title: Aanbeveling voor een beschikking van de Raad tot toekenning van wederzijdse bijstand aan Roemenië

text:
Belangrijke juridische mededeling

|

52009PC0199(01)

	[pic] | COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN |Brussel, 21.4.2009COM(2009) 199 definitiefAanbeveling voor eenBESCHIKKING VAN DE RAADtot toekenning van wederzijdse bijstand aan RoemeniëVoorstel voor eenBESCHIKKING VAN DE RAADtot verlening van financiële middellangetermijnbijstand van de Gemeenschap aan RoemeniëAanbeveling voor eenBESCHIKKING VAN DE RAADtot toekenning van wederzijdse bijstand aan RoemeniëenVoorstel voor eenBESCHIKKING VAN DE RAADtot verlening van financiële middellangetermijnbijstand van de Gemeenschap aan RoemeniëTOELICHTINGINLEIDINGVanaf 2002 maakte Roemenië een krachtige economische groei door van gemiddeld 6,5% per jaar, die in 2008 zelfs opliep tot 7,1%. De groei werd voornamelijk geschraagd door de binnenlandse vraag naar consumptiegoederen en investeringen, maar ook gestimuleerd door een door het buitenland gefinancierde groei van de financiële dienstverlening en in de hand gewerkt door sterke loonstijgingen. Een hoog financieringstekort heeft geleid tot een snelle toename van de buitenlandse schuld tot 53% van het bbp eind 2008, terwijl wijdverspreide leningen in vreemde valuta de kwetsbaarheid hebben verhoogd van huishoudens en balansen van ondernemingen voor plotselinge veranderingen in de wisselkoers. De druk van de binnenlandse vraag werd nog versterkt door een procyclisch begrotingsbeleid, waardoor de netto financieringsbehoefte is opgelopen van 1,2% van het bbp in 2005 tot 5,4% van het bbp in 2008, ondanks de opeenvolgende adviezen van de Raad en het beleidsadvies van de Commissie van juni 2008, waarin wordt opgeroepen tot begrotingsconsolidatie en tot een verbetering van het begrotingsbeheer.De wereldwijde economische neergang en de toegenomen risicoaversie ten aanzien van kwetsbare punten die hun oorsprong vinden in Roemenië zelf, hebben tot een scherpe daling van de kapitaalstromen naar het land geleid. De druk op de wisselkoers is toegenomen, hetgeen resulteerde in een cumulatieve depreciatie van de munt met meer dan 30% sinds augustus 2007. In het vierde kwartaal van 2008 liet de binnenlandse vraag een krimp zien van meer dan 4% op jaarbasis, die voornamelijk terug te voeren was op een achteruitgang van de particuliere consumptie nadat in de eerste drie kwartalen groeipercentages van meer dan 10% werden waargenomen. Voorts hebben het externe concurrentievermogen en de ontwikkeling van de productiviteit nadeel ondervonden van het langzame tempo waarin structurele hervormingen werden doorgevoerd sinds Roemenië tot de EU is toegetreden. De regering heeft ook te kampen met toenemende moeilijkheden op de obligatiemarkt, waarop de gemiddelde opbrengsten met zo’n 300 basispunten zijn gestegen in vergelijking met een jaar eerder en die vrijwel uitsluitend korte looptijden kent.Daarom hebben de Roemeense autoriteiten[1] op 6 maart 2009 de Commissie om ondersteuning van de betalingsbalans verzocht en het IMF en de Wereldbank om soortgelijke steun gevraagd. Hoewel er momenteel geen sprake is van een acute crisis, zijn deze instellingen van oordeel dat externe financiële bijstand in deze fase een verbetering van de Roemeense buitenlandse deviezenreserves garandeert, uitgaande van een scenario van belangrijke druk op de externe financiering van zowel de openbare als de particuliere sector in de komende twee jaar. Een programma zou ook bijdragen aan een groter vertrouwen in het vermogen van Roemenië om aan haar externe verplichtingen te voldoen.Op 9 maart heeft de Commissie samen met het voorzitterschap van de Raad bekendgemaakt dat de EU in samenwerking met het IMF wilde deelnemen in een gecoördineerd financieringspakket om de stabiliteit van de Roemeense betalingsbalans te ondersteunen. Er werd echter op gewezen dat de financiële bijstand alleen beschikbaar zou komen als de Roemeense autoriteiten er zich krachtig toe verbonden een ondersteunend beleidsprogramma door te voeren.Op basis van discussies met de Commissie en het IMF zullen de Roemeense autoriteiten de Commissie en het IMF een intentieverklaring toezenden waarin de belangrijkste elementen van het economische aanpassingsprogramma van de Roemeense autoriteiten worden belicht. De financiële bijstand wordt pas door de Raad aan Roemenië toegekend als deze verklaring is ontvangen. Het economische aanpassingsprogramma moet er met name voor zorgen dat de gevolgen van de scherpe daling van de instroom van particulier kapitaal worden opgevangen, terwijl beleidsmaatregelen worden getroffen om de externe en budgettaire onevenwichtigheden aan te pakken en de financiële sector te versterken. In het licht van dit programma hebben de moederinstellingen van de grootste negen banken die in Roemenië zijn gevestigd en in buitenlandse handen zijn, een gezamenlijke verbintenis onderschreven om hun totale positie jegens Roemenië te handhaven en, indien nodig, extra kapitaal te verstrekken.MACRO-ECONOMISCHE ONTWIKKELINGEN EN VOORUITZICHTENNa vele jaren van sterke bbp-groei (gemiddeld 6,5% op jaarbasis sinds 2002) liet de groei in het vierde kwartaal van 2008 een sterke achteruitgang zien tot 2,9% op jaarbasis. Deze ontwikkeling was voornamelijk terug te voeren op een daling van de particuliere consumptie met bijna 4% op jaarbasis, naast het feit dat banken vrijwel geen leningen meer verstrekten. Het vierde kwartaal gaf een scherpe vertraging te zien van de bruto-investeringen in vaste activa van ruim 30% op jaarbasis in het eerste kwartaal tot net onder de 3%. Aan de aanbodzijde werd de vertraging veroorzaakt door een krimp in de industriële sector van circa 8%, tegen een groei met 5,5% in het eerste kwartaal van 2008. Ook de bouwnijverheid en de dienstensector gaven een scherpe productievermindering te zien.De scherpe daling van de binnenlandse vraag in het vierde kwartaal leidde ook tot een vertraging van de invoer, met groeipercentages op jaarbasis die tegen het einde van het jaar negatief werden (-18% op jaarbasis) en een zelfs nog verdere achteruitgang lieten zien in januari 2009 (-28% op jaarbasis, in RON). De exportprestaties namen ook aanzienlijk af (-8% op jaarbasis in december 2008 en -13% in januari 2009). Al met al is het tekort op de lopende rekening licht teruggelopen van 13,5% van het bbp in 2007 naar een nog altijd hoog niveau van 12,3% van het bbp in 2008. Wat de financiering betreft, werd het tekort op de lopende rekening in 2008 voor zo’n 54% gedekt door BDI. Het resterende deel werd hoofdzakelijk gefinancierd uit (voor het merendeel particuliere) buitenlandse schuld, die toenam tot circa 53% van het bbp eind 2008.Tijdens de economische hoogconjunctuur hebben tekorten aan arbeidskrachten als gevolg van aanzienlijke uitstromen van migranten en het vrij hoge percentage ongeschoolde arbeidskrachten bijgedragen tot het ontstaan van een loon-prijsspiraal, waarbij de loonstijging veel groter was dan de zwakke toename van de productiviteit. De loonstijging bleef zeer sterk in de eerste twee kwartalen van 2008 (met nominale loonstijgingen van rond de 25% op jaarbasis), maar is sindsdien afgenomen, uitkomend op 13% op jaarbasis in januari 2009. Ondanks de dalende grondstoffen- en voedselprijzen steeg de CPI-inflatie opnieuw van 6,3% in december 2008 tot 6,9% in februari 2009 als gevolg van een nominale depreciatie van de munt met 8% gedurende deze periode.Gezien de scherpe vermindering van economische activiteit in het vierde kwartaal van 2008 en de waarschijnlijk verdere versombering van de mondiale economische vooruitzichten, zal de bbp-groei naar verwachting negatief worden in 2009 en dalen tot ongeveer -4% ten gevolge van een krimp van de consumptie en de investeringen, welke ten dele wordt tenietgedaan door een correctie van het externe tekort.OVERHEIDSFINANCIËNTegen het advies van de Raad van februari 2008 over het Roemeense convergentieprogramma en het beleidsadvies van de Commissie van juni 2008 in, heeft Roemenië tijdens de hausse van de binnenlandse vraag in de jaren 2005-2008 toch een procyclisch begrotingsbeleid gevoerd, hetgeen tot een stijging van het nominale tekort van 1,2% van het bbp in 2005 tot 5,4% van het bbp in 2008 heeft geleid in een periode van een gemiddelde reële bbp-groei van 6,5%. Dit was grotendeels het gevolg van een in het algemeen matige begrotingsplanning en -uitvoering. Inkomstenmeevallers werden gewoonlijk uitgegeven in de vorm van corrigerende begrotingen die tijdens het begrotingsjaar werden opgesteld, waardoor er geen reserves werden opgebouwd voor slechtere tijden. Zwakke punten in het openbaar bestuur droegen ook bij tot het herhaaldelijk onvolledig uitvoeren van plannen voor kapitaaluitgaven, waarna een deel van de voor investeringen bestemde middelen werd aangewend voor lopende uitgaven, zoals ambtenarensalarissen en sociale overdrachten. Omdat vergelijkbare lonen in de overheidssector op een hoger niveau lagen, lokten loonstijgingen in de overheidssector loonsverhogingen in de particuliere sector uit. In de jaren 2005-2008 vond een nominale verdubbeling plaats van de beloning in de overheidssector. Tot slot hebben in de laatste weken van het jaar aanzienlijke uitgavenoverschrijdingen plaatsgevonden, waardoor de geloofwaardigheid en voorspelbaarheid van de begroting ernstig werden aangetast. Ondanks de aanbevelingen van het beleidsadvies van de Commissie van juni 2008 is geen vooruitgang geboekt met de invoering van een bindend budgettair middellangetermijnkader.De door de nieuwe regering ingediende begroting voor 2009, die eind februari door het parlement werd aangenomen, bevat een aantal maatregelen om het tekort terug te dringen van 5,4% van het bbp in 2008 tot 2,0% van het bbp in 2009, waarbij wordt uitgegaan van een reële bbp-groei van 2,5%. De maatregelen omvatten een wervingsstop en het schrappen van verschillende bonussen in de overheidssector, een beperking van de uitgaven voor goederen en diensten, beperkte loonstijgingen in de overheidssector en het koppelen van de pensioenen aan de inflatie in plaats van aan de loonontwikkelingen. Daar staat tegenover dat de regering een forse stijging van de overheidsinvesteringen plant. Op de datum waarop de begroting werd aangenomen, was het echter al duidelijk dat de tekortdoelstelling onrealistisch was, met name omdat het hieraan ten grondslag liggende macro-economische scenario en de ontvangstenprognoses te optimistisch waren. Bovendien was de uitvoering van de maatregelen aan de uitgavenzijde aan risico's onderhevig, gezien het ontbreken van een algehele hervorming van het uitgavenbeleid.FINANCIËLE MARKTENHet Roemeense financiële stelsel wordt gedomineerd door de banksector, die zich in de afgelopen paar jaar in zeer snel tempo heeft ontwikkeld. De nettoactiva van de Roemeense banksector bedroegen eind 2008 zo'n 315 miljard RON (62% van het bbp). De banken zijn grotendeels in buitenlandse handen. In december 2008 bezaten kredietinstellingen met overwegend buitenlands kapitaal (met inbegrip van bijkantoren van buitenlandse banken) ongeveer 88% van de totale nettoactiva van alle kredietinstellingen die in Roemenië actief zijn. Banken uit Oostenrijk, Griekenland, Frankrijk en Italië zijn het sterkst in Roemenië aanwezig.Gedurende de afgelopen paar jaar bevorderde de Roemeense banksector een snelle stijging van de kredietverlening, waarbij de verhouding tussen leningen en deposito’s in 2008 was opgelopen tot 122%. Hoewel de kredietgroei vanaf een laag niveau startte, maakte de toename van leningen die voornamelijk in buitenlandse valuta luiden (bijna 59% van het totale binnenlandse krediet aan de particuliere sector in januari 2009) de Roemeense banksector sterk afhankelijk van buitenlandse financiering. In het tweede halfjaar van 2008 is de leningactiviteit dramatisch teruggelopen, waarbij de jaarlijkse kredietgroei afnam van ruim 60% in juni 2008 tot 36,5% in december 2008.Hoewel de banksector momenteel relatief solide lijkt en over voldoende kapitaal lijkt te beschikken (met eind 2008 een solvabiliteitsratio van 12,3%), zou de financiële stabiliteit in Roemenië onder druk kunnen komen te staan. De verslechterende macro-economische vooruitzichten houden in dat het percentage leningen waarvan de terugbetalingsverplichtingen niet wordt nagekomen, de komende maanden naar alle waarschijnlijkheid snel zal toenemen. Daar de Roemeense particuliere sector bovendien sterk afhankelijk is van leningen in vreemde valuta, zou iedere verdere waardevermindering van de lei zwaar drukken op huishoudens en balansen van ondernemingen.BETALINGSBALANS EN EXTERNE FINANCIERINGSBEHOEFTEDe Roemeense economische opleving werd in de afgelopen paar jaar gekenmerkt door grote externe onevenwichtigheden en een onhoudbare groei van de externe verplichtingen. Het tekort op de lopende rekening nam toe van 5,8% van het bbp in 2004 tot 13,5% van het bbp in 