Avis juridique important

|

52001DC0512

Aanbeveling voor een aanbeveling van de Raad inzake de tenuitvoerlegging van het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten  /* COM/2001/0512 def. */

Aanbeveling voor een AANBEVELING VAN DE RAAD INZAKE DE TENUITVOERLEGGING VAN HET WERKGELEGENHEIDSBELEID VAN DE LIDSTATEN(door de Commissie ingediend)TOELICHTINGDeze aanbeveling van de Commissie aan de Raad is opgesteld overeenkomstig artikel 128, lid 4, van het Verdrag en maakt deel uit van een pakket waartoe ook het ontwerp voor het Gezamenlijk verslag over de werkgelegenheid in 2001 en het voorstel voor een beschikking van de Raad inzake de werkgelegenheidsrichtsnoeren voor 2002 behoren. Na goedkeuring door de Raad zal de aanbeveling worden gebruikt om het beleid op prioritaire thema's toe te spitsen en de lidstaten steun en advies bij de uitvoering van de werkgelegenheidsrichtsnoeren te verlenen.Reacties op de aanbevelingen voor 2001Op 14 februari 2000 werden voor het eerst aanbevelingen inzake het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten goedgekeurd. De aanbevelingen maakten deel uit van het werkgelegenheidspakket 1999. De vorige reeks aanbevelingen werd op 19 januari 2001 door de Raad goedgekeurd (samen met de werkgelegenheidsrichtsnoeren voor 2001). In grote lijnen ging het om een geactualiseerde versie van de 52 aanbevelingen uit 2000. Daarnaast werd in een aantal aanbevelingen sterker de nadruk gelegd op de noodzaak van een beleid ter bevordering van levenslang leren en een betere beleidsmix in het kader van de vier pijlers van de werkgelegenheidsrichtsnoeren. Daardoor steeg het aantal aanbevelingen tot 58.De Nationale actieplannen - die in mei 2001 door de lidstaten zijn ingediend en in het ontwerp voor het Gezamenlijk verslag over de werkgelegenheid in 2001 worden geëvalueerd - tonen hoe in de praktijk aan de aanbevelingen en werkgelegenheidsrichtsnoeren gehoor is gegeven. De lidstaten hebben in het algemeen constructief op de aanbevelingen gereageerd. Toch blijkt uit de reacties dat de lidstaten de werkgelegenheidsrichtsnoeren niet in gelijke mate hebben uitgevoerd en opgevolgd. Enkele ernstige problemen vragen nog steeds om een oplossing en de structurele hervormingen van de Europese arbeidsmarkten moeten worden voortgezet, vooral in het licht van de minder gunstige economische vooruitzichten.De aanbevelingen voor 2002De voorgestelde aanbevelingen, die de lidstaten na goedkeuring door de Raad moeten uitvoeren en waarover ze in hun Nationale actieplannen voor 2002 verslag moeten uitbrengen, zijn gebaseerd op het onderzoek waaraan de Commissie de Nationale actieplannen heeft onderworpen (zie het ontwerp voor het Gezamenlijk verslag over de werkgelegenheid in 2001). Het onderzoek van de Nationale actieplannen heeft in het totaal 57 aanbevelingen opgeleverd. Het aantal aanbevelingen is vergelijkbaar met vorig jaar en nagenoeg op dezelfde wijze over de lidstaten verdeeld [1]:[1]  Er is één aanbeveling minder aan Denemarken gericht (de aanbeveling over gendermainstreaming). Door het samenvoegen van twee aanbevelingen uit 2001 is ook aan Portugal één aanbeveling minder gericht. Er is één extra aanbeveling aan Ierland gericht (de aanbeveling over regionale verschillen).- De meeste aanbevelingen (48) zijn geactualiseerd op basis van de vooruitgang die de lidstaten hebben geboekt.- Negen aanbevelingen zijn volledig nieuw [2].[2]  De aanbevelingen over regionale verschillen en de doeltreffendheid van een actief arbeidsmarktbeleid (zie hieronder), de aanbeveling over gendermainstreaming in Griekenland en de aanbeveling over levenslang leren in Oostenrijk.- Slechts in vier gevallen was er voldoende reden om een aanbeveling van vorig jaar in te trekken [3].[3]  De aanbevelingen over gendermainstreaming in Denemarken, sociale partnerschappen in Luxemburg, statistisch toezicht in Nederland en de belastingdruk in Finland (waar in 2002 belastingverminderingen zijn gepland) zijn ingetrokken .De aanbevelingen aan de lidstaten zijn niet volgens prioriteit gerangschikt. De geactualiseerde aanbevelingen (die het leeuwendeel van de aanbevelingen uitmaken) zijn in dezelfde volgorde als vorig jaar gerangschikt. Dat is trouwens ook de volgorde waarin ze in het ontwerp voor het Gezamenlijk verslag over de werkgelegenheid worden geëvalueerd. Nieuwe aanbevelingen staan normaliter aan het eind van de lijst.Overeenkomstig artikel 126 van het Verdrag heeft de Commissie ervoor gezorgd dat de voorgestelde aanbevelingen verenigbaar zijn met de globale richtsnoeren van het economisch beleid.Doordat de inhoud van sommige aanbevelingen langzaam verschuift, is het moeilijk de aanbevelingen van verschillende jaren met elkaar te vergelijken. Toch tekenen zich duidelijk enkele thematische tendensen af:- de aanbevelingen in verband met de beleidsmix zijn minder algemeen geformuleerd. Doel is een oplossing te vinden voor specifieke tekortkomingen waarmee landen worden geconfronteerd, bijvoorbeeld lage werkgelegenheidscijfers in vergelijking met de streefcijfers die in Lissabon en Stockholm zijn geformuleerd [4];[4]  Zie Italië en Griekenland.- de aanbevelingen over de belasting- en uitkeringsstelsels, die in het verleden een ruimere arbeidsdeelname van bepaalde groepen (bijvoorbeeld oudere werknemers) beoogden, richten zich nu in het algemeen op een groter aantal doelgroepen (onder meer oudere werknemers, vrouwen en immigranten). Doel is een algemene toename van het aantal arbeidskrachten [5];[5]  Bijvoorbeeld België, Denemarken, Ierland, Luxemburg, Nederland en Zweden.- de aanbevelingen over levenslang leren zijn herzien. De aandacht wordt daarbij toegespitst op specifieke problemen, zoals de vaardigheidskloof en het gebrek aan een coherent totaalbeleid in een aantal lidstaten;- de aanbevelingen over de genderproblematiek zijn concreter geformuleerd door de aandacht toe te spitsen op specifieke problemen, met name het gebrek aan kinderopvang [6];[6]  Bijvoorbeeld Duitsland, Griekenland, Spanje, Ierland, Italië, Oostenrijk en Portugal.- enkele nieuwe aanbevelingen spitsen zich toe op het probleem van de regionale verschillen, vaak in verband met knelpunten die in 2001 in een nieuw richtsnoer aan bod zijn gekomen [7].[7]  België, Spanje, Ierland en Finland (zie ook Duitsland en Italië).- een aantal aanbevelingen legt sterker de nadruk op de behoefte aan een doeltreffender actief arbeidsmarktbeleid [8].[8]  Duitsland, Finland en Zweden.Aanbeveling voor eenAANBEVELING VAN DE RAADINZAKE DE TENUITVOERLEGGING VAN HET WERKGELEGENHEIDSBELEID VAN DE LIDSTATENDE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap en met name op artikel 128, lid 4,Gezien de aanbeveling van de Commissie van 12 september 2001,Gezien het gezamenlijk advies van het Comité voor de werkgelegenheid en het Comité voor de economische politiek [9],[9]  (Het gezamenlijk karakter van dit advies moet nog worden bevestigd.)Overwegende hetgeen volgt:(1) De Raad heeft in een beschikking van 19 januari 2001 [10] de werkgelegenheidsrichtsnoeren voor 2001 goedgekeurd.[10]  PB L 22 van 24.1.2001, blz.18.(2) Op de Europese Raad van Lissabon van 23 en 24 maart 2000 is overeenstemming bereikt over een totaalbeleid ter bevordering van de werkgelegenheid, de economische hervormingen en de sociale samenhang en toegezegd de voorwaarden voor volledige werkgelegenheid te scheppen. Er werden werkgelegenheidsstreefcijfers voor 2010 geformuleerd die door de Europese Raad van Stockholm op 23 en 24 maart zijn aangevuld met tussentijdse streefcijfers voor 2005 en een nieuw werkgelegenheidsstreefcijfer voor oudere vrouwen en mannen voor 2010.(3) De Europese Raad van Nice van 7, 8 en 9 december 2000 heeft de Europese sociale agenda goedgekeurd waarin met het oog op volledige werkgelegenheid wordt gepleit voor een ambitieus beleid dat de arbeidsparticipatie doet toenemen, de regionale verschillen en de ongelijkheid verkleint en betere banen oplevert.(4) De Raad heeft op 15 juni 2001 goedkeuring verleend aan de aanbeveling betreffende de globale richtsnoeren van het economisch beleid en de Europese Raad van Amsterdam van 16 en 17 juni 1997 heeft een resolutie goedgekeurd betreffende het stabiliteits- en groeipact, waarin de verplichtingen van de lidstaten zijn vastgelegd.(5) De lidstaten moeten deze aanbeveling uitvoeren op een wijze die verenigbaar is met de globale richtsnoeren voor het economisch beleid, met name het onderdeel arbeidsmarkt daarvan.(6) In het samen met de Commissie opgestelde Gezamenlijke verslag over de werkgelegenheid in het jaar 2001 wordt de werkgelegenheidssituatie in de Gemeenschap beschreven en wordt nagegaan welke maatregelen de lidstaten bij de tenuitvoerlegging van hun werkgelegenheidsbeleid overeenkomstig de werkgelegenheidsrichtsnoeren en de Aanbeveling van de Raad van 19 januari 2001 inzake de tenuitvoerlegging van het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten [11] hebben genomen.[11]  PB L 22 van 24.1.2001, blz. 27.(7) De Raad acht het in het licht van het onderzoek naar de tenuitvoerlegging van het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten wenselijk om aanbevelingen te doen. Dergelijke aanbevelingen dienen alleen gedaan te worden als daar aanleiding toe is, moeten op prioritaire vraagstukken gericht zijn en op gedegen en nauwkeurige analyses stoelen.(8) Bij maatregelen ter aanvulling van de werkzaamheden van de lidstaten die een bijdrage beogen te leveren aan de verwezenlijking van volledige werkgelegenheid dienen de bevoegdheden van de lidstaten in acht te worden genomen.(9) De Raad erkent dat de lidstaten zich reeds belangrijke inspanningen getroost hebben om uitvoering te geven aan de werkgelegenheidsrichtsnoeren en aan de Aanbeveling van de Raad van 19 januari 2001. Bij de evaluatie van de effecten van dit beleid dient rekening te worden gehouden met het meerjarenperspectief van de werkgelegenheidsrichtsnoeren.(10) De lidstaten moeten ten aanzien van de vier pijlers van de richtsnoeren en met het oog op volledige werkgelegenheid een coherent totaalbeleid voeren. Daarbij moet rekening worden gehouden met de verschillende uitgangsposities van de lidstaten, de ontwikkeling en de uitvoering van algemene en coherente strategieën voor levenslang leren en een grootschalig partnerschap met de sociale partners. Er moet voldoende aandacht aan gendermainstreaming worden geschonken en regionale verschillen moeten worden verkleind. Met behulp van indicatoren moet worden geëvalueerd in hoeverre op het vlak van de vier pijlers vooruitgang is geboekt.(11) Om langdurige en jeugdwerkloosheid te bestrijden dienen alle jongeren nog voor het eind van de eerste zes maanden van hun werkloosheid de mogelijkheid te krijgen om hun intrede in de arbeidswereld te doen en dient alle volwassen werklozen nog voor het eind van de eerste twaalf maanden van hun werkloosheid de mogelijkheid van een nieuwe start te worden geboden.(12) De lidstaten moeten hun openbare diensten voor arbeidsbemiddeling moderniseren.(13) Om hogere participatiecijfers van vrouwen en ouderen te bereiken, is het van belang een eind te maken aan belastings- en uitkeringsregelingen die het onaantrekkelijk maken om betaald werk te verrichten.(14) De ontwikkeling en verwezenlijking van levenslang leren - waarbij systemen voor beroepsopleidingen en initieel, middelbaar, tertiair en voortgezet onderwijs worden ontwikkeld en nationale doelstellingen worden geformuleerd - is van cruciaal belang voor de ontwikkeling van een voor de concurrentiestrijd toegeruste en dynamische kennismaatschappij en vereist de actieve betrokkenheid van alle betrokken partijen, zoals overheidsinstanties, sociale partners en individuele personen, en een relevante bijdrage van het maatschappelijk middenveld.