title: 68/41/EEG: Aanbeveling van de Commissie van 20 december 1967 gericht tot het Koninkrijk der Nederlanden betreffende het ontwerp van een Koninklijk Besluit op grondslag van artikel 1, leden 1 en 3, van het ontwerp van wet houdende voorzieningen op het gebied van de teruggaaf van omzetbelasting bij uitvoer en de heffing van omzetbelasting bij invoer (Handelingen Tweede Kamer 1967/1968, nr. 9323)

text:
Nr. L 18 / 12                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   22 . 1 . 68
                                       AANBEVELING VAN DE COMMISSIE
                                                 van 20 december 1967
              gericht tot het Koninkrijk der Nederlanden betreffende het ontwerp van een Koninklijk
              Besluit op grondslag van artikel 1, leden 1 en 3, van het ontwerp van wet houdende
              voorzieningen op het gebied van de teruggaaf van omzetbelasting bij uitvoer en de
              heffing van omzetbelasting bij invoer (Handelingen Tweede Kamer 1967/ 1968, Nr. 9323 )
                                  (Slechts de tekst in de Nederlandse taal is authentiek)
                                                        (68/41/EEG)
                            I                                         voor produkten van hetzelfde hoofdstuk of de
                                                                      zelfde tariefposten of op grondslag van de per
1 . De Nederlandse Regering heeft aan de Commissie                    centages welke bestaan voor produkten van een
bij schrijven van 30 oktober 1967, ontvangen op                       naastliggend hoofdstuk of een naastliggende ta
31 oktober 1967, meegedeeld dat zij het voornemen                     riefpost dan wel op grondslag van de tarieven
heeft met ingang van 1 januari 1968 de voorschriften                  voor de restitutie bij uitvoer ten aanzien van de
op het gebied van de omzetbelasting betreffende de                    desbetreffende of naastliggende produkten.
omzetbelasting bij invoer en de teruggaaf bij uitvoer                 De Nederlandse Regering heeft voor deze nieuwe
te wijzigen ; zij heeft aan de Commissie het des                     compenserende heffingen geen berekening over
betreffende ontwerp van een Koninklijk Besluit en                     gelegd, zoals bepaald is in het besluit van 21 juni
de toelichting daarop, alsmede het ontwerp van een                    1960 .
ministeriële beschikking, waarin de voorgenomen                  c) De derde maatregel tenslotte beoogt een afsluiting
wijzigingen zijn vervat, toegezonden.                                 te zijn van de vaststelling van de restituties bij
Het gaat hier om drieërlei maatregelen :                              uitvoer voor landbouwprodukten en de verede
a) De eerste maatregel bestaat in de invoering van                    lingsprodukten daarvan die tot op heden niet
    een forfaitair percentage van l^/o waarmede                       werden toegekend omdat in het verleden de be
    wordt beoogd de voordruk van de omzetbe                          lastingdruk op veevoeder niet werd beschouwd
    lasting op de tijdens het produktieproces ge                     als belastingdruk op een grondstof die voor com
    bruikte investeringsgoederen en diensten te com                  pensatie in aanmerking komt. Een eerste maat
    penseren. Tot dit percentage van 1 % is men                       regel van deze aard werd reeds getroffen op
    gekomen op grond van een door het Centraal                        1 september 1967. Voor de nieuwe tarieven van
    Planbureau uitgevoerde algemene macro-econo                      de restituties bij uitvoer zijn evenmin berekenin
    mische berekening, waarbij voor 1968 wordt uit                   gen overgelegd.
    gegaan van 7,7 miljard gulden als totaalbedrag               2. De Commissie heeft bedoelde maatregelen voor
    van de afschrijvingen en voor 1968 van een ge               eerst getoetst aan de artikelen 95 tot 97 van het
    schat totaalverbruik aan diensten ten bedrage van            Verdrag, vervolgens aan het besluit van de Vertegen
    5 miljard gulden. Er wordt van uitgegaan dat                 woordigers van de Regeringen der Lid-Staten, in hel
    35 % van deze afschrijvingen en diensten op de               kader van de Raad bijeen, van 21 juni 1960 en
    uitvoer betrekking hebben. De gecumuleerde                   tenslotte aan artikel 102 van het Verdrag.
    omzetbelastingdruk wordt geschat op 9,6 % voor
    investeringsgoederen en op 3 % voor de diensten.             3 . In de toelichting wordt gesteld dat bedoelde
    Het forfaitaire percentage van 1 % moet of ko               maatregelen in de eerste plaats gericht zijn op aan
    men naast de bestaande of toekomstige omzet                 passing aan het stelsel van belasting op de toege
    belastingen bij invoer en teruggaven die met in             voegde waarde dat in Nederland in het begin van
    gang van 1 juli 1967 verhoogd zijn met een                   1969 zal worden ingevoerd, en vervolgens op aan
    toeslag van 1/5, of het moet alleen in die gevallen          passing aan de nieuwe concurrentiesituatie waarte
    worden toegepast waarin geen omzetbelasting bij              genover de Nederlandse economie zich vanaf 1 ja
    invoer wordt geheven of geen teruggaaf bij uit              nuari 1968 , wanneer het nieuwe stelsel van belasting
    voer wordt toegekend.                                        op de toegevoegde waarde in Duitsland wordt toe
b) Door de tweede maatregel worden nieuwe om                    gepast, zal zien geplaatst.
    zetbelastingen bij invoer in het leven geroepen              In verband met de minder stringente interpretatie
    voor alle produkten (met uitzondering van enkele             die de Commissie na de aanvaarding door de Raad
    hoofdstukken van het Nederlandse douanetarief)               van de beide richtlijnen inzake het gemeenschappe
    waarvoor tot nu toe geen omzetbelasting bij in              lijk stelsel van belasting op de toegevoegde waarde
    voer werd geheven . De percentages van deze                  voornemens is te geven aan het begrip „belasting
    nieuwe omzetbelastingen bij invoer worden vast              techniek" ( zie het antwoord van de Commissie op
    gesteld of op grondslag van het rekenkundig ge              schriftelijke vraag nr. 143 van de heer Vredeling -
    middelde van de tarieven welke reeds bestaan                 Publikatieblad nr. 283 van 22 november 1967, blz. 8 ),
 ---pagebreak--- 22 . 1 . 68                          Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        Nr. L 18/13
kunnen de betreffende maatregelen worden be                           gemaakt dat deze schatting zowel de afschrijvingen
schouwd als in overeenstemming te zijn met het                         op overheidsinvesteringen omvat alsook de afschrij
criterium van de belastingtechniek, en zodoende als                    vingen van de handel ( groot- en kleinhandel) en an
verenigbaar met het besluit van 21 juni 1960.                          dere niet rechtstreeks bij de uitvoer betrokken sec
                                                                       toren van de economie. Bij de uniforme spreiding
Hoewel de Commissie volledig begrip heeft voor de                      van de afschrijvingen en de diensten over alle sectoren
technische moeilijkheden waarvoor de Nederlandse                       van de economie is bovendien te duchten dat de in de
administratie zich ziet geplaatst, moet zij toch con                  artikelen 95 tot 97 neergelegde beperking van de
stateren dat de Nederlandse Regering niet geheel                       compensatie naar boven in bepaalde gevallen wordt
heeft voldaan aan de krachtens het besluit van                         overschreden. Uiteraard kan een aandeel van de af
21 juni 1960 op haar rustende verplichting, om in                      schrijvingen ter hoogte van ongeveer 9 % van de
geval van wijziging van de compensatie aan de gren                    uitvoerwaarde en van de diensten ten belope van
zen voldoende berekeningsmateriaal voor een onder                     ongeveer 6 % van de waarde bij uitvoer, zoals n.l.
zoek van de betreffende maatregelen ter beschikking                    blijkt uit het algemene uitgangspunt van een de
te stellen .
                                                                       uitvoer betreffend gedeelte van 35 % van de af
                                                                       schrijvingen en diensten, niet meer in overeenstem
4. Wat betreft de verenigbaarheid met de artikelen                     ming zijn met de werkelijkheid in al die gevallen
 95 tot 97 van het Verdrag kan met betrekking tot                      waarin het totale aandeel van de bij de produktie
 bedoelde maatregelen het volgende worden vast                        van voor uitvoer bestemde goederen gebruikte grond
gesteld :                                                              stoffen, hulpstoffen en energie reeds een omvang
                                                                       bereikt die - geheel afgezien van de loonkosten en
a) Aanvullend percentage van 1 % ter compensatie                       de winstmarge - voor afschrijvingen en diensten
                                                                       slechts een aandeel van minder dan 15 % overlaat.
     van de cumulatieve omzetbelasting op investe
      ringsgoederen en diensten                                        Aan de hand van reeds vroeger, n.l. in verband met
                                                                        andere wijzigingen, door de Nederlandse Regering
Tegen de schatting van de afschrijvingen en de dien                    overgelegde berekeningen kunnen de volgende geval
 sten moet in de eerste plaats hierom bezwaar worden                   len als voorbeeld worden aangehaald :
                                                   Document   van   de  Commissie      Aandeel van de grondstoffen en
                           Produkten
                                                   waarin de berekeningen van de       energie dat in deze berekeningen
                                                  Nederlandse administratie vervat       als uitgangspunt is gebruikt
                                                                zijn
                — Eenden (ex 01.05 )              10.563/IV/67                                      90   %
                — Kalkoenen en levers             10.563 /IV/67                                     88   o/o
                    van kalkoenen
                    (ex 02.02, ex 02.03 )
                — Eendagskuikens                  10.563 /IV/67                                     91,5 «/O
                    (ex 01.05 )
                — Kippeëieren                     10.563 /IV/67                                     97   %
                    (ex 04.05 A)
                — Kabels van koperdraad           IV/6. 161 /61 Bijl. IV A                          86   %
                    (74.10)
                 — Platen van tin                 312/1V/63 Bijl . IV D                             86,7 %
                    ( 80.03 B I )
 Bij onderlinge vergelijking van de afzonderlijke tak                  textielindustrie                            2,8 %
 ken van de Nederlandse economie blijkt dat wat de                      schoeisel- en kledingindustrie              1,8 %
 verhouding aangaat, van de afschrijvingen tot de                       hout- en meubelindustrie                    2,99 ^/o
 produktie (tegen marktprijzen), zulks op basis van de                  metaalindustrie en machinebouw              2,22 %
 meest recente, beschikbare gegevens over 1964 (zie                     elektrotechnische industrie                 2,70 %
 Nationale Rekeningen 1966, tabel 30), bij in totaal
 een verhouding van 5.075 miljoen gulden afschrij                      Overschrijding van de in de artikelen 95-97 van het
  vingen tegen een produktie van 114.703 miljoen gul                   Verdrag voor fiscale compensatie gestelde grenzen,
  den = 4,4 % bij voorbeeld bij de navolgende be                       hetgeen, naar hierboven is uiteengezet, voor bepaalde
  drijfstakken een aanzienlijk lagere verhouding bestaat :              Produkten of groepen van produkten te duchten is,
  land- en bosbouw                        3,88 %                        kan niet worden gerechtvaardigd met het argument
  levensmiddelenindustrie                 1,6 %                         dat bij andere produkten of groepen van produkten
  dranken- en tabaksindustrie             1,7 %                         geen volledige compensatie plaatsvindt.
 ---pagebreak--- Nr. L 18 / 14                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                           22 . 1 . 68
Een inbreuk op de artikelen 95 tot en met 97 van           tot 97 van het Verdrag, zijn niet aan het licht ge
het Verdrag, die bij bepaalde produkten of groepen         treden .
van produkten bij toepassing van het forfaitaire per      5 . In verband met de onder 4 a) und 4 b) behandelde
centage van 1 % te verwachten is kan derhalve alleen
                                                           maatregelen wijst de Commissie erop dat ook de
worden voorkomen als de Nederlandse Regering               overige Lid-Staten ter gelegenheid van de raadple
overgaat tot differentiatie van dit percentage. Daar       ging in december 1967 ten aanzien van de toegepaste
haar hiervoor echter slechts een zeer kort tijdsbestek     globale berekeningsmethode ernstige bezwaren heb
rest indien zij de voorgenomen maatregelen op 1 ja
                                                           ben gemaakt.
nuari 1968 in werking wil doen treden, zou er geen
bezwaar tegen bestaan dat deze differentiatie aan de       6. De voorgenomen maatregelen werden eveneens
hand van de beschikbare, economische gegevens over         getoetst aan artikel 102 van het Verdrag.
de afzonderlijke bedrijfstakken plaatsvindt en de al       Op dit ogenblik kan niet worden vastgesteld of de
dus gedifferentieerde percentages worden toegepast          voorwaarden voor de toepassing van artikel 102
op de door de afzonderlijke bedrijfstakken gepro           aanwezig zijn.
duceerde goederen.                                          De Commissie behoudt zich echter de mogelijkheid
b) Invoering van nieuwe omzetbelastingen bij invoer
                                                            voor de economische gevolgen van deze maatregelen
                                                            verder te onderzoeken en eventueel de in artikel 101
     voor produkten, waarvoor bij invoer tot nu toe
     geen compenserende beffing werd geheven                bedoelde procedure in te leiden.
Artikel 97 van het Verdrag staat toe dat, indien aan                                   II
de overige voorwaarden is voldaan, gemiddelde per
centages worden vastgesteld per produkt of groep            Om bovengenoemde redenen en op grondslag van de
van produkten. De Commissie heeft de vaststelling           artikelen 95-97 en 155 van het Verdrag beveelt de
van groepen van produkten altijd slechts in zoverre         Commissie het Koninkrijk der Nederlanden het vol
toelaatbaar geacht als in een groep van produkten           gende aan :
goederen werden bijeengebracht die ongeveer dezelfde        — ter zake dienende maatregelen te treffen om te
gemiddelde belastingdruk kennen. Vaststelling van               verhinderen dat het op artikel 1 , leden 1 en 3 ,
één enkel gemiddeld percentage voor alle produkten              van het wetsontwerp houdende voorzieningen op
of voor een overwegend deel der produkten van een               het gebied van de teruggaaf van omzetbelasting
hoofdstuk of van       enkele hoofdstukken     van een
douanetarief of voor produkten van verschillende
                                                                bij uitvoer en de heffing van omzetbelasting bij
                                                                invoer (Handelingen Tweede Kamer 1967/1968,
tariefposten gaat volgens de Commissie verder dan               nr. 9323 ) gebaseerde Koninklijk Besluit in zijn
de overeenkomstig artikel 97 toegelaten vorming van             huidige redactie in werking treedt;
groepen van produkten. Dergelijke compenserende
 tarieven vallen dus niet onder artikel 97 maar onder       — bedoeld ontwerp van dit Koninklijk Besluit op
 artikel 95 van het Verdrag en mogen dus niet uitgaan           nieuw in onderzoek te nemen ten einde
boven de belastingdruk van het laagst belaste pro              a) het ter compensatie van de voordruk der om
 dukt van het betreffende hoofdstuk of de hoofdstuk                zetbelasting op investeringsgoederen en dien
ken van het douanetarief of van de samengevoegde                    sten bestemde tarief zodanig te differentiëren
 tariefposten . De omstandigheid dat de voorgenomen                 dat gewaarborgd wordt dat de in artikel 97
 percentages gebaseerd zijn op het rekenkundig ge                  gestelde grenzen voor de compensatie van de
 middelde van de telkens voor enkele posten van het                 gemiddelde omzetbelastingdruk in acht wor
 betreffende hoofdstuk van het douanetarief of naast               den genomen ;
 liggende hoofdstukken, vastgestelde tarief, alsmede            b) te verzekeren dat de in te voeren percentages
 de omstandigheid dat produkten die onder één hoofd                van de compenserend^ heffingen in geen geval
 stuk van het douanetarief vallen of tot verschillende              komen te liggen boven de in artikel 95, lid 1,
 samengevoegde tariefposten behoren, een zeer ver                  van het Verdrag gestelde grenzen voor de
 schillende verwerkingsgraad hebben en dus verschil                compensatie van de binnenlandse belasting
 lende verhoudingen te zien geven tussen de in aan                 druk in verband met de omzetbelasting.
 merking genomen kostenfactoren en de prijs, laat
 terecht twijfel bestaan over de vraag of de bedoelde       De Commissie stelt de overige Lid-Staten van deze
 compenserende percentages in alle gevallen binnen           aanbeveling in kennis .
 de door artikel 95, lid 1, gestelde grenzen blijven.        De Commissie verzoekt de Nederlandse Regering
                                                             haar mede te delen welke maatregelen zij op grond
 c) Wijziging van de percentages van de teruggaaf           van deze aanbeveling heeft getroffen.
      bij uitvoer
 Aanknopingspunten ervoor dat de voorgenomen per            Brussel, 20 december 1967.
 centages van de teruggaaf bij uitvoer voor bepaalde                                         Voor de Commissie
 landbouwprodukten, resp . voor produkten afkomstig
                                                                                De Voorzitter
 van de verwerking van landbouwprodukten niet in
 overeenstemming zouden zijn met de artikelen 95                                                  Jean REY


