Belangrijke juridische mededeling

|

52007SC0067

Aanbeveling voor een advies van de Raad overeenkomstig artikel 5, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Italië voor de periode 2006-2011  /* SEC/2007/0067 def. */

	[pic] | COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN |Brussel, 23.1.2007SEC(2007) 67 definitiefAanbeveling voor eenADVIES VAN DE RAADovereenkomstig artikel 5, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Italië voor de periode 2006-2011(door de Commissie ingediend)TOELICHTINGALGEMENE ACHTERGRONDHet stabiliteits- en groeipact, dat op 1 juli 1998 in werking is getreden, is gebaseerd op de doelstelling van deugdelijke openbare financiën als middel om de voorwaarden voor prijsstabiliteit en voor een tot werkgelegenheidsschepping leidende sterke duurzame groei te verbeteren. Bij de hervorming van het pact in 2005 werd het nut ervan bij het verankeren van begrotingsdiscipline erkend, maar werd tevens versterking van de doeltreffendheid en de economische onderbouwing, alsook waarborging van de houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn beoogd.In Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid[1], die deel uitmaakt van het pact, is bepaald dat de lidstaten bij de Raad en de Commissie stabiliteits- of convergentieprogramma's moeten indienen, alsook jaarlijkse actualiseringen daarvan (de lidstaten die de gemeenschappelijke munt al hebben aangenomen dienen (geactualiseerde) stabiliteitsprogramma's in en lidstaten die deze nog niet hebben aangenomen dienen (geactualiseerde) convergentieprogramma's in). Het eerste stabiliteitsprogramma van Italië is in december 1998 ingediend. Overeenkomstig de verordening bracht de Raad op basis van een aanbeveling van de Commissie en na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité op 8 februari 1999 hierover advies uit. Geactualiseerde stabiliteits- en convergentieprogramma's worden volgens dezelfde procedure door de Commissie beoordeeld en door hogervermeld Comité onderzocht, terwijl ook de Raad over de mogelijkheid beschikt deze programma's te evalueren.Achtergrond voor de beoordeling van het GEACTUALISEERDE PROGRAMMADe Commissie heeft het op 4 december 2006 ingediende meest recente geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Italië onderzocht en een aanbeveling voor een advies van de Raad aangenomen (zie het kader voor de belangrijkste beoordelingspunten).Om de achtergrond te schetsen waartegen de begrotingsstrategie in het geactualiseerde stabiliteitsprogramma wordt beoordeeld, bevatten de volgende punten een overzicht van:1.  de economische en budgettaire resultaten over de afgelopen tien jaar;2.  de positie van het land overeenkomstig het corrigerende deel van het stabiliteits- en groeipact (buitensporigtekortprocedure);3.  de meest recente beoordeling van de positie van het land overeenkomstig het preventieve deel van het stabiliteits- en groeipact (samenvatting van het advies van de Raad over de vorige actualisering van het stabiliteitsprogramma);4.  de beoordeling van de Commissie van het nationale hervormingsprogramma van oktober 2006.Recente economische en budgettaire resultatenOorzaak van de povere Italiaanse groeiresultaten in de afgelopen tien jaar zijn structurele zwakheden die tot een lage productiviteitsgroei en een verzwakking van het externe concurrentievermogen leiden. Sinds het midden van de jaren negentig ligt de reële BBP-groei onder het gemiddelde van het eurogebied. De geraamde potentiële groei is teruggevallen van meer dan 2% tot het begin van de jaren negentig naar 1¼% sinds 2000. Ondanks de zwakke groei is de inflatie tot 2005 steeds iets hoger uitgevallen dan het gemiddelde van het eurogebied. In positieve zin valt op dat Italië een van de weinige landen is waar de werkgelegenheid sinds de eeuwwisseling fors is toegenomen en de werkloosheid flink is gedaald. Italië heeft evenwel nog een lange weg te gaan voordat het de werkgelegenheidsachterstand op het EU-gemiddelde heeft ingelopen. Tegelijk wordt met de vreemde combinatie van een dynamische werkgelegenheidsgroei en een trage BBP-groei Italiës productiviteitsprobleem nadrukkelijk zichtbaar. Wat de overheidsfinanciën betreft, ligt het overheidstekort sinds 2003 boven de in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde van 3% van het BBP en blijft de schuldquote, die in 2005 zelfs weer is gaan stijgen (tot 106,6% van het BBP), op een zeer hoog niveau. Sinds 1998 verslechtert het conjunctuurgezuiverde primaire saldo gestaag en sinds 2001 vertonen de lopende primaire uitgaven als percentage van het BBP een stijgende lijn.Buitensporigtekortprocedure ten aanzien van ItaliëOp 28 juli 2005 besloot de Raad overeenkomstig artikel 104, lid 6, dat er in Italië een buitensporig tekort bestond. Tegelijk deed hij overeenkomstig artikel 104, lid 7, een aanbeveling die erin bestond dat het buitensporige tekort uiterlijk in 2007 moest zijn gecorrigeerd. Met name werd Italië aanbevolen strikt de hand te houden aan de begroting van 2005, het structurele tekort in 2007 ten opzichte van 2005 met minimaal 1,6% van het BBP te reduceren, waarbij ten minste de helft van deze correctie in 2006 plaats zou vinden, en ervoor te zorgen dat de schuldquote in voldoende mate af zou nemen en de referentiewaarde in een bevredigend tempo zou benaderen.Op 22 februari 2006 keurde de Commissie een mededeling goed waarin werd geconcludeerd dat de maatregelen van Italië mits deze onverkort en doeltreffend ten uitvoer zouden worden gelegd, in overeenstemming waren met de aanbeveling van de Raad. Daar de tenuitvoerlegging echter nog steeds met onzekerheden omgeven is, zal voortdurende monitoring noodzakelijk blijven.Beoordeling in het advies van de Raad over het vorige programmaOp 14 maart 2006 heeft de Raad over de vorige actualisering van het stabiliteitsprogramma voor de periode 2005-2009 advies uitgebracht. De Raad oordeelde als volgt: "… [er] mag worden geconcludeerd het programma voldoet aan de eis dat het buitensporige tekort tegen 2007 wordt verholpen, op voorwaarde evenwel dat de begroting voor 2006 onverkort en effectief wordt uitgevoerd en dat verdere substantiële maatregelen voor 2007 worden uitgestippeld en vastgesteld. In het licht van de aanbevelingen die de Raad op 28 juli 2005 op grond van artikel 104, lid 7, van het Verdrag heeft gedaan en teneinde de houdbaarheid van de openbare financiën te bevorderen, acht de Raad het aangewezen dat Italië:i) de voor 2006 en 2007 in het programma aangekondigde structurele inspanningen tot een goed einde brengt teneinde het buitensporige tekort tegen 2007 op een geloofwaardige en duurzame manier te corrigeren;ii) nadere uitleg geeft over de algemene maatregelen die in 2007 en de laatste jaren van het programma aan het aanpassingstraject ten grondslag liggen, en ervoor zorgt dat de aanpassing met het oog op het bereiken van de middellangetermijndoelstelling beantwoordt aan de vereisten van het stabiliteits- en groeipact;iii) erop toeziet dat de schuldquote in een sneller tempo afneemt in de richting van de in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde van 60% van het BBP door onder meer bijzondere aandacht te besteden aan de factoren die, naast het vorderingentekort, tot de verandering van het schuldniveau bijdragen; eniv) de begrotingsprocedure verbetert door deze transparanter te maken en door de reeds bestaande en nieuwe mechanismen voor het toezicht op, de beheersing van en de rapportage over de uitgaven effectief toe te passen."Beoordeling van de Commissie van het nationale hervormingsprogramma van oktober 2006Het uitvoeringsverslag van het nationale hervormingsprogramma van Italië in het kader van de vernieuwde Lissabonstrategie voor groei en werkgelegenheid is op 19 oktober 2006 ingediend. In het nationale hervormingsprogramma van Italië worden als belangrijkste uitdagingen/prioriteiten aangemerkt: waarborging van de houdbaarheid van de begroting op lange termijn, vergroting van de keuzevrijheid voor burgers en bedrijven, bevordering van wetenschappelijk onderzoek en technologische innovatie, verbetering van onderwijs en opleiding, modernisering van de infrastructuur en bescherming van het milieu.Uit de beoordeling van de Commissie van dit programma (goedgekeurd als onderdeel van haar jaarlijkse voortgangsverslag van december 2006[2]) blijkt dat het Italiaanse uitvoeringsverslag in vergelijking met het nationale hervormingsprogramma van het afgelopen jaar met een duidelijkere strategie komt, alle beleidsgebieden en de synergieën daartussen omvat en derhalve van meer ambitie getuigt. Op micro-economisch gebied is de meeste vooruitgang geboekt. De op macro-economisch gebied voorgenomen strategieën en maatregelen zijn doorgaans passend. Wel is het van cruciaal belang dat ze ook ten uitvoer worden gelegd. Het werkgelegenheidsbeleid moet op bepaalde belangrijke terreinen meer substantie krijgen.In het licht van de geconstateerde sterke en zwakke punten is Italië aanbevolen om actie te ondernemen op het gebied van: de houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn, de mededinging op de markten voor producten en diensten, regionale verschillen in werkgelegenheid en levenslang onderwijs en opleiding.Kader: Belangrijkste beoordelingspunten Overeenkomstig artikel 5, lid 1, (voor stabiliteitsprogramma´s) en artikel 9, lid 1, (voor convergentieprogramma´s) van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad wordt beoordeeld: of de economische hypothesen waarop het programma gebaseerd is, realistisch zijn; de middellangetermijnbegrotingsdoelstelling (MTD) van de lidstaat en of het aanpassingstraject richting de MTD passend is; of de met het oog op de naleving van dit aanpassingstraject genomen of voorgenomen maatregelen afdoende zijn om de MTD gedurende de cyclus te halen; bij de beoordeling van het aanpassingstraject richting de MTD: of in economisch goede tijden een grotere aanpassing wordt nagestreefd en in economisch slechte tijden juist een minder zware inspanning toelaatbaar is, en - voor de lidstaten van het eurogebied en het WKM II – of de lidstaat een jaarlijkse verbetering van het conjunctuurgezuiverde