Avis juridique important

|

52001HB0017

Aanbeveling van de Europese Centrale Bank van 6 december 2001 betreffende de intrekking van bepalingen van de deelnemende lidstaten ter beperking van het aantal in een nationale munteenheid luidende muntstukken dat bij een betaling mag worden gebruikt (ECB/2001/17)

Publicatieblad Nr. C 356 van 14/12/2001 blz. 0009 - 0010

Aanbeveling van de Europese Centrale Bankvan 6 december 2001betreffende de intrekking van bepalingen van de deelnemende lidstaten ter beperking van het aantal in een nationale munteenheid luidende muntstukken dat bij een betaling mag worden gebruikt(ECB/2001/17)(2001/C 356/05)DE RAAD VAN BESTUUR VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap (hierna het "Verdrag" te noemen), inzonderheid op de laatste zin van artikel 105, lid 4, artikel 106 en het derde streepje van artikel 110, lid 1,Gelet op de Statuten van het Europees Stelsel van Centrale Banken en van de Europese Centrale Bank (hierna de "statuten" te noemen), inzonderheid op artikel 4, sub b), en op artikel 34.1,Overwegende hetgeen volgt:(1) De hoedanigheid van wettig betaalmiddel van in euro luidende bankbiljetten is vastgelegd in artikel 106, lid 1, van het Verdrag, alsmede in artikel 16 van de statuten en artikel 10 van Verordening (EG) nr. 974/98 van de Raad van 3 mei 1998 over de invoering van de euro(1).(2) Artikel 11 van Verordening (EG) nr. 974/98 heeft de hoedanigheid van wettig betaalmiddel van in euro luidende muntstukken vastgelegd en beperkt de verplichting in euro luidende muntstukken voor één betaling te aanvaarden tot vijftig.(3) Artikel 4 van Verordening (EG) nr. 974/98 bepaalt dat de verwijzingen naar de nationale munteenheden in rechtsinstrumenten die aan het einde van de overgangsperiode bestaan, worden gelezen als verwijzingen naar de euro-eenheid, overeenkomstig de respectieve omrekeningskoersen.(4) In sommige lidstaten die de euro overeenkomstig het Verdrag hebben aangenomen, zijn bepalingen van kracht die het aantal in een nationale munteenheid luidende muntstukken dat bij één betaling mag worden gebruikt, beperken. Dergelijke nationale bepalingen kunnen nadat deze muntstukken hun hoedanigheid van wettig betaalmiddel hebben verloren, leiden tot een onduidelijke situatie en de duidelijkheid en de rechtszekerheid van wetgeving in gevaar brengen. Gelet op de formulering van artikel 14 van Verordening (EG) nr. 974/98 kan het voor partijen onduidelijk zijn welke de wettelijke grenzen zijn die van toepassing zijn op het aantal muntstukken dat mag worden gebruikt om zich van financiële verplichtingen te kwijten. Partijen zouden met name de wettelijk uit hoofde van nationale bepalingen vastgelegde grenzen kunnen blijven toepassen op in euro luidende muntstukken na het einde van de periode waarin de beide valuta's in omloop zijn of, bij gebreke van een dergelijke periode, na het einde van de overgangsperiode.(5) Duidelijkheid en rechtszekerheid zouden in het geding kunnen komen indien de deelnemende lidstaten in hun toekomstige contractuele regelingen met nationale centrale banken, inzake de door de eerstgenoemde uit te geven in euro luidende muntstukken, bepalingen of formuleringen opnemen waarin verwezen wordt naar nationale bepalingen, voorzover deze niet zijn ingetrokken, die het aantal in een nationale munteenheid luidende munstukken dat mag worden gebruikt bij één betaling, beperken.(6) De ECB kan aanbevelingen doen aan de geëigende instellingen of organen van de Gemeenschap of nationale autoriteiten op gebieden die onder haar bevoegdheid vallen. Inzake de door de deelnemende lidstaten uit te geven muntstukken die wettig betaalmiddel zijn, dient de Europese Centrale Bank (ECB) het volume van de uitgifte goed te keuren. Ter vermijding van elk misverstand inzake de reikwijdte van de hoedanigheid van wettig betaalmiddel van door de deelnemende lidstaten uitgegeven en door de ECB goedgekeurde euromuntstukken, acht de ECB het noodzakelijk een aanbeveling tot de deelnemende lidstaten te richten inzake wellicht nog van kracht zijnde nationale bepalingen die het aantal in nationale munteenheid luidende muntstukken dat mag worden gebruikt bij één betaling, beperken,HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING VASTGESTELD:Artikel 1DefinitiesVoor de toepassing van deze aanbeveling wordt verstaan onder:- "deelnemende lidstaten": alle lidstaten die overeenkomstig het Verdrag de eenheidsmunt hebben aangenomen;- "nationale munteenheid": elke eenheid van de valuta's van deelnemende lidstaten, zoals gedefinieerd op de aan het begin van de derde fase van de economische en monetaire unie voorafgaande dag of, indien toepasselijk, op de dag voorafgaande aan de dag waarop de valuta van een lidstaat, die de euro op een latere datum heeft aangenomen, door de euro is vervangen.Artikel 2Intrekking van nationale bepalingen die het aantal in nationale munteenheid luidende muntstukken dat mag worden gebruikt bij één betaling, beperken1. Deelnemende lidstaten dienen elke wellicht nog in hun respectieve rechtsstelses van kracht zijnde wettelijke bepaling die het aantal door een partij bij één betaling verplicht te aanvaarden in een nationale munteenheid luidende muntstukken beperkt, expliciet in te trekken.2. Deelnemende lidstaten dienen de in lid 1 genoemde wettelijke bepalingen in te trekken zodat deze niet langer van kracht zijn wanneer in een nationale munteenheid luidende muntstukken hun hoedanigheid van wettelijk betaalmiddel overeenkomstig Verordening (EG) nr. 974/98 en de nationale wetgeving inzake de overschakeling op de chartale euro, verliezen.Artikel 3SlotbepalingenDeze aanbeveling is gericht tot de deelnemende lidstaten.Deze aanbeveling wordt gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Gedaan te Frankfurt am Main, 6 december 2001.De President van de ECBWillem F. Duisenberg(1) PB L 139 van 11.5.1998, blz. 1.