Avis juridique important

|

32003H0120

Aanbeveling van de Commissie van 20 februari 2003 inzake de bescherming en voorlichting van de bevolking ten aanzien van blootstelling door de aanhoudende besmetting met radioactief cesium van bepaalde uit het wild afkomstige levensmiddelen ten gevolge van het ongeluk in de kerncentrale van Tsjernobyl (kennisgeving geschied onder nummer C(2003) 510)

Publicatieblad Nr. L 047 van 21/02/2003 blz. 0053 - 0055

Aanbeveling van de Commissievan 20 februari 2003inzake de bescherming en voorlichting van de bevolking ten aanzien van blootstelling door de aanhoudende besmetting met radioactief cesium van bepaalde uit het wild afkomstige levensmiddelen ten gevolge van het ongeluk in de kerncentrale van Tsjernobyl(kennisgeving geschied onder nummer C(2003) 510)(2003/120/EG)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, en met name op artikel 38, eerste alinea, en artikel 124, tweede alinea,Gezien het advies van de groep van deskundigen, aangewezen door het Wetenschappelijk en Technisch Comité overeenkomstig artikel 31 van het Verdrag,Overwegende hetgeen volgt:(1) Ten gevolge van het ongeluk in de kerncentrale van Tsjernobyl op 26 april 1986 zijn aanzienlijke hoeveelheden radioactieve stoffen in de atmosfeer gekomen.(2) Een groot aantal derde landen heeft als gevolg van het ongeluk in de kerncentrale van Tsjernobyl te maken gehad met neerslag van radioactief cesium.(3) In bepaalde delen van de grondgebieden van sommige lidstaten en kandidaat-lidstaten van de Europese Unie is een aanzienlijke radioactieve neerslag opgetreden.(4) Bij Verordening (EEG) nr. 737/90 van de Raad van 22 maart 1990 betreffende de voorwaarden voor de invoer van landbouwproducten van oorsprong uit derde landen ingevolge het ongeluk in de kerncentrale van Tsjernobyl(1), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 616/2000(2), zijn voor de invoer van voor menselijke voeding bestemde landbouwproducten van oorsprong uit derde landen maximale toleranties inzake radioactief cesium vastgesteld, waarvan de naleving door de lidstaten gecontroleerd wordt.(5) In een verklaring in de Raad op 12 mei 1986 in verband met de goedkeuring van Verordening (EEG) nr. 1707/86 van de Raad van 30 mei 1986 betreffende de voorwaarden voor de invoer van landbouwproducten van oorsprong uit derde landen ingevolge het ongeluk in de kerncentrale van Tsjernobyl(3) hebben de lidstaten zich ertoe verbonden dezelfde maximale toleranties toe te passen op de handel binnen de Gemeenschap.(6) Bij Verordening (EG) nr. 1661/1999 van de Commissie van 27 juli 1999 houdende uitvoeringsbepalingen van Verordening (EEG) nr. 737/90 van de Raad betreffende de voorwaarden voor de invoer van landbouwproducten van oorsprong uit derde landen ingevolge het ongeluk in de kerncentrale van Tsjernobyl(4), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1608/2002(5), zijn onder andere specifieke voorwaarden ingevoerd om de controle op de invoer van wilde paddestoelen uit een aantal derde landen aan te scherpen.(7) De lidstaten hebben vergelijkbare controles en voorwaarden toegepast, en doen dat zo nodig nog steeds, op het in de handel brengen van levensmiddelen afkomstig van hun eigen nationale agro-industriële voedselvoorzieningsketens, met name ten aanzien van schapen- en rendiervlees.(8) De maatregelen in situ op de grondgebieden van de lidstaten vloeien voort uit de bestaande wettelijke verplichtingen van die lidstaten uit hoofde van Richtlijn 96/29/Euratom van de Raad van 13 mei 1996 tot vaststelling van de basisnormen voor de bescherming van de gezondheid der bevolking en der werkers tegen de aan ioniserende straling verbonden gevaren(6) en de artikelen 35 en 36 van het Euratom-Verdrag.(9) Natuurlijke en semi-natuurlijke ecosystemen zoals bossen en beboste percelen zijn over het algemeen de natuurlijke habitat van wilde dieren, bessen en paddestoelen en radioactief cesium wordt door dergelijke ecosystemen gewoonlijk in een cyclische uitwisseling tussen de bovenste bodemlagen (strooisel), bacteriën, microfauna, microflora en vegetatie vastgehouden. Bovendien bestaat de bodem van dergelijke ecosystemen voor het grootste gedeelte uit organisch materiaal, waardoor de biologische beschikbaarheid van radioactief cesium wordt vergroot.(10) Bosplanten die waarschijnlijk door de mens gegeten zullen worden zijn eetbare vruchtensoorten, in het bijzonder wilde bessen zoals bosbessen, kruipbramen, veenbessen, frambozen, bramen en wilde aardbeien. Uit de trends van de besmetting van wilde bessen met radioactief cesium blijkt dat deze sinds het ongeluk van Tsjernobyl langzaam afneemt of constant blijft, vooral in overblijvende soorten.(11) Door de invloed van de aard van de bosgrond op de beschikbaarheid van radioactief cesium vertonen veel eetbare wilde paddestoelensoorten (cantharellen, kastanjeboleten, gele stekelzwammen en andere bekende eetbare paddestoelen) nog een cesiumactiviteit van meer dan 600 Bq/kg. Paddestoelen van mycorrhizale schimmels die in symbiose met bomen leven en diepgroeiend mycelium hebben (bijvoorbeeld Boletus edulis), zijn veel later door de radioactieve neerslag besmet geraakt en vertonen nu een zeer hoge besmetting met radioactief cesium.(12) Besmetting met radioactief cesium doet zich ook voor bij diersoorten zoals vrij wild en carnivore zoetwatervissen uit meren in gebieden met de hoogste neerslag. In het bijzonder draagt de aanwezigheid van sterk besmette soorten in het voedsel (korstmossen, mossen en met name bepaalde paddestoelensoorten) ertoe bij dat de besmetting van vrij wild dat deze soorten eet toeneemt.(13) Aangenomen wordt dat de duur van de besmetting met radioactief cesium als gevolg van het ongeluk bij Tsjernobyl van een aantal producten afkomstig van soorten die in bossen en andere natuurlijke en semi-natuurlijke ecosystemen leven en groeien, in hoofdzaak bepaald wordt door de fysische halveringstijd van die radionuclide, die van de orde van 30 jaar is, en dat die besmetting daardoor de komende decennia nauwelijks zal afnemen.(14) De afgelopen jaren hebben sommige lidstaten de Commissie gegevens verstrekt waaruit blijkt dat in vrij wild, bessen, paddestoelen en carnivore vis uit meren hoge gehalten radioactief cesium kunnen worden aangetroffen.(15) De incidentie van vlees van vrij wild met meer dan 600 Bq/kg radioactief cesium neemt langzaam af, behalve in het geval van wilde zwijnen; er worden nog steeds niet-verwaarloosbare hoeveelheden vlees van vrij wild aangetroffen, afkomstig van bepaalde delen van de grondgebieden van sommige lidstaten en kandidaat-lidstaten, waarin deze grenswaarde wordt overschreden.(16) In bepaalde gebieden van Duitsland is het gehalte radioactief cesium in vlees van wilde zwijnen soms meer dan tienmaal zo groot als het gehalte in reewild of roodwild. Zo vertoont de incidentie van gevallen van wilde zwijnen met meer dan 600 Bq/kg radioactief cesium sinds 1996 een stijgende lijn en lag die in 1999 op 51 % met piekwaarden van meer dan 10000 Bq/kg.(17) Aangenomen kan worden dat in delen van de grondgebieden van een aantal lidstaten en kandidaat-lidstaten, waar zich een vergelijkbare neerslag van radioactief cesium heeft voorgedaan, de besmetting van vlees van vrij wild en met name van wilde zwijnen van ongeveer hetzelfde niveau is als in Duitsland.(18) Uit recente gegevens blijkt dat de concentraties radioactief cesium in carnivore zoetwatervissen, afkomstig uit meren in gebieden met de hoogste neerslag, nog steeds groot zijn, met piekwaarden van meer dan 10000 Bq/kg in snoeken en 5000 Bq/kg in baarzen.(19) Aangezien eetbare uit het wild afkomstige producten niet noodzakelijk via de agro-industriële voedselvoorzieningsketens in de handel gebracht worden, is het mogelijk dat zij aan de nationale wettelijke controles ontsnappen.(20) De lidstaten hebben de bevolking ingelicht over het gezondheidsrisico dat is verbonden aan de consumptie van bepaalde categorieën levensmiddelen na het ongeluk van Tsjernobyl, maar de bevolking beseft steeds minder dat uit het wild afkomstige levensmiddelen nog steeds besmet zijn.(21) Hoewel de gevolgen van de besmetting van uit het wild afkomstige levensmiddelen voor de gezondheid van de algemene bevolking uiterst gering zijn, mag het gezondheidsrisico voor personen die grote hoeveelheden van dergelijke levensmiddelen uit getroffen gebieden consumeren niet worden verwaarloosd; daarom moet de bevolking beter van die gevaren bewust gemaakt worden.(22) Bij Verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2002 tot vaststelling van de algemene beginselen en voorschriften van de levensmiddelenwetgeving, tot oprichting van een Europese Autoriteit voor voedselveiligheid en tot vaststelling van procedures voor voedselveiligheidsaangelegenheden(7) is een systeem voor snelle uitwisseling van informatie ingesteld. Dat systeem moet worden gebruikt voor het uitwisselen van informatie tussen de lidstaten over geregistreerde gevallen waarin de maximale toleranties worden overschreden,BEVEELT AAN:1. dat de lidstaten ter bescherming van de gezondheid van de consument de nodige maatregelen nemen om ervoor te zorgen dat de maximale toleranties voor cesium-134 en cesium-137 als bedoeld in artikel 3 van Verordening (EEG) nr. 737/90 in de Gemeenschap worden nageleefd bij het in de handel brengen van vrij wild, wilde bessen, wilde paddestoelen en carnivore vis uit meren;2. dat de lidstaten de bevolking in gebieden waar de maximale toleranties in dergelijke producten kunnen worden overschreden, over het desbetreffende gezondheidsrisico inlichten;3. dat de lidstaten de Commissie en elkaar via het bij Verordening (EG) nr. 178/2002 ingestelde communautair systeem voor vroegtijdige waarschuwing op de hoogte stellen van de geregistreerde gevallen van dergelijke producten die in de Gemeenschap in de handel zijn gebracht en waarin de maximale toleranties zijn overschreden;4. dat de lidstaten de Commissie en de andere lidstaten in kennis stellen van de maatregelen die zij naar aanleiding van deze aanbeveling hebben genomen.Gedaan te Brussel, 20 februari 2003.Voor de CommissieMargot WallströmLid van de Commissie(1) PB L 82 van 29.3.1990, blz. 1.(2) PB L 75 van 24.3.2000, blz. 1.(3) PB L 146 van 31.5.1986, blz. 88.(4) PB L 197 van 29.7.1999, blz. 17.(5) PB L 243 van 11.9.2002, blz. 7.(6) PB L 159 van 29.6.1996, blz. 1.(7) PB L 31 van 1.2.2002, blz. 1.


