title: 2012/154/EU: Aanbeveling van de Commissie van 15 maart 2012 betreffende de monitoring van de aanwezigheid van moederkorenalkaloïden in diervoeders en levensmiddelen  Voor de EER relevante tekst

text:
               16.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 77/20

         AANBEVELING VAN DE COMMISSIE
   van 15 maart 2012
   betreffende de monitoring van de aanwezigheid van moederkorenalkaloïden in diervoeders en levensmiddelen
   (Voor de EER relevante tekst)
   (2012/154/EU)
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 292,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Richtlĳn 2002/32/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 mei 2002 inzake ongewenste stoffen in diervoeding (1) bepaalt dat het gebruik van voor diervoeding bestemde producten die gehalten aan ongewenste stoffen bevatten die de in bijlage I bij die richtlijn vastgestelde maximumgehalten overschrijden, verboden is.

               (2)

               Een maximumgehalte van 1 000 mg/kg sclerotiën van moederkoren (Claviceps purpurea) is vastgesteld voor diervoeders die ongemalen granen bevatten.

               (3)

               Het Wetenschappelijk Panel voor contaminanten in de voedselketen van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) heeft op 19 april 2005 op verzoek van de Commissie een advies over moederkoren als ongewenste stof in diervoeding goedgekeurd (2).

               (4)

               De term moederkoren verwijst naar schimmelstructuren van Claviceps-soorten, die zich ontwikkelen in plaats van korrels op graanaren of zaden op grassprieten en die zichtbaar zijn als grote donkergekleurde sclerotiën. Deze sclerotiën bevatten verschillende klassen van alkaloïden, waarvan de voornaamste zijn: ergometrine, ergotamine, ergosine, ergocristine, ergocryptine en ergocornine en de -ininen daarvan. De hoeveelheid en het toxinepatroon variëren tussen schimmelstammen, afhankelijk van de waardplant en de geografische streek.

               (5)

               De mate van variabiliteit in het moederkorenalkaloïdepatroon in relatie tot schimmelsoort, geografische verspreiding alsook in relatie tot de waardplant (het alkaloïdepatroon in roggemoederkoren verschilt bijvoorbeeld van dat in ander grasmoederkoren) is momenteel niet bekend. Er zijn meer gegevens nodig om alle factoren te identificeren die verantwoordelijk zijn voor de variabiliteit in het moederkorenalkaloïdepatroon in afzonderlijke plantensoorten.

               (6)

               De fysische bepaling van de verontreinigingsgraad van granen door moederkoren is vaak onnauwkeurig, aangezien grootte en gewicht van de sclerotiën aanzienlijk kunnen verschillen. Bovendien is deze fysische bepaling onmogelijk in verwerkte diervoeders en levensmiddelen. Daarom is voorgesteld om naast de controle aan de hand van fysische methoden ook te voorzien in de mogelijkheid tot controle via chemische analyse van potentieel verontreinigde diervoeders en levensmiddelen, aangezien verscheidene chromatografische methoden beschikbaar zijn om moederkorenalkaloïden in diervoeders en levensmiddelen op te sporen. De toepassing van die methoden is echter beperkt tot een klein aantal moederkorenalkaloïden.

               (7)

               Het is nodig dat meer gegevens over de aanwezigheid van deze moederkorenalkaloïden worden gegenereerd, niet alleen in ongemalen granen maar ook in graanproducten, mengvoeders en samengestelde levensmiddelen, dat betrouwbare gegevens over het moederkorenalkaloïdepatroon in diervoeders en levensmiddelen worden verkregen en dat de aanwezigheid van moederkorenalkaloïden wordt gerelateerd aan de hoeveelheid aanwezige sclerotiën. Deze monitoring moet worden gericht op de zes moederkorenalkaloïden die het meest voorkomen, namelijk: ergometrine, ergotamine, ergosine, ergocristine, ergocryptine en ergocornine en de -ininen daarvan,

         HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING VASTGESTELD:

               1.

               De lidstaten moeten met de actieve betrokkenheid van de exploitanten van levensmiddelen- en diervoederbedrijven de aanwezigheid van moederkorenalkaloïden monitoren in voor menselijke consumptie of voor diervoeding bestemde granen en graanproducten, in weide/foeragegrassen voor diervoeding en in mengvoeders en samengestelde levensmiddelen.

               2.

               De lidstaten moeten de monsters voor ten minste de volgende moederkorenalkaloïden analyseren:

                           —

                           ergocristine/ergocristinine;

                           —

                           ergotamine/ergotaminine;

                           —

                           ergocryptine/ergocryptinine;

                           —

                           ergometrine/ergometrinine;

                           —

                           ergosine/ergosinine;

                           —

                           ergocornine/ergocorninine.

               3.

               De lidstaten moeten, zo mogelijk, gelijktijdig het sclerotiëngehalte in het monster bepalen om in staat te zijn de kennis over de relatie tussen het sclerotiëngehalte en het niveau van individuele moederkorenalkaloïden te verbeteren.

               4.

               De analyseresultaten moeten regelmatig aan de EFSA worden verstrekt met het oog op de opneming daarvan in een gegevensbank.

      Gedaan te Brussel, 15 maart 2012.

            Voor de Commissie

         John DALLI

            Lid van de Commissie

      (1)  PB L 140 van 30.5.2002, blz. 10.

      (2)  Opinion of the Scientific Panel on Contaminants in Food Chain on a request from the Commission related to ergot as undesirable substance in animal feed, The EFSA Journal (2005)225, 1-27. http://www.efsa.europa.eu/en/scdocs/doc/contam_op_ej225_ergot_en1.pdf


title: 2004/645/EG: Aanbeveling van de Commissie van 16 september 2004 betreffende de tenuitvoerlegging door de consulaten van de lidstaten van het memorandum van overeenstemming tussen de Europese Gemeenschap en de overheidsdienst voor toerisme van de Volksrepubliek China inzake visa en aanverwante kwesties met betrekking tot het bezoek van groepen toeristen vanuit China (ADS) (Kennisgeving geschied onder nummer C(2004) 2886)

text:
               21.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 296/23

      AANBEVELING VAN DE COMMISSIE

   van 16 september 2004
   betreffende de tenuitvoerlegging door de consulaten van de lidstaten van het memorandum van overeenstemming tussen de Europese Gemeenschap en de overheidsdienst voor toerisme van de Volksrepubliek China inzake visa en aanverwante kwesties met betrekking tot het bezoek van groepen toeristen vanuit China (ADS)
   (Kennisgeving geschied onder nummer C(2004) 2886)
   (2004/645/EG)
   DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 211, tweede streepje,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Het memorandum van overeenstemming tussen de Europese Gemeenschap en de overheidsdienst voor toerisme van de Volksrepubliek China inzake visa en aanverwante kwesties met betrekking tot het bezoek van groepen toeristen vanuit China (1) houdt een specifieke aanvraagprocedure in die afwijkt van de gebruikelijke, in de Gemeenschappelijke Visuminstructie (CCI) vastgestelde visumvoorschriften, teneinde de afgifte van visa met een korte geldigheidsduur aan groepen Chinese staatsburgers die op het grondgebied van de Gemeenschap willen reizen, te vergemakkelijken. Het memorandum van overeenstemming trad op 1 mei 2004 in werking.

               (2)

               Om te zorgen voor een hoog niveau van veiligheid, met name wat betreft de preventie van illegale immigratie en teneinde elk risico van „visumshopping” tussen de consulaten van de lidstaten in de Volksrepubliek China te vermijden, dienen alle lidstaten het memorandum van overeenstemming op uniforme wijze uit te voeren en derhalve is het noodzakelijk gemeenschappelijke procedures voor de uitvoering te formuleren voor de consulaten van de lidstaten in de Volksrepubliek China.

               (3)

               Met de gemeenschappelijke procedures, die zijn gebaseerd op de bepalingen in het memorandum van overeenstemming, is een uniforme geharmoniseerde aanpak opgezet die verschillende punten bestrijkt variërend van de visumaanvraagprocedure tot de intrekking van accreditering in geval van overtreding van de EU- en/of Chinese regelgeving.

               (4)

               Uitgangspunt voor de gemeenschappelijke procedure waren de basisvoorschriften van de Gemeenschappelijke Visuminstructie inzake visumaanvragen en met name de voorschriften inzake de plaatselijke consulaten.

               (5)

               In dit kader dienen de lidstaten een gemeenschappelijke aanpak te volgen bij de accreditering van de door de Volksrepubliek China aangewezen reisbureaus en bij het opstellen van een lijst van door de Chinese reisbureaus aangewezen tussenpersonen.

               (6)

               Bij overtreding van de communautaire regelgeving door een geaccrediteerd Chinees reisbureau dienen de lidstaten gemeenschappelijke, uniforme sancties toe te passen, overeenkomstig de voorschriften van de Gemeenschappelijke Visuminstructie inzake visumaanvragen die worden verwerkt door particuliere administratiekantoren, reisbureaus en organisatoren van pakketreizen.

               (7)

               De lidstaten moeten een gemeenschappelijke lijst toepassen van ondersteunende documenten en informatie die vereist zijn bij het indienen van een visumaanvraag, met eventuele toelichtingen over de inhoud ervan. In individuele gevallen kan, na onderzoek van een visumaanvraag, aanvullende informatie worden gevraagd.

               (8)

               De lidstaten die betrokken zijn bij de tenuitvoerlegging van het memorandum van overeenstemming moeten meer samenwerken in de Volksrepubliek China en mechanismen ontwikkelen voor de uitwisseling van informatie over onregelmatigheden en andere verdachte handelingen van door de geaccrediteerde reisbureaus aangewezen tussenpersonen en de verwerking van informatie vergemakkelijken.

               (9)

               De Commissie treedt op als vertegenwoordiger van de Gemeenschap in het bij het memorandum van overeenstemming opgerichte ADS-comité, en deelt de Chinese autoriteiten (CNTA) relevante informatie over de tenuitvoerlegging van dit memorandum mee. De lidstaten moeten de Commissie, als vertegenwoordiger van de Europese Gemeenschap in het ADS-comité derhalve betrekken bij het plaatselijke samenwerkingsmechanisme om ervoor te zorgen dat informatie over de tenuitvoerlegging van het memorandum van overeenstemming regelmatig en snel wordt doorgegeven.

               (10)

               De lidstaten die niet deelnemen aan het memorandum van overeenstemming, maar soortgelijke bilaterale overeenkomsten hebben gesloten met de Volksrepubliek China zouden ook in de mogelijkheid moeten worden gesteld deel te nemen aan het mechanisme voor plaatselijke samenwerking. Noorwegen en IJsland zouden ook moeten worden gevraagd deel te nemen aan het mechanisme voor plaatselijke consulaire samenwerking wanneer zij eenmaal soortgelijke bilaterale overeenkomsten hebben ondertekend met de Volksrepubliek China,

         BEVEELT AAN:
   Om de daadwerkelijke tenuitvoerlegging van het memorandum van overeenstemming te vergemakkelijken, zouden de lidstaten de volgende gemeenschappelijke procedures moeten toepassen bij de tenuitvoerlegging.

               1.

               De consulaten van de lidstaten in de Volksrepubliek China verstrekken elk erkend reisbureau in de Volksrepubliek China een certificaat. Dergelijke certificaten hebben een identiek formaat en op het certificaat zijn onder meer het serienummer, het nummer van de bedrijfsvergunning, de naam en andere relevante gegevens van het reisbureau vermeld. Het certificaat is niet langer dan één jaar geldig.
               Certificaten die door een lidstaat zijn afgegeven moeten worden erkend door de andere lidstaten.
               Het consulaat van een lidstaat dient, wanneer het erkende reisbureau zich voor de eerste maal aanmeldt, datum en tijdstip van het bezoek van de vertegenwoordiger te registreren en de Commissie alle relevante informatie door te geven. Het consulaat geeft alleen een certificaat af indien de Commissie bevestigt dat dit het eerste consulaat is dat door het erkende reisbureau werd benaderd.

               2.

