				|

		52012DC0310

			Aanbeveling voor een AANBEVELING VAN DE RAAD over het nationale hervormingsprogramma 2012 van Spanje en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma van Spanje voor de periode 2012-2015 /* COM/2012/0310 final - 2012/ () */

			   	Aanbeveling voor een
AANBEVELING VAN DE RAAD
over het nationale hervormingsprogramma 2012
van Spanje
en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma van Spanje voor de
periode 2012-2015
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van
de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148, lid 4,
Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de
Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties
en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid[1], en met name artikel 5, lid 2,
Gezien Verordening (EU)
nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de Raad van
16 november 2011 betreffende de preventie en correctie van
macro-economische onevenwichtigheden[2], en
met name artikel 6, lid 1,
Gezien de aanbevelingen van de Europese
Commissie[3],
Gezien de conclusies van de Europese Raad,
Gezien het advies van het Comité voor de
werkgelegenheid,
Na raadpleging van het Economisch en
Financieel Comité,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)       Op 26 maart 2010 hechtte de
Europese Raad zijn goedkeuring aan het voorstel van de Europese Commissie voor
een nieuwe groei- en werkgelegenheidstrategie. Deze Europa 2020-strategie moet
voor betere coördinatie van het economisch beleid zorgen en zich toespitsen op
de sleutelgebieden waarop Europa’s potentieel voor duurzame groei en
concurrentievermogen een krachtige impuls nodig heeft.
(2)       De Raad heeft op 13 juli 2010
een aanbeveling inzake de globale richtsnoeren voor het economisch beleid van
de lidstaten en de Unie (2010-2014) en op 21 oktober 2010 een besluit
betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten[4] aangenomen, die samen de "geïntegreerde
richtsnoeren" vormen. De lidstaten werd verzocht in hun nationaal
economisch en werkgelegenheidsbeleid met de geïntegreerde richtsnoeren rekening
te houden.
(3)       Op 12 juli 2011 heeft de Raad
een aanbeveling over het nationale hervormingsprogramma 2011 van Spanje
aangenomen en een advies over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van
Spanje voor de periode 2011-2014 uitgebracht.
(4)       Op 23 november 2011 hechtte
de Commissie haar goedkeuring aan de tweede jaarlijkse groeianalyse en gaf
daarmee de aanzet tot het tweede Europees semester van voorafgaande en
geïntegreerde beleidscoördinatie, dat op de Europa 2020-strategie berust. Op 14
februari 2012 heeft de Commissie op grond van Verordening (EU) nr. 1176/2011
het Waarschuwingsmechanismeverslag[5]
aangenomen. Daarin wordt Spanje genoemd als een van de lidstaten die aan een
diepgaande evaluatie zouden worden onderworpen.
(5)       Op 2 maart 2012 heeft de
Europese Raad de prioriteiten inzake financiële stabiliteit,
begrotingsconsolidatie en groeibevorderende maatregelen goedgekeurd. Hij
benadrukte dat voorrang moet worden gegeven aan een gedifferentieerd en
groeivriendelijk beleid van begrotingsconsolidatie, normalisering van de
kredietverschaffing aan de economie, bevordering van groei en
concurrentievermogen, het aanpakken van de werkloosheid en de sociale gevolgen
van de crisis, en modernisering van overheidsdiensten.
(6)       Op 2 maart 2012 verzocht de
Europese Raad voorts de lidstaten die aan het Euro Plus-pact deelnemen, verdere
toezeggingen te doen voor een beperkt aantal essentiële, tijdige en meetbare
hervormingen ter verwezenlijking van de doelstellingen van het pact.
(7)       Op 30 april 2012 heeft Spanje
zijn stabiliteitsprogramma voor de periode 2012-2015 en zijn nationale
hervormingsprogramma voor 2012 ingediend. Om met de onderlinge verbanden
rekening te houden, zijn beide programma's terzelfder tijd geëvalueerd. Voorts
heeft de Commissie een diepgaande evaluatie uit hoofde van artikel 5 van
Verordening (EU) nr. 1176/2011 uitgevoerd om na te gaan of Spanje door
macro-economische onevenwichtigheden is geraakt. Op basis van haar diepgaande
evaluatie[6] is
de Commissie tot de conclusie gekomen dat er in Spanje sprake is van ernstige
onevenwichtigheden, die niet buitensporig zijn, maar wel dringend moeten worden
aangepakt.
(8)       Op basis van de beoordeling
van het op grond van artikel 5, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1466/97
opgestelde stabiliteitsprogramma is de Raad van mening dat het aan het
programma ten grondslag liggende macro-economische scenario in het algemeen
plausibel is voor 2012 en optimistisch voor de daarop volgende jaren. In haar
voorjaarsprognose 2012 voorzag de Commissie een groei van het bbp van
– 1,8 % in 2012 en – 0,3 % in 2013, terwijl in het
programma wordt uitgegaan van respectievelijk – 1,7 % en 0,2 %.
In overeenstemming met de buitensporigtekortprocedure beoogt de
begrotingsstrategie van het programma het algemene overheidstekort tegen 2013
onder de referentiewaarde van 3 % van het bbp te brengen. De strategie is
vooral gebaseerd op uitgavenbeperkingen, maar omvat ook een aantal
inkomstenverhogende maatregelen. Uitgaande van het (herberekende) structurele
saldo[7]
bedraagt de in het programma vooropgestelde gemiddelde jaarlijkse verbetering
van het structurele tekort voor 2011-2013 2,6 % van het bbp. Dat is boven
de in het kader van de buitensporigtekortprocedure aanbevolen begrotingsinspanning
van gemiddeld meer dan 1,5 % van het bbp voor de periode 2010-2013. Na
correctie van het buitensporige tekort, houdt het programma vast aan de
middellangetermijndoelstelling (MTD) van een structureel in evenwicht zijnde
begroting, die in 2015 met een structureel begrotingstekort van 0,2 % van
het bbp bijna zal worden gehaald. De MTD beantwoordt aan de verplichtingen van
het stabiliteits- en groeipact. Met het voorziene tempo van structurele
aanpassingen in 2012-2013 wordt voldoende vooruitgang richting de MTD geboekt
en de stijging van de overheidsuitgaven, rekening houdend met discretionaire
maatregelen aan de ontvangstenzijde, strookt met de uitgavennorm van het
stabiliteits- en groeipact. Volgens het programma zal de overheidsschuldquote
in 2013 een piek bereiken en daarna dalen. In 2014 en 2015 zal Spanje zich in
een overgangsfase bevinden en de in het programma voorgestelde plannen volstaan
om aan de norm inzake schuldafbouw van het stabiliteits- en groeipact te
voldoen. De aanpassingstrajecten voor het tekort en de schuld zijn onderhevig
aan neerwaartse risico's. De macro-economische ontwikkelingen kunnen minder
gunstig zijn dan verwacht. Bovendien zijn de maatregelen vanaf 2013 onvoldoende
gespecificeerd. Andere risico's voor de begrotingsstrategie zijn de
begrotingsdiscipline van de regionale overheden, gezien hun recente slechte
staat van dienst, een grotere gevoeligheid van de inkomsten voor de lopende
structurele aanpassingen, de onzekere impact van de belastingamnestie op de
inkomsten en mogelijke nieuwe financiële reddingsacties. Een strikte handhaving
van de wet inzake begrotingsstabiliteit en de goedkeuring van doortastende
begrotingsmaatregelen op regionaal niveau kunnen het risico van ontsporingen op
regionaal niveau beperken. De gedecentraliseerde overheidsfinanciën in Spanje
vragen om een sterk budgettair en institutioneel kader. De Raad is ingenomen
met het voornemen van de Commissie om over de tenuitvoerlegging van de
aanbeveling van de Raad betreffende het corrigeren van het buitensporig tekort
in de komende weken een grondige analyse uit te brengen en daarbij ook rekening
te houden met het aangekondigde meerjarige begrotingsplan voor 2013-2014.
(9)       In 2011 heeft Spanje een
pensioenhervorming goedgekeurd waarmee een belangrijke stap wordt gezet om de
houdbaarheid van de overheidsfinanciën op lange termijn te verbeteren. De
verslechterende economische vooruitzichten in Spanje beperken echter de impact
van deze hervorming op de geraamde overheidsuitgaven in verband met de
vergrijzing. Bovendien moet de hervorming nog worden aangevuld met concrete
maatregelen om de algemene werkgelegenheidsstrategie voor oudere werknemers
voor 2012-2014 te ondersteunen.
(10)     Hoewel de belastingquote in
Spanje tot de laagste in Europa behoort, kan het belastingstelsel efficiënter
worden gemaakt door het aandeel groeivriendelijkere indirecte belastingen te
vergroten. Er is met name ruimte om de heffingsgrondslag van de btw te
verruimen door iets te doen aan de op grote schaal toegepaste vrijstellingen en
verlaagde tarieven. Door de aftrekbaarheid van hypotheekrente worden in het
Spaanse belastingstelsel het aangaan van schulden en de aankoop van woningen
bevoordeeld ten opzichte van huurformules.
(11)     Spanje heeft bij het
herstructureren van zijn financiële sector aanzienlijke vooruitgang geboekt.
Die herstructurering moet worden voortgezet om ervoor te zorgen dat voor
niet-levensvatbare banken een oplossing wordt gevonden en dat gezonde banken
hun functie van kredietverlener aan de echte economie op een duurzame manier en
zonder onevenredige concurrentieverstoring kunnen vervullen. Door de
verslechterende macro-economische vooruitzichten zal de kapitaalbasis van de
banken mogelijk verder moeten worden versterkt.
(12)     In februari 2012 heeft de
Spaanse regering een verregaande hervorming van het systeem voor
arbeidsbescherming en collectieve loononderhandelingen goedgekeurd om de hoge
werkloosheid en de sterke segmentatie van de arbeidsmarkt te bestrijden. De
effecten daarvan moeten worden gemonitord, met name wat de loonontwikkelingen
en het verminderen van de segmentatie betreft. Om de uitdaging volledig te
beantwoorden, moet de hervorming gepaard gaan met een verregaandere herziening
van het actieve arbeidsmarktbeleid om de emplooibaarheid en de afstemming van vraag
en aanbod op de arbeidsmarkt te verbeteren.
(13)     Om de hoge jeugdwerkloosheid
aan te pakken, moet Spanje onverwijld zijn actieplan voor jongeren uitvoeren,
onder meer wat leerling- en stageovereenkomsten betreft. Hoewel Spanje
maatregelen heeft genomen om het percentage voortijdige schoolverlaters terug
te dringen, blijft hun aantal hoog en gaan achter de cijfers grote regionale
verschillen schuil.
(14)     De armoede is gestegen – in
2012 werden 1,1 miljoen personen meer bedreigd – en de armoede bij kinderen is
met 26,2 % verontrustend hoog. Het armoedepercentage bij uitzendkrachten
is dubbel zo hoog als bij vaste werknemers.
(15)     Professionele diensten blijven
in Spanje van mededinging afgeschermd. Een hervorming van de professionele
diensten kan het potentiële bbp verhogen, aangezien ze een belangrijke input
vormen voor de andere economische sectoren. Er zijn met name inspanningen nodig
om voor een aantal sterk gereglementeerde beroepen (zoals notarissen,
kadasterambtenaren en gerechtspersoneel) niet-gerechtvaardigde en onevenredige
belemmeringen weg te nemen. Bovendien duurt het verkrijgen van een
bedrijfsvergunning in Spanje langer dan in enig ander EU-land. Een gebrek aan
samenwerking tussen lokale, regionale en nationale overheden heeft geleid tot een
wildgroei van elkaar soms overlappende voorschriften en tot een versnippering
van de Spaanse binnenlandse markt. Om de grote externe onevenwichtigheden te
verkleinen, moeten exportactiviteiten worden vergemakkelijkt. Spanje staat ook
voor veelvuldige en complexe uitdagingen in de energiesector, die een ernstige
rem zijn op de goede werking van de product- en dienstenmarkten.
(16)     Spanje heeft een aantal
toezeggingen gedaan in het kader van het Euro Plus-pact. Deze toezeggingen, en
de uitvoering van de in 2011 gedane toezeggingen, betreffen het stimuleren van
de werkgelegenheid, het verbeteren van het concurrentievermogen, het
houdbaarder maken van de overheidsfinanciën en het sterken van de financiële
stabiliteit. De Commissie heeft de in het kader van het Euro Plus-pact gedane
toezeggingen onderzocht en vastgesteld dat deze slechts gedeeltelijk zijn
uitgevoerd. In de aanbevelingen is met de resultaten van dit onderzoek rekening
gehouden.
(17)     In de context van het Europees
Semester heeft de Commissie een alomvattende analyse van het economisch beleid
van Spanje verricht. Zij heeft zowel het stabiliteitsprogramma als het
nationale hervormingsprogramma doorgelicht en een diepgaande evaluatie
gepresenteerd. Daarbij heeft zij niet alleen gekeken naar de relevantie ervan
voor een houdbaar budgettair en sociaaleconomisch beleid in Spanje, maar ook
nagegaan of de EU-regels en -richtsnoeren in acht zijn genomen, gezien de
noodzaak de algemene economische governance van de Europese Unie te versterken
door middel van een EU-inbreng in toekomstige nationale besluiten. Haar
aanbevelingen in het kader van het Europees Semester worden in onderstaande
aanbevelingen (1) tot en met (8) weergegeven.
(18)     In het licht van deze
evaluatie heeft de Raad het stabiliteitsprogramma van Spanje onderzocht. Zijn
advies[8]
daarover is met name in onderstaande aanbeveling (1) weergegeven.
(19)     In het licht van de resultaten
van de diepgaande evaluatie van de Commissie en deze beoordeling heeft de Raad
het nationale hervormingsprogramma voor 2012 en het stabiliteitsprogramma van
Spanje onderzocht. Zijn aanbevelingen op grond van artikel 6 van Verordening
(EU) nr. 1176/2011 zijn met name in de onderstaande aanbevelingen (1), (3),
(4), (5) en (7) weergegeven,
BEVEELT AAN dat Spanje in de periode
2012-2013 actie onderneemt om:
1.           Overeenkomstig de aanbeveling
van de buitensporigtekortprocedure een gemiddelde structurele jaarlijkse
begrotingsinspanning van meer dan 1,5 % van het bbp te leveren voor de
periode 2010-2013 door de in het kader van de begroting 2012 goedgekeurde
maatregelen uit te voeren en uiterlijk eind juli het aangekondige meerjarige
begrotingsplan voor 2013-2014 aan te nemen. Op regionaal niveau maatregelen aan
te nemen en uit te voeren die sporen met de goedgekeurde herstelplannen en de
in de wet inzake begrotingsstabiliteit opgenomen nieuwe bepalingen betreffende
transparantie en controle van de begrotingsuitvoering strikt toe te passen. Een
onafhankelijk begrotingcomité op te richten dat het begrotingsbeleid
analyseert, van advies voorziet en controleert, en dat de impact van
wetsvoorstellen op de begroting beoordeelt.
2.           Sneller werk te maken van het
optrekken van de wettelijke pensioenleeftijd en de introductie van de
houdbaarheidsfactor waarin de recente pensioenhervorming voorziet, en de
algemene werkgelegenheidsstrategie voor oudere werknemers te versterken met
concrete maatregelen om het idee van een leven lang leren verder uit te werken,
de arbeidsomstandigheden te verbeteren en de herintreding van deze groep op de
arbeidsmarkt te bevorderen.
3.           Een belastingstelsel in te
voeren dat overeenstemt met de inspanningen inzake begrotingsconsolidatie en
groei meer stimuleert, onder meer door belastingen te verschuiven van arbeid
naar consumptie- en milieuheffingen. In het bijzonder werk te maken van het
lage btw-inkomstenpercentage door de heffingsgrondslag van de btw te verruimen.
Het aangaan van schulden en het woningbezit fiscaal minder voordelig te maken
(ten opzichte van huurformules).
4.           De hervorming van de
financiële sector uit te voeren, met name door de lopende herstructurering van
de banksector aan te vullen met het aanpakken van de situatie van resterende
kwetsbare instellingen, een alomvattende strategie te ontwikkelen om de
erfenisactiva op de balansen van de banken doeltreffend te benaderen, en een
duidelijk standpunt in te nemen over de financiering en het gebruik van
zogeheten backstop- of vangnetfaciliteiten.
5.           De arbeidsmarkthervormingen
uit te voeren en extra maatregelen te nemen om de doeltreffendheid van het actieve
arbeidsmarktbeleid te vergroten door de maatregelen gerichter te maken, het
gebruik van opleidingen, advies en arbeidsbemiddelingsdiensten te bevorderen,
de band met passieve beleidsmaatregelen te versterken, en de coördinatie tussen
de nationale en regionale diensten voor arbeidsvoorziening te vergroten, onder
meer door informatie over vacatures uit te wisselen.
6.           De uitgavenprioriteiten te
herzien en middelen te herbestemmen om de toegang tot financiering voor kmo's,
onderzoek, innovatie en jongeren te ondersteunen. Het actieplan voor jongeren
uit te voeren, met name wat de kwaliteit en arbeidsmarktrelevantie van
beroepsopleidingen en onderwijs betreft, en meer inspanningen te leveren om
schooluitval terug te dringen en de deelname aan beroepsonderwijs en
-opleidingen te bevorderen door middel van preventie-, interventie- en
compensatiemaatregelen.
7.           Specifieke maatregelen te
nemen om armoede terug te dringen door steun voor kinderen doeltreffender te
maken en de emplooibaarheid van kwetsbare bevolkingsgroepen te verbeteren.
8.           Aanvullende maatregelen te
nemen om professionele diensten, met inbegrip van sterk gereglementeerde
beroepen, open te stellen, vertragingen bij het verlenen van
bedrijfsvergunningen weg te werken en belemmeringen voor zakelijke activiteiten
weg te nemen die het gevolg zijn van elkaar overlappende en veelvoudige
regelgeving van verschillende overheidsniveaus. De elektriciteits- en
gasverbindingen met buurlanden te voltooien en de te lage
elektriciteitstarieven grondig aan te pakken, met name door de
elektriciteitsvoorzieningsketen kostenefficiënter te maken.
Gedaan te Brussel,
                                                                       Voor
de Raad
                                                                       De
voorzitter
[1]               PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.
[2]               PB L 306 van 23.11.2011, blz. 25.
[3]               COM(2012) 310 final.
[4]               Besluit 2012/238/EU van de Raad van 26 april 2012.
[5]               COM(2012) 68 final.
[6]               SWD(2012) 159 final.
[7]               Het conjunctuurgezuiverde begrotingssaldo, ongerekend
eenmalige en tijdelijke maatregelen, dat door de diensten van de Commissie
volgens de algemeen aanvaarde methode is herberekend op grond van de in het
programma verstrekte informatie.
[8]               Artikel 5, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van
de Raad.


