Avis juridique important

|

31982K1399

Aanbeveling nr. 1399/82/EGKS van de Commissie van 1 juni 1982 betreffende het communautair toezicht op de invoer van sommige onder het EGKS-Verdrag vallende ijzer- en staalprodukten van oorsprong uit derde landen

Publicatieblad Nr. L 157 van 08/06/1982 blz. 0005 - 0009

*****AANBEVELING  Nr. 1399/82/EGKS VAN DE COMMISSIE  van 1 juni 1982  betreffende het communautair toezicht op de invoer van sommige onder het EGKS-Verdrag vallende ijzer- en staalprodukten van oorsprong uit derde landen  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE  GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal, inzonderheid op artikel 74,  Overwegende dat bij Aanbeveling nr. 587/80/EGKS (1), laatstelijk gewijzigd bij Aanbeveling nr. 1997/81/EGKS (2), de invoer van sommige onder het EGKS-Verdrag vallende ijzer- en staalprodukten van oorsprong uit derde landen onderworpen is aan communautair toezicht;  Overwegende dat, gezien de recente ontwikkeling in de invoervoorwaarden van bovenbedoelde ijzer- en staalprodukten, het van belang is de bepalingen van bovengenoemde aanbeveling te wijzigen en aan te vullen en deze aanbeveling in een geconsolideerde vorm vast te stellen,  DOET DE VOLGENDE AANBEVELING:  Artikel 1  1. De invoer in de Gemeenschap van de in bijlage III A of III B genoemde onder het EGKS-Verdrag vallende ijzer- en staalprodukten van oorsprong uit derde landen, wordt afhankelijk gesteld van de afgifte van een invoerdocument.  2. De bovenvermelde produkten worden beschouwd als zijnde van eerste keuze totdat door de importeur het tegendeel is bewezen.  3. Het invoerdocument wordt door de Lid-Staten zonder kosten en voor alle gevraagde hoeveelheden afgegeven of geviseerd binnen ten hoogste vijf werkdagen na de indiening van de behoorlijk ingevulde aanvragen, vergezeld van een fotokopie van het desbetreffende koopcontract of van de desbetreffende koopcontracten (of, indien de autoriteit die de vergunningen afgeeft dit eist, van het origineel van deze documenten). Indien het produkt wordt aangegeven als zijnde van tweede keus of van mindere waarde worden in het vervoerdocument de kenmerken overgenomen die in dit verband door de aanvrager zijn opgegeven.  4. De toepassing van lid 1 laat de handhaving van de bestaande kwantitatieve beperkingen die door enkele Lid-Staten voor sommige ijzer- en staalprodukten ten opzichte van bepaalde derde landen worden toegepast, onverlet.  5. De geldigheidsduur van het invoerdocument wordt vastgesteld op twee maanden, behoudens eventuele wijziging van de geldende invoerregeling.  6. De volledig gebruikte invoerdocumenten worden onverwijld teruggezonden naar de dienst die ze heeft afgegeven. De invoerdocumenten waarvan binnen twee maanden na afgifte geen gebruik is gemaakt, of waarvan onvolledig gebruik is gemaakt, worden binnen vijf werkdagen na het verstrijken van hun geldigheidsduur teruggezonden naar de dienst die ze heeft afgegeven.  Artikel 2  1. In de aanvraag van de importeur dienen voor de in bijlage III A of III B vermelde produkten van onverschillig welke oorsprong te worden vermeld:  a) het land van oorsprong en het land van herkomst;  b) de post van het gemeenschappelijk douanetarief en het nummer van de NIMEXE-code;  c) de hoeveelheid van de produkten, in ton, per partij;  d) de kenmerken waaruit de eventuele tweede keuze of de mindere waarde blijkt;  e) naam, adres, telefoon- en telexnummer van de importeur;  f) naam, adres, telefoon- en telexnummer van de verkoper;  g) waarschijnlijke datum en plaats (douanekantoor) van de invoer;  h) plaats van bestemming;  i) de datum van het koopcontract voor de produkten evenals het nummer van het contract of elke andere door de verkoper verstrekte referentie ter identificatie van de levering;  j) eventueel de vermelding dat de produkten bestemd zijn voor de uitvoering van een overeenkomst voor loonveredeling en om na actieve veredeling weer te worden uitgevoerd naar een (met name te noemen) derde land.  2. Voor de in bijlage III A opgenomen produkten dient de importeur de volgende aanvullende gegevens te verstrekken:  A. voor de produkten van oorsprong en rechtstreeks van herkomst uit een van de in bijlage II genoemde landen (rechtstreekse invoer):  a) handelsbenaming van de produkten, met nauwkeurige specificatie, om de francoprijs volgens de gekozen prijsschaal te kunnen berekenen;  b) prijs franco-bestemming per ton, met vermelding van de douanerechten, de vervoerkosten en alle extra's, alle kortingen alsmede alle andere factoren die tot de berekening van de francoprijs hebben geleid;  c) opgave van:  i) de prijsschaal van de communautaire producent gekozen voor de berekening van de francoprijs, onder vermelding van de datum van deze prijsschaal;  ii) of, eventueel, het aanbod van het derde land waarop een aanpassing heeft plaatsgevonden, met vermelding van de bijzonderheden die voor de identificatie van dit aanbod nodig zijn en van de datum van dit aanbod;  iii) of, eventueel, andere prijzen (te rechtvaardigen);  d) datum en referentie van het connossement, indien voorhanden;  B. voor de produkten van oorsprong uit één van de in bijlage II genoemde landen, doch van herkomst uit een ander derde land dan dat van oorsprong (niet-rechtstreekse invoer),  voor produkten van oorsprong uit Brazilië, andere dan gietijzer van post 73.01 van het gemeenschappelijk douanetarief,  en voor de produkten van oorsprong uit een niet in de bijlagen I en II genoemd derde land:  a) volledige benaming van het produkt overeenkomend met die vermeld in de lijst van aan basisprijzen onderworpen produkten (1);  b) prijs grens van de Gemeenschap, cif, ingeklaard en gelost, per ton, in de munt van het contract;  C. voor de produkten van oorsprong uit één van de in bijlage I genoemde landen:  naar keuze van de importeur,  hetzij:  a) volledige benaming van het produkt overeenkomend met die vermeld in de lijst van aan basisprijzen onderworpen produkten (1);  b) prijs grens van de Gemeenschap, cif, ingeklaard en gelost, per ton, in de munt van het contract;  hetzij:  a) handelsbenaming van de produkten, met nauwkeurige specificatie, om de francoprijs volgens de gekozen prijsschaal te kunnen berekenen;  b) prijs franco-bestemming per ton, met vermelding van de douanerechten, de vervoerkosten en alle extra's, alle kortingen, alsmede alle andere factoren die tot de berekening van de francoprijs hebben geleid;  c) opgave van:  i) de prijsschaal van de communautaire producent gekozen voor de berekening van de francoprijs, onder vermelding van de datum van deze prijsschaal,  ii) of, eventueel, het aanbod van het derde land waarop een aanpassing heeft plaatsgevonden, met vermelding van de bijzonderheden die voor de identificatie van dit aanbod nodig zijn, en van de datum van dit aanbod;  iii) of, eventueel, andere prijzen ( te rechtvaardigen);  d) datum en referentie van het connossement, indien voorhanden.  3. Bovendien dient de importeur te verklaren dat geen enkele korting zal worden toegestaan die niet in het koopcontract of de koopcontracten is vermeld.  4. De importeur dient de juistheid van zijn verzoek om een invoerdocument te staven.  5. De importeur dient te vermelden of zijn verzoek een levering betreft waarvoor reeds eerder een aanvraag voor een invoerdocument is ingediend.  Artikel 3  1. De Lid-Staten stellen de Commissie, zodra de bevoegde autoriteiten zulks constateren, in kennis van het verschil tussen de basisprijs plus in voorkomend geval, extra's, als bekendgemaakt in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen, en de prijs aan de grens van de Gemeenschap, cif, ingeklaard en gelost, per ton, in Europese rekeneenheden, voor de volgende produkten:  i) de produkten van oorsprong uit één van de in bijlage II vermelde landen, doch van herkomst uit een ander derde land dan dat van oorsprong;  ii) de produkten van oorsprong uit andere derde landen dan die vermeld in de bijlagen I en II;  iii) de produkten van oorsprong uit Brazilië andere dan gietijzer van post 73.01 van het gemeenschappelijk douanetarief.  2. De Lid-Staten doen de Commissie in de eerste tien dagen van elke maand mededeling van de hoeveelheden in ton en de bedragen (berekend op basis van de cif-prijzen) waarvoor in de loop van de voorafgaande maand invoerdocumenten zijn afgegeven.  3. In de mededelingen van de Lid-Staten dient voorts te worden vermeld:  a) de verdeling per produkt, volgens de posten van het gemeenschappelijk douanetarief en de nummers van de NIMEXE-code;  b) de verdeling per land van oorsprong;  c) een afzonderlijke opgave binnen het totaal per land van oorsprong en per produkt, van de hoeveelheden die niet rechtstreeks uit het land van oorsprong zijn ingevoerd, en, in dat geval, vermelding van het land van herkomst;  d) opgave van de hoeveelheden in ton, per produkt, die na actieve veredeling weer uit de Gemeenschap zijn uitgevoerd.  4. De Lid-Staten doen de Commissie in de eerste tien dagen van elke maand mededeling van de hoeveelheden in ton en de bedragen (berekend op basis van de cif-prijs) waarvoor de invoerdocumenten in de loop van de voorafgaande maand zijn komen te vervallen, zonder door de importeurs te zijn gebruikt.  Artikel 4  Voor de toepassing van deze aanbeveling wordt onder land van herkomst verstaan het laatste tussenliggende derde land waar het betrokken produkt, buiten een rechtstreeks verband met het vervoer, tussentijds is opgeslagen of het voorwerp is geweest van een rechtshandeling.  Artikel 5  Aanbeveling nr. 587/80/EGKS wordt ingetrokken.  Artikel 6  Deze aanbeveling treedt voor elke Lid-Staat in werking op de datum van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen. Zij is van toepassing tot 31 december 1982.  Gedaan te Brussel, 1 juni 1982.  Voor de Commissie  Wilhelm HAFERKAMP  Vice-Voorzitter  BIJLAGE I  Finland  Noorwegen  Oostenrijk  Zweden  BIJLAGE II  1.2 // Australië Brazilië (1) Bulgarije Hongarije Japan  // Polen Roemenië Spanje Tsjechoslowakije Korea  (1) Alleen voor gietijzer van post 73.01 van het gemeenschappelijk douanetarief.  (1) PB nr. L 65 van 11. 3. 1980, blz. 5.  (2) PB nr. L 194 van 17. 7. 1981, blz. 20.  (1) PB nr. L 372 van 29. 12. 1981, blz. 1.  BIJLAGE  III A  Lijst van de produkten waarvan de invoer afhankelijk is van de afgifte van een invoerdocument  1.2.3 //   //   //   // Nummer van het gemeenschappelijk douanetarief  // NIMEXE-code  // Produkten  //   //   //   //  //   //   // 73.01 B  // 73.01-21, 23, 25, 27  // Hematietruwijzer  // 73.01 C  // 73.01-31, 35  // Fosforruwijzer  // 73.01 D  // 73.01-41, 49  // Gietijzer ander dan spiegelijzer, hematietruwijzer en fosforruwijzer  // 73.02 A I  // 73.02-01, 09  // Ferromangaan bevattende meer dan 2 gewichtspercenten koolstof  // 73.07 A I  // 73.07-12  // Blooms en billets van ijzer of van staal, gewalst (1)  // 73.07 B I  // 73.07-21, 24  // Bramen en largets van ijzer of van staal, gewalst (1)  // 73.08  // 73.08-01, 03, 05, 07, 21, 25, 29, 41, 45, 49  // Coils voor het walsen van plaat, van ijzer of van staal  // 73.10 A I  // 73.10-11  // Walsdraad van ijzer of van staal  // 73.10 A II  // 73.10-13  // Staven voor het wapenen van beton (betonijzer of betonstaal welke voorzien zijn van bij het walsen aangebrachte, geringe vervormingen van het oppervlak, zoals inkepingen, verdikkingen, ribbels, enz. en welke na het walsen al dan niet zijn getordeerd  //  // 73.10-16  // Staven voor het wapenen van beton (betonijzer of betonstaal andere dan welke voorzien zijn van bij het walsen aangebrachte, geringe vervormingen van het oppervlak zoals inkepingen, verdikkingen, ribbels, enz.  //   //   // Massieve staven van ijzer of van staal, enkel warm gewalst of geperst andere dan staven voor het wapenen van beton  // 73.11 A I  // 73.11-11, 12, 14, 16, 19  // Profielijzer en profielstaal, enkel warm gewalst of geperst  // 73.12 A II  // 73.12-19  // Bandijzer en bandstaal, met uitzondering van dynamoband of transformatorband, enkel warm gewalst  // 73.13 A II  // 73.13-16  // Dynamoplaat of transformatorplaat van ijzer of van staal, andere dan met een wattverlies van 0,75 watt of minder, ongeacht de dikte  // 73.13 B I a)  // 73.13-17, 19, 21, 23, 26  // Plaatijzer en plaatstaal andere dan dynamoplaat of transformatorplaat, enkel warm gewalst, met een dikte van 2 mm en meer  // 73.13 B II b)  // 73.13-43, 45  // Plaatijzer en plaatstaal andere dan dynamoplaat of transformatorplaat, enkel koud gewalst, met een dikte van meer dan 1 mm doch minder dan 3 mm  // 73.13 B II c)  // 73.13-47, 49  // Plaatijzer en plaatstaal andere dan dynamoplaat of transformatorplaat, enkel koud gewalst, met een dikte van 1 mm of minder  // 73.13 B IV c) 1 + 2  // 73.13-67, 68, 72  // Plaatijzer en plaatstaal andere dan dynamoplaat of transformatorplaat, verzinkt  // 73.15 B I b) 2 aa)  // 73.71-53  // Blooms, billets, bramen, largets, niet gesmeed (1): - van roestvrij of van hittebestendig staal  // 73.15 B V b) 1 aa)  // 73.73-23  // Walsdraad: - van roestvrij of van hittebestendig staal  // 73.15 B V b) 1 cc)  // 73.73-25  // Walsdraad: - van met zwavel, lood of fosfor gelegeerd staal  // 73.15 B V b) 1 dd)  // 73.73-26  // Walsdraad: - van mangaansiliciumstaal  // 73.15 B V b) 1 ee)  // 73.73-29  // Walsdraad: - ander  // 73.15 B V b) 2 aa)  // 73.73-33  // Staven en profielen, warm gewalst: - van roestvrij of hittebestendig staal  // 73.15 B V b) 2 cc)  // 73.73-35  // Staven en profielen, warm gewalst: - van met zwavel, lood of fosfor gelegeerd staal  // 73.15 B V b) 2 dd)  // 73.73-36  // Staven en profielen, warm gewalst: - van mangaansiliciumstaal  (1) Met inbegrip van continu gegoten produkten van dezelfde vorm.  1.2.3 //   //   //  //   //   //   // Nummer van het gemeenschappelijk douanetarief  // NIMEXE-code  // Produkten  //   //   //   //  // 73.15 B V b) 2 ee)  // 73.73-39  // Staven en profielen, warm gewalst: - ander  // 73.15 B VII a) 2  // 73.75-19  // Dynamoplaat of transformatorplaat van gelegeerd staal, met een wattverlies van meer dan 0,75 watt, ongeacht de dikte  // 73.15 B VII b) 1 aa) 11  // 73.75-23  // Plaat, warm gewalst, met een dikte van meer dan 4,75 mm: - van roestvrij of hittebestendig staal  // 73.15 B VII b) 1 bb) 11  // 73.75-33  // Plaat, warm gewalst, met een dikte van 3 mm en meer, doch niet meer dan 4,75 mm: - van roestvrij of hittebestendig staal  // 73.15 B VII b) 1 cc) 11  // 73.75-43  // Plaat, warm gewalst, met een dikte van minder dan 3 mm: - van roestvrij of hittebestendig staal  // 73.15 B VII b) 2 bb) 11  // 73.75-63  // Plaat, koud gewalst, met een dikte van minder dan 3 mm: - van roestvrij of hittebestendig staal  //   //   //  BIJLAGE III B  Lijst van de produkten waarvan de invoer afhankelijk is van de afgifte van een invoerdocument  1.2.3 //   //   //   // Nummer van het gemeenschappelijk douanetarief  // NIMEXE- code  // Produkten  //   //   //  // 73.15 A I b) 2  // 73.61-50  // Blooms, billets, bramen en largets van koolstofstaal, andere dan gesmeed (1)  // 73.15 A V b) 1  // 73.63-21  // Walsdraad van koolstofstaal  // 73.15 B I b) 2 bb)  // 73.71-54  // Blooms, billets, bramen, largets: - van sneldraaistaal (1)  // 73.15 B I b) 2 cc)  // 73.71-55  // Blooms, billets, bramen, largets: - van met zwavel, lood of fosfor gelegeerd staal (1)  // 73.15 B I b) 2 dd)  // 73.71-56  // Blooms, billets, bramen, largets: - van mangaansiliciumstaal (1)  // 73.15 B I b) 2 ee)  // 73.71-59  // Blooms, billets, bramen, largets: - andere (1)  // 73.15 B V b) 1 bb)  // 73.73-24  // Walsdraad van sneldraaistaal  // 73.15 B V b) 2 bb)  // 73.73-34  // Staven en profielen warm gewalst of warm geperst: - van sneldraaistaal  // 73.15 B VII b) 1 aa) 22  // 73.75-24  // Plaatstaal warm gewalst met een dikte van meer dan 4,75 mm: - van sneldraaistaal  // 73.15 B VII b) 1 aa) 33  // 73.75-29  // Plaatstaal warm gewalst met een dikte van meer dan 4,75 mm: - andere gelegeerde stalen, doch niet van roestvrij of hittebestendig staal  // 73.15 B VII b) 1 bb) 22  // 73.75-34  // Plaatstaal warm gewalst met een dikte van 3 mm en meer, doch niet meer dan 4,75 mm: - van sneldraaistaal  // 73.15 B VII b) 1 bb) 33  // 73.75-39  // Plaatstaal warm gewalst met een dikte van meer dan 3 mm, doch niet meer dan 4,75 mm: - andere gelegeerde stalen, doch niet van roestvrij of hittebestendig staal  // 73.15 B VII b) 1 cc) 22  // 73.75-44  // Plaatstaal warm gewalst met een dikte van minder dan 3 mm: - van sneldraaistaal  // 73.15 B VII b) 1 cc) 33  // 73.75-49  // Plaatstaal warm gewalst met een dikte van minder dan 3 mm: - andere gelegeerde stalen, doch niet van roestvrij of hittebestendig staal  // 73.15 B VII b) 2 bb) 22  // 73.75-64  // Plaatstaal koud gewalst met een dikte van minder dan 3 mm: - van sneldraaistaal  // 73.15 B VII b) 2 bb) 33  // 73.75-69  // Plaatstaal koud gewalst met een dikte van minder dan 3 mm: - andere gelegeerde stalen, doch niet van roestvrij of hittebestendig staal  //   //   //  (1) Met inbegrip van continu gegoten produkten van dezelfde vorm.


Aanbeveling van de Commissie met het oog op de verstrekking van een beleidsadvies over het economische en begrotingsbeleid in Frankrijk


Avis juridique important

|

52004SC0831

Aanbeveling voor een beschikking van de Raad betreffende het bestaan van een buitensporig tekort in de Republiek Tsjechië  /* SEC/2004/0831 def. */

Aanbeveling voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD betreffende het bestaan van een buitensporig tekort in de Republiek Tsjechië(door de Commissie ingediend)TOELICHTINGOp 7 april 2004 heeft de Commissie haar voorjaarsprognoses 2004 [1] gepubliceerd. Volgens deze prognoses, waarin rekening is gehouden met de gegevens die de Republiek Tsjechië in maart 2004 heeft meegedeeld, steeg het Tsjechische overheidstekort van 6,4% van het BBP in 2002 tot 12,9% van het BBP in 2003 (5,9% van het BBP wanneer geen rekening wordt gehouden met een belangrijke eenmalige transactie in verband met de tenlasteneming van staatsgaranties), waardoor het hoger is uitgekomen dan de in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde van 3% van het BBP.[1]  De voorjaarsprognoses 2004 van de Commissie zijn beschikbaar op de volgende website: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/ publications/european_economy/2004/ee204en.pdf.Op grond van dit bewijsmateriaal heeft de Commissie op 12 mei 2004 de buitensporigtekortprocedure ten aanzien van de Republiek Tsjechië ingeleid met de goedkeuring van het verslag zoals bedoeld in artikel 104, lid 3, van het Verdrag [2]. Op 13 mei 2004 ontving de Commissie het convergentieprogramma van de Republiek Tsjechië, waarin werd bevestigd dat het tekort in 2003 12,9% van het BBP bedroeg.[2]  De volledige tekst van dit verslag is beschikbaar op de volgende website: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/ about/activities/sgp/procedures_en.htm.De toepassing van de buitensporigtekortprocedure (BTP) is geregeld bij artikel 104 van het Verdrag en bij Verordening (EG) nr. 1467/97 van de Raad "over de bespoediging en verduidelijking van de tenuitvoerlegging van de procedure bij buitensporige tekorten", die deel uitmaakt van het stabiliteits- en groeipact [3]. De landen die op 1 mei 2004 tot de EU zijn toegetreden, zijn lidstaten met een derogatie. Deze dienen weliswaar buitensporige tekorten te vermijden, maar sancties uit hoofde van artikel 104, leden 9 en 11, van het Verdrag kunnen aan hen niet worden opgelegd.[3]  PB L 209 van 2.8.1997.In het Commissieverslag op grond van artikel 104, lid 3, van het Verdrag werd geconcludeerd dat het feit dat het Tsjechische tekort in 2003 de in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde van 3% van het BBP overschreed, niet werd veroorzaakt door een buiten de macht van de Tsjechische autoriteiten vallende ongewone gebeurtenis en evenmin het gevolg was van een ernstige economische neergang in de zin van het stabiliteits- en groeipact, aangezien de reële BBP-groei in 2003 2,9% bedroeg. Wat de ontwikkelingen in 2004 betreft, werd in het verslag geconcludeerd dat het overheidstekort wellicht zal dalen, maar wel boven de 3% van het BBP zal blijven. Met name wordt in de voorjaarsprognoses 2004 van de Commissie uitgegaan van een overheidstekort van 5,9% van het BBP in 2004, een percentage dat hoger ligt dan de door de Tsjechische autoriteiten in het convergentieprogramma voorspelde 5,3% van het BBP.In het Commissieverslag, dat op de voorjaarsprognoses 2004 van de Commissie is gebaseerd, wordt ook geconcludeerd dat de verhouding van de schuld tot het BBP, die in 2003 37,6% van het BBP bedroeg, ook in 2004 onder de in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde van 60% zal blijven. In de voorjaarsprognoses 2004 van de Commissie wordt met name verwacht dat de schuldquote in 2004 zal uitkomen op 40,6% van het BBP, wat hoger is dan de door de Tsjechische autoriteiten in het convergentieprogramma voorspelde 38,4% van het BBP.In artikel 104, lid 4, van het Verdrag wordt bepaald dat "het in artikel 114 bedoelde Comité (d.i. het Economisch en Financieel Comité) advies uitbrengt over het verslag van de Commissie". Het Comité bracht advies uit op 24 mei 2004 en sloot zich daarin aan bij de beoordeling van het Commissieverslag. Het Comité kwam met name tot de conclusie dat de begrotingssituatie in de Republiek Tsjechië duidde op het bestaan van een buitensporig tekort in de zin van het eerste van de twee in artikel 104, lid 2, bedoelde criteria voor de vaststelling van dergelijke tekorten. Ook wanneer andere relevante factoren, zoals met name de budgettaire situatie op middellange termijn en de investeringsquote van de overheid, in aanmerking worden genomen, brengt dit geen verandering in de evaluatie op basis van de criteria zelf. Het Comité achtte het tevens waarschijnlijk dat het overheidstekort ook in 2004 de referentiewaarde van het Verdrag zal overschrijden en dat de bruto overheidsschuld in 2004 onder de in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde van 60% van het BBP zal blijven, maar toch verder zal stijgen tot 40,6% van het BBP.Na onderzoek van alle relevante factoren die in haar verslag in aanmerking zijn genomen en gezien het advies van het Comité is de Commissie van mening dat er in de Republiek Tsjechië een buitensporig tekort bestaat. Dit advies, dat op 24 juni 2004 door de Commissie werd goedgekeurd, is aan de Raad uitgebracht overeenkomstig artikel 104, lid 5, van het Verdrag. De Commissie beveelt de Raad aan dienovereenkomstig te besluiten conform artikel 104, lid 6, en richt hierbij een aanbeveling voor een beschikking in die zin tot de Raad. Bovendien dient de Commissie overeenkomstig artikel 104, lid 7, van het Verdrag bij de Raad een aanbeveling in voor een tot de Republiek Tsjechië te richten aanbeveling van de Raad om te bereiken dat het buitensporige tekort wordt verholpen.Aanbeveling voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD betreffende het bestaan van een buitensporig tekort in de Republiek TsjechiëDE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 104, lid 6,Gezien de aanbeveling van de Commissie,Gezien de opmerkingen van de Republiek Tsjechië,Overwegende hetgeen volgt:(1) Overeenkomstig artikel 104 van het Verdrag dienen de lidstaten buitensporige tekorten te vermijden. Dit geldt ook voor lidstaten met een derogatie, wat het geval is voor alle landen die op 1 mei 2004 tot de EU zijn toegetreden.(2) Het stabiliteits- en groeipact is gebaseerd op de doelstelling van deugdelijke openbare financiën als middel om de voorwaarden voor prijsstabiliteit en voor een tot werkgelegenheidsschepping leidende sterke duurzame groei te verbeteren.(3) De buitensporigtekortprocedure van artikel 104 voorziet in een beschikking betreffende het bestaan van een buitensporig tekort en het aan het Verdrag gehechte protocol betreffende de procedure bij buitensporige tekorten bevat nadere bepalingen betreffende de toepassing van de buitensporigtekortprocedure. Verordening (EG) nr. 3605/93 van de Raad [4], zoals gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 475/2000 van de Raad [5] en Verordening (EG) nr. 351/2002 van de Commissie [6], bevat gedetailleerde regels en definities voor de toepassing van de bepalingen van genoemd protocol.[4]  PB L 332 van 31.12.1993, blz. 7.[5]  PB L 58 van 3.3.2000, blz. 1.[6]  PB L 55 van 26.2.2002, blz. 23.(4) Volgens artikel 104, lid 5, van het Verdrag moet de Commissie advies uitbrengen aan de Raad indien zij van oordeel is dat er in een lidstaat een buitensporig tekort bestaat of kan ontstaan. Na onderzoek van alle relevante factoren waarmee in haar verslag op grond van artikel 104, lid 3, rekening is gehouden en gezien het advies van het Economisch en Financieel Comité overeenkomstig artikel 104, lid 4, kwam de Commissie in haar advies van 24 juni 2004 tot de conclusie dat er in de Republiek Tsjechië een buitensporig tekort bestaat.(5) In artikel 104, lid 6, van het Verdrag wordt bepaald dat de Raad rekening moet houden met de opmerkingen die de betrokken lidstaat eventueel wenst te maken, alvorens, na een algehele evaluatie te hebben gemaakt, te besluiten of er al dan niet een buitensporig tekort bestaat.(6) De algehele evaluatie leidt tot de volgende conclusies. Het overheidstekort in de Republiek Tsjechië bedroeg in 2003 12,9% van het BBP (5,9% van het BBP wanneer geen rekening wordt gehouden met een belangrijke eenmalige transactie in verband met de tenlasteneming van staatsgaranties), wat een hoger percentage is dan de in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde van 3% van het BBP. Het feit dat het overheidstekort de referentiewaarde overschreed, werd niet veroorzaakt door een buiten de macht van de Tsjechische autoriteiten vallende ongewone gebeurtenis en was evenmin het gevolg van een ernstige economische neergang in de zin van het stabiliteits- en groeipact. In 2004 zal het overheidstekort waarschijnlijk boven 3% van het BBP blijven. Volgens de voorjaarsprognoses 2004 van de Commissie zal het tekort in 2004 met name uitkomen op 5,9% van het BBP, terwijl in het convergentieprogramma van de Republiek Tsjechië een tekort van 5,3% van het BBP wordt verwacht. De schuldquote, die in 2003 37,6% bedroeg, zal in 2004 waarschijnlijk onder de in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde van 60% van het BBP blijven,HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD:Artikel 1Uit een algehele evaluatie volgt dat er in de Republiek Tsjechië een buitensporig tekort bestaat.Artikel 2Deze beschikking is gericht tot de Republiek Tsjechië.Gedaan te Brussel, [5 juli] 2004.Voor de RaadDe Voorzitter[...]


title: Aanbevelingen aan de nationale rechterlijke instanties over het aanhangig maken van prejudiciële procedures

text:
               6.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 338/1

   AANBEVELINGEN
   aan de nationale rechterlijke instanties over het aanhangig maken van prejudiciële procedures
   2012/C 338/01
   I —   ALGEMEEN

      Bevoegdheid van het Hof op prejudicieel gebied

               1.

               De prejudiciële verwijzing is een basismechanisme in het recht van de Europese Unie, dat de rechterlijke instanties van de lidstaten de mogelijkheid biedt dit recht binnen de Unie uniform uit te leggen en toe te passen.

               2.

               Krachtens artikel 19, lid 3, sub b, van het Verdrag betreffende de Europese Unie (hierna: „VEU”) en artikel 267 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (hierna: „VWEU”) is het Hof van Justitie van de Europese Unie bevoegd, bij prejudiciële beslissing uitspraak te doen over de uitlegging van het recht van de Unie en over de geldigheid van handelingen van de instellingen, de organen en de instanties van de Unie.

               3.

               Volgens artikel 256, lid 3, VWEU is het Gerecht weliswaar bevoegd kennis te nemen van prejudiciële vragen die worden voorgelegd uit hoofde van artikel 267 VWEU en die specifieke in het Statuut bepaalde terreinen betreffen, maar aangezien het Statuut op dit punt niet is aangepast, blijft het Hof van Justitie (hierna: „Hof”) thans bij uitsluiting bevoegd om op verzoeken om een prejudiciële beslissing uitspraak te doen.

               4.

               Ofschoon artikel 267 VWEU het Hof een algemene bevoegdheid op dit terrein verleent, voorzien diverse bepalingen van primair recht in tijdelijke uitzonderingen en afwijkingen ter zake. Het betreft met name de artikelen 275 VWEU en 276 VWEU en artikel 10 van het Protocol (nr. 36) betreffende de overgangsbepalingen van het Verdrag van Lissabon (PBEU C 83 van 30 maart 2010, blz. 1) (1).

               5.

               Daar de prejudiciële procedure berust op samenwerking tussen het Hof en de rechterlijke instanties van de lidstaten, worden met het oog op de doeltreffendheid van deze procedure de navolgende aanbevelingen aan deze rechterlijke instanties gericht.

               6.

               Hoewel deze aanbevelingen niet verbindend zijn, zijn zij bedoeld om de derde titel van het Reglement voor de procesvoering van het Hof (artikelen 93 tot en met 118) aan te vullen en de rechterlijke instanties van de lidstaten duidelijkheid te verschaffen over het nut van een prejudiciële verwijzing, en hun praktische aanwijzingen te geven over de vorm en de gevolgen van een dergelijke verwijzing.

      De rol van het Hof in de prejudiciële procedure

               7.

               Zoals reeds is opgemerkt, heeft het Hof in de prejudiciële procedure tot taak het recht van de Unie uit te leggen of zich uit te spreken over de geldigheid ervan, en niet om dit recht toe te passen op de casuspositie die aan het hoofdgeding ten grondslag ligt. Dit laatste komt de nationale rechter toe. Het staat dus niet aan het Hof om zich uit te spreken over feitelijke vragen die in het hoofdgeding rijzen of om eventuele verschillen in opvatting over de uitlegging of toepassing van nationale rechtsregels te beslechten.

               8.

               Wanneer het Hof over de uitlegging of de geldigheid van het recht van de Unie beslist, beoogt het daarbij een antwoord te geven dat nuttig is voor de beslechting van het hoofdgeding, maar het staat aan de verwijzende rechter om daaruit de concrete consequenties te trekken, in voorkomend geval door de betrokken nationale regel buiten toepassing te laten.

      Het besluit om tot een prejudiciële verwijzing over te gaan

      De auteur van het verzoek om een prejudiciële beslissing

               9.

               Krachtens artikel 267 VWEU kan in beginsel elke rechterlijke instantie van een lidstaat die uitspraak moet doen in een procedure die tot een gerechtelijke beslissing leidt, bij het Hof een verzoek om een prejudiciële beslissing indienen. Het Hof legt de hoedanigheid van rechterlijke instantie uit als een autonoom begrip van het recht van de Unie. Daarbij houdt het Hof rekening met een samenstel van factoren, zoals de wettelijke grondslag van het orgaan dat bij hem een verzoek heeft ingediend, het permanente karakter ervan, de verplichte rechtsmacht ervan, het feit dat het uitspraak doet na een procedure op tegenspraak, de toepassing door het orgaan van de regelen des rechts, alsmede de onafhankelijkheid ervan.

               10.

               Ongeacht of de partijen in de zaak hierom hebben verzocht of niet, komt de beslissing om het Hof om een prejudiciële beslissing te verzoeken uitsluitend toe aan de nationale rechterlijke instantie.

      De verwijzing met het oog op uitlegging

               11.

               Krachtens artikel 267 VWEU is elke betrokken rechterlijke instantie bevoegd om het Hof om een prejudiciële beslissing te verzoeken over de uitlegging van een regel van het recht van de Unie, wanneer zij dat noodzakelijk acht ter beslechting van een daarbij aanhangig geschil.

               12.

               Een rechterlijke instantie waarvan de beslissingen volgens het nationale recht niet vatbaar zijn voor hoger beroep, is verplicht een dergelijk verzoek te doen, tenzij er ter zake al rechtspraak is (en eventuele nieuwe regelgeving geen echte twijfel doet rijzen over de mogelijkheid om die op de casus toe te passen), of de juiste uitlegging van het toepasselijke recht evident is.

               13.

               Een nationale rechterlijke instantie kan derhalve, met name wanneer zij zich door de rechtspraak van het Hof voldoende ingelicht acht, zelf beslissen wat de juiste uitlegging van het recht van de Unie is en hoe het moet worden toegepast op de feiten die zij vaststelt. Een prejudiciële verwijzing kan echter bijzonder nuttig blijken wanneer het een nieuwe uitleggingsvraag betreft die van belang is voor de uniforme toepassing van het recht van de Unie, of wanneer de bestaande rechtspraak niet lijkt te kunnen worden toegepast op nieuwe feiten.

               14.

               Om het Hof in staat te stellen het voorwerp van het hoofdgeding en de vragen die daarbij rijzen duidelijk af te bakenen, is het nuttig dat de nationale rechterlijke instantie voor elke gestelde vraag uiteenzet waarom de verlangde uitlegging noodzakelijk is om vonnis te kunnen wijzen.

      De verwijzing ter beoordeling van de geldigheid

               15.

               Hoewel de rechterlijke instanties van de lidstaten de bij hen aangevoerde ongeldigheidsgronden kunnen verwerpen, kan alleen het Hof een handeling van een instelling, orgaan of instantie van de Unie ongeldig verklaren.

               16.

               Elke nationale rechterlijke instantie moet het Hof dus een verzoek om een prejudiciële beslissing voorleggen wanneer zij twijfels heeft over de geldigheid van een dergelijke handeling, met vermelding van de redenen waarom deze handeling volgens haar ongeldig zou kunnen zijn.

               17.

               Wanneer zij ernstige twijfels heeft over de geldigheid van een handeling van een instelling, orgaan of instantie van de Unie waarop een interne handeling is gebaseerd, kan deze nationale rechterlijke instantie evenwel in uitzonderlijke gevallen de toepassing van die handeling voorlopig opschorten of elke andere voorlopige maatregel te dien aanzien gelasten. Zij moet het Hof dan de vraag betreffende de geldigheid voorleggen, met opgave van de redenen waarom zij de handeling ongeldig acht.

      Het tijdstip waarop een prejudiciële verwijzing wordt gedaan

               18.

               De nationale rechterlijke instantie kan het Hof een verzoek om een prejudiciële beslissing voorleggen zodra zij vaststelt dat een beslissing over de uitlegging of de geldigheid van het recht van de Unie nodig is om vonnis te kunnen wijzen. Deze rechterlijke instantie kan immers het best beoordelen in welk stadium van de procedure een dergelijk verzoek moet worden gedaan.

               19.

               Het is echter wenselijk dat het verzoek om een prejudiciële beslissing wordt gedaan wanneer de procedure zover is gevorderd dat de nationale rechterlijke instantie het feitelijke en rechtskader van de zaak kan afbakenen, zodat het Hof over alle gegevens beschikt om in voorkomend geval te kunnen nagaan of het recht van de Unie op het hoofdgeding van toepassing is. In het belang van een goede rechtsbedeling kan het ook nuttig zijn pas te verwijzen nadat de partijen zijn gehoord.

      De vorm en de inhoud van het verzoek om een prejudiciële beslissing

               20.

               De beslissing waarbij de rechterlijke instantie van een lidstaat aan het Hof een of meerdere prejudiciële vragen voorlegt kan elke vorm hebben die het nationale recht voor procesincidenten toelaat. Evenwel moet voor ogen worden gehouden dat dit stuk de grondslag vormt van de procedure voor het Hof en dat het Hof over de gegevens moet beschikken die het in staat stellen de verwijzende rechterlijke instantie een nuttig antwoord te geven. Ook wordt enkel het verzoek om een prejudiciële beslissing ter kennis gebracht van de partijen in het hoofdgeding en de overige in artikel 23 van het Statuut bedoelde belanghebbenden, met name de lidstaten, om hun schriftelijke opmerkingen te verzamelen.

               21.

               De noodzaak van vertaling van het verzoek om een prejudiciële beslissing in alle officiële talen van de Europese Unie brengt mee dat voor een eenvoudige, duidelijke en nauwkeurige formulering dient te worden gekozen, zonder overbodige uitweidingen.

               22.

               Een tiental bladzijden volstaat meestal om het kader van een verzoek om een prejudiciële verwijzing naar behoren uiteen te zetten. Hoewel beknopt, moet dit verzoek volledig zijn en alle relevante gegevens bevatten voor een goed begrip van het feitelijk en juridisch kader van het hoofdgeding door het Hof en de betrokkenen die opmerkingen mogen indienen. Overeenkomstig artikel 94 van het Reglement voor de procesvoering moet het verzoek om een prejudiciële beslissing, naast de tekst van de aan het Hof voorgelegde prejudiciële vragen, het volgende bevatten:

                           —

                           een summier overzicht van het voorwerp van het geschil en de relevante feiten zoals die door de verwijzende rechterlijke instantie zijn vastgesteld, althans, een uiteenzetting van de feitelijke gegevens waarop de prejudiciële vragen berusten;

                           —

                           de inhoud van de nationale bepalingen die op de zaak van toepassing kunnen zijn en, in voorkomend geval, de relevante nationale rechtspraak (2);

                           —

                           de uiteenzetting van de redenen die de verwijzende rechter ertoe hebben gebracht om zich over de uitlegging of de geldigheid van bepalingen van het recht van de Unie vragen te stellen, alsook het verband tussen deze bepalingen en de op het hoofdgeding toepasselijke nationale wettelijke regeling.

               23.

               De voor de zaak relevante bepalingen van het recht van de Unie dienen zo nauwkeurig mogelijk te worden aangegeven in het verzoek om een prejudiciële beslissing, dat in voorkomend geval een beknopte samenvatting van de relevante argumenten van de partijen in het hoofdgeding bevat.

               24.

               Zo zij dit mogelijk acht, kan de verwijzende rechterlijke instantie ten slotte ook beknopt vermelden hoe de prejudiciële vragen haars inziens zouden moeten worden beantwoord. Een dergelijke aanwijzing kan voor het Hof nuttig zijn, met name wanneer het uitspraak moet doen op een verzoek in het kader van een versnelde procedure of een spoedprocedure.

               25.

               Omwille van de leesbaarheid is het van wezenlijk belang dat het verzoek om een prejudiciële beslissing het Hof in uitgetypte vorm bereikt. Om ernaar te kunnen verwijzen, is het ook zeer nuttig dat de verschillende pagina’s en alinea’s van de verwijzingsbeslissing – die van een datum en een handtekening moet zijn voorzien – te nummeren.

               26.

               De prejudiciële vragen zelf moeten zijn opgenomen in een afzonderlijk en duidelijk onderscheiden deel van de verwijzingsbeslissing, bij voorkeur aan het begin of het eind daarvan. Zij moeten op zich kunnen worden begrepen, zonder raadpleging van de motivering van het verzoek, waarin evenwel de voor een goed begrip van de strekking van de zaak noodzakelijke context is beschreven.

               27.

               Het Hof neemt in de prejudiciële procedure in beginsel de gegevens uit de verwijzingsbeslissing over, ook de namen van personen of gegevens van persoonlijke aard. Waar nodig staat het dus aan de nationale rechter zelf om in de verwijzingsbeslissing bepaalde gegevens zwart te maken of om te zorgen voor anonimisering van de gegevens van een of meer van de bij het hoofdgeding betrokken personen of entiteiten.

               28.

               Na de neerlegging van het verzoek om een prejudiciële beslissing kan het Hof zelf ook ambtshalve of op verzoek van de verwijzende rechterlijke instantie of een partij in het hoofdgeding tot anonimisering overgaan. Wil het doeltreffend zijn, dan moet een dergelijk verzoek zo vroeg mogelijk in de procedure worden gedaan en in elk geval vóór de bekendmaking van de mededeling over de zaak in kwestie in het Publicatieblad van de Europese Unie en de betekening van het verzoek om een prejudiciële beslissing aan de in artikel 23 van het Statuut bedoelde belanghebbenden.

      De gevolgen van de prejudiciële verwijzing voor de nationale procedure

               29.

               Hoewel de nationale rechterlijke instantie bevoegd blijft om voorlopige maatregelen te nemen, met name bij een verwijzing ter beoordeling van de geldigheid (zie punt 17 hierboven), brengt de neerlegging van een verzoek om een prejudiciële beslissing mee dat de nationale procedure wordt geschorst totdat het Hof uitspraak heeft gedaan.

               30.

               In het belang van een goed verloop van de prejudiciële procedure bij het Hof en om het nuttig effect ervan te bewaren, staat het aan de verwijzende rechterlijke instantie om het Hof in kennis te stellen van enig procesincident dat een weerslag kan hebben op de adiëring ervan en meer bepaald de toelating van nieuwe partijen tot de nationale procedure.

      Kosten en rechtsbijstand

               31.

               De prejudiciële procedure voor het Hof is kosteloos. Het Hof beslist niet over de kosten van de partijen in het geding dat bij de verwijzende rechterlijke instantie aanhangig is; het staat aan haar om daarover te beslissen.

               32.

               Indien een partij in het hoofdgeding over onvoldoende middelen beschikt en voor zover de nationale regels zulks mogelijk maken, kan de verwijzende rechterlijke instantie deze partij rechtsbijstand toekennen ter dekking van de kosten die de procedure voor het Hof meebrengt, met name de kosten van vertegenwoordiging. Het Hof kan eveneens bijstand verlenen wanneer de belanghebbende niet reeds op nationaal vlak bijstand ontvangt of wanneer die bijstand de kosten van de procedure voor het Hof niet – of slechts gedeeltelijk – dekt.

      De communicatie tussen de nationale rechterlijke instantie en het Hof

               33.

               Het verzoek om een prejudiciële verwijzing en de relevante documenten (in voorkomend geval met name het dossier van de zaak, of eventueel een kopie daarvan) moeten door de nationale rechterlijke instantie rechtstreeks aan het Hof worden gezonden. Deze zending moet per aangetekende post worden gericht aan de griffie van het Hof van Justitie (Rue du Fort Niedergrünewald, L-2925 Luxembourg).

               34.

               Tot aan de betekening van de beslissing op het verzoek om een prejudiciële beslissing aan de verwijzende rechterlijke instantie blijft de griffie van het Hof in contact met die rechterlijke instantie, waaraan zij een afschrift van de processtukken toezendt.

               35.

               Het Hof zendt de verwijzende rechterlijke instantie de beslissing toe. Het Hof stelt het op prijs wanneer de nationale rechterlijke instantie vervolgens laat weten welk gevolg zij aan deze beslissing heeft gegeven in het hoofdgeding en hem de eindbeslissing meedeelt.

         II —   BIJZONDERE BEPALINGEN VOOR SPOEDEISENDE PREJUDICIËLE VERWIJZINGEN

               36.

               Onder de voorwaarden bedoeld in artikel 23 bis van het Statuut en de artikelen 105 tot en met 114 van het Reglement voor de procesvoering kan op een prejudiciële verwijzing in bepaalde omstandigheden een versnelde procedure of een spoedprocedure worden toegepast.

      Voorwaarden voor de toepassing van de versnelde procedure en de spoedprocedure

               37.

               Over de toepassing van deze procedures wordt door het Hof beslist. In beginsel wordt een dergelijke beslissing enkel genomen op met redenen omkleed verzoek van de verwijzende rechterlijke instantie. In uitzonderlijke gevallen kan het Hof evenwel ambtshalve beslissen om de verwijzing volgens een versnelde of een spoedprocedure te behandelen, wanneer de aard of de omstandigheden van de zaak dit lijken te gebieden.

               38.

               Krachtens artikel 105 van het Reglement voor de procesvoering kan een prejudiciële verwijzing worden behandeld volgens een versnelde procedure die afwijkt van de bepalingen van dit Reglement, wanneer de aard van de zaak een behandeling binnen korte termijn vereist. Aangezien deze procedure grote druk legt op de deelnemers aan de procedure, en met name alle lidstaten, die worden verzocht om binnen veel kortere termijnen dan gewoonlijk schriftelijke of mondelinge opmerkingen in te dienen, zou om de toepassing ervan slechts mogen worden gevraagd in uitzonderlijke omstandigheden die rechtvaardigen dat het Hof snel over de gestelde vragen uitspraak doet. Het grote aantal personen of situaties rechtens dat mogelijk wordt geraakt door de beslissing die de verwijzende rechterlijke instantie zal moeten nemen na bij het Hof een prejudiciële procedure aanhangig te hebben gemaakt, is op zich geen uitzonderlijke omstandigheid die het beroep op de versnelde procedure kan rechtvaardigen (3).

               39.

               Deze vaststelling dringt zich nog meer op bij de prejudiciële spoedprocedure bedoeld in artikel 107 van het Reglement voor de procesvoering. Deze procedure, die slechts van toepassing is op de gebieden bedoeld in titel V van het derde deel van het VWEU, over de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht, legt immers nog grotere druk op de betrokken deelnemers, aangezien zij onder meer het aantal partijen dat schriftelijke opmerkingen mag indienen beperkt en het mogelijk maakt dat in extreme spoedgevallen de schriftelijke behandeling voor het Hof geheel wordt overgeslagen. Om toepassing van deze procedure zou dus uitsluitend mogen worden verzocht wanneer het absoluut noodzakelijk is dat het Hof zeer snel uitspraak doet over de vragen van de verwijzende rechterlijke instantie.

               40.

               Ofschoon het niet mogelijk is om die omstandigheden hier uitputtend op te sommen, met name omdat de regels van de Unie inzake de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht veelvoudig zijn en zich geleidelijk ontwikkelen, zou een nationale rechter bijvoorbeeld in de volgende situaties om de prejudiciële spoedprocedure kunnen verzoeken: in het geval, bedoeld in artikel 267, vierde alinea, VWEU, van een persoon die zich in hechtenis bevindt of in geval van vrijheidsberoving, wanneer het antwoord op de opgeworpen vraag van doorslaggevende betekenis is voor de beoordeling van de rechtspositie van deze persoon, of wanneer in een geschil betreffende de ouderlijke verantwoordelijkheid of het gezag over kinderen de bevoegdheid van de rechter bij wie het geding op grond van het recht van de Unie aanhangig is gemaakt, afhangt van het antwoord op de prejudiciële vraag.

      Het verzoek om toepassing van de versnelde procedure of de spoedprocedure

               41.

               Teneinde het Hof in staat te stellen snel te kunnen beslissen over de vraag of de versnelde procedure of de spoedprocedure moet worden toegepast, moeten in het verzoek nauwkeurig de omstandigheden, rechtens en feitelijk, worden uiteengezet die de spoedeisendheid aantonen, en met name de risico’s die worden gelopen als de zaak volgens de normale prejudiciële procedure wordt behandeld.

               42.

               Waar mogelijk geeft de verwijzende rechterlijke instantie op beknopte wijze weer hoe de gestelde vragen naar haar oordeel moeten worden beantwoord. Een dergelijke indicatie vergemakkelijkt de standpuntbepaling van partijen in het hoofdgeding en de andere in de procedure betrokken belanghebbenden, alsook het oordeel van het Hof, en draagt daardoor bij tot een snel verloop van de procedure.

               43.

               Het verzoek om toepassing van de versnelde procedure of de spoedprocedure moet zodanig worden ingediend dat de griffie van het Hof onmiddellijk kan vaststellen dat het dossier een specifieke behandeling behoeft. De verwijzende rechterlijke instantie wordt dan ook verzocht om bij haar verzoek nader aan te geven welke van beide procedures in de betrokken zaak vereist is en om haar verzoek vergezeld te doen gaan van het relevante artikel van het Reglement voor de procesvoering (artikel 105, over de versnelde procedure, of artikel 107, over de spoedprocedure). Deze vermelding moet op een duidelijk herkenbare plaats in haar verwijzingsbeslissing voorkomen (bijvoorbeeld in de koptekst of in een afzonderlijke gerechtelijke akte). In voorkomend geval kan zij ook in een begeleidende brief attenderen op haar verzoek.

               44.

               Wat de verwijzingsbeslissing zelf betreft is beknoptheid ervan temeer van belang in geval van spoedeisendheid, daar dit bijdraagt tot een snel verloop van de procedure.

      Contacten tussen het Hof, de verwijzende rechterlijke instantie en partijen in het hoofdgeding

               45.

               Met het oog op een sneller en beter verloop van de contacten met de verwijzende rechterlijke instantie en de partijen in het daarbij aanhangige geding, wordt de rechterlijke instantie die om de toepassing van de versnelde procedure of de spoedprocedure verzoekt, verzocht het elektronische adres en eventueel het faxnummer aan te geven dat het Hof kan gebruiken, evenals de elektronische adressen en eventueel de faxnummers van de vertegenwoordigers van de betrokken partijen.

               46.

               Een afschrift van de ondertekende verwijzingsbeslissing, vergezeld van een verzoek om toepassing van de versnelde procedure of de spoedprocedure, kan voorafgaand elektronisch (ECJ-Registry@curia.europa.eu) of per telefax (+352 43 37 66) bij het Hof worden ingediend. De behandeling van de verwijzing en van het verzoek kunnen onmiddellijk na ontvangst van dit afschrift aanvangen. De originelen van deze stukken moeten dan onverwijld bij de griffie van het Hof worden ingediend.

      (1)  Overeenkomstig artikel 10, leden 1 tot en met 3, van Protocol nr. 36 blijven de bevoegdheden van het Hof met betrekking tot de handelingen op het gebied van de politiële samenwerking en de justitiële samenwerking in strafzaken die zijn vastgesteld vóór de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon ongewijzigd gedurende maximaal vijf jaar na de datum van inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon (1 december 2009). Gedurende deze periode kunnen dergelijke handelingen dus slechts voorwerp zijn van een prejudiciële verwijzing door de rechterlijke instanties van de lidstaten die de bevoegdheid van het Hof hebben aanvaard; daarbij geeft elke lidstaat aan of al zijn rechterlijke instanties het Hof prejudiciële vragen kunnen stellen dan wel enkel de instanties die in laatste aanleg beslissen.

      (2)  De verwijzende rechterlijke instantie wordt in dat verband verzocht om nauwkeurig de referenties en de vindplaatsen van deze teksten te vermelden, bijvoorbeeld de bladzijde van een publicatieblad of een bepaalde rechtspraakverzameling, of eventueel een verwijzing naar het internet.

      (3)  Voor een overzicht van de omstandigheden die hebben geleid tot de inwilliging of de afwijzing van verzoeken om versnelde behandeling die zijn ingediend krachtens artikel 104 bis van het Reglement voor de procesvoering van het Hof van 19 juni 1991, zoals gewijzigd, zie de door de president van het Hof vastgestelde beschikkingen, die beschikbaar zijn op www.curia.europa.eu (deze beschikkingen zijn toegankelijk via de rubriek „Rechtspraak”, door in het zoekformulier achtereenvolgens de volgende opties te kiezen: Documenten – Documenten die niet in de Jurisprudentie worden gepubliceerd – Beschikkingen – Versnelde procedure).


title: 67ste zitting van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties Aanbeveling van het Europees Parlement van 13 juni 2012 aan de Raad over de 67ste zitting van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties (2012/2036(INI))

text:
               15.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               CE 332/106

         Woensdag 13 juni 201267ste zitting van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties
   P7_TA(2012)0240
   Aanbeveling van het Europees Parlement van 13 juni 2012 aan de Raad over de 67ste zitting van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties (2012/2036(INI))
   2013/C 332 E/23

      Het Europees Parlement,

               —

               gezien het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU) en met name de artikelen 21 en 34,

               —

               gezien de ontwerpaanbeveling aan de Raad, ingediend door Alexander Graf Lambsdorff namens de ALDE-Fractie, over de prioriteiten van de Europese Unie voor de 67ste zitting van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties (AVVN) (B7-0132/2012),

               —

               gezien zijn aanbeveling van 8 juni 2011 aan de Raad voor de 66e zitting van de AVVN (1) en zijn resolutie van 11 mei 2011 over de EU als wereldspeler: de rol van de EU in multilaterale organisaties (2),

               —

               gezien de prioriteiten van de EU voor de 66ste zitting van de AVVN, door de Raad vastgesteld op 10 juni 2011 (3),

               —

               gezien de 66e zitting van de AVVN, in het bijzonder de resoluties van dat orgaan over "De Verenigde Naties binnen de mondiale governance" (4), "Het bevorderen van de efficiëntie, verantwoordelijkheid, doeltreffendheid en transparantie van overheidsadministraties door hoge controle-instanties te versterken" (5), "De situatie in de Arabische Republiek Syrië" (6), "Het empowerment en de ontwikkeling van de bevolking" (7), "Naar mondiale partnerschappen" (8), "Zuid-zuidsamenwerking" (9), "De rol van de Verenigde Naties in het bevorderen van ontwikkeling in de context van mondialisering en onderlinge afhankelijkheid" (10), "De rol van de Verenigde Naties versterken in het verbeteren van periodieke, echte verkiezingen en het bevorderen van democratisering" (11), "Verslag van de Ontwapeningsconferentie" (12), "Een democratische en rechtvaardige internationale orde bevorderen" (13), en "De universele, ondeelbare, onderling verbonden, onderling afhankelijke en wederzijds versterkende aard van alle mensenrechten en fundamentele vrijheden" (14),

               —

               gezien de resolutie van de AVVN van 19 december 2011 over de strijd tegen intolerantie, negatieve stereotypering, stigmatisering en discriminatie van, en het aanzetten tot of aanwenden van geweld tegen personen, op grond van religie of overtuiging (15),

               —

               gezien de resolutie van de AVVN van 3 mei 2011 over de deelname van de Europese Unie aan de werkzaamheden van de Verenigde Naties (16),

               —

               gezien de resolutie van de AVVN van 31 maart 2010 over de tenuitvoerlegging van Agenda 21, het programma voor de verdere tenuitvoerlegging van Agenda 21 en de resultaten van de Wereldtop over duurzame ontwikkeling (17),

               —

               gezien de Millenniumverklaring van de Verenigde Naties van 8 september 2000 waarin de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling worden uiteengezet die de internationale gemeenschap gezamenlijk heeft vastgesteld met het oog op de uitbanning van armoede,

               —

               gezien de mededeling van de Commissie van 10 september 2003 over "De Europese Unie en de Verenigde Naties: kiezen voor multilateralisme" (COM(2003)0526),

               —

               gezien de opmerkingen van de voorzitter van de Europese Raad na afloop van zijn ontmoeting met de secretaris-generaal van de Verenigde Naties op 16 april 2012,

               —

               gezien zijn resolutie van 16 februari 2012 over het standpunt van het Parlement inzake de 19de zitting van de VN-Raad voor de rechten van de mens (UNHRC) (18),

               —

               gezien zijn resolutie van 17 november 2011 over "Steun van de EU voor het Internationaal Strafhof: aangaan van uitdagingen en overwinnen van moeilijkheden" (19),

               —

               gezien zijn resolutie van 7 juli 2011 over het externe beleid van de EU ter bevordering van democratie (20),

               —

               gezien zijn resolutie van 15 december 2010 over de toekomst van het strategisch partnerschap Afrika-EU na de derde topontmoeting Afrika-EU (21),

               —

               gezien zijn resolutie van 25 november 2010 over het tienjarig bestaan van resolutie 1325 (2000) van de VN-Veiligheidsraad over vrouwen, vrede en veiligheid (22),

               —

               gezien zijn resolutie van 23 november 2010 over civiel-militaire samenwerking en de ontwikkeling van civiel-militaire capaciteiten (23),

               —

               gezien zijn resolutie van 9 juni 2005 over de hervorming van de Verenigde Naties (24),

               —

               gezien het verslag van de gezamenlijke delegatie van de Commissie buitenlandse zaken en de Subcommissie mensenrechten naar de 66ste zitting van de Algemene Vergadering van de VN, van 28-29 november 2011,

               —

               gezien artikel 121, lid 3, en artikel 97 van zijn Reglement,

               —

               gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken en het advies van de Commissie ontwikkelingssamenwerking (A7-0186/2012),

               A.

               overwegende dat er internationaal gemeenschappelijke waarden en normen gelden die bedoeld zijn om overal ter wereld te zorgen voor vrede, bescherming van de mensenrechten, veiligheid en welvaart en om de voordelen van de mondialisering op een billijkere manier over de wereldbevolking te verdelen;

               B.

               overwegende dat de VN centraal staan in de mondiale governance, maar tegelijkertijd hun eigen hervormingen doorvoeren om hun transparantie, doeltreffendheid en efficiëntie te verhogen;

               C.

               overwegende dat er steeds meer behoefte is aan gezamenlijke regels en besluitvormingsmechanismen om de opkomende mondiale uitdagingen en de negatieve gevolgen van de mondiale economische crisis gezamenlijk aan te pakken;

               D.

               overwegende dat de EU haar samenhang dient te versterken om een belangrijke speler te blijven in een steeds multipolairdere wereld waar mondiaal gecoördineerde actie nodig is; overwegende dat de lidstaten krachtens de Verdragen verplicht zijn hun optreden in internationale organisaties en op internationale conferenties te coördineren;

               E.

               overwegende dat de EU zich inzet voor effectief multilateralisme met een sterke VN als middelpunt, aangezien dat van essentieel belang is om de mondiale uitdagingen het hoofd te bieden;

               F.

               overwegende dat de Unie en haar lidstaten de voornaamste financiële contribuanten van het VN-bestel zijn; overwegende dat de EU-27 39% van de gewone begroting van de VN en meer dan 40 % van de vredehandhavingsmissies van de VN financieren;

               G.

               overwegende dat een solide en stabiel partnerschap tussen de EU en de VN van fundamenteel belang is voor het werk van de VN voor elk van de drie pijlers – vrede en veiligheid, mensenrechten en ontwikkeling – en tevens van essentieel belang is voor de rol van de EU als mondiale speler;

               H.

               overwegende dat de EU en de VN vanzelfsprekende partners zijn voor vredesopbouw en staatsopbouw en samen een kader scheppen voor collectieve inspanningen op het vlak van vredesopbouw en staatsopbouw;

               I.

               overwegende dat mensenrechten en democratie stichtende waarden van de EU zijn en dat zij de beginselen en doelstellingen zijn voor het externe optreden van de EU, met inbegrip van het handelsbeleid; overwegende dat de eerbiediging, de bevordering en de vrijwaring van de universaliteit en ondeelbaarheid van de mensenrechten hoekstenen zijn van de Europese eenheid en integriteit;

               J.

               overwegende dat rechtvaardigheid en de rechtsstaat pijlers zijn van een duurzame vrede, die eerbiediging van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden garanderen; overwegende dat het Statuut van Rome van het Internationaal Strafhof een doorslaggevende bijdrage levert aan de handhaving van de mensenrechten, het internationaal recht en de strijd tegen straffeloosheid;

               K.

               overwegende dat alle landen en alle burgers, en ook de internationale gemeenschap zelf, voordeel hebben bij voortdurende ondersteuning van democratische processen; overwegende dat zij geconfronteerd worden met de uitdagingen van het opbouwen, herstellen en in stand houden van democratieën;

         1.   beveelt de Raad het volgende aan:

         De EU bij de VN

               a)

               voor een zo groot mogelijke coördinatie te zorgen, verenigde standpunten naar voren te brengen en de samenhang en zichtbaarheid van de EU als mondiale speler bij de VN te versterken; te voldoen aan de verwachtingen van de VN-lidstaten ten aanzien van het vermogen van de EU om tijdig op te treden en resultaten te halen; op VN-niveau een brede en flexibele benadering te ontwikkelen ten aanzien van de standpunten in het kader van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid (GBVB), om de EU in staat te stellen snel op te treden en een totaalaanpak te volgen, wat GBVB-kwesties betreft;

               b)

               haar bijdrage tot het werk van de VN te verbeteren door tot een gemeenschappelijke interpretatie te komen van de AVVN-resolutie over de voorwaarden van de deelname van de EU aan de werkzaamheden van de AVVN en door samen te werken met partners om deze resolutie volledig toe te passen; bij het Parlement een verslag in te dienen over de toepassing ervan in de praktijk;

               c)

               samen te werken met de EU-lidstaten en de EU-delegatie bij de VN om de coördinatie, de transparantie en de informatie-uitwisseling in de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties (VNVR) te verbeteren en de standpunten en belangen van de EU in de VNVR beter te laten verdedigen door de lidstaten die er lid van zijn dan wel door een vertegenwoordiger van de EU op verzoek van de voorzitter; de invloed van de EU op de beslissingen van de VNVR te versterken en de EU bij de VN meer zichtbaarheid te geven wat cruciale VNVR-aangelegenheden betreft;

               d)

               te zorgen voor een sterke vertegenwoordiging van de EU in alle organisaties en gespecialiseerde agentschappen van de VN;

               e)

               een langetermijnstrategie te ontwikkelen voor het VN-lidmaatschap en te werken aan een krachtigere openbare diplomatie inzake VN-aangelegenheden;

         De EU en mondiale governance

               f)

               doeltreffend multilateralisme naar voren te schuiven als belangrijkste strategische zorg van de EU, door de representativiteit, transparantie, verantwoordingsplicht, efficiëntie en doeltreffendheid van de VN te verbeteren om zo de resultaten op het terrein te verbeteren; te herinneren aan de noodzaak om een nieuw institutioneel evenwicht te vinden tussen de steeds belangrijker rol van de G-20, de VN en de VN-agentschappen, en de internationale financiële instellingen (international financial institutions, IFI's); in dit verband de mondiale governance te bevorderen en te zoeken naar oplossingen voor een verdere verbetering van de coördinatie tussen de diverse G-formaties en het VN-systeem, waarbij de G-formaties op vruchtbare wijze kunnen worden belast met de economische dimensie, op voorwaarde dat de VN als organisatie haar centrale rol blijft spelen en blijft fungeren als legitiem orgaan voor mondiaal optreden;

               g)

               actievere contacten te onderhouden met strategische en andere bilaterale en multilaterale partners, met name de VS, om doeltreffende oplossingen te bevorderen voor problemen die zowel de burgers van de EU als de wereld als geheel treffen, met inbegrip van de armsten en meest kwetsbaren;

               h)

               een algehele en consensuele hervorming van de VNVR actief te ondersteunen om de legitimering, regionale vertegenwoordiging, verantwoordingsplicht en effectiviteit ervan te versterken; eraan te herinneren dat een EU-zetel in een uitgebreide VNVR een centrale doelstelling op lange termijn van de Europese Unie blijft; de hoge vertegenwoordiger/vicevoorzitter (HV/VV) te verzoeken met het oog hierop een gezamenlijk standpunt van de lidstaten te formuleren; dit doel in de toekomst te verwezenlijken te werken aan een voorafgaande coördinatie van de standpunten in de Raad van de EU over de opname van nieuwe leden in de VNVR en de herziening van de besluitvorming binnen de VNVR;

               i)

               deel te nemen aan de bezinning die binnen de AVVN op gang is gebracht over de rol van de VN in de mondiale governance, om de transparantie en de samenwerking te bevorderen; een nauwere samenwerking tussen de EU en de AVVN te bevorderen;

               j)

               te helpen de AVVN nieuw leven in te blazen en de efficiëntie ervan te vergroten, onder meer door het werk te ondersteunen van de ad-hocwerkgroep, grondigere en resultaatgerichtere thematische debatten over actuele, belangrijke kwesties te bevorderen en te zorgen voor nauwere samenwerking van de AVVN met andere belanghebbenden, inclusief het maatschappelijk middenveld en andere internationale en regionale organisaties en fora; te onderstrepen dat de agenda's van de AVVN en de belangrijkste comités ervan nog beter op elkaar moeten worden afgestemd; het feit te onderstrepen dat de AVVN alleen een nieuwe impuls kan krijgen als zij relevante en passende maatregelen treft met betrekking tot zaken die de hele internationale gemeenschap aangaan;

               k)

               opnieuw zijn engagement te bevestigen om ervoor te zorgen dat de VN beschikken over voldoende financiële middelen, die worden beheerd op efficiënte en doeltreffende wijze, volgens de beginselen van begrotingsdiscipline en -coherentie, overeenkomstig de strengste internationale normen;

         Vrede en veiligheid

      Vredehandhaving en vredesopbouw

               l)

               het operationele partnerschap te versterken en de strategische coherentie en effectiviteit van collectieve inspanningen voor vredesopbouw te bevorderen, onder meer via de werkzaamheden van het speciaal comité voor vredesoperaties (Special Committee on Peacekeeping Operations);

               m)

               de samenwerking te bevorderen en partnerschappen aan te gaan op het gebied van conflictpreventie, civiel en militair crisisbeheer en conflictoplossing met de VN, de OVSE, de Afrikaanse Unie (AU), de Arabische Liga en andere internationale en regionale organisaties, en met het maatschappelijk middenveld; de capaciteit voor vredesopbouw van regionale organisaties te versterken, onder meer via de voorgestelde trilaterale partnerschappen tussen de EU, de VN en de AU en tussen de EU, de VN en de ECOWAS;

               n)

               de samenwerking tussen de verschillende actoren binnen de structuur voor vredesopbouw te bevorderen, in het bijzonder tussen het secretariaat van de VN, de VNVR, de AVVN en de lidstaten van de VN die betrokken zijn bij vredesmissies; inspanningen te leveren om ervoor te zorgen dat de lidstaten van de EU bijdragen tot de VN-vredesmissies via speciale capaciteit, zoals vervoer en logistiek, en opleiding; de mogelijkheid te overwegen om een militaire operatie op touw te zetten in het kader van het GVGB, inclusief de mogelijkheid een gevechtsgroep in te zetten vóór een VN-vredesmissie, indien de VN daarom verzoeken, waarbij bijzondere aandacht moet worden besteed aan de bescherming van alle leden van vredesmissies en van eventuele gevechtsgroepen; de capaciteitsopbouw voor conflictoplossing en -beheer en voor bemiddeling, vredeshandhaving en vredesopbouw op nationaal en subnationaal niveau te ondersteunen; de uitwisseling van knowhow en goede praktijken tussen de partners te bevorderen;

               o)

               steun te bieden aan de VN-evaluatie van de civiele capaciteit om praktische manieren te vinden om de vraag af te stemmen op het aanbod op kritieke domeinen op het vlak van civiele capaciteit; de aanwerving te versnellen, operationele incompatibiliteit tegen te gaan en overlapping te vermijden bij het inzetten van civiele GVDB-capaciteit ter ondersteuning van VN-acties; mogelijkheden te onderzoeken voor de gezamenlijke inzet van crisisresponsteams binnen een VN-missie in gevallen waar er behoefte is aan snel inzetbare capaciteit;

               p)

               te zorgen voor de deelname van vrouwen aan alle fases van het vredesproces en hen systematisch te betrekken bij preventieve diplomatie, vroegtijdige waarschuwing en veiligheidsbewaking; overeenkomstig VNVR-resolutie 1325 (2000) over vrouwen, vrede en veiligheid te focussen op de noodzaak het genderperspectief te incorporeren in conflictpreventie, vredeshandhavingsoperaties, humanitaire hulpverlening, wederopbouw na conflicten en DDR-initiatieven (25); zich in te zetten voor de uitvoering van VNVR-resolutie 1325 door alle VN-lidstaten;

               q)

               met de VN samen te werken om de bestaande mondiale uitdagingen, bijvoorbeeld de klimaatverandering, de proliferatie van kernwapens, georganiseerde misdaad en terrorisme, en pandemieën aan te pakken;

               r)

               bij te dragen tot het welslagen en tot de uitvoering van de conclusies van de VN-conferentie van 2012 inzake een wapenhandelsverdrag en van de toetsingsconferentie van 2012 van het actieprogramma inzake handvuurwapens en lichte wapens;

      R2P (Responsibility to Protect, verantwoordelijkheid om te beschermen)

               s)

               landen te helpen om hun verantwoordelijkheid om hun bevolking te beschermen, op te nemen; te benadrukken dat spoedige en passende internationale maatregelen moeten worden genomen om genocide, etnische zuivering, oorlogsmisdaden en misdaden tegen de menselijkheid te voorkomen en te beëindigen;

               t)

               verdere politieke en institutionele vooruitgang te boeken inzake de tenuitvoerlegging van het R2P-concept in de organen van de VN, in het bijzonder de VNVR, de AVVN en de UNHRC, en conclusies te trekken uit de interventie in Libië en het onvermogen tot het nemen van snelle maatregelen in het geval van Syrië; het debat te bevorderen over de manier waarop de VN-organen, in het bijzonder de VNVR, dit concept kunnen aanwenden om nauwere samenwerking tussen de VN-lidstaten tijdens crises te bewerkstelligen; te wijzen op de positieve rol van regionale organisaties bij de ontwikkeling en toepassing van een operationele benadering van R2P;

               u)

               samen te werken met partners om ervoor te zorgen dat dit concept gericht is op preventie, bescherming en wederopbouw na conflicten, overeenkomstig de driedeling van R2P in de verantwoordelijkheid om te voorkomen, te beschermen en wederop te bouwen; landen te helpen hiervoor capaciteit op te bouwen, onder meer door de mechanismen voor vroege waarschuwing en de VN-bemiddelingscapaciteiten op dit gebied te versterken; in samenwerking met de lidstaten van de VN de oprichting van contactpunten aan te moedigen om toezicht uit te oefenen op ontluikende conflictsituaties en binnen de EU-delegaties capaciteit op dit gebied op te bouwen;

               v)

               het EU-engagement voor het R2P-concept krachtig te herbevestigen en de totstandbrenging te initiëren van een interinstitutionele consensus inzake R2P tussen het Europees Parlement, de EDEO en de EU-lidstaten, om te zorgen voor een consistenter EU-optreden met betrekking tot deze kwesties op VN-fora;

      Bemiddeling

               w)

               bemiddeling te bevorderen als kostenefficiënt instrument voor de vreedzame preventie en beslechting van conflicten en om te voorkomen dat landen waar een conflict heeft plaatsgehad, opnieuw in een conflict terechtkomen; doeltreffendere bemiddelingsrichtsnoeren uit te werken op het vlak van de rechtsstaat en democratische verantwoordingsplicht;

               x)

               dit instrument prioriteit te geven en de uitvoering ervan te ontwikkelen en de bemiddelingscapaciteit binnen de EDEO verder te ontwikkelen, op basis van het concept inzake versterking van de capaciteit van de EU ten aanzien van bemiddeling en dialoog;

               y)

               nauw samen te werken met de VN en andere actoren op het gebied van bemiddeling; te streven naar synergieën bij bemiddelingsactiviteiten met het VN-Departement Politieke Zaken (Department for Political Affairs, DPA); te pleiten voor partnerschappen en samenwerking van internationale, regionale en subregionale organisaties met de VN, onderling en met het maatschappelijk middenveld, bijvoorbeeld via een partnerschap tussen de EU en de VN op het gebied van bemiddelingscapaciteiten; de informatie-uitwisseling, de samenwerking en de coördinatie te verbeteren om ervoor te zorgen dat de inspanningen van de diverse actoren die bij een specifieke bemiddeling betrokken zijn, coherent en complementair zijn;

      Internationale justitie

               z)

               het internationale strafrechtsstelsel te versterken; te wijzen op de rol van het Internationaal Strafhof in het kader van de strijd tegen straffeloosheid en het Internationaal Strafhof voort naar voren te schuiven als enige permanente gerechtelijke instantie die individuele daders kan berechten voor oorlogsmisdaden, misdrijven tegen de menselijkheid en genocide, wanneer nationale gerechten hiertoe niet in staat of niet bereid zijn;

               aa)

               het Internationaal Strafhof te versterken door de verstrekking van politieke, diplomatieke, financiële en logistieke steun; alle lidstaten van de VN aan te moedigen zich bij het Internationaal Strafhof aan te sluiten door het Statuut van Rome te ratificeren; nauwe samenwerking tussen de VN en de organen en agentschappen ervan en het Strafhof te stimuleren;

         Mensenrechten

               ab)

               de internationale inspanningen te versterken die erop gericht zijn te bereiken dat alle door VN-verdragen beschermde mensenrechten als universeel, ondeelbaar, van elkaar afhankelijk en met elkaar verbonden worden beschouwd; te helpen de nationale capaciteit te versterken om de internationale mensenrechtenverplichtingen na te komen; in samenhang hiermee te benadrukken dat de vrijheid van godsdienst en geloof voor iedereen moet worden gegarandeerd;

               ac)

               actief steun te verlenen aan het door Afrikaanse landen geïnitieerde initiatief en de aanbeveling van de Commissie inzake de positie van de vrouw door te werken aan de goedkeuring in 2012 van een AVVN-resolutie inzake de wereldwijde uitbanning van genitale verminking van vrouwen; de HV/VV en de Commissie te verzoeken de hoogste prioriteit te geven aan het welslagen van dit proces;

               ad)

               de mainstreaming van de mensenrechten in alle aspecten van het werk van de VN verder te bevorderen, en hierbij te bevestigen dat de mensenrechten onlosmakelijk verbonden zijn met de andere VN-doelstellingen betreffende vrede, veiligheid en ontwikkeling;

               ae)

               proactief deel te nemen aan het werk van de UNHRC, door resoluties te steunen, verklaringen af te geven en deel te nemen aan interactieve dialogen en debatten om voor een beter evenwicht in het werk van de UNHRC te zorgen;

               af)

               de vroegtijdige waarschuwingscapaciteit van de Speciale Procedures te verbeteren door te voorzien in een mechanisme waardoor een situatie automatisch aan de UNHRC wordt voorgelegd; het follow-upproces voor de tenuitvoerlegging van aanbevelingen uit de Speciale Procedures te versterken;

               ag)

               het proces van de universele periodieke toetsing (Universal Periodic Review, UPR) proberen te versterken door aanbevelingen mee te nemen in bilaterale en multilaterale dialogen met VN-lidstaten, en door deze dialogen te baseren op internationale normen en standaarden;

               ah)

               zich in de AVVN en de commissies ervan te blijven inzetten voor een moratorium op het gebruik van de doodstraf, dat door een steeds groter aantal landen wordt gesteund, en voor de rechten van het kind, vrije media en religieuze verdraagzaamheid; steun te verlenen aan alle inspanningen tot uitbanning van foltering; met name de goedkeuring aan te moedigen van het facultatieve protocol bij het VN-Verdrag tegen foltering;

         Ondersteuning van de democratie

               ai)

               te helpen om te zorgen voor plaatselijke zeggenschap over het democratische proces en voor de ontwikkeling van een cultuur van democratie en rechtsstaat; de ondersteuning van de democratie uit te breiden naar andere terreinen dan het verkiezingsproces, om de democratie duurzaam te maken en de burgers tastbare resultaten te leveren; ervoor te zorgen dat parlementen en politieke partijen in grotere mate worden betrokken bij de programma's ter ondersteuning van de democratie; te onderstrepen dat onafhankelijke ngo's die ongestoord kunnen werken, belangrijk zijn voor de ontwikkeling van een sterke burgercultuur;

               aj)

               aandacht te besteden aan sociale en economische inclusie, democratische overgang en politieke/electorale processen, capaciteitsopbouw, het versterken van het maatschappelijk middenveld, de deelname van jongeren aan de parlementaire democratie, de bescherming van de vrijheid van meningsuiting, geweten en godsdienst en de bescherming van de rechten van vrouwen, inclusief hun deelname aan het publieke en politieke leven, zowel in de maatschappelijke praktijk als in de wetgeving;

               ak)

               de ondersteuning van de democratie beter te integreren in het externe optreden van de EU; democratische governance te ondersteunen door middel van zijn verschillende financiële instrumenten, indien mogelijk met gebruikmaking van de hulpmiddelen van de EU-delegaties; op mondiaal en plaatselijk niveau samen te werken met de VN en andere partners om de rechtsstaat te bevorderen, onafhankelijke media te ondersteunen en democratische instellingen op te bouwen en te versterken die resultaten kunnen halen;

               al)

               ervoor te zorgen dat bij de mandaten van vredesmissies rekening wordt gehouden met de noodzaak om verkiezingswaarnemingsmissies te ondersteunen en deze van de nodige middelen te voorzien om de veiligheid te garanderen van de waarnemers op het terrein;

         Ontwikkeling

               am)

               het EU-beleid inzake kwesties die verband houden met ontwikkeling, op alle niveaus gelijk te trekken, om tegenstrijdigheden te voorkomen tussen op ontwikkeling gerichte beleidsmaatregelen enerzijds en obstakels voor de ontwikkeling van de partnerlanden in bi-, pluri- en multilaterale overeenkomsten en fora anderzijds; bijzondere aandacht te besteden aan de mensenrechten en de gevolgen voor ontwikkeling bij vrijhandelsakkoorden en tijdens onderhandelingen op WTO-niveau;

               an)

               zich te blijven inzetten om de mens centraal te zetten in het ontwikkelingsproces; de VN-verklaring over het recht op ontwikkeling te laten volgen door concrete actie en hierbij te focussen op praktische stappen in de richting van de uitvoering ervan;

               ao)

               ervoor te zorgen dat het aandeel van de totale Europese hulp dat wordt verleend via de EU-begroting, niet wordt verlaagd en dat met deze middelen nog altijd wordt gefocust op armoede en honger; te overwegen 20 % van alle EU-hulp te bestemmen voor sociale basisvoorzieningen, volgens de definitie van de VN, met speciale nadruk op gratis en universele toegang tot eerstelijnsgezondheidszorg en basisonderwijs, rekening houdend met de EU-steun voor het "Onderwijs-voor-iedereen"-initiatief en haar engagement om een rol te spelen op het gebied van de volksgezondheid in de wereld;

               ap)

               bij te dragen tot een betere samenhang van het beleid wat ontwikkeling betreft en tot een verbetering van de doeltreffendheid van ontwikkelingshulp, aangezien deze kwesties essentieel blijven om de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling te halen;

               aq)

               het voortouw te nemen bij de in de VN ondernomen inspanningen om de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling te hamen en ervoor te zorgen dat deze doelstellingen sneller worden gerealiseerd, met name door te focussen op de doelstellingen waarvoor tot dusver de minste vooruitgang is geboekt;

               ar)

               zich te blijven inzetten om samen met de internationale gemeenschap armoede uit te bannen, maar tegelijk te werken aan de opstelling van een ambitieuze agenda voor de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling voor de periode na 2015, rekening houdend met de geboekte vooruitgang, maar ook met de nog resterende uitdagingen;

               as)

               actie te ondernemen als gevolg van de VN-conferentie Rio+20 over duurzame ontwikkeling en te werken aan de volledige tenuitvoerlegging van het resultaat van deze conferentie, onder andere door duurzame ontwikkeling te bevorderen als leidend beginsel voor de mondiale ontwikkeling op lange termijn;

               at)

               een VN-panel van vooraanstaande personen op te richten;

               au)

               actie te ondernemen voor de tenuitvoerlegging van de conclusies die zijn aangenomen in Busan;

               av)

               een cruciale bijdrage te leveren aan de strijd tegen speculatie met levensmiddelen en voor een oplossing van het nijpende probleem van armoede en honger;

               aw)

               voorrang geven aan voedselzekerheid, productiecapaciteit in de landbouw, infrastructuur, capaciteitsopbouw, inclusieve economische groei, gunstige marktomstandigheden en nieuwe ondernemingen, toegang tot technologie en menselijke en sociale ontwikkeling in de minst ontwikkelde landen, overeenkomstig het actieprogramma van Istanboel en de conclusies die zijn aangenomen tijdens de 13e UNCTAD-zitting op 26 april 2012 in Doha;

               ax)

               zijn engagement te herbevestigen voor de beginselen van Rome inzake voedselzekerheid; de gevolgen van speculatie met voedingsproducten te betreuren;

               ay)

               de ontwikkelingslanden aan te moedigen om, met de steun van internationale donoren, langetermijnmaatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat droogte niet onafwendbaar leidt tot honger; strategieën voor rampenrisicovermindering en vroegtijdige waarschuwingssystemen in te voeren;

               az)

               de centrale rol die wordt gespeeld door de VN, met name het Bureau voor de Coördinatie van Humanitaire Aangelegenheden (United Nations Office for the Coordination of Humanitarian Affairs, UNOCHA), ten volle te ondersteunen;

               ba)

               het langetermijnengagement van de EU voor steun voor het welzijn van de bevolking in de Hoorn van Afrika en voor de aanpak van de onderliggende oorzaken van de structurele voedselonzekerheid en conflicten te herbevestigen;

         Klimaatverandering, mondiale milieubescherming en duurzaamheid

               bb)

               mondiaal het voortouw te nemen inzake governance op het gebied van klimaat en de internationale samenwerking met betrekking tot de klimaatverandering; bij te dragen aan een institutionele structuur die inclusief, transparant en rechtvaardig is en een evenwichtige vertegenwoordiging van de ontwikkelingslanden en de ontwikkelde landen in de bestuursorganen op dit gebied waarborgt; verder te werken aan een dialoog met centrale spelers, zoals de BRICS-landen en de ontwikkelingslanden, gezien het feit dat de klimaatverandering een centraal element is geworden in de internationale betrekkingen; het vermogen van de EDEO verder te ontwikkelden om een EU-beleid op te bouwen op het gebied van klimaatdiplomatie;

               bc)

               de burgers zeggenschap te blijven geven in verband met governance op het gebied van milieu door een effectieve mondiale toepassing van Rio-beginsel 10; in verband hiermee de bepalingen van de Overeenkomst van Århus ook buiten de United Nations Commission for Europe (UN/ECE) geldigheid te verlenen via een mondiale overeenkomst of door de Overeenkomst van Århus open te stellen voor partijen buiten de UN/ECE; betere governance te bevorderen op het gebied van duurzame ontwikkeling, onder andere door een versterking van het Milieuprogramma van de VN (United Nations Environment Programme, UNEP); actief samen te werken met partners op het gebied van een betere mondiale handhaving van milieuwetten;

               bd)

               het gezamenlijke standpunt te promoten van de EU en de AU om het UNEP op te waarderen tot een gespecialiseerd VN-agentschap met hoofdkwartier in Nairobi, Kenia; binnen deze nieuwe institutionele structuur aandacht te besteden aan financiering, technologieoverdracht en de opbouw van capaciteit in verband met duurzame ontwikkeling;

               be)

               de biodiversiteit en klimaatbescherming in de ontwikkelingslanden te ondersteunen, overeenkomstig de bij het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering (United Nations Framework Convention on Climate Change, UNFCCC) vastgestelde doelstellingen; van zeeën en oceanen een van de centrale pijlers te maken van het kader van Rio, naast het klimaat en de bescherming van de biodiversiteit;

               bf)

               de actieve deelname te ondersteunen van de Commissie aan het lopende debat over lacunes in de bescherming en mogelijk reacties daarop, dat door de Hoge Commissaris voor de vluchtelingen van de VN (UNHCR) is geïnitieerd in het kader van de dialoog van de Hoge Commissaris over uitdagingen op het gebied van bescherming, die bedoeld is om het bestaande internationale beschermingskader voor verdreven en staatloze personen te verbeteren; actief deel te nemen aan het debat over de term "klimaatvluchteling" voor mensen die door de klimaatverandering gedwongen zijn hun woonplaats te ontvluchten en hun toevlucht te zoeken in het buitenland, inclusief een mogelijke juridische definitie van deze term, die nog niet erkend is in het internationaal recht of in een wettelijk bindende internationale overeenkomst;

         Varia

               bg)

               het onderlinge contact tussen regeringen en parlementen met betrekking tot mondiale kwesties te bevorderen en het debat over de mondiale rol van parlementen te bevorderen; wat mondiale governance betreft, de democratische aard ervan, de verantwoordingsplicht in verband ermee en de transparantie ervan te versterken en een grotere deelname van de bevolking en de parlementen aan de activiteiten van de VN mogelijk te maken;

         2.   verzoekt zijn Voorzitter deze aanbeveling te doen toekomen aan de HV/VV, de Raad en – ter informatie – aan de Commissie.

      (1)  Aangenomen teksten van die datum, P7_TA(2011)0255.

      (2)  Aangenomen teksten, P7_TA(2011)0229.

      (3)  Raad van de Europese Unie 11298/2011.

      (4)  Resolutie A/RES/66/256 van de Algemene Vergadering van de VN.

      (5)  Resolutie A/RES/66/209 van de Algemene Vergadering van de VN.

      (6)  Resolutie A/RES/66/253 van de Algemene Vergadering van de VN.

      (7)  Resolutie A/RES/66/224 van de Algemene Vergadering van de VN.

      (8)  Resolutie A/RES/66/223 van de Algemene Vergadering van de VN.

      (9)  Resolutie A/RES/66/219 van de Algemene Vergadering van de VN.

      (10)  Resolutie A/RES/66/210 van de Algemene Vergadering van de VN.

      (11)  Resolutie A/RES/66/163 van de Algemene Vergadering van de VN.

      (12)  Resolutie A/RES/66/59 van de Algemene Vergadering van de VN.

      (13)  Resolutie A/RES/66/159 van de Algemene Vergadering van de VN.

      (14)  Resolutie A/RES/66/151 van de Algemene Vergadering van de VN.

      (15)  Resolutie A/RES/66/167 van de Algemene Vergadering van de VN.

      (16)  Resolutie A/RES/65/276 van de Algemene Vergadering van de VN.

      (17)  Resolutie A/RES/64/236 van de Algemene Vergadering van de VN.

      (18)  Aangenomen teksten, P7_TA(2012)0058.

      (19)  Aangenomen teksten, P7_TA(2011)0507.

      (20)  Aangenomen teksten, P7_TA(2011)0334.

      (21)  Aangenomen teksten, P7_TA(2010)0482.

      (22)  PB C 99E van 3.4.2012, blz. 56.

      (23)  PB C 99E van 3.4.2012, blz. 7.

      (24)  PB C 124 E van 25.5.2006, blz. 549.

      (25)  Disarmament, Demobilisation, Reinsertion and Reintegration (ontwapening, demobilisatie en herintegratie).


Avis juridique important

|

31982H0172

82/172/EEG: Aanbeveling van de Commissie van 22 februari 1982 aan de Italiaanse Republiek over maatregelen ter verbetering van het goederenvervoer per spoor van en naar Italië

Publicatieblad Nr. L 078 van 24/03/1982 blz. 0024 - 0024

*****AANBEVELING  VAN DE COMMISSIE  van 22 februari 1982  aan de Italiaanse Republiek over maatregelen ter verbetering van het goederenvervoer per spoor van en naar Italië  (Slechts de tekst in de Italiaanse taal is authentiek)  (82/172/EEG)  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE  GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,  Overwegende dat het goederenvervoer per spoor vanuit en vooral naar Italië van tijd tot tijd aanzienlijke moeilijkheden ondervindt;  Overwegende dat de verbetering van deze situatie een communautair belang vertegenwoordigt gezien de uitwerking die de huidige moeilijkheden hebben op het handelsverkeer tussen de Lid-Staten en in het bijzonder in het Noord-Zuid verkeer;  Overwegende dat de te aanvaarden oplossingen zowel op het vlak van maatregelen op korte termijn als op het vlak van programma's voor werkzaamheden en investeringen op lange termijn liggen;  Nota genomen hebbende van de reeds gedane inspanningen ter zake door de Italiaanse Regering en het aannemen van een meerjarenplan van investeringen bij de Italiaanse Spoorwegen (F.S.) (programma integrativo) waarmee een totale uitgave van meer dan 12 000 miljard lire gemoeid is,  DOET DE VOLGENDE AANBEVELING:  Artikel 1  De Italiaanse Republiek wordt verzocht haar actie, met het doel een oplossing te vinden voor de problemen bij het vervoer per spoor tussen Italië en de overige Lid-Staten, inzonderheid in de vervoerverbindingen Noord-Zuid, op doeltreffende wijze voort te zetten en, in het kader van de uitvoering van het »programma integrativo" van de F.S., voorrang voor de werkzaamheden betreffende de intracommunautaire spoorwegverbindingen in overweging te nemen.  Artikel 2  De Commissie verzoekt de Italiaanse Regering haar in kennis te stellen van de maatregelen welke zij getroffen heeft om aan deze aanbeveling gevolg te geven.  Gedaan te Brussel, 22 februari 1982.  Voor de Commissie  Giorgios CONTOGEORGIS  Lid van de Commissie