2007 en bleef boven de 12% van het bbp in 2008. Als gevolg daarvan kwam de buitenlandse brutoschuld eind 2008 op 55% van het bbp uit.De Roemeense financiële markten hebben sinds begin oktober 2008 voortdurend onder druk gestaan. Het afbouwen van vreemd vermogen, de zwakke fundamentele economische situatie van Roemenië en de lage kredietwaardigheid drukken zwaar op de valuta-, interbanken-, aandelen- en obligatiemarkten. Omdat het weliswaar afnemende maar hardnekkige tekort op de lopende rekening, in combinatie met de noodzaak tot het doorrollen van een vrij aanzienlijke kortlopende en langerlopende schuld in vreemde valuta, in 2009-2011 waarschijnlijk niet volledig door de BDI en overige inkomsten op de financiële en de kapitaalrekening worden gedekt, wordt ervan uitgegaan dat de externe financiering flink onder druk blijft staan.Gezien het bovenstaande is de Commissie van oordeel dat de Roemeense betalingsbalans ernstig gevaar loopt. Daarom adviseert zij de Raad te besluiten tot verlening van wederzijdse bijstand. De totale financieringsbehoefte in de periode tot het eerste kwartaal van 2011 wordt geraamd op 20 miljard EUR. Daarbij is rekening gehouden met het verwachte aanhoudende tekort op de externe rekening, het slechts gedeeltelijk doorrollen van vervallende leningen, enige uitstroom van kapitaal en een verhoging van de officiële buitenlandse reserves tot een prudent niveau. Aangenomen wordt dat buitenlandse banken, conform de van grote buitenlandse banken verlangde verbintenis dat zij hun positie jegens Roemenië zullen handhaven (zoals bevestigd in hun gezamenlijke verklaring van 26 maart 2009), hun vorderingen op Roemenië voor 100% zullen doorrollen zodra de wederzijdse bijstand wordt toegekend. Tevens wordt ervan uitgegaan dat in 2009 de buitenlandse schulden van bedrijven aan moederondernemingen en de buitenlandse schulden van Roemeense banken voor 50% zullen worden doorgerold. Voor 2010 en 2011 wordt ervan uitgegaan dat alle vervallende buitenlandse verplichtingen voor 100% zullen worden doorgerold in het licht van de verwachte stabilisatie van de financiële markten en het inzetten van het herstel op de belangrijkste exportmarkten van Roemenië. Er is niet alleen een voldoende hoog streefbedrag voor de deviezenreserves vastgesteld (meer dan 100% van de nog uitstaande kortlopende buitenlandse schuld), maar er zijn ook conservatieve veronderstellingen gemaakt ten aanzien van andere kapitaaluitstromen, zoals uitstromen van deposito's van niet-ingezetenen, dalingen van handelskredieten en uitstromen van portefeuillebeleggingen teneinde extra zekerheden in de berekeningen in te bouwen. De onderliggende raming voor de bbp-groei bedraagt -4% in 2009 en om en bij de 0% in 2010. Verwacht wordt dat het tekort op de lopende rekening in 2009 7½% van het bbp zal bedragen en in 2010 6½% van het bbp.EU-BETALINGSBALANSSTEUN IN HET KADER VAN INTERNATIONALE ACTIEGelet op de ernstige betalingsbalansproblemen van Roemenië, beveelt de Commissie, na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité (EFC) op 17 maart 2009, de Raad aan om wederzijdse bijstand overeenkomstig artikel 119 van het Verdrag te verlenen, mits de Roemeense autoriteiten zich vastleggen op de uitvoering van een omvangrijk programma van budgettaire, financiële en structurele aanpassingen.Ook stelt de Commissie na raadpleging van het EFC voor dat de Raad, nadat hij op aanbeveling van de Commissie heeft besloten de beschikking tot toekenning van wederzijdse bijstand aan Roemenië aan te nemen, een beschikking vaststelt waarin Roemenië in het kader van het EU-mechanisme voor lidstaten (ingevoerd bij Verordening (EG) nr. 332/2002 van de Raad van 18 februari 2002) financiële middellangetermijnbijstand van maximaal 5 miljard EUR wordt verleend om de betalingsbalans van het land te steunen.Onder de huidige omstandigheden van een beperkte instroom van kapitaal en grote budgettaire en externe onevenwichtigheden lijkt het gerechtvaardigd om Roemenië in het kader van het betalingsbalansmechanisme voor de lidstaten (ingesteld bij Verordening (EG) nr. 332/2002) middellangetermijnbijstand te verlenen. Deze bijstand is in de eerste plaats bedoeld om een ordelijke aanpassing van het externe tekort in de hand te werken, waardoor de te grote druk op de wisselkoers wordt verminderd omdat deze anders ernstige gevolgen voor de balansen in de bedrijfssector en bij de huishoudens zou kunnen veroorzaken, met een scherpere recessie en spanning in de banksector tot gevolg.De totale financieringsbehoefte tot het eerste kwartaal van 2011 wordt geraamd op 20 miljard EUR. De EU-bijstand aan Roemenië moet worden gecombineerd met een lening van 11,40 miljard SDR van het IMF (ongeveer 12,95 miljard EUR, 1085% van het Roemeense IMF-quotum) in het kader van een IMF-stand-byregeling. De Wereldbank verstrekt 1 miljard EUR en de EIB en de EBWO samen ook nog eens 1 miljard EUR, bovenop hun gebruikelijke kredietverleningsactiviteiten.Op 26 maart 2009 hebben de moederinstellingen van de 9 grootste buitenlandse banken in Roemenië er zich gezamenlijk toe verbonden hun totale positie jegens Roemenië gedurende de programmaperiode te handhaven en hebben zij tevens toegezegd hun Roemeense dochterondernemingen te ondersteunen met het oog op het behoud van hun huidige gezonde financiële situatie gedurende de hele periode van onrust op de financiële markten en van economische neergang. Deze toezegging zal worden herbevestigd in de individuele "comfort letters" van de belangrijkste banken aan de Nationale Bank van Roemenië (NBR) die, samen met de toezichthoudende autoriteiten van het land van herkomst, de nakoming van deze verbintenis van dichtbij zal volgen. De financiële bijstand van de EU wordt verstrekt ter ondersteuning van de krachtige verbintenis van de Roemeense autoriteiten om een veelomvattend economisch programma ten uitvoer te leggen. Dit programma is met de Roemeense autoriteiten overeengekomen.Aan de hand van inspecties en regelmatige verslaggeving door de autoriteiten zal de Commissie in samenwerking met het EFC op gezette tijden nagaan of voldaan wordt aan de economische beleidsvoorwaarden die aan de steun verbonden zijn. Gedurende de hele uitvoering van het programma zal de Commissie op specifieke gebieden ook aanvullend beleidsadvies verstrekken en technische bijstand verlenen. De kernpunten van dit programma worden hierna uiteengezet.a. Budgettaire consolidatieDe regering heeft zich verbonden tot het doorvoeren van extra budgettaire aanpassingen ter grootte van 1,1% van het bbp, naast de maatregelen ten belope van 3% van het bbp die zijn opgenomen in de in februari 2009 aangenomen begroting voor 2009. Op basis van de herziene raming van een bbp-krimp met 4% in 2009 en op grond van de extra begrotingsmaatregelen streven de autoriteiten een overheidstekort van 5,1% van het bbp na, wat een belangrijke structurele aanpassing inhoudt ten opzichte van 2008. Op basis van de geactualiseerde economische vooruitzichten en de verdere maatregelen zal het parlement in het tweede kwartaal van dit jaar een gewijzigde begroting voor 2009 goedkeuren.De begrotingsconsolidatie wordt geconcentreerd aan de uitgavenzijde. De primaire overheidsuitgaven zullen verder worden teruggedrongen met 0,85 procentpunt van het bbp ten opzichte van de begroting voor 2009. Dit zal worden gerealiseerd door i) een reductie (met naar schatting 4 à 4½% ten opzichte van het niveau van 2008) van de loonkosten in de openbare sector door het afzien van de voor 2009 geplande loonstijgingen in de overheidssector (in totaal 5 procent), of een equivalente verdere personeelsreductie, en door een vermindering van het aantal banen bij de overheid, onder meer door slechts 1 op de 7 vertrekkende werknemers te vervangen; ii) lagere uitgaven voor goederen en diensten en voor subsidies aan overheidsondernemingen; iii) een aantal bezuinigingen op kapitaaluitgaven, bijvoorbeeld met betrekking tot posten als voertuigen en kantooruitrusting, en de vaststelling van een realistisch tijdschema voor EU-gefinancierde projecten. Dit alles neemt niet weg dat er naar verwachting een substantiële stijging zal plaatsvinden van de overheidsinvesteringen in 2009 ten opzichte van 2008 (zo’n 6½% van het bbp in 2009, tegen 5¾% van het bbp in 2008). Aan de ontvangstenzijde zullen maatregelen tot het afschaffen van bepaalde belastingaftrekken en -voordelen (met name met betrekking tot dienstauto’s en afschrijving van geherwaardeerde goederen) waarschijnlijk ook nog eens 0,25% van het bbp opleveren. De regering heeft toegezegd de begrotingsconsolidatie aan de uitgavenzijde voort te zetten en het tekort verder terug te brengen tot 4,1% van het bbp in 2010 en tot minder dan 3% van het bbp in 2011.Tijdens de hele uitvoering van het programma, zal de Commissie verdere bijstand en verder advies verlenen aan de Roemeense autoriteiten om te zorgen voor een duurzame correctie van het tekort.b. Hervorming van de budgettaire governanceEr zullen maatregelen worden genomen ter verbetering van de begrotingsstrategie en het begrotingsproces om op duurzame wijze lagere begrotingstekorten te verwezenlijken. Een sleutelelement vormt de wet op de budgettaire verantwoordelijkheid, waarin onder meer de volgende punten geregeld worden: het instellen van procedures voor verbeterde meerjarenbegrotingen, het stellen van grenzen aan begrotingsaanpassingen gedurende het jaar, het opstellen van begrotingsregels voor een betere uitvoering van de begroting en het bereiken van volledige naleving van de vereisten van het stabiliteits- en groeipact. Tevens moet bij wet een begrotingsraad worden ingesteld voor onafhankelijke en deskundige toetsing.Om de voorspelbaarheid en transparantie van de begroting te vergroten, zal het beloningssysteem van ambtenaren worden geherstructureerd, door onder meer een gelijkschakeling en vereenvoudiging van de salarisstructuur en een herziening van het bonussysteem. Hiermee wordt beoogd de grootste problemen van het beloningssysteem van ambtenaren aan te pakken: bonussen nemen een te groot deel in beslag van de totale beloning, er is geen gelijkgeschakelde salarisschaal en er is sprake van een groot aantal voorschriften inzake lonen in verschillende delen van het beloningssysteem.Om de houdbaarheid van de overheidsfinanciën op middellange termijn te bevorderen zullen de belangrijkste parameters van het pensioenstelsel worden herzien. De veranderingen zullen onder meer betrekking hebben op een indexatie van de overheidspensioenen op basis van de consumentenprijzen, een beperking van de mogelijkheden van vrijwillige pensioenverhogingen en een stapsgewijze verdere verhoging van de pensioenleeftijd die verder gaat dan de huidige overeengekomen plannen (met name voor vrouwen), rekening houdend met de ontwikkeling van de levensverwachting. Daarnaast zal er een stapsgewijze invoering plaatsvinden van pensioenbijdragen voor groepen van ambtenaren die momenteel van dergelijke bijdragen zijn uitgesloten. Het programma voorziet in voortzetting van de invoering van de tweede pensioenpijler met de oorspronkelijk geplande regelmatige bijdrageverhogingen.c. Monetair beleid en beleid ten aanzien van de financiële sectorHet is de bedoeling dat het monetaire beleid gericht blijft op prijsstabiliteit en op een verwezenlijking van de inflatiedoelstelling van de NBR (momenteel 3,5% en ±1 procent eind 2009). Wat de financiële sector betreft, zal de NBR stresstests uitvoeren op individuele bankbalansen en leningportefeuilles op basis van verschillende scenario’s volgens de EU-richtsnoeren inzake waardering. Deze stresstests zullen worden gebruikt om uit te maken met hoeveel het eigen vermogen eventueel moet worden verhoogd om ervoor te zorgen dat de solvabiliteitsratio’s gedurende de hele programmaperiode boven de 10 procent blijven. Als de stresstests eenmaal zijn uitgevoerd, zal van de moederbanken conform hun toezegging om adequate steun aan hun dochterondernemingen te verlenen (zoals bevestigd in hun gezamenlijke verklaring van 26 maart 2009) worden gevraagd om uiterlijk eind september 2009 toereikende middelen te verstrekken om mogelijke tekorten te dekken die uit de stresstests naar voren zijn gekomen.Het programma voorziet bovendien in een wijziging van de bank- en liquidatiewetten om op tijdige en doeltreffende wijze te kunnen reageren ingeval een bank in moeilijkheden komt . De wijzigingen beogen met name de bevoegdheden te versterken van bewindvoerders van banken die onder buitengewoon beheer zijn geplaatst. Andere maatregelen dan die inzake probleembanken hebben betrekking op het versterken van de corrigerende bevoegdheden van de NBR door bepalingen op grond waarvan zij belangrijke aandeelhouders kan vragen hun aandeel in het kapitaal te verhogen en de bank financieel te steunen, en tevens winstuitkeringen kan verbieden of kan beperken. Het financiële toezicht zal worden versterkt in overeenstemming met de toepasselijke