title: Aanbeveling voor een VERORDENING (EEG) VAN DE RAAD betreffende de sluiting van de Overeenkomst, in de vorm van een briefwisseling, tussen de Europese Economische Gemeenschap en Barbados, Fiji, de Coöperatieve Republiek Guyana, Jamaica, de Republiek Kenia, de Volksrepubliek Kongo, de Democratische Republiek Madagaskar, de Republiek Malawi, Mauritius, de Republiek Oeganda, de Republiek Suriname, het Koninkrijk Swaziland, de Verenigde Republiek Tanzania en Trinidad en Tobago inzake de gegarandeerde prijzen voor rietsuiker voor 1981/1982#Aanbeveling voor een VERORDENING (EEG) VAN DE RAAD houdende vaststelling voor 1981/1982 van de gegarandeerde prijzen voor rietsuiker van oorsprong uit landen en gebieden overzee (LGO) (door de Commissie bij de Raad ingediend)

text:
ARCHIVES HISTORIQUES
DE LA COMMISSION
COLLECTION RELIEE DES
DOCUMENTS "COM"
COM (82) 145
Vol. 1982/0046
 ---pagebreak--- Disclaimer
Conformément au règlement (CEE, Euratom) n° 354/83 du Conseil du 1er février 1983
concernant l'ouverture au public des archives historiques de la Communauté économique
européenne et de la Communauté européenne de l'énergie atomique (JO L 43 du 15.2.1983,
p. 1), tel que modifié par le règlement (CE, Euratom) n° 1700/2003 du 22 septembre 2003
(JO L 243 du 27.9.2003, p. 1), ce dossier est ouvert au public. Le cas échéant, les documents
classifiés présents dans ce dossier ont été déclassifiés conformément à l'article 5 dudit
règlement.
In accordance with Council Regulation (EEC, Euratom) No 354/83 of 1 February 1983
concerning the opening to the public of the historical archives of the European Economic
Community and the European Atomic Energy Community (OJ L 43, 15.2.1983, p. 1), as
amended by Regulation (EC, Euratom) No 1700/2003 of 22 September 2003 (OJ L 243,
27.9.2003, p. 1), this file is open to the public. Where necessary, classified documents in this
file have been declassified in conformity with Article 5 of the aforementioned regulation.
In Übereinstimmung mit der Verordnung (EWG, Euratom) Nr. 354/83 des Rates vom 1.
Februar 1983 über die Freigabe der historischen Archive der Europäischen
Wirtschaftsgemeinschaft und der Europäischen Atomgemeinschaft (ABI. L 43 vom 15.2.1983,
S. 1), geändert durch die Verordnung (EG, Euratom) Nr. 1700/2003 vom 22. September 2003
(ABI. L 243 vom 27.9.2003, S. 1), ist diese Datei der Öffentlichkeit zugänglich. Soweit
erforderlich, wurden die Verschlusssachen in dieser Datei in Übereinstimmung mit Artikel 5
der genannten Verordnung freigegeben.
 ---pagebreak--- COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN
                                                   COM(82)145 def.
                                                   Brussel , 26 maart     1982
                              Aanbeveling voor een
                           VERORDENING ( EEG ) VAN DE RAAD
         betreffende de sluiting van de Overeenkomst , in de vorm van een
    briefwisseling , tussen de Europese Economische Gemeenschap en Barbados ,
           Fiji , de Coöperatieve Republiek Guyana , Jamaica , de Republiek
             Kenia , de Volksrepubliek Kongo , de Democratische Republiek
              Madagaskar , de Republiek Malawi , Mauritius , de Republiek
                Oeganda , de Republiek Suriname , het Koninkrijk
          Swaziland , de Verenigde Republiek Tanzania en Trinidad en Tobago
                  inzake de gegarandeerde prijzen voor rietsuiker
                                  voor 1981 / 1982
                              Aanbeveling voor een
                           VERORDENING ( EEG ) VAN DE RAAD
            houdende vaststelling voor 1981 / 1982 van de gegarandeerde
              prijzen voor rietsuiker van oorsprong uit landen en
                             gebieden overzee ( LGO )
                  ( door de Commissie bij de Raad ingediend )
                                                             :    -3 / -           , ι: _ !
                                                                ίοΗι ώ $ίίΓέ :νιδί    ν
C0M(82 ) 145 def
 ---pagebreak---                                      TOELICHTING
1 . a ) Bij besluit van de Raad werd de Commissie gemachtigd besprekingen inzake
                        Dri jzen
        de gegarandeerde / voor rietsuiker voor 1981 / 1982 te beginnen met de Landen
        aangehaald in artikel 3 van het Protokol betreffende ACS-suiker , gehecht
        aan de ACS -EEG-Overeenkomst van Lomé , en de Republiek Suriname .
        De resultaten van deze besprekeningen moeten door de bevoegde instanties
        van de Gemeenschap en van de vorenbedoelde landen worden goedgekeurd .
        De Commissie beveelt de Raad aan dat deze resultaten worden vastgelegd
        in een overeenkomst , in de vorm van een briefwisseling , tussen de Gemeen
        schap enerzijds en elk betrokken ACS-land anderzijds , overeenkomstig de
        hierbi jgevoegde voorstellen .
    b ) Volgens de verklaring nr . 2 opgenomen in de bijlage van Protocol nr.7
        gehecht aan de tweede ACS -EEG-Overeenkomst van Lomé , verbindt de Gemeenschap
        zich ertoe om voor suiker van oorsprong uit sommige landen en gebieden
        overzee ( LGO ) dezelfde behandeling te garanderen als die bedoeld in het
        Protocol betreffende ACS-suiker .
        De Commissie beveelt de Raad aan om voor suiker van oorsprong uit de
        landen waarop de genoemde verklaring betrekking heeft , voor 1981 / 1982
        dezelfde gegarandeerde prijzen , als overeengekomen met de ACS-landen ,
        vast te stellen .
2 . BIJLAGEN :
    I. Aanbeveling voor een verordening van de Raad houdende sluiting van
        Overeenkomsten inzake de gegarandeerde prijzen voor rietsuiker in 1981 / 1982
        in de vorm van briefwisselingen tussen de Europese Economische Gemeenschap
        en Barbados , Fidji , de Republiek Guyana , Jamaica , de Republiek Kenya , de
        Malgassische Republiek , de Republiek Malawi , Mauritius , de Republiek
        Oeganda , de Volksrepubliek Kongo , de Republiek Suriname , het Koninkrijk
        Swaziland , de Verenigde Republiek Tanzania , Trinidad en Tobago .
   II . Ontwerp-briefwisseling .
  III . Aanbeveling voor een verordening van de Raad houdende vaststelling voor 1981 / 1982
        van de gegarandeerde prijzen       voor rietsuiker van oorsprong uit landen
        en gebieden overzee ( LGO )
3 . FINANCIËLE GEVOLGEN
    De financiële weerslag werd in overweging genomen in het kader van de finan
    ciële gevolgen bij de beslissing van de landbouwprijzen voor 1981 / 1982 en de
    begroting van 1982 .
 ---pagebreak---                                                     Aanbeveling voor een
                                   VERORDENING EEG)                     VAN DE RAAD
                     betreffende de stuiting van een Overeenkomsten de vorm van een briefwisseling ,
                     tussen de Europese Economische Gemeenschap en Barbados, Fiji , de Coöpera-
                     tieve Republiek Guyana, Jamaica, de Republiek Kenia, de Volksrepubliek
                     Kongo, de Democratische Republiek Madagaskar, de Republiek Malawi, Mauri-
                     tius, de Republiek Oeganda, de Republiek Suriname, het Koninkrijk Swaziland,
                     de Verenigde Republiek Tanzania en Trinidad en Tobago
                                 inzake de gegarandeerde prijzen voor rietsuiker voor 1981 / 1982
       DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,                  Barbados, Fiji, de Coöperatieve Republiek Guyana,
       Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese      Jamaica, de Republiek Kenia, de Volksrepubliek
       Economische Gemeenschap, inzonderheid op arti           Kongo, de Democratische Republiek Madagaskar, de
       kel 113,                                                 Republiek Malawi, Mauritius, de Republiek Oeganda,
                                                                de Republiek Suriname, het Koninkrijk Swaziland, de
       Gezien de aanbeveling van de Commissie,                  Verenigde Republiek Tanzania en Trinidad en Tobago
                                    tweede
       Overwegende dat het aan de/ACS-EEG-Overeenkomst          inzake de gegarandeerde orijzen voor rietsuiker voor
       van Lomé (') gehechte Protocol nr. 7 betreffende ACS-    1981 / 1982 wordt namens de Gemeenschap
       suiker                                                   goedgekeurd .
                           word t uitgevoerd in het kader van
       het beheer van de gemeenschappelijke marktordening
       voor suiker ;                                            De teksten van deze Overeenkomst       zijn als bijlage
       Overwegende dat de Overeenkomst,       in de vorm van'   bij deze verordening gevoegd.
eén briefwisseling tussen de Europese Economische
       Gemeenschap en de in Protocol nr. 7 betreffende                                Artikel 2
       ACS-suiker genoemde Staten, alsmede de Republiek
       Suriname                         inzake <je gegaran     De Voorzitter van de Raad wordt gemachtigd de per
       deerde prijzen voor rietsuiker voor 1981 / 1982 >        soon aan te wijzen die bevoegd is om de in artikel 1
        dienen te worden goedgekeurd ,                          bedoelde Overeenkomst      te ondertekenen ten einde
                                                                de Gemeenschap te binden.
       HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING
       VASTGESTELD :                                                                  Artikel 3
                              Artikel 1
                                                                Deze verordening treedt in werking op de dag vol
       De Overeenkomst, in de vorm van een briefwisseling,      gende op die van haar bekendmaking in het Publika-
       tussen de Europese Economische Gemeenschap en            tieblad van de Europese Gemeenschappen.
                     Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk
                     in elke Lid-Staat.
                     Gedaan te Brussel, .
                                                                            Voor de Raad
       (') PB nr. L 347 van 22.12.1980, btz.1 .
 ---pagebreak---                                 OVEREENKOMST
     in de yorm van een briefwisseling tussen de Europese Economische
     Gemeenschap en Barbados , Fiji , de Coöperatieve Republiek Guyana ,
     Jamaica , de Republiek Kenia , de Volksrepubliek Kongo , de Democratische
     Republiek Madagaskar , de Republiek Malawi , Mauritius , de Republiek
     Oeganda , de Republiek Suriname , het Koninkrijk Swaziland de Verenigde
     Republiek Tanzania en Trinidad en Tobago inzake de gegarandeerde prijzen
                            voor rietsuiker voor 1981 / 1982
                                 Brief nr . 1
                                                           Brussel ,
Mi inheer ,
1 . De vertegenwoordigers' van de ACS-Staten bedoeld in het aan de tweede
    ACS -EEG-Overeenkomst van Lomé gehechte Protocol nr.7 betreffende
    ACS-suiker , van de Republiek Suriname en de vertegenwoordigers van de
    Commissie , handelend namens de Europese Economische Gemeenschap , hebben
    in het kader van de onderhandelingen bedoeld in artikel 5 , Lid 4 , van
    het genoemde Protocol , overeenstemming bereikt over de volgende punten :
    - Voor de periode van 1 juli 1981 tot en met 30 juni 1982 worden de
        in artikel 5 , lid 4 , van het Protocol genoemde gegarandeerde prijzen ,
        met het oog op de in artikel 6 van het Protocol bedoelde interventie
        vastgesteld op :
        a ) voor ruwe suiker : 38,94 Ecu per 100 kg ;
        b ) voor witte suiker:48,16 Ecu per 100 kg .
    Deze prijzen die       respectievelijk       8,5 % en 8,3 % hoger zijn dan
    de prijzen van vorig jaar , gelden voor onverpakte suiker van de standaard-
    kwaliteit zoals omschreven in de communautaire voorschriften , geleverd
    cif in Europese havens van de Gemeenschap .
2 . Er wordt overeengekomen dat de beslissing om de prijzen voor 1981 / 1982
    niet met terugwerkende kracht toe te passen , geen invloed heeft op het
    standpunt van de ACS-Staten omtrent de terugwerkende kracht bij de onder
    handelingen die in de toekomst zullen worden gehouden , overeenkomstig
                                                            tweede
    artikel 4 , lid 3 , van Protocol nr.7, gehecht aan de /ACS -EEG-Overeenkomst
    van Lomé .
3 . 6'pi »erd overeengekomen dat de besprekingen tussen de partijen met betrek
    king tot de vragen die zijn gerezen bij de door ACS-Staten geuite • bezorgd
    heid over de vrachtkosten , verder zouden worden gezet .
                                                           ./.
 ---pagebreak---                                 - 2 -
U zoudt mi ] ten zeerste verplichten indien U de ontvangst van dit
schrijven zoudt willen mededelen en mij zoudt willen bevestigen dat
deze brief / met Uw antwoord , een Overeenkomst vormt tussen de
Regeringen van de hierboven bedoelde ACS-Staten en de Gemeenschap ."-
Ik verzoek U , Mijnheer           de verzekering van mijn bijzonder
hoogachting te aanvaarden .
                                       Namens de Raad
                               van de Europese Gemeenschappen
 ---pagebreak---                             Brief nr . 2
                                                             Brussel ,
   Mijnheer ,
   Ik heb de eer U de ontvangst te melden van Uw schrijven van heden , dat
    luidt als volgt :
II
   1 . De vertegenwoordiger van de ACS-Staten bedoeld in het aan de tweede
       ACS -EEG-Overeenkomst van Lomé gehechte Protocol nr.7 betreffende
       ACS-suiker , van de Repübliek Suriname en de vertegenwoordigers van de
       Commissie , handelend namens de Europese Economische Gemeenschap , hebben
       in het kader van de onderhandelingen bedoeld in artikel 5 , lid 4 , van
       het genoemde Protocol , overeenstemming bereikt over de volgende punten :
       - voor de periode van 1 juli 1981 tot en met 30 juni 1982 worden de
          in artikel 5 , lid 4 , van het Protocol genoemde gegarandeerde prijzen ,
          met het oog op de in artikel 6 van het Protocol bedoelde interventie
          vastgesteld op :
          a ) voor ruwe suiker : 38,94 Ecu per 1.00 kg;
          b ) voor witte suiker:48,16 Ecu per 100 kg .
       Deze prijzen die             respecti veli jk 8,5 X en 8,3 X hoger zijn dan
       de prijzen van vorig jaar , gelden voor onverpakte suiker van de standaard-
       kwaliteit zoals omschreven in de communautaire voorschriften , geleverd
       cif in Europese havens van de Gemeenschap .
   2 . Er wordt overeengekomen dat de beslissing om de prijzen voor 1981 / 1982
       niet met terugwerkende kracht toe te passen , geen invloed heeft op het
       standpunt van de ACS-Staten omtrent de terugwerkende kracht bij de onder
       handelingen die in de toekomst zullen worden gehouden , overeenkomstig
                                                               tweede
       artikel 4 , lid 3 , van Protocol nr.7, gehecht aan de /ACS -EEG-Overeenkomst
       van Lomé .
   3 . Er. werd overeengekomen dat de besprekingen tussen de partijen met betrek
        king tot de vragen die zijn gerezen bij de door ACS-Staten geuite , bezorgd
        heid over de vrachtkosten , verder zouden worden gezet .
 ---pagebreak---                                - 2 -
U zoudt mij ten zeerste verplichten Indien U de ontvangst van dit
scrhljven zoudt willen mededelen en mij zoudt willen bevestigen dat
deze brief , met Uw antwoord, een Overeenkomst vormt tussen de
Regeringen van de hierboven bedoelde ACS-Staten en de Gemeenschap ."-
Ik heb de eer U de instemming van de Regeringen van de in genoemde
brief bedoelde ACS-Staten met het voorafgaande te bevestigen .
Ik verzoek U, Mijnheer          de verzekering vammijn bijzondere
hoogachting te aanvaarden .
                                    Namens de Regeringen
 ---pagebreak---                            Aanbeveling voor een
                VERORDENING ( EEG )              VAN DE RAAD
houdende vaststelling voor 1981 / 1982 van de gegarandeerde prijzen voor
rietsuiker van oorsprong uit landen en gebieden overzee
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap ,
inzonderheid op artikel 136,
Gezien de aanbeveling van de Commissie ,
Overwegende dat volgens de tweede verklaring 'in de bijlage van Protocol nr.7
van de tweede ACS - EEG-Overeenkomst van Lomé ( 1 ), de Gemeenschap voor rietsuiker
vanoorsprong uit de in de bet-rokkon        bijlage genoemde landen en gebieden overzee
dezelfde behandeling garandeert als die bedoeld in het aan genoemde Overeenkomst
gehechte Protocol nr.7 betreffende ACS-suiker ;
Overwegende dat in Besluit 80 / 1186/ EEG van de Raad Van 16 december 1980 betref
fende de associatie van de , landen en gebieden overzee met de Europese Economische
Gemeenschap ( 2 ) aan dit beginsel uitvoering is gegeven ; dat overeenkomstig
artikel 4 , lid 4 , van bijlage IV van dit besluit de gegarandeerde prijzen jaar
lijks worden vastgesteld ;
Overwegende dat de voor 1981 / 1982 voor rietsuiker van oorsprong uit de ACS-Staten
geldende gegarandeerde prijzen zijn vastgesteld bij een Overeenkomst in de vorm
vaneen brief wisseling met de betrokken ACS-Staten ;      dat de Raad derhalve dezelfde
gegarandeerde prijzen moet vaststellen voor rietsuiker van oorsprong uit de betrok
ken landen en gebieden overzee ,
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD :
                                     Artikel 1
De in artikel 4 , lid 4 , van bijlage IV van Besluit 8U / 1186 / EEG bedoelde gegartndeerde
prijzen worden voor de periode van 1 juli 1981 tot en met 30 juni 1982 als volgt
vastgesteld :
a ) voor rjjwe suiker op 38,94 Ecu per 100 kilogram;
b ) voor witte suiker op 48,16 Ecu per 100 kilogram .
Deze prijzen gelden voor onverpakte suiker van de standaardkwaliteit        zoals
omschreven in de communautaire voorschriften , cif Europese havens van de Gemeenschap .
 ( 1 ) PB nr . L 34' van 22.12.1980 ,   blz . 1
 ( 2 ) PB nr . L 361 van 31.12.1980, blz . 1
 ---pagebreak---                                    - 2 -
                                  Artikel 2
Deze verordening treedt in werking op de dag volgende op die van haar
bekendmaking in het Publi katieblad van de Europse Gemeenschappen .
Zij is van toepassing met ingang van 1 juli 1981 .
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk
in elke Lid-Staat .
Gedaan te Brussel ,                                 Voor de RAad