title: Aanbeveling van de Commissie van 8 september 2011 ter ondersteuning van een EU-wijde eCall-dienst in elektronischecommunicatienetwerken voor de transmissie van op 112 gebaseerde noodoproepen uit voertuigen ( eCalls ) Voor de EER relevante tekst

text:
               22.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 303/46

         AANBEVELING VAN DE COMMISSIE
   van 8 september 2011
   ter ondersteuning van een EU-wijde eCall-dienst in elektronischecommunicatienetwerken voor de transmissie van op 112 gebaseerde noodoproepen uit voertuigen („eCalls”)
   (Voor de EER relevante tekst)
   (2011/750/EU)
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 292,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Krachtens Beschikking 91/396/EEG van de Raad van 29 juli 1991 inzake invoering van een gemeenschappelijk Europees oproepnummer voor hulpdiensten (1) moesten de lidstaten ervoor zorgen dat het nummer 112 werd ingevoerd in openbare telefoonnetten als gemeenschappelijk Europees oproepnummer voor hulpdiensten.

               (2)

               Krachtens Richtlijn 2002/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronischecommunicatienetwerken en -diensten („Universeledienstrichtlijn”) (2) moeten de lidstaten ervoor zorgen dat oproepen op het nummer 112 op afdoende wijze worden beantwoord en behandeld en dat alle eindgebruikers in staat zijn 112 kosteloos te bereiken.

               (3)

               Richtlijn 2010/40/EU van het Europees Parlement en de Raad van 7 juli 2010 betreffende het kader voor het invoeren van intelligente vervoerssystemen op het gebied van wegvervoer en voor interfaces met andere vervoerswijzen (3) voorzag in prioritaire acties, waaronder de geharmoniseerde voorziening in de gehele Unie van een interoperabele eCall-dienst. De invoering van een dergelijke geharmoniseerde dienst in alle voertuigen in de Europese Unie kan het aantal verkeersslachtoffers en de ernst van de verwondingen ten gevolge van verkeersongevallen aanzienlijk beperken.

               (4)

               Het is voor alle lidstaten belangrijk gemeenschappelijke technische oplossingen en praktijken te ontwikkelen voor de levering van noodoproepdiensten. Gemeenschappelijke technische oplossingen dienen verder te worden ontwikkeld via de Europese normalisatie-instellingen teneinde de introductie van de eCall-dienst te vergemakkelijken, de interoperabiliteit en continuïteit van de EU-wijde dienst te verzekeren en de kosten van invoering voor de Europese Unie te verminderen.

               (5)

               Een geharmoniseerde oplossing voor heel Europa zorgt voor interoperabiliteit voor de doorgifte aan de alarmcentrale van de spraak/audioverbinding en van de door het ingebouwde eCall-systeem gegenereerde minimumreeks van gegevens, waaronder de nauwkeurige locatie en het tijdstip van het ongeval. Een geharmoniseerde oplossing zorgt eveneens voor continuïteit van de eCall-dienst in de Europese landen. Met het grote volume aan grensoverschrijdend verkeer in Europa bestaat er een groeiende behoefte aan een gemeenschappelijk protocol voor gegevensoverdracht waarmee deze informatie aan alarmcentrales en noodhulpdiensten wordt doorgegeven, teneinde het gevaar voor verwarring of foutieve interpretatie van de doorgegeven data te vermijden.

               (6)

               De daadwerkelijke tenuitvoerlegging van een geharmoniseerde EU-wijde interoperabele eCall-dienst vereist dat de spraak/audioverbinding naast de door het ingebouwde systeem gegenereerde minimumreeks van gegevens over het ongeval automatisch wordt doorgezonden aan iedere geschikte alarmcentrale die de meegedeelde locatiegegevens kan ontvangen en gebruiken.

               (7)

               Afspraken voor de doorzending van informatie door exploitanten van mobiele netwerken naar alarmcentrales moeten op een doorzichtige en niet-discriminerende wijze tot stand komen, waarbij eventueel ook kostenaspecten een rol kunnen spelen.

               (8)

               Een geharmoniseerde oplossing voor heel Europa kan ook de interoperabiliteit verzekeren voor geavanceerde eCall-toepassingen, zoals de levering van aanvullende informatie, bijvoorbeeld over indicators voor botsingsensoren, over de aard van de lading gevaarlijke goederen of over het aantal inzittenden van het voertuig.

               (9)

               In Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (4) en Richtlijn 2002/58/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 juli 2002 betreffende de verwerking van persoonsgegevens en de bescherming van de persoonlijke levenssfeer in de sector elektronische communicatie (de „richtlijn betreffende privacy en elektronische communicatie”) (5) wordt in het algemeen bepaald dat het recht op bescherming van de persoonlijke levenssfeer en van persoonsgegevens volledig in acht moet worden genomen en dat daartoe passende technische en organisatorische beveiligingsmaatregelen moeten worden genomen. Het gebruik van locatiegegevens door noodhulpdiensten zonder toestemming van de betrokken gebruiker wordt echter wel toegestaan. Met name moeten de lidstaten ervoor zorgen dat er doorzichtige procedures zijn voor de manier waarop een aanbieder van een openbaar telecommunicatienetwerk en/of een openbare telecommunicatiedienst het ontbreken van de toestemming van een gebruiker voor de verwerking van locatiegegevens per afzonderlijke lijn kan opheffen voor organisaties die noodoproepen behandelen en als zodanig door een lidstaat erkend zijn.

               (10)

               De eCall-dienst is zo ontworpen dat gevolg wordt gegeven aan de aanbevelingen van de groep gegevensbescherming artikel 29 die vervat zijn in het op 26 september 2006 goedgekeurde werkdocument betreffende de gevolgen van het eCall-initiatief vanuit het oogpunt van bescherming van gegevens en van de persoonlijke levenssfeer, namelijk dat voertuigen die met eCall-apparatuur zijn uitgerust, in hun normale operationele status niet mogen worden gevolgd en dat de door de eCall-apparatuur doorgezonden minimumreeks van gegevens de minimuminformatie moet bevatten die vereist is voor een passende behandeling van noodoproepen.

               (11)

               Deze aanbeveling biedt lidstaten de mogelijkheid de organisatie van de eCall-respons te ontwerpen op de manier die het best overeenstemt met hun noodhulpdiensteninfrastructuur.

               (12)

               Activiteiten in het kader van het EU-actieprogramma op het gebied van civiele bescherming moeten tot doel hebben in andere beleidsdomeinen van de Unie doelstellingen inzake civiele bescherming op te nemen en de samenhang van het programma met andere activiteiten van de Unie te verzekeren. Dit geeft de Commissie de bevoegdheid activiteiten uit te voeren die gericht zijn op de verhoging van de paraatheid van organisaties die in de lidstaten bij de civiele bescherming betrokken zijn, door uitbreiding van hun capaciteit om op noodsituaties te reageren en verbetering van de technieken en methoden voor deze reactie en de onmiddellijke nazorg. Hieronder kunnen de verwerking en het gebruik van eCall-informatie door alarmcentrales en noodhulpdiensten vallen.

               (13)

               Voor een succesvolle invoering van een eCall-dienst in heel de Unie moet aandacht worden besteed aan de problemen die zich hierbij voordoen en moeten de tijdschema's voor de invoering van de nieuwe systemen worden gecoördineerd. In het Europese platform voor de invoering van eCall, dat in februari 2009 door de Commissie is opgericht als een publiek-privaat partnerschap, hebben alle belanghebbenden de beginselen voor een geharmoniseerde en tijdige invoering kunnen bespreken en goedkeuren.

               (14)

               Met het oog op de verwezenlijking van de doelstellingen van deze aanbeveling is een permanente dialoog noodzakelijk tussen exploitanten van mobiele netwerken en dienstenaanbieders en overheidinstanties, waaronder noodoproepdiensten.

               (15)

               Gelet op de voortdurende ontwikkeling van concepten en technologieën worden de lidstaten ertoe aangezet de ontwikkeling van diensten voor noodhulp, bijvoorbeeld aan toeristen en reizigers en aan vervoerders van gevaarlijke goederen over de weg, te bevorderen en te ondersteunen, en de ontwikkeling en tenuitvoerlegging van gemeenschappelijke interfacespecificaties te steunen teneinde de interoperabiliteit van deze diensten over heel Europa te waarborgen,

         HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING VASTGESTELD:

               1.

               De lidstaten dienen voor noodoproepen naar alarmcentrales die via het uniforme Europese alarmnummer 112 handmatig of automatisch tot stand worden gebracht door een telematicaterminal in een voertuig, de volgende geharmoniseerde voorwaarden en beginselen toe te passen.

               2.

               In deze aanbeveling wordt verstaan onder:

                           a)

                           „noodhulpdienst”: een als zodanig door de lidstaat erkende dienst die onmiddellijk spoedhulp verleent in situaties waarin er sprake is van direct gevaar voor lijf en leden, de individuele of volksgezondheid of veiligheid, eigendommen van particulieren of van de overheid of het milieu, maar niet noodzakelijkerwijs uitsluitend in deze situaties;

                           b)

                           „alarmcentrale”: een fysieke locatie waar noodoproepen worden ontvangen onder de verantwoordelijkheid van een overheidsinstantie of een door de nationale regering erkende privé-organisatie, waarbij vooraf door de overheid is bepaald welke alarmcentrale de „meest geschikte” is om noodoproepen uit een bepaald gebied of noodoproepen van een bepaald soort (bv. eCalls) te behandelen;

                           c)

                           „eCall”: een noodoproep vanuit een voertuig naar het nummer 112, die ofwel automatisch door activering van sensoren in het voertuig, ofwel handmatig tot stand wordt gebracht en waardoor met gebruik van draadloze mobielecommunicatienetwerken een gestandaardiseerde minimumreeks van gegevens wordt doorgezonden en een audiokanaal tot stand wordt gebracht tussen de inzittenden van het voertuig en de meest geschikte alarmcentrale;

                           d)

                           „emergency service category value” is de 8-bitwaarde die voor noodoproepen op mobiele netwerken wordt gebruikt ter aanduiding van het bijzondere soort noodoproep (1-politie, 2-ambulance, 3-brandweer, 4-kustwacht, 5- reddingsdienst in de bergen, 6-handmatig geïnitieerde eCall, 7-automatisch geïnitieerde eCall, 8-reserve), zoals vermeld in tabel 10.5.135d van ETSI TS 124.008;

                           e)

                           „eCall discriminator” of „eCall flag”: de „emergency service category value” die aan eCalls is toegekend overeenkomstig ETSI TS 124.008 (d.w.z. „6-handmatig geïnitieerde eCall” en „7-automatisch geïnitieerde eCall”), die een onderscheid mogelijk maakt tussen oproepen naar 112 op mobiele eindapparatuur en eCalls naar 112 op eindapparatuur in voertuigen alsmede tussen handmatig en automatisch gegenereerde eCalls;

                           f)

                           „minimumreeks van gegevens”: de informatie die naar de alarmcentrale moet worden gezonden overeenkomstig norm EN 15722, en tevens

                           g)

                           „exploitant van mobiele-telecommunicatienetwerk” of „exploitant van mobiel netwerk”: een aanbieder van een openbaar draadloos mobiele-communicatienetwerk.

               3.

               De lidstaten moeten nadere regels over de verwerking van eCalls opstellen voor exploitanten van openbare mobiele netwerken die in hun land werkzaam zijn. De regels moeten volledig in overeenstemming zijn met de bepalingen inzake gegevensbescherming waarin Richtlijnen 95/46/EG en 2002/58/EG voorzien. Voorts moeten zij aangeven welke alarmcentrale de meest geschikte is om eCalls door te zenden.

               4.

               De lidstaten moeten ervoor zorgen dat exploitanten van mobiele netwerken de mechanismen ten uitvoer leggen die nodig zijn voor de verwerking van de „eCall discriminator” in hun netwerken. De implementatie daarvan moet plaatsvinden vóór 31 december 2014.

               5.

               Exploitanten van mobiele netwerken moeten een eCall behandelen als elke andere oproep naar het gemeenschappelijk Europees alarmnummer 112.

               6.

               De lidstaten moeten hun nationale instanties ertoe verplichten uiterlijk eind maart 2012 bij de Commissie verslag uit te brengen over de maatregelen met betrekking tot deze aanbeveling en over de situatie bij de tenuitvoerlegging door de exploitanten van mobiele netwerken van het mechanisme voor de verwerking van de „eCall discriminator” in hun netwerken, zodat de Commissie een evaluatie kan uitvoeren waarbij rekening wordt gehouden met de nieuwe vereisten die voor alarmcentrales naar voren komen.

      Gedaan te Brussel, 8 september 2011.

            Voor de Commissie

         Neelie KROES

            Vicevoorzitster

      (1)  PB L 217 van 6.8.1991, blz. 31.

      (2)  PB L 108 van 24.4.2002, blz. 51.

      (3)  PB L 207 van 6.8.2010, blz. 1.

      (4)  PB L 281 van 23.11.1995, blz. 31.

      (5)  PB L 201 van 31.7.2002, blz. 37.


title: 2014/208/EU: Aanbeveling van de Commissie van 9 april 2014 over de kwaliteit van de rapportage over corporate governance ( „pas toe of leg uit” )  Voor de EER relevante tekst

text:
               12.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 109/43

         AANBEVELING VAN DE COMMISSIE
   van 9 april 2014
   over de kwaliteit van de rapportage over corporate governance („pas toe of leg uit”)
   (Voor de EER relevante tekst)
   (2014/208/EU)
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 292,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Een doeltreffend kader voor corporate governance is van cruciaal belang voor de samenleving, omdat goed bestuurde ondernemingen op lange termijn concurrerender en duurzamer zullen zijn. Goede corporate governance is in de eerste plaats de verantwoordelijkheid van de betrokken onderneming en er zijn op Europees en nationaal niveau regels vastgesteld om ervoor te zorgen dat bepaalde normen worden nageleefd. Het gaat daarbij om een combinatie van wetgeving en soft law, namelijk nationale corporate-governancecodes.

               (2)

               Corporate-governancecodes hebben als doel beginselen vast te stellen voor goede corporate governance in beursgenoteerde ondernemingen in Europa op basis van transparantie, verantwoordingsplicht en een langetermijnsperspectief. Zij bevatten normen en optimale werkwijzen voor ondernemingen die deze beter kunnen doen presteren en op die manier bijdragen tot het bevorderen van groei, stabiliteit en investeringen op lange termijn.

               (3)

               Richtlijn 2013/34/EU van het Europees Parlement en van de Raad van 26 juni 2013 betreffende de jaarlijkse financiële overzichten, geconsolideerde financiële overzichten en aanverwante verslagen van bepaalde ondernemingsvormen (1) verplicht ondernemingen een verklaring inzake corporate governance op te nemen in hun bestuursverslag wanneer hun effecten zijn toegelaten tot de handel op een gereglementeerde markt van een lidstaat in de zin van artikel 4, lid 1, punt 14), van Richtlijn 2004/39/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende markten voor financiële instrumenten (2).

               (4)

               De verklaring inzake corporate governance moet essentiële informatie bevatten over de corporate-governanceregeling van de onderneming, zoals informatie over de corporate-governancecode(s) die voor de onderneming geldt(gelden), de interne controle- en risicobeheersystemen, de aandeelhoudersvergadering en haar bevoegdheden, de rechten van aandeelhouders, en het leidinggevend, het toezichthoudend en het bestuursorgaan, en de comités van die organen.

               (5)

               Hoogwaardige informatie-verstrekking over de corporate-governanceregelingen van ondernemingen levert nuttige informatie op voor investeerders en vergemakkelijkt hun investeringsbeslissingen. Dit geeft investeerders ook meer vertrouwen in de ondernemingen waarin zij investeren. Meer transparantie tegenover de markt kan ook, meer in het algemeen, gunstig zijn voor de reputatie van ondernemingen en voor meer legitimiteit zorgen in de ogen van belanghebbenden en van de samenleving als geheel.

               (6)

               Het in artikel 20 van Richtlijn 2013/34/EU neergelegde „pas toe of leg uit”-beginsel is een belangrijk kenmerk van de Europese corporate governance. Volgens dit beginsel moeten ondernemingen die afwijken van de toepasselijke corporate-governancecode, in hun verklaring inzake corporate governance aangeven van welke delen van de code zij afwijken, samen met de redenen voor die afwijking.

               (7)

               Volledige naleving van de code kan een positief signaal zijn voor de markt, maar is wellicht niet altijd de beste aanpak voor een onderneming uit het oogpunt van corporate governance. Door van een bepaling van de code af te wijken, kan een onderneming in sommige gevallen zichzelf efficiënter besturen. De „pas toe of leg uit”-aanpak biedt ondernemingen flexibiliteit door het hun mogelijk te maken hun corporate governance aan te passen aan hun grootte, aandeelhoudersstructuur of sectorale kenmerken. Tegelijkertijd wordt daardoor een cultuur van verantwoording bevorderd, waardoor ondernemingen worden aangemoedigd om meer na te denken over corporate-governanceregelingen.

               (8)

               Het „pas toe of leg uit”-beginsel krijgt brede steun van ondernemingen, investeerders en regelgevers als een nuttig instrument voor corporate governance. Zoals vermeld in het groenboek van 2011 over het EU-kader inzake corporate governance (3), blijkt echter dat er enkele tekortkomingen zijn in de manier waarop het beginsel in de praktijk wordt toegepast, met name wat betreft de kwaliteit van de door de ondernemingen verstrekte toelichting wanneer zij afwijken van de corporate-governancecodes. In dit verband was een grote meerderheid van de respondenten die reageerden op het groenboek er voorstander van ondernemingen te verplichten om in het geval van afwijkingen kwalitatief betere toelichting te verstrekken.

               (9)

               Volgens meer recente gegevens die door de Commissie zijn verzameld, is er sprake van een geleidelijke verbetering op dit gebied. Verscheidene lidstaten hebben bijvoorbeeld overleg opgestart of richtsnoeren vastgesteld over de kwaliteit van de toelichting. Er is echter nog ruimte voor verbetering.

               (10)

               In zijn resolutie van 29 maart 2012 (4) oordeelde het Europees Parlement dat de „pas toe of leg uit”-benadering (naleven of motiveren) een nuttig instrument is voor corporate governance. Het Parlement is met name voorstander van de verplichte naleving van een toepasselijke code door de onderneming en het verplicht verstrekken van zinvolle toelichting over afwijkingen van een code, die een beschrijving moet bevatten van de alternatieve maatregel die werd genomen.

               (11)

               In het actieplan van 2012 over Europees vennootschapsrecht en corporate governance (5) werd het belang van kwalitatief goede toelichting onderstreept, met name voor investeerders, en werd een initiatief van de Commissie aangekondigd ter verbetering van de kwaliteit van rapportage over corporate governance en de kwaliteit van de toelichtingen in het bijzonder.

               (12)

               Het doel van deze aanbeveling is een leidraad te bieden voor ondernemingen en hen bij te staan bij de verbetering van de kwaliteit van hun rapportage over corporate governance. Gezien de uiteenlopende rechtstradities en benaderingen, bieden deze aanbevelingen een algemeen kader dat verder kan worden ontwikkeld en aangepast aan de specifieke nationale context.

               (13)

               Deze aanbeveling is van toepassing op ondernemingen die in overeenstemming met artikel 20 van Richtlijn 2013/34/EU een verklaring inzake corporate governance moeten opstellen en die toelichting moeten verschaffen wanneer zij afwijken van de aanbevelingen van de corporate-governancecode(s).

               (14)

               Hoewel deze aanbeveling overeenkomstig artikel 20 van Richtlijn 2013/34/EU voornamelijk bestemd is voor beursgenoteerde ondernemingen, kunnen ook andere instellingen die een verklaring inzake corporate governance opstellen, baat hebben bij de verbetering van de kwaliteit van de informatie die zij voornemens zijn te verstrekken.

               (15)

               Naast de informatie die zij moeten verstrekken in hun verklaring inzake corporate governance, zijn ondernemingen in sommige lidstaten ook verplicht verslag uit te brengen over de manier waarop zij de belangrijkste beginselen en aanbevelingen van de code toepassen. Met het oog op de verdere verbetering van de transparantie worden alle Europese beursgenoteerde ondernemingen aangemoedigd verslag uit te brengen over de manier waarop zij de relevante codes hebben nageleefd met betrekking tot de aspecten die voor de aandeelhouders het belangrijkst zijn. Om deze informatie gemakkelijker toegankelijk te maken, zouden ondernemingen bovendien moeten overwegen deze ook online beschikbaar te maken.

               (16)

               Er is geen standaardformaat voor de rapportage over corporate governance dat in de gehele Unie geldt. Het presenteren van informatie in een algemene verklaring of per bepaling afzonderlijk is aanvaardbaar zolang deze informatief en nuttig is voor de aandeelhouders, investeerders en andere belanghebbenden. Ondernemingen zouden moeten voorkomen te algemene verklaringen op te stellen waardoor mogelijkerwijs voor aandeelhouders belangrijke aspecten niet aan bod komen, alsook afvinklijsten met weinig informatieve waarde. Zij zouden ook moeten vermijden overvloedige informatie te geven die mogelijk niet voldoende inzicht geeft.

               (17)

               Passende informatie over afwijkingen van de relevante codes en over de redenen voor deze afwijkingen is zeer belangrijk om ervoor te zorgen dat belanghebbenden met kennis van zaken beslissingen kunnen nemen over ondernemingen. Deze vermindert de informatieasymmetrie tussen de bestuurders en de aandeelhouders van een onderneming en doet derhalve voor deze laatsten de kosten voor controle dalen. De ondernemingen zouden duidelijk moeten aangeven van welke aanbevelingen van de code zij zijn afgeweken en voor elk geval toelichting moeten geven over de manier waarop de onderneming is afgeweken, de redenen voor de afwijking, de manier waarop de beslissing om van een aanbeveling af te wijken, tot stand is gekomen, het tijdskader van de afwijking en de maatregelen die zijn genomen om ervoor te zorgen dat het optreden van de onderneming consistent blijft met de doelstellingen van de aanbeveling en van de code.

               (18)

               Bij het verstrekken van die informatie zouden ondernemingen moeten vermijden gebruik te maken van gestandaardiseerde taal en moeten ingaan op de specifieke context van de onderneming die de afwijking van een aanbeveling verklaart. De toelichting zou gestructureerd moeten worden en zodanig moeten worden gepresenteerd dat zij gemakkelijk kan worden begrepen en gebruikt. Op deze manier zullen aandeelhouders gemakkelijker een constructieve dialoog kunnen aangaan met de onderneming.

               (19)

               Een doeltreffende „pas toe of leg uit”-aanpak vereist een efficiënte controle om ondernemingen te motiveren een corporate-governancecode na te leven of de niet-naleving ervan toe te lichten. In het groenboek van 2011 werd vastgesteld dat de door ondernemingen opgestelde verklaringen inzake corporate governance niet naar behoren bleken te worden gecontroleerd en dat weinig lidstaten overheidsinstanties of gespecialiseerde organen de volledigheid van de verstrekte informatie, en met name de toelichtingen, lieten controleren.

               (20)

               Verschillende actoren, zoals raden van bestuur, auditors en aandeelhouders zijn betrokken bij de controle van de door ondernemingen verstrekte informatie. De raden van bestuur en de aandeelhouders hebben ook een belangrijke rol te spelen bij het bevorderen van toelichtingen van goede kwaliteit. Met name kan een meer actieve controle door de aandeelhouders, in hun hoedanigheid van eigenaars van de onderneming, leiden tot betere praktijken inzake corporate governance.

               (21)

               De lidstaten en de voor de corporate-governancecodes bevoegde instanties worden ook aangemoedigd om na te gaan hoe meer aandacht zou kunnen worden besteed aan de algehele kwaliteit van de toelichtingen die ondernemingen geven bij afwijkingen in het kader van de bestaande controleregelingen in hun land. Er kunnen ook aanvullende stimulansen voor ondernemingen en andere betrokken partijen worden overwogen om de kwaliteit van de toelichtingen en van de rapportage over corporate governance in het algemeen verder te verbeteren.

               (22)

               Om te zorgen voor een efficiënte follow-up van deze aanbeveling dienen de lidstaten deze onder de aandacht te brengen van de instanties die bevoegd zijn voor de nationale corporate-governancecodes, beursgenoteerde ondernemingen en andere betrokken partijen. De lidstaten zouden de Commissie ook moeten informeren over de maatregelen die zij overeenkomstig deze aanbeveling hebben genomen,

         HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING VASTGESTELD:

      AFDELING I

      Algemene bepalingen

               1.

               Deze aanbeveling heeft als doel richtsnoeren te verstrekken voor de lidstaten, de instanties die bevoegd zijn voor nationale corporate-governancecodes, ondernemingen en andere betrokken partijen. De richtsnoeren zijn erop gericht de algemene kwaliteit van de verklaringen inzake corporate governance die overeenkomstig artikel 20 van Richtlijn 2013/34/EU door ondernemingen worden gepubliceerd, te verbeteren, in het bijzonder de kwaliteit van de toelichting die ondernemingen verstrekken wanneer zij afwijken van de aanbevelingen van de toepasselijke corporate-governancecode.

               2.

               Aanbevolen wordt dat, in voorkomend geval, corporate-governancecodes een duidelijk onderscheid maken tussen de onderdelen van de code waarvan niet kan worden afgeweken, de onderdelen die op grond van het „pas toe of leg uit”-beginsel van toepassing zijn, en de onderdelen die op vrijwillige basis kunnen worden toegepast.

      AFDELING II

      Kwaliteit van de verklaringen inzake corporate governance

               3.

               Artikel 20, lid 1, van Richtlijn 2013/34/EU verplicht beursgenoteerde ondernemingen in hun verklaring inzake corporate governance informatie te verstrekken over specifieke aspecten van hun corporate-governanceregelingen.

               4.

               Om de transparantie voor aandeelhouders, investeerders en andere belanghebbenden verder te vergroten, en naast de informatie over de punten die in lid 3 worden vermeld, zouden ondernemingen moeten beschrijven hoe zij de aanbevelingen van de toepasselijke corporate-governancecode over de aspecten die het belangrijkst zijn voor de aandeelhouders, hebben toegepast.

               5.

               De in de leden 3 en 4 bedoelde informatie zou voldoende duidelijk, accuraat en volledig moeten zijn om aandeelhouders, investeerders en andere belanghebbenden in staat te stellen een goed inzicht te verwerven in de wijze waarop de onderneming wordt bestuurd. Bovendien zou daarin moeten worden verwezen naar de specifieke kenmerken en situatie van de onderneming, zoals de grootte, de structuur of het eigenaarschap, of alle andere relevante kenmerken van de onderneming.

               6.

               Om aandeelhouders, investeerders en andere belanghebbenden gemakkelijker toegang te verlenen tot de in de leden 3 en 4 bedoelde informatie, zouden ondernemingen deze systematisch op hun website beschikbaar moeten maken en in hun bestuursverslag een verwijzing naar de website moeten opnemen, zelfs als zij reeds met andere in Richtlijn 2013/34/EU vermelde middelen informatie verstrekken.

      AFDELING III

      Kwaliteit van de toelichting in geval van een afwijking van een code

               7.

               Artikel 20, lid 1, van Richtlijn 2013/34/EU verplicht beursgenoteerde ondernemingen die afwijken van de aanbevelingen van de code waaraan zij zijn onderworpen of die zij hebben besloten vrijwillig toe te passen, een met redenen omklede toelichting te verstrekken.

               8.

               Voor de toepassing van lid 7 zouden ondernemingen duidelijk moeten aangeven van welke specifieke aanbevelingen zij zijn afgeweken en voor elke afwijking van een afzonderlijke aanbeveling:

                           a)

                           moeten uitleggen op welke wijze de onderneming is afgeweken van een aanbeveling;

                           b)

                           de redenen moeten opgeven voor de afwijking;

                           c)

                           moeten beschrijven hoe de beslissing om van de aanbeveling af te wijken, binnen de onderneming tot stand is gekomen;

                           d)

                           wanneer de afwijking in de tijd beperkt is, moeten aangeven wanneer de onderneming voornemens is een specifieke aanbeveling na te leven;

                           e)

                           in voorkomend geval, de maatregel moeten beschrijven die is genomen als alternatief voor het naleven van de aanbeveling en moeten uiteenzetten hoe die maatregel de onderliggende doelstelling van de specifieke aanbeveling of van de code als geheel bereikt, of moeten verduidelijken hoe hij bijdraagt tot een goede corporate governance van de onderneming.

               9.

               De in lid 8 bedoelde informatie zou voldoende duidelijk, accuraat en volledig moeten zijn om aandeelhouders, investeerders en andere belanghebbenden in staat te stellen de gevolgen van de afwijking van een bepaalde aanbeveling te beoordelen.
               Daarin zou ook moeten worden verwezen naar de specifieke kenmerken en situatie van de onderneming, zoals de grootte, de structuur of het eigenaarschap, of andere relevante kenmerken van de onderneming.

               10.

               De toelichting bij afwijkingen moet duidelijk worden vermeld in de verklaring inzake corporate governance, op zodanige wijze dat zij voor aandeelhouders, investeerders en andere belanghebbenden gemakkelijk te vinden is. Dit kan bijvoorbeeld gebeuren door dezelfde volgorde van de aanbevelingen aan te houden als in de betrokken code of door alle toelichtingen bij afwijkingen te groeperen in hetzelfde onderdeel van de verklaring inzake corporate governance, mits de gebruikte methode duidelijk wordt uitgelegd.

      AFDELING IV

      Slotbepalingen

               11.

               Om ondernemingen aan te moedigen de toepasselijke corporate-governancecode na te leven of afwijkingen ervan beter toe te lichten, dient op nationaal niveau efficiënte controle plaats te vinden, binnen het kader van de bestaande controleregelingen.

               12.

               De lidstaten zouden deze aanbeveling onder de aandacht moeten brengen van de instanties die bevoegd zijn voor de nationale corporate-governancecodes, beursgenoteerde ondernemingen en andere betrokken partijen. De lidstaten wordt verzocht de Commissie uiterlijk 13 april 2015, in kennis te stellen van de maatregelen die overeenkomstig deze aanbeveling zijn genomen, zodat de Commissie in staat is de situatie te volgen en te evalueren.

               13.

               Deze aanbeveling is gericht tot de lidstaten, instellingen die bevoegd zijn voor nationale corporate-governancecodes, beursgenoteerde ondernemingen en andere betrokken partijen.

      Gedaan te Brussel, 9 april 2014.

            Voor de Commissie

         Michel BARNIER

            Lid van de Commissie

      (1)  PB L 182 van 29.6.2013, blz. 19.

      (2)  PB L 145 van 30.4.2004, blz. 1.

      (3)  COM(2011) 164 van 5.4.2011.

      (4)  Resolutie van het Europees Parlement van 29 maart 2012 over een corporate-governancekader voor Europese ondernemingen (2011/2181(INI)).

      (5)  COM(2012) 740 van 12.12.2012.


title: Aanbeveling van de Raad van 10 juli 2012 over het nationale hervormingsprogramma 2012 van Griekenland

text:
               24.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 219/38

         AANBEVELING VAN DE RAAD
   van 10 juli 2012
   over het nationale hervormingsprogramma 2012 van Griekenland
   2012/C 219/11
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148, lid 4,
   Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid (1), en met name artikel 5, lid 2,
   Gezien de aanbeveling van de Europese Commissie,
   Gezien de conclusies van de Europese Raad,
   Gezien het advies van het Comité voor de werkgelegenheid,
   Na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 26 maart 2010 heeft de Europese Raad zijn goedkeuring gehecht aan het voorstel van de Commissie voor een nieuwe groei- en werkgelegenheidstrategie; deze Europa 2020-strategie moet voor betere coördinatie van het economisch beleid zorgen en zich toespitsen op de sleutelgebieden waarop Europa’s potentieel voor duurzame groei en concurrentievermogen een krachtige impuls nodig heeft.

               (2)

               De Raad heeft op 13 juli 2010 een aanbeveling inzake de globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten en de Unie (2010-2014) en op 21 oktober 2010 een besluit betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten (2) vastgesteld, die samen de „geïntegreerde richtsnoeren” vormen. De lidstaten werden verzocht in hun nationaal economisch en werkgelegenheidsbeleid met de geïntegreerde richtsnoeren rekening te houden.

               (3)

               De Raad heeft op 12 juli 2011 een aanbeveling (3) inzake het nationale hervormingsprogramma voor 2011 van Griekenland vastgesteld.

               (4)

               Op 23 november 2011 heeft de Commissie haar goedkeuring gehecht aan de tweede jaarlijkse groeianalyse en daarmee de aanzet gegeven tot het tweede Europees semester van voorafgaande en geïntegreerde beleidscoördinatie, dat op de Europa 2020-strategie berust.

               (5)

               Het Europees Parlement is naar behoren bij het Europees semester betrokken, in overeenstemming met Verordening (EG) nr. 1466/97, en heeft op 15 februari 2012 een resolutie over werkgelegenheid en sociale aspecten in de jaarlijkse groeianalyse 2012 en een resolutie over de bijdrage aan de jaarlijkse groeianalyse 2012 aangenomen.

               (6)

               Op 2 maart 2012 heeft de Europese Raad de prioriteiten inzake financiële stabiliteit, begrotingsconsolidatie en groeibevorderende maatregelen goedgekeurd. Hij benadrukte dat er verder moet worden gestreefd naar aan gedifferentieerde, groeivriendelijke begrotingsconsolidatie, normalisering van de kredietverschaffing aan de economie, bevordering van groei en concurrentievermogen, aanpakken van de werkloosheid en van de sociale gevolgen van de crisis, en modernisering van de overheidsdiensten.

               (7)

               Op 2 maart 2012 heeft de Europese Raad voorts de lidstaten die aan het Euro Plus-pact deelnemen verzocht hun toezeggingen tijdig te presenteren zodat zij kunnen worden opgenomen in hun stabiliteits- of convergentieprogramma’s en hun nationale hervormingsprogramma’s.

               (8)

               Op 12 april 2012 heeft Griekenland zijn nationale hervormingsprogramma voor 2012 voorgelegd alsmede informatie over zijn begrotingsplannen die onvolledig is als gevolg van de lopende actualisering van de budgettaire middellangetermijnstrategie (BMTS), die naar verwachting spoedig zal zijn voltooid. De Griekse overheid wordt verzocht om, zodra de actualisering van de BMTS is voltooid, alle standaardtabellen in te dienen die overeenkomstig het preventieve deel van het stabiliteits- en groeipact vereist zijn.

               (9)

               Op 21 februari 2012 heeft de Eurogroep overeenstemming bereikt over een tweede economisch aanpassingsprogramma voor Griekenland. De uitvoering van het economische beleid dat is beschreven in het memorandum van overeenstemming over specifieke economische beleidsvoorwaarden zal helpen om de overheidsschuld van Griekenland terug te dringen tot 117 % van het bbp in 2020. De Eurogroep is ook overeengekomen dat de financiering van het programma uit publieke middelen tot 2014 130 miljard EUR zal bedragen, bovenop de bedragen die zijn vastgelegd in het eerste financieringsprogramma.

               (10)

               De vrijgave van de tranches is afhankelijk van de naleving van kwantitatieve prestatiecriteria en een positieve evaluatie van de geboekte voortgang op het gebied van de beleidscriteria die zijn vastgelegd bij Besluit 2011/734/EU van de Raad van 12 juli 2011 gericht tot Griekenland met het oog op de versterking en verdieping van het begrotingstoezicht en tot aanmaning van Griekenland om maatregelen te treffen om het tekort te verminderen in de mate die nodig wordt geacht om de buitensporigtekortsituatie te verhelpen (4) (zoals gewijzigd op 8 november 2011 (5) en 13 maart 2012 (6)) en van het memorandum van overeenstemming over specifieke economische beleidsvoorwaarden, dat is ondertekend op 14 maart 2012.

               (11)

               Op 19 maart 2012 heeft de Europese Faciliteit voor financiële stabiliteit (EFFS) het eerste deel (5,9 miljard EUR) van de eerste tranche (14,5 miljard EUR) van het nieuwe financieringsprogramma aan Griekenland betaald. Verder heeft het Internationaal Monetair Fonds (IMF) 1,6 miljard EUR aan Griekenland uitgekeerd. Tot mei 2012 heeft Griekenland in het kader van het eerste en tweede programma officiële financiering voor een bedrag van in totaal 147,5 miljard EUR ontvangen.

               (12)

               In 2010 en 2011 heeft Griekenland enige voortgang geboekt in de richting van de ambitieuze doelstellingen die in het aanpassingsprogramma zijn vastgelegd. De uitvoering werd belemmerd door een aantal factoren: politieke instabiliteit, sociale onrust, ontoereikende administratieve capaciteit en vooral een recessie die veel ernstiger was dan verwacht. Enkele belangrijke begrotingsdoelstellingen werden niet gehaald, zodat er in 2010 en 2011 aanvullende consolidatiemaatregelen moesten worden aangenomen. Griekenland slaagde er evenwel in om het overheidstekort aanzienlijk te verlagen: van 15,8 % van het bbp in 2009 tot 9,1 % in 2011.

               (13)

               Op 18 april 2012 heeft de Commissie een mededeling aangenomen met de titel „Groei voor Griekenland”, waarin de nadruk wordt gelegd op de positieve invloed die het volledig en effectief uitvoeren van het economische aanpassingsprogramma kan hebben, doordat er een basis wordt gelegd voor groei, investeringen en sociale vernieuwing. In de mededeling wordt eraan herinnerd dat Griekenland kan rekenen op concrete steun door zijn lidmaatschap van de Unie en de eurozone. Verder wordt er benadrukt dat de hervormingen die zijn uitgestippeld in het tweede economische aanpassingsprogramma zijn bedoeld om het potentieel aan groei en werkgelegenheidsschepping van de Griekse economie te herstellen en om een rechtvaardiger samenleving te creëren. Daarnaast wordt de uitgebreide financiële steun omschreven die aan Griekenland wordt verstrekt en wordt nadruk gelegd op de bereidheid van de partners van Griekenland, en in het bijzonder van de Commissie, om manieren te vinden om op korte termijn te bereiken doelstellingen zo veel mogelijk effect te laten sorteren door snelle maatregelen en EU-steun.

               (14)

               De economische crisis en de daarop volgende maatregelen inzake begrotingsconsolidatie hebben een invloed gehad op de capaciteit van Griekenland om de Europa 2020-doelstellingen te bereiken, met name de doelstellingen op sociaal gebied. Niettemin zullen de structurele hervormingen, met name die op de arbeidsmarkt, de liberalisering van verschillende sectoren en een aantal maatregelen om het ondernemingsklimaat te verbeteren, helpen om de concurrentie en de productiviteit te bevorderen, de werkgelegenheid te vergroten en de productiekosten te drukken, en zodoende op middellange termijn kunnen bijdragen aan meer werkgelegenheid en het terugdringen van armoede en sociale uitsluiting. Griekenland is ondanks de economische crisis blijven werken aan het halen van de milieudoelstellingen van Europa 2020.

               (15)

               Er wordt een strategische herprogrammering van de structuurfondsen uitgevoerd, met speciale aandacht voor jeugdwerkloosheid en concurrentievermogen (met name voor de kleine en middelgrote ondernemingen (kmo’s)). Met de nieuwe maatregelen worden acties versterkt op het gebied van het werkpaspoort, scholing, beroepskwalificaties en toegang tot financiering voor de kmo’s.

               (16)

               Griekenland heeft een aantal toezeggingen gedaan in het kader van het Euro Plus-pact. Deze toezeggingen, en de uitvoering van de in 2011 gedane toezeggingen, hebben betrekking op het verbeteren van de werkgelegenheid, het verbeteren van het concurrentievermogen, het bevorderen van de houdbaarheid van de overheidsfinanciën en het versterken van de financiële stabiliteit,

         BEVEELT AAN dat Griekenland:
   de maatregelen die zijn vastgesteld in Besluit 2011/734/EU, zoals gewijzigd op 8 november 2011 en 13 maart 2012, en in het memorandum van overeenstemming over specifieke economische beleidsvoorwaarden, dat is ondertekend op 14 maart 2012, ten uitvoer legt.

      Gedaan te Brussel, 10 juli 2012.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         V. SHIARLY

      (1)  PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.

      (2)  Voor 2012 gehandhaafd bij Besluit 2012/238/EU van de Raad van 26 april 2012 betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten (PB L 119 van 4.5.2012, blz. 47).

      (3)  PB C 213 van 20.7.2011, blz. 12.

      (4)  PB L 296 van 15.11.2011, blz. 38.

      (5)  PB L 320 van 3.12.2011, blz. 28.

      (6)  PB L 113 van 25.4.2012, blz. 8.


title: 1/62: Aanbeveling Nr. 1-62 van 30 oktober 1962 aan de Regering van de Bondsrepubliek Duitsland inzake de vaststelling voor het jaar 1963 van het in de aanbeveling van de Hoge Autoriteit van 28 januari 1959 bedoelde contingent dat vrij van invoerrechten is

text:
12 . 11 . 62           PUBLIKATIEBLAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN                                2683/62
     EUROPESE GEMEENSCHAP VOOR KOLEN EN STAAL
                                     HOGE AUTORITEIT
                                       AANBEVELINGEN
                                        AANBEVELING No. 1-62
                                           van 30 oktober 1962
             aan de Begering van de Bondsrepubliek Duitsland inzake de vaststelling voor het
             jaar 1963 van het in de aanbeveling van de Hoge Autoriteit van 28 januari 1959
                             bedoelde contingent dat vrij van invoerrechten is
DE HOGE AUTORITEIT,                                     DOET DE VOLGENDE AANBEVELING :
     Gezien de artikelen 3, 57 en 74 van het Ver
                                                                             Artikel 1
drag,
     Gezien de op 28 januari 1959 gedane aanbeve           Aan de Regering van de Bondsrepubliek
                                                        Duitsland wordt aanbevolen voor 1963 het con
ling (Publikatieblad van de Europese Gemeen
schappen van 11 februari 1959, blz. 197/59) tijde      tingent dat vrij is van invoerrechten afkomstig
                                                        uit derde landen en bestemd voor de Bondsrepu
lijk op kolen afkomstig uit derde landen welke          bliek, bedoeld onder A, sub 2, van de aanbeve
ingevoerd worden in het gebied van de Bonds
republiek, een invoerrecht te heffen op die in         ling van 28 januari 1959, vast te stellen op het
voeren welke een contingent, vrij van invoer           bij de aanbeveling van 3 november 1960 bepaalde
rechten, te boven gaan ;                                peil.
                                                                             Artikel 2
     Overwegende dat de Hoge Autoriteit in haar
aanbeveling van 13 december 1961 (Publikatie               Deze aanbeveling wordt verbindend door de
blad van de Europese Gemeenschappen -/an                kennisgeving aan de Regering van de Bonds
19 december 1961 , blz. 1600/61) aan de Bonds          republiek Duitsland.
regering heeft aanbevolen voor het jaar 1962 een
contingent dat vrij van invoerrechten is, vast te           Zij wordt in het Publikatieblad van de Euro
stellen op een minimumhoeveelheid van 6 mil            pese Gemeenschappen openbaar gemaakt.
joen ton per jaar ;
                                                            Deze aanbeveling is door de Hoge Autoriteit
     Overwegende dat de gronden welke een               besproken en goedgekeurd op haar zitting van
douanebescherming van het grondgebied van de             30 oktober 1962 .
Bondsrepubliek rechtvaardigen nog steeds aan
wezig zijn ;                                                                      Door de Hoge Autoriteit
     Overwegende dat de toestand van de Duitse
                                                                                De Voorzitter
kolenmijnen in 1963 waarschijnlijk niet ten op
zichte van 1962 zal verbeteren,                                                      Piero MALVESTITI


title: Aanbeveling van de Raad van 9 juli 2013 over het nationale hervormingsprogramma 2013 van Duitsland en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma van Duitsland voor de periode 2012-2017

text:
               30.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/33

      AANBEVELING VAN DE RAAD

   van 9 juli 2013
   over het nationale hervormingsprogramma 2013 van Duitsland en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma van Duitsland voor de periode 2012-2017
   2013/C 217/09
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148, lid 4,
   Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid (1), en met name artikel 5, lid 2,
   Gezien de aanbeveling van de Europese Commissie,
   Gezien de conclusies van de Europese Raad,
   Gezien het advies van het Comité voor de werkgelegenheid,
   Gezien het advies van het Economisch en Financieel Comité,
   Gezien het advies van het Comité voor sociale bescherming,
   Gezien het advies van het Comité voor de economische politiek,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 26 maart 2010 heeft de Europese Raad zijn goedkeuring gehecht aan het voorstel van de Commissie voor een nieuwe groei- en werkgelegenheidsstrategie; deze Europa 2020-strategie moet voor een betere coördinatie van het economisch beleid zorgen en spitst zich toe op de sleutelgebieden waarop Europa's potentieel voor duurzame groei en concurrentievermogen een krachtige impuls nodig heeft.

               (2)

               De Raad heeft op 13 juli 2010 een aanbeveling inzake de globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten en de Unie (2010-2014) en op 21 oktober 2010 een besluit betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten vastgesteld (2), die samen de „geïntegreerde richtsnoeren” vormen. De lidstaten werd verzocht in hun nationaal economisch en werkgelegenheidsbeleid met de geïntegreerde richtsnoeren rekening te houden.

               (3)

               Op 29 juni 2012 hebben de staatshoofden en regeringsleiders van de lidstaten besloten tot een Pact voor groei en banen, dat een samenhangend kader biedt voor actie op het niveau van de lidstaten, de EU en de eurozone, waarbij alle mogelijke hefbomen, instrumenten en beleidsvormen worden ingezet. Zij hebben bepaald welke maatregelen op het niveau van de lidstaten moeten worden genomen, en met name verklaard vastbesloten te zijn om de doelstellingen van de Europa 2020-strategie te verwezenlijken en de landenspecifieke aanbevelingen uit te voeren.

               (4)

               Op 10 juli 2012 heeft de Raad een aanbeveling (3) over het nationale hervormingsprogramma voor 2012 van Duitsland vastgesteld en een advies over het stabiliteitsprogramma van Duitsland voor de periode 2012-2016 uitgebracht.

               (5)

               Op 28 november 2012 heeft de Commissie haar goedkeuring gehecht aan de jaarlijkse groeianalyse en daarmee de aanzet gegeven tot het Europees semester 2013 voor coördinatie van het economisch beleid. Eveneens op 28 november 2012 heeft de Commissie op grond van Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 betreffende de preventie en correctie van macro-economische onevenwichtigheden (4) het tweede waarschuwingsmechanismeverslag aangenomen. Daarin werd Duitsland niet genoemd als een van de lidstaten die aan een diepgaande evaluatie zouden worden onderworpen.

               (6)

               Het Europees Parlement is naar behoren bij het Europees semester betrokken, in overeenstemming met Verordening (EG) nr. 1466/97, en heeft op 7 februari 2013 een resolutie over werkgelegenheid en sociale aspecten in de jaarlijkse groeianalyse 2013 en een resolutie over de bijdrage aan de jaarlijkse groeianalyse 2013 aangenomen.

               (7)

               Op 14 maart 2013 heeft de Europese Raad de prioriteiten inzake financiële stabiliteit, begrotingsconsolidatie en groeibevorderende maatregelen goedgekeurd. Hij benadrukte dat moet worden gestreefd naar gedifferentieerde, groeivriendelijke begrotingsconsolidatie, normalisering van de kredietverschaffing aan de economie, bevordering van groei en concurrentievermogen, aanpakken van de werkloosheid en van de sociale gevolgen van de crisis, en modernisering van de overheidsdiensten.

               (8)

               Op 12 april 2013 heeft Duitsland zijn nationale hervormingsprogramma 2013 en op 17 april 2013 zijn stabiliteitsprogramma voor de periode 2012-2017 ingediend. Om met de onderlinge verbanden rekening te houden zijn beide programma's terzelfder tijd geëvalueerd.

               (9)

               Op basis van de overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1466/97 verrichte evaluatie van het stabiliteitsprogramma is de Raad van oordeel dat de overheidsfinanciën in Duitsland in het algemeen gezond waren en dat de middellangetermijnbegrotingsdoelstelling (MTD) bereikt is. Het aan de begrotingsprognoses van het programma ten grondslag liggende macro-economische scenario is aannemelijk. De macro-economische prognoses van het stabiliteitsprogramma stemmen wat het tempo en het patroon van de economische groei voor 2013 en 2014 betreft grosso modo overeen met de voorjaarsprognose 2013 van de diensten van de Commissie alsmede met het door de Commissie geraamde potentiële groeipercentage op middellange termijn voor Duitsland. De in het stabiliteitsprogramma omschreven doelstelling van de begrotingsstrategie is ervoor te zorgen dat de middellangetermijnbegrotingsdoelstelling (MTD) voortdurend wordt nagestreefd. Het stabiliteitsprogramma bevestigt de vorige MTD van – 0,5% van het bbp. De MTD is in overeenstemming met de verplichtingen van het stabiliteits- en groeipact. Duitsland heeft een structureel begrotingsoverschot en heeft dus de MTD bereikt in 2012. Volgens het stabiliteitsprogramma zal het (herberekende) (5) structurele saldo in 2013 en 2014 positief blijven, hetgeen in grote lijnen met de voorjaarsprognose 2013 van de diensten van de Commissie overeenstemt en derhalve ruimte geschapen heeft om automatische stabilisatoren vrij hun werk te laten doen. Duitsland heeft in 2012 ook voldaan aan de uitgavennorm van het stabiliteits- en groeipact. Volgens de informatie die in het stabiliteitsprogramma beschikbaar is, zou het groeipercentage van de overheidsuitgaven, zonder discretionaire maatregelen aan de ontvangstenzijde te rekenen, in 2013 de uitgavennorm overschrijden maar in 2014 eraan voldoen. Volgens het stabiliteitsprogramma zou de brutoschuld in 2013 dalen tot 80 ½ % van het bbp en daarna een neerwaartse trend blijven volgen.
               Na de correctie van het buitensporige tekort in 2011 bevindt Duitsland zich in een overgangsfase wat de naleving van het schuldcriterium betreft en heeft het voldoende vooruitgang geboekt om in 2012 aan het schuldcriterium te voldoen. Indien het stabiliteitsprogramma zoals gepland wordt uitgevoerd, maakt het land ook voldoende vooruitgang om in 2013 aan het schuldcriterium te voldoen en zal de schuldbenchmark aan het einde van de overgangsperiode in 2014 worden bereikt. In het algemeen blijken de doelstellingen inzake tekorten en schulden realistisch te zijn.

               (10)

               Duitsland heeft slechts beperkte inspanningen geleverd om de efficiëntie van de overheidsuitgaven voor gezondheidszorg en langdurige zorg te verbeteren. Voorbije inspanningen om de gezondheidssector te hervormen en de hervorming van de langdurige zorg van dit jaar blijken onvoldoende te zijn om verwachte kostenstijgingen in de toekomst op te vangen. Duitsland is goed op weg om de nationale doelstellingen inzake uitgaven voor onderwijs en onderzoek te halen maar moet zich bij de voortgang nog ambitieuzere doelstellingen nastreven om de meest innovatieve economieën in te halen.

               (11)

               Duitsland is niet voldoende bezig groeivriendelijke inkomstenbronnen aan te boren. De toepassing van het verlaagde btw-tarief van thans 7 % op wat momenteel een vrij ruim gamma van goederen en diensten vormt, kan worden beperkt en de btw-administratie kan worden hervormd om te streven naar meer efficiëntie en betere belastinginning en om belastingfraude tegen te gaan. De inkomsten uit terugkerende belastingen op vastgoed zijn in Duitsland bijzonder laag (0,5 % van het bbp in 2011 tegenover 1,3 % in EU-27). Daardoor komt er ruimte vrij om meer inkomsten te halen uit de gemeentelijke vastgoedbelasting (Grundsteuer), met name door een herziening van de belastinggrondslag.

               (12)

               Sinds de aanbeveling van vorig jaar is er enige vooruitgang gemaakt met de tenuitvoerlegging van de grondwettelijke regel inzake begrotingsevenwicht (schuldrem). Specifieke uitvoeringsbepalingen zijn echter nog noodzakelijk in de meeste Länder om ervoor te zorgen dat de schuldrem in de jaarlijkse begrotingsprocedure daadwerkelijk wordt toegepast.

               (13)

               De financiële sector heeft aanzienlijke aanpassingen ondergaan en het kader voor regelgeving en toezicht is verstrengd. Aan de hand van besluiten van de Commissie op het gebied van staatssteun is verdere voortgang gemaakt met de herstructurering van de Landesbanken. Niettemin blijven er belemmeringen inzake governance voor een marktgedreven consolidatie van de banksector die de algemene efficiëntie van de financiële instellingen beïnvloeden.

