title: Aanbeveling voor een beschikking van de Raad tot toekenning van wederzijdse bijstand aan Letland

text:
Belangrijke juridische mededeling

|

52009PC0004(01)

	[pic] | COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN |Brussel, 8.1.2009COM(2009) 4 definitiefAanbeveling voor eenBESCHIKKING VAN DE RAADtot toekenning van wederzijdse bijstand aan LetlandenVoorstel voor eenBESCHIKKING VAN DE RAADtot verlening van financiële middellangetermijnbijstand van de Gemeenschap aan LetlandAanbeveling voor eenBESCHIKKING VAN DE RAADtot toekenning van wederzijdse bijstand aan LetlandenVoorstel voor eenBESCHIKKING VAN DE RAADtot verlening van financiële middellangetermijnbijstand van de Gemeenschap aan LetlandTOELICHTING1. INLEIDINGOndanks de waarschuwingen van de Commissie en de Raad, en met name de waarschuwingen die zijn gegeven in de adviezen over de achtereenvolgende Letse convergentieprogramma's, heeft de snelle groei van de Letse economie onder impuls van de soepele kredietvoorwaarden en een te expansief begrotingsbeleid in de afgelopen jaren geleid tot grote onevenwichtigheden. Toen het als gevolg van de mondiale crisis op de financiële markten en de algemene verslechtering van het sentiment jegens opkomende markteconomieën steeds moeilijker en duurder werd om aan krediet te komen, spitsten de problemen zich toe. Vanaf oktober kwamen de Letse financiële en kapitaalmarkten door de toegenomen zorg over de houdbaarheid van de economische en financiële situatie van het land onder grote druk te staan. Er heerste grote bezorgdheid over de gezondheid van het bankwezen, en met name over de overlevingskansen van de grootste binnenlandse bank (Parex), die sterk op externe financiering was aangewezen. Vervolgens is deze bank overgenomen door de staat. Kortom, Letland is getroffen door een plotselinge en ernstige crisis in het bankwezen en op het gebied van externe financiering.Daarom hebben de Letse autoriteiten de EU en het IMF om financiële steun gevraagd. Op 22 november heeft de Commissie samen met het voorzitterschap van de Raad bekendgemaakt dat de EU in samenwerking met het IMF wilde deelnemen in een gecoördineerd financieringspakket om de Letse betalingsbalans te ondersteunen. Er werd echter op gewezen dat dit pakket alleen beschikbaar zou komen als de Letse autoriteiten ingrijpende en geloofwaardige economische aanpassingen zouden gaan doorvoeren. Op 12 december heeft het Letse Parlement ingestemd met een regeringsvoorstel voor een "programma om de economie te stabiliseren en de groei te herstellen". Met dit programma moet er met name voor worden gezorgd dat nationaal en internationaal vertrouwen blijft bestaan in het financiële stelsel, dat direct en indirect de verslechtering van het kostenconcurrentievermogen en de inflatie een halt wordt toegeroepen en deze trend wordt gekeerd middels een sterke verkrapping van het begrotingsbeleid waarbij vooral de loonkosten van de overheid worden teruggedrongen, en dat de economische groei wordt versterkt met allerlei structurele hervormingen.2. RECENTE MACRO-ECONOMISCHE ONTWIKKELINGENSinds het eind van de jaren negentig kende Letland een ononderbroken periode van hoge groei, die grotendeels te danken was aan de binnenlandse vraag en die in de periode 2005-2007 opliep tot meer dan 10%. De groei werd vooral gedragen door een forse stijging van de kredietverlening, die de particuliere consumptie en investeringen in vastgoed opstuwde, maar daaraan kwam medio 2007 een eind doordat de torenhoge vastgoedprijzen niet stand konden houden. In deze jaren heeft een structurele economische verschuiving plaatsgevonden van de verhandelbare naar de niet-verhandelbare sector, hetgeen de externe houdbaarheid van de economie ondermijnde en resulteerde in een ernstige oververhitting.In de eerste drie kwartalen van 2008 is de bbp-groei sterk teruggelopen, een trend die vooral vanwege een krimp van de particuliere consumptie en particuliere investeringen waarschijnlijk zal aanhouden. De particuliere consumptie is geraakt door de hoge inflatie, de daling van de vastgoedprijzen, de stijging van rente en aflossing, de verminderde beschikbaarheid van krediet en de verslechtering van de werkgelegenheid en inkomensverwachtingen. De investeringen in vaste activa in de bouw geven thans een daling te zien nu een eind is gekomen aan de boom op de vastgoedmarkt, en de uitrustingsinvesteringen teruglopen vanwege de verwachte zwakke vraag vanuit binnen- en buitenland. Het bedrijfsleven heeft door de stijging van de arbeidskosten met hoge lasten te kampen en heeft steeds grotere moeite om aan financiering te komen. Met EU-gefinancierde projecten en overheidsprojecten in het algemeen kan de sterke daling van de andere investeringen enigszins worden opgevangen. Niettemin wordt uitgegaan van een langdurige krimp van het bbp omdat de uiterst zwakke binnenlandse vraag onvoldoende wordt gecompenseerd door een stijging van de netto-uitvoer.Pas onlangs is een ontspanning op de arbeidsmarkt ingetreden, maar de arbeidsmarkt zal nog sterk reageren op de daling van de binnenlandse vraag. De werkloosheid is al opgelopen van 6,3% in het tweede kwartaal van 2008 naar 7,2% in het derde kwartaal en de torenhoge nominale loonstijging vlakt thans af. De Letse arbeidsmarkt wordt als redelijk flexibel gezien, hetgeen een dempend effect zou moeten sorteren op de productie- en arbeidskosten bij een aanpassing van de lonen aan de productiviteit.Na de piek van 17,7% in mei 2008 is de inflatie gedaald tot 11,8% in november. De kerninflatie[1] (11,0% in november) en de stijging van de dienstenprijzen vlakken gestaag af nu de vraagdruk afneemt. Met de forse afname van de binnenlandse vraag, de lagere lonen in de publieke sector en de daaruit voortvloeiende matiging van de lonen in de particuliere sector in het vooruitzicht (zie punt 6), en gezien de daling van de mondiale grondstofprijzen zijn de vooruitzichten voor een verdere sterke daling van de inflatie gunstig.Hoewel in 2008 door de daling van de binnenlandse absorptie extern veel minder krediet is opgenomen, is er nog sprake van grote externe onevenwichtigheden en onhoudbare externe verplichtingen. In punt 5 komen de betalingsbalans en de externe investeringspositie aan de orde.3. OVERHEIDSFINANCIËNDoor de beperkte speelruimte van het monetaire beleid in een stelsel van bijna vaste wisselkoersen[2] krijgt het financieel beleid van Letland een sterkere rol. Tegen het herhaaldelijke advies van de Raad over de achtereenvolgende Letse convergentieprogramma's in heeft Letland tijdens de boom van de binnenlandse vraag in de jaren 2005-2007 toch een procyclisch beleid gevoerd, zij het dat de nominale begrotingsresultaten een verbetering te zien gaven. Conjuncturele meevallers werden met de aanvullende begrotingen die tijdens het begrotingsjaar werden opgesteld, doorgaans weer uitgegeven en er werden geen reserves opgebouwd voor slechte tijden. Daar vergelijkbare lonen in de publieke sector op een hoger niveau lagen, lokten loonstijgingen in de publieke sector loonsverhogingen in de particuliere sector uit. In Letland is meer dan 30% van de werknemers werkzaam in de publieke sector, en aangezien de dienstensector met circa 75% van de bruto toegevoegde waarde een relatief grote omvang heeft, is de loonvorming in de publieke sector van grote invloed op de lonen in de particuliere sector.In de eerste tien maanden van 2008 zijn de btw-ontvangsten door de sterke daling van de particuliere consumptie dramatisch teruggelopen (-3% op jaarbasis). Door de hoge inflatie zijn de ontvangsten in de andere grote belastingvormen in eerste instantie nog redelijk op peil gebleven, maar thans beginnen deze gunstige effecten ook weg te ebben. Het Letse ministerie van Financiën raamt het geconsolideerde tekort op de overheidsbegroting (centrale overheid en socialezekerheidsfondsen) voor 2008 op circa 2½ tot 2¾% van het bbp[3]. Aangezien de decentrale overheidssector onder de huidige omstandigheden ondanks de bovengrenzen die zijn ingevoerd om het saldo van deze subsector in evenwicht of positief te houden, mogelijk een klein tekort te zien zal geven, lijkt het overheidstekort over 2008 als geheel dicht bij de 3% van het bbp uit te komen.De door het parlement op 14 november goedgekeurde begroting voor 2009 mikt op een geconsolideerd tekort van de centrale overheid van 1½% van het bbp, maar daarin is uitgegaan van een onrealistische raming van de productiekrimp van slechts 1%. In de begroting waren forse verlagingen van de directe belastingen en verhogingen van de uitgaven opgenomen. Op dat moment was echter al duidelijk dat de productie duidelijk lager zou uitvallen en dat het tekort veel hoger zou uitkomen als geen compenserende maatregelen getroffen zouden worden. Inclusief een heel gering tekort van de decentrale overheden zijn het overheidstekort en het primaire tekort door de autoriteiten op respectievelijk 1,8% en 1,1% van het bbp geraamd. Gezien de belastingontvangsten in de laatste maanden van 2008 en de verslechtering van de economische vooruitzichten voor 2009, zijn de vooruitzichten voor het overheidstekort duidelijk verslechterd in vergelijking met de herfstprognose van de diensten van de Commissie van 5,6% van het bbp. Daarentegen bedroeg de overheidsschuldquote eind 2007 9,5% van het bbp. Daarmee was deze een van de laagste in de EU.4. FINANCIËLE MARKTENHet Letse financiële stelsel wordt vrijwel geheel gedomineerd door het bankwezen, dat in de afgelopen tien jaar een snelle ontwikkeling heeft doorgemaakt. Er kunnen duidelijk twee segmenten worden onderscheiden: de buitenlandse banken, die grotendeels worden gefinancierd met leningen van moederondernemingen en die ongeveer 70% van de markt in handen hebben, en de binnenlandse banken, die hoofdzakelijk worden gefinancierd met buitenlandse syndicaatsleningen en deposito's van niet-ingezetenen. Opmerkelijk is het grote aandeel van de deposito's van niet-ingezetenen: begin november 2008 bedroeg dit 43,5% van alle deposito's, ongerekend de deposito's van monetaire en financiële instellingen (MFI's). Het Letse financiële stelsel is dus voornamelijk afhankelijk van externe financiering, of deze nu komt van moederondernemingen, deposito's van niet-ingezetenen of buitenlandse syndicaatsleningen. Tegenover de daaruit voortvloeiende omvangrijke en nog toenemende buitenlandse verplichtingen staan leningen aan ingezetenen, die voornamelijk (voor bijna 90%) in buitenlandse valuta luiden. De binnenlandse kredietverlening is gestegen van 10% van het bbp in 1997 naar 90% van het bbp in 2007. De twee voornaamste bedreigingen voor het Letse bankwezen zijn dus het liquiditeits- en het kredietrisico.Het liquiditeitsrisico heeft zich inmiddels al gemanifesteerd in de vorm van een hardnekkige liquiditeitsdruk sinds oktober 2008. Twee buitenlandse syndicaten hebben, omdat ze aflossingsproblemen verwachten, duidelijk te kennen gegeven dat ze Parex Bank waarschijnlijk gaan vragen om leningen van in totaal 0,8 miljard euro in februari en juni 2009 vroegtijdig af te lossen. Dit was de aanleiding om de bank op 10 november 2008 gedeeltelijk te nationaliseren. De daarbij verleende leninggaranties van de overheid werden echter ontoereikend geacht, met als gevolg dat Parex begin december volledig werd genationaliseerd en een maximum werd ingevoerd voor deposito-opnames (50 000 euro per maand per persoon). Ondanks deze maatregelen hebben niet-ingezetenen sindsdien aanzienlijke depositobedragen weggehaald bij Parex en andere binnenlandse banken met een soortgelijk businessmodel. Daarvan is slechts een klein deel bij andere banken in Letland terechtgekomen. Vanwege de systematische liquiditeitsdruk maakte de centrale bank van Letland op 13 november bekend dat zij haar voorgeschreven reserveratio verder zou verlagen van 7% naar 5% voor korte verplichtingen en van 5% naar 3% voor verplichtingen met een looptijd van meer dan twee jaar, waarmee liquiditeiten vrijkwamen (het besluit is in twee stappen van 1% op 24 november en 24 december in werking getreden). Niettemin zijn de reserves verder weggesmolten en is de netto internationale beleggingspositie van de centrale bank van Letland vanaf begin oktober 2008 tot eind 2008 met 0,9 miljard euro verslechterd. In dezelfde periode zijn de deposito's van ingezetenen en niet-ingezetenen op banken die in buitenlandse handen zijn, toegenomen en cruciaal in dit verband is dat liquiditeitssteun van moederondernemingen gewaarborgd lijkt.Het kredietrisico heeft zich nog niet gemanifesteerd, maar zal de komende maanden, naar wordt aangenomen, wel toenemen. Mede dankzij de lopende herstructurering van probleemleningen is tot dusver bij slechts minder dan 1% van de leningen sprake van betalingsachterstanden, die overigens op zich wel zijn toegenomen. Niettemin zal de verwachte langdurige recessie duidelijk haar weerslag hebben op het inkomen van de ingezetenen en daarmee op hun vermogen om hun schulden af te lossen. De solvabiliteitsratio's zullen afnemen en mogelijk het minimaal vereiste niveau bereiken, in welk geval een kapitaalinjectie nodig kan zijn.De huidige en toekomstige positie van het bankwezen is afhankelijk van objectieve factoren, maar ook van de geloofwaardigheid en vertrouwensgerelateerde verwachtingen. Het is nu van essentieel belang om voor vertrouwen te zorgen, zodat de depositobasis stabiliseert en de liquiditeitsdruk mettertijd afneemt. Gezien de krappe overheidsfinanciën is een herstel van het vertrouwen in de financiële sector via overheidssteun alleen geloofwaardig als daarnaast krachtige internationale financiële steun wordt verleend.5. BETALINGSBALANS EN EXTERNE FINANCIERINGSBEHOEFTEDoor de Letse economische boom die tot 2007 duurde, ontstonden grote externe onevenwichtigheden en onhoudbare externe verplichtingen. De bruto externe schuld liep tot eind 2007 op tot meer dan 135% van het bbp (netto 52% van het bbp). De internationale investeringspositie was eind 2007 gestegen tot nettoverplichtingen in de orde van grootte van 79% van het bbp, die eind tweede kwartaal 2008 nog verder zijn opgelopen tot naar schatting 82% van het bbp.In 2008 is de externe kredietopname door de geringere binnenlandse absorptie fors afgenomen. Volgens de voorlopige ramingen van de centrale bank van Letland is het tekort op de lopende rekening gedaald tot circa 12½% van het bbp in het derde kwartaal van 2008 (tegen een piek van meer dan 27% van het bbp in het derde kwartaal van 2006). In 2009 blijft het tekort van de goederenhandel naar verwachting op zo'n 10% steken (evenveel als in de laatste maanden van 2008), maar gezien het overschot op de dienstenbalans en de verbetering van de inkomensrekening, komt het tekort op de lopende rekening lager uit. Om de basis van de bbp-groei te verschuiven van de krimpende binnenlandse vraag naar de export, moeten de lonen nauwer aansluiten bij de productiviteit en zijn verdere structurele hervormingen nodig om de aanbodzijde van de economie te versterken.Hoewel een correctie van het tekort na de onhoudbare niveaus van de afgelopen jaren van doorslaggevend belang is voor een herstel van een solide betalingsbalans, is dit gelet op de omvangrijke, merendeels kortlopende