Avis juridique important

|

32003H0311

Aanbeveling van de Commissie van 11 februari 2003 betreffende relevante producten- en dienstenmarkten in de elektronischecommunicatiesector die overeenkomstig Richtlĳn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad inzake een gemeenschappelĳk regelgevingskader voor elektronischecommunicatienetwerken en -diensten aan regelgeving ex ante kunnen worden onderworpen (Voor de EER relevante tekst) (kennisgeving geschied onder nummer C(2003) 497)

Publicatieblad Nr. L 114 van 08/05/2003 blz. 0045 - 0049

Aanbeveling van de Commissievan 11 februari 2003betreffende relevante producten- en dienstenmarkten in de elektronischecommunicatiesector die overeenkomstig Richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronischecommunicatienetwerken en -diensten aan regelgeving ex ante kunnen worden onderworpen(kennisgeving geschied onder nummer C(2003) 497)(Voor de EER relevante tekst)(2003/311/EG)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronischecommunicatienetwerken en -diensten (Kaderrichtlijn)(1), inzonderheid op artikel 15,Overwegende hetgeen volgt:(1) Richtlijn 2002/21/EG (hierna de "Kaderrichtlijn" te noemen) zorgt voor een nieuw wetgevend kader voor de elektronischecommunicatiesector dat beoogt een antwoord te bieden op de convergentietrends door alle elektronische communicatienetwerken en -diensten te beslaan die binnen zijn werkingsgebied vallen. Het doel is het geleidelijk terugdringen van sectorspecifieke regelgeving ex ante naarmate de mededinging op de markt tot ontwikkeling komt.(2) Het doel van deze aanbeveling is na te gaan welke producten- en dienstenmarkten in aanmerking komen voor regelgeving ex ante. Deze eerste aanbeveling moet echter consistent zijn met de overgang van het regelgevende kader van 1998 naar het nieuwe regelgevende kader. Richtlijn 2002/19/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de toegang tot en interconnectie van elektronischecommunicatienetwerken en bijbehorende faciliteiten (Toegangsrichtlijn)(2), hierna de "toegangsrichtlijn" te noemen, en Richtlijn 2002/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronischecommunicatienetwerken en -diensten (Universeledienstrichtlijn)(3), hierna de "universeledienstrichtlijn" te noemen, wijzen reeds specifieke marktgebieden aan die door de nationale regelgevende instanties moeten worden geanalyseerd, naast de markten die in deze aanbeveling worden opgesomd. In overeenstemming met de kaderrichtlijn staat het de nationale regelgevende instanties vrij de relevante geografische markten op hun gebied vast te stellen.(3) Het regelgevingskader van 1998 stelt dat diverse gebieden in de telecommunicatiesector onderhevig zijn aan regelgeving ex ante. Deze gebieden worden in de relevante richtlijnen omschreven, maar zijn niet per definitie "markten" in de betekenis van het mededingingsrecht en de praktijk. Bijlage I van de kaderrichtlijn bevat een lijst van dergelijke marktgebieden die in de eerste versie van de aanbeveling dienen te worden opgenomen.(4) Zoals uit de titel van bijlage I van de kaderrichtlijn al blijkt, dienen alle erin genoemde marktgebieden te worden opgenomen in de eerste versie van de aanbeveling, zodat nationale regelgevende instanties de bestaande verplichtingen die werden opgelegd krachtens het regelgevingskader van 1998, kunnen herzien.(5) Artikel 15, lid 1, van de kaderrichtlijn schrijft voor dat de Commissie markten bepaalt overeenkomstig de beginselen van het mededingingsrecht. Daarom heeft de Commissie markten - die corresponderen met de marktgebieden vermeld in bijlage I van de kaderrichtlijn - vastgesteld overeenkomstig de beginselen van het mededingingsrecht.(6) Er zijn in de elektronischecommunicatiesector ten minste twee hoofdsoorten relevante markten die moeten worden bestudeerd: markten voor diensten of producten die aan de eindgebruiker worden geleverd (retailmarkten), en markten voor de inputs die nodig zijn voor exploitanten voor het leveren van diensten en producten aan eindgebruikers (wholesale-markten). Binnen deze twee soorten markten kan er, afhankelijk van de kenmerken van vraag en aanbod, verder onderscheid worden gemaakt.(7) Het startpunt voor de bepaling en de vaststelling van markten is een karakterisering van de retailmarkten gedurende een bepaalde evaluatieperiode, waarbij de uitwisselbaarheid van vraag- en aanbodsubstitutie in aanmerking genomen dient te worden. Wanneer de retailmarkten, de markten die betrekking hebben op vraag en aanbod van eindgebruikers, zijn gekarakteriseerd en gedefinieerd, kan worden overgegaan tot het aanwijzen van de relevante wholesale-markten, de markten betreffende de vraag naar producten door, en de levering van producten aan, derde partijen die aan eindgebruikers wensen te leveren.(8) Het definiëren van de markten in overeenstemming met de beginselen van het mededingingsrecht houdt in dat sommige van de marktgebieden van bijlage I van de kaderrichtlijn op basis van kenmerken van de vraagzijde een aantal gescheiden individuele markten bevatten. Dit is het geval voor producten voor retailtoegang tot het openbare telefoonnetwerk op een vaste locatie en voor telefoondiensten die worden geleverd op een vaste locatie. Het marktgebied in bijlage I dat verwijst naar wholesale-huurlijnen, is gedefinieerd als de gescheiden markten voor wholesale van afgevende segmenten en voor wholesale van bundelsegmenten, op basis van kenmerken van zowel vraag- als aanbodzijde.(9) Bij het vaststellen van markten in overeenstemming met de beginselen van het mededingingsrecht, dient gebruik te worden gemaakt van de volgende drie criteria. Het eerste criterium is de aanwezigheid van hoge toegangsbelemmeringen die niet van voorbijgaande aard zijn, ongeacht of dit om structurele, wettelijke of regelgevende redenen is. Gezien echter het dynamische karakter en functioneren van elektronischecommunicatiemarkten moet bij het uitvoeren van prospectieve analyse voor het aanwijzen van de relevante markten waarop regelgeving ex ante kan worden toegestaan, ook rekening worden gehouden met de mogelijkheid om belemmeringen binnen een relevante tijdshorizon weg te nemen. Daarom staat het tweede criterium slechts de aanwijzing toe van markten waarvan de structuur niet neigt naar een daadwerkelijke mededinging binnen de relevante tijdshorizon. De toepassing van dit criterium houdt in dat moet worden nagegaan wat de stand van zaken is betreffende de concurrentie "achter" de toegangsbelemmeringen. Het derde criterium is dat toepassing van het mededingingsrecht alleen de betreffende marktverstoring(en) niet voldoende zou verhelpen.(10) In het bijzonder zijn de volgende twee soorten toegangsbelemmeringen relevant ten behoeve van deze aanbeveling: structurele belemmeringen en wettelijke of regelgevende belemmeringen.(11) Structurele belemmeringen voor toegang tot de markt zijn het gevolg van oorspronkelijke kosten- of vraagomstandigheden die leiden tot asymmetrische voorwaarden voor gevestigde exploitanten en voor nieuwkomers, zodanig dat de markttoegang van die laatsten wordt belemmerd of verhinderd. Zo kunnen bijvoorbeeld hoge structurele belemmeringen zich voordoen wanneer de markt wordt gekenmerkt door grote schaalvoordelen en grote initiële investeringen. Dergelijke belemmeringen kunnen nog steeds worden vastgesteld met betrekking tot de wijdverbreide invoering en/of levering van lokale toegangsnetwerken op vaste locaties. Een daarmee verband houdende structurele belemmering kan ook worden gevonden wanneer voor de levering van de dienst een netwerkcomponent nodig is die technisch gesproken niet kan worden gedupliceerd, of alleen kan worden gedupliceerd voor kosten die dit voor de concurrenten economisch niet rendabel maken.(12) Wettelijke of regelgevende belemmeringen zijn niet geworteld in economische voorwaarden, maar zijn het gevolg van wetgevende, administratieve of andere maatregelen van staatswege, die een direct effect hebben op de voorwaarden voor markttoetreding en/of positionering van exploitanten op de relevante markt. Voorbeelden zijn wettelijke of regelgevende belemmeringen die de toegang tot de markt verhinderen wanneer er een beperking bestaat van het aantal ondernemingen die toegang hebben tot het spectrum voor de levering van onderliggende diensten. Andere voorbeelden van wettelijke of regelgevende belemmeringen zijn prijsmaatregelen of andere op de prijs betrekking hebben ingrepen van overheidswege die aan de ondernemingen worden opgelegd en die niet alleen gevolgen hebben voor de toegang, maar ook voor de positie van ondernemingen op de markt.(13) Toetredingsbelemmeringen kunnen ook minder relevant worden op markten waar innovatie een stuwende kracht is en die worden gekenmerkt door voortdurende technologische vernieuwing. Op dergelijke markten worden belemmeringen op het gebied van concurrentie vaak gevormd door innovatieve bedreigingen van potentiële concurrenten die nog niet op de markt opereren. Op dergelijke markten waar innovatie een stuwende kracht is, kan dynamische concurrentie of concurrentie op langere termijn plaatsvinden tussen bedrijven die niet noodzakelijkerwijs concurrenten op een bestaande "statische" markt zijn. Deze aanbeveling wijst geen markten aan waarvan niet wordt verwacht dat toegangsbelemmeringen voor een afzienbare tijd zullen blijven bestaan.(14) Zelfs wanneer een markt wordt gekenmerkt door hoge toegangsbelemmeringen, kunnen andere structurele factoren op die markt inhouden dat de markt binnen de relevante tijdshorizon neigt naar een daadwerkelijk concurrerend resultaat. Dit kan bijvoorbeeld het geval zijn bij markten waar een beperkt - maar voldoende - aantal ondernemingen met uiteenlopende kostenstructuren te maken heeft met een prijselastische vraag vanuit de markt. Er kan ook sprake zijn van een overaanbod aan capaciteit op een markt, die het concurrerende ondernemingen mogelijk zou maken de output zeer snel uit te breiden in antwoord op enige prijsverhoging. Op dergelijke markten kunnen marktaandelen na verloop van tijd veranderen of prijsverlagingen plaatsvinden.(15) De beslissing om een markt aan te wijzen als in aanmerking komend voor regelgeving ex ante dient ook af te hangen van een beoordeling van de mate waarin het mededingingsrecht voldoende is voor het verminderen of wegnemen van dergelijke belemmeringen of in het herstellen van daadwerkelijke concurrentie. Verder dienen nieuwe en opkomende markten, waarin marktmacht aanwezig kan zijn ten gevolge van het voordeel dat een "first-mover" bezit, in beginsel niet te worden onderworpen aan regelgeving ex ante.(16) Bij het uitvoeren van de regelmatige herzieningen van de in deze aanbeveling aangewezen markten, dient van de drie criteria gebruik te worden gemaakt. Deze drie criteria dienen op cumulatieve wijze te worden toegepast, zodat het niet voldoen aan een van de criteria inhoudt dat de markt in volgende aanbevelingen niet mag worden aangewezen. Er kan dus worden gesteld dat de vraag of een markt voor elektronische communicatie door opeenvolgende versies van de aanbevelingen blijft worden omschreven als een markt waar regelgeving ex ante gerechtvaardigd is, ten eerste afhankelijk is van het blijvend bestaan van hoge drempels voor markttoetreding, ten tweede van de dynamiek van de concurrentie en ten derde van de doeltreffendheid van het mededingingsrecht (bij afwezigheid van regelgeving ex ante) bij de aanpak van voortdurende slechte marktwerking. Een markt kan ook uit de aanbeveling worden verwijderd als er binnen de Gemeenschap bewijzen van daadwerkelijke en duurzame mededinging op die markt worden gevonden, vooropgesteld dat het wegnemen van bestaande regulerende verplichtingen de mededinging op die markt niet vermindert.