title: Aanbeveling van 11 maart 1959 aan de regering van de Franse republiek naar aanleiding van de door haar getroffen economische en financiële maatregelen

text:
23 . 3 . 59           PÜBLIKATIEBLAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN                               391 /59
                                       AANBEVELINGEN
                                            AANBEVELING
                                           van 11 maart 1959
                  aan de regering van de Franse republiek naar aanleiding van de
                       door haar getroffen economische en financiële maatregelen
DE HOGE AUTORITEIT,                                       Overwegende dat bij de beoordeling van het
                                                      door de monetaire maatregelen veroorzaakte
     Gezien artikel 67 van het Verdrag;               niveauverschil rekening dient te worden gehou
                                                      den met de bij de Franse ijzer- en staalprijzen
     Overwegende dat de regering van de Franse        geconstateerde verhoging en met de verhogin
republiek een aantal maatregelen heeft getroffen      gen van de vervoertarieven voor leveringen van
op het gebied van het geldwezen, het handels         Franse produkten op de overige markten van de
en prijsbeleid, de begroting, de belastingen en       Gemeenschap ;
de sociale zekerheid, welke ten doel hebben een
einde te maken aan de inflatoire tendensen en             Overwegende dat ten aanzien van Thomas
aan het tekort op de betalingsbalans;                 staal de thans beschikbare gegevens aangaande
                                                      de voor de produktiekosten bepalende factoren
                                                      in Frankrijk en in de overige landen de conclu
     Overwegende dat het, gezien de nieuwe            sie wettigen dat, welke de ontwikkeling van de
verhoudingen welke tussen de verschillende            produktiekosten vóór die devaluatie ook moge
prijzen op de Franse markt alsmede tussen de          geweest zijn, de verschillen tussen de — in een
Franse prijzen en die der overigie landen tot         gemeenschappelijke valuta uitgedrukte — kosten
stand komen, normaal is dat bepaalde indu            ten gevolge van het geheel der door de Franse
strieën welker concurrentiepositie niet ongun        regering getroffen economische maatregelen,
stig was bij een operatie welke gericht is op het     ondanks de verhoging van enkele kostprijsbe
bereiken van een algemeen evenwicht in het            palende factoren welke daarvan het gevolg zijn,
prijspeil, hun voordelen zien toenemen ;              belangrijk zijn vergroot ten gunste van de
                                                      Franse producenten ;
     Overwegende dat het belang van de staal
prijzen tot gevolg had, dat deze na het treffen           Overwegende dat alhoewel niet verwacht
van de economische en monetaire maatregelen           mag worden dat de verkochte hoeveelheden zo
hoofzakelijk tegen de achtergrond van het             snel en zo sterk zullen toenemen dat zich daar
evenwicht binnen Frankrijk werden bepaald ;           door ernstige en plotselinge produktieverschui
dat deze omstandigheid echter tijdelijk ertoe         vingen zullen voordoen, de beschikbare hoeveel
leidt dat de prijzen op een gemeenschappelijke        heden echter genoegzaam groot zijn, opdat zij
markt, waar ten behoeve van het handels              prijscorrecties noodzakelijk maken welke voor
verkeer alle belemmeringen uit de weg zijn            de stabiliteit van de markt schadelijke cumula
geruimd en waar iedere prijsdiscriminatie van         tieve uitwerkingen ten gevolge zouden kunnen
de zijde der producenten is verboden, een             hebben, de mogelijkheden om de investeringen
peil bereiken dat niet noodzakelijkerwijs in          te financieren zouden kunnen beperken en zo
overeenstemming is met het evenwicht dat op           doende tot een verzwakking van de algemene
de lange duur tot stand zal komen ;                   conjunctuur zouden kunnen bijdragen waarvan
                                                      zowel de verbruikende industrieën als de Franse
     Overwegende dat ten gevolge van het on          ijzer- en staalindustrie zelf de gevolgen zouden
vermijdelijk plotselinge karakter van de mone        kunnen ondervinden ;
taire maatregelen, voor de industrieën in andere
landen wegens het tijdsverschil tussen de plot           Overwegende dat er aanleiding bestaat
selinge wijziging en het geleidelijke herstel van     artikel 67 toe te passen, waarbij dient te worden
het evenwicht van de prijsverhoudingen schade        zorg gedragen dat de modaliteiten van deze toe
lijke gevolgen kunnen ontstaan;                       passing een stijging van de deviëzenontvangsten
 ---pagebreak--- 392/59                PUBLIKATIEBLAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN                      23 . 3 . 59
door middel waarvan de uitvoer van staal tot         Doet aan de regering van de Franse repu
het evenwicht van de Franse betalingsbalans       bliek de
kan bijdragen, niet in de weg staan ;
                                                  AANBEVELING :
    Overwegende dat als maatregel te overwegen
is, het treffen voor beperkte duur van op        ter bereiking van de in bovenstaande conside
vangingsvoorzieningen welke het geleidelijke      rans nader aangeduide doelstellingen de maat
ontstaan van nieuwe prijsverhoudingen mogelijk    regelen te treffen welke naar haar mening het
maken, zonder op het normale karakter van de      meest verenigbaar zijn met het binnenlands
                                                  economisch evenwicht.
in een of ander deel der Gemeenschap bestaande
prijsverhoudingen, noch op de richting waarin
de prijsaanpassing zal geschieden, noch op het       Deze aanbeveling wordt verbindend door
peil dat de prijzen door het vrije spel op de     kennisgeving aan de regering van de Franse
markt zullen bereiken na deze onderlinge aan     republiek. Zij wordt in het Publikatieblad van
passing, vooruit te lopen;                        de Europese Gemeenschappen gepubliceerd.
    Overwegende dat overeenkomstig het be           Deze aanbeveling is door de Hoge Autoriteit
paalde in de 3e alinea, sub 2, van artikel 67 van besproken en goedgekeurd op haar zitting van
het Verdrag de Franse regering maatregelen        11 maart 1959 .
dient te treffen welke geëigend zijn het door
haar actie verstoorde evenwicht te herstellen ;                      Door de Hoge Autoriteit
                                                                           De Voorzitter
    Na raadpleging van het Raadgevend Comité
en van de Raad van Ministers;                                               Paul FINET


Avis juridique important

|

31975H0367

75/367/EEG: Aanbeveling van de Raad van 16 juni 1975 betreffende het klinische gedeelte van de opleiding van de arts

Publicatieblad Nr. L 167 van 30/06/1975 blz. 0021 - 0021 Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 06 Deel 1 blz. 0213  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 06 Deel 1 blz. 0204  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 06 Deel 1 blz. 0204

++++AANBEVELING VAN DE RAAD  van 16 juni 1975  betreffende het klinische gedeelte van de opleiding van de arts   ( 75/367/EEG )  De Raad constateert dat de meeste Lid-Staten voor de onvoorwaardelijke toegang tot de uitoefening van de werkzaamheden van de arts de voorwaarde stellen dat in aansluiting op de universitaire medische studie in eigenlijke zin een klinische opleiding heeft plaatsgevonden .  Aangezien kan worden gemeend dat het wenselijk is dat deze klinische ervaring kan worden opgedaan in andere Lid-Staten dan die waarin de kandidaat zijn universitaire studie heeft voltooid , beveelt de Raad de Lid-Staten aan , de onderdanen van andere Lid-Staten de toegang tot deze klinische opleiding mogelijk te maken .  Gedaan te Luxemburg , 16 juni 1975 .  Voor de Raad  De Voorzitter  R . RYAN


title: 67/563/EEG: Aanbeveling van de Commissie van 31 juli 1967 gericht aan de Italiaanse Republiek over het wetsontwerp (Nr. 792 B) betreffende de voorschriften inzake de controle op de reclame voor en de handel in olijfolie en zaadolie

text:
No. 198/10              PUBLIKATIEBLAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN                              17 . 8 . 67
                                   AANBEVELINGEN EN ADVIEZEN
                                AANBEVELING VAN DE COMMISSIE
                                              van 31 juli 1967
           gericht aan de Italiaanse Republiek over het wetsontwerp (no . 792 B )
           betreffende de voorschriften inzake de controle op de reclame voor en de
                                        handel in olijfolie en zaadolie
                                                 ( 67 / 563 EEG)
               Bij schrijven van '28 maart 1967 heeft de Permanente Vertegenwoordiger van
           Italië bij de Europese Gemeenschappen de Commissie van de E.E.G. op de hoogte
           gesteld van het Italiaanse wetsontwerp no . 792 B betreffende de voorschriften inzake
           de controle op de reclame voor en de handel in olijfolie en zaadolie binnen het raam
           van de procedure , als bedoeld in artikel 102 van het Verdrag .
               De Commissie heeft van haar kant een raadpleging gehouden , als bedoeld in
           het eerste lid , tweede zin , van dit artikel tijdens een vergadering op 12 juni 1967 .
                                                           I
               Na deze raadpleging kon de Commissie haar standpunt bevestigen dat er aan
           leiding bestaat om te vrezen dat aanvaarding van het Italiaanse wetsvoorstel , dat
           door de Senaat is goedgekeurd en gewijzigd door de 11e Permanente Commissie
           (landbouw en bosbouw) van de kamer van afgevaardigden distorsies in de mede
           dinging zal veroorzaken in de zin van artikel 101 .
               De verplichting , waarvan sprake is in artikel 3 van de tekst van het wetsvoorstel
           en waar gehandeld wordt over de ontkleuring van oliezaad, heeft ten gevolge dat
           in de gemeenschappelijke markt een distorsie van de mededinging wordt veroor
           zaakt die volgens artikel 101 van het Verdrag moet worden opgeheven .
               Een dergelijke verplichting komt namelijk in de Italiaanse wet niet voor ten
           aanzien van met zaadolie gelijkstaande produkten , met name olijfolie . Overigens
           bestaat in de andere landen van de E.E.G. geen enkele verplichting om oliezaad te
           ontkleuren . Deze afwijkende regeling heeft tot gevolg dat zij extra kosten met zich
           brengt voor bepaalde kwaliteiten van zaadolie — de kosten van het procédé van
           ontkleuring zijn aanmerkelijk , enerzijds wegens de lange duur van het procédé en
           anderzijds wegens de noodzaak hiervoor speciale stoffen in grote hoeveelheid te
           gebruiken — en daardoor doet zich een prijsverhoging alleen voor ten nadele van
           de producenten die tot ontkleuring moeten overgaan in tegenstelling tot de produ
           centen van andere oliën die daartoe niet zijn verplicht . Deze verhoging komt ook
           in de andere landen voor dit produkt niet voor .
               Bovendien kan de vereiste mate van ontkleuring , die een zeer vergaande ont
           kleuring betekent , van invloed zijn op de keuze van de verbruikers die geneigd zullen
           zijn de voorkeur te geven aan olijfolie , omdat deze er aantrekkelijker uitziet , boven
           zaadolie waarvan de kleuring is verwijderd .
               De zaadolie die in Italië op de markt wordt gebracht (zowel geïmporteerde als
            van Italiaanse oorsprong) komt daardoor tegenover olijfolie in een ongunstige
            positie te verkeren .
 ---pagebreak--- 17. 8. 67            PUBLIKATIEBLAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN                                No. 198/11
                                                   II
               Op grond van deze overwegingen en overeenkomstig artikel 102 , lid 1 , tweede
          zin , en artikel 155 van het Verdrag van Rome beveelt de Commissie de Italiaanse
          Republiek aan om zich ervan te onthouden een verplichte ontkleuring in te voeren
          voor zaadolie , zoals bedoeld in het wetsontwerp no . 792 B betreffende de voor
          schriften inzake de controle op de reclame voor en de handel in olijfolie en zaadolie .
               De Commissie stelt de andere Lid-Staten van deze aanbeveling op de hoogte .
               De Commissie verzoekt de Italiaanse Regering haar mede te delen welke maat
          regelen zij op grond van deze aanbeveling heeft getroffen .
               Gedaan te Brussel op 31 juli 1967 .
                                                                      Voor de Commissie
                                                                         De Voorzitter
                                                                           Jean REY


Avis juridique important

|

52004SC0820

Aanbeveling voor een aanbeveling van de Raad aan Hongarije om het buitensporige overheidstekort te verhelpen  /* SEC/2004/0820 def. */

Aanbeveling voor een AANBEVELING VAN DE RAAD AAN HONGARIJE om het buitensporige overheidstekort te verhelpen(door de Commissie ingediend)TOELICHTINGOp 7 april 2004 heeft de Commissie haar voorjaarsprognoses 2004 gepubliceerd [1]. Volgens deze prognoses, waarin rekening is gehouden met de gegevens die in maart 2004 door Hongarije zijn verstrekt, daalde het overheidstekort in Hongarije van 9,3% van het BBP in 2002 tot 5,9% van het BBP in 2003 (grotendeels als gevolg van het verdwijnen van de eenmalige effecten die hebben bijgedragen tot de toename van het in 2002 geboekte tekort met ongeveer 3% van het BBP), wat niet wegneemt dat het toch nog hoger is dan de in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde van 3% van het BBP.[1]  De voorjaarsprognoses 2004 van de Commissie zijn beschikbaar op de volgende website: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/publications/european_economy/2004/ee204en.pdf.Op grond van dit bewijsmateriaal heeft de Commissie op 12 mei 2004 de buitensporigtekortprocedure ten aanzien van Hongarije ingeleid met de goedkeuring van het verslag als bedoeld in artikel 104, lid 3, van het Verdrag [2]. Op 14 mei 2004 ontving de Commissie het convergentieprogramma van Hongarije, waarin werd bevestigd dat het tekort in 2003 5,9% van het BBP bedroeg.[2]  De volledige tekst van dit verslag is beschikbaar op de volgende website: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/ procedures_en.htm.De toepassing van de buitensporigtekortprocedure (BTP) is geregeld bij artikel 104 van het Verdrag en bij Verordening (EG) nr. 1467/97 van de Raad "over de bespoediging en verduidelijking van de tenuitvoerlegging van de procedure bij buitensporige tekorten", die deel uitmaakt van het stabiliteits- en groeipact [3]. De landen die op 1 mei 2004 tot de EU zijn toegetreden, zijn lidstaten met een derogatie. Deze dienen weliswaar buitensporige tekorten te vermijden, maar sancties uit hoofde van artikel 104, leden 9 en 11, van het Verdrag kunnen aan hen niet worden opgelegd.[3]  PB L 209 van 2.8.1997.In het Commissieverslag op grond van artikel 104, lid 3, van het Verdrag werd geconcludeerd dat het feit dat het in 2003 in Hongarije geboekte tekort de in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde van 3% van het BBP overschreed, niet werd veroorzaakt door een buiten de macht van de Hongaarse autoriteiten vallende ongewone gebeurtenis, en evenmin het gevolg was van een ernstige economische neergang, in de zin van het stabiliteits- en groeipact, aangezien het reële BBP in 2003 met 2,9% groeide. Wat de ontwikkelingen in 2004 betreft, werd in het verslag geconcludeerd dat het overheidstekort wellicht zal afnemen maar boven de 3% van het BBP zal blijven. In haar voorjaarprognoses 2004 voorspelt de Commissie met name dat het overheidstekort in 2004 4,9% van het BBP zal bedragen, wat hoger is dan het geraamde tekort van 4,6% van het BBP waarvan de Hongaarse autoriteiten in het convergentieprogramma zijn uitgegaan. In het Commissieverslag, dat op de voorjaarsprognoses 2004 van de Commissie is gebaseerd, wordt ook geconcludeerd dat de verhouding van de schuld tot het BBP, die in 2003 op 59% van het BBP was uitgekomen, lichtjes onder de in het Verdrag