Belangrijke juridische mededeling

|

52005SC0011

Aanbeveling voor een advies van de Raad overeenkomstig artikel 5, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Nederland voor de periode 2004-2007  /* SEC/2005/0011 def. */

	Brussel, 11.1.2005SEC(2005) 11 definitiefAanbeveling voor eenADVIES VAN DE RAADovereenkomstig artikel 5, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Nederland voor de periode 2004-2007(door de Commissie ingediend)  TOELICHTINGIn Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid[1] is bepaald dat deelnemende lidstaten, dat wil zeggen de lidstaten die de eenheidsmunt hebben aangenomen, vóór 1 maart 1999 bij de Raad en de Commissie een stabiliteitsprogramma moesten indienen. Overeenkomstig artikel 5 van deze verordening diende de Raad elk stabiliteitsprogramma te onderzoeken op basis van evaluaties door de Commissie en het bij artikel 114 van het Verdrag ingestelde comité (het Economisch en Financieel Comité). Op basis van een aanbeveling van de Commissie en na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité bracht de Raad vervolgens advies uit na zelf het programma te hebben onderzocht. Ingevolge de verordening moeten de lidstaten jaarlijks een geactualiseerd stabiliteitsprogramma indienen, dat eveneens volgens deze zelfde procedure door de Raad kan worden onderzocht.Aangezien in 2003 een overheidstekort van 3,2% van het BBP werd geboekt, heeft de Raad op 2 juni 2004 besloten dat er in Nederland een buitensporig tekort bestond en aanbevolen deze buitensporigtekortsituatie uiterlijk in 2005 te corrigeren. Er werd in het bijzonder aanbevolen tegen 2005 corrigerende maatregelen van overwegend structurele aard te nemen ten belope van ten minste een half procentpunt van het BBP. Op zijn vergadering van 21 oktober 2004 heeft de Raad (Ecofin) de door Nederland genomen maatregelen onderzocht en overeenkomstig de beoordeling van de Commissie besloten dat de maatregelen in dit stadium afdoende leken om het buitensporig tekort binnen de vereiste termijn te corrigeren. De Commissie en de Raad zullen toezicht blijven houden op de genomen maatregelen. De beoordeling van het geactualiseerde programma is een onderdeel van dit continue toezicht.Het eerste stabiliteitsprogramma van Nederland voor de periode 1999-2002 werd op 4 november 1998 ingediend en door de Raad op 1 december 1998 beoordeeld. Daarna is er jaarlijks een geactualiseerd programma gepresenteerd. Op 23 november 2004 heeft Nederland zijn meest recente actualisering van het stabiliteitsprogramma ingediend. De diensten van de Commissie hebben een technische analyse van dit geactualiseerde programma verricht en daarbij rekening gehouden met de economische najaarsprognoses 2004 van de diensten van de Commissie, de gedragscode[2], de algemeen aanvaarde methode voor de schatting van de potentiële productie en de conjunctuurgezuiverde saldi, de aanbevelingen in de globale richtsnoeren voor het economisch beleid voor de periode 2003-2005 en de beginselen die zijn vervat in de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement van 27 november 2002 betreffende de verbetering van de coördinatie van het begrotingsbeleid, zoals bekrachtigd door de Raad[3]. Op grond hiervan zijn zij tot de volgende evaluatie gekomen:-  Nadat het door de Nederlandse regering was goedgekeurd, werd het geactualiseerde stabiliteitsprogramma 2004 van Nederland, dat de periode 2004-2007 bestrijkt, op 23 november 2004 ingediend. De meerjarenprognoses in het geactualiseerde programma zijn hoofdzakelijk overgenomen uit de begroting 2005, die op 21 september 2004 bij het parlement werd ingediend[4]. Het programma voldoet in grote lijnen aan de gegevensvereisten van de “gedragscode voor de inhoud en de vorm van de stabiliteits- en convergentieprogramma's”. In het geactualiseerde programma komen alle vereiste terreinen aan de orde en worden alle verplicht mee te delen variabelen en de meeste optionele variabelen - met uitzondering van bepaalde data met betrekking tot de potentiële productie – verstrekt.-  Het macro-economische scenario in het geactualiseerde programma werd opgesteld door het Centraal Planbureau (CPB). In de actualisering wordt uitgegaan van een geleidelijke opleving, met een reële BBP-groei van 1,5% in 2005 die vanaf 2006 oploopt tot 2,5%. Voor de periode 2004-2006 liggen de prognoses van sleutelvariabelen vrij dicht bij die welke in de najaarsprognoses 2004 van de diensten van de Commissie werden gehanteerd. Uit de laatst beschikbare gegevens over grondstoffenprijzen, wisselkoersen en het volume van het handelsverkeer blijkt evenwel dat in het geactualiseerde programma voor de jaren 2005 en 2006 wordt uitgegaan van een optimistisch macro-economisch scenario. In het bijzonder met betrekking tot de economische groei in 2005 worden blijkbaar hoge ramingen gehanteerd. De groeiramingen voor 2007 lijken plausibel in het licht van de geraamde potentiële groei en de verwachting dat de negatieve output gap tijdens de opleving geleidelijk zal verminderen. De volgens de overeengekomen methode uit het macro-economische scenario van het geactualiseerde programma afgeleide percentages van de potentiële groei en van de output gap lijken aannemelijk. De inflatieprognoses van het programma lijken realistisch.-  De voornaamste doelstelling van de in het geactualiseerde programma geschetste begrotingsstrategie bestaat erin het overheidstekort tegen 2005 onder de in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde van 3% van het BBP te brengen. Hiertoe voorziet het programma in een consolidatie-inspanning, waarvan het zwaartepunt in 2004 en 2005 ligt. In 2005 stemmen de corrigerende maatregelen overeen met een half procentpunt van het BBP. Als gevolg van het gecombineerde effect van de begrotingsconsolidatie en de verwachte geleidelijke economische opleving zou het begrotingstekort volgens de prognoses van het geactualiseerde programma dalen van 3,0% van het BBP in 2004 tot 2,6% van het BBP in 2005, 2,1% van het BBP in 2006 en 1,9% van het BBP in 2007. Verwacht wordt dat het conjunctuurgezuiverde overheidstekort tijdens de gehele programmaperiode lager zal zijn en zal dalen van 1,6% van het BBP in 2004 tot 1,2% van het BBP in 2005. Het conjunctuurgezuiverde saldo zal naar verwachting in 2006 evenwel niet verbeteren. In 2007 zou het tekort zelfs enigszins kunnen verslechteren tot 1,3% van het BBP. Evenals in het vorige geactualiseerde programma wordt bij de begrotingsstrategie gebruik gemaakt van reële uitgavenplafonds om de uitgaven te beheersen en wordt ernaar gestreefd de houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn te garanderen. Verwacht wordt dat het percentage van de overheidsinvesteringen in de programmaperiode ongewijzigd zal blijven op een niveau van iets meer dan 3% van het BBP, tegenover een EU-gemiddelde van 2,4% in 2004.-  De begrotingsramingen in het geactualiseerde programma lijken plausibel en de onzekerheden inzake de prognoses houden elkaar in evenwicht. Sommige risico's met betrekking tot de tekortprognoses vloeien voort uit de risico's in verband met de macro-economische vooruitzichten. In het geactualiseerde programma wordt bovendien nog geen rekening gehouden met de budgettaire kosten van het sociale akkoord dat de regering en de sociale partners op 5 november 2004 hebben gesloten. Ook de onzekerheid omtrent de tenuitvoerlegging van de hervormingen op het gebied van de gezondheidszorg en de pensioenen zou aanleiding kunnen geven tot een hoger tekort. Deze risico's worden evenwel afgezwakt door het positieve effect van hogere olieprijzen op de inkomsten uit de verkoop van aardgas en omdat er in het basisscenario van het geactualiseerde programma wordt uitgegaan van vrij voorzichtige ramingen met betrekking tot de gevolgen van de economische activiteit voor de belastingontvangsten. Aangezien de risico's inzake de begrotingsdoelstellingen elkaar in evenwicht houden, lijkt Nederland op schema te liggen om zijn buitensporig tekort uiterlijk in 2005 – dus binnen de door de Raad vastgestelde termijn – te corrigeren. Het traject voor de begrotingsconsolidatie dat na de correctie van het buitensporig tekort werd uitgestippeld, is evenwel onvoldoende ambitieus, aangezien het niet garandeert dat de middellangetermijndoelstelling van een begroting die vrijwel in evenwicht is, in de loop van de programmaperiode zal worden bereikt. Voorts lijkt de in het geactualiseerde programma uitgestippelde begrotingsstrategie in deze periode (2006-2007) geen veiligheidsmarge te verschaffen die voldoende ruim is om te voorkomen dat het tekort bij normale macro-economische fluctuaties de drempel van 3% van het BBP overschrijdt.-  In het geactualiseerde programma wordt ervan uitgegaan dat de schuldquote onder de referentiewaarde van 60% van het BBP zal blijven en zal stijgen van iets meer dan 56% van het BBP in 2004 tot iets meer dan 58% van het BBP in de periode van 2005 tot en met 2007, waarbij het opwaartse effect van aanhoudende tekorten op de schuldquote grotendeels zal worden gecompenseerd door de toename van de nominale BBP-groei. In het geactualiseerde programma wordt ervan uitgegaan dat de stock-flow adjustments in de periode 2005-2007 zullen resulteren in een lichte schuldtoename, nadat deze adjustments in de periode 2000-2003 hadden geleid tot een schuldafname als gevolg van de inkomsten uit privatiseringen. De omvang van de adjustments zou evenwel vrij beperkt blijven tot minder dan een half procentpunt van het BBP. Deze prognoses sluiten vrij dicht aan bij de najaarsprognoses van de diensten van de Commissie. Deze risico's met betrekking tot de schuldquote stemmen overeen met die voor de tekortprognoses en houden elkaar min of meer in evenwicht.-  In het geactualiseerde programma wordt kort stilgestaan bij het regeringsprogramma voor structurele hervormingen dat erop is gericht de sociale zekerheid, het pensioenstelsel en de gezondheidszorg grondig te hervormen met het oog op een verbetering van de houdbaarheid van de openbare financiën en een toename van de arbeidsparticipatie. Voorts wordt in het geactualiseerde programma het positieve effect vermeld op de werkgelegenheid en de economische activiteit van de vermindering van de administratieve lasten. Per saldo zouden de hervormingen moeten bijdragen tot een verbetering van de houdbaarheid van de Nederlandse openbare financiën. Op verscheidene terreinen, zoals de hervorming van de gezondheidszorg en het pensioenstelsel, is er enige twijfel over hoe doeltreffend de voorgestelde maatregelen het feitelijke gedrag van de economische subjecten zullen beïnvloeden en dus in de geplande budgettaire besparingen zullen resulteren. Voorts lijkt het erop dat het positieve begrotingseffect van de structurele hervormingen die het groeipotentieel versterken, vooral voelbaar zal worden na de programmaperiode, terwijl sommige maatregelen die in de nabije toekomst de netto-inkomsten verhogen, wellicht niet optimaal zijn voor de verbetering van de structuur van de economie, (bijvoorbeeld de toename van de marginale wig voor lage tot middellage inkomens).