title: Aanbeveling van de Commissie van 24 augustus 2006 betreffende de digitalisering en online-toegankelijkheid van cultureel materiaal en digitale bewaring

text:
               31.8.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 236/28

      AANBEVELING VAN DE COMMISSIE

   van 24 augustus 2006
   betreffende de digitalisering en online-toegankelijkheid van cultureel materiaal en digitale bewaring
   (2006/585/EG)
   DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 211,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 1 juni 2005 heeft de Commissie het i2010-initiatief gepresenteerd, dat ernaar streeft de baten van de nieuwe informatietechnologieën voor de economische groei, het creëren van werkgelegenheid en de kwaliteit van het bestaan van de burgers van Europa te optimaliseren. De Commissie heeft digitale bibliotheken tot een kernpunt van i2010 gemaakt. In haar mededeling „i2010: digitale bibliotheken” van 30 september 2005 (1) heeft zij haar strategie geformuleerd voor digitalisering, online-toegankelijkheid en digitale bewaring van het collectieve geheugen van Europa. Dit collectieve geheugen omvat gedrukt materiaal (boeken, tijdschriften en kranten), foto's, museumvoorwerpen, archiefdocumenten en audiovisueel materiaal (hierna „cultureel materiaal” te noemen).

               (2)

               Er moeten aanbevelingen aan de lidstaten worden gedaan voor maatregelen om die strategie toe te passen teneinde het economisch en cultureel potentieel van het cultureel erfgoed van Europa met behulp van het Internet te optimaliseren.

               (3)

               In deze context moet de ontwikkeling van gedigitaliseerd materiaal uit bibliotheken, archieven en musea worden gestimuleerd. Wanneer dit materiaal online beschikbaar is, zal het voor de burgers uit heel Europa toegankelijk zijn en kunnen zij het voor vrije tijd, studie of werk gebruiken. Daardoor zal het rijk geschakeerde en meertalige erfgoed van Europa een duidelijk profiel op het Internet te krijgen. Daarnaast kan het gedigitaliseerde materiaal worden hergebruikt in bijvoorbeeld de toeristische sector of het onderwijs en bij nieuwe creatieve uitingen.

               (4)

               Bovendien wordt in de conclusies van de Raad van 15-16 november 2004 over het werkplan voor cultuur 2005-2006 benadrukt dat creativiteit en de creatieve bedrijfstakken een belangrijke bijdrage tot de economische groei in Europa leveren en dat de digitalisering moet worden gecoördineerd.

               (5)

               De aanbeveling van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2005 over cinematografisch erfgoed en het concurrentievermogen van verwante industriële activiteiten (2) beveelt de lidstaten reeds aan passende maatregelen te nemen om meer gebruik te maken van digitale en nieuwe technieken voor verzameling, catalogisering, bewaring en restauratie van cinematografische werken. Wat cinematografische werken betreft, vormt deze aanbeveling in een aantal opzichten een aanvulling op de aanbeveling van het Parlement en de Raad over het cinematografische erfgoed.