begrotingssaldo, ongerekend eenmalige en tijdelijke maatregelen, met 0,5% van het BBP als benchmark nastreeft om zijn MTD te bereiken; bij de bepaling van het aanpassingstraject richting de MTD (voor de lidstaten die deze doelstelling nog niet bereikt hebben) en bij het toestaan van een tijdelijke afwijking van de MTD (voor landen die de doelstelling wel hebben bereikt): de uitvoering van grote structurele hervormingen die op lange termijn rechtstreekse kostenbesparende effecten hebben (mede doordat zij de potentiële groei verhogen) en bijgevolg een verifieerbare positieve invloed op de houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn hebben (met dien verstande dat een passende veiligheidsmarge voor de naleving van de referentiewaarde van 3% van het BBP gewaarborgd moet zijn en dat een terugkeer naar de MTD binnen de programmaperiode wordt verwacht), waarbij bijzondere aandacht wordt besteed aan pensioenhervormingen die gepaard gaan met de invoering van een meerpijlerstelsel dat een verplichte pijler met volledige kapitaaldekking omvat; of het economisch beleid van de betrokken lidstaat strookt met de globale richtsnoeren voor het economisch beleid. Bij de beoordeling van de aannemelijkheid van de macro-economische hypothesen wordt gekeken naar de najaarsprognoses 2006 van de diensten van de Commissie en wordt ook gebruikgemaakt van de algemeen aanvaarde methode voor de raming van de potentiële productie en de conjunctuurgezuiverde saldi. De consistentie met de globale richtsnoeren voor het economisch beleid wordt getoetst aan de globale richtsnoeren voor het economisch beleid op het gebied van de openbare financiën, zoals opgenomen in de geïntegreerde richtsnoeren voor de periode 2005-2008. Voorts worden beoordeeld: de ontwikkeling van de schuldquote en de vooruitzichten voor de houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn, waaraan volgens het verslag van de Raad van 20 maart 2005 over de verbetering van de uitvoering van het stabiliteits- en groeipact "bij het toezicht op de begrotingssituatie voldoende aandacht" zou moeten worden geschonken. In een mededeling van de Commissie van 12 oktober 2006 wordt de aanpak voor de toetsing van de houdbaarheid op lange termijn uiteengezet[3]; de mate van integratie met het nationale hervormingsprogramma van de lidstaten in het kader van de Lissabonstrategie voor groei en werkgelegenheid. In zijn begeleidende nota van 7 juni 2005 aan de Europese Raad over de globale richtsnoeren voor het economisch beleid voor de periode 2005-2008 heeft de Raad (Ecofin) verklaard dat de nationale hervormingsprogramma´s moeten stroken met de stabiliteits- en convergentieprogramma´s; de inachtneming van de gedragscode[4], die voor de stabiliteits- en convergentieprogramma´s onder meer een gemeenschappelijke structuur en een reeks gegevenstabellen voorschrijft. |-  Aanbeveling voor eenADVIES VAN DE RAADovereenkomstig artikel 5, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Italië voor de periode 2006-2011DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid[5], en met name op artikel 5, lid 3,Gezien de aanbeveling van de Commissie,Na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité,BRENGT HET VOLGENDE ADVIES UIT:5.  Op [27 februari 2007] heeft de Raad het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Italië voor de periode 2006-2011 behandeld.6.  Volgens het macro-economische scenario dat aan het programma ten grondslag ligt, zal de reële BBP-groei eerst teruglopen van 1,6% in 2006 naar 1,3% in 2007. Daarna zal de economische groei geleidelijk aantrekken om in 2011 uit te komen op 1,7%. Afgaande op de thans beschikbare informatie lijkt dit scenario uit te gaan van plausibele groeihypothesen. De inflatieprognoses van het programma lijken voor de laatste jaren aan de lage kant.7.  In het stabiliteitsprogramma van 2006 wordt voor 2006 gerekend op een tekort van 5,7% van het BBP[6]. Dit staat in schril contrast met de 4,7% van het BBP in de najaarsprognoses 2006 van de diensten van de Commissie. In het scenario van de Commissie wordt er geen rekening mee gehouden dat de uitgaven door de kwijtschelding van de schuld van de spoorwegen in verband met het hogesnelheidsproject ( Ferrovie dello Stato – RFI/TAV) [7] na een beslissing in de laatste fase van de begrotingsproces 0,9% van het BBP hoger uitvallen. Wel is de najaarsprognose van de diensten van Commissie voor het overheidstekort al hoger dan de 3,5% van het BBP in de vorige actualisering van het stabiliteitsprogramma. Het verschil van 1,2% van het BBP is hoofdzakelijk te wijten aan het effect van bepaalde eenmalige maatregelen (verschil van 0,8% van het BBP) en het structurele negatieve effect van het door het Europees Hof van Justitie gewezen btw-arrest inzake bedrijfswagens (circa 0,4% van het BBP).8.  De begrotingsstrategie in het programma is gericht op een correctie van het buitensporige tekort in 2007 (dat terugloopt naar 2,8% van het BBP). Daarna vertoont het overheidssaldo in de programmaperiode een gestage verdere verbetering en slaat het in 2011 om in een overschot van 0,1% van het BBP. Het primaire saldo stijgt van -0,9% van het BBP in 20066 tot 5% in 2011. Tot 2007 vindt de aanpassing vooral aan de ontvangstenzijde plaats, waar de socialezekerheidsbijdragen en de inkomsten uit directe belastingen toenemen. Voor de periode na 2007 wordt alleen informatie verstrekt over de omvang van de correctie die nodig is om de begrotingsdoelstellingen te halen als deze worden betrokken op de trends. In vergelijking met het vorige programma blijven de doelstellingen vanaf 2007 ondanks een minder gunstig macro-economisch scenario in grote lijnen ongewijzigd, maar valt de correctie in 2007 veel hoger uit omdat de uitgangspositie een veel groter tekort over 2006 is.9.  Het volgens de algemeen aanvaarde methode berekende structurele saldo (d.w.z. het conjunctuurgezuiverde saldo, ongerekend eenmalige en tijdelijke maatregelen) geeft een verbetering te zien: het tekort van circa 4% van het BBP in 2006 slaat om in een overschot van ¼% aan het eind van de programmaperiode (2011). Evenals in de vorige actualisering van het stabiliteitsprogramma is de in het programma gepresenteerde middellangetermijndoelstelling (MTD) voor de begrotingssituatie een begroting die structureel in evenwicht is, een doelstelling die volgens het programma in 2010 zou moeten worden gehaald. In de vorige actualisering van het programma was er nog geen sprake van dat de MTD zou worden bereikt in de programmaperiode (die liep tot 2009). Aangezien de MTD ambitieuzer is dan de minimumbenchmark (geraamd op een tekort van circa 1½% van het BBP), mag worden aangenomen dat de verwezenlijking ervan een veiligheidsmarge tegen het ontstaan van een buitensporig tekort zal bieden. De MTD ligt binnen de marge die in het stabiliteits- en groeipact en in de gedragscode is vastgesteld voor de lidstaten die tot het eurogebied en tot WKM II behoren, en houdt afdoende rekening met de schuldquote en de gemiddelde potentiële productiegroei op lange termijn.10.  In vergelijking met het programma kunnen de uiteindelijke begrotingsresultaten over 2006 meevallen en na 2007 tegenvallen. Voor 2007 lijken de risico's voor de begrotingsprognoses van het programma elkaar min of meer in evenwicht te houden. In positieve zin valt op dat het tekort over 2006 gezien de ontwikkeling van de kasgegevens lager kan uitvallen dan de verwachte 5,7% van het BBP, waardoor het basiseffect voor 2007 weer gunstiger zou uitvallen dan verwacht. Daar staat tegenover dat er grote risico´s bestaan voor de doeltreffendheid van diverse maatregelen in de begroting van 2007. Met name door de herhaaldelijke uitgavenoverschrijdingen in de gezondheidszorg kunnen gevaren voor de overheidsfinanciën op middellange termijn niet worden uitgesloten. Daarnaast worden voor de periode na 2007 geen bijzonderheden verstrekt over de aanpassingsstrategie. Daarmee nemen de risico´s met betrekking tot de beoogde budgettaire consolidatie toe.11.  Gezien deze risicobeoordeling lijkt de in het programma uitgestippelde begrotingsstrategie in grote lijnen in overeenstemming met de door de Raad aanbevolen correctie van het buitensporig tekort in 2007, mits de begrotingsmaatregelen onverkort en doeltreffend ten uitvoer worden gelegd. Per saldo bestaan er negatieve risico´s met betrekking tot de beoogde structurele aanpassing met 1¼% van het BBP in 2007. Wel wijzen de beschikbare gegevens op een meevallende structurele aanpassing in 2006 (¼% van het BBP), die dan weer gunstig kan doorwerken naar 2007. Het kan niet worden uitgesloten dat de veiligheidsmarge die met de begrotingsstrategie wordt geboden, niet groot genoeg is om voor 2010 te voorkomen dat de tekortdrempel van 3% van het BBP bij normale conjunctuurschommelingen wordt overschreden. Voorts is niet uitgesloten dat deze strategie niet toereikend is om de MTD van het programma binnen de programmaperiode te halen. In de jaren na de correctie van het buitensporig tekort is het uit het programma blijkende tempo van de aanpassing richting de MTD grotendeels in overeenstemming met het stabiliteits- en groeipact, dat voorschrijft dat de lidstaten die tot het eurogebied en ERM II behoren, een jaarlijkse verbetering van het structurele begrotingssaldo moeten nastreven met 0,5% van het BBP als benchmark, en dat in goede economische tijden een grotere aanpassing moet worden bewerkstelligd, terwijl in slechte economische tijden een minder zware inspanning toelaatbaar is.12.  De bruto overheidsschuld is volgens de officiële ramingen in 2006 uitgekomen op 107,6% van het BBP, ver boven de in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde van 60% van het BBP. In het programma wordt ervan uitgegaan dat de schuldquote geleidelijk zal dalen tot rond de 98% in 2011. Gezien de ontwikkeling van de kasgegevens zal de schuldquote waarschijnlijk een gunstiger verloop kennen dan in het programma voor 2006 wordt aangenomen. Voor 2007 lijken de risico´s voor de verwachte schuldontwikkeling elkaar min of meer in evenwicht te houden. Voor de jaren na 2007 nemen de risico´s met betrekking tot de beoogde schuldreductie weer toe door het gebrek aan nadere gegevens over de aanpassingsstrategie. Gezien deze risicobeoordeling is het mogelijk dat de schuldquote in de programmaperiode in onvoldoende mate afneemt richting de referentiewaarde.13.  