-  Ondanks de verwachte hoge budgettaire kosten van de vergrijzing, bevindt Nederland zich in een vrij gunstige positie met betrekking tot de houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn. Ondanks de lopende hervormingen op het gebied van de sociale zekerheid, het pensioenstelsel en de gezondheidszorg houdt het huidige beleid in Nederland enkele houdbaarheidrisico's in. De in het programma geschetste strategie is grotendeels gebaseerd op maatregelen die tot doel hebben de arbeidsparticipatie te verhogen en de leeftijdsgebonden uitgaven onder controle te houden. Gezien de voorspelde toename van de afhankelijkheidsratio van ouderen zijn verdere hervormingen om de trends inzake leeftijdsgebonden uitgaven bij te sturen en de participatiegraad nog meer te verhogen, van cruciaal belang om de houdbaarheid op lange termijn te garanderen.-  Algemeen genomen is het in het geactualiseerde programma geschetste economische beleid gedeeltelijk in overeenstemming met de landenspecifieke globale richtsnoeren voor het economisch beleid op het gebied van de openbare financiën. Het begrotingskader met uitgavenplafonds wordt nageleefd en de begrotingsaanpassing om het buitensporig tekort te corrigeren, is al vergevorderd. De verwachte vermindering van het nominale tekort in 2006 en vooral in 2007 is evenwel vrij gering en het conjunctuurgezuiverde begrotingssaldo zou in elk jaar niet met ten minste 0,5% worden verminderd. Voorts wordt niet verwacht dat in de loop van de programmaperiode een begrotingssituatie tot stand zal worden gebracht die vrijwel in evenwicht is of een batig saldo vertoont.-  In het licht van de bovenstaande beoordeling wordt Nederland aanbevolen de noodzakelijke maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat een vrijwel evenwichtige begrotingssituatie wordt bewerkstelligd en behouden blijft na de correctie van het buitensporig tekort.Vergelijking tussen de belangrijkste macro-economische en budgettaire prognoses2004 | 2005 | 2006 | 2007 |Reëel BBP (Verandering in %) | SP nov. 2004 | 1¼ | 1½ | 2½ | 2½ |COM | 1,4 | 1,7 | 2,4 | n.b. |SP okt. 2003 | 1 | 2½ | 2½ | 2½ |HICP-inflatie (%) | SP nov. 2004 | 1¼ | 1¼ | 1½ | 1½ |COM | 1,2 | 1,3 | 1,4 | n.b. |SP okt. 2003 | 1,5 | 1½ | 1½ | 1½ |Overheidssaldo (% van het BBP) | SP nov. 2004 | -3,0 | -2,6 | -2,1 | -1,9 |COM | -2,9 | -2,4 | -2,1 | n.b. |SP okt. 2003 | -2,3 | -1,6 | -0,9 | -0,6 |Primair saldo (% van het BBP) | SP nov. 2004 | -0,1 | 0,3 | 0,7 | 0,8 |COM | 0,0 | ½ | 0,9 | n.b. |SP okt. 2003 | 0,6 | 1,2 | 1,8 | 2,1 |Conjunctuurgezuiverd saldo (% van het BBP) | SP nov. 20041 | -1,6 | -1,2 | -1,2 | -1,3 |COM | -1,4 | -1,0 | -1,0 | n.b. |SP okt. 20031 | -0,7 | -0,3 | -0,2 | -0,2 |Bruto overheidsschuld (% van het BBP) | SP nov. 2004 | 56,3 | 58,1 | 58,6 | 58,3 |COM | 55,7 | 58 | 58,4 | n.b. |SP okt. 2003 | 54, 5 | 53,7 | 53,0 | 52,2 |1 Berekeningen van de diensten van de Commissie op basis van de in het programma voorkomende informatie. Bronnen: Stabiliteitsprogramma (SP); najaarsprognoses 2004 van de diensten van de Commissie (COM); berekeningen van de diensten van de Commissie. De in het geactualiseerde programma voorspelde groeipercentages zijn afgerond op het dichtstbijzijnde kwart van een procentpunt. |Op grond van deze evaluatie heeft de Commissie de aangehechte aanbeveling voor een advies van de Raad over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Nederland vastgesteld. Zij zal deze aanbeveling doen toekomen aan de Raad.Aanbeveling voor eenADVIES VAN DE RAADovereenkomstig artikel 5, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Nederland voor de periode 2004-2007DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid[5], met name op artikel 5, lid 3,Gelet op de aanbeveling van de Commissie,Na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité,BRENGT HET VOLGENDE ADVIES UIT:Op [18 januari] 2005 heeft de Raad het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Nederland voor d e periode 2004-2007 behandeld. Dit programma voldoet in grote lijnen aan de gegevensvereisten van de herziene "gedragscode voor de inhoud en de vorm van de stabiliteits- en convergentieprogramma's”.In het macro-economische scenario dat aan het programma ten grondslag ligt, wordt ervan uitgegaan dat de reële BBP-groei zal aantrekken van 1% in 2004 tot 1,5% in 2005 en gemiddeld 2,5% in het resterende deel van de programmaperiode. Rekening houdend met de recentste ontwikkelingen inzake grondstoffenprijzen, wisselkoersen en relevante volumes van het handelsverkeer, lijkt dit scenario op vrij hoge groeiramingen te zijn gebaseerd. De inflatieprognoses van het programma lijken realistisch.De Raad heeft op 2 juni 2004 besloten dat er in Nederland een buitensporig tekort bestond en aanbevolen deze buitensporigtekortsituatie uiterlijk in 2005 te corrigeren. Overeenkomstig deze aanbeveling bestaat de voornaamste doelstelling van de in het programma geschetste begrotingsstrategie erin om het begrotingstekort tegen 2005 onder de in het Verdrag vastgestelde referentiewaarde van 3% van het BBP te brengen. Hiertoe voorziet het programma in een consolidatie-inspanning, waarvan het zwaartepunt in 2004 en 2005 ligt. Bij de begrotingsstrategie wordt ook gebruik gemaakt van reële uitgavenplafonds om de uitgaven te beheersen en wordt ernaar gestreefd de houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn te garanderen. Tegelijkertijd zullen er aanzienlijke overheidsinvesteringen blijven plaatsvinden, waardoor het gemiddelde percentage van de overheidsinvesteringen in de programmaperiode iets meer dan 3% van het BBP zal bedragen, tegenover een EU-gemiddelde van 2,4% van het BBP in 2004.De risico's met betrekking tot de in het programma opgenomen begrotingsprognoses houden elkaar min of meer in evenwicht. De negatieve risico's die voortvloeien uit het macro-economische scenario en de budgettaire kosten van het sociale akkoord dat de regering en de sociale partners op 5 november 2004 hebben gesloten, worden grotendeels gecompenseerd door de positieve risico's van het effect van hogere olieprijzen op de inkomsten uit de verkoop van aardgas en de voorzichtige ramingen met betrekking tot de gevolgen van de opleving van de economische activiteit voor de belastingontvangsten. In het licht van deze risicobeoordeling lijkt de in het programma uitgestippelde begrotingsstrategie toereikend te zijn om het tekort tegen 2005 tot onder de 3% van het BBP terug te dringen, zonder evenwel een veiligheidsmarge te verschaffen die voldoende ruim is om te voorkomen dat het tekort in de loop van de volgende jaren bij normale macro-economische fluctuaties deze drempel overschrijdt. De begrotingsstrategie lijkt ook niet te volstaan om in de loop van de programmaperiode een begrotingssituatie te bewerkstelligen die nagenoeg in evenwicht is, hetgeen de middellange termijndoelstelling is die volgens het stabiliteits- en groeipact moet worden nagestreefd.De schuldquote zou in 2004 56,3% van het BBP hebben bedragen en dus onder de in het Verdrag vastgestelde referentiewaarde van 60% van het BBP zijn uitgekomen. In het programma wordt ervan uitgegaan dat de schuldquote in de loop van de programmaperiode met twee procentpunten zal stijgen.Indien de in het programma geschetste begrotingsstrategie wordt gevolgd, bevindt Nederland zich in een vrij gunstige positie inzake de houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn. De verwachte hoge kosten van de vergrijzing doen hier geen afbreuk aan. In het licht van de voorspelde toename van de afhankelijkheidsratio van ouderen en bij gebreke van verdere begrotingsconsolidatie die op middellange termijn resulteert in een begroting die nagenoeg in evenwicht is of een overschot vertoont, zouden de houdbaarheidsrisico's op langere termijn kunnen worden gereduceerd door verdere hervormingen om de trends inzake leeftijdsgebonden uitgaven bij te sturen en de participatiegraad nog meer te verhogen.Het in het geactualiseerde programma geschetste economische beleid is gedeeltelijk in overeenstemming met de landenspecifieke globale richtsnoeren voor het economisch beleid op het gebied van de openbare financiën. Het begrotingskader met uitgavenplafonds wordt nageleefd en de begrotingsaanpassing om het buitensporig tekort te corrigeren, is al ver gevorderd. De verwachte vermindering van het nominale tekort in 2006 en vooral in 2007 is evenwel vrij gering en uit het conjunctuurgezuiverde begrotingssaldo blijkt niet dat na 2005 vooruitgang wordt geboekt voor het bereiken van de middellangetermijndoelstelling van een begroting die vrijwel in evenwicht is.* * *In het licht van de bovenstaande beoordeling wordt Nederland aanbevolen ervoor te blijven zorgen dat het tekort tegen 2005 onder de 3% van het BBP wordt gebracht en de noodzakelijke maatregelen te nemen om een vrijwel evenwichtige begrotingssituatie tot stand te brengen.Voornaamste prognoses in het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Nederland2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 |Reële BBP-groei (%) HICP-inflatie (%) Overheidssaldo (% van het BBP) Primair saldo (% van het BBP) Conjunctuurgezuiverd saldo (% van het BBP)1 Bruto overheidsschuld (% van het BBP) | -0,9 2.2 -3,2 -0.3 -1,9 54.1 | 1¼ 1¼ -3,0 -0,1 -1,6 56,3 | 1½ 1¼ -2,6 0,3 -1,2 58,1 | 2½ 1½ -2,1 0,7 -1,2 58,6 | 2½ 1½ -1,9 0,8 -1,3 58,3 |1 Berekeningen van de diensten van de Commissie waarbij de algemeen aanvaarde methode is toegepast op de in het programma voorkomende informatie. |[1] PB L 209 van 2.8.1997. Alle documenten waarnaar in deze tekst wordt verwezen, zijn te vinden op de volgende website: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm.[2] Herzien advies van het Economisch en Financieel Comité over de inhoud en de vorm van de stabiliteits- en convergentieprogramma's, door de Raad (Ecofin) op 10.7.2001 bekrachtigd.[3] COM(2002) 668 definitief van 27.11.2002.[4] De begroting 2005 werd goedgekeurd door het Parlement, dat een aantal amendementen heeft aangenomen die geen effect van betekenis hadden op de belangrijkste budgettaire aggregaten.[5] PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1. Alle documenten waarnaar in deze tekst wordt verwezen, zijn te vinden op de volgende website: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm.


title: Aanbeveling van de Raad van 20 november 2008 over mobiliteit van jonge vrijwilligers in de Europese Unie

text:
               13.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 319/8

      AANBEVELING VAN DE RAAD

   van 20 november 2008
   over mobiliteit van jonge vrijwilligers in de Europese Unie
   (2008/C 319/03)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 149, lid 4,
   Gezien het voorstel van de Commissie,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Mobiliteit voor jonge vrijwilligers is een onderdeel van het vrije verkeer van personen, dat wordt beschermd door artikel 18 van het Verdrag.

               (2)

               De Gemeenschap kan, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen om de mobiliteit van jonge vrijwilligers te bevorderen via de samenwerking van organisatoren van vrijwilligersactiviteiten. Overeenkomstig het in dat artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze aanbeveling niet verder dan wat nodig is om die doelstelling te verwezenlijken.

               (3)

               Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de sociale zekerheidsregelingen op loontrekkenden en hun gezinnen, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (1) en daarmee verband houdende bepalingen hebben uitsluitend betrekking op vrijwilligers die verzekerd zijn op grond van de nationale wetgeving inzake sociale zekerheid. Dit heeft tot gevolg dat aspecten die met sociale zekerheid verband houden, soms een ontmoedigend effect hebben wat betreft de deelname aan vrijwilligersactiviteiten in een andere lidstaat.

               (4)

               In Aanbeveling 2001/613/EEG van het Europees Parlement en de Raad van 10 juli 2001 inzake de mobiliteit binnen de Gemeenschap van studenten, personen in opleiding, vrijwilligers, leerkrachten en opleiders (2) werd de lidstaten verzocht om overeenkomstig de communautaire regelgeving in het kader van hun nationale wetgeving de maatregelen te nemen die zij passend achten, om ervoor te zorgen dat vrijwilligers en hun gezinnen niet wegens hun mobiliteit worden gediscrimineerd ten aanzien van de relevante sociale bescherming, zoals gezondheidszorg en sociale voorzieningen.

               (5)

               In Aanbeveling 2001/613/EG en Aanbeveling 2006/961/EG van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 over transnationale mobiliteit in het onderwijs en de beroepsopleiding in de Europese Gemeenschap: Europees handvest voor kwaliteit bij mobiliteit (3) worden vrijwilligers expliciet genoemd.

               (6)

               Richtlijn 2004/114/EG van de Raad van 13 december 2004 betreffende de voorwaarden voor de toelating van onderdanen van derde landen met het oog op studie, scholierenuitwisseling, onbezoldigde opleiding of vrijwilligerswerk (4) voorziet in de mogelijkheid om speciale verblijfsdocumenten af te geven aan onderdanen van derde landen die met het oog op vrijwilligerswerk verzoeken te worden toegelaten tot het grondgebied van een lidstaat.

               (7)

               In de Resolutie van de Raad en de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, van 15 november 2004, over gemeenschappelijke doelstellingen voor vrijwilligersactiviteiten van jongeren en de Resolutie van 16 november 2007 van de Raad en de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, over de verwezenlijking van de gemeenschappelijke doelstellingen voor vrijwilligersactiviteiten van jongeren worden gemeenschappelijke doelstellingen voor vrijwilligersactiviteiten van jongeren (5) vastgesteld, voorstellen gedaan voor het uitwisselen van goede praktijken en peer-learningactiviteiten om de uitvoering daarvan te verbeteren, en wordt de lidstaten verzocht om praktische middelen te ontwikkelen voor het meten van de vooruitgang. In de tweede resolutie wordt de Commissie ook verzocht om nog meer voorstellen te doen voor de bevordering en de erkenning van vrijwilligersactiviteiten van jongeren.

               (8)

               In april 2008 heeft het Europees Parlement het verslag aangenomen over de „Rol van vrijwilligerswerk als bijdrage aan de economische en sociale cohesie”. In dat verslag worden de lidstaten en de regionale en lokale overheden aangemoedigd om de waarde van het vrijwilligerswerk voor de bevordering van de sociale en economische cohesie te erkennen, en wordt aanbevolen om grensoverschrijdende vrijwilligersprojecten te stimuleren,

         ERKENT HETGEEN VOLGT:

               1.

               in het kader van deze aanbeveling worden grensoverschrijdende vrijwilligersactiviteiten als volgt omschreven: toegankelijk voor alle jongeren, aangegaan uit eigen vrije wil, in het algemeen belang, voor een lange periode, binnen een duidelijk kader en in een ander land dan het land van verblijf, onbetaald of tegen een symbolische betaling en/of onkostenvergoeding. Vrijwilligersactiviteiten mogen geen negatieve gevolgen hebben voor potentiële of bestaande banen of als vervanging daarvan worden beschouwd;

               2.

               vrijwilligersactiviteiten vormen een rijke ervaring in een niet-formele educatieve en informele leercontext, die de beroepsvaardigheden en -competenties van jongeren vergroot, bijdraagt aan hun inzetbaarheid op de arbeidsmarkt en aan hun gevoel van solidariteit, sociale vaardigheden ontwikkelt, sociale integratie bevordert en actief burgerschap stimuleert;

               3.

               in heel Europa wordt een breed scala van vrijwilligersactiviteiten georganiseerd door het maatschappelijk middenveld en overheden, en deze activiteiten moeten in stand worden gehouden, verder worden ontwikkeld en de samenwerking tussen de organisatoren van vrijwilligersactiviteiten moet worden vergemakkelijkt;

               4.

               grensoverschrijdende mobiliteit in Europa kan een belangrijk instrument zijn voor de bevordering van onderwijs, werkgelegenheid en regionale en sociale cohesie, en bijdragen aan de verbetering van wederzijds begrip en actieve participatie in de samenleving. Dit geldt met name voor jongeren op een arbeidsmarkt waar aanpassingsvermogen en flexibiliteit steeds belangrijker worden;

               5.

               lokale gemeenschappen die jonge vrijwilligers ontvangen, hebben veel baat bij hun activiteiten, die kunnen worden uitgevoerd op zeer uiteenlopende gebieden, waaronder bevordering van sociale integratie, behoud van cultureel erfgoed, bevordering van solidariteit tussen generaties en bescherming van het milieu, en die tegelijkertijd de culturele diversiteit van de ontvangende gemeenschappen kunnen verrijken;

               6.

               vrijwilligersactiviteiten vormden een prioriteit van de open coördinatiemethode op het gebied van jeugd, die al een groot aantal goede praktijken heeft omschreven. In dit verband heeft het Europees vrijwilligerswerk (EVW), een actie van het EU-programma Jeugd sinds 1996, jongeren de mogelijkheid geboden om op uiteenlopende gebieden vrijwilligerswerk te verrichten. Deze actie wordt versterkt in het huidige programma „Jeugd in actie”;

               7.

               ondanks deze inspanningen kunnen er nog steeds belemmeringen bestaan voor de grensoverschrijdende mobiliteit van jonge vrijwilligers in Europa. Daarom wordt met deze aanbeveling in de eerste plaats beoogd een kader voor intensivering van de samenwerking tussen de lidstaten tot stand te brengen, zonder afbreuk te doen aan de diversiteit van hun nationale situaties;

               8.

               een betere samenwerking tussen de organisatoren van vrijwilligersactiviteiten in verschillende landen en meer informatie-uitwisseling kunnen alle jonge Europeanen ongeacht hun nationaliteit stimuleren om meer deel te nemen aan vrijwilligersactiviteiten in derde landen;

               9.

               er moet bijzondere aandacht worden besteed aan kansarme jongeren, aangezien vrijwilligersactiviteiten een bijzonder waardevolle kans op mobiliteit bieden aan jongeren die anders minder of helemaal geen gebruik zouden maken van mobiliteitsprogramma's.

         BEVEELT AAN DAT DE LIDSTATEN:

               A.

               de mobiliteit van jonge vrijwilligers in Europa bevorderen door het verbeteren van de voorwaarden voor samenwerking tussen de organisatoren van vrijwilligersactiviteiten in verschillende landen, ongeacht of deze worden georganiseerd door het maatschappelijk middenveld of door overheden, om iedere jongere de mogelijkheid te bieden desgewenst vrijwilligerswerk in Europa te verrichten;

               B.

               daartoe de uitwerking van de onderstaande actielijnen te vergemakkelijken, daarbij terdege rekening houdend met hun nationale kaders en wetgeving op het gebied van vrijwilligersactiviteiten, hun eigen algemene nationale prioriteiten en bestaande plaatselijke mogelijkheden en met inachtneming van hun stelsels voor overheidsuitgaven:

                           1.

                           het verbeteren van het kennisniveau over de vrijwilligersactiviteiten op hun nationale grondgebied en het overdragen van deze informatie aan de Europese Commissie voor verdere verspreiding;

                           2.

                           het gemakkelijk toegankelijk maken van informatie over mogelijkheden voor vrijwilligersactiviteiten in het buitenland voor jongeren en degenen die werkzaam zijn in jongerenwerk en jongerenorganisaties;

                           3.

                           het aan alle relevante actoren beschikbaar stellen van informatie over de rechten en mogelijkheden die voortvloeien uit de bestaande bepalingen op Europees en nationaal niveau betreffende grensoverschrijdende vrijwilligersactiviteiten;

                           4.

                           het bevorderen van de uitwisseling van informatie over de mogelijkheden voor vrijwilligersactiviteiten met andere lidstaten en de vereenvoudiging van de vereiste procedures om het voor jonge vrijwilligers uit een bepaalde lidstaat gemakkelijker te maken om deel te nemen aan de vrijwilligersactiviteiten in andere lidstaten;

                           5.

                           waar van toepassing, een flexibele aanpak te kiezen bij het ontwikkelen van grensoverschrijdende activiteiten in Europa, bijvoorbeeld door:

                                       —

                                       het ondersteunen van de ontwikkeling van de ontvangstcapaciteit voor grensoverschrijdende vrijwilligers;

                                       —

                                       het ondersteunen van de oprichting van informatiepunten voor jonge Europese vrijwilligers, indien haalbaar in samenwerking met de nationale agentschappen van het programma „Jeugd in actie”;

                                       —

                                       het bevorderen van het gebruik van de bestaande Europese mechanismen waarmee de mobiliteit van jongeren kan worden ondersteund, waaronder mobiliteitskaarten;

                                       —

                                       het bevorderen van de grensoverschrijdende mobiliteit van degenen die werkzaam zijn in jongerenwerk en jongerenorganisaties;

                                       —

                                       het ondersteunen van de ontwikkeling van de voorlichting en opleiding van mensen die werkzaam zijn in jongerenwerk en jongerenorganisaties, lokale overheden en burgerdiensten in verband met grensoverschrijdende vrijwilligersactiviteiten van jongeren;

                           6.

                           het vergroten van het bewustzijn van het belang van interculturele vaardigheden en het leren van talen onder jongeren teneinde de barrières voor de grensoverschrijdende mobiliteit van jongeren te verkleinen;

                           7.

                           het aanmoedigen van de organisatoren van vrijwilligersactiviteiten om instrumenten voor zelfbeoordeling uit te werken, rekening houdend met de ervaringen met het EVW, teneinde de kwaliteit te waarborgen van de grensoverschrijdende vrijwilligersactiviteiten waaraan zij deelnemen;

                           8.

                           het aanmoedigen van de organisatoren in zowel de uitzendende als de ontvangende lidstaat om samen te werken bij het bieden van waarborgen betreffende de bescherming van jonge vrijwilligers en ontvangers van diensten. Hiertoe behoort het verstrekken van voldoende informatie over de vrijwilligersactiviteit, de organisatoren en de vrijwilliger, teneinde beide partijen in staat te stellen een weloverwogen besluit te nemen over de geschiktheid van de activiteit en aan eventuele wettelijke vereisten te voldoen;

                           9.

                           het onderzoeken van verdere relevante socialebeschermingsvoorschriften via de passende bestaande EU-fora teneinde de mogelijkheden uit hoofde van de EU- en de nationale wetgeving ten volle te benutten;

                           10.

