title: Aanbeveling van de Commissie van 28 oktober 2009 tot het vrijgeven van het digitale dividend in de Europese Unie vergemakkelijken (Voor de EER relevante tekst)

text:
               24.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 308/24

      AANBEVELING VAN DE COMMISSIE

   van 28 oktober 2009
   tot het vrijgeven van het digitale dividend in de Europese Unie vergemakkelijken
   (Voor de EER relevante tekst)
   (2009/848/EG)
   DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 211,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               In zijn conclusies van 12 juni 2008 heeft de Raad de Commissie verzocht een coherente basis voor te bereiden voor het gecoördineerde gebruik van spectrum dat is vrijgekomen als gevolg van de omschakeling van analoge naar digitale omroep (het digitale dividend), op een niet-exclusieve, niet-verplichte basis. Dit zou onder meer inhouden: de technische aspecten, de kostenanalyse en de sociaaleconomische impact van de verschillende opties en de regelgevingsvoorwaarden om toegang te krijgen tot spectrum.

               (2)

               In zijn resolutie van 24 september 2008, getiteld: „Ten volle profijt trekken van het digitale dividend in Europa: Een gemeenschappelijke aanpak voor het gebruik van het spectrum dat vrijkomt door de digitale omschakeling” (1), heeft het Europees Parlement eveneens de potentiële voordelen onderstreept van een gecoördineerde aanpak van het gebruik van spectrum in de Europese Unie wat betreft schaalvoordelen, de ontwikkeling van interoperabele draadloze diensten en het vermijden van fragmentering die leidt tot een niet-optimaal gebruik van deze schaarse hulpbron. Het Parlement riep de lidstaten dan ook op actief samen te werken om nationale obstakels uit de weg te ruimen en zo te zorgen voor een doelmatige (her)toewijzing van het digitale dividend.

               (3)

               In zijn eerdere conclusies van 1 december 2005 had de Raad de lidstaten al verzocht de omschakeling voor zover mogelijk vóór 2012 te voltooien.

               (4)

               Overeenkomstig de regelgeving inzake elektronische communicatie dienen de lidstaten een doelmatig gebruik van radiospectrum aan te moedigen en moeten zij zorgen voor een doelmatig beheer daarvan. Dit houdt in dat radiospectrum, rekening houdend met het beginsel van betere regelgeving, zodanig moet worden toegewezen dat de samenleving hiervan optimaal kan profiteren op cultureel, economisch en sociaal vlak. Omdat de context en de historisch gegroeide situatie in elk land echter anders is, dient dit beginsel geleidelijk en voldoende flexibel te worden toegepast.

               (5)

               De potentiële sociale en economische voordelen van toekomstige diensten die het digitale dividend benutten, kunnen niet volledig worden gerealiseerd zolang radiospectrum, dat eerder werd of nu nog wordt gebruikt voor analoge omroep, niet is vrijgegeven. Digitale terrestrische televisietechnologie is bovendien in toenemende mate en tegen betaalbare prijzen beschikbaar gekomen voor gebruikers en consumenten. Verschillende lidstaten zijn al omgeschakeld van analoge omroeptechnologieën en andere hebben besloten ervoor te zorgen dat alle omroepen in 2012 gebruik zullen maken van digitale technologie.

               (6)

               Het is derhalve van fundamenteel belang te zorgen voor een coherent beleid op Europees niveau wat betreft de overgang naar digitale technologie en de uitschakeling van analoge omroep, zodat dit zo snel mogelijk wordt afgerond, in overeenstemming met aanvankelijke plannen van de lidstaten. Wanneer daartoe staatssubsidies worden verleend, moet dit in overeenstemming zijn met de regels dienaangaande.

               (7)

               De huidige economische crisis leert eens te meer dat voldoende radiospectrum beschikbaar moet worden gesteld om draadloze hogesnelheidsinfrastructuur ten behoeve van breedbanddiensten te ontwikkelen om de productiviteit te kunnen verhogen en kosten te kunnen besparen in de economie in het algemeen. Dit sluit aan op de doelstellingen van het Economisch herstelplan dat door de Europese Raad op zijn bijeenkomst van 12 december 2008 werd bekrachtigd. Zo wordt ernaar gestreefd om tussen 2010 en 2013 een breedbanddekking van 100 % te bereiken. Zoals werd benadrukt in de kernpuntennota van de Raad Concurrentievermogen van maart 2009, kan dit streven alleen volledig worden verwezenlijkt indien gebruik wordt gemaakt van draadloze technologieën, bijvoorbeeld in plattelandsgebieden waar draadgebonden infrastructuur onrealiseerbaar is. Een vroegtijdige uitschakeling van analoge omroep is dan ook van vitaal belang om ervoor te zorgen dat de nieuwe diensten die mogelijk worden gemaakt door het gebruik van radiospectrum dat vrijkomt door het digitale dividend, een doeltreffende bijdrage leveren aan de EU-inspanningen met het oog op economisch herstel.

               (8)

               In het kader van internationale overeenkomsten, onder meer die welke in juni 2006 bereikt zijn binnen de Regionale Radiocommunicatieconferentie (RRC-06) van de Internationale Telecommunicatie Unie (ITU) en in november 2007 op de ITU-Wereldradioconferentie van (WRC-07), zijn al besluiten genomen over de toewijzing van een deel van de digitale dividendfrequenties, de 790-862 MHz-subband, op co-primaire basis aan mobiele diensten naast omroep- en vaste diensten met ingang van 2015 of, indien nodig, zelfs voor die datum, mits dit technisch met andere landen wordt gecoördineerd. Verscheidene lidstaten hebben bovendien al aangekondigd van plan te zijn of ernstig te overwegen de 790-862 MHz-subband open te stellen voor andere diensten dan terrestrische omroep met hoog vermogen.

               (9)

               In het licht van deze ontwikkelingen moet dringend een gecoördineerde aanpak worden ontwikkeld voor het digitale dividend in de Europese Unie om een gefragmenteerde situatie tussen de lidstaten te voorkomen. Anders kan de totstandkoming van een interne markt voor diensten en apparatuur worden belemmerd, kunnen de daaraan verbonden schaalvoordelen verloren gaan en kan het digitale dividend geen doelmatige bijdrage leveren aan het economisch herstel op EU-niveau. Voorts kan de Commissie, om deze doelstelling te helpen bereiken, de lidstaten bijstaan in hun onderhandelingen met niet-EU-landen op bilaterale of multilaterale basis.

               (10)

               In zijn advies van 18 september 2009 over het digitale dividend deed de Radiospectrumbeleidsgroep de aanbeveling dat de Commissie uiterlijk op 31 oktober 2009 maatregelen zou nemen om de onzekerheid op EU-niveau zoveel mogelijk weg te nemen met betrekking tot het vermogen van de lidstaten om de 790-862 MHz-subband beschikbaar te stellen om zo groei, concurrentie en innovatie te bevorderen bij het verschaffen van elektronische communicatienetwerken en -diensten. De lidstaten die de 790-862 MHz-subband beschikbaar stellen voor nieuwe en/of verbeterde elektronische communicatienetwerken en -diensten worden zo ook aangemoedigd met name de beginselen van neutraliteit van technologie en diensten toe te passen onder voorwaarden die maken dat omroepdiensten daar geen negatieve invloed van ondervinden.

               (11)

               Studies over de sociaaleconomische aspecten van een gecoördineerde aanpak van het digitale dividend hebben aangetoond dat het coördineren van de toewijzing van een deel van het digitaal dividend voor nieuwe soorten gebruik zoals breedbanddiensten in plattelandsgebieden en meer in het algemeen om de breedbandkloof die voortvloeit uit het gebrek aan beschikbaarheid van deze diensten te verkleinen, belangrijke sociale en economische voordelen kan opleveren.

               (12)

               Daarom wil de Commissie de komende maanden een besluit vaststellen waarin de geharmoniseerde technische voorwaarden voor het toekomstig gebruik van de 790-862 MHz-subband voor elektronische communicatienetwerken met laag en middelhoog vermogen worden vastgelegd. Deze technische uitvoeringsmaatregel moet, overeenkomstig artikel 4 van de Radiospectrumbeschikking (2), worden goedgekeurd met de hulp van het Radiospectrumcomité. De geharmoniseerde technische voorwaarden behoeven door een lidstaat alleen te worden toegepast indien en wanneer die lidstaat besluit de band open te stellen voor andere diensten dan omroep.

               (13)

               Om deze technische harmonisatie voor te bereiden, heeft de Commissie de Europese Conferentie van de administraties van post en telecommunicatie (de CEPT) opdracht gegeven technische voorwaarden op te stellen voor de 790-862 MHz-subband die optimaal zijn voor maar niet beperkt zijn tot draadloze vaste en/of mobiele communicatienetwerken. De CEPT heeft de Commissie vervolgens verschillende verslagen voorgelegd die de minst restrictieve technische voorwaarden bevatten en bijbehorende richtsnoeren die moeten worden toegepast op basisstations en eindstations die werken in de 790-862 MHz-subband, om het risico van schadelijke interferentie te beheren.

               (14)

               Omdat de verdere ontwikkeling van de 790-862MHz-subband voor omroepdiensten met hoog vermogen in een lidstaat een ernstige belemmering kan vormen voor het gebruik van het digitale spectrumdividend voor potentieel nieuwe toepassingen in aangrenzende lidstaten, aangezien krachtige signalen lange afstanden kunnen afleggen en schadelijke interferentie kunnen veroorzaken, moeten de lidstaten, zonder verplicht te worden omroepzenders met hoog vermogen in te trekken of de subband open te stellen voor elektronische communicatiediensten, de toekomstige reorganisatie van de subband vergemakkelijken om op lange termijn een optimaal gebruik door elektronische communicatiediensten met laag en middelhoog vermogen mogelijk te maken.

               (15)

               Het is dan ook van fundamenteel belang dat de lidstaten geen nationale maatregelen nemen die de tenuitvoerlegging in gevaar kunnen brengen van communautaire wetgeving die van toepassing is op dezelfde band, met name technische harmonisatiemaatregelen voor nieuwe elektronische communicatiediensten in de 790-862 MHz-subband,

         BEVEELT AAN:

               1.

               De meeste lidstaten nemen alle nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat alle terrestrische televisieomroepdiensten gebruikmaken van digitale transmissietechnologie en staken het gebruik van analoge transmissietechnologie op hun grondgebied vóór 1 januari 2012.

               2.

               De lidstaten steunen regelgeving die gericht is op geharmoniseerde voorwaarden voor het gebruik in de Gemeenschap van de 790-862 MHz-subband voor andere elektronische communicatiediensten dan omroepdiensten en in aanvulling daarop en onthouden zich van maatregelen die de invoering van dergelijke communicatiediensten in die subband zouden kunnen belemmeren of verhinderen.

               3.

               Deze aanbeveling is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 28 oktober 2009.

            Voor de Commissie

         Viviane REDING

            Lid van de Commissie

      (1)  2008/2099(INI).