               Elke door een erkend reisbureau aangewezen tussenpersoon moet in het bezit zijn van een identiteitsbadge met pasfoto, waarop onder meer zijn/haar naam, geboortedatum, het nummer van zijn/haar identiteitskaart alsmede naam, adres en telefoonnummer van het erkend reisbureau zijn vermeld.
               De badge heeft over het algemeen een geldigheidsduur van één jaar, wordt afgegeven door het consulaat van de lidstaten in de Volksrepubliek China en is identiek van formaat.
               De Commissie stelt, op basis van de door de Volksrepubliek China ingediende informatie en na verificatie door de lidstaten, een gemeenschappelijke lijst op van tussenpersonen en geeft deze door aan alle lidstaten. De Commissie werkt de gemeenschappelijke lijst van tussenpersonen bij telkens wanneer zij een wijziging ontvangt en deelt deze wijzigingen mee aan de consulaten van alle lidstaten in de Volksrepubliek China.

               3.

               Wanneer de EU- en/of Chinese regelgeving wordt overtreden, en met name wanneer illegale immigratie wordt bevorderd, trekt het consulaat van een lidstaat in de Volksrepubliek China de accreditatie van een Chinees reisbureau in. De intrekking door een consulaat van een lidstaat geldt onmiddellijk voor elke lidstaat. Om ervoor te zorgen dat de sanctie door alle lidstaten uniform wordt toegepast, stelt het consulaat de Commissie en de overige consulaten van de lidstaten in de Volksrepubliek China in kennis van de intrekking. Intrekking van een accreditatie kan eventueel worden herzien, bijvoorbeeld wanneer het erkende reisbureau kan aantonen dat de EU- en/of Chinese regelgeving alleen werd overtreden door één van zijn werknemers die niet langer werkzaam is bij het reisbureau.
               Consulaten van de lidstaten in de Volksrepubliek China kunnen een erkend reisbureau in de Volksrepubliek China waarschuwen wanneer zij vermoeden dat dit reisbureau betrokken is bij kleine overtredingen. De Commissie en andere consulaten van de lidstaten dienen hiervan in dat geval onverwijld in kennis te worden gesteld.
               De Commissie stelt de CNTA in kennis van eventuele intrekkingen en waarschuwingen aan het adres van erkende reisbureaus.

               4.

               Lidstaten dienen erop te staan dat een ADS-visumaanvraag vergezeld gaat van de in de bijlage bij deze aanbeveling vermelde documenten. Indien nodig dienen de lidstaten aanvullende informatie te vragen. Zij kunnen de indiener van de aanvraag met name vragen om een persoonlijk of telefonisch onderhoud, hem verzoeken bewijzen voor te leggen van zijn financiële middelen, (bankafschrift), een bewijs van een arbeidscontract of de schriftelijke toestemming van beide ouders wanneer het minderjarigen betreft.

               5.

               Om te zorgen voor een soepele tenuitvoerlegging van het memorandum van overeenstemming dienen de lidstaten in de Volksrepubliek China personeel van de erkende reisbureaus die betrokken zijn bij de tenuitvoerlegging van het memorandum van overeenstemming specifieke opleidingen te verschaffen.

               6.

               De lidstaten en de Commissie werken nauw samen in de Volksrepubliek China en komen regelmatig bijeen om te zorgen voor een regelmatige en snelle overdracht en verwerking van informatie, de uitwisseling van ervaringen met betrekking tot het opsporen van onregelmatigheden en andere verdachte handelingen van erkende reisbureaus en de ontwikkeling van beste praktijken bij de praktische toepassing van het memorandum van overeenstemming.

               7.

               Deze aanbeveling is gericht tot de lidstaten die deelnemen aan het memorandum van overeenstemming tussen de Europese Gemeenschap en de Volksrepubliek China.

      Gedaan te Brussel,16 september 2004.

            Voor de Commissie

         António VITORINO

            Lid van de Commissie

      (1)  PB L 83 van 20.3.2004, blz. 14.

      BIJLAGE
      Algemene informatie over de groep

                  1)

                  Een lijst met namen van alle leden van de groep, met vermelding van het nummer van hun paspoort, een kopie van de bladzijden met de identiteitsgegevens in het paspoort en kopieën van de identiteitskaarten.

                  2)

                  Een door de vertegenwoordiger van het erkende reisbureau ondertekende mededeling waarin een uitvoerige routebeschrijving is opgenomen met inbegrip van de vluchtgegevens voor de heen- en terugreis van en naar de Volksrepubliek China, naam, adres, telefoon- en faxnummer van de hotels waar de groep tijdens de reis verblijft met vermelding van de data van het verblijf in elk hotel en de wijze waarop de groep zich tijdens de reis verplaatst; voorts eventuele veranderingen van de route die zich voordoen tijdens het onderzoek van de visumaanvraag.

                  3)

                  Vluchtreservering met een bevestiging van de luchtvaartmaatschappij van de heen- en terugvlucht van en naar de Volksrepubliek China (met een lijst van namen van de reizigers).

                  4)

                  Betaling van de reiskosten.

                  5)

                  Reisverzekeringspolis voor de groep (of individueel voor elk lid van het gezelschap) die geldig is op het gehele grondgebied van de lidstaten die worden bezocht op basis van de uitgestippelde route. De verzekering dient geldig te zijn voor de volledige reisperiode. De waarde van de verzekeringspolis dient ten minste 30 000 EUR te bedragen en eventuele onkosten te bestrijken in verband met repatriëring op medische gronden, dringende medische verzorging en/of een spoedbehandeling in een ziekenhuis.

                  6)

                  De naam van de reisleider.

                  7)

                  Naam en andere gegevens om in contact te kunnen komen met de als partner aangewezen touroperator in Europa.

                  8)

                  Bevestiging van de als partner aangewezen touroperator in Europa dat de in de reisbeschrijving opgegeven accommodatie en vervoer in Europa aan alle leden van het reisgezelschap zullen worden verstrekt.

            Voor elk lid van de groep

                  9)

                  Een naar behoren ingevuld formulier voor de visumaanvraag, ondertekend door de aanvrager, vergezeld van een recente pasfoto.

                  10)

                  Een paspoort dat ten minste 90 dagen na het verstrijken van het visum geldig is.


Avis juridique important

|

32001Y0214(01)

Aanbeveling van de Commissie van 17 januari 2001 betreffende het wettelijk toegestane alcoholpromillage voor bestuurders van motorvoertuigen (Voor de EER relevante tekst)

