               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 20.5.2020
            COM(2020) 510 final
            Aanbeveling voor een
            AANBEVELING VAN DE RAAD
            over het nationale hervormingsprogramma 2020 van Frankrijk en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma 2020 van Frankrijk

               Aanbeveling voor een

               AANBEVELING VAN DE RAAD

               over het nationale hervormingsprogramma 2020 van Frankrijk en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma 2020 van Frankrijk

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148, lid 4,

               Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid
                  1
               , en met name artikel 5, lid 2,

               Gezien Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 betreffende de preventie en correctie van macro-economische onevenwichtigheden
                  2
               , en met name artikel 6, lid 1,

               Gezien de aanbeveling van de Europese Commissie,

               Gezien de resoluties van het Europees Parlement,

               Gezien de conclusies van de Europese Raad,

               Gezien het advies van het Comité voor de werkgelegenheid,

               Gezien het advies van het Economisch en Financieel Comité,

               Gezien het advies van het Comité voor sociale bescherming,

               Gezien het advies van het Comité voor de economische politiek,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Op 17 december 2019 heeft de Commissie haar goedkeuring gehecht aan de jaarlijkse strategie voor duurzame groei en daarmee de aanzet gegeven tot het Europees Semester 2020 voor coördinatie van het economisch beleid. Daarbij is terdege rekening gehouden met de op 17 november 2017 door het Europees Parlement, de Raad en de Commissie geproclameerde Europese pijler van sociale rechten. Op 17 december 2019 heeft de Commissie op grond van Verordening (EU) nr. 1176/2011 ook het waarschuwingsmechanismeverslag aangenomen, waarin zij Frankrijk heeft genoemd als een van de lidstaten die aan een diepgaande evaluatie zouden worden onderworpen. Tevens heeft de Commissie op die datum een aanbeveling voor een aanbeveling van de Raad over het economisch beleid van de eurozone aangenomen.

               (2)Op 26 februari 2020 is het landverslag 2020 voor Frankrijk
                  3
                gepubliceerd. Daarin werd de vooruitgang beoordeeld die Frankrijk bij de tenuitvoerlegging van de op 9 juli 2019 door de Raad vastgestelde landspecifieke aanbevelingen heeft gemaakt
                  4
               , alsmede het gevolg dat is gegeven aan de aanbevelingen die in de jaren voordien werden goedgekeurd, en de vooruitgang die Frankrijk in de richting van zijn nationale Europa 2020-doelstellingen heeft geboekt. Het landverslag besteedde ook aandacht aan de op grond van artikel 5 van Verordening (EU) nr. 1176/2011 uitgevoerde diepgaande evaluatie, waarvan de uitkomsten ook op 26 februari 2020 zijn bekendgemaakt. Op basis van haar analyse concludeerde de Commissie dat Frankrijk wordt geconfronteerd met macro-economische onevenwichtigheden. De macro-economische onevenwichtigheden van Frankrijk hielden met name verband met de hoge overheidsschuld en de zwakke concurrentiedynamiek in een context van lage productiviteitsgroei, en hadden een grensoverschrijdende relevantie.

               (3)Op 11 maart 2020 heeft de Wereldgezondheidsorganisatie de uitbraak van COVID-19 officieel uitgeroepen tot een wereldwijde pandemie. Deze pandemie vormt een ernstige bedreiging voor de volksgezondheid en treft burgers, bedrijven en economieën. Zij zet de nationale gezondheidsstelsels onder zware druk, verstoort de mondiale toeleveringsketens, veroorzaakt volatiliteit op de financiële markten en sterke schommelingen in de consumentenvraag, en heeft negatieve gevolgen voor meerdere sectoren. Zij vormt een bedreiging voor de banen en het inkomen van mensen en voor ondernemingen. De pandemie heeft geleid tot een grote economische schok die nu al ernstige gevolgen heeft in de Europese Unie. Op 13 maart 2020 heeft de Commissie een mededeling
                  5
                aangenomen waarin wordt opgeroepen tot een gecoördineerde economische aanpak van de crisis door alle actoren op nationaal en Unieniveau.

               (4)Meerdere lidstaten hebben een noodtoestand uitgeroepen of noodmaatregelen getroffen. Elke noodmaatregel moet strikt proportioneel, noodzakelijk en beperkt in de tijd zijn, en moet overeenstemmen met de Europese en internationale normen. Ze moeten onderworpen zijn aan democratisch toezicht en onafhankelijke rechterlijke controle.

               (5)Op 20 maart 2020 heeft de Commissie een mededeling aangenomen over de activering van de algemene ontsnappingsclausule van het stabiliteits- en groeipact
                  6
               . De clausule, die in artikel 5, lid 1, artikel 6, lid 3, artikel 9, lid 1, en artikel 10, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 en artikel 3, lid 5, en artikel 5, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1467/97 is neergelegd, vergemakkelijkt de coördinatie van het begrotingsbeleid in tijden van ernstige economische neergang. In haar mededeling heeft de Commissie de Raad haar standpunt meegedeeld dat, gezien de verwachte ernstige economische neergang ten gevolge van de COVID-19-uitbraak, de huidige omstandigheden de activering van de clausule toelaten. Op 23 maart 2020 stemden de ministers van Financiën van de lidstaten in met de beoordeling van de Commissie. De activering van de algemene ontsnappingsclausule maakt het mogelijk tijdelijk af te wijken van het aanpassingstraject in de richting van de begrotingsdoelstelling op middellange termijn, op voorwaarde dat daardoor de houdbaarheid van de begroting op middellange termijn niet in gevaar komt. Voor het correctieve deel kan de Raad, op aanbeveling van de Commissie, ook besluiten een herzien begrotingstraject vast te stellen. De algemene ontsnappingsclausule schorst de procedures van het stabiliteits- en groeipact niet. De clausule staat lidstaten toe af te wijken van de budgettaire verplichtingen die normaliter van toepassing zijn en stelt de Commissie en de Raad in staat om de nodige maatregelen op het gebied van beleidscoördinatie binnen het kader van het pact te nemen.

               (6)Er is voortdurende actie nodig om de verspreiding van de pandemie te beperken en te beheersen, om de veerkracht van de nationale gezondheidsstelsels te versterken, om de sociaal-economische gevolgen te verzachten door middel van ondersteunende maatregelen voor bedrijven en huishoudens en om te zorgen voor adequate gezondheids- en veiligheidsomstandigheden op de werkplek met het oog op de hervatting van de economische activiteit. De Unie moet ten volle gebruik maken van de verschillende instrumenten waarover zij beschikt om de lidstaten op deze gebieden te ondersteunen. Tegelijkertijd moeten de lidstaten en de Unie samenwerken om de maatregelen voor te bereiden die nodig zijn voor een terugkeer naar een normale werking van onze samenlevingen en economieën en naar duurzame groei, waarin zij onder meer de groene transitie en de digitale transformatie moeten integreren, net als de lessen die uit de crisis worden getrokken.

               (7)De COVID-19-crisis toont aan hoe flexibel de eengemaakte markt zich kan aanpassen aan buitengewone omstandigheden. Om een vlotte en soepele overgang naar de herstelfase en het vrije verkeer van goederen, diensten en werknemers te waarborgen, moeten uitzonderlijke maatregelen die de werking van de eengemaakte markt belemmeren, worden geschrapt zodra zij niet langer onmisbaar zijn. De huidige crisis toont aan dat er behoefte is aan crisisparaatheidsplannen in de gezondheidssector, met inbegrip van met name verbeterde aankoopstrategieën, gediversifieerde toeleveringsketens en strategische reserves van essentiële goederen Dat zijn cruciale elementen voor de ontwikkeling van uitgebreidere crisisparaatheidsplannen.

               (8)De wetgever van de Unie heeft de desbetreffende wetgevingskaders
                  7
                reeds gewijzigd om de lidstaten in staat te stellen om alle ongebruikte middelen uit de Europese structuur- en investeringsfondsen te benutten, zodat zij de uitzonderlijke gevolgen van de COVID-19-pandemie kunnen aanpakken. Deze wijzigingen leiden tot meer flexibiliteit en vereenvoudigde en gestroomlijnde procedures. Om de druk op de kasstroom te verlichten kunnen lidstaten in het boekjaar 2020-2021 ook gebruikmaken van een medefinancieringspercentage van 100 % uit de begroting van de Unie. Frankrijk wordt aangemoedigd ten volle gebruik te maken van deze mogelijkheden om bijstand te bieden aan de mensen en sectoren die het zwaarst door de problemen zijn getroffen.

               (9)Als gevolg van uiteenlopende specialisatiepatronen zullen de sociaal-economische gevolgen van de pandemie waarschijnlijk ongelijk verdeeld zijn over de regio’s, met name in regio’s die sterk afhankelijk zijn van toerisme, zoals de ultraperifere gebieden, en meer in het algemeen van persoonlijke dienstverlening aan klanten. Dit brengt een aanzienlijk risico met zich mee dat de regionale en territoriale verschillen in Frankrijk groter worden, waardoor de reeds waargenomen trend van langzaam groeiende verschillen tussen de hoofdstedelijke regio, de grote steden en de rest van het land, tussen stedelijke en plattelandsgebieden en tussen de metropool en de ultraperifere gebieden zich verder doorzet. De huidige situatie gaat ook gepaard met het gevaar dat het convergentieproces tussen de lidstaten tijdelijk uiteenvalt, hetgeen gerichte beleidsacties noodzakelijk maakt.

               (10)Op 7 mei 2020 heeft Frankrijk zijn nationale hervormingsprogramma 2020 ingediend en op 30 april 2020 zijn stabiliteitsprogramma 2020. Om met de onderlinge verbanden tussen beide programma’s rekening te houden, zijn deze tegelijkertijd geëvalueerd.

               (11)Frankrijk valt momenteel onder het preventieve deel van het stabiliteits- en groeipact en is aan de overgangsregel voor de schuld onderworpen. Op 13 juli 2018 heeft de Raad Frankrijk de aanbeveling gedaan ervoor te zorgen dat de nominale groei van de netto primaire overheidsuitgaven
                  8
                in 2019 niet meer bedraagt dan 1,4 %, hetgeen overeenstemt met een jaarlijkse structurele aanpassing van 0,6 % van het bbp. De algehele beoordeling van de Commissie bevestigt een significante afwijking van het aanbevolen aanpassingstraject in de richting van de begrotingsdoelstelling op middellange termijn in 2019 en over 2018 en 2019 samen. Dit is een relevante factor in het verslag van de Commissie dat overeenkomstig artikel 126, lid 3, van het Verdrag is opgesteld en waarin wordt beoordeeld of Frankrijk in 2019 aan het schuldcriterium heeft voldaan.

               (12)In haar stabiliteitsprogramma 2020 voorziet de regering dat het nominale saldo zal verslechteren van een tekort van 3,0 % van het bbp in 2019 tot een tekort van 9,0 % van het bbp in 2020. Na in 2019 te zijn gestabiliseerd op 98,1 % van het bbp, zal de overheidsschuldquote volgens het stabiliteitsprogramma 2020 naar verwachting in 2020 oplopen tot ongeveer 115,2 % van het bbp. De macro-economische en budgettaire vooruitzichten worden beïnvloed door de grote onzekerheid als gevolg van de COVID-19-pandemie.