Van de vergrijzing gaat in Italië een geringer langetermijneffect op de begroting uit dan gemiddeld in de EU het geval is, omdat de pensioenuitgaven dankzij de vastgestelde pensioenhervormingen minder sterk stijgen dan gemiddeld in de EU, ervan uitgaande dat deze hervormingen, en met name de beoogde periodieke actuariële aanpassing aan de levensverwachting, onverkort ten uitvoer worden gelegd. Met een grotere arbeidsparticipatie van met name oudere werknemers zouden de pensioenen van werknemers in de toekomst verbeteren en zou een bijdrage worden geleverd aan het welslagen van de pensioenhervormingen. Ondanks de lichte verbetering ten opzichte van 2005 vormt de budgettaire uitgangspositie een risico voor de houdbaarheid van de overheidsfinanciën, zelfs als de langetermijngevolgen van de vergrijzing voor de begroting buiten beschouwing worden gelaten. Bovendien ligt de huidige brutoschuld ver boven de in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde en zullen voor een reductie ervan gedurende een lange periode hoge primaire overschotten nodig zijn en blijven. Al met al lijkt Italië een middelgroot risico te lopen wat de houdbaarheid van de openbare financiën betreft.14.  Het stabiliteitsprogramma bevat een kwalitatieve beoordeling van de algemene gevolgen van het uitvoeringsverslag van oktober 2006 van het nationale hervormingsprogramma in het kader van de budgettaire middellangetermijnstrategie. Het verschaft informatie over de rechtstreekse budgettaire kosten of besparingen van de voornaamste hervormingen waarin het nationale hervormingsprogramma voorziet, en de budgettaire prognoses ervan lijken rekening te houden met de gevolgen van de in het nationale hervormingsprogramma geschetste maatregelen voor de begroting. De in het stabiliteitsprogramma opgenomen maatregelen op het gebied van de openbare financiën lijken aan te sluiten bij de in het kader van het nationale hervormingsprogramma voorgenomen acties. Met name richten beide programma´s zich op de houdbaarheid van de begroting en op een verkleining van de loonwig in 2007-2008.15.  De in het programma uitgestippelde begrotingsstrategie is grotendeels in overeenstemming met de globale richtsnoeren voor het economisch beleid die in de geïntegreerde richtsnoeren voor de periode 2005-2008 zijn opgenomen.16.  Wat de in de gedragscode voor stabiliteits- en convergentieprogramma's gespecificeerde gegevensvereisten betreft, vertoont het programma lacunes in de vereiste en facultatieve gegevens[8].Al met al strookt het programma in grote lijnen met de doelstelling om het buitensporige tekort in 2007 te corrigeren. Dan moet de begroting van 2007 wel onverkort en doeltreffend ten uitvoer worden gelegd. Voor de periode na 2007 sluit de beoogde aanpassing aan bij de vereisten van het stabiliteits- en groeipact en zou de MTD aan het eind van de programmaperiode kunnen worden bereikt. Wel ontbreekt nadere informatie over de aanpassingsstrategie, hetgeen op zich een risico voor de verwezenlijking van de budgettaire doelstellingen voor de jaren na 2007 vormt en een adequate beoordeling van de consolidatiestrategie belemmert.Gezien bovenstaande beoordeling en ook gezien de aanbeveling overeenkomstig artikel 104, lid 7, van 28 juli 2005 wordt Italië verzocht om:i) de beoogde budgettaire consolidatie in 2007 te verwezenlijken om het buitensporige tekort overeenkomstig de aanbeveling van de Raad in het kader van artikel 104, lid 7, te corrigeren;ii) na de correctie van het buitensporige tekort zoveel vooruitgang richting de MTD te boeken dat deze aan het einde van de programmaperiode wordt gehaald, en de schuldquote navenant terug te dringen;iii) gezien de zeer hoge schuld de vastgestelde pensioenhervormingen onverkort ten uitvoer te leggen om een forse stijging van leeftijdsgerelateerde uitgaven te voorkomen; en tevensiv) het begrotingsproces te verbeteren door dit transparanter te maken, een begrotingsstrategie met een langer tijdsperspectief uit te stippelen en toezicht- en beheersingsmechanismen voor de uitgaven, met name die in de gezondheidszorg, effectief toe te passen.Ook wordt Italië verzocht de gegevensvereisten van de gedragscode beter in acht te nemen.Vergelijking van de belangrijkste macro-economische en budgettaire prognoses2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 |Reëel BBP (Verandering in %) | SP dec 2006 | 0,0 | 1,6 | 1,3 | 1,5 | 1,6 | 1,7 | 1,7 |COM nov 2006 | 0,0 | 1,7 | 1,4 | 1,4 | n.b. | n.b. | n.b. |SP dec 2005 | 0,0 | 1,5 | 1,5 | 1,7 | 1,8 | n.b. | n.b. |HICP-inflatie (%) | SP dec 2006 | 2,2 | 2,2 | 2,1 | 1,7 | 1,5 | 1,5 | 1,5 |COM nov 2006 | 2,2 | 2,3 | 2,0 | 1,9 | n.b. | n.b. | n.b. |SP dec 2005 | 2,3 | 2,3 | 2,2 | 2,0 | 2,0 | n.b. | n.b. |Output gap (% van het potentiële BBP) | SP dec 20061 | -1,3 | -0,9 | -0,9 | -0,8 | -0,7 | -0,5 | -0,5 |COM nov 20065 | -1,4 | -1,0 | -1,0 | -1,1 | n.b. | n.b. | n.b. |SP dec 20051 | -1,5 | -1,2 | -1,0 | -0,8 | -0,6 | n.b. | n.b. |Overheidssaldo (% van het BBP) | SP dec 20067 | -4,1 | -5,7 | -2,8 | -2,2 | -1,5 | -0,7 | 0,1 |COM nov 2006 | -4,1 | -4,7 | -2,9 | -3,1 | n.b. | n.b. | n.b. |SP dec 2005 | -4,3 | -3,5 | -2,8 | -2,1 | -1,5 | n.b. | n.b. |Primair saldo6 (% van het BBP) | SP dec 20067 | 0,7 | -0,9 | 2,2 | 2,8 | 3,4 | 4,2 | 5,0 |COM nov 2006 | 0,5 | -0,1 | 1,8 | 1,7 | n.b. | n.b. | n.b. |SP dec 2005 | 0,6 | 1,3 | 1,9 | 2,6 | 3,2 | n.b. | n.b. |Conjunctuurgezuiverd saldo (% van het BBP) | SP dec 20061 7 | -3,5 | -5,3 | -2,3 | -1,8 | -1,2 | -0,4 | 0,3 |COM nov 2006 | -3,4 | -4,1 | -2,4 | -2,5 | n.b. | n.b. | n.b. |SP dec 20051 | -3,5 | -2,9 | -2,3 | -1,7 | -1,2 | n.b. | n.b. |Structureel saldo2 (% van het BBP) | SP dec 20061 3 | -4,0 | -3,9 | -2,5 | -1,9 | -1,2 | -0,4 | 0,3 |COM nov 20064 | -3,9 | -3,6 | -2,5 | -2,6 | n.b. | n.b. | n.b. |SP dec 20051 | -4,1 | -3,2 | -2,3 | -1,7 | -1,2 | n.b. | n.b. |Bruto overheidsschuld (% van het BBP) | SP dec 2006 | 106,6 | 107,6 | 106,9 | 105,4 | 103,5 | 100,7 | 97,8 |COM nov 2006 | 106,6 | 107,2 | 105,9 | 105,7 | n.b. | n.b. | n.b. |SP dec 2005 | 108,5 | 108,0 | 106,1 | 104,4 | 101,7 | n.b. | n.b. |Noten: 1Berekeningen van de diensten van de Commissie op basis van de in het programma voorkomende informatie. 2Conjunctuurgezuiverd saldo (zoals in voorgaande rijen), ongerekend eenmalige en tijdelijke maatregelen. 3Eenmalige en tijdelijke maatregelen uit het programma (0,5% van het BBP in 2005 en 0,1% in 2007 en 2008, alle met een tekortverminderend effect, 1,4% van het BBP in 2006 met een tekortverhogend effect). 4Eenmalige en tijdelijke maatregelen uit de najaarsprognoses 2006 van de diensten van de Commissie (0,5% van het BBP in 2005 en 0,1% in 2007 en 2008, alle met een tekortverminderend effect, 0,5% van het BBP in 2006 met een tekortverhogend effect). 5Op basis van een geraamde potentiële groei van achtereenvolgens 1,2%, 1,3%, 1,4% en 1,5% in de periode 2005-2008. 6Gegevens over het primaire saldo in het programma en in de prognoses van de diensten van de Commissie zijn niet rechtstreeks met elkaar vergelijkbaar omdat IGDFI verschillend worden behandeld. De gegevens in het programma volgen de definities van de gedragscode. Om te kunnen worden vergeleken met de gegevens in het programma, moeten de gegevens van de Commissie over het primaire saldo opwaarts worden bijgesteld met circa 0,2% van het BBP. 7 De begrotingsgegevens in het programma voor 2006 zijn gewijzigd. Daarin is nu rekening gehouden met uitgaven in de orde van grootte van 0,9% van het BBP die voortvloeien uit de in het stabiliteitsprogramma aangekondigde en met de laatste wijziging in de begrotingswet 2007 goedgekeurde kwijtschelding door de overheid van de schuld van de spoorwegen in verband met het hogesnelheidsproject. Bronnen: Stabiliteitsprogramma (SP); economische najaarsprognoses 2006 van de diensten van de Commissie (COM); berekeningen van de diensten van de Commissie. |[1] PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1. Verordening gew3[pic]zigd b3[pic] Verordening (EG) nr. 1055/2005 (PB L 174 van 7.7.2005, blz. 1). Alle documenten waarnaar in deze tekst wordt verwezen, zijn te vinden op:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm.[2] Communication from the Commission to the spring European Council implementing the renewed lisbon strategy for growth and jobs - "A year of delivery", COM(2006) 816 van 12.12.2006.[3] Mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement: "Houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn in de EU", COM (2006) 574 definitief van 12.10.2006; directoraat-generaal Economische en financiële zaken van de Commissie (2006): "The long-term sustainability of public finances in the European Union", European Economy nr. 4/2006.[4] Specificaties inzake de uitvoering van het stabiliteits- en groeipact en richtsnoeren inzake de vorm en de inhoud van stabiliteits- en convergentieprogramma's, door de Raad (Ecofin) op 11 oktober 2005 bekrachtigd.[5] PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1. Verordening gewĳzigd bĳ Verordening (EG) nr. 1055/2005 (PB L 174 van 7.7.2005, blz. 1). Alle documenten waarnaar in deze tekst wordt verwezen, zijn te vinden op:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm .[6] De tabellen van het stabiliteitsprogramma 2006 houden niet rekening met het feit dat de overheidsuitgaven eenmalig 0,9% van het BBP hoger uitvallen door de wel in het programma zelf genoemde kwijtschelding van de schuld van de spoorwegen. Deze extra uitgaven brengen het beoogde tekort over 2006 op 5,7% van het BBP, tegen 4,8% in de tabellen, en zijn ook van invloed op andere budgettaire gegevens.[7] Daar Eurostat op 23 mei 2005 heeft besloten dat deze schuld van de spoorwegen al als schuld van de overheid was geboekt (zie Eurostat News Release nr. 65/2005), heeft de beslissing van de regering geen gevolgen voor de schuld.[8] Met name ontbreekt een uitsplitsing van de begroting overeenkomstig de tekortdoelstellingen voor de jaren 2008-2011.