Publicatieblad Nr. C 048 van 14/02/2001 blz. 0002 - 0010

Aanbeveling van de Commissievan 17 januari 2001betreffende het wettelijk toegestane alcoholpromillage voor bestuurders van motorvoertuigen(2001/C 48/02)(Voor de EER relevante tekst)TOELICHTING1. INLEIDING1.1. Achtergrond1.1.1. In artikel 71, lid 1, onder c) van het Verdrag betreffende de Europese Unie is bepaald dat het gemeenschappelijk vervoerbeleid in de Europese Unie maatregelen dient te omvatten die de veiligheid van het vervoer kunnen verbeteren. In april 1997 keurde de Commissie een programma met maatregelen goed voor een grotere verkeersveiligheid in de Europese Unie(1). Dit programma bevatte een speciale verwijzing (bladzijden 20 en 41) naar het nut om overmatig drankgebruik bij het besturen van een voertuig terug te dringen als maatregel om ongelukken en het aantal dodelijke slachtoffers terug te dringen. In aansluiting daarom werd er op 17 maart 2000(2) een mededeling goedgekeurd, waarin de prioriteiten in de Europese Unie om de verkeersveiligheid te verbeteren nog eens onder de loep worden genomen. Hierin wordt nog eens vastgesteld dat overmatig drinken en het besturen van motorvoertuigen één van de punten is waaraan bij voorrang iets moet worden gedaan.1.1.2. Overmatig drinken leidt bij een bestuurder van een motorvoertuig tot een verminderde rijvaardigheid wanneer deze:- een alcoholconcentratie in het bloed heeft boven een wettelijk toegestane limiet zodat hij een strafbaar feit begaat,- een alcoholconcentratie in het bloed heeft die slechts weinig hoger ligt dan een wettelijk toegestane limiet waardoor hem de een of andere administratieve sanctie (zoals een boete) wordt opgelegd,- een alcoholconcentratie in het bloed heeft die lager ligt dan de wettelijk toegestane limiet, doch waarvan men van oordeel is dat deze de rijvaardigheid beïnvloedt.1.1.3. Sinds het midden van de zestiger jaren is grondig onderzocht in hoeverre het gebruik van alcohol de rijvaardigheid vermindert en daarbij is duidelijk aangetoond dat er een rechtstreeks verband bestaat tussen de alcoholconcentratie in het bloed en het risico om bij een ongeval te worden betrokken. Beleidslijnen om het overmatig drinken van bestuurders tegen te gaan, welke in bepaalde gevallen geënt zijn op een lagere toegestane alcoholconcentratie in het bloed, zijn in alle landen consequent als prioriteit gezien om het aantal ongevallen en dus ook het aantal dodelijke slachtoffers te verminderen(3)(4)(5). Bij deze beleidslijnen heeft men zich in het algemeen gebaseerd op limieten voor de alcoholconcentratie in het bloed, naleving van de desbetreffende wetgeving daar de politie, publiciteit daar omheen, rehabilitatie en wettelijke of administratieve sancties, waarbij de aandacht die aan de verschillende aspecten wordt besteed van lidstaat tot lidstaat verschilt.1.1.4. In 1988 diende de Commissie een voorstel in voor een richtlijn betreffende de toegestane maximale alcoholconcentratie in het bloed van voertuigbestuurders, dat tot doel had om een limiet van 0,5 mg/ml bloed in de gehele Gemeenschap vast te stellen(6)(7). Dit voorstel werd niet goedgekeurd omdat sommige lidstaten er gezien het subsidiariteitsbeginsel bezwaar tegen maakten. In juli 1999 besloot het Comité Vervoer van het Europees Parlement de eerste lezing van COM(88) 707 def. niet opnieuw te bevestigen en deed dit het verzoek om een nieuw voorstel op te stellen waarin beter tot uiting zou komen welke vorderingen gemaakt zijn bij de beoordeling van de maatregelen die nodig zijn om het overmatig drinken van bestuurders tegen te gaan.1.1.5. De Commissie is van oordeel dat zowel nationale als Europese acties om overmatig drinken van bestuurders tegen te gaan binnen de EU het meest gediend zijn met een meer geharmoniseerde regeling van het wettelijk toegestane alcoholpromillage in het bloed. Hierdoor krijgen de bestuurders in de Europese Unie op een duidelijker en meer consequente wijze de boodschap dat rijden onder invloed overal in de Europese Unie een gevaarlijke activiteit is. Zij aanvaardt evenwel dat er gezien het subsidiariteitsbeginsel lang bestaande nationale politieke bezwaren tegen een dergelijke maatregel zijn en is daarom niet van plan om het oorspronkelijk voorstel voor een richtlijn te vernieuwen overeenkomstig de verbintenissen die zij in het kader van de mededeling betreffende de prioriteiten op het gebied van de verkeersveiligheid heeft aangegaan. De Commissie stelt derhalve voor om een aanbeveling van de Commissie in te dienen waarin de standpunten van de Commissie worden uiteengezet inzake een aantal acties met betrekking tot:- de maximaal toegestane alcoholconcentratie in het bloed- steekproefsgewijze ademtests- harmonisatie van de meetnormen voor de uitrusting te gebruiken bij ademtests- uitwisseling van informatie over de beste praktijken- steun voor onderzoek en ontwikkeling- steun voor publiciteitscampagnes op Europese schaal- coördinatie van gegevens over de verkeersongelukken welke gerelateerd zijn aan het gebruik van alcohol.Voorlopig heeft de Commissie niet het voornemen om het oorspronkelijke voorstel voor een richtlijn in te trekken indien bepaalde lidstaten het naar aanleiding van de mededeling opnieuw wensen te reactiveren.1.2. De omvang van het rijden onder invloed1.2.1. Het probleem van de verkeersveiligheid en van het onder invloed rijden en hoe dit kan worden teruggedrongen is reeds op tal van manieren belicht(8). In sommige lidstaten was men van mening dat 1 tot 5 % van de bestuurders die aan het verkeer deelnemen een alcoholconcentratie in hun bloed hebben welke hoger ligt dan de voor die landen geldende limieten. Bovendien raakt dat soort bestuurders naar verhouding eerder betrokken bij verkeersongevallen, waarbij zij in 20 % van de gevallen ernstige verwondingen oplopen en in 25 % van de gevallen zelfs verongelukken. Deze bestuurders vormen dan ook nog steeds een belangrijk probleem voor de verkeersveiligheid en dit ondanks het feit dat het aantal ongevallen waarbij bestuurders onder invloed waren betrokken in de laatste 20 jaar fors is gedaald.1.2.2. De Commissie schat dat ten minste 10000 weggebruikers jaarlijks sterven bij ongevallen waarbij het gebruik van alcohol een rol speelt, en dat dat een redelijke benchmark is om de aandacht te vestigen op het verlies dat de maatschappij in de EU daardoor lijdt. Wanneer men de regel van 1 miljoen EUR toepast die in het programma voor een grotere verkeersveiligheid in de Europese Unie is geformuleerd beloopt de sociale waarde van dit verlies aan levens 10 miljard EUR per jaar.2. RECHTVAARDIGING OM DE MAXIMALE ALCOHOLCONCENTRATIE IN HET BLOED VAST TE LEGGEN OP 0,5 MG/ML2.1. Voordelen van meer geharmoniseerde limieten voor het alcoholgehalte in het bloed binnen de EU2.1.1. De voornaamste voordelen van meer uniforme limieten voor het alcoholgehalte in het bloed binnen de EU is dat bestuurders van personenauto's en vrachtwagens op een duidelijker en meer consequente wijze de boodschap krijgen dat boven een bepaalde limiet rijden onder invloed een gevaarlijke activiteit is. Ten opzichte van de bestuurders zullen uniforme limieten een standaardreferentie betekenen voor controles op nationaal vlak en in geheel Europa te voeren publiciteitscampagnes. Bestuurders dienen zich er bewust van te worden dat, ongeacht in welk land binnen de EU zij rijden, er een uniforme limiet geldt waarboven zij, indien zij worden gecontroleerd, weten dat zij een strafbaar feit hebben begaan.2.2. Het vaststellen van een maximumlimiet voor de alcoholconcentratie in het bloed in de EU2.2.1. De Europese Commissie is van mening dat een volledig alcoholverbod bij het besturen van motorvoertuigen ongevallen aanzienlijk zou verminderen, en met name het aantal dodelijke ongevallen. Uit de beschikbare statistieken blijkt dat er per jaar ten minste 10000 mensenlevens zouden kunnen worden gered indien alcoholgebruik bij het rijden totaal zou worden verboden. De mate waarin deze ideale toestand zou kunnen worden verwezenlijkt hangt evenwel ten zeerste af van de wijze waarop zou worden gecontroleerd (via alcoholtests en een daaruit volgend rijverbod) en de mate waarin de bestuurders zich aan de wet zouden houden. Logisch zou de wettelijke limiet voor het alcoholgehalte in het bloed (en het voor ademtests geldende equivalent) om deze doelstelling te ondersteunen nul zijn, hetgeen in de praktijk neerkomt op een alcoholconcentratie in het bloed welke ligt tussen 0,1 mg/ml en 0,2 mg/ml, afhankelijk van het tolerantieniveau dat wordt toegestaan.2.2.2. Uit het oog punt van de verkeersveiligheid zou een volledig verbod om onder invloed te rijden de optimale situatie zijn. Doch aanvaard dient te worden dat, zonder dat dit door het grote publiek wordt geaccepteerd en er een geloofwaardige controle komt, het vaststellen van een te lage limiet weinig effect zal sorteren. Het standpunt van de Commissie is dat wanneer er in de EU wettelijke maxima voor het alcoholpromillage worden vastgesteld, rekening dient te worden gehouden met de volgende punten:- het niveau waarboven het risico om bij een ongeval, en dan met name een dodelijk ongeval te worden betrokken, aanzienlijk begint te stijgen,- het grotere risico om bij een ongeval te worden betrokken voor sommige groepen weggebruikers, zoals onervaren bestuurders en bestuurders van gemotoriseerde tweewielige voertuigen,- de behoefte om een bijdrage te leveren aan het opleiden en het opvoeden van met name jonge bestuurders, en- de potentieel frequentere gevallen van overlijden, verwonding, schade, ontwrichting, opstopping en vertraging als gevolg van een ongeval waarbij grotere voertuigen betrokken zijn.2.2.3. Het standpunt van de Commissie is dat in het algemeen rekening dient te worden gehouden met het feit dat het grote publiek in de EU geneigd schijnt te zijn om de invoering van lagere promillages voor bestuurders van motorvoertuigen te steunen(9). Op basis van uitvoerige onderzoeken en analyses zou het maximumpromillage van 0,5 mg/ml, dat voor de eerste keer op 5 december 1998 werd voorgesteld, de aanbevolen wettelijke maximumgrens moeten worden binnen de EU.3. MAXIMAAL TOEGESTANE ALCOHOLPROMILLAGES IN DE LIDSTATEN3.1. Juridische grondslag3.1.1. De meeste lidstaten kennen reeds een maximumpromillage van 0,5 mg/ml in hun nationale wetgeving, en wel hetzij als wettelijke limiet, waarboven een bestuurder geacht wordt een strafbaar feit te hebben begaan, hetzij als limiet waarboven een administratieve boete of een aanvullende sanctie wordt opgelegd. De Commissie doet de aanbeveling dat alle lidstaten deze maximum limiet invoeren en in het belang van een grotere verkeersveiligheid in de toekomst zelfs naar lagere limieten zullen streven. De Commissie is evenwel van oordeel dat het een taak is van de nationale autoriteiten om het niveau van het maximum alcoholpromillage en de daarbij behorende controlemechanismen en boetes vast te stellen.3.2. Vermindering van het maximaal toegestane alcoholpromillage in de lidstaten3.2.1. De volgende lidstaten hebben, sinds zij voor de eerste keer een wettelijke limiet hebben ingevoerd, het maximaal toegestane alcoholpercentage verlaagd:>RUIMTE VOOR DE TABEL>3.2.2. De volgende lidstaten hebben het maximaal toegestane alcoholpromillage niet verminderd aangezien de desbetreffende waarden voor de eerste keer in hun nationale wetgeving werden opgenomen.>RUIMTE VOOR DE TABEL>3.2.3. Voorts heeft Spanje een lager alcoholpromillage van 0,3 mg/ml ingevoerd voor onervaren bestuurders, voor bestuurders van zware vrachtwagens en bussen en van voertuigen waarmee gevaarlijke goederen worden vervoerd. Oostenrijk heeft een limiet ingevoerd van 0,1 mg/ml voor min of meer dezelfde categorieën en voor motorrijders die nog niet de leeftijd van 18 jaar hebben bereikt. Nederland overweegt een lagere limiet van 0,2 mg/ml in te voeren voor onervaren bestuurders.4. DE DOELTREFFENDHEID VAN DE MAATREGELEN OM RIJDEN ONDER INVLOED TERUG TE DRINGEN4.1. Beschikbare bewijzen4.1.1. Uit onderzoek en statistische analyses blijkt dat er bepaalde categorieën bestuurders zijn die de kern vormen van het probleem van het rijden onder invloed van alcohol. Het gaat hierbij met name om:- relatief jonge en onervaren mannelijke bestuurders,- bestuurders die de gewoonte hebben om met een zeer hoge alcoholconcentratie in het bloed te rijden, en- gelegenheidsdrinkers met een lage alcoholconcentratie in het bloed (soms zelfs onder de maximaal toegestane limiet) die betrekkelijk slecht tegen alcohol bestand zijn.4.1.2. Het is niet gemakkelijk om te beoordelen wat precies het effect is van een verlaging van een gegeven alcoholpromillage omdat het specifieke effect vaak, doch niet in alle gevallen, versluierd wordt doordat gelijktijdig de controle op de bestaande wetgeving, de boetes en de publiciteit daaromheen veranderen. Australië, Japan, de Verenigde Staten en sommige lidstaten van de EU hebben evenwel in voldoende mate aangetoond dat verlagingen van het alcoholpromillage welke gepaard gaan met een efficiënte controle van de desbetreffende wetgeving, het opleggen van boetes en een grotere publiciteit, in aanzienlijke mate het rijden onder invloed kunnen terugdringen, zelfs bij de groepen die een hoog risico vormen. Hierbij is ook gebleken dat het met name belangrijk is dat men die risicogroepen op een bepaalde manier tracht op te voeden. Ook is gebleken dat een verlaging van het alcoholpromillage alleen, zonder dat dit gecontroleerd wordt en er de nodige ruchtbaarheid aan wordt gegeven, eveneens het rijden onder invloed flink kan doen verminderen, doch dit impliceert waarschijnlijk dat de wet op onrealistische wijze in acht wordt genomen. Per saldo blijkt uit de beschikbare gegevens dat een vermindering van het alcoholpromillage tot 0,5 mg/ml voor die lidstaten die nu nog een limiet van 0,8 mg/ml hanteren niet alleen het aantal dodelijke slachtoffers onder jonge mannelijke drinkers zou kunnen