               (13)Als reactie op de COVID-19-pandemie en als onderdeel van een gecoördineerde Unie-aanpak heeft Frankrijk begrotingsmaatregelen vastgesteld om de capaciteit van het gezondheidsstelsel te vergroten, de pandemie in te dammen en bijstand te verlenen aan personen en sectoren die bijzonder getroffen zijn. Volgens het stabiliteitsprogramma 2020 bedragen deze begrotingsmaatregelen 1,9 % van het bbp. Deze maatregelen omvatten: de financiering van een regeling voor gedeeltelijke werkloosheid ten belope van 1,1 % van het bbp; 0,4 % van het bbp voor extra uitgaven ter versterking van de gezondheidszorg, ziektekostenpremievergoedingen en beloning van gezondheidswerkers; oprichting van een solidariteitsfonds ten belope van 0,3 % van het bbp om rechtstreekse steun te verlenen aan kleine en zeer kleine ondernemingen en zelfstandigen. Daarnaast heeft Frankrijk maatregelen aangekondigd die, ook al hebben zij geen rechtstreekse gevolgen voor de begroting, toch zullen bijdragen tot de ondersteuning van de liquiditeit van ondernemingen en in het stabiliteitsprogramma 2020 worden geraamd op 17 % van het bbp. Deze maatregelen omvatten betalingsuitstel voor belastingen en sociale lasten voor bedrijven; versnelde terugbetaling van belastingkrediet en btw-tegoeden; het opzetten van een specifiek reservefonds voor directe steun aan strategische ondernemingen door middel van deelneming in het aandelenkapitaal (3,1 % van het bbp) en garanties voor leningen (13,9 % van het bbp). Over het algemeen zijn de door Frankrijk genomen maatregelen in overeenstemming met de richtsnoeren van de mededeling van de Commissie over een gecoördineerde economische respons op de COVID-19-uitbraak. De volledige uitvoering van deze maatregelen, gevolgd door een heroriëntering van het begrotingsbeleid naar het tot stand brengen van prudente begrotingssituaties als de economische omstandigheden dat toelaten, zal bijdragen tot het behoud van budgettaire houdbaarheid op middellange termijn.

               (14)Op basis van de voorjaarsprognoses 2020 van de Commissie bij ongewijzigd beleid wordt het overheidssaldo van Frankrijk geraamd op -9,9 % van het bbp in 2020 en ‑4,0 % in 2021. Verwacht wordt dat de overheidsschuldquote in 2020 en 2021 op respectievelijk 116,5 % en 111,9 % van het bbp zal uitkomen.

               (15)Op 20 mei 2020 heeft de Commissie een overeenkomstig artikel 126, lid 3, VWEU opgesteld verslag uitgebracht omdat Frankrijk zich in 2020 niet aan de schuldregel heeft gehouden, en gelet op de geplande overschrijding van de tekortdrempel van 3 % van het bbp in 2020. Al bij al lijkt de analyse erop te wijzen dat de tekort- en schuldcriteria zoals omschreven in het Verdrag en in Verordening (EG) nr. 1467/1997 niet vervuld zijn.

               (16)Het Franse gezondheidszorgstelsel slaagt erin op doeltreffende wijze goede resultaten te boeken. De COVID-19-uitbraak heeft evenwel een aantal tekortkomingen aan het licht gebracht in de veerkracht van het gezondheidszorgstelsel bij een ernstige volksgezondheidscrisis. Genoemd kunnen worden: i) moeilijkheden om te garanderen dat gezondheidswerkers, kritieke voorraden en persoonlijke beschermingsmiddelen vlot beschikbaar zijn, alsook ii) verborgen structurele problemen. Wat het eerste punt betreft, heeft Frankrijk zijn reserve van medisch en paramedisch personeel en uitrusting ingezet, met inbegrip van studenten geneeskunde en gepensioneerde artsen en verpleegkundigen. Het blijft een uitdaging om de respons in alle segmenten van het gezondheidszorgstelsel te coördineren. Wat het tweede punt betreft, zijn deze tekortkomingen het gevolg van een gebrek aan investeringen in fysieke infrastructuur en personele middelen, een beperkte aanpassing in de organisatie van de diensten; en de noodzaak van een betere coördinatie tussen private en publieke actoren. De problemen worden nog verergerd door aanhoudende regionale verschillen. Hoewel het aandeel van de praktiserende artsen rond het EU-gemiddelde ligt, woont bijvoorbeeld ongeveer 18 % van de Franse bevolking in gebieden waar de toegang tot een huisarts beperkt is. Verdere doortastende inspanningen zijn vereist om de gezondheidszorg te digitaliseren. Deze digitalisering is een hoeksteen van de regeringsstrategie voor de transformatie van het gezondheidszorgstelsel. De COVID-19-crisis toont aan dat een beter gebruik van e-gezondheidszorg, met name telegeneeskunde, bij het uitbreken van een pandemie essentieel is.

               (17)De COVID-19-crisis heeft negatieve gevolgen voor de Franse arbeidsmarkt en leidt tot een verslechtering van de sociale omstandigheden. Ondanks de maatregelen die zijn genomen om de gevolgen van de crisis op te vangen, zal de werkloosheid naar verwachting toenemen (tot 10,1 % in 2020 volgens de prognoses van de Commissie, waarna zij zal dalen tot 9,7 % in 2021). Deze maatregelen omvatten de wijziging en verlenging van de regeling voor werktijdverkorting, alsmede de maatregelen ter ondersteuning van bedrijven en werknemers en ter waarborging van de werking van de openbare diensten en de gezondheidszorg. De aanhoudende segmentatie van de arbeidsmarkt blijft een punt van zorg. In 2019 betrof ongeveer twee derde van de nieuwe indienstnemingen een arbeidsovereenkomst met een duur van minder dan een maand. De overgang van kortlopende arbeidsovereenkomsten naar arbeidsovereenkomsten van onbepaalde duur is een van de laagste in de EU. De recente hervorming van het stelsel voor werkloosheidsuitkeringen (Unédic) had tot doel de financiële houdbaarheid van het stelsel te versterken en de segmentatie aan te pakken. Als gevolg van de crisis zijn bepaalde onderdelen van de hervorming die betrekking hadden op de regelgeving voor de uitkeringen echter opgeschort. In het licht van de verslechterde context is het van belang ervoor te zorgen dat werkloosheidsuitkeringen en actieve ondersteuning bij het vinden van werk beschikbaar zijn voor alle werkzoekenden, ongeacht hun vroegere arbeidssituatie. Om de vaardighedenmismatch aan te pakken en de veerkracht van de arbeidsmarkt te vergroten, moeten de inspanningen worden voortgezet op het vlak van de herschikking van de arbeidskrachten tussen de verschillende sectoren. Vóór de uitbraak van de COVID-19-pandemie gaven werkgevers steeds vaker aan dat ze moeite hadden om geschikte kandidaten te vinden om vacatures te vervullen, hetgeen erop wijst dat bij- en omscholing moeten worden bevorderd. Terwijl bijvoorbeeld met name de informatietechnologiesector te kampen heeft met een tekort aan vakmensen, vertegenwoordigen de afgestudeerden op het gebied van ict slechts 3 % van het totale aantal afgestudeerden.

               (18)In de context van de COVID-19-crisis is het met name van belang de werking van kritieke infrastructuur en het vrije verkeer van goederen in de gehele eengemaakte markt te garanderen en in samenwerking met de buurlanden te zorgen voor het toezicht op en de waarborging van de goede werking van de toeleveringsketens. Daartoe zal de opheffing van de tijdens de COVID-19-crisis genomen maatregelen, met name de uitvoerbeperkingen voor bepaalde medische stoffen en producten, ertoe bijdragen om op coherente wijze en in een geest van solidariteit tegemoet te komen aan de behoeften van de burgers in de hele Unie, het risico van tekorten en verstoringen van de toeleveringsketens vermijden, en uiteindelijk de weg te banen voor een succesvolle op Unieniveau gecoördineerde exitstrategie uit de COVID-19-crisis.

               (19)Frankrijk heeft talrijke regelingen vastgesteld ter ondersteuning van de liquiditeit van ondernemingen, met inbegrip van maatregelen die zijn aangemeld in het raam van de tijdelijke kaderregeling inzake staatssteun ter ondersteuning van de economie vanwege de huidige COVID-19-uitbraak
                  9
               . Een efficiënte en doeltreffende uitvoering van dergelijke regelingen is essentieel om ervoor te zorgen dat ondernemingen, en met name kleine en middelgrote ondernemingen en zelfstandigen, van deze regelingen kunnen gebruik maken. Bij het ontwerpen en uitvoeren van deze maatregelen moet rekening worden gehouden met de veerkracht van de banksector.

               (20)Het algemene ondernemingsklimaat van Frankrijk is verbeterd, maar Frankrijk moet zich blijven inspannen om zijn belastingstelsel te vereenvoudigen en de administratieve lasten voor ondernemingen te verminderen, met name met het oog op de ondersteuning van een effectief economisch herstel op middellange termijn. Volgens de beoordeling van de Commissie en zoals bevestigd door de OESO-indicatoren voor de productmarktregulering voor 2018 blijven bijvoorbeeld de regelgevingsbeperkingen in Frankrijk, ondanks de geboekte vooruitgang op dit gebied en de vaststelling van verschillende maatregelen in de dienstensector, groter dan in andere EU-landen, met name voor zakelijke diensten, waartoe veel gereglementeerde beroepen behoren, en in de detailhandel. Als een van de zwaarst getroffen sectoren zal de dienstensector een belangrijke rol spelen bij de exit uit en het herstel van de crisis. Het opnieuw afbakenen van de vereisten voor de toegang tot en de uitoefening van dienstverlenende activiteiten zou de innovatie, de concurrentie en de beroepsmobiliteit ten goede komen, hetgeen een positief algemeen economisch effect zou hebben. Met een flexibele regelgeving zou ook een impuls kunnen worden gegeven aan het herstel van de retailactiviteiten in de nasleep van de COVID-19-pandemie.

               (21)Om het economisch herstel te bevorderen, zal het van belang zijn om mature publieke investeringsprojecten te vervroegen en particuliere investeringen te bevorderen, onder meer door relevante hervormingen. Hierbij kan het gaan om prioriteiten die in het kader van de Europese Green Deal zijn vastgesteld, in het bijzonder koolstofarme vervoersinitiatieven, hernieuwbare energie en renovatie van gebouwen. In combinatie met de digitale transformatie van de economie zou dit kunnen bijdragen tot een stimulerend effect op korte termijn voor het herstel en de gevolgen van de COVID-19-crisis op middellange termijn, waarbij Frankrijk wordt gepositioneerd op een traject naar klimaatneutraliteit op lange termijn, waarbij tegelijkertijd het technologisch leiderschap wordt bevorderd. De voorbereidende werkzaamheden voor de herstelmaatregelen zouden gebaseerd kunnen zijn op het nationale energie- en klimaatplan van Frankrijk, de projecten van gemeenschappelijk belang en de infrastructuurontwikkelingsplannen. Extra investeringen in energie-infrastructuur, met inbegrip van elektriciteitsinterconnecties, kunnen bijdragen tot een sterkere integratie van de interne energiemarkt van de Unie. De focus moet hierbij liggen op meer concurrentie en het faciliteren van de uitrol van hernieuwbare energie. De programmering van het fonds voor een rechtvaardige transitie voor de periode 2021-2027 zou Frankrijk kunnen helpen bij een aantal uitdagingen van de transitie naar een klimaatneutrale economie, met name in de regio’s die in bijlage D bij het landverslag worden vermeld
                  10
               . Zo zou Frankrijk optimaal gebruik kunnen maken van dat fonds.

               (22)Tijdens de lockdown is de digitalisering van vitaal belang gebleken voor het handhaven van de toegang tot overheids-, educatieve en medische diensten en voor het behoud van economische activiteit, via telewerk en elektronische handel. Op middellange termijn biedt de digitalisering ondernemingen en met name kmo’s, meer kansen om zich te herstellen en te groeien door contacten tot stand te brengen met meer potentiële klanten, de efficiëntie van de productieprocessen te verbeteren en stimulansen te bieden om te innoveren. Tot de investeringen in digitalisering behoren het voorzien van adequate infrastructuur en het verbeteren van de digitale vaardigheden van de bredere bevolking en de beroepsbevolking in het bijzonder. De uitvoering van het Franse plan voor zeer snelle breedbanddiensten (Plan France Très Haut Débit) lijkt op koers te liggen met betrekking tot stedelijke gebieden. In andere gebieden zijn er echter nog steeds zeer grote verschillen in de dekking van het hogesnelheidsnetwerk.