(17) De bijlage van deze aanbeveling geeft aan hoe elke markt in de aanbeveling is verbonden met de marktgebieden in bijlage I van de kaderrichtlijn. Bij het herzien van bestaande verplichtingen die werden opgelegd krachtens het voorgaande regelgevende kader om na te gaan of zij moeten worden behouden, gewijzigd of ingetrokken, dienen de nationale regelgevende instanties de analyse uit te voeren op basis van de in deze aanbeveling aangewezen markten, teneinde uitvoering te geven aan de eis dat marktdefinitie ten behoeve van regelgeving ex ante moet worden gebaseerd op de beginselen van het mededingingsrecht. In afwachting van de eerste marktanalyse door de nationale regelgevende instanties in het nieuwe regelgevende kader, blijven de bestaande verplichtingen van kracht.(18) De in de aanbeveling gedefinieerde markten laten de markten die in bepaalde gevallen uit hoofde van het mededingingsrecht kunnen worden gedefinieerd, onverlet.(19) De verscheidenheid van netwerktopologieën en -technologieën die in de Gemeenschap worden toegepast, houdt in dat in sommige gevallen de nationale regelgevende instanties een uitspraak moeten doen over de exacte grenzen tussen specifieke markten, of elementen daarbinnen, die in de aanbeveling zijn aangewezen, daarbij rekening houdend met beginselen van het mededingingsrecht. De nationale regelgevende instanties mogen markten aanwijzen die verschillend zijn van die van de aanbeveling, voorzover zij daarbij optreden in overeenstemming met artikel 7 van de kaderrichtlijn. Aangezien het opleggen van regelgeving ex ante op een markt van invloed zou kunnen zijn op de handel tussen lidstaten, zoals beschreven in overweging 38 van de kaderrichtlijn, is de Commissie van mening dat de aanwijzing van een markt die verschilt van die van de aanbeveling, naar alle waarschijnlijkheid zal worden onderworpen aan de van toepassing zijnde procedure van artikel 7 van de kaderrichtlijn. Wanneer een markt die van invloed is op de handel tussen lidstaten niet wordt aangemeld, kan dit ertoe leiden dat een inbreukprocedure wordt ingeleid. Alle door de nationale regelgevende instanties bepaalde markten dienen te zijn aangewezen op basis van de mededingingsbeginselen die werden ontwikkeld in de bekendmaking van de Commissie inzake de bepaling van de relevante markt voor het gemeenschappelijk mededingingsrecht(4) en moeten consistent zijn met de richtsnoeren van de Commissie inzake marktanalyse en de beoordeling van aanzienlijke marktmacht, alsmede voldoen aan de drie hierboven vermelde criteria. Wanneer een nationale regelgevende instantie van mening is dat de vraag- en aanbodomstandigheden een alternatieve marktdefinitie zouden kunnen rechtvaardigen, ten opzichte van de in deze aanbeveling opgenomen markten, dient zij gebruik te maken van de daarvoor bedoelde procedures van de artikelen 6 en 7 van de kaderrichtlijn.(20) Het feit dat deze aanbeveling de producten- en dienstenmarkten aanwijst die in aanmerking komen voor regelgeving ex ante, houdt niet in dat regelgeving altijd nodig is of dat deze markten zullen worden onderworpen aan regelgevende verplichtingen zoals die worden bepaald in de specifieke richtlijnen. Regelgeving zal niet nodig zijn wanneer er sprake is van daadwerkelijke concurrentie op die markten. Met name geldt dat regelgevende verplichtingen passend moeten zijn en gebaseerd op de aard van de problemen die zich voordoen, alsmede evenredig en gerechtvaardigd in het licht van de doelstellingen die zijn neergelegd in de kaderrichtlijn, in het bijzonder het maximaliseren van de voordelen voor gebruikers, erop toezien dat geen beperking of distorsie van de concurrentie plaatsvindt, het aanmoedigen van efficiënte investeringen in infrastructuur en het bevorderen van innovatie, en het bevorderen van efficiënt gebruik en beheer van radiofrequenties en nummerruimte.(21) De Commissie zal uiterlijk op 30 juni 2004 op basis van de marktontwikkelingen nagaan of deze aanbeveling moet worden herzien.(22) Ten behoeve van deze aanbeveling heeft een openbaar overleg en overleg met de nationale regelgevende instanties en de nationale mededingingsinstanties plaatsgevonden,HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING GOEDGEKEURD:1. Bij het vaststellen van de relevante markten in overeenstemming met artikel 15, lid 3, van Richtlijn 2002/21/EG wordt de nationale regelgevende instanties aanbevolen de producten- en dienstenmarkten te analyseren die in de bijlage worden opgesomd.2. Deze aanbeveling is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 11 februari 2003.Voor de CommissieErkki LiikanenLid van de Commissie(1) PB L 108 van 24.4.2002, blz. 33.(2) PB L 108 van 24.4.2002, blz. 7.(3) PB L 108 van 24.4.2002, blz. 51.(4) PB C 372 van 9.12.1997, blz. 5.BIJLAGERetailniveau1. Toegang tot het openbare telefoonnet op een vaste locatie voor particuliere gebruikers.2. Toegang tot het openbare telefoonnet op een vaste locatie voor niet-particuliere gebruikers.3. Openbaar beschikbare locale en/of nationale telefoondiensten geleverd op een vaste locatie voor particuliere gebruikers.4. Openbaar beschikbare internationale telefoondiensten geleverd op een vaste locatie voor particuliere gebruikers.5. Openbaar beschikbare locale en/of nationale telefoondiensten geleverd op een vaste locatie voor niet-particuliere gebruikers.6. Openbaar beschikbare internationale telefoondiensten geleverd op een vaste locatie voor niet-particuliere gebruikers.Deze zes markten worden aangewezen ten behoeve van de analyse met betrekking tot artikel 17 van de universeledienstrichtlijn.Samen komen de markten 1 tot en met 6 overeen met "de levering van verbinding met en gebruik van het openbare telefoonnetwerk op vaste locaties", zoals bedoeld in bijlage I, punt 1, van de kaderrichtlijn. Deze gecombineerde markt wordt ook genoemd in artikel 19 van de universeledienstrichtlijn (voor een mogelijke verplichting tot carrierselectie op gespreksbasis of carrier-preselectie).7. De minimumverzameling van huurlijnen (dit omvat de gespecificeerde types van huurlijnen tot en met 2Mb/sec zoals genoemd in artikel 18 en bijlage VII van de universeledienstrichtlijn).Naar deze markt wordt verwezen in bijlage I, punt 1, van de kaderrichtlijn met betrekking tot artikel 16 van de universeledienstrichtlijn ("levering van huurlijnen aan eindgebruikers").Een marktanalyse moet worden ondernomen voor de doeleinden van artikel 18 van de universeledienstrichtlijn; dit betreft regelgevende controles op de levering van de minimumverzameling van huurlijnen.Wholesale-niveau8. Gespreksopbouw op het openbare telefoonnetwerk, verzorgd op een vaste locatie. Voor de doeleinden van deze aanbeveling omvat gespreksopbouw ook de locale doorgifte van gesprekken, en dit wordt zodanig begrensd dat dit consistent is met de afgesproken grenzen voor de markten voor gespreksdoorgifte en voor gespreksafgifte op het openbare telefoonnetwerk, geleverd op een vaste locatie.Deze markt komt overeen met die waarnaar wordt verwezen in bijlage I, punt 2, van de kaderrichtlijn met betrekking tot Richtlijn 97/33/EG ("gesprekopbouw op het vaste openbare telefoonnetwerk").9. Gespreksafgifte op afzonderlijke openbare telefoonnetwerken, verzorgd op een vaste locatieVoor de doeleinden van deze aanbeveling omvat gespreksafgifte ook de locale doorgifte van gesprekken, en dit wordt zodanig begrensd dat dit consistent is met de afgesproken grenzen voor de markten voor gespreksopbouw en voor gespreksdoorgifte op het openbare telefoonnetwerk, geleverd op een vaste locatie.Deze markt komt overeen met die waarnaar wordt verwezen in bijlage I, punt 2, van de kaderrichtlijn met betrekking tot Richtlijn 97/33/EG ("gespreksafgifte op het vaste openbare telefoonnetwerk").10. Gespreksdoorgiftediensten in het vaste openbare telefoonnetwerkVoor de doeleinden van deze aanbeveling worden doorgiftediensten zodanig begrensd dat dit consistent is met de afgesproken grenzen voor de markten voor gespreksopbouw en voor gespreksafgifte op het openbare telefoonnetwerk, geleverd op een vaste locatie.Deze markt komt overeen met die waarnaar wordt verwezen in bijlage I, punt 2, van de kaderrichtlijn met betrekking tot Richtlijn 97/33/EG ("gespreksdoorgifte op het vaste openbare telefoonnetwerk").11. Ontbundelde toegang op wholesale-niveau (inclusief gedeelde toegang) tot metalen netten en subnetten, voor het verzorgen van breedband- en spraakdiensten.Deze markt komt overeen met die waarnaar wordt verwezen in bijlage I, punt 2, van de kaderrichtlijn met betrekking tot Richtlijn 97/33/EG en Richtlijn 98/10/EG ("toegang tot het vaste openbare telefoonnetwerk, met inbegrip van ontbundelde toegang tot het aansluitnet") en die waarnaar wordt verwezen in bijlage I, punt 3, van de kaderrichtlijn met betrekking tot Verordening (EG) nr. 2887/2000.12. Wholesale-breedbandtoegangDeze markt omvat bitstream-toegang waarmee de transmissie van breedbandgegevens in beide richtingen mogelijk wordt gemaakt en andere vormen van wholesale-toegang die over andere infrastructuren wordt geleverd, voorzover zij faciliteiten bieden die equivalent zijn met bitstream-toegang. Hieronder valt "netwerktoegang en bijzondere netwerktoegang" waarnaar wordt verwezen in bijlage I, punt 2, van de kaderrichtlijn, maar hij omvat niet de markt van punt 11, noch de markt van punt 18.13. Afgevende segmenten van huurlijnen op wholesale-niveau.14. Bundelsegmenten van huurlijnen op wholesale-niveauSamen komen de wholesale-markten 13 en 14 overeen met die waarnaar wordt verwezen in bijlage I, punt 2, van de kaderrichtlijn met betrekking tot Richtlijn 97/33/EG en Richtlijn 98/10/EG ("huurlijninterconnectie") en die waarnaar wordt verwezen in bijlage I, punt 2, van de kaderrichtlijn met betrekking tot Richtlijn 92/44/EEG ("wholesale-levering van huurlijncapaciteit aan andere leveranciers van elektronischecommunicatienetwerken of -diensten").15. Toegang en gespreksopbouw op openbare mobiele telefoonnetwerken, waarnaar (gescheiden) wordt verwezen in bijlage I, punt 2, van de kaderrichtlijn met betrekking tot Richtlijn 97/33/EG en Richtlijn 98/10/EG.16. Gespreksafgifte op afzonderlijke mobiele netwerkenDeze markt komt overeen met die waarnaar wordt verwezen in bijlage I, punt 2, van de kaderrichtlijn met betrekking tot Richtlijn 97/33/EG ("gespreksafgifte op openbare mobiele telefoonnetwerken").17. De nationale wholesale-markt voor internationale roaming via openbare mobiele netwerkenDeze markt komt overeen met die waarnaar wordt verwezen in bijlage I, punt 4, van de kaderrichtlijn.18. Omroeptransmissiediensten, voor het leveren van omroepinhoud aan eindgebruikers.NootDe nationale regelgevende instanties mogen zelf beslissen of zij een analyse uitvoeren van de markt voor "voorwaardelijke toegangssystemen voor de omroep van digitale televisie- en radiodiensten", in overeenstemming met artikel 6, lid 3, van de toegangsrichtlijn. Artikel 6, lid 3, van de toegangsrichtlijn bepaalt dat de lidstaten hun nationale regelgevende instanties mogen toestaan een analyse uit te voeren van de markt voor voorwaardelijke toegangssystemen voor de omroep van digitale televisie- en radiodiensten, ongeacht het gebruikte transmissiemiddel.