verminderen, doch tevens van invloed zou zijn op de harde kern van probleemdrinkers die een voertuig besturen na excessief alcoholgebruik, zolang deze verlaging vergezeld gaat van efficiënt uitgevoerde controles.4.2. De noodzaak om op een doeltreffende wijze wettelijk vastgestelde alcoholpromillages te controleren4.2.1. Slechts in vier lidstaten (Verenigd Koninkrijk, Ierland, Italië en Luxemburg) geldt nog een limiet voor de alcoholconcentratie in het bloed van 0,8 mg/ml. In het geval van het Verenigd Koninkrijk is deze wettelijke limiet ongewijzigd gebleven sinds hij in 1967 werd ingevoerd. De sterke vermindering van het aantal gevallen van rijden onder invloed in het Verenigd Koninkrijk in de laatste 20 jaar, waar dodelijke ongevallen met 70 % zijn verminderd, is gerealiseerd tegen de achtergrond van een ongewijzigde wetgeving wat de maximaal toegestane alcoholconcentratie in het bloed betreft, maar met behulp van efficiënte controles en publiciteitscampagnes waardoor het drink- en rijgedrag veranderd is. De Commissie is van mening dat zelfs in lidstaten als het Verenigd Koninkrijk, dat veel succes heeft geboekt met het terugdringen van dodelijke ongevallen als gevolg van rijden onder invloed, verdere verlagingen mogelijk zijn door een wettelijke limiet in te voeren van 0,5 mg/ml en andere maatregelen uit te breiden. Verder zijn belangrijke verlagingen ook mogelijk in die lidstaten die reeds een wettelijke limiet hebben aangenomen van 0,5 mg/ml of lager, indien de controleactiviteiten worden uitgebreid en strengere straffen worden ingevoerd voor bestuurders die veroordeeld worden voor het rijden onder invloed. Met name is de Commissie van oordeel dat uitgebreide en regelmatige alcoholcontroles met ademtests een zeer efficiënt afschrikmiddel zijn om het rijden onder invloed te bestrijden.5. EEN LAGERE WETTELIJKE LIMIET VAN 0,2 MG/ML VOOR SPECIALE CATEGORIËEN WEGGEBRUIKERS5.1. Onervaren bestuurders5.1.1. Het is duidelijk dat onervaren (voornamelijk jonge) bestuurders onevenredig vaak betrokken zijn bij ongevallen waarbij rijden onder invloed een rol speelt. Aangezien het risico dat onervaren bestuurders bij een dergelijk ongeval betrokken worden relatief hoog is in vergelijking met meer ervaren bestuurders, is de Commissie van oordeel dat een lager alcoholpromillage van 0,2 mg/ml aangewezen is zolang bestuurders nog in de leerfase verkeren, of minder dan twee jaar in het bezit zijn van een rijbewijs, en zij beveelt dan ook aan dat de lidstaten deze lagere limiet voor deze kwetsbare groep bestuurders zouden invoeren. Het is mogelijk dat sommige lidstaten eisen dat bestuurders langer in het bezit zijn van het rijbewijs voordat een hogere alcoholconcentratie in het bloed dan 0,2 mg/ml wordt getolereerd.5.2. Bestuurders van motorvoertuigen op twee wielen5.2.1. Bestuurders van motorvoertuigen op twee wielen lopen een risico om bij een verkeersongeval gedood te worden of ernstig te worden verwond dat statistisch gezien vele malen hoger ligt dan bij bestuurders van auto's. Bestuurders, en met name jonge onervaren bestuurders, die onder invloed rijden lopen met name het risico dat hun rijvaardigheid door alcoholverbruik vermindert. Hoewel de statistieken welke op Europees niveau verkrijgbaar zijn verre van overtuigend zijn, blijkt uit sommige nationale statistieken in verband met dodelijke ongevallen dat bestuurders van motorvoertuigen op twee wielen niet in dezelfde mate onder invloed rijden als bestuurders van auto's, en dat zij een meer verantwoord gedrag aan de dag leggen vanwege het feit dat er een groter risico bestaat dat zij bij een ongeluk betrokken raken. Aangezien in sommige lidstaten heel jonge bestuurders (niet ouder dan 14 jaar) reeds voertuigen op twee wielen met een beperkt vermogen mogen besturen, lijkt invoering van een lagere limiet een passende maatregel om de goede rijgewoonten die zij zich in hun jonge jaren hebben eigen gemaakt, te kunnen continueren. De Commissie is van oordeel dat het relatief hoge risico om bij een verkeersongeval betrokken te raken tot uiting zou moeten komen in een lagere limiet voor de maximaal toegestane alcoholconcentratie in het bloed van 0,2 mg/ml voor de desbetreffende bestuurders, en beveelt de lidstaten aan om deze lagere limiet in te voeren.5.3. Bestuurders van vrachtauto's ( > 3,5 ton brutogewicht van het voertuig) en bussen ( > 8 zitplaatsen voor passagiers)5.3.1. Uit de beschikbare statistieken blijkt dat het risico dat een grote bus bij een verkeersongeval met dodelijke afloop of ernstige verwondingen betrokken raakt per voertuigkilometer groter is dan bij een auto, vanwege het feit dat met een bus veel meer passagiers worden vervoerd en tevens vanwege de operationele kenmerken die deze bezitten. Voor een grote vrachtauto is het risico per voertuigkilometer ongeveer even groot als voor een auto. Deze relatieve risico's vinden wij ook bij de totale risico's op dodelijke ongevallen waarbij deze voertuigen betrokken zijn. Aangezien bussen veel meer passagiers vervoeren dan auto's ligt het daarbij behorende risico op een ongeval van een inzittende per reizigerskilometer aanzienlijk lager. Niettemin blijkt uit statistieken van de EU dat ongevallen met dodelijke afloop waarbij grote vrachtwagens en bussen zijn betrokken ongeveer 18 % van het aantal ongevallen met dodelijke afloop in de EU uitmaken.5.3.2. Hoewel statistieken in verband met verkeersongevallen nog niet uitgebreid genoeg zijn om een gedetailleerde evaluatie te kunnen maken van het relatieve risico in de verschillende landen van de EU, zijn er andere dan risicofactoren welke ook in ogenschouw dienen te worden genomen bij de bepaling van de juiste limieten voor de alcoholconcentratie in het bloed bij bestuurders van grote voertuigen. Wanneer zij bij een verkeersongeluk betrokken zijn kunnen grote voertuigen ernstige schade veroorzaken, alsmede ontwrichting van het verkeer, vertragingen en opstoppingen, met name in tunnels, op bruggen, op grote doorgaande wegen of in dichtbevolkte stedelijke gebieden. De Commissie is van oordeel dat wanneer de groei in het vrachtverkeer en het vervoer van passagiers met bussen in de laatste tien jaar in aanmerking wordt genomen, een uniforme limiet voor de alcoholconcentratie in het bloed van 0,2 mg/ml passend zou zijn voor alle bestuurders van grote vrachtauto's en bussen en zij beveelt de lidstaten dan ook aan om deze lagere limiet in te voeren. De Commissie merkt op dat voor sommige beroepschauffeurs reeds een beleid is ingevoerd waarbij alcohol in het geheel verboden is.5.4. Bestuurders van voertuigen waarmee gevaarlijke goederen worden vervoerd5.4.1. Het kan niet worden bewezen dat voertuigen waarmee gevaarlijke goederen worden vervoerd de kans lopen om meer bij een verkeersongeval betrokken te raken dan andere vrachtwagens of personenauto's. Ongevallen waarbij voertuigen betrokken zijn waarmee gevaarlijke goederen worden vervoerd kunnen evenwel zeer ernstige consequenties hebben. De Commissie is van oordeel dat een lagere limiet van 0,2 mg alcohol/ml bloed een passende maatregel is voor bestuurders van voertuigen waarmee gevaarlijke goederen worden vervoerd en doet dan ook de aanbeveling dat een dergelijke limiet wordt goedgekeurd. In de meeste gevallen zullen voertuigen die gevaarlijke goederen vervoeren tot de categorie behoren van voertuigen met meer dan 3,5 ton brutogewicht.6. DE SCHATTING HOEVEEL MINDER DODELIJKE SLACHTOFFERS ER ZULLEN VALLEN ALS GEVOLG VAN MAATREGELEN OM HET RIJDEN ONDER INVLOED TERUG TE DRINGEN6.1. Het beschikbare bewijsmateriaal6.1.1. Een schatting maken van de omvang van de daling van het aantal dodelijke ongevallen vanwege lagere limieten voor de alcoholconcentratie in het bloed, ondersteund met controles en publiciteit op nationaal vlak, is een uiterst complexe taak. Beschikbare ramingen uit Europa, de Verenigde Staten, Japan en Australië van de mate waarin het aantal dodelijke ongevallen terugliep vanwege lagere limieten voor de alcoholconcentratie in het bloed, vergezeld van parallelle maatregelen om rijden onder invloed tegen te gaan, lopen sterk uiteen, doch in het algemeen blijkt dat deze maatregelen zeer effectief zijn. De gevolgen kunnen cumulatief zijn, doch in het algemeen blijkt dat deze maatregelen zeer effectief zijn. De gevolgen kunnen cumulatief zijn, doch zullen in ernstige mate worden beïnvloed door veranderingen in het rijgedrag van de bestuurders. Uit het beschikbare bewijsmateriaal kan worden afgeleid dat gezamenlijke pogingen om het rijden onder invloed in de Europese Unie terug te dringen, geënt op de invoering van de gehele EU geldende maximumlimieten voor het alcoholpromillage in het bloed, welke ondersteund wordt door controles en publiciteit op nationaal vlak, op drastische wijze het aantal dodelijke verkeersongevallen waarbij rijden onder invloed een rol speelt met ongeveer 10 % kunnen terugdringen. Dit is geen wetenschappelijk onderbouwde berekening doch een minimale doelstelling welke gebaseerd is op internationaal bewijsmateriaal.6.1.2. Erkend moet worden dat de relatie tussen het maximaal toegestane alcoholpromillage en het fenomeen rijden onder invloed niet duidelijk is omdat er nog tal van andere factoren zijn waardoor het drink- en rijgedrag wordt beïnvloed. Het aantal gedode bestuurders dat een hoger alcoholpromillage in het bloed had dan de vastgestelde limiet loopt van lidstaat tot lidstaat sterk uiteen, hoewel de commissie van oordeel is dat dit ongeveer 25 % voor de EU in haar geheel bedraagt. Het aantal gedode bestuurders dat een hoger alcoholpromillage in het bloed had dan was toegestaan ligt naar verluidt hoger in Noord-Amerika waar de limiet schommelt tussen 1,0 en 0,8 mg/ml, en is veel lager in Japan waar als sinds 1970 een limiet geldt van 0,5 mg/ml. Aan de andere kant heeft men in de laatste 20 jaar in het Verenigd Koninkrijk het rijden onder invloed flink weten terug te dringen door de invoering van regelmatige controles en boetes, gekoppeld aan regelmatig gevoerde publiciteitscampagnes, dit alles afgestemd op een limiet van 0,8 mg/ml die sinds hij in 1967 werd vastgesteld niet meer verlaagd is.6.1.3. Men is op verschillende manieren tewerkgegaan om in antwoord op nationale omstandigheden het rijden onder invloed te beperken en dat met een verschillende mate van succes. De Commissie is van oordeel dat een juiste mix van de vele maatregelen waarover men de beschikking heeft om het rijden onder invloed te beperken door de lidstaten zou moeten worden gehanteerd, doch dat in de context van het gemeenschappelijk vervoerbeleid deze maatregelen het best genomen worden in het kader van een uniforme regeling voor het maximaal toegestane alcoholpromillage.6.2. De wijze waarop de vermindering van het aantal dodelijke slechtoffers tot uiting komt6.2.1. Een vermindering met 10 % van de ongevallen met dodelijke afloop in de EU waarbij rijden onder invloed een rol speelt zou er op neerkomen dat er jaarlijks ongeveer 1000 levens zouden kunnen worden gered. Dit vertegenwoordigt 2,5 % van het totale aantal doden als gevolg van verkeersongevallen in de EU. Uit de beschikbare gegevens blijkt dat het bij ongeveer twee derde van de levens die jaarlijks zouden kunnen worden gespaard om bestuurders zou gaan die het toegestane alcoholpromillage hebben overschreden, terwijl het bij het resterende derde zou gaan om nuchtere bestuurders en andere inzittenden alsmede andere weggebruikers. De mate waarin dit zal geschieden zal evenwel van lidstaat tot lidstaat verschillen. Het aantal dodelijke slachtoffers zou verder kunnen worden teruggedrongen doch dit hangt in de meeste gevallen af van de mate waarin wordt gecontroleerd, met name in die lidstaten waar het huidige controleniveau betrekkelijk laag ligt. Met name vormt het gebruik van uitgebreide ademteststrategieën, waarbij de bestuurders zullen merken dat er een grote kans is dat zij zullen worden getest, een rendabel afschrikkingsmiddel ondanks het feit dat deze activiteit de inzet van meer financiële middelen zal vergen.6.2.2. De aanbevolen algemene limiet van 0,5 mg/ml (0,2 mg/ml voor bepaalde categorieën bestuurders) zal in sommige lidstaten meer effect hebben dan in andere omdat in tien lidstaten het nationale beleid inzake het rijden onder invloed reeds is afgestemd op een alcoholpromillage van 0,5 mg/ml. Zweden voerde een lagere limiet in van 0,2 mg/ml in 1990, terwijl twee lidstaten reeds lagere limieten hanteren voor speciale categorieën bestuurders. De effecten van de lagere limieten voor de alcoholconcentratie in het bloed op het aantal ongevallen en dodelijke slachtoffers zal derhalve van lidstaat tot lidstaat verschillen, doch zij zullen in de meeste gevallen bepaald worden door de doeltreffendheid van de nationale controles en de mate waarin de betrokken wetgeving door de bestuurders zal worden nageleefd.7. ECONOMISCHE GEVOLGEN7.1. Het "economische probleem" in afgelegen landelijke gebieden7.1.1. Voor die lidstaten waar nog steeds een maximumlimiet geldt van 0,8 mg/ml (met name het Verenigd Koninkrijk en Ierland) wordt aangevoerd dat een verlaging tot 0,5 mg/ml bij bepaalde hypotheses met betrekking tot het drink- en rijgedrag, zou kunnen leiden tot minder alcoholverkoop en economische verliezen. Dit zou zich kunnen voordoen met betrekking tot pubs in afgelegen landelijke gebieden waar de personenauto het enige vervoermiddel is en waar bestuurders hetzij hun alcoholconsumptie, hetzij hun pubbezoek, hetzij beide zullen moeten verminderen.7.1.2. De Commissie is van oordeel dat de waarde die in maatschappelijk opzicht wordt gecreëerd door de vermindering van het aantal ongevallen als gevolg van de invoering in de Gemeenschap van lagere limieten voor de alcoholconcentratie in het bloed mits deze gepaard geaat met een efficiënte naleving van de wetgeving op nationaal vlak, alsmede met de nodige opleiding en publiciteit, meer dan waarschijnlijk de eventuele economische verliezen