               (23)Frankrijk heeft een sterke onderzoeksbasis en beschikt over het potentieel om specifieke maatregelen te nemen op het gebied van onderzoek en innovatie om te reageren op de COVID-19-crisis, met inbegrip van de ontwikkeling van vaccins en geneesmiddelen. De COVID-19-crisis en de nasleep daarvan vereisen een intensievere samenwerking op het gebied van onderzoek en innovatie tussen de publieke en de private sector. Op middellange termijn kunnen investeringen in onderzoek en innovatie productiviteitswinst opleveren, zoals is opgemerkt door de Franse nationale raad voor de productiviteit (Conseil national français de productivité). Deze investeringen zijn ook nodig in groeibevorderende sectoren om bedrijven in staat te stellen gebruik te maken van de kansen die de transformatie van de Europese economie biedt.

               (24)Terwijl de huidige aanbevelingen gericht zijn op het aanpakken van de sociaal-economische gevolgen van de pandemie en het bevorderen van het economisch herstel, hadden de landspecifieke aanbevelingen 2019 die de Raad op 9 juli 2019 heeft aangenomen, ook betrekking op hervormingen die essentieel zijn om uitdagingen op middellange tot lange termijn aan te pakken. Deze aanbevelingen zijn nog steeds relevant en zullen gedurende de jaarlijkse cyclus van het Europees Semester gemonitord blijven worden. Dat geldt ook voor aanbevelingen betreffende investeringsgerelateerd economisch beleid. Met die aanbevelingen moet rekening worden gehouden bij de strategische programmering van de financiering van het cohesiebeleid na 2020, ook wat betreft de maatregelen ter verzachting van de huidige crisis en de exitstrategieën.

               (25)Het Europees Semester voorziet in het kader voor de voortdurende coördinatie van het economisch en werkgelegenheidsbeleid in de Unie, dat kan bijdragen tot een duurzame economie. De lidstaten hebben in hun nationale hervormingsprogramma’s 2020 de stand van zaken opgemaakt over de voortgang bij de uitvoering van de duurzameontwikkelingsdoelen van de Verenigde Naties (SDG’s). Door onderstaande aanbevelingen volledig uit te voeren zal Frankrijk bijdragen aan de vooruitgang in de richting van de SDG’s en aan de gemeenschappelijke inspanning om in de Unie te komen tot concurrerende duurzaamheid.

               (26)Nauwe coördinatie tussen de economieën van de economische en monetaire unie is essentieel voor een snel herstel van de economische impact van COVID-19. Frankrijk moet, als lidstaat die de euro als munt heeft, en rekening houdend met de politieke richtsnoeren van de Eurogroep, ervoor zorgen dat zijn beleid consistent blijft met de aanbevelingen voor de eurozone en gecoördineerd wordt met dat van de andere lidstaten van de eurozone.

               (27)In de context van het Europees Semester 2020 heeft de Commissie een brede analyse van het economische beleid van Frankrijk verricht. Die analyse is gepubliceerd in het landverslag 2020. Voorts heeft de Commissie zowel het stabiliteitsprogramma 2020 als het nationale hervormingsprogramma 2020 doorgelicht en onderzocht welk gevolg is gegeven aan de aanbevelingen die in eerdere jaren aan Frankrijk zijn gericht. Daarbij heeft zij niet alleen gekeken naar de relevantie ervan voor een houdbaar begrotings- en sociaaleconomisch beleid in Frankrijk, maar heeft zij ook onderzocht of de Unieregels en -richtsnoeren in acht zijn genomen, gezien de noodzaak de algehele economische governance van de Unie te versterken door middel van een inbreng op Unieniveau in toekomstige nationale besluiten.

               (28)In het licht van deze beoordeling heeft de Raad het stabiliteitsprogramma 2020 onderzocht en zijn advies daarover
                  11
                is met name in de onderstaande aanbeveling 1 weergegeven.

               (29)In het licht van de diepgaande evaluatie door de Commissie en van deze beoordeling heeft de Raad het nationale hervormingsprogramma 2020 en het stabiliteitsprogramma 2020 onderzocht. In de huidige aanbevelingen wordt rekening gehouden met de noodzaak om de pandemie aan te pakken en het economisch herstel te faciliteren als eerste noodzakelijke stap om een aanpassing van de onevenwichtigheden mogelijk te maken. Aanbevelingen die rechtstreeks betrekking hebben op de macro-economische onevenwichtigheden die de Commissie op grond van artikel 6 van Verordening (EU) nr. 1176/2011 heeft vastgesteld, zijn weergegeven in de aanbevelingen 1, 3 en 4,

               BEVEELT AAN dat Frankrijk in 2020 en 2021 de volgende actie onderneemt:

               1.Overeenkomstig de algemene ontsnappingsclausule alle nodige maatregelen nemen om de pandemie doeltreffend aan te pakken, de economie te stimuleren en het daaropvolgende herstel te ondersteunen. Als de economische omstandigheden dit toelaten, begrotingsbeleid voeren dat gericht is op het tot stand brengen van prudente begrotingssituaties op middellange termijn en het waarborgen van de houdbaarheid van de schuld, waarbij tegelijkertijd de investeringen worden verhoogd. De veerkracht van het gezondheidszorgstelsel versterken door ervoor te zorgen dat voldoende kritieke medische producten beschikbaar zijn, te streven naar een evenwichtige inzet van gezondheidswerkers en te investeren in e-gezondheidszorg.

               2.De gevolgen van de crisis voor de werkgelegenheid en de samenleving verzachten, onder meer door de ontwikkeling van vaardigheden aan te moedigen en alle werkzoekenden actief te ondersteunen.

               3.Voorzien in de doeltreffende tenuitvoerlegging van maatregelen ter ondersteuning van de liquiditeit van ondernemingen, met name voor kleine en middelgrote ondernemingen. Mature publieke investeringsprojecten vervroegen en private investeringen aanmoedigen om het economisch herstel te bevorderen. De investeringen toespitsen op de groene en digitale transitie, met name op duurzaam vervoer, schone en efficiënte productie en dito gebruik van energie, energie- en digitale infrastructuur, en onderzoek en innovatie.

               4.De regelgeving blijven verbeteren, de administratieve lasten voor bedrijven verminderen en het belastingstelsel vereenvoudigen.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)

                        PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.

                     (2)

                        PB L 306 van 23.11.2011, blz. 25.

                     (3)

                        SWD(2020) 509 final.

                     (4)

                        PB C 301 van 5.9.2019, blz. 117.

                     (5)

                        COM(2020) 112 final.

                     (6)

                        COM(2020) 123 final.

                     (7)

                        Verordening (EU) 2020/460 van het Europees Parlement en de Raad van 30 maart 2020 tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013 en (EU) nr. 508/2014 wat betreft specifieke maatregelen om investeringen in de gezondheidszorgstelsels van de lidstaten en in andere sectoren van hun economieën vrij te maken als antwoord op de COVID-19-uitbraak (Investeringsinitiatief Coronavirusrespons) (PB L 99 van 31.3.2020, blz. 5) en Verordening (EU) 2020/558 van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2020 tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1301/2013 en (EU) nr. 1303/2013 wat betreft specifieke maatregelen met het oog op uitzonderlijke flexibiliteit bij het gebruik van de Europese structuur- en investeringsfondsen naar aanleiding van de uitbraak van Covid‐19 (PB L 130 van 24.4.2020, blz. 1).

                     (8)

                        De netto primaire overheidsuitgaven bestaan uit de totale overheidsuitgaven exclusief rente-uitgaven, uitgaven in het kader van programma’s van de Unie die volledig met inkomsten uit Uniefondsen worden gefinancierd en niet-discretionaire veranderingen in de uitgaven voor werkloosheidsuitkeringen. Nationaal gefinancierde bruto-investeringen in vaste activa worden gespreid over een periode van vier jaar. Er wordt rekening gehouden met discretionaire inkomstenmaatregelen of bij wet verplicht gestelde inkomstenstijgingen. Eenmalige maatregelen aan zowel de inkomsten- als uitgavenzijde worden uitgevlakt.

                     (9)

                        PB C 91I van 20.3.2020, blz. 1.

                     (10)

                        SWD(2020) 509 final.

                     (11)

                        Op grond van artikel 5, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad.


               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 5.8.2021
            COM(2021) 456 final
            Aanbeveling voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            houdende machtiging om namens de Europese Unie onderhandelingen te openen met het oog op het sluiten van een uitvoeringsprotocol bij de Partnerschapsovereenkomst inzake visserij tussen de Europese Unie en de Republiek Mauritius
            {SWD(2021) 221 final} - {SWD(2021) 222 final}

               TOELICHTING

               1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

               •Motivering en doel van het voorstel

               De Commissie stelt voor te gaan onderhandelen over een nieuw uitvoeringsprotocol bij de partnerschapsovereenkomst inzake visserij (POV) met de Republiek Mauritius
                  1
                dat aansluit bij de behoeften van de vloot van de Unie, bij Verordening (EU) nr. 1380/2013 inzake het gemeenschappelijk visserijbeleid
                  2
                (de GVB-verordening) en bij de conclusies van de Raad van 19 maart 2012
                  3
                over een mededeling van de Commissie inzake de externe dimensie van het gemeenschappelijk visserijbeleid
                  4
               .

               •Samenhang met de huidige bepalingen op dit beleidsgebied

                  De huidige POV met Mauritius is op 28 januari 2014 in werking getreden voor een duur van zes jaar en kan stilzwijgend worden verlengd met telkens drie jaar. Het vigerende vierjarige uitvoeringsprotocol
                     5
                   is op 8 december 2017 in werking getreden en verstrijkt op 7 december 2021. In dat protocol zijn de vangstmogelijkheden voor de vloot van de Unie en de overeenkomstige financiële tegenprestatie van de Unie en de reders vastgelegd. Het biedt EU-vaartuigen uit vier lidstaten (Spanje, Frankrijk, Italië en Portugal) vangstmogelijkheden voor tonijn en voor over grote afstanden trekkende soorten.

                  De jaarlijkse financiële tegenprestatie van de EU voor Mauritius bedraagt 220 000 EUR voor de toegang, plus een speciaal bedrag van 220 000 EUR voor de ondersteuning van het visserijbeleid en van 135 000 EUR voor de ondersteuning van de uitvoering van het maritiem beleid en de oceaaneconomie.

                  De Commissie stelt voor te gaan onderhandelen over een nieuw uitvoeringsprotocol dat ten volle rekening houdt met de GVB-verordening
                     6
                  .

               De EU heeft een netwerk van bilaterale partnerschapsovereenkomsten inzake duurzame visserij (PODV’s) in de Indische Oceaan opgebouwd, bijvoorbeeld met de Seychellen en Madagaskar. PODV’s passen binnen de doelstellingen van het gemeenschappelijk visserijbeleid op internationaal niveau omdat ze ervoor zorgen dat de visserijactiviteiten van de EU-vloot buiten de wateren van de Unie berusten op dezelfde beginselen en normen als die welke gelden in het kader van het recht van de Unie. Voorts stimuleren PODV’s wetenschappelijke samenwerking tussen de EU en haar partnerlanden, bevorderen ze transparantie en duurzaamheid met het oog op een beter beheer van de visbestanden en zetten ze aan tot governance door het ondersteunen van de monitoring, controle en bewaking van de activiteiten van de nationale en buitenlandse vloten en door financiële middelen ter beschikking te stellen voor de bestrijding van illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij (IOO-visserij) en voor de duurzame ontwikkeling van de lokale visserijsector. PODV’s versterken de positie van de EU in internationale en regionale visserijorganisaties — in het geval van Mauritius is dat de Commissie voor de tonijnvisserij in de Indische Oceaan (IOTC)
                  7
               .