Belangrijke juridische mededeling

|

52007SC0292

Aanbeveling voor een advies van de Raad overeenkomstig artikel 9, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het convergentieprogramma van Roemenië voor de periode 2006-2009  /* SEC/2007/0292 def. */

	[pic] | COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN |Brussel, 7.3.2007SEC(2007) 292 definitiefAanbeveling voor eenADVIES VAN DE RAADovereenkomstig artikel 9, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het convergentieprogramma van Roemenië voor de periode 2006-2009(door de Commissie ingediend)TOELICHTINGAlgemene contextHet stabiliteits- en groeipact, dat op 1 juli 1998 in werking is getreden, is gebaseerd op de doelstelling van deugdelijke overheidsfinanciën als middel om de voorwaarden voor prijsstabiliteit en voor een tot werkgelegenheidsschepping leidende sterke duurzame groei te verbeteren. Bij de hervorming van het pact in 2005 werd het nut ervan bij het verankeren van begrotingsdiscipline erkend, maar werd tevens versterking van de doeltreffendheid en de economische onderbouwing, alsook waarborging van de houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn beoogd.In Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid[1], die deel uitmaakt van het pact, is bepaald dat de lidstaten bij de Raad en de Commissie stabiliteits- of convergentieprogramma's moeten indienen, alsook jaarlijkse actualiseringen daarvan (lidstaten die de gemeenschappelijke munt al hebben aangenomen dienen (geactualiseerde) stabiliteitsprogramma's in en lidstaten die deze nog niet hebben aangenomen dienen (geactualiseerde) convergentieprogramma's in).Roemenië is op 1 januari 2007 tot de Europese Unie toegetreden en heeft op 25 januari 2007 zijn eerste convergentieprogramma ingediend. Overeenkomstig de verordening dient de Raad op basis van een aanbeveling van de Commissie en na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité hierover advies uit te brengen (zie het kader voor de belangrijkste beoordelingspunten).ACHTERGROND VOOR DE BEOORDELING VAN HET PROGRAMMAOm de achtergrond te schetsen waartegen de begrotingsstrategie in het convergentieprogramma wordt beoordeeld, wordt hierna een beknopte samenvatting gegeven van de economische en budgettaire resultaten over de afgelopen tien jaar.De voorbije vijf jaar heeft Roemenië een krachtige economische groei doorgemaakt, maar het BBP per hoofd (uitgedrukt in KKS) is er met 34% van het gemiddelde van de EU-25 in 2005 nog steeds laag. Er dient bijgevolg nog een grote inhaalbeweging te worden gemaakt, en dit is dan ook verreweg de voornaamste uitdaging waar Roemenië op middellange en lange termijn voor staat. In 2001-2005 was er sprake van een verbetering van de macro-economische stabiliteit, hetgeen tot uiting kwam in een scherpe en aanhoudende daling van de inflatie en de consolidatie van de openbare financiën. De investeringsactiviteit is toegenomen en werd nog in de hand gewerkt door een forse stijging van de netto BDI, die bijdroegen tot een verschuiving van de productie naar meer technologie-intensieve sectoren. De oriëntatie van de structuur van de industriële productie en de uitvoer wijzigde in de richting van producten met een hogere toegevoegde waarde, waardoor het externe concurrentievermogen ondanks de stijging van de loonkosten per eenheid product kon worden gehandhaafd. Het opmerkelijke herstel van de economische activiteit resulteerde in een slechts marginale stijging van de werkgelegenheidsgraad, die met circa 58% vrij laag is. Tegelijkertijd wordt Roemenië met een gestage emigratie en een vergrijzing van de bevolking geconfronteerd. Het feit dat in januari 2005 een forfaitaire inkomstenbelasting werd ingevoerd, droeg bij tot een inkrimping van de informele arbeidsmarkt, die evenwel zeer groot blijft.Kader: Belangrijkste beoordelingspunten Overeenkomstig artikel 5, lid 1, (voor stabiliteitsprogramma´s) en artikel 9, lid 1, (voor convergentieprogramma´s) van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad wordt beoordeeld: of de economische hypothesen waarop het programma gebaseerd is, realistisch zijn; de middellangetermijnbegrotingsdoelstelling (MTD) van de lidstaat en of het aanpassingstraject richting de MTD passend is; of de met het oog op de naleving van dit aanpassingstraject genomen of voorgenomen maatregelen afdoende zijn om de MTD gedurende de cyclus te halen; bij de beoordeling van het aanpassingstraject richting de MTD: of in economisch goede tijden een grotere aanpassing wordt nagestreefd en in economisch slechte tijden juist een minder zware inspanning toelaatbaar is, en – voor de lidstaten van het eurogebied en het WKM II – of de lidstaat een jaarlijkse verbetering van het conjunctuurgezuiverde begrotingssaldo, ongerekend eenmalige en tijdelijke maatregelen, met 0,5% van het BBP als benchmark nastreeft om zijn MTD te bereiken; bij de bepaling van het aanpassingstraject richting de MTD (voor de lidstaten die deze doelstelling nog niet bereikt hebben) en bij het toestaan van een tijdelijke afwijking van de MTD (voor landen die de doelstelling wel hebben bereikt): de uitvoering van grote structurele hervormingen die op lange termijn rechtstreekse kostenbesparende effecten hebben (mede doordat zij de potentiële groei verhogen) en bijgevolg een verifieerbare positieve invloed op de houdbaarheid van de overheidsfinanciën op lange termijn hebben (met dien verstande dat een passende veiligheidsmarge voor de naleving van de referentiewaarde van 3% van het BBP gewaarborgd moet zijn en dat een terugkeer naar de MTD binnen de programmaperiode wordt verwacht), waarbij bijzondere aandacht wordt besteed aan pensioenhervormingen die gepaard gaan met de invoering van een meerpijlerstelsel dat een verplichte pijler met volledige kapitaaldekking omvat; of het economisch beleid van de betrokken lidstaat strookt met de globale richtsnoeren voor het economisch beleid. Bij de beoordeling van de aannemelijkheid van de macro-economische hypothesen wordt gekeken naar de najaarsprognoses 2006 van de diensten van de Commissie en wordt ook gebruikgemaakt van de algemeen aanvaarde methode voor de raming van de potentiële productie en de conjunctuurgezuiverde saldi. De consistentie met de globale richtsnoeren voor het economisch beleid wordt getoetst aan de globale richtsnoeren voor het economisch beleid op het gebied van de openbare financiën, zoals opgenomen in de geïntegreerde richtsnoeren voor de periode 2005-2008. Voorts worden beoordeeld: de ontwikkeling van de schuldquote en de vooruitzichten voor de houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn, waaraan volgens het verslag van de Raad van 20 maart 2005 over de verbetering van de uitvoering van het stabiliteits- en groeipact "bij het toezicht op de begrotingssituatie voldoende aandacht" zou moeten worden geschonken. In een mededeling van de Commissie van 12 oktober 2006 wordt de aanpak voor de toetsing van de houdbaarheid op lange termijn uiteengezet[2]; de inachtneming van de gedragscode[3], die voor de stabiliteits- en convergentieprogramma´s onder meer een gemeenschappelijke structuur en een reeks gegevenstabellen voorschrijft. |-  Aanbeveling voor eenADVIES VAN DE RAADovereenkomstig artikel 9, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het convergentieprogramma van Roemenië voor de periode 2006-2009DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid[4], en met name op artikel 9, lid 1,Gezien de aanbeveling van de Commissie,Na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité,BRENGT HET VOLGENDE ADVIES UIT:1.  Op [27 maart 2007] heeft de Raad het convergentieprogramma van Roemenië voor de periode 2006-2009 behandeld.2.  De voorbije vijf jaar heeft Roemenië een krachtige economische groei doorgemaakt, maar het BBP per hoofd (uitgedrukt in KKS) is er met circa 34% van het gemiddelde van de EU-25 in 2005 nog steeds laag. Er dient bijgevolg nog een grote inhaalbeweging te worden gemaakt, en dit is dan ook verreweg de voornaamste uitdaging waar Roemenië op middellange en lange termijn voor staat. In 2001-2005 was er sprake van een verbetering van de macro-economische stabiliteit, hetgeen tot uiting kwam in een scherpe en aanhoudende daling van de inflatie en de consolidatie van de openbare financiën. In 2006 bedroeg de gemiddelde inflatie 6,6%.3.  Volgens het macro-economische scenario dat aan het programma ten grondslag ligt, zal de reële BBP-groei geleidelijk teruglopen van ruim boven het potentiële groeicijfer van 8% in 2006 tot een nog steeds hoog cijfer van 5,9% in 2009. Afgaande op de thans beschikbare informatie lijkt dit scenario van plausibele groeihypothesen uit te gaan. De programmaprognoses voor de inflatie lijken aan de lage kant, aangezien wordt aangenomen dat er zich een gestage vertraging van de kredietgroei en van de toename van de particuliere consumptie zal voordoen, een ontwikkeling die kan uitblijven. Anders dan in het programma wordt in de najaarsprognoses 2006 van de diensten van de Commissie uitgegaan van een verdere stijging van het externe tekort in 2007 en 2008 omdat de invoer sneller blijft toenemen dan de uitvoer als gevolg van de krachtige particuliere consumptie en investeringsactiviteit.4.  In de najaarsprognoses 2006 van de diensten van de Commissie werd het overheidstekort voor 2006 op 1,4% van het BBP geraamd, terwijl in het economisch pretoetredingsprogramma van december 2005 van een tekortdoelstelling van 0,7% van het BBP werd uitgegaan. In het convergentieprogramma wordt het tekort thans op 2,3% van het BBP geschat, maar uit voorlopige gegevens blijkt dat het feitelijke tekort zelfs nog hoger zou uitkomen. De ontsporing ten opzichte van de oorspronkelijke doelstelling is het gevolg van aanzienlijke extra uitgaven (met name lopende bestedingen wegens een reallocatie van niet-verrichte investeringsuitgaven), die de sterker dan verwachte groei van de ontvangsten ruimschoots neutraliseerden.5.  De voornaamste doelstelling van het programma bestaat erin de begrotingsconsolidatie voort te zetten zodat de middellangetermijndoelstelling van een structureel tekort (d.w.z. het conjunctuurgezuiverde tekort, ongerekend eenmalige en andere tijdelijke maatregelen) van 0,9% van het BBP in 2011, dus na afloop van de programmaperiode, wordt gehaald. Het programma mikt op een kleine reductie van het overheidstekort van 2,3% van het BBP in 2006 tot 2% van het BBP in 2009, na een toename van het tekort tot 2,7% van het BBP in 2007. Verwacht wordt dat het primaire tekort eenzelfde ontwikkeling te zien zal geven en aan het einde van de programmaperiode 1% van het BBP zal bedragen.6.  De aan het einde van de programmaperiode plaatsvindende, marginale aanpassing wordt gerealiseerd doordat de ontvangstenquote iets sterker stijgt dan de uitgavenquote (bijna 4 procentpunt tegen 3½ procentpunt). De stijging van de ontvangstenquote is grotendeels toe te schrijven aan de belastingen (vooral in 2007) en aan de "andere ontvangsten" (vermoedelijk in verband met de instroom van EU-middelen). De toename van de uitgavenquote is in belangrijke mate terug te voeren op een zeer forse stijging van de overheidsinvesteringen, die volgens de plannen ruimschoots zouden verdubbelen als percentage van het BBP ten gevolge van een verwachte aanzienlijke toename van de besteding van EU-middelen. De begrotingsdoelstellingen zijn veel minder ambitieus in vergelijking met het economische pretoetredingsprogramma van december 2005, ondanks het feit dat er sprake is van vergelijkbare onderliggende groeihypothesen.7.  Het volgens de algemeen aanvaarde methode berekende structurele tekort (d.w.z. het conjunctuurgezuiverde tekort, ongerekend eenmalige en andere tijdelijke maatregelen) zou verder verslechteren van 3% van het BBP in 2006 tot circa 3½% van het BBP in 2007 en vervolgens wederom verbeteren tot 2¼% van het BBP in 2009. Zoals gezegd, wordt in het programma als middellangetermijndoelstelling (MTD) voor de begrotingssituatie een structureel tekort van 0,9% van het BBP gehanteerd, dat volgens het programma in 2011, dus na afloop van de programmaperiode, zou worden gerealiseerd. Aangezien de MTD ambitieuzer is dan de minimumbenchmark (geraamd op een tekort van 1¾% van het BBP), mag worden aangenomen dat de verwezenlijking ervan een veiligheidsmarge tegen het ontstaan van een buitensporig tekort zal bieden. De MTD houdt afdoende rekening met de schuldquote en de gemiddelde potentiële productiegroei op lange termijn.8.  De aan de begrotingsprognoses in het programma verbonden risico's lijken elkaar in 2007 min of meer in evenwicht te houden, maar daarna kunnen de begrotingsresultaten slechter uitvallen dan waarop in het programma wordt gerekend. In 2007 kunnen zowel de uitgaven als de ontvangsten lager uitkomen dan gepland: de uitgaven omdat de investeringsplannen van de overheid naar alle waarschijnlijkheid niet zullen worden verwezenlijkt en de ontvangsten omdat de belastingintensiteit van de economische activiteit bijzonder optimistisch lijkt te zijn ingeschat. Vanaf 2008 is de begrotingsstrategie onvoldoende gepreciseerd, waarbij er in 2009 sprake is van een volatiele ontwikkeling van diverse uitgavenposten en niet nader omschreven bezuinigingen. De ontsporingen van de uitgaven in de afgelopen jaren als gevolg van veelvuldige begrotingswijzigingen, de onzekerheid omtrent het totale bedrag van de vergoeding die de overheid aan burgers zal moeten betalen omdat ten tijde van het communistische regime genationaliseerde eigendommen niet zijn teruggegeven, en de mogelijke kwijtschelding van onafgeloste schulden van staatsbedrijven aan de overheid houden een risico van uitgavenoverschrijdingen in, ook al zullen de geplande investeringsuitgaven wellicht niet volledig worden gerealiseerd. Bovendien is het niet uitgesloten dat, zoals in het verleden al is gebeurd, het teveel aan begrotingsmiddelen dat voor investeringen is uitgetrokken, voor consumptieve doeleinden wordt aangewend, met alle negatieve gevolgen van dien voor de kwaliteit van de overheidsuitgaven.9.  In het licht van deze risicobeoordeling lijkt de in het programma uitgestippelde begrotingsstrategie niet te volstaan om de MTD binnen de programmaperiode te verwezenlijken, zoals ook in het programma wordt aangenomen. Bovendien lijkt deze strategie geen veiligheidsmarge te verschaffen die ruim genoeg is om gedurende de gehele programmaperiode te voorkomen dat het tekort bij normale macro-economische fluctuaties de drempel van 3% van het BBP overschrijdt. Het uit het programma blijkende aanpassingstempo richting de MTD is duidelijk ontoereikend en dient sterk te worden opgevoerd om te stroken met het stabiliteits- en groeipact, dat voorschrijft dat in goede economische tijden een grotere aanpassing moet worden bewerkstelligd, terwijl in slechte economische tijden een minder zware inspanning toelaatbaar is. Meer in het bijzonder is er in een context van goede tijden sprake van een volledig aan het einde van de programmaperiode plaatsvindende, marginale structurele verbetering waarbij er zich in 2007 een verslechtering voordoet, terwijl de geplande aanpassing met name in 2009 niet door concrete maatregelen wordt onderbouwd.10.  De bruto overheidsschuld zou in 2006 op ongeveer 13% van het BBP zijn uitgekomen en is daarmee ruim onder de in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde van 60% van het BBP gebleven. Volgens het programma zal de schuldquote gedurende de programmaperiode met circa 1 procentpunt van het BBP dalen.11.  Bij gebreke van de langetermijnprognoses van de leeftijdsgebonden uitgaven op grond van de gemeenschappelijke macro-economische voorspellingen uitgevoerd door het EPC/de Commissie, is het niet mogelijk om het effect van de vergrijzing in Roemenië op een vergelijkbare en solide basis te berekenen zoals thans wordt gedaan voor de andere lidstaten, waarvoor de prognoses op deze grondslag wel beschikbaar zijn. Gezien de huidige demografische structuur valt evenwel niet uit te sluiten dat van de vergrijzing een aanzienlijk effect op de uitgaven zal uitgaan. De door een groot structureel tekort gekenmerkte budgettaire uitgangspositie volstaat niet om de schuld te stabiliseren, nog afgezien van de budgettaire gevolgen op lange termijn van de vergrijzing. Een verbetering van de structurele begrotingssituatie op middellange termijn zou de risico's voor de houdbaarheid van de openbare financiën kunnen helpen beperken.12.  De in het programma uitgestippelde begrotingsstrategie is gedeeltelijk in overeenstemming met de globale richtsnoeren voor het economisch beleid die in de geïntegreerde richtsnoeren voor de periode 2005-2008 zijn opgenomen. Met name de begrotingsaanpassing richting de MTD is duidelijk ontoereikend en moet tijdens de programmaperiode aanzienlijk worden geïntensiveerd. Bovendien geeft de in het programma geschetste begrotingsstrategie, en met name het feit dat de budgettaire teugels tot 2007 worden gevierd, aanleiding tot bezorgdheid ten aanzien van de houdbaarheid van de hoge groei en het externe tekort, dat in 2006 naar schatting 10,3% van het BBP zou hebben bedragen.13.  Wat de in de gedragscode voor stabiliteits- en convergentieprogramma's gespecificeerde gegevensvereisten betreft, vertoont het programma enkele lacunes in de verplichte en facultatieve gegevens[5].De algemene conclusie luidt dat er in het programma tegen de achtergrond van bijzonder gunstige groeivooruitzichten en een toenemend extern tekort wordt uitgegaan van een procyclische beleidsversoepeling in 2007 en van duidelijk ontoereikende, in de laatste jaren van de programmaperiode plaatsvindende vorderingen richting de MTD, dat volgens de plannen overigens pas na afloop van de programmaperiode zou worden gehaald. Vanaf 2008 is de verwezenlijking van de begrotingsdoelstellingen bovendien aan risico's onderhevig. In het licht van de bovenstaande evaluatie wordt Roemenië verzocht om:(i) de goede tijden te benutten om het aanpassingstempo richting de MTD aanzienlijk op te voeren door in 2007 en de daaropvolgende jaren ambitieuzere begrotingsdoelstellingen na te streven;(ii) de voorgenomen sterke verhoging van de overheidsuitgaven in de hand te houden en de samenstelling ervan te herzien teneinde het groeipotentieel te bevorderen, alsook de planning en uitvoering van de overheidsuitgaven binnen een bindend middellangetermijnkader te verbeteren.Vergelijking van de belangrijkste macro-economische en budgettaire prognoses 12005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 |Reëel BBP (Verandering in %) | CP jan 2007 | 4,1 | 8,0 | 6,5 | 6,3 | 5,9 |COM nov 2006 | 4,1 | 7,2 | 5,8 | 5,6 | n.b. |PEP dec 2005 | 5,7 | 6,0 | 6,3 | 6,5 | n.b. |HICP-inflatie (%) | CP jan 2007 | 9,1 | 6,6 | 4,5 | 4,3 | 3,2 |COM nov 2006 | 9,1 | 6,8 | 5,1 | 4,6 | n.b. |PEP dec 2005 | 9,0 | 7,0 | 5,0 | 3,6 | n.b. |Output gap (% van het potentiële BBP) | CP jan 20072 | 0,2 | 2,1 | 2,2 | 1,9 | 1,1 |COM nov 20066 | 0,4 | 1,9 | 1,5 | 1,0 | n.b. |PEP dec 2005 | n.b. | n.b. | n.b. | n.b. | n.b. |Overheidssaldo (% van het BBP) | CP jan 2007 | -1,5 | -2,3 | -2,7 | -2,6 | -2,0 |COM nov 2006 | -1,5 | -1,4 | -2,6 | -2,6 | n.b. |PEP dec 2005 | -0,4 | -0,7 | -1,0 | -1,6 | n.b. |Primair saldo (% van het BBP) | CP jan 2007 | -0,4 | -1,2 | -1,6 | -1,5 | -1,0 |COM nov 2006 | -0,3 | -0,4 | -1,7 | -1,7 | n.b. |PEP dec 2005 | 0,8 | 0,4 | 0,0 | -0,6 | n.b. |Conjunctuurgezuiverd saldo (% van het BBP) | CP jan 20072 | -1,5 | -3,0 | -3,4 | -3,2 | -2,3 |COM nov 2006 | -1,6 | -2,0 | -3,1 | -2,9 | n.b. |PEP dec 2005 | n.b. | n.b. | n.b. | n.b. | n.b. |Structureel saldo3 (% van het BBP) | CP jan 20074 | -1,5 | -3,0 | -3,4 | -3,2 | -2,3 |COM nov 20065 | -1,6 | -2,0 | -3,1 | -2,9 | n.b. |PEP dec 2005 | n.b. | n.b. | n.b. | n.b. | n.b. |Bruto overheidsschuld (% van het BBP) | CP jan 2007 | 15,9 | 12,8 | 13,5 | 12,6 | 11,7 |COM nov 2006 | 15,9 | 13,7 | 13,9 | 14,4 | n.b. |PEP dec 2005 | 17,1 | 15,1 | 14,6 | 14,6 | n.b. |Noten: 1 Eurostat heeft de overheidsrekeningen van Roemenië officieel nog niet aan een volledige kwaliteitsbeoordeling onderworpen. Kort na de kennisgeving van 1 april 2007 zal Eurostat de gegevens over het overheidssaldo en de overheidsschuld bekendmaken en valideren. 2 Berekeningen van de diensten van de Commissie op basis van de in het programma voorkomende informatie. 3 Conjunctuurgezuiverd saldo (zoals in de vorige rijen), ongerekend eenmalige en andere tijdelijke maatregelen. 4 Er zijn geen eenmalige en andere tijdelijke maatregelen in het programma opgenomen. 5 Er zijn geen eenmalige en andere tijdelijke maatregelen in de najaarsprognoses 2006 van de diensten van de Commissie opgenomen. 6 Op basis van een geraamde potentiële groei van achtereenvolgens 5,6%, 5,7%, 6,1% en 6,2% in de periode 2005-2008. Bronnen: Convergentieprogramma (CP); economisch pretoetredingsprogramma (PEP); economische najaarsprognoses 2006 van de diensten van de Commissie (COM); berekeningen van de diensten van de Commissie. |[1] PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1. Verordening gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1055/2005 (PB L 174 van 7.7.2005, blz. 1). Alle documenten waarnaar in deze tekst wordt verwezen, kunnen worden geraadpleegd op: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm.[2] Mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement: "Houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn in de EU", COM(2006) 574 van 12.10.2006; directoraat-generaal Economische en financiële zaken van de Commissie (2006): "The long-term sustainability of public finances in the European Union", European Economy nr. 4/2006.[3] Specificaties inzake de uitvoering van het stabiliteits- en groeipact en richtsnoeren inzake de vorm en de inhoud van stabiliteits- en convergentieprogramma's, door de Raad (Ecofin) op 11 oktober 2005 bekrachtigd.[4] PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1. Verordening gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1055/2005 (PB L 174 van 7.7.2005, blz. 1). Alle documenten waarnaar in deze tekst wordt verwezen, kunnen worden geraadpleegd op: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm.[5] Met name de gegevens over de subcomponenten van de stock-flow adjustment en de bijdragen van arbeid, kapitaal en de totale factorproductiviteit tot de potentiële BBP-groei ontbreken.


Belangrijke juridische mededeling

|

52005SC0231

Aanbeveling voor een advies van de Raad overeenkomstig artikel 9, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde convengentieprogramma van Letland voor de periode 2004 2007  /* SEC/2005/0231 def. */

	[pic] | COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN |Brussel, 16.2.2005SEC(2005) 231 definitiefAanbeveling voor eenADVIES VAN DE RAADovereenkomstig artikel 9, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde convengentieprogramma van Letland voor de periode 2004-2007(door de Commissie ingediend)  TOELICHTINGIn Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid[1] is bepaald dat niet-deelnemende lidstaten, dat wil zeggen de lidstaten die de eenheidsmunt niet hebben aangenomen, bij de Raad en de Commissie een convergentieprogramma moeten indienen. Overeenkomstig artikel 9 van deze verordening dient de Raad elk convergentieprogramma te onderzoeken op basis van evaluaties door de Commissie en het bij artikel 114 van het Verdrag ingestelde comité (het Economisch en Financieel Comité). Op basis van een aanbeveling van de Commissie en na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité dient de Raad vervolgens advies uit te brengen na zelf het programma te hebben onderzocht. Ingevolge de verordening moeten de lidstaten jaarlijks een geactualiseerd convergentieprogramma indienen, dat eveneens volgens deze zelfde procedure door de Raad kan worden onderzocht.De tien landen die op 1 mei 2004 tot de EU zijn toegetreden, nemen niet deel aan de eenheidsmunt. Deze landen hebben toegezegd hun convergentieprogramma uiterlijk op 15 mei 2004 en een eerste actualisering ervan tegen het einde van 2004 in te dienen.Het eerste convergentieprogramma van Letland voor de periode 2004-2007 werd op 14 mei 2004 ingediend en op 5 juli 2004 door de Raad beoordeeld. Op 30 december 2004 heeft Letland een actualisering van het convergentieprogramma ingediend. De diensten van de Commissie hebben een technische analyse van dit geactualiseerde programma verricht en daarbij rekening gehouden met de economische najaarsprognoses 2004 van de diensten van de Commissie, de gedragscode[2], de algemeen aanvaarde methode voor de schatting van de potentiële productie, de aanbevelingen in de globale richtsnoeren voor het economisch beleid voor de periode 2003-2005 en de beginselen die zijn vervat in de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement van 27 november 2002 betreffende de verbetering van de coördinatie van het begrotingsbeleid[3]. Op grond hiervan zijn zij tot de volgende evaluatie gekomen:-  De eerste actualisering van het convergentieprogramma van Letland dat de periode 2004-2007 bestrijkt, werd op 28 december door de Letse Ministerraad goedgekeurd en op 30 december 2004 bij de Europese Commissie ingediend. Het programma is gebaseerd op de economische vooruitzichten van de begrotingswet 2005 die op 13 december 2004 door het Parlement werd goedgekeurd na indiening op 20 december. Het geactualiseerde programma is grotendeels in overeenstemming met de "gedragscode voor de inhoud en de vorm van de stabiliteits- en convergentieprogramma's". De classificatie inzake de samenstelling van de overheidsontvangsten en –uitgaven overeenkomstig het ESR95 dient te worden verbeterd.-  In het geactualiseerde programma wordt een groei van het BBP verwacht van 8,1% in 2004 en van 6,7% voor 2005, terwijl de binnenlandse vraag, en met name investeringen en particuliere consumptie, fors blijft toenemen. Deze krachtige groei van het BBP zal in 2006 en 2007 slechts licht afnemen (6,5% in beide jaren). De groei van de export is aanmerkelijk toegenomen dankzij het wereldwijde economische herstel en de positieve invloed van de toetreding van Letland tot de EU; hier staat echter een nog snellere toename van de invoer tegenover als gevolg van een sterk stijgende binnenlandse vraag. Het ziet er naar uit dat de bijdrage van de netto-uitvoer aan de groei op de zeer korte termijn negatief zal zijn en dat het grote tekort op de lopende rekening slechts in zeer geringe mate zal afnemen. Ondanks de sterke groei van de economische activiteit wordt slechts een geleidelijke daling van de werkloosheid verwacht. Al met al lijkt het macro-economisch scenario afgaande op de thans beschikbare informatie realistisch en grotendeels in overeenstemming met de beoordeling van de diensten van de Commissie, met inbegrip van de najaarsprognoses 2004.-  Met het oog op de prijsstabiliteit die de Centrale Bank van Letland nastreeft, is de munteenheid (de lats) sinds 1994 vastgekoppeld aan de SDR, waarbij een normale bandbreedte van ±1% rond de spilkoers wordt gehanteerd. De Letse autoriteiten zijn voornemens begin 2005 tot het WKM II toe te treden en op zijn vroegst op 1 januari 2008 de euro in te voeren. Op 1 januari 2005 werd, in het kader van deze strategie, de koppeling van de munt aan de SDR opgegeven ten gunste van een koppeling aan de euro, met een normale fluctuatiemarge rond de nieuwe spilkoers van eveneens ±1%. Na deze koppeling aan de euro zijn de interbancaire rentetarieven in de nationale valuta in de richting van de niveaus in de eurozone opgeschoven. Het rendement op langlopende obligaties ten opzichte van de eurozone schommelde in 2004 rond een agio van ½ à 1 procentpunt. Tot 2003 was de HICP-inflatie betrekkelijk laag. In de loop van 2004 nam de inflatie evenwel aanmerkelijk toe en bereikte in augustus een hoogtepunt van 7,8%, waarna zij in het laatste kwartaal licht daalde en tenslotte uitkwam op een jaargemiddelde van 6,2%. De autoriteiten zijn van mening dat de toename van de inflatie in 2004 van tijdelijke aard was; zij verwachten een daling van de CPI-inflatie van 6,2% in 2004 tot 3,0% in 2006. In 2005 zal de inflatie de invloed blijven ondergaan van hogere door de overheid gereguleerde prijzen en maatregelen om de indirecte belastingtarieven te harmoniseren. Toch zal de inflatie dankzij gunstige basiseffecten en mits oververhitting wordt vermeden waarschijnlijk geleidelijk afnemen, doch wellicht iets hoger blijven dan door de nationale autoriteiten is voorzien.-  Het geactualiseerde programma streeft ernaar het tekort in elk programmajaar onder de referentiewaarde van 3% van het BBP te houden, en verwacht dat het begrotingstekort van de overheid geleidelijk zal dalen van 1,7% van het BBP in 2004[4] tot 1,4% van het BBP in 2007. Als gevolg van EU-overdrachten en daarmee samenhangende uitgaven wordt verwacht dat zowel de uitgaven als de inkomsten in 2005 een hoogtepunt zullen bereiken van respectievelijk 39,3% en 37,7% van het BBP, en dat zij vervolgens tegen 2007 geleidelijk zullen afnemen tot 36,5% en 35,1% van het BBP. De aanpassing van de overheidsfinanciën op middellange termijn komt door een verlaging van zowel de inkomsten- als de uitgavenquote tot stand. Het primaire saldo verbetert gedurende de programmaperiode als gevolg van een daling van de totale uitgavenquote dankzij een lagere primaire uitgavenquote en, tot op zekere hoogte, lagere rentebetalingen. De neerwaartse trend van de primaire uitgavenquote is voornamelijk een gevolg van de daling van overdrachten en subsidies ten opzichte van het BBP, waardoor tegelijkertijd ruimte ontstaat voor een stijging van de investeringsquote. De daling van de inkomstenquote komt tot stand via verlagingen van de belasting, met name van de inkomensbelasting, waardoor de belastingdruk enigszins afneemt. Hoewel de algemene strategie niet is gewijzigd ten opzichte van het programma van mei 2004, is de prognose inzake het begrotingstekort van circa 2% van het BBP per jaar van het vorige programma naar beneden bijgesteld.-  De risico's voor de in het programma vervatte begrotingsprognoses lijken redelijk in balans. Enerzijds lijken de aannames over de fiscale intensiteit van de economische activiteit aan de pessimistische kant, waardoor de inkomsten hoger zouden kunnen uitvallen dan verwacht. Immers, Letland heeft de reputatie opgebouwd dat het voorzichtige prognoses opstelt, met als gevolg dat de begrotingsdoelstellingen in de afgelopen jaren regelmatig werden overtroffen. Bovendien bestaat er ten aanzien van de begrotingscontrole een bijzondere procedure die, in geval van budgettaire ontsporing een betrekkelijk snelle correctie in het lopende jaar mogelijk maakt. Anderzijds kunnen, aangezien de uitgavenverplichtingen gebaseerd zijn op steun in de vorm van EU-financiering, de tekortdoelstellingen slechts worden bereikt indien deze middelen ook daadwerkelijk als overheidsinkomsten worden ontvangen. Een strakke uitgavendiscipline (ook wat het beheer van door de EU gecofinancierde projecten betreft) zou kunnen worden gehinderd door de tekortschietende administratieve capaciteit.-  In het licht van deze risicobeoordeling kan worden geconcludeerd dat de in het programma geschetste begrotingsstrategie ontoereikend is om de in het stabiliteits- en groeipact vastgelegde middellangetermijndoelstelling inzake een begroting die vrijwel in evenwicht is of een overschot vertoont, te verwezenlijken. Ondanks het betrekkelijk ambitieuze traject voor de begrotingsconsolidatie verschaft deze strategie bovendien wellicht een onvoldoende veiligheidsmarge om te voorkomen dat het begrotingstekort bij normale macro-economische fluctuaties de drempel van 3% van het BBP overschrijdt. De uiteengezette strategie volstaat echter wel om de schuldquote op een zeer laag niveau te houden.-  De schuldquote wordt voor 2004 geraamd op 14,2% van het BBP, en ligt daarmee ver onder de in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde van 60% van het BBP. Gedurende de programmaperiode wordt een lichte stijging van de schuldquote verwacht tot 15% van het BBP in 2007. Deze is in hoofdzaak een gevolg van hardnekkige tekorten, die evenwel in belangrijke mate worden gecompenseerd door de nominale BBP-groei.-  Het programma bevat een beknopte analyse van het regeringsprogramma van structurele hervormingen, dat vooral gericht is op een verbetering van het ondernemingsklimaat, het concurrentievermogen en de ontwikkeling van de energie- en communicatiesector, het onderwijssysteem en de gezondheidszorg, alsook op een actief arbeidsmarktbeleid en de bevordering van innovatie en onderzoek. In het programma worden tevens maatregelen geschetst om het begrotingsproces verder te verbeteren door middel van een meerjarig begrotingskader, en om tot een grotere transparantie en betrouwbaarheid van de nominale uitgavenplafonds te komen door middel van mechanismen voor het verrichten van systematische evaluaties. Er kan redelijkerwijze worden verwacht dat de hervormingen, waarvan het merendeel reeds is ingezet of momenteel in wetgeving wordt gegoten, tot een verbetering van de groeivoorwaarden van de Letse economie zullen leiden doordat de productiviteit en de prikkels om te werken worden vergroot, nieuwe banen zullen worden geschapen en belastingontwijking wordt ontmoedigd, en daarnaast de begrotingsdiscipline bij zowel de vakministeries als de lagere overheden wordt verbeterd.-  Letland lijkt in een betrekkelijk gunstige positie te verkeren wat de houdbaarheid op lange termijn van de overheidsfinanciën betreft, ondanks de verwachte budgettaire kosten van de vergrijzing. De betrekkelijk lage schuldquote, de reeds tot stand gebrachte hervormingen van het pensioenstelsel zoals de invoering van een op kapitaaldekking gebaseerde pensioenpijler en de cumulatie van activa in het kader van dit pensioenstelsel zullen de budgettaire gevolgen van de vergrijzing helpen opvangen. In de in het programma geschetste strategie staan de beheersing van het begrotingstekort op middellange termijn en de budgettaire gevolgen van de pensioenhervorming centraal. Hervormingen op het gebied van de gezondheidszorg en de langdurige zorg zouden evenwel tot hogere uitgaven kunnen leiden, waardoor op de lange duur de houdbaarheid in gevaar zou kunnen komen. Door de relatief lage belastingdruk in Letland zouden eventuele houdbaarheidsproblemen echter vlot moeten kunnen worden opgevangen.-  Het in de actualisering geschetste economische beleid is grotendeels in overeenstemming met de landenspecifieke globale richtsnoeren van het economisch beleid op het gebied van de overheidsfinanciën. In het licht van de noodzaak om het omvangrijke tekort op de lopende rekening aan te pakken werd Letland aanbevolen zijn overheidstekort op geloofwaardige en duurzame wijze terug te dringen binnen een meerjarig kader. Gezien de in het programma verwachte daling van het tekort op de lopende rekening zijn het lager dan verwachte begrotingstekort in 2004 en het in de actualisering geschetste consolidatietraject in overeenstemming met de aanbeveling die in de globale richtsnoeren wordt gedaan. Deze beoordeling is evenwel afhankelijk van een gunstige ontwikkeling van het saldo op de lopende rekening en moet derhalve nader worden getoetst. Verder is, zoals in het advies van de Raad betreffende het programma van afgelopen mei werd aangegeven, ook de druk die de vraag op de economie uitoefent van invloed op de beoordeling van de passende begrotingsstrategie, hoewel moeilijk is vast te stellen op welk punt in de conjunctuurcyclus het land zich momenteel bevindt; de beoordeling hangt derhalve tevens af van het macro-economisch beleid waarmee de terugdringing van de inflatie na het recente hoogtepunt kan worden geconsolideerd.***Op grond van deze evaluatie heeft de Commissie de aangehechte aanbeveling voor een advies van de Raad over het geactualiseerde convergentieprogramma van Letland vastgesteld. Zij zal deze aanbeveling doen toekomen aan de Raad.Aanbeveling voor eenADVIES VAN DE RAADovereenkomstig artikel 9, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde convengentieprogramma van Letland voor de periode 2004-2007DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid[5], en met name op artikel 9, lid 3,Gezien de aanbeveling van de Commissie,Na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité,BRENGT HET VOLGENDE ADVIES UIT:1.  Op 8 maart 2005 heeft de Raad het geactualiseerde convergentieprogramma van Letland voor de periode 2004-2007 behandeld. Het programma voldoet in grote lijnen aan de gegevensvereisten van de herziene "gedragscode voor de inhoud en de vorm van de stabiliteits- en de convergentieprogramma's". De classificatie inzake de samenstelling van de overheidsontvangsten en –uitgaven overeenkomstig het ESR95 dient evenwel te worden verbeterd. Letland wordt dan ook verzocht aan de gegevensvereisten van de gedragscode te voldoen.2.  Volgens het macro-economische scenario dat aan het programma ten grondslag ligt zal de reële groei van het BBP in 2004 8,1% bedragen en zal ook in de rest van de programmaperiode sprake zijn van een forse groei van gemiddeld 6,6% per jaar. Afgaande op de thans beschikbare informatie lijkt dit scenario uit te gaan van realistische groeiverwachtingen. De inflatieprognoses van het programma lijken ietwat aan de lage kant.3.  Het geactualiseerde programma streeft ernaar het tekort in elk programmajaar onder de referentiewaarde van 3% van het BBP te houden, en verwacht dat het begrotingstekort van de overheid geleidelijk zal dalen van 1,7% van het BBP in 2004 tot 1,4% van het BBP in 2007. In verband met de toetreding tot de EU zullen in 2005 zowel de inkomsten- als de uitgavenquote sterk stijgen. Daarna komt de aanpassing van de overheidsfinanciën op middellange termijn voornamelijk door een verlaging van beide quoten tot stand. De primaire uitgavenquote daalt voornamelijk als gevolg van een reductie van de overdrachten en subsidies ten opzichte van het BBP, waardoor tegelijkertijd ruimte ontstaat voor een stijging van de investeringsquote. De inkomstenquote loopt terug als gevolg van belastingverlagingen, en met name de verlaging van de inkomensbelasting, waardoor de belastingdruk enigszins afneemt.4.  De risico's voor de in het programma vervatte begrotingsprognoses lijken redelijk in balans. Enerzijds lijken de aannames over de fiscale intensiteit van de economische activiteit aan de pessimistische kant, waardoor de inkomsten hoger zouden kunnen uitvallen dan verwacht. Anderzijds kunnen, aangezien de uitgavenverplichtingen gebaseerd zijn op steun in de vorm van EU-financiering, de tekortdoelstellingen slechts worden bereikt indien deze middelen ook daadwerkelijk als overheidsinkomsten worden ontvangen. Een strakke uitgavendiscipline (ook wat het beheer van door de EU gecofinancierde projecten betreft) zou gehinderd kunnen worden door de tekortschietende administratieve capaciteit.5.  In het licht van deze risicobeoordeling kan worden geconcludeerd dat de in het programma geschetste begrotingsstrategie ontoereikend is om de in het stabiliteits- en groeipact vastgelegde middellange-termijndoelstelling van een begroting die vrijwel in evenwicht is of een overschot vertoont, te verwezenlijken. Bovendien verschaft deze strategie wellicht een onvoldoende veiligheidsmarge om te voorkomen dat het begrotingstekort bij normale macro-economische fluctuaties de drempel van 3% van het BBP overschrijdt. De uiteengezette strategie volstaat echter wel om de schuldquote zeer laag te houden.6.  De schuldquote wordt voor 2004 geraamd op 14,2% van het BBP, en ligt daarmee ver onder de in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde van 60% van het BBP. Gedurende de programmaperiode wordt een lichte stijging van de schuldquote verwacht tot 15% van het BBP in 2007. Deze stijging wordt vooral veroorzaakt door hardnekkige tekorten, die echter in belangrijke mate worden gecompenseerd door de nominale BBP-groei.7.  De in het programma geschetste begrotingsstrategie plaatst Letland in een betrekkelijk gunstige positie wat de houdbaarheid van de overheidsfinanciën op lange termijn betreft, ondanks de verwachte budgettaire kosten van de vergrijzing. De betrekkelijk lage schuldquote, de reeds tot stand gebrachte hervormingen van het pensioenstelsel, zoals de invoering van een op kapitaaldekking gebaseerde pensioenpijler, en de cumulatie van activa in het kader van dit stelsel zullen de budgettaire gevolgen van de vergrijzing helpen opvangen. In de in het programma geschetste strategie staan de beheersing van het begrotingstekort op middellange termijn en de budgettaire gevolgen van de pensioenhervorming centraal. Hervormingen op het gebied van de gezondheidszorg en de langdurige zorg zouden evenwel tot hogere uitgaven kunnen leiden, waardoor op de lange duur de houdbaarheid in gevaar zou kunnen komen. Door de relatief lage belastingdruk in Letland zouden eventuele houdbaarheidsproblemen echter vlot moeten kunnen worden opgevangen.8.  Het in de actualisering geschetste economische beleid is grotendeels in overeenstemming met de landenspecifieke globale richtsnoeren van het economisch beleid op het gebied van de overheidsfinanciën. In het licht van de noodzaak om het omvangrijke tekort op de lopende rekening aan te pakken werd Letland aanbevolen zijn overheidstekort op geloofwaardige en duurzame wijze terug te dringen binnen een meerjarig kader. Gezien de in het programma voorspelde daling van het tekort op de lopende rekening zijn het lager dan verwachte begrotingstekort in 2004 en het in de actualisering geschetste consolidatietraject in overeenstemming met de aanbeveling die in de globale richtsnoeren wordt gedaan. Deze beoordeling is evenwel afhankelijk van een gunstige ontwikkeling van het saldo op de lopende rekening en moet derhalve nader worden getoetst. Verder is, zoals in het advies van de Raad betreffende het programma van afgelopen mei werd aangegeven, ook de druk die de vraag op de economie uitoefent van invloed op de beoordeling van de passende begrotingsstrategie, hoewel moeilijk is vast te stellen op welk punt in de conjunctuurcyclus het land zich momenteel bevindt; de beoordeling hangt derhalve tevens af van het macro-economisch beleid waarmee de terugdringing van de inflatie na het recente hoogtepunt kan worden geconsolideerd.Vergelijking tussen de belangrijkste maco-economische en budgettaire prognoses2004 | 2005 | 2006 | 2007 |Reëel BBP (Verandering in %) | CP dec 2004 | 8,1 | 6,7 | 6,5 | 6,5 |COM okt 2004 | 7,5 | 6,7 | 6,7 | n.b. |CP mei 2004 | 6,7 | 6,7 | 6,5 | 6,5 |HICP-inflatie1 (%) | CP dec 2004 | 6,2 | 4,3 | 3,0 | 3,0 |COM okt 2004 | 6,8 | 4,7 | 3,5 | n.b. |CP mei 2004 | 4,5 | 3,7 | 3,0 | 3,0 |Overheidssaldo (% van het BBP) | CP dec 2004 | -1,7 | -1,6 | -1,5 | -1,4 |COM okt 2004 | -2,0 | -2,8 | -2,9 | n.b. |CP mei 2004 | -2,1 | -2,2 | -2,0 | -2,0 |Primair saldo (% van het BBP) | CP dec 2004 | -0,9 | -0,9 | -0,8 | -0,7 |COM okt 2004 | -1,2 | -2,0 | -2,0 | n.b. |CP mei 2004 | -1,2 | -1,3 | -1,2 | -1,2 |Bruto overheidsschuld (% van het BBP) | CP dec 2004 | 14,2 | 14,5 | 14,8 | 15,0 |COM okt 2004 | 14,6 | 15,4 | 16,6 | n.b. |CP mei 2004 | 16,2 | 16,8 | 17,3 | 17,7 |Noot: 1 Het programma bevat uitsluitend CPI-inflatieprognoses en niet HICP-prognoses. 2 Berekeningen van de diensten van de Commissie op basis van de in het programma vervatte informatie. Bronnen: Convergentieprogramma (CP); najaarsprognoses 2004 van de diensten van de Commissie (COM); berekeningen van de diensten van de Commissie. |[1] PB L 209 van 2.8.1997. Alle documenten waarnaar in deze tekst wordt verwezen, zijn te vinden op de volgende website: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm.[2] Herzien advies van het Economisch en Financieel Comité over de inhoud en de vorm van de stabiliteits- en convergentieprogramma's, door de Raad (Ecofin) op 10.7.2001 bekrachtigd.[3] COM(2002) 668 van 27.11.2002.[4] Meer recente voorlopige informatie over de kasmiddelen van de centrale overheid wijst op een nog lager begrotingstekort van de overheidssector als geheel.[5] PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1. De documenten waarnaar in deze tekst wordt verwezen, zijn te vinden op de volgende website: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm.


Aanbeveling van het Europees Parlement van 19 juni 2007 gebaseerd op het verslag van de Enquêtecommissie crisis bij de Equitable Life Assurance Society


title: Aanbeveling van de Raad van 14 juli 2015 over het nationale hervormingsprogramma 2015 van Estland en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma 2015 van Estland

text:
               18.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 272/39

         AANBEVELING VAN DE RAAD
   van 14 juli 2015
   over het nationale hervormingsprogramma 2015 van Estland en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma 2015 van Estland
   (2015/C 272/11)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148, lid 4,
   Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid (1), en met name artikel 5, lid 2,
   Gezien de aanbeveling van de Europese Commissie,
   Gezien de resoluties van het Europees Parlement,
   Gezien de conclusies van de Europese Raad,
   Gezien het advies van het Comité voor de werkgelegenheid,
   Gezien het advies van het Economisch en Financieel Comité,
   Gezien het advies van het Comité voor sociale bescherming,
   Gezien het advies van het Comité voor de economische politiek,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 26 maart 2010 heeft de Europese Raad zijn goedkeuring gehecht aan het voorstel van de Commissie voor een nieuwe groei- en werkgelegenheidsstrategie. Deze Europa 2020-strategie berust op een versterkte coördinatie van het economische beleid en spitst zich toe op de sleutelgebieden waarop Europa's potentieel voor duurzame groei en concurrentievermogen een krachtige impuls nodig heeft.

               (2)

               Op voorstel van de Commissie heeft de Raad op 14 juli 2015 een aanbeveling inzake de globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten en de Unie vastgesteld, en op 21 oktober 2010 heeft hij een besluit betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten (2) vastgesteld, die samen de „geïntegreerde richtsnoeren” vormen. De lidstaten werd verzocht in hun nationaal economisch en werkgelegenheidsbeleid met de geïntegreerde richtsnoeren rekening te houden.

               (3)

               Op 8 juli 2014 heeft de Raad een aanbeveling (3) over het nationale hervormingsprogramma voor 2014 van Estland vastgesteld en een advies over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Estland voor 2014 uitgebracht. In overeenstemming met Verordening (EU) nr. 473/2013 van het Europees Parlement en de Raad (4) heeft de Commissie op 28 november 2014 haar advies over het ontwerpbegrotingsplan van Estland voor 2015 gepresenteerd.

               (4)

               Op 28 november 2014 heeft de Commissie haar goedkeuring gehecht aan de jaarlijkse groeianalyse en daarmee de aanzet gegeven tot het Europees semester 2015 voor coördinatie van het economisch beleid. Tevens heeft de Commissie op die datum op grond van Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de Raad (5) het waarschuwingsmechanismeverslag aangenomen, waarin Estland niet werd genoemd als een van de lidstaten die aan een diepgaande evaluatie zouden worden onderworpen.

               (5)

               Op 18 december 2014 heeft de Europese Raad de volgende prioriteiten goedgekeurd: investeringen stimuleren, structurele hervormingen intensiveren en een verantwoorde, groeivriendelijke begrotingsconsolidatie nastreven.

               (6)

               Op 26 februari 2015 heeft de Commissie haar landenverslag 2015 voor Estland gepubliceerd. Daarin worden de vorderingen beoordeeld die Estland bij de tenuitvoerlegging van de op 8 juli 2014 vastgestelde landspecifieke aanbevelingen heeft gemaakt.

               (7)

               Estland heeft niet binnen de termijn een nationaal hervormingsprogramma ingediend.

               (8)

               Estland valt momenteel onder het preventieve deel van het stabiliteits- en groeipact. De nieuwe Estse regering heeft niet binnen de termijn een stabiliteitsprogramma ingediend. Op basis van de voorjaarsprognoses 2015 van de Commissie wordt verwacht dat het in 2014 geboekte nominale overschot zal omslaan in een tekort van 0,2 % van het bbp in 2015 en 0,1 % van het bbp in 2016. De overheidsschuldquote zal naar verwachting geleidelijk afnemen van ongeveer 10,6 % van het bbp in 2014 tot minder dan 10 % van het bbp in 2016. Volgens de voorjaarsprognoses 2015 van de Commissie bestaat er een risico dat er zich in 2015 een zekere afwijking van de middellangetermijndoelstelling zal voordoen, aangezien het structurele saldo naar verwachting met 0,4 % van het bbp van de middellangetermijndoelstelling zal afwijken. In 2016 zal de afwijking significant worden, aangezien dan een verbetering van 0,4 % van het bbp vereist is, terwijl de verwachting is dat het structurele saldo tot 0,3 % van het bbp zal afnemen. Daarom zullen in 2015 en 2016 verdere maatregelen moeten worden genomen. Op basis van zijn beoordeling en rekening houdend met de voorjaarsprognose 2015 van de Commissie is de Raad van mening dat er een kans bestaat dat Estland niet aan de bepalingen van het stabiliteits- en groeipact zal voldoen.

               (9)

               De arbeidsparticipatie bedroeg in het derde kwartaal van 2014 in Estland 74,5 % van de beroepsbevolking en de werkloosheid daalde tot 7,6 %, het laagste percentage sinds 2009. Het percentage langdurig werklozen ligt ruim onder het EU-gemiddelde. De krimpende beroepsbevolking wordt in combinatie met de lage arbeidsproductiviteit op de middellange tot lange termijn een probleem. Met de tenuitvoerlegging van de ambitieuze hervorming van de arbeidscapaciteit is pas kort geleden een begin gemaakt. Om de arbeidsparticipatie te vergroten is weliswaar een aantal fiscale maatregelen ingevoerd, maar deze zijn niet specifiek gericht op mensen met een laag inkomen. Het verschil in beloning tussen mannen en vrouwen behoort tot de grootste in de Unie. Door de ontoereikende kinderopvangfaciliteiten is het voor jonge ouders, met name jonge moeders, moeilijk om terug te keren op de arbeidsmarkt. Slechts weinig studenten vinden een stageplaats. Er is een tekort aan afgestudeerden op het gebied van wetenschap en technologie. De kwaliteit van door plaatselijke overheden geboden sociale dienstverlening loopt sterk uiteen.

               (10)

               De regering heeft begin 2014 een strategie voor een leven lang leren goedgekeurd en in maart 2015 programma's ter uitvoering daarvan gepresenteerd. De leerprogramma's in beroepsonderwijs en beroepsopleiding worden momenteel hervormd en de participatiegraad op het gebied van een leven lang leren neemt toe. Het parlement heeft begin 2015 een wet inzake volwassenenonderwijs en een wet inzake beroepen vastgesteld. Het blijft een uitdaging om het beroepsonderwijs, de beroepsopleiding en het leerlingwezen voldoende aantrekkelijk te maken. Verbetering is geconstateerd wat betreft de stelsels voor onderzoek en innovatie en de samenwerking tussen het bedrijfsleven, het hoger onderwijs en de onderzoeksinstellingen. De ondersteuning door de overheid van onderzoek en innovatie, in het kader van de strategie voor onderzoek, ontwikkeling en innovatie (RDI) en de groeistrategie voor ondernemerschap, lijkt echter slecht gecoördineerd en moet worden toegespitst op een beperkt aantal slimmespecialisatiegebieden. Het hogeronderwijsstelsel moet, met name wat wetenschap en technologie betreft, beter worden afgestemd op de behoeften van het bedrijfsleven en de onderzoeksinstellingen. Er wordt weinig geïnvesteerd in intellectuele eigendom en de samenwerking tussen bedrijven en onderzoeksinstellingen is onvoldoende.

               (11)

               In de context van het Europees semester heeft de Commissie een brede analyse van het economische beleid van Estland verricht. Deze analyse is gepubliceerd in het landenverslag 2015. Voorts heeft de Commissie onderzocht welk gevolg is gegeven aan de aanbevelingen die in eerdere jaren tot Estland zijn gericht. Daarbij heeft zij niet alleen gekeken naar de relevantie ervan voor een houdbaar budgettair en sociaaleconomisch beleid in Estland, maar is zij ook nagegaan of de EU-regels en -richtsnoeren in acht zijn genomen, gezien de noodzaak de algehele economische governance van de Unie te versterken door middel van een inbreng op EU-niveau in toekomstige nationale besluiten. De aanbevelingen in het kader van het Europees semester worden in de onderstaande aanbevelingen 1 tot en met 3 weergegeven.

               (12)

               In het licht van deze beoordeling heeft de Raad het stabiliteitsprogramma onderzocht en zijn advies (6) daarover is met name in de onderstaande aanbeveling 1 weergegeven.

               (13)

               In de context van het Europees semester heeft de Commissie tevens een analyse van het economisch beleid van de eurozone als geheel verricht. Op basis hiervan heeft de Raad specifieke aanbevelingen gericht tot de lidstaten die de euro als munt hebben (7). Als land dat de euro als munt heeft, dient Estland er ook voor te zorgen dat aan die aanbevelingen volledig en tijdig uitvoering wordt gegeven,

         BEVEELT AAN dat Estland in 2015 en 2016 de volgende actie onderneemt:

               1.

               Vermijden dat in 2015 en 2016 van de begrotingsdoelstelling op middellange termijn wordt afgeweken.

               2.

               De arbeidsparticipatie vergroten door middel van onder meer de hervorming van de arbeidscapaciteit. Meer arbeidsprikkels geven door middel van maatregelen die op mensen met een lager inkomen zijn gericht. Maatregelen nemen om het verschil in beloning tussen mannen en vrouwen te verkleinen. Op plaatselijk niveau zorgen voor hoogwaardige sociale dienstverlening en beschikbaarheid van kinderopvangfaciliteiten.

               3.

               De participatie in beroepsonderwijs en beroepsopleiding bevorderen en de relevantie daarvan voor de arbeidsmarkt versterken, in het bijzonder door de beschikbaarheid van leerlingplaatsen te verbeteren. De overheidssteun voor onderzoek en innovatie concentreren op de gecoördineerde uitvoering van het beperkt aantal slimmespecialisatiegebieden.

      Gedaan te Brussel, 14 juli 2015.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         P. GRAMEGNA

      (1)  PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.

      (2)  Gehandhaafd bij Besluit 2014/322/EU van de Raad van 6 mei 2014 betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten voor 2014 (PB L 165 van 4.6.2014, blz. 49).

      (3)  Aanbeveling van de Raad van 8 juli 2014 over het nationale hervormingsprogramma 2014 van Estland en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma van Estland (PB C 247 van 29.7.2014, blz. 25).

      (4)  Verordening (EU) nr. 473/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 21 mei 2013 betreffende gemeenschappelijke voorschriften voor het monitoren en beoordelen van ontwerpbegrotingsplannen en voor het garanderen van de correctie van buitensporige tekorten van de lidstaten van de eurozone (PB L 140 van 27.5.2013, blz. 11).

      (5)  Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 betreffende de preventie en correctie van macro-economische onevenwichtigheden (PB L 306 van 23.11.2011, blz. 25).

      (6)  Uit hoofde van artikel 5, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1466/97.

      (7)  PB C 272 van 18.8.2015, blz. 98