in sommige regio's zal compenseren. Er is geen reden om aan te nemen waarom men drink- en rijgedrag niet zou kunnen veranderen zodat het besturen van voertuigen wordt gescheiden van het drinken van teveel alcohol waarvan immers bewezen is dat daardoor de rijvaardigheid ernstig wordt aangetast.7.1.3. Er moet op worden gewezen dat de Commissie geen totale ban uitspreekt over het gebruik van alcohol door bestuurders. Daarenboven zijn het gebruik van openbaar vervoer, carpooling, het systeem waarbij een bestuurder wordt aangewezen die niet zal drinken, een gematigd drinkgedrag of het overschakelen van alcoholhoudende naar niet alcoholhoudende dranken, allemaal opties om het sociaal drinken te kunnen handhaven. Onvermijdelijk doemt hier een belangenconflict op, doch er dient aan te worden herinnerd dat ieder verkeersslachtoffer een economisch verlies betekent van 1 miljoen EUR en dat het ook economische gevolgen heeft indien men er niet in slaagt om het rijden onder invloed terug te dringen. Het doel van de aanbeveling is om de verkeersveiligheid te verbeteren en niet om de "alcoholmarkt" in sommige regio's te ondersteunen.7.2. De behoefte aan extra middelen om ervoor te zorgen dat de lagere limieten in acht worden genomen7.2.1. Iedere invoering van lagere limieten voor de maximale alcoholconcentratie in het bloed zal, afhankelijk van het gewijzide drink- en rijgedrag, bij een bepaald niveau van middelen waarover men beschikt de taak verzwaren van de politie die met de controle belast zal zijn. Controle op nationaal niveau is van groot belang om het aantal ongevallen als gevolg van het rijden onder invloed terug te dringen. In een recent verslag van de Europese Werkgroep alcohol, drugs en medicijnen werd het belang van controle nog eens geaccentueerd. Op het ogenblik zijn er in de verschillende lidstaten van de Gemeenschap belangrijke verschillen waar te nemen ten aanzien van de mate waarin rijden onder invloed worden gecontroleerd. Invoering van een lager promillage voor bestuurders brengt onvermijdelijk met zich mee dat er meer middelen nodig zullen zijn voor een efficiënte controle en afschrikking, met name in lidstaten waar thans betrekkelijk weinig controles worden uitgevoerd. Zonder een substantiële uitbreiding van het polietieapparaat zouden lagere limieten voor de maximale alcoholconcentratie in het bloed contraproductief kunnen werken omdat met een beperkte hoeveelheid personeel er meer bestuurders zullen worden ontdekt met een relatief laag alcoholpromillage en ernstige overtreders die zware ongevallen kunnen veroorzaken minder snel zullen worden ontdekt.7.2.2. Een duurzame controle is van essentieel belang om een doeltreffend afschrikkingseffect te bereiken, doch programma's als steekproefsgewijze alcoholcontroles kosten veel geld. Wij wijzen er evenwel op dat steekproefsgewijze ademtests zeer rendabel zijn en dat het waard is om daarin te investeren. Toch is het niet onredelijk om te verwachten dat de kosten van intensievere controles die binnen een regeling voor een geharmoniseerde limiet voor de maximale alcoholconcentratie in het bloed nodig zijn om het aantal dodelijke slachtoffers in de EU met 1000 per jaar terug te dringen, minder zal bedragen dan de tamelijk conservatieve schatting van 1 miljard EUR per jaar die daardoor kunnen worden bespaard. Daarenboven wijzen wij erop dat intensievere contacten tussen de politiediensten in de verschillende lidstaten de mogelijkheid bieden om ook met de huidige middelen de doeltreffendheid van de controles te verbeteren.8. DE NOODZAAK VAN STATISTIEKEN VOOR VERKEERSONGEVALLEN8.1. Op nationaal vlak8.1.1. In het verslag van de Europese Werkgroep alcohol, drugs en medicijnen wordt gewezen op de tekortkomingen van de huidige statistieken betreffende ongevallen waarbij alcohol een rol speelt. Systematische alcoholtests van bestuurders na een verkeersongeval, en het noteren van de resultaten ten behoeve van statistische analyses is van essentieel belang indien men wenst na te gaan of de maatregelen om rijden onder invloed tegen te gaan effect sorteren. In sommige lidstaten worden, hoewel de controle door de politie is toegenomen, de resultaten van alcoholtests niet volledig verwerkt in de nationale databanken betreffende verkeersongevallen. Indien de complete resultaten van een alcoholtest (ademtest en bloedonderzoek) worden opgenomen kan men de gevolgen van het rijden onder invloed bij de verschillende categorieën bestuurders met elkaar vergelijken.8.2. Op het niveau van de EU8.2.1. Indien al deze testresultaten ook zouden worden opgenomen in de European Community Road Accident Database (CARE)(10) zou men bij de analyse van de metingen betreffende de alcoholconcentratie in het bloed (en de daarmee overeenkomende cijfers over ademtests) van de verschillende categorieën weggebruikers in Europa over een veel groter aantal gegevens kunnen beschikken. Dit zou een unieke Europese gegevensbank opleveren om informatie te verkrijgen over het beleid inzake het rijden onder invloed en de gevolgen daarvan na te kunnen gaan. Ook het samenvoegen van de resultaten van de adem- en bloedtests in verband met alcoholgebruik kan heel waardevol zijn. Daarenboven wordt binnen het communautair actieprogramma(11) inzake de voorkoming van letsel op het gebied van de volksgezondheid, het epidemiologisch toezicht op letsel door middel van een communautair systeem voor de verzameling van gegevens en de uitwisseling van informatie over letsel, bevorderd (EUPHIN: European Union Public Health Information Network). Kernindicatoren betreffende letsel welke gebaseerd zijn op wederzijds aanvaarde normen en op nationaal vlak representatieve informatie verschaffen met inbegrip van indicatoren betreffende andere relevante beleidsgebieden (bijv. veiligheid op de werkplaats, vervoer en burgerbescherming) zullen daarbij verstrekt worden.9. NORMEN VOOR APPARATUUR OM BESTUURDERS TE TESTEN OP DE AANWEZIGHEID VAN ALCOHOL IN HUN BLOED9.1. De behoefte aan verplichte normen in de EU9.1.1. De Europese werkgroep inzake alcohol, drugs en medicijnen rapporteerde dat er in de lidstaten een ruime steun bestaat voor de invoering van verplichte meetnormen binnen de EU voor ademtestapparatuur waarvan de resultaten voor een rechtbank als bewijsmateriaal kunnen worden gebruikt.9.1.2. Het feit dat het mogelijk is om de resultaten van een bloedtest aan te vullen met die van een ademtest is een belangrijk middel om de controle door de politie te versterken. Lidstaten met een maximaal toegestane alcoholconcentratie in het bloed van 0,5 mg/ml gebruiken een meting met een ademequivalent (BRAC) van hetzij 0,22, hetzij 0,25 microgram alcohol per milliliter uitgeademde lucht. Doch de verschillende ademtestapparaten welke thans op de markt zijn werken niet altijd even nauwkeurig. Dit betekent dat de lidstaten bij geteste bestuurders rekening moeten houden met bepaalde meetfouten bij het vaststellen van de alcoholconcentratie in het bloed van de geteste bestuurders en het voor uitgeademde lucht geldende equivalent. De tolerantie voor foute metingen verschilt van lidstaat tot lidstaat.9.1.3. In de context van de geharmoniseerde maximaal toegestane limieten voor de alcoholconcentratie in het bloed in de EU is bij de aanbevolen limieten van 0,5 mg/ml en 0,2 mg/ml geen rekening gehouden met toleranties voor meetfouten. Het invoeren van geharmoniseerde meetnormen voor testapparatuur is een eenvoudiger manier om geharmoniseerde limieten voor de alcoholconcentratie in het bloed en het voor uitgeademde lucht geldende equivalent, welke gebaserd zijn op de technische mogelijkheden van goedgekeurde testapparatuur. De toegestane statistische limieten voor meetfouten zullen beter kunnen worden geharmoniseerd wanneer er normen voor testapparatuur zullen worden ontwikkeld.9.1.4. Sommige lidstaten hanteren ook een vrij ruime tolerantie bij de analyse van de uitgeademde lucht om zodoende de aangehouden bestuurders eerder te laten kiezen voor een ademtest dan voor een duurdere en meer tijdrovende bloedtest. In Zweden is, zelfs hoewel is sinds 1990 een betrekkelijk lage limiet van 0,2 mg/ml geldt, het tolerantieniveau voor testresultaten zo hoog dat bestuurders in bepaalde omstandigheden bij de ademtest een equivalent van 0,34 mg/ml mogen hebben. Het doel van deze grotere tolerantie is om het aantal controles te kunnen opvoeren, aangezien de politie met een bepaalde hoeveelheid middelen veel meer ademtests kan laten uitvoeren dan bloedtests. Dergelijke tolerantieniveaus dienen uiteraard te worden vastgesteld door de lidstaten die bij een grotere frequentie van de controles het afschrikkingseffect van de wettelijke limiet voor de alcoholconcentratie in het bloed moeten afwegen tegen het afschrikkingseffect van een enigszins hoger, doch toch getolereerd promillage dat er uitrolt bij een ademtest.9.1.5. Een ontwerpvoorstel voor een richtlijn betreffende meetinstrumenten wordt thans door de Commissie ontwikkeld die, indien deze wordt goedgekeurd, de eisen zal harmoniseren die gesteld moeten worden aan de accuratesse van ademtestapparatuur in de EU. Richtsnoeren voor internationale normen worden vastgesteld door de Internationale Organisatie voor Wettelijke Metrologie (OIML) en de lidstaten baseren hun wetgeving op deze normen.10. VERMINDERDE RIJVAARDIGHEID DOOR HET GECOMBINEERD EFFECT VAN ALCOHOL EN DRUGS10.1. Het probleem van de illegale drugs10.1.1. Uit een recent onderzoek naar de effecten van marihuana op de rijvaardigheid van bestuurders(12) is gebleken dat deze bij bestuurders die alleen cannabis gebruiken waardoor er doses tetrahydrocannabinol (THC) worden geproduceerd van 100 tot 200 ug/kg, niet veel verschilden van de effecten op de rijvaardigheid als gevolg van andere drugs, of een alcoholconcentratie in het bloed van meer dan 0,8 mg/ml. Vastgesteld werd evenwel dat dezelfde doses THC bij combinatie met alcohol toereikend waren om een alcoholconcentratie in het bloed van 0,5 mg/ml te veroorzaken en de rijvaardigheid van bestuurders ernstig aan te tasten.10.1.2. Deze duidelijke bewijzen van de aanwezigheid van een hoog risico voor bestuurders en passaggiers, en het toegenomen gebruik van cannabis en het feit dat steeds vaker THC (maar ook andere illegale drugs) wordt aangetroffen bij bestuurders die betrokken zijn geraakt bij een ongeval(13), vormen een reden voor groeiende bezorgdheid over de verkeersveiligheid in de EU. Er is evenwel een groot aantal illegale drugs en het is onduidelijk in hoeverre deze alle op alcohol reageren en een vermindering van de rijvaardigheid veroorzaken. Bovendien zijn in het actieplan van de EU inzake drugs 2000-2004, dat door de Europese Raad in Feira is goedgekeurd, de Commissie en de lidstaten verzocht om onderzoek te doen naar de effecten van het rijden onder de invloed van illegale drugs en geneesmiddelen. Het bezit en het gebruik van alle illegale drugs is per definitie een overtreding die binnen de context van de nationale wetgeving strafbaar is. Aangezien men bij het bezit of het gebruik van een illegale drug sowieso een strafbaar feit begaat, dient door de lidstaten te worden nagegaan of rijden onder de invloed van illegale drugs als een ernstiger overtreding moet worden beschouwd dan het rijden onder invloed van alcohol, en dit aspect is derhalve niet in deze aanbeveling aan bod gekomen.10.2. Het probleem van de wettelijke drugs (geneesmiddelen)10.2.1. Het gebruik van wettelijke drugs, op zichzelf of in combinatie met alcohol, en het effect daarvan op de rijvaardigheid, vormt tevens een zeer belangrijk punt in de context van het toegenomen risico om bij een ongeval betrokken te raken. Doch er is een bijzonder groot aantal wettelijke drugs en de effecten daarvan op de rijvaardigheid zijn bij verre na niet zo uitvoerig onderzocht als de effecten van alcohol. Benzodiazepinen bijvoorbeeld worden op groote schaal als geneesmiddel gebruikt en kunnen in combinatie met alcohol zeker een even grote invloed hebben op de rijvaardigheid als een geringe hoeveelheid alcohol in combinatie met cannabis.10.2.2. Het hele punt van de effecten die wettelijke drugs op bestuurders hebben vormt op zichzelf een zeer complex onderwerp waarvan het specifieke aspect van alcohol in combinatie met wettelijke drugs slechts één onderdeel vormt. De lidstaten zouden evenwel de wens kunnen uitspreken hoe zij hiermee in hun nationale wetgeving om moeten gaan. Op Europees niveau zullen er duidelijke voordelen zijn te behalen uit een uitwisseling van informatie over onderzoekresultaten en beste praktijken.(1) Een grotere verkeersveiligheid in de EU: programma voor de periode 1997-2001 (COM(97) 131 def.).(2) Prioriteiten op het gebied van verkeersveiligheid in de Europese Unie: voortgangsrapport en rangschikking van acties naar prioriteit (COM(2000) 125).(3) Een strategisch plan voor de verkeersveiligheid in de Europese Unie: ETSC, februari 1997.(4) Verslag van de Werkgroep alcohol, drugs en medicijnen voor de groep op hoog niveau. Oktober 1999.(5) NHTSA reporter Vol 10, No 2: Spring 1999, No 3: Summer 1999.(6) COM(88) 707 def.(7) COM(89) 640 def.(8) Reducing Traffic Injuries resulting from Alcohol Impairment: ETSC: January 1995. Verslag van de Werkgroep alcohol, drugs en medicijnen voor de groep op hoog niveau, oktober 1999.(9) SARTRE 95 en 98 (Social Attitudes to Road Traffic Risk In Europe).(10) Besluit 93/704/EG van de Raad.(11) Besluit nr. 372/1999/EG van het Europees Parlement en de Raad van 8 februari 1999 houdende vaststelling van het communautair actieprogramma inzake de voorkoming van letsel binnen het kader van de actie op het gebied van de volksgezondheid (1999-2003).(12) Marihuana, alcohol en actual driving performance NHTSA, juli 1999.(13) Literatuuroverzicht over de relatie tussen het gebruik van drugs, invloed op de rijvaardigheid, en verkeersongevallen: Sectie 2.4.2: Europees Waarnemingscentrum voor Drugs en Drugsverslaving, februari 1999.