                           het bevorderen van de passende erkenning van de leerresultaten van vrijwilligersactiviteiten overeenkomstig de communautaire bepalingen en binnen de eventuele respectieve nationale kwalificatiestelsels of -kaders;

                           11.

                           het bevorderen van het gebruik van instrumenten op EU-niveau die grensoverschrijdende vrijwilligersactiviteiten kunnen vergemakkelijken, door zorg te dragen voor de transparantie van kwalificaties, zoals Europass, Youthpass en het Europees kwalificatiekader;

                           12.

                           het besteden van bijzondere aandacht aan kansarme jongeren, om hun toegang tot vrijwilligersactiviteiten te verbeteren, met name tot grensoverschrijdende vrijwilligersactiviteiten.

         BEKRACHTIGT HET VOORNEMEN VAN DE COMMISSIE OM:

               1.

               de lidstaten bij bovenstaande taken te ondersteunen door gebruikmaking van het Europese samenwerkingskader op jeugdgebied en met name van de open coördinatiemethode en het programma „Jeugd in actie”;

               2.

               in samenwerking met de lidstaten een uitwisseling van informatie en ervaringen over de samenwerking tussen de organisatoren van vrijwilligersactiviteiten in verschillende landen, hetzij vertegenwoordigers van het maatschappelijk middenveld hetzij overheden, aan te moedigen en te organiseren;

               3.

               een Europees portaal voor jonge vrijwilligers over vrijwilligersactiviteiten te ontwikkelen op basis van eventueel reeds bestaande nationale portalen, gegevensbanken of specifieke websites voor vrijwilligerswerk door jongeren;

               4.

               de Raad vier jaar na de goedkeuring van deze aanbeveling verslag uit te brengen om vast te stellen of de voorgestelde maatregelen effectief werken en de noodzaak van verdere acties te beoordelen.

         Gedaan te Brussel, 20 november 2008.

      (1)  PB L 149 van 5.7.1971, blz. 2.

      (2)  PB L 215 van 9.8.2001, blz. 30.

      (3)  PB L 394 van 30.12.2006, blz. 5.

      (4)  PB L 375 van 23.12.2004, blz. 12.

      (5)  PB C 241 van 20.9.2008, blz. 1.


Belangrijke juridische mededeling

|

52006SC0885

Aanbeveling van de Commissie aan de Raad tot wijziging van de onderhandelingsrichtsnoeren voor een stabilisatie- en associatieovereenkomst met Servië en Montenegro met het oog op de voortzetting van de onderhandelingen met de Republiek Servië  /* SEC/2006/0885 def. */

	[pic] | COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN |Brussel, 6.7.2006SEC(2006) 885 definitiefAANBEVELING VAN DE COMMISSIE AAN DE RAADtot wijziging van de onderhandelingsrichtsnoeren voor een stabilisatie- en associatieovereenkomst met Servië en Montenegro met het oog op de voortzetting van de onderhandelingen met de Republiek Servië1. TOELICHTINGMet het stabilisatie- en associatieproces zette de EU in 1999 een kader op voor nauwere betrekkingen tussen de EU en de landen op de westelijke Balkan, met name door een nieuw soort overeenkomsten, de stabilisatie- en associatieovereenkomsten (SAO)[1].In verband met de moeilijkheden die voortvloeien uit de complexe institutionele structuur van Servië en Montenegro en om een nieuwe impuls te geven aan de voortgang van de Servië en Montenegro met betrekking tot de EU, heeft de Commissie een tweesporenaanpak voorgesteld voor de onderhandelingen over een SAO met de statenunie en de twee republieken waaruit deze bestaat, naargelang hun respectievelijke bevoegdheden.Deze aanpak is vervolgens in oktober 2004 goedgekeurd door de Raad van Ministers van de EU en de politieke leiders van Servië en Montenegro, waarna de Commissie in april 2005 haar haalbaarheidsrapport inzake een SAO met Servië en Montenegro[2] presenteerde. De conclusie van dit rapport luidde dat Servië en Montenegro klaar waren om te onderhandelen over een SAO, maar om de diverse fasen van het proces te doorlopen, zowel voor als tijdens de onderhandelingen, moeten blijven medewerken met het Joegoslavië-tribunaal en zo spoedig mogelijk volledig meewerken. Daarnaast oordeelde de Commissie dat de statenunie en de twee republieken moeten doorgaan met de uitvoering van de prioriteiten van het herziene Europees Partnerschap via de actieplannen, waarbij bijzondere aandacht moet worden besteed aan een aantal thema’s die van bijzonder belang zijn voor een SAO, zoals beschreven in het rapport, dat op 25 april 2005 door de Raad werd goedgekeurd. In het voortgangsverslag over 2005 constateerde de Commissie verdere verbeteringen op de terreinen die van belang zijn voor de SAO.Op aanbeveling van de Commissie besloot de Raad op 3 oktober 2005 de Commissie te machtigen onderhandelingen met Servië en Montenegro te openen over een stabilisatie- en associatieovereenkomst volgens de tegelijkertijd goedgekeurde onderhandelingsrichtsnoeren[3]. De onderhandelingen over een stabilisatie- en associatieovereenkomst met Servië en Montenegro gingen van start op 10 oktober 2005. Tot nu toe hebben twee officiële rondes plaatsgevonden, op 7 november 2005 en 5 april 2006 in Belgrado, en twee technische rondes, op 20-21 december 2005 en 22-23 februari 2006. Er is goede vooruitgang geboekt en er is voorlopige overeenstemming bereikt over een groot aantal van de bepalingen van de toekomstige SAO.De Commissie besloot echter op 3 mei 2006 de voor 11 mei geplande onderhandelingsronde af te zeggen omdat Servië en Montenegro niet volledig meewerkten met het Internationale Strafhof voor het voormalige Joegoslavië. De Commissie blijft verder met Servië samenwerken wat betreft alle andere aspecten van het stabilisatie- en associatieproces.Op 21 mei 2006 werd in Montenegro een referendum gehouden, waarbij 55,5% vóór onafhankelijkheid koos. Het parlement van Montenegro nam vervolgens op 3 juni 2006 een onafhankelijkheidsverklaring aan. Daarmee heeft de Republiek Montenegro zich teruggetrokken uit de statenunie Servië en Montenegro.Op grond van artikel 60 van het grondwettelijk handvest is Servië de opvolger van de statenunie Servië en Montenegro en erft als zodanig haar internationale rechtspersoonlijkheid. Tijdens de Raad Algemene Zaken en Buitenlandse Betrekkingen van 12 juni 2006 nam de Raad kennis van het besluit van het parlement van Servië waarin de Republiek Servië wordt aangeduid als de voortzetting van de statenunie Servië en Montenegro. Daarnaast heeft de Servische regering een decreet aangenomen waarmee de verantwoordelijkheid voor de belangrijkste instellingen van de statenunie wordt overgenomen en zal de statenunie in internationale organisaties worden vervangen door Servië.***Dientengevolge moet het huidige kader voor de onderhandelingen met de statenunie Servië en Montenegro over een stabilisatie- en associatieovereenkomst worden aangepast aan deze ontwikkelingen. De Commissie stelt voor de onderhandelingen voort te zetten op basis van de tot dusver bereikte resultaten, met het oog op de sluiting van twee aparte overeenkomsten, één met Montenegro en één met Servië.De belangrijkste conclusies van het haalbaarheidsrapport van de Commissie van april 2005 met betrekking tot de capaciteit van Servië en Montenegro om te onderhandelen over een stabilisatie- en associatieovereenkomst zijn nog steeds geldig, dat wil zeggen dat Servië en Montenegro klaar waren om te onderhandelen over een SAO. Servië is tot dusver opmerkelijk goed in staat gebleken om over de stabilisatie- en associatieovereenkomst te onderhandelen. De Commissie zal in haar voortgangsverslag van dit najaar bijzondere aandacht besteden aan het vermogen van Servië om de toekomstige overeenkomst ten uitvoer te leggen. In dat rapport zal de Commissie ook de Servische capaciteit beoordelen om de onderhandelingen af te ronden overeenkomstig het haalbaarheidsrapport en de conclusies van de Raad van 3 oktober 2005[4].Aangezien de Republiek Servië de opvolger is van de statenunie, moet het besluit van de Raad van 3 oktober 2005 worden aangepast aan deze nieuwe rechtstoestand. Hiervoor is echter alleen een technische aanpassing nodig waarmee “de statenunie” wordt vervangen door “de republiek Servië” en waarmee alle verwijzingen naar Montenegro worden geschrapt. De Commissie kan de onderhandelingen dan inhoudelijk voortzetten op basis van de op 3 oktober 2005 goedgekeurde onderhandelingsrichtsnoeren vanaf het punt waarop ze op 3 mei 2006 werden onderbroken. Servië heeft zich bereid verklaard de onderhandelingen aldus voort te zetten.Deze aanbeveling is niet van invloed op het besluit van de Commissie van 3 mei 2006 om de onderhandelingen over de SAO te bevriezen zolang Servië niet voldoet aan de verplichting om volledig mee te werken aan het Joegoslavië-tribunaal. Dankzij deze wijziging kan de Commissie echter de onderhandelingen snel hervatten zodra Servië wel aan zijn verplichtingen met betrekking tot het Joegoslavië-tribunaal voldoet.Bij de presentatie van deze aanbeveling zal de Commissie het speciaal comité dat haar moet bijstaan (COWEB) in kennis stellen van de resultaten van de onderhandelingen tot nu toe en de ontwerptekst van de SAO overleggen.2. AANBEVELINGGezien het voorgaande beveelt de Commissie de Raad aan:- de op 3 oktober 2005 verleende machtiging om te onderhandelen over een stabilisatie- en associatieovereenkomst met de statenunie Servië en Montenegro voortaan van toepassing te verklaren op de onderhandelingen over een stabilisatie- en associatieovereenkomst met de Republiek Servië;- te besluiten de op 3 oktober 2005 goedgekeurde onderhandelingsrichtsnoeren voor een SAO met Servië en Montenegro als volgt te wijzigen:- “de statenunie Servië en Montenegro” en “de twee republieken” worden vervangen door “de republiek Servië”;- de bepalingen die verwijzen naar de Republiek Montenegro worden geschrapt;- punt 1, derde alinea, en punt 3.1, dertiende en veertiende streepje, worden geschrapt;- punt 3.6.2, eerste streepje, laatste zin, punt 3.6.6, laatste zin, en 3.7.3, tweede streepje, laatste zin, worden geschrapt;- te herbevestigen dat de Commissie in deze taak wordt bijgestaan door een speciaal comité bestaande uit vertegenwoordigers van de lidstaten. [1] Met Albanië, Bosnië en Herzegovina, Kroatië, de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië en Servië en Montenegro. Zie COM (99) 235 van 26 mei 1999.[2] COM (2005) 476 definitief van 12 april 2005.[3] Documenten 12882/05, 12708/05, 12589/05 en 12590/05 van de Raad.[4] Document 12591/05 van de Raad.


   NL
NL    NL
 ---pagebreak---                     EUROPESE COMMISSIE
                                                    Brussel, 11.3.2011
                                                    SEC(2011) 304 definitief
                  AANBEVELING VAN DE COMMISSIE AAN DE RAAD
   tot wijziging van het besluit van de Raad van 26 juli 2010 inzake de deelneming van de
     Europese Unie aan onderhandelingen over de wijziging van het Protocol van 1998
      inzake zware metalen bij het Verdrag van 1979 betreffende grensoverschrijdende
                           luchtverontreiniging over lange afstand
NL                                                                                NL
 ---pagebreak---                                 A.       TOELICHTING
   1. DOELSTELLINGEN
      Deze aanbeveling heeft ten doel het besluit van de Raad van 26 juli 2010 inzake de
      deelneming van de Europese Unie aan onderhandelingen over de wijziging van het
      Protocol van 1998 inzake zware metalen bij het Verdrag van 1979 betreffende
      grensoverschrijdende luchtverontreiniging over lange afstand (hierna “het besluit van
      de Raad” genoemd) te wijzigen in het licht van het besluit van het uitvoerend orgaan
      van het verdrag in december 2010 om de reikwijdte van de onderhandelingen uit te
      breiden met kwikhoudende producten en de timing voor het afronden van de
      onderhandelingen aan te passen.
   2. ALGEMENE CONTEXT
      De Europese Unie is sinds 15 juli 1982 partij bij het Verdrag betreffende
      grensoverschrijdende luchtverontreiniging over lange afstand van de VN-ECE
      (hierna “ het verdrag” genoemd) en sinds 3 mei 2001 bij het protocol inzake zware
      metalen (hierna: “het protocol” genoemd). In het protocol zijn verplichtingen voor de
      partijen vastgesteld die erop zijn gericht de emissies in de atmosfeer van zware
      metalen te beperken, met name van cadmium, lood en kwik.
      In 2009 heeft het uitvoerend orgaan van het verdrag besloten het protocol te herzien
      om het voor entiteiten die geen partij bij het verdrag zijn gemakkelijker te maken toe
      te treden tot het gewijzigde protocol en heeft het de werkgroep voor strategieën en
      toetsing (hierna de “WGSR” genoemd) gemandateerd om onderhandelingen te
      starten. De onderhandelingen over kwikhoudende producten (de bijlagen VI en VII)
      zijn toen buiten het mandaat gehouden in afwachting van nadere informatie over de
      voortgang van de recentelijk in het kader van het Milieuprogramma van de
      Verenigde Naties geopende onderhandelingen over een mondiaal juridisch bindend
      instrument voor kwik. De WGSR werd gemandateerd om ernaar te streven de
      onderhandelingen tegen eind 2011 af te ronden.
      Op 26 juli 2010 heeft de Raad de Commissie gemachtigd om namens de EU deel te
      nemen aan de onderhandelingen over de herziening van het protocol. Het besluit van
      de Raad werd goedgekeurd in het licht van het in december 2009 aan de WGSR
      verleende mandaat en behelst dus geen machtiging om te onderhandelen over
      verplichtingen inzake kwikhoudende producten (beschreven in de bijlagen VI en
      VII). In dat verband is in artikel 1, lid 4, van het besluit van de Raad bepaald dat de
      Raad in ieder geval de onderhandelingsrichtsnoeren opnieuw kan bezien indien het
      uitvoerend orgaan zou besluiten het mandaat uit te breiden tot een herziening van
      bijlage VI, met de daaruit voortvloeiende wijzigingen in andere delen van het
      protocol en de bijlagen ervan.
      Voorts werd de Commissie gemachtigd om namens de EU tot eind 2011 deel te
      nemen aan de onderhandelingen, overeenkomstig de oorspronkelijke opzet van de
      onderhandelingen in het kader van het verdrag.
NL                                            2                                               NL
 ---pagebreak---    3.        RECENTE ONTWIKKELINGEN
             Op 17 december 20101 besloot het uitvoerend orgaan van het verdrag de reikwijdte
             van de onderhandelingen te verruimen tot aspecten van kwikhoudende producten
             (d.w.z. de bijlagen VI en VII) en daaruit voortvloeiende wijzigingen in andere delen
             van het protocol. Daarnaast mandateerde het de WGSR om de onderhandelingen
             voort te zetten met de bedoeling de besprekingen af te ronden en op zijn laatst in
             2012 de voorgestelde wijzigingen van het protocol te presenteren. De belangrijkste
             reden om de reikwijdte te verruimen waren de positieve signalen van bepaalde staten
             die geen partij bij het verdrag zijn, zoals Belarus en de Russische Federatie, dat
             wijzigingen van de bijlagen VI en VII voor deze landen belangrijk zouden zijn om
             toe te treden tot het gewijzigde protocol. In het licht van artikel 1, lid 4, van het
             besluit van de Raad en overeenkomstig artikel 218, lid 3, van het Verdrag
             betreffende de werking van de Europese Unie is het noodzakelijk dat de Commissie
             de Raad aanbeveelt haar te machtigen om namens de EU ook deel te nemen aan de
             onderhandelingen over de bovengenoemde aanvullende elementen. Tezelfdertijd
             wordt in de aanbeveling voorgesteld de termijn van de machtiging aan te passen
             opdat de Commissie tot eind 2012 aan de onderhandelingen zou kunnen deelnemen.
   4.        BESTAANDE BEPALINGEN VAN DE UNIE
             De onderwerpen van de bijlagen VI (productmaatregelen) en VII (productbeheer)
             vallen onder wetgeving van de EU. Het gaat onder meer om Richtlijn 98/70/EG van
             het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 1998 betreffende de kwaliteit van
             benzine en dieselbrandstof2 en Richtlijn 2006/66/EG van het Europees Parlement en
             de Raad inzake batterijen en accu's, alsook afgedankte batterijen en accu's3 (als
             gewijzigd bij Richtlijn 2008/103/EG4).
             Maatregelen inzake productbeheer, die thans in bijlage VII zijn opgenomen, vallen
             onder meer onder Verordening (EG) nr. 1103/20105 inzake vermeldingen op
             batterijen, Richtlijn 2002/95/EG betreffende beperking van het gebruik van bepaalde
             gevaarlijke stoffen in elektrische en elektronische apparatuur6, Richtlijn 2002/96/EG
             betreffende afgedankte elektrische en elektronische apparatuur (AEEA)7 en Richtlijn
             2007/51/EG tot wijziging van Richtlijn 76/769/EEG van de Raad wat betreft de
             beperking van het op de markt brengen van bepaalde kwikhoudende meettoestellen8.
                                           B.       AANBEVELING
   In het licht van het bovenstaande beveelt de Commissie aan om het besluit van de Raad als
   volgt te wijzigen:
   (a)       In artikel 1, lid 1, wordt “2010 en 2011” vervangen door “2011 en 2012”;
   (b)       Artikel 1, lid 4, wordt vervangen door:
   1
           Verslag van de achtentwintigste zitting van het uitvoerend orgaan van het verdrag (sectie VI B).
   2
           PB L 350 van 28.12.1998, blz. 58.
   3
           PB L 266 van 26.9.2006, blz. 1.
   4
           PB L 327 van 5.12.2008, blz. 7.
   5
           PB L 313 van 30.11.2010, blz. 3.
   6
           PB L 37 van 13.2.2003, blz. 19.
   7
           PB L 37 van 13.2.2003, blz. 24.
   8
           PB L 257 van 3.10.2007, blz. 13.
NL                                                        3                                                 NL
 ---pagebreak---        “4. De Raad kan de inhoud van de onderhandelingsrichtsnoeren te allen tijde
       opnieuw bezien, met name indien er zich in 2011 en 2012 ontwikkelingen voordoen
       die daartoe aanleiding geven. De Commissie brengt te dien einde regelmatig verslag
       uit aan de Raad over het verloop van de onderhandelingen.”
   (c) Punt 1 van de in de bijlage bij het besluit van de Raad vastgestelde
       onderhandelingsrichtsnoeren wordt vervangen door:
       “1. In het onderhandelingsproces onder auspiciën van de VN-ECE streeft de
       Commissie ernaar dat de doelstellingen die vallen binnen de reikwijdte van het
       mandaat dat het uitvoerend orgaan van het Verdrag betreffende grensoverschrijdende
       luchtverontreiniging over lange afstand op 17 december 2010 aan de Werkgroep
       strategie en toetsing (WGSR) heeft verleend, worden gehaald, d.w.z.:
       “(a) Het voortzetten van de onderhandelingen met de bedoeling de besprekingen af
       te ronden en de voorgestelde wijzigingen aan het Protocol inzake zware metalen
       uiterlijk tijdens de dertiende zitting van het uitvoerend orgaan in 2012 te presenteren.
       Het uitvoerend orgaan van het verdrag heeft de werkgroep verzocht zich te buigen
       over mogelijke herzieningen van het protocol inzake zware metalen die betrekking
       hebben op:
              (i)     als een eerste prioriteit voor elke herziening, mogelijkheden om het
              aantal bekrachtigingen van het protocol op te voeren, rekening houdend met de
              opties die door de taskforce zware metalen naar voren zijn geschoven;
              (ii)    het protocol en de bijlagen I tot en met VII, rekening houdend met
              opties die door de taskforce zware metalen naar voren zijn geschoven en met
              de desbetreffende goedgekeurde wijzigingen in het protocol inzake POP's en de
              voorgestelde wijzigingen in het Protocol van Göteborg, mits zulke
              herzieningen het opvoeren van het aantal bekrachtigingen niet bemoeilijken;
              (iii) mogelijkheden om het protocol beter te kunnen aanpassen aan
              toekomstige ontwikkelingen, met name door een leidraad op te stellen over aan
              bijlage III ontleende en eventueel geactualiseerde beste beschikbare
              technieken”.
       (b) Het toespitsen van de onderhandelingen, zoals in 2011 is verzocht, op de
       voorgestelde wijzigingen die erop zijn gericht het aantal bekrachtigingen op te
       voeren en de kwesties aan te pakken die ook aan de orde zijn gesteld bij de
       herziening van het Protocol van Göteborg.
       (c) Het in aanmerking nemen van de werkzaamheden van de intergouvernementele
       onderhandelingscommissie onder auspiciën van het Milieuprogramma van de
       Verenigde Naties wanneer wordt gekeken naar voorstellen voor wijzigingen van de
       bijlagen VI en VII inzake kwikhoudende producten (op basis van het voorstel van de
       Europese Unie en de werkzaamheden van de taskforce zware metalen) aangezien
       deze intergouvernementele onderhandelingscommissie werkt aan een juridisch
       bindend mondiaal instrument om kwik en kwikhoudende producten aan te pakken.”
NL                                              4                                               NL


title: Aanbeveling van de Raad van 9 juli 2013 over het nationale hervormingsprogramma 2013 van Roemenië en met een advies van de Raad over het convergentieprogramma van Roemenië voor de periode 2012-2016

text:
               30.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/67

      AANBEVELING VAN DE RAAD

   van 9 juli 2013
   over het nationale hervormingsprogramma 2013 van Roemenië en met een advies van de Raad over het convergentieprogramma van Roemenië voor de periode 2012-2016
   2013/C 217/17
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148, lid 4,
   Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid (1), en met name artikel 9, lid 2,
   Gezien de aanbeveling van de Europese Commissie,
   Gezien de conclusies van de Europese Raad,
   Gezien het advies van het Comité voor de werkgelegenheid,
   Gezien het advies van het Economisch en Financieel Comité,
   Gezien het advies van het Comité voor sociale bescherming,
   Gezien het advies het Comité voor de economische politiek,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 26 maart 2010 heeft de Europese Raad zijn goedkeuring gehecht aan het voorstel van de Commissie voor een nieuwe groei- en werkgelegenheidstrategie; deze Europa 2020-strategie moet voor een betere coördinatie van het economisch beleid zorgen en spitst zich toe op de sleutelgebieden waarop Europa's potentieel voor duurzame groei en concurrentievermogen een krachtige impuls nodig heeft.

               (2)

               De Raad heeft op 13 juli 2010 een aanbeveling inzake de globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten en de Unie (2010-2014) en op 21 oktober 2010 een besluit betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten (2) vastgesteld, die samen de „geïntegreerde richtsnoeren” vormen. De lidstaten werd verzocht in hun nationaal economisch en werkgelegenheidsbeleid met de geïntegreerde richtsnoeren rekening te houden.

               (3)

               Op 29 juni 2012 hebben de staatshoofden en regeringsleiders van de lidstaten besloten tot een Pact voor groei en banen, dat een samenhangend kader biedt voor actie op het niveau van de lidstaten, de EU en de eurozone, waarbij alle mogelijke hefbomen, instrumenten en beleidsvormen worden ingezet. Zij hebben bepaald welke maatregelen op het niveau van de lidstaten moeten worden genomen, en met name verklaard vastbesloten te zijn om de doelstellingen van de Europa 2020-strategie te verwezenlijken en de landenspecifieke aanbevelingen uit te voeren.

               (4)

               Op 10 juli 2012 heeft de Raad een aanbeveling (3) over het nationale hervormingsprogramma voor 2012 van Roemenië aangenomen en een advies over het convergentieprogramma van Roemenië voor de periode 2012-2015 uitgebracht.

               (5)

               Op 28 november 2012 heeft de Commissie haar goedkeuring gehecht aan de jaarlijkse groeianalyse en daarmee de aanzet gegeven tot het Europees semester 2013 voor coördinatie van het economisch beleid. Ook op 28 november 2012 heeft de Commissie op grond van Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 betreffende de preventie en correctie van macro-economische onevenwichtigheden (4), het waarschuwingsmechanismeverslag aangenomen. Daarin werd Roemenië niet genoemd als een van de lidstaten die aan een diepgaande evaluatie zouden worden onderworpen.

               (6)

               Het Europees Parlement is naar behoren bij het Europees semester betrokken, in overeenstemming met Verordening (EG) nr. 1466/97, en heeft op 7 februari 2013 een resolutie over werkgelegenheid en sociale aspecten in de jaarlijkse groeianalyse 2013 en een resolutie over de bijdrage aan de jaarlijkse groeianalyse 2013 aangenomen.

               (7)

               Op 14 maart 2012 heeft de Europese Raad de prioriteiten inzake financiële stabiliteit, begrotingsconsolidatie en groeibevorderende maatregelen goedgekeurd. Hij benadrukte dat moet worden gestreefd naar gedifferentieerde, groeivriendelijke begrotingsconsolidatie, normalisering van de kredietverschaffing aan de economie, bevordering van groei en concurrentievermogen, aanpakken van de werkloosheid en van de sociale gevolgen van de crisis, en modernisering van de overheidsdiensten.

               (8)

               Op 30 april 2013 heeft Roemenië zijn nationale hervormingsprogramma 2013 en zijn convergentieprogramma voor de periode 2012-2016 ingediend. Om met de onderlinge verbanden rekening te houden zijn beide programma's terzelfder tijd geëvalueerd.

               (9)

               In het licht van de overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1466/97 verrichte evaluatie van het convergentieprogramma is de Raad van oordeel dat het aan de begrotingsprognoses van het programma ten grondslag liggende macro-economische scenario aannemelijk is en in overeenstemming met de beoordeling in de voorjaarsprognose 2013 van de diensten van de Commissie. Dankzij aanzienlijke consolidatie-inspanningen heeft Roemenië overeenkomstig de aanbeveling van de Raad in 2012 zijn overheidstekort onder de 3 % gebracht. Het convergentieprogramma streeft naar een middellangetermijndoelstelling (MTD) van – 1 % van het bbp (voordien – 0,7 % van het bbp), wat overeenstemt met de vereisten van het stabiliteits- en groeipact. Doel van de in het programma uitgestippelde begrotingsstrategie is de MTD tegen 2014 te halen, wat bij herberekening door de Commissie aan de hand van de gezamenlijk overeengekomen methode overeenstemt met het halen van de MTD tegen 2015. De vooruitgang in structurele termen naar de MTD is in 2013 hoger dan 0,5 % en in 2014 ongeveer 0,4 %. In de programmaperiode werd de uitgavennorm van het stabiliteits- en groeipact gehaald. De aanpassing vond overwegend in 2013 plaats met maatregelen om de ontvangsten op te drijven, met inbegrip van verminderingen in de aftrekposten, betere landbouwbelasting, de invoering van een windfall-heffing na de deregulering van de gasprijzen en de invoering van een speciale belasting op de transmissie van elektriciteit en gas. De belangrijkste risico’s voor het convergentieprogramma houden verband met verdere mogelijke financiële correcties in verband met de absorptie van EU-middelen, of de financiering van prioritaire projecten uit de nationale begroting, hernieuwde accumulatie van achterstallen, vooral bij de lokale overheid, en beperkte vooruitgang bij de herstructurering van staatsbedrijven. De overheidsschuld van Roemenië blijft betrekkelijk laag, namelijk 37,8 % van het bbp in 2012. De overheidsschuld zal in 2014 naar verwachting tot 38,6 % stijgen, maar zal in de programmaperiode onder de drempel van 60 % van het bbp blijven.

               (10)

               Naar aanleiding van een verzoek van Roemenië van 17 februari 2011 hebben de Commissie en het IMF met de Roemeense autoriteiten onderhandelingen over een anticiperend economisch aanpassingsprogramma gevoerd. In het kader van de anticiperende bijstand van de Unie verbond Roemenië zich ertoe een breed economisch beleidsprogramma uit te voeren met bijzondere aandacht voor structurele hervormingsmaatregelen om de werking van de arbeidsmarkt en de productmarkten te verbeteren en de veerkracht en het groeipotentieel van de Roemeense economie te verhogen. Terzelfder tijd zorgt dat programma ervoor dat de begrotingsconsolidatie wordt voortgezet, het beheer van en de controle op de overheidsfinanciën worden verbeterd, en er in het externe beleid, het monetair beleid, het beleid inzake financiële stabiliteit en het beleid inzake de financiële markten hervormingen worden doorgevoerd. In maart 2013 verzocht Roemenië formeel om een verlenging van het IMF-programma met drie maanden. Nu de mogelijkheid een beroep te doen op middelen uit het EU-programma eind maart 2013 verstreken is, zal het programma eind juni 2013 definitief worden geëvalueerd.

               (11)

               De begrotingssituatie van Roemenië is verbeterd: in 2012 daalde het begrotingstekort onder 3 % en voor 2013 wordt een verdere begrotingsconsolidatie verwacht. De slechte naleving van de belastingwetgeving, vooral op het gebied van btw en belasting op arbeid, vormt een grote uitdaging voor het belastingstelsel van Roemenië. De milieubelastingen zijn onder het EU-gemiddelde. Hoewel Roemenië op korte of middellange termijn geen risico van druk op de begroting loopt, bestaat er vanwege leeftijdsgebonden uitgaven op de lange termijn wel een middelgroot risico. Er bestaat bezorgdheid in verband met de houdbaarheid en de toereikendheid van het pensioenstelsel omdat de verhouding tussen werkende bijdragebetalers en gepensioneerden laag is. Roemenië is nu een van de twee lidstaten die nog niet hebben besloten de pensioenleeftijd voor vrouwen en mannen gelijk te trekken en de arbeidsparticipatie van de groep oudere werknemers (41,4 % in 2012) is aanzienlijk lager dan het EU-gemiddelde. De Roemeense regering heeft besloten de pensioenhervorming voort te zetten en de sociale partners bij de opzet van de hervorming te betrekken en de eigen inbreng te versterken.

               (12)

               De gezondheidssector in Roemenië wordt gekenmerkt door grote ongelijkheden wat betreft toegang tot diensten en kwaliteit van verstrekte diensten. Dit is onder meer het gevolg van het inefficiënte gebruik van de middelen en van slecht beheer. Er zijn hervormingen gestart om de gezondheidssector efficiënter te maken, maar er zijn niet aflatende inspanningen nodig. Het systeem zou kostenefficiënter kunnen worden, als er veel minder gebruik zou worden gemaakt van ziekenhuiszorg dan nu het geval is, en de primaire zorg en de verwijssystemen zouden worden verbeterd.

               (13)

               Roemenië bleef in 2012 een lage arbeidsparticipatie van 63,8 % hebben, hoewel er een lichte verbetering werd opgetekend ten opzichte van het voorgaande jaar (62,8 %). De Europa 2020-doelstelling van het land van 70 % tegen 2020 blijft een uitdaging. De Roemeense arbeidsproductiviteit is nog altijd een van de laagste in de Unie. De door de overheid geboden diensten op het gebied van activering van werklozen, arbeidsbemiddeling en herscholing zijn nog altijd van betrekkelijk lage kwaliteit. Omdat de bestuurlijke capaciteit beperkt is, kan er geen doeltreffend actief arbeidsmarktbeleid worden gevoerd door middel van kwalitatief hoogwaardige gepersonaliseerde diensten, en kunnen het actieve en het passieve arbeidsmarktbeleid niet beter worden geïntegreerd. De deelname van volwassenen aan een leven lang leren stagneert op zeer lage niveaus (1,6 % in 2011), wat aanzienlijk lager is dan het EU-gemiddelde van 8,9 %. De werkgelegenheidscijfers en participatiegraden bij jongeren waren in 2012 bij de laagste in de Unie (23,9 % respectievelijk 30,9 %), terwijl de jeugdwerkloosheid in 2012 22,7 % beliep. In Roemenië is het aandeel van jongeren die niet werken en evenmin een opleiding volgen of stage lopen met 16,8 % in 2012 hoog, en het wordt steeds groter.

               (14)

               Armoedevermindering blijft een grote uitdaging. In 2011 liep 40,3 % van de bevolking risico op armoede en sociale uitsluiting, wat bijna twee derde meer is dan het EU-gemiddelde van 24,2 %. Vooral kinderen zijn getroffen (49,1 %). De sociale overdrachten, met uitsluiting van pensioenen, hebben aanzienlijk minder effect op het terugdringen van de armoede dan overdrachten in de Unie gemiddeld hebben, zowel voor de hele bevolking (23,7 % in Roemenië ten opzichte van 37,5 % voor de Unie in 2011) als voor kinderen (22 % ten opzichte van 42,8 % voor de Unie). Omdat de sociale uitkeringen weinig worden benut, een beperkte dekking hebben en niet toereikend zijn, hebben zij niet veel effect op het terugdringen van de armoede. In de nasleep van de hervorming van 2011 werden in 2012 op het gebied van sociale bijstand verschillende wetten aangenomen. Als de overblijvende wetgeving zou worden aangenomen, zou dit een grote stap zijn in de richting van de voltooiing van de hervorming. De band met activeringsmaatregelen zou echter verder kunnen worden versterkt. In 2012 werd de uitvoering van de nationale strategie voor de integratie van de Roma gestart, maar met eerder beperkte resultaten. Om de strategie doeltreffend ten uitvoer te leggen en de financiering toe te wijzen, moet er betere coördinatie tussen de belanghebbenden komen.

               (15)

               De onderwijswet van 2011, een grote hervorming waarbij een agenda op lange termijn werd vastgesteld om de kwaliteit van alle onderwijsniveaus op te krikken, is nog niet volledig operationeel. Om de onderwijshervorming tot een succes te maken, zullen de nodige financiële en personele middelen moeten worden ingezet om bestuurlijke capaciteit en beleidsvorming op te bouwen. De verbetering van de kwaliteit van zijn onderwijs- en opleidingssysteem is een grote uitdaging voor Roemenië. Het probleem van de schooluitval is groot. In 2012 bedroeg het Roemeense percentage van voortijdige schoolverlaters 17,4 %, wat veel hoger is dan het EU-gemiddelde van 13,5 % en de nationale doelstelling van 11,3 %. Vooral in landelijke en afgelegen gebieden en bij de Roma is de situatie problematisch. Het ontbreekt Roemenië bovendien aan een doeltreffend mechanisme om gegevens te verzamelen over voortijdige schoolverlaters: een allesomvattende strategie, die dit jaar moet worden aangenomen, zou dit moeten verhelpen. De toegang tot betaalbare kwalitatief hoogwaardige voorschoolse educatie en opvang blijft problematisch. Heel wat leerprogramma's van scholen voor beroepsonderwijs en van het hoger onderwijs zijn niet goed afgestemd op de vraag van de arbeidsmarkt en vooral het gebrek aan beroepsvaardigheden is een specifieke uitdaging. Het hoge werkloosheidspercentage bij afgestudeerden van het hoger onderwijs en het percentage overgekwalificeerde afgestudeerden tonen aan dat het een absolute prioriteit is dat het hoger onderwijs verder wordt afgestemd op de arbeidsmarkt. In de overgang van institutionele zorg naar alternatieve zorg voor kinderen die van ouderlijke zorg verstoken zijn, is weliswaar traag positieve vooruitgang geboekt, maar er moeten nog verdere inspanningen worden geleverd.

               (16)

               De geringe bestuurlijke capaciteit is een wezenlijk probleem voor Roemenië. Het openbaar bestuur wordt gekenmerkt door een onsamenhangend rechtskader: er moet vaak een beroep worden gedaan op noodordonnanties, de ministers werken amper samen en de bureaucratie is buitensporig. Het openbaar bestuur wordt ook ondermijnd door incompetentie, onvoldoende transparantie in de aanwervingen en een hoog personeelsverloop bij de managers. Door de geringe bestuurlijke capaciteit is de absorptie van EU-middelen laag. De absorptiedoelstelling die voor eind 2012 in het programma voor financiële bijstand van de EU was vastgelegd, werd bijlange niet bereikt. Eind 2012 bedroeg de totale absorptie 5,53 miljard EUR of 20,2 % van de totale middelen die via de structuurfondsen, het Cohesiefonds en de landbouwfondsen beschikbaar zijn. Dit was 2,47 miljard EUR onder de doelstelling van het programma voor eind 2012 van 8 miljard EUR. Het absorptiepercentage van de structuurfondsen en het Cohesiefonds is verbeterd van 7,5 % eind april 2012 tot 15,2 % eind mei 2013. Om de absorptie verder te verbeteren en het risico van annulering in 2013 te beperken, moeten de Roemeense autoriteiten zich onder meer richten op maatregelen die de beheers- en controlesystemen van de EU-fondsen efficiënter maken en de administratieve capaciteit van het systeem voor openbare aanbestedingen versterken.

               (17)

               Roemenië heeft te kampen met verschillende problemen op het gebied van economische concurrentiekracht: zo blijft de productiviteit in de industrie en de dienstensector laag. Een zwak ondernemingsklimaat en het gebrek aan steun voor onderzoek en ontwikkeling (O&O) zijn grote uitdagingen. Verbeteringen van het ondernemingsklimaat zouden moeten worden opgenomen in een ruimere, samenhangende strategie voor e-overheid om een bestuurlijke cultuur van transparantie en rechtszekerheid te bevorderen en te voorzien in betere onlinediensten van de overheid. Roemenië zou ook inspanningen moeten leveren om de toegang tot financiering te vergemakkelijken en de administratieve lasten voor kleine en middelgrote ondernemingen (kmo’s) te verminderen. De O&O-intensiteit is bijzonder laag (0,48 % in 2011) en de investeringen moeten aanzienlijk efficiënter worden. De investeerders in O&O moeten voorrang geven aan activiteiten die het potentieel hebben om particuliere investeringen aan te trekken. Roemenië zou ook het kader inzake intellectuele-eigendomsrechten moeten versterken met het oog op een betere commercialisering van onderzoeksresultaten.

               (18)

               In Roemenië worden de sectoren energie en vervoer gekenmerkt door weinig mededinging en efficiëntie. Het inefficiënte en ondoorzichtige beheer van de staatsbedrijven in deze sectoren blijft een groot probleem. De energie-efficiëntie van gebouwen, stadsverwarming, industrie en vervoer verhogen, is een andere belangrijke uitdaging. Roemenië is de op twee na meest energie-intensieve economie in de Unie, met een energie-intensiteit die 2,5 maal hoger is dan het EU-gemiddelde. Het is ook de op twee na meest koolstofintensieve economie in de Unie. De particuliere woningen in Roemenië verbruiken acht keer meer energie dan het EU 15-gemiddelde, doordat de stadsverwarming inefficiënt is en de gebouwen niet degelijk geïsoleerd zijn. De integratie van de elektriciteits- en de gasmarkt van Roemenië in de EU-markten blijft onvolledig en de grensoverschrijdende verbindingen voor gas moeten nog tot stand worden gebracht.

               (19)

               In de context van het Europees semester heeft de Commissie een brede analyse van het economische beleid van Roemenië verricht. Zij heeft het nationale hervormingsprogramma en het convergentieprogramma beoordeeld. Daarbij heeft zij niet alleen gekeken naar de relevantie ervan voor een houdbaar budgettair en sociaaleconomisch beleid in Roemenië, maar is zij ook nagegaan of de EU-regels en -richtsnoeren in acht zijn genomen, gezien de noodzaak de algemene economische governance van de Unie te versterken door middel van een EU-inbreng in toekomstige nationale besluiten. Haar aanbevelingen in het kader van het Europees semester worden in de onderstaande aanbevelingen 1 tot en met 8 weergegeven.

               (20)

               In het licht van deze beoordeling heeft de Raad het convergentieprogramma onderzocht en zijn advies (5) daarover is met name in onderstaande aanbeveling 1 weergegeven,

         BEVEELT AAN dat Roemenië in de periode 2013-2014 actie onderneemt om:

               1.

               het programma voor financiële bijstand van de EU/IMF te voltooien;

               2.

               te zorgen voor groeivriendelijke begrotingsconsolidatie en de begrotingsstrategie voor 2013 en daarna zoals gepland uit te voeren, zodat de MTD tegen 2015 kan worden gehaald. De belastinginning te verbeteren door een allesomvattende strategie voor de naleving van de belastingwetgeving uit te voeren en zwartwerk te bestrijden. Daarnaast na te gaan hoe meer beroep kan worden gedaan op milieubelastingen. De in 2010 aangevangen pensioenhervorming voort te zetten door de pensioenleeftijd voor mannen en vrouwen gelijk te trekken en door de inzetbaarheid van oudere werknemers te bevorderen;

               3.

               de hervormingen van de gezondheidssector voort te zetten teneinde die efficiënter, van betere kwaliteit en toegankelijker te maken, met name voor mensen uit achtergestelde groepen en uit afgelegen en geïsoleerde gemeenschappen. Het buitensporige gebruik van ziekenhuiszorg te verminderen door de ambulante zorg te versterken;

               4.

               de arbeidsmarktparticipatie te verbeteren, alsook de inzetbaarheid en productiviteit van de arbeidskrachten, door het actieve arbeidsmarktbeleid te herzien en te versterken, te voorzien in opleiding en gepersonaliseerde diensten en een leven lang leren te bevorderen. De capaciteit van het Nationale Arbeidsbureau te vergroten door de kwaliteit en de dekking van zijn diensten te verbeteren. Om de jeugdwerkloosheid te bestrijden, snel het nationale plan tot bestrijding van de jeugdwerkloosheid uit te voeren, bijvoorbeeld door middel van een jeugdgarantie. Om de armoede te verlichten, de sociale overdrachten efficiënter te maken, zeker die voor kinderen. De hervorming van de sociale bijstand te voltooien door de desbetreffende wetgeving aan te nemen en de band met activeringsmaatregelen te versterken. Ervoor te zorgen dat de nationale strategie voor de integratie van de Roma resultaten oplevert;

               5.

               de onderwijshervorming te versnellen, met inbegrip van de opbouw van bestuurlijke capaciteit zowel op centraal als lokaal niveau, en het effect van de hervormingen te evalueren. De hervormingen in het beroepsonderwijs en de beroepsopleiding te versnellen. Het hoger onderwijs verder af te stemmen op de behoeften van de arbeidsmarkt en de toegang voor mensen uit achtergestelde groepen te verbeteren. Een nationale strategie inzake voortijdige schoolverlaters uit te voeren, met betere toegang, ook voor Roma-kinderen, tot kwalitatief hoogwaardige voorschoolse educatie. De overgang van institutionele naar alternatieve zorg voor kinderen die van ouderlijke zorg verstoken zijn te versnellen;

               6.

               het beheer en de kwaliteit van de instellingen en het openbaar bestuur te versterken, voornamelijk door de capaciteit voor strategische en budgettaire planning te verbeteren, het openbaar bestuur professioneler te maken door middel van beter personeelsbeheer en de mechanismen voor coördinatie tussen de verschillende overheidsniveaus te versterken. De kwaliteit van de regelgeving aanzienlijk te verbeteren aan de hand van effectbeoordelingen en systematische evaluaties. De absorptie van EU-middelen te versnellen, met name door de beheers- en controlesystemen te versterken en de openbare aanbestedingen te verbeteren;

               7.

               het ondernemingsklimaat te verbeteren en te vereenvoudigen, met name door de administratieve lasten voor de kmo's te verlichten en een samenhangende strategie voor e-overheid uit te voeren. De toegang tot financiering voor kmo’s te vergemakkelijken en te diversifiëren. Te zorgen voor nauwere banden tussen onderzoek, innovatie en industrie, met name door voorrang te geven aan O&O-activiteiten die het potentieel hebben om particuliere investeringen aan te trekken. De inspanningen ter verbetering van de kwaliteit, de onafhankelijkheid en de efficiëntie van het gerecht op te drijven zodat meer zaken worden opgelost en corruptie doeltreffender wordt bestreden;

               8.

               de mededinging en efficiëntie van netwerkindustrieën te bevorderen, door ervoor te zorgen dat de nationale regelgevende instanties onafhankelijk zijn en over de nodige capaciteit beschikken en door de hervorming van het beheer van de staatsbedrijven in de sectoren energie en vervoer voort te zetten. Een allesomvattend vervoersplan op lange termijn aan te nemen en de breedbandinfrastructuur te verbeteren. Gereguleerde gas- en elektriciteitsprijzen te blijven afschaffen en de energie-efficiëntie te verbeteren. De grensoverschrijdende integratie van energienetwerken te verbeteren en de uitvoering van de projecten voor gasinterconnectie te versnellen.

      Gedaan te Brussel, 9 juli 2013.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         R. ŠADŽIUS

      (1)  PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.

      (2)  Gehandhaafd voor 2013 bij Besluit 2013/208/EU van de Raad van 22 april 2013 betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten (PB L 118 van 30.4.2013, blz. 21).

      (3)  PB C 219 van 24.7.2012, blz. 72.

      (4)  PB L 306 van 23.11.2011, blz. 25.

      (5)  Uit hoofde van artikel 9, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1466/97.


title: Aanbeveling van de Raad van 19 maart 2007 inzake de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (6e EOF) voor het begrotingsjaar 2005

text:
               8.5.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 103/1

      AANBEVELING VAN DE RAAD

   van 19 maart 2007
   inzake de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (6e EOF) voor het begrotingsjaar 2005
   (2007/C 103/01)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
   Gelet op de derde ACS-EEG-Overeenkomst, ondertekend te Lomé op 8 december 1984 (1),
   Gelet op het Intern Akkoord 86/126/EEG betreffende de financiering en het beheer van de steun van de Gemeenschap (2), inzonderheid op artikel 29, lid 3,
   Gelet op het Financieel Reglement van 11 november 1986 van toepassing op het Zesde Europees Ontwikkelingsfonds (6e EOF) (3), inzonderheid op de artikelen 66 tot en met 73,
   Na onderzoek van de jaarrekening en de balans betreffende de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds 6e EOF, die op 31 december 2005 zijn vastgesteld, alsmede van het verslag van de Rekenkamer over het begrotingsjaar 2005, waaraan de antwoorden van de Commissie zijn gehecht (4).
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Krachtens artikel 29, lid 3, van het Intern Akkoord wordt aan de Commissie voor het financiële beheer van het 6e EOF kwijting verleend door het Europees Parlement op aanbeveling van de Raad.

               (2)

               De uitvoering van de verrichtingen van het 6e EOF door de Commissie gedurende het begrotingsjaar 2005 is over het geheel genomen bevredigend geweest.

         BEVEELT het Europees Parlement AAN de Commissie kwijting te verlenen voor de uitvoering van de verrichtingen van het 6e EOF voor het begrotingsjaar 2005.

      Gedaan te Brussel, 19 maart 2007

            Voor de Raad

            De voorzitter

         H. SEEHOFER

      (1)  PB L 86 van 31.3.1986, blz. 3.

      (2)  PB L 86 van 31.3.1986, blz. 210. Akkoord laatstelijk gewijzigd bij Besluit 86/281/EEG (PB L 178 van 2.7.1986, blz. 13).

      (3)  PB L 325 van 20.11.1986, blz. 42.

      (4)  PB C 263 van 31.10.2006, blz. 205.


Avis juridique important

|

32003H0090

Aanbeveling van de Raad van 21 januari 2003 strekkende tot het geven van een vroegtĳdige waarschuwing aan Frankrĳk ter voorkoming van een buitensporig tekort

Publicatieblad Nr. L 034 van 11/02/2003 blz. 0018 - 0019

Aanbeveling van de Raadvan 21 januari 2003strekkende tot het geven van een vroegtijdige waarschuwing aan Frankrijk ter voorkoming van een buitensporig tekort(2003/90/EG)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 99, lid 4,Gelet op Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid(1), en met name op artikel 6, lid 2,Gezien de aanbeveling van de Commissie,Overwegende hetgeen volgt:(1) Bij artikel 6, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1466/97, die een onderdeel vormt van het stabiliteits- en groeipact, is een regeling voor het vroegtijdig signaleren van afwijkingen ingesteld teneinde een lidstaat er in een vroeg stadium op te wijzen dat corrigerende begrotingsmaatregelen moeten worden getroffen om te voorkomen dat een overheidstekort buitensporig wordt. Er wordt een vroegtijdige waarschuwing gegeven wanneer de Raad vaststelt dat de feitelijke of verwachte begrotingssituatie in een lidstaat aanzienlijk afwijkt van de middellangetermijnbegrotingsdoelstelling, of van het aanpassingstraject in de richting van die doelstelling, die in het stabiliteitsprogramma van de lidstaat voor het overheidssaldo is vastgesteld.(2) In de op 17 juni 1997 te Amsterdam aangenomen resolutie over het stabiliteits- en groeipact(2) heeft de Europese Raad alle partijen verzocht het Verdrag en het stabiliteits- en groeipact strikt en tijdig toe te passen.(3) In het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Frankrijk, waarover de Raad op 12 februari 2002 advies heeft uitgebracht(3), streven de Franse autoriteiten naar een overheidstekort van 1,4 % van het BBP in 2002 en van 1,3 % van het BBP in 2003. De prognose voor het overheidstekort in 2002 werd in februari door de Franse autoriteiten gewijzigd in 1,8 % van het BBP, toen de prognose voor de reële groei van het BBP werd bijgesteld van 2,5 % naar 1,5 %.(4) Het algemene overheidstekort in Frankrijk wordt nu voor 2002 door de Franse autoriteiten geraamd op 2,8 % van het BBP, en door de Commissie op 2,7 % van het BBP, dus 1,4 procentpunt hoger dan het oorspronkelijke streefcijfer in het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van 2001. Volgens de berekeningen van de diensten van de Commissie kan minder dan de helft van de ontsporing van het overheidstekort in 2002, dus 0,5 procentpunt van het BBP, worden toegeschreven aan conjunctuurfactoren. De andere helft komt neer op een verslechtering van de voor de conjunctuur gecorrigeerde begrotingssituatie.(5) Als gevolg van deze ontsporing is in de feitelijke en in de voor de conjunctuur gecorrigeerde Franse begrotingssituatie in 2002 bij lange na geen sprake van evenwicht. Het voor de conjunctuur gecorrigeerde tekort is volgens de ramingen van de diensten van de Commissie gestegen van ongeveer 2 % van het BBP in 2001 tot net boven de 2,7 % van het BBP in 2002. Dat is duidelijk te hoog om er zeker van te zijn dat het algemene overheidstekort niet boven de referentiewaarde van 3 % van het BBP uitkomt bij normale conjunctuurschommelingen.(6) De ontwerp-begroting voor 2003 die in september werd gepresenteerd, geeft een lichte daling van het overheidstekort te zien op 2,6 % van het BBP, in verband met een verwachte snellere reële groei van het BBP van 2,5 %. Volgens de globale richtsnoeren voor het economisch beleid voor 2002 dient Frankrijk "een voldoende grote beperking van het tekort voor 2003 na [te] streven, zodat in 2004 nagenoeg een evenwicht kan worden bereikt". Volgens de berekeningen van de Commissie zal op basis van de Franse programmabijwerking het voor de conjunctuur gecorrigeerde begrotingstekort in 2003 iets teruglopen, met 0,2 % tot 2,6 %.(7) Mede gezien de sombere macro-economische vooruitzichten is de in de ontwerpbegroting voor 2003 verwachte begrotingssituatie van dien aard dat een buitensporig tekort kan ontstaan, indien het herstel minder uitgesproken is dan in de begroting wordt aangenomen, of indien in de begroting 2003 de zaken verder uit de hand lopen. Volgens de najaarsramingen van de Commissie zal het overheidstekort stijgen van 2,7 % van het BBP in 2002 tot 2,9 % van het BBP in 2003, terwijl de reële BBP-groei toeneemt van 1,0 % in 2002 tot 2,0 % in 2003.(8) Gezien deze omstandigheden is het gevaar dat het overheidstekort de grens van 3 % van het BBP overschrijdt, niet weggenomen. Bovendien heeft deze afwijking een negatief effect op afspraken op middellange termijn, want het bewerkstelligen van een begroting die nagenoeg in evenwicht is, wordt nu verschoven.(9) Op basis van de door de Franse autoriteiten verstrekte gegevens en van de beoordelingen van de Commissie, stelt de Raad vast dat er sprake is van een aanzienlijke afwijking in de zin van artikel 6, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1466/97.(10) Het is noodzakelijk een vroegtijdige waarschuwing aan Frankrijk te geven om te voorkomen dat er een buitensporig tekort ontstaat,BEVEELT AAN:1. De Franse regering dient alle passende maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat het overheidstekort in 2003 de grens van 3 % van het BBP niet overschrijdt.2. De vaststelling van maatregelen om de voor de conjunctuur gecorrigeerde begrotingssituatie met ten minste 0,5 procentpunt van het BBP te verbeteren, zou niet alleen het gevaar dat het algemene overheidstekort de 3 %-grens overschrijdt doen afnemen, maar zou ook maken dat vanaf 2003 de weg terug kan worden ingeslagen naar een begroting die nagenoeg in evenwicht is.3. Ook in de volgende jaren moet worden gestreefd naar een voortdurende aanpassing van de onderliggende begrotingssituatie met ten minste 0,5 % van het BBP per jaar, teneinde de middellangetermijndoelstelling van een begroting die nagenoeg in evenwicht is of een overschot vertoont, in 2006 te verwezenlijken.Deze aanbeveling is gericht tot de Franse Republiek.Gedaan te Brussel, 21 januari 2003.Voor de RaadDe voorzitterN. Christodoulakis(1) PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.(2) PB C 236 van 2.8.1997, blz. 1.(3) PB C 51 van 26.2.2002, blz. 4.


Avis juridique important

|

31982K1723

Aanbeveling nr. 1723/82/EGKS van de Commissie van 30 juni 1982 houdende afwijking van Aanbeveling nr. 1399/82/EGKS betreffende het communautair toezicht op de invoer van sommige onder het EGKS-Verdrag vallende ijzer- en staalprodukten van oorsprong uit derde landenE

Publicatieblad Nr. L 189 van 01/07/1982 blz. 0060 - 0060

*****AANBEVELING  Nr. 1723/82/EGKS VAN DE COMMISSIE  van 30 juni 1982  houdende afwijking van Aanbeveling nr. 1399/82/EGKS betreffende het communautair toezicht op de invoer van sommige onder het EGKS-Verdrag vallende ijzer- en staalprodukten van oorsprong uit derde landen  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal, inzonderheid op artikel 74,  Overwegende dat de invoer van sommige onder het EGKS-Verdrag vallende ijzer- en staalprodukten van oorsprong uit derde landen onder communautair toezicht is gesteld bij Aanbeveling nr. 1399/82/EGKS van de Commissie (1);  Overwegende dat de ontwikkeling van de invoer, in het bijzonder op het gebied van prijzen, van breedflensbalken van oorsprong uit Spanje de Commissie aanleiding heeft gegeven de invoerregeling voor dit produkt te wijzigen; dat derhalve dient te worden afgeweken van enkele bepalingen van bovengenoemde aanbeveling en het betrokken produkt dient te worden ondergebracht onder de bepalingen van artikel 2, lid 2, sub B en artikel 3, lid 1, van genoemde aanbeveling,  DOET DE VOLGENDE AANBEVELING:  Artikel 1  In afwijking van Aanbeveling nr. 1399/82/EGKS vallen met ingang van 1 juli 1982 breedflensbalken, van oorsprong uit Spanje, van post ex 73.11 A I van het gemeenschappelijk douanetarief, NIMEXE-code 73.11-12 niet meer onder artikel 2, lid 2, sub A, doch onder artikel 2, lid 2, sub B, en artikel 3, lid 1, van genoemde aanbeveling.  Artikel 2  Deze aanbeveling treedt voor elke Lid-Staat in werking op 1 juli 1982.  Zij is van toepassing tot en met 31 december 1982.  Gedaan te Brussel, 30 juni 1982.  Voor de Commissie  Wilhelm HAFERKAMP  Vice-Voorzitter  (1) PB nr. L 157 van 8. 6. 1982, blz. 5.