schuld van het land op zich niet voldoende om een houdbare externe positie te verwezenlijken. Omdat minder buitenlands krediet beschikbaar komt, de mogelijkheid bestaat dat ingezetenen en niet-ingezetenen hun deposito's weghalen en de vooruitzichten voor inkomende investeringen zijn verslechterd, wordt ervan uitgegaan dat de externe financiering nog geruime flink onder druk blijft staan. Als de buitenlandse deviezenreserves nog verder wegsmelten (van begin oktober tot begin december 2008 zijn deze met 25% teruggelopen), komt de Letse koppeling van de wisselkoers in gevaar. Al met al is voor de bestrijding van de liquiditeitskrapte op korte termijn en voor een ordelijke externe aanpassing op middellange termijn externe financiële steun op basis van een krachtig beleidsprogramma nodig.Gezien het bovenstaande is de Commissie van oordeel dat de Letse betalingsbalans ernstig gevaar loopt. Daarom beveelt zij de Raad aan te besluiten tot toekenning van wederzijdse bijstand.6. LETS PROGRAMMA OM DE ECONOMIE TE STABILISEREN EN DE GROEI TE HERSTELLEN: MACRO-ECONOMISCHE EN OP HET FINANCIËLE STELSEL GERICHTE MAATREGELENOp basis van de besprekingen tussen de Letse autoriteiten en de mogelijke betrokkenen bij een gecoördineerd pakket van internationale financiële bijstand hebben de autoriteiten een ambitieus beleidsprogramma vastgesteld (dat zoals hierboven vermeld op 12 december door het parlement is goedgekeurd). Het programma houdt vast aan de bestaande koppeling van de lats, die een belangrijk beleidsanker zal blijven. Het programma is gericht op een aanpak van de budgettaire onevenwichtigheden en de zwakke plekken van het financieel stelsel, op een verbetering van het concurrentievermogen en op handhaving van de nauwe bandbreedte van de wisselkoers. Voorts bevat het maatregelen om de begroting onmiddellijk en duurzaam te consolideren, ingrijpende structurele hervormingen door te voeren, de toezichthouders meer middelen te geven om crises het hoofd te bieden, en andere belangrijke maatregelen. Ook bevat het een brede oplossingsstrategie voor probleembanken. Het macro-economisch scenario van het programma gaat uit van een krimp van 5% in 2009 en nog eens 3% in 2010 en van een gering herstel van 2% in 2011. De begrotingsstrategie mikt op een overheidstekort van niet meer dan 3% van het bbp in 2011, zodat in dat jaar voldaan wordt aan het tekortcriterium van Maastricht.Bij de onderhandelingen over de financiële bijstand met het IMF, de EU en andere partijen kwam aan het licht dat de begroting ernstige tekorten zou vertonen. Daarom heeft de regering een gewijzigde ruwe begroting voor 2009 vastgesteld. Het parlement heeft deze begroting als logisch vervolg op zijn goedkeuring van het programma om de economie te stabiliseren, op 12 december goedgekeurd. De gewijzigde begroting gaat uit van de herziene bbp-prognose van 5% krimp in 2009, houdt rekening met de recente verslechtering van de economische vooruitzichten en mikt op een budgettair overheidstekort van minder dan 5% van het bbp[4], hetgeen neerkomt op een slechts geringe structurele aanpassing ten opzichte van het geraamde resultaat van 2008 (wel is dit tekort veel hoger dan dat waarvan in de begroting van november wordt uitgegaan). Voorts is het de bedoeling dat uiterlijk eind maart 2009 een volledig uitgewerkte aanvullende begroting voor 2009 wordt vastgesteld die aansluit bij de ruwe begroting van december.Aan de uitgavenzijde is de consolidatie gericht op een sterke terugdringing van de lonen in de overheidssector (met 15% van de gemiddelde beloning zoals vastgesteld in de oorspronkelijke begroting van 14 november 2008, waarmee overigens de grote loonstijgingen van de afgelopen jaren slechts deels worden teruggedraaid) en op verdere personeelsreducties. Voorts worden de lopende niet-personele kosten fors teruggedrongen. Andere belangrijke maatregelen zijn een verlaging van de subsidies (uitgezonderd sociale steun) en van de uitgaven aan goederen en diensten en een uitgavenbeheersing bij de decentrale overheden. De nationale cofinanciering van EU-gefinancierde projecten blijft buiten schot zodat de economie richting de verhandelbare sector kan verschuiven. Aan de ontvangstenzijde wordt het standaardbtw-tarief met 3 procentpunten verhoogd tot 21%, wordt het gereduceerde btw-tarief met een veel smallere belastinggrondslag (hoofdzakelijk geneesmiddelen) verhoogd van 5% naar 10%, worden de brandstofaccijnzen verhoogd (tot EU-acquisniveau) en wordt een en ander enigszins gecompenseerd met een verlaging van de personenbelasting met 2 procentpunten.Voor 2010 staat een verdere budgettaire consolidatie op het programma. Het budgettaire middellangetermijnkader is in verband met het tekortcriterium van Maastricht gericht op de totstandbrenging van een tekort van niet meer dan 3% van het bbp in 2011. In 2010 wordt de consolidatie voortgezet via een verdere uitgavenbeheersing, de invoering van een kapitaalbelasting (10%) en een verhoging van de onroerendgoedbelasting door vrijstellingen te schrappen om de belastinggrondslag te verbreden. Voorts worden maatregelen getroffen om de ontwikkeling en uitvoering van begrotingsprocedures te verbeteren door een nieuwe begrotingskader- en begrotingshervormingswet vast te stellen.Naast het bovengenoemde begrotingspakket is aan de externe financiële bijstand de voorwaarde verbonden dat een oplossing wordt gezocht voor Parex Bank waarbij de bestaande aandeelhouders geen belang meer houden. Na een eerste onderzoek heeft de regering al meer dan 85% van de aandelen van de bank overgenomen. De leiding is vervangen. De nieuwe leiding werkt aan een oplossing waarbij de verliezen voor de staat tot een minimum moeten worden beperkt, en wil externe partijen binnenkort zover krijgen dat zij zich vastleggen op een verlenging van de syndicaatsleningen van Parex.Met andere maatregelen moet de stabiliteit van de banksector op middellange tot lange termijn worden gewaarborgd. Eerst willen de autoriteiten het vertrouwen in het bankwezen herstellen. Er zal gericht worden gekeken of de banken solvabel en voldoende gekapitaliseerd zijn. Banken die kunnen overleven, maar waar een kapitaalverhoging noodzakelijk is, zullen zich met particuliere middelen moeten herstructureren en moeten uitkijken naar investeerders van buiten, naar kapitaalsteun van moederbanken of een fusie aangaan.Vrijwel de gehele huidige externe schuld komt voor rekening van de particuliere sector. Om de schuld weer op een niveau te brengen waarbij een duurzame groei gewaarborgd is, vormt naast prudentiële en toezichtmaatregelen en monetaire beleidsmaatregelen schuldherstructurering een belangrijk onderdeel van het programma. De rechtsgrondslag voor de herstructurering van de looptijd en valuta van de bestaande schuld wordt versterkt. Ook zullen een vergemakkelijking van insolventieprocedures en een snelle uitvoering van saneringsplannen prioriteit krijgen.Het economisch beleidsprogramma bevat ook structurele hervormingsmaatregelen in het kader van de Lissabonstrategie. Zo zal een actief beleid worden gevoerd voor de arbeidsmarkt en een leven lang leren, worden particuliere partijen nauwer betrokken bij O&O en innovatie, wordt de export bevorderd en worden administratieve formaliteiten voor het bedrijfsleven geschrapt.7. EU-BETALINGSBALANSSTEUN IN HET KADER VAN INTERNATIONALE ACTIEGelet op de ernstige betalingsbalansproblemen van Letland beveelt de Commissie, na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité op 12 januari 2009, de Raad aan om de wederzijdse bijstand overeenkomstig artikel 119 van het Verdrag te verlenen, mits de Letse autoriteiten zich vastleggen op de uitvoering van een omvangrijk programma van economische aanpassingen.Ook stelt de Commissie na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité voor dat de Raad, nadat hij op aanbeveling van de Commissie heeft besloten Letland wederzijdse bijstand te verlenen, een beschikking vaststelt waarin Letland in het kader van het EU-mechanisme voor lidstaten (ingevoerd bij Verordening (EG) nr. 332/2002 van de Raad van 18 februari 2002) financiële middellangetermijnbijstand van maximaal 3,1 miljard euro wordt verleend om de betalingsbalans van het land te steunen.Deze steun zou komen op een moment dat het binnenlandse en internationale vertrouwen in het Letse financiële stelsel ernstig in gevaar is gekomen, de Letse begroting verslechtert en op korte termijn een forse financieringsdruk dreigt. Al met al is de bijstand bedoeld voor de nodige externe en interne aanpassingen. De financieringsbehoefte tot en met het eerste kwartaal van 2011 wordt geraamd op in totaal 7,5 miljard euro. Daarbij is rekening gehouden met het verwachte tekort op de externe rekening (de lopende en de kapitaalrekening), het weghalen van deposito's, een slechts gedeeltelijke verlenging van leningen waarvan de vervaldatum nadert, fouten en omissies in de betalingsbalans en een verhoging van de internationale reserves tot een prudentieel niveau.De steun wordt gecombineerd met steun van het IMF en andere multilaterale en bilaterale partijen, wordt in zes tranches uitgekeerd en wordt gekoppeld aan economische beleidsvoorwaarden. De voorgestelde beschikking loopt drie jaar na de inwerkingtreding ervan af. De economische beleidsvoorwaarden die verbonden zijn aan de uitkering van de lening worden vastgelegd in een memorandum van overeenstemming met de Letse autoriteiten. Kort samengevat gaat het daarbij om:een ingrijpende consolidatie van de begroting tot en met 2011 . Voor 2009 is een ten opzichte van de oorspronkelijke begroting van 14 november 2008 zeer omvangrijke budgettaire consolidatie gepland waarbij gemikt wordt op een begrotingstekort van niet meer dan 5%. In 2010 vindt een verdere consolidatie plaats. Met name worden de volgende flankerende budgettaire maatregelen getroffen: i) er wordt een duidelijk budgettair middellangetermijnprogramma vastgesteld om het begrotingstekort in 2011 terug te dringen tot onder de in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde van 3% van het bbp; ii) binnen de budgettaire middellangetermijnplafonds wordt de gemiddelde beloning in de publieke sector in 2009 nominaal met circa 15% verlaagd. Dit geldt ook voor de decentrale overheden, overheidsbureaus en staatsondernemingen; iii) bonussen en dergelijke worden geschrapt; iv) in de publieke sector en bij de decentrale overheden vindt een personeelsreductie van ten minste 5% plaats; v) er wordt fors gesneden in subsidies (behalve sociale steun) en uitgaven aan goederen en diensten; vi) de voor de uitvoering van EU-gefinancierde projecten uitgetrokken middelen blijven buiten schot;maatregelen die de stabiliteit van de banksector op middellange tot lange termijn moeten waarborgen. Eerst willen de autoriteiten het vertrouwen in het bankwezen herstellen. Er zal gericht worden gekeken of de banken solvabel en voldoende gekapitaliseerd zijn. Banken die kunnen overleven, maar waar een kapitaalverhoging noodzakelijk is, zullen zich met particuliere middelen moeten herstructureren en moeten uitkijken naar investeerders van buiten, naar kapitaalsteun van moederbanken of een fusie aangaan. Een belangrijk moment was de toezegging van drie grote buitenlandse moederbanken op 18 december 2008 om in Letland te blijven en hun activiteiten daar te steunen;schuldherstructurering in de particuliere sector om de kwetsbaarheid ervan als gevolg van de hoge schuld te beperken (vrijwel de gehele externe schuld komt voor rekening van de particuliere sector), naast prudentiële en toezichtmaatregelen en monetaire beleidsmaatregelen. In dit verband moet de rechtsgrondslag voor de herstructurering van de looptijd en valuta van de bestaande schuld worden versterkt. Ook moeten een vergemakkelijking van insolventieprocedures en een snelle uitvoering van saneringsplannen prioriteit krijgen. Daarbij wordt gedacht aan een wijziging van het insolventierecht zodat ondernemingen met overlevingskansen en hun crediteuren gemakkelijker bepaalde regelingen kunnen treffen, en aan een verbetering van het kader voor persoonlijke faillissementen;structurele maatregelen op het gebied van inkomensbeleid en begrotingsdiscipline, -procedures en –beheer. De wet op het financiële en begrotingsbeheer zal worden gewijzigd om de bepalingen inzake financiële verantwoordelijkheid, transparantie en verantwoordingsplicht aan te scherpen. Ook zal het budgettaire middellangetermijnkader in werking treden. Er wordt een speciaal comité opgericht dat gaat controleren of er sprake is van een gematigde loonontwikkeling en dat aanbevelingen gaat doen om ervoor te zorgen dat de loonontwikkeling bijdraagt aan het herstel van concurrentievermogen;structurele hervormingsmaatregelen, onder meer in het kader van de Lissabonstrategie. Zo zal een actief beleid worden gevoerd voor de arbeidsmarkt en een leven lang leren, wordt de particuliere sector nauwer betrokken bij O&O en innovatie, wordt de export bevorderd en worden administratieve lasten voor het bedrijfsleven teruggedrongen.Met het oog op de nodige flexibiliteit in de huidige marktsituatie wordt voorgesteld het gebruik van renteswaps toe te staan voor de leningstransactie waarmee de lening wordt gefinancierd. Om de EU-begroting te beschermen, moeten de tegenpartijen van een mogelijke swap de hoogste kredietwaardigheid bezitten.Aanbeveling voor eenBESCHIKKING VAN DE RAADtot toekenning van wederzijdse bijstand aan LetlandDE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 119,Gezien de aanbeveling van de Commissie, na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité,Overwegende hetgeen volgt:(1) Door een algemene verslechtering van het marktsentiment en toenemende zorgen over de gezondheid van de Letse economie met haar grote onevenwichtigheden in de vorm van een omvangrijk extern tekort en een zeer hoge externe schuld, een verzwakking van de overheidsfinanciën en een hoge kosten- en prijsinflatie, zijn de Letse financiële en kapitaalmarkten in de afgelopen tijd onder druk komen te staan, terwijl er tegelijk sprake is van een zeer grote externe financieringsbehoefte. De Letse banksector heeft met ernstige liquiditeits- en vertrouwensproblemen te kampen. Als gevolg van interventies van de centrale bank om de koppeling van de wisselkoers in stand te houden, zijn de deviezenreserves verminderd.(2) De Raad onderwerpt het economisch beleid van Letland, met name in het kader van het Letse convergentieprogramma en nationaal hervormingsprogramma en in het kader van de convergentieverslagen, periodiek aan een evaluatie.(3) De totale Letse externe financieringsbehoefte tot het eerste kwartaal van 2011 wordt geraamd op 7,5 miljard euro.(4) De Letse autoriteiten hebben de EU en andere internationale financiële instellingen en landen om aanzienlijke financiële betalingsbalanssteun gevraagd.(5) De Letse betalingsbalans loopt ernstig gevaar en daarom moet de Gemeenschap samen met het IMF en andere gevers dringend wederzijdse bijstand toekennen.(6) Het financiële bijstandspakket wordt alleen verstrekt als de Letse autoriteiten zich er uitdrukkelijk toe verbinden om een ambitieus programma met hervormingen van het budgettaire en financiële stelsel en met structurele hervormingen uit te voeren om de nodige externe en interne aanpassingen te bevorderen, de economie te stabiliseren en de geloofwaardigheid van het economisch beleid te herstellen. De Commissie zal in samenwerking met het EFC op gezette tijden grondig onderzoeken of voldaan wordt aan de economische beleidsvoorwaarden die aan de bijstand verbonden zijn,HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD:Enig artikelDe Gemeenschap kent Letland wederzijdse bijstand toe.Deze beschikking is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, […]Voor de RaadDe voorzitterVoorstel voor eenBESCHIKKING VAN DE RAADtot verlening van financiële middellangetermijnbijstand van de Gemeenschap aan LetlandDE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Verordening (EG) nr. 332/2002 van de Raad[5] van 18 februari 2002 houdende instelling van een mechanisme voor financiële ondersteuning op middellange termijn van de betalingsbalansen van de lidstaten, en met name op artikel 3, lid 2,Gezien het voorstel van de Commissie, na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité (EFC),Overwegende hetgeen volgt:(1) Op [….] heeft de Raad besloten tot toekenning van wederzijdse bijstand aan Letland.(2) Door een algemene verslechtering van het marktsentiment en toenemende zorgen over de gezondheid van de Letse economie met haar grote onevenwichtigheden in de vorm van een omvangrijk extern tekort, een verzwakking van de overheidsfinanciën en een hoge kosten- en prijsinflatie, zijn de Letse financiële en kapitaalmarkten in de afgelopen tijd onder druk komen te staan, terwijl er tegelijk sprake is van een zeer grote externe financieringsbehoefte. De Letse banksector heeft met ernstige liquiditeits- en vertrouwensproblemen te kampen. Als gevolg van interventies van de centrale bank om de koppeling van de wisselkoers in stand te houden, zijn de deviezenreserves verminderd.(3) De totale Letse externe financieringsbehoefte tot het eerste kwartaal van 2011 wordt geraamd op 7,5 miljard euro.(4) De Gemeenschap moet Letland tot 3,1 miljard euro steun verlenen in het kader van het mechanisme voor financiële ondersteuning op middellange termijn van de betalingsbalansen van de lidstaten, dat is ingesteld bij Verordening (EG) nr. 332/2002. Deze bijstand moet worden gecombineerd met een lening van 1,5 miljard STR van het Internationale Monetaire Fonds (1200% van het Letse IMF-quotum van circa 1,7 miljard euro) in het kader van een IMF-stand-byregeling van 23 december 2008. De Noordse landen (Zweden, Denemarken, Finland en Noorwegen) zullen samen 1,8 miljard euro bijdragen, de Wereldbank 0,4 miljard euro en de Europese Bank voor Wederopbouw en Ontwikkeling, Tsjechië, Polen en Estland in totaal 0,5 miljard euro, waarmee het totale bedrag uitkomt op 7,5 miljard euro over de periode tot het eerste kwartaal van 2011.(5) De Commissie moet de bijstand van de Gemeenschap beheren. De concrete economische beleidsvoorwaarden die na raadpleging van het EFC met de Letse autoriteiten worden overeengekomen, moeten in een memorandum van overeenstemming worden vastgelegd. Deze moeten onder meer bestaan uit maatregelen om de directe liquiditeitsdruk tegen te gaan, de stabiliteit op lange termijn door een versterking van de banksector te herstellen, budgettaire onevenwichtigheden te verhelpen en binnenlands beleid vast te stellen dat tot een verbetering van het concurrentievermogen zal leiden. Voorts moeten ze bestaan uit een onmiddellijke en duurzame consolidatie van de begroting, een brede oplossingsstrategie voor probleembanken, een uitbreiding van de middelen van toezichthouders om crises het hoofd te bieden, ingrijpende structurele hervormingen en andere belangrijke maatregelen. De Commissie moet de nadere financiële voorwaarden in de leningovereenkomst vastleggen.(6) De bijstand is nodig om de directe liquiditeitsdruk tegen te gaan en mag alleen worden verleend als beleidsmaatregelen worden getroffen om de stabiliteit op lange termijn te herstellen door de banksector te versterken, budgettaire onevenwichtigheden te verhelpen en binnenlands beleid vast te stellen dat tot een verbetering van het concurrentievermogen zal leiden, terwijl tegelijk wordt vastgehouden aan de nauwe fluctuatiemarge van de wisselkoers rondom de bestaande spilkoers,HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD:Artikel 11. De Gemeenschap stelt Letland een middellangetermijnlening van maximaal 3,1 miljard euro met een maximale gemiddelde looptijd van vijf jaar ter beschikking.2. De financiële bijstand van de Gemeenschap wordt in drie jaar beschikbaar gesteld, en wel met ingang van de eerste dag na de inwerkingtreding van deze beschikking.Artikel 21. De Commissie beheert de bijstand op een wijze die aansluit bij de verbintenissen van Letland en bij de aanbevelingen van de Raad. Deze voorwaarden worden in een memorandum van overeenstemming vastgelegd. De Commissie legt de nadere financiële voorwaarden in de leningovereenkomst vast.2. De Commissie gaat samen met het EFC op gezette tijden na of voldaan wordt aan de economische beleidsvoorwaarden die aan de bijstand verbonden zijn. De Commissie houdt het EFC op de hoogte van een eventuele herfinanciering van de leningen of een eventuele herstructurering van de financiële voorwaarden.3. Letland staat klaar om aanvullende consolidatiemaatregelen te nemen en uit te voeren om de economie te stabiliseren, mochten dergelijke maatregelen tijdens het bijstandsprogramma noodzakelijk zijn. Vóór de vaststelling van die maatregelen winnen de Letse autoriteiten advies in bij de Commissie.Artikel 31. De Commissie stelt de financiële bijstand van de Gemeenschap aan Letland beschikbaar in ten hoogste zes tranches, waarvan de omvang in het memorandum van overeenstemming zal worden vastgelegd.2. De vrijgave van de eerste tranche hangt af van de inwerkingtreding van de leningovereenkomst en het memorandum van overeenstemming.3. Een voorzichtig gebruik van renteswaps met tegenpartijen die de hoogste kredietwaardigheid bezitten, is toegestaan indien dit nodig is om de lening te financieren.4. De Commissie beslist na raadpleging van het EFC over de vrijgave van de volgende tranches.5. Elke volgende tranche wordt alleen uitgekeerd bij een bevredigende tenuitvoerlegging van het nieuwe, in het convergentieprogramma opgenomen economische programma (het zogeheten "programma om de economie te stabiliseren en de groei te herstellen"), en meer in het bijzonder van de concrete economische beleidsvoorwaarden die in het memorandum van overeenstemming zijn vastgelegd. Daarbij gaat het onder meer om:1.  de vaststelling van een duidelijk budgettair middellangetermijnprogramma om het begrotingstekort in 2011 terug te brengen tot niet meer dan de in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde van 3% van het bbp;2.  de uitvoering van de begroting voor 2009 zoals gewijzigd bij de aanvullende (in het eerste kwartaal van 2009 nader uit te werken) begroting van 12 december 2008, waarin gemikt wordt op een overheidstekort van niet meer dan 5% van het bbp;3.  een terugdringing van de gemiddelde nominale beloning in de publieke sector in 2009 met ten minste 15% ten opzichte van de oorspronkelijke begroting van 14 november 2008 en met nog eens 2% in 2010 en 2011;4.  een personeelsreductie in de publieke sector en bij de decentrale overheden in 2009 met ten minste 5%;5.  een verbetering van de ontwikkeling en uitvoering van begrotingsprocedures door de vaststelling van een begrotingskader- en begrotingshervormingswet;6.  de invoering van een duidelijk en transparant beloningssysteem voor rechtstreeks voor de overheid werkzaam personeel en de instelling van één systeem voor de planning en het beheer van de personele middelen bij overheidsinstellingen;7.  mechanismen om de stabiliteit in het bankwezen op middellange termijn te waarborgen, waaronder een reeks prudentiële en toezichtmaatregelen en monetaire beleidsmaatregelen. Daarmee moet de kredietgroei worden teruggedrongen tot een houdbaar niveau en moet een sterke afhankelijkheid van niet-gegarandeerde buitenlandse financiering worden tegengegaan. Er wordt gericht onderzocht of de banken solvabel en voldoende gekapitaliseerd zijn;8.  schuldherstructureringsmaatregelen voor de particuliere sector. De desbetreffende rechtsgrondslag voor de herstructurering van de looptijd en valuta van de bestaande schuld wordt versterkt. Ook krijgen een vergemakkelijking van insolventieprocedures en een snelle uitvoering van saneringsplannen prioriteit;9.  maatregelen om ervoor te zorgen dat de resterende minderheidsaandeelhouders van Parex Bank niet profiteren van de oplossing van de problemen bij de bank, en maatregelen om de financiële stabiliteit door een volledige nationalisatie van Parex Bank te vergroten;10.  in het Letse nationale hervormingsprogramma opgenomen structurele hervormingsmaatregelen in het kader van de Lissabonstrategie, waarbij onder meer een actief beleid wordt gevoerd voor de arbeidsmarkt en een leven lang leren, de particuliere sector nauwer wordt betrokken bij O&O en innovatie, de export wordt bevorderd en administratieve lasten voor het bedrijfsleven worden geschrapt;11.  de uitvoering van EU-gefinancierde projecten op het geplande niveau zodat de verhandelbare sector een grotere bijdrage kan leveren aan de economische groei;12.  maatregelen om de toegang tot financiering te verbeteren voor ondernemingen en ondernemers wier aanvraag voor een structuurfondsbijdrage is ingewilligd of die van plan zijn om een aanvraag voor een structuurfondsbijdrage in te dienen.Deze beschikking is gericht tot de Republiek Letland. Zij wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie .Gedaan te Brussel, […]Voor de RaadDe voorzitter  FINANCIEEL MEMORANDUM(zie artikel 16 van de interne regels)BELEIDSGEBIED: TITEL 01 – ECONOMISCHE EN FINANCIËLE ZAKENACTIVITEIT: FINANCIËLE VERRICHTINGEN EN INSTRUMENTENBENAMING VAN DE ACTIE: FINANCIËLE MIDDELLANGETERMIJNBIJSTAND VAN DE EU VOOR LETLAND1. BENAMING VAN HET VOORSTEL: BETROKKEN BEGROTINGSONDERDEEL EN OMSCHRIJVING01 04 01 01 EG-garantie voor opgenomen communautaire leningen ter ondersteuning van de betalingsbalansen2. RECHTSGRONDSLAGArtikel 119, alsmede Verordening (EG) nr. 332/2002 van de Raad van 18 februari 2002.3. ALGEMENE KWANTITATIEVE GEGEVENS VAN HET BEGROTINGSJAAR (IN EURO)Deze post dient voor de opname in de begroting van de door de Europese Unie verstrekte garantie. Aldus kan de Commissie de schuldendienst (hoofdsom, rente en bijkomende kosten) betalen wanneer de debiteur (Letland) in gebreke blijft.De begrotingspost ("p.m.") voor de begrotingsgarantie zal alleen worden ingezet als daadwerkelijk een beroep op de garantie wordt gedaan. Gewoonlijk zal echter geen beroep worden gedaan op de begrotingsgarantie.3a – Lopend jaarNiet van toepassing.VK |Aanvankelijk krediet voor het begrotingsjaar (budget) |Transfers |Aanvullend krediet |Totaal krediet |Reeds uit hoofde van een ander werkprogramma gereserveerde kredieten |Beschikbaar saldo |Bedrag van de voorgestelde actie |3b - OverdrachtenNiet van toepassing.VK |Overdrachten |Reeds uit hoofde van een ander werkprogramma gereserveerde kredieten |Beschikbaar saldo |Bedrag van de voorgestelde actie |3c - Volgend begrotingsjaarNiet van toepassing.VK |Aanvankelijk krediet voor het begrotingsjaar (budget) | p.m. |Transfers |Aanvullend krediet |Totaal krediet |Reeds uit hoofde van een ander werkprogramma gereserveerde kredieten |Beschikbaar saldo |Bedrag van de voorgestelde actie | p.m. |4. BESCHRIJVING VAN DE ACTIEDe voorgestelde financiële middellangetermijnbijstand aan Letland bestaat uit een (met communautaire leningen op de internationale kapitaalmarkten te financieren) EG-lening van 3,1 miljard euro. Deze zal worden verstrekt in het kader van een internationaal financieringspakket, en met name in combinatie met een IMF-lening van 1,5 miljard STR (rond de 1,7 miljard euro) uit de stand-byfaciliteit. De Noordse landen dragen 1,8 miljard euro bij en Estland, Tsjechië, Polen en de EBWO hebben in totaal 0,5 miljard euro toegezegd.Uit de bijstand blijkt de bereidheid om steun te verlenen aan Letland, wiens financiële en kapitaalmarkten onder druk zijn komen te staan door een algemene verslechtering van het marktsentiment jegens opkomende markten. De financiële middellangetermijnbijstand van de Gemeenschap aan Letland is bedoeld om de directe liquiditeitsdruk tegen te gaan, de stabiliteit op lange termijn door een versterking van de banksector te herstellen, budgettaire onevenwichtigheden te verhelpen en binnenlands beleid vast te stellen dat tot een verbetering van het concurrentievermogen zal leiden, terwijl tegelijk wordt vastgehouden aan de nauwe fluctuatiemarge van de wisselkoers. Het daarmee gesteunde economische beleidspakket bevat maatregelen om de begroting onmiddellijk en duurzaam te consolideren, ingrijpende structurele hervormingen door te voeren, de toezichthouders meer middelen te geven om crises het hoofd te bieden, en andere belangrijke maatregelen. Ook bevat het een brede oplossingsstrategie voor probleembanken.Met de door de Commissie in overleg met het Economisch en Financieel Comité beheerde bijstand wordt ervoor gezorgd dat de EU nauw betrokken blijft bij de vormgeving van het economisch beleid in Letland en dat dit beleid aansluit bij de toezeggingen van Letland in EU-verband en bij de aanbevelingen van de Raad, met name die in het kader van de uitvoering van het nationaal hervormingsprogramma en in het kader van het convergentieprogramma.De leningen die de Gemeenschap voor de financiering van de lening aan Letland op de kapitaalmarkten of bij financiële instellingen opneemt, vallen onder de Gemeenschapsgarantie. De lening wordt opgenomen op de kapitaalmarkten of bij financiële instellingen. De hoofdsom van de leningen aan Letland bedraagt 3,1 miljard euro.De garantie van de Europese Unie is zo opgezet dat de Commissie de schuldendienst kan betalen, mocht Letland in gebreke blijven.Om aan haar verplichtingen te voldoen, kan de Commissie de schuldendienst tijdelijk uit haar eigen kasmiddelen bekostigen. In dat geval is artikel 12 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1150/2000 van de Raad van 22 mei 2000 houdende toepassing van Besluit 2000/597/EG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen (PB L 130 van 31.5.2000, blz. 1) van toepassing.5. BEREKENINGSWIJZENiet van toepassing.6. TIJDSCHEMA VOOR DE BETALINGEN (IN EURO)Niet van toepassing.Rubriek | Kredieten | Betalingen |Jaar n | Jaar n+1 | Jaar n+2 | Jaar n+3 | Volgende begrotingsjaren |Jaar n |Jaar n+1 |Jaar n |Jaar n+1 |Totaal |[1] D.w.z. het algemene indexcijfer exclusief energie en onbewerkte voedingsmiddelen.[2] Letland heeft zijn munt, de lats, sedert lang aan een andere munt gekoppeld: vanaf 1994 aan de STR en vanaf 2005 aan de euro. In mei 2005 is Letland tot het WKM II toegetreden. Daarbij heeft het eenzijdig gekozen voor een fluctuatiemarge van +/- 1% rond de spilkoers.[3] Cijfer berekend volgens de nationale methodiek (exclusief decentrale overheden).[4] Daarmee wordt erkend dat Letland in 2009 in de BTP zal komen.[5] PB L 53 van 23.2.2002, blz. 1.


title: Aanbeveling van de Raad van 11 juli 2017 over het nationale hervormingsprogramma 2017 van België en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma 2017 van België

text:
               9.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/1

         AANBEVELING VAN DE RAAD
   van 11 juli 2017
   over het nationale hervormingsprogramma 2017 van België en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma 2017 van België
   (2017/C 261/01)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name de artikelen 121, lid 2, en 148, lid 4,
   Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid (1), en met name artikel 5, lid 2,
   Gezien de aanbeveling van de Europese Commissie,
   Gezien de resoluties van het Europees Parlement,
   Gezien de conclusies van de Europese Raad,
   Gezien het advies van het Comité voor de werkgelegenheid,
   Gezien het advies van het Economisch en Financieel Comité,
   Gezien het advies van het Comité voor sociale bescherming,
   Gezien het advies van het Comité voor de economische politiek,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 16 november 2016 heeft de Commissie haar goedkeuring gehecht aan de jaarlijkse groeianalyse en daarmee de aanzet gegeven tot het Europees Semester 2017 voor coördinatie van het economisch beleid. De prioriteiten van de jaarlijkse groeianalyse zijn op 9-10 maart 2017 door de Europese Raad bekrachtigd. Op 16 november 2016 heeft de Commissie op grond van Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de Raad (2) ook het waarschuwingsmechanismeverslag aangenomen, waarin zij België niet heeft genoemd als een van de lidstaten die aan een diepgaande evaluatie zouden worden onderworpen. Tevens heeft de Commissie op die datum een aanbeveling voor een aanbeveling van de Raad over het economisch beleid van de eurozone aangenomen, die op 9-10 maart 2017 door de Europese Raad is bekrachtigd. Op 21 maart 2017 heeft de Raad de aanbeveling van de Raad van 21 maart 2017 over het economisch beleid van de eurozone („aanbeveling van de eurozone”) vastgesteld (3).

               (2)

               Als lidstaat die de euro als munt heeft en in het licht van de grote onderlinge verwevenheid tussen de economieën van de Economische en Monetaire Unie, dient België ervoor te zorgen dat volledig en tijdig uitvoering wordt gegeven aan de aanbeveling voor de eurozone, die wordt weergegeven in de aanbevelingen 1 en 2 hieronder.

               (3)

               Op 22 februari 2017 is het landverslag 2017 voor België gepubliceerd. Daarin werd de vooruitgang beoordeeld die België bij de tenuitvoerlegging van de op 12 juli 2016 door de Raad vastgestelde landspecifieke aanbevelingen heeft gemaakt, alsmede het gevolg dat is gegeven aan de landspecifieke aanbevelingen die de voorbije jaren zijn vastgesteld en de vooruitgang die België richting zijn nationale Europa 2020-streefcijfers heeft geboekt.

               (4)

               Op 28 april 2017 heeft België zijn nationale hervormingsprogramma 2017 en zijn stabiliteitsprogramma 2017 ingediend. Teneinde met de onderlinge verbanden tussen beide programma’s rekening te houden, zijn deze tegelijkertijd geëvalueerd.

               (5)

               De relevante landspecifieke aanbevelingen zijn verwerkt in de programmering van de Europese structuur- en investeringsfondsen (ESI-fondsen) voor de periode 2014-2020. Zoals bepaald in artikel 23 van Verordening (EU) nr. 1303/2013 van het Europees Parlement en de Raad (4), kan de Commissie, wanneer het noodzakelijk is om de uitvoering van de relevante aanbevelingen van de Raad te ondersteunen, een lidstaat verzoeken de partnerschapsovereenkomst en de relevante programma’s te evalueren en wijzigingen voor te stellen. De Commissie heeft nader toegelicht hoe zij van die bepaling gebruik zou maken in richtsnoeren voor de toepassing van de maatregelen die de doeltreffendheid van de ESI-fondsen koppelen aan gezond economisch bestuur.

               (6)

               België valt momenteel onder het preventieve deel van het stabiliteits- en groeipact en is onderworpen aan de schuldregel. In haar stabiliteitsprogramma 2017 rekent de regering met een geleidelijke verbetering van het nominale saldo van een tekort van 2,6 % van het bbp in 2016 naar -0,1 % van het bbp in 2020. De begrotingsdoelstelling op middellange termijn, vastgesteld als een structureel begrotingsevenwicht, wordt volgens de plannen uiterlijk in 2019 bereikt. Het herberekende structurele saldo (5) wijst echter nog op een tekort van 0,3 % in 2019. Na in 2014 te hebben gepiekt op bijna 107 % van het bbp en in 2015 en 2016 te zijn gedaald tot ongeveer 106 % van het bbp, zal de overheidsschuldquote volgens het stabiliteitsprogramma 2017 naar verwachting uiterlijk in 2020 tot 99 % dalen. Het macro-economische scenario dat aan deze begrotingsprognoses ten grondslag ligt, is plausibel. Tegelijk zijn de maatregelen die nodig zijn om vanaf 2018 de geplande tekortdoelstellingen te ondersteunen, niet gespecificeerd, wat ertoe bijdraagt dat het structurele saldo in 2018 bij ongewijzigd beleid volgens de voorjaarsprognoses 2017 van de Commissie zal verslechteren.

               (7)

               Op 22 mei 2017 heeft de Commissie een verslag opgesteld op grond van artikel 126, lid 3, VWEU, omdat België in 2016 onvoldoende vooruitgang heeft geboekt in de richting van de inachtneming van de schuldreductiebenchmark. De conclusie van het verslag, na beoordeling van alle relevante factoren, was dat het schuldcriterium geacht moest worden thans vervuld te zijn. Tegelijk moeten in 2017 aanvullende begrotingsmaatregelen worden genomen om een hoge mate van naleving van het aanpassingstraject in de richting van de begrotingsdoelstelling op middellange termijn in 2016 en 2017 samen te waarborgen.

               (8)

               In het stabiliteitsprogramma 2017 wordt aangegeven dat de gevolgen voor de begroting van de uitzonderlijke instroom van vluchtelingen en veiligheidsgerelateerde maatregelen in 2016 en 2017 aanzienlijk zijn, en wordt afdoende bewijs geleverd voor de omvang en de aard van die extra kosten voor de begroting. Volgens de Commissie bedroegen de in aanmerking komende extra uitgaven in 2016 0,08 % van het bbp voor de uitzonderlijke instroom van vluchtelingen en 0,05 % van het bbp voor veiligheidsgerelateerde maatregelen. Voor 2017 wordt de extra impact van de veiligheidsgerelateerde maatregelen ten opzichte van 2016 op 0,01 % van het bbp geraamd. Op grond van de bepalingen van artikel 5, lid 1, en artikel 6, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 kunnen deze extra uitgaven worden toegestaan, voor zover de instroom van vluchtelingen alsook de ernst van de terreurdreiging buitengewone gebeurtenissen zijn, de gevolgen ervan voor de overheidsfinanciën van België aanzienlijk zijn en de houdbaarheid van de overheidsfinanciën niet in gevaar zou worden gebracht wanneer een tijdelijke afwijking van het aanpassingstraject in de richting van de begrotingsdoelstelling op middellange termijn wordt toegestaan. Daarom is de vereiste aanpassing in de richting van de begrotingsdoelstelling op middellange termijn voor 2016 naar beneden bijgesteld om rekening te houden met de extra kosten met betrekking tot vluchtelingen en veiligheid. Wat 2017 betreft, zal in het voorjaar van 2018 een definitieve beoordeling, met inbegrip van de in aanmerking komende bedragen, worden gemaakt op grond van de waargenomen gegevens die de Belgische autoriteiten zullen verstrekken.

               (9)

               Op 12 juli 2016 heeft de Raad België aanbevolen in 2017 een jaarlijkse budgettaire aanpassing te realiseren van ten minste 0,6 % van het bbp in de richting van de begrotingsdoelstelling op middellange termijn. Op basis van de voorjaarsprognoses 2017 van de Commissie is er een risico dat enigszins zal worden afgeweken van dat vereiste in 2017. Er bestaat echter nog steeds een risico dat aanzienlijk van het aanbevolen aanpassingstraject in de richting van de begrotingsdoelstelling op middellange termijn voor 2016 en 2017 samengenomen zal worden afgeweken. Deze conclusie zou niet anders zijn als de budgettaire gevolgen van de uitzonderlijke instroom van vluchtelingen en de veiligheidsmaatregelen in mindering zouden worden gebracht op het vereiste.

               (10)

               Gelet op zijn begrotingssituatie, en met name op zijn schuldniveau, wordt verwacht dat België in 2018 verder opschuift in de richting van zijn begrotingsdoelstelling op middellange termijn van een structureel begrotingsevenwicht. Volgens de in het kader van het stabiliteits- en groeipact gezamenlijk overeengekomen aanpassingsmatrix mag het nominale groeipercentage van de netto primaire overheidsuitgaven (6) in 2018 daartoe niet meer dan 1,6 % bedragen. Dit zou overeenkomen met een jaarlijkse structurele aanpassing van ten minste 0,6 % van het bbp. Bij ongewijzigd beleid bestaat het gevaar dat in 2018 aanzienlijk zal worden afgeweken van dat vereiste. België zal volgens de voorlopige prognoses in 2017 en 2018 niet aan de schuldregel voldoen. Al met al is de Raad van oordeel dat vanaf 2017 verdere maatregelen nodig zijn om aan de bepalingen van het stabiliteits- en groeipact te voldoen. Zoals is bepaald in Verordening (EG) nr. 1466/97 moet de beoordeling van de begrotingsplannen en -resultaten echter rekening houden met het begrotingsevenwicht van de lidstaat in het licht van de conjuncturele omstandigheden. Zoals is herhaald in de mededeling van de Commissie over het Europees Semester 2017, waarvan deze landspecifieke aanbevelingen vergezeld gaan, moeten de beoordeling van het ontwerpbegrotingsplan 2018 en de daaropvolgende beoordeling van de begrotingsresultaten 2018 terdege rekening houden met de doelstelling om een begrotingskoers te bereiken die zowel bijdraagt aan het versterken van het huidige economische herstel, als aan het waarborgen van de houdbaarheid van de overheidsfinanciën van België. In die context neemt de Raad er akte van dat de Commissie voornemens is een algemene evaluatie in overeenstemming met Verordening (EG) nr. 1466/97 uit te voeren, in het bijzonder in het licht van de conjuncturele situatie van België.

               (11)

               Een doeltreffende begrotingscoördinatie is essentieel in een federale lidstaat als België, waar een groot deel van het bestedingsvermogen aan de subnationale overheden is overgedragen. Om de interne coördinatie te verbeteren en het Verdrag inzake stabiliteit, coördinatie en bestuur in de Economische en Monetaire Unie (het „begrotingspact”) om te zetten, hebben de federale regering en de regeringen van de gemeenschappen en de gewesten in 2013 een samenwerkingsakkoord gesloten, met het oogmerk gezamenlijke en individuele meerjarige begrotingspaden vast te stellen, waarop toezicht moet worden gehouden door de Hoge Raad van Financiën. Dit proces heeft echter niet geleid tot een formele overeenkomst over begrotingstrajecten, noch heeft het voldoende waarborgen ingevoerd met betrekking tot de toezichthoudende rol van de Hoge Raad van Financiën. Dit gebrek aan coördinatie bij het delen van de inspanning ondermijnt de haalbaarheid van het algemene traject naar de middellangetermijndoelstelling dat voor het land is uitgestippeld in het stabiliteitsprogramma 2017.

               (12)

               Ondanks het potentieel van overheidsinvesteringen om groei op de lange termijn aan te zwengelen, staan ze op een erg laag niveau volgens Europese normen, vooral in verhouding tot de totale overheidsuitgaven. Niet alleen is de openbare kapitaalvoorraad laag, ook de kwaliteit van de openbare infrastructuur is achteruitgegaan. Gezien de zeer strakke budgettaire beperkingen voor alle bestuursniveaus kan alleen voldoende ruimte voor investeringen worden behouden door de samenstelling van de totale overheidsuitgaven te herstructureren door openbare diensten en beleidsmaatregelen efficiënter te maken en de snelle stijging voor bepaalde uitgavenposten te beteugelen.

               (13)

               België heeft aanzienlijke vooruitgang geboekt met het hervormen van zijn loonvormingsstelsel. De herziening van de wet van 1996 over loononderhandelingen is erop gericht de door de recente loonmatigingsinspanningen bereikte verbetering van het kostenconcurrentievermogen te vrijwaren. De conservatievere basisprognoses en de ingebouwde voorafgaande aanpassingen bij de berekening van de loonnorm betekenen dat het hervormde kader sterk zal bijdragen aan het verbeteren van het relatieve kostenconcurrentievermogen van België ten opzichte van belangrijke handelspartners binnen de eurozone. Voorts biedt de hervorming meer waarborgen dat overheidsmaatregelen om de indirecte loonkosten te verminderen, het kostenconcurrentievermogen daadwerkelijk bevorderen, en verruimt ze de rol van de regering bij het voorkomen van nadelige ontwikkelingen van het kostenconcurrentievermogen als gevolg van buitensporige inflatie. Het kader voor collectieve loononderhandelingen voorziet in nauwlettend toezicht op loon- en productiviteitstrends en andere bepalende factoren voor het kosten- en het niet-kostenconcurrentievermogen door de socialepartnerorganisaties die vertegenwoordigd zijn in de Centrale Raad voor het Bedrijfsleven. Aangezien de praktijk om loonontwikkelingen aan de inflatie te koppelen nog steeds wijdverbreid is in veel sectoren, en in de context van de breder wordende inflatiekloof tussen België en zijn buurlanden, zullen veranderingen in de loonkosten per eenheid product nauwlettend gevolgd blijven worden in het kader van het Europees Semester.

               (14)

               Er is enige voortgang gemaakt met betrekking tot de werking van de arbeidsmarkt. Een hogere pensioenleeftijd en verdere beperkingen van het vervroegd pensioen moedigen ouderen aan om aan het werk te blijven of weer aan het werk te gaan. Geleidelijke verlagingen van de belastingwig hebben geholpen de arbeidsparticipatie op te krikken. Door de economische groei en het verbeterde kostenconcurrentievermogen was de banencreatie robuust. Dit weerspiegelt ook de verlagingen van de belasting op arbeid en de loonmatiging, die het loonkostenconcurrentievermogen van Belgische bedrijven hebben verbeterd. Toch blijven er een aantal structurele tekortkomingen bestaan. Het aandeel personen dat de overgang van werkloosheid of inactiviteit naar werk maakt, is laag en de totale arbeidsparticipatie wordt nog steeds gedrukt door de zwakke prestatie van bepaalde groepen. Daartoe behoren laaggeschoolden, jongeren, oudere werknemers en mensen met een migratieachtergrond, zoals buiten de Unie geboren werknemers, maar ook migranten van de tweede generatie. De resultaten qua arbeidsparticipatie van mensen met een migratieachtergrond, zelfs gecorrigeerd voor andere individuele kenmerken, behoren tot de slechtste in de Unie. Met name de arbeidsparticipatiekloof voor buiten de Unie geboren personen is het grootst van de Unie: hun participatiegraad in de leeftijdsgroep 20-64 jaar bedroeg 49,1 % in 2016, tegenover 70,2 % voor autochtonen, en was zelfs nog lager voor buiten de Unie geboren vrouwen (39,1 %). In 2015 bedroeg het risico op armoede en sociale uitsluiting 50,7 % voor buiten de Unie geboren ingezetenen, tegenover 17 % voor autochtonen. Deze aanzienlijke verschillen in arbeidsparticipatie tussen specifieke bevolkingsgroepen blijven resulteren in een chronische onderbenutting van het arbeidspotentieel. Hoewel de lopende regionale hervormingen van de activeringsregelingen erop gericht zijn het systeem te rationaliseren en fijn af te stemmen, moet de kosteneffectiviteit van de gemaakte beleidskeuzen op regelmatige basis worden gemonitord. Bepaalde ontwerpkenmerken van het doelgroepenbeleid kunnen buitenkans- en verschuivingseffecten hebben. Coördinatie en communicatie tussen en binnen de verschillende beleidsniveaus zijn ook essentieel voor de doeltreffendheid van de gerichte beleidsmaatregelen. Belastingen, met inbegrip van sociale bijdragen op lagere lonen en de intrekking van sociale uitkeringen bij het betreden van de arbeidsmarkt of het verhogen van het aantal gewerkte uren, kunnen een inactiviteits- en een lageloonval creëren.

               (15)

               Er is enige vooruitgang geboekt bij onderwijs- en opleidingshervormingen ter verbetering van de kansengelijkheid, kerncompetenties en de kwaliteit van het onderwijs. Ondanks goede gemiddelde prestaties in vergelijking met andere landen is het aandeel toppresteerders onder 15-jarigen echter geslonken, terwijl het percentage onderpresteerders toenam. Voorts is de aan sociaaleconomische achtergrond gekoppelde onderwijsongelijkheid hoger dan het Unie- en het OESO-gemiddelde. De prestatiekloof op basis van migratieachtergrond is ook groot en de tweede generatie presteert slechts iets beter dan de eerste, zelfs wanneer rekening wordt gehouden met de sociaaleconomische achtergrond. Het aanpakken van onderwijsongelijkheid zal dus een brede beleidsrespons vereisen die verder gaat dan het onderwijsstelstel. De sterke groei van het aantal leerlingen, in het bijzonder van leerlingen met een migratieachtergrond (hun aandeel steeg van 15,1 % in 2012 tot 17,7 % in 2015), zal de uitdaging op het gebied van gelijke kansen nog groter maken. Bovendien heeft België te kampen met een beginnend tekort aan leerkrachten en de leerkrachten zijn niet steeds goed voorbereid om te werken met een alsmaar diverser wordende leerlingenpopulatie en krijgen niet altijd de nodige steun daartoe. De voornaamste redenen hiervoor zijn de volgende: het blijkt moeilijk om de meest geschikte studenten en kandidaten voor het beroep aan te trekken, veel beginnende leerkrachten stappen uit het beroep en een deel van de leerkrachten is niet beschikbaar om les te geven. Ook is de duur van de initiële lerarenopleiding, die momenteel drie jaar bedraagt, relatief kort in België. Hervormingen op het gebied van onderwijs en opleiding zijn essentieel om de arbeidsmarktparticipatie van laaggeschoolde jongeren te verhogen en de transitie naar een kennisintensieve economie te ondersteunen.

               (16)

               De niet-kostendimensie van het concurrentievermogen moet nog worden verbeterd. Hogere productiviteitswinsten en meer investeringen in op kennis gebaseerd kapitaal, met name voor de toepassing van digitale technologieën, zijn essentieel in dit verband. Hoewel het publieke onderzoekstelsel van hoge kwaliteit is, is meer kennisverspreiding in minder productieve sectoren nodig om tot sterkere prestaties op het gebied van innovatie te komen. Alle gefedereerde entiteiten erkennen de noodzaak hiervan en hebben de voorbije jaren verschillende innovatiebevorderende strategieën en maatregelen aangenomen. Om dergelijke ontwikkelingen te stimuleren, zou echter meer kunnen worden gedaan om de kadervoorwaarden voor innovatie te verbeteren. Verder lijkt er in België ruimte te bestaan voor het verbeteren van de doelmatigheid en doeltreffendheid van publieke steun voor onderzoek en innovatie, in het bijzonder door mogelijke verdringingseffecten te evalueren en het algehele systeem verder te vereenvoudigen.

               (17)

               Er is beperkte vooruitgang gemaakt in het afschaffen van operationele restricties en vestigingsbeperkingen in de detailhandel. Na de zesde staatshervorming, waarbij bevoegdheden inzake de vestiging van detailhandel naar de gewesten zijn overgeheveld, is nieuwe gewestelijke wetgeving aangenomen ter vereenvoudiging van de administratieve vergunningsverleningsprocedure. Sommige bepalingen laten echter veel ruimte voor interpretatie, waardoor het risico bestaat dat er ongerechtvaardigde belemmeringen voor toetreding tot de markt worden opgeworpen. De consumentenprijzen blijven hoger liggen dan in de aangrenzende lidstaten, boven het niveau dat door de hogere loonkosten zou kunnen worden verklaard. Een brede strategie om deze kwesties aan te pakken is noodzakelijk om ervoor te zorgen dat de consumenten van een concurrerende markt en lagere prijzen kunnen profiteren.

               (18)

               De concurrentie in België wordt beknot door de hoge mate van regulering in de netwerksectoren en bepaalde vrije beroepen, met name voor onroerendgoedmakelaars, architecten en accountants. De belemmeringen zijn onder meer beperkingen inzake aandeelhouderschap en vennootschapsvorm voor architecten, naast andere vereisten; de onverenigbaarheidsregels die de gelijktijdige uitoefening van enige andere economische activiteit voor alle soorten accountancyberoepen verbieden; beperkingen ten aanzien van de toegang tot het beroep van onroerendgoedmakelaar, en beperkingen op het gebied van aandeelhouderschap en stemrechten. Het verminderen van dergelijke belemmeringen zou ervoor kunnen zorgen dat meer ondernemingen de markt betreden, wat resulteert in scherpere concurrentie en voordelen voor de consument in de vorm van lagere prijzen. De Commissie heeft in januari 2017 een pakket maatregelen voorgesteld om obstakels op de dienstenmarkten uit de weg te ruimen. Dit pakket omvat diverse aan België gerichte aanbevelingen inzake hervorming om deze uitdagingen aan te pakken.

               (19)

               Het vervoersnetwerk lijdt onder een van de nijpendste investeringstekorten. De verkeerscongestie tijdens de spitsuren blijft toenemen waardoor de aantrekkingskracht van het land voor buitenlandse investeerders vermindert en grote economische en milieukosten ontstaan. België kampt bovendien met ernstige problemen van luchtvervuiling en zal naar verwachting zijn doelstelling voor de reductie van niet-ETS-emissies met 15 % in 2020 in vergelijking met 2005 niet halen, hoewel het naar alle waarschijnlijkheid zijn verbintenissen in het kader van de klimaatwetgeving van de Unie zal nakomen door gebruik te maken van de bestaande bepalingen inzake flexibiliteit. De meest urgente uitdagingen zijn het verbeteren van de basisinfrastructuur voor spoor- en wegvervoer en de aanleg van ontbrekende schakels tussen de belangrijkste economische centra. Tegelijkertijd is het belangrijk de verkeerscongestie tijdens de spitsuren aan te pakken door het verbeteren van het openbaar vervoer, het optimaliseren van het verkeersmanagement en het wegwerken van marktverstoringen en negatieve fiscale prikkels, zoals de gunstige behandeling van bedrijfsauto’s. Een andere uitdaging houdt verband met de toereikendheid van de binnenlandse elektriciteitsproductie en de voorzieningszekerheid in het algemeen. Defecten aan verschillende kerncentrales deden vragen rijzen over hoe energievraag en -aanbod in evenwicht kunnen worden gebracht, terwijl het meermaals herziene tijdschema voor de geleidelijke afschaffing van het kernreactorpark een klimaat blijft creëren dat niet bevorderlijk is voor investeringsbeslissingen op lange termijn. Hoewel de risico’s voor de energievoorziening op korte termijn zijn afgenomen, met name door de toename van de strategische reserve, en enige vooruitgang is geboekt bij de verdere uitbouw van de interconnecties, blijven de investeringsbehoeften op langere termijn groot. Naast de verdere uitbouw van de interconnecties is er behoefte aan slimme netwerken om aan het beheer van de vraag te kunnen werken. Omdat de aanlooptijd voor projecten in de energiesector aanzienlijk is en de komende tien jaar veel vervangingscapaciteit nodig is, moet snel werk worden gemaakt van met name een geschikt juridisch kader dat ook de ontwikkeling van flexibele capaciteit bevordert (i.e. opwekking, opslag en vraagzijdebeheer).

               (20)

               België heeft enige vooruitgang geboekt bij de hervorming van het belastingstelsel, meer bepaald door het verschuiven van belastingen op arbeid naar andere belastinggrondslagen, waardoor de belastingwig op arbeid geleidelijk aan zal verkleinen. De belasting op arbeid, met inbegrip van de sociale bijdragen, wordt tussen 2016 en 2020 in verschillende stappen verminderd. De effecten van de lopende belastinghervorming beginnen zichtbaar te worden. Niettemin blijft het belastingstelsel complex en worden de belastinggrondslagen uitgehold door specifieke vrijstellingen, aftrekposten en verlaagde tarieven. Sommige daarvan leiden tot inkomstenverlies, economische verstoringen en een zware administratieve last. De taxshift lijkt niet begrotingsneutraal te zijn, aangezien de verlagingen van de belasting op arbeid slechts gedeeltelijk zijn gecompenseerd door verhogingen van andere belastingen, met inbegrip van verbruiksbelastingen. Er is nog altijd veel ruimte om de structuur van het belastingstelsel te verbeteren door de belastinggrondslagen verder te verbreden, waardoor lagere wettelijke tarieven en minder verstoringen mogelijk worden. Er bestaat ook veel potentieel voor een „groene” taxshift: zo genieten bedrijfsauto’s en tankkaarten nog altijd een gunstige fiscale behandeling, wat verdere voortgang bij het aanpakken van verkeerscongestie, luchtvervuiling en de uitstoot van broeikasgassen remt. De regering plant wijzigingen aan het systeem van bedrijfswagens, maar het milieuvoordeel van deze hervorming zal waarschijnlijk beperkt zijn.

               (21)

               In de context van het Europees Semester 2017 heeft de Commissie een brede analyse van het economische beleid van België verricht; deze analyse is gepubliceerd in het landverslag 2017. Voorts heeft de Commissie zowel het stabiliteitsprogramma 2017 als het nationale hervormingsprogramma 2017 doorgelicht en onderzocht welk gevolg is gegeven aan de aanbevelingen die in eerdere jaren tot België zijn gericht. Daarbij heeft zij niet alleen gekeken naar de relevantie ervan voor een houdbaar begrotings- en sociaaleconomisch beleid in België, maar is zij ook nagegaan of de Unieregels en -richtsnoeren in acht zijn genomen, gezien de noodzaak de algehele economische governance van de Unie te versterken door middel van een inbreng op Unieniveau in toekomstige nationale besluiten.

               (22)

               In het licht van deze beoordeling heeft de Raad het stabiliteitsprogramma 2017 onderzocht en zijn advies (7) daarover is met name in de onderstaande aanbeveling 1 weergegeven,

         BEVEELT AAN dat België in 2017 en 2018 de volgende actie onderneemt:

               1.

               Een aanzienlijke begrotingsinspanning leveren in 2018 overeenkomstig de vereisten van het preventieve deel van het stabiliteits- en groeipact, waarbij rekening wordt gehouden met de noodzaak van het versterken van het huidige herstel en van het waarborgen van de houdbaarheid van de overheidsfinanciën van België. Meevallers, zoals opbrengsten uit de verkoop van activa, gebruiken om de schuldquote van de overheid sneller terug te dringen. Overeenstemming bereiken over een afdwingbare verdeling van de begrotingsdoelstellingen over alle overheidsniveaus en voor onafhankelijk begrotingstoezicht zorgen. Verstorende belastinguitgaven afschaffen. De samenstelling van de overheidsuitgaven verbeteren om ruimte te creëren voor investeringen in infrastructuur, met inbegrip van vervoersinfrastructuur.

               2.

               Ervoor zorgen dat de meest achtergestelde groepen, met inbegrip van mensen met een migratieachtergrond, gelijke kansen hebben op toegang tot kwaliteitsonderwijs, beroepsopleidingen en de arbeidsmarkt.

               3.

               Investeringen in op kennis gebaseerd kapitaal bevorderen, met name door maatregelen te nemen om de toepassing van digitale technologieën en de verspreiding van innovatie te verhogen. De concurrentie verhogen op de markten voor professionele diensten en in de detailhandel, en de marktmechanismen in de netwerkindustrieën verbeteren.

      Gedaan te Brussel, 11 juli 2017.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         T. TÕNISTE

      (1)  PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.

      (2)  Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 betreffende de preventie en correctie van macro-economische onevenwichtigheden (PB L 306 van 23.11.2011, blz. 25).

      (3)  PB C 92 van 24.3.2017, blz. 1.

      (4)  Verordening (EU) nr. 1303/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 houdende gemeenschappelijke bepalingen inzake het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds, het Cohesiefonds, het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling en het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij en algemene bepalingen inzake het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds, het Cohesiefonds en het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij, en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1083/2006 van de Raad (PB L 347 van 20.12.2013, blz. 320).

      (5)  Conjunctuurgezuiverd saldo, ongerekend eenmalige en andere tijdelijke maatregelen, dat door de Commissie is herberekend volgens de gezamenlijk overeengekomen methode.

      (6)  De netto-overheidsuitgaven bestaan uit de totale overheidsuitgaven exclusief rente-uitgaven, uitgaven in het kader van programma’s van de Unie die volledig met inkomsten uit fondsen van de Unie worden gefinancierd, en niet-discretionaire veranderingen in de uitgaven voor werkloosheidsuitkeringen. Nationaal gefinancierde bruto-investeringen in vaste activa worden uitgestreken over een periode van vier jaar. Er wordt rekening gehouden met discretionaire inkomstenmaatregelen of bij wet verplicht gestelde inkomstenstijgingen. Eenmalige maatregelen aan zowel de inkomsten- als de uitgavenzijde worden uitgevlakt.

      (7)  Op grond van artikel 5, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1466/97.


Avis juridique important

|

31964K0001

Aanbeveling nr. 1-64 van 15 januari 1964 aan de Regeringen der deelnemende Staten betreffende een verhoging van de bescherming van ijzer- en staalprodukten aan de buitengrenzen van de Gemeenschap

Publicatieblad Nr. 008 van 22/01/1964 blz. 0099 - 0106 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 13 Deel 1 blz. 0035  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 13 Deel 1 blz. 0035  Bijzondere uitgave in het Deens: Serie I Hoofdstuk 1963-1964 blz. 0084  Bijzondere uitgave in het Engels: Serie I Hoofdstuk 1963-1964 blz. 0091  Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 11 Deel 1 blz. 0038  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 11 Deel 1 blz. 0010  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 11 Deel 1 blz. 0010

++++AANBEVELING No . 1-64  van 15 januari 1964  aan de Regeringen der deelnemende Staten betreffende een verhoging van de bescherming van ijzer - en staalprodukten aan de buitengrenzen van de Gemeenschap  DE HOGE AUTORITEIT ,  Gezien de artikelen 2 tot en met 5 , 8 , 14 , 57 , 71 , 74 , 81 , 86 en Bijlage I van het Verdrag ,  Gezien de op 19 november 1957 tussen de Vertegenwoordigers van de Regeringen der deelnemende Staten in het kader van de Raad van Ministers gesloten overeenkomst inzake de harmonisering van de aan de grenzen van de Gemeenschap toegepaste douanerechten op ijzer - en staalprodukten ,  Gezien de overeenkomst van 21 december 1954 betreffende de betrekkingen tussen de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland , alsmede de overeenkomst van 25 november 1957 tussen dezelfde Hoge Verdragsluitende Partijen betreffende de handelsbetrekkingen ,  Gezien de bepalingen van de Algemene Overeenkomst voor Tarieven en Handel ( G.A.T.T . ) ,  Overwegende dat de toestand op de gemeenschappelijke markt voor staal sedert maanden wordt gekenmerkt door een toenemende verstoring van het evenwicht tussen vraag en aanbod ; dat de uitbreiding van de produktiecapaciteit , niet slechts in de landen van de Gemeenschap doch ook in andere staalproducerende landen van de wereld , tot een verscherpte concurrentie op de wereldmarkt heeft geleid ; dat deze concurrentie niet slechts een vermindering van de staaluitvoer van de Gemeenschap , doch met name ook een steeds toenemende invoer in de Gemeenschap van ijzer - en staalprodukten uit derde landen ten gevolge heeft gehad en uiteindelijk heeft geleid tot het ontstaan van een aanbodoverschot van ijzer - en staalprodukten op de gemeenschappelijke markt ;  Overwegende dat de invoer van ijzer - en staalprodukten ( staal en ruwijzer ) in de Gemeenschap alsmede de produktie ervan binnen de Gemeenschap zich in de loop der jaren 1960 tot 1963 als volgt heeft ontwikkeld :   ( in 1.000 ton )  I . Staal  Jaar * Invoer ( eindgewicht ) * Produktie ( ruwstaal )  1960 * 1.929 * 72.835  1961 * 1.909 * 73.244  1962 * 2.461 * 73.002  1963 * 3.404 ( 1 ) * 73.229  II . Ruwijzer  Jaar * Invoer * Produktie  1960 * 968 * 54.041  1961 * 924 * 54.607  1962 * 1.185 * 53.715  1963 * 1.311 ( 1 ) * 53.204   ( 1 ) Berekend op grondslag van de eerste 9 maanden .  Overwegende dat uit bovenstaande overzichten blijkt dat met name in het afgelopen jaar staal en in de afgelopen twee jaren ruwijzer uit derde landen in relatief toegenomen hoeveelheden in de Gemeenschap zijn ingevoerd , terwijl de produktie van ruwstaal en van ruwijzer binnen de Gemeenschap ongewijzigd is gebleven ;  Overwegende dat deze toegenomen invoer , welke gepaard gaat met het aanbodoverschot op de wereldmarkt ten opzichte van de vraag , plaatsvindt tegen de lage prijs van de marginale producenten ; dat de relatieve stijging van de invoer en bedoelde lage prijzen een voortdurende en toenemende druk doen ontstaan op de door ijzer - en staalondernemingen van de Gemeenschap toegepaste interne prijzen ; dat deze ondernemingen , om bedoelde concurrentie het hoofd te kunnen bieden , gedwongen zijn voor een groot deel van hun produktie gebruik te maken van de mogelijkheid van aanpassing als bedoeld in artikel 60 van het Verdrag en deze produktie af te zetten tegen de lage prijzen van de marginale producenten ;  Overwegende dat alles bijeen deze invoer ernstige schade toebrengt aan de vervaardiging van soortgelijke of rechtstreeks concurrerende produkten op de gemeenschappelijke markt ; dat deze schade voornamelijk bestaat in een sterke vermindering van de opbrengsten , hetgeen tot besnoeiing van de voor de ontwikkeling en verbetering van het produktiepotentieel noodzakelijke investeringsprojecten heeft geleid en in sommige gebieden van de Gemeenschap de stabiliteit van de werkgelegenheid ernstig in gevaar brengt ; dat deze nadelige gevolgen de verwezenlijking van de in artikel 3 , sub c , d , e en g , omschreven doelstellingen in de weg staan en over het geheel genomen het regelmatig functioneren van de gemeenschappelijke markt in aanzienlijke mate belemmeren ;  Overwegende dat de Hoge Autoriteit , ten einde in deze toestand te voorzien , reeds maatregelen op de interne markt heeft genomen ; dat zij inzonderheid de regels inzake de toepassing van de bepalingen van artikel 60 van het Verdrag heeft verbeterd en aangevuld ; dat deze maatregelen echter onvoldoende zijn om het hoofd te bieden aan de huidige moeilijkheden op de gemeenschappelijke markt ; dat de Hoge Autoriteit evenwel , alvorens zij een rechtstreeks ingrijpen in de produktie van de ondernemingen van de Gemeenschap in overweging kan nemen , in overeenstemming met de haar door het Verdrag geboden mogelijkheden tot ingrijpen , zoals deze inzonderheid in de artikelen 5 en 57 zijn vastgelegd , bij voorkeur indirecte maatregelen dient te nemen , waartoe niet alleen maatregelen op het gebied van de prijzen , doch ook op het gebied van het handelsbeleid _ met name op grond van artikel 74 van het Verdrag _ behoren ;  Overwegende dat het huidige douanestelsel van de Gemeenschap met betrekking tot ijzer - en staalprodukten is gebaseerd op een geharmoniseerd douaneniveau , dat door de Regeringen der deelnemende Staten is vastgesteld krachtens een aan het einde van de overgangsperiode gesloten overeenkomst ; dat dit geharmoniseerde douaneniveau duidelijk ligt onder dat van andere staten met een grote staalproduktie , waarvan de ondernemingen , zowel op de gemeenschappelijke markt als op derde markten , in rechtstreekse concurrentie staan met de ondernemingen van de Gemeenschap ;  Overwegende dat binnen deze geharmoniseerde douanebescherming de Italiaanse invoerrechten op een niveau liggen dat ook voor de andere landen van de Gemeenschap passend zou zijn om de nadelige gevolgen van de invoer uit derde landen aanzienlijk te verminderen ; dat , aangezien de Regeringen van de deelnemende Staten niet eenstemmig konden besluiten hun ivoerrechten vast te stellen op het niveau van de huidige Italiaanse douanetarieven als minimumgrens , de Hoge Autoriteit het op grond van haar in artikel 8 van het Verdrag neergelegde algemene verantwoordelijkheid ten aanzien van de verwezenlijking van de in het Verdrag omschreven doelstellingen , noodzakelijk heeft geacht de Regeringen een passende verhoging van de bescherming aan de buitengrens van de Gemeenschap aan te bevelen ;  Overwegende dat een dergelijke verhoging overigens in overeenstemming is met de verklaringen welke de Regeringen van de deelnemende Staten en de Hoge Autoriteit hebben afgelegd bij de toepassing op 10 november 1952 door de verdragsluitende partijen van de G.A.T.T . van de uitzonderingsbepaling van artikel XXV ;  Overwegende dat de actie waartoe zich de Hoge Autoriteit gedwongen ziet ten einde het hoofd te bieden aan de hierboven beschreven situatie , de constructieve deelneming van de Gemeenschap aan de in het kader van de G.A.T.T . voorziene algemene douaneonderhandelingen niet in de weg kan staan ;  Overwegende dat de hierboven uiteengezette feiten de toepassing rechtvaardigen van de beschermingsmaatregelen als bedoeld in artikel 74 , sub 3 , van het Verdrag ; dat de desbetreffende aanbeveling dient te berusten op de navolgende beginselen :  1 . De met deze aanbeveling beoogde verhoging van de bescherming aan de buitengrenzen van de Gemeenschap kan uit de aard der zaak niet slechts in beginsel worden aanbevolen , maar vereist met het oog op de gelijksoortigheid en de coordinatie die bij de uitvoering door de zes deelnemende Staten noodzakelijk zijn , de vaststelling van een minimumniveau . Voor het bereiken van dit doel hebben de Regeringen van de deelnemende Staten de keuze van de gepaste middelen , zij het een verhoging van de douanerechten , zij het het opleggen van enige andere heffing op de invoer .  Aangezien echter de huidige bescherming aan de buitengrenzen van de Gemeenschap geschiedt met behulp van een stelsel van geharmoniseerde douanerechten , dat om die reden op een niet aan twijfel onderhevige wijze is vast te stellen , is de Hoge Autoriteit van mening , zonder dit formeel aan te bevelen , dat een verhoging van deze douanebescherming bijzonder geschikt lijkt om de bij de uitvoering van de Aanbeveling noodzakelijke snelheid , doeltreffendheid en uniformiteit te verwezenlijken .  2 . De Aanbeveling moet betrekking hebben op alle tariefposten , aangezien de situatie , welke aanleiding geeft tot het invoeren van een hogere bescherming , voor alle produkten te zamen geldt , en voorts de graad van bescherming rekening dient te houden met de onderlinge samenhang tussen de verschillende ijzer - en staalprodukten . Evenwel zijn verschillen in de toestand mogelijk , welke bepaalde verzachtingen zouden kunnen rechtvaardigen . Voor deze mogelijkheid dient derhalve een voorbehoud te worden gemaakt .  3 . Zelfs indien de huidige moeilijkheden op de staalmarkt niet even groot zijn in de verschillende delen van de Gemeenschap , zo dient de Hoge Autoriteit toch de gemeenschappelijke markt in zijn geheel te beschouwen .  4 . De Aanbeveling strekkende tot verhoging van de bescherming aan de buitengrens van de Gemeenschap richt zich slechts in zoverre tot de Regering van de Italiaanse Republiek als deze moet worden verplicht de op 1 januari 1964 van kracht zijnde Italiaanse douanerechten als minimumtarieven te handhaven .  5 . De Aanbeveling dient rekening te houden met de consolidaties welke sommige deelnemende Staten in het kader van de G.A.T.T . ten aanzien van bepaalde tariefposten hebben toegestaan . Hieruit volgt dat voor deze posten aan de buitengrenzen van de Gemeenschap verschillende graden van bescherming zullen gelden . Ten einde een eventuele ontwrichting van het goederenverkeer of economische moeilijkheden in een of meer deelnemende Staten te voorkomen , dient de Regeringen , voor zover hen dit aangaat , te worden aanbevolen in samenwerking met de Hoge Autoriteit te zoeken naar passende oplossingen .  6 . Ten einde het hoofd te kunnen bieden aan moeilijkheden , voortvloeiende uit speciale gevallen die op handelspolitiek of douanetechnisch gebied kunnen voorkomen , dient te worden voorzien in een bijzondere procedure voor het toepassen van uitzonderingen op de aanbevolen minimumbescherming .  7 . Ter voorkoming van iedere vorm van speculatie , waartoe het voorafgaand aan de feitelijke toepassing van de aanbevolen maatregelen zou kunnen komen , lijkt het noodzakelijk de Regeringen te verzoeken hiertegen passende voorlopige maatregelen te nemen .  