               •Samenhang met andere beleidsterreinen van de Unie

                  De onderhandelingen over een nieuw uitvoeringsprotocol met Mauritius zijn in overeenstemming met het externe optreden van de EU in de landen in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan (ACS), en met name met haar doelstellingen met betrekking tot de eerbiediging van de democratische beginselen en de mensenrechten. Ze zijn ook in overeenstemming met de tussentijdse economische partnerschapsovereenkomst (EPO) die door Mauritius, de Seychellen, Zimbabwe, Madagaskar en de Comoren wordt toegepast en waarvan het toepassingsgebied wordt uitgebreid tot andere handelsgerelateerde zaken als handel en duurzame ontwikkeling.

               2.RECHTSGRONDSLAG, SUBSIDIARITEIT EN EVENREDIGHEID

               •Rechtsgrondslag

                  De rechtsgrondslag voor het besluit is het vijfde deel van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) “Extern optreden van de Unie”, titel V “Internationale overeenkomsten”, artikel 218, waarin de procedure is vastgelegd voor het onderhandelen over en het sluiten van overeenkomsten met andere landen.

               •Subsidiariteit (bij niet-exclusieve bevoegdheid)

                  Niet van toepassing (exclusieve bevoegdheid).

               •Evenredigheid

                  Het besluit is evenredig met de doelstelling.

               •Keuze van het instrument

                  In artikel 218, leden 3 en 4, VWEU is bepaald dat daarvoor een besluit van de Raad vereist is.

               3.RESULTATEN VAN EX-POSTEVALUATIES, RAADPLEGINGEN VAN BELANGHEBBENDEN EN EFFECTBEOORDELINGEN

               •Ex-postevaluaties/geschiktheidscontroles van bestaande wetgeving

                  In 2021 heeft de Commissie een ex-postevaluatie van het huidige protocol en een ex-ante-evaluatie van de mogelijke vernieuwing ervan verricht. De conclusies daarvan staan in een afzonderlijk werkdocument van de diensten van de Commissie.

                  In de evaluatie wordt geconcludeerd dat de EU-visserijsectoren duidelijk belang hebben bij de visserij rond Mauritius en dat vernieuwing van het protocol in het belang is van beide partijen. Voorts zou een vernieuwing van het protocol gunstig zijn voor de monitoring, controle en bewaking en voor de governance van de visserijactiviteiten in de regio.

                  Voor de EU is het van belang om een instrument in stand te houden dat een krachtige sectorale samenwerking met een strategische speler op subregionaal niveau mogelijk maakt en meer in het algemeen de band met Mauritius versterkt. Ook zal het de EU helpen om allianties op te bouwen in het kader van de IOTC. Voor de EU-vloot, met inbegrip van die in haar ultraperifere gebieden in de Indische Oceaan, betekent dit dat een onder de jurisdictie van Mauritius vallend visserijgebied toegankelijk blijft dat van belang is voor de uitvoering van vangststrategieën binnen een meerjarig internationaal rechtskader. Bovendien is het beoogde nieuwe protocol vanwege het feit dat Mauritius een belangrijke speler is als het gaat om de verwerking van in de Indische Oceaan gevangen tonijn en om de uitvoer van tonijnproducten naar de EU, van extra groot belang voor zowel de EU-visserijsector als het partnerland. De Mauritiaanse autoriteiten willen de betrekkingen met de EU in stand houden, deels om de oceaangovernance te versterken en daartoe gebruik te maken van de specifieke sectorale steun die meerjarige financieringsmogelijkheden biedt.

               •Raadpleging van belanghebbenden

                  In het kader van haar evaluatie heeft de Commissie overleg gepleegd met de lidstaten, vertegenwoordigers van de sector, internationale maatschappelijke organisaties en met de visserijautoriteiten en het maatschappelijk middenveld van Mauritius. Er heeft ook overleg plaatsgevonden in het kader van de vergaderingen van de adviesraad voor de volle zee.

               •Bijeenbrengen en gebruik van expertise

                  Niet van toepassing.

               •Effectbeoordeling

                  Niet van toepassing.

               •Gezonde regelgeving en vereenvoudiging

                  Niet van toepassing.

               •Grondrechten

                  In de onderhandelingsrichtsnoeren (die worden voorgesteld in de bijlage bij het besluit) wordt aanbevolen een clausule in het protocol op te nemen over de gevolgen van schendingen van de mensenrechten en van de democratische beginselen.

               4.GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING

               Een nieuw protocol heeft gevolgen voor de begroting omdat een financiële tegenprestatie aan Mauritius wordt betaald. De begrotingstoewijzingen (vastleggings- en betalingskredieten) moeten elk jaar worden opgenomen in de begrotingslijn voor PODV’s (08 05 01) en verenigbaar zijn met de financiële programmering van het meerjarig financieel kader (MFK) 2022-2027. De jaarlijkse bedragen voor vastleggingen en betalingen worden vastgesteld in het kader van de jaarlijkse begrotingsprocedure, onder meer in de reservelijn voor protocollen die aan het begin van het jaar nog in werking moeten treden
                  8
               .

               5.OVERIGE ELEMENTEN

               •Uitvoeringsplanning en regelingen betreffende monitoring, evaluatie en rapportage

                  De onderhandelingen zullen naar verwachting in het derde kwartaal van 2021 van start gaan.

               •Artikelsgewijze toelichting

                  De Commissie beveelt aan dat:

               ·de Raad de Commissie machtigt tot het openen en voeren van onderhandelingen met het oog op het sluiten van een nieuw uitvoeringsprotocol bij de partnerschapsovereenkomst inzake visserij met Mauritius;

               ·de Commissie daartoe wordt aangewezen als onderhandelaar van de EU;

               ·de Commissie de onderhandelingen voert in overleg met het bijzonder comité, overeenkomstig het VWEU;

               ·de Raad de onderhandelingsrichtsnoeren van de bijlage goedkeurt.

               Aanbeveling voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               houdende machtiging om namens de Europese Unie onderhandelingen te openen met het oog op het sluiten van een uitvoeringsprotocol bij de Partnerschapsovereenkomst inzake visserij tussen de Europese Unie en de Republiek Mauritius

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 218, leden 3 en 4,

               Gezien de aanbeveling van de Europese Commissie,

               Overwegende dat onderhandelingen moeten worden geopend met het oog op de sluiting van een nieuw uitvoeringsprotocol bij de partnerschapsovereenkomst inzake visserij met de Republiek Mauritius
                  9
               ,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               De Commissie wordt gemachtigd om namens de Unie te onderhandelen over een nieuw uitvoeringsprotocol bij de partnerschapsovereenkomst inzake visserij met de regering van de Republiek Mauritius.

               Artikel 2

               De onderhandelingsrichtsnoeren zijn opgenomen in de bijlage.

               Artikel 3

               De onderhandelingen worden gevoerd in overleg met de Raadsgroep extern visserijbeleid.

               Artikel 4

               Dit besluit is gericht tot de Commissie.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)

                        PB L 79 van 18.3.2014, blz. 3.

                     (2)

                        Verordening (EU) nr. 1380/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2013 inzake het gemeenschappelijk visserijbeleid, tot wijziging van Verordeningen (EG) nr. 1954/2003 en (EG) nr. 1224/2009 van de Raad en tot intrekking van Verordeningen (EG) nr. 2371/2002 en (EG) nr. 639/2004 van de Raad en Besluit 2004/585/EG van de Raad (PB L 354 van 28.12.2013, blz. 22).

                     (3)

                  https://www.consilium.europa.eu/uedocs/cms_data/docs/pressdata/en/agricult/129052.pdf

                     (4)

                        COM(2011)424 final.

                     (5)

                        PB L 279 van 28.10.2017, blz. 3.

                     (6)

                        Deel IV, titel II.

                     (7)

                        De IOTC is een intergouvernementele organisatie die verantwoordelijk is voor het beheer van tonijn en tonijnachtigen in de Indische Oceaan.
                  https://iotc.org/

                     (8)

                        Hoofdstuk 40 (reservelijn 40 02 41) in overeenstemming met het interinstitutioneel akkoord inzake het MFK (2013/C 373/01).

                     (9)

                        PB L 79 van 18.3.2014, blz. 3.

    ---documentbreak---

               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 5.8.2021
            COM(2021) 456 final
            BIJLAGE
            bij
            Aanbeveling voor eenBesluit van de Raad
            houdende machtiging om namens de Europese Unie onderhandelingen te openen met het oog op het sluiten van een uitvoeringsprotocol bij de Partnerschapsovereenkomst inzake visserij tussen de Europese Unie en de Republiek Mauritius
            {SWD(2021) 221 final} - {SWD(2021) 222 final}

               BIJLAGE

               Onderhandelingsrichtsnoeren

               –Het doel van de onderhandelingen is de sluiting van een uitvoeringsprotocol bij de Partnerschapsovereenkomst inzake visserij tussen de Europese Unie en de Republiek Mauritius dat in overeenstemming is met Verordening (EU) nr. 1380/2013 inzake het gemeenschappelijk visserijbeleid en met de conclusies van de Raad van 19 maart 2012 over de mededeling van de Commissie van 13 juli 2011 inzake de externe dimensie van het gemeenschappelijk visserijbeleid.

               –Het uitvoeringsprotocol moet het algemene kader voor de visserijactiviteiten van EU-vaartuigen in de Mauritiaanse wateren en voor de samenwerking van de EU met Mauritius op visserijgebied bevatten.

               –Ter bevordering van een duurzame en verantwoorde visserij die voor de EU en Mauritius tot wederzijds voordeel strekt, moeten de onderhandelingen van de Commissie berusten op de volgende doelstellingen:

               ·waarborgen van de toegang tot de visserijzone van de Republiek Mauritius en ervoor zorgen dat EU-vaartuigen de nodige machtigingen krijgen om in die zone te vissen, waarbij onder meer het netwerk van partnerschapsovereenkomsten inzake duurzame visserij dat ter beschikking van de EU-marktdeelnemers in de Indische Oceaan staat, verder wordt uitgebouwd;

               ·rekening houden met het beste beschikbare wetenschappelijke advies en de desbetreffende beheersplannen van de regionale organisaties voor visserijbeheer (ROVB’s) teneinde de ecologische duurzaamheid van de visserijactiviteiten te waarborgen en de internationale oceaangovernance te bevorderen. De visserijactiviteiten mogen uitsluitend op beschikbare bestanden gericht zijn, rekening houdend met de vangstcapaciteit van de lokale vloot, terwijl speciale aandacht uitgaat naar het feit dat het gaat over bestanden die over grote afstanden trekken;

               ·verkrijgen van een passend aandeel in de visbestanden dat geheel in verhouding staat tot de belangen van de EU-vloot wanneer andere buitenlandse vloten ook belangstelling hebben voor die bestanden, en ervoor zorgen dat voor alle buitenlandse vloten dezelfde technische voorwaarden gelden;

               ·ervoor zorgen dat de toegang tot de visserijen gebaseerd is op de historische en in de toekomst te verwachten activiteiten van de EU-vloot in de regio, rekening houdend met de recentste en beste beschikbare wetenschappelijke evaluaties en met de belangen van de ultraperifere gebieden van de EU;

               ·aangaan van een dialoog over de versterking van het sectorale beleid om de uitvoering van een verantwoord visserijbeleid aan te moedigen waarbij met de ontwikkelingsdoelstellingen van Mauritius rekening wordt gehouden, met name wat betreft de governance op visserijgebied, de bestrijding van illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij, de controle, monitoring en bewaking van visserijactiviteiten en het verstrekken van wetenschappelijk advies. Stimuleren van de bedrijvigheid;

               ·opnemen van een clausule over de gevolgen van schendingen van de mensenrechten en de democratische beginselen;

               ·ervoor zorgen dat het protocol bijdraagt tot de bevordering van duurzame groei en waardig werk in verband met visserijactiviteiten, rekening houdend met de desbetreffende verdragen van de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO);

               ·opnemen van een clausule over een gelijke behandeling van vloten en over transparantie.