               (6)

               Digitalisering is een belangrijk middel om een betere toegankelijkheid van cultureel materiaal te waarborgen. In sommige gevallen is het de enige manier om ervoor te zorgen dat dit materiaal ook voor toekomstige generaties beschikbaar zal zijn. Er zijn dan ook in de lidstaten al veel digitaliseringsinitiatieven opgestart, maar er is geen sprake van een coherente aanpak. Coördinatie van de activiteiten van de lidstaten om hun cultureel erfgoed te digitaliseren zou meer samenhang brengen in de keuze van het materiaal en overlapping bij de digitalisering voorkomen. Ook zou er zo een minder onzeker klimaat ontstaan voor bedrijven die in technologie voor digitalisering investeren. Overzichten van lopende en geplande digitaliseringsactiviteiten en kwantitatieve taakstellingen voor digitalisering zouden de verwezenlijking van deze doelstellingen dichterbij brengen.

               (7)

               Sponsoring van digitalisering door de particuliere sector of partnerschappen tussen de publieke en de private sector kunnen private organen bij digitalisering betrekken en moeten verder worden gestimuleerd.

               (8)

               Investeringen in nieuwe technologie en grootschalige digitaliseringsfaciliteiten kunnen de kosten van digitalisering verlagen, terwijl de kwaliteit op peil blijft of zelfs nog verbetert, en dienen dan ook te worden aanbevolen.

               (9)

               Een gemeenschappelijke meertalige ingang zou het mogelijk maken het gedistribueerde — dat wil zeggen waar verschillende organisaties op verschillende plaatsen over beschikken — digitale culturele erfgoed van Europa online te doorzoeken. Een dergelijke ingang zou de zichtbaarheid van het erfgoed opvoeren en de nadruk leggen op gemeenschappelijke kenmerken. De ingang moet voortborduren op bestaande initiatieven zoals The European Library, die al een samenwerkingsverband tussen Europese bibliotheken is. Private rechthebbenden op cultureel materiaal en alle betrokken stakeholders moeten er waar mogelijk nauw bij worden betrekken. Er moet naar worden gestreefd dat de lidstaten en culturele instellingen zich volledig inzetten om een dergelijke ingang te realiseren.

               (10)

               Slechts een deel van het materiaal dat in het bezit is van bibliotheken, archieven en musea behoort tot het publieke domein, hetgeen wil zeggen dat er geen intellectuele eigendomsrechten (meer) op rusten, terwijl het overige materiaal door intellectuele eigendomsrechten wordt beschermd. Aangezien intellectuele eigendomsrechten een belangrijk instrument zijn om de creativiteit te stimuleren, moeten de auteursrechten en naburige rechten bij de digitalisering, beschikbaarstelling en bewaring van het culturele materiaal van Europa volledig in acht worden genomen. Met name artikel 5, lid 2, onder c), lid 3, onder n), en lid 5, alsmede overweging (40) van Richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij (3) zijn in deze context relevant. Licentieregelingen op het gebied van bijvoorbeeld „verweesde werken” — d.w.z. werken waarop auteursrechten rusten maar waarvan de eigenaar moeilijk of zelfs onmogelijk te achterhalen is — en werken die niet meer worden uitgegeven of gedistribueerd (audiovisueel) kunnen de verlening van rechten en derhalve de digitalisering en daaropvolgende online-toegankelijkheid vergemakkelijken. Er moet dan ook in nauwe samenwerking met de rechthebbenden aan de invoering van dergelijke regelingen worden gewerkt.

               (11)

               Er kunnen bepalingen in de nationale wetgeving zijn die een belemmering vormen voor het gebruik van werken die tot het publieke domein behoren, bijvoorbeeld doordat voor elke reproductie van het werk een bestuursdaad verplicht wordt gesteld. Dergelijke belemmeringen dienen te worden gesignaleerd en er dienen maatregelen te worden genomen om ze uit de weg ruimen.

               (12)

               In Resolutie 2002/C 162/02 van de Raad van 25 juni 2002 betreffende het bewaren van het geheugen van morgen — bewaring van digitale inhoud voor de toekomstige generaties (4) worden doelstellingen en indicatieve maatregelen voorgesteld voor het bewaren van digitale inhoud voor toekomstige generaties. Momenteel is er echter in de lidstaten nog geen sprake van een duidelijk en allesomvattend beleid voor de bewaring van digitale inhoud. Het ontbreken van een dergelijk beleid bedreigt de overlevingskansen van gedigitaliseerd materiaal en kan leiden tot het verlies van materiaal dat in digitaal formaat wordt geproduceerd. De ontwikkeling van effectieve middelen voor digitale bewaring heeft verstrekkende gevolgen, niet alleen voor de bewaring van materiaal in publieke instellingen maar ook voor elke organisatie die verplicht is digitaal materiaal te bewaren of dit wenst te doen.

               (13)

               Verschillende lidstaten hebben een juridische verplichting voor de producenten van digitaal materiaal ingevoerd om een of meer kopieën van hun materiaal beschikbaar te stellen aan een daartoe aangewezen depot-organisatie of overwegen dit te doen. Een effectieve samenwerking tussen de lidstaten, die nodig is om sterk uiteenlopende regels voor het deponeren van digitaal materiaal te voorkomen, moet worden gestimuleerd.

               (14)

               Web-harvesting is een nieuwe techniek om met het oog op bewaring materiaal van het Internet te verzamelen. Daarbij werken daartoe aangewezen instellingen actief aan het verzamelen van materiaal in plaats van te wachten tot dit wordt gedeponeerd, zodat de administratieve belasting voor producenten van digitaal materiaal tot een minimum wordt beperkt, en dit moet derhalve in de nationale wetgeving worden geregeld,

         BEVEELT AAN DAT DE LIDSTATEN:
   Digitalisering en online-toegankelijkheid

               1)

               informatie verzamelen over de lopende en geplande digitalisering van boeken, tijdschriften, kranten, foto's, museumvoorwerpen, archiefdocumenten en audiovisueel materiaal (hierna „cultureel materiaal” te noemen) en overzichten van deze digitaliseringsactiviteiten samenstellen teneinde dubbel werk te voorkomen en samenwerking en synergie op Europees niveau te stimuleren;

               2)

               kwantitatieve taakstellingen ontwikkelen voor de digitalisering van analoog materiaal in archieven, bibliotheken en musea, waarin wordt aangegeven wat naar verwachting de groei zal zijn in het gedigitaliseerde materiaal dat deel zou kunnen uitmaken van de Europese digitale bibliotheek, en welk budget daarvoor door de overheid is uitgetrokken;

               3)

               partnerschappen tussen culturele instellingen en de private sector stimuleren teneinde nieuwe wegen te creëren voor de financiering van de digitalisering van cultureel materiaal;

               4)

               grootschalige digitaliseringsfaciliteiten als onderdeel van of in nauwe samenwerking met kenniscentra voor digitalisering in Europa opzetten en onderhouden;

               5)

               de totstandkoming bevorderen van een Europese digitale bibliotheek in de vorm van een meertalige gemeenschappelijke ingang naar het gedistribueerde — dat wil zeggen waar verschillende organisaties op verschillende plaatsen over beschikken — digitale culturele materiaal van Europa door:

                           a)

                           te stimuleren dat culturele instellingen alsmede uitgevers en andere rechthebbenden hun gedigitaliseerde materiaal via de Europese digitale bibliotheek doorzoekbaar maken,

                           b)

                           ervoor te zorgen dat culturele instellingen en waar van toepassing particuliere bedrijven gemeenschappelijke digitaliseringsnormen toepassen teneinde tot interoperabiliteit van het gedigitaliseerde materiaal op Europees niveau te komen en intertalige doorzoekbaarheid te vergemakkelijken;

               6)

               de voorwaarden voor de digitalisering en online-toegankelijkheid van cultureel materiaal verbeteren door:

                           a)

                           regelingen te creëren om het gebruik van „verweesde werken” na raadpleging van de betrokken partijen te vergemakkelijken,

                           b)

                           regelingen (op vrijwillige basis) in te voeren of te bevorderen om het gebruik van werken die niet meer worden uitgegeven of gedistribueerd, na raadpleging van de betrokken partijen te vergemakkelijken,

                           c)

                           de beschikbaarheid van lijsten van bekende „verweesde werken” en werken die tot het publieke domein behoren, te stimuleren,

                           d)

                           belemmeringen in hun wetgeving voor de online-toegankelijkheid en het daaropvolgende gebruik van cultureel materiaal dat tot het publieke domein behoort, te signaleren en maatregelen te nemen om deze uit de weg te ruimen;

         Digitale bewaring

               7)

               nationale strategieën formuleren voor de bewaring op lange termijn van en de toegang tot digitaal materiaal, met volledige inachtneming van het auteursrecht, die:

                           a)

                           de organisatorische aanpak beschrijven, waarbij wordt vermeld wat de taken en verantwoordelijkheden van de betrokken partijen zijn en welke middelen worden uitgetrokken,

                           b)

                           specifieke actieplannen bevatten waarin de doelstellingen worden beschreven, en een tijdschema voor de specifieke taakstellingen die moeten worden gehaald;

               8)

               informatie met elkaar uitwisselen over de strategieën en de actieplannen;

               9)

               bepalingen in hun wetgeving opnemen teneinde meervoudig kopiëren en migratie van digitaal cultureel materiaal door publieke instellingen met het oog op bewaring mogelijk te maken, waarbij de communautaire en internationale wetgeving op het gebied van intellectuele eigendomsrechten volledig in acht worden genomen;

               10)

               bij de vaststelling van beleid en procedures voor het deponeren van oorspronkelijk in digitaal formaat gecreëerd materiaal rekening houden met de ontwikkelingen in andere lidstaten teneinde te voorkomen dat er sterk uiteenlopende regelingen voor het deponeren ontstaan;

               11)

               bepalingen in hun wetgeving opnemen voor de bewaring van web-inhoud door daartoe aangewezen instellingen met behulp van technieken om materiaal van het Internet te verzamelen, zoals web-harvesting, waarbij de communautaire en internationale wetgeving op het gebied van intellectuele eigendomsrechten volledig in acht worden genomen;

         Follow-up van deze aanbeveling

               12)

               de Commissie 18 maanden na de bekendmaking van deze aanbeveling in het Publicatieblad van de Europese Unie en vervolgens om de twee jaar op de hoogte brengen van de maatregelen die zij naar aanleiding van deze aanbeveling hebben genomen.

      Gedaan te Brussel, 24 augustus 2006.

            Voor de Commissie

         Viviane REDING

            Lid van de Commissie

      (1)  COM(2005) 465 def.

      (2)  PB L 323 van 9.12.2005, blz. 57.

      (3)  PB L 167 van 22.6.2001, blz. 10.

      (4)  PB C 162 van 6.7.2002, blz. 4.


title: Aanbeveling (EU) 2016/2123 van de Commissie van 30 november 2016 inzake de harmonisatie van het toepassingsgebied van en de voorwaarden voor algemene overdrachtsvergunningen voor strijdkrachten en aanbestedende diensten als bedoeld in artikel 5, lid 2, onder a), van Richtlijn 2009/43/EG van het Europees Parlement en de Raad (Kennisgeving geschied onder nummer C(2016) 7711)

text:
               3.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 329/101

         AANBEVELING (EU) 2016/2123 VAN DE COMMISSIE
   van 30 november 2016
   inzake de harmonisatie van het toepassingsgebied van en de voorwaarden voor algemene overdrachtsvergunningen voor strijdkrachten en aanbestedende diensten als bedoeld in artikel 5, lid 2, onder a), van Richtlijn 2009/43/EG van het Europees Parlement en de Raad

         (Kennisgeving geschied onder nummer C(2016) 7711)

   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 292,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Overeenkomstig artikel 5 van Richtlijn 2009/43/EG van het Europees Parlement en de Raad (1) moeten de lidstaten ten minste vier algemene overdrachtsvergunningen publiceren.

               (2)

               Algemene overdrachtsvergunningen zijn een essentieel onderdeel van het bij Richtlijn 2009/43/EG ingevoerde vereenvoudigde vergunningstelsel.

               (3)

               Verschillen in het toepassingsgebied van de door de lidstaten gepubliceerde algemene overdrachtsvergunningen voor wat betreft de daaronder vallende defensiegerelateerde producten en de uiteenlopende op overdrachten van deze producten toegepaste voorwaarden kunnen een belemmering vormen voor de tenuitvoerlegging van Richtlijn 2009/43/EG en de verwezenlijking van de daarmee beoogde vereenvoudiging. Het is belangrijk het toepassingsgebied van en de voorwaarden voor de overdracht onder door de lidstaten gepubliceerde algemene overdrachtsvergunningen te harmoniseren om de aantrekkelijkheid en het gebruik van deze vergunningen te waarborgen.

               (4)

               De vertegenwoordigers van de lidstaten in het bij artikel 14 van Richtlijn 2009/43/EG ingestelde comité hebben erop gewezen dat een harmonisatie van het toepassingsgebied van en de voorwaarden voor de overdracht onder door de lidstaten gepubliceerde algemene overdrachtsvergunningen kan worden bereikt door de vaststelling van een aanbeveling door de Commissie.

               (5)

               De in deze aanbeveling neergelegde richtsnoeren vormen het resultaat van onderhandelingen met de lidstaten over de harmonisatie van het toepassingsgebied van en de voorwaarden voor de overdracht onder algemene overdrachtsvergunningen voor strijdkrachten en aanbestedende diensten als bedoeld in artikel 5, lid 2, onder a), van Richtlijn 2009/43/EG („general transfer licence for armed forces and contracting authorities” of „GTL-AF”).

               (6)

               Deze aanbeveling wordt beschouwd als uitgangsbasis voor de GTL-AF's van de lidstaten. De defensiegerelateerde producten die zijn vermeld in punt 1.1 van deze aanbeveling vormen een minimale en niet-uitputtende lijst van producten waarvoor de lidstaten krachtens hun GTL-AF overdracht toestaan. Dit betekent dat de door een lidstaat gepubliceerde GTL-AF ook de mogelijkheid kan bieden tot overdracht van andere defensiegerelateerde producten die zijn opgenomen in de bijlage bij Richtlijn 2009/43/EG, maar niet in deze aanbeveling.

               (7)

               De lidstaten brengen in herinnering dat zij gebonden zijn door verplichtingen op grond van Europees recht, zoals het Gemeenschappelijk Standpunt 2008/944/GBVB van de Raad (2), alsook door internationale verplichtingen op het gebied van exportcontrole.

               (8)

               Deze aanbeveling is van toepassing op de gemeenschappelijke EU-lijst van militaire goederen zoals vastgesteld in de bijlage bij Richtlijn 2009/43/EG. Deze aanbeveling zal zo nodig worden geactualiseerd om rekening te houden met toekomstige aanpassingen van de gemeenschappelijke EU-lijst van militaire goederen,

         HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING VASTGESTELD:
   1.   ALGEMENE OVERDRACHTSVERGUNNINGEN VOOR STRIJDKRACHTEN EN AANBESTEDENDE DIENSTEN ALS BEDOELD IN ARTIKEL 5, LID 2, ONDER a), VAN RICHTLIJN 2009/43/EG
   1.1.   Defensiegerelateerde producten die in aanmerking komen voor overdracht onder algemene overdrachtsvergunningen voor strijdkrachten en aanbestedende diensten als bedoeld in artikel 5, lid 2, onder a), van Richtlijn 2009/43/EG

   De volgende ML-categorieën, en de punten daaronder, vormen een subset van de lijst van defensiegerelateerde producten in de bijlage bij Richtlijn 2009/43/EG. De algemene overdrachtsvergunning voor strijdkrachten en aanbestedende diensten als bedoeld in artikel 5, lid 2, onder a), van die richtlijn („GTL-AF”) moet ten minste de overdracht toestaan van defensiegerelateerde producten die in de hieronder vermelde ML-categorieën worden gespecificeerd. De lidstaten kunnen ervoor kiezen om meer ML-categorieën met de overeenkomstige defensiegerelateerde producten in hun GTL-AF op te nemen.
   Minimumlijst van ML-categorieën:

               —

               ML 4. De punten a) en b). Alle goederen worden opgenomen, met uitzondering van:

                           —

                           mijnen;

                           —

                           clustermunitie en explosieve kleine bommen en submunitie, alsmede speciaal daarvoor ontworpen onderdelen;

                           —

                           geweergranaten en handgranaten;

                           —

                           torpedo's, torpedo's zonder koppen en torpedohulzen;

                           —

                           bommen;

                           —

                           geleide, ongeleide en andere projectielen (bv. raketten, geleide projectielen, MANPADS …);

                           —

                           infanterie-explosieven, kleefladingen en holle ladingen.

                     Eveneens uitgesloten voor deze wapens zijn:

                           —

                           koppen en springstofladingen;

                           —

                           ontstekingsladingen;

                           —

                           koppen voor de opsporing van doelwitten, geleidingssystemen, doelzoekers;

                           —

                           afzonderlijke rakettrappen;

                           —

                           terugkeermodules;

                           —

                           motoren;

                           —

                           systemen voor het regelen van de stuwstraalrichting;

                           —

                           lanceerders en lanceerinrichtingen;

                           —

                           systemen voor het leggen, misleiden, storen of onderbreken;

                           —

                           speciaal ontworpen onderdelen voor MANPADS.

               —

               ML 5. Alle goederen worden opgenomen, met uitzondering van:

                           —

                           producten voor tegenmaatregelen;

                           —

                           apparatuur en onderdelen die niet onder andere categorieën in dezelfde algemene overdrachtsvergunning vallen.

               —

               ML 6. Alle goederen worden opgenomen, met uitzondering van:

                           —

                           complete voertuigen;

                           —

                           chassis en koepels;

                           —

                           apparatuur en onderdelen die niet onder andere categorieën in dezelfde algemene overdrachtsvergunning vallen.

               —

               ML 7. Punt g).

               —

               ML 9. Alle goederen, met uitzondering van:

                           —

                           volledige vaartuigen en onderzeeërs;

                           —

                           toestellen voor opsporing onder water, alsmede speciaal daarvoor ontworpen onderdelen;

                           —

                           luchtonafhankelijke voortstuwingssystemen voor onderzeeërs en speciaal daarvoor ontworpen onderdelen;

                           —

                           volledige rompen;

                           —

                           tegenmaatregelen;

                           —

                           apparatuur en onderdelen die niet onder andere categorieën in dezelfde algemene overdrachtsvergunning vallen.

               —

               ML 10. Alle goederen, met uitzondering van:

                           —

                           complete vliegtuigen;

                           —

                           volledige onbemande luchtvaartuigen en speciaal voor onbemande luchtvaartuigen ontworpen of aangepaste onderdelen;

                           —

                           rompen voor gevechtsvliegtuigen en gevechtshelikopters;

                           —

                           motoren voor gevechtsvliegtuigen;

                           —

                           apparatuur en onderdelen die niet onder andere categorieën in dezelfde algemene overdrachtsvergunning vallen.

               —

               ML 11. Punt a). Enkel de volgende goederen:

                           —

                           geleidings- en navigatieapparatuur, met uitzondering van systemen voor MANPADS, of als vastgesteld door MTCR I;

                           —

                           geautomatiseerde commando- en besturingssystemen.

               —

               ML 13. Punten c) en d).

               —

               ML 14. Alle goederen, met uitzondering van trainers voor MANPADS.

               —

               ML 15. De punten b), c), d) en e).

               —

               ML 16. Alle goederen, met uitzondering van:

                           —

                           goederen die verband houden met MANPADS;

                           —

                           stukken die betrekking hebben op goederen die op grond van dezelfde algemene overdrachtsvergunning niet mogen worden uitgevoerd.

               —

               ML 17. De punten a), b), d), e), j), k), l), m), n), o) en p). Alle goederen, met uitzondering van:

                           —

                           punt n): testmodellen worden uitgesloten wanneer zij speciaal zijn ontworpen voor de ontwikkeling van goederen bedoeld in ML4, 6, 9 of 10, alsook onderdelen die speciaal zijn ontworpen voor deze testmodellen.

               —

               ML 21. Punten a) en b). Alleen de volgende goederen en alleen indien toegelaten door andere categorieën in deze algemene vergunning:

                           a)

                           „programmatuur”, speciaal ontworpen of aangepast voor:

                                       1.

                                       bediening of onderhoud van de apparatuur in de bijlage bij Richtlijn 2009/43/EG;

                           b)

                           specifieke „programmatuur”, anders dan bedoeld in ML21.a), als hieronder:

                                       1.

                                       „programmatuur”, speciaal ontworpen voor militair gebruik en speciaal ontworpen voor het vormgeven, nabootsen of evalueren van militaire wapensystemen;

                                       4.

                                       „programmatuur”, speciaal ontworpen voor militair gebruik en speciaal ontworpen voor toepassingen voor commando, communicatie, controle en informatie (C3I), of voor commando, communicatie, controle, computer en informatie (C4I);

               —

               ML 22. Punt a). Alle technologieën, met uitzondering van die welke noodzakelijk zijn voor ontwikkeling en productie en alleen indien toegestaan in andere categorieën van dezelfde algemene overdrachtsvergunning.

         1.2.   Voorwaarden die moeten worden geïntegreerd in de algemene overdrachtsvergunning voor strijdkrachten

   De volgende lijst van voorwaarden is niet-uitputtend. De andere voorwaarden die door een lidstaat in een GTL-AF worden toegevoegd, mogen echter niet in strijd zijn met of afdoen aan de hieronder genoemde voorwaarden.

               —

               Geografische geldigheid: Europese Economische Ruimte (28 EU-landen + IJsland en Noorwegen (3)).

               —

               Heroverdrachten binnen de EER zijn toegestaan zonder voorafgaande controles; er kan enkel een ex-postverslag worden verlangd.

               —

               De GTL-AF is bestemd voor het eindgebruik door in aanmerking komende afnemers als bedoeld in artikel 5, lid 2, onder a), van Richtlijn 2009/43/EG. Latere verkoop die niet bekend is op het tijdstip van de overdracht wordt beschouwd als nieuwe uitvoer. Voor nieuwe uitvoer is de bevoegde autoriteit van de ontvangende lidstaat verantwoordelijk voor de controle van de uitvoer of overdracht die wordt geïnitieerd door een latere verkoop die op het moment van de overdracht niet bekend was.