title: Aanbeveling van de Europese Centrale Bank van 19 april 2013 aan de Raad van de Europese Unie betreffende de externe accountants van de Europese Centrale Bank (ECB/2013/9)

text:
               27.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 122/1

         AANBEVELING VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK
   van 19 april 2013
   aan de Raad van de Europese Unie betreffende de externe accountants van de Europese Centrale Bank
   (ECB/2013/9)
   2013/C 122/01
   DE RAAD VAN BESTUUR VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK,
   Gelet op de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank, inzonderheid artikel 27.1,
   Overwegende:

               (1)

               De rekeningen van de Europese Centrale Bank (ECB) en van de nationale centrale banken van de lidstaten die de euro als munt hebben, worden gecontroleerd door onafhankelijke externe accountants, die op aanbeveling van de Raad van bestuur van de ECB zijn aanvaard door de Raad van de Europese Unie.

               (2)

               Het mandaat van de huidige externe accountants van de ECB eindigde na de audit van het boekjaar 2012. Het is derhalve noodzakelijk om met ingang van het boekjaar 2013 externe accountants te benoemen.

               (3)

               De ECB heeft Ernst & Young GmbH Wirtschaftsprüfungsgesellschaft als externe accountant geselecteerd voor de boekjaren 2013 tot en met 2017,

         HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING VASTGESTELD:
   Het verdient aanbeveling dat Ernst & Young GmbH Wirtschaftsprüfungsgesellschaft wordt benoemd tot de externe accountant van de ECB voor de boekjaren 2013 tot en met 2017.

      Gedaan te Frankfurt am Main, 19 april 2013.

            De president van de ECB

         Mario DRAGHI


title: Aanbeveling van de Raad van 19 maart 2007 inzake de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (8e EOF) voor het begrotingsjaar 2005

text:
               8.5.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 103/3

      AANBEVELING VAN DE RAAD

   van 19 maart 2007
   inzake de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (8e EOF) voor het begrotingsjaar 2005
   (2007/C 103/03)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
   Gelet op de vierde ACS-EG-Overeenkomst, ondertekend te Lomé op 15 december 1989 (1), gewijzigd bij de op 4 november 1995 te Mauritius ondertekende overeenkomst (2),
   Gelet op het Intern Akkoord betreffende de financiering en het beheer van de steun van de Gemeenschap in het kader van het tweede financiële protocol bij de ACS-EG-Overeenkomst (3) waarbij, onder andere, een achtste Europees Ontwikkelingsfonds (8e EOF) werd ingesteld, inzonderheid op artikel 33, lid 3,
   Gelet op het Financieel Reglement van 16 juni 1998 van toepassing op de samenwerking inzake de ontwikkelingsfinanciering krachtens de vierde ACS-EG-Overeenkomst (4), inzonderheid op de artikelen 66 tot en met 74,
   Na onderzoek van de jaarrekening en de balans betreffende de verrichtingen van het 8e EOF, die op 31 december 2005 zijn vastgesteld, alsmede van het verslag van de Rekenkamer over het begrotingsjaar 2005, waaraan de antwoorden van de Commissie zijn gehecht (5),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Krachtens artikel 33, lid 3, van het Intern Akkoord wordt aan de Commissie voor het financiële beheer van het 8e EOF kwijting verleend door het Europees Parlement op aanbeveling van de Raad.

               (2)

               De uitvoering van de verrichtingen van het 8e EOF door de Commissie gedurende het begrotingsjaar 2005 is over het geheel genomen bevredigend geweest.

         BEVEELT het Europees Parlement AAN de Commissie kwijting te verlenen voor de uitvoering van de verrichtingen van het 8e EOF voor het begrotingsjaar 2005.

      Gedaan te Brussel, 19 maart 2007

            Voor de Raad

            De voorzitter

         H. SEEHOFER

      (1)  PB L 229 van 17.8.1991, blz. 3.

      (2)  PB L 156 van 29.5.1998, blz. 3.

      (3)  PB L 156 van 29.5.1998, blz. 108.

      (4)  PB L 191 van 7.7.1998, blz. 53.

      (5)  PB C 263 van 31.10.2006, blz. 205.


Belangrijke juridische mededeling

|

52005PC0508

Aanbeveling voor een besluit van de Raad betreffende het evenement "Culturele Hoofdstad van Europa” voor 2009  /* COM/2005/0508 def. */

	[pic] | COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN |Brussel, 18.10.2005COM(2005) 508 definitiefAanbeveling voor eenBESLUIT VAN DE RAADbetreffende het evenement "Culturele Hoofdstad van Europa” voor 2009(door de Commissie ingediend)TOELICHTINGBesluit 1419/1999/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 mei 1999 tot vaststelling van een communautaire actie voor het evenement "Culturele Hoofdstad van Europa" voor het tijdvak 2005 tot 2019[1] stelt de procedure vast voor de aanwijzing van de Culturele Hoofdstad van Europa vanaf 2005. Bijlage 1 van dit besluit bevat een lijst van lidstaten die gerechtigd zijn om steden voor te dragen voor deze titel. De tien nieuwe lidstaten, die op 1 mei 2004 zijn toegetreden, stonden niet op deze lijst. De Commissie heeft daarom een voorstel ingediend tot wijziging van Besluit 1419/1999/EG om de nieuwe lidstaten in staat te stellen om met ingang van 2009 ook steden als Culturele Hoofdstad van Europa voor te dragen. Dit voorstel is op 13 april 2005 door het Europees Parlement en de Raad goedgekeurd (Besluit 649/2005/EG). Volgens artikel 2 van Besluit 1419/1999/EG, als gewijzigd bij Besluit 649/2005/EG, zullen met ingang van 2009 twee steden in twee verschillende lidstaten (een EU-15-lidstaat en een nieuwe lidstaat) bij toerbeurtregeling als Culturele Hoofdstad van Europa aangewezen worden in de chronologische volgorde als vastgesteld in bijlage I bij het besluit.De aan de beurt zijnde lidstaten dragen uiterlijk vier jaar voor de aanvang van het evenement één of meer steden voor aan het Europees Parlement, de Raad, de Commissie en het Comité van de Regio's.De Commissie stelt elk jaar een jury samen die aan de hand van de doelstellingen en kenmerken van deze actie verslag uitbrengt over de voordrachten. Deze jury bestaat uit onafhankelijke prominenten uit de culturele sector. De jury brengt verslag uit aan de Commissie, het Europees Parlement en de Raad.Binnen drie maanden na ontvangst van het verslag kan het Europees Parlement de Commissie een advies doen toekomen over de voorgedragen stad of steden. Voor 2009 heeft het Europees Parlement geen advies uitgebracht[2].De Raad wijst op basis van een aanbeveling van de Commissie, opgesteld in het licht van het verslag van de jury, de steden officieel als Culturele Hoofdsteden van Europa aan voor het jaar waarvoor zij zijn voorgedragen.Overeenkomstig artikel 2 en bijlage I hebben Oostenrijk en Litouwen respectievelijk Linz en Vilnius voorgedragen.De jury is op 14 april 2005 bijeengekomen om beide voordrachten te onderzoeken. Dit onderzoek omvatte hoorzittingen met vertegenwoordigers van Linz en Vilnius. De jury heeft haar verslag op 29 april 2005 bij de Commissie ingediend; op verzoek van de jury heeft de Commissie het verslag ook aan de andere instellingen doen toekomen.Op grond van een algemene evaluatie van de kandidaturen van beide voorgedragen steden besloot de jury – hoewel zij heeft gevraagd om enige verbeteringen op de in het verslag aangegeven gebieden – unaniem om de instellingen van de Europese Unie aan te bevelen Linz en Vilnius aan te wijzen als Culturele Hoofdstad van Europa in 2009.Bijgevolg dient de Commissie overeenkomstig artikel 2, lid 3, van Besluit 1419/1999/EG als gewijzigd bij Besluit 649/2005/EG bij de Raad de bijgevoegde aanbeveling in voor de officiële aanwijzing van Linz en Vilnius voor het evenement "Culturele Hoofdstad van Europa" in 2009.Aanbeveling voor eenBESLUIT VAN DE RAADbetreffende het evenement "Culturele Hoofdstad van Europa” voor 2009DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Besluit 1419/1999/EG als gewijzigd bij Besluit 649/2005/EG van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van een communautaire actie voor het evenement "Culturele Hoofdstad van Europa" voor het tijdvak 2005 tot 2019[3], en met name op artikel 2, lid 3,Gezien het verslag van de jury van april 2005 dat overeenkomstig artikel 2, lid 2, van Besluit 1419/1999/EG bij de Commissie, het Europees Parlement en de Raad is ingediend,Overwegende dat volledig wordt voldaan aan de in artikel 3 en bijlage II van Besluit 1419/1999/EG, als gewijzigd bij Besluit 649/2005/EG, vastgestelde criteria,Gezien de aanbeveling van de Commissie van  2005,BESLUIT:Artikel 1Linz en Vilnius worden overeenkomstig artikel 2, lid 1, van Besluit 1419/1999/EG, als gewijzigd bij Besluit 649/2005/EG, aangewezen als "Culturele Hoofdstad van Europa 2009".Artikel 2Beide aangewezen steden nemen de nodige maatregelen om te zorgen voor de doeltreffende tenuitvoerlegging van de artikelen 1 en 5 van Besluit 1419/1999/EG als gewijzigd bij Besluit 649/2005/EG.Gedaan te Brussel,Voor de RaadDe voorzitter [1] PB L 166 van 1.7.1999, blz. 1.[2] Zie "Verslag over het voorstel voor een besluit van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Besluit 1419/1999/EG", Rapporteur Michel Rocard, PE 334.052, Toelichting, blz. 10.[3] PB L 166 van 1.7.1999, blz. 1, en PB L 117 van 4.5.2005, blz. 20.


				|

		52014DC0424

			Aanbeveling voor een AANBEVELING VAN DE RAAD over het nationale hervormingsprogramma 2014 van Roemenië_x000b__x000b_en met een advies van de Raad over het convergentieprogramma 2014 van Roemenië /* COM/2014/0424 final - 2014/ () */