EU-wetgeving. Daarnaast zullen meer gedetailleerde rapportagevoorschriften inzake liquiditeit worden ingevoerd en moet, op een geschikt tijdstip, het verplichte minimumniveau van de solvabiliteitsratio worden verhoogd van 8 tot 10 procent. Bovendien zullen de procedures voor het in werking stellen van de depositoverzekering worden gewijzigd om de betalingen te vereenvoudigen en te versnellen. Ingevolge de gewijzigde wetgeving zal de depositoverzekering binnen een periode van 21 dagen na een besluit van de NBR in werking worden gesteld. Tot slot heeft de NBR toegezegd het scala aan beleenbare activa uit te breiden teneinde een voldoende liquiditeitsverstrekking te garanderen.d. Structurele hervormingenHet economische programma omvat ook structurele hervormingsmaatregelen die aansluiten bij de beleidsterreinen die worden bestreken door de landenspecifieke aanbevelingen die de Raad in het kader van de Lissabonstrategie heeft gedaan. De hervormingen omvatten beleidsmaatregelen met het oog op de verbetering van de efficiëntie en doelmatigheid van het openbaar bestuur, de bevordering van de kwaliteit van de overheidsuitgaven, een goed gebruik en een grotere absorptie van EU-middelen, de verbetering van het ondernemingsklimaat en het aanpakken van zwartwerk. De Commissie levert ook een bijdrage aan de lokale capaciteitsopbouw via de structuurfondsen, waarbij een specifiek deel van de middelen voor technische hulpmaatregelen wordt bestemd.Het bovenbeschreven programma weerspiegelt de economische beleidsvoorwaarden in de aanbeveling van de Commissie voor een beschikking van de Raad. De gedetailleerde economische beleidsvoorwaarden die verbonden zijn aan de uitkering van de EU-lening, zullen worden vastgelegd in een memorandum van overeenstemming met de Roemeense autoriteiten. Het programma zal ook volledig in aanmerking worden genomen in een actualisering van het Roemeense convergentieprogramma.De voorgestelde beschikking loopt drie jaar na de inwerkingtreding ervan af. Teneinde in het huidige marktklimaat de nodige flexibiliteit te waarborgen, wordt voorgesteld het gebruik van renteswaps toe te staan voor het sluiten van de leningstransactie waarmee de te verstrekken lening wordt gefinancierd. Om de EU-begroting te beschermen, moeten de tegenpartijen van een mogelijke swap de hoogste kredietwaardigheid bezitten.In overeenstemming met de bepalingen van het Commissievoorstel van 8 april 2009 voor een verordening van de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 332/2002 houdende instelling van een mechanisme voor financiële ondersteuning op middellange termijn van de betalingsbalansen van de lidstaten kan de Commissie, met inbegrip van het Europees Bureau voor fraudebestrijding en de Europese Rekenkamer via haar eigen ambtenaren of naar behoren gemachtigde vertegenwoordigers technische of financiële controles of audits uitvoeren die zij dienstig acht voor het beheer van deze ondersteuning. Er wordt zorg voor gedragen dat vermoedelijke en effectieve gevallen van fraude of corruptie of enige andere illegale activiteit met betrekking tot het beheer van de communautaire ondersteuning van de betalingsbalansen, die de financiële belangen van de EG schaden, worden onderzocht en op passende wijze worden afgehandeld. Al deze gevallen evenals de daarmee samenhangende maatregelen zoals genomen door de bevoegde nationale instanties worden de Commissie onverwijld gemeld. In het memorandum van overeenstemming en de leningsovereenkomst zullen ook reeds de nieuwe technische bepalingen van het Commissievoorstel voor een verordening van de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 332/2002 worden opgenomen.Parallel aan de economische beleidsvoorwaarden van dit programma, zal de Commissie ook de vooruitgang op het gebied van de justitiële hervorming en corruptiebestrijding in het kader van het mechanisme voor samenwerking en toetsing verder volgen. De bestaansduur van dit mechanisme staat los van de looptijd van het bijstandsprogramma. De conclusie van het tussentijds verslag van februari 2009 luidde dat de Roemeense autoriteiten de justitiële hervorming en bestrijding van de corruptie opnieuw dynamisch moeten aanpakken, om de achteruitgang die de afgelopen maanden is geconstateerd een halt toe te roepen. Dit houdt met name in dat de wetgeving moet worden goedgekeurd die nodig is om het rechtsstelsel te moderniseren, en dat door middel van de snelle afhandeling van corruptiezaken op hoog niveau moet worden aangetoond dat het rechtsstelsel de wetgeving onafhankelijk en efficiënt ten uitvoer kan leggen.Naast de economische beleidsvoorwaarden, zal de Commissie tevens het correcte gebruik van EU-transfers voor en na de toetreding blijven volgen, onder meer door evaluaties van de naleving en regelmatige beoordelingen.Aanbeveling voor eenBESCHIKKING VAN DE RAADtot toekenning van wederzijdse bijstand aan RoemeniëDE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 119,Gezien de aanbeveling van de Commissie, na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité,Overwegende hetgeen volgt:1.  Als gevolg van de wereldwijde economische neergang en toenemende zorgen over de gezondheid van de Roemeense economie met haar omvangrijke externe tekort en snel oplopende overheidstekorten, zijn de Roemeense financiële en kapitaalmarkten de laatste tijd onder druk komen te staan. Ook de druk op de wisselkoers is toegenomen en brengt een aanzienlijk risico voor de stabiliteit in het bankwezen met zich mee.2.  In reactie hierop hebben de regering en de Nationale Bank van Roemenië (NBR) een totaalstrategie ontwikkeld met het oog op het stevig verankeren van het macro-economisch beleid en het terugbrengen van de spanning op de financiële markten. Deze strategie is uiteengezet in een intentieverklaring die op […] door de Commissie is ontvangen. Een hoeksteen van het economische programma is het terugdringen van het begrotingstekort van 5,4% van het bbp in 2008 tot 5,1% van het bbp in 2009 en tot minder dan 3% van het bbp in 2011. Er zullen maatregelen worden genomen ter verbetering van de begrotingsstrategie en het begrotingsproces met de bedoeling op duurzame wijze lagere begrotingstekorten te verwezenlijken. Met dit economische programma, en met name met de begrotingsdoelstellingen, zal rekening worden gehouden in de regeringsbegroting en het convergentieprogramma.3.  De Raad onderwerpt het economisch beleid van Roemenië periodiek aan een evaluatie, met name in het kader van de jaarlijkse beoordeling van de Roemeense actualisering van het convergentieprogramma en de uitvoering van het nationale hervormingsprogramma en de regelmatige beoordeling van de vorderingen die Roemenië maakt in het kader van het convergentieverslag en het jaarlijks voortgangsverslag.4.  Omdat het weliswaar afnemende, maar toch hardnekkige tekort op de lopende rekening, in combinatie met de noodzaak om een vrij hoge kortlopende en langerlopende schuld in vreemde valuta door te rollen, in 2009-2011 waarschijnlijk niet volledig worden gedekt door de BDI en overige inkomsten op de financiële en de kapitaalrekening, wordt ervan uitgegaan dat de externe financiering flink onder druk blijft staan. De externe financieringsbehoefte tot het eerste kwartaal van 2011 wordt geraamd op ongeveer 20 miljard EUR. Aangenomen wordt dat buitenlandse banken, conform de van grote buitenlandse banken verlangde verbintenis dat zij hun positie jegens Roemenië zullen handhaven (zoals bevestigd in hun gezamenlijke verklaring van 26 maart 2009), hun vorderingen op Roemenië voor 100% zullen doorrollen zodra de wederzijdse bijstand wordt toegekend. Tevens wordt ervan uitgegaan dat in 2009 de buitenlandse schulden van bedrijven aan moederondernemingen en de buitenlandse schulden van Roemeense banken voor 50% zullen worden doorgerold. Voor 2010 en 2011 wordt ervan uitgegaan dat alle vervallende buitenlandse verplichtingen voor 100% zullen worden doorgerold in het licht van de verwachte stabilisatie van de financiële markten en het inzetten van het herstel op de belangrijkste exportmarkten van Roemenië. Er is niet alleen een voldoende hoog streefbedrag voor de deviezenreserves vastgesteld (meer dan 100% van de nog uitstaande kortlopende buitenlandse schuld), maar er zijn ook conservatieve veronderstellingen gemaakt ten aanzien van andere kapitaaluitstromen, zoals uitstromen van deposito's van niet-ingezetenen, dalingen van handelskredieten en uitstromen van portefeuillebeleggingen teneinde extra zekerheden in de berekeningen in te bouwen.5.  De Roemeense autoriteiten hebben de Europese Unie en andere internationale financiële instellingen om substantiële financiële bijstand gevraagd om de betalingsbalans te steunen en de deviezenreserves op een solide niveau te brengen.6.  De Roemeense betalingsbalans loopt ernstig gevaar en daarom moet de Gemeenschap dringend wederzijdse bijstand toekennen,HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD:Artikel 1De Gemeenschap kent Roemenië wederzijdse bijstand toe.Artikel 2Deze beschikking is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel,Voor de RaadDe voorzitterVoorstel voor eenBESCHIKKING VAN DE RAADtot verlening van financiële middellangetermijnbijstand van de Gemeenschap aan RoemeniëDE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Verordening (EG) nr. 332/2002 van de Raad van 18 februari 2002 houdende instelling van een mechanisme voor financiële ondersteuning op middellange termijn van de betalingsbalansen van de lidstaten[2], en met name op artikel 3, lid 2,Gezien de aanbeveling van de Commissie, na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité (EFC),Overwegende hetgeen volgt:7.  Bij Beschikking [….] heeft de Raad Roemenië wederzijdse bijstand toegekend.8.  Ondanks de verwachte verbetering van de lopende rekening raamden de Commissie, het IMF en de Roemeense autoriteiten in maart 2009 de Roemeense externe financieringsbehoefte tot het eerste kwartaal van 2011 op 20 miljard EUR, omdat de financiële rekening en de kapitaalrekening gezien de recente ontwikkelingen op de financiële markt fors zouden kunnen verslechteren.9.  De Gemeenschap moet Roemenië tot 5 miljard EUR steun verlenen in het kader van het mechanisme voor financiële ondersteuning op middellange termijn van de betalingsbalansen van de lidstaten dat is ingesteld bij Verordening (EG) nr. 332/2002. Deze bijstand moet worden gecombineerd met een lening van 11,40 miljard SDR (ongeveer 12,95 miljard EUR), die het Internationaal Monetair Fonds verstrekt in het kader van een stand-byregeling, die naar verwachting op 6 mei 2009 zal worden goedgekeurd. Ook de Wereldbank heeft Roemenië een lening van 1 miljard EUR toegezegd en de EIB en EBWO zullen samen in totaal 1 miljard EUR aan aanvullende steun verstrekken.10.  De bijstand moet onder beheer komen te staan van de Commissie. De concrete economische beleidsvoorwaarden die, na raadpleging van het EFC, met de Roemeense autoriteiten zijn overeengekomen, moeten worden vastgelegd in een memorandum van overeenstemming. De Commissie moet de nadere financiële voorwaarden in de leningsovereenkomst vastleggen.11.  De Commissie gaat op gezette tijden door middel van inspecties en regelmatige verslaggeving door de Roemeense autoriteiten na of voldaan wordt aan de economische beleidsvoorwaarden die aan de bijstand verbonden zijn.12.  Gedurende de hele uitvoering van het programma zal de Commissie op specifieke gebieden ook aanvullend beleidsadvies verstrekken en technische bijstand verlenen.13.  De Europese Rekenkamer heeft het recht de financiële controles of audits te verrichten die zij dienstig acht voor het beheer van deze ondersteuning. De Commissie, met inbegrip van het Europees Bureau voor fraudebestrijding, kan ook via haar eigen ambtenaren of naar behoren gemachtigde vertegenwoordigers technische of financiële controles of audits uitvoeren die zij dienstig acht voor het beheer van de middellangetermijnbijstand van de Gemeenschap.14.  Parallel aan de economische beleidsvoorwaarden van dit programma zal de Commissie ook de vooruitgang op het gebied van de justitiële hervorming en corruptiebestrijding in het kader van het mechanisme voor samenwerking en toetsing verder volgen. De bestaansduur van dit mechanisme staat los van de looptijd van het bijstandsprogramma. Naast de economische beleidsvoorwaarden zal de Commissie tevens het correcte gebruik van EU-transfers voor en na de toetreding blijven volgen, onder meer door evaluaties van de naleving en regelmatige beoordelingen.15.  De bijstand moet worden verleend om de betalingsbalans van Roemenië te steunen en daarmee bij te dragen aan het welslagen van het economische beleidsprogramma van de regering,HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD:Artikel 116.  De Gemeenschap stelt Roemenië een middellangetermijnlening van maximaal 5 miljard EUR met een maximale gemiddelde looptijd van zeven jaar ter beschikking.17.  De financiële bijstand van de Gemeenschap wordt gedurende een periode van drie jaar beschikbaar gesteld, en wel met ingang van de eerste dag na de inwerkingtreding van deze beschikking.Artikel 218.  De Commissie zal de bijstand beheren op een wijze die aansluit bij de toezeggingen van Roemenië en bij de aanbevelingen van de Raad, met name de landenspecifieke aanbevelingen in het kader van de uitvoering van het nationaal hervormingsprogramma en in het kader van het convergentieprogramma.19.  De Commissie komt met de autoriteiten van Roemenië, na raadpleging van het EFC, de concrete economische beleidsvoorwaarden overeen die overeenkomstig artikel 3, lid 5, aan de financiële bijstand worden verbonden. Deze voorwaarden worden vastgelegd in een memorandum van overeenstemming dat aansluit bij de toezeggingen en aanbevelingen als bedoeld in lid 1. De Commissie legt de nadere financiële voorwaarden in de leningsovereenkomst vast.20.  De Commissie gaat in samenwerking met het EFC op gezette tijden na of voldaan wordt aan de economische beleidsvoorwaarden die aan de bijstand verbonden zijn. Hiertoe zullen de Roemeense autoriteiten alle noodzakelijke informatie ter beschikking stellen van de Commissie en volledig samenwerken met de Commissie. De Commissie houdt het EFC op de hoogte van een eventuele herfinanciering van de leningen of een eventuele herstructurering van de financiële voorwaarden.21.  Roemenië staat klaar om aanvullende consolidatiemaatregelen te nemen en uit te voeren om de macrofinanciële stabiliteit te waarborgen, mochten dergelijke maatregelen tijdens het bijstandsprogramma noodzakelijk zijn. Vóór de vaststelling van die maatregelen winnen de Roemeens autoriteiten advies in bij de Commissie.Artikel 322.  De Commissie stelt de financiële bijstand van de Gemeenschap aan Roemenië beschikbaar in ten hoogste vijf tranches, waarvan de omvang in het memorandum van overeenstemming wordt vastgelegd.23.  De vrijgave van de eerste tranche hangt af van de inwerkingtreding van de leningsovereenkomst en het memorandum van overeenstemming.24.  Een voorzichtig gebruik van renteswaps met tegenpartijen die de hoogste kredietwaardigheid bezitten, is toegestaan indien dit nodig is om de lening te financieren.25.  De Commissie beslist na raadpleging van het EFC over de vrijgave van de volgende tranches.26.  Elke volgende tranche wordt alleen uitgekeerd bij een bevredigende tenuitvoerlegging van het nieuwe, in het convergentieprogramma van Roemenië op te nemen economische programma van de Roemeense regering, van het nationale hervormingsprogramma, en meer in het bijzonder van de concrete economische beleidsvoorwaarden die in het memorandum van overeenstemming zijn vastgelegd. Deze houden onder meer het volgende in:27.  vaststelling van een concreet budgettair middellangetermijnprogramma om het begrotingstekort in 2011 terug te dringen tot onder de in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde van 3% van het bbp;28.  aanneming en uitvoering van een gewijzigde begroting voor 2009 (uiterlijk in het tweede kwartaal van 2009), waarin gemikt wordt op een overheidstekort van niet meer dan 5,1% van het bbp volgens het ESR 95;29.  terugdringing van de nominale loonkosten in de overheidssector ten opzichte van 2008 door het afzien van de voor 2009 geplande loonstijgingen in de overheidssector (nominaal in totaal 5 procent) (of een equivalente verdere personeelsreductie) en door een vermindering van het aantal banen bij de overheid, door onder meer slechts 1 op de 7 vertrekkende werknemers te vervangen;30.  lagere uitgaven voor goederen en diensten en voor subsidies aan overheidsondernemingen;31.  verbetering van het begrotingsbeheer door de goedkeuring en toepassing van een bindend budgettair middellangetermijnkader, het stellen van grenzen aan begrotingsaanpassingen gedurende het jaar, met inbegrip van begrotingsregels, en het oprichten van een begrotingsraad voor onafhankelijke en deskundige toetsing;32.  hervorming van het beloningssysteem van ambtenaren, door onder meer een gelijkschakeling en vereenvoudiging van de salarisstructuur en een herziening van het bonussysteem;33.  herziening van de belangrijkste parameters van het pensioenstelsel waarbij de pensioenen niet meer op basis van de lonen maar van de consumentenprijzen worden geïndexeerd, een geleidelijke herziening van de pensioenleeftijd die verder gaat dan de huidige overeengekomen plannen, met name voor vrouwen, en een stapsgewijze invoering van pensioenbijdragen voor groepen van ambtenaren die momenteel van dergelijke bijdragen worden uitgesloten;34.  de wijziging van bank- en liquidatiewetten om op tijdige en doeltreffende wijze te kunnen reageren in het geval van een in nood verkerende bank . Deze wijzigingen beogen met name de bevoegdheden te versterken van bewindvoerders van banken die onder buitengewoon beheer zijn geplaatst. Andere maatregelen dan die inzake probleembanken dienen betrekking te hebben op het versterken van de corrigerende bevoegdheden van de NBR door bepalingen op grond waarvan zij belangrijke aandeelhouders kan vragen hun aandeel in het kapitaal te verhogen en de bank financieel te steunen, en tevens winstuitkeringen kan verbieden of kan beperken. Het financiële toezicht zal worden versterkt in overeenstemming met de toepasselijke EU-wetgeving. Daarnaast zullen meer gedetailleerde rapportagevoorschriften inzake liquiditeit worden ingevoerd en moet, op een geschikt tijdstip, het verplichte minimumniveau van de solvabiliteitsratio worden verhoogd van 8 tot 10 procent. Bovendien dienen de procedures voor het in werking stellen van de depositoverzekering te worden gewijzigd om de betalingen te vereenvoudigen en te versnellen. Ingevolge de gewijzigde wetgeving zal de depositoverzekering binnen een periode van 21 dagen na een besluit van de NBR in werking worden gesteld. Tot slot heeft de NBR toegezegd het scala aan beleenbare activa uit te breiden teneinde een voldoende liquiditeitsverstrekking te garanderen;35.  structurele hervormingsmaatregelen op de terreinen bestreken door de landenspecifieke aanbevelingen die in het kader van de Lissabonstrategie zijn gedaan. Het betreft onder meer maatregelen met het oog op de verbetering van de efficiëntie en doelmatigheid van het openbaar bestuur, de bevordering van de kwaliteit van de overheidsuitgaven, een goed gebruik en een grotere absorptie van EU-middelen, de verlichting van de administratieve, fiscale en juridische lasten voor het bedrijfsleven en het aanpakken van zwartwerk, waardoor een verbreding van de belastinggrondslag wordt bereikt.36.  Om te zorgen voor een soepele uitvoering van de programmavoorwaarden en op een duurzame wijze bij te dragen aan het herstel van de onevenwichtigheden, verleent de Commissie verder advies en verdere bijstand inzake budgettaire hervormingen, hervormingen van de financiële markten en structurele hervormingen.37.  Roemenië opent een speciale rekening bij de Nationale Bank van Roemenië voor het beheer van de financiële middellangetermijnbijstand van de Gemeenschap.Artikel 4Deze beschikking is gericht tot Roemenië.Artikel 5Deze beschikking wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.Gedaan te Brussel,Voor de RaadDe voorzitterFINANCIEEL MEMORANDUM( zie artikel 16 van de interne regels)BELEIDSGEBIED: TITEL 01 – ECONOMISCHE EN FINANCIËLE ZAKENACTIVITEIT: FINANCIËLE VERRICHTINGEN EN INSTRUMENTENBENAMING VAN DE ACTIE: FINANCIËLE MIDDELLANGETERMIJNBIJSTAND VAN DE EU VOOR ROEMENIË1. BENAMING VAN HET VOORSTEL: BETROKKEN BEGROTINGSONDERDEEL EN OMSCHRIJVING01 04 01 01 EG-garantie voor opgenomen communautaire leningen ter ondersteuning van de betalingsbalansen2. RECHTSGRONDSLAGDe artikelen 119 en 308 van het EG-Verdrag, alsmede Verordening (EG) nr. 332/2002 van de Raad van 18 februari 2002.3. ALGEMENE KWANTITATIEVE GEGEVENS VAN HET BEGROTINGSJAAR (IN EURO)Deze post dient voor de opname in de begroting van de door de Europese Unie verstrekte garantie. Aldus kan de Commissie de schuldendienst (hoofdsom, rente en bijkomende kosten) betalen wanneer de debiteur (Roemenië) in gebreke blijft.De begrotingspost ("p.m.") voor de begrotingsgarantie zal alleen worden ingezet als daadwerkelijk een beroep op de garantie wordt gedaan. Gewoonlijk zal echter geen beroep worden gedaan op de begrotingsgarantie.3a – Lopend jaarNiet van toepassingVK |Aanvankelijke krediet voor het begrotingsjaar (budget) |Overschrijvingen |Aanvullend krediet |Totaal krediet |Reeds uit hoofde van een ander werkprogramma gereserveerde kredieten |Beschikbaar saldo |Bedrag van de voorgestelde actie |3b – OverdrachtenNiet van toepassingVK |Overdrachten |Reeds uit hoofde van een ander werkprogramma gereserveerde kredieten |Beschikbaar saldo |Bedrag van de voorgestelde actie |3c – Volgend begrotingsjaarNiet van toepassingVK |Aanvankelijk krediet voor het begrotingsjaar (budget) | p.m. |Overdrachten |Aanvullend krediet |Totaal krediet |Reeds uit hoofde van een ander werkprogramma gereserveerde kredieten |Beschikbaar saldo |Bedrag van de voorgestelde actie | p.m. |4. BESCHRIJVING VAN DE ACTIEDe voorgestelde middellangetermijnbijstand aan Roemenië bestaat uit een (met communautaire leningen op de internationale kapitaalmarkten te financieren) EG-lening van 5 miljard EUR, die verstrekt zal worden in het kader van een internationaal financieringspakket, en met name in combinatie met een IMF-lening van 11,4 miljard SDR (ongeveer 12,95 miljard EUR) in het kader van de stand-byfaciliteit. Ook de Wereldbank heeft Roemenië in totaal 1 miljard EUR toegezegd en ook de EIB en EBWO zullen samen in totaal 1 miljard EUR verstrekken. De financiële middellangetermijnbijstand van de Gemeenschap is bedoeld om de Roemeense betalingsbalans te steunen, die ernstig gevaar loopt, en daarmee ook het nieuwe economische regeringsprogramma te steunen dat er onder meer op is gericht het beleggersvertrouwen te herstellen en de spanningen te verminderen die de financiële markten recentelijk ondervinden. Tegelijk sorteert deze bijstand een gunstig effect op de financiële stabiliteit dat, gezien de belangrijke internationale (en interbancaire) relaties, tot over de grenzen van het begunstigde land reikt. Met het gesteunde nieuwe economische pakket maatregelen wordt onder meer het tekort voor 2009-2011 sneller teruggedrongen, zodat de financieringsbehoefte van de overheid afneemt. Tot slot wordt er met de door de Commissie in overleg met het Economisch en Financieel Comité beheerde bijstand voor gezorgd dat de EU nauw betrokken blijft bij de vormgeving van het economisch beleid in Roemenië en dat dit beleid aansluit bij de toezeggingen van Roemenië in EU-verband en bij de aanbevelingen van de Raad, met name die in het kader van de uitvoering van het nationaal hervormingsprogramma en in het kader van het convergentieprogramma.Op 26 maart 2009 hebben de moederinstellingen van de 9 grootste buitenlandse banken in Roemenië er zich gezamenlijk toe verbonden hun totale positie jegens Roemenië gedurende de programmaperiode te handhaven en hebben zij toegezegd hun Roemeense dochterondernemingen te ondersteunen met het oog op het behoud van hun huidige gezonde financiële situatie gedurende de hele periode van onrust op de financiële markten en van economische neergang. Samen met de bijstand van de Gemeenschap, het IMF, de Wereldbank, de EIB en de EBWO onderstreept deze verklaring het brede karakter van de steun aan de Roemeense autoriteiten.De leningen die de Gemeenschap voor de financiering van de lening aan Roemenië op de kapitaalmarkten of bij financiële instellingen opneemt, vallen onder de Gemeenschapsgarantie. De lening wordt opgenomen op de kapitaalmarkten of bij financiële instellingen. De hoofdsom van de leningen aan Roemenië bedraagt 5 miljard EUR.De garantie van de Europese Unie is zo opgezet dat de Commissie de schuldendienst kan betalen, mocht Roemenië in gebreke blijven.Om aan haar verplichtingen te voldoen, kan de Commissie de schuldendienst tijdelijk uit haar eigen kasmiddelen bekostigen. In dat geval is artikel 12 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1150/2000 van de Raad van 22 mei 2000 houdende toepassing van Besluit 2000/597/EG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen (PB L 130 van 31.5.2000, blz. 1) van toepassing.5. BEREKENINGSWIJZENiet van toepassing.6. TIJDSCHEMA VOOR DE BETALINGEN (IN EURO)Niet van toepassing.Rubriek | Kredieten | Betalingen |Jaar n | Jaar n+1 | Jaar n+2 | Jaar n+3 | Volgende begrotings-jaren |Jaar n |Jaar n+1 |Jaar n |Jaar n+1 |Totaal |[1] In overeenstemming met het op 29 september 2008 door het EFC aangenomen mandaat inzake niet-communautaire leningen aan EU-lidstaten gebeurde dit bij brief van de Minister van Financiën Gheorghe Pogea aan Commissaris Joaquin Almunia. EFC-lid Stefan Nanu schreef een soortgelijke brief aan Odile Renaud Basso en Marco Buti, respectievelijk secretaris en lid van het EFC.[2] PB L 53 van 23.2.2002, blz. 1.


title: 2014/63/EU: Aanbeveling van de Commissie van 6 februari 2014 betreffende bestrijdingsmaatregelen tegen Diabrotica virgifera virgifera LeConte in gebieden in de Unie waar de aanwezigheid van dat organisme is bevestigd

text:
               7.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 38/46

      AANBEVELING VAN DE COMMISSIE

   van 6 februari 2014
   betreffende bestrijdingsmaatregelen tegen Diabrotica virgifera virgifera LeConte in gebieden in de Unie waar de aanwezigheid van dat organisme is bevestigd
   (2014/63/EU)
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 292,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

                  Diabrotica virgifera virgifera LeConte (hierna: „Diabrotica”) is een niet-inheems insect dat schadelijk is voor mais. Het heeft zich verspreid en gevestigd in meer dan de helft van het gebied in de Unie waar mais wordt geteeld.

               (2)

               De maatregelen tegen de verspreiding van Diabrotica in de Unie die krachtens Beschikking 2003/766/EG van de Commissie (1) zijn genomen, hebben geen succes gehad. Daarnaast is het volgens een effectbeoordeling van de Commissie niet haalbaar om het insect op het grondgebied van de Unie uit te roeien, noch om de verdere verspreiding naar de gebieden waar dit schadelijke organisme op dit moment nog niet aanwezig is, te voorkomen. De Commissie heeft derhalve bij Uitvoeringsrichtlijn 2014/19/EU (2) en Uitvoeringsbesluit 2014/62/EU (3) besloten om respectievelijk de erkenning van Diabrotica als gereguleerd schadelijk organisme met quarantainestatus in te trekken door Diabrotica te schrappen uit bijlage I bij Richtlijn 2000/29/EG van de Raad (4), en Beschikking 2003/766/EG in te trekken.

               (3)

               Volgens Beschikking 2003/766/EG was teeltwisseling enkel verplicht voor het uitroeien van geïsoleerde uitbraken van Diabrotica. Desalniettemin hebben wetenschappelijke studies aangetoond dat teeltwisseling de meest doeltreffende methode is om de verspreiding van Diabrotica ook te vertragen en het effect ervan te beperken. Teeltwisseling is behalve een doeltreffende methode om Diabrotica te bestrijden ook op verschillende manieren voordelig voor het milieu. Zo leidt teeltwisseling tot de verbetering of het onderhoud van de bodemvruchtbaarheid en -structuur, en een doorbreking van de leefcycli van insecten en onkruid, waardoor landbouwers eventueel minder afhankelijk kunnen worden van chemische producten als kunstmest en gewasbeschermingsmiddelen. Als gevolg daarvan heeft teeltwisseling ook een positief effect op de water- en luchtkwaliteit alsook op de biodiversiteit. Uit ander onderzoek dat naar dit insect is verricht, is echter gebleken dat bij een verdere verspreiding mogelijk meer gebruik zou moeten worden gemaakt van insectdodende middelen, aangezien het in sommige gevallen lastig kan zijn om een gewas te vinden dat een economisch aantrekkelijk alternatief voor mais kan zijn in een teeltwisseling.

               (4)

               De lidstaten moeten derhalve voorzien in een doeltreffende en duurzame bestrijding van Diabrotica, ook na het intrekken van de erkenning van Diabrotica als gereguleerd schadelijk organisme met quarantainestatus. Krachtens artikel 14 van Richtlijn 2009/128/EG van het Europees Parlement en de Raad (5) voorzien de lidstaten in passende stimulansen om professionele gebruikers aan te sporen tot het vrijwillig toepassen van gewas- of sectorspecifieke richtsnoeren inzake geïntegreerde gewasbescherming, die moeten worden opgesteld door openbare diensten en/of organisaties die bepaalde professionele gebruikers vertegenwoordigen. Overeenkomstig de algemene beginselen van geïntegreerde gewasbescherming speelt de preventie van het vóórkomen van schadelijke organismen een cruciale rol bij het verminderen van de noodzaak van het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen. Daarnaast verdienen duurzame biologische, fysische, en andere niet-chemische methoden de voorkeur boven chemische methoden indien hiermee de schadelijke organismen op afdoende wijze worden bestreden.

               (5)

               Overeenkomstig deze algemene beginselen van geïntegreerde gewasbescherming moeten teeltwisseling, toezicht op de Diabrotica-populaties en andere relevante maatregelen ter preventie van de verspreiding van schadelijke organismen, bijvoorbeeld de reiniging van landbouwmachines of andere hygiënemaatregelen, worden opgenomen in gewas- of sectorspecifieke richtsnoeren.

               (6)

               Om de naleving door gebruikers van artikel 55 van Verordening (EG) nr. 1107/2009 van het Europees Parlement en de Raad (6) te bevorderen moeten daarnaast, bij het gebruik van insectdodende middelen ter bestrijding van Diabrotica, gewas- of sectorspecifieke richtsnoeren voor dit organisme overeenstemmen met de regels voor het juiste gebruik van gewasbeschermingsmiddelen zoals vastgesteld in die bepaling.

               (7)

               Professionele gebruikers van gewasbeschermingsmiddelen moeten informatie en instrumenten ter beschikking hebben voor toezicht op Diabrotica, alsook adviesdiensten voor geïntegreerde gewasbescherming, met inbegrip van specifieke preventie- en controlemethoden voor Diabrotica. De resultaten van het toezicht moeten landbouwers helpen bij de beslissing of en wanneer er nog behoefte is aan het gebruik van gewasbeschermingsmaatregelen. Het is belangrijk dat solide en wetenschappelijk verantwoorde maximumwaarden voor de Diabrotica-populaties worden vastgesteld per regio, aangezien die van cruciaal belang zijn voor het maken van een beslissing.

               (8)

               De lidstaten die in naleving van artikel 5 van Richtlijn 2009/128/EG garanderen dat alle professionele gebruikers toegang hebben tot opleiding over specifieke onderwerpen, moeten de bepalingen van deze aanbeveling derhalve opnemen in de respectieve opleidingsprogramma’s.

               (9)

               Onderzoek en technologische ontwikkeling van instrumenten voor de duurzame bestrijding van Diabrotica moeten worden bevorderd om meer kostenefficiënte en ecologisch duurzame maatregelen tegen dat schadelijke organisme te garanderen,

         HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING VASTGESTELD:

               1.

               De lidstaten zouden rekening moeten houden met de algemene beginselen van geïntegreerde gewasbescherming zoals vastgesteld in bijlage III bij Richtlijn 2009/128/EG voor de bestrijding van Diabrotica virgifera virgifera LeConte (hierna „Diabrotica”) in gebieden in de Unie waar de aanwezigheid van dat organisme is bevestigd. In deze aanbeveling wordt onder „bestrijding” verstaan: de onderdrukking van de populatiedichtheid van het schadelijk organisme tot een niveau dat geen significante economische verliezen veroorzaakt, om een economisch duurzame maisproductie te garanderen.

               2.

               De lidstaten zouden moeten garanderen dat de gewas- of sectorspecifieke richtsnoeren voor geïntegreerde gewasbescherming, die zijn opgesteld door openbare diensten of organisaties die bepaalde professionele gebruikers vertegenwoordigen, betrekking hebben op Diabrotica en zijn gericht aan landbouwers die mais telen en professionele gebruikers van gewasbeschermingsmiddelen, overeenstemmen met de regels voor het juiste gebruik van gewasbeschermingsmiddelen zoals vastgesteld in artikel 55 van Verordening (EG) nr. 1107/2009.

               3.

               Duurzame biologische, fysische, en andere niet-chemische methoden verdienen de voorkeur boven chemische methoden indien hiermee de schadelijke organismen op bevredigende wijze worden bestreden. De bestrijding van Diabrotica door professionele gebruikers zou derhalve moeten worden bereikt of ondersteund door de volgende maatregelen:

                           a)

                           teeltwisseling;

                           b)

                           gebruik van biologische bestrijdingsmiddelen;

                           c)

                           aanpassing van de zaaidata voor mais om te voorkomen dat de ontkieming samenvalt met het uitkomen van larven;

                           d)

                           reiniging van landbouwmachines en verwijdering van maisopslagplanten en andere hygiënemaatregelen.

                     Teeltwisseling dient de voorkeur te krijgen vanwege de hoge mate van doeltreffendheid bij de bestrijding van Diabrotica en de voordelen voor het milieu en voor de landbouw op de lange termijn.

               4.

               Alle onder punt 3 vervatte maatregelen zouden vergezeld moeten gaan van toezicht op de aanwezigheid van Diabrotica om de behoefte en juiste timing van beschermende maatregelen te kunnen bepalen. Lidstaten moeten garanderen dat een doeltreffend toezicht op de Diabrotica-populatie met toereikende methoden en instrumenten wordt uitgevoerd. Wetenschappelijk verantwoorde maximumwaarden voor de Diabrotica-populatie zouden per regio moeten worden vastgesteld, aangezien die van cruciaal belang zijn voor het maken van een beslissing met betrekking tot de uitvoering van bestrijdingsmaatregelen.

               5.

               De lidstaten zouden moeten garanderen dat professionele gebruikers van gewasbeschermingsmiddelen overeenkomstig artikel 14, lid 2, van Richtlijn 2009/128/EG informatie en instrumenten ter beschikking hebben voor het toezicht op Diabrotica.

               6.

               De lidstaten zouden moeten garanderen dat adviesdiensten voor geïntegreerde gewasbescherming, zoals bedoeld in artikel 14, lid 2, van Richtlijn 2009/128/EG, ook voorzien in specifiek advies voor de bestrijding van Diabrotica voor alle professionele gebruikers van gewasbeschermingsmiddelen. De lidstaten moeten tevens voorzien in passende stimulansen om professionele gebruikers aan te sporen tot het toepassen van de gewas- of sectorspecifieke richtsnoeren waarnaar in punt 2 wordt verwezen.

               7.

               De lidstaten zouden moeten garanderen dat alle professionele gebruikers van gewasbeschermingsmiddelen toegang hebben tot opleiding met betrekking tot een duurzame bestrijding van Diabrotica. De bepalingen van deze aanbeveling moeten deel uitmaken van de opleiding die door de lidstaten wordt gegarandeerd krachtens artikel 5 van Richtlijn 2009/128/EG.

               8.

               De lidstaten zouden onderzoek en technologische ontwikkeling naar instrumenten voor de duurzame bestrijding van Diabrotica moeten bevorderen.

      Gedaan te Brussel, 6 februari 2014.

            Voor de Commissie

         Tonio BORG

            Lid van de Commissie

      (1)  Beschikking 2003/766/EG van de Commissie van 24 oktober 2003 tot vaststelling van noodmaatregelen om de verspreiding in de Gemeenschap van Diabrotica virgifera Le Conte te voorkomen (PB L 275 van 25.10.2003, blz. 49).

      (2)  Uitvoeringsrichtlijn 2014/19/EU van de Commissie van 6 februari 2014 tot wijziging van bijlage I bij Richtlijn 2000/29/EG van de Raad betreffende de beschermende maatregelen tegen het binnenbrengen en de verspreiding in de Gemeenschap van voor planten en voor plantaardige producten schadelijke organismen. Zie bladzijde 30 van dit Publicatieblad.

      (3)  Uitvoeringsbesluit 2014/62/EU van de Commissie 6 februari 2014 tot intrekking van Beschikking 2003/766/EG tot vaststelling van noodmaatregelen om de verspreiding in de Gemeenschap van Diabrotica virgifera Le Conte te voorkomen. Zie bladzijde 45 van dit Publicatieblad.

      (4)  Richtlijn 2000/29/EG van de Raad van 8 mei 2000 betreffende de beschermende maatregelen tegen het binnenbrengen en de verspreiding in de Gemeenschap van voor planten en voor plantaardige producten schadelijke organismen (PB L 169 van 10.7.2000, blz. 1).

      (5)  Richtlijn 2009/128/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 tot vaststelling van een kader voor communautaire actie ter verwezenlijking van een duurzaam gebruik van pesticiden (PB L 309 van 24.11.2009, blz. 71).

      (6)  Verordening (EG) nr. 1107/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen en tot intrekking van de Richtlijnen 79/117/EEG en 91/414/EEG van de Raad (PB L 309 van 24.11.2009, blz. 1).


Avis juridique important

|

31975K0097

75/97/EGKS: Aanbeveling van de Commissie van 23 december 1974 aan de Regeringen van de Lid-Staten met betrekking tot het verkeer van schroot en daarmede gelijkgestelde produkten binnen de Gemeenschap

Publicatieblad Nr. L 038 van 12/02/1975 blz. 0019 - 0020 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 2 Deel 2 blz. 0033  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 2 Deel 2 blz. 0033  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 02 Deel 2 blz. 0230  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 02 Deel 2 blz. 0230

++++AANBEVELING VAN DE COMMISSIE  van 23 december 1974  aan de Regeringen van de Lid-Staten met betrekking tot het verkeer van schroot en daarmede gelijkgestelde produkten binnen de Gemeenschap   ( 75/97/EGKS )  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal , inzonderheid op artikel 73 , tweede alinea ,  Na raadpleging van de Raad ,  Overwegende dat voor schroot en daarmede gelijkgestelde produkten van de in de bijlage opgenomen lijst een verbod of beperkingen op de uitvoer naar derde landen gelden ;  Overwegende dat het naleven van deze maatregelen controles met zich brengt , die bestemd zijn om te garanderen dat alleen de produkten , waarvoor door de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van uitvoer regelmatig een uitvoervergunning is afgegeven , de Gemeenschap verlaten naar derde landen ;  Overwegende evenwel dat deze controles niet strijdig mogen zijn met de eisen van het vrije verkeer van goederen binnen de Gemeenschap ; dat het met name van belang is dat zij geen verdergaande beperkingen inhouden dan de toestand , die het bestaan ervan rechtvaardigt , nodig maakt ;  Overwegende dat bij Verordening ( EEG ) nr . 542/69 van 18 maart 1969 ( 1 ) de Raad een regeling voor communautair douanevervoer heeft ingesteld ; dat de op basis van deze verordening vastgestelde Verordening  ( EEG ) nr . 1279/71 van de Commissie van 17 juni 1971 ( 2 ) , aangevuld door Verordening ( EEG ) nr . 2766/71 van 23 december 1971 ( 3 ) , voorziet in het gebruik van de documenten voor communautair douanevervoer ten behoeve van de toepassing van maatregelen bij uitvoer van bepaalde goederen ;  Overwegende dat de toepassing van de bij deze verordeningen ingestelde maatregelen op het verkeer van schroot en daarmede gelijkgestelde produkten binnen de Gemeenschap garanderen dat het verbod of de beperkingen op de uitvoer naar derde landen , die voor deze produkten gelden , worden nageleefd , terwijl zij een aanzienlijke verlichting van de formaliteiten betekenen , vergeleken met de controleregeling op de eindbestemming waaraan de betrokken produkten tot op heden zijn onderworpen krachtens het door de leden van de Raad in hun hoedanigheid van Vertegenwoordigers van hun Regeringen op 19 november 1957 genomen besluit ; dat het derhalve van belang is de bij dit laatste besluit ingestelde formaliteiten en regelingen te vervangen door die welke bij Verordening  ( EEG ) nr . 1279/71 , aangevuld door Verordening ( EEG ) nr . 2766/71 , zijn ingesteld ;  Overwegende dat de doelmatigheid van het stelsel van verbodsbepalingen of beperkingen op de uitvoer naar derde landen veronderstelt dat overtredingen daadwerkelijk in iedere Lid-Staat worden bestraft , ongeacht de Lid-Staat waaruit de goederen afkomstig zijn ,  BEVEELT AAN :  Artikel 1  1 . De Lid-Staten zijn gehouden de passende maatregelen te nemen opdat het verkeer binnen de Gemeenschap van schroot en daarmede gelijkgestelde produkten van de in de bijlage bij deze aanbeveling opgenomen lijst , waarvoor een verbod of beperkingen op de uitvoer naar derde landen gelden , geschiedt onder de voorwaarden vastgesteld in Verordening ( EEG ) nr . 1279/71 van de Commissie van 17 juni 1971 betreffende het gebruik van de documenten voor communautair douanevervoer ten behoeve van de toepassing van maatregelen bij uitvoer van bepaalde goederen , aangevuld door Verordening ( EEG ) nr . 2766/71 van 23 december 1971 .  2 . De Lid-Staten zijn gehouden de maatregelen af te schaffen die zij hebben genomen voor de toepassing van vroegere besluiten , welke door de leden van de Raad in hun hoedanigheid van Vertegenwoordigers van de Regeringen van de Lid-Staten waren vastgesteld met betrekking tot de formaliteiten en regelingen die zijn vereist voor het verkeer van schroot en daarmede gelijkgestelde produkten binnen de Gemeenschap .  Artikel 2  De Lid-Staten zijn gehouden alle passende algemene of bijzondere maatregelen te nemen om overtredingen op de bepalingen met betrekking tot het verbod of de beperkingen op de uitvoer naar derde landen van schroot en daarmede gelijkgestelde produkten te bestraffen , ongeacht de Lid-Staat waaruit deze goederen afkomstig zijn .  Artikel 3  De Lid-Staten stellen de Commissie in kennis van de eventueel door hen ontmoette moeilijkheden bij de toepassing van de in artikel 1 en 2 voorziene maatregelen .  De Commissie deelt deze inlichtingen aan de andere Lid-Staten mede ten einde , in voorkomend geval , de te nemen maatregelen te bestuderen .  Artikel 4  De Lid-Staten nemen uiterlijk op 1 januari 1975 de bij artikel 1 en 2 bepaalde maatregelen en delen deze onverwijld aan de Commissie mede .  Artikel 5  Deze aanbeveling zal aan de Lid-Staten worden medegedeeld .  Gedaan te Brussel , 23 december 1974 .  Voor de Commissie  F . O . GUNDELACH  Lid van de Commissie  ( 1 ) PB nr . L 77 van 29 . 3 . 1969 , blz . 1 .  ( 2 ) PB nr . L 133 van 19 . 6 . 1971 , blz . 32 .  ( 3 ) PB nr . L 283 van 24 . 12 . 1971 , blz . 3 .  BIJLAGE  Lijst bedoeld in artikel 1  1 . Schroot , resten en afvallen van werken van gietijzer , van ijzer of van staal ( E.G.K.S . )  ( daaronder begrepen gebruikte rails met een lengte van minder dan 1,50 m ) ( tariefpost 73.03 van het gemeenschappelijk douanetarief - G.D.T . ) ;  2 . Gebruikte rails met een lengte van minder dan 2,50 m , doch van ten minste 1,50 m ( onderverdeling ex 73.16 A II b ) van het G.D.T . ) ;  3 . Afvalingots van gelegeerd staal ( onderverdeling 73.15 B I b ) 1 van het G.D.T . ) ;  4 . De oude produkten welke als schroot beschouwd worden krachtens het besluit van de leden van de Raad in hun hoedanigheid van Vertegenwoordiger van hun Regeringen genomen tijdens de 45e vergadering van de Raad van 8 oktober 1957 .


title: Aanbeveling van de Commissie van 12 juli 2004 betreffende de omzetting in nationaal recht van internemarktrichtlijnen (Voor de EER relevante tekst)

text:
               16.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 98/47

         AANBEVELING VAN DE COMMISSIE
   van 12 juli 2004
   betreffende de omzetting in nationaal recht van internemarktrichtlijnen
   (Voor de EER relevante tekst)
   (2005/309/EG)
   DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 211,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Lidstaten die richtlijnen in nationaal recht omzetten kunnen kiezen in welke vorm en op welke wijze zij dat doen, maar zij zijn aan de voorschriften van de richtlijn gebonden wat het beoogde resultaat en de uiterste omzettingsdatum betreft.

               (2)

               Op verscheidene topconferenties, onder meer te Stockholm in maart 2001, te Barcelona in maart 2002 en te Brussel in maart 2003 en 2004, heeft de Europese Raad, die erkent hoe belangrijk een goed functionerende interne markt (1) is voor het concurrentievermogen van de Europese economie, er bij de lidstaten herhaaldelijk op aangedrongen van de omzetting in nationaal recht van internemarktrichtlijnen een prioriteit te maken.

               (3)

               Het Europees Parlement (2), het Europees Economisch en Sociaal Comité (3) en het Comité van de Regio's (4) hebben herhaaldelijk hun bezorgdheid geuit over het feit dat de lidstaten de internemarktrichtlijnen vaak onjuist en te laat omzetten. Ook in het interinstitutioneel akkoord „Beter wetgeven” van 16 december 2003 (5) werd beklemtoond hoe belangrijk de naleving door de lidstaten van artikel 10 van het Verdrag is en wordt de lidstaten verzocht toe te zien op een juiste en snelle omzetting, binnen de voorgeschreven termijnen, van het Gemeenschapsrecht in hun nationale recht.

               (4)

               Ondanks deze verzoeken en het feit dat de tijdige en juiste omzetting een juridische verplichting is, zetten de lidstaten de internemarktrichtlijnen vaak niet juist om binnen de termijnen die zij zelf zijn overeengekomen; de meeste lidstaten halen zelfs niet de door de Europese Raad vastgestelde tussentijdse omzettingsdoelstellingen en talrijke richtlijnen zijn lang na het verstrijken van de omzettingstermijn nog niet in alle lidstaten in nationaal recht omgezet.

               (5)

               Het te laat of onjuist omzetten van internemarktrichtlijnen is schadelijk voor bedrijven en burgers, aangezien zij hierdoor vaak van hun rechten verstoken blijven.

               (6)

               Als richtlijnen te laat of onjuist worden omgezet, kunnen bedrijven en consumenten ook niet alle economische voordelen van een goed functionerende interne markt genieten en wordt het concurrentievermogen van de gehele Europese economie geschaad. Dat ondermijnt het vermogen van de Gemeenschap om economische groei te genereren en tegelijkertijd een hoog niveau van sociale cohesie te handhaven.

               (7)

               In een Europese Unie van vijfentwintig of meer lidstaten stijgt het risico dat het niet op tijd of onjuist omzetten van richtlijnen leidt tot versnippering van de interne markt en daardoor tot aantasting van de economische voordelen.

               (8)

               De Commissie blijft met prioriteit juridische stappen ondernemen tegen lidstaten die richtlijnen te laat of onjuist omzetten en blijft de groepsdruk opvoeren door de omzettingsstatistieken van de lidstaten regelmatig bekend te maken in het Scorebord voor de interne markt. Hoewel deze maatregelen in het verleden enig succes hebben opgeleverd, blijft de achterstand bij de omzetting bestaan en is een proactievere aanpak van de Commissie en de lidstaten vereist.

               (9)

               De Commissie heeft in haar Mededeling over de verbetering van de controle op de toepassing van het Gemeenschapsrecht (6) uit 2002 aangegeven hoe zij lidstaten met de omzetting van richtlijnen in nationaal recht kan helpen en daadwerkelijk helpt.

               (10)

               Het zijn evenwel de lidstaten zelf die moeten zorg dragen voor een juiste en tijdige omzetting van richtlijnen.

               (11)

               Overeenkomstig artikel 10 van het Verdrag moeten de lidstaten alle algemene of bijzondere maatregelen treffen die geschikt zijn om de nakoming van de uit dit Verdrag of uit handelingen van de instellingen van de Gemeenschap voortvloeiende verplichtingen te verzekeren.

               (12)

               Volgens vaste rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen kunnen lidstaten zich niet op nationale bepalingen, praktijken of situaties beroepen ter rechtvaardiging van de niet-nakoming van door richtlijnen voorgeschreven verplichtingen en termijnen.

               (13)

               Aangezien de lidstaten herhaaldelijk verzuimen om de richtlijnen juist en op tijd om te zetten, moeten zij hun procedures en praktijken herzien om ervoor te zorgen dat zij consequent aan deze juridische verplichting voldoen.

               (14)

               Sommige lidstaten hebben constant betere omzettingsstatistieken dan andere, wat erop wijst dat zij effectievere structuren, procedures en methoden hanteren of hebben ingevoerd. Dat geen enkele lidstaat een perfecte omzettingsstatistiek heeft, wijst er evenwel op dat alle lidstaten verbeteringen moeten proberen aan te brengen. Overeenkomstig het interinstitutioneel akkoord „Beter wetgeven” moeten de lidstaten voor zichzelf en in het belang van de Gemeenschap concordantietabellen opstellen en publiceren die de samenhang tussen richtlijnen en omzettingsmaatregelen zo volledig mogelijk weergeven.

               (15)

               De Commissie heeft in haar mededeling „Internemarktstrategie — Prioriteiten 2003-2006” (7) aangekondigd dat zij een aanbeveling met een aantal „beste praktijken” zal publiceren die de lidstaten met het oog op een betere en snellere omzetting van de internemarktrichtlijnen moeten toepassen.

               (16)

               De lidstaten hebben belangstelling getoond om van elkaars praktijken te leren en zijn via het Raadgevend Comité voor de interne markt geraadpleegd over hun goede omzettingspraktijken en hun verschillende nationale grondwettelijke, wettelijke en bestuurlijke regels en praktijken, voorzover die van invloed kunnen zijn op de omzetting.

               (17)

               Er is een aantal beste praktijken vastgesteld die de lidstaten moeten helpen om internemarktrichtlijnen juist en op tijd in nationaal recht om te zetten.

               (18)

               Elke lidstaat bepaalt zelf welke procedures en praktijken het best kunnen garanderen dat de internemarktrichtlijnen juist en op tijd worden omgezet, rekening houdend met wat voor die lidstaat het doeltreffendst is, aangezien procedures en praktijken die in de ene lidstaat doeltreffend zijn, dat in een andere wellicht minder zijn.

               (19)

               Vanwege de rechtsonzekerheid en de verwarring die ontstaan als internemarktrichtlijnen te laat worden omgezet, moeten bedrijven en burgers worden geïnformeerd wanneer richtlijnen niet binnen de vastgestelde termijn worden omgezet en moet hun worden meegedeeld wat in dergelijke gevallen hun wettelijke rechten zijn.

               (20)

               Wanneer ontwerp-uitvoeringsbepalingen bij de nationale parlementen worden ingediend, moeten zij vergezeld gaan van een verklaring waarin staat dat zij aan het Gemeenschapsrecht voldoen en waarin aan het parlement wordt gemeld of zij de desbetreffende richtlijn volledig dan wel gedeeltelijk omzetten.

               (21)

               Zonder afbreuk te doen aan de rol en de verplichtingen van de Commissie als hoedster van het Verdrag moet bij de kennisgeving van nationale uitvoeringsbepalingen aan de Commissie worden gemeld of de desbetreffende richtlijn volledig dan wel gedeeltelijk in nationaal recht is omgezet en of de bepalingen worden geacht aan het Gemeenschapsrecht te voldoen.

               (22)

               Wanneer lidstaten een richtlijn omzetten in het kader van een ruimere wetgevingsmaatregel, kan dat ertoe leiden dat de uiterste omzettingsdatum niet wordt gehaald; voorts kan de opneming van voorwaarden en vereisten die verdergaan dan die welke nodig zijn om een richtlijn om te zetten, afbreuk doen aan de doelstellingen van de desbetreffende richtlijn,

         BEVEELT AAN:

               1)

               De lidstaten dienen de nodige organisatorische of andere stappen te ondernemen om onmiddellijk en doeltreffend de oorzaken aan te pakken van het bij voortduring niet-nakomen van hun juridische verplichting om internemarktrichtlijnen juist en op tijd om te zetten.

               2)

               De lidstaten dienen de in de bijlage vervatte beste praktijken te bestuderen en, rekening houdend met hun nationale institutionele tradities, de praktijken in te voeren die de omzetting van internemarktrichtlijnen zullen versnellen of verbeteren of worden geacht dat te doen.

               3)

               De lidstaten dienen tijdig een lijst te publiceren van de internemarktrichtlijnen die niet op tijd volledig in nationaal recht zijn omgezet en bedrijven en burgers te informeren dat zij, ondanks de niet-omzetting, in bepaalde omstandigheden wettelijke rechten aan niet-omgezette richtlijnen kunnen ontlenen; deze informatie dient ten minste op een overheidswebsite te worden bekendgemaakt.

               4)

               De lidstaten dienen ervoor te zorgen dat wanneer nationale ontwerp-uitvoeringsbepalingen bij de nationale parlementen worden ingediend, deze vergezeld gaan van een verklaring dat zij worden geacht aan het Gemeenschapsrecht te voldoen en dat zij een bepaalde richtlijn volledig of gedeeltelijk omzetten.

               5)

               De lidstaten dienen bij de kennisgeving van nationale uitvoeringsbepalingen tegenover de Commissie te verklaren dat deze bepalingen voorzover hun bekend aan het Gemeenschapsrecht voldoen en te verklaren of zij de desbetreffende richtlijn volledig of gedeeltelijk omzetten.

               6)

               De lidstaten dienen geen voorwaarden of vereisten aan de nationale uitvoeringsmaatregelen toe te voegen die niet noodzakelijk zijn om de desbetreffende richtlijn om te zetten, wanneer dergelijke voorwaarden of vereisten een belemmering kunnen zijn om de doelstellingen van de richtlijn te verwezenlijken.

               7)

               Wanneer de omzetting van een richtlijn deel uitmaakt van een ruimere wetgevingmaatregel op nationaal niveau, dienen de lidstaten ervoor te zorgen dat dit niet tot overschrijding van de omzettingstermijn leidt.

      Gedaan te Brussel, 12 juli 2004.

            Voor de Commissie

         Frederik BOLKESTEIN

            Lid van de Commissie

      (1)  De interne markt omvat ook drie EVA-landen, namelijk IJsland, Liechtenstein en Noorwegen, aangezien zij partij zijn bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte.

      (2)  Verslag-Harbour, A5 0026/2003 (PB C 234 van 30.9.2003, blz. 55); verslag-Miller, A5 0116/2004 van 25 februari 2004.

      (3)  PB C 221 van 7.8.2001, blz. 25; PB C 241 van 7.10.2002, blz. 180; PB C 234 van 30.9.2003, blz. 55.

      (4)  PB C 128 van 29.5.2003, blz. 48.

      (5)  PB C 321 van 31.12.2003, blz. 1.

      (6)  COM(2002) 725 definitief van 11.12.2002.

      (7)  COM(2003) 238 definitief van 7.5.2003.
   BIJLAGE
   IN DE LIDSTATEN VASTGESTELDE PRAKTIJKEN DIE DE JUISTE EN TIJDIGE OMZETTING VAN INTERNEMARKTRICHTLIJNEN IN NATIONAAL RECHT VERGEMAKKELIJKEN
   1.   Van de juiste en tijdige omzetting een permanente politieke en operationele prioriteit maken

               1.1.

               Eén lid van de regering (een minister of staatssecretaris) wordt verantwoordelijk gemaakt voor het toezicht op de omzetting van alle internemarktrichtlijnen in nationaal recht en de verbetering van de omzettingsstatistieken van de lidstaat. De betrokkene wordt hierbij duidelijk gesteund door de regeringsleider en voor ministers en ambtenaren is het duidelijk dat de juiste en tijdige omzetting voor de regering een prioriteit is.

               1.2.

               Alle ministers krijgen regelmatig (bijvoorbeeld een keer per maand) een verslag van de omzettingsstatistieken van alle ministeries/overheidsinstanties. De omzettingsstatistieken worden geregeld besproken tijdens vergaderingen van de ministers.

               1.3.

               Er worden voldoende middelen toegewezen om de juiste en tijdige omzetting te garanderen.

         2.   Ervoor zorgen dat de omzetting van internemarktrichtlijnen op ambtelijk en politiek niveau permanent wordt gecontroleerd en gecoördineerd

               2.1.

               Eén ministerie of overheidsinstantie is verantwoordelijk voor de controle op de omzetting als geheel. Deze instantie coördineert de omzetting tussen de ministeries en de regionale en gedecentraliseerde overheidsinstanties die verantwoordelijk zijn voor de omzetting, en krijgt het tijdschema voor omzetting toegezonden. Zij zorgt ervoor dat de voortgang van de omzetting geregeld (bijvoorbeeld een keer per maand) op hoog ambtelijk niveau met de ministeries wordt besproken en rapporteert geregeld (bijvoorbeeld een keer per maand) aan de minister of staatssecretaris die op de omzetting moet toezien. Zij treedt ook op als nationaal coördinator wanneer met de Commissie over de omzettingsstatistieken van de lidstaat wordt gesproken.

               2.2.

               Elk ministerie dat en elke regionale en gedecentraliseerde overheidsinstantie die de omzetting uitvoert, wijst ambtenaren aan die in het ministerie of de instantie moeten toezien op de omzetting en die als contactpersoon fungeren. Deze ambtenaren vormen een nationaal netwerk.

               2.3.

               Er worden richtsnoeren vastgesteld, waarin wordt uitgelegd hoe de omzetting moet gebeuren en die garanderen dat binnen de gehele overheid dezelfde aanpak met betrekking tot omzetting geldt.

               2.4.

               Er wordt een centrale nationale gegevensbank inzake omzetting opgezet. Deze gegevensbank is toegankelijk voor alle ministeries en regionale en gedecentraliseerde overheidsinstanties die bij de omzetting betrokken zijn. Voor elke richtlijn bevat deze gegevensbank de volgende elementen: de referenties en het onderwerp van de richtlijn; het ministerie dat of de overheidsinstantie die verantwoordelijk is voor de omzetting, en de verantwoordelijke personen binnen dat ministerie of die instantie; een lijst van andere bij de omzetting betrokken ministeries en overheidsinstanties en de verantwoordelijke personen; de middelen die voor de omzetting vereist zijn; de uiterste omzettingsdatum; de maatregelen die moeten worden genomen om de richtlijn om te zetten; het geplande tijdschema voor de omzetting (met inbegrip van eventuele parlementaire beraadslagingen); de voortgang; eventuele moeilijkheden bij de omzetting; en of een inbreukprocedure wegens te late of onjuiste omzetting is ingeleid. Op elk moment kan de omzettingsstatistiek van de lidstaat als geheel of per ministerie worden opgesteld.

               2.5.

               Vóór de uiterste omzettingsdatum worden herinneringen gestuurd naar het verantwoordelijke ministerie of de verantwoordelijke overheidsinstantie (bijvoorbeeld drie maanden voor de uiterste datum en één maand voor de uiterste datum).

               2.6.

               Wanneer de termijn is verstreken, wordt onmiddellijk op ambtelijk en ministerieel niveau een waarschuwing verzonden en wordt het nationale parlement ingelicht.

               2.7.

               De lidstaten vragen de Commissie tijdig om advies en hulp bij omzettingsproblemen. In de door de Commissie opgerichte gegevensbank met contactpersonen kan worden nagegaan wie de verantwoordelijke ambtenaren zijn.

         3.   Ervoor zorgen dat de voorbereidingen voor de omzetting in een vroeg stadium beginnen en dat deze zijn gericht op een juiste en tijdige omzetting

               3.1.

               Tijdens de onderhandelingen en in ieder geval voordat de richtlijn wordt vastgesteld, wordt door het ministerie dat of de overheidsinstantie die verantwoordelijk is voor de onderhandelingen een tijdschema voor de omzetting opgesteld. Voor elke richtlijn bevat dit tijdschema de volgende elementen: de referenties en het onderwerp van de richtlijn; het ministerie dat of de overheidsinstantie die verantwoordelijk is voor de omzetting, en de verantwoordelijke personen binnen dat ministerie of die instantie; een lijst van andere bij de omzetting betrokken ministeries en overheidsinstanties en de verantwoordelijke personen; de middelen die voor de omzetting vereist zijn; de uiterste omzettingsdatum; een vergelijking tussen de bestaande nationale wetgeving en de voorschriften van de voorgestelde richtlijn; de maatregelen die moeten worden genomen om de richtlijn om te zetten; het geplande tijdschema voor de omzetting (met inbegrip van eventuele parlementaire beraadslagingen). Dit tijdschema wordt enige tijd (bijvoorbeeld vier weken) na de bekendmaking van de richtlijn in het Publicatieblad van de Europese Unie toegezonden aan het ministerie dat of de overheidsinstantie die moet toezien op de omzetting als geheel, zodat de omzettingsgegevensbank up-to-date blijft.

               3.2.

               Het opstellen van de wetgeving begint vóór of bij de bekendmaking van de richtlijn in het Publicatieblad van de Europese Unie.

               3.3.

               Het ministerie dat of de overheidsinstantie die voor de omzetting verantwoordelijk is, stelt een concordantietabel op die weergeeft hoe elke bepaling van een richtlijn in nationaal recht wordt omgezet. Deze tabel wordt telkens meegezonden wanneer een ontwerp van de nationale uitvoeringswetgeving bij het parlement of de regering wordt ingediend om het debat te vergemakkelijken en wanneer een kennisgeving van de nationale uitvoeringswetgeving naar de Commissie wordt gestuurd.

               3.4.

               Het toevoegen van aanvullende bepalingen die niet noodzakelijk zijn om een richtlijn om te zetten, wordt vermeden. Wanneer dit toch gebeurt, licht het verantwoordelijke ministerie of de verantwoordelijke overheidsinstantie toe waarom deze toevoeging noodzakelijk wordt geacht, aangevuld met een verklaring dat de omzetting hierdoor geen vertraging zal oplopen.

               3.5.

               De nationale ambtenaren die over een richtlijn onderhandelen, worden zoveel mogelijk betrokken bij de omzetting ervan in nationale wetgeving. Als dat niet mogelijk is, werken zij nauw samen met de personen die verantwoordelijk zijn voor de omzetting. De ambtenaren die over een richtlijn onderhandelen, houden de ambtenaren die de richtlijn zullen omzetten in ieder geval tijdens de volledige duur van de onderhandelingen op de hoogte, zodat eventuele omzettingsproblemen worden besproken en opgelost voordat de richtlijn wordt vastgesteld.

               3.6.

               Vertegenwoordigers van regionale of gedecentraliseerde overheidsinstanties die een richtlijn moeten omzetten, worden tijdens de onderhandelingen over die richtlijn op de hoogte gehouden.

               3.7.

               De Commissie wordt elektronisch in kennis gesteld van de nationale uitvoeringswetgeving.

         4.   Nauw samenwerken met nationale, regionale en gedecentraliseerde parlementen die bij de omzetting van internemarktrichtlijnen betrokken zijn, om een juiste en tijdige omzetting te garanderen

               4.1.

               De parlementen ontvangen voorstellen voor richtlijnen zodra deze door de Commissie worden ingediend en zij worden op de hoogte gehouden van de voortgang die bij de onderhandeling over de richtlijnen wordt geboekt.

               4.2.

               De parlementen ontvangen geregeld (bijvoorbeeld om de drie maanden) een verslag over de voortgang van de omzetting, over richtlijnen die niet tijdig zijn omgezet en over inbreukprocedures die de Commissie wegens te late of onjuiste omzetting heeft ingeleid.

               4.3.

               Samen met het ontwerp van de nationale wetgeving ontvangen de parlementen een tijdschema voor de omzetting, een duidelijke indicatie van de uiterste omzettingsdatum, concordantietabellen en een verklaring van de regering dat de nationale uitvoeringsmaatregel wordt geacht aan het Gemeenschapsrecht te voldoen.

               4.4.

               De parlementen worden door de regering in een vroeg stadium (bijvoorbeeld drie maanden voor de uiterste omzettingsdatum) gewaarschuwd dat die datum nadert. Zij krijgen te horen wanneer de vastgestelde termijn is verstreken.

               4.5.

               De regering moedigt de parlementen aan om tijd uit te trekken om richtlijnen tijdig om te zetten.

         5.   Snel, zichtbaar en doeltreffend actie ondernemen om de richtlijnen om te zetten die al omgezet hadden moeten zijn

               5.1.

               Al het nodige wordt gedaan om richtlijnen die niet binnen de vastgestelde termijn zijn omgezet, zo snel mogelijk na de uiterste datum om te zetten.

               5.2.

               Als een of meer richtlijnen nog niet zijn omgezet, worden de parlementen aangemoedigd om extra tijd uit te trekken om die richtlijnen zo snel mogelijk om te zetten en de oorzaken van vertragingen in de procedures aan te pakken.

               5.3.

               De lidstaten publiceren de lijst van richtlijnen die niet tijdig zijn omgezet en informeren bedrijven en burgers dat zij, ondanks de niet-omzetting, in bepaalde omstandigheden wettelijke rechten kunnen ontlenen aan niet-omgezette richtlijnen.

               5.4.

               Wanneer een lidstaat er bij voortduring niet in slaagt richtlijnen op tijd om te zetten, moet hij nagaan in hoeverre de wetgevingsprocedure in het parlement voor de omzetting van richtlijnen kan worden verkort. Aanneming in één lezing of een versnelde procedure wordt in overweging genomen.

               5.5.

               Wanneer een lidstaat er bij voortduring niet in slaagt richtlijnen op tijd om te zetten, wordt het gebruik van regeringsbesluiten of -verordeningen in overweging genomen als dat de omzetting versnelt, voorzover de grondwet of de interne rechtsorde van de lidstaat zulks toestaat.


Avis juridique important

|

31997Y0304(01)

Aanbeveling Nr. 21 van 28 november 1996 betreffende de toepassing van artikel 69, lid 1, onder a), van Verordening (EEG) Nr. 1408/71 op werklozen die hun echtgenoot/echtgenote vergezellen die werknemer is in een andere dan de bevoegde staat

Publicatieblad Nr. C 067 van 04/03/1997 blz. 0003 - 0003

AANBEVELING Nr. 21 van 28 november 1996 betreffende de toepassing van artikel 69, lid 1, onder a), van Verordening (EEG) nr. 1408/71 op werklozen die hun echtgenoot/echtgenote vergezellen die werknemer is in een andere dan de bevoegde staat (97/C 67/03)DE ADMINISTRATIEVE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN VOOR DE SOCIALE ZEKERHEID VAN MIGRERENDE WERKNEMERS,Gelet op artikel 81, onder a), van Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de sociale zekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, op grond waarvan zij tot taak heeft alle vraagstukken van administratieve of van interpretatieve aard, voortvloeiende uit de bepalingen van de Verordening (EEG) nr. 1408/71 en latere verordeningen, te behandelen,Overwegende dat artikel 69, lid 1, aan de volledig werkloze werknemer of zelfstandige die zich naar een of meer andere lidstaten dan de bevoegde staat begeeft om daar werk te zoeken, onder bepaalde voorwaarden en binnen bepaalde grenzen de mogelijkheid biedt om het recht op werkloosheidsuitkeringen te behouden;Overwegende dat een van onder a) van dat lid genoemde voorwaarden luidt, dat de betrokkene gedurende ten minste vier weken na het begin van de werkloosheid ter beschikking van de diensten voor arbeidsbemiddeling van de bevoegde staat is gebleven;Overwegende dat de laatste zin van dit punt a) aan de bevoegde diensten of organen de mogelijkheid biedt om de werkzoekende toestemming te geven om vóór het verstrijken van deze termijn van vier weken te vertrekken;Overwegende dat het in principe passend is deze toestemming te geven aan personen die aan alle andere in het eerste lid van artikel 69 van Verordening (EEG) nr. 1408/71 vermelde voorwaarden voldoen en die wensen hun echtgenoot/echtgenote ter vergezellen die in een ander lidstaat werk heeft gevonden;Handelend overeenkomstig artikel 80 van Verordening (EEG) nr. 1408/71,BEVEELT de bevoegde instellingen en organen AAN1. Dat de toestemming om uit het land te vertrekken vóór het verstrijken van de termijn van vier weken, vermeld in de laatste zin van artikel 69, lid 1, onder a), gegeven wordt aan de volledig werkloze werknemer of zelfstandige die voldoet aan alle andere in artikel 69, lid 1, gestelde voorwaarden, en die zijn/haar echtgenote/echtgenoot vergezelt die gaat werken in een andere dan de bevoegde staat.2. Deze aanbeveling is van toepassing met ingang van de eerste dag van de maand volgende op de bekendmaking ervan in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.De voorzitter van de Administratieve CommissieDenis CROWLEY