               –Het protocol moet met name vermelden:

               ·de aan EU-vaartuigen te verlenen vangstmogelijkheden;

               ·de financiële compensatie en de voorwaarden voor de betaling daarvan;

               ·de mechanismen voor de verlening van sectorale steun.


               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 30.10.2019
            COM(2019) 551 final
            Aanbeveling voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            houdende machtiging tot het openen van onderhandelingen over een overeenkomst tussen de Europese Unie en Nieuw-Zeeland op het gebied van de uitwisseling van persoonsgegevens tussen het Agentschap van de Europese Unie voor samenwerking op het gebied van rechtshandhaving (Europol) en de Nieuw-Zeelandse autoriteiten die bevoegd zijn voor de bestrijding van zware criminaliteit en terrorisme

               TOELICHTING

               1.ACHTERGROND VAN DE AANBEVELING

               In een geglobaliseerde wereld waar zware criminaliteit en terrorisme steeds transnationaler worden en meer facetten vertonen, moeten de rechtshandhavingsinstanties over alle middelen kunnen beschikken om in samenwerking met externe partners de veiligheid van hun burgers te garanderen. Met het oog daarop moet Europol dan ook persoonsgegevens kunnen uitwisselen met rechtshandhavingsinstanties van derde landen, voor zover dit noodzakelijk is om zijn taken uit te voeren binnen het kader van de in Verordening (EU) 2016/794 van 11 mei 2016
                  1
                vastgestelde vereisten.

               Sinds de inwerkingtreding van de verordening kan Europol gegevens met derde landen of internationale organisaties uitwisselen op basis van een internationale overeenkomst waarin passende waarborgen zijn opgenomen betreffende de bescherming van de privacy en de grondrechten en fundamentele vrijheden van burgers. Het is de verantwoordelijkheid van de Commissie om namens de Unie over dergelijke internationale overeenkomsten te onderhandelen. Voor zover dat noodzakelijk is om zijn taken te kunnen uitvoeren, kan Europol ook samenwerkingsverbanden met externe partners aangaan en onderhouden op basis van werkafspraken en administratieve afspraken die op zich niet kunnen fungeren als rechtsgrondslag voor de uitwisseling van persoonsgegevens.

               In het elfde verslag over de totstandbrenging van een echte en doeltreffende Veiligheidsunie
                  2
                heeft de Commissie aangegeven dat er in het Midden-Oosten en Noord-Afrika sprake is van acht prioritaire landen
                  3
                waarmee in het licht van de terreurdreiging, migratiegerelateerde uitdagingen en de operationele behoeften van Europol onderhandelingen moeten worden geopend. Gezien de politieke strategie als uiteengezet in de Europese veiligheidsagenda
                  4
               , de conclusies van de Raad
                  5
                en de mondiale strategie
                  6
               , de operationele behoeften van de rechtshandhavingsinstanties in de hele EU en de potentiële baten van nauwere samenwerking op dit gebied, zoals ook is aangetoond door de follow-up van de aanslag in Christchurch van maart 2019, acht de Commissie het noodzakelijk om Nieuw-Zeeland aan deze lijst toe te voegen als prioritair land waarmee op korte termijn onderhandelingen dienen te worden geopend. Nieuw-Zeeland heeft op 23 augustus 2019 formeel om het initiatief verzocht.

               In april 2019 hebben Europol en de Nieuw-Zeelandse politie een werkovereenkomst ondertekend. Deze overeenkomst biedt een kader voor gestructureerde strategische samenwerking en voorziet onder meer in een beveiligde lijn voor directe beveiligde communicatie. Daarnaast heeft de Nieuw-Zeelandse politie bij Europol een verbindingsofficier gestationeerd. De overeenkomst verschaft echter geen rechtsgrondslag voor de uitwisseling van persoonsgegevens. Momenteel bestaat er geen rechtsgrondslag voor de regelmatige en gestructureerde uitwisseling van persoonsgegevens tussen Nieuw-Zeelandse rechtshandhavingsinstanties en Europol, hetgeen van essentieel belang is voor een doeltreffende operationele samenwerking.

               De wettelijke normen voor de bescherming van persoonsgegevens in Nieuw-Zeeland zijn hoofdzakelijk vervat in de Privacy Act van 17 mei 1993, als gewijzigd bij de Privacy Amendment Act van 7 september 2010
                  7
               . In deze wet zijn twaalf beginselen betreffende de privacy van informatie vastgelegd die de verwerking van persoonsgegevens regelen. De Privacy Act is van toepassing op particuliere en publieke organen, met inbegrip van rechtshandhavingsinstanties. Bij de Privacy Act is ook het Office of the Privacy Commissioner opgericht, de onafhankelijke gegevensbeschermingsautoriteit van Nieuw-Zeeland.

               Politieke achtergrond

               Naar aanleiding van de aanslag in Christchurch hebben de Franse president Emmanuel Macron en de Nieuw-Zeelandse premier Jacinda Ardern samen op 15 mei 2019 te Parijs de “Christchurch Call” georganiseerd, een evenement dat door Commissievoorzitter Juncker is bijgewoond en waarop werd onderstreept hoe belangrijk het is de problematiek van terroristische online-inhoud aan te pakken en tegelijkertijd de bescherming van de grondrechten te waarborgen. Zowel de deelnemende regeringen en technologiebedrijven als de Europese Commissie hebben hun steun betuigd voor de toezeggingen die in de “Christchurch Call to Action” zijn gedaan om terroristische en gewelddadige extremistische inhoud van het internet te weren (

                  https://www.christchurchcall.com/

               ).

               De EU en Nieuw-Zeeland zijn gelijkgezinde partners die ten aanzien van tal van mondiale kwesties vergelijkbare meningen delen en vergelijkbare benaderingen volgen. Met de op 5 oktober 2016 ondertekende partnerschapsovereenkomst op het gebied van betrekkingen en samenwerking tussen de EU en Nieuw-Zeeland wordt de weg geëffend voor sterkere en solidere betrekkingen. De overeenkomst bevat immers een aantal artikelen waarin de partijen zich ertoe verbinden samen te werken op terreinen zoals terrorismebestrijding, rechtshandhaving, preventie en bestrijding van georganiseerde misdaad en corruptie, drugs, cybercriminaliteit, witwassen van geld, terrorismefinanciering, migratie en asiel.

               De EU en Nieuw-Zeeland zijn ook partners binnen het Mondiaal Forum Terrorismebestrijding (GCTF), een internationaal forum van 29 landen en de Europese Unie met als overkoepelende opdracht overal in de wereld de kwetsbaarheid van mensen voor terrorisme te verminderen door terroristische daden te voorkomen, te bestrijden en te vervolgen en door het aanzetten tot en het rekruteren voor terrorisme tegen te gaan. De EU en Nieuw-Zeeland werken nauw samen op het gebied van kwesties van buitenlands en veiligheidsbeleid en voeren een regelmatige politieke en veiligheidsdialoog. Deze dialoog omvat veelvuldig overleg op ministerieel niveau en op het niveau van hoge ambtenaren. Op grond van de kader-partnerschapsovereenkomst van 2012 was Nieuw-Zeeland in staat aan sommige crisisbeheersingsoperaties van de EU deel te nemen. Zo heeft het land bijgedragen aan EUNAVFOR Atalanta (piraterij in de Hoorn van Afrika).

               Operationele behoeften

               Voor alle vormen van criminaliteit die onder de bevoegdheid van Europol vallen, zijn er mogelijkheden voor nadere samenwerking met Nieuw-Zeeland die kunnen worden verkend. Hierna volgt een niet-limitatieve lijst van de belangrijkste operationele behoeften van Europol met betrekking tot Nieuw-Zeeland.

               ·Terrorisme: Terrorisme vormt een ernstige bedreiging voor zowel Nieuw-Zeeland als de Europese Unie, die allebei reeds het doelwit zijn geweest van terroristische aanslagen. Nauwere samenwerking, onder meer in de vorm van uitwisseling van persoonsgegevens, levert niet alleen een beter beeld van de dreiging en van nieuwe trends op, maar is tevens noodzakelijk om terroristische misdrijven, zoals onder meer reizen met terroristisch oogmerk, terrorismefinanciering en misbruik van het internet door terroristen, op te sporen, te voorkomen en te vervolgen.

                  Voor het Europees Centrum voor terrorismebestrijding (ECTC) van Europol is het van groot operationeel belang dat operationele en persoonsgegevens met Nieuw-Zeeland kunnen worden uitgewisseld en omgekeerd, zoals in de nasleep van de aanslag te Christchurch is gebleken. Naar aanleiding van de gebeurtenissen in Christchurch heeft de EU-eenheid voor de melding van internetuitingen (EU IRU) binnen Europol gewerkt aan de opsporing van inhoud en de verspreidingspatronen ervan over het internet. De snelheid en omvang van het internetmisbruik in de nasleep van de aanslag en het enorme aantal betrokken aanbieders van onlinediensten waren ongezien en legden de beperkingen bloot van de bestaande procedures om soortgelijke dreigingen aan te pakken. Een operationele overeenkomst met Nieuw-Zeeland zou Europol niet alleen beter in staat stellen leiding te geven aan de operationele reactie op de “Christchurch Call” om terroristische of gewelddadige extremistische inhoud van het internet te weren, maar tevens het rechtskader verschaffen om tot een nauwe samenwerking met Nieuw-Zeeland te komen op het gebied van terrorismegerelateerde kwesties.

               ·Cybercriminaliteit: Voor EU-rechtshandhavingsinstanties is Nieuw-Zeeland een zeer belangrijke partner bij onderzoeken naar gevallen van seksuele uitbuiting van kinderen.

                  De Nieuw-Zeelandse politie neemt deel aan en is een actieve partner van de Virtual Global Taskforce, een belangrijk partnernetwerk van het Europees Centrum voor de bestrijding van cybercriminaliteit van Europol bij het tegengaan van seksueel misbruik van kinderen via het internet. De geavanceerde expertise van Nieuw-Zeeland op het gebied van het opsporen van de seksuele uitbuiting van kinderen via het internet en de bereidheid van het land om zijn kennis te delen met de deelnemers aan deze bijeenkomsten worden zeer gewaardeerd door de bevoegde autoriteiten van de EU-lidstaten die belast zijn met de verantwoordelijkheid om dergelijke complexe zaken te onderzoeken en die daarbij met tal van juridische en technische uitdagingen worden geconfronteerd. Uit operationeel oogpunt kan Nieuw-Zeeland voor Europol een aanzienlijke meerwaarde bieden op het gebied van de bestrijding van cybercriminaliteit, en meer in het bijzonder op het gebied van de bestrijding van seksuele uitbuiting van kinderen via het internet. De Nieuw-Zeelandse politie en het Digital Child Exploitation Team van het Nieuw-Zeelandse ministerie van Binnenlandse Zaken zijn sterk geëngageerd en bijzonder ervaren op dit terrein en hebben reeds een belangrijke rol vervuld in operaties met hoge prioriteit.