               —

               Met het oog op verificatie achteraf op grond van de GTL-AF, dienen de lidstaten ervoor te zorgen dat leveranciers overeenkomstig de minimale rapporteringseisen van artikel 8, lid 3, van Richtlijn 2009/43/EG verslag uitbrengen over het gebruik van de GTL-AF.

         2.   FOLLOW-UP
   De lidstaten wordt verzocht uiterlijk op 1 juli 2017 uitvoering te geven aan deze aanbeveling.
   De lidstaten worden aangemoedigd de Commissie op de hoogte te brengen van alle ter uitvoering van deze aanbeveling genomen maatregelen.
   3.   ADRESSATEN
   Deze aanbeveling is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 30 november 2016.

            Voor de Commissie

         Elżbieta BIEŃKOWSKA

            Lid van de Commissie

      (1)  Richtlijn 2009/43/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 mei 2009 betreffende de vereenvoudiging van de voorwaarden voor de overdracht van defensiegerelateerde producten binnen de Gemeenschap (PB L 146 van 10.6.2009, blz. 1).

      (2)  Gemeenschappelijk Standpunt 2008/944/GBVB van de Raad van 8 december 2008 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor de controle op de uitvoer van militaire goederen en technologie (PB L 335 van 13.12.2008, blz. 99).

      (3)  Besluit nr. 111/2013 van het Gemengd Comité van de EER van 14 juni 2013 (PB L 318 van 28.11.2013, blz. 12), waarmee Richtlijn 2009/43/EG in de EER-overeenkomst is opgenomen, bevat de expliciete aangepaste tekst: „Deze richtlijn is niet van toepassing op Liechtenstein.”.


Belangrijke juridische mededeling

|

52006SC0284

Aanbeveling voor een advies van de Raad overeenkomstig artikel 5, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Duitsland, 2005-2009  /* SEC/2006/0284 def. */

	[pic] | COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN |Brussel, 1.3.2006SEC(2006) 284 definitiefAanbeveling voor eenADVIES VAN DE RAADovereenkomstig artikel 5, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Duitsland, 2005-2009(door de Commissie ingediend)TOELICHTINGAchtergrondHet stabiliteits- en groeipact, dat op 1 juli 1998 in werking is getreden, gaat uit van gezonde openbare financiën als middel ter versterking van de voorwaarden voor prijsstabiliteit en voor een sterke en duurzame groei die bevorderlijk is voor de werkgelegenheidschepping. In 2005 is het pact voor de eerste maal gewijzigd. Het heeft weliswaar zijn nut bewezen bij het verankeren van begrotingsdiscipline, maar er werd een hervorming van het pact nodig geacht om de doeltreffendheid en de economische onderbouwing ervan te versterken en tevens de houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn te waarborgen.In Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid[1], die deel uitmaakt van het pact, is bepaald dat de lidstaten stabiliteits- of convergentieprogramma's en jaarlijkse actualiseringen daarvan aan de Raad en de Commissie moeten voorleggen (de lidstaten die de eenheidsmunt reeds hebben aangenomen, moeten (geactualiseerde) stabiliteitsprogramma's indienen en de lidstaten die de eenheidsmunt nog niet hebben aangenomen, moeten (geactualiseerde) convergentieprogramma's indienen). Het eerste stabiliteitsprogramma van Duitsland is in januari 1999 ingediend. Overeenkomstig de verordening bracht de Raad op basis van een aanbeveling van de Commissie en na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité op 15 maart 1999 hierover advies uit. Geactualiseerde stabiliteits- en convergentieprogramma's worden volgens dezelfde procedure door de Commissie beoordeeld en door bovengenoemd Comité onderzocht, terwijl ook de Raad over de mogelijkheid beschikt deze programma's te evalueren.In de programma's moeten de lidstaten aangeven wat hun middellangetermijndoelstelling voor de begrotingssituatie is, met welke beleidsmaatregelen zij deze doelstelling willen verwezenlijken en daaraan willen vasthouden, en welke economische veronderstellingen eraan ten grondslag liggen. Volgens het gewijzigde pact moet de middellangetermijndoelstelling voor individuele lidstaten worden gedifferentieerd teneinde rekening te houden met de economische en budgettaire heterogeniteit in de Unie, alsook met het begrotingsrisico voor de houdbaarheid van de openbare financiën. Andere elementen van de hervorming zijn dat moet worden gestreefd naar een meer symmetrische aanpak van het begrotingsbeleid gedurende de gehele cyclus door een sterkere begrotingsdiscipline in economisch goede tijden, terwijl "grote structurele hervormingen" met een verifieerbare positieve invloed op de houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn in aanmerking moeten worden genomen bij het toestaan van een tijdelijke afwijking van de middellangetermijndoelstelling of van het aanpassingstraject met het oog op het bereiken van deze doelstelling.Rekening houdend met de najaarsprognoses 2005 van haar diensten, de gedragscode[2], de algemeen aanvaarde methode voor de schatting van de potentiële productie en de conjunctuurgezuiverde saldi, alsmede met de globale richtsnoeren voor het economisch beleid die zijn vervat in de geïntegreerde richtsnoeren voor de periode 2005-2008, heeft de Commissie het onlangs ingediende geactualiseerde stabiliteitsprogramma van België onderzocht en, op basis van de onderstaande evaluatie, een aanbeveling voor een advies van de Raad aangenomen.Evaluatie1.  De recentste actualisering van het Duitse stabiliteitsprogramma werd op 22 februari 2006 door de Duitse regering goedgekeurd en bij de Raad en de Commissie ingediend. De in de gedragscode vastgelegde uiterste datum van 1 december werd hiermee met twaalf weken overschreden. Op 22 februari 2006 heeft de Duitse regering, die eind 2005 was aangetreden, de federale ontwerpbegroting 2006 vastgesteld en heeft zij met name ook het wetsontwerp aangenomen met het oog op de verhoging met ingang van 1 januari 2007 van het standaard BTW-tarief van 16% tot 19%. Het programma heeft betrekking op de periode 2005-2009. Het is grotendeels in overeenstemming met de in de nieuwe gedragscode vastgelegde modelstructuur voor stabiliteits- en convergentieprogramma's[3].2.  Op 21 januari 2003 besloot de Raad dat er in Duitsland een buitensporig tekort bestond en werd het land op grond van artikel 104, lid 7, van het EG-Verdrag aanbevolen dit tekort uiterlijk in 2004 te corrigeren. In de mededeling van de Commissie aan de Raad van december 2004 met als titel "Stand van zaken in Duitsland en Frankrijk wat hun verplichtingen onder de buitensporigtekortprocedure betreft na het arrest van het Hof van Justitie" werd geconcludeerd dat 2005 als relevante uiterste termijn voor de correctie moest worden beschouwd. In januari 2005 sloot de Raad zich aan bij het standpunt van de Commissie. Op 1 maart 2006 heeft de Commissie de Raad aanbevolen om Duitsland overeenkomstig artikel 104, lid 9, van het EG-Verdrag aan te manen maatregelen te treffen om het buitensporig tekort uiterlijk in 2007 te verhelpen. In zijn advies van 17 februari 2005 over het in december 2004 ingediende geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Duitsland voor de periode 2004-2008 achtte de Raad het wenselijk dat Duitsland het nodige deed om het buitensporige tekort in 2005 te corrigeren; in de jaren na 2005 budgettaire aanpassingen doorvoerde en de nodige structurele inspanningen leverde teneinde tegen het eind van de programmaperiode een begrotingssituatie tot stand te brengen die vrijwel in evenwicht is; en doorging met structurele hervormingen, met name in de gezondheidszorg, om de houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn nog verder te verbeteren.3.  In de afgelopen tien jaar bedroeg de BBP-groei in Duitsland 1,4% per jaar, hetgeen meer dan een half procentpunt lager is dan het gemiddelde binnen de eurozone. Tijdens deze periode is het groeipotentieel gestaag afgenomen. De activiteit, die weliswaar door een krachtige uitvoer werd geschraagd, werd afgeremd door een zwakke binnenlandse vraag. Na een langdurige stagnatie tijdens de eerste jaren van het decennium trokken de vraag en de productie in 2004 aan, maar zwakten zij vervolgens opnieuw af. Omdat ook de werkgelegenheidsschepping zeer beperkt was, steeg het werkloosheidscijfer tot 9,5% van de beroepsbevolking. In 2005 kwam het overheidstekort voor het vierde opeenvolgende jaar hoger uit dan de in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde van 3% van het BBP. Sinds 2002 bedraagt de overheidsschuld, die in 1991 nog in de buurt van 40% van het BBP lag meer dan, de in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde van 60% van het BBP.4.  In het macro-economische scenario dat aan het programma ten grondslag ligt, wordt ervan uitgegaan dat de reële BBP-groei zal aantrekken van 0,9% in 2005 tot 1,4% in 2006 en dat de binnenlandse vraag tegelijkertijd een dynamische ontwikkeling zal vertonen. Verwacht wordt dat de groei in 2007 tot 1% zal vertragen, maar zich nadien zal herstellen, waarbij in de periode 2005-2009 een gemiddeld groeipercentage van 1,5% zal worden gehaald. De potentiële groei zal naar verwachting enigszins versnellen in de laatste jaren van het programma en tegelijkertijd zou de output gap geleidelijk verkleinen maar nog steeds negatief blijven in het laatste jaar van het programma. Dit groeiprofiel wordt beïnvloed door de door de nieuwe coalitieregering uitgestippelde beleidsstrategie. Afgaande op de thans beschikbare informatie lijkt het referentiescenario voor 2006 aannemelijk. Voor de latere jaren lijkt het basisscenario evenwel aan de hoge kant. De in het programma vervatte inflatievooruitzichten lijken realistisch voor 2006, maar kunnen eveneens aan de hoge kant zijn voor de rest van de periode.5.  Volgens de door Eurostat verstrekte gegevens bedroeg het overheidstekort in Duitsland in 2005 3,3% van het BBP. Deze gegevens, waarvan de kwaliteit nog nader moet worden beoordeeld, zijn gebaseerd op een voorlopige kennisgeving van Duitsland overeenkomstig Verordening (EG) nr. 3605/93 van de Raad, welke Duitsland op 24 februari 2006 bij de Commissie heeft ingediend. In de vorige actualisering van het stabiliteitsprogramma was voor 2005 een tekortdoelstelling van 2,9% van het BBP vastgesteld.6.  De belangrijkste doelstelling van de in het programma omschreven begrotingsstrategie op middellange termijn is de houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn te bewerkstelligen. Met het oog hierop wordt in het programma voorgesteld de begrotingsconsolidatie voort te zetten en tegelijkertijd de voorwaarden voor groei en werkgelegenheidsschepping te verbeteren. In het programma wordt ernaar gestreefd het buitensporig tekort uiterlijk in 2007 te verhelpen. In de actualisering wordt er met name van uitgegaan dat de nominale tekorten in 2006 en 2007 respectievelijk 3,3% en 2,5% van het BBP zullen bedragen. Verwacht wordt dat het tekort nadien met een half procentpunt van het BBP per jaar zal afnemen en in 2009 op 1,5% van het BBP zal uitkomen. De begrotingsaanpassing vindt zowel aan de ontvangsten- als aan de uitgavenzijde plaats. Vanaf 2006 worden verscheidene extra uitgavenmaatregelen getroffen ter bevordering van de groei. Zo wordt met name voorzien in meer middelen voor O&O, gunstiger afschrijvingsregels voor ondernemingen en investeringen in vervoersinfrastructuur. Hiertegenover staan beperkingen van de belastingvoordelen, zoals de afschaffing van de belastingsubsidie voor de eigen woning, die tot de consolidatie zullen bijdragen. Van bijzonder belang is dat het in de hand houden van de socialezekerheidsuitgaven in het programma als een cruciaal onderdeel van de consolidatiestrategie wordt beschouwd. De besparingen die daaruit voortvloeien, zullen gedeeltelijk worden aangewend voor de financiering van een verlaging van het percentage van de socialezekerheidsbijdragen in 2007. Verwacht wordt dat de daling van het aandeel van de socialezekerheidsbijdragen, die ook het gevolg is van de matige groei van de bijdragegrondslag, grotendeels wordt gecompenseerd door een verhoging van het BTW-tarief in 2007. Het aandeel van de overheidsinvesteringen in het BBP zal naar verwachting stabiel blijven. In vergelijking met de vorige actualisering is het aanpassingstraject grotendeels ongewijzigd gebleven; hoewel thans wordt aangenomen dat de tekortquote in elk programmajaar een half procentpunt (afgerond) hoger zal uitkomen, waarbij dit percentage voor 2006 nog meer zou bedragen.7.  De correctie van het buitensporig tekort in 2007 brengt volgens het programma in de periode 2006-2007 een cumulatieve verbetering met zich van het structureel saldo (d.w.z. het conjunctuurgezuiverde saldo, ongerekend eenmalige en tijdelijke maatregelen) ten belope van meer dan één procentpunt van het BBP. Gedurende de programmaperiode zal het volgens de algemeen aanvaarde methode berekende structurele saldo met gemiddeld ongeveer 0,5% van het BBP verbeteren. In 2008 en 2009 zal deze verbetering evenwel enigszins lager uitvallen. Het programma houdt als middellangetermijndoelstelling voor de begrotingssituatie een sluitende structurele begroting aan, die overigens niet in de programmaperiode zal worden bereikt. Aangezien de vastgestelde middellangetermijndoelstelling ambitieuzer is dan de minimumbenchmark (geraamd op een tekort van circa 1,75% van het BBP), mag worden aangenomen dat de verwezenlijking ervan een veiligheidsmarge tegen het ontstaan van een buitensporig tekort zal bieden. De in het programma vervatte middellangetermijndoelstelling ligt binnen de marge die in het stabiliteits- en groeipact en in de gedragscode wordt aangegeven voor de lidstaten die tot de eurozone en tot ERM II behoren, en is enigszins ambitieuzer dan in het licht van de schuldquote en de gemiddelde potentiële productiegroei op lange termijn noodzakelijk is.8.  Wat 2006 betreft, lijken de risico's voor het begrotingsresultaat in evenwicht te zijn. Vanaf 2007 zou het begrotingsresultaat evenwel slechter kunnen uitvallen dan in het programma wordt voorspeld. De in het verleden opgedane ervaring heeft geleerd dat de beperking van de sociale uitgaven, die in het programma niet grondig wordt omschreven maar die wel wordt verondersteld een cruciale bijdrage te leveren tot de begrotingsaanpassing, staat of valt met de strikte uitvoering van de plannen. In vergelijking met vorige programma's zijn de socialezekerheidsuitgaven een van de belangrijkste oorzaken van de overschrijding van de begrotingsdoelstellingen. De begrotingsdoelstellingen komen in het gedrang indien de voorgenomen vrijstelling van socialezekerheidsbijdragen volledig wordt doorgevoerd zonder dat de overeenkomstige uitgavendoelstellingen worden gehaald. Voorts zou een tegenvallende groei tot tegenvallende ontvangsten kunnen leiden, waarbij het moeilijk zou kunnen blijken deze tegenvaller door een verdere uitgavenvermindering te compenseren teneinde het voorgenomen traject van de tekortquote te behouden. Daarnaast worden in het programma voor 2008 hervormingen aangekondigd van de vennootschapsbelasting en van het verzekeringsstelsel van de gezondheidszorg en de langdurige zorg. Deze hervormingen hebben weliswaar potentieel positieve gevolgen voor de economie en de begroting, maar kunnen het tekort op korte termijn negatief beïnvloeden.9.  