Avis juridique important

|

31966H0484

66/484/EEG: Aanbeveling van de Commissie van 18 juli 1966 aan de Lid-Staten met betrekking tot de verdere uitbouw van de voorlichting bij de beroepskeuze

Publicatieblad Nr. 154 van 24/08/1966 blz. 2815 - 2819 Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 05 Deel 1 blz. 0066  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 05 Deel 1 blz. 0066

++++ ( 1 ) Met algemene stemmen op 23 februari 1966 tijdens de 52e plenaire zitting vastgesteld advies ( PB no . 70 van 20 . 4 . 1966 , blz . 1047/66 ) .   ( 2 ) Resolutie van 11 maart 1966 tijdens de constitutieve zitting van 1966 ( PB no . 53 van 24 . 3 . 1966 , blz . 779/66 ) .  AANBEVELING VAN DE COMMISSIE  van 18 juli 1966  aan de Lid-Staten met betrekking tot de verdere uitbouw van de voorlichting bij de beroepskeuze   ( 66/484/EEG )  TOELICHTING  Dank zij de samenwerking tussen de betrokken overheidsorganen in de Lid-Staten welke op het terrein van voorlichting bij beroepskeuze en arbeidsbemiddeling reeds op initiatief van de Commissie van de Europese Economische Gemeenschap tot stand is gebracht , is het mogelijk geweest een researchprogramma van gemeenschappelijk belang op dit gebied op te stellen . Onder de eerste werkzaamheden , welke werden verricht , bevindt zich een analytisch-vergelijkende studie over de diensten voor de voorlichting bij beroepskeuze en over de activiteiten op dit gebied in de zes landen . In deze analyse komen aspecten naar voren , die kenmerkend zijn voor de ontwikkeling van de voorlichting bij beroepskeuze . Zij accentueert voorts de groeiende betekenis daarvan in alle Lid-Staten . Daarnaast blijkt niet minder duidelijk dat het noodzakelijk is de verdere uitbouw van de voorlichting bij beroepskeuze en van haar middelen zowel op nationaal niveau als op gemeenschapsniveau te bevorderen .  1 . De functie van de voorlichting bij beroepskeuze in het kader van het nationaal beleid inzake onderwijs , beroepsopleiding en arbeidsvoorziening neemt in de laatste jaren in betekenis toe . De demografische ontwikkeling , de economische expansie , de voortgaande ontwikkeling van de moderne techniek en de sociale vooruitgang brengen grondige wijzigingen teweeg in de plaatsing van arbeiders en in de aard en het niveau van hun beroepsbekwaamheid ; overheid en particuliere instellingen hebben dan ook meer aandacht geschonken aan de voorlichting bij beroepskeuze ( 1 ) , waarbij rekening wordt gehouden met nieuwe ontwikkelingen op onderwijsgebied ten einde de voorbereiding op en de voortdurende aanpassing tijdens het beroepsleven te vergemakkelijken .  Meer en meer wordt de voorlichting bij beroepskeuze gezien als een opvoedkundige , sociale en economische instelling , die gericht is zowel op de behoefte van een ieder om een met zijn voorkeur en aanleg overeenstemmend beroep uit te oefenen als op de eisen van de arbeidsmarkt als geheel . De voorlichting bij beroepskeuze vergemakkelijkt een vrije en betere beroepskeuze en de veranderingen , die de economische , technische en sociale omstandigheden later noodzakelijk kunnen maken . Een nog sterkere motivering voor de verdere ontplooiing van de voorlichting bij beroepskeuze wordt gevonden in het feit dat een grotere beroeps - en geografische mobiliteit een van de onmisbare factoren is geworden voor het bereiken van een beter algemeen evenwicht op de arbeidsmarkt .  2 . Intussen zijn de fundamentele doelstellingen van de voorlichting bij beroepskeuze , ondanks de belangrijke vooruitgang in de laatste tien jaar , nog slechts gedeeltelijk verwerkelijkt . De ontwikkeling loopt overigens in de verschillende landen aanzienlijk uiteen . De groei van het werk der voorlichting bij beroepskeuze is nog niet voldoende om overal aan de bestaande behoeften tegemoet te komen . Dit geldt in het bijzonder voor de categorie personen , die lichamelijk , geestelijk of psychisch minder valide zijn en grote moeilijkheden ondervinden bij hun beroepsopleiding of omscholing , hun plaatsing of verandering van werk , alsmede voor de plattelandsbevolking . Meer in het algemeen betreft het alle personen , de migrerende werknemers niet uitgezonderd , die moeilijkheden hebben bij het zoeken van een ander beroep , hun opleiding wensen te verbeteren of verder vooruit willen komen .   ( 1 ) In de ruime betekenis van het woord houdt dit begrip in : zowel individuele voorlichting en adviezen ten aanzien van opleiding en beroep ( beroepskeuzevoorlichting ) , als ( de studie van en ) de voorlichting met betrekking tot beroepen in het algemeen ( beroepsvoorlichting ) .  Het is noodzakelijk de moeilijke voorlichtings - en plaatsingsgevallen op systematische en grondige wijze te onderzoeken , ten einde de belanghebbenden alle hulp , die in hun situatie en bijzondere problematiek gewenst is , te kunnen bieden .  Overigens dient niet uit het oog te worden verloren , dat zij die van de diensten voor de voorlichting bij beroepskeuze gebruik maken , voor een zeer groot deel afkomstig zijn uit de stedelijke gebieden ( grote centra en omgeving ) , omdat daar deze diensten zijn gevestigd . Het gevolg is , dat degenen die er tot nu toe geen gebruik van hebben kunnen maken , vooral moeten worden gezocht in de plattelandsgebieden ; de meesten van hen behoren tot de agrarische bevolking . In de meeste Lid-Staten bestrijken de centra voor voorlichting bij beroepskeuze dan ook nog een te beperkt gebied .  Dit belangrijke gegeven wijst reeds in welke richting moet worden gezocht naar een betere opzet van de diensten voor de voorlichting bij beroepskeuze : deze zullen in het bijzonder op het platteland moeten worden uitgebouwd . De noodzaak hiertoe klemt temeer , omdat juist een belangrijke migratie van de landbouw en het platteland naar de industrie en de dienstensector in de stedelijke centra of op het verstedelijkte platteland valt waar te nemen , welke afvloeiing ook in de toekomst zal blijven aanhouden .  Daarom is het van belang ervoor te zorgen dat jeugdigen en volwassenen , die de grootste behoefte aan voorlichting en advies hebben op het ogenblik waarop zij zich op verandering van beroep moeten voorbereiden , hiervan niet verstoken blijven , zodat zij niet , zoals nog veelal het geval is , gedwongen worden in hun nieuwe omgeving ongeschoold of onvoldoende aan hun mogelijkheden aangepast werk te aanvaarden .  3 . De samenwerking tussen de Lid-Staten op het gebied van de voorlichting bij beroepskeuze klemt temeer nu algemeen , zij het in verschillende mate , wordt gestreefd naar een betere organisatie en werkwijze van de voorlichtingsdiensten . Daar bovendien de problemen inzake verbetering en uitbreiding van het voorlichtingswerk , waarvoor de landen zich zien gesteld , overeenkomstige aspecten vertonen , hebben de zes staten er belang bij de in de verschillende landen opgedane ervaringen aan elkaar te toetsen en tot voor allen waardevolle gevolgtrekkingen te komen . Er is reeds gebleken , dat het streven zich in verschillende internationale organisaties en in de hierbij aangesloten Lid-Staten in dezelfde richting beweegt . Hoezeer dit het geval is kwam op internationaal vlak tot uitdrukking in het leggen van contacten en in de aanvaarding van de volgende regelingen : Aanbeveling no . 87 van de Internationale Arbeidsorganisatie ( Genève , juli 1949 ) , het Europees Handvest ( Turijn , oktober 1961 ) , Aanbeveling no . 56 van het Internationaal Opvoedkundig Bureau ( Genève , juli 1963 ) , de Aanbeveling van de Raad van de Organisatie voor Economische samenwerking en ontwikkeling over het arbeidsvoorzieningsbeleid als middel voor economische groei ( Parijs , mei 1964 ) en Aanbeveling no . 122 van de Internationale Arbeidsorganisatie met betrekking tot de werkgelegenheidspolitiek ( Genève , juni 1964 ) .  4 . Op grond van de bovenstaande overwegingen heeft de Commissie van de Europese Economische Gemeenschap de onderhavige Aanbeveling opgesteld , welke is gebaseerd op die bepalingen in het Verdrag van Rome , welke rechtstreeks betrekking hebben op de voorlichting bij beroepskeuze en de plaatsing van werknemers . Hiertoe rekent zij in het bijzonder artikel 128 en de in uitvoering van dit artikel opgestelde Algemene Beginselen voor de toepassing van een gemeenschappelijk beleid met betrekking tot de beroepsopleiding , derde beginsel ( Besluit van de Raad van 2 april 1963 ) ; verder artikel 117 , dat de noodzaak erkent verbetering te brengen in de levensstandaard en de arbeidsvoorwaarden van de werknemers , alsmede artikel 118 dat de Commissie de taak oplegt een nauwe samenwerking te bevorderen op sociaal gebied , met name op het terrein van de werkgelegenheid , de beroepsopleiding en de voortgezette vorming en ten slotte alle overige bepalingen in het Verdrag welker toepassing onder meer voorlichting van de werknemers veronderstelt , met name die welke betrekking hebben op de sociale aspecten van het gemeenschappelijk landbouwbeleid . In artikel 39 wordt o.a . een optimaal gebruik van de arbeidskrachten als een van de doelstellingen van dit beleid genoemd .  De Commissie van de E.E.G . heeft het advies ingewonnen van het Economisch en Sociaal Comité ( 1 ) en van het Europese Parlement ( 2 ) , die deze aanbeveling gunstig ontvangen en goedgekeurd hebben .  AANBEVELING  Om de genoemde redenen en op grond van de bepalingen van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap , met name artikel 155 , en het besluit van de Raad van 2 april 1963 , beveelt de Commissie van de E.E.G . , na raadpleging van het Economisch en Sociaal Comité en het Europees Parlement , de Lid-Staten aan :  1 . de uitbouw van het werk der voorlichting bij beroepskeuze voor jeugdigen en volwassenen te bevorderen  a ) De kosteloze openbare diensten voor de voorlichting bij beroepskeuze dienen zich eventueel in samenwerking met de particuliere en zonder winstoogmerk werkende diensten voor beroepskeuzevoorlichting verder te ontplooien , opdat zij binnen de kortst mogelijke tijd ter beschikking van alle belanghebbenden kunnen staan . Het is noodzakelijk dat het aantal jeugdigen en volwassenen dat jaarlijks bij de keuze van een beroep voorlichting ontvangt toeneemt en uitgebreid wordt tot allen , die in aanmerking komen om hiervan profijt te trekken . Daarbij moet rekening gehouden worden met de behoeften van de belanghebbende bevolkingsgroepen , met name die in plattelandsgebieden , immigranten en ook van hen die om enigerlei reden zich willen omscholen of verder bekwamen ten einde vooruit te komen , waarbij inbegrepen de minder validen . Ten einde een inzicht in deze behoeften te krijgen en eventueel een prioriteitenschema voor de werkzaamheden met betrekking tot de voorlichting bij beroepskeuze te kunnen opstellen , dienen de diensten voor de voorlichting bij beroepskeuze voor jeugdigen en volwassenen in elk der Lid-Staten eens per drie jaar gelijktijdig en in samenwerking met de autoriteiten en de daarbij betrokken diensten een algemeen onderzoek naar de situatie in te stellen . De Lid-Staten dienen hun programma met betrekking tot de beroepskeuze aan de uitkomsten van dit onderzoek aan te passen . De eventuele uitbreiding van dit programma moet o.a . gebaseerd zijn op een raming van het wenselijk geachte aantal van belanghebbenden , onderverdeeld naar leeftijd en gebied , en op de mogelijkheid meer middelen beschikbaar te stellen . Ten einde te kunnen beschikken over de nodige gegevens voor de door de Lid-Staten op te stellen plannen voor de uitbouw van de voorlichtingsdiensten en voor de vaststelling van de behoefte aan personeel en aan financiële en technische middelen , zal uit het jaaroverzicht van de werkzaamheden op het terrein van de voorlichting bij beroepskeuze onder meer moeten blijken welke vorderingen zijn gemaakt en in hoeverre het aantal personen , dat advies gevraagd heeft , beantwoordt aan de bovengenoemde ramingen .  b ) Daarnaast zal moeten worden gestreefd naar een kwalitatieve vooruitgang vooral op de volgende gebieden :   _ informatie en documentatie over de plaats , de structuur , de inhoud en de geldelijke aspecten der verschillende beroepen , over bestaande en toekomstige mogelijkheden daarin , over het in de betreffende Lid-Staten geldende arbeids - en sociale recht , over de ontwikkeling van de arbeidsmarkt naar bedrijfstak , beroep en gebied en over de mogelijkheden en middelen tot beroepsopleiding en voortgezette scholing ;   _ gedetailleerde voorlichting met betrekking tot de vereiste geschiktheid en capaciteiten voor de uitoefening der verschillende beroepen , mede in verband met de tegenwoordige en toekomstige veranderingen op economisch , technisch en sociaal gebied ;   _ de methodiek der voorlichting bij beroepskeuze en met name die der individuele beroepskeuze-advisering , waarbij zoveel mogelijk gebruik dient te worden gemaakt van de bijdragen van de deskundigen op dit gebied , met name van opvoedkundigen , psychologen , sociologen , geneeskundigen en vertegenwoordigers van de beroepsorganisaties en van de diensten voor de arbeidsbemiddeling ;   _ de juiste vorm en middelen voor het ter beschikking stellen van informaties en documentatiemateriaal in individuele gevallen , aan bepaalde groepen der bevolking of aan het publiek in het algemeen over de werkwijze , de vooruitzichten en mogelijkheden van de voorlichting .  Met betrekking tot deze verschillende onderwerpen zullen regelmatig onderzoekingen moeten worden verricht , ten einde rekening te kunnen houden met de eisen , welke de ontwikkeling met zich meebrengt en tot concrete conclusies te geraken , die ook op de toekomstige ontwikkeling zijn gebaseerd . Onderzoekingen en uitkomsten dienen zo spoedig mogelijk aan de diensten voor de voorlichting bij beroepskeuze te worden medegedeeld . Deze dienen alles in het werk te stellen om een zo groot mogelijk profijt te trekken uit de systematische verzameling van deze documentatiegegevens waarvan de wijze van verspreiding dient te zijn aangepast aan de verschillende groepen personen , die voorlichting behoeven ( publikaties , tentoonstellingen , films , radio , televisie , opvoedkundige en technische wedstrijden van scholen , sociale en beroepsorganisaties ) . Ten einde de doelmatigheid van de voorlichting bij beroepskeuze zo groot mogelijk te doen zijn , dient speciale aandacht te worden geschonken aan de te verwachten ontwikkeling der werkgelegenheid ;  2 . de organisatie der diensten voor de voorlichting bij beroepskeuze en van de hun ten dienste staande middelen aan de behoeften van de bevolking aan te passen  a ) Organisatie  Een aanpassing van de organisatie van de diensten voor de voorlichting bij beroepskeuze is nodig ten einde :   _ mogelijk verbetering aan te brengen in de ongelijke geografische spreiding van de voorlichtingsdiensten en deze af te stemmen op de reële behoefte van de bevolking , van welke behoefte in de verschillende gebieden en met name in de plattelandsgebieden een raming moet worden gemaakt ;   _ overeenkomstig de behoefte te komen tot een bredere spreiding van de diensten voor de voorlichting bij de beroepskeuze ;   _ ervoor te zorgen dat de voorlichtingsdiensten zelf de adviesbehoevenden , ook in kleine woonkernen op het platteland , opzoeken om de gewenste contacten tot stand te brengen ; hiertoe kan onder meer gewerkt worden met mobiele diensten en met zodanige zittingstijden , dat alle belanghebbenden , in de eerste plaats de ouders , in staat zijn van deze diensten gebruik te maken ;   _ de samenwerking op de verschillende niveaus te bevorderen tussen de overheidsinstellingen en de diensten waaronder de voorlichting bij beroepskeuze ressorteert .  b ) Middelen  Om de nodige uitbreiding aan de werkzaamheden met betrekking tot de voorlichting bij beroepskeuze te kunnen geven , moet een oplossing worden gevonden voor een voldoende financiering der nodige technische en administratieve middelen , zeer in het bijzonder met betrekking tot het met deze activiteiten belaste personeel . Bij dit probleem dient aan de volgende aspecten aandacht te worden geschonken :   _ de personeelswerving die zodanig moet zijn dat de bestaande bezetting overeenkomstig de vraag naar voorlichting bij beroepskeuze kan worden uitgebreid en op een kwalitatief hoger niveau kan worden gebracht ;   _ het treffen van een regeling om dit personeel een vaste rechtspositie te waarborgen ;   _ verbetering van de opleiding en voortgezette scholing van de verschillende categorieën ambtenaren , die bij de voorlichting bij beroepskeuze werkzaam zijn ; deze opleiding zal regelmatig en stelselmatig gegeven moeten worden ; daarbij dient ook rekening te worden gehouden met de voorlichtingsproblemen op het platteland ;  3 . zorg te dragen voor een grotere continuïteit bij de voorlichting bij beroepskeuze , voor een nauw contact met de diensten voor arbeidsbemiddeling en voor het verbeteren van de coordinatie van de werkzaamheden met betrekking tot de voorlichting bij beroepskeuze in het algemeen  a ) Uitbreiding van het personeel en meer technische middelen zullen er onder meer toe bijdragen van de voorlichting bij beroepskeuze een vollediger en ononderbroken activiteit te maken . Deze kan dan een steun zijn bij de veelal kritieke overgang van het algemeen vormend onderwijs naar de beroepsopleiding , van de beroepsopleiding naar de uitoefening van een bepaald beroep en eventueel later een andere werkkring die omscholing of bijscholing vergt . Ten einde deze overgang voor te bereiden , dienen steeds wanneer de algemene omstandigheden of de persoonlijke situatie een nieuw beroepskeuze-onderzoek van de jongere of volwassene nodig maken , voorlichting en advies te kunnen worden verstrekt .  b ) Daarnaast dient te worden gezorgd voor een nauw contact tussen de betrokken diensten , met name die welke zich bewegen op het terrein van het algemeen vormend onderwijs en de beroepsopleiding , de advisering voor school - en beroepskeuze voor jeugdigen en volwassenen , de landbouwconsulenten , die meer in het bijzonder met sociaal-economische vraagstukken belast zijn , de arbeidsbemiddeling en de arbeidsvoorziening . In het algemeen houdt dit een uitwisseling van gegevens in over de werkzaamheden der verschillende diensten ; in individueel opzicht betekent het mededeling , met instemming van de belanghebbenden en met inachtneming van de in de nationale wetgevingen gestelde beperkingen , van de conclusies van het onderzoek , dat deze hebben ondergaan .  Ten einde deze samenwerking te versterken , dienen de hindernissen , die voortvloeien uit de versnippering der diensten , uit het verschil in methodiek en uit het ontbreken van een gemeenschappelijke terminologie bij de adviseurs voor school - en beroepskeuze , uit de weg te worden geruimd .  In het algemeen moet op de verschillende niveaus _ nationaal , regionaal en plaatselijk _ ten aanzien van alle daarbij betrokken diensten worden gezorgd voor een coordinatie van de voorlichting bij beroepskeuze , ten einde tot een beter samenspel te komen tussen de verschillende overheidsinstellingen die op dit terrein werkzaam zijn , de beroepsorganisaties en andere belanghebbende kringen ;  4 . de communautaire samenwerking te versterken  Het streven naar hechtere samenwerking moet hier worden gezien in het kader van de economische en sociale ontwikkeling der zes Lid-Staten van de Gemeenschap , die een goede voorlichting bij beroepskeuze onmisbaar maakt naarmate de belemmeringen van het vrije verkeer van werknemers tussen deze landen verdwijnen .  Ten einde bij te dragen tot een beter onderling begrip tussen de nationale diensten voor de voorlichting bij beroepskeuze en het streven naar verhoging van het peil van die voorlichting in de Gemeenschap in haar geheel te stimuleren , is het in het bijzonder wenselijk meer uitbreiding te geven aan de regelmatige uitwisseling van gegevens en ervaringen tussen de Lid-Staten _ met name van de experimenten waarvan de resultaten voor een gemeenschappelijk onderzoek in aanmerking komen _ alsmede te komen tot meer gemeenschappelijke initiatieven ten gunste van de zich verplaatsende arbeidskrachten tussen de aantrekkings - en expulsiegebieden in de Gemeenschap . In het kader van deze uitwisseling zal onder meer elk jaar een samenvattend verslag over het werk met betrekking tot de voorlichting bij beroepskeuze en over de op dit terrein tijdens het verslagjaar bereikte vooruitgang en verkregen ervaringen worden opgesteld en verspreid . Dit samenvattend verslag zal gebaseerd zijn op de gegevens , welke de diensten van de Lid-Staten verstrekken , en door de diensten van de Commissie worden opgesteld .  Tenslotte beveelt de Commissie de Lid-Staten aan :   _ alle nodige schikkingen te treffen om de hierboven omschreven doeleinden te verwezenlijken ;   _ brede bekendheid te geven aan deze aanbeveling bij alle betrokken diensten en organisaties en in alle belanghebbende kringen ;   _ haar regelmatig op de hoogte te houden van de maatregelen die zij op het in de onderhavige aanbeveling behandelde terrein zullen treffen , alsmede van de toepassing ervan en van de daarbij ondervonden moeilijkheden .  Brussel , 18 juli 1966 .  Voor de Commissie  De Voorzitter  Walter HALLSTEIN


title: Aanbeveling voor een advies van de Raad overeenkomstig artikel 5, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Finland voor de periode 2001-2004

text: ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---


title: Aanbeveling van de Raad van 9 juli 2013 over het nationale hervormingsprogramma 2013 van Polen en met een advies van de Raad over het convergentieprogramma van Polen 2012-2016

text:
               30.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/63

      AANBEVELING VAN DE RAAD

   van 9 juli 2013
   over het nationale hervormingsprogramma 2013 van Polen en met een advies van de Raad over het convergentieprogramma van Polen 2012-2016
   2013/C 217/16
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148, lid 4,
   Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid (1), en met name artikel 9, lid 2,
   Gezien de aanbeveling van de Europese Commissie,
   Gezien de conclusies van de Europese Raad,
   Gezien het advies van het Comité voor de werkgelegenheid,
   Gezien het advies van het Economisch en Financieel Comité,
   Gezien het advies van het Comité voor sociale bescherming,
   Gezien het advies van het Comité voor de economische politiek,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 26 maart 2010 heeft de Europese Raad zijn goedkeuring gehecht aan het voorstel van de Commissie voor een nieuwe groei- en werkgelegenheidsstrategie; deze Europa 2020-strategie moet voor een betere coördinatie van het economisch beleid zorgen en zal zich toespitsen op de sleutelgebieden waarop Europa's potentieel voor duurzame groei en concurrentievermogen een krachtige impuls nodig heeft.

               (2)

               De Raad heeft op 13 juli 2010 een aanbeveling inzake de globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten en de Unie (2010-2014) en op 21 oktober 2010 een besluit betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten (2) vastgesteld, die samen de „geïntegreerde richtsnoeren” vormen. De lidstaten werd verzocht in hun nationaal economisch en werkgelegenheidsbeleid met de geïntegreerde richtsnoeren rekening te houden.

               (3)

               Op 29 juni 2012 hebben de staatshoofden en regeringsleiders van de lidstaten besloten tot een Pact voor groei en banen, dat een samenhangend kader biedt voor actie op het niveau van de lidstaten, de EU en de eurozone, waarbij alle mogelijke hefbomen, instrumenten en beleidsvormen worden ingezet. Zij hebben bepaald welke maatregelen op het niveau van de lidstaten moeten worden genomen, en met name verklaard vastbesloten te zijn om de doelstellingen van de Europa 2020-strategie te verwezenlijken en de landenspecifieke aanbevelingen uit te voeren.

               (4)

               Op 10 juli 2012 heeft de Raad een aanbeveling (3) over het nationale hervormingsprogramma voor 2012 van Polen aangenomen en een advies over het convergentieprogramma van Polen voor de periode 2012-2015 uitgebracht.

               (5)

               Op 28 november 2012 heeft de Commissie haar goedkeuring gehecht aan de jaarlijkse groeianalyse en daarmee de aanzet gegeven tot het Europees semester 2013 voor coördinatie van het economisch beleid. Eveneens op 28 november 2012 heeft de Commissie op grond van Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 betreffende de preventie en correctie van macro-economische onevenwichtigheden (4) het waarschuwingsmechanismeverslag aangenomen. Daarin werd Polen niet genoemd als een van de lidstaten die aan een diepgaande evaluatie zouden worden onderworpen.

               (6)

               Het Europees Parlement is naar behoren bij het Europees semester betrokken, in overeenstemming met Verordening (EG) nr. 1466/97, en heeft op 7 februari 2013 een resolutie over werkgelegenheid en sociale aspecten in de jaarlijkse groeianalyse 2013 en een resolutie over de bijdrage aan de jaarlijkse groeianalyse 2013 aangenomen.

               (7)

               Op 14 maart 2013 heeft de Europese Raad de prioriteiten inzake financiële stabiliteit, begrotingsconsolidatie en groeibevorderende maatregelen goedgekeurd. Hij benadrukte dat moet worden gestreefd naar gedifferentieerde, groeivriendelijke begrotingsconsolidatie, normalisering van de kredietverschaffing aan de economie, bevordering van groei en concurrentievermogen, aanpakken van de werkloosheid en van de sociale gevolgen van de crisis, en modernisering van de overheidsdiensten.

               (8)

               Op 30 april 2013 heeft Polen zijn nationale hervormingsprogramma 2013 en zijn convergentieprogramma voor 2012-2016 ingediend en. Om met de onderlinge verbanden rekening te houden zijn beide programma's terzelfder tijd geëvalueerd.

               (9)

               Polen heeft overeenkomstig de aanbeveling van de Raad in 2011-2012 aanzienlijke consolidatie-inspanningen geleverd. Vanwege de wereldwijd verslechterende economische situatie is de uiterste termijn om het buitensporige tekort te corrigeren echter niet gehaald en is daarvoor meer tijd nodig. In het licht van de overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1466/97 verrichte evaluatie van het convergentieprogramma 2013 is de Raad van oordeel dat het aan de begrotingsprognoses van het programma ten grondslag liggende macro-economische scenario optimistisch is. Vooral de particuliere consumptie en de particuliere investeringen groeien naar verwachting sterker dan in de voorjaarsprognoses 2013 van de diensten van de Commissie, met als gevolg een over het algemeen hoger groeipercentage in 2013 (1,5 % tegen 1,1 %). De doelstelling van de in het convergentieprogramma uitgestippelde begrotingsstrategie is om het tekort tegen 2013 naar 3,5 % van het bbp te brengen (één jaar na de oorspronkelijke uiterste termijn voor de buitensporigtekortprocedure 2012) en de middellangetermijndoelstelling tegen 2016 te bereiken. In het convergentieprogramma is echter voorzien het nominale tekort pas tegen 2015 onder de 3 % van het bbp te brengen. Gezien de al te optimistische groeiprognoses en ontvangstenprognoses in het convergentieprogramma acht de Commissie de door de autoriteiten voorziene begrotingsinspanning niet verenigbaar met de werkelijke correctie van het buitensporige tekort tegen 2013, tenzij aanzienlijke aanvullende maatregelen worden genomen om de inspanning dit jaar op te schroeven. Het convergentieprogramma is op een optimistisch scenario gebaseerd en onvoldoende onderbouwd met nadere maatregelen om op een geloofwaardige manier uiterlijk tegen 2014 de correctie van het tekort te garanderen. Er zijn daarom op basis van gedetailleerde maatregelen voor zowel 2013 als 2014 aanvullende inspanningen vereist.
               De autoriteiten hebben onvoldoende gebruik gemaakt van het klimaat van groei van vóór de crisis om de structuur van de overheidsuitgaven te hervormen teneinde voorrang te geven aan groeibevorderende zaken. In het convergentieprogramma wordt de eerdere middellangetermijndoelstelling van – 1 % van het bbp bevestigd, in overeenstemming met de doelstellingen van het pact. Op basis van het (herberekende) structurele tekort wordt de middellangetermijndoelstelling naar verwachting niet gehaald tegen 2016, zoals in het convergentieprogramma staat gepland, aangezien de geplande jaarlijkse vooruitgang richting de middellangetermijndoelstelling van 0,3 % van het bbp (in structurele termen) in 2015 en 0,7 % van het bbp in 2016 onvoldoende is. Het groeitempo van de overheidsuitgaven, rekening houdend met discretionaire maatregelen aan de ontvangstenzijde, is over de gehele programmaperiode in overeenstemming met de benchmark van het stabiliteits- en groeipact. Er kunnen ook in de laatste jaren van het convergentieprogramma aanvullende inspanningen en veranderingen in de aanpassing vereist zijn, omdat de vooruitgang in de richting van de middellangetermijndoelstelling vooral afhangt van aanzienlijke bezuinigingen op de overheidsinvesteringen en onvoldoende door gedetailleerde maatregelen wordt ondersteund. De overheidsschuld in Polen zal naar verwachting onder de 60 % van het bbp blijven gedurende de programmaperiode. De nationale autoriteiten verwachten dat de schuld met iets meer dan 55,5 % van het bbp vrijwel constant blijft tot 2014/2015 (en daalt in 2016), terwijl de Commissie, rekening houdend met mogelijke risico's voor de consolidatieplannen en schuldafbouw, een verhoging tot ongeveer 59 % van het bbp in 2014 verwacht. De naleving van de belastingwetgeving blijft van cruciaal belang in de strijd tegen belastingontduiking, die eveneens het terugdringen van de administratieve lasten voor belastingbetalers en het verbeteren van de doeltreffendheid van de belastingdienst vereist. Om het welslagen van de begrotingsconsolidatiestrategie te garanderen, is het van belang dat de begrotingsconsolidatie ondersteund wordt door alomvattende structurele hervormingen.

               (10)

               Een beperkt aandeel van groeibevorderende uitgaven (voor onderwijs, onderzoek en innovatie) en dalende overheidsinvesteringen drukken de groeivooruitzichten op lange termijn. De gezondheidszorg in Polen kampt met beperkte toegang tot zorg en kosteninefficiënties, terwijl de uitgaven op de middellange en lange termijn naar verwachting aanzienlijk zullen oplopen als gevolg van de vergrijzing, waardoor de druk op de overheidsfinanciën toeneemt. Het systeem kan worden verbeterd door de eerstelijnszorg en verwijzingssystemen te versterken en het potentieel aan kostenefficiëntieverbeteringen in de ziekenhuiszorg te benutten.

               (11)

               De regering heeft nog geen permanente uitgavenregel uitgevoerd die in overeenstemming is met het Europees systeem van economische rekeningen (ESR). Polen heeft bovendien slechts beperkte vooruitgang geboekt wat betreft de planning op middellangetermijn en betere coördinatie van de begrotingsprocedures tussen de verschillende geledingen van de overheid.

               (12)

               De jeugdwerkloosheid groeit, onder andere omdat de onderwijsprogramma's onvoldoende voortbrengen wat de arbeidsmarkt nodig heeft. De doorgevoerde hervormingen in het onderwijsstelsel zouden weliswaar de discrepantie tussen banen en vaardigheden moeten verhelpen, maar er is nog altijd behoefte aan een uitbreiding van het leerlingstelsel en leren op het werk, om de samenwerking tussen scholen en werkgevers te versterken en de kwaliteit van het onderwijs te verbeteren. De invoering van een jeugdgarantie, voortbouwend op de bestaande inspanningen, kan ertoe bijdragen dat jongeren aan het werk raken. Het aandeel volwassenen dat deelneemt aan een leven lang leren blijft erg laag en er is in dat verband nog geen strategie uitgestippeld.

               (13)

               In de kinderopvang zijn de inspanningen van de regering toegespitst op de tenuitvoerlegging van het „peuterprogramma”. Als gevolg daarvan is het aantal kinderdagverblijven de afgelopen twee jaar bijna verdubbeld, maar relatief gezien is het aantal nog altijd beperkt en niet behoeftendekkend. Polen heeft slechts op beperkte schaal progressie geboekt om het veelvuldige gebruik van tijdelijke dienstbetrekkingen aan banden te leggen. Het land heeft in de EU het op drie na hoogste aandeel in onvrijwillig tijdelijk werk van de gehele werkzame beroepsbevolking, met name in de leeftijdsgroep 15-24. Terwijl tijdelijke arbeidscontracten vaak gezien worden als een middel voor werklozen om de arbeidsmarkt te betreden met zicht op een overgang op termijn naar een vaste arbeidscontract, lijkt dit voor de meerderheid van werknemers in Polen niet op te gaan. Integendeel: het veelvuldige gebruik van dergelijke contracten lijkt een negatief effect te hebben op de kwaliteit van het menselijk kapitaal en op de productiviteit, aangezien tijdelijke werknemers doorgaans minder beroepsopleiding genieten. Het loonnadeel bij tijdelijke contracten is eveneens relatief hoog, hetgeen bijdraagt tot een van de hoogste armoedepercentages onder werkenden in de EU. Het gebruik van civielrechtelijke draaideurcontracten waarbij het recht op sociale bescherming aanzienlijk minder is, is bovendien wijdverbreid. Volgens het overheidsrapport „Jeugd 2011” werkt meer dan 50 % van de jonge werknemers op basis van een dergelijk contract.

               (14)

               Polen kampt met een lage arbeidsparticipatie van oudere werknemers. Terwijl de mogelijkheden voor vervroegde uittreding aanzienlijk zijn verminderd en een algemene pensioenhervoming is doorgevoerd, is de speciale pensioenregeling voor mijnwerkers nog altijd van kracht. Bovendien zorgt het socialezekerheidsfonds voor landbouwers (KRUS) ervoor dat kleine boeren hoofdzakelijk in de landbouwsector blijven omdat de individuele inkomsten van boeren niet nauwgezet kunnen worden nagegaan in het systeem. Dit zorgt voor verborgen werkloosheid op het platteland, wat de productiviteitsgroei remt en de regionale en sectorale arbeidsmobiliteit beperkt.

               (15)

               Polen behoort tot de lidstaten met de laagste O&O-uitgaven en tot de landen die het slechtst presteren in de bredere innovatie-indicatoren. De algehele verhouding van O&O-uitgaven tot het bbp in Polen (0,77 % in 2011), behoorde tot de laagste in de EU. Vooral de particuliere O&O-uitgaven zijn laag (0,2 % van het bbp in 2011). Poolse ondernemingen hebben voor een groot deel vertrouwd op de integratie van technologie, d.w.z. op de toepassing van reeds bestaande technologieën via investeringen in vaste activa. Hoewel de productiviteit en de economische groei hierdoor zijn gestegen, heeft Polen nu behoefte aan een overgang naar een meer op eigen innovatie gebaseerd model. De hervorming van het stelsel voor wetenschappen en hoger onderwijs gaf de aanzet tot een grootschalige herstructurering om de samenwerking tussen wetenschap en bedrijfsleven te bevorderen. Er is nog geen evaluatie van deze hervormingen beschikbaar. Er is een holistischer aanpak nodig om de inspanningen in onderzoek, innovatie en industriebeleid op elkaar af te stemmen en ervoor te zorgen dat er afdoende instrumenten zijn om de hele innovatiecyclus te ondersteunen.

               (16)

               Er is nog altijd veel potentiële winst te halen uit verbeteringen in energie-efficiëntie in alle sectoren van de Poolse economie, met name door gebouwen te isoleren, en dergelijke winst kan de groei ondersteunen. Het binnenlandse elektriciteitsnet is nog altijd overbelast, maar er zijn vergevorderde plannen om meer koppelingscapaciteit met naburige markten te creëren. De concurrentie op de gasmarkt wordt nog altijd verstoord door een aantal factoren, met name doordat de uitfasering van gereguleerde prijzen nog altijd moet worden voltooid en de gevestigde exploitant met een marktaandeel van zo'n 97 % in retail- en groothandelsmarkten en 90 % van de invoer van aardgas uit Rusland komt.

               (17)

               Ondanks enige vooruitgang blijft de Poolse onderontwikkelde transportinfrastructuur een belangrijk knelpunt voor groei. Er zijn vorderingen gemaakt in grote wegenbouwprojecten, maar de investeringsprojecten in het spoor hebben nog altijd grote vertraging. De verouderde spoorweginfrastructuur vereist aanzienlijke en toenemende investeringen, aangezien slechts 36 % van de naar schatting 20 000 km aan werkend spoor in goede technische conditie verkeert. Ondanks recente inspanningen loopt Polen nog altijd aanzienlijk achter bij andere lidstaten als het gaat om het benutten van het groeipotentieel aan informatie- en communicatietechnologie (ICT). De vaste breedbanddekking is bij de laagste in de EU, zowel nationaal gezien als op het platteland. De investering in waternetwerken blijft onvoldoende.

               (18)

               Het openbaar bestuur in Polen presteert onder het EU-gemiddelde. De belangrijkste problemen hebben te maken met transparantie, de complexiteit van het belastingstelsel en de nalevingskosten, de toenemende gemiddelde duur van de procedures in civielrechtelijke en commerciële zaken, de lange insolventieprocedures en de lage restitutiepercentages. Het gebruik van e-overheidsdiensten blijft eveneens onder het EU-gemiddelde. De hervorming die Polen op gang heeft gebracht om de toegang tot gereguleerde beroepen te vergemakkelijken, loopt achter op het oorspronkelijk aangekondigde schema.

               (19)

               In de context van het Europees semester heeft de Commissie een alomvattende analyse van het economische beleid van Polen verricht. Zij heeft het nationaal hervormingsprogramma en het convergentieprogramma geëvalueerd. Daarbij heeft zij niet alleen gekeken naar de relevantie ervan voor een houdbaar budgettair en sociaaleconomisch beleid in Polen, maar is zij ook nagegaan of de EU-regels en -richtsnoeren in acht zijn genomen, gezien de noodzaak de algemene economische governance van de EU te versterken door middel van een EU-inbreng in toekomstige nationale besluiten. Haar aanbevelingen in het kader van het Europees semester worden in de onderstaande aanbevelingen 1 tot en met 7 weergegeven.

               (20)

               In het licht van deze beoordeling heeft de Raad het convergentieprogramma onderzocht en zijn advies (5) daarover is met name in de onderstaande aanbeveling 1 weergegeven,

         BEVEELT AAN dat Polen in de periode 2013-2014 actie onderneemt om:

               1.

               de begrotingsstrategie voor het jaar 2013 en de jaren daarna te versterken en ten uitvoer te leggen, en deze te onderbouwen met voldoende gespecificeerde maatregelen voor zowel 2013 als 2014, om tegen 2014 op duurzame wijze een tijdige correctie van het buitensporige tekort te garanderen en een de in de aanbevelingen van de Raad op grond van de buitensporigtekortprocedure gespecificeerde begrotingsinspanning te realiseren. Een duurzame correctie van de budgettaire onevenwichtigheden vereist een geloofwaardige uitvoering van ambitieuze structurele hervormingen die het aanpassingsvermogen verbeteren en het groeipotentieel en de werkgelegenheid een impuls geven. Na de correctie van het buitensporige tekort te streven naar de structurele aanpassingsinspanning waarmee Polen tegen 2016 de middellangetermijndoelstelling behaalt. Met het oog op de kwaliteitsverbetering van overheidsfinanciën de bezuinigingen op groeibevorderende investeringen te beperken, het op sociaal beleid gerichte uitgavenbeleid te heroverwegen en de kosteneffectiviteit en doeltreffendheid van uitgaven in de gezondheidszorg te verbeteren. De naleving van belastingwetgeving in de hand te werken, met name door de belastingdienst efficiënter te maken;

               2.

               de vaststelling te garanderen van een permanente uitgavenregel in 2013 die in overeenstemming is met de regels van het ESR. Maatregelen te nemen om de begrotingscoördinatiemechanismen tussen de verschillende geledingen van de overheid jaarlijks en op de middellangetermijn te versterken;

               3.

               de inspanningen op te voeren om de jeugdwerkloosheid terug te dringen, bijvoorbeeld door middel van een jeugdgarantie, de beschikbaarheid van het leerlingstelsel en leren op het werk te verruimen, de samenwerking tussen scholen en werkgevers te intensiveren en de kwaliteit van het onderwijs te verbeteren. De voorgestelde strategie voor een leven lang leren vast te stellen. De armoede onder werkenden en de arbeidsmarktsegmentatie te bestrijden, inclusief door een betere overgang van tijdelijke naar permanente dienstverbanden en door het buitensporige gebruik van civielrechtelijke overeenkomsten terug te brengen;

               4.

               blijvende inspanningen te verrichten om de participatie van vrouwen op de arbeidsmarkt te verhogen, in het bijzonder door te investeren in betaalbare kinderopvang van hoge kwaliteit en in voorschools onderwijs door stabiele financiering en gekwalificeerd personeel te garanderen. Met het oog op het verbeteren van de sectorale arbeidsmobiliteit, duurzame stappen te ondernemen om het KRUS te hervormen. De speciale pensioenregeling voor mijnwerkers geleidelijk af te schaffen met het doel hen in het algemene stelsel te integreren. De algemene pensioenhervorming te onderbouwen met maatregelen ter bevordering van de aanwervingskansen voor oudere werknemers om de leeftijd waarop de arbeidsmarkt verlaten wordt, te verhogen;

               5.

               aanvullende maatregelen te nemen om een innovatievriendelijk ondernemersklimaat te garanderen door de banden tussen onderzoek, innovatie en industriebeleid aan te halen door roulerende instrumenten en fiscale stimuleringsmaatregelen te ontwikkelen en bestaande instrumenten gerichter in te zetten in de verschillende fases van de innovatiecyclus;

               6.

               de energieopwekkingscapaciteit te vernieuwen en uit te breiden en de efficiëntie in de hele energieketen te verbeteren. De ontwikkeling van het elektriciteitsnet, inclusief de grensoverschrijdende koppeling, te versnellen en uit te breiden en de obstakels voor grensoverschrijdende uitwisseling van elektriciteit weg te nemen. De concurrentie in de gassector te vergroten door gereguleerde prijzen uit te faseren. De rol en de middelen van de toezichthouder op de spoorwegmarkt uit te breiden en in te staan voor een doeltreffende uitvoering van investeringsprojecten voor het spoor zonder verder uitstel. De inspanningen op te voeren om de breedbanddekking uit te breiden. Het afval- en waterbeheer te verbeteren;

               7.

               verdere stappen te nemen om het bedrijfsklimaat te verbeteren door de handhaving van contracten en de eisen voor bouwvergunningen te vereenvoudigen en de kosten voor de naleving van de belastingwetgeving te verlagen. De voorgenomen liberalisering van de toegang tot professionele diensten goed te keuren en uit te voeren.

      Gedaan te Brussel, 9 juli 2013.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         R. ŠADŽIUS

      (1)  PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.

      (2)  Voor 2013 gehandhaafd bij Besluit 2013/208/EU van de Raad van 22 april 2013 betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten (PB L 118 van 30.4.2013, blz. 21).

      (3)  PB C 219 van 24.7.2012, blz. 65.

      (4)  PB L 306 van 23.11.2011, blz. 25.

      (5)  Op grond van artikel 9, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1466/97.


title: Aanbeveling van de Europese Centrale Bank van 4 februari 2013 aan de Raad van de Europese Unie betreffende de externe accountants van de Central Bank of Cyprus (ECB/2013/3)

text:
               9.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/1

         AANBEVELING VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK
   van 4 februari 2013
   aan de Raad van de Europese Unie betreffende de externe accountants van de Central Bank of Cyprus
   (ECB/2013/3)
   2013/C 37/01
   DE RAAD VAN BESTUUR VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK,
   Gelet op de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank, inzonderheid artikel 27.1
   Overwegende:

               (1)

               De rekeningen van de Europese Centrale Bank (ECB) en van de nationale centrale banken worden gecontroleerd door onafhankelijke externe accountants, die op aanbeveling van de Raad van bestuur van de ECB zijn aanvaard door de Raad van de Europese Unie.

               (2)

               Het mandaat van de huidige externe accountants van de Central Bank of Cyprus zal eindigen na de audit van het boekjaar 2012. Het is derhalve noodzakelijk om met ingang van het boekjaar 2013 externe accountants te benoemen.

               (3)

               De Central Bank of Cyprus heeft KPMG Limited geselecteerd als haar externe accountants voor de boekjaren 2013 tot en met 2017,

         HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING VASTGESTELD:
   Het verdient aanbeveling dat KPMG Limited wordt benoemd tot de externe accountants van de Central Bank of Cyprus voor de boekjaren 2013 tot en met 2017.

      Gedaan te Frankfurt am Main, 4 februari 2013.

            De president van de ECB

         Mario DRAGHI