Avis juridique important

|

31969H0040

69/40/EEG: Aanbeveling van de Commissie van 31 januari 1969 bettrefende de voortijdige toepassing van Verordening (EEG) Nr. 1619/68 van de Raad van 15 Oktober 1968 bettrefende bepaalde handelsnormen voor eieren

Publicatieblad Nr. L 030 van 06/02/1969 blz. 0016 - 0016

++++ ( 1 ) PB nr . L 258 van 21 . 10 . 1968 , blz . 1 .   ( 2 ) PB nr . L 13 van 18 . 1 . 1969 , blz . 13 .  AANBEVELING VAN DE COMMISSIE  van 31 januari 1969  betreffende de voortijdige toepassing van Verordening ( EEG ) nr . 1619/68 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende bepaalde handelsnormen voor eieren   ( 69/40/EEG )  Verordening ( EEG ) nr . 1619/68 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende bepaalde handelsnormen voor eieren ( 1 ) is op 22 oktober 1968 in werking getreden . De uitvoeringsbepalingen zijn vervat in Verordening ( EEG ) nr . 95/69 van de Commissie van 17 januari 1969 ( 2 ) . De in deze verordeningen voorgeschreven regeling geldt evenwel pas met ingang van 1 mei 1969 .  In verschillende Lid-Staten zijn thans voorschriften van kracht die door de genoemde verordeningen buiten werking zullen treden . De in deze voorschriften vervatte handelsnormen , vooral deze met betrekking tot het kenmerken van eieren en verpakkingen wijken gedeeltelijk af van die welke met ingang van 1 mei 1969 van toepassing zullen zijn .  Waarschijnlijk zijn bepaalde bedrijven bereid reeds v}}r 1 mei 1969 de nieuwe regeling te volgen . Dat kan met name voordeel bieden voor de bedrijven waarvan de voorraad verpakkings - en merkmateriaal uitgeput raakt . Indien deze bedrijven zich tot en met 30 april 1969 aan de nationale voorschriften moeten houden kunnen voor hen aanzienlijke kosten ontstaan .  Wanneer deze bedrijven reeds v}}r 1 mei 1969 de communautaire regeling mogen volgen kan daardoor de handel tussen de Lid-Staten reeds vergemakkelijkt worden .  Deze toestemming zou geen wijziging van de nationale regelingen , die op het gebied van de handelsnormen voor eieren bestaan , noodzakelijk maken .  Om deze redenen beveelt de Commissie krachtens artikel 155 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap de Lid-Staten aan :  De handel in eieren waarop Verordening ( EEG ) nr . 1619/68 van toepassing is reeds v}}r 1 mei 1969 volgens de bepalingen van genoemde verordening en van Verordening ( EEG ) nr . 95/69 toe te staan .  Brussel , 31 januari 1969 .  Voor de Commissie  De Voorzitter  Jean REY


title: AANBEVELING VAN DE RAAD van 16 maart 1992 inzake de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1979) (5e EOF) voor het begrotingsjaar 1990 (92/172/EEG) #

text:
Avis juridique important

|

31992H0172

AANBEVELING VAN DE RAAD van 16 maart 1992 inzake de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1979) (5e EOF) voor het begrotingsjaar 1990 (92/172/EEG)  -

Publicatieblad Nr. L 075 van 21/03/1992 blz. 0054 - 0054

AANBEVELING VAN DE RAAD  van 16 maart 1992  inzake de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1979) (5e EOF) voor het begrotingsjaar 1990  (92/172/EEG)DE RAAD VAN  DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 206 ter,  Gelet op de Tweede ACS-EEG-Overeenkomst, die op 31 oktober 1979 te Lomé is ondertekend,  Gelet op Besluit 80/1186/EEG van de Raad van 16 december 1980 betreffende de associatie van de landen en gebieden overzee met de Europese Economische Gemeenschap (1),  Gelet op het Intern Akkoord van 1979 betreffende de financiering en het beheer van de steun van de Gemeenschap (2), dat is ondertekend op 20 november 1979, inzonderheid op artikel 29, lid 3,  Gelet op het Financieel Reglement van 17 maart 1981 van toepassing op het Vijfde Europees Ontwikkelingsfonds (3), inzonderheid op de artikelen 66 tot en met 70,  Na onderzoek van de jaarrekening en de balans betreffende de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1979) (5e EOF), die op 31 december 1989 zijn vastgesteld, alsmede van het verslag van de Rekenkamer over het begrotingsjaar 1990 waaraan de  antwoorden van de Commissie zijn gehecht (4),  Overwegende dat krachtens artikel 29, lid 3, van het Intern Akkoord aan de Commissie voor het beheer van het Europees Ontwikkelingsfonds (1979) (5e EOF) kwijting wordt verleend door het Europese Parlement op aanbeveling van de Raad;  Overwegende dat de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1979) (5e EOF) door de Commissie gedurende het begrotingsjaar 1990 over het geheel genomen bevredigend is geweest,  BEVEELT het Europese Parlement AAN de Commissie kwijting te verlenen voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1979) (5e EOF) voor het begrotingsjaar 1990. Gedaan te Brussel, 16 maart 1992. Voor de Raad  De Voorzitter  Jorge BRAGA DE MACEDO   (1) PB nr. L 361 van 31. 12. 1980, blz. 1. (2) PB nr. L 347 van 22. 12. 1980, blz. 210. (3) PB nr. L 101 van 11. 4. 1981, blz. 12. (4) PB nr. C 324 van 13. 12. 1991, blz. 194 t/m 209 en 305 t/m 316.


title: Aanbeveling van de Raad van 11 juli 2017 over het nationale hervormingsprogramma 2017 van Cyprus en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma 2017 van Cyprus

text:
               9.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/53

         AANBEVELING VAN DE RAAD
   van 11 juli 2017
   over het nationale hervormingsprogramma 2017 van Cyprus en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma 2017 van Cyprus
   (2017/C 261/12)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148, lid 4,
   Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid (1), en met name artikel 5, lid 2,
   Gezien Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 betreffende de preventie en correctie van macro-economische onevenwichtigheden (2), en met name artikel 6, lid 1,
   Gezien de aanbeveling van de Europese Commissie,
   Gezien de resoluties van het Europees Parlement,
   Gezien de conclusies van de Europese Raad,
   Gezien het advies van het Comité voor de werkgelegenheid,
   Gezien het advies van het Economisch en Financieel Comité,
   Gezien het advies van het Comité voor sociale bescherming,
   Gezien het advies van het Comité voor de economische politiek,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 16 november 2016 heeft de Commissie haar goedkeuring gehecht aan de jaarlijkse groeianalyse en daarmee de aanzet gegeven tot het Europees Semester 2017 voor coördinatie van het economisch beleid. De prioriteiten van de jaarlijkse groeianalyse zijn op 9-10 maart 2017 door de Europese Raad bekrachtigd. Op 16 november 2016 heeft de Commissie op grond van Verordening (EU) nr. 1176/2011 het waarschuwingsmechanismeverslag aangenomen, waarin zij Cyprus heeft genoemd als een van de lidstaten die aan een diepgaande evaluatie zouden worden onderworpen. Tevens heeft de Commissie op die datum een aanbeveling voor een aanbeveling van de Raad over het economisch beleid van de eurozone aangenomen, die op 9-10 maart 2017 door de Europese Raad is bekrachtigd. Op 21 maart 2017 heeft de Raad de Aanbeveling van de Raad van 21 maart 2017 over het economisch beleid van de eurozone („aanbeveling voor de eurozone”) (3) vastgesteld.

               (2)

               Als lidstaat die de euro als munt heeft en in het licht van de grote onderlinge verwevenheid tussen de economieën van de Economische en Monetaire Unie, dient Cyprus ervoor te zorgen dat volledig en tijdig uitvoering wordt gegeven aan de aanbeveling voor de eurozone, zoals weergegeven in de onderstaande aanbevelingen 1 tot en met 5.

               (3)

               Op 22 februari 2017 is het landverslag 2017 voor Cyprus gepubliceerd. Daarin werd de vooruitgang beoordeeld die Cyprus bij de tenuitvoerlegging van de op 12 juli 2016 door de Raad vastgestelde landspecifieke aanbevelingen heeft gemaakt, alsmede het gevolg dat is gegeven aan de landspecifieke aanbevelingen die in de jaren voordien werden goedgekeurd, en de vooruitgang die Cyprus richting zijn nationale Europa 2020-doelstellingen heeft geboekt. Het landverslag bevatte ook een op grond van artikel 5 van Verordening (EU) nr. 1176/2011 uitgevoerde diepgaande evaluatie, waarvan de uitkomsten ook op 22 februari 2017 zijn gepubliceerd. Op basis van haar analyse concludeerde de Commissie dat Cyprus wordt geconfronteerd met buitensporige macro-economische onevenwichtigheden. Met name is het van essentieel belang dat het land de talrijke onevenwichtigheden in de vorm van de particuliere, publieke en externe schuldenlast, en het grote volume oninbare leningen aanpakt.

               (4)

               Cyprus heeft op 27 april 2017 zijn stabiliteitsprogramma 2017 en op 28 april 2017 zijn nationaal hervormingsprogramma 2017 ingediend. Om met de onderlinge verbanden tussen beide programma’s rekening te houden, zijn deze tegelijkertijd geëvalueerd. Het Cypriotische nationale hervormingsprogramma omvat toezeggingen voor zowel de korte als de middellange termijn. Met name bevat het maatregelen om de schuldenlast in de particuliere sector te verminderen, het ondernemingsklimaat te verbeteren, de toegang tot financiering te bevorderen en de zorgsector grondig te hervormen, en toezeggingen om de overheidssector en de rechtspraak te hervormen. Het nationale hervormingsprogramma bestrijkt ook de uitdagingen die zijn genoemd in het landverslag 2017 en de aanbeveling voor de eurozone, met onder meer de noodzaak om investeringen opnieuw op gang te brengen en de houdbaarheid van de overheidsfinanciën te verzekeren. Indien deze maatregelen volledig worden doorgevoerd binnen de aangegeven termijnen, zouden ze kunnen helpen om een antwoord te bieden op de macro-economische onevenwichtigheden en landspecifieke aanbevelingen van Cyprus. Op basis van de beoordeling van de beleidstoezeggingen van Cyprus bevestigt de Commissie haar eerdere beoordeling dat in dit stadium geen verdere stappen nodig zijn in het kader van de procedure bij macro-economische onevenwichtigheden waarin is voorzien in Verordening (EU) nr. 1176/2011 en Verordening (EU) nr. 1174 2011 van het Europees Parlement en de Raad (4). De tenuitvoerlegging van de agenda voor beleidshervormingen zal op de voet worden gevolgd via specifieke monitoring.

               (5)

               De betrokken landspecifieke aanbevelingen zijn meegenomen in de programmering van de Europese structuur- en investeringsfondsen (ESI-fondsen) voor de periode 2014-2020. Op grond van artikel 23 van Verordening (EU) nr. 1303/2013 van het Europees Parlement en de Raad (5) kan de Commissie een lidstaat verzoeken zijn partnerschapsovereenkomst en de betrokken programma’s te evalueren en wijzigingen voor te stellen, wanneer dit nodig is om de uitvoering van betrokken aanbevelingen van de Raad te ondersteunen. De Commissie heeft nadere gegevens verstrekt over de wijze waarop zij gebruik zal maken van die bepaling in richtsnoeren over de toepassing van de maatregelen die de doeltreffendheid van de ESI-fondsen koppelen aan gezond economisch bestuur.

               (6)

               Cyprus valt momenteel onder het preventieve deel van het stabiliteits- en groeipact en is aan de schuldregel onderworpen. In zijn stabiliteitsprogramma 2017 gaat het kabinet uit van een nominaal begrotingsoverschot in de periode 2016-2020 (nl. een nominaal saldo van ongeveer 0,4 % van het bbp tijdens de programmaperiode). De begrotingsdoelstelling op middellange termijn, vastgesteld als een structureel begrotingsevenwicht, zal volgens de plannen in 2017 worden verwezenlijkt. Voorspeld wordt dat het herberekende (6) structurele saldo de komende jaren alsmaar verder van de middellangetermijndoelstelling zal gaan afwijken, hetgeen niet strookt met de vereisten van het preventieve deel van het stabiliteits- en groeipact. Aangenomen wordt dat de schuldquote van de overheid in 2016 op 107,8 % van het bbp is uitgekomen en zal teruglopen tot 99,7 % in 2018 en vervolgens verder zal dalen tot 88,8 % in 2020. Het macro-economische scenario dat aan die begrotingsprognoses ten grondslag ligt, is plausibel. Aan de macro-economische aannamen van het stabiliteitsprogramma zijn neerwaartse risico’s verbonden. Deze hangen vooral samen met het grote volume oninbare leningen en een mogelijke verslechtering van de externe omgeving.

               (7)

               Na de correctie van het buitensporige tekort heeft de Raad Cyprus op 12 juli 2016 aanbevolen de begrotingsdoelstelling op middellange termijn in 2016 en 2017 in acht te nemen. Afgaande op de voorjaarsprognoses 2017 van de Commissie zal Cyprus in 2017 volgens een algehele evaluatie aan dat vereiste voldoen. Wat 2018 betreft, wordt Cyprus aanbevolen de begrotingsdoelstelling op middellange termijn te blijven waarmaken. Volgens de voorjaarsprognoses 2017 van de Commissie spoort dit met een maximale nominale groeivoet van de netto primaire overheidsuitgaven (7) van 0,3 %, hetgeen overeenstemt met een structurele aanpassing van 0,2 % van het bbp. Bij ongewijzigd beleid zou voor Cyprus volgens een algehele evaluatie het gevaar bestaan dat in 2018 enigszins van dat vereiste zal worden afgeweken. De verwachting is dat Cyprus in 2017 en 2018 de schuldregel in acht zal nemen. Al met al is de Raad van oordeel dat Cyprus moet klaarstaan om verdere maatregelen te nemen om in 2018 naleving te garanderen.

               (8)

               De overheidsschuld zit op een neerwaarts traject, maar de houdbaarheid ervan blijft aan risico’s onderhevig. Een aantal recente budgettaire maatregelen, maar ook vertragingen bij de uitvoering van cruciale structurele hervormingen zullen naar verwachting leiden tot een verslechtering van het structurele saldo en dreigen de marge voor groeibevorderende overheidsinvesteringen te verkrappen.

               (9)

               De loonsom van de Cypriotische overheidssector (uitgedrukt als percentage van het bbp) behoort tot de hoogste in de eurozone, en deze sector wordt nog steeds gekenmerkt door ondoelmatigheden. In het kader van het macro-economische aanpassingsprogramma is een reeks hervormingen uitgetekend en met de sociale partners overeengekomen; deze hervormingen moeten een antwoord bieden op dit probleem. Daarbij ging het onder meer om de invoering van een bindend vast mechanisme dat de loongroei voor overheidspersoneel moet beperken, en om een ingrijpende hervorming van de overheidsdiensten. Behalve wat betreft de onlangs aangenomen hervormingswetgeving inzake mobiliteit van overheidspersoneel, staat de goedkeuring van deze hervormingswetgeving echter voor obstakels, met name na een negatieve stemming in het Huis van Afgevaardigden in december 2016. Zolang het mechanisme om de loongroei in de overheidssector te beteugelen, nog niet in zijn bindende vorm is goedgekeurd, wordt het toegepast via cao’s en blijft het van toepassing tot 2018.

               (10)

               Er zijn enige hervormingen doorgevoerd om de corruptie aan te pakken. Recente ontwikkelingen in dit verband zijn onder meer hervormingen om overheidsopdrachten op lokaal niveau te professionaliseren en de invoering in december 2015 van een wet op de financiering van politieke partijen. In 2016 is een grondwetswijziging goedgekeurd die de openbaarmaking van het vermogen van overheidsfunctionarissen mogelijk maakt. De coördinerende instantie voor corruptiebestrijding beschikt echter niet over voldoende personeel en sommige tekortkomingen in de tuchtregeling voor ambtenaren zijn nog altijd niet verholpen.

               (11)

               Cyprus heeft maatregelen genomen ter versterking van zijn gerechtelijk apparaat, maar blijft ernstige problemen ondervinden wat de efficiëntie ervan betreft. Ondoelmatige procedures en beperkte capaciteit leiden tot aanzienlijke vertragingen bij de behandeling van rechtszaken. Dit gaat dan weer ten koste van het ondernemingsklimaat en met name het functioneren van nieuwe beslagleggings- en insolventieraamwerken. Die laatste zijn ingevoerd om het volume oninbare particuliere schulden te helpen terug te dringen, hetgeen banken en debiteuren aanzet om het eens te worden over oplossingen met schuldherschikking. Toch wordt de slagkracht van deze instrumenten aangetast door een reeks factoren, zoals de zo-even aangehaalde ondoelmatige rechtspraak, zwakke bestuurlijke capaciteit en het feit dat debiteuren niet altijd goed bekend zijn met de procedures. Ook blijven er aanzienlijke achterstanden en vertragingen bestaan bij de afgifte en overdracht van eigendomsbewijzen. Die ondergraven dan weer inspanningen inzake schuldafbouw en drukken op het herstel van de woningmarkt.

               (12)

               Het volume oninbare leningen neemt af, maar blijft nog zeer groot, hetgeen de goede werking van de banksector belemmert en een negatief effect sorteert op de kredietverschaffing aan de reële economie. Banken blijven achter bij hun met de Central Bank of Cyprus overeengekomen doelstellingen inzake de herstructurering van leningen, hetgeen wijst op de noodzaak om het systeem doelgerichter en doeltreffender te maken en tevens een meer bindend karakter te geven, met name door ambitieuze doelstellingen vast te stellen voor het verminderen van het volume oninbare leningen, in lijn met de strategieën van banken om hun oninbare leningen af te bouwen. Het percentage hernieuwde wanbetaling blijft hoog, hetgeen mogelijke tekortkomingen bij de oplossingen voor kredietherstructurering aan het licht brengt. Het niveau van de voorzieningen voor risico’s is toegenomen, maar blijft wel nog onder het gemiddelde voor de eurozone, hetgeen onderstreept dat ervoor moet worden gezorgd dat waarderingen van zekerheden betrouwbaar zijn en het aanleggen van passende voorzieningen voor risico’s in de hand werken. Het ontbreken van een secundaire markt voor leningen en van een raamwerk voor leningsecuritisatie beperkt de mogelijkheden om sneller schulden af te bouwen en oninbare leningen af te voeren van de balansen van banken; hier zijn bijkomende initiatieven op het gebied van toezicht en wetgeving nodig ter voltooiing van het vereiste instrumentarium voor het faciliëren van het balansbeheer van banken. Bovendien blijft de governance en de administratieve capaciteit van het toezicht op verzekeringsondernemingen en pensioenfondsen zwak, hetgeen risico’s inhoudt voor de financiële stabiliteit.

               (13)

               Het economische herstel van Cyprus zet door. Niettemin blijft het groeipotentieel zwak, omdat het wordt ingetoomd door de beperkte implementatie van structurele hervormingen, bottlenecks voor investeringen en tekortkomingen in het ondernemingsklimaat. Groeibevorderende initiatieven die in het actieplan voor groei zijn gepresenteerd, zijn in uitvoering, maar een en ander verloopt vrij traag. Een wetgevingsvoorstel om strategische investeringen aan te trekken en te stimuleren, zit nog in het ontwerpstadium. Het kabinet werkt eraan om het midden- en kleinbedrijf betere toegang tot financiering te bieden. Om deze dringende kwestie aan te pakken, is een aantal nieuwe gerichte initiatieven opgestart, zoals gemeld in het nationale hervormingsprogramma. Toch bevinden de meeste van deze nieuwe initiatieven inzake toegang tot financiering zich nog steeds in een pril stadium. Privatiseringsinspanningen die productiviteitsbevorderende buitenlandse investeringen moeten aantrekken, kampen met politieke tegenstand en vorderen traag. Ook de hervorming van de energiesector kan een belangrijke impuls aan het concurrentievermogen geven, al heeft de tenuitvoerlegging ervan op bepaalde punten vertraging opgelopen. Daarbij gaat het met name om de ontvlechting van de Electricity Authority of Cyprus (EAC) en de totstandbrenging van de nieuwe elektriciteitsmarkt, waarvoor er nog steeds garanties moeten komen voor de daadwerkelijke onafhankelijkheid van de exploitant van het transmissienetwerk.

               (14)

               De werkloosheid neemt af, maar blijft hoog, zeker bij jongeren en langdurig werklozen. Plannen om het aantal bemiddelaars bij de publieke arbeidsbemiddelingsdiensten uit te breiden en hun specialismen te verbeteren, zijn nog niet uitgevoerd. Bovendien zullen ze waarschijnlijk worden aangeworven op basis van tijdelijke contracten, zodat dit geen structureel antwoord op de uitdaging is. Daardoor is er nog steeds onvoldoende capaciteit om te voldoen aan de behoeften van werkzoekenden, vooral van mensen die het moeilijker hebben om de arbeidsmarkt te betreden, en om maatregelen te nemen om hen beter te bereiken en te activeren. De impact van actieve arbeidsmarktprogramma’s en regelingen voor inkomenssteun blijft gering door de beperkte kwaliteitsbeoordeling en vervolgmaatregelen.

               (15)

               In het onderwijs handhaaft Cyprus een uitgavenpeil dat boven het gemiddelde van de Unie ligt. De onderwijsprestaties zijn evenwel laag en zijn zelfs afgenomen ten opzichte van voorgaande jaren. Volgens de uitkomsten over 2015 van het programma voor internationale studentenbeoordeling (Programme for International Student Assessment — PISA) komt Cyprus in de Unie onder aan de lijst wat betreft basisvaardigheden voor wiskunde, wetenschap en lezen. Recentelijk ingevoerde remediërende maatregelen, zoals een beter stelsel voor het aanstellen van leerkrachten en een modernisering van leerplannen, zijn weliswaar eerste stappen in de juiste richting, maar toch kunnen verdere maatregelen om de geplande hervormingen te voltooien, met onder meer leerkrachtenevaluaties, sterk bijdragen tot het verbeteren van de situatie.

               (16)

               Op de arbeidsmarkt zijn mismatches van vaardigheden nog voor een groot deel niet aangepakt, hetgeen negatief uitwerkt op de vooruitzichten voor duurzame groei op de lange termijn. De participatie is laag in hoger beroepsonderwijs en -opleiding en de relevantie van het hoger onderwijs voor de arbeidsmarkt is zwak, waardoor een hoog percentage van de personen met een diploma hoger onderwijs banen hebben aangenomen waarvoor niet noodzakelijk dat soort diploma vereist is.

               (17)

               De zorg in Cyprus wordt nog steeds gekenmerkt door het ontbreken van universele dekking en diverse vormen van ondoelmatigheid. Een en ander beperkt de toegang tot adequate en daadwerkelijke zorg. Wetgeving om een nationaal zorgstelsel tot stand te brengen en publieke ziekenhuizen meer autonomie te geven is van essentieel belang om de capaciteit en kostenefficiëntie van de zorg te verbeteren, maar hier wordt nog gewacht op goedkeuring door het Parlement.

               (18)

               In de context van het Europees Semester 2017 heeft de Commissie een brede analyse van het economische beleid van Cyprus verricht. Deze analyse is gepubliceerd in het landverslag 2017. Voorts heeft de Commissie zowel het stabiliteitsprogramma 2017 als het nationale hervormingsprogramma 2017 doorgelicht en onderzocht welk gevolg is gegeven aan de aanbevelingen die in eerdere jaren tot Cyprus zijn gericht. Daarbij heeft zij niet alleen gekeken naar de relevantie ervan voor een houdbaar budgettair en sociaaleconomisch beleid in Cyprus, maar is zij ook nagegaan of de Unieregels en -richtsnoeren in acht zijn genomen, gezien de noodzaak de algehele economische governance van de Unie te versterken door middel van een inbreng op Unieniveau in toekomstige nationale besluiten.

               (19)

               In het licht van deze beoordeling heeft de Raad het stabiliteitsprogramma 2017 onderzocht en zijn advies (8) daarover is met name in de onderstaande aanbeveling 1 weergegeven.

               (20)

               In het licht van de diepgaande evaluatie door de Commissie en van deze beoordeling heeft de Raad het nationale hervormingsprogramma 2017 en het stabiliteitsprogramma 2017 onderzocht. Zijn aanbevelingen op grond van artikel 6 van Verordening (EU) nr. 1176/2011 zijn in de onderstaande aanbevelingen 1 tot en met 4 weergegeven,

         BEVEELT AAN dat Cyprus in de periode 2017-2018 de volgende actie onderneemt:

               (1)

               Zijn begrotingsbeleid blijven voeren conform de vereisten van het preventieve deel van het stabiliteits- en groeipact, hetgeen inhoudt dat het land in 2018 zijn begrotingsdoelstelling op middellange termijn blijft waarmaken. Meevallers gebruiken om de vermindering van de schuldquote van de overheid te versnellen. Tegen eind 2017 cruciale hervormingswetgeving aannemen om de doelmatigheid in de overheidssector te verbeteren, met name wat betreft het functioneren van overheidsdiensten, de governance van staatsbedrijven en lokale overheden.

               (2)

               De rechtspraak doelmatiger maken door de civiele procedures te moderniseren, door passende informatiesystemen uit te rollen en door de specialisatie van rechters te vergroten. Bijkomende maatregelen nemen om hinderpalen op te ruimen voor de volledige implementatie van insolventie- en beslagleggingsraamwerken en om te zorgen voor betrouwbare en snelle systemen voor de afgifte van eigendomsbewijzen en de overdracht van eigendomsrechten van onroerende zaken.

               (3)

               De afbouw van oninbare leningen versnellen door in dat verband kwantitatieve en tijdgebonden doelstellingen voor banken vast te stellen en door te zorgen voor correcte waarderingen van zekerheden met het oog op de opbouw van voorzieningen. De voorwaarden creëren voor een functionele secundaire markt voor oninbare leningen. Het toezicht op verzekeringsondernemingen en pensioenfondsen integreren en versterken.

               (4)

               Meer vaart zetten achter de uitvoering van het actieplan voor groei, waarbij met name de klemtoon wordt gelegd op het versnellen van strategische investeringen en het verbeteren van toegang tot financiering, en tegen eind 2017 de uitvoering van het privatiseringsplan hervatten. Beslissende stappen zetten in de richting van de ontvlechting van de Electricity Authority of Cyprus en, met name, voortgaan met de functionele en boekhoudkundige ontvlechting, zodat deze eind 2017 is afgerond.

               (5)

               Hervormingen versnellen die de capaciteit van publieke arbeidsbemiddelingsdiensten moeten vergroten en ervoor moeten zorgen dat met het actief arbeidsmarktbeleid kwalitatief betere resultaten worden behaald. De hervorming van het onderwijsstelsel voltooien om het relevanter te maken voor de arbeidsmarkt en de prestaties ervan te verbeteren, onder meer via leerkrachtenevaluaties. Tegen eind 2017 wetgeving aannemen voor een hervorming van de ziekenhuizen en universele dekking in de zorg.

      Gedaan te Brussel, 11 juli 2017.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         T. TÕNISTE

      (1)  PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.

      (2)  PB L 306 van 23.11.2011, blz. 25.

      (3)  PB C 92 van 24.3.2017, blz. 1.

      (4)  Verordening (EU) nr. 1174/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 betreffende handhavingsmaatregelen voor de correctie van buitensporige macro-economische onevenwichtigheden in het eurogebied (PB L 306 van 23.11.2011, blz. 8).

      (5)  Verordening (EU) nr. 1303/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 houdende gemeenschappelijke bepalingen inzake het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds, het Cohesiefonds, het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling en het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij en algemene bepalingen inzake het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds, het Cohesiefonds en het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij, en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1083/2006 van de Raad (PB L 347 van 20.12.2013, blz. 320).

      (6)  Conjunctuurgezuiverd saldo, ongerekend eenmalige en tijdelijke maatregelen, dat door de Commissie is herberekend volgens de gezamenlijk overeengekomen methode.

      (7)  De netto-overheidsuitgaven bestaan uit de totale overheidsuitgaven exclusief rente-uitgaven, uitgaven in het kader van programma’s van de Unie die volledig met inkomsten uit fondsen van Unie worden gefinancierd en niet-discretionaire veranderingen in de uitgaven voor werkloosheidsuitkeringen. Nationaal gefinancierde bruto-investeringen in vaste activa zijn gespreid over een periode van vier jaar. Er wordt rekening gehouden met discretionaire inkomstenmaatregelen of bij wet verplicht gestelde inkomstenstijgingen. Eenmalige maatregelen aan zowel de inkomsten- als de uitgavenzijde worden uitgevlakt.

      (8)  Op grond van artikel 5, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1466/97.


title: Aanbeveling van de Raad van 12 februari 2008 inzake de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (6e EOF) voor het begrotingsjaar 2006

text:
               15.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 41/21

      AANBEVELING VAN DE RAAD

   van 12 februari 2008
   inzake de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (6e EOF) voor het begrotingsjaar 2006
   (2008/115/EG)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
   Gelet op de derde ACS-EEG-Overeenkomst, ondertekend te Lomé op 8 december 1984 (1),
   Gelet op het Intern Akkoord 86/126/EEG betreffende de financiering en het beheer van de steun van de Gemeenschap (2), inzonderheid op artikel 29, lid 3,
   Gelet op het Financieel Reglement 86/548/EEG van 11 november 1986 van toepassing op het Zesde Europees Ontwikkelingsfonds (6e EOF) (3), inzonderheid op de artikelen 66 tot en met 73,
   Na onderzoek van de jaarrekening en de balans betreffende de verrichtingen van het 6e EOF, die op 31 december 2006 zijn vastgesteld, alsmede van het verslag van de Rekenkamer over het begrotingsjaar 2006, waaraan de antwoorden van de Commissie zijn gehecht (4),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Krachtens artikel 29, lid 3, van het Intern Akkoord wordt aan de Commissie voor het financiële beheer van het 6e EOF kwijting verleend door het Europees Parlement op aanbeveling van de Raad.

               (2)

               De uitvoering van de verrichtingen van het 6e EOF door de Commissie gedurende het begrotingsjaar 2006 is over het geheel genomen bevredigend geweest,

         BEVEELT het Europees Parlement AAN de Commissie kwijting te verlenen voor de uitvoering van de verrichtingen van het 6e EOF voor het begrotingsjaar 2006.

      Gedaan te Brussel, 12 februari 2008.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         A. BAJUK

      (1)  PB L 86 van 31.3.1986, blz. 3.

      (2)  PB L 86 van 31.3.1986, blz. 210. Akkoord laatstelijk gewijzigd bij Besluit 86/281/EEG (PB L 178 van 2.7.1986, blz. 13).

      (3)  PB L 325 van 20.11.1986, blz. 42.

      (4)  PB C 259 van 31.10.2007, blz. 1.


title: Aanbeveling van de Raad van 11 juli 2017 over het nationale hervormingsprogramma 2017 van Letland en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma 2017 van Letland

text:
               9.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/58

         AANBEVELING VAN DE RAAD
   van 11 juli 2017
   over het nationale hervormingsprogramma 2017 van Letland en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma 2017 van Letland
   (2017/C 261/13)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148, lid 4,
   Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid (1), en met name artikel 5, lid 2,
   Gezien de aanbeveling van de Europese Commissie,
   Gezien de resoluties van het Europees Parlement,
   Gezien de conclusies van de Europese Raad,
   Gezien het advies van het Comité voor de werkgelegenheid,
   Gezien het advies van het Economisch en Financieel Comité,
   Gezien het advies van het Comité voor sociale bescherming,
   Gezien het advies van het Comité voor de economische politiek,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 16 november 2016 heeft de Commissie haar goedkeuring gehecht aan de jaarlijkse groeianalyse en daarmee de aanzet gegeven tot het Europees Semester 2017 voor coördinatie van het economisch beleid. De prioriteiten van de jaarlijkse groeianalyse zijn op 9-10 maart 2017 door de Europese Raad bekrachtigd. Op 16 november 2016 heeft de Commissie op grond van Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de Raad (2) ook het waarschuwingsmechanismeverslag aangenomen, waarin zij Letland niet heeft genoemd als een van de lidstaten die aan een diepgaande evaluatie zouden worden onderworpen. Tevens heeft de Commissie op die datum een aanbeveling voor een aanbeveling van de Raad over het economisch beleid van de eurozone aangenomen, die op 9-10 maart 2017 door de Europese Raad is bekrachtigd. Op 21 maart 2017 heeft de Raad de aanbeveling van de Raad over het economisch beleid van de eurozone („aanbeveling voor de eurozone”) vastgesteld (3).

               (2)

               Als lidstaat die de euro als munt heeft en in het licht van de grote onderlinge verwevenheid tussen de economieën van de economische en monetaire unie, dient Letland ervoor te zorgen dat volledig en tijdig uitvoering wordt gegeven aan de aanbeveling voor de eurozone, zoals weergegeven in de onderstaande aanbevelingen 1 en 2.

               (3)

               Op 22 februari 2017 is het landverslag 2017 voor Letland gepubliceerd. Daarin werd de vooruitgang beoordeeld die Letland bij de tenuitvoerlegging van de op 12 juli 2016 door de Raad vastgestelde landspecifieke aanbevelingen heeft gemaakt, alsmede het gevolg dat is gegeven aan de landspecifieke aanbevelingen die in eerdere jaren werden goedgekeurd, en de vooruitgang die Letland in de richting van zijn nationale Europa 2020-doelstellingen heeft geboekt.

               (4)

               Op 20 april 2017 heeft Letland zijn nationale hervormingsprogramma 2017 en zijn stabiliteitsprogramma 2017 ingediend. Teneinde met de onderlinge verbanden tussen beide programma’s rekening te houden, zijn deze tegelijkertijd geëvalueerd.

               (5)

               De betrokken landspecifieke aanbevelingen zijn meegenomen in de programmering van de Europese structuur- en investeringsfondsen (ESI-fondsen) voor de periode 2014-2020. Op grond van artikel 23 van Verordening (EU) nr. 1303/2013 van het Europees Parlement en de Raad (4) kan de Commissie een lidstaat verzoeken zijn partnerschapsovereenkomst en de betrokken programma’s te evalueren en wijzigingen voor te stellen, wanneer dit nodig is om de uitvoering van betrokken aanbevelingen van de Raad te ondersteunen. De Commissie heeft nadere gegevens verstrekt over de wijze waarop zij gebruik zal maken van die bepaling in richtsnoeren over de toepassing van de maatregelen die de doeltreffendheid van de ESI-fondsen koppelen aan gezond economisch bestuur.

               (6)

               Letland valt momenteel onder het preventieve deel van het stabiliteits- en groeipact. In haar stabiliteitsprogramma 2017 plant de regering een verslechtering van het nominale saldo: nadat er in 2016 van een evenwicht sprake was, zou er in 2017 en 2018 een tekort van respectievelijk 0,8 % van het bbp en 1,6 % van het bbp worden geboekt als gevolg van een ingrijpende belastinghervorming. Daarna zou het tekort verbeteren tot 0,5 % van het bbp in 2020. Volgens het stabiliteitsprogramma 2017 zou het structurele saldo verslechteren van 0,2 % van het bbp in 2016 tot naar schatting -1,7 % van het bbp in 2018 en in 2020 op -0,8 % van het bbp uitkomen. Dit traject spoort met de budgettaire middellangetermijndoelstelling van een structureel tekort van 1 % van het bbp en de toegestane afwijkingen op grond van de pensioenhervorming en de clausule inzake structurele hervormingen in de zorgsector. Aangenomen wordt dat het herberekende (5) structurele saldo zal oplopen van -1,9 % van het bbp in 2017 tot -2,3 % van het bbp in 2018, en vervolgens zal afnemen tot -0,2 % van het bbp in 2020. Volgens het stabiliteitsprogramma 2017 zal de schuldquote van de overheid in 2017 naar verwachting stabiel blijven op ongeveer 40 % van het bbp. Voor 2017 liggen de programmaprojecties voor de bbp-groei algemeen genomen in de lijn van de Commissieprognoses, maar voor 2018 lijken zij bijzonder optimistisch.

               (7)

               Op 12 juli 2016 heeft de Raad Letland aanbevolen ervoor te zorgen dat de afwijking van de begrotingsdoelstelling op middellange termijn in 2017 beperkt blijft tot de marge die met de systemische pensioenhervorming en met de grote structurele hervorming van de zorgsector verband houdt. Rekening houdend met deze marge mocht het structurele saldo er in 2017 met ten hoogste 1,0 % van het bbp op achteruitgaan. Afgaande op de voorjaarsprognoses 2017 van de Commissie zou Letland in 2017 aan dat vereiste voldoen. In 2018 zou Letland zijn begrotingsdoelstelling op middellange termijn moeten halen, rekening houdend met de voor 2016 toegestane marge die met het doorvoeren van de systemische pensioenhervorming verband houdt, en met de voor 2017 toegestane marge die met de structurele hervorming samenhangt, aangezien tijdelijke afwijkingen gedurende een periode van drie jaar worden overgedragen. Volgens de voorjaarsprognoses 2017 van de Commissie spoort dit met een maximale nominale groeivoet van de netto primaire overheidsuitgaven (6) van 6,0 % in 2018, hetgeen overeenstemt met een verslechtering van het structurele saldo ter grootte van 0,3 % van het bbp. Bij ongewijzigd beleid zou Letland het risico lopen dat sterk van dat vereiste wordt afgeweken. Al met al is de Raad van oordeel dat in 2018 verdere maatregelen zullen moeten worden genomen om de bepalingen van het stabiliteits- en groeipact na te leven.

               (8)

               De inkomensongelijkheid in Letland is groot. Wat de inkomensverdeling betreft, zij erop gewezen dat de verhouding tussen de 20 % rijkste en de 20 % armste huishoudens in 2015 op 6,5 stond, een van de hoogste in de Unie, ook al is het cijfer in 2016 licht gedaald. Het verschil inzake inkomensongelijkheid vóór en na belastingen en sociale overdrachten behoort tot de kleinste in de Unie. Het belastingstelsel in Letland is minder progressief dan in andere lidstaten, hetgeen bijdraagt tot de grote ongelijkheid en het hoge aantal werkende armen. De belastingwig voor mensen met een laag inkomen blijft tot de grootste in de Unie behoren, terwijl het inkomstenpotentieel van belastingen die minder schadelijk zijn voor de groei, onderbenut blijft. Door de lage belastingquote zijn er minder middelen beschikbaar voor houdbare openbare diensten. Hoewel enige vooruitgang is geboekt in de strijd tegen belastingontduiking, blijft de naleving van de belastingwetgeving een forse uitdaging. In het stabiliteitsprogramma 2017 is een belastinghervorming aangekondigd. De belangrijkste maatregelen zijn onder meer: een verlaging van 23 % tot 20 % van het tarief van de inkomstenbelasting voor inkomens tot 45 000 EUR per jaar, een verhoging van de naar het inkomen gedifferentieerde basisaftrek, de invoering van een vennootschapsbelastingtarief van 0 % voor geherinvesteerde winsten en een gelijkschakeling van de tarieven van de vermogensbelasting op 20 %. Met de hervorming wordt in zoverre gevolg gegeven aan de landspecifieke aanbevelingen dat de belastingwig voor de lage inkomens wordt verkleind. Het effect van de belastinghervorming blijft echter beperkt wat betreft het verschuiven van belastingen naar andere bronnen die minder nadelig zijn voor de groei, en het verwezenlijken van de uitdrukkelijk geformuleerde beleidsdoelstelling om de belastingquote te verhogen.

               (9)

               Zwakke punten in basisstelsels voor sociale zekerheid dragen bij tot grote armoede en ongelijkheid, onder meer ook voor mensen met een handicap en ouderen. De armoedepercentages voor mensen met een beperking behoren tot de hoogste in Europa. De nipte toereikendheid van de sociale uitkeringen (die niet is verbeterd sinds 2009) en van pensioenen biedt geen daadwerkelijke bescherming tegen armoede en sociale uitsluiting. Het uitblijven van een hervorming van de hoogte van het minimuminkomen, die in 2014 was aangekondigd, maar nooit is doorgevoerd, treft de armste huishoudens, al wordt voor de middellange termijn gewerkt aan plannen voor steun aan minimuminkomens.

               (10)

               Met een afnemende beroepsbevolking is de werkgelegenheidsgroei zwak, terwijl de werkloosheid slechts traag vermindert. De kansen op een baan zijn beter in centra van economische activiteit en voor hooggeschoolde werknemers, terwijl werkloosheid meer voorkomt bij laaggeschoolden en mensen in landelijke gebieden. Tegen deze achtergrond zal het versterken van de bij- of omscholing van werknemers deze problemen helpen te adresseren. Maar zelfs al is het beroepsonderwijs aantrekkelijker geworden, toch is er slechts beperkte vooruitgang geboekt bij de hervorming van leerplannen die het onderwijs beter moeten doen aansluiten op de eigentijdse behoeften aan vaardigheden. Het regelgevingskader voor werkplekleren is nu beschikbaar en sociale partners en bedrijven moeten bij de uitrol ervan een actieve rol gaan spelen. Bovendien is de participatie van de werklozen in maatregelen voor een actieve arbeidsmarkt geringer dan in de meeste andere lidstaten, maar maatregelen zijn genomen om deze situatie te verbeteren en deze verdienen te worden voortgezet. De participatiegraad op het gebied van een leven lang leren blijft laag.

               (11)

               De Letse autoriteiten hebben weliswaar met succes in de zorg de nodige hervormingen ingezet, maar hoge eigen bijdragen, lange wachtlijsten, geringe overheidsuitgaven en ondoelmatige toewijzing van diensten vormen een beperking van de toegang tot de zorg. Doordat overheidsuitgaven op basis van strikte quota plaatsvinden, worden behandelingen uitgesteld en moeten patiënten langer wachten of zelf voor de dienst betalen, waardoor de zorgbehoeften van een deel van de bevolking onvervuld blijven. Eerste stappen zijn gezet om het kwaliteitsborgingssysteem te hervormen en de gemaakte vooruitgang moet worden vastgehouden om de resultaten voor patiënten en bevolking te verbeteren. Enige vooruitgang is geboekt bij het verbeteren van de doelmatigheid van het zorgstelsel, maar er is behoefte aan verdere rationalisering van de ziekenhuissector, betere toegang tot ambulante zorg en eerstelijnszorg, en er moet een duidelijkere band komen tussen het toegewezen budget en de kwaliteit en kosten van de dienstverlening.

               (12)

               De Letse autoriteiten maken regelmatig gebruik van aanbestedingsprocedures voor inkopen in de zorgsector, maar verdere efficiëntiewinsten kunnen worden geboekt door regelmatig gebruik van elektronische aanbestedingen en centrale inkoop, hetgeen de overheidsuitgaven transparanter en doeltreffender zal maken.

               (13)

               Zwakke punten in de kwaliteit van regelgeving en geringe doelmatigheid en doeltreffendheid van overheidsdiensten werken negatief uit op het ondernemingsklimaat. In 2016 is de regering met een ambitieus hervormingsplan gekomen voor een slankere en professionelere overheid, waarbij wordt ingezet op meer efficiëntie door personeelsinkrimping en centralisering van ondersteunende functies, versterking van prestatieafhankelijke beloningen en grotere transparantie. Dit plan bleef beperkt tot de centrale overheidsdiensten, terwijl wellicht ook op gemeenteniveau aanzienlijke efficiëntiewinsten te boeken zijn.

               (14)

               Corruptie blijft een domper zetten op het ondernemingsklimaat van Letland en het systeem om belangenconflicten te voorkomen, blijft star en formalistisch, met onvoldoende controle. De hervorming van het insolventiestelsel is weliswaar grotendeels afgerond, maar de daadwerkelijke toepassing ervan moet zorgvuldig worden gemonitord om een antwoord te bieden voor het beperkte aantal herstructureringszaken en de lage uitwinningspercentages voor activa.

               (15)

               De afgelopen drie jaar zijn grootschalige hervormingen van hoger onderwijs en publiek onderzoek doorgevoerd om onderzoeksinstellingen te consolideren en de kwaliteit en relevantie van hun output te verhogen. Niettemin blijft de governance en de organisatiestructuur van de financiering van publiek onderzoek in Letland ondoeltreffend, waarbij de financieringstaken versnipperd zijn over talrijke instellingen. Ondoelmatige financiering van publiek onderzoek draagt bij tot zeer lage wetenschappelijke prestaties, een gebrek aan gekwalificeerde menselijke hulpbronnen in zowel de publieke als de particuliere sector en beperkte publiek-private samenwerking. De O&O-intensiteit van Letse bedrijven blijft tot de laagste van de Unie behoren.

               (16)

               In de context van het Europees Semester 2017 heeft de Commissie een brede analyse van het economische beleid van Letland verricht. Die analyse is gepubliceerd in het landverslag 2017. Voorts heeft zij zowel het stabiliteitsprogramma 2017 als het nationale hervormingsprogramma 2017 doorgelicht en onderzocht welk gevolg is gegeven aan de aanbevelingen die in eerdere jaren tot Letland zijn gericht. Daarbij heeft zij niet alleen gekeken naar de relevantie ervan voor een houdbaar begrotings- en sociaaleconomisch beleid in Letland, maar is zij ook nagegaan of de Unieregels en -richtsnoeren in acht zijn genomen, gezien de noodzaak de algehele economische governance van de Unie te versterken door middel van een inbreng op Unieniveau in toekomstige nationale besluiten.

               (17)

               In het licht van deze beoordeling heeft de Raad het stabiliteitsprogramma 2017 onderzocht en zijn advies (7) daarover is met name in de onderstaande aanbeveling 1 weergegeven,

         BEVEELT AAN dat Letland in 2017 en 2018 de volgende actie onderneemt:

               1.

               Zijn begrotingsbeleid blijven voeren conform de vereisten van het preventieve deel van het stabiliteits- en groeipact, hetgeen inhoudt dat het land in 2018 zijn begrotingsdoelstelling op middellange termijn waarmaakt, rekening houdend met de marges die verband houden met het doorvoeren van de systemische pensioenhervorming en van de structurele hervormingen waarvoor een tijdelijke afwijking is toegestaan. De belastingen verlagen voor mensen met een laag inkomen door belastingen te verschuiven naar andere bronnen die minder schadelijk zijn voor de groei, en door de naleving van de belastingwetgeving te verbeteren.

               2.

               De toereikendheid van het sociale vangnet verbeteren en de bij- of omscholing van de beroepsbevolking vergroten door de leerplanhervorming in het beroepsonderwijs te versnellen. De zorg kostenefficiënter en toegankelijker maken, onder meer door de eigen bijdragen te verlagen en de lange wachtlijsten af te bouwen.

               3.

               In de overheidssector de doelmatigheid vergroten en de verantwoordingsplicht versterken, met name door de bestuurlijke procedures te vereenvoudigen en de regeling ter voorkoming van belangenconflicten te versterken, ook voor curatoren.

      Gedaan te Brussel, 11 juli 2017.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         T. TÕNISTE

      (1)  PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.

      (2)  Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 betreffende de preventie en correctie van macro-economische onevenwichtigheden (PB L 306 van 23.11.2011, blz. 25).

      (3)  PB C 92 van 24.3.2017, blz. 1.

      (4)  Verordening (EU) nr. 1303/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 houdende gemeenschappelijke bepalingen inzake het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds, het Cohesiefonds, het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling en het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij en algemene bepalingen inzake het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds, het Cohesiefonds en het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij, en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1083/2006 van de Raad (PB L 347 van 20.12.2013, blz. 320).

      (5)  Conjunctuurgezuiverd saldo, ongerekend eenmalige en tijdelijke maatregelen, dat door de Commissie is herberekend volgens de gezamenlijk overeengekomen methode.

      (6)  De netto overheidsuitgaven bestaan uit de totale overheidsuitgaven exclusief rente-uitgaven, uitgaven in het kader van programma’s van de Unie die volledig met inkomsten uit Uniefondsen worden gefinancierd en niet-discretionaire veranderingen in de uitgaven voor werkloosheidsuitkeringen. Nationaal gefinancierde bruto-investeringen in vaste activa zijn gespreid over een periode van vier jaar. Er wordt rekening gehouden met discretionaire inkomstenmaatregelen of bij wet verplicht gestelde inkomstenstijgingen. Eenmalige maatregelen aan zowel de inkomsten- als de uitgavenzijde worden uitgevlakt.

      (7)  Op grond van artikel 5, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1466/97.


title: Aanbeveling van de Raad van 10 juli 2012 over het nationale hervormingsprogramma 2012 van Finland en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma van Finland voor de periode 2012-2015

text:
               24.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 219/28

         AANBEVELING VAN DE RAAD
   van 10 juli 2012
   over het nationale hervormingsprogramma 2012 van Finland en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma van Finland voor de periode 2012-2015
   2012/C 219/08
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148, lid 4,
   Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid (1), en met name artikel 5, lid 2,
   Gezien Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 betreffende de preventie en correctie van macro-economische onevenwichtigheden (2), en met name artikel 6, lid 1,
   Gezien de aanbeveling van de Europese Commissie,
   Gezien de conclusies van de Europese Raad,
   Gezien het advies van het Comité voor de werkgelegenheid,
   Na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 26 maart 2010 heeft de Europese Raad zijn goedkeuring gehecht aan het voorstel van de Commissie voor een nieuwe groei- en werkgelegenheidstrategie. Deze Europa 2020-strategie moet voor betere coördinatie van het economisch beleid zorgen en zich toespitsen op de sleutelgebieden waarop Europa’s potentieel voor duurzame groei en concurrentievermogen een krachtige impuls nodig heeft.

               (2)

               De Raad heeft op 13 juli 2010 een aanbeveling inzake de globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten en de Unie (2010-2014), en op 21 oktober 2010 een besluit betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten (3) vastgesteld, die samen de „geïntegreerde richtsnoeren” vormen. De lidstaten werd verzocht in hun nationaal economisch en werkgelegenheidsbeleid met de geïntegreerde richtsnoeren rekening te houden.

               (3)

               Op 12 juli 2011 heeft de Raad een aanbeveling (4) over het nationale hervormingsprogramma voor 2011 van Finland vastgesteld en een advies over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Finland voor de periode 2011-2014 uitgebracht.

               (4)

               Op 23 november 2011 heeft de Commissie haar goedkeuring gehecht aan de tweede jaarlijkse groeianalyse en daarmee de aanzet gegeven tot het tweede Europees semester van voorafgaande en geïntegreerde beleidscoördinatie, dat op de Europa 2020-strategie berust. Op 14 februari 2012 heeft de Commissie op grond van Verordening (EU) nr. 1176/2011 het Waarschuwingsmechanismeverslag aangenomen. Daarin is Finland genoemd als een van de lidstaten die aan een diepgaande evaluatie zouden worden onderworpen.

               (5)

               Op 1 december 2011 heeft de Raad conclusies aangenomen waarin hij het Comité voor sociale bescherming verzoekt om, in samenwerking met het Comité voor de werkgelegenheid en andere comités, zijn opvattingen kenbaar te maken over de maatregelen die in het kader van de Europa 2020-beleidscyclus worden aanbevolen. Die opvattingen vormen een onderdeel van het advies van het Comité voor de werkgelegenheid.

               (6)

               Het Europees Parlement is naar behoren bij het Europees semester betrokken, in overeenstemming met Verordening (EG) nr. 1466/97, en heeft op 15 februari 2012 een resolutie over werkgelegenheid en sociale aspecten in de jaarlijkse groeianalyse 2012 en een resolutie over de bijdrage aan de jaarlijkse groeianalyse 2012 aangenomen.

               (7)

               Op 2 maart 2012 heeft de Europese Raad de prioriteiten inzake financiële stabiliteit, begrotingsconsolidatie en groeibevorderende maatregelen goedgekeurd. Hij benadrukte dat moet worden gestreefd naar een gedifferentieerde, groeivriendelijke begrotingsconsolidatie, normalisering van de kredietverschaffing aan de economie, bevordering van groei en concurrentievermogen, aanpakken van de werkloosheid en van de sociale gevolgen van de crisis, en modernisering van de overheidsdiensten.

               (8)

               Op 2 maart 2012 heeft de Europese Raad voorts de lidstaten die aan het Euro Plus-pact deelnemen verzocht hun toezeggingen tijdig te presenteren, zodat deze in de stabiliteits- of convergentieprogramma’s en de nationale hervormingsprogramma’s kunnen worden opgenomen.

               (9)

               Finland heeft op 19 april 2012 zijn stabiliteitsprogramma voor de periode 2012-2015 en zijn nationale hervormingsprogramma voor 2012 ingediend. Om met de onderlinge verbanden rekening te houden zijn beide programma’s terzelfder tijd geëvalueerd. Voorts heeft de Commissie een diepgaande evaluatie op grond van artikel 5 van Verordening (EU) nr. 1176/2011 uitgevoerd, om na te gaan of Finland door macro-economische onevenwichtigheden is geraakt. Op basis van haar diepgaande evaluatie is de Commissie tot de conclusie gekomen dat voor Finland sprake is van een onevenwichtigheid, maar deze is niet buitensporig.

               (10)

               Op basis van de overeenkomstig artikel 5, lid 1, van Raadsverordening (EG) nr. 1466/97 verrichte evaluatie van het stabiliteitsprogramma komt de Raad tot de conclusie dat het aan de begrotingsprognoses van het programma ten grondslag liggende macro-economische scenario aannemelijk is voor de periode 2012-2013. De verwachte groei van het bbp in het programma komt overeen met de voorjaarsprognose 2012 van de diensten van de Commissie. De prognoses voor de jaren 2014 en 2015 zijn eveneens realistisch, aangezien wordt voorzien dat de groei van het bbp aanzienlijk lager is dan vóór de crisis en lager dan in 2010-2011, de jaren van herstel.
               De voornaamste budgettaire doelstelling van het stabiliteitsprogramma 2012 is het overheidstekort terug te dringen door de uitgaven te beperken en de inkomsten te verhogen. Aangezien de begroting van de centrale overheid de voornaamste oorzaak is van het overheidstekort, zal een verbetering van haar positie bevorderlijk zijn voor het begrotingsevenwicht. De middellangetermijnbegrotingsdoelstelling (MTD), een overschot van 0,5 % van het bbp in structurele termen, doet voldoende recht aan de eisen van het stabiliteits- en groeipact. Afgaande op het (herberekende) structurele begrotingssaldo (5), heeft Finland de MTD in 2011 bereikt, maar zal het er in de periode 2012-2015 enigszins van afwijken. Het groeitempo van de overheidsuitgaven is, met inachtneming van de discretionaire maatregelen aan de ontvangstenzijde, met uitzondering van het jaar 2015 voor alle jaren in lijn met de uitgavenbenchmark van het stabiliteits- en groeipact. In het stabiliteitsprogramma wordt ernaar gestreefd de centrale overheidsbegroting tegen 2015 in evenwicht te hebben en vanaf 2016 een overschot te bereiken. De schuldquote is ruim onder de 60 % van het bbp; volgens het programma zal zij in 2014 met bijna 52 % van het bbp op haar hoogst zijn, waarna zij zal dalen. Wat de overheidsfinanciën betreft, bestaat er in Finland nog steeds een opvallend houdbaarheidstekort, voornamelijk door de snel verslechterende afhankelijkheidsratio als gevolg van de vergrijzing. Het houdbaarheidstekort van de overheidsfinanciën moet voortdurend in de gaten worden gehouden en de maatregelen moeten dienovereenkomstig worden aangepast. Het begrotingskader van Finland is vastgelegd in meerjarenplafonds voor de uitgaven, die momenteel echter niet van toepassing zijn op de gemeentelijke sector.

               (11)

               De productiviteit van de overheidsdiensten is het afgelopen decennium gedaald. De Finse autoriteiten hebben reeds verschillende hervormingen doorgevoerd om deze kwestie aan te pakken, maar de uitvoering is traag geweest, vooral op het niveau van de lokale overheid. Daarnaast loopt er een gemeentelijke hervorming op nationaal niveau, evenals een productiviteitsprogramma van de centrale overheid. Verdere productiviteitsstijgingen en kostenbesparingen kunnen worden bereikt door de concurrentie in afgeschermde sectoren van private en overheidsdiensten te bevorderen via verdere product- en arbeidsmarktderegulering.

               (12)

               Het afgelopen jaar heeft de regering nieuwe maatregelen genomen om de jeugdwerkloosheid en de langdurige werkloosheid terug te dringen. Tot deze maatregelen behoorden een proefprogramma om langdurige werkloosheid te verminderen en de introductie van een sociale garantie voor jongeren. De voorgenomen maatregelen zijn ambitieus en relevant, maar moeten nu uitgevoerd worden en er duidelijk op gericht zijn de vaardigheidsniveaus van de doelgroepen en hun positie op de arbeidsmarkt te verbeteren. In het licht van demografische veranderingen is het belangrijk de arbeidsparticipatie van oudere werknemers te verhogen, om houdbare overheidsfinanciën te garanderen en om in de toekomst aan de vraag naar arbeid te voldoen. De levensverwachting is sneller gestegen dan werd voorzien ten tijde van de pensioenhervorming in 2005, en daarom zou de huidige wettelijke pensioenleeftijd na verloop van tijd te laag kunnen zijn. De regering heeft in haar stabiliteitsprogramma toegezegd de effectieve pensioenleeftijd tegen 2025 te verhogen tot 62,4 jaar. In maart 2012 stemden de sociale partners in met verschillende maatregelen om loopbanen te verlengen. De regering heeft zich ertoe verplicht uiterlijk op 1 januari 2017 een pensioenhervorming te laten ingaan. De aandacht moet nu gericht worden op de uitvoering van de overeengekomen maatregelen op de korte termijn.

               (13)

               De wettelijke belemmeringen in de dienstensector in Finland werken nog altijd beperkend en de marktconcentratie is niet alleen hoog in de retailhandel, maar ook in bepaalde productiesectoren. In de levensmiddelendetailhandel heeft Finland de hoogste marktconcentratie terwijl de voedselprijzen behoren tot de hoogste van Europa. De boeten op het gebied van het mededingingsrecht zijn van oudsher laag in Finland, wat vragen oproept over hun afschrikkende werking. Er is enig beleid op het gebied van concurrentie ontwikkeld, zoals de nieuwe mededingingswet en een nieuwe wet voor het gebruik van ruimtelijke ordening en stedenbouw. De regering heeft zich er ook toe verplicht met een nieuw programma te komen dat de concurrentie bevordert. Dit dient onverwijld te gebeuren, met het oog op de verdere versterking van het mededingingskader in de product- en dienstenmarkten.

               (14)

               De productiviteitsgroei in Finland stagneert en Finse exportbedrijven hebben de afgelopen jaren marktaandeel verloren op buitenlandse markten. De arbeidskosten per eenheid zijn toegenomen, hoewel dit niet voor de industriesector geldt. De groei in enkele toonaangevende industrieën, met name op het gebied van elektronica en papier, lijkt een hoogtepunt te hebben bereikt en in algemene zin daalt het aandeel van de be- en verwerkende industrie in het bbp. Finland exporteert halffabricaten en investeringsgoederen naar voornamelijk ontwikkelde, langzaam groeiende economieën; zijn producten zijn maar beperkt aanwezig in zich ontwikkelende economieën. Om in de toekomst een sterke exportsector te ontwikkelen, moet de Finse economie diverser worden, zowel wat ondernemingen als wat exportmarkten betreft. Ondanks de goede Finse prestaties op het gebied van onderzoek en ontwikkeling (O&O) en innovatie in het verleden, dreigt Finland zijn positie als innovatief EU-gidsland te verliezen indien het aantal innovatieve snelgroeiende bedrijven niet significant toeneemt. Dit vereist het bevorderen van innovatie, het realiseren van de transformatie van O&O in verhandelbare producten en het stimuleren van de penetratie van snel groeiende exportmarkten. Op korte termijn zal het eveneens van groot belang zijn de grondige kennis op het gebied van informatie- en communicatietechnologie (ICT) in andere sectoren, waaronder de overheidssector, te benutten en te verspreiden. Wat loonstijgingen betreft, maakt het loonakkoord tussen drie partijen uit 2011 de weg vrij voor een bescheiden toename in 2012 en 2013, wat Finlands relatieve positie ten opzichte van zijn belangrijkste handelspartners zou moeten verbeteren.

               (15)

               Finland heeft een aantal toezeggingen gedaan in het kader van het Euro Plus-pact. Deze toezeggingen, en de tenuitvoerlegging van de in 2011 gedane toezeggingen, hebben betrekking op het verbeteren van het concurrentievermogen, de arbeidsparticipatie en de houdbaarheid van overheidsfinanciën, het versterken van de financiële stabiliteit en het garanderen van de belastingcoördinatie. De Commissie heeft de nakoming van de in het kader van het Euro Plus-pact gedane toezeggingen onderzocht. In de onderstaande aanbevelingen is met de resultaten van dit onderzoek rekening gehouden.

               (16)

               In de context van het Europees semester heeft de Commissie een alomvattende analyse van het economische beleid van Finland verricht. Zij heeft het stabiliteitsprogramma en het nationale hervormingsprogramma doorgelicht en een diepgaande evaluatie gepresenteerd. Daarbij heeft zij niet alleen gekeken naar de relevantie ervan voor een houdbaar budgettair en sociaaleconomisch beleid in Finland, maar ook of de Unieregels en -richtsnoeren in acht zijn genomen, gezien de noodzaak om de algemene economische governance van de Unie te versterken door middel van een inbreng van de Unie in toekomstige nationale besluiten. Haar aanbevelingen in het kader van het Europees semester worden in de onderstaande aanbevelingen 1 tot en met 5 weergegeven.

               (17)

               In het licht van deze evaluatie heeft de Raad het stabiliteitsprogramma onderzocht; zijn advies (6) is met name in de onderstaande aanbeveling 1 vervat.

               (18)

               In het licht van de resultaten van de diepgaande evaluatie van de Commissie en deze beoordeling heeft de Raad het nationale hervormingsprogramma voor 2012 en het stabiliteitsprogramma onderzocht. Zijn aanbevelingen op grond van artikel 6 van Verordening (EU) nr. 1176/2011 zijn met name in de onderstaande aanbeveling 5 weergegeven,

         BEVEELT AAN dat Finland in de periode 2012-2013 actie onderneemt om:

               1.

               In 2012 en de jaren erna een solide begrotingssituatie te behouden door iedere afwijking van de MTD, die de houdbaarheid van overheidsfinanciën op de lange termijn waarborgt, te corrigeren. Daartoe, met ondersteuning van voldoende specifieke maatregelen, de begrotingsstrategie voor het jaar 2013 en de jaren erna te versterken en rigoureus uit te voeren, en met name de uitgavenbenchmark in acht te nemen. De omvang van het vergrijzingsgerelateerde houdbaarheidstekort jaarlijks te blijven evalueren en de overheidsontvangsten en -uitgaven overeenkomstig de langetermijndoelstellingen en -behoeften aan te passen. De lokale overheidssector beter te integreren in het systeem van meerjarige begrotingsplafonds, met name via maatregelen om de uitgaven te beheersen.

               2.

               Verdere maatregelen te nemen om productiviteitsstijgingen en kostenbesparingen in de openbare dienstverlening te realiseren, zoals structurele veranderingen en efficiëntiebevorderende territoriale administratieve hervormingen, ook in antwoord op de uitdagingen die de vergrijzing met zich meebrengt.

               3.

               De lopende maatregelen ter verbetering van de arbeidsmarktpositie van jongeren en langdurig werklozen uit te voeren, met specifieke aandacht voor de ontwikkeling van vaardigheden. Verdere stappen te zetten om de arbeidsparticipatie van oudere werknemers te verhogen, onder meer door de mogelijkheden voor vervroegde uittreding te verminderen. Maatregelen te nemen om de effectieve pensioenleeftijd te verhogen, rekening houdend met de verbeterde levensverwachting.

               4.

               De concurrentie op de product- en dienstenmarkten te versterken, in het bijzonder in de retailsector, door een doeltreffende uitvoering van de nieuwe mededingingswet en van het nieuwe programma te bevordering van een gezonde concurrentie te waarborgen. Verder maatregelen te treffen die de efficiëntie van de gemeentelijke dienstverlening ten goede komen; met name moeten relatief meer diensten aan de aanbestedingsprocedure worden onderworpen, en moet in de concurrentie tussen openbare en particuliere ondernemingen het neutraliteitsbeginsel gelden. Verdere stappen te nemen die ervoor zorgen dat boeten op het gebied van het mededingingsrecht voldoende afschrikwekkend zijn.

               5.

               Te blijven streven naar diversificatie van de bedrijfsstructuur om de productiviteitsgroei en het externe concurrentievermogen te verbeteren, met name door versnelde invoering van de geplande maatregelen om de innovatiebasis te verbreden, en tegelijkertijd de ontwikkelingen op het gebied van lonen en productiviteit op elkaar te blijven afstemmen, geheel met inachtneming van de rol van de sociale partners en in overeenstemming met de nationale praktijk.

      Gedaan te Brussel, 10 juli 2012.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         V. SHIARLY

      (1)  PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.

      (2)  PB L 306 van 23.11.2011, blz. 25.

      (3)  Voor 2012 gehandhaafd bij Besluit 2012/238/EU van de Raad van 26 april 2012 betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten (PB L 119 van 4.5.2012, blz. 47).

      (4)  PB C 216 van 22.7.2011, blz. 3.

      (5)  Conjunctuurgezuiverd begrotingssaldo, exclusief eenmalige en tijdelijke maatregelen, dat door de diensten van de Commissie op basis van de in het programma vervatte informatie is herberekend volgens de algemeen aanvaarde methode.

      (6)  Op grond van artikel 5, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1466/97.


title: Aanbeveling van de Raad van 10 juli 2012 over het nationale hervormingsprogramma van Luxemburg, met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma van Luxemburg voor de periode 2012-2015

text:
               24.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 219/58

         AANBEVELING VAN DE RAAD
   van 10 juli 2012
   over het nationale hervormingsprogramma van Luxemburg, met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma van Luxemburg voor de periode 2012-2015
   2012/C 219/17
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148, lid 4,
   Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid (1), en met name artikel 5, lid 2,
   Gezien de aanbeveling van de Europese Commissie,
   Gezien de conclusies van de Europese Raad,
   Gezien het advies van het Comité voor de werkgelegenheid,
   Na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 26 maart 2010 heeft de Europese Raad zijn goedkeuring gehecht aan het voorstel van de Commissie voor een nieuwe groei- en werkgelegenheidstrategie; deze Europa 2020-strategie moet voor betere coördinatie van het economisch beleid zorgen en zich toespitsen op de sleutelgebieden waarop Europa’s potentieel voor duurzame groei en concurrentievermogen een krachtige impuls nodig heeft.

               (2)

               De Raad heeft op 13 juli 2010 een aanbeveling inzake de globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten en de Unie (2010-2014) vastgesteld en op 21 oktober 2010 een besluit betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten (2) vastgesteld, die samen de „geïntegreerde richtsnoeren” vormen. De lidstaten werd verzocht in hun nationale economisch en werkgelegenheidsbeleid met de geïntegreerde richtsnoeren rekening te houden.

               (3)

               Op 12 juli 2011 heeft de Raad een aanbeveling (3) over het nationale hervormingsprogramma voor 2011 van Luxemburg aangenomen en een advies over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Luxemburg voor de periode 2011-2014 uitgebracht.

               (4)

               Op 23 november 2011 heeft de Commissie haar goedkeuring gehecht aan de tweede jaarlijkse groeianalyse en daarmee de aanzet gegeven tot het tweede Europees semester van voorafgaande en geïntegreerde beleidscoördinatie, dat op de Europa 2020-strategie berust. Op 14 februari 2012 heeft de Commissie op grond van Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 betreffende de preventie en correctie van macro-economische onevenwichtigheden (4) het Waarschuwingsmechanismeverslag aangenomen; daarin werd Luxemburg niet genoemd als een van de lidstaten die aan een diepgaande evaluatie zouden worden onderworpen.

               (5)

               Op 1 december 2011 heeft de Raad conclusies aangenomen waarin hij het Comité voor sociale bescherming verzoekt om, in samenwerking met het Comité voor de werkgelegenheid en andere comités, de Raad zijn opvattingen kenbaar te maken over de maatregelen die in het kader van de Europa 2020-beleidscyclus worden aanbevolen. Deze opvattingen vormen een onderdeel van het advies van het Comité voor de werkgelegenheid.

               (6)

               Het Europees Parlement is naar behoren bij het Europees semester betrokken, in overeenstemming met Verordening (EG) nr. 1466/97, en heeft op 15 februari 2012 een resolutie over werkgelegenheid en sociale aspecten in de jaarlijkse groeianalyse 2012 en een resolutie over de bijdrage aan de jaarlijkse groeianalyse 2012 aangenomen.

               (7)

               Op 2 maart 2012 heeft de Europese Raad de prioriteiten inzake financiële stabiliteit, begrotingsconsolidatie en groeibevorderende maatregelen goedgekeurd. Hij benadrukte dat er moet worden gewerkt aan gedifferentieerde, groeivriendelijke begrotingsconsolidatie, normalisering van de kredietverschaffing aan de economie, bevordering van groei en concurrentievermogen, aanpakken van de werkloosheid en van de sociale gevolgen van de crisis, en modernisering van de overheidsdiensten.

               (8)

               Op 2 maart 2012 heeft de Europese Raad voorts de lidstaten die aan het Euro Plus-pact deelnemen verzocht hun toezeggingen tijdig te presenteren zodat deze kunnen worden opgenomen in hun stabiliteits- of convergentieprogramma’s en hun nationale hervormingsprogramma’s.

               (9)

               Luxemburg heeft op 27 april 2012 zijn stabiliteitsprogramma voor de periode 2012-2015 en zijn nationale hervormingsprogramma voor 2012 ingediend. Met het oog op het onderlinge verband zijn beide programma’s terzelfder tijd geëvalueerd.

               (10)

               Op basis van de overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1466/97 verrichte evaluatie van het stabiliteitsprogramma komt de Raad tot de conclusie dat het aan de begrotingsprognoses van het stabiliteitsprogramma ten grondslag liggende macro-economische scenario aannemelijk is. Vooral het scenario voor 2012 en 2013 ligt heel dicht bij de voorjaarsprognose 2012 van de diensten van de Commissie. Bij de prognoses voor het tekort op middellange termijn is het gehanteerde groeiscenario licht optimistisch, met een groei die boven de potentiële groei ligt maar toch nog altijd een stuk onder de gemiddelde groeicijfers uit het verleden. De in het stabiliteitsprogramma opgenomen begrotingsstrategie heeft tot doel het tekort door middel van een pakket consolidatiemaatregelen ter waarde van 1,2 % van het bbp terug te brengen van 1,5 % in 2012 tot 0,9 % in 2014, en meer manoeuvreerruimte te scheppen om negatieve schokken op te vangen. Het stabiliteitsprogramma bevestigt de eerdere middellangetermijnbegrotingsdoelstelling (MTD) van een structureel overschot van 0,5 %. Volgens de bepalingen van het stabiliteits- en groeipact kan deze MTD echter niet als passend worden beschouwd omdat, uitgaande van het huidige beleid en de huidige prognoses, hierbij onvoldoende rekening lijkt te worden gehouden met de impliciete verplichtingen in verband met de vergrijzing, ook al is de schuld lager dan de referentiewaarde van het Verdrag. Op basis van de voorjaarsprognose 2012 van de diensten van de Commissie en het (opnieuw berekende) structurele begrotingssaldo in het stabiliteitsprogramma, zou Luxemburg bovendien vanaf 2012 aanzienlijk afwijken van zijn eigen MTD. Verwacht wordt dat de groei van de overheidsuitgaven, ongerekend discretionaire maatregelen aan de ontvangstenzijde, een stuk groter zal zijn dan de uitgavenbenchmark die is vastgesteld in het stabiliteits- en groeipact. Met 20 % van het bbp ligt de bruto-overheidsschuld onder de referentiewaarde van het Verdrag.

               (11)

               Op 20 januari 2012 heeft de regering haar goedkeuring gehecht aan een wetsontwerp tot hervorming van het pensioenstelsel voor zowel de particuliere als de overheidssector. De hervorming bouwt een aantal corrigerende mechanismen in voor het geval dat de financiële situatie van het stelsel zich ongunstig ontwikkelt, en bevat aanpassingen van de bijzonder ruimhartige berekeningsmethoden voor uitkeringen. De nieuwe berekeningsmethode wordt echter geleidelijk ingevoerd, in een bijzonder lang tijdsbestek van 40 jaar. Voorts blijven de mogelijkheden voor vervroegde uittreding in grote lijnen ongewijzigd en zijn er geen maatregelen voorgesteld om de wettelijke pensioenleeftijd aan de levensverwachting te koppelen. Over het geheel genomen neemt Luxemburg stappen in de goede richting, maar lijkt de voorgestelde hervorming de houdbaarheid van de overheidsfinanciën op de lange termijn onvoldoende te waarborgen.

               (12)

               In januari 2012 heeft het parlement een wet aangenomen tot beperkte toepassing van de automatische loonindexering tussen 2012 en 2014, ter versterking van het concurrentievermogen van de Luxemburgse economie. De regering heeft naast een mogelijke wijziging van de referentie-index echter geen verdere plannen voor een blijvende herziening van het loonvormingssysteem aangekondigd. Hoewel de productiviteit van Luxemburg momenteel zeer hoog is, wordt de manoeuvreerruimte in termen van productiviteitsstijgingen kleiner. Een blijvende herziening van het loonvormingssysteem, in overleg met de sociale partners en in overeenstemming met de nationale praktijken, is noodzakelijk om het concurrentievermogen van de Luxemburgse economie op langere termijn in stand te houden.

               (13)

               Luxemburg heeft een aantal relevante en geloofwaardige stappen genomen om zijn relatief hoge jeugdwerkloosheid aan te pakken. Voor de integratie van jongeren op de arbeidsmarkt is echter een coherente strategie noodzakelijk om onder meer de samenwerking tussen gemeenten te versterken en de doeltreffendheid van diensten voor arbeidsvoorziening te verbeteren. Jonge werkzoekenden, met name die met een lager opleidingsniveau, zouden ook baat hebben bij meer investeringen in opleiding en onderwijs.

               (14)

               Naar verwachting zal Luxemburg moeilijkheden ondervinden om zijn 2020-doelstelling voor vermindering van broeikasgasemissies te halen. Afgaande op de meest recente 2020-ramingen op basis van bestaande maatregelen is de verwachting dat, tussen 2005 en 2020, in Luxemburg de emissies in niet onder de emissiehandelregeling vallende sectoren met 6 % zullen toenemen, terwijl de doelstelling een vermindering met 20 % is. De voornaamste bron van emissies vormt het wegverkeer, waarin een aanzienlijke emissievermindering kan worden bereikt. De prijs van transportbrandstoffen is nog altijd een van de laagste in de EU, wat „tanktoerisme” en negatieve externe factoren in de vorm van vervuiling en congestie meebrengt. Voor het verminderen van de broeikasgasemissies zijn extra beleidsmaatregelen noodzakelijk; bij het uitblijven daarvan zullen kostbare flexibiliteitsmechanismen nodig zijn.

               (15)

               Luxemburg heeft een aantal toezeggingen gedaan in het kader van het Euro Plus-pact. De toezeggingen, en de nakoming van de in 2011 gedane toezeggingen, hebben betrekking op het verbeteren van het concurrentievermogen, het verhogen van de werkgelegenheid en het versterken van de financiële stabiliteit. De Commissie heeft de nakoming van de in het kader van het Euro Plus-pact gedane toezeggingen onderzocht. In de aanbevelingen is met de resultaten van dit onderzoek rekening gehouden.

               (16)

               In het kader van het Europees semester heeft de Commissie een alomvattende analyse van het economische beleid van Luxemburg verricht. Zij heeft het stabiliteitsprogramma en het nationale hervormingsprogramma doorgelicht. Daarbij heeft zij niet alleen gekeken naar de relevantie ervan voor een houdbaar begrotings- en sociaaleconomisch beleid in Luxemburg, maar is zij ook nagegaan of de EU-regels en -richtsnoeren in acht zijn genomen, gezien de noodzaak de algemene economische governance van de Unie te versterken door middel van een EU-inbreng in toekomstige nationale besluiten. Haar aanbevelingen in het kader van het Europees semester worden in de onderstaande aanbevelingen 1 tot en met 5 weergegeven.

               (17)

               In het licht van deze beoordeling heeft de Raad het stabiliteitsprogramma onderzocht; zijn advies (5) daarover is met name in onderstaande aanbeveling 1 weergegeven,

         BEVEELT AAN dat Luxemburg in de periode 2012-2013 actie onderneemt om:

               1.

               Een gezonde begrotingssituatie te behouden door afwijkingen van de MTD te corrigeren, teneinde de houdbaarheid van de overheidsfinanciën op lange termijn te waarborgen, in het bijzonder met inachtneming van de impliciete verplichtingen in verband met de vergrijzing. Hiertoe de begrotingsstrategie voor 2013 en latere jaren te versterken en nauwgezet uit te voeren, en deze te onderbouwen met in voldoende mate gespecificeerde maatregelen, wat ook inhoudt dat de uitgavenbenchmark wordt gehaald.

               2.

               De voorgestelde pensioenhervorming te versterken door extra maatregelen te nemen om de arbeidsparticipatie van oudere werknemers te vergroten, met name het tegengaan van vervroegde uittreding, en door verdere stappen te ondernemen om de effectieve pensioenleeftijd te verhogen, onder meer door de wettelijke pensioenleeftijd te koppelen aan de levensverwachting, zodat de langetermijnhoudbaarheid van het pensioenstelsel gewaarborgd is.

               3.

               Verdere maatregelen te treffen om in overleg met de sociale partners en conform de nationale praktijk het systeem voor loononderhandelingen en het loonindexeringssysteem te hervormen, teneinde het concurrentievermogen van de Luxemburgse economie op langere termijn in stand te houden, om te beginnen door het huidige indexeringsinterval van één jaar na 2014 te handhaven en door het effect van energie en andere volatiele producten op de referentie-index te beperken.

               4.

               Zich te blijven inspannen voor het verminderen van de jeugdwerkloosheid door de betrokkenheid van belanghebbenden te vergroten en maatregelen voor opleiding en onderwijs, met name voor laaggeschoolden, te intensiveren met het doel de vaardigheden en kwalificaties van jongeren beter te laten aansluiten op de arbeidsvraag.

               5.

               Te waarborgen dat de doelstellingen voor vermindering van broeikasgasemissies door niet onder de emissiehandelregeling vallende activiteiten worden gehaald, met name door de belasting op energieproducten te verhogen.

      Gedaan te Brussel, 10 juli 2012.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         V. SHIARLY

      (1)  PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.

      (2)  Voor 2012 gehandhaafd bij Besluit 2012/238/EU van de Raad van 26 april 2012 betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten (PB L 119 van 4.5.2012, blz. 47).

      (3)  PB C 210 van 16.7.2011, blz. 5.

      (4)  PB L 306 van 23.11.2011, blz. 25.

      (5)  Uit hoofde van artikel 5, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1466/97.


Avis juridique important

|

32001H0115

Aanbeveling van de Commissie van 17 januari 2001 betreffende de maximaal toegestane alcoholconcentratie in het bloed bĳ bestuurders van motorvoertuigen (Voor de EER relevante tekst) (kennisgeving geschied onder nummer C(2000) 4397)

Publicatieblad Nr. L 043 van 14/02/2001 blz. 0031 - 0036

Aanbeveling van de Commissievan 17 januari 2001betreffende de maximaal toegestane alcoholconcentratie in het bloed bij bestuurders van motorvoertuigen(kennisgeving geschied onder nummer C(2000) 4397)(Voor de EER relevante tekst)(2001/115/EG)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en inzonderheid op artikel 71,Overwegende hetgeen volgt:(1) Eén van de doelstellingen van het gemeenschappelijk vervoerbeleid is de invoering van gemeenschappelijke regels welke van toepassing zijn op het internationaal vervoer binnen de Gemeenschap, met name met betrekking tot de veiligheid van de weggebruikers in de lidstaten.(2) De Commissie keurde in april 1997 een programma met specifieke maatregelen goed voor een grotere verkeersveiligheid in de Europese Unie(1), terwijl in maart 2000 een aantal prioriteiten werd vastgelegd(2).(3) De groei van het vervoer van passagiers en vracht over de weg sinds 1988 heeft het risico dat men betrokken raakt bij een verkeersongeval in de laatste tien jaar doen toenemen.(4) Geschat wordt dat 1 à 5 % van de aan het verkeer deelnemende bestuurders een alcoholconcentratrie in hun bloed hebben die hoger ligt dan de maximaal toegestane nationale limiet en dat dit soort bestuurders proportioneel gezien veel meer kansen loopt om bij verkeersongevallen te worden betrokken, waarbij het vaststaat dat deze bij 20 % van het aantal dodelijke en ernstige verwondingen betrokken zijn en tot 25 % van het aantal gedode bestuurders uitmaken. Er is een duidelijke behoefte om personen die op onverantwoorde wijze alcohol tot zich nemen, te verhinderen om aan het verkeer deel te nemen.(5) Geraamd wordt dat jaarlijks ten minste 10000 bestuurders, passagiers, voetgangers en wielrijders op de wegen in de Gemeenschap om het leven komen waarbij de rijvaardigheid van de bestuurder als gevolg van alcoholgebruik verminderd was.(6) Uit onderzoek is gebleken dat het relatieve risico om bij een ongeval te worden betrokken aanzienlijk toeneemt bij een alcoholconcentratie in het bloed van meer dan 0,5 mg/ml en dat voor de gemiddelde bestuurder met een alcoholconcentratie tussen 0,5 en 0,8 mg/ml bloed dat risico tweemaal zo hoog ligt wanneer we hem vergelijken met iemand die niet gedronken heeft. Bij ongevallen met dodelijke afloop is het relatieve risico nog veel groter.(7) Het is het voornaamste doel van de invoering binnen de Gemeenschap van een uniforme maximumlimiet voor de alcoholconcentratie in het bloed om een duidelijker en consequenter signaal te geven aan de bestuurders van passagiers- en vrachtvoertuigen dat boven een bepaalde limiet de combinatie van alcohol en het besturen van een motorvoertuig een gevaarlijke activiteit is en dat verschillende limieten in verschillende lidstaten het gevaar in zich bergen dat deze verwarring in de hand werken en dat daardoor het signaal dat rijden onder invloed van alcohol gevaarlijk is, wordt afgezwakt.(8) Een uniforme limiet voor de alcoholconcentratie in het bloed zal ook een betere referentie zijn voor controles op nationaal vlak. Ongeacht waar bestuurders zich binnen de Gemeenschap bevinden, dienen zij zich er bewust van te zijn dat er een uniforme limiet bestaat waarboven zij, indien zij worden gepakt, beboet zullen worden overeenkomstig de jurisdictie van het land waar zij de overtreding begaan.(9) Er zijn voldoende aanwijzingen dat een verlaging van het toegestane alcoholpromillage, mits dit gepaard gaat met efficiënte controles en de nodige publiciteit, het rijden onder invloed in het algemeen terug kan dringen.(10) Het is geen onredelijke verwachting dat het aantal ongevallen met dodelijke afloop waarbij rijden onder invloed een rol speelt met ten minste 10 % kan worden teruggedrongen met behulp van een pakket maatregelen dat gepaard gaat met controle op nationaal niveau en publiciteit en gebaseerd is op lagere limieten voor de alcoholconcentratie in het bloed, en dat het bij nog uitgebreidere controles mogelijk zal zijn deze nog verder terug te dringen.(11) Het is meer dan waarschijnlijk dat de sociale waarde van de gezamenlijke actie om het rijden onder invloed terug te dringen, welke gebaseerd is rond een meer uniforme regeling inzake de toegestane alcoholconcentratie in het bloed, de kosten voor de controles en de economische aanpassing zal overtreffen.(12) De meeste lidstaten hebben reeds als maximaal toelaatbare limiet voor de alcoholconcentratie in het bloed van bestuurders de waarde van 0,5 mg/ml ingevoerd.(13) Een nog lagere limiet van 0,2 mg/ml is van belang voor die bestuurders en passagiers die een veel hoger risico op een ongeval lopen, hetzij vanwege hun gebrek aan ervaring en/of het soort voertuigen dat zij besturen, en tevens voor bestuurders van grote voertuigen die goederen en passagiers vervoeren, alsook voor bestuurders van voertuigen waarmee gevaarlijke goederen worden vervoerd.(14) De lidstaten dienen zich met name bewust te zijn van het toegenomen risico op een ongeval als gevolg van het gebruik van bepaalde illegale en legale drugs in combinatie met alcohol en de behoefte om dit in hun nationale wetgeving tot uitdrukking te brengen.(15) De lidstaten zullen het wederzijdse voordeel op prijs weten te stellen dat een gevolg zal zijn van de gedeelde informatie over de bloed- en ademtests zodat zij de omvang van de monsters aan de hand waarvan de efficiency van de maatregelen om het rijden onder invloed terug te dringen kunnen doen toenemen, alsmede de voordelen van het delen van onderzoeksmateriaal over de vermindering van de rijbevoegdheid.(16) Rijden onder invloed is tevens een groot probleem voor de volksgezondheid in zoverre dat er in artikel 152 van het Verdrag naar gestreefd wordt dat bij de bepaling en de uitvoering van elk beleid en elk optreden van de Gemeenschap een hoog niveau van bescherming van de menselijke gezondheid wordt verzekerd. Bovendien is het optreden van de Gemeenschap gericht op verbetering van de volksgezondheid, preventie van ziekten en aandoeningen bij de mens en het wegnemen van bronnen van gevaar voor de menselijke gezondheid.(17) In artikel 152 komt ook de bevoegdheid van de Gemeenschap op het gebied van de volksgezondheid ter sprake voorzover de Gemeenschap daartoe bijdraagt door samenwerking aan te moedigen tussen de lidstaten en, zo nodig hun optreden te steunen, en door in nauw contact met de lidstaten alle dienstige initiatieven te nemen om de coördinatie van het beleid en de programma's van de lidstaten te bevorderen.(18) In de mededeling van de Commissie over de strategie op het gebied van de gezondheid van de Europese Gemeenschap en het voorstel voor een besluit van het Europees Parlement en de Raad tot goedkeuring van het actieprogramma op het gebied van de volksgezondheid (2001-2006)(3) is alcohol een van de gebieden waarop bijzondere maatregelen en acties zouden kunnen worden ondernomen, zoals de ontwikkeling van maatregelen ter vermindering of eliminatie van het risico om te worden verwond of gedood.(19) Binnen dit kader is het probleem van het rijden onder invloed stellig een van de meest belangrijke kwesties vanuit het perspectief van het ten aanzien van alcohol te voeren beleid. Het is evenwel een van de minder controversiële punten wanneer men vooropstelt dat dit risico terug moet worden gedrongen, doch dit betekent niet dat er ook op politiek gebied overeenstemming over deze kwestie bestaat,BEVEELT AAN:DEFINITIES1. In de zin van deze aanbeveling wordt verstaan onder:a) "bestuurder van een motorvoertuig": iedere bestuurder van een van een motor voorzien voertuig met drie of meer wielen;b) "bestuurder van een motor": de bestuurder van een van een motor voorzien voertuig op twee wielen, eventuele duopassagiers niet meegerekend;c) "onervaren bestuurder":i) iedere leerling-bestuurder die niet in het bezit is van een rijbewijs overeenkomstig Richtlijn 91/439/EEG van de Raad(4). Hieronder vallen houders van een voorlopig rijbewijs, begeleide leerling-bestuurders zonder rijbewijs die les krijgen, of bestuurders die rijles krijgen van een rijschool;ii) een nieuwe bestuurder die overeenkomstig Richtlijn 91/439/EEG minder dan twee jaar een rijbewijs bezit en zich al dan niet in een proefperiode bevindt;d) "groot voertuig": een vrachtwagen met een totaalgewicht in beladen toestand van meer dan 3,5 ton, en voertuigen voor het vervoer van passagiers met meer dan acht zetels, die van de bestuurder niet inbegrepen;e) "voertuig dat gevaarlijke goederen vervoert"; een voertuig met een identificatieplaat waarvan de bestuurders de opleiding hebben gekregen als bedoeld in aanhangsel B.5 en aanhangsel B.6 bij Richtlijn 94/55/EG van de Raad(5).HOE MOET HET PROBLEEM VAN HET RIJDEN ONDER INVLOED DOOR BESTUURDERS VAN MOTORRIJTUIGEN EN MOTOREN WORDEN AANGEPAKT2. Alle lidstaten moeten een wettelijke limiet voor de alcoholconcentratie in het bloed invoeren van 0,5 mg/ml of lager, voor bestuurders van alle soorten motorrijtuigen en motoren.3. Alle lidstaten moeten een lagere limiet voor de alcoholconcentratie in het bloed invoeren van 0,2 mg/ml, dan wel nog lager, voor de volgende categorieën weggebruikers:a) onervaren bestuurders,b) bestuurders van motorrijtuigen op twee wielen,c) bestuurders van grote voertuigen,d) bestuurders van voertuigen waarmee gevaarlijke goederen worden vervoerd.4. Alle lidstaten moeten met behulp van steekproeven ademtests invoeren om het drinken door bestuurders te ontmoedigen en wel in die mate dat iedere bestuurder statistisch gezien een reële kans loopt om eens in de drie jaar volgens de beste praktijken te worden getest.5. Alle lidstaten moeten zich inspannen om de ontwerp-richtlijn voor meetinstrumenten te doen goedkeuren zodat de metingen met de apparatuur waarmee ademtests in het verkeer worden uitgevoerd, kunnen worden geharmoniseerd.FOLLOW-UP OP COMMUNAUTAIR NIVEAU6. Alle lidstaten moeten een beroep doen op de Commissie om nauw met hen samen te werken bij:a) het uitwisselen van informatie over de beste praktijken inzake bijvoorbeeld controlemethoden, rehabilitatieprogramma's en het verzamelen van gegevens over ongevallen;b) het ondersteunen van ontwikkeling en onderzoek, met name naar de technologische mogelijkheden om bestuurders die gedronken hebben en bestuurders die voor een alcoholprobleem behandeld worden, te verhinderen een motorrijtuig te besturen;c) de ondersteuning van publiciteitscampagnes in geheel Europa waardoor bestuurders worden aangemoedigd geen voertuigen te besturen wanneer zij gedronken hebben;d) alle gegevens inzake verkeersongevallen waarbij alcohol een rol speelt te verstrekken en het gebruik ervan te coördineren binnen de context van het Care-programma om zodoende na te kunnen gaan hoe efficiënt het beleid is en een verwijzing te hebben naar de activiteiten van het toekomstige communautaire actieprogramma op het gebied van de volksgezondheid(6).Gedaan te Brussel, 17 januari 2001.Voor de CommissieLoyola De PalacioVice-voorzitter(1) Een grotere verkeersveiligheid in de Europese Unie: programma voor de periode 1997-2001 (COM(97) 131 def.).(2) Prioriteiten op het gebied van verkeersveiligheid in de EU: Voortgangsrapport en rangschikking van acties naar prioriteit (COM(2000) 125).(3) PB C 337 van 28.11.2000, blz. 122.(4) PB L 237 van 24.8.1991, blz. 1.(5) Europese Overeenkomst betreffende het internationaal vervoer van gevaarlijke goederen over de weg (ADR) en het Protocol van de ondertekening (deel II): ECE/TRANS/130 Vol. II.(6) Zie voenoot 3.BIJLAGEDe volgende tabel geeft een overzicht van enkele van de successen die men behaald heeft om dodelijke ongevallen, andere ongelukken dan wel het percentage veroordelingen terug te brengen in die landen waar een verlaging van het toegestane alcoholpromillage is ingevoerd, gewoonlijk met begeleidende maatregelen om het rijden onder invloed terug te dringen.De resultaten zijn samengevat in het verslag van de Werkgroep alcohol, drugs en medicijnen dat werd opgesteld ten behoeve van de Groep op hoog niveau: oktober 1999.>RUIMTE VOOR DE TABEL>>RUIMTE VOOR DE TABEL>


Avis juridique important

|

31984K1946

Aanbeveling nr. 1946/84/EGKS van de Commissie van 6 juli 1984 aan de Lid-Staten, tot verlenging van de geldigheidsduur van Aanbeveling nr. 1835/81/EGKS betreffende de verplichtingen tot openbaarmaking van prijsschalen en verkoopvoorwaarden en de in de handel in staalprodukten verboden gedragingen

Publicatieblad Nr. L 180 van 07/07/1984 blz. 0028 - 0028 Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 08 Deel 2 blz. 0134  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 08 Deel 2 blz. 0134

*****AANBEVELING  Nr. 1946/84/EGKS VAN DE COMMISSIE  van 6 juli 1984  aan de Lid-Staten, tot verlenging van de geldigheidsduur van Aanbeveling nr. 1835/81/EGKS betreffende de verplichtingen tot openbaarmaking van prijsschalen en verkoopvoorwaarden en de in de handel in staalprodukten verboden gedragingen  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE  GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal, inzonderheid op artikel 63, lid 3, en artikel 95, eerste en tweede alinea,  Overwegende hetgeen volgt:  De geldigheidsduur van Aanbeveling nr. 1835/81/EGKS van de Commissie (1), gewijzigd bij Aanbeveling nr. 1518/82/EGKS (2), verstrijkt op 30 juni 1984;  De gemeenschappelijke staalmarkt, waarop de distributieondernemingen en handelaren een belangrijke rol vervullen, blijft gekenmerkt door de toestand van een uitgesproken crisis die in de ijzer- en staalindustrie van de Gemeenschap voortduurt;  Ten einde het ernstige prijsverval te keren waartoe het in de loop van het tweede halfjaar van 1983 opnieuw was gekomen, zag de Commissie zich genoopt haar actie met betrekking tot de produktie en de capaciteiten voort te zetten en deze met aanvullende ordeningsmaatregelen voor deze sector te schragen;  Bij Beschikking nr. 234/84/EGKS (3) werd het op artikel 58 van het Verdrag gebaseerde stelsel voor toezicht en produktiequota zonder substantiële wijzigingen tot en met 31 december 1985 gehandhaafd;  Bovendien heeft de Commissie bij de Beschikking nr. 3715/83/EGKS, nr. 3716/83/EGKS en nr. 3717/83/EGKS (4), waarvan de handhaving slechts verantwoord is indien het stelsel van produktiequota van kracht blijft:  - voor de leveringen door de ijzer- en staalondernemingen van bepaalde ijzer- en staalprodukten met ingang van 1 januari 1984 minimumprijzen vastgesteld;  - voor de genoemde ondernemingen een stelel van borgstelling en verificatie van de minimumprijzen ingevoerd;  - voor de ijzer- en staalondernemingen en de staalhandelaren een produktiecertificaat en een geleidedocument voor de leveringen van bepaalde ijzer- en staalprodukten ingevoerd;  Alle Lid-Staten hebben erkend dat het stelsel van produktiequota van artikel 58 en de hiervoor genoemde aanvullende maatregelen tot eind 1985 noodzakelijk zijn ter begeleiding van de tenuitvoerlegging van de herstructurering en van de voor de vermindering van de produktiecapaciteiten voor staal vastgestelde doelstellingen die de Lid-Staten vóór de hierboven genoemde datum dienen te verwezenlijken;  Ofschoon niet de indruk bestaat dat de situatie ook in 1984 nog verder zal verslechteren blijft het gebrek aan evenwicht tussen het aanbod en de vraag in alle scherpte voortbestaan en wettigt een en ander de handhaving van de voor de staalhandelaren met betrekking tot hun commerciële gedrag bestaande verplichtingen;  Het bepaalde in Aanbeveling nr. 1835/81/EGKS dient derhalve, evenals de overige belangrijkste anticrisismaatregelen, tot en met 31 december 1985 van toepassing te blijven;  Na raadpleging van het Raadgevend Comité en met instemming van de Raad, bij eenstemmigheid bepaald, wat betreft het verbod tot prijsaanpassing,  DOET DE VOLGENDE AANBEVELING:  Artikel 1  De datum »30 juni 1984" in artikel 1, lid 1, tweede alinea, van Aanbeveling nr. 1835/81/EGKS wordt vervangen door »31 december 1985".  De Lid-Staten stellen de Commissie vóór 1 oktober 1984 in kennis van de genomen maatregelen.  Artikel 2  Van deze aanbeveling wordt kennis gegeven aan de Lid-Staten; zij wordt bekendgemaakt in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.  Gedaan te Brussel, 6 juli 1984.  Voor de Commissie  Étienne DAVIGNON  Vice-Voorzitter  (1) PB nr. L 184 van 4. 7. 1981, blz. 9.  (2) PB nr. L 169 van 16. 6. 1982, blz. 5.  (3) PB nr. L 29 van 1. 2. 1984, blz. 1.  (4) PB nr. L 373 van 31. 12. 1983, blz. 1, 5 en 9.