(15) De sociale samenhang moet op coherente wijze worden bevorderd door de arbeidsintegratie van achtergestelde groepen en personen in de arbeidswereld te steunen en discriminatie op de arbeidsmarkt en bij de toegang daartoe te bestrijden.(16) Om de schepping van arbeidsplaatsen door steeds dynamischere ondernemingen te stimuleren, zijn er verbeteringen nodig in het bedrijfsklimaat en in de voorbereiding van mensen die als ondernemer werkzaam willen zijn. Randvoorwaarden moeten worden geschapen om gebruik te maken van de mogelijkheden voor banengroei in de dienstensector.(17) Een duurzame banengroei vergt werkgelegenheidsvriendelijke belastingstelsels, waarin de hoge belastingdruk op arbeid van dit moment wordt omgebogen in de richting van alternatieve bronnen van belastinginkomsten, zoals energie en milieu.(18) Plaatselijke werkgelegenheidsmaatregelen leveren een grote bijdrage aan de verwezenlijking van de doelstellingen van de Europese werkgelegenheidsstrategie.(19) De totstandbrenging van samenwerkingsverbanden op alle passende niveaus is van cruciaal belang voor de modernisering van de arbeidsorganisatie en de bevordering van het aanpassingsvermogen van ondernemingen en hun werknemers.(20) De genderkloof op de arbeidsmarkt, die met name doorwerkt in de arbeidsdeelname, de werkloosheid en de lonen, alsmede de seksesegregatie naar bedrijfstakken en beroepen vereisen integrale mainstreamingstrategieën en -maatregelen, waardoor werk en gezinsleven beter met elkaar gecombineerd kunnen worden.brengt hierbij de in de bijlage beschreven aanbevelingen aan de afzonderlijke lidstaten uit.Gedaan te Brussel, opVoor de RaadDe voorzitterBIJLAGEI. BELGIËProblemen op het gebied van de arbeidsmarktprestatiesDe situatie op de Belgische arbeidsmarkt is in 2000 verbeterd. De arbeidsparticipatie is gestegen tot 60,5%, maar ligt toch nog ruim onder het streefcijfer van Lissabon (70%). Het werkloosheidscijfer is gedaald tot 7% en ligt onder het EU-gemiddelde (8,2%). De werkgelegenheidsgroei is tot het EU-gemiddelde (1,8%) opgeklommen. Er wordt echter maar langzaam werk gemaakt van een aantal oude problemen.- De instroom in de langdurige werkloosheid is groot. Het percentage langdurig werklozen (3,8% van de beroepsbevolking in 2000) is gedaald, maar ligt nog steeds boven het EU-gemiddelde.- België is nog steeds het EU-land met het laagste percentage oudere werknemers (26,3% oftewel 11,4 procentpunten onder het EU-gemiddelde). Het percentage werkende vrouwen (51,5%) ligt nog steeds onder het EU-gemiddelde.- België is nog steeds een van de EU-landen met de hoogste belastingdruk.- De werkorganisatie moet in samenwerking met de sociale partners verder worden gemoderniseerd.- Er is een tekort aan arbeidskrachten en geschoolde arbeiders. Het ontbreekt nog steeds aan een coherent totaalbeleid ter bevordering van levenslang leren.- De werkloosheidscijfers verschillen sterk van regio tot regio.Uit een grondige analyse blijkt dat op een aantal terreinen meer inspanningen moeten worden geleverd om aan de werkgelegenheidsrichtsnoeren en de aanbevelingen te voldoen. Belangrijk is een preventiebeleid te voeren (vooral ten behoeve van volwassenen), het percentage oudere werknemers en werkende vrouwen te verhogen, de belastingdruk op arbeid te verlagen, levenslang leren te bevorderen en de arbeidsmobiliteit tussen regio's aan te wakkeren.België zou daarom:1. De instroom in de langdurige werkloosheid moeten indammen met behulp van een efficiënt systeem waarbij in een vroegtijdig stadium maatregelen ten behoeve van volwassen werklozen kunnen worden genomen. Voorts moeten de resultaten van de nieuwe gepersonaliseerde benadering van werkloze jongeren worden onderzocht;2. meer inspanningen moeten leveren om de totale arbeidsparticipatie (en vooral de percentages werkende vrouwen en oudere werknemers) op te krikken. België moet vooral het effect van een aantal recente maatregelen onderzoeken en extra maatregelen overwegen om te voorkomen dat werknemers vroegtijdig een punt achter hun beroepscarrière zetten. Voorts moet worden nagegaan hoe oudere werknemers kunnen worden gestimuleerd op de arbeidsmarkt actief te blijven;3. nieuwe maatregelen moeten nemen om de belastingdruk op arbeid te verlichten, teneinde werknemers aan te sporen werk te zoeken en werkgevers te stimuleren werkgelegenheid te scheppen. Voorts moet nauwgezet op het effect van eerdere maatregelen worden toegezien (met inbegrip van de maatregelen ter verlaging van de sociale zekerheidsbijdragen). Bovendien moeten in samenwerking met de sociale partners meer inspanningen worden geleverd om zekerheid en een flexibelere arbeidsmarkt beter aan elkaar te koppelen;4. samen met alle betrokken partijen meer werk moeten maken van een totaalbeleid ter bevordering van levenslang leren. Doel is tekorten aan geschoolde arbeidskrachten te voorkomen, het technisch en beroepsonderwijs aantrekkelijker te maken en een stevigere grondslag te leggen voor de kenniseconomie en de kennismaatschappij.5. een samenhangend beleid moeten voeren en door verstrekking van informatie over de arbeidsmarkt en een betere coördinatie van het arbeidsmarktbeleid de arbeidsmobiliteit tussen regio's moeten aanwakkeren.II. DENEMARKENProblemen op het gebied van de arbeidsmarktprestatiesDe situatie op de arbeidsmarkt is nog steeds erg gunstig. Denemarken heeft het hoogste percentage werkende vrouwen in de EU (71,6%), een van de hoogste percentages werkende mannen (80,8%) en een van de laagste percentages werklozen (4,7%). Hoewel Denemarken alle doelstellingen van Lissabon ruimschoots haalt, kampt het land met:- een nog steeds hoge algemene belastingdruk. Door de kleine verschillen tussen uitkeringen en lage inkomens zijn de gevolgen van arbeidsstimulerende belastinghervormingen voor de lage-inkomensgroepen tot dusver beperkt gebleven.- een krimpende arbeidsmarkt in 2000. Oorzaak: een aanzienlijk deel van de bevolking in de werkende leeftijd is vervroegd gepensioneerd of leeft van sociale uitkeringen. Bovendien is de arbeidsparticipatie van migrerende werknemers nog steeds laag.Uit een grondige analyse blijkt dat op een aantal terreinen meer inspanningen moeten worden geleverd om aan de werkgelegenheidsrichtsnoeren en de aanbevelingen te voldoen. Belangrijk is de belastingdruk te verminderen en de arbeidsparticipatie te verhogen.Denemarken zou daarom:1. de hervormingen ter verlaging van de algemene belastingdruk op arbeid moeten voortzetten (met name door de hoge marginale effectieve belastingtarieven voor lage en middelgrote inkomens te verlagen). Het is bovendien zaak nauwgezet op dit proces toe te zien.2. nog meer mensen moeten stimuleren werk te zoeken, met name door de arbeidsmarkt verder van elke vorm van discriminatie te zuiveren en de integratie van migrerende werknemers te blijven bevorderen.III. DUITSLANDProblemen op het gebied van de arbeidsmarktprestatiesDe positieve ontwikkelingen van werkgelegenheid en werkloosheid van de afgelopen jaren werden in 2000 bevestigd. De totale arbeidsparticipatie (65,3%) ligt boven het EU-gemiddelde, maar blijft 5 procentpunten onder het streefcijfer van Lissabon. Bovendien kampt de Duitse arbeidsmarkt nog steeds met ernstige problemen:- Het aantal langdurig werklozen daalt betrekkelijk langzaam (nog steeds is 4% van de beroepsbevolking langdurig werkloos) en er blijven hardnekkige regionale verschillen bestaan, vooral wat de werkloosheidscijfers betreft. De nieuwe bondsstaten hebben bijzonder zwaar met werkloosheid te kampen. Bovendien heeft het actief arbeidsmarktbeleid in het oosten van Duitsland gemengde resultaten opgeleverd.- Het percentage werkenden in de leeftijdsgroep van 55 tot 64 jaar (37,3%) is licht gedaald en ligt nu onder het EU-gemiddelde.- De werkorganisatie moet worden gemoderniseerd en levenslang leren moet intensief worden bevorderd om het tekort aan geschoolde arbeidskrachten teniet te doen en de kwalificaties van de beroepsbevolking in het algemeen te verbeteren.- Ondanks hervormingen is de totale belastingdruk op arbeid nog steeds hoog.- Duitsland is een van de lidstaten met de grootste salarisverschillen tussen mannen en vrouwen. Bovendien heeft het land betrekkelijk weinig kinderopvangplaatsen.Uit een grondige analyse blijkt dat op een aantal terreinen meer inspanningen moeten worden geleverd om aan de werkgelegenheidsrichtsnoeren en de aanbevelingen te voldoen. Belangrijk is een preventief beleid te voeren, de arbeidsdeelname van ouderen te verhogen, levenslang leren te bevorderen, de belastingdruk op arbeid te verminderen en gelijke kansen voor vrouwen en mannen te scheppen.Duitsland zou daarom:1. meer inspanningen moeten leveren om te voorkomen dat mensen (vooral mensen in het oosten van het land, etnische minderheden en migrerende werknemers) langdurig werkloos worden. Voorts moet een efficiënter actief arbeidsmarktbeleid worden gevoerd. Doel is het aantal langdurig werklozen aanzienlijk terug te dringen;2. moeten voortgaan met het uit de weg ruimen van alle hinderpalen voor de arbeidsdeelname van oudere werknemers en andere risicogroepen. Voorts moet onderzoek worden gedaan naar en verslag worden uitgebracht over de doeltreffendheid van bestaande en voorgenomen acties. Ten slotte moeten nieuwe maatregelen worden genomen om de inzetbaarheid te vergroten van werknemers die ouder dan 55 jaar zijn;3. voor flexibelere arbeidscontracten en een flexibelere werkorganisatie moeten zorgen (waar nodig in het kader van het "Bündnis für Arbeit"). Voorts moet het tekort aan geschoolde werknemers op de arbeidsmarkt worden aangepakt door - zoals afgesproken - voor betere basisopleidingen en bij- en nascholingen te zorgen en met behulp van kwalitatieve en kwantitative doelstellingen een totaalbeleid ter bevordering van levenslang leren te ontwikkelen. Belangrijk is dat de sociale partners en de regering - met inachtneming van het subsidiariteitsbeginsel - voor betere bij- en nascholingen zorgen en systemen voor de erkenning van formeel en niet-formeel onderwijs ontwikkelen.4. de belastingen en de socialezekerheidsbijdragen van de laagste-inkomensgroepen moeten verlagen. Belangrijk is dat arbeid rendabel blijft en ook de laagste-inkomensgroepen uitzicht hebben op werk waarmee ze in hun dagelijkse levensbehoeften kunnen voorzien. Voorts moet onderzoek worden gedaan naar en verslag worden uitgebracht over de gevolgen van de genomen maatregelen.5. meer inspanningen moeten leveren om de loonverschillen tussen vrouwen en mannen te verkleinen en de gevolgen van het belasting- en uitkeringsstelsel voor de werkgelegenheid van vrouwen te verzachten. Voorts moet voor meer kinderopvang en gezinsvriendelijkere werk- en schooltijden worden gezorgd. Belangrijk is dat alle partijen bij de uitvoering van deze beleidsmaatregelen worden betrokken en met behulp van verifieerbare indicatoren en doelstellingen toezicht wordt uitgeoefend.IV. GRIEKENLANDProblemen op het gebied van de arbeidsmarktprestatiesGriekenland heeft nog steeds een van de laagste werkgelegenheidscijfers in de EU. De totale arbeidsparticipatie bedraagt 55,6%, het percentage werkende vrouwen 40,9%. Beide percentages liggen ruim onder de streefcijfers van Lissabon. Het percentage werklozen is gestabiliseerd, maar ligt met 11% nog ruim boven het EU-gemiddelde. De werkgelegenheidsgroei wordt tenietgedaan door de structurele aanwas van de beroepsbevolking op lange termijn. Het percentage langdurig werklozen is gedaald tot 6,2%, maar ligt nog steeds ruim boven het EU-gemiddelde. Al deze feiten illustreren de structurele problemen waarmee de Griekse arbeidsmarkt worstelt:- Het werkgelegenheidscijfer is laag, omdat het werkgelegenheidspotentieel van het MKB en de Griekse diensteneconomie niet ten volle wordt benut.- Ondanks het hoge percentage langdurig werklozen en werkloze jongeren en vrouwen voeren de openbare diensten voor arbeidsbemiddeling tot dusver geen preventief en gepersonaliseerd beleid. Ondanks inspanningen om toezicht op in- en uistroomstatistieken te houden ontbreekt het vooralsnog aan een allesomvattend systeem.- In het licht van de lage werkgelegenheidscijfers moeten het belastingstelsel en de voorschriften inzake pensioenrechten worden herzien. Doel is het arbeidsaanbod te vergroten.- In het kader van de onderwijshervormingen worden maatregelen genomen om levenslang leren te bevorderen. Het ontbreekt echter nog steeds aan een duidelijk totaalbeleid en de kwaliteit van het onderwijs en de beroepsopleidingen moet verder worden verbeterd.- De werkorganisatie kan nog efficiënter worden gemoderniseerd (onder meer door de inbreng van de sociale partners).- De diepe kloof tussen mannen en vrouwen op het punt van werkgelegenheid en werkloosheid moet worden gedicht (onder meer door voor meer kinderopvang te zorgen).Uit een grondige analyse blijkt dat op een aantal terreinen meer inspanningen moeten worden geleverd om aan de werkgelegenheidsrichtsnoeren en de aanbevelingen te voldoen. Belangrijk is een totaalbeleid te voeren, de werkloosheid te bestrijden, de belasting- en uitkeringsstelsels te hervormen, levenslang leren te bevorderen, de werkorganisatie te moderniseren en de genderdimensie in het beleid te integreren.Griekenland zou daarom:1. een beter strategisch kader moeten ontwikkelen. Concreet moet Griekenland een goed gecoördineerd en evenwichtig beleid voeren met het oog op de vier pijlers van de werkgelegenheidsrichtsnoeren. Doel is meer banen te scheppen en vooral het percentage werkende vrouwen en jongeren te verhogen;2. de openbare diensten voor arbeidsbemiddeling sneller moeten herstructureren en doortastende en coherente maatregelen moeten nemen om te voorkomen dat jonge en volwassen werklozen langdurig werkloos raken (onder meer door snel werk te maken van een gepersonaliseerde aanpak van de werkloosheid). Voorts moet het statistisch systeem worden verbeterd, zodat beleidsindicatoren inzake preventie en activering tijdig beschikbaar zijn en afdoende toezicht op positieve ontwikkelingen kan worden uitgeoefend;3. na grondig onderzoek alle negatieve gevolgen van belastingen op arbeid en pensioenrechten uit de weg moeten ruimen. Doel is arbeid aantrekkelijker te maken;4. een totaalbeleid ter bevordering van levenslang leren moeten voeren (waarbij concrete streefcijfers worden geformuleerd). Voorts moet meer in onderwijs en beroepsopleidingen (inclusief stages) worden geïnvesteerd en de kwaliteit ervan worden verbeterd. Doel is een polyvalentere beroepsbevolking die aan de behoeften van de arbeidsmarkt voldoet;5. moeten zorgen dat het recente pakket maatregelen ter hervorming van de arbeidsmarkt volledig wordt uitgevoerd. Ter aanvulling van deze maatregelen moeten de sociale partners op alle relevante niveaus worden gestimuleerd concrete toezeggingen te doen met het oog op de modernisering van de werkorganisatie. Het is daarbij zaak het evenwicht tussen flexibiliteit en zekerheid te bewaren.6. een doeltreffend totaalbeleid moeten voeren om het percentage werkende vrouwen te verhogen en de kloof tussen mannen en vrouwen op het punt van werkgelegenheid en werkloosheid te dichten. Het is in dit verband belangrijk voor meer opvang van kinderen en andere personen ten laste te zorgen.V. SPANJEProblemen op het gebied van de arbeidsmarktprestatiesDe economie en de werkgelegenheid zijn de afgelopen jaren in Spanje gestaag gegroeid. Toch kampt het land nog steeds met ernstige problemen:- Ondanks een aanzienlijke daling sinds 1996 is het percentage werklozen nog steeds zeer hoog (14,1%). Ook de langdurige werkloosheid is gedaald, al hebben vooral vrouwen nog steeds zwaar onder werkloosheid te lijden.- Hoewel het percentage werkenden toeneemt, heeft Spanje een van de laagste werkgelegenheidscijfers van de EU. De participatiegraad (55%) ligt ruim onder het streefcijfer van Lissabon. Het percentage werkende vrouwen (momenteel 40,3%) neemt gestaag toe, maar is nog steeds een van de laagste in de EU. De kloof tussen mannen en vrouwen op het punt van werkgelegenheid en werkloosheid (respectievelijk 29,6 en 10,8 procentpunten) is nog steeds erg groot in vergelijking met de meeste andere lidstaten.- De scholingsgraad is laag en weinig mensen volgen volwassenenonderwijs. Toch wordt nog steeds geen coherent totaalbeleid ter bevordering van levenslang leren gevoerd.- Veel werknemers (vooral vrouwen en jongeren) hebben een arbeidscontract voor bepaalde duur. Het gaat meestal om korte tijdelijke contracten.- De verschillen tussen de regio's zijn groot en er is nauwelijks sprake van geografische mobiliteit.Uit een grondige analyse blijkt dat op een aantal terreinen meer inspanningen moeten worden geleverd om aan de werkgelegenheidsrichtsnoeren en de aanbevelingen te voldoen. Belangrijk is een activeringsbeleid te voeren en de werkloosheid te bestrijden, de genderdimensie in het beleid te integreren, levenslang leren te bevorderen, het aanpassingsvermogen te vergroten en de regionale verschillen teniet te doen.Spanje zou daarom:1. met het oog op meer efficiëntie de modernisering van de openbare diensten voor arbeidsbemiddeling moeten voltooien. Voorts moet het preventiebeleid versneld worden uitgevoerd (vooral ten aanzien van volwassen werklozen) en tot alle potentiële begunstigden worden verruimd. Ook het statistisch monitoringsysteem moet volledig operationeel worden gemaakt;2. een doeltreffend totaalbeleid moeten voeren om het totale werkgelegenheidscijfer op te voeren en de kloof tussen mannen en vrouwen op het punt van werkgelegenheid en werkloosheid te dichten. In het kader van de gendermainstreaming moet - op basis van streefcijfers - voor meer opvang van kinderen en andere personen ten laste worden gezorgd;3. de hervormingen inzake beroepsopleidingen rigoreus moeten uitvoeren met het oog op een coherent totaalbeleid ter bevordering van levenslang leren (waarbij onder meer verifieerbare streefcijfers worden geformuleerd). Doel is de scholingsgraad van de bevolking te verhogen, het volwassenenonderwijs te stimuleren, voor voldoende geschoolde werknemers te zorgen en het niet-formeel onderwijs te bevorderen;4. samen met de sociale partners de arbeidsmarkt en de werkorganisatie verder moeten moderniseren. Doel is het hoge percentage tijdelijke contracten te verlagen en deeltijdwerk te bevorderen;5. de regionale verschillen op het punt van werkgelegenheid en werkloosheid moeten verkleinen door in achtergebleven regio's een gunstig werkgelegenheidsklimaat te scheppen en alle obstakels voor arbeidsmobiliteit af te bouwen.VI. FRANKRIJKProblemen op het gebied van de arbeidsmarktprestatiesDe toestand op de arbeidsmarkt wordt steeds beter. De totale arbeidsparticipatie (62,2%) benadert het EU-gemiddelde en het percentage werkende vrouwen is zelfs hoger dan het EU-gemiddelde. Toch kampt het land nog steeds met ernstige structurele problemen:- Het percentage werkenden in de leeftijdscategorie van 55 tot 64 jaar is in 2000 gestegen, maar ligt nog steeds ruim onder het EU-gemiddelde (29,7% versus 37,7%).- Het marginaal effectief belastingtarief is nog steeds betrekkelijk hoog, ondanks het feit dat op dit punt vooruitgang is geboekt.- Het werkloosheidscijfer ligt nog steeds boven het EU-gemiddelde (9,5% versus 8,2%). Het preventiebeleid moet daarom worden voortgezet en geëvalueerd.- De werkorganisatie moet worden gemoderniseerd. De wettelijke arbeidstijdverkorting vormt een ernstige uitdaging voor kleine ondernemingen.- Belangrijk is levenslang leren te bevorderen en de sociale dialoog op dit punt aan te wakkeren.Uit een grondige analyse blijkt dat op een aantal terreinen meer inspanningen moeten worden geleverd om aan de werkgelegenheidsrichtsnoeren en de aanbevelingen te voldoen. Belangrijk is oudere werknemers te stimuleren langer professioneel actief te blijven, de belastingdruk op arbeid te verlagen, de werkloosheid te bestrijden, de wetgeving inzake de 35-urenweek uit te voeren en levenslang leren te bevorderen.Frankrijk zou daarom:1. meer inspanningen moeten leveren om oudere werknemers te stimuleren langer professioneel actief te blijven. Het is in dit verband zaak samen met de sociale partners een totaalbeleid ten aanzien van actief ouder worden te ontwikkelen;2. uitgaand van de recente hervormingen van de belasting- en uitkeringsstelsels maatregelen moeten blijven nemen om werknemers (vooral laaggeschoolde en laagbetaalde werknemers) te stimuleren werk te zoeken en te blijven werken. Voorts is het zaak toezicht op het effect van deze maatregelen uit te oefenen;3. gepersonaliseerde systemen moeten ontwikkelen waarbij reeds in een vroeg stadium maatregelen ten behoeve van werklozen kunnen worden genomen. Voorts moet worden onderzocht of de gepersonaliseerde actieplannen voor een "nouveau départ"-initiatief doeltreffend zijn. Belangrijk is ook dat over de uitvoering van deze plannen verslag wordt uitgebracht. Verder is het zaak de resultaten op middellange termijn te evalueren van de inspanningen die worden geleverd om nieuwe banen voor jongeren te scheppen;4. meer inspanningen moeten leveren om de werkorganisatie te moderniseren. Doel is zekerheid en een groter aanpassingsvermogen beter te combineren en de toegang tot werk te verbeteren. Voorts moet nauwgezet worden nagegaan welke concrete gevolgen de wetgeving inzake de 35-urenweek heeft, vooral voor kleine ondernemingen;5. in het kader van de sociale dialoog voor efficiëntere bij- en nascholingen moeten zorgen. Voorts moet een totaalbeleid ter bevordering van levenslang leren worden gevoerd.VII. IERLANDProblemen op het gebied van de arbeidsmarktprestatiesIerland kan op economisch en werkgelegenheidsvlak zeer goede resultaten voorleggen. In 2000 lag de totale arbeidsparticipatie (65,1%) voor het tweede opeenvolgende jaar boven het EU-gemiddelde en de al lage werkloosheidscijfers waren voor alle groepen verder gedaald. Deze ontwikkelingen illustreren dat de arbeidsmarkt blijft krimpen. Bovendien kampt het land nog steeds met een aantal structurele problemen:- Het tekort aan arbeidskrachten is de afgelopen jaren toegenomen en heeft tot looninflatie geleid. Toch ligt het percentage werkende vrouwen (54%) pas sinds kort op het niveau van het EU-gemiddelde (ondanks het feit dat het percentage de afgelopen tijd is gestegen). Bovendien blijft de kloof tussen mannen en vrouwen op het punt van werkgelegenheid groot.- Het is in dit verband belangrijk meer mensen - en vooral werkenden - te stimuleren volwassenenonderwijs te volgen.- De grote regionale verschillen op een aantal punten (werkgelegenheids- en werkloosheidscijfers, scholingsgraad, salarissen) vormen een bedreiging voor een duurzame en evenwichtige ontwikkeling.Uit een grondige analyse blijkt dat op een aantal terreinen meer inspanningen moeten worden geleverd om aan de werkgelegenheidsrichtsnoeren en de aanbevelingen te voldoen. Belangrijk is de arbeidsdeelname van vooral vrouwen te bevorderen, levenslang leren (vooral via bedrijfsopleidingen) te stimuleren en de regionale verschillen te verkleinen.Ierland zou daarom:1. een totaalbeleid moeten blijven voeren met het oog op meer arbeidskrachten en hogere werkgelegenheidscijfers. Bijzondere inspanningen moeten worden geleverd om economisch inactieven (vooral vrouwen) steviger op de arbeidsmarkt te integreren. Het is in dit verband belangrijk alle fiscale obstakels uit de weg te ruimen, voor meer betaalbare kinderopvang te zorgen en de salarisverschillen tussen mannen en vrouwen te verkleinen;2. maatregelen moeten nemen om de productiviteitsgroei te ondersteunen en de kennis en vaardigheden van de beroepsbevolking aan te scherpen. Daartoe moet meer aandacht aan bedrijfsopleidingen worden geschonken en levenslang leren verder worden bevorderd (door onder meer algemene streefcijfers te formuleren). De sociale partners moeten in dit verband actief bij het "Programme for Prosperity and Fairness" worden betrokken;3. in het kader van het Spatial Strategy Programme een oplossing moeten zoeken voor de regionale verschillen op het punt van werkgelegenheid, werkloosheid en menselijk kapitaal.VIII. ITALIËProblemen op het gebied van de arbeidsmarktprestatiesEvenals in 1999 is in 2000 de werkgelegenheid toegenomen en de werkloosheid gedaald. Toch kampt de Italiaanse arbeidsmarkt nog steeds met een aantal structurele problemen:- De arbeidsparticipatie (53,5%) is laag: deze ligt nog steeds ongeveer 10 procentpunten onder het EU-gemiddelde en ruim onder het streefcijfer van Lissabon. Het percentage werkende vrouwen (39,6%) is nergens in de EU lager en het percentage oudere werknemers (27,8%) is een van de laagste in de EU.- De werkorganisatie moet verder worden gemoderniseerd. De geplande algemene doorlichting van het socialezekerheidsstelsel is voor de tweede keer uitgesteld.- De werkloosheid is tot 10,5% gedaald, maar ligt nog steeds bijna 2 procentpunten boven het EU-gemiddelde. Het percentage werklozen vertoont grote regionale verschillen en varieert van minder dan 5% tot meer dan 20% (ondanks het feit dat de werkgelegenheid in Zuid-Italië de jongste tijd sneller groeit).- Karakteristiek voor de arbeidsmarkt - vooral in de zuidelijke regio's - is het grote verschil tussen het percentage werkende mannen en het percentage werkende vrouwen (het verschil bedraagt maar liefst 27,9 procentpunten). Het percentage werkloze vrouwen (14,4%) is bijna dubbel zo hoog als het percentage werkloze mannen (8,0%).- De scholingsgraad is laag en weinig mensen volgen volwassenenonderwijs. Het is daarom belangrijk meer ruimte voor levenslang leren te creëren (ook voor werkenden).Uit een grondige analyse blijkt dat op een aantal terreinen meer inspanningen moeten worden geleverd om aan de werkgelegenheidsrichtsnoeren en de aanbevelingen te voldoen. Belangrijk is een evenwichtig beleid te voeren om de werkgelegenheidsgroei te bevorderen, de regionale verschillen te verkleinen en zwart werk te bestrijden; het belasting- en uitkeringsstelsel te hervormen; een activeringsbeleid te voeren en de werkloosheid te bestrijden; de genderdimensie in het beleid te integreren en de kloof tussen mannen en vrouwen te dichten; en levenslang leren te bevorderen.Italië zou daarom:1. hervormingen moeten doorvoeren om de werkgelegenheidscijfers - en vooral het percentage werkende vrouwen - op te krikken. Het is zaak om samen met de sociale partners de regionale verschillen aan te pakken door de inzetbaarheid van de werknemers te bevorderen, werkgelegenheid te scheppen en zwart werk te bestrijden;2. moeten blijven streven naar een flexibelere arbeidsmarkt. Doel is zekerheid en een groter aanpassingsvermogen beter te combineren en de toegang tot werk te verbeteren.Voorts moet het pensioenstelsel worden hervormd op grond van de resultaten van de voor 2001 geplande doorlichting. Ook andere uitkeringsstelsels moeten - zoals gepland - worden doorgelicht om te voorkomen dat te veel werknemers de arbeidsmarkt verlaten. Voorts moet het land maatregelen nemen om de belastingdruk op arbeid verder te verlagen (vooral ten behoeve van laaggeschoolde en laagbetaalde werknemers);3. meer inspanningen moeten leveren om de inzetbaarheid van de werknemers te bevorderen en te voorkomen dat jonge en volwassen werklozen langdurig werkloos raken. Het is onder meer zaak de openbare diensten voor arbeidsbemiddeling in heel het land grondig te hervormen, het systeem voor informatie over werkgelegenheid snel in te voeren en de inspanningen ter verbetering van het statistisch monitoringsysteem voort te zetten;4. in het kader van een algemene gendermainstreaming een doeltreffender actief arbeidsmarktbeleid moeten voeren en specifieke maatregelen moeten nemen om de diepe kloof tussen mannen en vrouwen op het vlak van werkgelegenheid en werkloosheid te dichten. Het is in dit verband vooral belangrijk duidelijke streefcijfers met betrekking tot de opvang van kinderen en andere personen ten laste te formuleren;5. meer inspanningen moeten leveren met het oog op een coherent beleid ter bevordering van levenslang leren. Het is onder meer belangrijk nationale streefcijfers te formuleren. Voorts moeten de sociale partners voor meer opleidingsmogelijkheden blijven zorgen.IX. LUXEMBURGProblemen op het gebied van de arbeidsmarktprestatiesDe situatie op de Luxemburgse arbeidsmarkt is erg gunstig dankzij een sterke economische groei (8,5%) en een toename van de werkgelegenheid (5,5%). Het land heeft nog steeds het laagste percentage werklozen van alle lidstaten (2,4%). Toch kampt Luxemburg nog altijd met een aantal structurele problemen:- De arbeidsparticipatie (62,9%) blijft onder de verwachtingen, zulks ondanks de zeer gunstige werkgelegenheidssituatie (die echter grotendeels het gevolg is van het hoge aantal grensarbeiders). Luxemburg kampt vooral met een laag percentage oudere werknemers (27,4%) en werkende vrouwen (50,3%), al is er sinds 1996 sprake van een geleidelijke stijging van beide cijfers.- Er zijn weinig EU-landen waar het verschil tussen het percentage werkende mannen en het percentage werkende vrouwen (24,8 procentpunten) groter is.- De inspanningen ter bevordering van permanente educatie moeten worden voortgezet om aan de behoeften van een moderne en dynamische economie te kunnen voldoen.Uit een grondige analyse blijkt dat op een aantal terreinen meer inspanningen moeten worden geleverd om aan de werkgelegenheidsrichtsnoeren en de aanbevelingen te voldoen. Belangrijk is het percentage oudere werknemers en werkende vrouwen te verhogen en een samenhangend beleid ter bevordering van levenslang leren te voeren.Luxemburg zou daarom:1. meer inspanningen moeten leveren om het percentage oudere werknemers (ouder dan 55 jaar) aanzienlijk te verhogen. De voorschriften inzake vervroegde pensionering en invaliditeitspensioenen moeten in dit verband worden herzien.2. meer inspanningen moeten leveren om het percentage werkende vrouwen te verhogen. Het is in dit verband belangrijk de combinatie van beroep en gezin te vergemakkelijken. Voorts moeten vrouwen worden gestimuleerd om na lange perioden van economische inactiviteit opnieuw te gaan werken. Belangrijk is ook dat de gelijkheid van mannen en vrouwen wordt bevorderd (vooral door een einde te maken aan de salarisverschillen tussen mannen en vrouwen).3. in nauwe samenwerking met de sociale partners de kaderwet inzake permanente educatie efficiënt moeten uitvoeren. Voorts moeten maatregelen worden genomen om te voorkomen dat jongeren voortijdig het onderwijs de rug toekeren. Belangrijk is ook dat het hele onderwijsstelsel wordt doorgelicht met het oog op meer samenhang tussen de verschillende onderwijssectoren.X. NEDERLANDProblemen op het gebied van de arbeidsmarktprestatiesDe werkgelegenheid is in 2000 flink gestegen en de werkgelegenheidscijfers liggen ruim boven de EU-gemiddelden en de streefcijfers van Lissabon (de totale arbeidsparticipatie en het percentage werkende vrouwen bedragen respectievelijk 73,2% en 63,7%). Het officiële werkloosheidscijfer is in 2000 gedaald tot minder dan 3% en ligt ruim onder het EU-gemiddelde. Toch kampt de Nederlandse arbeidsmarkt met een belangrijk structureel probleem:- Ondanks tekorten op de arbeidsmarkt wordt het potentieel aan arbeidskrachten onvoldoende benut, doordat een groot deel van de bevolking in de werkende leeftijd van uitkeringen (invaliditeits-, werkloosheids- en sociale uitkeringen) leeft.Uit een grondige analyse blijkt dat meer inspanningen moeten worden geleverd om aan de werkgelegenheidsrichtsnoeren en de aanbevelingen te voldoen. Belangrijk is dat de tekorten op de arbeidsmarkt worden aangepakt en het uitkeringsstelsel wordt hervormd.Nederland zou daarom:1. maatregelen moeten nemen om de toevloed van mensen met een invaliditeitsuitkering in te dammen. Voorts moet een doeltreffend beleid worden gevoerd om bestaande uitkeringstrekkers opnieuw aan een baan te helpen, daarbij rekening houdend met hun verminderde mate van arbeidsgeschiktheid;2. iets aan de cumulatie van uitkeringen (met inbegrip van locale toeslagen voor mensen met een laag inkomen) moeten doen. Doel is alle mogelijke bronnen van arbeidsaanbod aan te boren en de economische inactiviteit terug te dringen.XI. OOSTENRIJKProblemen op het gebied van de arbeidsmarktprestatiesDe toestand op de Oostenrijkse arbeidsmarkt is vorig jaar verbeterd. Het totale werkgelegenheidscijfer bedraagt 68,3% (59,4% voor vrouwen). Het ligt ruim boven het EU-gemiddelde en in de buurt van de streefcijfers van de Europese Raad van Lissabon. Het totale werkloosheidscijfer is in 2000 tot 3,7% gedaald en een van de laagste in de EU. Ook het percentage jonge en langdurige werklozen is lager dan in de meeste EU-landen. Ondanks het positieve totaalbeeld kampt de Oostenrijkse arbeidsmarkt nog steeds met structurele problemen:- Hoewel de arbeidsmarkt krimpt, moet voor voldoende arbeidskrachten worden gezorgd. Het is daarom belangrijk de arbeidsdeelname van oudere en laagbetaalde werknemers, etnische minderheden en migrerende werknemers te bevorderen.- In weinig EU-landen zijn de salarisverschillen tussen mannen en vrouwen groter dan in Oostenrijk. Bovendien gaapt er nog steeds een diepe kloof tussen mannen en vrouwen op het punt van werkgelegenheid. Bijgevolg dringen zich nieuwe maatregelen op om de combinatie van werk en gezin te vergemakkelijken. Oostenrijk is een van de EU-landen met procentueel het laagste aantal kinderopvangplaatsen. Het is daarom zaak voor meer kinderopvang te zorgen.- Het ontbreekt nog steeds aan een coherent totaalbeleid ter bevordering van levenslang leren dat op streefcijfers gebaseerd is en waarbij alle relevante actoren betrokken zijn.Uit een grondige analyse blijkt dat op een aantal terreinen meer inspanningen moeten worden geleverd om aan de werkgelegenheidsrichtsnoeren en de aanbevelingen te voldoen. Belangrijk is de arbeidsdeelname te verhogen, de kloof tussen mannen en vrouwen te dichten, voor meer kinderopvang te zorgen en levenslang leren te bevorderen.Oostenrijk zou daarom:1. maatregelen moeten nemen om voldoende arbeidskrachten voor de toekomst te garanderen. Het is in dit verband belangrijk de hervormingen van de belasting- en uitkeringsstelsels voort te zetten en uit te breiden om de arbeidsdeelname van oudere, laaggeschoolde en laagbetaalde werknemers te verhogen. Voorts moeten etnische minderheden en migrerende werknemers gelijke kansen op de arbeidsmarkt krijgen;2. in overleg met de sociale partners een doelgerichte strategie moeten ontwikkelen om de salarisverschillen tussen mannen en vrouwen te verkleinen. Voorts moeten op alle niveaus maatregelen worden genomen om de kloof tussen mannen en vrouwen op het punt van werkgelegenheid te dichten. Het is in dit verband belangrijk voor meer kinderopvang te zorgen en de combinatie van werk en gezin te vergemakkelijken.3. in overleg met alle betrokken partijen een coherent totaalbeleid ter bevordering van levenslang leren moeten voeren. Het is in dit verband belangrijk indicatoren en nationale streefcijfers te formuleren. Voorts moeten voldoende middelen worden vrijgemaakt om structurele banden tussen verplicht en hoger onderwijs, basis- en voortgezet onderwijs, en volwassenenonderwijs te bevorderen.XII. PORTUGALProblemen op het gebied van de arbeidsmarktprestatiesDe werkgelegenheidssituatie is verbeterd: de totale arbeidsparticipatie bedraagt 68,3% en benadert het streefcijfer van Lissabon. Portugal heeft een van de laagste werkloosheidscijfers (4,2%) in de EU en het percentage langdurig werklozen (2,7%) is laag. Toch kampt de arbeidsmarkt met een aantal structurele problemen waarvoor een oplossing moet worden gezocht:- De scholingsgraad is laag en weinig mensen volgen volwassenenonderwijs. Bovendien kampt het land nog steeds met het hoogste percentage (43,1%) voortijdige schoolverlaters in de EU (ondanks een daling van het percentage). Het is daarom belangrijk meer ruimte voor levenslang leren te scheppen.- De sociale partners moeten intensief worden ingeschakeld om de belangrijkste problemen op de Portugese arbeidsmarkt op te lossen. Het is vooral zaak de lage scholingsgraad aan te pakken en de werkorganisatie en de arbeidsverhoudingen te moderniseren.- Het percentage werkende vrouwen is hoog en voldoet aan het streefcijfer van de Europese Raad van Lissabon (60%). Toch zijn in weinig lidstaten de verschillen tussen de percentages werkende mannen en vrouwen in een aantal sectoren van de arbeidsmarkt groter dan in Portugal.Uit een grondige analyse blijkt dat op een aantal terreinen meer inspanningen moeten worden geleverd om aan de werkgelegenheidsrichtsnoeren en de aanbevelingen te voldoen. Belangrijk is levenslang leren te bevorderen, de scholingsgraad te verhogen, de sociale partners in te schakelen en het gebrek aan evenwicht tussen mannen en vrouwen aan te pakken.Portugal zou daarom:1. de bestaande onderwijs- en opleidingssystemen moeten verbeteren om levenslang leren te bevorderen. Doel is tekorten aan geschoolde arbeidskrachten te voorkomen, het aanbod aan geschoolde arbeidskrachten te vergroten en zo werkgelegenheid voor middelmatig en hooggeschoolde werknemers te scheppen en de arbeidsproductiviteit te verhogen;2. partnerschappen moeten sluiten en de sociale partners tot concrete toezeggingen moeten bewegen, vooral op het punt van de modernisering van de werkorganisatie en de aanpassing van de arbeidsverhoudingen (inclusief de arbeidsvoorschriften). Voorts is het zaak nauwgezet toe te zien op de uitvoering van de overeenkomsten tussen de regering en de sociale partners;3. maatregelen moeten nemen om de combinatie van werk en gezin te vergemakkelijken (vooral door voor meer kinderopvang te zorgen). Voorts moet worden onderzocht hoe op sectoraal vlak voor meer evenwicht tussen mannen en vrouwen kan worden gezorgd.XIII. FINLANDProblemen op het gebied van de arbeidsmarktprestatiesDe afgelopen vijf jaar is de werkgelegenheid in Finland sterk gegroeid: de totale arbeidsparticipatie (67,5%) benadert het streefcijfer van Lissabon en het percentage werkende vrouwen (64,4%) ligt boven het EU-gemiddelde en het streefcijfer van Lissabon. Toch kampt het land nog steeds met een aantal ernstige structurele problemen:- Het totale werkloosheidscijfer (9,8%) is nog steeds hoog. Vooral de hoge percentages werkloze jongeren en langdurig werkloze oudere werknemers en de grote regionale verschillen baren zorgen.- Het percentage werkende vrouwen in Finland is hoog en het land voert een degelijk gelijkekansenbeleid. Toch zijn in weinig lidstaten de verschillen tussen de percentages werkende mannen en vrouwen in een aantal sectoren en beroepscategorieën groter dan in Finland. Bovendien zijn de salarisverschillen tussen mannen en vrouwen groot.- Er dreigt in tal van sectoren en in een aantal regio's een tekort aan geschoolde arbeidskrachten (zowel hooggeschoolde als laaggeschoolde arbeidskrachten). De actieve arbeidsmarktprogramma's hebben - in termen van arbeidscontracten voor de deelnemers - een gemengd resultaat opgeleverd.Uit een grondige analyse blijkt dat op een aantal terreinen meer inspanningen moeten worden geleverd om aan de werkgelegenheidsrichtsnoeren en de aanbevelingen te voldoen. Belangrijk is de arbeidsdeelname met behulp van fiscale stimuleringsmaatregelen en belastingverminderingen te verhogen, de salariskloof tussen mannen en vrouwen te dichten, het gebrek aan evenwicht tussen mannen en vrouwen aan te pakken en de regionale verschillen te verkleinen.Finland zou daarom:1. de belasting- en uitkeringsstelsels moeten blijven herzien om de arbeidsdeelname te bevorderen en voldoende arbeidskrachten te waarborgen. Meer moet worden gedaan om de hoge marginale effectieve belastingtarieven op vooral lage inkomens te verlagen. Voorts moeten de uitkeringsstelsels (en vooral de pensioenstelsels) worden hervormd om mensen te stimuleren werk te zoeken en professioneel actief te blijven;2. in het kader van de gendermainstreaming maatregelen moeten nemen om de salariskloof tussen mannen en vrouwen te dichten. Voorts moet het land voor meer evenwicht tussen het aantal mannen en vrouwen in een aantal sectoren en beroepscategorieën blijven zorgen;3. doeltreffendere en betere actieve arbeidsmarktprogramma's moeten ontwikkelen. Doel is de werkloosheid te bestrijden, regionale verschillen te verkleinen en problemen op de arbeidsmarkt aan te pakken. Het is in dit verband belangrijk specieke maatregelen ten gunste van langdurige en jonge werklozen te nemen.XIV. ZWEDENProblemen op het gebied van de arbeidsmarktprestatiesZweden is een van de lidstaten met de hoogste totale arbeidsparticipatie (73%) en het hoogste percentage werkende vrouwen (71%). Beide percentages liggen boven de streefcijfers van Lissabon. Het totale werkloosheidscijfer is in 2000 tot 5,9% gedaald. Toch kampt de Zweedse arbeidsmarkt nog steeds met een aantal structurele problemen:- Veel mensen in de werkende leeftijd zijn afhankelijk van uitkeringen. De belastingdruk op arbeid is nog steeds hoog en er is nog speelruimte om via fiscale stimuleringsmaatregelen en belastingverminderingen werken aantrekkelijker te maken.- Het percentage werkende vrouwen in Zweden is hoog en het land voert een degelijk gelijkekansenbeleid. Toch zijn in weinig lidstaten de verschillen tussen de percentages werkende mannen en vrouwen in een aantal sectoren en beroepscategorieën groter dan in Zweden.- De regionale werkloosheidsverschillen zijn aanzienlijk en de arbeidsmarktsituatie van etnische minderheden en migrerende werknemers kan nog worden verbeterd. De verschillende soorten actieve arbeidsmarktbeleidsmaatregelen hebben een gemengd resultaat opgeleverd.Uit een grondige analyse blijkt dat op een aantal terreinen meer inspanningen moeten worden geleverd om aan de werkgelegenheidsrichtsnoeren en de aanbevelingen te voldoen. Belangrijk is de belastingdruk op arbeid te verminderen, via fiscale stimuleringsmaatregelen en belastingverminderingen werken aantrekkelijk te maken, het gebrek aan evenwicht tussen mannen en vrouwen aan te pakken en een efficiënt actief arbeidsmarktbeleid te voeren.Zweden zou daarom:1. maatregelen moeten nemen om de hoge belastingdruk op arbeid aanzienlijk te verminderen (vooral ten gunste van mensen met een laag inkomen). Het is in dit verband belangrijk streefcijfers te formuleren die rekening houden met de situatie in het land. Voorts moeten de belasting- en uitkeringsstelsels worden hervormd om werken aantrekkelijk te maken;2. nieuwe initiatieven moeten nemen om het evenwicht tussen het aantal mannen en vrouwen in een aantal sectoren en beroepscategorieën te herstellen (als onderdeel van de hervormingen die in 1999 zijn begonnen om de genderdimensie in het beleid te integreren);3. de doeltreffendheid van de actieve arbeidsmarktprogramma's moeten herzien (vooral ten aanzien van langdurige werkloosheid). Het is in dit verband belangrijk bijzondere aandacht aan etnische minderheden en migrerende werknemers te schenken.XV. VERENIGD KONINKRIJKProblemen op het gebied van de arbeidsmarktprestatiesDe werkgelegenheid is ook in 2000 gegroeid. De percentages werkende mannen en vrouwen (respectievelijk 77,8% en 64,6%) liggen ruim boven het EU-gemiddelde en de streefcijfers van Lissabon. Het werkloosheidscijfer is in 2000 tot 5,5% gedaald en ligt onder het EU-gemiddelde. Toch kampt het Verenigd Koninkrijk nog steeds met ernstige structurele problemen:- De sociale partners spelen een steeds grotere rol en manifesteren zich steeds nadrukkelijker. Toch ontbreekt het op nationaal vlak aan een algemeen beleid ten aanzien van de sociale partners. Hun inbreng blijft daarom beperkt tot een aantal specifieke thema's.- Vergeleken met het EU-gemiddelde zijn de salarisverschillen tussen mannen en vrouwen nog steeds groot (hoewel de verschillen kleiner worden). Bovendien bestaat er in vergelijking met andere EU-landen een groot gebrek aan evenwicht tussen het aantal mannen en vrouwen in een aantal sectoren en beroepscategorieën. Het is in dit verband belangrijk voor betaalbare kinderopvang te zorgen (wat trouwens steeds meer gebeurt).- De percentages langdurig werkloze jongeren en volwassenen (respectievelijk 16% en 10%) zijn in 2000 slechts licht gedaald en blijven tamelijk hoog. Vooral gezinnen waar niemand werk heeft, en bepaalde regio's en minder bevoorrechte groepen (eenoudergezinnen, bepaalde etnische minderheden, oudere mannelijke werknemers, gehandicapten en laaggeschoolden) worden met werkloosheid, langdurige werkloosheid en lage werkgelegenheidscijfers geconfronteerd.- Mede ten gevolge van de lage scholingsgraad van de beroepsbevolking doen er zich tekorten aan geschoolde werknemers voor en is de arbeidsproductiviteit nog steeds laag (al is de toestand de jongste tijd verbeterd).Uit een grondige analyse blijkt dat op een aantal terreinen meer inspanningen moeten worden geleverd om aan de werkgelegenheidsrichtsnoeren en de aanbevelingen te voldoen. Belangrijk is de sociale partners in te schakelen, het gebrek aan evenwicht tussen mannen en vrouwen aan te pakken, een activeringsbeleid te voeren (vooral ten gunste van volwassenen en minder bevoorrechte groepen) en meer aandacht aan bedrijfsopleidingen te schenken om tekorten aan geschoolde arbeidskrachten op te vangen.Het Verenigd Koninkrijk zou daarom:1. op nationaal vlak nog meer ruimte voor sociale partnerschappen moeten inruimen om de uitvoering en de ontwikkeling van het beleid te verbeteren. Er moeten vooral inspanningen worden geleverd om de productiviteit en de scholingsgraad te verhogen en het werk te moderniseren.2. meer inspanningen moeten leveren om de salarisverschillen tussen mannen en vrouwen te verkleinen en het gebrek aan evenwicht tussen het aantal mannen en vrouwen in een aantal sectoren en beroepscategorieën te herstellen. Het is zaak alle relevante actoren (inclusief de sociale partners) bij dit proces te betrekken en er met behulp van geschikte verifieerbare indicatoren en streefcijfers toezicht op uit te oefenen. Voorts moet voor meer betaalbare kinderopvang worden gezorgd en toezicht worden uitgeoefend op het effect van de maatregelen die daartoe worden genomen;3. ter aanvulling van de 'Jobseekers' Allowance Benefit' een doortastender actief arbeidsmarktbeleid ten gunste van minder dan twaalf maanden werkloze volwassenen moeten voeren. Voorts moeten betere structuren worden ontwikkeld om het zoeken naar werk te vergemakkelijken. Het is in dit verband belangrijk bijzondere aandacht te schenken aan groepen die met specifieke problemen op de arbeidsmarkt kampen,4. meer inspanningen moeten leveren om bedrijfsopleidingen te stimuleren en te ontwikkelen. Doel is de strijd tegen de steeds grotere tekorten aan geschoolde arbeidskrachten en de lage scholingsgraad aan te binden.


Avis juridique important

|

31987H0567

87/567/EEG: Aanbeveling van de Commissie van 24 november 1987 inzake de beroepsopleiding voor vrouwen

Publicatieblad Nr. L 342 van 04/12/1987 blz. 0035 - 0037

*****AANBEVELING  VAN DE COMMISSIE  van 24 november 1987  inzake de beroepsopleiding voor vrouwen  (87/567/EEG)  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE  GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op het tweede streepje van artikel 155,  Overwegende dat artikel 4 van Richtlijn 76/207/EEG van 9 februari 1976 betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekansen en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden (1) bepaalt dat de Lid-Staten moeten zorgen voor de toepassing van het beginsel van gelijke behandeling met betrekking tot de toegang tot alle types en alle niveaus van beroepskeuzevoorlichting, beroepsopleiding, voortgezette beroepsopleiding en bij- en omscholing;  Overwegende dat in de Mededeling van de Commissie over »gelijke kansen voor de vrouw - communautair programma op middellange termijn 1986-1990", die op 20 december 1985 aan de Raad werd toegezonden, onderwijs en opleiding als een van de zeven actieterreinen wordt genoemd en wordt bepaald dat de Commissie communautaire richtsnoeren zal voorstellen met betrekking tot de beroepsopleiding voor vrouwen;  Overwegende dat in de tweede resolutie van de Raad van 24 juli 1986 over de bevordering van gelijke kansen voor de vrouw (2) de hierboven genoemde mededeling van de Commissie in grote lijnen wordt ondersteund en dat ook aan de doelstellingen van het programma, te weten het realiseren in de praktijk van gelijke kansen in het economisch, sociaal en cultureel leven, steun wordt verleend;  Overwegende dat in de tweede resolutie van de Raad de Lid-Staten ook worden uitgenodigd om passende acties ten uitvoer te leggen op grond van, onder meer, met name de Mededeling van de Commissie;  Overwegende dat Besluit 86/365/EEG van de Raad van 24 juli 1986 tot aanneming van het programma betreffende samenwerking tussen universiteit en onderneming inzake opleiding op het gebied van de technologie (COMETT) (3), Besluit 87/327/EEG van de Raad van 15 juni 1987 tot vaststelling van het communautaire actieprogramma inzake de mobiliteit van studenten (ERASMUS) (4), de resolutie van de Raad en van de ministers van Onderwijs, in het kader van de Raad bijeen, van 12 juli 1982 betreffende de maatregelen die moeten worden getroffen ter verbetering van de voorbereiding van jongeren op het arbeidsproces en ter vergemakkelijking van de overgang van school naar beroepsleven (5), de resolutie van de Raad en de ministers van Onderwijs, in het kader van de Raad bijeen, van 3 juni 1985 houdende een actieprogramma betreffende gelijke kansen voor meisjes en jongens in het onderwijs (6), de voorstellen voor een besluit van de Raad tot goedkeuring van een actieprogramma voor de opleiding en voorbereiding van jongeren naar het volwassen en beroepsleven (7) en de Mededeling van de Commissie over opleiding voor volwassenen in bedrijven (8) alle het belang onderstrepen dat moet worden gehecht aan gelijke kansen;  Overwegende dat het Europese Parlement bij diverse gelegenheden beklemtoonde dat er behoefte bestaat aan een veelomvattend, grootschalig beleid op het terrein van gelijke kansen voor vrouwen en aandrong op het bevorderen van een aangepaste beroepsopleiding voor vrouwen;  Overwegende dat goedgerichte beroepsopleidingsacties te meer noodzakelijk zijn gelet op het feit dat de structurele crisis op de arbeidsmarkt en de invoering van de nieuwe technologieën de werkgelegenheidsvooruitzichten van vrouwen ernstig hebben aangetast en dat de demografische ontwikkeling en de economische en sociale veranderingen een nog grotere doelgerichtheid van de beroepskwalificaties van alle werknemers noodzakelijk maken;  Overwegende dat deze situatie heeft geleid tot de ontplooiing in de Lid-Staten van diverse initiatieven met als doel een meer adequate scholing van vrouwen te bevorderen, maar dat dit soort acties nog al te vaak beperkt is gebleven; dat een aantal van deze acties ook op het niveau van de Gemeenschap werd uitgevoerd en dat het Europees Sociaal Fonds bijdraagt in de financiering van beroepsopleidingsacties;  Overwegende dat het bijgevolg van belang is communautaire richtsnoeren vast te stellen voor het uitvoeren van een aantal specifieke, veelomvattende acties op allerlei terreinen ten einde een adequate beroepsopleiding voor vrouwen te ontwikkelen,  HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING GEDAAN:  Artikel 1  Aanbevolen wordt dat de Lid-Staten een beleid goedkeuren ertoe strekkende de deelneming van jonge en volwassen vrouwen aan opleidingsacties te begunstigen, speciaal aan die acties die samenhangen met toekomstgerichte beroepen en specifieke maatregelen ontwikkelen, met name voor wat betreft de opleiding tot beroepen waarin zij ondervertegenwoordigd zijn.  Artikel 2  Aanbevolen wordt dat de Lid-Staten actieve maatregelen nemen, voortzetten of aanmoedigen die erop zijn gericht:  a) de opleiding van vrouwen op te nemen in een ruimer opgezet proces van samenwerking tussen alle betrokken partijen: de onderwijsinstanties en -instellingen, de school- en beroepskeuzevoorlichtingsdiensten, de sociale partners, de opleidingsinstanties, de geldverschaffers, de regerings- en/of regionale en/of plaatselijke autoriteiten, de instellingen voor gelijke behandeling, de bedrijven, de groeperingen of verenigingen van vrouwen;  b) ervoor te zorgen dat in de voorlichtings-, opleidings- en arbeidsbemiddelingsdiensten personeel wordt opgenomen dat gekwalificeerd is om aan de specifieke problemen van vrouwen tegemoet te komen (bij voorbeeld consulenten inzake gelijke behandeling) en ook maatregelen te nemen zodat opleiders zich meer bewust worden van de problematiek;  c) voorlichtingsdiensten voor school- en beroepskeuze zo te organiseren dat zij zelf naar de betrokkene toegaan in plaats van dat zij afwachten totdat deze zich tot hen wenden;  d) de deelneming van meisjes en vrouwen aan de opleidingscursussen te vergemakkelijken door meer gedecentraliseerde en over een ruimer gebied verspreide onderwijs- en opleidingsvoorzieningen te verschaffen;  e) bewustwordings- en voorlichtingsmaatregelen te ontplooien ten einde vrouwen en hun omgeving te attenderen op vrouwen die niet-traditionele activiteiten beoefenen, met name die welke samenhangen met toekomstgerichte beroepen;  f) de deelneming van meisjes aan het hoger onderwijs te bevorderen, met name in de technische en technologische studierichtingen,  - door, in het kader van de beurzenstelsels, middelen te voorzien die het mogelijk maken de tweeledige handicap, op grond van het geslacht en in sociaal opzicht, waaronder meisjes uit de kansarme milieus gebukt gaan, te compenseren;  - door maatregelen goed te keuren waardoor meisjes, in het kader van een samenwerkingsverband dat moet worden ontwikkeld tussen de universiteit en het bedrijfsleven (met name het COMETT-programma) en de interuniversitaire overeenkomsten ter bevordering van de mobiliteit van studenten (met name het ERASMUS-programma), op voet van gelijkheid kunnen deelnemen aan de programma's die worden opgezet;  - door ervoor te ijveren dat meisjes worden »gedirigeerd" naar de geavanceerde terreinen van de nieuwe technologieën;  g) met betrekking tot de eerste beroepsopleiding buiten het regulier onderwijssysteem een grotere deelneming van meisjes aan de diverse systemen, inzonderheid de leerlingopleiding, niet behorend tot die welke ressorteren onder bepaalde »vrouwelijke" beroepen, te begunstigen en waar dienstig opleidingen voor vrouwen die geen echte beroepsbekwaamheden verschaffen of die leiden tot beroepen die zijn verzadigd op te heffen;  h) meisjes en vrouwen aan te moedigen om een eigen bedrijf of cooeperatie op te richten door het in het leven roepen van speciale opleidings- en bijscholingsvoorzieningen; met name valt daarbij te denken aan:  - een opleiding op het terrein van het financieel beheer;  - een voorlichting over de toegangsmogelijkheden tot ondersteunende activiteiten en financiële tegemoetkomingen;  i) maatregelen te ontwikkelen ter bevordering van deelneming van vrouwen aan voortgezette opleidingen, waaronder:  - voorlichtings- en bewustmakingscampagnes met betrekking tot de mogelijkheden die dienaangaande worden geboden;  - maatregelen om vrouwen aan te moedigen deze opleidingscursussen te volgen, bij voorbeeld door de lestijden, de opleidingsduur en de opleidingsvormen aan te passen aan de specifieke problemen waarmee vrouwen hebben af te rekenen en door, daar waar zulks adequaat is, streefcijfers, die regelmatig zouden moeten worden herzien, vast te stellen, met name in de bedrijfstakken en beroepen waarin de vrouwen ondervertegenwoordigd zijn;  j) voor bepaalde categorieën vrouwen, met name de kansarme vrouwen en de vrouwen die na een onderbreking weer aan het arbeidsproces deelnemen, specifieke opleidingen te voorzien met name om deze vrouwen meer zelfvertrouwen te geven, hen meer bewust te maken en hen te initiëren in het beroepsleven;  k) alle opleidingen (met name die welke zijn gericht op werklozen) open te stellen voor vrouwen die weer aan het arbeidsproces willen deelnemen en de sociale partners aan te moedigen zogeheten »herintegratie"-projecten te ontwikkelen waarbij de opleiding wordt gegeven die de betrokkene naar mag worden verwacht in de gelegenheid stelt zijn/haar plaats in het bedrijf weer in te nemen op het niveau dat hij/zij voor zijn/haar vertrek innam;  l) de echtgenote van de zelfstandige beroepsbeoefenaar die met haar man meewerkt de mogelijkheid te geven om onder dezelfde voorwaarden als de zelfstandige aan opleidingsacties deel te nemen;  m) begeleidings- en ondersteuningsmaatregelen in te voeren, zoals flexibele voorzieningen inzake kinderoppas en de geëigende sociale infrastructuurvoorzieningen te creëren ten einde huismoeders in de gelegenheid te stellen aan de opleidingsacties deel te nemen; financiële prikkels in te voeren en tijdens de opleiding financiële tegemoetkomingen toe te kennen;  n) de in gezinsverband verworven bekwaamheden te erkennen (vrijstellingen voor bepaalde opleidingsonderdelen, enz.); o) na te gaan welke voortgang wordt gemaakt door vrouwen die aan opleidingsacties hebben deelgenomen, met name in beroepen waarin zij ondervertegenwoordigd zijn.  Artikel 3  De Lid-Staten stellen de Commissie binnen drie jaar nadat deze aanbeveling is uitgegaan in kennis van de maatregelen die werden getroffen om er uitvoering aan te geven ten einde de Commissie in staat te stellen een verslag op te maken over al dergelijke maatregelen.  Artikel 4  Deze aanbeveling is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Brussel, 24 november 1987.  Voor de Commissie  Manuel MARÍN  Vice-Voorzitter  (1) PB nr. L 39 van 14. 1. 1976, blz. 40.  (2) PB nr. C 203 van 24. 7. 1986, blz. 2.  (3) PB nr. L 222 van 8. 8. 1986, blz. 17.  (4) PB nr. L 166 van 25. 6. 1987, blz. 20.  (5) PB nr. C 193 van 28. 7. 1982, blz. 1.  (6) PB nr. C 166 van 5. 7. 1985, blz. 1.  (7) COM(87) 90 def.  (8) COM(86) 780.


Avis juridique important

|

32001H0613

Aanbeveling van het Europees Parlement en de Raad van 10 juli 2001 inzake de mobiliteit binnen de Gemeenschap van studenten, personen in opleiding, vrĳwilligers, leerkrachten en opleiders

Publicatieblad Nr. L 215 van 09/08/2001 blz. 0030 - 0037

Aanbeveling van het Europees Parlement en de Raadvan 10 juli 2001inzake de mobiliteit binnen de Gemeenschap van studenten, personen in opleiding, vrijwilligers, leerkrachten en opleiders(2001/613/EG)HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op de artikelen 149, lid 4, en 150, lid 4,Gezien het voorstel van de Commissie,Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité(1),Gezien het advies van het Comité van de Regio's(2),Overeenkomstig de procedure van artikel 251 van het Verdrag(3),Overwegende hetgeen volgt:(1) De transnationale mobiliteit van personen draagt bij tot de ontplooiing van de verschillende nationale culturen, stelt de betrokkenen in de gelegenheid hun eigen culturele en beroepsbagage uit te breiden en stelt de gehele Europese samenleving in staat daarvan te profiteren; deze verworvenheden zijn des te noodzakelijker omdat de werkgelegenheidsperspectieven thans beperkt zijn en de arbeidsmarkt meer flexibiliteit en aanpassingsvermogen vereist.(2) De mobiliteit van studenten, personen in opleiding, vrijwilligers, leerkrachten en opleiders maakt zowel in het kader van communautaire programma's als daarbuiten deel uit van het vrije verkeer van personen. Dit is een van de fundamentele vrijheden die in het Verdrag zijn verankerd. Het recht van vrij verkeer en vrij verblijf komt elke burger van de Unie toe, volgens de voorwaarden bepaald bij artikel 18 van het Verdrag.(3) Richtlijn 68/360/EEG van de Raad van 15 oktober 1968, inzake de opheffing van de beperkingen van de verplaatsing en het verblijf van de werknemers der lidstaten en hun familie binnen de Gemeenschap(4), erkent het verblijfsrecht van werknemers en hun gezinsleden. De lidstaten zijn krachtens Richtlijn 93/96/EEG van de Raad van 29 oktober 1993, inzake het verblijfsrecht voor studenten(5), verplicht het verblijfsrecht toe te kennen aan iedere tot een beroepsopleiding toegelaten student die onderdaan is van een lidstaat, alsmede aan diens echtgenoot en hun ten laste komende kinderen, voor zover zij dit recht niet bezitten op grond van een andere bepaling van het Gemeenschapsrecht. Richtlijn 90/364/EEG van de Raad van 28 juni 1990 betreffende het verblijfsrecht(6) kent bovendien onder bepaalde voorwaarden op algemenere wijze het verblijfsrecht aan de burgers van de Unie toe.(4) De mobiliteit van studenten, personen in opleiding, vrijwilligers, leerkrachten en opleiders valt ook onder het in artikel 12 van het Verdrag vastgelegde verbod van discriminatie op grond van nationaliteit. Dit beginsel, zoals uit de jurisprudentie van het Hof van Justitie blijkt, geldt voor de onder het Verdrag vallende gebieden. Derhalve geldt het voor de gebieden onderwijs, opleiding en jeugdzaken.(5) De Raad en de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, hebben op 14 december 2000 een resolutie houdende een actieplan voor mobiliteit(7) aangenomen, welk actieplan ook tijdens de Europese Raad van Nice is goedgekeurd.(6) Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de sociale zekerheidsregelingen op loontrekkenden en hun gezinnen, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen(8), is krachtens Verordening (EG) nr. 307/1999 van de Raad(9) gedeeltelijk van toepassing op studenten.(7) Verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap(10) voorziet in gelijke behandeling ten aanzien van de toegang tot onderwijs en beroepsopleiding van werknemers en hun gezinsleden die van hun recht op vrij verkeer gebruik hebben gemaakt.(8) De erkenning van beroepskwalificaties met het oog op de toegang tot de gereglementeerde beroepen, zoals dat van leerkracht, en de uitoefening daarvan, is in de Gemeenschap geregeld door een algemene regeling die in de Richtlijnen 89/48/EEG van de Raad(11) en 92/51/EEG van de Raad(12) is neergelegd.(9) De Raad heeft in zijn resoluties van 3 december 1992 over de doorzichtigheid van kwalificaties(13) en van 15 juli 1996 over de doorzichtigheid van beroepsopleidingscertificaten(14), de Commissie en de lidstaten verzocht maatregelen te nemen om het wederzijdse begrip van de kwalificatiestelsels van de verschillende lidstaten, alsmede van de kwalificaties zelf, te verbeteren door deze duidelijker, gemakkelijker leesbaar en dus doorzichtiger te maken. Een Europees forum voor transparantie in de beroepskwalificaties is opgericht met als taak concrete voorstellen te doen voor de uitvoering van deze resoluties. De eerste voorstellen zijn in februari 2000 ingediend.(10) De deelname van jongeren aan transnationale vrijwilligersactiviteiten is nuttig met het oog op de latere beroepskeuze, bevordert de ontwikkeling van sociale vaardigheden en een evenwichtige integratie in de samenleving, en draagt zo bij tot het ontstaan van een actief burgerschap; bovendien dient vrijwilligerswerk, dat een niet-winstgevende en onbezoldigde concrete activiteit van solidariteit is, in het kader van de nationale wetgeving niet te worden gelijkgesteld met een baan.(11) De Raad heeft de Commissie verzocht de haalbaarheid te onderzoeken van het op vrijwillige basis invoeren van een Europees bijvoegsel bij het diploma, om een synergie tot stand te brengen tussen academische erkenning en beroepserkenning(15). De werkzaamheden die de Commissie daartoe samen met de Raad van Europa en de UNESCO heeft ondernomen, zijn afgesloten en zullen weldra door een bewustmakingscampagne worden gevolgd.(12) Ondanks bovengenoemde bepalingen, moest in het in oktober 1996 door de Commissie aangenomen Groenboek "Onderwijs, opleiding, onderzoek: de belemmeringen voor transnationale mobiliteit" worden vastgesteld dat er nog steeds belemmeringen voor de mobiliteit bestaan. Zo belemmeren bijvoorbeeld de verschillen tussen de lidstaten inzake de rechtspositie van studenten, personen in opleiding, leerkrachten en opleiders, met name voor wat betreft de bepalingen inzake verblijfsrecht, arbeidsrecht, sociale zekerheid of belastingen, de mobiliteit. Op dezelfde wijze vormt de niet-erkenning van het specifieke karakter van vrijwilligerswerk een belemmering voor de mobiliteit van vrijwilligers.(13) Personen die in een andere lidstaat willen studeren, een opleiding willen volgen of in het jeugdwerk actief willen zijn, en in het bijzonder studenten, personen in opleiding, vrijwilligers, leerkrachten en opleiders, worden vaak ontmoedigd door het grote aantal belemmeringen voor mobiliteit, zoals blijkt uit de verzoekschriften die zij bij het Europees Parlement indienen. In dit verband moet het optreden van de Gemeenschap beantwoorden aan de wensen van haar burgers op het gebied van mobiliteit inzake onderwijs en opleiding.(14) In het kader van de bepaling van artikel 293 van het Verdrag dat de lidstaten waar nodig bilaterale onderhandelingen openen om hun onderdanen te verzekeren van de afschaffing van dubbele belasting binnen de Gemeenschap, zij eraan herinnerd dat dit netwerk van bilaterale overeenkomsten nog steeds niet volledig is, hetgeen tot gevolg heeft dat er nog belemmeringen voor de mobiliteit bestaan.(15) Het Groenboek bevatte een reeks voorstellen om deze belemmeringen weg te nemen. Deze hebben in het kader van de in alle lidstaten over dit onderwerp georganiseerde discussies brede steun gekregen. Deze belemmeringen voor de mobiliteit moeten derhalve worden opgeheven. Speciale aandacht moet worden geschonken aan de behoeften van de meest benadeelde en meest kwetsbare groepen, zoals gehandicapten.(16) De Europese Raad heeft zich tijdens zijn bijeenkomst in Lissabon van 23 en 24 maart 2000 uitgesproken vóór mobiliteit als een wezenlijk onderdeel van de nieuwe kennismaatschappij en de bevordering van het levenslang leren. De Europese Raad heeft de lidstaten, de Raad en de Commissie opgeroepen om:- de nodige, onder hun bevoegdheid vallende maatregelen te nemen, teneinde de mobiliteit van studenten, docenten en opleiders te bevorderen, in het bijzonder door belemmeringen weg te nemen, door een grotere transparantie bij de erkenning van kwalificaties en van tijdvakken van studie en opleiding, alsook door specifieke maatregelen om tegen 2002 de belemmeringen voor de mobiliteit van leerkrachten weg te nemen;- een Europees model voor curricula vitae uit te werken, teneinde de mobiliteit te verbeteren door de onderwijs en opleidingsinstellingen, alsmede de werkgevers, te helpen om de verworven kennis beter te beoordelen.De Europese Raad heeft de Raad en de Commissie daarnaast verzocht na te denken over de oprichting van een Europese databank van banen en leermogelijkheden om mobiliteit te vergemakkelijken en tegelijkertijd werklozen beter in staat te stellen een baan te vinden en de lacunes in hun vaardigheden op te vullen.(17) Mobiliteit draagt bij tot het ontdekken van een nieuwe culturele en sociale realiteit. Dientengevolge moet de culturele voorbereiding en een eerste kennismaking met de leefwijze, de scholing en de werkomstandigheden in de verschillende Europese landen worden vergemakkelijkt, evenals de terugkeer van de betrokkenen onder goede omstandigheden in hun eigen land, vooral door het verstrekken van een interculturele opleiding ten behoeve van de relevante contactpersonen van de doelgroepen (docenten en administraties van universiteiten, docenten van beroepsopleidingen, leerkrachten en hoofden van onderwijsinstellingen, personeel van de organisaties die met de uitwisselingen belast zijn, zowel in het land van herkomst als in het gastland), en moeten de onderwijs en opleidingsinstellingen worden gestimuleerd om personeel te benoemen voor de coördinatie en om hun interculturele opleiding te vergemakkelijken.(18) Deze aanbeveling wordt gedaan overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel, neergelegd in artikel 5 van het Verdrag, in die zin dat een optreden van de Gemeenschap in aanvulling op de acties van de lidstaten noodzakelijk is om de belemmeringen voor de mobiliteit weg te nemen. Hiertoe moet worden beklemtoond dat de mobiliteit, aangezien zij bij uitstek grensoverschrijdend is, optreden van de Gemeenschap vergt. De onderhavige aanbeveling voldoet ook aan het evenredigheidsbeginsel, dat in hetzelfde artikel is neergelegd, aangezien zij niet verder gaat dan nodig is om de nagestreefde doelstellingen te verwezenlijken.(19) Deze aanbeveling wil de samenwerking tussen de lidstaten op het gebied van de mobiliteit bevorderen door hun maatregelen te ondersteunen met volledige eerbiediging van hun verantwoordelijkheden, in het kader van hun nationale wetgeving, met name wat betreft de uitvoering van de verzoeken die deze aanbeveling behelst.(20) Deze aanbeveling heeft betrekking op onderdanen van de lidstaten die in een andere lidstaat dan de lidstaat van herkomst ervaring willen opdoen. Er zij evenwel aan herinnerd dat de Europese Raad tijdens zijn bijeenkomst in Tampere op 15 en 16 oktober 1999 heeft verklaard dat de Europese Unie "de onderdanen van derde landen die wettig op het grondgebied van een lidstaat verblijven op billijke wijze moet behandelen" en dat een energieker beleid inzake integratie ernaar moet streven aan deze personen rechten te verlenen en plichten op te leggen die vergelijkbaar zijn met die van de burgers van de Unie. De onderdanen van derde landen die wettig in een lidstaat verblijven, zouden in die lidstaat een aantal uniforme rechten moeten verkrijgen die zo dicht mogelijk bij de rechten van de burgers van de Unie liggen.(21) Aan de communautaire programma's inzake onderwijs, beroepsopleiding en jeugd kan worden deelgenomen door de lidstaten van de Europese Vrijhandelsassociatie die deelnemen aan de Europese Economische Ruimte en door de landen van Midden en Oost-Europa (LMOE), overeenkomstig de voorwaarden die zijn vastgesteld in de Europaovereenkomsten, in de aanvullende protocollen daarbij en in de besluiten van de respectieve associatieraden, door Cyprus, alsmede door Malta en door Turkije. In dit verband zouden deze landen bij deze aanbeveling moeten worden betrokken en moet de mobiliteit van hun onderdanen die in het kader van een communautair programma studeren, een opleiding volgen, vrijwilligerswerk verrichten, dan wel als leerkracht of opleider actief zijn in de Europese Unie, worden vergemakkelijkt.(22) Communautaire programma's, waaronder de hierboven genoemde, hebben de ontwikkeling op communautair niveau mogelijk gemaakt van goede praktijken en belangrijke instrumenten om de mobiliteit van studenten, personen in opleiding, vrijwilligers, leerkrachten en opleiders te vergemakkelijken. Er moet naar een zo breed mogelijke toepassing van deze goede praktijken en deze instrumenten worden gestreefd,I. BEVELEN de lidstaten AAN:1. Maatregelen voor alle onder deze aanbeveling vallende categorieën van personen:a) de maatregelen nemen die zij passend achten om de wettelijke en bestuursrechtelijke belemmeringen weg te nemen voor de mobiliteit van personen die in een andere lidstaat een studiecyclus of een opleiding willen volgen, vrijwilligerswerk willen verrichten, of er als leerkracht of opleider willen werken, met name binnen het kader van de communautaire programma's (zoals Socrates, Leonardo da Vinci en Jeugd), maar ook daarbuiten; in samenwerking met de Commissie de uitwisseling bevorderen van ervaringen en goede praktijken met betrekking tot de transnationale mobiliteit van de betrokken personen en tot de verschillende aspecten van deze aanbeveling;b) de maatregelen nemen die zij passend achten om taal en cultuurbarrières terug te dringen, bijvoorbeeld:- het leren van ten minste twee communautaire talen aan te moedigen en de jongeren met name ontvankelijk te maken voor het burgerschap van de Unie en de eerbiediging van de culturele en sociale verschillen;- stimuleren dat ieder mobiliteitsinitiatief wordt voorafgegaan door een voorbereiding op de vreemde taal en cultuur;c) de ontwikkeling van verschillende regelingen voor financiële steun voor mobiliteit bevorderen (toelagen, beurzen, subsidies, leningen enz.) en met name:- de overdraagbaarheid van nationale beurzen en toelagen vergemakkelijken;- de maatregelen nemen die zij passend achten om ervoor te zorgen dat de procedures voor het overmaken of uitbetalen van deze beurzen en andere toelagen in het buitenland worden vergemakkelijkt en vereenvoudigd;d) de maatregelen nemen die zij passend achten om de totstandbrenging van een Europese ruimte van kwalificaties te bevorderen, dat wil zeggen, de betrokken personen in staat te stellen om in de betrokken academische en beroepskringen van hun lidstaat van oorsprong erkenning te verkrijgen voor de in het gastland verkregen bewijsstukken en de aldaar opgedane ervaring; dat zou kunnen gebeuren door het bevorderen van de doelstellingen van de resoluties van 1992 en 1996 over de doorzichtigheid van kwalificaties en van opleidingscertificaten, door het gebruik van het document "Europass-opleidingen" zoals bedoeld in Besluit 1999/51/EG van de Raad(16) van 21 december 1998, inzake de bevordering van Europese trajecten in alternerende beroepsopleidingen, waaronder het leerlingwezen en van het Europees supplement bij het diploma aan te moedigen, en door gevolg te geven aan de conclusies van de Europese Raad van Lissabon van 23 en 24 maart 2000, met name door de uitwerking van een Europees kader van basisvaardigheden en een gemeenschappelijk Europees model voor het opstellen van curricula vitae;e) onderzoeken in welke mate de personen die onder deze aanbeveling vallen, de steunregelingen kunnen genieten die in het gastland aan dezelfde categorieën van personen worden verstrekt, zoals tariefverminderingen op het openbaar vervoer, steun voor huisvesting en maaltijden, toegang tot bibliotheken en musea, met uitzondering van socialezekerheidsuitkeringen; in dit verband zou moeten worden nagedacht over de invoering van een "mobiliteitskaart";f) ertoe bijdragen dat wie belang stelt in mobiliteit gemakkelijk toegang krijgt tot alle nuttige informatie aangaande de mogelijkheden om in de andere lidstaten te studeren, een opleiding te volgen, vrijwilligerswerk te verrichten dan wel als leerkracht of opleider werkzaam te zijn, door de werkzaamheden van het netwerk van nationale informatiecentra voor academische erkenning, van het Europese netwerk van informatiecentra en van "Europa rechtstreeks" met name uit te breiden tot:- een betere verspreiding van informatie over de mogelijkheden tot en de voorwaarden voor (in het bijzonder over de instrumenten voor financiële steun) verwezenlijking van de transnationale mobiliteit;- informeren van de burgers over hun rechten, krachtens Verordening (EEG) nr. 1408/71 en de bestaande wederzijdse regelingen inzake sociale zekerheid, wanneer zij tijdelijk in een andere lidstaat woonachtig zijn;- stimuleren van de opleiding van de bestuurlijk verantwoordelijken op alle niveaus en van de regelmatige voorlichting over het communautaire acquis inzake mobiliteit;- deelname aan het opzetten van een gegevensbank over de mogelijkheden op het gebied van werkgelegenheid en scholing, in het kader van gedecentraliseerde procedures, door maximaal gebruik te maken van de bestaande structuren en mechanismen, zoals het EURES-netwerk;g) de maatregelen nemen die zij passend achten, opdat de categorieën van personen die onder deze aanbeveling vallen, in hun lidstaat van oorsprong op gelijke wijze worden behandeld als dezelfde categorieën van personen die niet een transnationale mobiliteitservaring aangaan;h) de maatregelen nemen die zij passend achten voor het opheffen van de belemmeringen voor de mobiliteit van onderdanen van derde landen die deelnemen aan communautaire programma's, met name Socrates, Leonardo da Vinci of Jeugd, en uit dien hoofde studeren of een opleiding volgen, vrijwilligerswerk verrichten dan wel als leerkracht of opleider werkzaam zijn.2. Specifieke maatregelen voor studenten:a) het vergemakkelijken van de erkenning, in het land van oorsprong, voor academische doeleinden, van de in het gastland doorgebrachte studieperiode. Daartoe dient het gebruik van het Europees studiepuntenoverdrachtsysteem (ECTS) te worden aangemoedigd. Dit systeem is gebaseerd op doorzichtigheid van de studieprogramma's en waarborgt de erkenning van academische verworvenheden dankzij een van tevoren tussen de student, de instelling van herkomst en de gastinstelling gesloten overeenkomst;b) het nemen van passende maatregelen om ervoor te zorgen dat de besluiten van de bevoegde autoriteiten inzake academische erkenning binnen een redelijke termijn worden genomen, worden gemotiveerd en er administratief beroep en/of beroep in rechte tegen kan worden ingesteld;c) de onderwijsinstelling aanmoedigen, als administratieve bijlage bij een diploma een Europees bijvoegsel te verstrekken waarin de gevolgde studie wordt beschreven teneinde de erkenning ervan te vergemakkelijken;d) de leerlingen en de studenten aanmoedigen, een deel van hun opleiding in een andere lidstaat te volgen en de erkenning van de studieperiodes die in dat kader in een andere lidstaat zijn voltooid, vergemakkelijken;e) passende maatregelen nemen of stimuleren teneinde het studenten gemakkelijker te maken om, met het oog op het verkrijgen van een verblijfsvergunning, aan te tonen dat zij voor ziektekosten gedekt of verzekerd zijn;f) de integratie (studieadvisering, -begeleiding, enz.) van de mobiele student in het onderwijsstelsel van het gastland en zijn reïntegratie in dat van zijn land van herkomst vergemakkelijken, naar het voorbeeld van wat in het kader van het communautaire programma Socrates gebruikelijk is.3. Specifieke maatregelen voor personen in opleiding:a) de erkenning, in het land van oorsprong, van de blijkens een attest in het gastland gevolgde opleiding bevorderen; daartoe dient het gebruik van, onder andere, het document "Europass-opleidingen" te worden bevorderd;b) het gebruik aanmoedigen van doorzichtiger modellen voor getuigschriften van beroepsopleiding, zoals bedoeld in de resolutie van 1996 over de doorzichtigheid van beroepsopleidingscertificaten en in de voorstellen van het Europees forum voor transparantie in de beroepskwalificaties, die met name ten doel hebben om:- met de officiële nationale certificaten een vertaling van die certificaten en/of een Europees supplement bij het certificaat af te geven;- nationale referentiepunten aan te wijzen, die informatie moeten verstrekken over de nationale beroepskwalificaties;c) de maatregelen nemen die zij passend achten overeenkomstig de communautaire regelgeving en in het kader van hun nationale wetgeving, opdat personen die zich naar een andere lidstaat begeven om daar een erkende opleiding te volgen, niet ten gevolge van hun mobiliteit een ongelijke behandeling ontvangen op het gebied van de relevante sociale bescherming, met inbegrip van de administratieve formaliteiten inzake deze bescherming, zoals de gezondheidszorg en andere relevante gebieden;d) op administratief vlak de maatregelen nemen die zij passend achten, opdat gemakkelijker het bewijs kan worden verkregen dat personen die een opleiding in een andere lidstaat beginnen over toereikende financiële middelen beschikken, zoals bepaald in Richtlijn 90/364/EEG van de Raad.4. Specifieke maatregelen voor vrijwilligers:a) ervoor zorgen dat in de nationale wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen rekening wordt gehouden met het specifieke karakter van vrijwilligerswerk;b) aanmoedigen dat het in het gastland verrichte vrijwilligerswerk in het land van oorsprong in aanmerking wordt genomen middels een bewijs van deelneming door de betrokken personen aan de vrijwilligersprojecten, met een beschrijving van de werkzaamheden, in het kader van het streven naar een gemeenschappelijk Europees model voor het opstellen van curricula vitae;c) overeenkomstig de communautaire regelgeving en in het kader van hun nationale wetgeving de maatregelen nemen die zij passend achten, opdat vrijwilligers en hun gezinnen niet ten gevolge van hun mobiliteit een ongelijke behandeling ontvangen op het gebied van de relevante sociale bescherming, zoals de gezondheidszorg en de op het welzijn van de gezinnen gerichte beleidsmaatregelen;d) in het kader van hun nationale wetgeving de maatregelen nemen die zij passend achten, opdat onbezoldigd erkend vrijwilligerswerk niet gelijkgesteld wordt met een baan.5. Specifieke maatregelen voor leerkrachten en opleiders:a) zoveel mogelijk rekening houden met de problemen van tijdelijk in een andere lidstaat werkzame leerkrachten of opleiders die onder de wetgeving van meerdere lidstaten vallen en de samenwerking op dit gebied aanmoedigen;b) de maatregelen nemen die zij passend achten om het leerkrachten en opleiders gemakkelijker te maken in een andere lidstaat werkzaam te zijn, bijvoorbeeld:- door regelingen in te stellen voor de vervanging van leerkrachten en opleiders die deelnemen aan Europese mobiliteit;- door erop toe te zien dat er mechanismen worden ingesteld om hen gemakkelijker in de gastinstelling te doen integreren;- door te overwegen om, volgens op nationaal niveau bepaalde regels, "Europese opleidingsperiodes" in te voeren, zodat gemakkelijker ervaring kan worden opgedaan met mobiliteit;c) de invoering aanmoedigen van een Europese dimensie in de beroepssfeer van leerkrachten en opleiders, met name:- in de inhoud van de opleidingsprogramma's voor leerkrachten en opleiders;- door het bevorderen van contacten tussen de in verschillende lidstaten gelegen opleidingscentra voor leerkrachten en opleiders, onder meer door het organiseren van uitwisselingen en stageperiodes in een andere lidstaat;d) bevorderen dat Europese mobiliteit in aanmerking wordt genomen als een van de bestanddelen van de loopbaan van leerkrachten en opleiders.II. VERZOEKEN de lidstaten:- om binnen twee jaar na de goedkeuring van deze aanbeveling, en vervolgens elke twee jaar, een evaluatieverslag op te stellen en aan de Commissie voor te leggen over de maatregelen die zij genomen hebben ingevolge de hierboven en in het actieplan voor mobiliteit gedane aanbevelingen.III. VERZOEKEN de Commissie:a) een groep van deskundigen in te stellen, waarin alle lidstaten zijn vertegenwoordigd, bestaande uit ambtenaren die op nationaal niveau verantwoordelijk zijn voor de tenuitvoerlegging van deze aanbevelingen en de maatregelen in het actieplan voor mobiliteit, teneinde de uitwisseling van informatie en ervaringen hierover mogelijk te maken;b) met de lidstaten en de sociale partners te blijven samenwerken in, onder andere, het Europees forum voor transparantie in de beroepskwalificaties, teneinde adequate informatie en ervaringen over de uitvoering van de in deze aanbeveling genoemde maatregelen te kunnen uitwisselen;c) twee jaar en zes maanden na de goedkeuring van deze aanbeveling, en vervolgens elke twee jaar, aan het Europees Parlement, de Raad, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's een overzicht voor te leggen van de hierboven in deel II genoemde verslagen van de lidstaten en in dat overzicht aan te geven, op welke gebieden de maatregelen van de lidstaten goed door communautaire actie kunnen worden aangevuld;d) na te gaan hoe in de Gemeenschap een kaart voor scholieren, studenten, personen in opleiding en vrijwilligers kan worden ingevoerd, waarmee de houders van dit soort kaarten tijdens hun mobiliteitsperiode diverse reducties kunnen verkrijgen;e) voorstellen uit te werken ter bevordering van de samenwerking op het gebied van de doorzichtigheid van de kwalificaties, in het bijzonder wat betreft de toegang tot de Europass voor derde landen die deelnemen aan communautaire programma's, alsmede met betrekking tot de certificaten van beroepsopleiding;f) na te gaan hoe, in samenwerking met de lidstaten, het best maatregelen kunnen worden genomen om informatie uit te wisselen over de mogelijkheden inzake onderwijs, opleiding, vrijwilligerswerk, activiteiten als leerkracht of opleider in de andere lidstaten.Gedaan te Brussel, 10 juli 2001.Voor het Europees ParlementDe voorzitsterN. FontaineVoor de RaadDe voorzitterD. Reynders(1) PB C 168 van 16.6.2000, blz. 25.(2) PB C 317 van 6.11.2000, blz. 53.(3) Advies van het Europees Parlement van 5 oktober 2001 (nog niet verschenen in het Publicatieblad), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 19 januari 2001 (PB C 70 van 2.3.2001, blz. 1) en besluit van het Europees Parlement van 15 mei 2001 (nog niet verschenen in het Publicatieblad). Besluit van de Raad van 26 juni 2001.(4) PB L 257 van 19.10.1968, blz. 13. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij de Toetredingsakte van 1994.(5) PB L 317 van 18.12.1993, blz. 59.(6) PB L 180 van 13.7.1990, blz. 26.(7) PB C 371 van 23.12.2000, blz. 4.(8) PB L 149 van 5.7.1971, blz. 2. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1399/1999 (PB L 164 van 30.6.1999, blz. 1).(9) PB L 38 van 12.2.1999, blz. 1.(10) PB L 257 van 19.10.1968, blz. 2. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 2434/92 (PB L 245 van 26.8.1992, blz. 1).(11) PB L 19 van 24.1.1989, blz. 16.(12) PB L 209 van 24.7.1992, blz. 25. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2000/5/EG van de Commissie (PB L 54 van 26.2.2000, blz. 42).(13) PB C 49 van 19.2.1993, blz. 1.(14) PB C 224 van 1.8.1996, blz. 7.(15) PB C 195 van 6.7.1996, blz. 6.(16) PB L 17 van 22.1.1999, blz. 45.BIJLAGEIN DE AANBEVELING BEDOELDE CATEGORIEËN VAN PERSONENDe hieronder vermelde personen vallen slechts onder deze aanbeveling voorzover zij, gedurende een tijdelijk verblijf, ervaring willen opdoen met mobiliteit tussen twee staten - de staat van oorsprong en de gaststaat - waarna de betrokkenen in principe naar hun land van oorsprong terugkeren. Die personen behouden hun wettelijke verblijfplaats, zoals vastgelegd in de wetgeving van elke lidstaat, in de staat van oorsprong.I. StudentenPersonen die in een van de in artikel 149, lid 2, derde streepje, van het Verdrag bedoelde onderwijsinstellingen een studie volgen.II. Personen in opleidingPersonen die, ongeacht hun leeftijd en beroepssituatie, een beroepsopleiding van eender welk niveau volgen, met inbegrip van het hoger onderwijs.III. VrijwilligersPersonen, en zeer in het bijzonder jongeren, die in het kader van het onderdeel "Europees vrijwilligerswerk" van het communautair actieprogramma "Jeugd" dan wel in het kader van andere grensoverschrijdende vrijwilligersprojecten die aan soortgelijke voorwaarden voldoen, een niet-winstgevende en onbezoldigde activiteit van concrete solidariteit verrichten, waardoor zij sociale vaardigheden kunnen verwerven en zij zich persoonlijk kunnen ontplooien.IV. LeerkrachtenPersonen die onderricht geven in onderwijsinstellingen zoals bedoeld in artikel 149, lid 2, derde streepje, van het Verdrag.V. OpleidersPersonen die, in een van de in artikel 150, lid 2, vierde streepje, van het Verdrag bedoelde onderwijs- of opleidingsinstellingen, dan wel in opleidingscentra of in bedrijven, een opleiding verzorgen.


Aanbeveling voor een besluit van de Raad waarbij de Commissie wordt gemachtigd onderhandelingen te openen over sluiting van een overeenkomst inzake politieke dialoog en samenwerking tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten en de Midden-Amerikaanse staten Costa Rica, El Salvador, Guatemala, Honduras, Nicaragua en Panama