8 . De op grond van deze aanbeveling toe te passen verhoging van de bescherming aan de buitengrenzen van de Gemeenschap dient te worden beschouwd als een tijdelijke maatregel , welke is bedoeld om aan de huidige moeilijkheden het hoofd te bieden ,  doet de volgende  AANBEVELING :  Artikel 1  De Regeringen der deelnemende Staten wordt hiermede aanbevolen alle passende wettelijke en administratieve maatregelen te nemen , ten einde met ingang van 15 februari 1964 voor de invoer van ijzer - en staalprodukten in hun respectieve douanegebieden een minimumbescherming aan de buitengrenzen van de Gemeenschap in te voeren of te handhaven , welke overeenkomt met het op 1 januari 1964 door de Italiaanse Republiek toegepaste laagste tarief voor iedere positie uit de gemeenschappelijke douanenomenclatuur van de Gemeenschap , zoals deze blijken uit de bij deze aanbeveling gevoegde tabel .  Artikel 2   ( 1 ) Deze aanbeveling dient niet ten uitvoer te worden gelegd , voor zover zij voor bepaalde tariefposten van sommige deelnemende Staten ertoe zou leiden , dat geconsolideerde tariefconcessies aan bij de G.A.T.T . aangesloten landen niet in acht worden genomen .   ( 2 ) De Regeringen wordt aanbevolen , indien op grond van de voorgaande alinea graden van bescherming van kracht blijven welke afwijken van die welke in artikel 1 zijn aanbevolen , in samenwerking met de Hoge Autoriteit zodanige voorschriften uit te vaardigen , dat ten aanzien van de betrokken produkten een zich verleggen van het handelsverkeer binnen de gemeenschappelijke markt of economische moeilijkheden in een of meer deelnemende Staten worden voorkomen .  Artikel 3  In speciale en met name om redenen van handelspolitiek of uit douanetechnische noodzaak gewettigde gevallen , kan de Hoge Autoriteit , na raadpleging van de Regeringen der deelnemende Staten , toestaan dat afgeweken wordt van de verplichtingen van artikel 1 .  Artikel 4  De Regeringen der deelnemende Staten worden uitgenodigd om , zolang de technische bijzonderheden van de uit deze aanbeveling voortvloeiende verplichtingen nog niet zijn geregeld , alle passende voorlopige maatregelen te nemen .  Artikel 5  Ijzer - en staalprodukten in de zin van deze aanbeveling zijn die welke in bijlage I van het Verdrag onder de codenummers 4.200 tot 4.500 zijn gespecificeerd .  Artikel 6   ( 1 ) Deze aanbeveling zal ter kennis van de Regeringen der deelnemende Staten worden gebracht en in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen worden bekendgemaakt . Zij wordt voor iedere Regering onmiddellijk na toezending van kracht .   ( 2 ) De Hoge Autoriteit zal deze aanbeveling wijzigen of intrekken wanneer zij vaststelt dat de omstandigheden waarop de Aanbeveling berust , zich diepgaand hebben gewijzigd of niet langer aanwezig zijn .  Deze aanbeveling is door de Hoge Autoriteit besproken en goedgekeurd in haar zitting van 15 januari 1964 .  Door de Hoge Autoriteit  De Voorzitter  Dino DEL BO  BIJLAGE  bij Aanbeveling no . 1-64  In de Republiek Italië op 1 januari 1964 toegepaste minimuminvoerrechten voor  staalprodukten van de E.G.K.S .  Nr . Tarief * Omschrijving * Minimumtarief  73.01 * Gietijzer ( spiegelijzer daaronder begrepen ) , onbewerkt , in ingots , gietelingen ,   * blokken en klompen :   * A . Spiegelijzer * 7 %   * B . Hematietruwijzer :   * I . bevattende meer dan 1,50 gewichtspercent mangaan * 5 %   * II . bevattende 1,50 gewichtspercent of minder mangaan * 5 %   * C . Fosforruwijzer :   * I . bevattende 1 gewichtspercent of minder silicium * 5 %   * II . bevattende meer dan 1 gewichtspercent silicium * 5 %   * D . overig gietijzer :   * I . bevattende ten minste 0,30 gewichtspercent , doch niet meer dan 1 ge -   * wichtspercent titaan en ten minste 0,50 gewichtspercent , doch niet meer   * dan 1 gewichtspercent vanadium * 5 % ( a )   * II . ander * 5 %  73.02 * Ferrolegeringen :   * A . Ferromangaan :   * I . bevattende meer dan 2 gewichtspercenten koolstof * 6 %  73.03 * Schroot , resten en afvallen van werken van gietijzer , van ijzer of van staal :   * A . niet naar soort en niet naar kwaliteit gesorteerd * vrij   * B . gesorteerd naar soort of naar kwaliteit :   * I . van gietijzer * vrij   * II . van vertind plaatijzer * vrij   * III . andere * vrij  73.05 * Poeder van ijzer of van staal ; sponsijzer en sponsstaal :   * B . Sponsijzer en sponsstaal * 7 % ( b )   ( a ) Het invoerrecht is tijdelijk tot 1 % verminderd .   ( b ) Het invoerrecht is tijdelijk opgeschort .  Nr . Tarief * Omschrijving * Minimumtarief  73.06 * Welijzer ; ingots en onregelmatige brokken , van ijzer of van staal :   * A . Welijzer * 7 %   * B . Ingots * 7 %   * C . onregelmatige brokken * 7 %  73.07 * Blooms , billets , bramen en largets , van ijzer of van staal ; smeedstukken van   * ijzer of van staal , enkel ruw voorgesmeed :   * A . Blooms en billets :   * I . gewalst * 8 %   * B . Bramen en largets :   * I . gewalst * 8 %  73.08 * Coils voor het walsen van plaat , van ijzer of van staal met een breedte :   * A . van minder dan 1,50 m * 7 %   * B . van 1,50 m of meer * 9 %  73.09 * Universaalplaten , van ijzer of van staal :   * A . niet geplateerd * 9 %   * B . geplateerd * 9 %  73.10 * Staven van ijzer of van staal , warm gewalst of warm geperst , dan wel gesmeed   * ( walsdraad daaronder begrepen ) ; staven van ijzer of van staal , verkregen door   * koud bewerken of door koud nabewerken ; holle staven van staal , voor mijn -   * boringen :   * A . enkel warm gewalst of warm geperst :   * I . Walsdraad * 10 %   * II . massieve staven * 9 %   * III . holle staven van staal , voor mijnboringen * 9 %   * D . geplateerd of met bewerkt oppervlak ( gepolijst , bekleed , enz . ) :   * I . enkel geplateerd :   * a ) warm gewalst of warm geperst :   * 1 . Walsdraad * 10 %   * 2 . andere * 9 %  73.11 * Profielijzer en profielstaal , warm gewalst of warm geperst , gesmeed of verkregen   * door koud bewerken of door koud nabewerken ; damwandprofielen van ijzer   * of van staal , ook indien van gaten voorzien of bestaande uit aaneengezette   * delen :   * A . Profielijzer en profielstaal :   * I . enkel warm gewalst of warm geperst :   * a ) Profielijzer en profielstaal in U - , in I - of in H-vorm , met een lijf -   * hoogte :   * 1 . van minder dan 80 mm * 9/10 % ( o )   * 2 . van 80 mm of meer * 9/10 % ( o )   * b ) ander profielijzer en staal * 9/10 % ( o )   ( o ) Invoerrecht voor van gaten voorziene profielen .  Nr . Tarief * Omschrijving * Minimumtarief  73.11 * IV . geplateerd of met bewerkt oppervlak ( gepolijst , bekleed , enz . ) ;   * a ) enkel geplateerd :   * 1 . warm gewalst of warm geperst * 9/10 % ( o )   * B . Damwandprofielen * 9 %  73.12 * Bandijzer en bandstaal , warm of koud gewalst :   * A . enkel warm gewalst , ook indien gebeitst * 10 %   * B . enkel koud gewalst , ook indien gebeitst :   * I . bestemd voor het vervaardigen van blik ( op rollen ) ( c ) * 10 %   * C . geplateerd , bekleed of op andere wijze aan het oppervlak bewerkt :   * III . vertind :   * a ) Blik * 10 %   * V . ander ( verkoperd , kunstmatig geoxydeerd , gelakt , vernikkeld , gevernist ,   * geplateerd , geparkeriseerd , bedrukt , enz . ) :   * a ) enkel geplateerd :   * 1 . warm gewalst * 12 %  73.13 * Plaatijzer en plaatstaal , warm of koud gewalst :   * A . Dynamoplaat of transformatorplaat :   * I . met een wattverlies van 0,75 watt of minder , ongeacht de dikte * 12 %   * II . ander , met een dikte :   * a ) van meer dan 1 mm * 9 %   * b ) van 1 mm en minder * 10 %   * B . ander plaatijzer en plaatstaal :   * I . enkel warm gewalst ook indien gebeitst , met een dikte :   * a ) van 3 mm en meer * 9 %   * b ) van 2 mm en meer doch minder dan 3 mm * 9 %   * c ) van 0,50 mm en meer doch minder dan 2 mm :   * 1 . van meer dan 1 mm doch minder dan 2 mm * 9 %   * 2 . van 0,50 mm en meer doch niet meer dan 1 mm * 10 %   * d ) van minder dan 0,50 mm * 10 %   * II . enkel koud gewalst , ook indien gebeitst , met een dikte :   * b ) van 2 mm en meer doch minder dan 3 mm * 9 %   * c ) van 0,50 mm en meer doch minder dan 2 mm :   * 1 . van meer dan 1 mm doch minder dan 2 mm * 9 %   * 2 . van 0,50 mm en meer doch niet meer dan 1 mm * 10 %   * d ) van minder dan 0,50 mm * 10 %   * III . enkel glanzend gemaakt of gepolijst * 10 %   ( c ) Onder voorwaarde van controle van de bestemming .  Nr . Tarief * Omschrijving * Minimumtarief  73.13 * IV . geplateerd , bekleed of op andere wijze aan het oppervlak bewerkt :   * c ) vertind :   * 1 . Blik * 10 %   * 2 . ander * 10 %   * d ) verzinkt of verlood * 10 %   * e ) ander ( verkoperd , kunstmatig geoxydeerd , gelakt , vernikkeld , gever -   * nist , geplateerd , geparkeriseerd , bedrukt , enz . ) :   * 1 . vertind en bedrukt * 10 %   * 2 . overig * 10 %   * V . op andere wijze bewerkt :   * a ) enkel anders dan haaks gesneden :   * 3 . ander * 10 %  73.15 * Gelegeerd staal en koolstofstaal , in de vormen aangeduid in de posten 73.06 tot   * en met 73.14 :   * A . Koolstofstaal :   * I . Ingots , blooms , billets , bramen en largets :   * b ) andere :   * 1 . Ingots * 7 %   * 2 . Blooms , billets , bramen , largets * 7 %   * III . Coils voor het walsen van plaat ; universaalplaten :   * a ) Coils voor het walsen van plaat * 10 %   * b ) Universaalplaten * 10 %   * IV . Staven ( walsdraad en holle staven voor mijnboringen daaronder be -   * grepen ) en profielen :   * b ) enkel warm gewalst of enkel warm geperst * 10 %   * d ) geplateerd of met bewerkt oppervlak ( gepolijst , bekleed , enz . ) :   * 1 . enkel geplateerd :   * aa ) warm gewalst of warm geperst * 10 %   * V . Bandstaal :   * a ) enkel warm gewalst , ook indien gebeitst * 10 %   * c ) geplateerd , bekleed of op andere wijze aan het oppervlak bewerkt :   * 1 . enkel geplateerd :   * aa ) warm gewalst * 10 %   * VI . Plaatstaal :   * a ) enkel warm gewalst , ook indien gebeitst * 10 %   * b ) enkel koud gewalst , ook indien gebeitst , met een dikte :   * 2 . van minder dan 3 mm * 10 %   * c ) gepolijst , geplateerd , bekleed of op andere wijze aan het oppervlak   * bewerkt * 10 %   * d ) op andere wijze bewerkt :   * 1 . enkel anders dan haaks gesneden * 10 %  73.15 * B . gelegeerd staal :   * I . Ingots , blooms , billets , bramen en largets :   * b ) andere :   * 1 . Ingots   * aa ) afval ingots van gelegeerd staal * L   * bb ) andere * 5 %   * 2 . Blooms , billets , bramen , largets * 6 %   * III . Coils voor het walsen van plaat ; universaalplaten :   * a ) Coils voor het walsen van plaat * 8 %   * b ) Universaalplaten * 8 %   * IV . Staven ( walsdraad en holle staven voor mijnboringen daaronder be -   * grepen ) en profielen :   * b ) enkel warm gewalst of enkel warm geperst * 8/10 % ( o )   * d ) geplateerd of met bewerkt oppervlak ( gepolijst , bekleed , enz . ) :   * 1 . enkel geplateerd :   * aa ) warm gewalst of warm geperst * 8/10 % ( o )   * V . Bandstaal :   * a ) enkel warm gewalst , ook indien gebeitst * 8 %   * c ) geplateerd , bekleed of op andere wijze aan het oppervlak bewerkt :   * 1 . enkel geplateerd :   * aa ) warm gewalst * 8 %   * VI . Plaatstaal :   * a ) Dynamoplaat of transformatorplaat :   * 1 . met een wattverlies van 0,75 watt of minder , ongeacht de dikte * 12 %   * 2 . ander * 8 %   * b ) ander :   * 1 . enkel warm gewalst , ook indien gebeitst * 8 %   * 2 . enkel koud gewalst , ook indien gebeitst , met een dikte :   * bb ) van minder dan 3 mm * 8 %   * 3 . gepolijst , geplateerd , bekleed of op andere wijze aan het oppervlak   * bewerkt * 8 %   * 4 . op andere wijze bewerkt :   * aa ) enkel anders dan haaks gesneden * 8 %  73.16 * Bestanddelen van spoorbanen , van ijzer of van staal : spoorstaven ( rails ) ,   * contrarails , wisseltongen , puntstukken , kruisingen en wissels , wisselstangen , * heugels voor tandradbanen , dwarsliggers , lasplaten , onderlegplaten , klem -   * platen , dwarsplaten en dwarsstangen , voor het leggen of het bevestigen van   * rails :   * A . Rails   * II . andere :   * a ) nieuwe * 10 %   * b ) gebruikte * 10 %   * B . Contrarails * 10 %   * D . Dwarsliggers * 11 %   * E . Lasplaten en onderlegplaten :   * I . gewalst * 11 %