      (2)  Beschikking nr. 676/2002/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 108 van 24.4.2002, blz. 1).


				|

		52011SC0802

			Aanbeveling voor een AANBEVELING VAN DE RAAD over het nationale hervormingsprogramma 2011 van Belgiëen met een advies van de Raadover het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van België voor de periode 2011-2014 /* SEC/2011/0802 def.  */

			   	Aanbeveling voor een
AANBEVELING VAN DE RAAD
over het nationale hervormingsprogramma 2011
van België
en met een advies van de Raad
over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van België voor de periode
2011-2014
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van
de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148, lid 4,
Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de
Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties
en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid[1], en met
name artikel 5, lid 3,
Gezien de aanbeveling van de Europese
Commissie[2],
Gezien de conclusies van de Europese Raad,
Gezien het advies van het Comité voor de
werkgelegenheid,
Na raadpleging van het Economisch en
Financieel Comité,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)
Op 26 maart 2010 hechtte de Europese Raad zijn
goedkeuring aan het voorstel van de Europese Commissie voor een nieuwe groei-
en werkgelegenheidstrategie. Deze Europa 2020-strategie moet voor betere coördinatie
van het economisch beleid zorgen en zich toespitsen op de sleutelgebieden
waarop Europa's potentieel voor duurzame groei en concurrentievermogen een
krachtige impuls nodig heeft.
(2)
De Raad heeft op 13 juli 2010 een aanbeveling
inzake de globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten en
de Unie (2010-2014) en op 21 oktober 2010 een besluit betreffende de
richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten[3]
aangenomen, die samen de "geïntegreerde richtsnoeren" vormen. De
lidstaten werd verzocht in hun nationaal economisch en werkgelegenheidsbeleid
met de geïntegreerde richtsnoeren rekening te houden.
(3)
Op 12 januari 2011 hechtte de Commissie haar
goedkeuring aan de eerste jaarlijkse groeianalyse en gaf daarmee de aanzet tot
een nieuwe cyclus van economische governance in de EU en het eerste Europees
Semester van voorafgaande en geïntegreerde beleidscoördinatie, dat op de Europa
2020-strategie berust.
(4)
Op 25 maart 2011 heeft de Europese Raad de
prioriteiten inzake begrotingsconsolidatie en structurele hervorming
goedgekeurd (overeenkomstig de conclusies van de Raad van 15 februari en 7
maart 2011 en ten vervolge op de jaarlijkse groeianalyse van de Commissie). Hij
benadrukte dat voorrang moet worden gegeven aan het weer gezond en houdbaar
maken van begrotingen, het terugdringen van de werkloosheid door hervormingen
van de arbeidsmarkt en nieuwe inspanningen om de groei te stimuleren. Hij
verzocht alle lidstaten deze prioriteiten in concrete maatregelen om te zetten
die in hun stabiliteits- of convergentieprogramma's en in hun nationale
hervormingsprogramma's worden opgenomen.
(5)
Op 25 maart 2011 verzocht de Europese Raad voorts
de lidstaten die aan het Euro Plus-pact deelnemen hun toezeggingen tijdig te
presenteren om te kunnen worden opgenomen in de stabiliteits- of
convergentieprogramma's en de nationale hervormingsprogramma's.
(6)
Op 15 april 2011 heeft België zijn geactualiseerde
stabiliteitsprogramma 2011 voor de periode 2011-2014 en zijn nationale
hervormingsprogramma 2011 ingediend. Om met de onderlinge verbanden rekening te
houden zijn beide programma's terzelfder tijd geëvalueerd.
(7)
In de tien jaar vóór 2008 heeft België een robuuste
bbp-groei van gemiddeld 2,3% per jaar gekend. Het land is in 2009 vol geraakt
door de mondiale economische recessie, en het bbp is toen met 2,8% gekrompen.
Het effect van de recessie op de werkgelegenheid is vrij beperkt gebleven. Een
tijdelijke daling van het aantal gewerkte uren en een vermindering van de
arbeidsproductiviteit per uur hebben als buffer gefungeerd. Na in 2009 met 0,4%
te zijn afgenomen, is de werkgelegenheid in 2010 wederom gestegen. De
werkloosheid is echter opgelopen van 7% vóór de recessie tot 8,3% in 2010.
Dankzij de opleving van de wereldhandel is het herstel in 2010, met een
bbp-groei van 2,2%, krachtiger uitgevallen dan verwacht. De automatische
stabilisatoren en de discretionaire maatregelen die in reactie op de crisis
zijn genomen, hebben ertoe geleid dat het overheidstekort is toegenomen van
1,3% in 2008 tot 5,9% van het bbp in 2009.
(8)
Op basis van de overeenkomstig Verordening (EG) nr.
1466/97 van de Raad verrichte evaluatie van het geactualiseerde
stabiliteitsprogramma komt de Raad tot de conclusie dat het aan de
begrotingsprognoses van het programma ten grondslag liggende macro-economische
scenario aannemelijk is. Hoewel het van iets minder gunstige groeiramingen voor
2011 uitgaat, sluit het algemeen genomen aan bij de recentste
voorjaarsprognoses 2011 van de Commissie. Nadat in 2010 een beter dan verwacht
tekort van 4,1% werd gerealiseerd, wordt met de in het programma uitgestippelde
begrotingsstrategie beoogd het tekort verder terug te dringen tot 3,6% in 2011
en tot onder de referentiewaarde van 3% in 2012, de door de Raad vastgestelde
uiterste termijn voor de correctie van het buitensporige tekort. De voor 2011
geplande tekortreductie lijkt haalbaar in het licht van de vrij behoedzame
economische projecties. De geleverde begrotingsinspanning zal vermoedelijk
echter kleiner uitvallen dan 0,75% van het bbp, de gemiddelde jaarlijkse inspanning
die door de Raad is aanbevolen. Dat zou met name het geval zijn in 2011 en
2012: in deze jaren zou de structurele inspanning respectievelijk slechts 0,4
en 0,3% van het bbp vertegenwoordigen. Bovendien worden de tekortdoelstellingen
voor 2012 en de daaropvolgende jaren niet met concrete aanpassingsmaatregelen
onderbouwd. Ten slotte wordt niet verwacht dat de
middellangetermijndoelstelling, namelijk het realiseren van een structureel
overschot van 0,5% van het bbp, binnen de programmaperiode 2011-2014 zal worden
gehaald.
(9)
In het licht van de beter dan verwachte feitelijke
resultaten in 2010, zouden een ambitieuzere tekortreductie in 2011 en een
sneller dan geplande vooruitgang in de richting van de drempel van 3% van het
bbp passend zijn. Bovendien zal het niet mogelijk zijn het buitensporige tekort
in 2012 weg te werken en verdere vorderingen in de richting van de
middellangetermijndoelstelling te blijven maken als geen nieuwe
consolidatiemaatregelen worden getroffen. Aangezien de belastingdruk, vooral op
inkomen uit arbeid, al zeer hoog is in België, dienen deze
consolidatiemaatregelen vooral op de uitgavenzijde betrekking te hebben.
(10)
De economische en financiële crisis heeft de
eerdere, dalende tendens van de overheidsschuld op lange termijn doen omslaan.
De schuldquote, die een neerwaartse tendens vertoonde sinds 1993 (toen zij met
134% van het bbp een hoogtepunt bereikte, waarna zij onafgebroken is gedaald
tot 84% van het bbp in 2007), is vanaf 2008 wederom gestegen en eind 2010 op
96,8% van het bbp uitgekomen. Het hoge peil van de overheidsschuld blijft een
belangrijke uitdaging vormen, te meer omdat van de vergrijzing een groter
langetermijneffect op de begroting uitgaat dan gemiddeld in de EU het geval is.
Dit komt met name doordat de pensioenuitgaven een vrij forse stijging te zien
geven, wat de overheidsfinanciën verder onder druk zal zetten. Het realiseren
van voldoende hoge primaire overschotten op middellange termijn en het verder
hervormen van het Belgische socialezekerheidsstelsel, en met name het
pensioenstelsel, om de voorspelde aanzienlijke toename van de
leeftijdsgerelateerde uitgaven om te buigen, zouden de langetermijnhoudbaarheid
van de overheidsfinanciën ten goede moeten komen.
(11)
Een belangrijke uitdaging waarvoor België zich
gesteld ziet, is dat ervoor moet worden gezorgd dat de financiële sector zijn
stabiliteit hervindt en goed functioneert, zodat hij in staat is tegemoet te
komen aan de behoeften van de reële economie wat financiële intermediatie
betreft. De afgelopen twee jaar is de Belgische financiële sector zwaar
getroffen door de financiële crisis, hetgeen resulteerde in gekrompen balansen,
aanzienlijke staatssteun en een hervorming van het bankentoezicht. De
financiële positie van de banksector blijft kwetsbaar. Bovendien is de
banksector in België sterk geconcentreerd en ook vrij groot in vergelijking met
de omvang van de economie.
(12)
In de wet van 1996 tot bevordering van de
werkgelegenheid en tot preventieve vrijwaring van het concurrentievermogen is
bepaald dat de loontrend in België gelijke tred moet houden met de loontrend in
de drie buurlanden (Frankrijk, Duitsland en Nederland), waardoor de loonkosten
onder controle worden gehouden. Deze wet heeft echter niet kunnen voorkomen dat
de lonen in de periode 2005-2010 sneller zijn gestegen in België dan in de drie
buurlanden, terwijl de productiviteit er trager is gegroeid. Als gevolg daarvan
zijn de loonkosten per eenheid product in België sneller toegenomen dan in de
buurlanden en dan het gemiddelde van het eurogebied. Dit is vooral
problematisch omdat België gespecialiseerd is in goederen met een vrij lage
technologie-inhoud en daardoor hevige concurrentie ondervindt van de
lagerekostenlanden. Hoewel de loonnorm de loononderhandelingen in goede banen
helpt leiden, is hij voor verbetering vatbaar: er zou rekening moeten worden
gehouden met verschillen in productiviteitsgroei en tevens moeten worden
voorzien in een doeltreffender systeem om achteraf bij te sturen ingeval de
doelstellingen niet worden gehaald.
(13)
De arbeidsmarkt wordt gekenmerkt door een aantal
starheden die een sterk negatief effect sorteren op de bereidheid om aan het
werk te gaan: de onbeperkte duur van werkloosheidsuitkeringen; hoge effectieve
marginale belastingtarieven en een grote belastingwig (vooral voor laagbetaalde
werknemers); en de combinatie van de intrekking van socialebijstandsuitkeringen
en de hoge belastingheffing wanneer aan het werk wordt gegaan. Bovendien
moedigt het bestaan van tal van uittredingsmogelijkheden voor oudere werknemers
hen ertoe aan de arbeidsmarkt te verlaten voordat zij de wettelijke
pensioenleeftijd van 65 jaar bereiken. Een verdere hervorming van het actieve
arbeidsmarktbeleid en de uitbreiding ervan tot de 50-plussers zouden bijdragen
tot een hogere totale participatiegraad en het zoeken naar werk sterker
aanmoedigen. Daarnaast zouden verdere verlagingen van het niveau van de
werkloosheidsuitkeringen en inkortingen van de duur ervan jongere werknemers er
sterker toe aansporen zich op de arbeidsmarkt te begeven. Het aanscherpen van de
criteria om voor vervroegde uittreding in aanmerking te komen, zou oudere
werknemers ertoe aanmoedigen actief te blijven, en oudere werknemers die al
enige tijd zonder werk zitten ertoe bewegen de arbeidsmarkt opnieuw te
betreden. Tot slot zij erop gewezen dat de arbeidsparticipatie van burgers van
buiten de EU met 40,9% veel lager ligt dan gemiddeld in de EU het geval is.
(14)
De totale belastingdruk op arbeid in België behoort
tot de hoogste in de EU; de verlichting ervan zou er dan ook toe bijdragen dat
werken aantrekkelijker wordt. Gezien de aanmerkelijke consolidatie-inspanning
die in het verschiet ligt, moet een dergelijke maatregel echter worden
gecompenseerd door gelijkwaardige verhogingen van minder verstorende
belastingen, bijvoorbeeld op het verbruik, of door middel van een verschuiving
naar milieuvriendelijke belastingen. België heeft veel lagere impliciete
belastingtarieven voor energie dan de buurlanden. In combinatie met de grote
belastingwig voor arbeid heeft dit tot gevolg dat België de laagste verhouding
tussen milieubelastingen en belastingen op arbeid heeft van de hele EU. Dit
heeft bijgedragen tot een situatie waarin hoge werkloosheid samengaat met een
vrij groot energieverbruik, wat het moeilijke maakt om de doelstellingen inzake
werkgelegenheid en energie-efficiëntie te halen.
(15)
Voor tal van goederen en diensten liggen de prijzen
doorgaans hoger dan in andere lidstaten. Deze ontwikkeling is toe te schrijven
aan zowel een zwakke concurrentiedruk (met name in de detailhandel en in de
netwerkindustrieën) als een zwak toezichtkader. In de detailhandel is er sprake
van grote toegangsbelemmeringen en operationele beperkingen. Zo bestaat er met
name nog steeds concurrentiebeperkende regelgeving die de openingsuren aan
banden legt, gevestigde zaken beschermt tegen nieuwkomers en de verspreiding
van nieuwe bedrijfsmodellen en technologieën hindert. Een mededingingsprobleem
dat de netwerkindustrieën in België gemeen hebben, is de sterke positie van de
gevestigde ondernemingen en de hoge toegangsdrempels in vergelijking met andere
lidstaten. Dat zorgt ervoor dat de voormalige monopoliehouders in deze sectoren
nog steeds hogere winsten kunnen opstrijken door hogere prijzen aan te rekenen
dan in een concurrerende markt mogelijk zou zijn.
(16)
De Belgische autoriteiten hebben een aantal
toezeggingen gedaan in het kader van het Euro Plus-pact[4]. Deze
toezeggingen betreffen de vier doelstellingen van het pact. De toezeggingen
houden vooral verband met maatregelen om het tekort terug te dringen, de
energieprijzen onder controle te houden en de concurrentie aan te moedigen, de
reële loonstijgingen in toom te houden, een toezichtkader voor de financiële
sector in te voeren en de effectieve pensioenleeftijd op te trekken. Er is
echter geen informatie beschikbaar over de maatregelen die zullen worden
genomen om de voorgeschreven doelstellingen op begrotingsgebied te
verwezenlijken; er is evenmin informatie voorhanden over de manier waarop de
reële loonstijgingen en energieprijzen in bedwang kunnen worden gehouden. Wat
de vervroegde-uittredingsregelingen betreft, is niet duidelijk of en wanneer
het "generatiepact" zal worden geëvalueerd en in welke concrete
maatregelen deze evaluatie zal resulteren. Deze gedane toezeggingen zijn
getoetst en in de aanbevelingen meegenomen.
(17)
De Commissie heeft het stabiliteitsprogramma en het
nationale hervormingsprogramma, met inbegrip van het Euro Plus-pact, onderzocht[5]. Daarbij
heeft zij gekeken naar de relevantie ervan voor een houdbaar budgettair en
sociaaleconomisch beleid in België, alsook of de EU-regels en ‑richtsnoeren
in acht zijn genomen, gezien de noodzaak de algemene economische governance van
de Europese Unie te versterken door middel van een EU-inbreng in toekomstige
nationale besluiten. In dit verband is de Commissie van oordeel dat een
ambitieuzere tekortreductie in 2011 mogelijk moet zijn en dat verdere
consolidatiemaatregelen voor 2012 en latere jaren dienen te worden
gespecificeerd. Om de langetermijnhoudbaarheid van de overheidsfinanciën te
verbeteren, is een verdere hervorming van het pensioenstelsel vereist. Ook
dienen verdere stappen te worden ondernomen zowel om het concurrentievermogen
te versterken, mensen aan een baan te helpen en de belastingdruk te verschuiven
van arbeid naar consumptie en energie, als om meer kansen te scheppen voor
investeringen en groei in de dienstensector en de netwerkindustrieën.
(18)
In het licht van deze beoordeling, en rekening
houdende met de aanbeveling van de Raad van 2 december 2009 op grond van
artikel 126, lid 7, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese
Unie, heeft de Raad de actualisering 2011 van het stabiliteitsprogramma van
België onderzocht. Zijn advies[6]
daarover is met name in de onderstaande aanbevelingen (1) en (2) weergegeven,
BEVEELT AAN dat België in de periode
2011-2012 actie onderneemt om:
(1)
Het aan de gang zijnde economische herstel aan te
grijpen om meer vaart te zetten achter de correctie van het buitensporige
tekort door tegen de indiening van de begroting voor 2012 de nodige maatregelen
te nemen – vooral aan de uitgavenzijde – om een gemiddelde structurele
inspanning van ten minste 0,75% van het bbp te leveren. Het overheidstekort zou
daardoor uiterlijk in 2012 tot ver onder de referentiewaarde van 3% van het bbp
worden teruggebracht. Jaarlijks een vooruitgang van ten minste 0,5% van het bbp
te boeken in de richting van de middellangetermijndoelstelling.
(2)
Stappen te ondernemen om de
langetermijnhoudbaarheid van de openbare financiën te verbeteren. Het accent
dient daarbij te worden gelegd op het uitstippelen van een strategie die erop
gericht is de leeftijdsgerelateerde uitgaven in toom te houden, onder meer door
vervroegde uittreding uit de arbeidsmarkt te voorkomen teneinde de effectieve
pensioenleeftijd te verhogen, alsook op de koppeling van de wettelijke pensioenleeftijd
aan de levensverwachting.
(3)
De structurele zwakheden in de financiële sector
aan te pakken, met name door de herstructurering af te ronden van de banken die
behoefte hebben aan een adequaat gefinancierd en levensvatbaar bedrijfsmodel.
(4)
In overleg met de sociale partners en conform de
nationale praktijken het systeem voor het voeren van loononderhandelingen en
het loonindexeringssysteem te hervormen, teneinde ervoor te zorgen dat de
loonstijging beter aansluit bij de ontwikkeling van de arbeidsproductiviteit en
het concurrentievermogen.
(5)
De arbeidsparticipatie naar een hoger peil te
tillen door de hoge fiscale en sociale lasten voor laagbetaalden op budgettair
neutrale wijze te verlichten en door een systeem in te voeren waarbij het
niveau van de werkloosheidsuitkeringen geleidelijk afneemt naarmate de periode
van werkloosheid langer duurt. Stappen te ondernemen om de belastingdruk te
verschuiven van arbeid naar consumptie en om het belastingstelsel
milieuvriendelijker te maken. Het actieve arbeidsmarktbeleid doeltreffender te
maken door specifiek op oudere werknemers en kwetsbare groepen gerichte
maatregelen te treffen.
(6)
Maatregelen te nemen om de concurrentie in de
detailhandel te stimuleren door de toegangsbelemmeringen en de operationele
beperkingen te reduceren; en maatregelen te nemen om de concurrentie op de
elektriciteits- en de gasmarkt te bevorderen door de doeltreffendheid van de
sectorale regulerende en mededingingsautoriteiten verder te verhogen.
Gedaan te Brussel,
                                                                       Voor de Raad
                                                                       De
voorzitter
[1]               PB
L 209 van 2.8.1997, blz. 1.
[2]               PB C […]
van [...], blz. […].
[3]               Gehandhaafd voor 2011 bij Besluit 2011/308/EU van de Raad van 19 mei
2011.
[4]               Nadere
bijzonderheden over de in het kader van het Euro Plus-pact gedane toezeggingen
zijn te vinden in SEC(2011) 710.
[5]               SEC(2011)
710.
[6]               Uit
hoofde van artikel 5, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad.


				|

		52014DC0410

			Aanbeveling voor een AANBEVELING VAN DE RAAD over het nationale hervormingsprogramma 2014 van Spanje en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma 2014 van Spanje /* COM/2014/0410 final */

Aanbeveling voor een
AANBEVELING VAN DE RAAD
over het nationale hervormingsprogramma 2014
van Spanje
en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma 2014 van Spanje

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van
de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148,
lid 4,
Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van
de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op
begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid[1], en met name
artikel 5, lid 2,
Gezien Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het
Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 betreffende de preventie en
correctie van macro-economische onevenwichtigheden[2], en met name artikel 6,
lid 1,
Gezien de aanbeveling van de Europese
Commissie[3],
Gezien de resoluties van het Europees
Parlement[4],
Gezien de conclusies van de Europese Raad,
Gezien het advies van het Comité voor de
werkgelegenheid,
Gezien het advies van het Economisch en
Financieel Comité,
Gezien het advies van het Comité voor sociale
bescherming,
Gezien het advies van het Comité voor de
economische politiek,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)
Op 26 maart 2010 heeft de Europese Raad zijn
goedkeuring gehecht aan het voorstel van de Commissie voor een nieuwe groei- en
werkgelegenheidsstrategie; deze Europa 2020-strategie moet voor een betere
coördinatie van het economisch beleid zorgen en spitst zich toe op de
sleutelgebieden waar Europa's potentieel voor duurzame groei en
concurrentievermogen een krachtige impuls nodig heeft.
(2)
Op voorstel van de Commissie heeft de Raad op 13
juli 2010 een aanbeveling inzake de globale richtsnoeren voor het economisch
beleid van de lidstaten en de Unie (2010-2014) en op 21 oktober 2010 een
besluit betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de
lidstaten vastgesteld, die samen de "geïntegreerde richtsnoeren"
vormen. De lidstaten werd verzocht in hun nationaal economisch en
werkgelegenheidsbeleid met de geïntegreerde richtsnoeren rekening te houden.
(3)
Op 29 juni 2012 hebben de staatshoofden en
regeringsleiders besloten tot een Pact voor groei en banen, dat een
samenhangend kader biedt voor actie op het niveau van de lidstaten, de EU en de
eurozone, waarbij alle mogelijke hefbomen, instrumenten en beleidsvormen worden
ingezet. Zij hebben bepaald welke maatregelen op het niveau van de lidstaten
moeten worden genomen, en met name verklaard vastbesloten te zijn om de
doelstellingen van de Europa 2020-strategie te verwezenlijken en de
landenspecifieke aanbevelingen uit te voeren.
(4)
Op 9 juli 2013 heeft de Raad een aanbeveling
vastgesteld over het nationale hervormingsprogramma 2013 van Spanje, en
advies uitgebracht over het stabiliteitsprogramma van Spanje voor de periode 2012-2016.
In overeenstemming met Verordening (EU) nr. 473/2013[5] heeft
de Commissie op 15 november 2013 haar advies over het ontwerpbegrotingsplan van
Spanje voor 2014 gepresenteerd[6].
(5)
Op 13 november 2013 heeft de Commissie haar
goedkeuring gehecht aan de jaarlijkse groeianalyse[7] en daarmee de aanzet
gegeven tot het Europees semester 2014 voor coördinatie van het economisch
beleid. Op dezelfde dag heeft de Commissie op grond van
Verordening (EU) nr. 1176/2011 het
waarschuwingsmechanismeverslag[8]
aangenomen. Daarin werd Spanje genoemd als een van de lidstaten die aan een
diepgaande evaluatie zouden worden onderworpen.
(6)
Op 20 december 2013 heeft de Europese Raad de
prioriteiten inzake financiële stabiliteit, begrotingsconsolidatie en
groeibevorderende maatregelen goedgekeurd. Hij benadrukte dat moet worden gestreefd
naar een gedifferentieerde, groeivriendelijke begrotingsconsolidatie,
normalisering van de kredietverschaffing aan de economie, bevordering van groei
en concurrentievermogen, aanpakken van de werkloosheid en van de sociale
gevolgen van de crisis, en modernisering van de overheidsdiensten.
(7)
Op 5 maart 2014 heeft de Commissie de
uitkomsten gepubliceerd van de diepgaande evaluatie voor Spanje[9] die zij op grond van
artikel 5 van Verordening (EU) nr. 1176/2011 heeft uitgevoerd.
Op basis van haar analyse concludeert de Commissie dat Spanje wordt
geconfronteerd met macro-economische onevenwichtigheden die in het oog moeten
worden gehouden en een doortastend beleidsoptreden vereisen. Met name is op
verscheidene terreinen de aanpassing van de vorig jaar als buitensporig
aangewezen onevenwichtigheden duidelijk gevorderd en heeft de terugkeer naar
positieve groei de risico's verminderd. Toch betekenen de omvang en onderlinge
verwevenheid van de onevenwichtigheden, met name hoge binnenlandse en externe
schuldniveaus en hoge werkloosheid, dat de risico's nog steeds aanwezig zijn.
(8)
Op 30 april 2014 heeft Spanje zijn nationale
hervormingsprogramma 2014 en zijn stabiliteitsprogramma 2014 ingediend. Om met
de onderlinge verbanden rekening te houden, zijn beide programma’s tegelijkertijd
geëvalueerd.
(9)
De doelstelling van de in het stabiliteitsprogramma
2014 geschetste begrotingsstrategie is de correctie van het buitensporige
tekort tegen 2016 en het bereiken van de middellangetermijndoelstelling in 2017.
Het programma bevestigt de vorige middellangetermijndoelstelling van een
structureel begrotingsevenwicht, die strenger is dan het stabiliteits- en
groeipact vereist. Volgens het programma zal het tekort in 2016 tot onder de 3
% van het bbp worden teruggedrongen, overeenkomstig het in de aanbeveling van
de Raad van 21 juni 2013 gestelde doel, maar de jaarlijkse verbetering van het
(herberekende) structurele saldo die in het programma is voorzien blijft reeds
in 2014 achter bij de aanbevolen inspanning. Voor 2017 verwacht het programma
dat voldoende vooruitgang zal zijn geboekt richting de
middellangetermijndoelstelling, hoewel dit wellicht niet toereikend zal zijn om
deze doelstelling in het in het programma vermelde jaar te bereiken. Volgens
het stabiliteitsprogramma zal de overheidsschuldquote in 2015 een piek bereiken
van 101,7 % van het bbp en daarna beginnen te dalen. In het algemeen is de in
het programma uitgestippelde begrotingsstrategie slechts gedeeltelijk in
overeenstemming met de in het stabiliteits- en groeipact gestelde eisen. Het
macro-economische scenario dat ten grondslag ligt aan de begrotingsprognoses
van het programma, dat niet door een onafhankelijke instantie is vastgesteld of
bekrachtigd, is over het algemeen aannemelijk voor 2014 doch is onderhevig aan
neerwaartse risico's in 2015 ten opzichte van de voorjaarsprognoses 2014 van de
Commissie. Voor 2016-2017 lijken de groeivooruitzichten van het programma aan
de optimistische kant in het licht van de recente ramingen van het potentiële
groeitempo van de economie en de na de crisis nog niet doorgevoerde
noodzakelijke economische aanpassingen. De aanpassingstrajecten voor het tekort
en de schuld zijn bijgevolg eveneens onderhevig aan neerwaartse risico’s.
Bovendien zijn de maatregelen ter ondersteuning van de doelstellingen voor het
nominale tekort vanaf 2015 nog niet voldoende gespecificeerd, vooral wat de
wijzigingen in de belastingwetgeving in het kader van de voorgenomen
belastinghervorming betreft. Verder houden latente verplichtingen en de
opbrengst van geplande besparingen op lokaal en regionaal niveau eveneens
risico's in. Volgens de prognoses van de Commissie komt de begrotingsinspanning
over de periode 2013-2014 1,1 procentpunt te laag uit gemeten naar de
(gecorrigeerde) verandering van het structurele saldo (hoewel dit cijfer door
recente wijzigingen van de methode voor het ramen van de potentiële productie
hoger uitvalt), en 0,4 procentpunt te laag indien de inspanning wordt
vergeleken met de maatregelen die ten tijde van de in het kader van de
buitensporigtekortprocedure gedane aanbeveling noodzakelijk werden geacht.
Overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad is de Raad,
op basis van zijn beoordeling van het programma en de prognoses van de
Commissie, van oordeel dat de maatregelen ter ondersteuning van de
begrotingsstrategie nader moeten worden gespecificeerd en dat aanvullende
inspanningen vereist zijn om te waarborgen dat volledig gevolg wordt gegeven
aan de in het kader van de buitensporigtekortprocedure gedane aanbeveling.
(10)
Wat de structurele begrotingsmaatregelen betreft,
is er vooruitgang geboekt met de rapportage inzake de begrotingsuitvoering en
met de toepassing van corrigerende maatregelen ten aanzien van
overheidsinstanties die de voorschriften niet naleven; toch is er nog ruimte om
aanvullende handhavingsmechanismen, die in de Spaanse organieke wet inzake
begrotingsstabiliteit zijn vastgelegd, ten uitvoer te leggen met betrekking tot
regio's die niet aan de regels voldoen.  Er zijn nieuwe maatregelen genomen om
op alle overheidsniveaus een gemiddelde termijn voor de betaling van
leveranciers van 30 dagen voor te schrijven. In november 2013 werd een
onafhankelijke begrotingsinstelling opgericht waarvan de voorzitter in februari
2014 werd benoemd. Deze instelling was evenwel niet op tijd operationeel om het
stabiliteitsprogramma 2014 te kunnen beoordelen. Voorts wordt in het nationale
hervormingsprogramma 2014 erkend dat de kosteneffectiviteit van de uitgaven
voor gezondheidszorg en geneesmiddelen verder moet worden verbeterd, bijvoorbeeld
door de aankoop van farmaceutische producten te centraliseren, het
dienstenpakket te herzien, klinische gegevens te digitaliseren en het beheer
van instellingen op het gebied van de gezondheidszorg te verbeteren. Aangezien
de geplande begrotingsconsolidatie grotendeels met besnoeiingen op de uitgaven
moet worden gerealiseerd, zou het zinvol zijn de uitgaven op alle
overheidsniveaus stelselmatig te onderzoeken om te zien op welke gebieden
groeivriendelijke bezuinigingen tot stand kunnen worden gebracht waarbij de
meest kwetsbare groepen worden ontzien.
(11)
In 2013 heeft Spanje nieuwe maatregelen genomen om
de bevoordeling van schulden in het kader van de vennootschapsbelasting aan te
pakken. Spanje heeft in 2013 ook enige vooruitgang geboekt met het verbeteren
van de naleving van de belastingwetgeving door de strijd tegen belastingfraude
en zwartwerk op te voeren, maar er valt op dit gebied nog veel te doen.   In 2013
en 2014 heeft Spanje voorts een verlaging van de socialezekerheidsbijdragen
doorgevoerd bij de aanwerving van jonge en nieuwe werknemers. Naar aanleiding
van een uitvoerig verslag over belastinghervorming dat door een commissie van
deskundigen in opdracht van de regering is uitgebracht, zijn de autoriteiten
voornemens in het tweede kwartaal van 2014 concrete wetsvoorstellen in te
dienen.  Volgens het nationale hervormingsprogramma 2014 wordt met de
voorstellen beoogd het belastingstelsel te moderniseren, de fiscale benadeling
van arbeid te verminderen, de inning van belastingen te bevorderen, de economische
ontwikkeling te stimuleren, markteenheid en belastingneutraliteit te waarborgen
en het concurrentievermogen van de Spaanse economie te verbeteren terwijl
tevens een bijdrage wordt geleverd aan begrotingsconsolidatie. De wijze waarop
deze hervorming wordt opgezet en uitgevoerd is van groot belang voor de
toekomstige economische vooruitzichten en de overheidsfinanciën.
(12)
De financiële stabiliteit is toegenomen dankzij de
herkapitalisatie en herstructurering van de banksector en de nauwgezette
uitvoering van het ESM-programma van juli 2012 inzake de herkapitalisatie
van financiële instellingen dat op 22 januari 2014 werd voltooid. Toch staat de
financiële sector in Spanje nog voor aanzienlijke uitdagingen die een
zorgvuldige controle en behandeling vereisen. Bovendien vertalen de betere
fundingvoorwaarden voor banken zich slechts langzaam in een gunstiger
financieringssituatie van het mkb. Het is van belang te waarborgen dat de
kredietstroom naar levensvatbare sectoren van de economie op gang blijft, ook
nu de particuliere sector zijn schulden afbouwt. De autoriteiten hebben een
aantal maatregelen genomen om de toegang van bedrijven tot bankfinanciering en
niet-bankfinanciering te verbeteren en de schuldherstructurering van bedrijven
te vergemakkelijken, maar verdere maatregelen zijn noodzakelijk.
(13)
De arbeidsmarkt vertoont tekenen van stabilisatie
en voor 2014 wordt een licht herstel verwacht met een toenemende
werkgelegenheid en dalende werkloosheidscijfers. Met een jaargemiddelde van 26,1 %
in 2013 blijft het werkloosheidspercentage evenwel zeer hoog. Bijzonder
zorgwekkend zijn vooral de hoge jeugdwerkloosheid van 54,3%, en het zeer hoge
percentage langdurig werklozen ten opzichte van het totale aantal werklozen van
49,7% in 2013, vooral onder ouderen en laaggeschoolde werknemers. Beschikbare
evaluaties van de arbeidsmarkthervorming van 2012 komen tot de conclusie dat de
hervorming, in combinatie met de loonmatiging die met de sociale partners voor
de periode 2012-2014 is afgesproken, de interne flexibiliteit van bedrijven
heeft vergroot en het verlies van banen heeft beperkt doordat prioriteit werd
verleend aan collectieve arbeidsovereenkomsten op bedrijfsniveau en meer
mogelijkheden voor bedrijven werden geschapen om niet aan dergelijke
overeenkomsten deel te nemen. De hervorming heeft tevens tot een verlaging van
de vergoeding voor onrechtmatig ontslag geleid en heeft ertoe bijgedragen dat
het aantal aanhangig gemaakte rechtszaken wegens ontslag is afgenomen; verder
zijn nieuwe arbeidsovereenkomsten ingevoerd om stabiele aanwerving in het mkb
te bevorderen. In 2013 en begin 2014 werden verdere maatregelen genomen om
stabiel deeltijdwerk te vergemakkelijken en om de socialezekerheidsbijdragen
bij nieuwe arbeidsovereenkomsten van onbepaalde duur tijdelijk te verlagen.
Segmentatie blijft echter een belangrijk probleem op de Spaanse arbeidsmarkt,
het aantal verschillende soorten arbeidsovereenkomsten is nog altijd groot en
de kloof tussen de afvloeiingskosten bij overeenkomsten van bepaalde en van
onbepaalde duur behoort zelfs na de hervorming nog tot de grootste van de EU.
Op het gebied van de hervorming van het actieve arbeidsmarktbeleid is
vooruitgang geboekt met onder meer de goedkeuring van het jaarlijkse
werkgelegenheidsplan (PAPE). Maatregelen om de openbare dienst voor
arbeidsbemiddeling te moderniseren en te versterken lijken evenwel achterop te
zijn geraakt, wat een succesvolle uitvoering van de nieuwe regelgeving in
gevaar brengt. Het volledig operationeel maken van het vacatureportaal heeft
met vertraging te kampen. Wel is vooruitgang geboekt met het stimuleren van de
samenwerking met private arbeidsbemiddelingsbureaus, maar verdere inspanningen
blijven noodzakelijk.
(14)
De ontoereikende arbeidsmarktrelevantie van
onderwijs en opleidingen en het grote aandeel werklozen zonder diploma (35,2 %)
dragen bij tot de hoge jeugdwerkloosheid en de langdurige werkloosheid. Het
percentage jongeren dat geen opleiding of onderwijs volgt en geen werk heeft,
is nog steeds hoger dan het EU-gemiddelde en is sterk gestegen. Het percentage
leerlingen en studenten dat hun opleiding voortijdig staakt neemt weliswaar af,
maar blijft zeer hoog (23,5 %). Het aantal studenten dat een tertiaire
opleiding met succes afrondt blijft groot, maar er wordt nog altijd te weinig
gebruik gemaakt van beroepsonderwijs, beroepsopleidingen en leerlingstelsels en
de vaardigheden van de jongeren die hoger beroepsonderwijs of een hogere
beroepsopleiding hebben gevolgd, steken ongunstig af tegen het EU-gemiddelde.
Spanje bereidt verder maatregelen voor om de werkgelegenheid van jongeren te
stimuleren. De nationale strategie voor jongerenwerkgelegenheid en
ondernemerschap 2013-2016, die in maart 2013 is gepresenteerd,  wordt momenteel
uitgevoerd hoewel sommige maatregelen nog moeten worden vastgesteld. Op basis
van deze strategie heeft Spanje stappen genomen om de werkloosheid onder
jongeren te bestrijden, in overeenstemming met de doelstellingen van de
jongerengarantie. Er is enige vooruitgang geboekt met betrekking tot
maatregelen om de schooluitval tegen te gaan en duaal beroepsonderwijs en duale
opleidingen te bevorderen, maar volledige uitvoering en een efficiënt gebruik
van financiële middelen blijven van  cruciaal belang. Wat de duale
beroepsopleiding betreft is een voortdurende coördinatie van de activiteiten
van alle belanghebbenden, zoals beleidsmakers en aanbieders van opleidingen op
alle overheidsniveaus en werkgevers, noodzakelijk om het systeem te
stroomlijnen, opleidingen beter op de behoeften van de arbeidsmarkt af te
stemmen en ervoor te zorgen dat de duale beroepsonderwijs- en
beroepsopleidingsmodellen  in de verschillende regio's compatibel zijn.
(15)
Voornamelijk als gevolg van de
arbeidsmarktsituatie, maar ook doordat de sociale bescherming wat het
terugdringen van de armoede betreft weinig efficiënt is, blijft Spanje achter
bij het EU-gemiddelde ten aanzien van de voornaamste indicatoren waarmee
armoede en sociale uitsluiting worden gemeten. Kinderen en jonge volwassenen
lopen hierbij het grootste risico. Als gevolg van de crisis behoort Spanje tot
de EU-landen met de sterkste daling van het beschikbare inkomen van de
huishoudens en de grootste inkomensongelijkheid. De belangrijkste uitdagingen
zijn het vereenvoudigen van de procedures voor bijstandsgerechtigden en het
verbeteren van de governance en de interinstitutionele coördinatie op
nationaal, regionaal en lokaal niveau. Het nationale actieplan inzake sociale
inclusie 2013-2016 vormt een geschikt beleidskader om het actieve
arbeidsmarktbeleid aan te passen aan mensen die verder van de arbeidsmarkt af
staan, kinderarmoede aan te pakken en de efficiëntie van gezinsondersteunende
diensten te verbeteren. Bovendien is het herverdelingseffect van de sociale
bijstand en sociale uitkeringen onder verschillende risicogroepen gering, wat
erop wijst dat zij onvoldoende doelgericht zijn. Daarnaast wordt een soepele
overgang van sociale bijstand naar herintegratie op de arbeidsmarkt bemoeilijkt
door de geringe samenwerking tussen de bureaus voor arbeidsbemiddeling en de
sociale diensten (ook op regionaal en lokaal niveau) en de administratieve
verplichtingen waaraan moet worden voldaan om toegang te krijgen tot
minimuminkomensregelingen.
(16)
De vooruitgang die Spanje heeft geboekt met
structurele hervormingen ter bevordering van de groei en het concurrentievermogen
zijn over het algemeen in overeenstemming met de in het nationale
hervormingsprogramma 2013 geschetste projecties. De wet inzake markteenheid
werd in december 2013 aangenomen en de - complexe - uitvoering ervan is
momenteel gaande. De in het najaar van 2013 aangenomen wet op het
ondernemerschap heeft tevens verbetering gebracht in de wetgeving inzake de
insolventie van ondernemingen en flexibeler ondernemingsvormen, alsook ten
aanzien van de rationalisering van regelingen waarmee de internationalisatie
van ondernemingen wordt gesteund.  Het gebruik van "snelle
vergunningen" is uitgebreid, waardoor het gemakkelijker is geworden kleine
detailhandelsbedrijven op te richten, en er zijn nog andere maatregelen genomen
om het verstrekken van vergunningen aan bedrijven te vergemakkelijken.
Daarentegen is secundaire wetgeving die het mogelijk moet maken om via een
"one-stop shop" een besloten vennootschap met beperkte
aansprakelijkheid op te richten binnen de kortere termijnen die in de
ondernemerschapswet van september 2013 zijn vastgesteld, nog niet goedgekeurd.
Het zou bovendien zinvol zijn de regels die de groei van ondernemingen in de
weg staan, ook op belastinggebied, voortdurend te toetsen gezien de kloof
tussen Spanje en andere landen van de eurozone wat de grootte van de
ondernemingen betreft. De langverwachte hervorming van de
professionele-dienstensector heeft grote vertraging opgelopen en dient sneller
te worden uitgevoerd. Er zijn geen maatregelen genomen om de beperkingen inzake
de vestiging van grootschalige detailhandelszaken uit de weg te ruimen. Het
Spaanse O&O-systeem moet de kwaliteit van zijn wetenschappelijke productie
te verbeteren, publiek-private samenwerking bevorderen en de omzetting van
onderzoek en innovatie in commerciële producten vergemakkelijken. In 2013 heeft
de Spaanse regering een nationale strategie voor wetenschap, technologie en
innovatie aangenomen waarvoor nog overheidsfinanciering nodig is. Voorts is de
oprichting aanstaande van een nieuw overheidsbureau voor onderzoek, dat met het
efficiënt beheer van O&O-investeringen door de overheid wordt belast.
(17)
Er zijn belangrijke stappen genomen om de tekorten
in verband met de elektriciteitstarieven aan te pakken, met name door de kosten
van het systeem te verlagen, hoewel de impact van de hervorming, met name voor
duurzame energie, nog niet geheel duidelijk is. De regering onderzoekt hoe de
negatieve overloopeffecten van insolvente tolwegen op de overheidsfinanciën
zoveel mogelijk kunnen worden beperkt. De autoriteiten hebben een databank
opgezet die economische indicatoren evenals milieu- en verkeersgerelateerde
indicatoren bevat, op basis waarvan  voorafgaand aan
infrastructuurinvesteringen onderzoek kan worden verricht,  maar zij hebben nog
geen onafhankelijk waarnemingscentrum opgericht om toekomstige grote
infrastructuurprojecten te helpen beoordelen. Als gevolg van technische en
juridische obstakels is er nog geen sprake van daadwerkelijke concurrentie in
het personen- en goederenvervoer per spoor, waardoor een efficiënt gebruik van
de uitgebreide infrastructuur wordt belemmerd.
(18)
De hervorming van de overheidsadministratie boekt
vooruitgang. In december 2013 werd een wetsontwerp inzake de hervorming van de
lokale overheden goedgekeurd; verder worden de door het comité voor de hervorming
van het overheidsapparaat vastgestelde maatregelen ten uitvoer gelegd. De
uitvoering van deze maatregelen zal gedurende de hele periode 2014-2015 worden
voortgezet. De hervorming van het rechtsstelsel bevindt zich in uiteenlopende
stadia van voltooiing en/of uitvoering en moet worden afgerond. Tot recente
pogingen om de corruptie aan te pakken behoren de wet inzake transparantie,
toegang van het publiek tot informatie en behoorlijk bestuur die in december 2013
is goedgekeurd, evenals twee wetsontwerpen over het toezicht op
partijfinanciering en de verantwoordingsplicht van hoge ambtenaren. Het
nationale plan tegen zwartwerk en socialezekerheidsfraude 2012-2014 wordt
momenteel uitgevoerd. Verder heeft Spanje zijn netwerk van internationale
overeenkomsten inzake de uitwisseling van belastinginformatie eveneens
uitgebreid en met particuliere bedrijven een project opgezet om potentiële
verbeteringen aan te brengen in het systeem voor het beheer van uitkeringen.
(19)
In de context van het Europees semester heeft de
Commissie een brede analyse van het economische beleid van Spanje verricht. Zij
heeft zowel het stabiliteitsprogramma als het nationale hervormingsprogramma
doorgelicht. Daarbij heeft zij niet alleen gekeken naar de relevantie ervan
voor een houdbaar budgettair en sociaaleconomisch beleid in Spanje, maar is zij
ook nagegaan of de EU-regels en -richtsnoeren in acht zijn genomen, gezien de
noodzaak de algemene economische governance van de Europese Unie te versterken
door middel van een EU-inbreng in toekomstige nationale besluiten. Haar
aanbevelingen in het kader van het Europees semester worden in
de onderstaande aanbevelingen (1) tot en met (8) weergegeven.
(20)
In het licht van deze beoordeling heeft de Raad het
stabiliteitsprogramma van Spanje onderzocht. Zijn advies[10] daarover is met name
in de onderstaande aanbeveling 1 weergegeven.
(21)
In het licht van de diepgaande evaluatie van de
Commissie en deze beoordeling heeft de Raad het nationale hervormingsprogramma
en het stabiliteitsprogramma onderzocht. Zijn aanbevelingen op grond van
artikel 6 van Verordening (EU) nr. 1176/2011 zijn in de onderstaande
aanbevelingen 1, 2, 3, 4, 6, 7, en 8 weergegeven.
(22)
In de context van het Europees semester heeft de
Commissie tevens een analyse van het economisch beleid van de eurozone als
geheel verricht. Op basis hiervan heeft de Raad specifieke aanbevelingen
gericht tot de lidstaten die de euro als munt hebben. Ook Spanje dient erop toe
te zien dat aan deze aanbevelingen volledig en tijdig uitvoering wordt gegeven,
BEVEELT AAN dat Spanje in de periode 2014-2015
actie zou moeten ondernemen om:
1.           De
begrotingsstrategie vanaf 2014 te versterken, met name door de onderliggende
maatregelen voor 2015 en daarna nader te specificeren ten einde tegen 2016 het
buitensporig tekort duurzaam te corrigeren door het bereiken van de structurele
aanpassingsinspanning die in de in het kader van de buitensporigtekortprocedure
gedane aanbeveling van de Raad is vastgelegd. Een duurzame correctie van de
budgettaire onevenwichtigheden vereist een geloofwaardige uitvoering van
ambitieuze structurele hervormingen ten einde het aanpassingsvermogen te
vergroten en de groei en werkgelegenheid te bevorderen. Na de correctie van het
buitensporig tekort, te streven naar een structurele aanpassing in de richting
van de middellangetermijndoelstelling van ten minste 0,5 % per jaar, of meer in
geval van gunstige economische omstandigheden of indien dat nodig is om ervoor
te zorgen dat aan de schuldregel wordt voldaan ten einde de hoge
overheidsschuldquote op een duurzaam neerwaarts pad te brengen. Erop toe te zien dat de nieuwe onafhankelijke begrotingsautoriteit zo
snel mogelijk volledig operationeel wordt en ervoor te zorgen dat de in de
organieke wet inzake begrotingsstabiliteit vastgelegde preventieve, corrigerende
en handhavingsmaatregelen op alle overheidsniveaus strikt en transparant worden
uitgevoerd, met inbegrip van het verrichten van achterstallige betalingen aan
bedrijven door de overheid. Vóór 2015 de uitgaven op alle overheidsniveaus
stelselmatig te onderzoeken om in de toekomst de efficiëntie en kwaliteit van
de openbare uitgaven te verbeteren. De kosteneffectiviteit van de
gezondheidszorg te verbeteren, met name door de uitgaven voor geneesmiddelen,
ook in ziekenhuizen, te rationaliseren en de coördinatie tussen verschillende
soorten zorg te versterken, waarbij de toegankelijkheid voor kwetsbare groepen
gehandhaafd wordt. Tegen eind 2014 een uitvoerige belastinghervorming goed te
keuren waarmee het belastingstelsel wordt vereenvoudigd en meer bevorderlijk
wordt voor groei en de schepping van banen, de bescherming van het milieu en de
stabiliteit van de inkomsten. Daartoe de belastinginkomsten te verschuiven naar
minder verstorende belastingen zoals verbruiksbelasting, milieubelasting (zoals
bijvoorbeeld op motorbrandstof) en terugkerende onroerendgoedbelasting;
inefficiënte uitgaven op het gebied van de inkomstenbelasting en de
vennootschapsbelasting af te schaffen; te overwegen de
socialezekerheidsbijdragen voor werkgevers te verlagen, met name voor laagbetaalde
banen; de fiscale bevoordeling van schulden in het kader van de
vennootschapsbelasting verder af te bouwen; maatregelen te nemen om te
voorkomen dat de soepele werking van de Spaanse interne markt door belastingen
wordt belemmerd. De strijd tegen belastingvlucht te intensiveren.
2.           De hervorming van de
spaarbanksector te voltooien wat de vaststelling van secundaire wetgeving
betreft en de herstructurering van spaarbanken in staatseigendom af te ronden
ten einde het volledig herstel van deze banken te bespoedigen en hun terugkeer
naar particuliere eigendom te vergemakkelijken.  De inspanningen van banken om
sterke kapitaalratio's aan te houden, te stimuleren en toezicht te houden op de
activiteiten van Sareb ten einde een tijdige afstoting van activa te waarborgen
terwijl de kosten voor de belastingbetalers zoveel mogelijk worden beperkt. De
lopende maatregelen te voltooien om de toegang van het mkb tot financiering te
vergemakkelijken, met name door de maatregelen ter verbetering van niet-bancaire
financiële bemiddeling af te ronden. De resterende knelpunten in de wetgeving
inzake de insolventie van ondernemingen uit de weg te ruimen, met name door de
expertise van curatoren en het vermogen van het rechtsstelsel om
insolventiezaken te behandelen, uit te breiden en een permanent kader voor de
insolventie van natuurlijke personen te ontwikkelen.
3.           Nieuwe maatregelen te nemen
om de arbeidsmarktsegmentatie tegen te gaan ten gunste van duurzame
kwaliteitsbanen, mede door de soorten arbeidsovereenkomsten in aantal terug te
brengen en een evenwichtige toegang tot het ontslagrecht te waarborgen. De
geregelde monitoring van de arbeidsmarkthervormingen voort te zetten. Reële
loonontwikkelingen te bevorderen die overeenstemmen met het streven naar de
schepping van werkgelegenheid. De verplichting om werk te zoeken voor
ontvangers van een werkloosheidsuitkering, strenger te maken. De efficiëntie en
doelgerichtheid van het actieve arbeidsmarktbeleid, met inbegrip van subsidies
voor het aanwerven van personeel, te vergroten, met name voor personen die
moeilijk aan een baan kunnen komen.  De coördinatie tussen het
arbeidsmarktbeleid en het beleid op het gebied van onderwijs en opleiding te
versterken. De modernisering van de openbare arbeidsbemiddelingsdiensten te versnellen
om effectief persoonlijk beroepskeuzeadvies, adequate opleidingen en
job-matching te waarborgen, met bijzondere aandacht voor langdurig werklozen.
Vóór eind 2014 de daadwerkelijke toepassing van publiek-private samenwerking
bij arbeidsbemiddelingsdiensten te waarborgen, en de kwaliteit van de
dienstverlening te controleren.  De efficiënte werking van het vacatureportaal
te garanderen en met andere maatregelen te combineren om de arbeidsmobiliteit
te steunen.
4.           De strategie inzake
werkgelegenheid en ondernemerschap voor jongeren 2013-2016 ten uitvoer te
leggen en de effectiviteit ervan te controleren. Te voorzien in een
kwaliteitsvol aanbod van arbeidskansen, leerlingplaatsen en stageplaatsen voor
jongeren en verbetering te brengen in de hulpverlening aan niet-geregistreerde
jongeren overeenkomstig de doelstellingen van de jongerengarantie. De nieuwe
onderwijsprogramma's daadwerkelijk ten uitvoer te leggen om de kwaliteit van
het primaire en secundaire onderwijs te verbeteren. De begeleiding en ondersteuning
van groepen die dreigen hun school vroegtijdig te verlaten, te versterken. De
arbeidsmarktrelevantie van beroepsonderwijs, beroepsopleidingen en hoger
onderwijs te verbeteren, met name door de samenwerking met werkgevers uit te
breiden en de opleiding van opleiders en mentors te ondersteunen.
5.           Het nationale actieplan
inzake sociale inclusie 2013-2016 ten uitvoer te leggen en de effectiviteit
ervan te evalueren, waarbij alle doelstellingen ervan aan bod komen. De
administratieve capaciteit en de coördinatie tussen bureaus voor
arbeidsbemiddeling en sociale diensten te verbeteren ten einde tot
geïntegreerde oplossingen te komen ten behoeve van personen die met sociale
uitsluiting worden bedreigd, en de procedures te stroomlijnen waarmee de overgang
tussen minimuminkomensregelingen en de arbeidsmarkt wordt versoepeld. De
doelgerichtheid van gezinsondersteunende diensten en kwaliteitsdiensten ten
behoeve van huishoudens met kinderen en een laag inkomen te verbeteren, ten
einde de progressiviteit en effectiviteit van sociale overdrachten te
waarborgen.
6.           Zorg te dragen voor een
ambitieuze en snelle tenuitvoerlegging van Wet nr. 20/2013 inzake markteenheid
op alle niveaus van de overheidsadministratie. Vóór eind 2014 een ambitieuze
hervorming van de professionele-dienstensector en van beroepsorganisaties op
touw te zetten, waarbij de beroepen die bij een beroepsorganisatie moeten zijn
ingeschreven evenals de transparantievereisten en verantwoordingsplicht van
beroepsorganen worden gedefinieerd, waardoor ten onrechte voorbehouden
activiteiten worden geliberaliseerd en de markteenheid behouden blijft wat de
toegang tot en uitoefening van professionele diensten in Spanje betreft. De
tijd, kosten en het aantal procedures die nodig zijn om een bedrijf op te zetten
en te exploiteren, verder te verminderen. Ongerechtvaardigde beperkingen inzake
de vestiging van grootschalige detailhandelszaken aan te pakken, met name door
een herziening van de bestaande voorschriften voor regionale planning.
Financieringsbronnen te zoeken voor de nieuwe nationale strategie voor
wetenschap, technologie en innovatie, en het nieuwe overheidsbureau voor
onderzoek operationeel te maken.
7.           Na de hervorming van 2013,
zorg te dragen voor de daadwerkelijke eliminering van de tekorten van het
elektriciteitssysteem vanaf 2014, zo nodig door het nemen van verdere
structurele maatregelen.  Het probleem van de insolvente tolwegen aan te pakken
om de kosten voor de overheid zoveel mogelijk te beperken. Vóór eind 2014 een
onafhankelijk waarnemingscentrum op te zetten om de evaluatie van toekomstige
grote infrastructuurprojecten te ondersteunen. Maatregelen te nemen om
daadwerkelijke mededinging binnen het personen- en goederenvervoer per spoor te
garanderen.
8.           De
aanbevelingen van het Comité voor de hervorming van de overheidsadministratie
op alle regeringsniveaus ten uitvoer te leggen. De controlemechanismen te
versterken en de transparantie van overheidsbesluiten te vergroten, met name op
regionaal en lokaal niveau. De lopende maatregelen ter bestrijding van de
schaduweconomie en het zwartwerk te voltooien en nauwgezet te controleren. De
hangende hervormingen betreffende de structuur van het gerechtelijk apparaat en
de gerechtelijke kaart goed te keuren en ervoor te zorgen dat deze worden uitgevoerd.
Gedaan te Brussel,
                                                                       Voor
de Raad
                                                                       De
voorzitter
[1]               PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.
[2]               PB L 306 van 23.11.2011, blz. 25.
[3]               COM(2014) 410 final.
[4]               P7_TA(2014)0128 en P7_TA(2014)0129.
[5]               PB L 140 van 27.5.2013, blz. 11.
[6]               C(2013) 8003 final.
[7]               COM(2013) 800 final.
[8]               COM(2013) 790 final.
[9]               SWD(2014) 80 final.
[10]             Uit hoofde van artikel 5, lid 2, van
Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad.


title: Aanbeveling van de Raad van 11 juli 2017 over het nationale hervormingsprogramma 2017 van Spanje en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma 2017 van Spanje

text:
               9.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/31

         AANBEVELING VAN DE RAAD
   van 11 juli 2017
   over het nationale hervormingsprogramma 2017 van Spanje en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma 2017 van Spanje
   (2017/C 261/08)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148, lid 4,
   Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid (1), en met name artikel 5, lid 2,
   Gezien Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 betreffende de preventie en correctie van macro-economische onevenwichtigheden (2), en met name artikel 6, lid 1,
   Gezien de aanbeveling van de Europese Commissie,
   Gezien de resoluties van het Europees Parlement,
   Gezien de conclusies van de Europese Raad,
   Gezien het advies van het Comité voor de werkgelegenheid,
   Gezien het advies van het Economisch en Financieel Comité,
   Gezien het advies van het Comité voor sociale bescherming,
   Gezien het advies van het Comité voor de economische politiek,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 16 november 2016 heeft de Commissie haar goedkeuring gehecht aan de jaarlijkse groeianalyse en daarmee de aanzet gegeven tot het Europees Semester 2017 voor coördinatie van het economisch beleid. De prioriteiten van de jaarlijkse groeianalyse zijn op 9-10 maart 2017 door de Europese Raad bekrachtigd. Op 16 november 2016 heeft de Commissie op grond van Verordening (EU) nr. 1176/2011 ook het waarschuwingsmechanismeverslag aangenomen, waarin zij Spanje heeft genoemd als een van de lidstaten die aan een diepgaande evaluatie zouden worden onderworpen. Tevens heeft de Commissie op die datum een aanbeveling voor een aanbeveling van de Raad over het economisch beleid van de eurozone aangenomen, die op 9-10 maart 2017 door de Europese Raad is bekrachtigd. Op 21 maart 2017 heeft de Raad de Aanbeveling van de Raad over het economisch beleid van de eurozone („aanbeveling voor de eurozone”) vastgesteld (3).

               (2)

               Als lidstaat die de euro als munt heeft en in het licht van de grote onderlinge verwevenheid tussen de economieën van de Economische en Monetaire Unie, dient Spanje ervoor te zorgen dat volledig en tijdig uitvoering wordt gegeven aan de aanbeveling voor de eurozone die in de onderstaande aanbevelingen 1 tot en met 3 is weergegeven.

               (3)

               Op 22 februari 2017 is het landverslag 2017 voor Spanje gepubliceerd. Daarin werd de vooruitgang beoordeeld die Spanje bij de tenuitvoerlegging van de op 12 juli 2016 door de Raad vastgestelde landspecifieke aanbevelingen heeft gemaakt, alsmede het gevolg dat is gegeven aan de landspecifieke aanbevelingen die in de jaren voordien werden goedgekeurd, en de vooruitgang die Spanje in de richting van zijn nationale Europa 2020-doelstellingen heeft geboekt. Het landverslag bevatte ook een op grond van artikel 5 van Verordening (EU) nr. 1176/2011 uitgevoerde diepgaande evaluatie, waarvan de uitkomsten ook op 22 februari 2017 zijn gepubliceerd. Op basis van haar analyse concludeerde de Commissie dat Spanje wordt geconfronteerd met macro-economische onevenwichtigheden die grensoverschrijdende relevantie hebben. Met name leiden de overschotten op de lopende rekening tot een vermindering van Spanjes externe nettoverplichtingen, die toch nog aanzienlijk blijven en het land blootstellen aan verschuivingen in de houding van de markt. De schuld van de particuliere sector is sterk gedaald, vooral voor ondernemingen, terwijl de schuld van huishoudens hoog blijft. De economische groei is uitgegroeid tot de belangrijkste motor achter de schuldvermindering, maar de risico’s voor de houdbaarheid van de begroting blijven hoog op middellange termijn. Om het risico van negatieve effecten van de onevenwichtigheden voor de Spaanse economie te beperken en gelet op de omvang en de grensoverschrijdende relevantie van het land voor de Economische en Monetaire Unie, is het bijzonder belangrijk dat er maatregelen worden genomen. De financiële sector toont nog steeds een hoge graad van stabiliteit, ondersteund door de lopende herstructurering, de lage financieringskosten en het economisch herstel. Er zijn de afgelopen jaren veel banen gecreëerd en de werkloosheid is snel gedaald, maar blijft hoog. De hervormingen van de arbeidsmarkt en de loonmatiging zijn aanjagers gebleken voor de aanzienlijke banencreatie en de verbeteringen van het concurrentievermogen van de laatste jaren.

               (4)

               Spanje heeft op 28 april 2017 zijn nationaal hervormingsprogramma 2017 en op 29 april 2017 zijn stabiliteitsprogramma 2017 ingediend. Teneinde met de onderlinge verbanden tussen beide programma’s rekening te houden, zijn deze tegelijkertijd geëvalueerd.

               (5)

               De betrokken landspecifieke aanbevelingen zijn meegenomen in de programmering van de Europese structuur- en investeringsfondsen (ESI-fondsen) voor de periode 2014-2020. Op grond van artikel 23 van Verordening (EU) nr. 1303/2013 van het Europees Parlement en de Raad (4) kan de Commissie een lidstaat verzoeken zijn partnerschapsovereenkomst en de betrokken programma’s te evalueren en wijzigingen voor te stellen, wanneer dit nodig is om de uitvoering van betrokken aanbevelingen van de Raad te ondersteunen. De Commissie heeft nadere gegevens verstrekt over de wijze waarop zij gebruik zal maken van die bepaling in richtsnoeren over de toepassing van de maatregelen die de doeltreffendheid van de ESI-fondsen koppelen aan gezond economisch bestuur.

               (6)

               Spanje valt momenteel onder het corrigerende deel van het stabiliteits- en groeipact. In zijn stabiliteitsprogramma 2017 voorziet Spanje het buitensporige tekort tegen 2018 te corrigeren, in lijn met het besluit van de Raad van 8 augustus 2016 tot aanmaning van Spanje om maatregelen te treffen om het tekort te verminderen in de mate die nodig wordt geacht om de buitensporigtekortsituatie te verhelpen (hierna: „het besluit van de Raad van 8 augustus 2016”). Voorzien wordt dat het nominale tekort verder daalt tot 0,5 % van het bbp in 2020. De uitgavenprognoses in het stabiliteitsprogramma 2017 omvatten de verwezenlijking van voorwaardelijke verplichtingen met betrekking tot de autowegen en de financiële sector ten belope van bijna 0,4 % en 0,2 % van het bbp in respectievelijk 2017 en 2018. De doelstelling op middellange termijn — een begrotingssituatie die structureel in evenwicht is — zal volgens de plannen niet binnen de tijdshorizon van het stabiliteitsprogramma 2017 worden bereikt. Het herberekende structurele saldo (5) zal in 2020 naar verwachting -1,9 % van het bbp bereiken. Volgens het stabiliteitsprogramma 2017 zal de overheidsschuldquote dalen tot 98,8 % in 2017, 97,6 % in 2018 en 92,5 % in 2020. De macro-economische aannames van het stabiliteitsprogramma 2017 zijn plausibel tot 2018 en worden nadien enigszins gunstig. In het algemeen blijft de verwachte realisatie van de doelstellingen afhankelijk van de sterke economische vooruitzichten, hetgeen echter aan risico’s is gebonden. Andere risico’s die de begrotingsdoelstellingen in de weg kunnen staan, hebben te maken met de onzekerheid over de weerslag van de recente belastingmaatregelen. Rekening houdend met de te verwachten verwezenlijking van voorwaardelijke verplichtingen (die niet in de voorjaarsprognose 2017 van de Commissie zijn opgenomen), steunt het stabiliteitsprogramma 2017 voorts op uitgavenbeperkingen die veel hoger liggen dan die welke de Commissie in haar prognoses van 2017 en 2018 had voorzien. Ten slotte zijn de maatregelen die nodig zijn om de geplande tekortdoelstellingen voor 2018 te ondersteunen, nog niet gespecificeerd.

               (7)

               Op 8 augustus 2016 heeft de Raad Spanje verzocht om tegen 2018 een einde te maken aan het buitensporige tekort en, in het bijzonder, het overheidstekort terug te dringen tot 4,6 % van het bbp in 2016, 3,1 % van het bbp in 2017 en 2,2 % van het bbp in 2018. Op basis van de geactualiseerde voorjaarsprognose 2016 van de Commissie werd deze verbetering van het overheidssaldo geacht overeen te stemmen met een verslechtering van het structurele saldo met 0,4 % van het bbp in 2016 en een verbetering met 0,5 % van het bbp in 2017 en in 2018. Spanje haalde in 2016 een nominaal tekort van 4,5 % van het bbp, onder het streefdoel als vervat in het besluit van de Raad van 8 augustus 2016. Op basis van de voorjaarsprognose 2017 van de Commissie zal het nominale tekort naar verwachting afnemen tot 3,2 % van het bbp in 2017 en verder tot 2,6 % van het bbp in 2018 bij ongewijzigd beleid, respectievelijk 0,1 % en 0,4 % van het bbp boven de streefdoelen voor het nominale tekort in het stabiliteitsprogramma 2017 en die door de Raad zijn gesteld. Anders dan in het stabiliteitsprogramma 2017 wordt in de prognose niet uitgegaan van de verwezenlijking van de bovengenoemde voorwaardelijke verplichtingen. De gecumuleerde begrotingsinspanning zal naar verwachting nipt worden gerealiseerd over 2016-2017, maar in 2018 wordt bij ongewijzigd beleid verwacht dat deze inspanning ontoereikend zal zijn ten opzichte van wat er gevraagd werd in het besluit van de Raad van 8 augustus 2016. Daarnaast verzocht de Raad Spanje in augustus 2016 maatregelen te nemen om zijn begrotingskader te verbeteren, maar worden in het stabiliteitsprogramma 2017 geen plannen gemeld om de uitgavenregel van de stabiliteitswet in sterkere mate te laten bijdragen tot de houdbaarheid van de overheidsfinanciën. Al bij al is de Raad van oordeel dat verdere maatregelen nodig zullen zijn, met name in 2018, om te voldoen aan de voorschriften van het stabiliteits- en groeipact en in het bijzonder aan het besluit van de Raad van 8 augustus 2016.

               (8)

               Het ontbreekt Spanje nog steeds aan een duidelijk en samenhangend beleidskader voor overheidsaanbestedingen dat zorgt voor de naleving van wet- en regelgeving, een hoog niveau van mededinging en economische efficiëntie, namelijk door middel van doeltreffende controles vooraf en achteraf, en een betere transparantie en coördinatie tussen aanbestedende diensten en entiteiten op alle bestuursniveaus. De regering heeft in 2017 enkele maatregelen voorgesteld om het stelsel voor toezicht op aanbestedingen te verbeteren. Deze voorstellen moeten nog door het parlement worden goedgekeurd.

               (9)

               Spanje heeft vooruitgang geboekt in de bestrijding van corruptie, met name op het gebied van transparantie van de bestuurlijke besluitvorming en meer concreet wat betreft het aannemen van wetten over de transparantie van partijfinanciering, openbaarmaking van vermogens en belangenconflicten. De aandacht verschuift nu naar de tenuitvoerlegging van deze maatregelen. Ondanks een toenemend aantal onderzoeken naar lokale of regionale corruptiezaken zijn op die bestuursniveaus geen op maat gesneden preventieve strategieën ontwikkeld om het risico op corruptie te beperken en bestaat er geen preventieve strategie die deze besturen samen voeren. Voor andere tekortkomingen, zoals de hiaten in de wetgeving ter bescherming van klokkenluiders, het niveau van onafhankelijkheid van het onlangs opgerichte bureau voor belangenconflicten en het gebrek aan regelgeving voor lobbywerk, zijn nog geen specifieke maatregelen genomen. Een andere kwestie is de langdurige rechtsprocedure voor corruptiezaken. De strafvorderingswet werd in 2015 gewijzigd om de termijnen voor onderzoekshandelingen in te korten en onnodige vertragingen in de strafprocedures in te perken. Indien de bepalingen voor het verlengen van proceduretermijnen restrictief blijken te zijn, kan hierdoor evenwel het risico groeien dat deze termijnen te kort zullen zijn voor het behandelen van complexe corruptiezaken.

               (10)

               Hoewel het normale btw-tarief in overeenstemming is met het Uniegemiddelde en de btw-kloof klein is en terugloopt, heeft Spanje betrekkelijk lage btw-inkomsten. Dit is hoofdzakelijk te wijten aan het feit dat veelvuldig vrijstellingen of verlaagde tarieven worden toegepast op verschillende producten en diensten. Als gevolg daarvan tekende Spanje in 2014 de grootste beleidskloof in de Unie op (59 % ten opzichte van het Uniegemiddelde van ongeveer 44 %). Op dezelfde wijze behoren Spanjes inkomsten uit milieugerelateerde belastingen tot de laagste van de Unie, ook al zijn de jongste jaren een aantal maatregelen genomen, voornamelijk in de energiesector. Het heffen van belastingen op vervuiling en op het gebruik van hulpbronnen kan meer inkomsten opleveren en aanzienlijke sociale en milieuvoordelen met zich meebrengen. Verder is er sprake van een normatieve versnippering, die tot een heterogene aanpak van een aantal belastingen op regionaal niveau leidt. Wat de uitgaven betreft, heeft de regering AIReF als onafhankelijke begrotingsinstantie belast met een toetsing van de uitgaven voor alle overheidsniveaus. In deze toetsing kan worden nagegaan op welke gebieden aan de financieringsbehoeften kan worden voldaan met een efficiënter gebruik van hulpmiddelen.

               (11)

               De afgelopen jaren zijn veel banen geschapen, hetgeen ondersteund wordt door hervormingen op de arbeidsmarkt en loonmatiging. De werkloosheidsgraad is snel gedaald, maar behoort nog tot de hoogste in de Unie, vooral onder jongeren en laaggeschoolden, hetgeen het risico met zich meebrengt dat zij zich terugtrekken uit de arbeidsmarkt. Bijna de helft van de werklozen zit al meer dan een jaar zonder baan. Spanje neemt maatregelen om jongeren te ondersteunen, met name door een verruiming van de criteria om voor de jongerengarantie (6) in aanmerking te komen, en door een betere individuele ondersteuning van langdurig werklozen. De doeltreffendheid daarvan hangt ook af van de daadkracht van de regionale overheidsdiensten voor arbeidsvoorziening. Er is ruimte om de samenwerking met sociale diensten te versterken, ook om te komen tot betere en uitgebreide diensten voor werkzoekenden, in het bijzonder voor langdurig werklozen en personen die in aanmerking komen voor inkomensgarantieregelingen. Tegelijkertijd kan de samenwerking tussen overheidsdiensten voor arbeidsvoorziening en werkgevers worden verbeterd, met name door een groter aantal vacatures door deze diensten te laten afwikkelen.

               (12)

               Spanje heeft een van de hoogste percentages van tijdelijke arbeid in de Unie, en veel tijdelijke contracten zijn van zeer korte duur. Het percentage tijdelijke contacten die in vaste contracten overgaan, is zeer laag in vergelijking met het Uniegemiddelde. Het wijdverbreide gebruik van tijdelijke contracten gaat gepaard met een lagere productiviteitsgroei (onder meer door beperkte opleidingskansen op de werkplek), slechtere arbeidsomstandigheden en een hoger armoederisico. De recente hervormingen van de arbeidsmarkt lijken een enigszins positief effect te hebben gehad op het terugdringen van de segmentatie tussen vaste en tijdelijke contracten, en de voortdurende versterking van arbeidsinspecties levert positieve resultaten op in de aanpak van het misbruik van tijdelijke contracten. Bepaalde aspecten van de Spaanse arbeidsmarkt kunnen echter nog ontmoedigend zijn om aan te werven op basis van vaste contracten, onder meer door de onzekerheid in geval van een juridisch geschil na een ontslag, samen met betrekkelijk hoge opzegvergoedingen voor werknemers met een vast contract. Voorts blijft het stelsel van stimulansen voor indienstneming versnipperd en is het niet doeltreffend om werkgelegenheidskansen van onbepaalde duur te bevorderen. Hoewel onlangs een werkgroep over de kwaliteit van de werkgelegenheid is opgericht, beschikt Spanje nog niet over een algemeen plan voor de bestrijding van de segmentering van de arbeidsmarkt, waartoe in 2014 was besloten in een overeenkomst tussen de regering en de sociale partners.

               (13)

               Er bestaan nog altijd verschillen tussen regio’s en regelingen wat betreft de voorwaarden om in aanmerking te komen voor een inkomensgarantie en wat betreft de koppeling tussen activering en bescherming. Bepaalde kwetsbare groepen zijn uitgesloten van enige inkomensgarantieregeling. De beperkte doeltreffendheid van de regelingen is gedeeltelijk te verklaren door de grote verschillen in niveau van toereikendheid en toelatingsvoorwaarden van de regionale stelsels voor het minimuminkomen en door de versnippering van het nationale uitkeringsstelsel in een groot aantal regelingen die zich richten tot uiteenlopende categorieën van werkzoekenden en beheerd worden door verschillende instanties. De versnippering leidt tot onderbrekingen in de steun voor degenen die daaraan behoefte hebben, en staat het aanbieden van geïntegreerde dienstentrajecten in de weg. Om een antwoord te geven op de talrijke uitdagingen, loopt er een studie die tot doel heeft de effectiviteit van de nationale en regionale inkomenssteunregelingen te evalueren. De gezinsbijslagen zijn niet doelgericht. Wanneer rekening wordt gehouden met het effect van belastingvoordelen, is het belastingstelsel in zijn geheel lichtjes degressief. Daarnaast wordt veel meer gebruikgemaakt van kinderopvang naargelang het inkomen stijgt, hetgeen wijst op belemmeringen voor toegang van ouders met een laag inkomen. In de langdurige zorg worden nu betere diensten verstrekt, maar er zijn verschillen tussen regio’s en aan de huidige behoeften wordt nog steeds niet voldaan.

               (14)

               Zwakke onderwijsresultaten hebben een negatieve invloed op het langetermijnpotentieel voor productiviteitsgroei in Spanje. Ondanks significante verbeteringen in de voorbije jaren blijft het schooluitvalpercentage tot de hoogste in de Unie behoren. Er zijn grote regionale verschillen in het aantal leerlingen die de school vroegtijdig verlaten en in hun prestaties, vooral waar het om basisvaardigheden gaat. Opleiding van leerkrachten en ondersteuning van individuele leerlingen vormen de drijvende krachten achter een succesvolle schoolopleiding in goed presterende regio’s. Spanje heeft het hoogste percentage zittenblijvers in de Unie, hetgeen het risico op schooluitval nog doet toenemen, de succesverwachtingen doet zakken en op de kosten van het onderwijs weegt. De inzetbaarheid van afgestudeerden van het hoger onderwijs blijft betrekkelijk laag. De lage mobiliteit van studenten en academisch personeel, de beperkte stagemogelijkheden, het gebrek aan stimuli en de starheid van het academisch bestuur blijven obstakels voor samenwerking met het bedrijfsleven op het gebied van onderwijs of onderzoek.

               (15)

               Om de productiviteit en het concurrentievermogen te versterken, zou Spanje baat hebben bij verdere bevordering van onderzoek en innovatie. De resultaten inzake innovatie zijn echter teruggelopen en liggen nu lager dan in 2007, terwijl de kloof ten opzichte van het Uniegemiddelde in de loop der tijd gegroeid is. Deze lage innovatieprestaties vallen samen met dalende particuliere O&O-uitgaven en wijzen op zwakke punten in het bestuurskader voor onderzoek en innovatie. Het staatsagentschap voor onderzoek, dat belast is met het beheer van de overheidsfinanciering voor onderzoek en innovatie, is begin 2017 operationeel geworden. Tot op heden bestaat er geen systematische meerjarenplanning voor de financiering van steunprogramma’s. Voorts wordt de doeltreffendheid van de steunprogramma’s niet systematisch geëvalueerd om de opzet en de uitvoering ervan te verbeteren. Ten gevolge van een gebrek aan stimulansen en de starheid van het academisch bestuur blijft ook de publiek-private samenwerking zwak en is de mobiliteit van onderzoekers tussen overheid en particuliere sector laag. De coördinatie tussen de verschillende overheidsniveaus is niet optimaal, met als gevolg dat de nationale en regionale beleidsmaatregelen niet hun volle synergie bereiken.

               (16)

               Spaanse kleine ondernemingen vertonen vaak een significant lagere productiviteit dan hun gelijken in andere grote lidstaten. Aangezien kleine ondernemingen in Spanje wijdverspreid zijn, heeft dit een grote impact op de totale productiviteit van de economie. Als hindernissen worden weggenomen voor het oprichten, exploiteren en verder uitbouwen van bedrijven, zou dit dan ook resulteren in meer investeringen en hogere productiviteit. De Spaanse regering heeft de afgelopen jaren verscheidene maatregelen genomen om het oprichten en uitbreiden van bedrijven te vergemakkelijken. Deze hervormingen moeten worden geconsolideerd en volledig worden uitgevoerd om de voordelen ervan volledig te benutten. Met de in 2013 aangenomen wet inzake eenheid van de markt is een bijdrage geleverd om de extra kosten voor ondernemers ten gevolge van de grote verschillen en overlappingen in de regelgeving voor ondernemingen tussen de regio’s aan te pakken. Het feit dat ondernemingen steeds meer gebruikmaken van het klachtenmechanisme van die wet om zich in rechte te verzetten tegen belemmeringen voor markttoegang, wijst erop dat de vergunningsprocedures mogelijk verder vereenvoudigd dienen te worden. Om de bevoegde overheidsinstanties te coördineren, ook op het niveau van het sectoraal overleg, zijn meer inspanningen vereist. Dit is essentieel om ervoor te zorgen dat onnodige belemmeringen voor de toegang tot de markt doeltreffend met bestaande en toekomstige wetgeving op alle niveaus worden weggewerkt, ook voor nieuwe bedrijfsmodellen in de deeleconomie. In de detailhandel wordt de markttoegang nog steeds onnodig beperkt door dubbele vergunningen voor winkelvestigingen. De voorwaarden voor markttoegang in regionale wetgeving betreffende vervoerdiensten met chauffeur en de verhuur van accommodatie voor een korte periode, kunnen een hinderpaal vormen voor een evenwichtige ontwikkeling van de deeleconomie. Spanje heeft in de eerste maanden van 2017 stappen ondernomen om het hefboomeffect van de wet inzake eenheid van de markt te versterken: voorbeelden daarvan zijn de recentelijk aangenomen gids voor de uitvoering van de wet en de publicatie van de catalogus van goede en slechte praktijken in de uitvoering.

               (17)

               De regulering van zakelijke diensten blijft betrekkelijk restrictief. Protectionistische rechten („voorbehouden activiteiten”) worden selectief aan bepaalde dienstverleners toegekend, terwijl anderen met relevante vergelijkbare kwalificaties worden uitgesloten. Voor een groot aantal beroepen is lidmaatschap van een beroepsvereniging vereist. Het niveau van de beperkingen ligt in Spanje hoger dan het gewogen Uniegemiddelde voor civiel ingenieurs, architecten en toeristische gidsen. Het ligt lager dan het Uniegemiddelde voor octrooigemachtigden en advocaten, hoewel de toegang tot laatstgenoemd beroep strenger beperkt is dan voor enig ander beroep in Spanje. Het ontwerp van wet inzake zakelijke diensten, dat onder meer het lidmaatschap van beroepsverenigingen moet rationaliseren, is nog steeds niet aangenomen. Deze hervorming voorziet ook in een grotere transparantie en verantwoordingsplicht voor beroepsorganisaties en de openstelling van onterecht voorbehouden activiteiten, en moet de eenheid van de markt veiligstellen wat de toegang tot en de uitoefening van zakelijke diensten in Spanje betreft.

               (18)

               In de context van het Europees Semester 2017 heeft de Commissie een brede analyse van het economisch beleid van Spanje verricht. Die analyse is gepubliceerd in het landverslag 2017. Voorts heeft zij zowel het stabiliteitsprogramma 2017 als het nationale hervormingsprogramma doorgelicht en onderzocht welk gevolg is gegeven aan de aanbevelingen die in eerdere jaren tot Spanje zijn gericht. Daarbij heeft zij niet alleen gekeken naar de relevantie ervan voor een houdbaar begrotings- en sociaaleconomisch beleid in Spanje, maar is zij ook nagegaan of de Unieregels en -richtsnoeren in acht zijn genomen, gezien de noodzaak de algehele economische governance van de Unie te versterken door middel van een inbreng op Unieniveau in toekomstige nationale besluiten.

               (19)

               In het licht van deze beoordeling heeft de Raad het stabiliteitsprogramma 2017 onderzocht en zijn advies (7) daarover is met name in de onderstaande aanbeveling 1 weergegeven.

               (20)

               In het licht van de diepgaande evaluatie door de Commissie en van deze beoordeling heeft de Raad het nationale hervormingsprogramma 2017 en het stabiliteitsprogramma 2017 onderzocht. Zijn aanbevelingen op grond van artikel 6 van Verordening (EU) nr. 1176/2011 zijn in de onderstaande aanbevelingen 1 tot en met 3 weergegeven,

         BEVEELT AAN dat Spanje in 2017 en 2018 de volgende actie onderneemt:

               1.

               Zorgen voor de naleving van het besluit van de Raad van 8 augustus 2016, met inbegrip van maatregelen om het begrotingskader en het kader voor overheidsopdrachten te versterken. Een grondige evaluatie van de uitgaven verrichten om na te gaan op welke gebieden de efficiëntie van de uitgaven kan worden verbeterd.

               2.

               De coördinatie tussen regionale arbeidsbemiddelingsdiensten, sociale diensten en werkgevers versterken om beter in te spelen op de behoeften van werkzoekenden en werkgevers. Maatregelen nemen om indienstneming onder contracten van onbepaalde duur te bevorderen. Regionale verschillen en versnippering in inkomensgarantieregelingen aanpakken en de ondersteuning van gezinnen verbeteren, met inbegrip van de toegang tot hoogwaardige kinderopvang. De relevantie van het hoger onderwijs voor de arbeidsmarkt verhogen. Regionale verschillen in onderwijsresultaten aanpakken, met name door de opleiding van leerkrachten en de ondersteuning van individuele studenten te verbeteren.

               3.

               Zorgen voor toereikende en duurzame investeringen in onderzoek en innovatie en het bestuur ervan versterken op de verschillende overheidsniveaus. Zorgen voor een diepgaande en tijdige uitvoering van de wet inzake de eenheid van de markt voor bestaande en toekomstige wetgeving.

      Gedaan te Brussel, 11 juli 2017.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         T. TÕNISTE

      (1)  PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.

      (2)  PB L 306 van 23.11.2011, blz. 25.

      (3)  PB C 92 van 24.3.2017, blz. 1.

      (4)  Verordening (EU) nr. 1303/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 houdende gemeenschappelijke bepalingen inzake het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds, het Cohesiefonds, het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling en het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij en algemene bepalingen inzake het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds, het Cohesiefonds en het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij, en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1083/2006 van de Raad (PB L 347 van 20.12.2013, blz. 320).

      (5)  Conjunctuurgezuiverd begrotingssaldo, ongerekend eenmalige en andere tijdelijke maatregelen, herberekend door de Commissie volgens de algemeen aanvaarde methode.

      (6)  Aanbeveling van de Raad van 22 april 2013 tot invoering van een jongerengarantie (PB C 120 van 26.4.2013, blz. 1).

      (7)  Op grond van artikel 5, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1466/97.


title: Aanbeveling van de Europese Centrale Bank van 14 december 2009 aan de Raad van de Europese Unie betreffende de externe accountant van de Central Bank and Financial Services Authority of Ireland (ECB/2009/26)

text:
               18.12.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 308/1

      AANBEVELING VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK

   van 14 december 2009
   aan de Raad van de Europese Unie betreffende de externe accountant van de Central Bank and Financial Services Authority of Ireland
   (ECB/2009/26)
   2009/C 308/01
   DE RAAD VAN BESTUUR VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK,
   Gelet op de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank, inzonderheid op artikel 27.1,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De rekeningen van de Europese Centrale Bank (ECB) en van de nationale centrale banken worden gecontroleerd door onafhankelijke externe accountants, die op aanbeveling van de Raad van bestuur van de ECB zijn aanvaard door de Raad van de Europese Unie.

               (2)

               Het mandaat van de huidige externe accountants van de Central Bank and Financial Services Authority of Ireland eindigt na de audit van het boekjaar 2008. Het is derhalve noodzakelijk om met ingang van het boekjaar 2009 externe accountants te benoemen.

               (3)

               De Central Bank and Financial Services Authority of Ireland heeft Deloitte & Touche als externe accountant geselecteerd voor de boekjaren 2009 tot en met 2011,

         HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING VASTGESTELD:
   Het verdient aanbeveling dat Deloitte & Touche wordt benoemd als de externe accountant van de Central Bank and Financial Services Authority of Ireland voor de boekjaren 2009 tot en met 2011.

      Gedaan te Frankfurt am Main, 14 december 2009.

            De president van de ECB

         Jean-Claude TRICHET