In het licht van deze risicobeoordeling lijkt de in het programma geschetste begrotingsstrategie in overeenstemming te zijn met een correctie van het buitensporig tekort tegen 2007. De begrotingsstrategie lijkt evenwel pas in het voorlaatste jaar van de programmaperiode een veiligheidsmarge te verschaffen die ruim genoeg is om te voorkomen dat het tekort bij normale macro-economische fluctuaties de referentiewaarde van 3% van het BBP overschrijdt. In de jaren na de correctie van het buitensporig tekort is het uit het programma blijkende tempo van de aanpassing in de richting van de middellangetermijndoelstelling van het programma grotendeels in overeenstemming met het stabiliteits- en groeipact, dat voorschrijft dat de lidstaten die tot de eurozone en ERM II behoren, een jaarlijkse verbetering van het structurele begrotingssaldo moeten nastreven met 0,5% van het BBP als benchmark, en dat in goede economische tijden een grotere aanpassing moet worden bewerkstelligd, terwijl in slechte economische tijden een minder zware inspanning toelaatbaar is.10.  De schuldquote wordt voor 2005 op 67,5% van het BBP geraamd en is daarmee hoger dan de in het Verdrag vastgestelde referentiewaarde van 60% van het BBP. Volgens het programma zal de schuldquote stijgen tot een afgerond cijfer van 69% van het BBP in 2006 en vervolgens dalen tot 67% van het BBP aan het einde van de programmaperiode. Gezien de bovenbeschreven risico's die aan de begrotingsdoelstellingen verbonden zijn, kan de schuldquote evenwel een minder gunstige ontwikkeling te zien geven dan in het programma wordt voorspeld. Gezien deze risicobeoordeling is het mogelijk dat de schuldquote in onvoldoende mate afneemt in de richting van de referentiewaarde.11.  Wat de houdbaarheid van de openbare financiën betreft, lijkt Duitsland een middelgroot risico te lopen gezien de verwachte budgettaire lasten van de vergrijzing[4]. De in de voorbije jaren doorgevoerde structurele hervormingen, en met name de hervorming van het pensioenstelsel, hebben ertoe bijgedragen dat de stijgingen van de overheidsuitgaven in de toekomst beperkter zullen uitvallen. Voorts wordt in het programma melding gemaakt van het plan om de wettelijke pensioenleeftijd tijdens de periode 2012-2029 stapsgewijs met twee jaar te verhogen tot 67 jaar. Het is ook de bedoeling om het voor de pensioenberekening gehanteerde algoritme aan te passen teneinde de uitgaven mettertijd te verlagen; er is evenwel nog geen uitvoeringsplan gespecificeerd. De aangekondigde structurele hervormingen van de stelsels van de gezondheidszorg en de langdurige zorg zijn nog niet nauwkeurig omschreven. Gelet op het feit dat het huidige niveau van de bruto overheidsschuld de in het Verdrag vastgestelde referentiewaarde van 60% van het BBP overschrijdt en gezien het huidige hoge structurele overheidstekort dient tijdens de programmaperiode een forse en rigoureus vol te houden budgettaire consolidatie-inspanning te worden geleverd om de risico's voor de houdbaarheid op lange termijn te beperken.12.  De voorgenomen maatregelen op het gebied van de openbare financiën zijn grotendeels in overeenstemming met de globale richtsnoeren voor het economisch beleid die in de geïntegreerde richtsnoeren voor de periode 2005-2008 zijn opgenomen. Zo is Duitsland met name voornemens een aantal structurele hervormingen door te voeren met het oog op een verbetering van de houdbaarheid van de overheidsfinanciën op middellange à lange termijn. Indien de uitgavenbeperking in de socialezekerheidsstelsels volgens plan wordt uitgevoerd mag worden aangenomen dat de samenstelling van de overheidsuitgaven overeenkomstig de strategie van Lissabon naar groeibevorderende uitgavencategorieën wordt omgebogen.13.  In het nationale hervormingsprogramma van Duitsland, dat op 7 december 2005 in het kader van de hernieuwde strategie van Lissabon voor groei en werkgelegenheid is ingediend, worden zes belangrijke uitdagingen genoemd: de kennismaatschappij; marktwerking en concurrentiekracht; ondernemingsklimaat; de houdbaarheid van de overheidsfinanciën (met inbegrip van duurzame groei en sociale zekerheid); ecologische innovatie; en de aanpassing van de arbeidsmarkt. Algemeen genomen sluiten de in het stabiliteitsprogramma vervatte maatregelen op het gebied van de openbare financiën aan bij de in het kader van het nationale hervormingsprogramma voorgenomen acties. De budgettaire gevolgen van de in het nationale hervormingsprogramma omschreven acties komen grotendeels tot uiting in de budgettaire prognoses van het stabiliteitsprogramma. Benevens de inhoud van het nationale hervormingsprogramma bevat het stabiliteitsprogramma de vermelding dat eventuele sancties die uit het stabiliteits- en groeipact voortvloeien in het kader van de hervorming van het federale stelsel volgens een verdeelsleutel over de overheidsniveaus zouden worden gespreid. Dit beginsel zou in de Duitse grondwet worden opgenomen.In het licht van de bovenstaande evaluatie is het verheugend dat de regering prioriteit verleent aan de in het programma geschetste begrotingsconsolidatie. De verwezenlijking van de begrotingsdoelstellingen en de houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn zijn evenwel aan risico's onderhevig. Mede gezien de aanbeveling van de Commissie van 1 maart 2006 voor een beschikking van de Raad overeenkomstig artikel 104, lid 9, zou het aangewezen zijn dat Duitsland:-  in 2006 en 2007 de voorgenomen cumulatieve structurele aanpassing van ten minste één procentpunt tot stand brengt om het overheidstekort zo snel mogelijk en uiterlijk in 2007 op een geloofwaardige en duurzame wijze tot minder dan 3% van het BBP terug te dringen;-  spoedig de middellangetermijndoelstelling bereikt door na de correctie van het buitensporig tekort het structureel tekort met ten minste een half procentpunt per jaar te verminderen, met name door een strikte tenuitvoerlegging van de voorgenomen uitgavenbeperking teneinde de voorgenomen verlaging van de socialezekerheidsbijdragen te kunnen bewerkstelligen, en door erop toe te zien dat de begrotingsconsolidatie niet in het gedrang wordt gebracht door de aangekondigde hervorming van de vennootschapsbelasting;-  de plannen ten uitvoer legt met oog op de versterking van de nationale begrotingsinstellingen opdat de begrotingsdoelstellingen op alle overheidsniveaus worden bereikt.Aanbeveling voor eenADVIES VAN DE RAADovereenkomstig artikel 5, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Duitsland, 2005-2009DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid[5], en met name op artikel 5, lid 3,Gezien de aanbeveling van de Commissie,Na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité,BRENGT HET VOLGENDE ADVIES UIT:14.  Op [14 maart 2006] heeft de Raad het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Duitsland behandeld.15.  In de afgelopen tien jaar bedroeg de BBP-groei 1,4% per jaar, hetgeen meer dan een half procentpunt lager is dan het gemiddelde binnen de eurozone. Tijdens deze periode is het groeipotentieel gestaag afgenomen. De activiteit, die weliswaar door een krachtige uitvoer werd geschraagd, werd afgeremd door een zwakke binnenlandse vraag. Na een langdurige stagnatie tijdens de eerste jaren van het decennium was er in 2000 en wederom in 2004 sprake van een kortstondige opflakkering van de vraag en het reële BBP, maar nadien zwakten deze opnieuw af. Omdat ook de werkgelegenheidsschepping zeer beperkt was, steeg het werkloosheidscijfer tot 9,5% van de beroepsbevolking. In 2005 kwam het overheidstekort voor het vierde opeenvolgende jaar hoger uit dan de in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde van 3% van het BBP. Sinds 2002 bedraagt de overheidsschuld, die in 1991 nog in de buurt van 40% van het BBP lag, meer dan de in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde van 60% van het BBP.16.  Op 21 januari 2003 besloot de Raad dat er in Duitsland een buitensporig tekort bestond en werd het land op grond van artikel 104, lid 7, van het EG-Verdrag aanbevolen dit tekort uiterlijk in 2004 te corrigeren. In de mededeling van de Commissie aan de Raad van december 2004 met als titel "Stand van zaken in Duitsland en Frankrijk wat hun verplichtingen onder de buitensporigtekortprocedure betreft na het arrest van het Hof van Justitie" werd geconcludeerd dat 2005 als relevante uiterste termijn voor de correctie moest worden beschouwd. In januari 2005 sloot de Raad zich aan bij het standpunt van de Commissie. Op [14 maart 2006] heeft de Raad Duitsland overeenkomstig artikel 104, lid 9, van het EG-Verdrag aangemaand maatregelen te treffen om de buitensporigtekortsituatie uiterlijk in 2007 te verhelpen. In zijn advies van 17 februari 2005 over het in december 2004 ingediende geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Duitsland voor de periode 2004-2008 achtte de Raad het wenselijk dat Duitsland het nodige deed om het buitensporige tekort in 2005 te corrigeren; in de jaren na 2005 budgettaire aanpassingen doorvoerde en de nodige structurele inspanningen leverde teneinde tegen het eind van de programmaperiode een begrotingssituatie tot stand te brengen die vrijwel in evenwicht is; en doorging met structurele hervormingen, met name in de gezondheidszorg, om de houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn nog verder te verbeteren.17.  Volgens de door Eurostat verstrekte gegevens bedroeg het overheidstekort in Duitsland in 2005 3,3% van het BBP. Deze gegevens, waarvan de kwaliteit nog nader moet worden beoordeeld, zijn gebaseerd op een voorlopige kennisgeving van Duitsland overeenkomstig Verordening (EG) nr. 3605/93 van de Raad, welke Duitsland op 24 februari 2006 bij de Commissie heeft ingediend. In de vorige actualisering van het stabiliteitsprogramma was voor 2005 een tekortdoelstelling van 2,9% van het BBP vastgesteld.18.  De actualisering van het Duitse stabiliteitsprogramma werd op 22 februari 2006 ingediend. Het programma heeft betrekking op de periode 2005-2009. Het is grotendeels in overeenstemming met de in de nieuwe gedragscode vastgelegde modelstructuur voor stabiliteits- en convergentieprogramma's[6].19.  In het macro-economische scenario dat aan het programma ten grondslag ligt, wordt ervan uitgegaan dat de reële BBP-groei zal aantrekken van 0,9% in 2005 tot 1,4% in 2006 en dat de binnenlandse vraag tegelijkertijd een dynamischer ontwikkeling zal vertonen. Verwacht wordt dat de groei in 2007 tot 1% zal vertragen, maar zich nadien zal herstellen, waarbij in de periode 2005-2009 een gemiddeld groeipercentage van 1,5% zal worden gehaald. Dit groeiprofiel wordt beïnvloed door de door de nieuwe regeringscoalitie uitgestippelde beleidsstrategie. Afgaande op de thans beschikbare informatie lijkt het referentiescenario voor 2006 aannemelijk. Voor de latere jaren lijkt het basisscenario evenwel aan de hoge kant. De in het programma vervatte inflatievooruitzichten lijken realistisch voor 2006, maar kunnen aan de hoge kant zijn voor de rest van de periode.20.  De belangrijkste doelstelling van de in het programma omschreven begrotingsstrategie op middellange termijn is de houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn te bewerkstelligen. Met het oog hierop wordt in het programma voorgesteld de begrotingsconsolidatie voort te zetten en tegelijkertijd de voorwaarden voor groei en werkgelegenheidsschepping te verbeteren. In het programma wordt ernaar gestreefd het buitensporig tekort uiterlijk in 2007 te verhelpen. In de actualisering wordt er met name van uitgegaan dat de nominale tekorten in 2006 en 2007 respectievelijk 3,3% en 2,5% van het BBP zullen bedragen. Verwacht wordt dat het tekort nadien met een half procentpunt van het BBP per jaar zal afnemen en in 2009 op 1,5% van het BBP zal uitkomen. De begrotingsaanpassing vindt zowel aan de ontvangsten- als aan de uitgavenzijde plaats. Het in de hand houden van de socialezekerheidsuitgaven wordt in het programma als de hoeksteen van de consolidatiestrategie beschouwd. Wat de ontvangsten betreft, wordt de stijging van het aandeel van de belastingen grotendeels tenietgedaan door een daling van het aandeel van de socialezekerheidsbijdragen. Het aandeel van de overheidsinvesteringen in het BBP blijft naar verwachting stabiel. In vergelijking met de vorige actualisering van het stabiliteitsprogramma is het aanpassingstraject grotendeels ongewijzigd gebleven, hoewel wordt aangenomen dat de tekortquote in elk programmajaar een half procentpunt (afgerond) hoger zal liggen dan in de vorige actualisering werd voorspeld, waarbij dit percentage voor 2006 nog meer zou bedragen.21.  