Aanbeveling voor een
AANBEVELING VAN DE RAAD
over het nationale hervormingsprogramma 2014
van Roemenië
en met een advies van de Raad over het convergentieprogramma 2014 van
Roemenië
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van
de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en
artikel 148, lid 4,
Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97
van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op
begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch
beleid[1], en met name artikel 9, lid 2,
Gezien de aanbeveling van de Europese
Commissie[2],
Gezien de resoluties van het Europees
Parlement[3],
Gezien de conclusies van de Europese Raad,
Gezien het advies van het Comité voor de
werkgelegenheid,
Gezien het advies van het Economisch en
Financieel Comité,
Gezien het advies van het Comité voor sociale
bescherming,
Gezien het advies het Comité voor de
economische politiek,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)
Op 26 maart 2010
heeft de Europese Raad zijn goedkeuring gehecht aan het voorstel van de
Commissie voor een nieuwe groei- en werkgelegenheidsstrategie; deze Europa
2020-strategie moet voor een betere coördinatie van het economisch beleid
zorgen en spitst zich toe op de sleutelgebieden waar Europa's potentieel voor
duurzame groei en concurrentievermogen een krachtige impuls nodig heeft.
(2)
Op voorstel van de Commissie heeft de Raad op 13 juli 2010 een aanbeveling inzake de
globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten en de Unie
(2010-2014) en op 21 oktober 2010 een besluit betreffende de
richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten vastgesteld, die
samen de "geïntegreerde richtsnoeren" vormen. De lidstaten werd
verzocht in hun nationaal economisch en werkgelegenheidsbeleid met de geïntegreerde
richtsnoeren rekening te houden.
(3)
Op 29 juni 2012 hebben de staatshoofden
en regeringsleiders besloten tot een Pact voor groei en banen, dat een
samenhangend kader biedt voor actie op het niveau van de lidstaten, de EU en de
eurozone, waarbij alle mogelijke hefbomen, instrumenten en beleidsvormen worden
ingezet. Zij hebben bepaald welke maatregelen op het niveau van de lidstaten
moeten worden genomen, en met name verklaard vastbesloten te zijn om de
doelstellingen van de Europa 2020-strategie te verwezenlijken en de
landenspecifieke aanbevelingen uit te voeren.
(4)
Op 9 juli 2013 heeft de Raad een
aanbeveling over het nationale hervormingsprogramma 2013 van Roemenië
vastgesteld en een advies over het geactualiseerde convergentieprogramma van
Roemenië voor de periode 2012-2016 uitgebracht.
(5)
Op 13 november 2013 heeft de Commissie
haar goedkeuring gehecht aan de jaarlijkse groeianalyse[4] en
daarmee de aanzet gegeven tot het Europees semester 2014 voor coördinatie
van het economisch beleid. Op dezelfde dag heeft de Commissie op grond van
Verordening (EU) nr. 1176/2011 het waarschuwingsmechanismeverslag
aangenomen[5].
(6)
Op 20 december 2013 heeft de Europese
Raad de prioriteiten inzake financiële stabiliteit, begrotingsconsolidatie en
groeibevorderende maatregelen goedgekeurd. Hij benadrukte dat moet worden
gestreefd naar een gedifferentieerde, groeivriendelijke begrotingsconsolidatie,
normalisering van de kredietverschaffing aan de economie, bevordering van groei
en concurrentievermogen, aanpakken van de werkloosheid en van de sociale
gevolgen van de crisis, en modernisering van de overheidsdiensten.
(7)
Op 6 mei 2014 heeft Roemenië zijn
nationale hervormingsprogramma 2014 en op 5 mei 2014 zijn
convergentieprogramma 2014 ingediend. Om met de onderlinge verbanden
rekening te houden zijn beide programma’s terzelfder tijd geëvalueerd.
(8)
Op 22 oktober 2013 heeft de Raad
Besluit 2013/531/EU vastgesteld tot verlening van financiële bijstand op
middellange termijn aan Roemenië tot een bedrag van 2 miljard EUR tot
september 2015. Onder de omstandigheden van onstabiele kapitaalstromen die
met name de opkomende markten aantasten, van risico's voor het
macro-economische scenario en van resterende kwetsbaarheden in de bankensector
werd het gerechtvaardigd geacht Roemenië in het kader van het
betalingsbalansmechanisme voor de niet tot de eurozone behorende lidstaten
anticiperende financiële bijstand op middellange termijn te verlenen. Hoewel
Roemenië onder de heersende marktomstandigheden niet voornemens is om uitkering
van een tranche van de anticiperende bijstand te verzoeken, zal die niettemin
naar verwachting helpen bij de consolidering van de macro-economische,
budgettaire en financiële stabiliteit en, via de voortzetting van de
structurele hervormingen, bij de vergroting van de veerkracht en het
groeipotentieel van de Roemeense economie. Het memorandum van overeenstemming
van 6 november 2013 en de latere aanvullingen daarop, waarin de
voorwaarden zijn vastgelegd die voor de anticiperende bijstand van de EU moeten
worden vervuld, vormen een aanvulling op en een ondersteuning van de
landenspecifieke aanbevelingen van het Europees semester. De anticiperende
bijstand van de EU zal afhangen van de tenuitvoerlegging van een breed
economisch beleidsprogramma met bijzondere aandacht voor structurele
hervormingsmaatregelen, waaronder de landenspecifieke aanbevelingen met
betrekking tot bestuurlijke capaciteit, hervormingen van de productmarkten, het
ondernemingsklimaat, de arbeidsmarkten, pensioenen, staatsbedrijven en
gezondheidszorg. Die agenda stelt de Roemeense regering niet vrij van de
volledige tenuitvoerlegging van alle landenspecifieke aanbevelingen. Om op
coherente wijze over prioriteiten te besluiten, moet rekening worden gehouden
met de bepaling van de beleidsprioriteiten, de tenuitvoerlegging en de
coördinatie die nodig zijn voor de tenuitvoerlegging van het memorandum van
overeenstemming en de landenspecifieke aanbevelingen.
(9)
De doelstelling van de begrotingsstrategie die in
het convergentieprogramma 2014 is opgenomen, is het behalen van de
middellangetermijndoelstelling van een structureel tekort van -1 % van het
bbp in 2015, wat een weerspiegeling is van het vereiste van het
stabiliteits- en groeipact, en dit ook daarna te handhaven. Roemenië geniet in 2014
de mogelijkheid van een tijdelijke afwijking van het aanpassingstraject ter
verwezenlijking van de middellangetermijndoelstelling, die voor gezamenlijk
gefinancierde projecten wordt toegestaan. De tijdelijke afwijking moet in het
volgende jaar worden gecompenseerd. Het programma plant een stabilisatie van
het (herberekende) structurele saldo in 2014 en een verbetering van
0,8 % van het bbp in 2015. De uitgaven zullen naar verwachting
groeien in een tempo dat strookt met de uitgavennorm in 2014 en 2015.
De schuldquote zal naar verwachting oplopen tot 40 % in 2015 en dalen
in 2016-2017. Globaal genomen is de in het programma uitgestippelde
begrotingsstrategie in overeenstemming met de in het stabiliteits- en groeipact
gestelde eisen. Het macro-economische scenario dat aan de begrotingsprognoses
ten grondslag ligt, is aannemelijk. Het is grotendeels in overeenstemming met
de voorjaarsprognoses 2014 van de Commissie. De potentiële bbp-raming die
aan het convergentieprogramma ten grondslag ligt, is echter lichtjes hoger,
voornamelijk als gevolg van optimistischere vooruitzichten voor de
arbeidsmarkt. Er zijn minder gunstige risico's voor de
begrotingsplannen 2014 als gevolg van uitgavenbeheersing en lager
uitgevallen belastinginning. Bovendien zijn voor 2015 en daarna de
maatregelen die aan het voorgestelde begrotingstraject ten grondslag liggen, nog
niet gespecificeerd. Ondanks een kleine verslechtering in het structurele saldo
in 2014, leeft Roemenië volgens de prognoses van de Commissie in 2014
de eisen van het stabiliteits- en groeipact na, rekening houdend met de
tijdelijke afwijking die voor gezamenlijk gefinancierde projecten is
toegestaan. Voor 2015 bestaat er een risico van een significante afwijking
van de vereiste structurele aanpassing, wanneer rekening wordt gehouden met de nodige
compensatie voor de tijdelijke afwijking die voor gezamenlijk gefinancierde
projecten is toegestaan. Bovendien wordt verwacht dat Roemenië in 2015 van
de uitgavennorm zal afwijken. Op basis van zijn beoordeling van het programma
en de prognoses van de Commissie is de Raad overeenkomstig
Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van mening dat het programma
het risico inhoudt van een significante afwijking van de eisen van het
preventieve deel in 2015.
(10)
Belastingfraude en belastingontwijking op het
gebied van btw, met inbegrip van grensoverschrijdende regelingen, accijnzen,
socialezekerheidsbijdragen en inkomstenbelasting, blijven een grote uitdaging.
In de strijd tegen zwartwerk is niet veel concrete vooruitgang geboekt, terwijl
de doeltreffendheid van de strategie voor naleving van de belastingwetgeving
wordt belemmerd doordat er geen realistische en bindende uitvoeringsmaatregelen
zijn genomen en de klemtoon niet genoeg op preventie ligt. Er is een hervorming
aan de gang om de belastingadministratie efficiënter te maken. De
grensoverschrijdende bestuurlijke samenwerking, met name op gebied van de btw,
is nog altijd zwak. De belastingwig voor laagbetaalden en werknemers met een
middeninkomen blijft hoog en moedigt zwartwerk en onderaangifte van inkomsten
aan. Op het gebied van milieubelasting is enige vooruitgang geboekt, dankzij
een verbetering van het stelsel van voertuigenbelasting en een verhoging van de
accijnzen op brandstoffen inclusief automatische indexering vanaf nu. Roemenië
heeft te kampen met risico's van houdbaarheid op lange termijn, voornamelijk
vanwege leeftijdsgebonden uitgaven. Er bestaat bezorgdheid in verband met de
houdbaarheid en de toereikendheid van het pensioenstelsel doordat de verhouding
tussen werkende bijdragebetalers en gepensioneerden laag is. Roemenië heeft
maatregelen genomen om vanaf 2035 de pensioenleeftijd voor vrouwen en
mannen gelijk te trekken.
(11)
Ten gevolge van het inefficiënte gebruik van de
middelen en van slecht beheer verhoogt het risico van houdbaarheid van de
begroting in de gezondheidssector. De wijdverspreide informele betalingen in de
openbare gezondheidszorg belemmeren verder de toegankelijkheid, de efficiëntie
en de kwaliteit van het systeem. Er zijn hervormingen gestart om de
gezondheidssector efficiënter en financieel houdbaarder te maken, maar er zijn
niet-aflatende inspanningen nodig. Sommige van de maatregelen lopen vertraging
op doordat er te weinig middelen zijn uitgetrokken en de diensten een beperkte
capaciteit hebben. Inperking van het buitensporige gebruik van ziekenhuiszorg
en versterking van de primaire zorg en de verwijssystemen zullen tot meer
kostenefficiëntie leiden. Er zijn verdere hervormingen van het systeem van
gezondheidszorg gestart om de bevolking gezonder te maken, onder meer door
gelijke toegang tot gezondheidsdiensten van goede kwaliteit te bevorderen.
(12)
De hoge inactiviteit, de onderbenutting van het
arbeidspotentieel en het feit dat de kwaliteit en de productiviteit van de
arbeidskrachten moeten worden verhoogd, blijven belangrijke uitdagingen voor de
Roemeense arbeidsmarkt. De openbare arbeidsbemiddeling- en herscholingsdiensten
zijn nog altijd van slechte kwaliteit, ondanks enkele kleinschalige
maatregelen. De openbare arbeidsbemiddelingsdienst beschikt over weinig
middelen en zijn prestaties worden niet gemeten, waardoor werkzoekenden en
werkgevers geen efficiënte gepersonaliseerde dienstverlening krijgen en het
actieve en het passieve arbeidsmarktbeleid niet goed worden geïntegreerd.
Roemenië heeft een hoog en stijgend percentage jongeren die niet werken en
evenmin een opleiding volgen of stage lopen (17,3 % in 2013). Een
nationale strategie voor actief ouder worden om de participatiegraad van oudere
werknemers te verhogen, heeft vertraging opgelopen en zou thans eind 2014
in werking treden.
(13)
Er zijn geen transparante richtsnoeren voor minimumloon-vorming
met betrokkenheid van de sociale partners, met als doel de werkgelegenheid en
de concurrentiekracht te ondersteunen en het arbeidsinkomen op duurzame wijze
te vrijwaren.
(14)
De onderwijshervorming van 2011, waarbij een
agenda op lange termijn werd vastgesteld om de kwaliteit van alle
onderwijsniveaus op te krikken, is nog niet volledig operationeel doordat er te
weinig financiële en personele middelen zijn uitgetrokken. Na de sterke
achteruitgang van het beroepsonderwijs en de beroepsopleiding de afgelopen
twintig jaar, zijn de afgelopen jaren verschillende hervormingen en
proefprojecten gestart, maar het aanbod van beroepsonderwijs en ‑opleiding
blijft beperkt, net als de relevantie daarvan voor de arbeidsmarkt en de mate
waarin ondernemingen bij werkplekleren en stages betrokken zijn. Het is nog
altijd zo dat afgestudeerden van het hoger onderwijs belangrijke vaardigheden
missen en dat er weinig banden zijn tussen de ondernemingen en de universiteiten,
wat blijkt uit een hoog werkloosheidspercentage en het feit dat veel
universitairen geen beroep uitoefenen dat op hun opleiding aansluit of een baan
hebben waarvoor zij overgekwalificeerd zijn. De participatie aan activiteiten
op het gebied van een leven lang leren is nog altijd bij de laagste in de EU. Het
percentage voortijdige schoolverlaters is nog altijd een van de hoogste in de
EU en is nu hoger dan in 2010, vooral bij de Roma. Omdat er niet veel en
weinig toegankelijke betaalbare kinderopvang van goede kwaliteit wordt
aangeboden, met name voor kinderen van 0 tot 3 jaar oud, wordt de
participatie van vrouwen belemmerd.
(15)
Armoedevermindering blijft een grote uitdaging.
Ondanks de betrekkelijk stabiele situatie op het gebied van werkgelegenheid
zijn de bruto-inkomens van de gezinnen gedaald en zijn de inkomensongelijkheden
toegenomen. Vooral gezinnen met kinderen zijn daarvan het slachtoffer. Er was
slechts beperkte vooruitgang bij het versnellen van de overgang van
institutionele naar alternatieve zorg voor kinderen die van ouderlijke zorg
verstoken zijn. Er wonen nog altijd heel veel mensen met een handicap in grote
residentiële instellingen, terwijl de gemeenschapsdiensten voor mensen met een
handicap niet genoeg ontwikkeld zijn. Omdat de sociale toelagen weinig worden
benut, een beperkte dekking hebben en niet toereikend zijn, hebben ze niet veel
effect op het terugdringen van de armoede. De invoering van het minimum
integratie-inkomen dat de drie bestaande sociale toelagen combineert (het
gewaarborgd minimuminkomen, de gezinstoelage en de verwarmingstoelage), die
voor 2015 was gepland, heeft vertraging opgelopen. De tenuitvoerlegging
van de nationale strategie voor de integratie van de Roma ging in 2012 van
start, maar voor de tenuitvoerlegging van de belangrijkste actieplannen werden
te weinig financiële middelen uitgetrokken en de resultaten zijn bescheiden. De
herziening van de strategie en de tenuitvoerlegging van de herziene actieplannen
hebben vertraging opgelopen.
(16)
De geringe bestuurlijke capaciteit om beleid te
ontwikkelen en ten uitvoer te leggen blijft een wezenlijk probleem voor
Roemenië, waardoor de globale ontwikkeling van het land, het
ondernemingsklimaat en de capaciteit voor overheidsinvestering worden
belemmerd, en de dienstverlening van de overheid kwalitatief niet voldoet. De
structurele oorzaken van die geringe bestuurlijke capaciteit werden
in 2013 geanalyseerd. Op basis daarvan wordt momenteel een
strategie 2014-2020 voor de versterking van het overheidsbestuur
voorbereid, die naar verwachting midden 2014 zal worden voltooid.
(17)
Ondanks belangrijke vooruitgang is de
absorptiegraad voor EU-middelen nog altijd een van de laagste in de EU. De
blijvend zwakke beheers- en controlesystemen en aanbestedingspraktijken kunnen
een negatief effect hebben op de voorbereidingen en de tenuitvoerlegging van de
volgende generatie van programma's. De wetgeving inzake aanbestedingen heeft te
lijden onder instabiliteit en een gebrek aan samenhang. De institutionele
opbouw, met veel verschillende actoren en vaak overlappende
verantwoordelijkheden, is niet in staat om de tekortkomingen aan te pakken en
de aanbestedende diensten passende richtsnoeren te geven. Corruptie en
belangenconflicten zijn nog altijd een probleem voor de aanbestedende diensten.
Naar verwachting zal eind 2014 een systeem operationeel worden om
voorafgaandelijk te controleren of er zich in een aanbestedingsprocedure
belangenconflicten voordoen.
(18)
Ondernemingen en burgers ondervinden hinder van
wetgeving van slechte kwaliteit en het gebrek aan transparantie en
voorspelbaarheid van het regelgevingskader. De procedures om een
elektriciteitsaansluiting of een bouwvergunning te verkrijgen of belastingen te
betalen zijn nog altijd complex. Onduidelijke eigendomsrechten op onroerende
goederen vormen een ander probleem voor het ondernemingsklimaat in Roemenië:
minder dan 50 % van de onroerende goederen is bij het kadaster
geregistreerd en slechts ongeveer 15 % van de vastgoedregisters is
gecontroleerd en gedigitaliseerd. Roemenië heeft enige vooruitgang geboekt in
de verbetering van de kwaliteit, de onafhankelijkheid en de efficiëntie van het
Roemeense gerecht en in de strijd tegen corruptie, maar het is voor
ondernemingen nog altijd moeilijk om verhaal te halen. Op politiek en
bestuurlijk niveau bestaat nog altijd sterke weerstand tegen maatregelen op het
gebied van integriteit en corruptiebestrijding.
(19)
De prijsregulering op de elektriciteitsmarkt voor
industriële klanten liep af in 2013 en de afschaffing van de regulering
van de gas- en de elektriciteitsprijzen is aan de gang. De efficiëntie en de
transparantie van het beheer van de staatsbedrijven in die sectoren blijven een
groot probleem. Verwacht wordt dat door de deregulering van de energieprijzen
meer naar de energie-efficiëntie zal worden gekeken, hoewel er concrete
maatregelen en vastleggingen van middelen nodig zijn om de energie-efficiëntie
in de sectoren huisvesting, stadsverwarming, industrie en stadsvervoer verder
te verbeteren. De integratie van de elektriciteits- en de gasmarkt in de EU-markten
blijft nog altijd onvolledig en er bestaan nog altijd wezenlijke belemmeringen
voor de tenuitvoerlegging van grensoverschrijdende verbindingen voor gas,
waardoor het aanbod gediversifieerder zou worden.
(20)
De onderontwikkelde
basisvervoersinfrastructuur blijft een knelpunt voor groei in Roemenië. De
ondernemingen en de economie ondervinden hinder van de grote stijging van het
aantal voertuigen en de slechte kwaliteit van de wegeninfrastructuur. Het
povere onderhoud van het spoorwegnet brengt de veiligheid en de betrouwbaarheid
in het gedrang. Het goederenvervoer over de binnenwateren blijft ver onder zijn
potentieel, voornamelijk op de Donau. De inefficiëntie en het ondoorzichtige
beheer van de staatsbedrijven in de vervoerssector belemmeren de ontwikkeling van
netwerkinfrastructuren.
(21)
In de context van het Europees semester heeft de
Commissie een brede analyse van het economische beleid van Roemenië verricht.
Zij heeft zowel het convergentieprogramma als het nationale
hervormingsprogramma doorgelicht. Daarbij heeft zij niet alleen gekeken naar de
relevantie ervan voor een houdbaar begrotings- en sociaaleconomisch beleid in
Roemenië, maar is zij ook nagegaan of de EU-regels en -richtsnoeren in acht
zijn genomen, gezien de noodzaak de algemene economische governance van de
Europese Unie te versterken door middel van een EU-inbreng in toekomstige
nationale besluiten. Haar aanbevelingen in het kader van het Europees semester
worden in de onderstaande aanbevelingen (1) tot en met (8)
weergegeven.
(22)
In het licht van deze beoordeling heeft de Raad het
convergentieprogramma van Roemenië onderzocht. Zijn advies[6] daarover is met name in onderstaande aanbeveling (2) weergegeven.
BEVEELT AAN dat Roemenië in de
periode 2014-2015 actie zou moeten ondernemen om:
1.           Het
programma voor financiële bijstand van de EU/IMF ten uitvoer te leggen door de
beleidsvoorwaarden die zijn opgenomen in het memorandum van overeenstemming van
6 november 2013 en de latere aanvullingen daarop, ter aanvulling op
en ondersteuning van deze landenspecifieke aanbevelingen, ten volle na te
leven.
2.           De
begrotingsstrategie voor 2014 ten uitvoer te leggen, de
begrotingsinspanningen significant te versterken om ervoor te zorgen dat
in 2015 de middellangetermijndoelstelling wordt gehaald in overeenstemming
met de verplichtingen in het kader van het betalingsbalansprogramma, en zoals
weergegeven in het convergentieprogramma 2014, met name door de
onderliggende maatregelen te specificeren, en die
middellangetermijndoelstelling daarna wordt gehandhaafd. De belastinginning te
verbeteren door een brede strategie voor naleving van de belastingwetgeving
verder ten uitvoer te leggen en meer inspanningen te leveren om btw-fraude te
verminderen. Zwartwerk te bestrijden. Op begrotingsneutrale wijze de
belastingdruk op de laagbetaalden en de werknemers met een middeninkomen te
verminderen. De in 2010 gestarte pensioenhervorming te voltooien door de
pensioenleeftijd voor mannen en vrouwen gelijk te trekken.
3.           De
hervormingen van de gezondheidssector op te drijven teneinde die efficiënter,
van betere kwaliteit en toegankelijker te maken, onder meer voor mensen uit
achtergestelde groepen en uit afgelegen en geïsoleerde gemeenschappen. Meer
inspanningen te leveren om informele betalingen in te perken, onder meer met
behulp van degelijke beheers- en controlesystemen.
4.           De
actieve arbeidsmarktmaatregelen en de capaciteit van het Nationale
Arbeidsbureau te versterken. Bijzondere aandacht te besteden aan de activering
van niet-geregistreerde jongeren. Meer maatregelen te nemen ter bevordering van
de inzetbaarheid van oudere werknemers. In overleg met de sociale partners
duidelijke richtsnoeren voor transparante minimumloon-vorming vast te stellen,
waarbij rekening wordt gehouden met de economische en de
arbeidsmarktomstandigheden.
5.           De
kwaliteit en toegang tot beroepsonderwijs en -opleiding, stages, tertiair
onderwijs en een leven lang leren te verhogen en die aan de behoeften van de
arbeidsmarkt aan te passen. Ervoor te zorgen dat jonge kinderen betere toegang
tot onderwijs en zorg krijgen.
6.           Teneinde
de armoede te verlichten, de efficiëntie en effectiviteit van sociale
overdrachten te verhogen, met name voor kinderen, en de hervorming van de
sociale bijstand voort te zetten en sociale bijstand sterker aan
activeringsmaatregelen te koppelen. Meer inspanningen te leveren om de geplande
maatregelen ter bevordering van de integratie van de Roma in de arbeidsmarkt
ten uitvoer te leggen, de aanwezigheid op school te verhogen en voortijdig
schoolverlaten te verminderen, via een partnerschapsaanpak en een solide
toezichtmechanisme.
7.           Meer
inspanningen te leveren om de bestuurlijke capaciteit te versterken, met name
door de efficiëntie, het personeelsbeheer, de besluitvormingsmechanismen en de
coördinatie binnen en tussen de verschillende overheidsniveaus te verbeteren,
en om de transparantie, integriteit en verantwoordingsplicht te verbeteren. De
absorptie van EU-middelen te versnellen, de beheers- en controlesystemen te
versterken, en de capaciteit voor strategische planning te verbeteren, met
inbegrip van het meerjarige begrotingsaspect. De hardnekkige tekortkomingen op
het gebied van aanbestedingen aan te pakken. De kwaliteit en efficiëntie van
het gerecht te blijven verbeteren, corruptie op alle niveaus te bestrijden en
ervoor te zorgen dat gerechtelijke beslissingen daadwerkelijk ten uitvoer
worden gelegd.
8.           De
mededinging en efficiëntie in de sectoren energie en vervoer te bevorderen. De
corporate governance van staatsbedrijven in de sectoren energie en vervoer
sneller te hervormen en die staatsbedrijven efficiënter te maken. Het beleid
inzake energie-efficiëntie te verbeteren en te stroomlijnen. De
grensoverschrijdende integratie van energienetwerken te verbeteren en bij
voorrang bidirectionele gasstromen in gasinterconnecties mogelijk te maken.
Gedaan te Brussel,
                                                                       Voor
de Raad
                                                                       De
voorzitter
[1]               PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.
[2]               COM(2014) 424 final.
[3]               P7_TA(2014)0128 en P7_TA(2014)0129.
[4]               COM(2013) 800 final.
[5]               COM(2013) 790 final.
[6]               Uit hoofde van artikel 9, lid 2, van
Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad.