Belangrijke juridische mededeling

|

52006SC0020

Aanbeveling voor een beschikking van de Raad betreffende het bestaan van een buitensporig tekort in het Verenigd Koninkrijk  /* SEC/2006/0020 def. */

	[pic] | COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN |Brussel, 11.1.2006SEC(2006) 20 definitiefAanbeveling voor eenBESCHIKKING VAN DE RAADbetreffende het bestaan van een buitensporig tekort in het Verenigd Koninkrijk(door de Commissie ingediend)TOELICHTINGDe toepassing van de buitensporigtekortprocedure (BTP) is geregeld bij artikel 104 van het Verdrag en bij Verordening (EG) nr. 1467/97 van de Raad van 7 juli 1997[1] over "de bespoediging en verduidelijking van de tenuitvoerlegging van de procedure bij buitensporige tekorten", die deel uitmaakt van het stabiliteits- en groeipact. Hoewel de meeste bepalingen op dezelfde wijze van toepassing zijn op het Verenigd Koninkrijk als op andere landen die geen deel uitmaken van de eurozone, bepaalt punt 5 van het Protocol betreffende enkele bepalingen met betrekking tot het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland[2] dat de verplichting uit hoofde van artikel 104, lid 1, van het Verdrag om buitensporige overheidstekorten te vermijden niet van toepassing is op het Verenigd Koninkrijk, tenzij het land tot de derde fase van de EMU overgaat. Het Verenigd Koninkrijk bevindt zich evenwel in de tweede fase van de EMU en heeft zich dus overeenkomstig artikel 116, lid 4, van het Verdrag ertoe verbonden "ernaar te streven buitensporige overheidstekorten te voorkomen".Sedert de intrekking van de vorige BTP ten aanzien van het Verenigd Koninkrijk in mei 1998 is het saldo van de overheidsbegroting van het Verenigd Koninkrijk omgeslagen van een ruim overschot eind jaren negentig in een tekort van 3,2% van het BBP in 2003/2004[3]. Deze ontwikkeling stemde overeen met een wijziging met ongeveer 4 procentpunten van het BBP van het conjunctuurgezuiverde begrotingssaldo in de periode 1999/2000-2003/2004. In deze jaren nam de uitgavenquote van de overheid ook toe van minder dan 40% van het BBP tot ongeveer 43% van het BBP. Tijdens dezelfde periode namen de bruto overheidsinvesteringen in vaste activa toe van 1,2% tot 1,6% van het BBP; de bruto schuldquote van de overheid daalde tot 37,6% van het BBP in 2002/2003 maar laat sindsdien een stijging zien. In combinatie met het renteverloop leidde deze ontwikkeling ertoe dat de rentebetalingen in deze periode terugliepen van 2,9% tot 2,0% van het BBP. Omdat het tekort voor 2003/2004 het referentiepercentage overschreed, leidde de Commissie een buitensporigtekortprocedure in, waarbij in april 2004 een verslag overeenkomstig artikel 104, lid 3, werd opgesteld[4]. Aangezien er in de toenmalige beoordeling van uit werd gegaan dat de overschrijding door het tekort van de referentiewaarde van 3% van het BBP gering was en waarschijnlijk tijdelijk zou zijn, werd het tekort niet als buitensporig beschouwd.Volgens de in augustus 2005 door het Verenigd Koninkrijk medegedeelde BTP-gegevens bedroeg het Britse overheidstekort in het begrotingsjaar 2004/2005 (dat loopt van april tot maart)[5],[6]3,2% van het BBP en overschreed het daarmee opnieuw de referentiewaarde van 3% van het BBP. Het voor het begrotingsjaar 2004/2005 medegedeeld cijfer leverde het bewijs dat er in het Verenigd Koninkrijk een buitensporig tekort in de zin van het Verdrag en het stabiliteits- en groeipact bestaat.De Commissie heeft daarom haar goedkeuring gehecht aan een verslag op grond van artikel 104, lid 3, van het Verdrag waarin wordt beoordeeld of aan het tekortcriterium en het schuldcriterium van het Verdrag wordt voldaan. In het verslag werd vastgesteld dat het tekort voor 2004/2005 weliswaar hoger was dan de in het Verdrag vastgestelde referentiewaarde van 3% van het BBP, maar dat het toch dicht bij deze referentiewaarde bleef. De overschrijding van de referentiewaarde van 3% van het BBP was niet uitzonderlijk. De overschrijding werd met name niet veroorzaakt door een ongewone gebeurtenis, en de groei die met de overschrijding van de referentiewaarde in 2004/2005 gepaard ging, kan evenmin als een ernstige economische neergang worden beschouwd. Volgens prognoses zou de groei van 3,2% in 2004 het potentiële groeicijfer hebben overtroffen, hetgeen ook gold voor de groei in het begrotingsjaar 2004/2005. De geraamde output gap in 2004 was positief. Wat het tijdelijke karakter betreft, werd op basis van tussentijdse bijgewerkte economische en budgettaire vooruitzichten voor het Verenigd Koninkrijk verwacht dat het tekort in de loop van 2005/2006 en 2006/2007 hoger zou blijven dan 3%.In haar verslag heeft de Commissie tevens alle relevante factoren onderzocht die op de economische en begrotingssituatie op middellange termijn betrekking hebben, alsook andere factoren die relevant leken voor de beoordeling van de overheidsfinanciën van het Verenigd Koninkrijk. Volgens het stabiliteits- en groeipact kunnen in de stappen die leiden naar het besluit over het al dan niet bestaan van een buitensporig tekort, ook andere relevante factoren in aanmerking worden genomen (zoals onder meer het advies van het Economisch en Financieel Comité overeenkomstig artikel 104, lid 4, het advies van de Commissie overeenkomstig artikel 104, lid 5, en het besluit van de Raad overeenkomstig artikel 104, lid 6) "indien volledig is voldaan aan de tweeledige voorwaarde van het overkoepelende principe dat, voordat de andere relevante factoren in aanmerking worden genomen, de overschrijding van de referentiewaarde slechts van tijdelijke aard is en het algemene overheidstekort dicht bij de referentiewaarde blijft". In het geval van het Verenigd Koninkrijk werd in het verslag geconcludeerd dat het verwachte tekort voor 2004/2005 weliswaar dicht bij de referentiewaarde bleef, maar volgens prognoses in de begrotingsjaren 2005/2006 en 2006/2007 toch hoger zou zijn dan 3% van het BBP.In artikel 104, lid 4, van het Verdrag wordt bepaald dat "het in artikel 114 bedoelde Comité (d.i. het Economisch en Financieel Comité) advies uitbrengt over het verslag van de Commissie". Het Comité bracht zijn advies uit op 30 september 2005; in dit advies, dat spoorde met de beoordeling die de Commissie in haar verslag had gemaakt, werd vastgesteld dat het buitensporig tekort niet als tijdelijk kon worden beschouwd. Het Comité heeft evenwel aanbevolen geen verdere stappen in het kader van de BTP meer te ondernemen in afwachting van de afronding van de aanstaande najaarsprognoses van de Commissie.In de najaarsprognoses van de diensten van de Commissie, waarin werd verondersteld dat het aangekondigde begrotingsbeleid van het Verenigd Koninkrijk geen wijzigingen zou ondergaan, werd verwacht dat het tekort zou toenemen tot iets minder dan 3,5% van het BBP in 2005/2006, hoger zou blijven dan 3% van het BBP in 2006/2007 en slechts in 2007/2008 geleidelijk zou verbeteren tot ongeveer 3% van het BBP. Deze prognoses bevestigden zowel de beoordeling die de Commissie in haar verslag op grond van artikel 104, lid 3, had gemaakt als het advies dat het Economisch en Financieel Comité overeenkomstig artikel 104, lid 4, had opgesteld, namelijk dat het tekort in 2005/2006 en 2006/2007 naar verwachting hoger zou blijven dan 3% van het BBP en bijgevolg niet tijdelijk was. Op grond van deze prognoses is de overschrijding van de referentiewaarde van 3% van het BBP dus noch uitzonderlijk, noch tijdelijk, al blijft het tekort dicht bij de referentiewaarde.Aansluitend op de najaarsprognoses van de diensten van de Commissie heeft het Verenigd Koninkrijk begrotingsmaatregelen aangekondigd in het op 5 december 2005 bij het parlement ingediende Pre-Budget Report. Per saldo zouden deze maatregelen volgens de door de Britse autoriteiten opgestelde kostenbepaling ervan, in vergelijking met het basisscenario van het aangekondigde beleid (waarmee in de najaarsprognoses rekening werd gehouden) neerkomen op een versoepeling van het beleid met 0,1 procentpunt van het BBP in het lopende begrotingsjaar en een verstrakking van het beleid met iets minder dan 0,1 procentpunt van het BBP in 2006/2007. Ondanks deze maatregelen, die allemaal van structurele aard zijn, verwacht de Commissie nog steeds dat het tekort in het begrotingsjaar 2006/2007 de referentiewaarde van 3% van het BBP zal overschrijden, waarbij het in 2006/2007 vermoedelijk ongeveer 3,1% van het BBP zal bedragen, en bijgevolg niet tijdelijk is.Om die reden wordt - nogmaals omdat niet aan de bovenstaande tweeledige voorwaarde is voldaan - in het geval van het Verenigd Koninkrijk in het advies van de Commissie overeenkomstig artikel 104, lid 5, en het besluit van de Raad overeenkomstig artikel 104, lid 6, geen rekening gehouden met andere relevante factoren. Dit onderzoek lijkt er dus op te wijzen dat niet is voldaan aan het tekortcriterium van het Verdrag. De schuldquote van de overheid blijft daarentegen ruimschoots onder de referentiewaarde van 60% van het BBP (waarbij deze in het begrotingsjaar 2004/2005 40,8% van het BBP bedroeg). Wegens de omvang van de feitelijke en geraamde primaire tekorten is de schuldquote evenwel aan het stijgen: volgens de najaarsprognoses van de Commissie zou zij in 2007/2008 ongeveer 44,5% van het BBP bedragen. In de onderstaande tabel zijn de najaarsprognoses van de diensten van de Commissie opgenomen met betrekking tot het overheidstekort en de schuldquote van het Verenigd Koninkrijk, waarbij het begrotingsjaar als basis is gehanteerd.Verenigd Koninkrijk: prognoses op het gebied van de openbare financiën (basis = begrotingsjaar)(% van het BBP)Resultaat | Prognoses |2004/05 | 2005/06 | 2006/07 | 2007/08 |Overheidstekort | 3,2 | 3,4 | 3,2 | 3,0 |Bruto overheidsschuld | 40,8 | 42,7 | 43,7 | 44,5 |Gelet op haar verslag, het advies van het Economisch en Financieel Comité, de najaarsprognoses van de diensten van de Commissie en het Pre-Budget Report van december 2005 van het Verenigd Koninkrijk is de Commissie derhalve van mening dat in het Verenigd Koninkrijk een buitensporig tekort bestaat. Dit advies, dat op 11 januari 2006 door de Commissie werd goedgekeurd, wordt hierbij aan de Raad uitgebracht overeenkomstig artikel 104, lid 5, van het Verdrag. De Commissie beveelt de Raad aan dienovereenkomstig te besluiten conform artikel 104, lid 6.Bovendien dient de Commissie overeenkomstig artikel 104, lid 7, van het Verdrag bij de Raad een aanbeveling in voor een tot het Verenigd Koninkrijk te richten aanbeveling van de Raad om te bereiken dat het buitensporige tekort wordt verholpen. Overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1467/97 van de Raad dient in de aanbeveling van de Raad "een termijn te worden bepaald voor het corrigeren van het buitensporige tekort, dat behoudens bijzondere omstandigheden binnen het jaar nadat het is geconstateerd verholpen moet zijn. In de aanbeveling verzoekt de Raad de lidstaat een minimale jaarlijkse verbetering van het conjunctuurgezuiverde begrotingssaldo, ongerekend eenmalige en tijdelijke maatregelen, van ten minste 0,5% van het BBP als benchmark te bewerkstelligen, teneinde het buitensporige tekort binnen de in de aanbeveling gestelde termijn te verhelpen".In het geval van het Verenigd Koninkrijk blijkt uit de inaanmerkingneming van relevante factoren niet dat er bijzondere omstandigheden gelden op grond waarvan een afwijking van de standaardtermijn voor het verhelpen van het tekort kan worden gerechtvaardigd. Zo werd met name verwacht dat de negatieve output gap tussen 2005 en 2006 tot ongeveer een half procentpunt zou toenemen, terwijl de output volgens de ramingen in de najaarsprognoses van de diensten van de Commissie (waarin geen rekening wordt gehouden met de maatregelen van het Pre-Budget Report van december) vanaf eind 2005 zou verbeteren en vanaf 2006 vrijwel een trendmatige groei zou vertonen. De in het Pre-Budget Report aangekondigde maatregelen zullen dit groeiprofiel niet wezenlijk beïnvloeden. De geringe verstrakking van het begrotingsbeleid vanaf 2006/2007 is immers vooral gericht op de offshore-oliesector, waarvan mag worden aangenomen dat hij niet op normale conjuncturele wijze op de maatregelen zal reageren. In de najaarsprognoses van de diensten van de Commissie werd uitgegaan van een verbetering van het conjunctuurgezuiverde tekort tussen 2005 en 2006 met 0,3 procentpunt van het BBP. Indien met de maatregelen in het Pre-Budget Report rekening wordt gehouden, dan zal deze verbetering naar verwachting ongeveer 0,4 procentpunt van het BBP bedragen. Al bij al mag afgaande op de aangekondigde beleidsmaatregelen worden verwacht dat de productiegroei vrij sterk zal blijven bij een bescheiden vermindering van het conjunctuurgezuiverde tekort, waarbij het feitelijke tekort evenwel iets hoger zal uitkomen dan de referentiewaarde. In het licht van dit basisscenario zou de toepassing van de benchmark, waarbij wordt gestreefd naar een jaarlijkse verbetering van ten minste 0,5% van het BBP, slechts een iets grotere begrotingsinspanning vereisen.Aangezien de algemene groei-ontwikkeling in het Verenigd Koninkrijk vrij bevredigend blijft en de vereiste structurele verbetering van het overheidssaldo om een einde te maken aan de buitensporigtekortsituatie bescheiden is, wordt er in de aanbeveling bijgevolg van uitgegaan dat het in overeenstemming met het stabiliteits- en groeipact is om uiterlijk tegen het begrotingsjaar 2006/2007 een begrotingscorrectie tot stand te brengen.Aanbeveling voor eenBESCHIKKING VAN DE RAADbetreffende het bestaan van een buitensporig tekort in het Verenigd KoninkrijkDE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 104, lid 6,Gezien de aanbeveling van de Commissie,Gezien de opmerkingen van het Verenigd Koninkrijk,Overwegende hetgeen volgt:(1) Artikel 104 van het Verdrag voorziet in een buitensporigtekortprocedure (BTP) om erop toe te zien dat lidstaten buitensporige overheidstekorten vermijden of deze tekorten corrigeren wanneer deze zich voordoen.(2) Overeenkomstig punt 5 van het Protocol betreffende enkele bepalingen met betrekking tot het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland is de verplichting uit hoofde van artikel 104, lid 1, van het Verdrag om buitensporige overheidstekorten te vermijden niet van toepassing op het Verenigd Koninkrijk, tenzij het land tot de derde fase van de Economische en Monetaire Unie overgaat[7]. Het Verenigd Koninkrijk bevindt zich in de tweede fase van de Economische en Monetaire Unie en is derhalve overeenkomstig artikel 116, lid 4, van het Verdrag verplicht ernaar te streven buitensporige overheidstekorten te voorkomen.(3) Het stabiliteits- en groeipact is gebaseerd op de doelstelling van deugdelijke openbare financiën als middel om de voorwaarden voor prijsstabiliteit en voor een tot werkgelegenheidsschepping leidende sterke duurzame groei te verbeteren.(4) De buitensporigtekortprocedure van artikel 104 van het Verdrag, die wordt omschreven in Verordening (EG) nr. 1467/97 van de Raad over de bespoediging en verduidelijking van de tenuitvoerlegging van de procedure bij buitensporige tekorten[8], die deel uitmaakt van het stabiliteits- en groeipact, voorziet in een besluit betreffende het bestaan van een buitensporig tekort. Het aan het Verdrag gehechte protocol betreffende de procedure bij buitensporige tekorten bevat nadere bepalingen betreffende de toepassing van de buitensporigtekortprocedure. Verordening (EG) nr. 3605/93 van de Raad[9] bevat gedetailleerde regels en definities voor de toepassing van de bepalingen van genoemd protocol.(5) Krachtens artikel 104, lid 5, van het Verdrag moet de Commissie advies uitbrengen aan de Raad indien zij van oordeel is dat er in een lidstaat een buitensporig tekort bestaat of kan ontstaan. Rekening houdend met haar verslag overeenkomstig artikel 104, lid 3, van het Verdrag en gezien het advies van Economisch en Financieel Comité overeenkomstig artikel 104, lid 4, van het Verdrag, de najaarsprognoses 2005 van de diensten van de Commissie en het Pre-Budget Report van december 2005 van het Verenigd Koninkrijk, kwam de Commissie tot de conclusie dat in het Verenigd Koninkrijk een buitensporig tekort bestaat. De Commissie heeft derhalve op 11 januari 2006 een dergelijk advies over het Verenigd Koninkrijk aan de Raad uitgebracht.(6) In artikel 104, lid 6, van het Verdrag wordt bepaald dat de Raad rekening moet houden met de opmerkingen die de betrokken lidstaat eventueel wenst te maken, alvorens, na een algehele evaluatie te hebben gemaakt, te besluiten of er al dan niet een buitensporig tekort bestaat. In het geval van het Verenigd Koninkrijk leidt deze algehele evaluatie tot de volgende conclusies.(7) Sedert de intrekking van de vorige buitensporigtekortprocedure ten aanzien van het Verenigd Koninkrijk in mei 1998 is het saldo van de overheidsbegroting van het Verenigd Koninkrijk omgeslagen van een ruim overschot eind jaren negentig in een tekort van 3,2% van het BBP in 2003/2004[10]. Deze ontwikkeling stemde overeen met een wijziging van het conjunctuurgezuiverde begrotingssaldo van ongeveer 4 procentpunten van het BBP in de periode 1999/2000-2003/2004. In deze jaren nam de uitgavenquote van de overheid ook toe van minder dan 40% van het BBP tot ongeveer 43% van het BBP. Tijdens dezelfde periode namen de bruto overheidsinvesteringen in vaste activa toe van 1,2% tot 1,6% van het BBP; de bruto schuldquote van de overheid daalde tot 37,6% van het BBP in 2002/2003 maar laat sindsdien een stijging zien. In combinatie met het renteverloop leidde deze ontwikkeling ertoe dat de rentebetalingen in deze periode terugliepen van 2,9% tot 2,0% van het BBP. Dit had tot gevolg dat de Commissie een buitensporigtekortprocedure inleidde, waarbij in april 2004 een verslag overeenkomstig artikel 104, lid 3, werd opgesteld[11]. Aangezien er in de toenmalige beoordeling van uit werd gegaan dat de overschrijding door het tekort van de referentiewaarde van 3% van het BBP gering was en waarschijnlijk tijdelijk zou zijn, werd het tekort niet als buitensporig beschouwd.(8) Volgens de in augustus 2005 door het Verenigd Koninkrijk medegedeelde BTP-gegevens, bleef het overheidstekort in het begrotingsjaar 2004/2005 onveranderd op 3,2% van het BBP, hetgeen opnieuw meer maar toch dicht in de buurt was van de in het Verdrag vastgestelde referentiewaarde van 3% van het BBP. De overschrijding van de referentiewaarde van 3% van het BBP was niet uitzonderlijk. De overschrijding werd met name niet veroorzaakt door een buiten de macht van de Britse autoriteiten vallende ongewone gebeurtenis, en zij was evenmin het gevolg van een ernstige economische neergang. Volgens prognoses zou de groei van 3,2% in 2004 het potentiële groeicijfer hebben overtroffen, hetgeen ook gold voor de groei in het begrotingsjaar 2004/2005. De geraamde output gap in 2004 was positief. De overschrijding door het tekort van de referentiewaarde kan dan ook niet worden aangemerkt als zijnde een gevolg van een ernstige economische neergang. Volgens de najaarsprognoses 2005 van de diensten van de Commissie kan de overschrijding van de in het Verdrag vastgestelde referentiewaarde van 3% van het BBP evenmin als tijdelijk worden aangemerkt. In deze prognoses, waarin werd verondersteld dat het aangekondigde begrotingsbeleid van het Verenigd Koninkrijk geen wijzigingen zou ondergaan, werd verwacht dat het tekort zou toenemen tot iets minder dan 3,5% van het BBP in 2005/2006 en in 2006/2007 hoger zou blijven dan 3% van het BBP. Op basis van deze prognoses kon de overschrijding van de referentiewaarde noch als uitzonderlijk, noch als tijdelijk in de zin van het Verdrag en het stabiliteits- en groeipact worden aangemerkt, al blijft het tekort dicht bij de referentiewaarde. Aansluitend op de najaarsprognoses van de diensten van de Commissie heeft het Verenigd Koninkrijk in het op 5 december 2005 bij het parlement ingediende Pre-Budget Report begrotingsmaatregelen aangekondigd. Per saldo zouden deze maatregelen volgens de door de Britse autoriteiten opgestelde kostenbepaling ervan in vergelijking met het basisscenario van het aangekondigde beleid (waarmee in de najaarsprognoses van de diensten van de Commissie rekening werd gehouden) neerkomen op een versoepeling van het beleid met 0,1 procentpunt van het BBP in het lopende begrotingsjaar en een verstrakking van het beleid met 0,1 procentpunt van het BBP in 2006/2007. Ondanks deze maatregelen, die allemaal van structurele aard zijn, blijft het oordeel onveranderd en wordt nog steeds verwacht dat het tekort in het begrotingsjaar 2006/2007 met ongeveer 3,1% van het BBP de referentiewaarde van 3% van het BBP zal overschrijden en bijgevolg niet van tijdelijke aard is. Er lijkt dus niet te worden voldaan aan het tekortcriterium van het Verdrag.(9) De schuldquote van de overheid blijft daarentegen ruimschoots onder de referentiewaarde van 60% van het BBP (in de BTP-gegevens van augustus wordt melding gemaakt van een schuldquote van 40,8% van het BBP in het begrotingsjaar 2004/2005). Wegens de omvang van de feitelijke en geraamde primaire tekorten is de schuldquote evenwel aan het stijgen. Volgens de najaarsprognoses van de Commissie zou zij in 2007/2008 ongeveer 44,5% van het BBP bedragen.(10) Overeenkomstig artikel 2, lid 4, van Verordening (EG) nr. 1467/97 kunnen "relevante factoren" alleen in aanmerking worden genomen in de overeenkomstig artikel 104, lid 6, vastgestelde beschikking van de Raad over het al dan niet bestaan van een buitensporig tekort indien volledig is voldaan aan de tweeledige voorwaarde, namelijk dat het tekort dicht bij de referentiewaarde blijft en dat de overschrijding door de tekort van de referentiewaarde van tijdelijke aard is. In het geval van het Verenigd Koninkrijk is aan deze tweeledige voorwaarde niet voldaan. Derhalve wordt in deze beschikking geen rekening gehouden met andere relevante factoren,HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD:Artikel 1Uit een algehele evaluatie volgt dat er in het Verenigd Koninkrijk een buitensporig tekort bestaat.Artikel 2Deze beschikking is gericht tot het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland.Gedaan te Brussel, […]Voor de RaadDe Voorzitter […] [1] PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1. Verordening gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1056/2005 (PB L 174 van 7.7.2005, blz. 5).[2] http://europa.eu.int/eur-lex/nl/treaties/selected/livre340.html[3] BTP-kennisgeving van augustus 2005, neerwaarts herzien van 3,3% van het BBP. De Britse gegevens van augustus werden op 26 september 2005 door Eurostat gevalideerd.[4] Zie: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/country/edp/edprep2004_uk.pdf.[5] De BTP is van toepassing op het Verenigd Koninkrijk op basis van het Britse begrotingsjaar. In de in deze toelichting opgenomen feitelijke Britse gegevens met betrekking tot het overheidssaldo is rekening gehouden met het besluit van Eurostat van 14 juli 2000 inzake de toewijzing van UMTS-opbrengsten. Het Verenigd Koninkrijk heeft dit besluit over het algemeen niet toegepast bij binnenlandse bekendmakingen van gegevens over de openbare financiën, hetgeen ertoe leidt dat het netto vorderingentekort op Eurostat-basis ongeveer 0,1 procentpunt van het BBP per jaar lager is dan het saldo dat vanaf respectievelijk 2001 en 2001/2002 in de Britse nationale rekeningen wordt vermeld.[6] Sedert de kennisgeving van augustus is het tekort voor 2004/2005 evenwel opwaarts herzien. Het tekort dat overeenstemt met het resultaat dat in het Pre-Budget Report (PBR) van december 2005 werd vermeld, bedraagt 3,3% van het BBP.[7] http://europa.eu.int/eur-lex/nl/treaties/selected/livre340.html[8] PB L 209 van 2.8.1997, blz. 6. Verordening gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1056/2005 (PB L 174 van 7.7.2005, blz. 5).[9] PB L 332 van 31.12.1993, blz. 7. Verordening gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 475/2000 van de Raad (PB L 58 van 3.3.2000, blz. 1) en bij Verordening (EG) nr. 351/2002 van de Commissie (PB L 55 van 26.2.2002, blz. 23).[10] BTP-kennisgeving van augustus 2005, neerwaarts herzien van 3,3% van het BBP. De Britse gegevens van augustus werden op 26 september 2005 door Eurostat gevalideerd.[11] Zie: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/country/edp/edprep2004_uk.pdf.


Avis juridique important

|

31970H0127

70/127/EEG: Aanbeveling van de Commissie van 22 december 1969 aan de Franse Republiek inzake de wijziging van het nationale monopolie van commerciële aard betreffende kruit en springstoffen (Slechts de tekst in de Franse taal is authentiek)

Publicatieblad Nr. L 031 van 09/02/1970 blz. 0024 - 0025 Bijzondere uitgave in het Deens: Serie II Deel VI blz. 0036  Bijzondere uitgave in het Engels: Serie II Deel VI blz. 0033

++++AANBEVELING VAN DE COMMISSIE  van 22 december 1969  aan de Franse Republiek inzake de wijziging van het nationale monopolie van commerciële aard betreffende kruit en springstoffen   ( Slechts de tekst in de Franse taal is authentiek )   ( 70/127/EEG )  I  1 . De Franse Regering heeft bij nota van 14 februari 1959 de Commissie van de Europese Economische Gemeenschap medegedeeld dat kruit en springstoffen in Frankrijk vallen onder een nationaal monopolie van commerciële aard in de zin van artikel 37 van het E.E.G.-Verdrag .  Krachtens dit voorschrift zijn de Lid-Staten verplicht om de nationale monopolies van commerciële aard geleidelijk aan in dier voege aan te passen dat aan het einde van de overgangsperiode elke discriminatie tussen de onderdanen van de Lid-Staten , wat de voorwaarden van de voorziening en de afzet betreft , zijn uitgesloten .  Voordien moet echter opgemerkt worden dat de verplichting tot aanpassing van het monopolie als bedoeld in artikel 37 in zekere zin kan worden beperkt door artikel 223 , lid 1 , sub b ) , van het Verdrag waarin het volgende is bepaald : " Elke Lid-Staat kan de maatregelen nemen die hij noodzakelijk acht voor de bescherming van de wezenlijke belangen van zijn veiligheid en die betrekking hebben op de produktie van of de handel in wapens , munitie en oorlogsmateriaal ; die maatregelen mogen de mededingingsverhoudingen in de gemeenschappelijke markt niet wijzigen voor produkten die niet bestemd zijn voor specifiek militaire doeleinden " .  De in artikel 223 bedoelde produkten zijn opgesomd in een lijst die is vastgesteld bij besluit van de Raad van 15 april 1958 .  Daar kruit en springstoffen niet op deze lijst voorkomen is artikel 37 hierop dus van toepassing .  2 . De Commissie heeft op 29 juli 1966 de Franse Regering de volgende aanbeveling gedaan :   - te waarborgen dat elke vergunning zonder uitstel aan particulieren wordt verleend met het oog op de invoer uit de andere Lid-Staten van produkten die niet voorkomen op de lijst als vastgesteld door de Raad op 15 april 1958 en binnen de grenzen van een nader vast te stellen hoeveelheid , waarbij als richtsnoer moet gelden artikel 33 van het Verdrag ;   - deze hoeveelheid jaarlijks te verhogen met de inhoud van artikel 33 voor ogen met als doel de afschaffing van iedere invoerbeperking ;   - de verkoopprijzen zodanig vast te stellen dat , afgezien van de douanerechten een gelijke marge tussen de koopprijs en de verkoopprijs wordt toegepast op uit andere Lid-Staten ingevoerde produkten en op nationale produkten die tegen dezelfde prijs worden gekocht .  3 . Op 7 augustus 1967 heeft de Franse Regering op deze aanbeveling van de Commissie geantwoord met vermelding van de produkten die onderworpen zijn aan het monopolie inzake kruit en waarvoor de regering met ingang van 1 januari 1968 invoervergunningen wilde verstrekken , zonder enige kwantitatieve beperking of maximumhoeveelheid , terwijl zij zich de mogelijkheid voorbehield - ingeval de nationale voorschriften , met name de veiligheidsvoorschriften die in de andere Lid-Staten van kracht zijn , voor Frankrijk schadelijke gevolgen zouden hebben - hieruit de consequenties te trekken ten aanzien van genoemde wijzigingen .  Op 6 februari 1968 deelde de Franse Regering de Commissie mede dat zij de mogelijkheid wilde hebben de gevolgen van de maatregelen tot wijziging , op 7 augustus 1967 aangekondigd , vast te stellen en te onderzoeken alvorens nieuwe wijzigingen aan te brengen in het monopolie voor kruit en springstoffen . De Franse Regering had hierbij het oog op de kwestie van de invoer van springstoffen voor militaire doeleinden die overigens ook voor civiel gebruik verkocht worden .  4 . Ten aanzien van het meeste kruit en de meeste springstoffen , bestemd voor civiele doeleinden , alsmede kruit en springstoffen die , hoewel in het algemeen bestemd voor specifiek militaire doeleinden , ook in bepaalde industrieën worden gebruikt voor civiele doeleinden , zijn de in artikel 37 neergelegde doelstellingen nog niet bereikt .  Bij onderzoek van het antwoord dat op 23 mei 1969 door de Franse Regering is gegeven op een verzoek van de Commissiediensten blijkt namelijk dat het probleem van de invoer van springstoffen voor militair gebruik , die overigens ook voor civiele doeleinden werden verkocht , nog niet bevredigend is opgelost gelet op de verplichting tot wijziging in artikel 37 . De maximumhoeveelheid die mag worden ingevoerd met ingang van 1 januari 1968 is trouwens voor bepaalde , onder het monopolie vallende produkten niet groter geworden volgens een schema tot volledige liberalisatie van de invoer op 31 december 1969 . De Franse Regering heeft alleen besloten dat de hoeveelheid van deze produkten die in 1969 mogen worden ingevoerd , ten minste 10 % van de nationale produktie uitmaakt . Weliswaar is onlangs door de Franse Regering een aanzienlijke wijziging van het monopolie in beginsel goedgekeurd . De Commissie heeft tot op heden geen enkel gegeven vernomen op grond waarvan kan worden nagegaan welke maatregelen worden overwogen in het licht van de uit het E.E.G.-Verdrag voortvloeiende verplichtingen .  5 . Aangezien de overgangsperiode binnenkort eindigt , is de Commissie van mening dat thans de maatregelen moeten worden getroffen waardoor elke discriminatie tussen de onderdanen van de Lid-Staten , wat de voorwaarden van de voorziening en de afzet betreft , kan worden uitgesloten , zoals bepaald in artikel 37 .  Artikel 37 maakt deel uit van de titel inzake het vrije verkeer van goederen en met name van het hoofdstuk inzake opheffing van de kwantitatieve beperkingen tussen de Lid-Staten ; het wil bereiken dat tegen het einde van de overgangsperiode en voor aan een nationaal monopolie van commerciële aard  ( of aan een soortgelijke regeling ) onderworpen produkten hetzelfde resultaat wordt bereikt als voor de andere produkten wordt bereikt door de toepassing van de artikelen 30 tot en met 34 , m.a.w . het vrije verkeer van goederen .  Een andere procedure moet evenwel worden gevolgd om dit resultaat te bereiken in de sectoren die vallen onder de nationale monopolies . Deze moeten geleidelijk worden gewijzigd enerzijds vanwege de omstandigheid dat volgens de betrokken Lid-Staten de onder een monopolie vervaardigde produkten bijzondere problemen opwerpen en anderzijds om te voorkomen dat afschaffing van de kwantitatieve beperkingen en maatregelen van gelijke werking in deze sectoren voor de praktijk zonder gevolgen blijven . Gevreesd moest namelijk worden dat de liberalisatie van het handelsverkeer voor aan een monopolie onderworpen produkten niet tot stand komt indien de monopolies , krachtens hun exclusief recht tot invoer , uitvoer en de handel met betrekking tot bepaalde produkten vrij zouden blijven te beslissen in welke mate en onder welke voorwaarden de uit de andere Lid-Staten afkomstige produkten op de eigen markt mogen worden ingevoerd ( of , omgekeerd , in welke mate de eigen produkten naar de andere Lid-Staten mogen worden uitgevoerd ) .  Daarom is in artikel 37 bepaald dat aan het einde van de overgangsperiode " elke discriminatie tussen de onderdanen van de Lid-Staten , wat de voorwaarden van de voorziening en de afzet betreft , is uitgesloten " .  Vermelding verdient dat artikel 37 niet alleen de afschaffing eist van de discriminaties welke rechtstreeks voortvloeien uit voorschriften die van toepassing zijn op onder een monopolie vervaardige produkten : dit doel zou , indien een artikel inzake nationale monopolies zou ontbreken , kunnen worden bereikt door andere voorschriften van het Verdrag , met name die welke heffingen van gelijke werking als douanerechten en maatregelen van gelijke werking als kwantitatieve beperkingen verbieden . In verband met de kenmerken van de nationale monopolies en van de beperkingen waartoe zij aanleiding kunnen geven , vloeit uit het bovenstaande voort dat het doel van de wijziging - d.w.z . uitsluiting van iedere discriminatie - is om uit te sluiten dat aan het einde van de overgangsperiode nog discriminaties kunnen voorkomen als gevolg van bepaalde bijzondere bevoegdheden waarover de monopolies beschikken ten aanzien van de invoer en de afzet op hun markt of uitvoer van bepaalde produkten .  Daar de doelstellingen van artikel 37 deze zijn , moet Frankrijk het monopolie voor kruit en springstoffen voor het einde van de overgangsperiode wijzigen in dier voege dat deze doestellingen bereikt worden . De Commissie van haar kant moet , afgezien van haar algemene verplichting te waken over de toepassing van het Verdrag , overeenkomstig artikel 37 , lid 6 , aanbevelingen doen ten aanzien van de wijze van aanpassing waarvan in genoemd artikel sprake is .  Ten aanzien van het monopolie voor kruit en springstoffen moet de Commissie constateren dat verruiming van de invoercontingenten die voor bepaalde produkten zijn toegestaan , niet gevolgd wordt door een volledige liberalisatie van de invoer uit de andere Lid-Staten en dat er geen mogelijkheden bestaan tot invoer van springstoffen voor militaire doeleinden , die trouwens voor civiele doeleinden verkocht worden .  Om deze redenen is de Commissie van mening dat de beste oplossing , waarvan thans reeds vaststaat dat deze doeltreffend zal zijn voor het bereiken van het in artikel 37 gestelde doel , is , de afschaffing van het exclusieve recht van de " Service des Poudres " kruit en springstoffen te importeren en te verhandelen voor zover dit recht de handel tussen de Lid-Staten betreft .  II  Om deze redenen doet de Commissie van de Europese Gemeenschappen de Franse Republiek de aanbeveling om overeenkomstig artikel 37 van het E.E.G.-Verdrag  - ten aanzien van kruit en springstoffen welke niet voorkomen op de lijst die bij besluit van de Raad van 15 april 1958 overeenkomstig artikel 223 , lid 2 , van het E.E.G.-Verdrag is vastgesteld en onverminderd de voorschriften inzake de openbare veiligheid en de bescherming van het leven van personen als bedoeld in artikel 36 van het E.E.G.-Verdrag - de volgende maatregelen te treffen :  1 . Zonder enige beperking elke invoer van kruit en springstoffen uit de andere Lid-Staten toestaan . Hiertoe moet elke vereiste formaliteit met het oog op de invoering van deze produkten op de Franse markt rechtstreeks kunnen worden verricht door de kopers of de door dezen aangewezen personen zonder op de Service des Poudres een beroep te doen en wel zo , dat zij hierover onmiddellijk kunnen beschikken .  2 . Toestaan dat vrijelijk alle nodige transacties kunnen worden verricht voor de verkoop van kruit en springstoffen uit de andere Lid-Staten op de Franse markt . Hiertoe moet met name :   - de leveranciers uit de andere Lid-Staten worden toegestaan in Frankrijk hun eigen groot - of kleinhandelsnet te vestigen en aldaar voorraden aan te houden ;   - aan leveranciers uit de andere Lid-Staten worden toegestaan vrijelijk reclame te maken voor hun produkten ;   - worden toegestaan dat de prijzen van de produkten uit andere Lid-Staten vrijelijk kunnen worden overeengekomen tussen koper en verkoper in de verschillende handelsfasen .  Brussel , 22 december 1969 .  Voor de Commissie  De Voorzitter  Jean REY


title: 2014/662/EU: Aanbeveling van de Commissie van 10 september 2014 betreffende goede praktijken ter voorkoming en vermindering van de aanwezigheid van opiumalkaloïden in papaverzaad en producten met papaverzaad  Voor de EER relevante tekst

text:
               12.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 271/96

         AANBEVELING VAN DE COMMISSIE
   van 10 september 2014
   betreffende goede praktijken ter voorkoming en vermindering van de aanwezigheid van opiumalkaloïden in papaverzaad en producten met papaverzaad
   (Voor de EER relevante tekst)

      (2014/662/EU)

   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 292,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               papaverzaad wordt verkregen uit de slaapbol (Papaver somniferum L.). Het wordt gebruikt in bakkerijproducten, als afwerking op gerechten, in vullingen voor gebak, in desserts en voor de productie van spijsolie. De slaapbol bevat narcotische alkaloïden zoals morfine en codeïne. Die opiumalkaloïden komen niet of slechts in heel kleine dosissen voor in papaverzaad maar kunnen er wel in of op terechtkomen, door insectenvraat of tijdens het oogsten, wanneer stofdeeltjes uit het kaf (onder meer de wand van de doosvrucht) zich op de zaden vastzetten.

               (2)

               Het Wetenschappelijk Panel voor contaminanten in de voedselketen (Contam-panel) van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) heeft een wetenschappelijk advies uitgebracht over de risico's voor de volksgezondheid in verband met de aanwezigheid van opiumalkaloïden in papaverzaad dat voor menselijke consumptie is bestemd (1).

               (3)

               Volgens ramingen van de inname van morfine via levensmiddelen met papaverzaad kunnen sommige gebruikers in de Unie — voornamelijk kinderen — de acute referentiedosis (ARfD) met één enkele portie overschrijden.

               (4)

               Het is bijgevolg wenselijk goede praktijken te hanteren ter voorkoming en vermindering van de aanwezigheid van opiumalkaloïden in papaverzaad en producten met papaverzaad,

         HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING VASTGESTELD:
   De lidstaten wordt aanbevolen de nodige maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat de in de bijlage bij deze aanbeveling beschreven goede praktijken ter voorkoming en vermindering van de aanwezigheid van opiumalkaloïden in papaverzaad en producten met papaverzaad worden gehanteerd door alle bedrijven die betrokken zijn bij de productie en verwerking van papaverzaad.

      Gedaan te Brussel, 10 september 2014.

            Voor de Commissie

         Tonio BORG

            Lid van de Commissie

      (1)  EFSA-panel voor contaminanten in de voedselketen (Contam-panel); Scientific Opinion on the risks for public health related to the presence of opium alkaloids in poppy seeds. EFSA Journal 2011; 9(11):2405. (150 blz.) doi:10.2903/j.efsa.2011.2405. Online beschikbaar op: www.efsa.europa.eu/efsajournal

      BIJLAGE
      I.   Goede landbouwpraktijken ter voorkoming van de aanwezigheid van opiumalkaloïden tijdens de teelt, oogst en opslag

      De aanwezigheid van morfine en andere alkaloïdeverbindingen is voornamelijk te wijten aan externe contaminatie als gevolg van ongeschikte procedures inzake gewasbescherming, oogsten en schoonmaken. Andere factoren die van invloed zijn op de contaminatie van papaverzaad en papaverzaad bevattende producten met alkaloïden, zijn onder meer het ras van de papaverplant en de groeiomstandigheden (droogte en schimmels bijvoorbeeld vormen belastende factoren). Daarnaast spelen insecten een belangrijke rol bij de contaminatie van papaverzaad.

         Keuze van het ras van de papaverplant

      Papaverplantenrassen kunnen in twee categorieën worden ingedeeld:

                  a)

                  rassen die uitsluitend worden geteeld voor de productie van papaverzaad dat in levensmiddelen wordt gebruikt. Deze rassen bezitten een laag gehalte aan opiumalkaloïden;

                  b)

                  rassen die worden geteeld voor farmaceutische doeleinden maar waarvan het zaad, als bijproduct, wordt gebruikt in levensmiddelen. Het zaad van deze rassen bevat in vergelijking met de papaverbol en het papaverbolkaf relatief weinig opiumalkaloïden.

         Gepaste bestrijding van plagen en ziekten

      Niet alle plaagorganismen en ziekten waarvan hier sprake is, komen in alle teeltgebieden in de Unie voor. De bestrijdingsmaatregelen voor die plaagorganismen en ziekten zijn bijgevolg alleen relevant voor de teeltgebieden waar zij voorkomen.
      Papaverplanten krijgen met twee belangrijke ziekten te maken: Peronospora arborescens (valse meeldauw) en Pleospora papaveracea. Het mycelium van deze schimmels dringt door tot in de doosvruchten, wat leidt tot een slechte gewaskwaliteit en voortijdig rijp donker tot zwart zaad. De ziekten veroorzaken ook een verslechtering van de sensorische eigenschappen — d.w.z. de smaak en kleur — van papaver, en het is niet mogelijk het aangetaste, afwijkend gekleurde zaad tijdens het schoonmaakprocedé volledig te elimineren.
      Ook plaagorganismen die de papaverplant in latere groeistadia treffen, hebben een aanzienlijke verslechtering van de levensmiddelenkwaliteit ervan tot gevolg. Het gaat meestal om Neoglocianus macula-alba, een snuitkever die de doosvrucht aantast, en de blauwmaanzaadgalmug (Dasineura papaveris). De snuitkevers leggen eitjes in de jonge groene doosvruchten. De larven komen in de papaverbollen uit en voeden zich met de binnenwand van de doosvruchten (waar het papaverzaad zich ontwikkelt). Ze vervuilen de doosvruchten vanbinnen, beschadigen het papaverzaad en verlaten de doosvruchten tot slot langs de gaten die ze in de wanden ervan hebben geknaagd. De blauwmaanzaadgalmug gebruikt deze gaten op zijn beurt om eitjes in te leggen. Een volgroeide doosvrucht kan wel 50 oranje larven bevatten, die de doosvrucht uiteindelijk volledig vernietigen. Het zaad is zwart, onderontwikkeld en oneetbaar.
      Belangrijker is dat het feit dat de binnendringing van het mycelium en de snuitkevers ertoe leidt dat de papaverbol gaat „tranen” en het hierbij vrijkomende melksap het zaad contamineert. Deze problemen zijn inherent aan de teelt van papaverplanten.
      Daarom wordt aanbevolen om deze ziekten en plaagorganismen, wanneer zij zich voordoen, op gepaste wijze te bestrijden.

         Voorkoming van slechte oogstomstandigheden als gevolg van platliggende planten

      Er kan worden voorkomen dat de planten gaan platliggen door ze met de juiste dichtheid te zaaien.
      Tijdens de periode van verticale groei kunnen er voor papaverplanten die worden geteeld met het oog op gebruik in levensmiddelen, groeiregulatoren worden ingezet om de hoogte van de stengels te beperken. Groeiregulatoren worden doorgaans niet gebruikt bij de teelt van papaver voor farmaceutische doeleinden aangezien de biosynthese van de alkaloïden hierdoor wordt gewijzigd. Groeiregulatoren zorgen niet alleen voor kortere stengels maar ook voor een sterker onderste deel van de stengels. Korte en sterke planten gaan niet platliggen, wat met name belangrijk is wanneer de doosvruchten groen zijn en rijpen.
      Bij platliggende planten gebeurt de rijping ongelijkmatig en vindt bij het oogsten contaminatie met alkaloïden plaats. Platliggende planten beginnen zich namelijk meestal opnieuw te vertakken en de doosvruchten op deze vertakkingen worden later rijp. Bij het oogsten van papaver moet rekening worden gehouden met het rijpingsproces aangezien de onrijpe doosvruchten van de papaver melksap bevatten. Deze doosvruchten worden bij de oogst geplet en het melksap dat uit de melksapkanalen lekt, zorgt ervoor dat opiumalkaloïden rechtstreeks op het papaverzaad terechtkomen en daar vervolgens opdrogen. De aanwezigheid van zaad uit onrijpe doosvruchten — roestbruin van kleur — in papaverzaad leidt tot een slechtere kwaliteit van het papaverzaad en in het bijzonder het uiterlijk voorkomen en de sensorische eigenschappen ervan.
      In overeenstemming met de nationale voorschriften inzake de toelating van gewasbeschermingsmiddelen en de voorwaarden voor het gebruik hiervan kan een droogmiddel worden gebruikt om ervoor te zorgen dat alle doosvruchten op het ogenblik van de oogst volledig senescent zijn.

         Oogst

      Voor gebruik in levensmiddelen geteelde papaver wordt geoogst wanneer deze een vochtigheidsgraad van ten hoogste 10 % heeft. Het vochtgehalte in het zaad bij de oogst schommelt gewoonlijk tussen 6 en 10 %. Als het papaverzaad om weergerelateerde redenen niet onder de hierboven genoemde voorwaarden kan worden geoogst, moet het samen met het papaverbolkaf worden geoogst en meteen worden gedroogd met lucht die een maximumtemperatuur van 40 °C heeft. In dit geval betekent alle vertraging evenwel een risico en kan de kwaliteit van het zaad negatief worden beïnvloed, zowel wat betreft de sensorische eigenschappen ervan als wat betreft de fysieke, chemische en microbiologische kenmerken ervan bij gebruik in levensmiddelen.
      Voor farmaceutische doeleinden geteelde papaver wordt soms met een hoger vochtgehalte geoogst maar wordt na de oogst meteen gedroogd en vooral gekoeld. Na het drogen en koelen bevat het zaad ongeveer 8 tot 9 % vocht.
      Voor gebruik in levensmiddelen geteelde papaver wordt geoogst met behulp van maaidorsers die zijn ingesteld op het oogsten van kleine zaden. Bepaalde onderdelen van de gebruikte machines moeten speciaal worden ingesteld aangezien papaverzaad bijzonder gevoelig is voor mechanische schade. Voor gebruik in levensmiddelen bestemd papaverzaad bevat 45 à 50 % olie. Bij beschadiging van het zaad komt olie op het oppervlak van het zaad terecht. Stofdeeltjes afkomstig van de geplette doosvruchten zetten zich in die olie vast en verhogen de concentratie van opiumalkaloïden op het papaverzaad. Papaverzaadolie heeft bovendien een korte levensduur en oxideert zeer snel. Beschadiging heeft bijgevolg een verslechtering van de sensorische kwaliteit van voor gebruik in levensmiddelen bestemd papaverzaad en een vermindering van de houdbaarheid ervan tot gevolg en leidt eveneens tot contaminatie en een hogere concentratie van opiumalkaloïden.
      Bij de oogst van voor farmaceutische doeleinden geteelde papaver is het van essentieel belang dat alleen de papaverbol en een deel van het papaverbolkaf worden behouden. Daarom moet hiervoor een maai-, hak- en laadmachine worden gebruikt met een speciaal aangepaste maaier die alleen het bovenste deel van de plant afsnijdt. Door een dergelijke machine te gebruiken, wordt alleen het benodigde deel van de plant geoogst en vermindert het risico op contaminatie.

         Behandeling na de oogst

      Papaverzaad bevat geen of relatief weinig opiumalkaloïden. Wanneer er sprake is van opiumalkaloïden op papaverzaad, gaat het om zeer kleine stofdeeltjes die afkomstig zijn van het papaverbolkaf (de wand van de doosvrucht). Reiniging of behandeling na de oogst is dan ook essentieel, ongeacht of deze stofdeeltjes veel of weinig opiumalkaloïden bevatten.
      Na de oogst en vóór het gebruik van papaverzaad in levensmiddelen moet het zaad worden schoongemaakt, moeten stofdeeltjes met een zuigtoestel worden verwijderd en moeten alle andere onzuiverheden worden weggenomen, zodat het zaad uiteindelijk een zuiverheidsgraad van ten minste 99,8 % bereikt.

         Opslag

      Als het papaverzaad vóór de definitieve behandeling ervan moet worden opgeslagen, moet het samen met het papaverbolkaf worden geoogst en moet deze oogstmengeling naar behoren te drogen worden gelegd op roosters, met behulp van actieve ventilatie, om ervoor te zorgen dat het vochtgehalte niet meer dan 8 à 10 % bedraagt.
      Voor langetermijnopslag met ventilatie moet onbehandelde lucht worden gebruikt, dat wil zeggen lucht die niet vooraf is verhit.Papaverzaad dat op deze wijze is behandeld, kan gemakkelijk gedurende twaalf maanden worden bewaard zonder dat de kwaliteit ervan wezenlijk verandert.
      Schoongemaakt papaverzaad moet worden opgeslagen in geventileerde containers of in big-bags of zakken die gecertificeerd zijn voor de verpakking van levensmiddelen in bulk. Deze containers, big-bags of zakken mogen niet in rechtstreeks contact zijn met de vloer van de opslagplaats.

         Etikettering

      Als papaverzaad vóór menselijke consumptie of gebruik in levensmiddelen een bijkomende behandeling moet ondergaan om de aanwezigheid van opiumalkaloïden te verminderen, moet dit zaad op gepaste wijze geëtiketteerd worden, zodat duidelijk is dat het zaad aan een fysieke behandeling moet worden onderworpen ter vermindering van het opiumalkaloïdengehalte vóór menselijke consumptie of gebruik in levensmiddelen.
      II.   Goede praktijken ter voorkoming van de aanwezigheid van opiumalkaloïden tijdens verwerking

      Het gehalte aan opiumalkaloïden van papaverzaad kan met diverse voorbehandelings- en voedselverwerkingsmethoden worden verkleind. Er is gebleken dat het alkaloïdengehalte tijdens de verwerking van levensmiddelen met wel 90 % kan afnemen en na voorbehandeling en warmtebehandeling zelfs bijna volledig tot nul kan worden herleid.
      De meest doeltreffende methoden zijn wassen en weken, warmtebehandelingen met temperaturen van ten minste 135 °C maar bij voorkeur meer dan 200 °C, warmtebehandelingen met lagere temperaturen (bijvoorbeeld 100 °C) in combinatie met bevochtigen of wassen en malen, en combinaties van al deze behandelingen.
      Papaverzaad bevattende levensmiddelen ondergaan gewoonlijk meerdere behandelingen alvorens ze klaar zijn voor consumptie.
      In het geval van brood en broodjes wordt papaverzaad voornamelijk als decoratie gebruikt, vaak in gave, onbehandelde vorm, en vindt geen andere behandeling dan bakken plaats.
      In het geval van andere levensmiddelen wordt papaverzaad gewoonlijk gemalen vooraleer het als afwerking van een gerecht of in bakkerijproducten wordt gebruikt. Gemalen papaverzaad wordt ook gebruikt in vullingen, in combinatie met suiker, vloeistof (water of melk) en eventueel nog andere ingrediënten en kruiden. Zulke vullingen ondergaan meestal een warmtebehandeling vooraleer ze bij de bereiding van levensmiddelen worden gebruikt. Rauw maanzaad in gave of gemalen vorm vormt een belangrijk onderdeel van bepaalde traditionele gerechten; het ondergaat in dit geval geen warmtebehandeling.
      In levensmiddelen gebruikt papaverzaad doorloopt dus vaak een combinatie van verscheidene verwerkingsfasen zoals malen, mengen met vloeistof en warmtebehandeling (dit laatste soms zelfs meerdere keren). Na één enkele verwerkingsfase is het mogelijk dat het alkaloïdengehalte van papaverzaad niet aanzienlijk afneemt, maar een voorbehandeling (zoals de bereiding van vulling met papaverzaad) gevolgd door een warmtebehandeling (zoals bakken) kan het alkaloïdengehalte van papaverzaad tot een niet-opspeurbaar niveau herleiden. Door een combinatie van wassen en drogen op technische schaal werd de concentratie van morfine zelfs in sterk gecontamineerde partijen rauw papaverzaad (50 tot 220 mg morfine per kg) herleid tot minder dan 4 mg morfine per kg, zonder verlies van kwaliteit of sensorische eigenschappen.
      De onderstaande tabel bevat de aanbevolen voorbehandelingen en verwerkingsmethoden om het alkaloïdengehalte in papaverzaad en papaverzaad bevattende producten te verminderen.
      Er zij evenwel op het volgende gewezen:

                  —

                  warmtebehandeling vóór de eindverwerking van levensmiddelen is niet aan te bevelen omdat dit bijdraagt tot de vernietiging van vetten en tot ranzigheid en verlies van de typische smaak van papaverzaad kan leiden;

                  —

                  als wassen of weken in water noodzakelijk is om het alkaloïdengehalte van papaverzaad te verminderen, moet dit kort na de oogst gebeuren. De kwaliteit en/of houdbaarheid van het papaverzaad kan hierdoor echter verminderen.

         Tabel

         Aanbevolen voorbehandelingen en verwerkingsmethoden om het alkaloïdengehalte in papaverzaad en papaverzaad bevattende producten te verminderen

                  Voorbehandelingen en verwerkingsmethoden

                  Aanvullende voorwaarden

                  Impact

                  Mate van de impact

                  Wassen of weken in water

                  Tijd (5 min)
                  Langere tijd en hogere temperatuur (30 s-2 min-30 min) in water van

                  Verlaging van het alkaloïdengehalte

                  46 % ↓

                  15 °C
                  60 °C
                  100 °C

                  60 %-75 % ↓
                  80 %-95 % ↓
                  80 %-100 % ↓

                  Eenmalig wassen, licht zure omgeving

                  40 % ↓

                  Temperatuur-/warmtebehandeling

                  Brood bakken
                  135 °C
                  220 °C
                  200 °C + malen

                  Verlaging van het alkaloïdengehalte

                  ~ 10-50 % ↓
                  ~ 30 % ↓
                  ~ 80-90 % ↓
                  ~ 90 % ↓

                  Malen

                  Zuurstof (groot werkzaam oppervlak)
                  Hogere zuurtegraad

                  Versnelde afbraak van morfine, vorming van pseudomorfine, beter aroma van het product

                  ~ 25-34 % ↓

                  Licht

                  Geringe invloed op de snelheid van de afbraak

                  Gecombineerde voorbehandeling

                  Wassen, 100 °C, 1 min + roosteren, 200 °C, 20 min

                  Verlaging van het alkaloïdengehalte

                  98-100 % ↓

                  Wassen, 100 °C, 1 min + drogen, 90 °C, 120 min

                  99 % ↓

                  Bevochtiging met stoom, 100 °C, 10 min + drogen, 90 °C, 120 min

                  50-75 % ↓

                  Bevochtiging, 100 °C, 10 min + malen + drogen, 90 °C, 120 min

                  90-98 % ↓

                  Voorbehandeling + bakken

                  Malen + bakken

                  Aanzienlijke verlaging van het alkaloïdengehalte bij gecombineerde voorbehandeling middels bevochtiging en warmte gevolgd door droge-warmtebehandeling

                  80-95 % ↓

                  Gecombineerde voorbehandeling met stoom + malen + bakken

                  90-95 % ↓

                  Gecombineerd voorwassen + malen + bakken

                  100 % ↓


Belangrijke juridische mededeling

|

52005IP0030

Aanbeveling van het Europees Parlement aan de Raad over de kwaliteit van de strafrechtspleging en de harmonisatie van het strafrecht in de lidstaten (2005/2003(INI))

Publicatieblad Nr. 304 E van 01/12/2005 blz. 0109 - 0113

		P6_TA(2005)0030Kwaliteit van de strafrechtsplegingAanbeveling van het Europees Parlement aan de Raad over de kwaliteit van de strafrechtspleging en de harmonisatie van het strafrecht in de lidstaten (2005/2003(INI))Het Europees Parlement,- gezien het voorstel voor een aanbeveling aan de Raad over de kwaliteit van de strafrechtspleging in de Europese Unie dat namens de PSE-Fractie door António Costa is ingediend (B6-0234/2004),- gezien de Universele Verklaring van de rechten van de mens die de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties heeft goedgekeurd in haar resolutie 217 A (III) van 10 december 1948, in het bijzonder de artikelen 7, 8, 9, 10 en 11 ervan,- gezien het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten dat dezelfde Algemene Vergadering heeft goedgekeurd in haar resolutie 2200 A (XXI) van 16 december 1966 en dat op 23 maart 1976 in werking is getreden, en met name de artikelen 2, 7, 9, 10 en 14 ervan,- gezien het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden van de Raad van Europa van 4 november 1950 (EVRM), dat op 3 september 1953 van kracht werd, en met name de artikelen 6 en 13 ervan,- gezien titel VI van het Verdrag betreffende de Europese Unie en met name de artikelen 29, 31, lid 1, sub c), en 34, lid 2, punten a) en b) ervan,- gezien het Verdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa dat de lidstaten op 29 oktober 2004 in Rome hebben ondertekend, en met name zijn artikelen I-42 en III-260 (evaluatiemechanismen), III-270 en III-271 (justitiële samenwerking in strafzaken) en II-107 t/m II-110 waarin de artikelen 47 t/m 50 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie zijn overgenomen,- gezien het acquis communautaire met betrekking tot het strafrecht, met name de Overeenkomst betreffende de wederzijdse rechtshulp in strafzaken [1], Kaderbesluit 2002/584/JBZvan de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedure van overlevering tussen de lidstaten [2], Kaderbesluit 2003/577/JBZ van de Raad van 22 juli 2003 inzake de tenuitvoerlegging in de Europese Unie van beslissingen tot bevriezing van voorwerpen of bewijsstukken [3], het voorstel voor een kaderbesluit van de Raad betreffende het Europees bewijsverkrijgingsbevel ter verkrijging van voorwerpen, documenten en gegevens voor gebruik in strafprocedures (COM(2003)0688) en het voorstel voor een kaderbesluit van de Raad over bepaalde procedurele rechten in strafprocedures binnen de gehele Europese Unie (COM(2004)0328),- gelet op de relevante artikelen van het Toetredingsverdrag waarin de mogelijkheid wordt geboden de toepassing van bepaalde bepalingen van de ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid op te schorten als bepaalde normen niet in acht worden genomen (hetgeen impliceert dat deze normen van tevoren worden vastgesteld),- gezien de aanbeveling aan de Raad en de Europese Raad over de toekomst van de ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid, en de wijze om de legitimiteit en doeltreffendheid ervan te versterken, die het Europees Parlement op 14 oktober 2004 heeft goedgekeurd [4],- gezien het Haags programma dat de Europese Raad op 4- 5 november 2004 heeft aangenomen,- gelet op artikel 114, lid 3 en artikel 83, lid 5 van zijn Reglement,- gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken (A6-0036/2005),A. overwegende dat de artikelen II-107 t/m II-110 van het Verdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa en de artikelen 6 en 13 van het EVRM de reikwijdte bepalen van het "recht op toegang tot de rechter" dat de Unie en haar lidstaten, overeenkomstig hun respectieve bevoegdheden, de Europese burgers moeten garanderen,B. overwegende dat dit "recht op toegang tot de rechter" met name het recht op een daadwerkelijk rechtsmiddel, het recht op toegang tot een onpartijdig gerecht, het recht op een eerlijk proces, het recht op behandeling van de zaak binnen een redelijke termijn en het recht op rechtsbijstand behelst, met inbegrip van de volledige eerbiediging van de grondrechten van de verdachten voor de aanvang van een strafproces, alsmede het recht op een waardige en menselijke behandeling, overeenkomstig de internationale normen van de VN en het Europees Verdrag ter voorkoming van foltering en onmenselijke of onterende behandeling of bestraffing, van gevonniste personen na dit proces,C. overwegende dat bescherming van deze rechten des te belangrijker is in de strafrechtspleging omdat hierbij de fundamentele vrijheden in het geding zijn,D. overwegende dat een dergelijke bescherming in eerste instantie onder de bevoegdheid valt van elke lidstaat die hiervoor zorgdraagt in overeenstemming met zijn eigen constitutionele bestel en juridische tradities; dat de lidstaten zich moeten inzetten voor een oplossing van de problemen in hun eigen rechtsbestel, met name die welke zijn vastgesteld door het Europees Hof voor de rechten van de mens; dat een daadwerkelijke Europese ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid echter enerzijds vereist dat de Europese burgers overal in de Unie op vergelijkbare wijze worden behandeld en anderzijds het wederzijds vertrouwen tussen de lidstaten wordt versterkt zodat rechterlijke beslissingen wederzijds worden erkend en de eigen burgers zelfs kunnen worden voorgeleid voor een rechter uit een andere lidstaat,E. overwegende dat acht moeten worden geslagen op de jurisprudentie van het Hof van Justitie in Luxemburg en van het Europees Hof voor de rechten van de mens in Straatsburg en dat de jurisprudentie van beide hoven consistent moet zijn,F. overwegende dat sinds de goedkeuring van het programma van Tampere (paragraaf 33) het beginsel van wederzijdse erkenning van rechterlijke beslissingen de hoeksteen van de justitiële samenwerking in de Unie is geworden,G. overwegende dat het Verdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa (artikel III — 260) en het Haags programma (met name paragraaf 3.2 ervan) het belang erkennen van een wederzijdse evaluatie tussen de lidstaten om het wederzijds vertrouwen te versterken, omdat alleen dan wederzijdse erkenning mogelijk is, evenals van de vaststelling van materiële en formele minimumnormen en redelijke termijnen,H. overwegende dat de evaluatie van de kwaliteit van de rechtspleging in de Europese Unie ook betrekking moet hebben op de werkmethoden van de rechters en de uiteenlopende rechtbedeling in de lidstaten, zonder afbreuk te doen aan het beginsel van de volledige eerbiediging van de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht,I. overwegende dat deze evaluatie moet worden verricht binnen een gemeenschappelijk referentiekader om samenhang en objectiviteit te garanderen,J. overwegende dat de meest gepaste instrumenten en procedures voor een dergelijke evaluatie moeten worden vastgesteld, meer informatie moet worden uitgewisseld en de opleidingsmogelijkheden moeten worden verruimd ten behoeve van de kwaliteit van de strafrechtspleging in Europa,K. overwegende dat de oprichting van Europese netwerken in de Europese Unie, zoals de Vereniging van Raden van State en Hoogste bestuursrechtelijke rechtscolleges, het netwerk van presidenten van de hoogste rechtscolleges, het netwerk van de hoogste rechtscolleges en het Europees netwerk van raden voor de magistratuur, getuigt van een groeiend besef van de noodzaak tot samenwerking om de kwaliteit van de rechtspleging voor de burgers van de Unie te verbeteren,L. overwegende dat scholing een sleutelrol speelt bij de ontwikkeling van een gemeenschappelijke justitiële cultuur en een cultuur van grondrechten in de Unie, met name via de activiteiten van het Europees netwerk voor justitiële opleiding,M. overwegende dat de verbetering van de kwaliteitsnormen van de rechtspleging en de doelmatigheid ervan op basis van de evaluatie enerzijds moet leiden tot een verbetering van de kwaliteit van de materiële en formele strafrechtsnormen, en anderzijds tot een betere toepassing ervan, hetgeen geen afbreuk doet aan het beginsel van de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht,N. overwegende dat voor wederzijdse evaluatie een speciale methodologie is vereist waarin recht wordt gedaan aan de complexiteit van het proces,O. overwegende dat in het Haags programma erkend wordt dat het Verdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa gehanteerd moet worden als referentiekader en dat de werkzaamheden moeten worden aangevangen zodat de in het grondwettelijk Verdrag voorziene maatregelen ten uitvoer kunnen worden gelegd zodra de grondwet van kracht wordt,P. overwegende dat de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken op 18 januari 2005 een openbaar seminar heeft georganiseerd over het thema: "Naar een betere kwaliteit van de rechtspleging in Europa",Q. de richtsnoeren onderschrijvend van het Haags programma voor de versterking van het wederzijds vertrouwen (paragraaf 3.2), met name door de verbetering van de kwaliteit van de rechtspleging, de ontwikkeling van de evaluatie en de onmisbare bijdrage van de netwerken van justitiële instellingen en organisaties,R. wijzend op paragraaf 3.2 van het Haags programma waarin de nadruk wordt gelegd op de noodzaak tot inachtneming van de uiteenlopende structuren en tradities van de nationale rechtsstelsels en de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht in elke lidstaat en tegelijkertijd wordt gepleit voor een kwalitatief betere rechtspleging in Europa via wederzijds vertrouwen,1. beveelt de Europese Raad en de Raad aan:a) onverwijld een actie van de Europese Unie te lanceren om ervoor te zorgen dat de Europese burgers overal in de Unie, ongeacht het rechts- en constitutioneel bestel van het land waar zij zich bevinden, het recht op toegang tot de rechter genieten onder voorwaarden die zowel vergelijkbaar zijn als voldoen aan normen van steeds hogere kwaliteit en aldus een groter vertrouwen krijgen in de rechtsbedeling;b) met de lidstaten een "Handvest van de kwaliteit van de strafrechtspleging in Europa" op te stellen dat een gemeenschappelijk referentiekader voor alle lidstaten moet vormen en dat borg staat voor een samenhangende en objectieve evaluatie; dit handvest moet worden opgesteld op basis van de ervaringen en de werkzaamheden die reeds zijn verricht, niet alleen op nationaal niveau maar ook op internationaal niveau, door de Raad van Europa en de Verenigde Naties;c) met het oog op de versterking van het wederzijds vertrouwen in de nationale rechtsstelsels op basis van de eerbiediging van diversiteit, een systeem van permanente wederzijdse evaluatie in te voeren, met het kwaliteitshandvest als objectief referentiekader, op basis van de ervaringen die zijn opgedaan op andere gebieden waar de wederzijdse evaluatie reeds operationeel is (Schengen, terrorisme, uitbreiding, ...) en zoveel mogelijk vooruitlopend op de regeling die is neergelegd in artikel III-260 van het grondwettelijk verdrag, waarbij aan de volgende doelstellingen wordt beantwoord:- oprichting van een gegevensbank voor statistische vergelijking,- benchmarking,- verspreiding van best practices,- informatie over de aard en het functioneren van de rechtstelsels in de andere lidstaten,- jaarlijkse publicatie van een evaluatieverslag over de kwaliteit van de rechtspleging in Europa, vergezeld van een reeks aanbevelingen aan de Raad en de lidstaten om iets te doen aan de gesignaleerde problemen;d) het wederzijds evaluatiesysteem (procedures, structuren, indicatoren, verslagen, ...) te formaliseren door één of meerdere besluiten die gebaseerd zijn op artikel 31 van het Verdrag betreffende de Europese Unie met het oog op de tenuitvoerlegging van de beginselen van de jurisprudentie van de Hoven van Straatsburg en Luxemburg en van de richtsnoeren van de Commissie voor een doelmatige rechtspleging van de Raad van Europa;e) in de geest van artikel I-42, lid 2 van het grondwettelijk Verdrag en overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel verenigingen van rechters en rechtsbeoefenaars, rechtsdeskundigen, gebruikers van het justitieel apparaat en de nationale parlementen bij deze evaluatie te betrekken, bijvoorbeeld door een comité voor de bewaking van de kwaliteit van de rechtspleging in te stellen; deze evaluatie kan in samenwerking met het Europees Parlement en de nationale parlementen worden uitgevoerd;f) er vanuit te gaan dat de creatie van een op wederzijds vertrouwen gebaseerde ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid niet mogelijk is zonder een minimum aan harmonisatie van de nationale wetgevingen; met betrekking tot het materiële strafrecht onderschrijft het Europees Parlement het standpunt van de Raad dat prioriteit moet worden gegeven aan de misdrijven waarnaar uitdrukkelijk wordt verwezen in het constitutioneel verdrag; is met betrekking tot het strafprocesrecht van mening dat de volgende punten voorrang moeten krijgen:- transparantie in de rechtsbedeling, met inbegrip van de volledige eerbiediging van de grondrechten van de verdachten voor de aanvang van een strafproces, alsmede het recht op een waardige en menselijke behandeling van gevonniste personen na dit proces,- behandeling en evaluatie van bewijsmiddelen,- overdracht van gedetineerden zodat zij hun straf in hun eigen lidstaat kunnen uitzitten,- tenuitvoerlegging van niet-vrijheidsbenemende straffen in de lidstaat van verblijf,- tenuitvoerlegging van dwangmiddelen in de lidstaat van verblijf,- minimumrechten van gedetineerden in alle lidstaten,- recidive in gevallen waarvoor reeds harmonisatiemaatregelen zijn getroffen;- een systeem voor de bescherming van verklaringen van getuigen en slachtoffers;de evaluatie ook te verrichten op basis van bovenstaande elementen om op Europees niveau initiatieven op deze gebieden te kunnen ontplooien of voortzetten;g) er vanuit te gaan dat het beginsel van wederzijdse erkenning impliceert dat de scholingsactiviteiten voor alle rechtsbeoefenaars worden bevorderd op basis van de Europese netwerken van justitiële organisaties en instellingen; in het kader van de financiële vooruitzichten voor 2007-2013 en overeenkomstig het bepaalde in het Haags programma (paragraaf 3.2, tweede alinea) te voorzien in financiële steun voor de Europese netwerken van justitiële organisaties en instellingen, voor de door het Europees Parlement geïnitieerde programma's voor uitwisseling tussen justitiële autoriteiten (met name in rubriek 18 05 0103 van de begroting) en voor de proefprojecten die samenwerking mogelijk maken tussen beoefenaars of organisaties in verschillende lidstaten, met het doel de kwaliteit van de rechtspleging te verbeteren;h) de Commissie te verzoeken het "Handvest van de kwaliteit van de strafrechtspleging in Europa", het stelsel van wederzijdse evaluatie en de aanvullende maatregelen ter harmonisatie van bepaalde strafrechtelijke normen nu reeds op te nemen in het actieplan dat zij in 2005 het Haags programma moet indienen; het Parlement sluit zich in dit opzicht aan bij de Europese Raad om de Commissie aan te bevelen dat het actieplan de bepalingen van het Verdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa als referentiekader hanteert;2. verzoekt zijn Voorzitter deze aanbeveling te doen toekomen aan de Raad, en, ter informatie, aan de Commissie en de regeringen en parlementen van de lidstaten, en de Raad van Europa.[1] Akte van de Raad van 29 mei 2000 tot vaststelling, overeenkomstig artikel 34 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, van de Overeenkomst betreffende de wederzijdse rechtshulp in strafzaken tussen de lidstaten van de Europese Unie (PB C 197 van 12.7.2000, blz. 1).[2] PB L 190 van 18.7.2002, blz. 1.[3] PB L 196 van 2.8.2003, blz. 45.[4] Aangenomen teksten van deze datum, P6_TA(2004)0022.--------------------------------------------------