               (14)

               Duitsland heeft slechts beperkte maatregelen genomen om de grote belemmeringen weg te nemen die de tweede verdieners in het gezin ondervinden, en er moeten meer faciliteiten voor voltijdse kinderopvang en meer dagscholen beschikbaar komen. Duitsland heeft enige vooruitgang gemaakt met het verbeteren van het opleidingsniveau van achtergestelde personen maar alle Länder moeten ambitie aan de dag blijven leggen om een onderwijssysteem tot stand brengen dat gelijke kansen biedt aan iedereen. Beleidsmaatregelen om de hoge belastingwig voor personen met een laag inkomen te verkleinen, zijn tot op heden beperkt gebleven. De maatregelen om langdurig werklozen in de arbeidsmarkt te integreren, moeten verder worden opgevoerd. Duitsland moet meer doen om de hoge belastingen en sociale bijdragen die op lage inkomens drukken, te verminderen. Er zijn verdere inspanningen nodig om de omvorming van bepaalde soorten contracten, zoals mini-jobs, in duurzamere vormen van contracten te verbeteren en derhalve segmentatie van de arbeidsmarkt te voorkomen. Hoewel de reële lonen nog steeds onder hun niveau van het jaar 2000 liggen, hetgeen geleid heeft tot een structurele daling van de werkloosheidsgraad van 8 % tot 5,5 %, zijn zij sindsdien gestaag beginnen te stijgen zonder dat het concurrentievermogen wordt aangetast. Tegelijkertijd zijn de loonverschillen toegenomen.

               (15)

               Duitsland heeft zich tot doel gesteld de algemene economische kostprijs van de transformatie van zijn energiesysteem beperkt te houden. Dit heeft enkele eerste vruchten afgeworpen, maar de totale kosten zijn blijven stijgen en er blijven grote risico’s en potentiële vormen van inefficiëntie bestaan. Duitsland levert grote inspanningen om de expansie van de energienetwerken verder te versnellen. De coördinatie tussen het nationale energiebeleid en het beleid van de buurlanden is ontoereikend.

               (16)

               De situatie in de dienstensectoren is sinds 2012 niet echt veranderd en er bestaan nog steeds beperkingen in de toegang tot en de uitoefening van bepaalde beroepen. Duitsland moet meer doen om zijn dienstensectoren open te stellen door ongerechtvaardigde beperkingen en belemmeringen voor de toegang op te heffen, hetgeen moet leiden tot lagere prijsniveaus en de diensten beter toegankelijk moet maken voor personen met een laag inkomen. Voor tal van ambachtelijke beroepen, zoals ook in de bouwsector, bestaat nog steeds de verplichting in het bezit te zijn van een brevet van vakbekwaamheid (Meisterbrief) of een evenwaardige kwalificatie om een zaak te leiden. De bouwsector heeft ook af te rekenen met beperkingen inzake handelscommunicatie en vergunningsprocedures. Een groot aantal professionele activiteiten zijn gebonden aan verplichtingen inzake rechtsvorm of aandeelhouderschap. Duitsland kan nagaan of dezelfde doelstellingen van openbaar belang niet met een lichtere reglementering kunnen worden bereikt. Uit de verschillen in de regelgeving van de Länder kan ook worden opgemaakt dat meer inspanningen mogelijk zijn om de minst zware regelgevende oplossingen te kiezen en deze over het hele land uit te breiden en dus minder lasten op te leggen aan de bedrijfswereld. Het niveau van daadwerkelijke concurrentie in de spoorwegsector blijft laag. Wat aanbestedingen betreft, is de waarde van de opdrachten die door de Duitse autoriteiten volgens de aanbestedingsregels van de Unie zijn bekendgemaakt, opvallend laag. Het wetgevingsproces dat tot herziening van de wet tegen concurrentiebeperkingen moet leiden, is nog niet afgerond. In de kleinhandel zijn er planologische voorschriften die toetredingen tot de markt in sterke mate belemmeren.

               (17)

               In de context van het Europees semester heeft de Commissie een brede analyse van het economische beleid van Duitsland verricht. Zij heeft het nationale hervormingsprogramma en het stabiliteitsprogramma onderzocht. Daarbij heeft zij niet alleen gekeken naar de relevantie ervan voor een houdbaar budgettair en sociaaleconomisch beleid in Duitsland, maar is zij ook nagegaan of de EU-regels en -richtsnoeren in acht zijn genomen, gezien de noodzaak de algemene economische governance van de Unie te versterken door middel van een EU-inbreng in toekomstige nationale besluiten. Haar aanbevelingen in het kader van het Europees semester worden in de onderstaande aanbevelingen 1 tot en met 4 weergegeven.

               (18)

               In het licht van deze beoordeling heeft de Raad het stabiliteitsprogramma onderzocht. Zijn advies (6) daarover is met name in de onderstaande aanbeveling 1 weergegeven.

               (19)

               In de context van het Europees semester heeft de Commissie tevens een analyse van het economische beleid van de eurozone als geheel verricht. Op basis hiervan heeft de Raad specifieke aanbevelingen gericht tot de lidstaten van de eurozone die de euro als munt hebben (7). Als land dat de euro als munt heeft dient ook Duitsland er ook op toe te zien dat aan deze aanbevelingen volledig en tijdig uitvoering wordt gegeven,

         BEVEELT AAN dat Duitsland in de periode 2013-2014 actie onderneemt om:

               1.

               een gezonde begrotingssituatie te handhaven, zoals gepland, waardoor voor de gehele duur van het programma aan de MTD wordt voldaan. Een groeivriendelijk begrotingsbeleid te voeren door bijkomende inspanningen om de kostenefficiëntie van de overheidsuitgaven voor gezondheidszorg en langdurige zorg te verbeteren door het verbeteren van de integratie van de zorgverlening en meer aandacht voor preventie en revalidatie en zelfstandig wonen. Het belastingstelsel efficiënter te maken, met name door een verbreding van de btw-grondslag en door een herziening van de grondslag van de gemeentelijke vastgoedbelasting. De beschikbare ruimte voor meer en efficiëntere, groeibevorderende uitgaven voor onderwijs en onderzoek op alle overheidsniveaus te benutten. De schuldrem in alle Länder consequent en volledig toe te passen, en er daarbij voor te zorgen dat de controleprocedures en correctiemechanismen tijdig en op passende wijze worden toegepast;

               2.

               omstandigheden te bevorderen waarin loongroei mogelijk is ter ondersteuning van de binnenlandse vraag. Daartoe de hoge belastingen en de sociale bijdragen te verlagen, vooral voor laagbetaalde werknemers, en het opleidingsniveau van achtergestelde groepen te verbeteren. Werk te blijven maken van passende activerings- en integratiemaatregelen, met name voor langdurig werklozen. De omvorming van atypische arbeidsbetrekkingen, zoals mini-jobs, in duurzamer vormen van werkgelegenheid te bevorderen. Maatregelen te nemen om de prikkels om aan het werk te gaan te versterken en de inzetbaarheid van werknemers op de arbeidsmarkt te verbeteren, in het bijzonder voor tweede verdieners en laaggeschoolde werknemers, mede om hun een beter inkomen te verschaffen. Daartoe belemmeringen voor tweede verdieners weg te nemen en de beschikbaarheid van voltijdse kinderopvang en dagscholen verder te verbeteren;

               3.

               de coördinatie van het energiebeleid met buurlanden te verbeteren en de algemene kosten voor de transformatie van het energiesysteem zo laag mogelijk te houden, in het bijzonder door het nader onderzoeken van de kostenefficiëntie van de energiebeleidsinstrumenten voor het verwezenlijken van de doelstellingen inzake hernieuwbare energie, en door blijvende inspanningen om de ontwikkeling van de nationale en grensoverschrijdende elektriciteits- en gasnetwerken te versnellen;

               4.

               maatregelen te nemen om de concurrentie in de dienstensectoren verder te bevorderen, onder meer voor bepaalde ambachtelijke beroepen, met name in de bouwsector, en voor professionele diensten, om binnenlandse groeibronnen te stimuleren. Dringend actie te ondernemen om de waarde van overheidsopdrachten die voor aanbesteding openstaan, aanzienlijk te verhogen. De aangekondigde wetshervorming om de handhaving van het concurrentierecht met betrekking tot mededingingsbeperkingen te verbeteren, goed te keuren en uit te voeren. De planologische voorschriften op te heffen die nieuwe toetredingen tot de kleinhandelssector onnodig beperken. Verdere maatregelen te nemen om de resterende belemmeringen van de concurrentie in de spoorwegmarkten op te heffen. De inspanningen voor consolidatie in de banksector voort te zetten, onder meer door het regelgevingskader inzake governance te verbeteren.

      Gedaan te Brussel, 9 juli 2013.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         R. ŠADŽIUS

      (1)  PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.

      (2)  Gehandhaafd voor 2013 bij Besluit 2013/208/EU van de Raad van 22 april 2013 betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten (PB L 118 van 30.4.2013, blz. 21).

      (3)  PB C 219 van 24.7.2012, blz. 35.

      (4)  PB L 306 van 23.11.2011, blz. 25.

      (5)  Het conjunctuurgezuiverde begrotingssaldo, ongerekend eenmalige en tijdelijke maatregelen, dat door de diensten van de Commissie volgens de algemeen aanvaarde methode is herberekend op grond van de in het programma verstrekte informatie.

      (6)  Uit hoofde van artikel 5, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1466/97.

      (7)  Zie bladzijde 97 van dit Publicatieblad.


title: Aanbeveling van de Raad van 8 maart 2005 inzake de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (9e EOF) voor het begrotingsjaar 2003

text:
               23.3.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 77/11

         AANBEVELING VAN DE RAAD
   van 8 maart 2005
   inzake de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (9e EOF) voor het begrotingsjaar 2003
   (2005/253/EG)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
   Gelet op de ACS-EG-partnerschapsovereenkomst, ondertekend te Cotonou op 23 juni 2000 (1),
   Gelet op het Intern Akkoord betreffende de financiering en het beheer van de steun van de Gemeenschap in het kader van het financiële protocol bij de ACS-EG-partnerschapsovereenkomst (2) waarbij, onder andere, een negende Europees Ontwikkelingsfonds (9e EOF) werd ingesteld, inzonderheid op artikel 32, lid 3,
   Gelet op het Financieel Reglement van 27 maart 2003 van toepassing op het 9e EOF (3), inzonderheid op de artikelen 96 tot en met 103,
   Na onderzoek van de jaarrekening en de balans betreffende de verrichtingen van het 9e EOF, die op 31 december 2003 zijn vastgesteld, alsmede van het verslag van de Rekenkamer over het begrotingsjaar 2003, waaraan de antwoorden van de Commissie zijn gehecht (4),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Krachtens artikel 32, lid 3, van het Intern Akkoord wordt aan de Commissie voor het financiële beheer van het 9e EOF kwijting verleend door het Europees Parlement op aanbeveling van de Raad.

               (2)

               De uitvoering van de verrichtingen van het 9e EOF door de Commissie gedurende het begrotingsjaar 2003 is over het geheel genomen bevredigend geweest,

         BEVEELT
   het Europees Parlement AAN de Commissie kwijting te verlenen voor de uitvoering van de verrichtingen van het 9e EOF voor het begrotingsjaar 2003.

      Gedaan te Brussel, 8 maart 2005.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         J.-C. JUNCKER

      (1)  PB L 317 van 15.12.2000, blz. 3.

      (2)  PB L 317 van 15.12.2000, blz. 355.

      (3)  PB L 83 van 1.4.2003, blz. 1.

      (4)  PB C 293 van 30.11.2004, blz. 315.