               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 23.3.2021
            COM(2021) 138 final
            Aanbeveling voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            houdende machtiging tot het openen van onderhandelingen over een overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Angola inzake investeringsfacilitering

               TOELICHTING

               1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

               Op 19 december 2019 heeft de Raad zijn besluit
                  1
                vastgesteld tot wijziging van de onderhandelingsrichtsnoeren voor de onderhandelingen over economische partnerschapsovereenkomsten (EPO’s) met de landen en regio’s in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan (ACS), voor zover die onder de bevoegdheid van de Unie vallen (“de onderhandelingsrichtsnoeren van 2019”). Bij die nieuwe onderhandelingsrichtsnoeren zijn het brede mandaat en de onderhandelingsrichtsnoeren die de Raad op 12 juni 2002 heeft vastgesteld (9930/02) geactualiseerd.

               In punt 6.2, eerste alinea, van de gewijzigde onderhandelingsrichtsnoeren staat te lezen: “Investeringen. In overeenstemming met de doelstelling “armoede terugdringen en uiteindelijk uitroeien, overeenkomstig de doelstelling van duurzame ontwikkeling” (en gelet op de artikelen 1, 29 en 75 tot en met 78 van en bijlage II bij de Overeenkomst van Cotonou en de desbetreffende bepalingen van de opvolger daarvan, zodra deze van toepassing is), komen de partijen overeen een kader in te stellen dat wederzijds voordelige en duurzame investeringen tussen beide partijen vergemakkelijkt, bevordert en stimuleert, rekening houdend met de multilaterale initiatieven voor investeringsbevordering. Dat kader zal gebaseerd zijn op de beginselen van non-discriminatie, openheid, transparantie en stabiliteit. De partijen zullen de ontwikkeling van een aantrekkelijk en stabiel investeringsklimaat bevorderen via ondersteuning van stabiele en transparante regels voor investeerders, en streven naar een betere financiële inclusie en toegang tot financiering.”.

               Angola is nog geen partij bij de EPO tussen de EU en de EPO-groep van de Ontwikkelingsgemeenschap van Zuidelijk Afrika (SADC)
                  2
               , en die overeenkomst bevat geen bepalingen over de facilitering van investeringen.

               In een gezamenlijke verklaring
                  3
                van 8 september 2020 hebben de uitvoerend vicevoorzitter van de Europese Commissie, Valdis Dombrovskis, en de minister van Handel en Industrie van Angola, Victor Fernandes, bevestigd voornemens te zijn verkennende besprekingen te beginnen over een investeringsovereenkomst tussen de EU en Angola, die bovenop de EPO komt en de nadruk legt op de facilitering van investeringen.

               Op grond van de bestaande, in 2019 geactualiseerde onderhandelingsrichtsnoeren wordt de Commissie door de Raad gemachtigd om met de ACS-landen en ‑regio’s te onderhandelen over economische partnerschapsovereenkomsten die een breed scala aan onderwerpen bestrijken, inclusief bepalingen inzake de facilitering van investeringen
                  4
               . In het licht hiervan en gezien de bereidheid van Angola om met de EU over een overeenkomst op dit gebied te onderhandelen, beveelt de Commissie aan onderhandelingen met Angola te openen over een overeenkomst inzake investeringsfacilitering. Om de samenhang en de consistentie met de onderhandelingen met andere ACS-landen over investeringsfacilitering te verzekeren, moeten de onderhandelingen met Angola worden gevoerd op basis van de leidraad die in de onderhandelingsrichtsnoeren van 2019 met betrekking tot investeringsfacilitering wordt gegeven (punt 6.2, eerste alinea).

               De algemene doelstelling van deze overeenkomst zou zijn om het investeringsklimaat te verbeteren en om de mobilisering van investeringen tussen de partijen en de handhaving daarvan te faciliteren op basis van moderne en vereenvoudigde regels, maatregelen en procedures met betrekking tot buitenlandse directe investeringen. Op die manier zou de overeenkomst duurzame ontwikkeling, economische groei en werkgelegenheid bevorderen en de bilaterale investeringsbetrekkingen tussen de EU en Angola versterken. Ook zou een stevige basis worden geboden om bij te dragen tot de diversificatie van de Angolese economie en de integratie ervan in de wereldeconomie.

               •Verenigbaarheid met bestaande bepalingen op het beleidsterrein

               De hierboven vermelde doelstellingen zijn verenigbaar met het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU), dat bepaalt dat de EU “de integratie van alle landen in de wereldeconomie, onder meer door het geleidelijk wegwerken van belemmeringen voor de internationale handel” moet stimuleren
                  5
               .

               De doelstellingen stemmen ook volledig overeen met die van de Overeenkomst van Cotonou en de vervolgovereenkomst ervan, alsmede met de algemene beginselen die daarin worden bevorderd.

               Zij sluiten eveneens aan bij de brede EU-strategie met Afrika
                  6
               , waarin wordt “voorgesteld dat de EU ambitieuzere regelingen ontwikkelt om investeringen in Afrika te faciliteren, aan te trekken en te ondersteunen.”.

               Dit voorstel zou ook een aanvulling vormen op de lopende onderhandelingen over “het faciliteren van investeringen voor ontwikkeling”, die momenteel in het kader van de Wereldhandelsorganisatie worden gevoerd.

               •Verenigbaarheid met andere beleidsterreinen van de Unie

                  De doelstellingen zijn verenigbaar met andere beleidsterreinen van de EU, met name met het ontwikkelingsbeleid van de EU.

               2.RECHTSGRONDSLAG, SUBSIDIARITEIT EN EVENREDIGHEID

               •Rechtsgrondslag

                  De procedurele rechtsgrondslag voor deze handeling is artikel 218, leden 3 en 4, VWEU. De Commissie vermeldt geen materiële rechtsgrondslag wanneer zij aanbeveelt te onderhandelen over een internationale overeenkomst.

               •Subsidiariteit (bij niet-exclusieve bevoegdheid)

                  Het onderwerp van de beoogde onderhandelingen houdt hoofdzakelijk verband met de gemeenschappelijke handelspolitiek. Overeenkomstig artikel 5, lid 3, VEU is het subsidiariteitsbeginsel niet van toepassing op gebieden die onder de exclusieve bevoegdheid van de EU vallen. Volgens artikel 3 VWEU is de Unie exclusief bevoegd op het gebied van de gemeenschappelijke handelspolitiek. Overeenkomstig onder meer artikel 207 VWEU valt het onderhandelen over handelsovereenkomsten onder de gemeenschappelijke handelspolitiek.

                  De aanbeveling van de Commissie is in overeenstemming met het evenredigheidsbeginsel, aangezien het sluiten van een internationale overeenkomst het belangrijkste instrument is om met een subject van internationaal recht als een andere staat wederkerige rechten en verplichtingen aan te gaan.

               •Keuze van het instrument

                  Besluit van de Raad van de Europese Unie.

               3.EVALUATIE, RAADPLEGING VAN BELANGHEBBENDEN EN EFFECTBEOORDELING

               •Evaluatie van bestaande wetgeving en controle van de resultaatgerichtheid ervan

                  Niet van toepassing.

               •Raadpleging van belanghebbenden

                  In de periode juni – november 2020 heeft de Commissie een openbare raadpleging
                     7
                   gehouden waarmee de input van het Europees Parlement, de lidstaten, de belanghebbenden en het maatschappelijk middenveld werd gevraagd over de evaluatie van het handelsbeleid van de Europese Unie, onder meer over manieren om de handels- en investeringsbetrekkingen van de EU met de buurlanden en Afrika te versterken.

                  De Commissie raadpleegt regelmatig belanghebbenden, onder meer in de deskundigengroep voor handelsovereenkomsten
                     8
                   en de dialoog met het maatschappelijk middenveld
                     9
                  .

               •Bijeenbrengen en gebruik van expertise

                  Dit voorstel is gebaseerd op externe expertise die bijeen is gebracht in het kader van een project dat in opdracht van de Europese Commissie door de Wereldbank is uitgevoerd. Uit de verslagen is met name gebleken dat investeerders
                     10
                   het gebrek aan transparantie en voorspelbaarheid in de omgang met overheidsinstanties, de plotse wijzigingen van wet- en regelgeving en de vertragingen bij het verkrijgen van vergunningen en goedkeuringen van overheidswege aanvoeren als cruciale factoren die van invloed zijn op hun investeringsbeslissingen voor ontwikkelingslanden. Juist op deze gebieden zou het voorstel betrekking hebben.

               •Effectbeoordeling

                  Het besluit van de Raad betreffende de onderhandelingsrichtsnoeren van 2019 had al betrekking op de facilitering van investeringen waarover met de ACS-landen en ‑regio’s moet worden onderhandeld. Bij het onderhavige besluit gaat het om een procedureel vereiste dat op zich geen extra effect zal hebben in vergelijking met het besluit van de Raad betreffende de onderhandelingsrichtsnoeren van 2019.

               •Resultaatgerichtheid en vereenvoudiging

                  Niet van toepassing.

               •Grondrechten

                  Het initiatief is volledig in overeenstemming met het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.

               4.GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING

                  Het initiatief heeft geen gevolgen voor de begroting.

               5.OVERIGE ELEMENTEN

               •Uitvoeringsplanning en regelingen betreffende controle, evaluatie en rapportage

                  Niet van toepassing.

               •Toelichtende stukken (bij richtlijnen)

                  Niet van toepassing.

               •Procedurele aspecten

               De Commissie zal namens de EU onderhandelen. Overeenkomstig artikel 218, lid 4, VWEU wordt voorgesteld dat de Raad van de Europese Unie een comité aanwijst in overleg waarmee de onderhandelingen moeten worden gevoerd.

               Het Europees Parlement zal overeenkomstig artikel 218, lid 10, VWEU in iedere fase van de procedure worden geïnformeerd.

               De Commissie zal deze aanbeveling onmiddellijk na de aanneming ervan openbaar maken.

               De Commissie beveelt aan de machtiging onmiddellijk nadat die door de Raad is verleend, openbaar te maken.

               Aanbeveling voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               houdende machtiging tot het openen van onderhandelingen over een overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Angola inzake investeringsfacilitering

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 218, leden 3 en 4,

               Gezien de aanbeveling van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Er moeten onderhandelingen worden geopend met het oog op de sluiting van een overeenkomst met Angola inzake investeringsfacilitering.

               (2)Bij Besluit (EU) 2020/13 van de Raad
                  11
                zijn de onderhandelingsrichtsnoeren voor de onderhandelingen over economische partnerschapsovereenkomsten met de landen en regio’s in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan (ACS), voor zover die onder de bevoegdheid van de Unie vallen, gewijzigd.

               (3)Om de samenhang en de consistentie bij de onderhandelingen met andere ACS-landen over investeringsfacilitering te verzekeren, moeten de onderhandelingen met Angola worden gevoerd op basis van de onderhandelingsrichtsnoeren met betrekking tot investeringsfacilitering als opgenomen in Besluit (EU) 2020/13,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               De Commissie wordt gemachtigd om namens de Unie met de Republiek Angola te onderhandelen over een overeenkomst inzake investeringsfacilitering.

               Artikel 2

               De onderhandelingsrichtsnoeren zijn opgenomen in punt 6.2, eerste alinea, van het addendum bij Besluit (EU) 2020/13.

               Artikel 3

               De onderhandelingen worden gevoerd in overleg met [door de Raad in te voegen naam van het bijzondere comité].

               Artikel 4

               Dit besluit is gericht tot de Commissie.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)

                        Besluit (EU) 2020/13 van de Raad van 19 december 2019 tot wijziging van de onderhandelingsrichtsnoeren voor de onderhandelingen over economische partnerschapsovereenkomsten met de landen en regio’s in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan, voor zover die onder de bevoegdheid van de Unie vallen (PB L 6 van 10.1.2020, blz. 101).

                     (2)

                        Angola is bezig toe te treden tot de bestaande EPO tussen de EU en de EPO-groep van de SADC (momenteel bestaande uit Botswana, Eswatini, Lesotho, Mozambique, Namibië en Zuid-Afrika).

                     (3)

                        https://eeas.europa.eu/headquarters/headquarters-homepage/84859/5th-angola-eu-ministerial-meeting-joint-way-forward_nl

                     (4)

                        Dergelijke onderhandelingen worden momenteel met vijf landen van Oostelijk en Zuidelijk Afrika (ESA) gevoerd in het kader van de “verdieping” van de bestaande economische partnerschapsovereenkomst.

                     (5)

                        Artikel 21, lid 2, punt e), VEU.

                     (6)

                        Gezamenlijke mededeling “Naar een brede strategie met Afrika” (2020) (
                  https://eur-lex.europa.eu/legal-content/NL/TXT/PDF/?uri=CELEX:52020JC0004&from=nl
                  ).

                     (7)

                        https://trade.ec.europa.eu/consultations/index.cfm?consul_id=266

                     (8)

                  http://ec.europa.eu/trade/trade-policy-and-you/expert-groups/

                     (9)

                  http://trade.ec.europa.eu/civilsoc/meetdetails.cfm?meet=11531

                     (10)

                        Zie Wereldbank, Retention and Expansion of Foreign Direct Investment, Political Risk and Policy Responses (
                  http://documents1.worldbank.org/curated/en/387801576142339003/pdf/Political-Risk-and-Policy-Responses.pdf
                  ).

                     (11)

                        Besluit (EU) 2020/13 van de Raad van 19 december 2019 tot wijziging van de onderhandelingsrichtsnoeren voor de onderhandelingen over economische partnerschapsovereenkomsten met de landen en regio’s in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan, voor zover die onder de bevoegdheid van de Unie vallen (PB L 6 van 10.1.2020, blz. 101).


               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 24.3.2021
            COM(2021) 136 final
            Aanbeveling voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            waarbij de Commissie wordt gemachtigd namens de Unie te onderhandelen over wijziging van het Verdrag inzake het behoud van wilde dieren en planten en hun natuurlijk leefmilieu in Europa (Verdrag van Bern)

               TOELICHTING

               1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

               •Motivering en doel van het voorstel

                  Het Verdrag inzake het behoud van wilde dieren en planten en hun natuurlijk leefmilieu in Europa (“het verdrag”) beoogt het behoud van wilde dieren en planten en hun natuurlijk leefmilieu in Europa, en met name van soorten waarvan het behoud de samenwerking tussen verschillende landen vereist. Het betreft een intergouvernementeel verdrag dat is gesloten onder auspiciën van de Raad van Europa. Het verdrag is op 1 juni 1982 in werking getreden.

                  De Europese Unie is sinds 1 september 1982 partij bij het verdrag
                     1
                  . Momenteel zijn 51 landen partij bij het verdrag, waaronder alle lidstaten van de EU.

               De gewone toewijzing van de Raad van Europa aan het Verdrag van Bern is in de loop der jaren geleidelijk afgenomen, waardoor de functies van het Verdrag van Bern niet meer kunnen worden gewaarborgd zonder aanzienlijke vrijwillige bijdragen van de partijen, die echter ook afnemen.  Het is daarom van essentieel belang dat een betrouwbare financieringsbron voor het verdrag wordt vastgesteld.

               Overeenkomstig de op 6 december 2019 aangenomen Resolutie nr. 9 (2019) van de 39e vergadering van de Permanente Commissie over de financiering van het Verdrag van Bern tot instelling van een nieuw systeem van verplichte financiële bijdragen van de partijen is een intersessionele werkgroep van deskundigen opgericht ter ondersteuning van het secretariaat bij het formuleren van voorstellen over de opneming van financiële bepalingen door wijziging van de artikelen van het Verdrag van Bern en over het vaststellen van een uitgebreid partieel akkoord, ter bespreking tijdens de 40e vergadering van de Permanente Commissie.

               Op basis van de resultaten van de intersessionele werkgroep van deskundigen die tijdens de 39e vergadering van de Permanente Commissie is opgericht, zijn op de 40e vergadering van de Permanente Commissie twee aanvullende voorstellen om de financieringskwestie aan te pakken besproken.  Tijdens die vergadering is een besluit genomen waarmee de totstandkoming van een uitgebreide partiële overeenkomst werd gesteund.  Wat betreft het voorstel tot wijziging van het Verdrag van Bern om er financiële bepalingen in op te nemen, heeft de Permanente Commissie, naar aanleiding van een verklaring van de Unie en de lidstaten over de noodzaak tot verdere interne besprekingen voordat een besluit kon worden genomen
                  2
               , en zonder dat er bezwaren werden ingediend, besloten het besluit over de mogelijke wijziging van het verdrag uit te stellen tot haar 41e vergadering.

                  Zoals voorgesteld tijdens de 40e vergadering van de Permanente Commissie, wordt met de wijziging van het verdrag een mechanisme van verplichte bijdragen in het verdrag opgenomen. In de eerste versie werd echter geen onderscheid gemaakt tussen de kernbegroting en de programmabegroting, en werd de hoogte van de bijdragen niet gespecificeerd. Een intersessionele werkgroep zal gedurende 2021, in aanloop naar een besluit tijdens de 41e vergadering van de Permanente Commissie, onderhandelen over een herzien wijzigingsvoorstel. De Unie moet actief bijdragen aan deze onderhandelingen.

               •Verenigbaarheid met bestaande bepalingen op het beleidsterrein

                  De invoering van een systeem van verplichte bijdragen zou in overeenstemming zijn met het beleid dat op andere gebieden wordt gevoerd. De Unie is immers partij bij talrijke multilaterale milieuovereenkomsten waarvoor zij verplichte financiële bijdragen doet op basis van de vereisten van de overeenkomst en/of het financieel reglement dat op basis van de bepalingen van de overeenkomst wordt vastgesteld.  In het kader van die overeenkomsten wordt normaal gesproken een onderscheid gemaakt tussen de kernbegroting en de programmabegroting, waarbij alleen de bijdrage aan de kernbegroting verplicht is. Uit de voorgestelde wijziging van het verdrag blijkt echter niet duidelijk of het vast te stellen mechanisme dit precedent volgt. In de voorgestelde wijziging wordt evenmin de hoogte van de bijdragen gespecificeerd. De bijdrage van de Unie aan andere multilaterale milieuovereenkomsten is normaal gesproken vastgesteld op maximaal 2,5 % van de totale bijdragen.

                  Daarom moet de Unie ervoor zorgen dat de partijen niet worden verplicht bij te dragen aan de programmabegroting en dat de bijdrage van de Unie niet mag worden vastgesteld op meer dan 2,5 % van de begroting.

                  Deze aanbeveling vloeit voort uit en is volledig afgestemd op Besluit (EU) 2020/1830 van de Raad, waarin het standpunt van de Unie tijdens de 40e vergadering van de Permanente Commissie van het verdrag
                     3
                   is vastgesteld.

               •Verenigbaarheid met andere beleidsterreinen van de Unie

                  Dit voorstel is in overeenstemming met de doelstellingen van de Unie op het gebied van het milieu en internationale betrekkingen.

               2.RECHTSGRONDSLAG, SUBSIDIARITEIT EN EVENREDIGHEID

               •Rechtsgrondslag

                  In artikel 218, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) is bepaald dat de Commissie aanbevelingen moet doen aan de Raad, die een besluit houdende machtiging tot het openen van de onderhandelingen vaststelt en de onderhandelaar van de Unie aanwijst. Overeenkomstig artikel 218, lid 4, van het VWEU kan de Raad kan de onderhandelaar richtsnoeren geven.

                  Aangezien de onderhandelingen betrekking zullen hebben op een handeling tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomst, kan artikel 218, lid 9, van het VWEU in dit geval niet worden toegepast.

                  De procedurele rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 218, leden 3 en 4, van het VWEU.

               De doelstelling en de inhoud van de beoogde handeling hebben in de eerste plaats betrekking op het milieu.

                  De materiële rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 192, lid 1, van het VWEU.

               •Subsidiariteit (bij niet-exclusieve bevoegdheid)

                  Overeenkomstig artikel 192 van het VWEU valt het milieu onder gedeelde bevoegdheid. De Unie en lidstaten hebben een gedeelde bevoegdheid ten aanzien van de financiering van dit milieuverdrag overeenkomstig hun respectieve bijdragen als partijen. De Unie moet daarom in dit verband deelnemen.

               •Evenredigheid

                  Voor deelname van de Unie aan deze onderhandelingen, die van essentieel belang zijn om een voorspelbare financiële basis te leggen voor het verdrag waarbij de Unie partij is, is een besluit van de Raad nodig.

               •Keuze van het instrument

                  De keuze van het instrument is vastgelegd in artikel 218, leden 3 en 4, van het VWEU.

               3.EVALUATIE, RAADPLEGING VAN BELANGHEBBENDEN EN EFFECTBEOORDELING

               •Evaluatie van bestaande wetgeving en controle van de resultaatgerichtheid ervan

                  Niet van toepassing.

               •Raadpleging van belanghebbenden

                  Niet van toepassing.

               •Bijeenbrengen en gebruik van expertise

                  Niet van toepassing.

               •Effectbeoordeling

                  Niet van toepassing.

               •Resultaatgerichtheid en vereenvoudiging

                  Niet van toepassing.

               •Grondrechten

                  Niet van toepassing.

               4.GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING

                  Op grond van een voorgestelde vrijwillige schaal van bijdragen, draagt de Unie momenteel een bedrag van 24 700 EUR per jaar bij aan het Verdrag van Bern.  Aangezien het zeer onwaarschijnlijk is dat een verplichte bijdrage van 2,5 % aan de kernbegroting dit bedrag zal overschrijden, heeft dit initiatief geen gevolgen voor de begroting.

               5.OVERIGE ELEMENTEN

               •Uitvoeringsplanning en regelingen betreffende controle, evaluatie en rapportage

                  De richtsnoeren voor onderhandeling moeten onmiddellijk na vaststelling ervan openbaar worden gemaakt.

               •Toelichtende stukken (bij richtlijnen)

                  Niet van toepassing.

               •Artikelsgewijze toelichting

                  Niet van toepassing.

               Aanbeveling voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               waarbij de Commissie wordt gemachtigd namens de Unie te onderhandelen over wijziging van het Verdrag inzake het behoud van wilde dieren en planten en hun natuurlijk leefmilieu in Europa (Verdrag van Bern)

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 218, leden 3 en 4,

               Gezien de aanbeveling van de Europese Commissie,

               OVERWEGENDE dat wordt voorgesteld het Verdrag inzake het behoud van wilde dieren en planten en hun natuurlijk leefmilieu in Europa
                  4
                (Verdrag van Bern) te wijzigen door er financiële bepalingen in op te nemen;

               OVERWEGENDE dat dergelijke wijzigingen in overeenstemming moeten zijn met het Unierecht en de belangen van de Unie, en dat de Unie met name niet mag worden verplicht meer dan 2,5 % van de totale bijdragen bij te dragen;

               OVERWEGENDE dat de Commissie moet worden gemachtigd om namens de Europese Unie te onderhandelen over wijziging van het Verdrag,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               (1)De Commissie wordt gemachtigd om, tijdens de vergaderingen van het Permanente Commissie van het Verdrag en de vergaderingen van de desbetreffende intersessionele werkgroepen van deskundigen, namens de Unie te onderhandelen over wijziging van het Verdrag inzake het behoud van wilde dieren en planten en hun natuurlijk leefmilieu in Europa (Verdrag van Bern) om een nieuw systeem van verplichte financiële bijdragen van de partijen vast te stellen.

               (2)De Commissie voert deze onderhandelingen namens de Unie in overleg met [naam van het speciaal comité in te voegen door de Raad] en op basis van de onderhandelingsrichtsnoeren in de bijlage bij dit besluit.

               (3)Voor zover de inhoud van de in lid 1 bedoelde wijzigingen onder de gedeelde bevoegdheid van de Unie en de lidstaten valt, werken de Commissie en de lidstaten gedurende de onderhandelingen nauw samen teneinde te zorgen voor eenheid bij de internationale vertegenwoordiging van de Unie en haar lidstaten.

               (4)De Commissie brengt bij de Raad verslag uit over het resultaat van de onderhandelingen en over eventuele problemen die zich bij de onderhandelingen voordoen.

               Artikel 2

               Dit besluit is gericht tot de Commissie.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)

                        Besluit 82/72/EEG van de Raad van 3 december 1981 betreffende de sluiting van het Verdrag inzake het behoud van wilde dieren en planten en hun natuurlijk milieu in Europa (PB L 38 van 10.2.1982, blz. 1).

                     (2)

                        Zie ook: Besluit (EU) 2020/1830 van de Raad van 27 november 2020 betreffende het standpunt dat tijdens de veertigste vergadering van de Permanente Commissie van het Verdrag inzake het behoud van wilde dieren en planten en hun natuurlijk leefmilieu in Europa (Verdrag van Bern) namens de Europese Unie moet worden ingenomen (PB L 409 van 4.12.2020, blz. 34).

                     (3)

                        Ibidem.

                     (4)

                        Besluit 82/72/EEG van de Raad van 3 december 1981 betreffende de sluiting van het Verdrag inzake het behoud van wilde dieren en planten en hun natuurlijk milieu in Europa (PB L 38 van 10.2.1982, blz. 1).

    ---documentbreak---

               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 24.3.2021
            COM(2021) 136 final
            BIJLAGE
            bij
            Aanbeveling voor een besluit van de Raad
            waarbij de Commissie wordt gemachtigd namens de Unie te onderhandelen over wijziging van het Verdrag inzake het behoud van wilde dieren en planten en hun natuurlijk leefmilieu in Europa (Verdrag van Bern)

               BIJLAGE

               Richtsnoeren voor de onderhandeling over wijziging van het Verdrag inzake het behoud van wilde dieren en planten en hun natuurlijk leefmilieu in Europa (Verdrag van Bern)

               1)De Commissie zou ernaar moeten streven te verzekeren dat een akkoord over een herziening van het Verdrag inzake het behoud van wilde dieren en planten en hun natuurlijk leefmilieu in Europa (Verdrag van Bern) en de toepassing daarvan in overeenstemming is met de desbetreffende wetgeving en het desbetreffende beleid van de Europese Unie, met name de Uniewetgeving op het gebied van natuur en biodiversiteit
                  1
               , en de toezeggingen van de Unie in het kader van andere desbetreffende multilaterale milieuovereenkomsten.

               2)Wat betreft voorstellen tot wijziging van het Verdrag inzake het behoud van wilde dieren en planten en hun natuurlijk leefmilieu in Europa (Verdrag van Bern) tot introductie van een verplichte financiële bijdrage, zou de Commissie moeten deelnemen aan de onderhandelingen over de vraag hoe de kwestie van het leggen van een veilige en voorspelbare financiële basis voor het verdrag moet worden aangepakt, en ernaar moeten streven, in overeenstemming met het standpunt van de Unie, dat met de wijziging:

               a)geen verplichte bijdrage aan de programmabegroting wordt ingesteld;

               b)de bijdrage van de Unie niet meer dan 2,5 % van de totale bijdragen komt te bedragen;

               c)geen afbreuk wordt gedaan aan de bestaande verplichtingen van de partijen in het kader van het verdrag.

               3)De Commissie zou de onderhandelingen moeten voeren in overeenstemming met de toepasselijke geldende wetgeving van de Europese Unie en met de standpunten van de Unie die specifiek voor deze onderhandelingen in het in artikel 1, lid 2, van dit besluit van de Raad bedoelde speciaal comité van vertegenwoordigers van de lidstaten of in de Raad zijn overeengekomen.

               4)De Commissie zou bij de Raad verslag moeten uitbrengen over het resultaat van de onderhandelingen en over eventuele problemen die zich bij de onderhandelingen voordoen.

                     (1)

                        Met name Richtlijn 2009/147/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 november 2009 inzake het behoud van de vogelstand, Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, en Verordening (EU) nr. 1143/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2014 betreffende de preventie en beheersing van de introductie en verspreiding van invasieve uitheemse soorten.


               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 20.11.2019
            COM(2019) 912 final
            Aanbeveling voor een
            AANBEVELING VAN DE RAAD
            met het oog op de correctie van de vastgestelde significante afwijking van het aanpassingstraject in de richting van de middellangetermijndoelstelling voor de begroting  in Roemenië
            {SWD(2019) 932 final}

               Aanbeveling voor een

               AANBEVELING VAN DE RAAD

               met het oog op de correctie van de vastgestelde significante afwijking van het aanpassingstraject in de richting van de middellangetermijndoelstelling voor de begroting

                  in Roemenië

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 4,

               Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid
                  1
               , en met name artikel 10, lid 2, tweede alinea,

               Gezien de aanbeveling van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Overeenkomstig artikel 121 van het Verdrag bevorderen de lidstaten gezonde overheidsfinanciën op middellange termijn door middel van de coördinatie van het economische beleid en van het multilaterale toezicht om het ontstaan van buitensporige overheidstekorten te vermijden.

               (2)Het stabiliteits- en groeipact is gebaseerd op de doelstelling van deugdelijke openbare financiën als middel om de voorwaarden voor prijsstabiliteit en voor een tot werkgelegenheidsschepping leidende sterke duurzame groei te verbeteren.

               (3)In juni 2017 en juni 2018 besloot de Raad overeenkomstig artikel 121, lid 4, van het Verdrag dat in respectievelijk 2016 en 2017 een significante afwijking van de Roemeense middellangetermijndoelstelling voor de begroting of van het aanpassingstraject in de richting daarvan bestond. In het licht van die vastgestelde significante afwijkingen heeft de Raad op 16 juni 2017
                  2
                en 22 juni 2018
                  3
                aanbevelingen tot Roemenië gericht, waarin Roemenië werd verzocht de nodige beleidsmaatregelen te nemen om deze afwijkingen te verhelpen. Vervolgens heeft de Raad vastgesteld dat Roemenië geen effectieve actie heeft ondernomen om gevolg te geven aan deze aanbevelingen en heeft hij herziene aanbevelingen vastgesteld op respectievelijk 5 december 2017
                  4
                en 4 december 2018
                  5
               . De Raad heeft vervolgens vastgesteld dat Roemenië wederom geen effectieve actie heeft ondernomen om gevolg te geven aan deze aanbevelingen.

               (4)Op 14 juni 2019 heeft de Raad vastgesteld dat in 2018 in Roemenië opnieuw een significante afwijking van het aanpassingstraject in de richting van de middellangetermijndoelstelling voor de begroting heeft plaatsgevonden, en heeft hij Roemenië aanbevolen de nodige maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat de netto primaire overheidsuitgaven
                  6
                nominaal niet zullen stijgen met meer dan 4,5 % in 2019 en 5,1 % in 2020, hetgeen overeenstemt met een jaarlijkse structurele aanpassing van 1,0 % van het bruto binnenlands product (bbp) in 2019 en 0,75 % van het bbp in 2020
                  7
               . Roemenië werd ook aanbevolen om alle meevallers te benutten om het tekort terug te dringen en in te zetten op budgettaire consolidatiemaatregelen die op groeivriendelijke wijze een blijvende verbetering van het structurele overheidssaldo moeten waarborgen. De Raad heeft 15 oktober 2019 vastgesteld als uiterste datum waarop Roemenië verslag moest uitbrengen over de naar aanleiding van deze aanbeveling genomen maatregelen.

               (5)Op 9 juli 2019 heeft de Raad Roemenië aanbevolen in 2019 en 2020 te voldoen aan de aanbeveling van de Raad van 14 juni 2019 met het oog op de correctie van de significante afwijking van het aanpassingstraject in de richting van de middellangetermijndoelstelling voor de begroting
                  8
               .

               (6)Op 25 september 2019 heeft de Commissie in het kader van artikel -11, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1466/97 een missie voor verscherpt toezicht in Roemenië ondernomen met als doel monitoring ter plaatse. Na haar voorlopige bevindingen voor commentaar aan de Roemeense autoriteiten te hebben voorgelegd, heeft de Commissie haar bevindingen op [20 november] 2019 aan de Raad gemeld. Deze bevindingen zijn openbaar gemaakt.

               (7)Op 15 oktober 2019 hebben de Roemeense autoriteiten het verslag ingediend over de doeltreffende maatregelen die zijn genomen naar aanleiding van de aanbeveling van de Raad van 14 juni 2019. In het licht van de informatie die de Roemeense autoriteiten in hun verslag hebben verstrekt en de algemene beoordeling op basis van de najaarsprognoses 2019 van de Commissie heeft de Raad op 20 november 2019 geconcludeerd dat Roemenië geen doeltreffende maatregelen heeft genomen naar aanleiding van de aanbeveling van de Raad van 14 juni 2019.

               (8)Aangezien Roemenië geen doeltreffende maatregelen heeft genomen en er sprake is van een gecumuleerde hoge afwijking van het aanbevolen aanpassingstraject in de richting van de middellangetermijndoelstelling voor de begroting, is het passend om tot Roemenië overeenkomstig artikel 121, lid 4, VWEU een herziene aanbeveling over de te nemen passende maatregelen te richten.

               (9)Op basis van de najaarsprognoses 2019 van de Commissie zal het structurele saldo van Roemenië in 2019 naar verwachting verslechteren met 0,8 % van het bbp en in 2020 met nog eens 0,8 % . In 2019 en 2020 zou de afwijking van het structurele tekort ten opzichte van de middellangetermijndoelstelling voor de begroting van 1,0 % van het bbp naar schatting respectievelijk 2,5 % en 3,4 % van het bbp bedragen.

               (10)Om de gecumuleerde afwijkingen te corrigeren en Roemenië weer op een passend aanpassingstraject te brengen na de eerdere overschrijdingen, moet een extra inspanning de aanbevolen jaarlijkse structurele aanpassing van 0,75 % van het bbp voor 2020, zoals aanbevolen door de Raad op 14 juni 2019, aanvullen. Een extra inspanning van 0,25 % van het bbp lijkt passend, gezien de omvang van de gecumuleerde afwijkingen van het aanbevolen aanpassingstraject in de richting van de middellangetermijndoelstelling. Het zal de aanpassing terug naar de middellangetermijndoelstelling voor de begroting versnellen zonder de economische groei in gevaar te brengen.

               (11)In de najaarsprognoses 2019 van de Commissie wordt uitgegaan van een overheidstekort van 3,6 % in 2019 en 4,4 % in 2020, wat hoger is dan de in het Verdrag vastgestelde referentiewaarde van 3 % van het bbp. De vereiste structurele aanpassing lijkt ook toereikend om te garanderen dat Roemenië in 2020 de in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde van 3 % van het bbp in acht neemt.

               (12)Op basis van de najaarsprognoses 2019 van de Commissie spoort de vereiste verbetering van het structurele saldo met 1,0 % van het bbp in 2020 met een nominaal stijgingstempo van de netto primaire overheidsuitgaven van ten hoogste 4,4 %.

               (13)In de najaarsprognoses 2019 van de Commissie wordt voor 2020 uitgegaan van een verslechtering van het structurele saldo met 0,8 % van het bbp. Een structurele verbetering van 1,0 % van het bbp vereist derhalve dat maatregelen worden vastgesteld met een totale structurele opbrengst van 1,8 % van het bbp ten opzichte van het huidige basisscenario in de najaarsprognoses 2019 van de Commissie.

               (14)Dat geen gevolg is gegeven aan eerdere aanbevelingen om de vastgestelde significante afwijking te corrigeren, met het gevaar dat de referentiewaarde van het Verdrag wordt overschreden, noopt tot dringende maatregelen om Roemenië tot een behoedzaam begrotingsbeleid aan te sporen.

               (15)Om de aanbevolen begrotingsdoelstellingen te realiseren, is het van cruciaal belang dat Roemenië de nodige maatregelen vaststelt en strikt implementeert, en tevens de ontwikkeling van de lopende uitgaven nauwlettend in het oog houdt.

               (16)De vereisten in deze aanbeveling hebben voorrang op de overeenkomstige elementen in de aanbeveling van de Raad van 14 juni 2019.

               (17)Roemenië zou uiterlijk op 15 april 2020 aan de Raad verslag moeten uitbrengen over de maatregelen die zijn genomen in reactie op deze aanbeveling, eventueel als onderdeel van zijn overeenkomstig artikel 7 van Verordening (EG) nr. 1466/97 ingediende convergentieprogramma.

               (18)Het is dienstig dat deze aanbeveling openbaar wordt gemaakt,

               BEVEELT AAN DAT ROEMENIË:

               (1)de nodige maatregelen neemt om ervoor te zorgen dat de netto primaire overheidsuitgaven nominaal niet zullen stijgen met meer dan 4,4 % in 2020, hetgeen overeenstemt met een jaarlijkse structurele aanpassing van 1,0 % van het bbp, waarmee de lidstaat een passend aanpassingstraject in de richting van de middellangetermijndoelstelling voor de begroting zou volgen;

               (2)alle meevallers benut om het tekort terug te dringen; budgettaire consolidatiemaatregelen neemt die op groeivriendelijke wijze een blijvende verbetering van het structurele overheidssaldo moeten waarborgen;

               (3)uiterlijk op 15 april 2020 aan de Raad verslag uitbrengt over de in reactie op deze aanbeveling genomen maatregelen. Het verslag moet een voldoende gedetailleerd overzicht geven van de op geloofwaardige wijze aangekondigde maatregelen, inclusief de budgettaire gevolgen van elke maatregel, om te voldoen aan het vereiste aanpassingstraject, alsmede bijgewerkte en gedetailleerde budgettaire prognoses voor 2020.

               Deze aanbeveling is gericht tot Roemenië.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)

                        PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.

                     (2)

                        PB C 216 van 6.7.2017, blz. 1.

                     (3)

                        PB C 223 van 27.6.2018, blz. 3.

                     (4)

                        PB C 439 van 20.12.2017, blz. 1.

                     (5)

                        PB C 460 van 21.12.2018, blz. 1.

                     (6)

                        De netto primaire overheidsuitgaven omvatten de totale overheidsuitgaven zonder rekening te houden met rente-uitgaven, uitgaven in het kader van programma's van de Unie die volledig met inkomsten uit fondsen van de Unie worden gefinancierd en niet-discretionaire veranderingen in de uitgaven voor werkloosheidsuitkeringen. Nationaal gefinancierde bruto-investeringen in vaste activa zijn gespreid over een periode van vier jaar. Er wordt rekening gehouden met discretionaire inkomstenmaatregelen of bij wet verplicht gestelde inkomstenstijgingen. Eenmalige maatregelen aan zowel de inkomsten- als uitgavenzijde worden uitgevlakt.

                     (7)

                        PB C 210 van 21.6.2019, blz. 1.

                     (8)

                        PB C 301 van 5.9.2019, blz. 135.


               EUROPESE COMMISSIE
            Straatsburg, 17.12.2019
            COM(2019) 652 final
            Aanbeveling voor een
            AANBEVELING VAN DE RAAD
            over het economisch beleid van de eurozone
            {SWD(2019) 631 final}

               Aanbeveling voor een

               AANBEVELING VAN DE RAAD

               over het economisch beleid van de eurozone

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 136, juncto artikel 121, lid 2,

               Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid
                  1
               , en met name artikel 5, lid 2,

               Gezien Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 betreffende de preventie en correctie van macro-economische onevenwichtigheden
                  2
               , en met name artikel 6, lid 1,

               Gezien de aanbeveling van de Europese Commissie,

               Gezien de conclusies van de Europese Raad,

               Gezien het advies van het Economisch en Financieel Comité,

               Gezien het advies van het Comité voor de economische politiek,

                Overwegende hetgeen volgt:

               (1)De eurozone zet haar expansie voort, maar er is sprake van onderling verbonden risico’s voor de vooruitzichten en de toekomst is met onzekerheid omgeven. Bovendien dreigt een verdere langdurige periode van lage groei en inflatie als gevolg van een zwakke productiviteit en een vergrijzende bevolking. De outputgap is sinds 2017 weliswaar positief geworden en bedroeg in 2018 0,7 % van het potentiële bbp, maar verwacht wordt dat de potentiële groei onder het niveau van vóór de crisis zal blijven
                  3
               . De kerninflatie is in 2018 binnen de bandbreedte van 1 à 1½ % gebleven en aangenomen wordt dat zij in 2019, 2020 en 2021 in de buurt van 1½ % zal blijven. De verbetering van de arbeidsmarktindicatoren houdt aan, zij het in een trager tempo. De werkgelegenheidsgroei zal naar verwachting verder vertragen. Daarnaast blijven er uitdagingen op het gebied van de kwaliteit van banen bestaan. De nominale loongroei is krachtiger geworden: na verscheidene jaren minder dan 2,0 % te hebben bedragen, is hij in 2018 op ongeveer 2¼ % uitgekomen. Verwacht wordt dat hij in 2019 2½ % zal belopen en in 2020-2021 wederom zal afnemen tot 2¼ %. In weerwil van de gunstige arbeidsmarktomstandigheden laten de reële lonen slechts een langzame en beperkt blijvende stijging zien, die in 2018 en 2019 onder de 1 % blijft en voor 2020 en 2021 op 0,7 % respectievelijk 0,8 % wordt geraamd. Voorspeld wordt dat het overschot op de lopende rekening van de eurozone zal teruglopen. De tekortlidstaten hebben hun tekort op de lopende rekening weliswaar teruggedrongen of naar een overschot omgebogen, maar blijven toch grote negatieve internationale netto-investeringsposities vertonen
                  4
               . Tegelijkertijd boeken sommige lidstaten nog steeds onverminderd grote overschotten op de lopende rekening, waardoor hun internationale netto-investeringsposities alsmaar verder toenemen. De dynamiek van het saldo van de lopende rekening in de eurozone wordt beïnvloed door een verzwakkende buitenlandse vraag. Dat geldt vooral voor exportgeoriënteerde lidstaten met grote overschotten op de lopende rekening, omdat deze sterk afhankelijk zijn van de buitenlandse exportvraag.

               (2)Om het groeipotentieel te verhogen en tegelijkertijd de ecologische en sociale duurzaamheid te verzekeren en een reële convergentie tussen de eurozonelidstaten in de hand te werken, zijn structurele hervormingen ter versterking van duurzame groei en investeringen in materieel en immaterieel kapitaal vereist om de productiviteit naar een hoger peil te tillen. Dat zou vooral ten goede komen aan de lidstaten met een duidelijk lager groeipotentieel dan het gemiddelde van de eurozone. Dat is ook noodzakelijk om te voorkomen dat de economie van de eurozone ten prooi valt aan een langdurige periode van lage potentiële groei en productiviteit, van lage prijsinflatie en loongroei en van toenemende ongelijkheid. Hervormingen en investeringen blijven van cruciaal belang om de eurozone in staat te stellen haar groei een nieuw elan te geven, weerstand te bieden aan de toenemende druk op middellange à lange termijn, onder meer als gevolg van een verslechterende demografie, en gemakkelijker de omschakeling naar een duurzame economie te maken, wat de eurozone en haar lidstaten zal helpen de doelstellingen voor duurzame ontwikkeling van de Verenigde Naties te bereiken.

               (3)Het economische effect van de klimaatverandering, één van de grootste systeemrisico’s waarmee de wereldeconomie wordt geconfronteerd, begint zichtbaar te worden. De risico’s voor de mondiale economie van de klimaatverandering en, meer in het algemeen, van de achteruitgang van het milieu worden steeds tastbaarder en zullen gevolgen hebben voor de meest kwetsbaren in onze samenlevingen. Als geen passende begeleidende maatregelen worden genomen, kunnen zich negatieve effecten voordoen op de veerkracht van onze economieën, op de inclusiviteit en op het groeipotentieel op lange termijn. In deze context zijn investeringen en de totstandbrenging van financiële en regelgevingsvoorwaarden voor een ordelijke transitie naar een duurzame economie van essentieel belang. Als de milieu- en klimaatuitdagingen op de juiste manier worden aangepakt, zijn ze ook een kans om de Europese economie een nieuwe impuls te geven in de richting van duurzame ontwikkeling. Met dat doel voor ogen heeft de Commissie als groeistrategie voor Europa een Europese Green Deal voorgesteld, die de eerste Europese klimaatwet zal omvatten waarin de doelstelling van klimaatneutraliteit in 2050 in wetgeving zal worden verankerd. Tegelijkertijd zal bij de transitie naar een groene economie rekening moeten worden gehouden met de impact daarvan op de verschillende geledingen van de samenleving. Investeringen ter bevordering van de omschakeling naar een duurzame economie zullen vergezeld moeten gaan van investeringen in vaardigheden en steun bij het veranderen van baan om ervoor te zorgen dat alle burgers de vruchten van technologische verandering kunnen plukken, vooral in de sectoren en regio’s met een achterstand op het gebied van digitale en groene transitie.

               (4)Het mobiliseren van publieke en private middelen voor het doen van investeringen in de groene en digitale transitie kan de groei op korte termijn helpen schragen en het hoofd helpen bieden aan de uitdagingen op lange termijn waar onze economieën voor staan. De digitale revolutie kan weliswaar kansen op het gebied van productiviteit, groei en banencreatie bieden, maar zij kan ook uitdagingen met zich meebrengen, met name voor lager opgeleide werknemers, die de nodige vaardigheden ontberen om met nieuwe technologieën te werken. Het feit dat eurozonelidstaten in een verschillend tempo op de digitale economie overstappen, kan een aanzienlijk risico inhouden voor de convergentie en de macro-economische stabiliteit. Dit risico kan nog worden vergroot door sterke agglomeratie-effecten, die veelal grote steden ten goede komen, en door de vaak bij digitale technologieën voorkomende “winner takes all”-dynamiek, die de ongelijkheid nog kan doen toenemen en negatieve gevolgen kan hebben voor de convergentie. De investeringen moeten worden toegespitst op het genereren van onderzoek en innovaties, maar ook op een bredere verspreiding van innovaties over de gehele economie.

               (5)Een beter gecoördineerde investeringsstrategie in combinatie met een grotere hervormingsinspanning op het niveau van de eurozone zou nuttig zijn om de groei te ondersteunen en een antwoord te bieden op langetermijnuitdagingen zoals klimaattransitie en technologische omschakeling. Het in het steunprogramma voor hervormingen in te passen begrotingsinstrument voor convergentie en concurrentievermogen zou eurozonelidstaten financiële steun verschaffen voor de uitvoering van hervormings- en investeringspakketten. Ook met InvestEU, dat tevens een bijdrage zal leveren aan het investeringsplan voor een duurzaam Europa, wordt beoogd ten minste 650 miljard EUR aan extra investeringen aan te trekken om innovatie en banencreatie in de EU verder te bevorderen, onder meer door duurzame infrastructuur te financieren. Ook de fondsen voor het cohesiebeleid, die een cruciale rol spelen in het ondersteunen van onze regio’s en plattelandsgebieden, dragen bij tot de technologische en klimaattransitie doordat zij duurzame ontwikkeling bevorderen. De Europese Investeringsbank bestemt reeds 25 % van haar totale financiering voor klimaatinvesteringen en heeft aangekondigd dat zij dit aandeel wil verdubbelen. Om de duurzaamheidsdoelstellingen van de Unie te verwezenlijken, is het van essentieel belang om op nationaal en subnationaal niveau investeringsprojecten uit te voeren die betrekking hebben op aanpassing aan en beperking van klimaatverandering, energietransitie, decarbonisatie of de circulaire economie. Investeringen in netwerkindustrieën en infrastructuur kunnen het concurrentievermogen van de eurozone helpen verbeteren en de transitie naar duurzamer vervoer in de hand werken. Daarnaast zijn investeringen in immateriële activa zoals onderzoek en ontwikkeling en vaardigheden van vitaal belang om de arbeidsmarkt van de eurozone voor te bereiden op de zich aandienende uitdagingen.

               (6)De effecten van de economische expansie van de afgelopen jaren hebben zich binnen de lidstaten en in de verschillende regio’s en landen niet in gelijke mate doen gevoelen. Hoewel het beschikbaar inkomen onlangs is gestegen, ligt het in diverse eurozonelidstaten nog steeds lager dan vóór de crisis. Het aantal mensen die met armoede of sociale uitsluiting worden bedreigd, loopt in de meeste lidstaten terug en ligt thans 5 miljoen lager dan de in 2012 bereikte piek, maar in de eurozone blijft het boven het niveau van 2008. Na een periode van toegenomen divergenties zijn sommige lidstaten de afgelopen paar jaar geconvergeerd naar de best presterende lidstaten wat bbp per hoofd betreft. Het inkomensaandeel van de hoogste inkomensgroep is de voorbije tien jaar echter langzaam gestegen en er bestaan nog steeds grote divergenties tussen de lidstaten.  Ter bevordering van opwaartse convergentie binnen en tussen lidstaten is het van belang een beleid voor te staan dat zowel op meer efficiëntie als op grotere billijkheid is gericht, conform de doelstellingen voor duurzame ontwikkeling. Een dergelijk beleid mondt uit in betere macro-economische resultaten met een gelijkere verdeling van de voordelen over de samenleving als geheel, hetgeen ook de cohesie binnen de eurozone ten goede komt.

               (7)Een consistente en evenwichtige macro-economische beleidsmix van de eurozone, die het monetaire, budgettaire en structurele beleid omvat, is van cruciaal belang om een solide, inclusieve en duurzame economische groei te realiseren en doeltreffend te reageren op de aanhoudend lage inflatie, de versomberende vooruitzichten en de risico’s voor de groei op lange termijn. De Europese Centrale Bank houdt vast aan een accommoderend monetair beleid om de inflatie in de richting te helpen duwen van haar inflatiedoelstelling op middellange termijn en tegelijkertijd groei en banencreatie te ondersteunen. Het begrotingsbeleid moet de monetaire beleidskoers aanvullen. Hetzelfde geldt voor structurele hervormingen in verschillende sectoren, zoals onder meer die welke noodzakelijk zijn om de architectuur van de Economische en Monetaire Unie (EMU) te voltooien.

               (8)Coördinatie van het nationale begrotingsbeleid met volledige inachtneming van het stabiliteits- en groeipact, waarbij tegelijkertijd rekening wordt gehouden met de beschikbare budgettaire ruimte en de overloopeffecten tussen landen, ondersteunt de goede werking van de EMU. Verwacht wordt dat de begrotingskoers van de eurozone in 2020 en 2021 vrijwel neutraal tot licht expansief zal zijn. Tegelijkertijd is het door de lidstaten gevoerde nationale begrotingsbeleid niet gedifferentieerd genoeg in het licht van de budgettaire ruimte waarover zij beschikken. Indien de lidstaten met een hoge overheidsschuld een prudent begrotingsbeleid voeren, zou hun overheidsschuld op een neerwaarts pad worden gebracht, zouden zij minder kwetsbaar zijn voor schokken en zouden de automatische stabilisatoren in geval van een economische neergang ten volle kunnen functioneren. Daartegenover staat dat het verder verhogen van investeringen en andere productieve uitgaven in lidstaten met een gunstige begrotingssituatie de groei op korte en middellange termijn zou schragen en tegelijkertijd de economie van de eurozone zou helpen herbalanceren. In geval van verslechterende vooruitzichten is het voor de instandhouding van de groei op korte termijn van belang dat op geaggregeerd niveau een ondersteunend begrotingsbeleid wordt bereikt dat op productieve uitgaven is toegespitst, terwijl op het niveau van de lidstaten een beleid wordt gevoerd dat volledig strookt met het stabiliteits- en groeipact, dat rekening houdt met de landspecifieke omstandigheden en waarbij procycliciteit zoveel mogelijk wordt vermeden.

               (9)Budgettaire structurele hervormingen blijven van cruciaal belang om de budgettaire houdbaarheid te verbeteren, het groeipotentieel te versterken en een doeltreffend begrotingsbeleid mogelijk te maken in geval van een economische neergang. Samen met regelmatige en grondige uitgaventoetsingen en doeltreffende en transparante aanbestedingsprocedures voor overheidsopdrachten kunnen goed functionerende nationale begrotingskaders leiden tot effectievere en efficiëntere overheidsuitgaven en tot een geloofwaardiger en kwaliteitsvoller begrotingsbeleid. Een verbeterde samenstelling van de nationale begrotingen, zowel aan de ontvangsten- als aan de uitgavenzijde, onder meer door middelen naar investeringen te kanaliseren door strategieën voor overheidsinvesteringen uit te stippelen, zou het effect van overheidsbegrotingen op de groei vergroten, de productiviteit doen toenemen en de dringende langetermijnuitdagingen van de groene en digitale economieën beginnen aanpakken. Het vereenvoudigen en moderniseren van de belastingstelsels en het bestrijden van belastingfraude, -ontduiking en -ontwijking, met name met maatregelen tegen agressieve fiscale planning, zijn van essentieel belang om belastingstelsels efficiënter en rechtvaardiger te maken. Het gemak waarmee mobiele middelen binnen de eurozone kunnen circuleren, vergroot de mogelijkheden voor belastingconcurrentie. Coördinatie tussen de lidstaten is derhalve van essentieel belang om winstverschuiving, buitensporige belastingconcurrentie en een algehele nivellering naar beneden op het gebied van de vennootschapsbelasting tegen te gaan. Met het bereiken van overeenstemming over een gemeenschappelijke geconsolideerde heffingsgrondslag voor de vennootschapsbelasting en van een akkoord om de winsttoerekening over landen onder de loep te nemen en een minimale effectieve belasting te garanderen, zou een grote stap worden gezet in de richting van de verwezenlijking van deze doelstelling. De belastingdruk in de eurozone is vrij zwaar en ligt teveel op arbeid, terwijl vastgoed- of milieubelastingen slechts een zeer klein deel van de belastinginkomsten uitmaken. Laatstgenoemde twee belastingen kunnen echter minder schadelijk uitvallen voor groei en arbeidsvraag en -aanbod, en kunnen duurzame groei mede in de hand werken doordat ze “groener” gedrag bij consumenten en producenten stimuleren. Bij de belastingheffing moet beter rekening worden gehouden met de klimaatdimensie en moeten emissies en koolstoflekkage consequenter worden aangepakt. Om de transitie naar een groene economie te vergemakkelijken, zal daarom worden voorgesteld het uitstippelen van een voor de nakoming van verbintenissen op milieugebied bevorderlijk begrotingsbeleid te stimuleren, en de energiebelastingrichtlijn te herzien. Zo nodig zal een mechanisme voor koolstofcorrectie aan de grens worden voorgesteld om koolstoflekkage te vermijden en gelijke mededingingsvoorwaarden ten opzichte van ondernemingen uit derde landen te handhaven.

               (10)Structurele en institutionele hervormingen die tot een scherpere concurrentie op de productmarkten leiden, een efficiënt gebruik van de hulpbronnen bevorderen en in een beter bedrijfsklimaat en overheidsdiensten van hogere kwaliteit, waaronder een doeltreffende justitie, resulteren, zijn belangrijk voor de veerkracht van de eurozonelidstaten. Veerkrachtige economische structuren voorkomen dat van schokken aanzienlijke en langdurige effecten op het inkomen en het arbeidsaanbod uitgaan, en kunnen de werking van het budgettaire en monetaire beleid faciliteren en divergenties binnen de perken houden, vooral bij een economische neergang, waardoor gunstigere omstandigheden voor duurzame en inclusieve groei worden geschapen. Een betere coördinatie en implementatie van structurele hervormingen, en met name van de hervormingen die in de landspecifieke aanbevelingen worden voorgeschreven, kunnen positieve overloopeffecten tussen lidstaten sorteren. In dat opzicht kunnen de nationale comités voor de productiviteit een belangrijke rol spelen in het vergroten van de betrokkenheid bij de hervormingen en in het verbeteren van de implementatie ervan. Tevens zijn er hervormingen vereist om het hoofd te bieden aan dringende uitdagingen op lange termijn, zoals klimaattransitie en technologische omschakeling. De verdieping van de integratie van de eengemaakte markt, die een belangrijke aanjager van groei en convergentie tussen de lidstaten is gebleken, kan ook bijdragen tot de bevordering van de productiviteitsgroei.

               (11)De Europese pijler van sociale rechten bevat twintig beginselen ter bevordering van gelijke kansen en toegang tot de arbeidsmarkt, eerlijke arbeidsvoorwaarden en sociale bescherming en inclusie. Daarmee wordt beoogd de koers uit te zetten voor het stimuleren van opwaartse convergentie in de richting van betere arbeids- en levensomstandigheden. Sterkere en meer inclusieve economieën en samenlevingen kunnen op hun beurt de veerkracht van de Unie en de eurozone vergroten. Hervormingen en investeringen in vaardigheden, veranderingen van baan en een doeltreffendere sociale bescherming zijn eveneens van belang ter flankering van een rechtvaardige en eerlijke transitie naar een groene en digitale economie. De volledige implementatie van de pijler op alle niveaus met inachtneming van de respectieve bevoegdheden zal essentieel zijn voor de bevordering van opwaartse convergentie.

               (12)Hervormingen die de arbeidsmarktparticipatie verhogen, de creatie van hoogwaardige banen stimuleren, succesvolle arbeidsmarkttransities ondersteunen, segmentering verminderen en het sociale overleg bevorderen, kunnen bijdragen tot het versterken van inclusieve groei, het verbeteren van de economische veerkracht en de automatische stabilisatie, het terugdringen van ongelijkheden en het aanpakken van armoede en sociale uitsluiting. Individuele ondersteuning bij het veranderen van baan, opleiding en omscholing zijn van het grootste belang om een snelle herinschakeling van werkzoekenden te bevorderen. Levenslange toegang tot onderwijs en opleiding van hoge kwaliteit vergt passende investeringen om het menselijk potentieel en de vaardigheden te verbeteren, ook in het licht van de digitale en groene transitie. Deze maatregelen dragen bij tot een verbetering van de inzetbaarheid, de productiviteit, het innovatievermogen en de verloning op middellange en langere termijn, wat aan de veerkracht van de eurozone ten goede komt. De wetgeving op arbeidsbescherming moet zorgen voor eerlijke en fatsoenlijke arbeidsvoorwaarden voor alle werknemers, vooral gelet op de opkomende atypische vormen van werkgelegenheid die nieuwe kansen bieden maar ook nieuwe uitdagingen op het gebied van werkzekerheid en sociale bescherming met zich meebrengen. Ook effectieve en houdbare socialebeschermingsstelsels zijn van cruciaal belang om een toereikend inkomen en toegang tot kwaliteitsdiensten te waarborgen. Pensioenhervormingen en beleidsmaatregelen ter bevordering van het evenwicht tussen werk en privéleven kunnen een belangrijke bijdrage leveren aan het stimuleren van de arbeidsmarktparticipatie, hetgeen de langetermijnhoudbaarheid van de Europese socialezekerheidsstelsels moet waarborgen. Het zou nuttig zijn om bij het verlichten van de belastingdruk op arbeid vooral aandacht te besteden aan lage inkomens en tweede verdieners. Het is van cruciaal belang dat de sociale partners bij de hervormingen op sociaal, economisch en werkgelegenheidsgebied worden betrokken, zodat op een grotere inzet en steun bij de implementatie van de hervormingen kan worden gerekend.

               (13)De financiële sector van de eurozone is solider geworden sinds de crisis, al zijn er nog altijd kwetsbare punten. In verschillende landen blijven bedrijven en huishoudens een zware schuldenlast torsen en in veel nationale belastingstelsels worden schulden nog steeds bevoordeeld. De noodzaak om de bedrijfsmodellen van banken aan te passen, de lage rentestand en de toenemende concurrentie van andere vormen van financiering zetten het concurrentievermogen van banken verder onder druk. Bij de risicoreductie zijn gestage vorderingen gemaakt, met name wat betreft het verminderen van niet-renderende leningen (NPL's). Dat neemt evenwel niet weg dat waar de NPL-percentages vrij hoog blijven, verdere volgehouden inspanningen noodzakelijk zijn, en dat alle lidstaten een passend beleid moeten voeren om de opbouw van niet-renderende leningen te voorkomen. In maart 2018 heeft de Commissie een risicoreductiepakket gepresenteerd, zowel om de aanpak van resterende niet-renderende leningen te faciliteren als om te voorkomen dat er nieuwe worden opgebouwd. Als onderdeel van de wetgevingsmaatregelen met betrekking tot niet-renderende leningen is in april 2019 een verordening vastgesteld
                  5
                waarbij een wettelijke prudentiële achtervang wordt ingevoerd om het risico te vermijden dat voor toekomstige niet-renderende leningen onvoldoende voorzieningen worden aangelegd. Er moet verdere vooruitgang worden geboekt bij de aanpak van het probleem van de niet-renderende leningen, met name door werk te maken van de ontwerprichtlijn inzake secundaire NPL-markten. Zoals in de in juli 2019 gepubliceerde Commissieverslagen over het tegengaan van het witwassen van geld is benadrukt
                  6
               , is in de Unie een bredere benadering ten aanzien van de bestrijding van het witwassen van geld en de financiering van terroristische activiteiten noodzakelijk om de geconstateerde structurele tekortkomingen te verhelpen. In het bijzonder zijn een betere handhaving van de voorschriften en een beter toezicht via een eensgezinder EU-optreden vereist.

               (14)Bij de totstandbrenging van de bankenunie zijn weliswaar vorderingen gemaakt, onder meer door het recente akkoord over de inwerkingstelling van een gemeenschappelijk achtervangmechanisme voor het gemeenschappelijk afwikkelingsfonds, maar er blijft nog werk op de plank. Er is een werkgroep op hoog niveau opgezet voor de voortzetting van de technische werkzaamheden met het oog op de start van de politieke onderhandelingen over de oprichting van een Europees depositoverzekeringsstelsel. Deze werkzaamheden moeten tot een goed einde worden gebracht, gezien de betekenis van het Europese depositoverzekeringsstelsel voor de bankenunie in haar definitieve vorm en binnen de bredere EMU-architectuur, waarbij alle relevante facetten moeten worden geregeld die de stabiliteit en efficiëntie van de Europese banksector ten goede komen. De Commissie heeft uiteindelijk alle maatregelen getroffen die in het kader van de kapitaalmarktenunie zijn aangekondigd. Het ontbrak echter soms aan concrete steun voor specifieke wetgevingsdossiers en er zijn nieuwe inspanningen vereist om de wettelijke, fiscale en regelgevende belemmeringen voor de totstandbrenging van de kapitaalmarktenunie uit de weg te ruimen, in het bijzonder wat de voorschriften inzake toegang tot financiering, insolventie, toezicht en belastingverschillen betreft, en om tot een effectiever EU-toezicht te komen.  Ook de rol en de werking van de nationale markten voor overheidsobligaties moeten worden bekeken om de zogeheten vicieuze cirkel tussen banken en staten te doorbreken.

               (15)Voor de versterking van de architectuur van de EMU is het noodzakelijk dat de in de verklaring van de Eurotop van december 2019 aangegeven maatregelen prioriteit krijgen, maar ook dat werk wordt gemaakt van de Commissievoorstellen waarmee verdere stappen worden gezet in de richting van de voltooiing van de EMU. In de mededeling van juni 2019 met als titel “Verdieping van Europa's economische en monetaire unie: een balans vier jaar na het verslag van de vijf voorzitters” wordt de actuele stand van zaken uiteengezet en wordt aangegeven op welke terreinen de hervormingsinspanningen op korte en middellange termijn moeten worden toegespitst. Wat de economische unie betreft, zijn enige vorderingen gemaakt met het bereiken van een politiek akkoord over het begrotingsinstrument voor convergentie en concurrentievermogen voor de eurozone. De besprekingen over de verbetering van het instrumentarium van het Europees stabiliteitsmechanisme en de herziening van het desbetreffende verdrag zijn volop aan de gang. Binnen de Raad zijn er echter geen besprekingen gehouden over een budgettaire stabilisatiefunctie voor de eurozone en evenmin over een hervorming van de governance van de eurozone. De Commissie is voornemens een Europees werkloosheidsverzekeringsstelsel voor te stellen om burgers beter te beschermen bij economische schokken.

               (16)De voltooiing van de EMU zou in betere macro-economische uitkomsten resulteren. Een onvoltooide EMU zet immers een rem op de financiële integratie. Dit beperkt de financieringsmogelijkheden voor de hoognodige investeringen ter bevordering van een inclusieve, productieve, duurzame en stabiele economie. Een onvoltooide EMU belemmert tevens een vlotte transmissie van het monetaire beleid in de eurozone als geheel en heeft tot gevolg dat Europa minder goed in staat is zijn economische lot in eigen handen te nemen. Daarnaast wordt de anticyclische begrotingscapaciteit van de eurozone aanzienlijk verzwakt door het ontbreken van een centrale budgettaire stabilisatiefunctie. Daarbij komt nog dat de verschuiving in de richting van intergouvernementele oplossingen niet gepaard is gegaan met een passende verantwoordingsplicht op EU-niveau. Het zou derhalve nuttig zijn verbeteringen in de governance van de instanties van de eurozone aan te brengen om de democratische verantwoordingsplicht te versterken. Versterking van de EMU is van het grootste belang om de invloed van Europa in de wereld te vergroten, de internationale rol van de euro te ontwikkelen en bij te dragen tot een open, multilaterale en op regels gebaseerde mondiale economie. Het is belangrijk dat hierover verder op open en transparante wijze met de lidstaten buiten de eurozone wordt gediscussieerd, met volledige inachtneming van de interne markt van de Unie,

               BEVEELT AAN dat de lidstaten van de eurozone in de periode 2020-2021 zowel individueel als collectief binnen de Eurogroep de volgende actie ondernemen:

               1.In de lidstaten van de eurozone met tekorten op de lopende rekening of hoge externe schulden, hervormingen doorvoeren om het concurrentievermogen te verbeteren en de externe schulden af te bouwen. In de lidstaten van de eurozone met grote overschotten op de lopende rekening, de randvoorwaarden voor loongroei verbeteren, met respect voor de rol van de sociale partners, en maatregelen implementeren ter bevordering van publieke en particuliere investeringen. In alle lidstaten, de productiviteit bevorderen door het bedrijfsklimaat en de kwaliteit van de instellingen te verbeteren, de veerkracht versterken door te zorgen voor beter functionerende goederen- en dienstenmarkten, in het bijzonder door de eengemaakte markt te verdiepen. Een eerlijke en inclusieve transitie naar een concurrerende groene en digitale economie ondersteunen met behulp van zowel publieke als particuliere materiële en immateriële investeringen.

               2.In lidstaten met een hoge overheidsschuld, een prudent beleid voeren om de overheidsschuld op geloofwaardige wijze op een duurzaam neerwaarts pad te brengen. In lidstaten met een gunstige begrotingssituatie, van deze situatie gebruikmaken om hoogwaardige investeringen verder te stimuleren. In geval van verslechterende vooruitzichten, op geaggregeerd niveau voor een ondersteunend begrotingsbeleid zorgen en tegelijkertijd op het niveau van de lidstaten een beleid voeren dat volledig strookt met het stabiliteits- en groeipact, dat rekening houdt met de landspecifieke omstandigheden en waarbij procycliciteit zoveel mogelijk wordt vermeden, en klaar staan om het beleid in de Eurogroep te coördineren. De effectiviteit van de nationale begrotingskaders en de kwaliteit van de overheidsfinanciën verbeteren en groeivriendelijke fiscale en andere dienstige begrotingsmaatregelen nemen ter bevordering van een duurzame economie. Ondersteunen en implementeren van EU-maatregelen ter bestrijding van agressieve fiscale planning en ter voorkoming van een nivellering naar beneden op het gebied van de vennootschapsbelasting.

               3.Onderwijs- en opleidingssystemen versterken en investeringen in vaardigheden bevorderen. De doeltreffendheid vergroten van een actief arbeidsmarktbeleid dat arbeidsmarktintegratie en succesvolle arbeidsmarkttransities, onder meer naar meer digitale en groene banen, ondersteunt. De arbeidsmarktparticipatie, waaronder die van vrouwen, stimuleren en de belastingdruk op arbeid verminderen, met name voor lage inkomens en tweede verdieners. De creatie van hoogwaardige banen en het bieden van eerlijke arbeidsvoorwaarden bevorderen en de arbeidsmarktsegmentatie aanpakken. De toegang tot adequate en houdbare socialebeschermingsstelsels verbeteren. De sociale dialoog doeltreffender maken en collectieve onderhandelingen stimuleren.

               4.De bankenunie voltooien door politieke onderhandelingen over het Europees depositoverzekeringsstelsel te starten, stappen te ondernemen ter verbetering van de crisisbeheersing en het mechanisme voor de beschikbaarstelling van liquiditeit bij afwikkelingen en het achtervangmechanisme voor het gemeenschappelijk afwikkelingsfonds operationeel te maken. Het Europese toezicht- en regelgevingskader versterken, onder meer door het toezicht op de naleving en de handhaving van de antiwitwasregels aan te scherpen. De ordelijke afbouw van grote volumes particuliere schulden bevorderen, onder meer door de fiscale bevoordeling van schulden af te schaffen. Banken in de eurozone in de gelegenheid blijven stellen hun volume niet-renderende leningen snel terug te dringen en de opbouw van dergelijke leningen voorkomen. Hernieuwde inspanningen leveren om de kapitaalmarktenunie te voltooien.

               5.Ambitieuze vorderingen maken bij de verdieping van de Economische en Monetaire Unie, de in de verklaring van de Eurotop van december 2019 aangegeven maatregelen snel realiseren en vooruitgang boeken bij alle andere aspecten die uitzicht bieden op een versterking van de internationale rol van de euro en een betere behartiging van de economische belangen van Europa op mondiaal niveau. Verdiepen van de Economische en Monetaire Unie en versterken van de democratische verantwoordingsplicht ervan, met volledige inachtneming van de interne markt van de Unie en op open en transparante wijze naar de lidstaten buiten de eurozone toe.

               Gedaan te Straatsburg, 17.12.2019

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)

                        PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.

                     (2)

                        PB L 306 van 23.11.2011, blz. 25.

                     (3)

                        Alle prognosecijfers in dit document zijn afkomstig van de najaarsprognoses 2019 van de Europese Commissie.

                     (4)

                        Europese Commissie (2019), Waarschuwingsmechanismeverslag 2020, COM(2019) 651 final.

                     (5)

                        Verordening (EU) 2019/630 van het Europees Parlement en de Raad van 17 april 2019 tot wijziging van Verordening (EU) nr. 575/2013 wat betreft minimale verliesdekking voor niet-renderende blootstellingen (PB L 111 van 25.4.2019, blz. 4).

                     (6)

                        Mededeling COM(2019) 360 final van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad van 24 juli 2019, Naar een betere toepassing van het kader voor de bestrijding van het witwassen van geld en het financieren van terrorisme.


title: Aanbeveling voor een BESLUIT VAN DE RAAD waarbij de Commissie wordt gemachtigd namens de Unie te onderhandelen over wijzigingen en aanpassingen van het Protocol van Montreal betreffende stoffen die de ozonlaag afbreken

text: ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---


               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 4.11.2019
            COM(2019) 576 final
            Aanbeveling voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            tot machtiging van de Europese Commissie om de onderhandelingen met de Republiek Belarus te openen aangaande een overeenkomst betreffende douanesamenwerking en wederzijdse administratieve bijstand (CCMAA).

               TOELICHTING

               1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

               •Motivering en doel van het voorstel

               De afgelopen jaren zijn de betrekkingen tussen de EU en Belarus verbeterd en is de bilaterale handel in goederen tussen de EU en Belarus gestaag toegenomen. De Europese Unie is de op een na belangrijkste handelspartner van Belarus met een aandeel van bijna een derde in de totale handel van het land. Tegelijkertijd is een aanzienlijk aandeel (naar schatting meer dan 15%) van de illegale tabaksproducten die door de douaneautoriteiten in de EU-lidstaten in beslag zijn genomen afkomstig uit Belarussische fabrieken. Illegale tabakshandel kost de begrotingen van de lidstaten en de EU

                  naar schatting

                10 miljard euro per jaar aan inkomsten. De illegale tabakshandel ondermijnt ook het volksgezondheidsbeleid van de EU en de lidstaten en draagt zo bij aan de vele sterfgevallen als gevolg van roken ieder jaar. In 2013 heeft de EU een integrale strategie
                  1
                ter bestrijding van de illegale tabakshandel aangenomen die ook vandaag nog relevant is
                  2
               . Een belangrijk element in deze strategie is het verbeteren van de samenwerking met de belangrijkste bron- doorvoerlanden. Daarom beantwoordt het voorstel aan de behoefte van de EU-lidstaten en hun bedrijven om een wettelijk kader voor douanesamenwerking en wederzijdse administratieve bijstand met Belarus tot stand te brengen.

               Vanwege de specifieke historische context is Belarus het enige land in het oostelijk nabuurschap van de EU en het enige land van de Euraziatische Economische Unie zonder formele rechtsgrondslag voor douanesamenwerking en wederzijdse administratieve bijstand met de EU. Een internationale overeenkomst moet daarom een rechtsgrondslag creëren voor douanesamenwerking, met name om de veiligheid van de toeleveringsketen te garanderen en de handel te faciliteren, en voor wederzijdse administratieve bijstand om inbreuken op de douanewetgeving te voorkomen, te onderzoeken en te bestrijden. De overeenkomst met Belarus zal een geschikt instrument zijn bij de bestrijding van douanefraude.

               Aangezien de algemene betrekkingen van de EU met Belarus zich ontwikkelen, is het nu het juiste moment om deze kloof in de externe betrekkingen van de EU op het gebied van douanezaken met haar buurlanden te dichten. Dit initiatief is in overeenstemming met de conclusies van de Raad van februari 2016 over Belarus, waarin staat dat de EU blijft openstaan voor de verdere ontwikkeling van de betrekkingen tussen de EU en Belarus, en voor het nemen van verdere maatregelen ter versterking van de politieke betrekkingen en van de sectorale samenwerking in de juiste context Het sluit ook aan op de recentere politieke contacten in het kader van de vergadering van de coördinatiegroep EU-Belarus op 25 april 2019 en het bezoek van commissaris Oettinger aan Minsk in februari 2019. De versterking van onze betrokkenheid met Belarus is ook een belangrijk onderdeel van het actieplan ter bestrijding van de illegale tabakshandel 2018-2022
                  3
                dat de Commissie in december 2018 heeft aangenomen.

               Dit initiatief valt niet onder het programma voor gezonde regelgeving (Refit).

               •Verenigbaarheid met bestaande bepalingen op het beleidsterrein

                  De Commissie heeft overeenkomsten gesloten, met daarin onder meer bepalingen inzake douanesamenwerking en wederzijdse administratieve bijstand, met alle oostelijke buurlanden en alle andere lidstaten van de Euraziatische Economische Unie: Rusland
                     4
                  , Armenië
                     5
                  , Kazachstan
                     6
                   en Kirgizië
                     7
                  .

               •Verenigbaarheid met andere beleidsterreinen van de Unie

                  De aanbeveling is verenigbaar met andere beleidsterreinen van de Unie.

               2.RECHTSGRONDSLAG, SUBSIDIARITEIT EN EVENREDIGHEID

               •Rechtsgrondslag

                  De procedurele rechtsgrondslag wordt gevormd door artikel 218, leden 3 en 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU).

                  Aangezien het voorwerp van de overeenkomst deel zou uitmaken van het gemeenschappelijk handelsbeleid van de Unie, vormt artikel 207 VWEU de materiële rechtsgrondslag voor de besluiten over de ondertekening en sluiting van de overeenkomst.

               •Subsidiariteit (bij niet-exclusieve bevoegdheid)

                  Het initiatief valt onder de exclusieve bevoegdheid van de EU (gemeenschappelijk handelsbeleid) overeenkomstig artikel 207 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU). Het subsidiariteitsbeginsel is derhalve niet van toepassing.

               •Evenredigheid

                  De aanbeveling van de Commissie is in overeenstemming met het evenredigheidsbeginsel.

                  Een internationale overeenkomst is het juiste en noodzakelijke instrument om een rechtsgrondslag te creëren voor douanesamenwerking en wederzijdse administratieve bijstand met een derde land. Ook strookt dit met onze doelstelling om betrekkingen met Belarus aan te gaan op het gebied van douanesamenwerking, aangezien dit het enige land is aan de oostelijke grens van de EU waarmee nog geen douanegerelateerde overeenkomst is gesloten.

               •Keuze van het instrument

                  Besluit van de Raad van de Europese Unie.

               3.EVALUATIE, RAADPLEGING VAN BELANGHEBBENDEN EN EFFECTBEOORDELING

               •Evaluatie van bestaande wetgeving en controle van de resultaatgerichtheid ervan

                  Niet van toepassing

               •Raadpleging van belanghebbenden

                  Niet van toepassing

               •Bijeenbrengen en gebruik van expertise

                  Niet van toepassing

               •Effectbeoordeling

                  Het doel van de overeenkomst is om de toepassing van douanewetgeving te verbeteren door middel van samenwerking en wederzijdse administratieve bijstand tussen de douaneautoriteiten van de EU en van Belarus.

                  Het afstemmen van de regels en het aanhalen van de contacten met de Republiek Belarus zullen een positief effect hebben.

                  De correctere toepassing van de douanewetgeving dankzij wederzijdse administratieve bijstand en douanesamenwerking zal naar verwachting een indirect positief effect hebben, onder meer door het terugdringen van douanefraude, met name de smokkel van tabaksproducten, wat zal leiden tot hogere douane- en belastinginkomsten in de EU.

                  De tekst van de mogelijke overeenkomst zou, afhankelijk van onderhandelingen, vergelijkbaar zijn met overeenkomsten die zijn gesloten met de buurlanden van Belarus en met andere landen van de Euraziatische Economische Unie, waarvan Belarus lid is en die hetzelfde regionale douanewetboek delen.

                  Wat de wederzijdse administratieve bijstand betreft, is de ontwerptekst grotendeels formeel en procedureel, waardoor deze tijdens de onderhandelingen niet substantieel dient te worden gewijzigd.

               •Resultaatgerichtheid en vereenvoudiging

                  Dit initiatief valt niet onder het programma voor gezonde regelgeving (Refit).

               •Grondrechten

                  De aanbeveling is in overeenstemming met de EU-Verdragen en het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.

               4.GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING

               De overeenkomst inzake douanesamenwerking en wederzijdse administratieve bijstand zal geen rechtstreekse gevolgen hebben voor de begroting van de EU.

               De overeenkomst vereist financiële en administratieve middelen voor het opzetten en beheren van een gemengd comité en van eventuele missies en besprekingen om de overeenkomst uit te voeren.

               Aanbeveling voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               tot machtiging van de Europese Commissie om de onderhandelingen met de Republiek Belarus te openen aangaande een overeenkomst betreffende douanesamenwerking en wederzijdse administratieve bijstand (CCMAA).

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 218, leden 3 en 4,

               Gezien de aanbeveling van de Europese Commissie,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               De Commissie wordt hierbij gemachtigd om namens de Europese Unie onderhandelingen te openen met de Republiek Belarus over een overeenkomst betreffende douanesamenwerking en wederzijdse administratieve bijstand.

               Artikel 2

               De onderhandelingen worden gevoerd op basis van de onderhandelingsrichtsnoeren van de Raad in de bijlage.

               Artikel 3

               De Commissie voert de onderhandelingen in overleg met [door de Raad in te voegen naam van het speciale comité].

               Artikel 4

               Dit besluit is gericht tot de Commissie.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)

                        COM(2013) 324

                     (2)

                        COM (2017) 235, deel E.

                     (3)

                        COM(2018) 846, punt A.2.7.

                     (4)

                        PB L 327 van 28.11.1997, blz. 1.

                     (5)

                        PB L 239 van 9.9.1999, blz. 1.

                     (6)

                        PB L 29 van 4.2.2016, blz. 1.

                     (7)

                        PB L 196 van 28.7.1999, blz. 46.

    ---documentbreak---

               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 4.11.2019
            COM(2019) 576 final
            BIJLAGE
            bij
            Aanbeveling voor een BESLUIT VAN DE RAAD
            tot machtiging van de Europese Commissie om de onderhandelingen met de Republiek Belarus te openen aangaande een overeenkomst betreffende douanesamenwerking en wederzijdse administratieve bijstand (CCMAA)

               BIJLAGE

               Aanbeveling voor een besluit van de Raad tot machtiging van de Europese Commissie om de onderhandelingen met de Republiek Belarus te openen aangaande een overeenkomst betreffende douanesamenwerking en wederzijdse administratieve bijstand (CCMAA)

               1.Opzet van de beoogde overeenkomst

               Het toepassingsgebied van de beoogde overeenkomst zal worden beperkt tot aangelegenheden die onder de bevoegdheid van de Unie vallen. De algemene doelstelling van de beoogde overeenkomst is het ontwikkelen en intensiveren van samenwerking en wederzijdse administratieve bijstand in douanezaken met de Republiek Belarus, in het bijzonder om een rechtsgrond te creëren voor een douanesamenwerkingskader dat tot doel heeft de toeleveringsketen veilig te stellen en de legitieme handel te bevorderen, doeltreffende douanecontroles te waarborgen en de financiële belangen van de Europese Unie te beschermen door middel van informatie-uitwisseling met het oog op een correcte toepassing van de douanewetgeving. De beoogde overeenkomst wordt voor onbepaalde tijd gesloten.

               2.Inhoud van de beoogde overeenkomst

               De beoogde overeenkomst zal betrekking hebben op alle bepalingen die de Europese Unie en de Republiek Belarus, ook wel “de overeenkomstsluitende partijen” genoemd, hebben vastgesteld in hun respectieve douanewetgeving inzake de invoer, uitvoer en doorvoer van goederen en de plaatsing van goederen onder een andere douaneregeling. In beginsel wordt geen enkel gebied uitgesloten dat onder de jurisdictie van de Unie valt en waarin douanesamenwerking of wederzijdse administratieve bijstand passend zou zijn.

               Daarom moet de beoogde overeenkomst betrekking hebben op elementen als:

               (1)Samenwerking ter verbetering van de douanewetgeving, de harmonisatie en vereenvoudiging van douaneprocedures;

               (2)De instelling van moderne douanesystemen, waaronder moderne technologieën voor de afhandeling van douaneformaliteiten, regelingen voor geautoriseerde marktdeelnemers, geautomatiseerde op risico gebaseerde analyses en controles, vereenvoudigde procedures voor de vrijgave van goederen, controles na vrijgave, regelingen voor partnerschappen tussen de douane en ondernemingen;

               (3)De bevordering en doeltreffende controle van overladingen en douanevervoer over de respectieve grondgebieden; samenwerking en coördinatie tussen alle betrokken autoriteiten en agentschappen op hun respectieve grondgebied om het douanevervoer te vergemakkelijken; waar nodig en passend de koppeling van de respectieve douanestelsels voor doorvoer;

               (4)Beroepsethiek;

               (5)De uitwisseling van relevante informatie en gegevens, waar passend en onder nader vast te stellen voorwaarden, met inachtneming van de regels van de overeenkomstsluitende partijen inzake de vertrouwelijkheid van gevoelige gegevens en de bescherming van persoonsgegevens;

               (6)De afstemming van douaneacties tussen de douaneautoriteiten van de overeenkomstsluitende partijen;

               (7)Wederzijdse erkenning van programma's inzake geautoriseerde marktdeelnemers en douanecontroles, met inbegrip van gelijkwaardige maatregelen voor handelsbevordering, waar nodig en onder nader vast te stellen voorwaarden;

               (8)Vaststelling van de douanewaarde;

               (9)Wederzijdse administratieve bijstand.

               3.Overige bepalingen

               De toepasselijke regels inzake vertrouwelijkheid, gegevensbescherming en het gebruik van gegevens worden vastgesteld overeenkomstig de desbetreffende EU-wetgeving.

               De beoogde overeenkomst bevat de gebruikelijke bepalingen inzake territoriale toepassing, inwerkingtreding, duur en kennisgeving van opzegging.

               4.Gemengd Comité douanesamenwerking

               De beoogde overeenkomst voorziet in een Gemengd Comité douanesamenwerking, dat zal toezien op de goede werking van de beoogde overeenkomst; dat kan besluiten nemen en andere maatregelen treffen die nodig zijn voor de uitvoering van de doelstellingen van de overeenkomst.

               Overeenkomstig artikel 17 VEU wordt de Unie in het Gemengd Comité douanesamenwerking vertegenwoordigd door de Commissie, daarin bijgestaan door vertegenwoordigers van de lidstaten.

               Er kan een werkgroep worden opgericht om technische kwestie met betrekking tot de uitvoering van de beoogde overeenkomst te bestuderen en het Gemengd Comité douanesamenwerking aanbevelingen daaromtrent te doen.

               Deze werkgroep zal bestaan uit deskundigen van beide overeenkomstsluitende partijen.

               Deze zal rapporteren aan het Gemengd Comité douanesamenwerking, dat in onderling overleg de passende beslissingen zal nemen.

               5.Onderhandelingen

               De Commissie dient bij de Raad verslag uit te brengen over het resultaat van de onderhandelingen en over eventuele problemen die zich bij de onderhandelingen voordoen.