De correctie van het buitensporig tekort in 2007 brengt volgens het programma in de periode 2005-2007 een cumulatieve verbetering met zich van het structureel saldo (d.w.z. het conjunctuurgezuiverde saldo, ongerekend eenmalige en tijdelijke maatregelen) ten belope van meer dan één procentpunt. Gedurende de programmaperiode zal het volgens de algemeen aanvaarde methode berekende structurele saldo met gemiddeld ongeveer 0,5% van het BBP per jaar verbeteren. In 2008 en 2009 zal deze verbetering evenwel enigszins lager uitvallen. Het programma houdt als middellangetermijndoelstelling voor de begrotingssituatie een sluitende structurele begroting aan, die overigens niet in de programmaperiode zal worden bereikt. Aangezien de vastgestelde middellangetermijndoelstelling ambitieuzer is dan de minimumbenchmark (geraamd op een tekort van circa 1,75% van het BBP), mag worden aangenomen dat de verwezenlijking ervan een veiligheidsmarge tegen het ontstaan van een buitensporig tekort zal bieden. De in het programma vervatte middellangetermijndoelstelling ligt binnen de marge die in het stabiliteits- en groeipact en in de gedragscode wordt aangegeven voor de lidstaten die tot de eurozone en tot ERM II behoren, en is enigszins ambitieuzer dan in het licht van de schuldquote en de gemiddelde potentiële productiegroei op lange termijn noodzakelijk is.22.  Wat 2006 betreft, lijken de risico's voor het begrotingsresultaat in evenwicht te zijn. Vanaf 2007 zou het begrotingsresultaat evenwel slechter kunnen uitvallen dan in het programma wordt voorspeld. De in het verleden opgedane ervaring heeft geleerd dat de beperking van de sociale uitgaven, die in het programma niet grondig wordt omschreven maar die wel wordt verondersteld een cruciaal belang te leveren tot de begrotingsaanpassing, staat of valt met de strikte uitvoering van de plannen. In vergelijking met vorige programma's zijn de socialezekerheidsuitgaven een van de belangrijkste oorzaken van de overschrijding van de begrotingsdoelstellingen. De begrotingsdoelstellingen komen in het gedrang indien de voorgenomen vrijstelling van socialezekerheidsbijdragen volledig wordt doorgevoerd zonder dat de overeenkomstige uitgavendoelstellingen worden gehaald. Voorts zou een tegenvallende groei tot tegenvallende ontvangsten kunnen leiden waarbij het moeilijk zou kunnen blijken deze tegenvaller door een verdere uitgavenvermindering te compenseren teneinde het voorgenomen traject van de tekortquote te behouden. Daarnaast worden in het programma voor 2008 hervormingen aangekondigd van de vennootschapsbelasting en van het verzekeringsstelsel van de gezondheidszorg en de langdurige zorg. Deze hervormingen hebben weliswaar potentieel positieve gevolgen voor de economie en de begroting, maar kunnen het tekort op korte termijn negatief beïnvloeden.23.  In het licht van deze risicobeoordeling lijkt de in het programma geschetste begrotingsstrategie in overeenstemming te zijn met een correctie van het buitensporig tekort tegen 2007. De begrotingsstrategie lijkt evenwel pas in het voorlaatste jaar van de programmaperiode een veiligheidsmarge te verschaffen die ruim genoeg is om te voorkomen dat het tekort bij normale macro-economische fluctuaties de referentiewaarde van 3% van het BBP overschrijdt. In de jaren na de correctie van het buitensporig tekort is het uit het programma blijkende tempo van de aanpassing in de richting van de middellangetermijndoelstelling van het programma grotendeels in overeenstemming met het stabiliteits- en groeipact, dat voorschrijft dat de lidstaten die tot de eurozone en ERM II behoren, een jaarlijkse verbetering van het structurele begrotingssaldo moeten nastreven met 0,5% van het BBP als benchmark, en dat in goede economische tijden een grotere aanpassing moet worden bewerkstelligd, terwijl in slechte economische tijden een minder zware inspanning toelaatbaar is.24.  De schuldquote wordt voor 2005 op 67,5% van het BBP geraamd en is daarmee hoger dan de in het Verdrag vastgestelde referentiewaarde van 60% van het BBP. Volgens het programma zal de schuldquote stijgen tot een afgerond cijfer van 69% van het BBP in 2006 en vervolgens dalen tot 67% van het BBP aan het einde van de programmaperiode. Gezien de bovenbeschreven risico's die aan de begrotingsdoelstellingen verbonden zijn, kan de schuldquote evenwel een minder gunstige ontwikkeling te zien geven dan in het programma wordt voorspeld. Gezien deze risicobeoordeling is het mogelijk dat de schuldquote in onvoldoende mate afneemt in de richting van de referentiewaarde.25.  Wat de houdbaarheid van de openbare financiën betreft, lijkt Duitsland een middelgroot risico te lopen gezien de verwachte budgettaire lasten van de vergrijzing[7]. De in de voorbije jaren doorgevoerde structurele hervormingen, en met name de hervorming van het pensioenstelsel, hebben ertoe bijgedragen dat de stijgingen van de overheidsuitgaven in de toekomst beperkter zullen uitvallen. Gelet op het feit dat het huidige niveau van de bruto overheidsschuld de in het Verdrag vastgestelde referentiewaarde van 60% van het BBP overschrijdt en gezien het huidige hoge structurele overheidstekort dient tijdens de programmaperiode een forse en rigoureus vol te houden budgettaire consolidatie-inspanning te worden geleverd om de risico's voor de houdbaarheid op lange termijn te beperken.26.  De voorgenomen maatregelen op het gebied van de openbare financiën zijn grotendeels in overeenstemming met de globale richtsnoeren voor het economisch beleid die in de geïntegreerde richtsnoeren voor de periode 2005-2008 zijn opgenomen. Zo is Duitsland met name voornemens een aantal structurele hervormingen door te voeren met het oog op een verbetering van de houdbaarheid van de overheidsfinanciën op middellange à lange termijn. Indien de voorgenomen uitgavenbeperking in de socialezekerheidsstelsels volgens plan wordt uitgevoerd, mag worden aangenomen dat de samenstelling van de overheidsuitgaven overeenkomstig de strategie van Lissabon naar groeibevorderende uitgavencategorieën wordt omgebogen.27.  In het nationale hervormingsprogramma van Duitsland, dat op 7 december 2005 in het kader van de hernieuwde strategie van Lissabon voor groei en werkgelegenheid is ingediend, worden zes belangrijke uitdagingen genoemd: de kennismaatschappij; marktwerking en concurrentiekracht; ondernemingsklimaat; de houdbaarheid van de overheidsfinanciën (met inbegrip van duurzame groei en sociale zekerheid); ecologische innovatie; en de aanpassing van de arbeidsmarkt. Algemeen genomen sluiten de in het stabiliteitsprogramma vervatte maatregelen op het gebied van de openbare financiën aan bij de in het kader van het nationale hervormingsprogramma voorgenomen acties. De budgettaire gevolgen van de in het nationale hervormingsprogramma omschreven acties komen grotendeels tot uiting in de budgettaire prognoses van het stabiliteitsprogramma. Benevens de inhoud van het nationale hervormingsprogramma bevat het stabiliteitsprogramma de vermelding dat eventuele sancties die uit het stabiliteits- en groeipact voortvloeien, in het kader van de hervorming van het federale stelsel volgens een verdeelsleutel over de overheidsniveaus zouden worden gespreid. Dit beginsel zou in de Duitse grondwet worden opgenomen.In het licht van de bovenstaande evaluatie neemt de Raad met instemming kennis van het feit dat de regering prioriteit verleent aan de in het programma geschetste begrotingsconsolidatie, maar wijst hij erop dat de verwezenlijking van de begrotingsdoelstellingen en de houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn aan risico's onderhevig zijn. Mede gezien de beschikking van de Raad van [14 maart] overeenkomstig artikel 104, lid 9, van het EG-Verdrag acht de Raad het aangewezen dat Duitsland:-  in 2006 en 2007 de voorgenomen cumulatieve structurele aanpassing van ten minste één procentpunt tot stand brengt om het overheidstekort zo snel mogelijk en uiterlijk in 2007 op een geloofwaardige en duurzame wijze tot minder dan 3% van het BBP terug te dringen;-  spoedig de budgettaire middellangetermijndoelstelling bereikt door na de correctie van het buitensporig tekort het structureel tekort met ten minste een half procentpunt te verminderen, met name door een strikte tenuitvoerlegging van de voorgenomen uitgavenbeperking teneinde de voorgenomen verlaging van de socialezekerheidsbijdragen te kunnen bewerkstelligen, en door erop toe te zien dat de begrotingsconsolidatie niet in het gedrang wordt gebracht door de aangekondigde hervorming van de vennootschapsbelasting;-  de plannen ten uitvoer legt met oog op de versterking van de nationale begrotingsinstellingen opdat de begrotingsdoelstellingen op alle overheidsniveaus worden bereikt.Vergelijking van de belangrijkste macro-economische en budgettaire prognoses2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 |Reëel BBP (Verandering in %) | SP feb 2006 | 1,6 | 0,9 | 1,5 | 1 | 1,75 | 1,75 |COM nov 20056 | 1,6 | 0,8 | 1,2 | 1,6 | -- | -- |SP dec 2004 | 1,8 | 1,7 | 1,75 | 2 | 2 | -- |HICP-inflatie (%) | SP feb 2006 | -- | -- | -- | -- | -- | -- |COM nov 2005 | 1,8 | 2,0 | 1,6 | 1,1 | -- | -- |SP dec 2004 | -- | -- | -- | -- | -- | -- |Output gap (% van het potentiële BBP) | SP feb 20061 | -0,6 | -0,9 | -0,7 | -1,1 | -0,7 | -0,4 |COM nov 20055 | -0,6 | -0,9 | -0,8 | -0,4 | -- | -- |SP dec 20041 | -1,2 | -0,9 | -0,7 | -0,3 | -0,0 | -- |Overheidssaldo (% van het BBP) | SP feb 2006 | -3,7 | -3,3 | -3,3 | -2,5 | -2 | -1,5 |COM nov 2005 | -3,7 | -3,9 | -3,7 | -3,3 | -- | -- |SP dec 2004 | -3,75 | -2,9 | -2,5 | -2 | -1,5 | -- |Primair saldo (% van het BBP) | SP feb 2006 | -0,8 | -0,5 | -0,5 | 0,5 | 1,25 | 1,5 |COM nov 2005 | -0,8 | -0,9 | -0,9 | -0,4 | -- | -- |SP dec 2004 | -0,5 | 0 | 0,5 | 1,5 | 2 | -- |Conjunctuurgezuiverd saldo (% van het BBP) | SP feb 20061 | -3,4 | -2,9 | -2,9 | -1,8 | -1,5 | -1,1 |COM nov 2005 | -3,3 | -3,2 | -3,2 | -3,0 | -- | -- |SP dec 20041 | -3,0 | -2,4 | -1,9 | -1,6 | -1,3 | -- |Structureel saldo2 (% van het BBP) | SP feb 20063 | -3,4 | -3,0 | -2,9 | -1,8 | -1,5 | -1,1 |COM nov 20054 | -3,3 | -3,2 | -3,2 | -3,0 | -- | -- |SP dec 2004 | --. | -- | -- | -- | -- | -- |Bruto overheidsschuld (% van het BBP) | SP feb 2006 | 65,5 | 67,5 | 69 | 68,5 | 68 | 67 |COM nov 20057 | 66,4 | 68,6 | 70,0 | 71,4 | -- | -- |SP dec 20047 | 65,5 | 66 | 66 | 65,5 | 65 | -- |Noten: 1 Berekeningen van de diensten van de Commissie op basis van de in het programma voorkomende informatie. 2 Conjunctuurgezuiverd saldo (zoals in voorgaande rijen), ongerekend eenmalige en andere tijdelijke maatregelen. 3 Eenmalige en andere tijdelijke maatregelen uit het programma (0,1% van het BBP in 2005). 4 Eenmalige en andere tijdelijke maatregelen uit de najaarsprognoses 2005 van de diensten van de Commissie. 5 Gebaseerd op een geraamde potentiële groei van 1,1% in 2004, 1,1% in 2005, 1,1% in 2006 en 1,2% in 2007. 6 Volgens de eerste ramingen bedroeg de groei in 2005 0,9%. In de tussentijdse prognoses van de diensten van de Commissie van 21 februari 2006 wordt voor 2006 een groei van 1,5% voorspeld. 7 De schuldquote werd berekend op basis van de BBP-reeksen volgens de oude methode voor de toewijzing van indirect gemeten diensten van financiële intermediairs (IGDFI) aan gebruikers. De gegevens zijn dus niet geheel vergelijkbaar. Bronnen: Stabiliteitsprogramma (SP); najaarsprognoses 2005 van de diensten van de Commissie (COM) op basis ongewijzigd beleid vóór het aantreden van de nieuwe regering in november 2005; berekeningen van de diensten van de Commissie. |[1] PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1. Verordening gewĳzigd bĳ Verordening (EG) nr. 1055/2005 (PB L 174 van 7.7.2005, blz. 1). Alle documenten waarnaar in deze tekst wordt verwezen, kunnen worden geraadpleegd op de volgende website:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm.[2] Specificaties in慺敫搠極癴敯楲杮瘠湡栠瑥猠慴楢楬整瑩⵳攠牧敯灩捡⁴湥爠捩瑨湳敯敲湩慺敫搠潶浲攠敤椠桮畯慶瑳扡汩瑩楥獴湥挠湯敶杲湥楴灥潲牧浡慭猧潤牯搠慒摡⠠捅景湩 灯ㄠ‱歯潴敢⁲〲㔰戠步慲档楴摧മं潚污⁳湩搠潶牯慧湡敤樠牡湥爠敥獤栠瑥朠癥污眠獡楺湪椠敤愠瑣慵楬敳楲杮愠汬敥晡敧潲摮敧敧敶獮攠潳獭瀠牥潩敤敧業摤汥敤潶牯搠慬瑡瑳慪敲慶敤瀠潲牧浡慭数楲摯灯敧潮zake de uitvoering van het stabiliteits- en groeipact en richtsnoeren inzake de vorm en de inhoud van stabiliteits- en convergentieprogramma's, door de Raad (Ecofin) op 11 oktober 2005 bekrachtigd.[3] Zoals in de voorgaande jaren reeds het geval was, zijn in de actualisering alleen afgeronde gegevens en soms periodegemiddelden voor de laatste jaren van de programmaperiode opgenomen. De actualisering vertoont leemten in de verplichte en facultatieve gegevens die de nieuwe gedragscode voorschrijft (in het bijzonder ontbreken gegevens over werkloosheid, sectorale balansen en een opsplitsing van de belastingontvangsten).[4] In de technische beoordeling van het programma door de diensten van de Commissie worden nadere bijzonderheden verstrekt over de houdbaarheid op lange termijn(http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm).[5] PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1. Verordening gewĳzigd bĳ Verordening (EG) nr. 1055/2005 (PB L 174 van 7.7.2005, blz. 1). Alle documenten waarnaar in deze tekst wordt verwezen, kunnen worden geraadpleegd op de volgende website:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm.[6] Zoals in de voorgaande jaren reeds het geval was, zijn in de actualisering alleen afgeronde gegevens en soms periodegemiddelden voor de laatste jaren van de programmaperiode opgenomen. De actualisering vertoont leemten in de verplichte en facultatieve gegevens die de nieuwe gedragscode voorschrijft (in het bijzonder ontbreken gegevens over werkloosheid, sectorale balansen en een opsplitsing van de belastingontvangsten).[7] In de technische beoordeling van het programma door de diensten van de Commissie worden nadere bijzonderheden verstrekt over de houdbaarheid op lange termijn(http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm).