1995, inzonderheid op artikel 33, lid 3,Gelet op het Financieel Reglement van 16 juni 1998 van toepassing op het Achtste Europees Ontwikkelingsfonds(4), inzonderheid op de artikelen 69 tot en met 74,Na onderzoek van de jaarrekening en de balans betreffende de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1995) (Achtste EOF), die op 31 december 2000 zijn vastgesteld, alsmede van het verslag van de Rekenkamer over het begrotingsjaar 2000, waaraan de antwoorden van de Commissie zijn gehecht(5),Overwegende hetgeen volgt:(1) Krachtens artikel 33, lid 3, van het Intern Akkoord wordt aan de Commissie voor het beheer van het Europees Ontwikkelingsfonds (1995) (Achtste EOF) kwijting verleend door het Europees Parlement op aanbeveling van de Raad.(2) De uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1995) (Achtste EOF) door de Commissie gedurende het begrotingsjaar 2000 is over het geheel genomen bevredigend geweest,BEVEELT het Europees Parlement AAN de Commissie kwijting te verlenen voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1995) (Achtste EOF) voor het begrotingsjaar 2000.Gedaan te Brussel, 5 maart 2002.Voor de RaadDe voorzitterR. De Rato Y Figaredo(1) PB L 263 van 19.9.1991, blz. 1.(2) PB L 329 van 29.11.1997, blz. 50.(3) PB L 156 van 29.5.1998, blz. 108. Akkoord gerectificeerd in PB L 173 van 18.6.1998, blz. 54.(4) PB L 191 van 7.7.1998, blz. 53.(5) PB C 359 van 15.12.2001, blz. 421.


				|

		52013PC0914

			Aanbeveling voor een AANBEVELING VAN DE RAAD om een einde te maken aan de situatie van een buitensporig overheidstekort in Kroatië /* COM/2013/0914 final - 2013/ () */

			   	Aanbeveling voor een
AANBEVELING VAN DE RAAD
om een einde te maken aan de situatie van een
buitensporig overheidstekort in Kroatië
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag
betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 126, lid 7,
Gezien de aanbeveling van
de Commissie,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)       Overeenkomstig artikel 126
van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) dienen de
lidstaten buitensporige overheidstekorten te vermijden.
(2)       Het stabiliteits- en
groeipact is gebaseerd op de doelstelling van deugdelijke openbare financiën
als middel om de voorwaarden voor prijsstabiliteit en voor een tot
werkgelegenheidsschepping leidende sterke duurzame groei te verbeteren.
(3)       Op X januari 2014 heeft de Raad, overeenkomstig artikel 126, lid 6,
VWEU, vastgesteld dat er in Kroatië een buitensporig tekort bestaat.
(4)       Overeenkomstig artikel 126,
lid 7, VWEU en artikel 3 van Verordening (EG) nr. 1467/97 van de
Raad over de bespoediging en verduidelijking van de tenuitvoerlegging van de
procedure bij buitensporige tekorten (BTP)[1]
dient de Raad aanbevelingen te richten tot de betrokken lidstaat opdat deze
binnen een bepaalde termijn een einde maakt aan de buitensporigtekortsituatie.
In de aanbeveling moet een termijn van ten hoogste zes maanden worden bepaald
waarbinnen de betrokken lidstaat effectieve actie moet ondernemen om het
buitensporige tekort te corrigeren. Voorts dient de Raad in een aanbeveling om
een buitensporig tekort te corrigeren, de betrokken lidstaat te verzoeken om
jaarlijkse begrotingsdoelstellingen te realiseren die, op grond van de aan de
aanbeveling ten grondslag liggende prognoses, stroken met een benchmark die
overeenstemt met een minimale jaarlijkse verbetering van ten minste 0,5% van
het bbp in zijn conjunctuurgezuiverde begrotingssaldo, ongerekend eenmalige en
tijdelijke maatregelen. Daarnaast moet, overeenkomstig artikel 2 van
Verordening (EG) nr. 1467/97 waarin het vereiste ten aanzien van
het schuldcriterium nader is bepaald, de voor het laatste jaar van de
correctieperiode aanbevolen begrotingsdoelstelling ervoor zorgen dat, op basis
van de prognoses van de Commissie, de vereiste vermindering van het verschil
tussen de schuldquote en de in het Verdrag bepaalde referentiewaarde van 60% van
het bbp zich zal voordoen tijdens de twee jaren na de correctie van het
buitensporig tekort.
(5)       Volgens de najaarsprognose 2013
van de Commissie zal het overheidstekort naar verwachting boven de
referentiewaarde van 3 % van het bbp blijven in de periode 2013-2015, en
zal het structurele saldo naar verwachting gedurende de gehele prognoseperiode
blijven achteruitgaan, van ongeveer 4 % van het bbp in 2013 tot bijna 6 %
van het bbp in 2015. Deze ontwikkelingen zijn vooral het gevolg van stijgingen
aan de uitgavenzijde, zoals rente-uitgaven, in combinatie met tegenvallende
ontvangsten. De najaarsprognose 2013 van de Commissie had geen betrekking op
het in september 2013 met de publicatie van de economische en budgettaire
beleidsrichtsnoeren aangekondigde budgettaire consolidatieprogramma, aangezien
de informatie betreffende de maatregelen die aan dit aangekondigde
consolidatiepakket ten grondslag liggen zeer beperkt was. Maatregelen die zijn
gepresenteerd bij de tweede herziening van de begroting 2013 en de ontwerpbegroting
2014 welke op 14 november 2013 door de regering zijn aangenomen en aan het
parlement gezonden, hebben geen substantiële impact op begrotingstrends. De
prognoses voor de overheidsinkomsten en -uitgaven en overheidsschuld in de
najaarsprognose 2013 van de Commissie die zijn geactualiseerd in het licht van
de nieuwe informatie welke sinds de publicatie beschikbaar is gekomen, laten
slechts zeer gematigde wijzigingen zien. De herziene prognoses vormen de nieuwe
uitgangssituatie van de Commissie.
(6)       Met betrekking tot de
ontwikkelingen van de overheidsschuld zal overeenkomstig de herziening van de
begroting 2013 en de ontwerpbegroting 2014 de geplande overheidsschuldquote aan
het einde van 2014 naar verwachting 62 % bedragen en verder toenemen tot
circa 64 % en 64¾% in 2015 en 2016. Volgens de najaarsprognose 2013 van de
Commissie zal de overheidsschuldquote de referentiewaarde van het Verdrag
overschrijden in 2014 en in de buurt van 65% liggen, en dan tijdens de
prognoseperiode verder stijgen. Een actualisering van de najaarsprognose 2013
met aanvullende informatie die na de publicatie van de prognose beschikbaar
kwam, met name een nieuwe in USD luidende obligatie-emissie in november 2013,
brengt de schuldquote van de overheid boven de drempel van 60 % van het
bbp in 2013.
(7)       Tegen de achtergrond van
grote onzekerheden betreffende de economische en budgettaire ontwikkelingen
moet de begrotingsdoelstelling die wordt aanbevolen voor het laatste jaar van
de correctieperiode op een niveau duidelijk onder de referentiewaarde worden
vastgesteld om naleving van de schuldverminderingsbenchmark in het laatste jaar
van de BTP-periode te garanderen.
(8)       Overeenkomstig Verordening
(EG) nr. 1467/97 dient het buitensporige tekort, behoudens bijzondere
omstandigheden, binnen het jaar nadat het is geconstateerd verholpen te zijn.
Om het buitensporige tekort uiterlijk in 2015 in overeenstemming met deze
benadering te corrigeren en voor de gelijktijdige naleving van de
schuldverminderingsbenchmark te zorgen, zou de vereiste structurele inspanning
zowel in 2014 als in 2015 ten minste 1,3 % van het bbp bedragen. Dit zou
in een significant outputverlies resulteren en een reeds lange en diepe
recessie erger maken. Er zouden, met name bij buitensporigtekortprocedures op
basis van het schuldcriterium, langere termijnen kunnen worden vastgesteld
wanneer het overheidstekort dat vereist wordt om aan het schuldcriterium te
voldoen significant lager is dan 3 % van het bbp.
(9)       In het licht hiervan is een
correctie van het buitensporig tekort tegen 2016 gerechtvaardigd. Meer
bepaald zou Kroatië, wil het aanpassingstraject ingevolge de verlengde termijn
geloofwaardig en houdbaar zijn, moeten uitkomen op een nominale overheidsdoelstelling
van 4,6% van het bbp voor 2014, 3,5% van het bbp in 2015 en 2,7% van het bbp in
2016, hetgeen op basis van het BTP-scenario overeenstemt met een jaarlijkse
verbetering van het structurele saldo met 0,5% van het bbp in 2014, 0,9% van
het bbp in 2015 en 0,7% van het bbp in 2016. Het scenario voor het aanpassingstraject
is gebaseerd op de najaarsprognose 2013 van de Commissie, geactualiseerd om
rekening te houden met nieuwe informatie, waaronder informatie afkomstig van de
herziening van de begroting 2013 en de ontwerpbegroting 2014, en is verlengd
tot 2018 op basis van standaardveronderstellingen over het dichten van de
outputgap en de sensitiviteit van de begroting voor de cyclus. Met dit
aanpassingstraject zou het nominale overheidstekort tegen 2016 moeten zijn
teruggebracht tot onder de referentiewaarde van 3% van het bbp, terwijl
tegelijk ervoor wordt gezorgd dat de schuldquote de referentiewaarde van 60% in
een bevredigend tempo kan benaderen en aldus aan het overheidsschuldcriterium
wordt voldaan. Op basis van het BTP-scenario zou Kroatië, om de bovengenoemde
structurele doelstellingen te bereiken, consolidatiemaatregelen moeten nemen
ter grootte van 2,3 % van het bbp in 2014, 1 % van het bbp in 2015 en
2016. Deze doelstellingen houden rekening met de behoefte om te compenseren
voor de negatieve tweede-ronde-effecten van de begrotingsconsolidatie op de
overheidsfinanciën, door de impact ervan op de economische activiteit.
(10)     Maatregelen ter consolidering
van de begroting moeten een blijvende verbetering van het overheidssaldo
teweegbrengen en er tegelijkertijd op gericht zijn de kwaliteit van de openbare
financiën te vergroten. In het bijzonder maatregelen om, onder meer door het
gebruik van de cohesie- en structuurfondsen van de EU, prioriteit te verlenen
aan groeibevorderende uitgaven en investeringen, om de naleving van de
belastingwetgeving te verbeteren en om het budgettaire kader te versterken,
zouden daarbij een ondersteunende rol spelen.
(11)     Om een resultaat te garanderen
dat zeer bevorderlijk is voor economische welvaart op middellange tot lange
termijn is het voor de correctie van het buitensporigtekort nuttig ook
begeleidende macrostructurele hervormingen door te voeren. Deze maatregelen
moeten erop gericht zijn het groeipotentieel van de economie te versterken door
het creëren van een meer flexibele arbeidsmarkt, de verbetering van de
kwaliteit van het bedrijfsklimaat en de verhoging van de efficiëntie van het
openbaar bestuur,
HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING
VASTGESTELD:
(1)
Kroatië dient tegen 2016 een einde te maken aan de
thans bestaande situatie van een buitensporig overheidstekort.
(2)
Kroatië moet nominale overheidstekortdoelstellingen
bereiken van 4,6% van het bbp voor 2014, 3,5% van het bbp in 2015 en 2,7% van
het bbp in 2016, hetgeen overeenstemt met een jaarlijkse verbetering van het
structurele saldo met 0,5% van het bbp in 2014, 0,9% van het bbp in 2015 en 0,7%
van het bbp in 2016.
(3)
Kroatië moet specificeren welke maatregelen
noodzakelijk zijn om het buitensporig tekort tegen 2016 te corrigeren en deze
maatregelen ook onverkort ten uitvoer leggen, en alle meevallers gebruiken om
het tekort te verminderen.
(4)
De Raad stelt voor Kroatië de termijn van 30 april 2014
vast om effectief gevolg te geven en, overeenkomstig artikel 3, lid 4 bis van
Verordening (EG) nr. 1467/97 van de Raad, in detail verslag uit te brengen over
de consolidatiestrategie die wordt beoogd om de doelstellingen te bereiken;
vervolgens moeten de autoriteiten ten minste om de zes maanden en totdat het
buitensporig tekort volledig is gecorrigeerd verslag uitbrengen over de voortgang
die is gemaakt in de tenuitvoerlegging van deze aanbevelingen.
Voorts nodigt de Raad de Kroatische
autoriteiten uit i) een grondige toetsing te verrichten van de uitgaven met het
oog op het rationalisering van de loon-, socialezekerheids- en subsidieuitgaven
en de verschaffing van voldoende begrotingsruimte voor tenuitvoerlegging van
groeibevorderende uitgaven, daaronder begrepen medefinanciering van door de EU
gefinancierde projecten; ii) de naleving van de belastingwetgeving verder te
verbeteren en de efficiëntie van de belastingdienst te verhogen en iii) het
institutionele kader voor de openbare financiën te verbeteren, onder meer door
het versterken van de meerjarige budgettaire programmering, het uitbreiden van
de rol en de onafhankelijkheid van het Comité Begrotingsbeleid, en het
waarborgen van de naleving van de begrotingsvoorschriften. Bovendien nodigt de
Raad de Kroatische autoriteiten uit, met name ten aanzien van het aanpakken van
de rigiditeiten van de arbeidsmarkt en een ongunstig ondernemingsklimaat en het
verbeteren van de kwaliteit van de instellingen van openbaar bestuur,
structurele hervormingen ten uitvoer te leggen teneinde de potentiële bbp-groei
te verhogen.
Deze aanbeveling is gericht tot de Republiek
Kroatië.
Gedaan te Brussel,
                                                                       Voor
de Raad
                                                                       De
voorzitter
[1]               PB L 209 van 2.8.1997, blz. 6.


Avis juridique important

|

31970H0122

70/122/EEG: Aanbeveling van de Commissie van 22 december 1969 aan de Italiaanse Republiek inzake de wijziging van het nationale monopolie van commerciële aard betreffende sigarettenpapier (Slechts de tekst in de Italiaanse taal is authentiek)

Publicatieblad Nr. L 031 van 09/02/1970 blz. 0009 - 0011 Bijzondere uitgave in het Deens: Serie II Deel VI blz. 0019  Bijzondere uitgave in het Engels: Serie II Deel VI blz. 0019

++++AANBEVELING VAN DE COMMISSIE  van 22 december 1969  aan de Italiaanse Republiek inzake de wijziging van het nationale monopolie van commerciële aard betreffende sigarettenpapier   ( Slechts de tekst in de Italiaanse taal is authentiek )   ( 70/122/EEG )  I  1 . De Italiaanse Regering had bij nota van 24 maart 1959 de Commissie van de Europese Economische Gemeenschap medegedeeld dat sigarettenpapier , op maat gesneden , ook indien in boekjes of in hulzen , in Italië onderworpen was aan een nationaal monopolie van commerciële aard in de zin van artikel 37 van het E.E.G.-Verdrag .  Krachtens dit voorschrift zijn de Lid-Staten verplicht hun nationale monopolies van commerciële aard geleidelijk in dier voege aan te passen dat aan het einde van de overgangsperiode elke discriminatie tussen de onderdanen van de Lid-Staten , wat de voorwaarden van de voorziening en de afzet betreft , is uitgesloten .  2 . Bij K.B . nr . 70 van 13 januari 1936 ( gewijzigd en veranderd in wet nr . 1342 van 4 juni 1936 ) werd aan de staat de invoer en de verkoop in Italië van sigarettenpapier in boekjes of in hulzen voorbehouden . De verkoop geschiedt via het verkoopnet van de Amministrazione Autonoma dei Monopoli di Stato ( A.A.M.S . ) . Voor de export is een vergunning nodig .  Deze produkten mogen slechts door particulieren worden vervaardigd indien daarvoor een vergunning is verleend door de A.A.M.S . De produkten moeten aan de A.A.M.S . worden verkocht ; de verkoopprijzen worden vastgesteld door de minister van Financiën op advies van de A.A.M.S . Deze mag voorts de hoeveelheden papier vaststellen die elke onderneming , die een fabricagevergunning heeft , mag produceren met het oog op verbruik op de binnenlandse markt . De A.A.M.S . mag de produktie rechtstreeks ter hand nemen ; deze produceert thans ongeveer 40 % van de Italiaanse produktie , terwijl de resterende 60 % vervaardigd wordt door particuliere ondernemingen .  3 . Sinds 1958 heeft de Italiaanse Regering enkele maatregelen getroffen om dit monopolie te wijzigen :  a ) bij wet nr . 1085 van 19 december 1958 en vervolgens bij wet nr . 825 van 13 juli 1965 is voor sigarettenpapier , evenals voor de andere produkten die onder een fiscal monopolie vielen , het beginsel vastgesteld dat een toelichting wordt gegeven op de kleinhandelsprijzen : betreffende iedere verkoopprijs die wordt gevraagd door de leverancier van deze produkten worden bij de wet vastgesteld en gepubliceerd het bedrag van de verbruiksbelasting , alsmede de bedragen die toevallen aan de A.A.M.S . voor distributiekosten en aan de kleinhandelaren bij wijze van korting ; het totale bedrag vormt dan de verkoopprijs voor het publiek . De leveranciers kunnen dus een beslissing nemen over de uiteindelijke prijs , waartegen de produkten worden verkocht , door bepaalde verkoopprijzen te vragen .  b ) Bij presidentieel besluit nr . 390 van 9 maart 1961 is , in afwijking van het decreet van 1936 , toegestaan in Italië sigarettenpapier in te voeren binnen de grenzen van een jaarlijks contingent van 5 % van de nationale produktie . Voorafgaande goedkeuring van de A.A.M.S . is nodig wanneer het hoeveelheden betreft van meer dan 2.000 stuks . Voorts moet het produkt dezelfde kenmerken hebben als de nationale produkten . Geen uitzondering op het verkoopmonopolie door de A.A.M.S . is toegestaan : bij decreet van 9 maart 1961 is in artikel 5 bepaald dat de verkoop van sigarettenpapier uit andere Lid-Staten van de E.E.G . , die op het Italiaanse grondgebied aan een monopolie is onderworpen , slechts kan geschieden via de verkooporganisatie van het monopolie . Invoer van sigarettenpapier met het oog op verkoop is dus slechts mogelijk indien van deze produkten een depositorekening wordt aangehouden bij de A.A.M.S . Het eerste contingent ( voor het jaar 1961 ) werd bij ministerieel besluit van 16 juni 1961 vastgesteld op 465.000.000 blaadjes en/of hulzen en jaarlijks uitgebreid : in 1966 bedroeg het aantal 935.281.090 . Met betrekking tot deze produkten vond echter in het geheel geen invoer plaats .  4 . De Commissie is van mening dat de tot nu genomen maatregelen onvoldoende zijn ter realisering van het in artikel 37 gestelde doel .  Daar de overgangsperiode binnenkort eindigt , moeten thans maatregelen worden getroffen waardoor iedere discriminatie tussen onderdanen van de Lid-Staten , wat de voorwaarden van de voorziening en de afzet betreft , kan worden uitgesloten .  Artikel 37 maakt deel uit van de titel inzake het vrije verkeer van goederen en speciaal van het hoofdstuk inzake de afschaffing van de kwantitatieve beperkingen tussen de Lid-Staten ; dit artikel wil bereiken dat tegen het einde van de overgangsperiode en voor aan een nationaal monopolie van commerciële aard ( of aan een soortgelijke regeling ) onderworpen produkten hetzelfde resultaat wordt geboekt als voor de andere produkten wordt bereikt door toepassing van de artikelen 30 t/m 34 , d.w.z . het vrije verkeer van goederen .  Een andere procedure is echter aangewezen om dit resultaat te bereiken in sectoren die onder nationale monopolies vallen . Deze moeten geleidelijk worden gewijzigd enerzijds om rekening te houden met de omstandigheid dat volgens de betrokken Lid-Staten de onder monopolie vervaardigde produkten bijzondere problemen opwerpen , anderzijds om te voorkomen dat afschaffing van de kwantitatieve beperkingen en maatregelen van gelijke werking in deze sectoren voor de praktijk zonder gevolgen blijft . Gevreesd moet namelijk worden dat liberalisatie van het handelsverkeer voor de aan een monopolie onderworpen produkten niet tot stand komt indien de monopolies , gezien hun exclusieve recht tot invoer , uitvoer en handel in bepaalde produkten , vrij zouden blijven te beslissen in welke mate en onder welke voorwaarden de uit andere Lid-Staten afkomstige produkten op de eigen markt kunnen worden toegelaten ( of , andersom , in welke mate de nationale produkten naar andere Lid-Staten mogen worden uitgevoerd ) .  Daarom is in artikel 37 bepaald dat aan het einde van de overgangsperiode elke discriminatie tussen de onderdanen van de Lid-Staten , wat de voorwaarden van de voorziening en de afzet betreft , is uitgesloten .  Verneld dient te worden dat artikel 37 niet slechts afschaffing eist van de discriminaties als rechtstreeks gevolg van de voorschriften die van toepassing zijn op onder monopolie vervaardigde produkten indien geen artikel inzake nationale monopolies zou bestaan , zou dit doel kunnen worden bereikt door andere voorschriften van het Verdrag , met name die welke heffingen van gelijke werking als douanerechten en maatregelen van gelijke werking als kwantitatieve beperkingen verbieden . Uit het bovenstaande vloeit ten aanzien van de kenmerken van de nationale monopolies en van de beperkingen waartoe zij aanleiding geven , voort dat het doel van de wijziging , m.a.w . uitsluiting van elke discriminatie , is uit te sluiten dat aan het einde van de overgangsperiode nog discriminaties kunnen voorkomen als gevolg , van bepaalde bijzondere bevoegdheden waarover de monopolies beschikken ten aanzien van invoer en afzet op hun markt of uitvoer van bepaalde produkten .  Aangezien dit de doelstellingen zijn van artikel 37 moet de Italiaanse Republiek het monopolie van sigarettenpapier voor het einde van de overgangsperiode zo wijzigen dat deze doelstellingen worden bereikt . De Commissie moet anderzijds , afgezien van haar algemene verplichting te waken over de toepassing van het Verdrag , overeenkomstig artikel 37 , lid 6 , aanbevelingen doen ten aanzien van de wijze van aanpassing , waarvan in dit artikel sprake is .  De Commissie is van mening dat het doel van artikel 37 niet bereikt zal zijn zolang de A.A.M.S . kan beslissen in welke mate en voor welke kwaliteiten de behoefte van de Italiaanse markt moet worden gedekt door middel van leveranciers uit andere Lid-Staten .  In deze toestand is geen grote verandering gekomen door de wijziging van het monopolie , zoals besloten bij het decreet van 9 maart 1961 inzake de opening van contingenten , aangezien de verkoop op de Italiaanse markt blijft voorbehouden aan het monopolie .  Om deze redenen is de Commissie van mening dat de beste oplossing - thans reeds staat vast dat deze doeltreffend is voor het bereiken van het doel van artikel 37 - is de afschaffing van het exclusieve recht van de A.A.M.S . om in te voeren en handel te drijven , voor zover dit recht de handel tussen de Lid-Staten betreft .  5 . Het monopolie van sigarettenpapier heeft een fiscaal karakter . Op grond van artikel 90 , lid 2 , van het E.E.G.-Verdrag vallen de ondernemingen die het karakter dragen van een fiscal monopolie onder de regels van het Verdrag , met name onder de mededingingsregels , voor zover de toepassing daarvan de vervulling , in feite of in rechte , van de hun toevertrouwde bijzondere taak niet verhindert .  De ontwikkeling van het handelsverkeer mag niet worden beïnvloed in een mate die strijdig is met het belang van de Gemeenschap .  De Commissie is van mening dat de fiscale taak van het monopolie de handhaving van de thans bestaande beperkingen ten aanzien van invoer en handel in deze produkten niet rechtvaardigt . Gezien de algemene verhoging van de levensstandaard en van de steeds toenemende voorkeur van de consumenten voor gefabriceerde sigaretten wordt het op maat gesneden sigarettenpapier steeds minder belangrijk , zoals blijkt uit produktiecijfers .  Onder deze omstandigheden mag men eraan twijfelen of de fiscale taak van het monopolie belangrijk is , die er voornamelijk in bestaat dat de fabricage en/of verkoop aan de staat wordt voorbehouden en een veel hogere verkoopprijs dan de kostprijs wordt vastgesteld . Door in 1958 een stelsel in te voeren waarbij de kleinhandelsprijzen nader worden toegelicht en door aldus een direct en constant verband te leggen tussen elke verkoopprijs en elke koopprijs had de Italiaanse Regering aan het fiscale monopolie reeds een groot gedeelte van zijn betekenis ontnomen : het fiscale gedeelte dat behoorde bij een bepaalde verkoopprijs werd tevoren vastgesteld en de mogelijkheid voor de belastinginstanties om bij de verkoop van elk produkt zoveel mogelijk belastingontvangsten te krijgen - wat , zoals we gezien hebben , het belangrijkste doel is van de belastinginstanties - is in dezelfde omvang verminderd . Hierbij komt nog dat in het onderhavige geval door vaststelling van een hoge verkoopprijs om een maximumwinst te krijgen later her teruglopen van dit produkt nog zou worden geaccentueerd . Onder deze omstandigheden lijkt het mogelijk de fiscale taak van het monopolie te realiseren door eenvoudig een verbruiksbelasting in te stellen .  II  Om deze redenen beveelt de Commissie van de Europese Gemeenschappen de Italiaanse Republiek aan overeenkomstig artikel 37 van het E.E.G.-Verdrag de volgende maatregelen te treffen :  1 . Zonder enige beperking elke invoer van sigarettenpapier , op maat gesneden , in boekjes of in hulzen , uit andere Lid-Staten toe te staan . Hiertoe moet iedere formaliteit voor de invoer van deze produkten op de Italiaanse markt rechtstreeks kunnen worden verricht door de kopers of de door dezen aangevezen personen , zonder bemiddeling van de A.A.M.S . , zodat zij hierover onmiddellijk kunnen beschikken .  2 . Toegestaan moet worden dat vrijelijk alle nodige transacties kunnen worden verricht met het oog op de verkoop op de Italiaanse markt van sigarettenpapier uit andere Lid-Staten . Hiertoe moet , resp . moeten met name :   - de leveranciers uit de andere Lid-Staten worden toegestaan in Italië een eigen groothandelsverkoopdienst op te richten en aldaar voorraden aan te houden ;   - worden toegestaan dat de prijzen van produkten uit de andere staten vrijelijk kunnen worden vastgesteld tussen koper en verkoper in de verschillende handelsfasen ;   - de leveranciers uit de andere Lid-Staten worden toegestaan vrijelijk reclame te maken voor hun produkten ;   - alle nodige maatregelen worden getroffen om te waarborgen dat de kleinhandelaren ten opzichte van de overheid commercieel onafhankelijk zijn .  3 . De uitvoer van sigarettenpapier naar de andere Lid-Staten moet zonder beperking worden toegestaan .  Brussel , 22 december 1969 .  Voor de Commissie  De Voorzitter  Jean REY


Avis juridique important

|

31996H0527

96/527/EG: Aanbeveling van de Commissie van 30 juli 1996 betreffende het gebruik van de Gemeenschappelijke Woordenlijst Overheidsopdrachten (CPV) ter beschrijving van het voorwerp van overheidsopdrachten (Voor de EER relevante tekst)

Publicatieblad Nr. L 222 van 03/09/1996 blz. 0010 - 0012

AANBEVELING VAN DE COMMISSIE van 30 juli 1996 betreffende het gebruik van de Gemeenschappelijke Woordenlijst Overheidsopdrachten (CPV) ter beschrijving van het voorwerp van overheidsopdrachten (Voor de EER relevante tekst) (96/527/EG)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 155, tweede streepje,Overwegende hetgeen volgt:(1) De Commissie heeft een mededeling betreffende de administratieve vereenvoudiging in de Gemeenschap vastgesteld om tot een grotere doorzichtigheid in de informatieoverdracht te komen.(2) De Richtlijnen 92/50/EEG (1), 93/36/EEG (2), 93/37/EEG (3) en 93/38/EEG (4) van de Raad brengen voor de aanbestedende diensten van alle Lid-Staten de verplichting mee aankondigingen van aanbesteding in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen bekend te maken, opdat daadwerkelijke mededinging op het gebied van overheidsopdrachten kan plaatsvinden.(3) In sommige rubrieken van de aankondigingen van aanbesteding moet een nauwkeurige omschrijving worden gegeven van het voorwerp van de opdracht, waarbij moet worden verwezen naar diverse nomenclaturen (5).(4) Het is wenselijk tot harmonisatie te komen van de verwijzingen naar de diverse nomenclaturen die thans worden gebruikt door overheidsdiensten en door bedrijven in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en telecommunicatie om het voorwerp van opdrachten te omschrijven die uit hoofde van de richtlijnen inzake overheidsopdrachten moeten worden bekendgemaakt.(5) De Gemeenschappelijke Woordenlijst Overheidsopdrachten (Common Procurement Vocabulary, afgekort CPV of CPV-woordenlijst) is een aanpassing van de CPA-nomenclatuur, die bij Verordening (EEG) nr. 3696/93 van de Raad (6) is ingevoerd.(6) De CPA-nomenclatuur stemt nauw overeen met de CPC-nomenclatuur (Centrale produktenclassificatie) van de Verenigde Naties en bevat vier elementen van de Nace, rev. 1 (Algemene systematische bedrijfsindeling in de Europese Gemeenschappen), waarvan zij de indeling per bedrijfstak overneemt.(7) Het is noodzakelijk dat de aanbestedende diensten (voor overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken) voor de beschrijving van het voorwerp van de aanbesteding gebruik maken van de CPV-woordenlijst, in plaats van de "Algemene nomenclatuur openbare werken" die tot op heden door Aanbeveling 91/561/EEG van de Commissie (7) werd aanbevolen.(8) Normalisatie van de informatie zal daarenboven- de doorzichtigheid van de overheidsopdrachten verbeteren;- de opzet van een informatiesysteem voor overheidsopdrachten (het Simap-project) mogelijk maken;- de kans op onopzettelijke fouten bij de vertaling van de aankondigingen kleiner maken;- de taak van de aanbestedende diensten bij de opstelling van de aankondigingen, inzonderheid bij de omschrijving van het voorwerp van de opdracht, vereenvoudigen;- de voorbereiding van statistieken betreffende de overheidsopdrachten vereenvoudigen, inclusief die welke noodzakelijk zijn om aan de verplichtingen van de Gemeenschap krachtens de overeenkomst inzake overheidsopdrachten in het kader van de WHO te voldoen.(9) In de aankondigingen van aanbesteding dient voldoende informatie te worden verstrekt teneinde gegadigden of inschrijvers in staat te stellen te beoordelen of de betrokken opdrachten hen interesseren.(10) Voorts is duidelijke informatie voor de Gemeenschapsinstellingen noodzakelijk, om elke vervalsing van de mededinging te kunnen voorkomen.(11) Het bedrijfsleven is over de woordenlijst geraadpleegd en heeft van zijn belangstelling ervoor doen blijken.(12) De woordenlijst zal aan de omstandigheden worden aangepast, daar zij regelmatig zal worden herzien,DOET DE VOLGENDE AANBEVELING:1. De aanbestedende diensten en bedrijven waarop de Richtlijnen 92/50/EEG, 93/36/EEG, 93/37/EEG en 93/38/EEG van toepassing zijn, wordt aanbevolen voor de beschrijving van de aard en de omvang van hun overheidsopdrachten in de aankondigingen die zij het Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen toezenden, gebruik te maken van de omschrijvingen en codes van de CPV-woordenlijst, die in het Supplement bij het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen verschijnt en waarvan regelmatig een bijgewerkte versie zal verschijnen. Met betrekking tot aankondigingen op het gebied van openbare werken wordt aanbevolen gebruik te maken van de CPV-woordenlijst in plaats van van de "Algemene nomenclatuur openbare werken" die is verschenen in Supplement bij het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen nr. S 217 van 16 november 1991.2. Leveranciers van goederen, openbare werken en diensten, alsmede hun vertegenwoordigers, wordt aanbevolen de CPV-woordenlijst te gebruiken om te beschrijven welke in het Supplement bij het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen en de databank Tenders Electronic Daily (TED) bekendgemaakte aankondigingen hen interesseren.3. De Lid-Staten wordt aanbevolen alle mogelijke maatregelen te treffen om bekendheid aan de CPV-woordenlijst te geven en het gebruik ervan door aanbestedende diensten, aanbestedende bedrijven en leveranciers te stimuleren en te vergemakkelijken.4. Alle gebruikers die vaststellen dat de CPV-woordenlijst de aard en de omvang van de overheidsaanbestedingen niet met de vereiste duidelijkheid en nauwkeurigheid omschrijft, wordt aanbevolen, de Commissie hiervan in kennis te stellen en zo mogelijk wijzigingen voor te stellen met behulp van het formulier dat als bijlage bij deze CPV-woordenlijst verschijnt.5. Wat de opdrachten voor openbare werken betreft, vervangt de onderhavige aanbeveling Aanbeveling 91/561/EEG.Gedaan te Brussel, 30 juli 1996.Voor de CommissieMario MONTILid van de Commissie(1) PB nr. L 209 van 24. 7. 1992, blz. 1.(2) PB nr. L 199 van 9. 8. 1993, blz. 1.(3) PB nr. L 199 van 9. 8. 1993, blz. 54.(4) PB nr. L 199 van 9. 8. 1993, blz. 84.(5) CPC-nomenclatuur (Centrale produktenclassificatie) van de Verenigde Naties in Richtlijn 92/50/EEG en in Richtlijn 93/38/EEG.CPA-nomenclatuur (Classificatie van produkten, gekoppeld aan de economische activiteit) in Richtlijn 93/36/EEG.Nace-nomenclatuur (Algemene systematische bedrijfsindeling in de Europese Gemeenschappen) in Richtlijn 93/37/EEG en in Richtlijn 93/38/EEG.(6) PB nr. L 342 van 31. 12. 1993, blz. 1.(7) PB nr. L 305 van 6. 11. 1991, blz. 19.