                  Nieuw-Zeeland is het enige resterende land van het “Five Eyes”-netwerk
                  8
                waarvoor Europol niet over een rechtsgrondslag voor de uitwisseling van persoonsgegevens beschikt. Beide zijden zijn daardoor minder goed in staat om waardevolle operationele informatie te delen en om systematische betrekkingen met elkaar te onderhouden. Dit geeft ook aanleiding tot situaties waarin rechtstreeks of via derde instanties, waaronder Interpol, bilaterale contacten met lidstaten moeten worden gelegd. Contacten van dergelijke aard leiden ertoe dat lidstaten minder doeltreffend tegen dit soort criminaliteit kunnen optreden en niet in de gelegenheid zijn bij te dragen aan en hun voordeel te doen met de meerwaarde die Europol te bieden heeft, vooral op het terrein van terroristische online-inhoud en seksuele uitbuiting van kinderen via het internet.

               ·Criminele motorbendes: De Nieuw-Zeelandse politie en Europol hebben er groot belang bij om samen te werken bij het aanpakken van criminele motorbendes (Outlaw Motorcycle Criminal Gangs, OMCGs). OMCGs vormen een alsmaar groter wordend probleem in Nieuw-Zeeland. Onlangs heeft de Nieuw-Zeelandse politie dan ook een Gangs Intelligence Unit opgericht met OMCGs als een van de belangrijkste doelgroepen. In het kader van de Analysis Project Monitor van Europol wordt bijzondere aandacht besteed aan zowel het reisgedrag naar Europa en het strafregister van Nieuw-Zeelandse OMCG-leden als aan hun vermeende contacten met delen van de Zuidoost-Aziatische georganiseerde misdaad.

               ·Drugs: In het verleden heeft Europol reeds gewerkt aan een zaak van grootschalige amfetaminesmokkel van de EU naar Nieuw-Zeeland. Er is ruimte voor verdere samenwerking op dit gebied.

               2.JURIDISCHE ELEMENTEN VAN DE AANBEVELING

               Verordening (EU) 2016/794 betreffende het Agentschap van de Europese Unie voor samenwerking op het gebied van rechtshandhaving (Europol) voorziet in een rechtskader voor Europol, met name wat betreft doelstellingen, taken, bevoegdheden, waarborgen voor gegevensbescherming en samenwerking met externe partners. Deze aanbeveling is in overeenstemming met de bepalingen van de Europol-verordening
                  9
               .

               Het doel van deze aanbeveling is dat de Commissie door de Raad wordt gemachtigd om namens de EU over de toekomstige overeenkomst te onderhandelen. Artikel 218, leden 3 en 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) is de rechtsgrondslag op basis waarvan de Raad machtiging verleent voor het openen van onderhandelingen.

               Overeenkomstig artikel 218 VWEU wordt de Commissie aangewezen als de onderhandelaar van de Unie voor de overeenkomst tussen de Europese Unie en Nieuw-Zeeland over de uitwisseling van persoonsgegevens tussen Europol en de Nieuw-Zeelandse autoriteiten die bevoegd zijn voor de bestrijding van zware criminaliteit en terrorisme.

               Aanbeveling voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               houdende machtiging tot het openen van onderhandelingen over een overeenkomst tussen de Europese Unie en Nieuw-Zeeland op het gebied van de uitwisseling van persoonsgegevens tussen het Agentschap van de Europese Unie voor samenwerking op het gebied van rechtshandhaving (Europol) en de Nieuw-Zeelandse autoriteiten die bevoegd zijn voor de bestrijding van zware criminaliteit en terrorisme

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), en met name artikel 218, leden 3 en 4,

               Gezien de aanbeveling van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Verordening (EU) 2016/794 van het Europees Parlement en de Raad
                  10
                is op 11 mei 2016 vastgesteld en is sinds 1 mei 2017 van toepassing.

               (2)In Verordening (EU) 2016/794, en met name in de bepalingen die betrekking hebben op de overdracht van persoonsgegevens door het Agentschap van de Europese Unie voor samenwerking op het gebied van rechtshandhaving (Europol) aan derde landen en internationale organisaties, is bepaald dat Europol persoonsgegevens aan een autoriteit van een derde land mag overdragen op basis van een ingevolge artikel 218 VWEU gesloten internationale overeenkomst tussen de Unie en het derde land, waarin passende waarborgen zijn opgenomen betreffende de bescherming van de privacy en de grondrechten en fundamentele vrijheden van burgers.

               (3)Er moeten onderhandelingen worden geopend met het oog op de sluiting van een overeenkomst tussen de Europese Unie en Nieuw-Zeeland op het gebied van de uitwisseling van persoonsgegevens tussen het Agentschap van de Europese Unie voor samenwerking op het gebied van rechtshandhaving (Europol) en de Nieuw-Zeelandse autoriteiten die bevoegd zijn voor de bestrijding van zware criminaliteit en terrorisme (hierna de “overeenkomst” genoemd).

               (4)Zoals tevens in overweging 35 van Verordening (EU) 2016/794 is uitgelegd, moet de Commissie ook tijdens de onderhandelingen over de overeenkomst de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming (EDPS) kunnen raadplegen, en in ieder geval voordat de overeenkomst wordt gesloten.

               (5)De overeenkomst moet de grondrechten eerbiedigen en de beginselen in acht nemen die in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie zijn neergelegd, inzonderheid het recht op eerbiediging van het privéleven en van het familie- en gezinsleven, conform artikel 7 van het Handvest, het recht op de bescherming van persoonsgegevens, conform artikel 8 van het Handvest, en het recht op een doeltreffende voorziening in rechte en op een onpartijdig gerecht, conform artikel 47 van het Handvest. De overeenkomst dient te worden toegepast overeenkomstig die rechten en beginselen.

               (6)De overeenkomst mag niet van invloed zijn op en mag geen afbreuk doen aan de overdracht van persoonsgegevens of andere vormen van samenwerking tussen de autoriteiten die voor de bescherming van de nationale veiligheid verantwoordelijk zijn,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               De Commissie wordt hierbij gemachtigd om namens de Unie te onderhandelen over een overeenkomst tussen de Europese Unie en Nieuw-Zeeland op het gebied van de uitwisseling van persoonsgegevens tussen het Agentschap van de Europese Unie voor samenwerking op het gebied van rechtshandhaving (Europol) en de Nieuw-Zeelandse autoriteiten die bevoegd zijn voor de bestrijding van zware criminaliteit en terrorisme.

               De onderhandelingsrichtsnoeren zijn opgenomen in de bijlage.

               Artikel 2

               De onderhandelingen worden gevoerd in overleg met het desbetreffende [name of the special committee to be inserted by the Council].

               Artikel 3

               Dit besluit is gericht tot de Commissie.

               Gedaan te Brussel, 30.10.2019

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)

                        Verordening (EU) 2016/794 van 11 mei 2016 (PB L 135 van 24.5.2016, blz. 53).

                     (2)

                        COM(2017) 608 final.

                     (3)

                        Algerije, Egypte, Israël, Jordanië, Libanon, Marokko, Tunesië en Turkije.

                     (4)

                        COM(2015) 185 final.

                     (5)

                        Document 10384/17 van de Raad van 19 juni 2017.

                     (6)

                        Gedeelde visie, gemeenschappelijke actie: Een sterker Europa – Een mondiale strategie van de Europese Unie voor buitenlands en veiligheidsbeleid,
                  http://europa.eu/globalstrategy/en

                     (7)

                        De Privacy Act wordt momenteel herzien op grond van een in maart 2018 ingediend wetsvoorstel.

                     (8)

                        Een

                     inlichtingenalliantie

                   bestaande uit

                     Australië

                  ,

                     Canada

                  ,

                     Nieuw-Zeeland

                  , het

                     Verenigd Koninkrijk

                   en de

                     Verenigde Staten

                  .

                     (9)

                        Met name de artikelen 3, 23 en 25 en hoofdstuk VI van Verordening (EU) 2016/794.

                     (10)

                        Verordening (EU) 2016/794 van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2016 betreffende het Agentschap van de Europese Unie voor samenwerking op het gebied van rechtshandhaving (Europol) en tot vervanging en intrekking van de Besluiten 2009/371/JBZ, 2009/934/JBZ, 2009/935/JBZ, 2009/936/JBZ en 2009/968/JBZ van de Raad (PB L 135 van 24.5.2016, blz. 53).

    ---documentbreak---

               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 30.10.2019
            COM(2019) 551 final
            BIJLAGE
            bij
            Aanbeveling voor een BESLUIT VAN DE RAAD
            houdende machtiging tot het openen van onderhandelingen over een overeenkomst tussen de Europese Unie en Nieuw-Zeeland op het gebied van de uitwisseling van persoonsgegevens tussen het Agentschap van de Europese Unie voor samenwerking op het gebied van rechtshandhaving (Europol) en de Nieuw-Zeelandse autoriteiten die bevoegd zijn voor de bestrijding van zware criminaliteit en terrorisme

               BIJLAGE

               Tijdens de onderhandelingen dient de Commissie de hieronder in detail omschreven doelstellingen voor ogen te houden.

               (1)Het doel van de overeenkomst is te voorzien in de rechtsgrondslag voor de overdracht van persoonsgegevens tussen Europol en de bevoegde autoriteiten van Nieuw-Zeeland, teneinde het optreden van de bevoegde autoriteiten van dit land en de lidstaten, alsmede de samenwerking tussen deze autoriteiten bij de preventie en bestrijding van zware grensoverschrijdende criminaliteit en terrorisme te ondersteunen en te versterken, met inachtneming van passende waarborgen voor de bescherming van de privacy, de persoonsgegevens en de grondrechten en fundamentele vrijheden van de betrokken personen.

               (2)Om de doelbinding te waarborgen, mag de samenwerking en gegevensuitwisseling in het kader van deze overeenkomst alleen betrekking hebben op de criminaliteit en verwante strafbare feiten die op grond van artikel 3 van Verordening (EU) 2016/794 onder de bevoegdheid van Europol vallen, hierna samen "strafbare feiten” genoemd. Met name moet de samenwerking gericht zijn op het voorkomen en bestrijden van terrorisme, het ontwrichten van de georganiseerde criminaliteit en het bestrijden van cybercriminaliteit. In de overeenkomst moet nader worden bepaald wat het toepassingsgebied ervan is en voor welke doeleinden Europol persoonsgegevens aan de bevoegde autoriteiten van Nieuw-Zeeland mag overdragen.

               (3)De overeenkomst moet duidelijk en nauwkeurig omschrijven welke garanties en controles borg moeten staan voor de bescherming van de tussen Europol en de bevoegde autoriteiten van Nieuw-Zeeland uitgewisselde persoonsgegevens en voor de grondrechten en fundamentele vrijheden van de betrokken personen, ongeacht hun nationaliteit en verblijfplaats. Naast de hieronder vermelde garanties moeten deze garanties en controles tevens de vereisten omvatten dat de overdracht van persoonsgegevens aan vertrouwelijkheidsverplichtingen zal worden onderworpen en dat de persoonsgegevens niet zullen worden gebruikt om de doodstraf of enige vorm van wrede of onmenselijke behandeling te vorderen, uit te spreken of uit te voeren, onverminderd aanvullende garanties die vereist kunnen zijn.

               Dit houdt meer bepaald het volgende in:

               (a)De overeenkomst dient definities van belangrijke begrippen te bevatten. De overeenkomst moet met name een definitie van persoonsgegevens bevatten die in overeenstemming is met artikel 3, lid 1, van Richtlijn (EU) 2016/680.

               (b)De overeenkomst moet het beginsel van specificiteit in acht nemen door ervoor te zorgen dat de gegevens niet worden verwerkt voor andere doeleinden dan die waarvoor zij worden overgedragen. Daartoe moet duidelijk en nauwkeurig worden omschreven voor welke doeleinden de partijen de persoonsgegevens in het kader van de overeenkomst verwerken en deze doeleinden mogen niet verder gaan dan wat in afzonderlijke gevallen noodzakelijk is voor het voorkomen en bestrijden van terrorisme en strafbare feiten als bedoeld in de overeenkomst.

               (c)De persoonsgegevens die Europol op grond van de overeenkomst overdraagt, moeten eerlijk, rechtmatig en uitsluitend voor de met de overdracht beoogde doeleinden worden verwerkt. De overeenkomst dient Europol te verplichten om bij de overdracht van de gegevens, toegangs- of gebruiksbeperkingen te stellen, ook met betrekking tot het overdragen, wissen, vernietigen of verder verwerken van de gegevens. De overeenkomst moet de bevoegde autoriteiten van Nieuw-Zeeland ertoe verplichten deze beperkingen in acht te nemen en nader te bepalen hoe zulks in de praktijk zal worden gehandhaafd. De persoonsgegevens moeten adequaat en relevant zijn en beperkt blijven tot wat noodzakelijk is voor die doeleinden. De persoonsgegevens moeten nauwkeurig zijn en worden bijgewerkt. Zij mogen niet langer worden bewaard dan nodig is voor de doeleinden waarvoor ze zijn overgedragen. De overeenkomst moet vergezeld gaan van een bijlage met een exhaustieve lijst van de bevoegde autoriteiten in Nieuw-Zeeland waaraan Europol persoonsgegevens mag overdragen, met een korte beschrijving van hun bevoegdheden.

               (d)Europol mag geen persoonsgegevens overdragen waaruit ras of etnische afkomst, politieke overtuiging, godsdienstige of levensbeschouwelijke overtuiging of lidmaatschap van een vakbond blijkt, noch genetische gegevens of gegevens die betrekking hebben op gezondheid of seksueel gedrag, tenzij de overdracht in afzonderlijke gevallen strikt noodzakelijk en evenredig is voor het voorkomen of bestrijden van strafbare feiten als bedoeld in de overeenkomst en mits passende waarborgen worden geboden. De overeenkomst dient tevens specifieke waarborgen te bevatten inzake de overdracht van persoonsgegevens van slachtoffers van strafbare feiten, getuigen of andere personen die informatie kunnen verstrekken over strafbare feiten, alsook minderjarigen.

               (e)Om ervoor te zorgen dat personen van wie persoonsgegevens worden verwerkt, afdwingbare rechten aan de overeenkomst ontlenen, moeten in de overeenkomst voorschriften worden vastgesteld inzake het recht van deze personen om toegang te hebben tot hun gegevens en deze te laten rectificeren en wissen, inclusief inzake de specifieke redenen voor noodzakelijke en evenredige beperkingen. De overeenkomst moet ook borg staan voor afdwingbare rechten inzake administratieve en gerechtelijke beroepsmogelijkheden voor personen van wie gegevens worden verwerkt in het kader van de overeenkomst, en voor een doeltreffende voorziening in rechte.

               (f)De overeenkomst moet de voorschriften bevatten over de opslag, toetsing, correctie en verwijdering van persoonsgegevens, alsmede over het bijhouden van een administratie voor registratie- en documentatiedoeleinden, en over informatie die ter beschikking van de betrokken personen moet worden gesteld. In de overeenkomst moeten tevens waarborgen worden opgenomen inzake de geautomatiseerde verwerking van persoonsgegevens.

               (g)De overeenkomst moet bepalen volgens welke criteria de betrouwbaarheid van de bron en de nauwkeurigheid van de gegevens moeten worden beoordeeld.

               (h)De overeenkomst moet de partijen ertoe verplichten de persoonsgegevens aan de hand van passende technische en organisatorische maatregelen te beveiligen, onder meer door alleen bevoegde personen toegang te geven tot de persoonsgegevens. De overeenkomst moet tevens een kennisgevingsplicht opleggen in geval van een inbreuk in verband met persoonsgegevens die gevolgen heeft voor uit hoofde van deze overeenkomst overgedragen gegevens.

               (i)De doorgifte van informatie door de bevoegde autoriteiten van Nieuw-Zeeland aan andere autoriteiten in Nieuw-Zeeland, onder meer voor gebruik in justitiële procedures, mag alleen zijn toegestaan indien de oorspronkelijke doeleinden van de overdracht door Europol ermee worden gediend en indien passende voorwaarden en waarborgen in acht worden genomen, waaronder voorafgaande toestemming door Europol.

               (j)De onder i) bedoelde voorwaarden moeten ook gelden voor de overdracht van informatie door de bevoegde autoriteiten van Nieuw-Zeeland aan autoriteiten in een derde land, mits Europol het recht heeft om persoonsgegevens aan dat derde land over te dragen op grond van artikel 25, lid 1, van Verordening (EU) 2016/794.

               (k)De overeenkomst moet voorzien in een systeem waarbij één of meer onafhankelijke openbare autoriteiten die bevoegd zijn voor gegevensbescherming en over doeltreffende bevoegdheden tot onderzoek en interventie beschikken, toezicht uitoefenen op de openbare autoriteiten van Nieuw-Zeeland die persoonsgegevens/uitgewisselde informatie gebruiken, en in rechte optreden. De onafhankelijke autoriteiten moeten met name bevoegd zijn om kennis te nemen van klachten van personen over het gebruik van hun persoonsgegevens. Openbare autoriteiten die persoonsgegevens gebruiken, moeten verantwoording afleggen over de naleving van de voorschriften inzake de bescherming van persoonsgegevens in het kader van de overeenkomst.

               (4)De overeenkomst moet voorzien in een doeltreffend geschillenbeslechtingsmechanisme voor de uitlegging en de toepassing ervan, teneinde de naleving van de onderling overeengekomen regels door de partijen te waarborgen.

               (5)In de overeenkomst moeten bepalingen worden opgenomen inzake het toezicht op en de periodieke evaluatie van de overeenkomst.

               (6)De overeenkomst moet een bepaling bevatten over de inwerkingtreding en de geldigheidsduur van de overeenkomst, alsmede een bepaling waarbij een partij de overeenkomst kan beëindigen of opschorten, met name wanneer het derde land het in het kader van deze overeenkomst vereiste niveau van bescherming van grondrechten en fundamentele vrijheden niet langer effectief waarborgt. In de overeenkomst moet tevens nader worden bepaald of persoonsgegevens die binnen het toepassingsgebied ervan vallen en vóór de opschorting of beëindiging ervan zijn overgedragen, verder mogen worden verwerkt. Indien de verdere verwerking van persoonsgegevens is toegestaan, moet zij in ieder geval in overeenstemming zijn met de bepalingen van de overeenkomst op het moment van opschorting of beëindiging.

               (7)In de overeenkomst kan indien nodig een bepaling worden opgenomen betreffende het territoriale toepassingsgebied.

               (8)De overeenkomst moet gelijkelijk authentiek zijn in de Bulgaarse, Deense, Duitse, Engelse, Estse, Finse, Franse, Griekse, Hongaarse, Italiaanse, Kroatische, Letse, Litouwse, Maltese, Nederlandse, Poolse, Portugese, Roemeense, Sloveense, Slowaakse, Spaanse, Tsjechische en Zweedse taal en moet een bepaling in die zin bevatten.


               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 9.6.2020
            COM(2020) 227 final
            Aanbeveling voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            houdende machtiging tot het openen van onderhandelingen over een protocol bij de partnerschapsovereenkomst inzake duurzame visserij tussen de Europese Unie en de regering van de Cookeilanden
            {SWD(2020) 102 final} - {SWD(2020) 103 final}

               TOELICHTING

               1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

               •Motivering en doel van het voorstel

                  De Commissie stelt voor te gaan onderhandelen over een nieuw protocol dat aansluit bij de concrete mogelijkheden en behoeften van de vloot van de lidstaten en dat in lijn is met Verordening (EU) nr. 1380/2013 inzake het gemeenschappelijk visserijbeleid en de conclusies van de Raad van 19 maart 2012 over een mededeling van de Commissie inzake de externe dimensie van het gemeenschappelijk visserijbeleid.

               •Samenhang met de huidige bepalingen op dit beleidsgebied

                  De Europese Unie en de regering van de Cookeilanden hebben een partnerschapsovereenkomst inzake duurzame visserij (PODV) gesloten
                     1
                   dat op 14 oktober 2016 van kracht is geworden
                     2
                  . Het bijbehorende uitvoeringsprotocol loopt af op 13 oktober 2020. In dat protocol zijn de vangstmogelijkheden voor de vloot van de Unie en de overeenkomstige financiële tegenprestatie van de Unie en de reders vastgelegd.

                  Als financiële tegenprestatie voor de toegang voorziet het protocol in een uit de EU-begroting te betalen bedrag van 385 000 EUR voor het eerste en het tweede jaar en van 350 000 EUR voor het derde en het vierde jaar voor een referentietonnage van 7 000 ton per jaar. Daarnaast betalen de EU-reders visrechten op basis van in het protocol vastgestelde prijzen voor het toegewezen quotum. Daarbovenop wordt 350 000 EUR per jaar uit de EU-begroting verstrekt om het sectorale visserijbeleid van de Cookeilanden gedurende de vierjarige looptijd van het protocol te ondersteunen.

                  De PODV met de Cookeilanden voorziet in vangstmogelijkheden voor tonijn en over grote afstanden trekkende soorten voor EU-vaartuigen uit twee lidstaten (Spanje en Frankrijk). Momenteel is de PODV met de Cookeilanden de enige actieve overeenkomst voor de Stille Oceaan
                     3
                  .

                  PODV's passen binnen de doelstellingen van het gemeenschappelijk visserijbeleid op internationaal niveau omdat ze ervoor zorgen dat de visserijactiviteiten van de Unie buiten de wateren van de Unie berusten op dezelfde beginselen en normen als die welke gelden in het kader van het recht van de Unie. Voorts stimuleren PODV's wetenschappelijke samenwerking tussen de EU en haar partnerlanden en bevorderen ze transparantie en duurzaamheid met het oog op een beter beheer van de visbestanden. Ook zetten PODV’s aan tot governance door het ondersteunen van de monitoring, controle en bewaking van de activiteiten van de nationale en buitenlandse vloten en door financiële middelen ter beschikking te stellen voor de bestrijding van illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij (IOO-visserij), en dragen ze bij tot een duurzame ontwikkeling van de lokale visserijsector, waaronder waardig werk in verband met visserijactiviteiten. PODV's versterken de positie van de EU in internationale en regionale visserijorganisaties. In het geval van de Cookeilanden is dit met name de Commissie voor de visserij in de westelijke en centrale Stille Oceaan (WCPFC)
                     4
                  . Tot slot berusten de in het kader van PODV’s toegekende vangstmogelijkheden op het beste beschikbare wetenschappelijke advies en leiden ze tot een betere naleving van internationale maatregelen.

               •Verenigbaarheid met andere beleidsterreinen van de Unie

                  De onderhandelingen over een nieuw protocol met de Cookeilanden zijn in overeenstemming met het externe optreden van de EU ten aanzien van de landen in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan (ACS), en met name met de doelstellingen van de Unie met betrekking tot de eerbiediging van de democratische beginselen en de mensenrechten.

               2.RECHTSGRONDSLAG, SUBSIDIARITEIT EN EVENREDIGHEID

               •Rechtsgrondslag

                  De rechtsgrondslag voor het besluit is het vijfde deel van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) “Extern optreden van de Unie”, titel V “Internationale overeenkomsten”, artikel 218, leden 3 en 4, waarin de procedure is vastgelegd voor het onderhandelen over en sluiten van overeenkomsten tussen de Unie en derde landen.

               •Subsidiariteit (bij niet-exclusieve bevoegdheid)

                  Niet van toepassing, exclusieve bevoegdheid.

               •Evenredigheid

                  Het besluit is evenredig met de doelstelling.

               •Keuze van het instrument

                  In artikel 218, leden 3 en 4, VWEU is bepaald dat daarvoor een besluit van de Raad vereist is.

               3.RESULTATEN VAN EX-POSTEVALUATIES, RAADPLEGINGEN VAN BELANGHEBBENDEN EN EFFECTBEOORDELINGEN

               •Ex-postevaluaties/geschiktheidscontroles van bestaande wetgeving

                  De Commissie heeft in 2019-2020 een ex-postevaluatie verricht van het huidige protocol bij de PODV tussen de EU en de Cookeilanden, alsmede een ex-ante-evaluatie van een mogelijke vernieuwing van het protocol. De conclusies van de evaluatie zijn vermeld in een afzonderlijk werkdocument van de diensten van de Commissie
                     5
                  .

                  Volgens die conclusies wil de EU-visserijsector (tonijnsoorten) graag vissen in de visserijzone van de Cookeilanden en blijkt de vernieuwing van het protocol duidelijk de voorkeur te genieten.  Zonder vernieuwing zou de EU een kans voorbij laten gaan voor de diverse belanghebbenden, en ook voor zichzelf als het gaat om de versterking van de mondiale governance van de westelijke en centrale Stille Oceaan via het multilaterale WCPFC-kader.

                  Voor de Cookeilanden biedt het optreden van de EU meerwaarde in de vorm van meerjarige begrotingszekerheid, een officieel platform voor de sectorale dialoog en rechtstreeks overleg met de EU over samenwerking en een kader voor gezamenlijke monitoring en controle van de EU-activiteiten. De PODV bevordert een verantwoorde visserij en biedt toegang tot een speciale begrotingslijn (sectorale steun) voor de financiële ondersteuning van nationaal visserijbeleid door de Cookeilanden.

               •Raadpleging van belanghebbenden

                  In het kader van de evaluatie is overlegd met de lidstaten, vertegenwoordigers van het bedrijfsleven en internationale middenveldorganisaties, alsook met de visserijautoriteiten en het maatschappelijk middenveld van de Cookeilanden. Er heeft ook overleg plaatsgevonden in het kader van de adviesraad voor de volle zee.

               •Bijeenbrengen en gebruik van expertise

                  Niet van toepassing.

               •Effectbeoordeling

                  Niet van toepassing.

               •Gezonde regelgeving en vereenvoudiging

                  Niet van toepassing.

               •Grondrechten

                  In de PODV is een clausule over de gevolgen van schendingen van de mensenrechten en van de democratische beginselen opgenomen.

               4.GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING

                  Het nieuwe protocol heeft tot gevolg dat uit de begroting een financiële bijdrage aan de Cookeilanden zal worden betaald die verenigbaar is met het huidige meerjarig financieel kader (MFK), en met name de begrotingslijn
                     6
                   voor PODV’s. De jaarlijkse bedragen voor vastleggingen en betalingen worden vastgesteld in het kader van de jaarlijkse begrotingsprocedure, onder meer in de reservelijn voor voorstellen die aan het begin van het jaar niet in werking zijn getreden.

               5.OVERIGE ELEMENTEN

               •Uitvoeringsplanning en regelingen betreffende monitoring, evaluatie en rapportage

                  De onderhandelingen gaan naar verwachting in het tweede of derde kwartaal van 2020 van start.

               •Artikelsgewijze toelichting

                  De Commissie beveelt aan dat:

                  - de Raad de Commissie machtigt tot het openen en voeren van onderhandelingen met het oog op de sluiting van een nieuw protocol bij de PODV met de Cookeilanden;

                  - de Commissie wordt aangewezen als onderhandelaar van de EU;

                  - de Commissie de onderhandelingen in overleg met het speciaal comité voert overeenkomstig de bepalingen van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie;

                  - de Raad de bij deze aanbeveling gevoegde onderhandelingsrichtsnoeren goedkeurt.

               Aanbeveling voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               houdende machtiging tot het openen van onderhandelingen over een protocol bij de partnerschapsovereenkomst inzake duurzame visserij tussen de Europese Unie en de regering van de Cookeilanden

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 218, leden 3 en 4,

               Gezien de aanbeveling van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Er moeten onderhandelingen worden geopend met het oog op de sluiting van een nieuw protocol bij de partnerschapsovereenkomst inzake duurzame visserij tussen de Europese Unie en de regering van de Cookeilanden.

               (2)Er moet ook machtiging worden verleend om te onderhandelen over een beperkte verlenging van het huidige protocol bij de partnerschapsovereenkomst inzake duurzame visserij tussen de Europese Unie en de regering van de Cookeilanden, ingeval dit nodig is om een lange onderbreking van de visserijactiviteiten te voorkomen
                  7
               ,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               De Commissie wordt gemachtigd om namens de Unie te onderhandelen over een nieuw protocol bij de partnerschapsovereenkomst inzake duurzame visserij met de regering van de Cookeilanden.

               De Commissie wordt ook gemachtigd om te onderhandelen over een beperkte verlenging van het huidige protocol bij de partnerschapsovereenkomst inzake duurzame visserij tussen de Europese Unie en de regering van de Cookeilanden.

               Artikel 2

               De onderhandelingsrichtsnoeren zijn opgenomen in de bijlage.

               Artikel 3

               De onderhandelingen worden gevoerd in overleg met de Raadsgroep extern visserijbeleid.

               Artikel 4

               Dit besluit is gericht tot de Commissie.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)

                        PB L 131 van 20.5.2016, blz. 3.

                     (2)

                        PB L 131 van 20.5.2017, blz. 10.

                     (3)

                        De visserijovereenkomsten van de EU met de Federale Staten van Micronesia, met de Salomonseilanden en met Kiribati zijn momenteel slapende overeenkomsten omdat daarvoor geen uitvoeringsprotocol van kracht is.

                     (4)

                  http://www.fao.org/fishery/rfb/WCPFC/en
                  , het op grond van het internationale recht opgerichte orgaan voor de instandhouding en het beheer van over grote afstanden trekkende soorten in de regio.

                     (5)

                        [referentie].

                     (6)

                        Hoofdstuk 40 (reservelijn 40 02 41) in overeenstemming met het interinstitutioneel akkoord inzake het MFK (2013/C 373/01).

                     (7)

                        Protocol voor de tenuitvoerlegging van de partnerschapsovereenkomst inzake duurzame visserij tussen de Europese Unie en de regering van de Cookeilanden (PB L 131 van 20.5.2016, blz. 10).

    ---documentbreak---

               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 9.6.2020
            COM(2020) 227 final
            BIJLAGE
            bij
            Aanbeveling voor een BESLUIT VAN DE RAAD
            houdende machtiging tot het openen van onderhandelingen namens de Europese Unie over de sluiting van een protocol bij de partnerschapsovereenkomst inzake duurzame visserij met de regering van de Cookeilanden
            {SWD(2020) 102 final} - {SWD(2020) 103 final}

               BIJLAGE

               Onderhandelingsrichtsnoeren voor een nieuw protocol bij de partnerschapsovereenkomst inzake duurzame visserij tussen de Europese Unie en de regering van de Cookeilanden

               Het doel van de onderhandelingen is de sluiting van een protocol bij de partnerschapsovereenkomst inzake duurzame visserij tussen de Europese Unie en de regering van de Cookeilanden, conform Verordening (EU) nr. 1380/2013 van het Europees Parlement en de Raad
                  1
                en de conclusies van de Raad van 19 maart 2012
                  2
                over de mededeling van de Commissie van 13 juli 2011 inzake de externe dimensie van het gemeenschappelijk visserijbeleid
                  3
               .

               Om aan de hand van dit protocol de bevordering van duurzame en verantwoordelijke visserij te waarborgen, gaat de Commissie tijdens de onderhandelingen uit van de volgende doelstellingen:

               ·garanderen van de toegang tot de visserijzone van de Cookeilanden en van de afgifte van de vergunningen die de vaartuigen van de vloot van de Europese Unie nodig hebben om in deze zone visserijactiviteiten te verrichten;

               ·terdege rekening houden met het beste beschikbare wetenschappelijk advies en de desbetreffende door de regionale organisaties voor visserijbeheer (ROVB) vastgestelde beheersplannen om de ecologische duurzaamheid van visserijactiviteiten die exclusief op beschikbare overschotbestanden gericht zijn, veilig te stellen en te verbeteren, rekening houdend met de vangstcapaciteit van de lokale vloot, en met speciale aandacht voor het feit dat het gedeelde bestanden betreft;

               ·streven naar een adequaat aandeel in de visbestanden, dat in verhouding staat tot de belangen van de vloot van de Unie, indien ook andere vloten belang hebben bij deze bestanden;

               ·garanderen, in het licht van de recentste en beste beschikbare wetenschappelijke beoordelingen, dat de toegang tot de visserij gebaseerd is op de historische en in de toekomst te verwachten activiteiten van de EU-vloot in de regio;

               ·voortzetten van de dialoog over de versterking van het sectorale beleid om de uitvoering van een verantwoord visserijbeleid aan te moedigen, waarbij met de ontwikkelingsdoelstellingen van het land rekening wordt gehouden, met name op het gebied van governance, follow-up, controle en monitoring van visserijactiviteiten en wetenschappelijk advies, en met het inkomen en de belangen van de lokale visserijgemeenschappen;

               ·opnemen van een clausule over de gevolgen van schendingen van de mensenrechten en van de democratische beginselen;

               ·ervoor zorgen dat het protocol bijdraagt aan de bevordering van groei en waardig werk in verband met maritieme activiteiten, rekening houdend met de desbetreffende verdragen van de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO).

               In het protocol moet met name het volgende worden omschreven:

               –de aan Unievaartuigen toe te kennen vangstmogelijkheden, per categorie;

               –de financiële tegenprestatie en de voorwaarden voor de betaling daarvan;

               –de uitvoeringsmechanismen voor sectorale steun.

               Om te voorkomen dat visserijactiviteiten moeten worden onderbroken, moet het nieuwe protocol een clausule bevatten over voorlopige toepassing vanaf de dag die volgt op de datum waarop het huidige protocol afloopt.

               Indien de onderhandelingen over een nieuw protocol bij de partnerschapsovereenkomst inzake duurzame visserij tussen de Europese Unie en de regering van de Cookeilanden meer tijd meer tijd in beslag nemen dan verwacht
                  4
               , moet de Commissie ter voorkoming van een lange onderbreking van de visserijactiviteiten pogen een akkoord met de regering van de Cookeilanden te bereiken over een beperkte verlenging van het huidige protocol
                  5
               , zo mogelijk met niet meer dan één jaar, terwijl de pogingen om een akkoord te bereiken over een nieuw protocol dat strookt met de bovengenoemde doelstellingen, worden voortgezet.

                     (1)

                        Verordening (EU) nr. 1380/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2013 inzake het gemeenschappelijk visserijbeleid, tot wijziging van Verordeningen (EG) nr. 1954/2003 en (EG) nr. 1224/2009 van de Raad en tot intrekking van Verordeningen (EG) nr. 2371/2002 en (EG) nr. 639/2004 van de Raad en Besluit 2004/585/EG van de Raad (PB L 354 van 28.12.2013, blz. 22).

                     (2)

                        ST 7087 2012 REV 1 COR 1 van 20.3.2012.

                     (3)

                        COM(2011) 417 final van 13.7.2011.

                     (4)

                        Met name vanwege de huidige gezondheidssituatie die is ontstaan door de COVID-19-pandemie.

                     (5)

                        Protocol voor de tenuitvoerlegging van de partnerschapsovereenkomst inzake duurzame visserij tussen de Europese Unie en de regering van de Cookeilanden (PB L 131 van 20.5.2016, blz. 10).