Avis juridique important

|

31978H0519

78/519/EEG: Aanbeveling van de Commissie van 26 mei 1978 gericht tot Ierland, betreffende een ontwerp-verordening met betrekking tot de tenuitvoerlegging van Richtlijn 74/562/EEG van de Raad inzake de toegang tot het beroep van ondernemer van nationaal en internationaal personenvervoer over de weg

Publicatieblad Nr. L 159 van 17/06/1978 blz. 0037 - 0039

++++AANBEVELING VAN DE COMMISSIE  van 26 mei 1978  gericht tot Ierland betreffende een ontwerp-verordening met betrekking tot de tenuitvoerlegging van Richtlijn 74/562/EEG van de Raad inzake de toegang tot het beroep van ondernemer van nationaal en internationaal personenvervoer over de weg   ( 78/519/EEG )  Bij schrijven van 2 augustus 1977 heeft de Permanente Vertegenwoordiging van Ierland bij de Europese Gemeenschappen de Commissie bij wijze van raadpleging de tekst doen toekomen van een ontwerpverordening met betrekking tot de tenuitvoerlegging van de Richtlijn 74/562/EEG van de Raad van 12 november 1974 inzake de toegang tot het beroep van ondernemer van nationaal en internationaal personenvervoer over de weg ( 1 ) .  Deze raadpleging vindt plaats op grond van artikel 6 , lid 1 , van bovengenoemde richtlijn .  De Commissie betreurt het dat de Ierse Regering , getuige het tijdstip van kennisgeving van de uitvoeringsmaatregelen , niet alleen niet tijdig de verplichtingen is nagekomen die haar door artikel 6 van de Richtlijn 74/562/EEG worden opgelegd , maar het de Commissie ook onmogelijk heeft gemaakt deze aanbeveling op het gewenste ogenblik uit te brengen .  Ten aanzien van bovengenoemde ontwerpverordening doet de Commissie de volgende aanbeveling :  1 . De Commissie constateert dat , wat de toegang tot het beroep van ondernemer van personenvervoer over de weg betreft , de ontwerp-verordening van de Ierse Regering in beginsel voldoet aan de voorschriften van bovengenoemde richtlijn , onder voorbehoud dat de nog te nemen uitvoeringsmaatregelen en de volgende , in het ontwerp aan te brengen wijzigingen worden goedgekeurd .  2 . Artikel 2 van de ontwerp-verordening bevat de volgende definitie :   " Onder personenvervoer over de weg worden verstaan alle werkzaamheden van een persoon die het beroep van ondernemer van personenvervoer over de weg uitoefent , met uitsluiting van de werkzaamheden welke bestaan in het verrichten of organiseren van personenvervoer over de weg , indien de persoon die deze werkzaamheden verricht noch eigenaar is van het voor dit vervoer gebruikte voertuig , noch houder van een vergunning voor voertuigen voor openbaar vervoer welke uit hoofde van een dergelijk voertuig is afgegeven . " .  De Commissie constateert dat in deze definitie uitsluitend melding wordt gemaakt van de beroepswerkzaamheden van personen en niet van ondernemingen ; voorts wordt met de uitsluiting uit de definitie van personenvervoer over de weg van vervoer , verricht door personen met voertuigen waarvan zij niet de eigenaar zijn en die geen vergunning bezitten voor voertuigen voor openbaar vervoer , wezenlijk afgeweken van de in artikel 1 , lid 2 , van de richtlijn vervatte definitie van het beroep van ondernemer van personenvervoer over de weg .  Derhalve beveelt de Commissie aan , de tekst van deze definitie van artikel 2 van de ontwerp-verordening in overeenstemming te brengen met bovenvermelde definitie van de richtlijn .  3 . Artikel 3 , lid 1 , van de ontwerp-verordening verbiedt personen die het beroep van ondernemer van personenvervoer over de weg uitoefenen , met ingang van 1 januari 1978 personen te vervoeren indien zij niet in het bezit zijn van een internationaal of nationaal certificaat voor het personenvervoer over de weg . Dit artikel heeft derhalve slechts betrekking op niet nader bepaalde " personen " en laat ondernemingen buiten beschouwing .  In dit verband heeft de Ierse Regering medegedeeld dat de term " persoon " in haar nationale wetgeving zowel het begrip natuurlijke persoon als het begrip rechtspersoon dekt .  Rekening houdend met de in artikel 1 , lid 2 , tweede alinea , van de communautaire richtlijn vervatte definitie van de term " onderneming " , waaronder aldaar worden verstaan verenigingen , groeperingen of organen , waarvan sommige niet in de categorieën natuurlijke of rechtspersonen kunnen worden ingedeeld , beveelt de Commissie de Ierse Regering evenwel aan met zoveel woorden te stellen dat de bepalingen van de ontwerpverordening voor de toegang tot het beroep van vervoerondernemer van toepassing zijn op personen zowel als op ondernemingen .  4 . De Commissie stelt eveneens vast dat artikel 3 , lid 2 , van de ontwerp-verordening bepaalde categorieën van vervoer vrijstelt van de toepassing van het bepaalde in artikel 3 , lid 1 , van dat ontwerp , te weten het bezit van een certificaat voor het personenvervoer over de weg dat aantoont dat wordt voldaan aan de voorwaarden betrouwbaarheid , financiële draagkracht en vakbekwaamheid .  Nu voorziet artikel 1 , lid 3 , van de richtlijn echter niet in de mogelijkheid vrijstelling te verlenen van de toepassing van deze bepalingen aan bepaalde categorieën van vervoer , doch wel aan natuurlijke personen of ondernemingen die uitsluitend bepaalde categorieën van vervoer verrichten .  Derhalve beveelt de Commissie aan , met het oog op de duidelijkheid artikel 3 , lid 2 , van de ontwerp-verordening zodanig te wijzigen dat aan het bepaalde in artikel 1 , lid 3 , van de richtlijn wordt voldaan .  5 . De Commissie merkt tevens op dat artikel 3 , lid 2 , van de ontwerp-verordening vrijstelling verleent van het bezit van een certificaat voor het personenvervoer over de weg voor bepaalde categorieën van vervoer . In dit verband maakt de Commissie de volgende opmerkingen :  Wat de in artikel 3 , lid 2 , sub a ) , van de ontwerp-verordening vervatte vrijstelling betreft , te weten het vervoer van kinderen , heeft de Commissie geen bezwaar tegen de voorgenomen bepaling aangezien dit vervoer wordt verricht door personen die een ander hoofdberoep uitoefenen dan het personenvervoer over de weg en voor zover deze vervoeractiviteit overeenkomstig artikel 1 , lid 3 , van de richtlijn slechts een geringe weerslag heeft op de vervoermarkt .  Wat de andere in artikel 3 , lid 2 , sub b ) , c ) en d ) , van de ontwerp-verordening vermelde vrijstellingen betreft , te weten het vervoer van personen naar hun werk , het vervoer van schoolkinderen en het vervoer van liefdadigheidsinstellingen , heeft de Commissie geen bezwaar tegen de voorgenomen bepaling voor zover dit vervoer overeenkomstig artikel 1 , lid 3 , van de communautaire richtlijn uitsluitend voor niet-commerciële doeleinden wordt verricht .  Tot besluit verleent artikel 3 , lid 2 , sub e ) , van de ontwerp-verordening eveneens vrijstelling van het bezit van een certificaat voor het personenvervoer over de weg voor de volgende categorie van vervoer :  het vervoer met een mechanisch aangedreven voertuig dat aan de in afdeling 6 ( 1 ) , leden a ) en b ) , van de Road Transport Act , 1935 ( nr . 23 van 1935 ) vermelde voorwaarden voldoet ( te weten dat dit voertuig is gebouwd of aangepast voor het personenvervoer over de weg , dat het de zitplaats van de bestuurder niet inbegrepen meer dan zes zitplaatsen telt en dat het eigendom is van een persoon die niet in Ierland woont of die , in geval van mede-eigendom , de hoofdzetel van zijn activiteiten of , in geval van een vennootschap , zijn maatschappelijke zetel buiten Ierland heeft ) en dat wordt gebruikt voor het personenvervoer over de weg met een desbetreffende vergunning , waarbij dit vervoer wordt verricht op één of verschillende op het machtigingsformulier vermelde tijdstippen of op internationale verkeersverbindingen .  De Commissie is van mening dat het hierboven bedoelde vervoer binnen het toepassingsgebied van de richtlijn valt , aangezien het niet behoort tot de bij artikel 1 , lid 3 , van de richtlijn vrijgestelde categorieën van vervoer , te weten bepaalde vormen van personenvervoer , met uitsluiting van ander vervoer verricht door natuurlijke personen of ondernemingen voor niet-commerciële doeleinden , of verricht door natuurlijke personen of ondernemingen die een ander hoofdberoep uitoefenen dan het personenvervoer over de weg , voor zover hun vervoeractiviteit slechts een geringe weerslag heeft op de vervoermarkt .  Derhalve beveelt de Commissie aan artikel 3 , lid 2 , van de ontwerp-verordening zodanig te wijzigen dat met bovenstaande opmerkingen rekening wordt gehouden .  6 . Wat het beginsel van de betrouwbaarheid betreft , merkt de Commissie op dat artikel 2 , lid 2 , van de richtlijn bepaalt dat in afwachting van een latere coordinatie elke Lid-Staat de bepalingen vaststelt waaraan de aanvrager ter zake van betrouwbaarheid moet voldoen .  De Commissie constateert evenwel dat deze bepalingen en met name artikel 5 , leden 5 , 7 en 9 , van de ontwerp-verordening onduidelijk en onvolledig zijn .  Ter wille van de duidelijkheid verzoekt de Commissie de Ierse Regering dan ook , in de huidige ontwerp-verordening bepalingen op te nemen die een nadere omschrijving mogelijk maken van de voorwaarden waaraan de betrokkenen ter zake van betrouwbaarheid moeten voldoen .  7 . Artikel 8 , leden 1 en 2 , van de ontwerp-verordening bevat bepalingen die een voorlopige voortzetting van de exploitatie van een vervoeronderneming in geval van overlijden of ziekte van de houder van een vervoercertificaat moeten waarborgen .  De Commissie is van mening dat bovenvermelde bepalingen onvolledig zijn ten opzichte van de voorschriften van artikel 3 , lid 1 , van de communautaire richtlijn , aangezien :   - de ontwerp-verordening niet de voorwaarden vaststelt waaronder de exploitatie van de vervoeronderneming kan worden voortgezet ;   - de ontwerp-verordening uitsluitend melding maakt van het geval van overlijden of onbekwaamheid als gevolg van ziekte en de wettelijke onbekwaamheid buiten beschouwing laat .  Derhalve beveelt de Commissie de Ierse Regering aan artikel 8 , leden 1 en 2 , van de ontwerp-verordening in overeenstemming te brengen met de voorschriften van artikel 3 , lid 1 , van de communautaire richtlijn .  8 . In artikel 13 , lid 4 , van de ontwerp-verordening wordt bepaald dat een bewijs van vakbekwaamheid door de minister aan iedere aanvrager kan worden afgegeven , indien deze in het bezit is van :   - een diploma van de eerste of tweede graad , uitgereikt door het Chartered Institute of Transport , of   - een universitair diploma of enig ander getuigschrift van hoger onderwijs waaruit blijkt dat de betrokkene een studie over het vervoer heeft volbracht , of   - enigerlei andere kwalificatie die volgens de minister gelijkwaardig is aan de hierboven gespecificeerde kwalificaties .  De Commissie merkt op dat artikel 2 , lid 4 , van de communautaire richtlijn voor de Lid-Staten voorziet in de mogelijkheid de kandidaat-vervoerondernemer vrij te stellen van het leveren van het bewijs van vakbekwaamheid , indien hij houder is van bepaalde diploma's van hoger onderwijs of van vakonderwijs , die een goede kennis omtrent de in de lijst van de bijlage van de richtlijn aangegeven onderwerpen waarborgen : een dergelijke bepaling houdt voor de Lid-Staten , die menen van deze mogelijkheid gebruik te moeten maken , de verplichting in nauwkeurig aan te geven welke diploma's aanleiding kunnen geven tot deze vrijstelling .  De bepaling waarbij de minister de bevoegdheid wordt gegeven , uit te maken of de vakbewaamheid gelijkwaardig is aan die welke in de communautaire richtlijn is bepaald , is derhalve niet verenigbaar met het bepaalde in artikel 2 , lid 4 , van de communautaire richtlijn en dient te vervallen .  9 . Artikel 13 , lid 5 , sub a ) , van de ontwerp-verordening bepaalt dat " wanneer een persoon de minister het bewijs levert dat hij vakbekwaam is en dat deze vakbekwaamheid voor de uitvoering van deze verordening een voldoende kennis impliceert van één of meer van de in de bijlage van de richtlijn van de Raad genoemde onderwerpen , de minister deze persoon vrijstelling kan verlenen voor bovenvermeld(e ) onderwerp(en ) " .  Deze gedeeltelijke vrijstelling van het leveren van het bewijs van de kennis van één of verscheidene onderwerpen is echter niet in overeenstemming met artikel 2 , lid 4 , van de richtlijn , waarin wordt bepaald dat de Lid-Staten uitsluitend vrijstelling kunnen verlenen van de toepassing van dit artikel aan de " houders van bepaalde diploma's van hoger onderwijs of van vakonderwijs , die een goede kennis omtrent de in de lijst van de bijlage aangegeven onderwerpen waarborgen " .  Bijgevolg beveelt de Commissie aan , artikel 13 , lid 5 , sub a ) , van de ontwerp-verordening zodanig te wijzigen dat aan het bepaalde in artikel 2 , lid 4 , van de richtlijn wordt voldaan .  Gedaan te Brussel , 26 mei 1978 .  Voor de Commissie  Richard BURKE  Lid van de Commissie  ( 1 ) PB nr . L 308 van 19 . 11 . 1974 , blz . 23 .


title: Aanbeveling van de Raad van 8 juli 2014 over het nationale hervormingsprogramma 2014 van Tsjechië en met een advies van de Raad over het convergentieprogramma van Tsjechië voor de periode 2014

text:
               29.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 247/12

         AANBEVELING VAN DE RAAD
   van 8 juli 2014
   over het nationale hervormingsprogramma 2014 van Tsjechië en met een advies van de Raad over het convergentieprogramma van Tsjechië voor de periode 2014
   2014/C 247/03
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148, lid 4,
   Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid (1), en met name artikel 9, lid 2,
   Gezien de aanbeveling van de Europese Commissie,
   Gezien de resoluties van het Europees Parlement,
   Gelet op de conclusies van de Europese Raad,
   Gezien het advies van het Comité voor de werkgelegenheid,
   Gezien het advies van het Economisch en Financieel Comité,
   Gezien het advies van het Comité voor de sociale bescherming,
   Gezien het advies van het Comité voor de economische politiek,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 26 maart 2010 heeft de Europese Raad ingestemd met het voorstel van de Commissie voor een nieuwe groei- en werkgelegenheidsstrategie; deze Europa 2020-strategie moet voor betere coördinatie van het economisch beleid zorgen en is toegespitst op de sleutelgebieden waarop Europa's potentieel voor duurzame groei en concurrentievermogen een impuls nodig heeft.

               (2)

               Op voorstel van de Commissie heeft de Raad op 13 juli 2010 een aanbeveling inzake de globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten en de Unie (2010-2014) en op 21 oktober 2010 een besluit betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten vastgesteld (2), die samen de „geïntegreerde richtsnoeren” vormen. De lidstaten werd verzocht in hun nationaal economisch en werkgelegenheidsbeleid met de geïntegreerde richtsnoeren rekening te houden.

               (3)

               Op 29 juni 2012 hebben de staatshoofden en regeringsleiders van de lidstaten besloten tot een Pact voor groei en banen, dat een samenhangend kader biedt voor actie op het niveau van de lidstaten, de EU en de eurozone, waarbij alle mogelijke hefbomen, instrumenten en beleidsvormen worden ingezet. Zij hebben bepaald welke maatregelen op het niveau van de lidstaten moeten worden genomen, en met name verklaard vastbesloten te zijn de doelstellingen van de Europa 2020-strategie te verwezenlijken en de landenspecifieke aanbevelingen uit te voeren.

               (4)

               Op 9 juli 2013 heeft de Raad een aanbeveling (3) over het nationale hervormingsprogramma 2013 van Tsjechië vastgesteld en een advies over het geactualiseerde convergentieprogramma van Tsjechië voor de periode 2012-2016 uitgebracht.

               (5)

               Op 13 november 2013 heeft de Commissie haar goedkeuring gehecht aan de jaarlijkse groeianalyse en daarmee de aanzet gegeven tot het Europees semester 2014 voor coördinatie van het economisch beleid. Tevens heeft de Commissie op 13 november 2013 op grond van Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de Raad (4) het waarschuwingsmechanismeverslag aangenomen, waarin Tsjechië niet werd genoemd als een van de lidstaten die aan een diepgaande evaluatie zouden worden onderworpen.

               (6)

               Op 20 december 2013 heeft de Europese Raad de prioriteiten inzake financiële stabiliteit, begrotingsconsolidatie en groeibevorderende maatregelen goedgekeurd. Hij benadrukte dat moet worden gestreefd naar gedifferentieerde, groeivriendelijke begrotingsconsolidatie, een normalisering van de kredietverschaffing aan de economie, bevordering van groei en concurrentievermogen, het aanpakken van de werkloosheid en van de sociale gevolgen van de crisis, en modernisering van de overheidsdiensten.

               (7)

               Op 16 april 2014 heeft Tsjechië zijn nationale hervormingsprogramma 2014 ingediend en op 28 april 2014 zijn convergentieprogramma 2014. Om met de onderlinge verbanden rekening te houden zijn beide programma's terzelfder tijd geëvalueerd.

               (8)

               Met de in het convergentieprogramma 2014 uitgestippelde begrotingsstrategie wordt beoogd het overheidstekort in de programmaperiode onder de referentiewaarde uit het Verdrag van 3 % van het bbp te houden. Het convergentieprogramma vermeldt de middellangetermijndoelstelling een tekort van 1 % van het bbp, wat een weerspiegeling is van de in het stabiliteits- en groeipact gestelde eisen. Hoewel de begrotingsstrategie in 2014 strookt met de stabiliteits- en groeipact, wordt de vereiste structurele aanpassing naar verwacht in 2015 niet gehaald omdat het herberekende structurele saldo volgens de raming met 0,6 procentpunten zal dalen. Daarnaast zullen de overheidsuitgaven naar verwacht stijgen in een tempo dat niet strookt met de uitgavenbenchmark. Het herberekende structurele saldo wordt voor 2016 en 2017 geraamd op – 1,6 %, respectievelijk – 1,9 % van het bbp, wat neerkomt op een afwijking van het vereiste aanpassingstraject. In het algemeen bestaat er vanaf 2015 een gevaar van afwijking van het aanpassingstraject naar de middellangetermijndoelstelling. Volgens het convergentieprogramma zal de schuldquote, die onder de referentiewaarde van 60 % van het bbp blijft, in 2014 tijdelijk met 1,1 procentpunten dalen tot 45 % van het bbp en in 2015 stijgen tot 46 % van het bbp. Het aan de begrotingsprognoses van het convergentieprogramma ten grondslag liggende macro-economische scenario is aannemelijk. De Tsjechische economie zal volgens het convergentieprogramma in 2014 met 1,7 % en in 2015 met 2 % stijgen, tegen 2 %, respectievelijk 2,4 % volgens de lenteprognoses van de Commissie. De voornaamste gevaren voor de begrotingsvooruitzichten komen voort uit grote onzekerheid over de toekomstige ontwikkeling van de overheidsinvesteringen en uit een potentiële eenmalige uitgave in verband met het geplande leasecontract voor gevechtsvliegtuigen, wat het tekort naar verwacht in 2015 met 0,5 % van het bbp zal vergroten.
               Volgens de prognose van de Commissie zal er in 2015 mogelijk significant worden afgeweken van de middellangetermijndoelstelling. Het verschil met de convergentieprogramma's is gelegen in verschillende aannames omtrent het beleid en de discretionaire maatregelen in 2015. Op basis van zijn beoordeling van het convergentieprogramma en de prognose van de Commissie, ingevolge Verordening (EG) nr. 1466/97, is de Raad van oordeel dat het tekort in 2013 houdbaar beneden 3 % van het bbp is gebracht, overeenkomstig de aanbeveling van de Raad, en dat hoewel de middellangetermijndoelstelling naar verwacht in 2014 wordt gehaald, er vanaf 2015 toch een gevaar van significante afwijking bestaat.

               (9)

               Tsjechië is uit een twee jaar durende recessie gekomen en staat nu voor de opgave een duurzame grote groei te realiseren terwijl de bevolking snel vergrijst. De overheidsinvesteringen zijn de afgelopen jaren scherp gedaald, met name ten koste van de infrastructuur. Voor de crisis was het groeimodel van de Tsjechische economie afhankelijk van een grote toevloed van buitenlands kapitaal en een sterke gerichtheid op de export. Aangezien de inhaalmogelijkheden op basis van accumulatie van productiefactoren (inclusief buitenlands kapitaal) beperkt zijn, zou het heroriënteren van de economie op binnenlandse groeiaanjagers nieuwe wegen naar productiviteitswinsten openen. Essentiële onderdelen van dit proces zijn onder meer het steunen van onderwijs, opleiding en innovatie en het versterken van de instellingen.

               (10)

               De regering heeft onlangs het Verdrag inzake stabiliteit, coördinatie en bestuur goedgekeurd, dat echter nog door het parlement moet worden bekrachtigd. In 2011 is het werk begonnen aan een alomvattende hervorming van het begrotingskader, maar de aanneming en uitvoering daarvan zijn nog ongewis. De vaststelling van de wetgeving waarmee wordt voldaan aan Richtlijn 2011/85/EU (5) is eveneens vertraagd.

               (11)

               Wat belastingen betreft, moet de Tsjechië op de eerste plaats de inning efficiënter maken en de belastingstructuur groeivriendelijker maken. Tsjechië heeft maatregelen genomen om de naleving van de belastingwetgeving te verbeteren, met name op het vlak van indirecte belastingen, maar de totale kosten van naleving zijn nog steeds te hoog. De belastinggrondslagen (inkomstenbelasting, premies gezondheidszorg en sociale zekerheid) zijn nog niet geharmoniseerd en de voor 2015 geplande inrichting van een enkel inningspunt is geannuleerd. De overheid heeft evenwel medegedeeld voornemens te zijn aandacht te besteden aan de kwestie van de harmonisatie van de belastinggrondslagen. De in 2013 gedane aanbevelingen betreffende de belastingstructuur zijn evenwel niet opgevolgd. De belasting op arbeid blijft hoog, met name voor mensen met lage inkomens, waaronder deeltijdswerkers, met name vanwege de hoge socialezekerheidsbijdragen. Er is wat ruimte voor het verlagen van de belasting op arbeid ten koste van andere belastingen, zoals milieubelasting en de periodieke woonbelasting, die beide betrekkelijk laag zijn. De behandeling van werknemers en zelfstandigen op het vlak van belastingen en sociale bijdragen blijft aanzienlijke discrepanties vertonen die leiden tot versmalling van de belastingsgrondslag en aanzetten tot het poseren als zelfstandige, met onbillijke gevolgen voor werknemers met een regulier arbeidscontract.

               (12)

               Tsjechië loopt op lange termijn een middelgroot houdbaarheidsrisico, voornamelijk vanwege de geraamde stijgingen van de uitgaven voor pensioenen en gezondheidszorg. Volgens de huidige wetgeving zal de pensioenleeftijd op de lange termijn stijgen. maar ligt het tempo op de middellange termijn te laag. De regering is van plan een herzieningsmechanisme in te voeren om de pensioenleeftijd af te stemmen op veranderingen in de levensverwachting maar dit is slechts een gedeeltelijk antwoord op de het probleem van de houdbaarheid. Voorts loopt de tijdelijke indexering van de pensioenen in 2015 af — een jaar eerder dan gepland — en het standaardpensioenindexeringsmechanisme (prijzen plus een derde van de reële loonstijging) is nog niet herzien. Bij het bevorderen van de inzetbaarheid van oudere werknemers is slechts beperkte vooruitgang geboekt. Bij het verbeteren van de kosteneffectiviteit van de overheidsuitgaven voor gezondheidszorg is geen vooruitgang geboekt. De klinische zorg vertoont overcapaciteit, wat wijst op ruimte voor mogelijke verbetering van de kosteneffectiviteit en het bestuur.

               (13)

               Enkele eerste stappen zijn gezet om de capaciteit en de kwaliteit van de openbare dienst voor arbeidsvoorziening te verbeteren. Deze stappen gaan in de juiste richting maar het effect ervan moet nog worden geëvalueerd. Er worden te weinig middelen vrijgemaakt voor een actief arbeidsmarktbeleid, dat bovendien onvoldoende effect sorteert waar het gaat om vrouwen met jonge kinderen, jonge mensen en oudere werknemers. Ondanks de betrekkelijk hoge algemene arbeidsparticipatie, blijven deze groepen ondervertegenwoordigd op de arbeidsmarkt. De deelname van vrouwen aan het arbeidsproces lijdt onder de beperkte beschikbaarheid van betaalbare kinderopvang en de betrekkelijk geringe populariteit van deeltijdwerk. De loonkloof tussen mannen en vrouwen was in 2012 nog steeds een van de grootste in de Unie.

               (14)

               De kwaliteit van het Tsjechische onderwijsstelsel en de relevantie ervan voor de arbeidsmarkt zijn een reden tot zorg. Er zijn maatregelen genomen om het evaluatiekader in het verplichte onderwijs te verbeteren, maar de verdere uitvoering met betrekking tot van scholen en leerlingen met zwakkere resultaten blijft een uitdaging. Een ander punt dat de regering wil aanpakken, is de aantrekkelijkheid van het beroep van leerkracht. De lage deelname van Roma-kinderen aan het reguliere inclusieve voor- en vroegschoolse onderwijs en het basisonderwijs blijft een probleem voor hun integratie. De hervorming van het hoger onderwijs is uitgesteld en bij het verbeteren van de accreditatie en de financiering van het hoger onderwijs is geen vooruitgang geboekt. Wat de financiering van de onderzoeksinstellingen betreft, zijn slechts kleine wijzigingen aangebracht. Het is nog steeds van cruciaal belang onderzoekers in overheidsdienst de juiste prikkels te geven opdat deze naar excellentie streven, de maatschappelijke uitdagingen aangaan en met het bedrijfsleven samenwerken.

               (15)

               Met de deregulering van het hoge aantal gereglementeerde beroepen is begonnen, maar het tempo is traag en de toegenomen concurrentie in de dienstensector werpt niet snel vruchten af. Tsjechië heeft enkele initiële maatregelen genomen om de energie-efficiëntie te verhogen, vooral via door de overheid gefinancierde stimulansen voor de gebouwensector. Voor energiebesparingen is nog veel potentieel en ambitieuzere maatregelen zouden ook bijdragen tot het beperken van de energie-afhankelijkheid.

               (16)

               De kwaliteit en de efficiëntie van de openbare bestuursdiensten zijn nog steeds een pijnpunt met negatieve gevolgen voor de economie. De langverwachte wet inzake de openbare dienst is nog niet aangenomen; de aanneming ervan is voor de regering een eerste prioriteit. Bij de bestrijding van corruptie zijn slechts beperkte vorderingen gemaakt; belangrijke onderdelen van de wetgeving naar aanleiding van de corruptiebestrijdingsstrategie 2013-2014 zijn nog niet aangenomen. Er is nog geen duidelijke visie voor de langere termijn over hoe deze kwestie, die van groot belang is voor de economische en maatschappelijke ontwikkeling, duurzaam moet worden aangepakt. De uitvoering van openbare aanbestedingen op lokaal en regionaal niveau wordt gekenmerkt door onnodige vertragingen. De nieuwe regels voor overheidsopdrachten zijn een stap achteruit doordat een aantal transparantieregels is geschrapt. Bij de verbetering van de uitvoering van de EU-fondsen is beperkte vooruitgang geboekt. Zoals blijkt uit de hoge foutenpercentages die de auditautoriteit eind 2013 voor verschillende programma's heeft gerapporteerd, zijn verdere inspanningen noodzakelijk.

               (17)

               In de context van het Europees semester heeft de Commissie een brede analyse van het economische beleid van Tsjechië verricht. Zij heeft het nationale hervormingsprogramma en het convergentieprogramma beoordeeld. Daarbij heeft zij niet alleen gekeken naar de relevantie ervan voor een houdbaar budgettair en sociaaleconomisch beleid in Tsjechië, maar is zij ook nagegaan of de EU-regels en -richtsnoeren in acht zijn genomen, gezien de noodzaak de algemene economische governance van de Europese Unie te versterken door middel van een EU-inbreng in toekomstige nationale besluiten. Haar aanbevelingen in het kader van het Europees semester worden in de onderstaande aanbevelingen 1 tot en met 7 weergegeven. In het licht van deze beoordeling heeft de Raad het convergentieprogramma van Tsjechië onderzocht.

               (18)

               In het licht van deze beoordeling heeft de Raad het convergentieprogramma van Kroatië onderzocht. Zijn advies (6) daarover is met name in onderstaande aanbeveling 1 weergegeven,

         BEVEELT AAN dat Tsjechië in de periode 2014-2015 actie onderneemt om:

               1.

               Na de correctie van het buitensporige tekort, een gezonde begrotingssituatie in 2014 te handhaven. De begrotingsstrategie in 2015 aanzienlijk te versterken om ervoor te zorgen dat de middellangetermijndoelstelling wordt gehaald, en daarna op het niveau van de middellangetermijndoelstelling te blijven. Voorrang te verlenen aan groeibevorderende uitgaven om het herstel te ondersteunen en de groeivooruitzichten te verbeteren. Maatregelen goed te keuren en uit te voeren om het begrotingskader te versterken, en met name een onafhankelijke begrotingsinstelling op te richten om het begrotingsbeleid te monitoren, begrotingsregels in te stellen voor de lokale en de regionale overheden en de coördinatie tussen alle overheidsniveaus te verbeteren.

               2.

               Te zorgen voor een betere naleving van de belastingwetgeving, met bijzondere aandacht voor de btw, en de kosten van de belastinginning en -betaling te verminderen door de vereenvoudiging van het belastingstelsel en de harmonisering van de belastinggrondslagen voor de personenbelasting, de sociale bijdragen en de gezondheidszorgbijdragen. De hoge belasting op arbeid te verminderen, vooral voor kleinverdieners. De belastingen te verschuiven naar domeinen die minder nadelig zijn voor de groei, zoals periodieke belastingen op huisvesting en milieubelastingen. De verschillen in de fiscale behandeling van werknemers en zelfstandigen verder weg te werken.

               3.

               Te zorgen voor de houdbaarheid op de lange termijn van het openbare pensioenstelsel, vooral door de verhoging van de wettelijke pensioenleeftijd te versnellen en die leeftijd duidelijker te koppelen aan de wijzigende levensverwachting. De inzetbaarheid van oudere werknemers te bevorderen en het mechanisme voor de indexering van de pensioenen te herzien. Maatregelen te nemen om de kostenefficiëntie en het beheer van de gezondheidszorgsector aanzienlijk te verbeteren, vooral voor de ziekenhuiszorg.

               4.

               De openbare dienst voor arbeidsvoorziening efficiënter en doeltreffender te maken, met name door de invoering van een prestatiemeetsysteem. De deelname van jonge werklozen aan geïndividualiseerde diensten te vergroten. De beschikbaarheid van betaalbare en kwaliteitsvolle kinderopvangvoorzieningen en -diensten te vergroten, vooral voor kinderen tot drie jaar.

               5.

               Ervoor te zorgen dat de accreditatie, het beheer en de financiering van het hoger onderwijs bijdragen tot een betere kwaliteit van dat onderwijs en tot een hogere relevantie voor de arbeidsmarkt. De ontwikkeling en invoering van een nieuwe methode voor het evalueren van onderzoek en het toewijzen van financiering te versnellen om het aandeel van de prestatiegebonden financiering van de onderzoeksinstellingen te verhogen. In het verplichte onderwijs het beroep van leerkracht aantrekkelijker te maken, een breed evaluatiekader in te stellen en scholen en leerlingen met zwakke resultaten te ondersteunen. Het onderwijs inclusiever te maken, met name door de deelname te bevorderen van kansarme kinderen en Roma-kinderen, vooral in het voor- en vroegschoolse onderwijs.

               6.

               De hervorming van de gereglementeerde beroepen te versnellen, met het accent op het schrappen van ongerechtvaardigde en onevenredige voorschriften. De inspanningen op te voeren om de energie-efficiëntie van de economie te verbeteren.

               7.

               In 2014 een ambtenarenwet vast te stellen en uit te voeren die moet zorgen voor een stabiele, efficiënte en professionele overheidsadministratie. De strijd tegen corruptie op te voeren en aanzienlijk te versterken door de resterende wetgevingsmaatregelen waarin de anticorruptiestrategie voor 2013-2014 voorziet, uit te voeren en door plannen op te stellen voor de volgende periode. Het beheer van de EU-fondsen verder te verbeteren door het vereenvoudigen van de uitvoeringsstructuren, het verbeteren van de capaciteit en het aanpakken van belangenconflicten. De overheidsopdrachten transparanter te maken en de uitvoering van openbare aanbestedingen te verbeteren door het bieden van passende begeleiding en het houden van toezicht.

      Gedaan te Brussel, 8 juli 2014.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         P. C. PADOAN

      (1)  PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.

      (2)  Voor 2014 gehandhaafd bij Besluit 2014/322/EU van de Raad van 6 mei 2014 betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten voor 2014 (PB L 165 van 4.6.2014, blz. 49).

      (3)  PB C 217 van 30.7.2013, blz. 14.

      (4)  Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 betreffende de preventie en correctie van macro-economische onevenwichtigheden (PB L 306 van 23.11.2011, blz. 25).

      (5)  Richtlijn 2011/85/EU van de Raad van 8 november 2011 tot vaststelling van voorschriften voor de begrotingskaders van de lidstaten (PB L 306 van 23.11.2011, blz. 41).

      (6)  Op grond van artikel 9, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1466/97.


title: Aanbeveling van de Europese Centrale Bank van 6 oktober 2006 betreffende de vaststelling van bepaalde maatregelen om eurobankbiljetten effectiever te beschermen tegen valsemunterij (ECB/2006/13)

text:
               25.10.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 257/16

      AANBEVELING VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK

   van 6 oktober 2006
   betreffende de vaststelling van bepaalde maatregelen om eurobankbiljetten effectiever te beschermen tegen valsemunterij
   (ECB/2006/13)
   (2006/C 257/07)
   DE RAAD VAN BESTUUR VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 106, lid 1,
   Gelet op de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank, inzonderheid op artikel 16 en artikel 34.1,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               In het Verdrag en de statuten is de uitgifte van eurobankbiljetten opgedragen aan de Europese Centrale Bank (ECB) en, met machtiging van de ECB, aan de nationale centrale banken (NCB's) van lidstaten zonder derogatie.

               (2)

               Onderdeel van deze taak is het waarborgen van de integriteit en de kwaliteit van eurobankbiljetten in omloop en, bij implicatie, het vertrouwen van het publiek in eurobankbiljetten.

               (3)

               In het Kader van het Eurosysteem voor de detectie van vervalsingen en voor de sortering op fitness door kredietinstellingen en andere professionele geldverwerkers (1) (hierna het „Kader” te noemen) gelden geharmoniseerde normen en procedures voor het recirculeren van bankbiljetten binnen het eurogebied. Met name, wanneer bankbiljettensorteermachines de echtheid en fitness van bankbiljetten moeten controleren, mogen voor het controleren van de te recirculeren bankbiljetten alleen machines worden gebruikt die door een NCB zijn getest en goedgekeurd. In dit kader bieden NCB's fabrikanten gemeenschappelijke tests voor bankbiljettensorteermachines aan die geldig zijn in het gehele eurogebied en worden uitgevoerd met behulp van gemeenschappelijke testpakketten, die onder andere geselecteerde klassen valse eurobankbiljetten bevatten. Dergelijke tests maken het dus noodzakelijk dat valse bankbiljetten van dezelfde klasse beschikbaar zijn zowel voor de beginsamenstelling als voor het aanvullen van de gemeenschappelijke testpakketten en, bijgevolg, dat dergelijke bankbiljetten regelmatig tussen NCB's binnen de Europese Unie worden uitgewisseld en vervoerd.

               (4)

               Artikel 4, lid 2 van Verordening (EG) nr. 1338/2001 van 28 juni 2001 tot vaststelling van maatregelen die noodzakelijk zijn voor de bescherming van de euro tegen valsemunterij (2) verplicht de bevoegde nationale autoriteiten nationale analyse centra (NAC's) op hun verzoek onverwijld ter analyse en identificatie de nodige exemplaren te verschaffen van elk type bankbiljet waarvan wordt vermoed dat het vals is. NAC's zijn bovendien verplicht de ECB ter analyse en classificatie ieder nieuw type bankbiljet te doen toekomen waarvan wordt vermoed dat het vals is, volgens door de ECB vastgestelde criteria.

               (5)

               De in artikel 4, lid 2 van Verordening (EG) nr. 1338/2001 tot zowel de bevoegde nationale autoriteiten als de NAC's gerichte verplichtingen zijn van toepassing zonder afbreuk te doen aan nationaal strafrecht. Met name mogen ze geen beletsel vormen om bankbiljetten waarvan vermoed wordt dat ze vals zijn, te gebruiken en te bewaren als bewijsmateriaal in het kader van strafprocedures. In verschillende lidstaten vormt dit een ernstige belemmering voor de beschikbaarheid van valse bankbiljetten voor NAC's en NCB's die geen NAC zijn.

               (6)

               Het gebruik van bankbiljettensorteermachines, het testen en voortdurend verbeteren ervan zijn een middel om de detectie van valse bankbiljetten te vergemakkelijken en daarmee bij te dragen tot het in omloop brengen van eurobankbiljetten onder zodanige omstandigheden dat bescherming tegen valsemunterij gewaarborgd is.

               (7)

               Het is daarom van wezenlijk belang dat het vervoer van valse bankbiljetten door NAC's en NCB's die geen NAC zijn, ook wordt toegestaan ten behoeve van het Kader, met inachtneming van lopende strafprocedures.

               (8)

               Artikel 10 van het Verdrag verplicht de lidstaten, met inbegrip van politiële en justitiële autoriteiten, alle maatregelen te nemen die noodzakelijk zijn om de effectiviteit van het gemeenschapsrecht te bevorderen.

               (9)

               De effectieve bescherming van de euro tegen valsemunterij is een belangrijk element van het gemeenschapsrecht. De inspanningen ter voorkoming van valsemunterij gaan zowel de Gemeenschap aan, op grond van haar bevoegdheid met betrekking tot de gemeenschappelijke munt, alsook de lidstaten, op grond van hun bevoegdheid op het gebied van strafrecht en beleid ter bestrijding van georganiseerde misdaad.

               (10)

               In het algemeen vallen strafrecht en de regels van strafvordering niet binnen de bevoegdheid van de Gemeenschap, tenzij noodzakelijk om de effectiviteit van het gemeenschapsrecht te bevorderen. In alle overige gevallen kan het nodig zijn maatregelen te nemen krachtens Titel VI van het Verdrag betreffende de Europese Unie inzake politiële en justitiële samenwerking in strafzaken.

               (11)

               Artikel 29 van het Verdrag betreffende de Europese Unie bepaalt dat het doel van de Unie om de burgers in een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid een hoog niveau van zekerheid te verschaffen door de ontwikkeling van gezamenlijk optreden van de lidstaten, onder meer wordt verwezenlijkt door onderlinge aanpassing van de bepalingen betreffende strafzaken in de lidstaten.

               (12)

               De verantwoordelijkheid van het Eurosysteem om de integriteit en kwaliteit van eurobankbiljetten in omloop te waarborgen, noopt tot het formuleren van aanbevelingen betreffende bepaalde beleidsdoelstellingen, waarbij het aan de EU en de nationale autoriteiten wordt overgelaten dergelijke doelstellingen in overweging te nemen en passende maatregelen te nemen voor de implementatie ervan,

         HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING VASTGESTELD:

               1.

               De Europese Commissie dient in overweging te nemen een voorstel te doen voor de uitbreiding van de bevoegdheden van NAC's en van NCB's die geen NAC's zijn, zodat zij geïdentificeerde en geanalyseerde exemplaren van valse bankbiljetten mogen bewaren, alsook ten behoeve van het Kader om dergelijke bankbiljetten mogen verzoeken en deze rechtmatig binnen de EU mogen vervoeren. Met name dient artikel 4, lid 2 van Verordening (EG) nr. 1338/2001 te worden gewijzigd, en artikel 4, lid 3 dienovereenkomstig te worden geschrapt. Dit laatste lid dient minimaal zo te worden gewijzigd dat de volle toepassing van artikel 4, lid 2 niet wordt verhinderd door het gebruiken of bewaren van valse bankbiljetten als bewijsmiddel in het kader van strafprocedures, behalve wanneer een dergelijke toepassing onmogelijk is, in het licht van de hoeveelheid en het type in beslag genomen vervalsingen.

               2.

               Terwijl de wijziging van Verordening (EG) nr. 1338/2001 onontbeerlijk is om het vervoer van vervalsingen ten behoeve van het Kader mogelijk te maken, alsook het vrijgeven van vervalsingen door nationale autoriteiten, zou kunnen worden onderzocht in hoeverre gezamenlijk optreden op grond van Titel VI van het EU-Verdrag in dat opzicht nuttig kan zijn. In concreto zou de toepasselijkheid van artikel 31, lid 1, sub e) van het EU-Verdrag kunnen worden overwogen, aangezien de in beslag genomen vervalsingen worden gebruikt als bewijsmiddel in bij nationale gerechtelijke instanties aanhangige strafprocedures. Met name dienen de lidstaten te waarborgen dat, voorzover de rechten van verdachten en in staat van beschuldiging gestelden niet worden geschaad, het personeel van NAC's en NCB's die geen NAC's zijn, ten behoeve van het Kader rechtmatig een hoeveelheid in beslag genomen valse bankbiljetten kan vervoeren en bewaren, op voorwaarde deze op eerste aanvraag onmiddellijk terug te bezorgen aan de vervolgende of justitiële autoriteiten.

               3.

               Ongeacht de aanneming van de bovengenoemde maatregelen moeten lidstaten wellicht hun nationale wetgeving wijzigen om bewaring en transport van in beslag genomen valse bankbiljetten ten behoeve van het Kader te vergemakkelijken. Lidstaten dienen met name in overweging te nemen nationale regels af te schaffen die bepalen dat in beslag genomen valse bankbiljetten te allen tijde in het archief van een rechtbank dienen te blijven, dienen te worden vernietigd, uitsluitend aan de politie mogen worden overhandigd of op nationaal grondgebied dienen te blijven.

               4.

               Ongeacht de aanneming van de bovengenoemde maatregelen dienen lidstaten te overwegen praktische regelingen met hun NCB's aan te moedigen en te bevorderen, waarbij aan de laatste ten behoeve van het Kader valse bankbiljetten worden verschaft, en tussen NCB's worden uitgewisseld, mogelijk via de discretionaire bevoegdheden van vervolgende of justitiële autoriteiten.

         Deze aanbeveling is gericht tot de Raad van de Europese Unie, het Europees Parlement, de Commissie van de Europese Gemeenschappen en de lidstaten.

      Gedaan te Frankfurt am Main, 6 oktober 2006.

            De President van de ECB

         Jean-Claude TRICHET

      (1)  Beschikbaar op www.ecb.int.

      (2)  PB L 181 van 4.7.2001, blz. 6.


title: 2014/124/EU: Aanbeveling van de Commissie van 7 maart 2014 „Het beginsel van gelijke beloning voor mannen en vrouwen versterken door transparantie”  Voor de EER relevante tekst

text:
               8.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 69/112

      AANBEVELING VAN DE COMMISSIE

   van 7 maart 2014
   „Het beginsel van gelijke beloning voor mannen en vrouwen versterken door transparantie”
   (Voor de EER relevante tekst)
   (2014/124/EU)
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 292,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               In artikel 2 en artikel 3, lid 3, van het Verdrag betreffende de Europese Unie is het recht op gelijkheid van vrouwen en mannen neergelegd als een van de essentiële waarden en taken van de Unie.

               (2)

               In de artikelen 8 en 10 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) is bepaald dat de Unie er bij elk optreden naar streeft de ongelijkheden tussen vrouwen en mannen op te heffen, de gelijkheid van vrouwen en mannen te bevorderen, en discriminatie op grond van geslacht te bestrijden.

               (3)

               Krachtens artikel 157, lid 1, VWEU moet elke lidstaat ervoor zorgen dat het beginsel van gelijke beloning van mannelijke en vrouwelijke werknemers voor gelijke of gelijkwaardige arbeid wordt toegepast.

               (4)

               In artikel 23 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie wordt bepaald dat de gelijkheid van vrouwen en mannen moet worden gewaarborgd op alle gebieden, met inbegrip van werkgelegenheid, beroep en beloning.

               (5)

               Gelijke beloning voor gelijke of gelijkwaardige arbeid is een van de vijf prioriteiten die zijn vastgelegd in het Vrouwenhandvest, waarin ook wordt bevestigd dat de Commissie belang hecht aan een krachtige inzet van alle instrumenten, zowel op wetgevend als op niet-wetgevend vlak, om de loonkloof tussen mannen en vrouwen te dichten. De Strategie voor de gelijkheid van vrouwen en mannen 2010-2015 bouwt voort op de prioriteiten van het Vrouwenhandvest. Volgens deze strategie zal de Commissie zoeken naar mogelijkheden om de loontransparantie te verbeteren.

               (6)

               In Richtlijn 2006/54/EG van het Europees Parlement en de Raad (1) wordt bepaald dat voor gelijke of gelijkwaardige arbeid directe en indirecte discriminatie op grond van geslacht ten aanzien van alle elementen en voorwaarden van beloning moet worden afgeschaft. In het bijzonder, wanneer voor de vaststelling van de beloning gebruik wordt gemaakt van een systeem van werkclassificatie, moet dit systeem berusten op criteria die voor mannelijke en vrouwelijke werknemers dezelfde zijn, en zodanig zijn opgezet dat elke discriminatie op grond van geslacht is uitgesloten.

               (7)

               In de Unie verdienen vrouwen per gewerkt uur gemiddeld nog steeds 16,2 % minder dan mannen (Eurostat 2011), hoewel zij qua onderwijsresultaten en werkervaring grote vooruitgang hebben geboekt. Dat wijst op een hardnekkige loonkloof tussen mannen en vrouwen, die tot dusver slechts in een zeer traag tempo is teruggedrongen.

               (8)

               In haar Mededeling COM(2007) 424 final (2) kwam de Commissie tot de conclusie dat vrouwen nog steeds worden geconfronteerd met loondiscriminatie op grond van geslacht en met ongelijkheden op de arbeidsmarkt, waardoor hun potentieel niet optimaal kan worden benut. Flagrante directe loondiscriminatie voor exact dezelfde arbeid komt nog slechts zelden voor. Het bestaande rechtskader is echter minder doeltreffend gebleken om de toepassing van het beginsel van gelijke beloning voor gelijkwaardige arbeid te waarborgen. Het ligt minder voor de hand dit soort discriminatiezaken voor de rechter te brengen, niet alleen omdat de potentiële slachtoffers zich er waarschijnlijk niet van bewust zijn, maar ook omdat het voor slachtoffers van loondiscriminatie moeilijker is om de toepassing van het beginsel van gelijke beloning daadwerkelijk af te dwingen. Slachtoffers moeten de aan het vermoeden van discriminatie ten grondslag liggende feiten kunnen aantonen om de bewijslast naar de werkgever te kunnen verschuiven. Een onduidelijke loonstructuur en een gebrek aan informatie over de beloningsniveaus van werknemers die gelijke of gelijkwaardige arbeid verrichten, zijn belangrijke oorzaken van deze problemen.

               (9)

               In Mededeling COM(2010) 543 final van de Commissie (3) werden verdere verbeteringen bij de omzetting, uitvoering en handhaving van wetgeving van de Unie naar voren geschoven als een van de prioriteiten op het gebied van slimme regelgeving.

               (10)

               Het Europees Parlement heeft op 18 november 2008 (4) en 24 mei 2012 (5) resoluties aangenomen over gelijke beloning van mannelijke en vrouwelijke werknemers, met aanbevelingen over hoe beter uitvoering kan worden gegeven aan het beginsel van gelijke beloning. Die aanbevelingen hebben onder meer betrekking op de invoering van maatregelen inzake loontransparantie en systemen voor genderneutrale functiewaardering en -indeling.

               (11)

               In zijn conclusies van 6 december 2010 over de vergroting van de inzet en de intensivering van de maatregelen om de loonkloof tussen mannen en vrouwen te dichten, en over de herziening van de uitvoering van het Actieprogramma van Peking (6) verzocht de Raad de lidstaten maatregelen te nemen om de oorzaken van de loonkloof tussen mannen en vrouwen aan te pakken, en met name om de loontransparantie en genderneutrale functiewaardering en -indeling te bevorderen.

               (12)

               In Mededeling COM(2013) 83 final van de Commissie (7) wordt de lidstaten gevraagd om inspanningen te leveren teneinde de loonkloof tussen mannen en vrouwen te dichten, andere belemmeringen voor de participatie van vrouwen op de arbeidsmarkt op te heffen en werkgevers aan te moedigen discriminatie op het werk tegen te gaan, als onderdeel van een strategie van actieve inclusie.

               (13)

               Volgens Verslag COM(2013) 861 final van de Commissie (8) aan het Europees Parlement en de Raad wordt de toepassing van het beginsel van gelijke beloning belemmerd door een gebrek aan transparantie in loonstelsels, een gebrek aan rechtszekerheid betreffende het concept van gelijkwaardige arbeid en procedurele hindernissen. Een van de obstakels is dat werknemers niet over de informatie beschikken die zij nodig hebben om met succes een vordering tot gelijke beloning in te stellen en meer bepaald informatie over de beloningsniveaus voor categorieën van werknemers die gelijke of gelijkwaardige arbeid verrichten.

               (14)

               Maatregelen op het niveau van de Unie om de toepassing van het beginsel van gelijke beloning te vergemakkelijken, zouden nationale autoriteiten en andere belanghebbenden helpen hun inspanningen in de strijd tegen de loonkloof tussen mannen en vrouwen en tegen loondiscriminatie op te voeren door de bestaande wettelijke voorschriften beter uit te voeren. Zonder afbreuk te doen aan het subsidiariteitsbeginsel, moet de effectieve toepassing van het beginsel van gelijke beloning in de lidstaten worden versterkt.

               (15)

               In deze aanbeveling moet de nadruk liggen op de transparantie van salariscategorieën, wat van wezenlijk belang is voor de effectieve toepassing van het beginsel van gelijke beloning. Meer transparantie kan gendervooroordelen en discriminerende praktijken in de beloningsstructuren van een onderneming of een organisatie aan het licht brengen. Dat stelt werknemers, werkgevers en sociale partners in staat de nodige maatregelen te nemen om de toepassing van het beginsel van gelijke beloning te waarborgen. In deze aanbeveling moet een hele reeks maatregelen worden gepresenteerd die de lidstaten moeten helpen te kiezen voor een aanpak op maat ter verbetering van de loontransparantie. De lidstaten moeten worden aangemoedigd om de meest geschikte maatregelen voor hun specifieke situatie te nemen en om ten minste een van de in deze aanbeveling neergelegde kernmaatregelen ter verbetering van de transparantie uit te voeren (het recht te verzoeken om salarisinformatie, rapportage door ondernemingen, loonaudits, collectieve onderhandelingen over gelijke beloning).

               (16)

               Door werknemers het recht te verlenen informatie te vragen over de beloningsniveaus, met inbegrip van aanvullende of variabele componenten zoals betalingen in natura en bonussen, voor andere categorieën van werknemers die gelijke of gelijkwaardige arbeid verrichten, uitgesplitst naar geslacht, zou het beloningsbeleid van een onderneming of een organisatie transparanter worden. Die maatregel zou ook de kansen op welslagen van een individuele discriminatieklacht bij de nationale rechter vergroten en zou bijgevolg een afschrikkend effect hebben.

               (17)

               Regelmatige rapportage door werkgevers over de salarissen per categorie van werknemers of per functie, uitgesplitst naar geslacht, zou ook de loontransparantie verbeteren en een betrouwbare basis vormen voor discussies over maatregelen om uitvoering te geven aan het beginsel van gelijke beloning. Een dergelijke collectieve bekendmaking van salarissen mag niet worden verlangd van ondernemingen en organisaties met minder dan 50 werknemers die voldoen aan de personeelsgerelateerde criteria voor kleine ondernemingen die zijn neergelegd in Aanbeveling 2003/361/EG van de Commissie (9), aangezien dat voor hen een onevenredige belasting zou kunnen vormen.

               (18)

               Loonaudits moeten het gemakkelijker maken om gendergelijkheidsaspecten inzake beloning te analyseren en om tot conclusies te komen over de toepassing van het beginsel van gelijke beloning. Loonaudits kunnen de basis vormen voor discussies tussen werkgevers en vertegenwoordigers van werknemers met het oog op de opheffing van loondiscriminatie op grond van geslacht. De maatregelen inzake loonaudits mogen niet worden opgelegd aan ondernemingen en organisaties met minder dan 250 werknemers die voldoen aan de personeelsgerelateerde criteria voor middelgrote ondernemingen die zijn neergelegd in Aanbeveling 2003/361/EG, aangezien dat voor hen een onevenredige belasting zou kunnen vormen.

               (19)

               Sociale partners aanmoedigen of verplichten bij collectieve onderhandelingen te discussiëren over en bijzondere aandacht te besteden aan kwesties inzake gelijke beloning, is een andere manier om de loontransparantie te bevorderen en om de loonkloof tussen mannen en vrouwen te dichten.

               (20)

               Het opstellen van naar geslacht uitgesplitste loonstatistieken en het verstrekken aan Eurostat van nauwkeurige en volledige statistieken, is van wezenlijk belang voor de analyse van en het toezicht op de ontwikkeling van de loonkloof tussen mannen en vrouwen op Europees niveau. Krachtens Verordening (EG) nr. 530/1999 van de Raad (10) moeten de lidstaten om de vier jaar structuurstatistieken van lonen opstellen; aan de hand daarvan kan de loonkloof tussen mannen en vrouwen gemakkelijker worden berekend. Voor 2006 en 2010 werd de loonkloof tussen mannen en vrouwen berekend op basis van de gegevens uit de loonstructuurenquête. Voor 2007 tot en met 2009 zijn de gegevens over de loonkloof tussen mannen en vrouwen op vrijwillige basis verstrekt, en zulks vaak met vertraging en in de vorm van een ontwerp dat later nog werd herzien. Door jaarlijkse statistieken van hoge kwaliteit kan de transparantie worden verhoogd en kan meer bekendheid worden gegeven aan het probleem van de ongelijke behandeling van mannen en vrouwen op het gebied van beloning. De beschikbaarheid en vergelijkbaarheid van dergelijke gegevens is cruciaal voor de beoordeling van de ontwikkelingen in de gehele Unie.

               (21)

               Het ontbreken van een definitie van het begrip gelijkwaardige arbeid, met inbegrip van een duidelijke beschrijving van de beoordelingscriteria voor de vergelijking van verschillende functies, is een belangrijke belemmering voor slachtoffers van loondiscriminatie die een vordering willen instellen bij de rechterlijke instanties. Om te kunnen nagaan of werknemers gelijkwaardige arbeid verrichten, moet rekening worden gehouden met een aantal factoren zoals de aard van het werk, opleiding en arbeidsvoorwaarden. Het opnemen in de nationale wetgeving van een dergelijke definitie en van criteria voor functiewaardering en -indeling zou een hulpmiddel zijn voor slachtoffers van loondiscriminatie die een vordering willen instellen bij de nationale rechterlijke instanties.

               (22)

               Systemen voor genderneutrale functiewaardering en -indeling zijn een doeltreffend instrument voor de totstandbrenging van een transparant loonstelsel. Zij brengen indirecte loondiscriminatie als gevolg van de onderwaardering van doorgaans door vrouwen uitgevoerde banen aan het licht, aangezien zij inhoudelijk verschillende, maar gelijkwaardige banen beoordelen en vergelijken, en aldus de toepassing van het beginsel van gelijke beloning voor gelijkwaardige arbeid ondersteunen. lidstaten, sociale partners en werkgevers worden aangemoedigd de ontwikkeling en het gebruik van systemen voor genderneutrale functiewaardering en -indeling te bevorderen, voortbouwend op bijlage 1 bij het Werkdocument van de diensten van de Commissie bij het verslag over de toepassing van Richtlijn 2006/54/EG (11).

               (23)

               Het is van cruciaal belang dat organen voor gelijke behandeling worden betrokken bij de daadwerkelijke toepassing van het beginsel van gelijke beloning. De bevoegdheden en taken van de nationale organen voor gendergelijkheid zouden zich bijgevolg ook moeten uitstrekken tot loondiscriminatie op grond van geslacht, met inbegrip van transparantieverplichtingen. Procedurele en financiële belemmeringen waarmee slachtoffers van loondiscriminatie te maken krijgen, zouden moeten worden weggewerkt door organen voor gelijke behandeling in staat te stellen particulieren te vertegenwoordigen. Aldus zouden individuele werknemers minder risico lopen wanneer zij een vordering instellen en zou er een oplossing komen voor het probleem dat er zeer weinig zaken met betrekking tot gelijke beloning voor de rechter worden gebracht.

               (24)

               Via bewustmakingsactiviteiten worden belanghebbenden geïnformeerd over het bestaan en het belang van het beginsel van gelijke beloning. De lidstaten zouden moeten worden aangemoedigd om ondernemingen en organisaties, sociale partners en het grote publiek bewuster te maken van deze problematiek teneinde het beginsel van gelijke beloning doeltreffend te bevorderen, gebruik te maken van methoden voor functiewaardering en -indeling die niet op gendervooroordelen zijn gebaseerd, en meer in het algemeen de loonkloof tussen mannen en vrouwen te dichten. Er zijn ook maatregelen nodig op het niveau van ondernemingen en organisaties,

         HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING VASTGESTELD:
   I.   VOORWERP

               1.

               Deze aanbeveling geeft de lidstaten richtsnoeren die hen moeten helpen het beginsel van gelijke beloning beter en doeltreffender toe te passen teneinde loondiscriminatie te bestrijden en bij te dragen aan het dichten van de hardnekkige loonkloof tussen mannen en vrouwen.

         II.   LOONTRANSPARANTIE

               2.

               De lidstaten zouden publieke en private werkgevers en sociale partners moeten aanmoedigen om een transparant beleid te voeren met betrekking tot loonsamenstelling en -structuren. Zij zouden specifieke maatregelen ter bevordering van de loontransparantie moeten vaststellen. Deze maatregelen zouden met name één of meer van de in de punten 3 tot en met 6 vermelde acties moeten omvatten, in het kader van een aanpak die is toegesneden op de specifieke binnenlandse situatie.

      Recht van werknemers op informatie over de beloningsniveaus

               3.

               De lidstaten zouden passende en evenredige maatregelen moeten invoeren om ervoor te zorgen dat werknemers kunnen verzoeken om informatie over de beloningsniveaus, uitgesplitst per geslacht, voor categorieën van werknemers die gelijke of gelijkwaardige arbeid verrichten. Deze informatie zou niet alleen betrekking moeten hebben op het vaste basissalaris maar ook op aanvullende of variabele componenten, zoals betalingen in natura en bonussen.

      Rapportage over beloningen

               4.

               De lidstaten zouden maatregelen moeten vaststellen om ervoor te zorgen dat werkgevers in ondernemingen en organisaties met ten minste 50 werknemers, de werknemers en hun vertegenwoordigers en de sociale partners regelmatig informeren over de naar geslacht uitgesplitste gemiddelde beloning per categorie van werknemers of per functie.

      Loonaudits

               5.

               De lidstaten zouden passende maatregelen moeten nemen om ervoor te zorgen dat er in ondernemingen en organisaties met ten minste 250 werknemers loonaudits worden uitgevoerd. Deze audits zouden het volgende moeten omvatten: een analyse van de verhouding van mannen en vrouwen in elke categorie van werknemers of in elke functie, een analyse van het gehanteerde systeem voor functiewaardering en -indeling en gedetailleerde informatie over de beloning en de verschillen in beloning tussen mannen en vrouwen. Deze audits zouden op verzoek ter beschikking moeten worden gesteld van de vertegenwoordigers van de werknemers en de sociale partners.

      Collectieve onderhandelingen

               6.

               Zonder afbreuk te doen aan de autonomie van de sociale partners en in overeenstemming met het nationale recht en de nationale praktijk, zouden de lidstaten ervoor moeten zorgen dat de kwestie van gelijke beloning, met inbegrip van loonaudits, wordt besproken op het passende niveau van de collectieve onderhandelingen.

      Statistieken en administratieve gegevens

               7.

               De lidstaten zouden de beschikbaarheid van bijgewerkte gegevens over de loonkloof tussen mannen en vrouwen verder moeten verbeteren door Eurostat jaarlijks en tijdig statistieken te verstrekken. Deze statistieken zouden moeten worden uitgesplitst naar geslacht, economische sector (12), arbeidstijd (voltijds/deeltijds), economische zeggenschap (publieke/private eigendom) en leeftijd, en zouden moeten worden berekend op jaarbasis.

               8.

               De lidstaten zouden de Commissie, in het kader van hun kennisgevingen uit hoofde van punt 18, ook gegevens moeten verstrekken over het aantal en de aard van de discriminatiezaken betreffende beloning.

      Gegevensbescherming

               9.

               Voor zover bij de verstrekking van informatie in het kader van de overeenkomstig de punten 3 tot en met 8 genomen maatregelen persoonsgegevens openbaar worden gemaakt, zou die informatie moeten worden verstrekt conform de nationale gegevensbeschermingsvoorschriften, inzonderheid de voorschriften ter omzetting van Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad (13).

      Het begrip gelijkwaardige arbeid

               10.

               In het verlengde van de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie, zouden de lidstaten het begrip „gelijkwaardige arbeid” in hun wetgeving moeten verduidelijken. De waarde van arbeid zou moeten worden beoordeeld en vergeleken aan de hand van objectieve criteria zoals onderwijs-, beroeps- en opleidingseisen, vaardigheden, inspanningen en verantwoordelijkheid, verrichte werkzaamheden en aard van de betrokken taken.

      Systemen voor functiewaardering en -indeling

               11.

               De lidstaten zouden de ontwikkeling en het gebruik van systemen voor genderneutrale functiewaardering en -indeling moeten bevorderen, ook in hun hoedanigheid van werkgever in de publieke sector, teneinde eventuele loondiscriminatie als gevolg van op gendervooroordelen gebaseerde loonschalen te voorkomen of op te sporen en op te heffen. Zij zouden werkgevers en sociale partners met name moeten aanmoedigen om systemen voor genderneutrale functiewaardering en -indeling in te voeren.

               12.

               Wat de systemen voor genderneutrale functiewaardering en -indeling betreft, worden de lidstaten aangemoedigd voort te bouwen op bijlage 1 bij het Werkdocument van de diensten van de Commissie bij het verslag over de toepassing van Richtlijn 2006/54/EG.

         III.   HORIZONTALE BEPALINGEN

      Organen voor gelijke behandeling

               13.

               De lidstaten zouden ervoor moeten zorgen dat de bevoegdheden en taken van hun nationale organen voor gelijke behandeling zich ook uitstrekken tot kwesties in verband met loondiscriminatie op grond van geslacht, met inbegrip van transparantieverplichtingen. In voorkomend geval zouden de lidstaten de organen voor gelijke behandeling het recht moeten verlenen op toegang tot de informatie en audits als bedoeld in de punten 4 en 5 van deze aanbeveling.

               14.

               De lidstaten zouden de procedurele belemmeringen om zaken betreffende gelijke beloning voor de rechter te brengen, moeten wegnemen door organen voor gelijke behandeling in staat te stellen particulieren te vertegenwoordigen in zaken van loondiscriminatie.

               15.

               De lidstaten zouden moeten zorgen voor nauwere samenwerking en coördinatie tussen de nationale organen voor gelijke behandeling en de nationale arbeidsinspectiediensten.

      Toezicht en handhaving

               16.

               De lidstaten zouden moeten zorgen voor een consistent toezicht op de toepassing van het beginsel van gelijke beloning en voor de toepassing van alle beschikbare corrigerende maatregelen in verband met loondiscriminatie.

      Bewustmakingsactiviteiten

               17.

               De lidstaten zouden publieke en private ondernemingen en organisaties, sociale partners en het grote publiek bewuster moeten maken van deze problematiek teneinde gelijke beloning, het beginsel van gelijke beloning voor gelijkwaardige arbeid en loontransparantie te bevorderen, de oorzaken van de loonkloof tussen mannen en vrouwen aan te pakken en instrumenten te ontwikkelen voor een betere analyse en beoordeling van beloningsverschillen.

         IV.   FOLLOW-UP

               18.

               De lidstaten zouden de nodige maatregelen moeten nemen om te waarborgen dat deze aanbeveling wordt toegepast; de lidstaten wordt verzocht de Commissie uiterlijk op 31 december 2015 in kennis te stellen van deze maatregelen, zodat de Commissie de situatie nauwlettend kan volgen, een verslag kan opstellen over de bij de tenuitvoerlegging van deze aanbeveling geboekte vooruitgang en op grond daarvan kan beoordelen of verdere maatregelen nodig zijn.

         V.   SLOTBEPALINGEN

               19.

               Deze aanbeveling is gericht tot alle lidstaten. Zij is ook gericht tot de sociale partners, met name in de lidstaten waar in overeenstemming met het nationale recht en de nationale praktijk de sociale partners er door het sluiten van collectieve overeenkomsten specifiek verantwoordelijk voor zijn dat het beginsel van gelijke beloning wordt toegepast.

      Gedaan te Brussel, 7 maart 2014.

            Voor de Commissie

         Viviane REDING

            Vicevoorzitter

      (1)  Richtlijn 2006/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep (PB L 204 van 26.7.2006, blz. 23).

      (2)  Mededeling van de Commissie van 18 juli 2007 aan de Raad, het Europees Parlement, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio’s: „Bestrijding van de beloningsverschillen tussen vrouwen en mannen”.

      (3)  Mededeling van de Commissie van 8 oktober 2010 aan het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio’s: „Slimme regelgeving in de Europese Unie”.

      (4)  PB C 16 E van 22.1.2010, blz. 21.

      (5)  P7_TA(2012)0225.

      (6)  PB C 345 van 18.12.2010, blz. 1.

      (7)  Mededeling van de Commissie van 20 februari 2013 aan het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio’s: „Naar sociale investering voor groei en cohesie — inclusief de uitvoering van het Europees Sociaal Fonds 2014-2020” (bladzijde 11).

      (8)  Verslag van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad betreffende de toepassing van Richtlijn 2006/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep.

      (9)  Aanbeveling 2003/361/EG van de Commissie van 6 mei 2003 betreffende de definitie van kleine, middelgrote en micro-ondernemingen (PB L 124 van 20.5.2003, blz. 36).

      (10)  Verordening (EG) nr. 530/1999 van de Raad van 9 maart 1999 betreffende structuurstatistieken van lonen en loonkosten (PB L 63 van 12.3.1999, blz. 6).

      (11)  Werkdocument van de diensten van de Commissie bij het verslag van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad betreffende de toepassing van Richtlijn 2006/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep, SWD(2013) 512 final.

      (12)  Ten minste NACE Rev. 2, secties B tot en met S, met uitzondering van O.

      (13)  Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (PB L 281 van 23.11.1995, blz. 31).