vastgestelde referentiewaarde van 60% zou blijven in 2004: de schuldquote zou wederom ongeveer 59% belopen, zoals ook door de Hongaarse autoriteiten in het convergentieprogramma werd geraamd.In artikel 104, lid 4, van het Verdrag wordt bepaald dat "het in artikel 114 bedoelde Comité (d.i. het Economisch en Financieel Comité) advies uitbrengt over het verslag van de Commissie". Het Comité bracht advies uit op 24 mei 2004 en sloot zich daarin aan bij de beoordeling van het Commissieverslag. Het Comité kwam met name tot de conclusie dat de begrotingssituatie in Hongarije volgens het eerste van de twee criteria van artikel 104, lid 2, voor het vaststellen van buitensporige tekorten duidde op het bestaan van een dergelijk tekort. Ook wanneer andere relevante factoren, zoals met name de budgettaire situatie op middellange termijn en de investeringsquote van de overheid, in aanmerking worden genomen, brengt dit geen verandering in de evaluatie op basis van de criteria zelf. Het Comité achtte het tevens waarschijnlijk dat het overheidstekort in 2004 wederom boven de referentiewaarde van het Verdrag zal uitkomen en dat de bruto overheidsschuld in 2004 onder de in het Verdrag vastgestelde referentiewaarde van 60% van het BBP zal blijven.Na onderzoek van alle relevante factoren die in haar verslag in aanmerking zijn genomen en gezien het advies van het Comité is de Commissie van mening dat er in Hongarije een buitensporig tekort bestaat. Dit advies, dat op 24 juni 2004 door de Commissie werd goedgekeurd, is aan de Raad uitgebracht overeenkomstig artikel 104, lid 5, van het Verdrag. De Commissie heeft de Raad aanbevolen dienovereenkomstig te besluiten conform artikel 104, lid 6. Bovendien dient de Commissie hierbij overeenkomstig artikel 104, lid 7, van het Verdrag bij de Raad een aanbeveling in voor een tot Hongarije te richten aanbeveling van de Raad om te bereiken dat het buitensporige tekort wordt verholpen. Het toezicht op de uitvoering van de door Hongarije genomen maatregelen kan vereisen dat de Raad overeenkomstig artikel 104, lid 7, verdere aanbevelingen doet, aangezien artikel 104, lid 9, niet van toepassing is op lidstaten met een derogatie.Aanbeveling voor een AANBEVELING VAN DE RAAD AAN HONGARIJE om het buitensporige overheidstekort te verhelpenDE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 104, lid 7,Gezien de aanbeveling van de Commissie,Overwegende hetgeen volgt:(1) Overeenkomstig artikel 104 van het Verdrag dienen de lidstaten buitensporige tekorten te vermijden.(2) Het stabiliteits- en groeipact is gebaseerd op de doelstelling van deugdelijke openbare financiën als middel om de voorwaarden voor prijsstabiliteit en voor een tot werkgelegenheidsschepping leidende sterke duurzame groei te verbeteren.(3) De Raad heeft overeenkomstig artikel 104, lid 6, op [5 juli] 2004 besloten dat er in Hongarije een buitensporig tekort bestaat.(4) Na te hebben besloten dat er in Hongarije een buitensporig tekort bestaat, dient de Raad overeenkomstig artikel 104, lid 7, van het Verdrag en artikel 3 van Verordening (EG) nr. 1467/97 van de Raad tegelijkertijd aanbevelingen te richten tot de betrokken lidstaat opdat deze binnen een bepaalde termijn een einde maakt aan deze situatie.(5) Overeenkomstig artikel 3, lid 4, van Verordening (EG) nr. 1467/97 van de Raad moet in deze aanbeveling worden vermeld dat de betrokken lidstaat binnen een termijn van ten hoogste vier maanden daaraan effectief gevolg moet geven en dat het corrigeren van het buitensporige tekort behoudens bijzondere omstandigheden binnen het jaar nadat het is geconstateerd moet zijn uitgevoerd. In het geval van Hongarije gelden er bijzondere omstandigheden, omdat het overheidstekort bij de toetreding tot de EU aanzienlijk hoger was dan de referentiewaarde en wegens de aan de gang zijnde structurele veranderingen in de economie.(6) Doordat bijzondere omstandigheden gelden, heeft de Raad de bevoegdheid toe te staan dat het corrigeren van het buitensporige tekort binnen een middellange-termijnkader wordt uitgevoerd. Het is dienstig ervan uit te gaan dat in het in mei 2004 door Hongarije ingediende convergentieprogramma, de latere actualiseringen ervan en de adviezen van de Raad daarover het aanpassingstraject wordt vastgelegd voor het corrigeren van het buitensporige tekort. In het convergentieprogramma van mei 2004 wordt ervan uitgegaan dat het buitensporige tekort tegen 2008 zal zijn weggewerkt, waarbij de volgende jaarlijkse streefcijfers voor het overheidstekort gelden: 4,6% van het BBP in 2004, 4,1% van het BBP in 2005, 3,6% in 2006, 3,1% in 2007 en 2,7% van het BBP in 2008. Het aanpassingstraject is gebaseerd op een macro-economisch scenario waarin volgens het advies van de Raad van [5 juli] 2004 over het convergentieprogramma, wordt uitgegaan van nogal optimistische groeiprognoses in de laatste jaren van het programma.(7) De maatregelen ter consolidering van de begroting moeten naar het oordeel van de Raad een duurzame verbetering van het overheidssaldo teweegbrengen en er tegelijkertijd op gericht zijn de kwaliteit van de overheidsfinanciën te bevorderen en het groeipotentieel van de economie te versterken,BEVEELT AAN :dat de Hongaarse autoriteiten zo snel mogelijk een einde maken aan de thans bestaande buitensporigtekortsituatie;dat de Hongaarse autoriteiten binnen een middellange-termijnkader maatregelen nemen om het tekort tegen 2008 op een geloofwaardige en duurzame wijze tot minder dan 3% van het BBP terug te dringen, overeenkomstig het traject voor de vermindering van het tekort dat wordt vermeld in het advies van de Raad van 5 juli 2004 over het in mei 2004 ingediende convergentieprogramma;dat de Hongaarse autoriteiten de in het convergentieprogramma van mei 2004 beoogde maatregelen vastberaden ten uitvoer leggen, en dat ze met name klaar staan om indien nodig aanvullende maatregelen te nemen om het voor 2004 vastgestelde streefcijfer voor het overheidstekort te bereiken;dat de Hongaarse autoriteiten vóór 5 november 2004 zorgen voor de doeltreffende tenuitvoerlegging van de maatregelen die gepland zijn om het voor 2005 vastgestelde streefcijfer voor het tekort te halen.Voorts verzoekt de Raad de Hongaarse autoriteiten:elke aangelegenheid aan te grijpen om de begrotingsaanpassing te versnellen;de beoogde hervormingen door te voeren van de overheidsdiensten, de gezondheidszorg en het onderwijsstelsel met het oog op de geplande verlaging van de uitgavenquote en de verbetering van de houdbaarheid van de overheidsfinanciën op lange termijn;ervoor te zorgen dat de geplande belastingverlagingen adequaat worden gefinancierd en dat de tenuitvoerlegging ervan afhankelijk wordt gesteld van het halen van de tekortdoelstellingen.Deze aanbeveling is gericht tot de Republiek Hongarije.Gedaan te Brussel, [5 juli 2004].Voor de RaadDe Voorzitterxxxxxx


title: Aanbeveling van de Raad van 11 juli 2017 over het nationale hervormingsprogramma 2017 van Malta en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma 2017 van Malta

text:
               9.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/75

         AANBEVELING VAN DE RAAD
   van 11 juli 2017
   over het nationale hervormingsprogramma 2017 van Malta en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma 2017 van Malta
   (2017/C 261/17)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148, lid 4,
   Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid (1), en met name artikel 5, lid 2,
   Gezien de aanbeveling van de Europese Commissie,
   Gezien de resoluties van het Europees Parlement,
   Gezien de conclusies van de Europese Raad,
   Gezien het advies van het Comité voor de werkgelegenheid,
   Gezien het advies van het Economisch en Financieel Comité,
   Gezien het advies van het Comité voor sociale bescherming,
   Gezien het advies van het Comité voor de economische politiek,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 16 november 2016 heeft de Commissie haar goedkeuring gehecht aan de jaarlijkse groeianalyse en daarmee de aanzet gegeven tot het Europees Semester 2017 voor coördinatie van het economisch beleid. De prioriteiten van de jaarlijkse groeianalyse zijn op 9-10 maart 2017 door de Europese Raad bekrachtigd. Op 16 november 2016 heeft de Commissie op grond van Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de Raad (2) ook het waarschuwingsmechanismeverslag aangenomen, waarin zij Malta niet heeft genoemd als een van de lidstaten die aan een diepgaande evaluatie zouden worden onderworpen. Tevens heeft de Commissie op die datum een aanbeveling voor een aanbeveling van de Raad over het economisch beleid van de eurozone aangenomen, die op 9-10 maart 2017 door de Europese Raad is bekrachtigd. Op 21 maart 2017 heeft de Raad de aanbeveling van de Raad over het economisch beleid van de eurozone („aanbeveling voor de eurozone”) vastgesteld (3).

               (2)

               Als lidstaat die de euro als munt heeft en in het licht van de grote onderlinge verwevenheid tussen de economieën van de Economische en Monetaire Unie, moet Malta ervoor zorgen dat volledig en tijdig uitvoering wordt gegeven aan de aanbeveling voor de eurozone, zoals in de onderstaande aanbeveling 2 is weergegeven.

               (3)

               Op 22 februari 2017 is het landverslag 2017 voor Malta gepubliceerd. Daarin werd de vooruitgang beoordeeld die Malta bij de tenuitvoerlegging van de op 12 juli 2016 door de Raad vastgestelde landspecifieke aanbevelingen heeft gemaakt, alsmede het gevolg dat is gegeven aan de landspecifieke aanbevelingen die in eerdere jaren werden goedgekeurd, en de vooruitgang die Malta in de richting van zijn nationale Europa 2020-doelstellingen heeft geboekt.

               (4)

               Malta heeft op 18 april 2017 zijn nationaal hervormingsprogramma 2017 en op 2 mei 2017 zijn stabiliteitsprogramma 2017 ingediend. Teneinde met de onderlinge verbanden tussen beide programma’s rekening te houden, zijn deze tegelijkertijd geëvalueerd.

               (5)

               De relevante landspecifieke aanbevelingen zijn meegenomen in de programmering van de Europese structuur- en investeringsfondsen (ESI-fondsen) voor de periode 2014-2020. Op grond van artikel 23 van Verordening (EU) nr. 1303/2013 van het Europees Parlement en de Raad (4) kan de Commissie een lidstaat verzoeken zijn partnerschapsovereenkomst en de betrokken programma’s te evalueren en wijzigingen voor te stellen, wanneer dit nodig is om de uitvoering van betrokken aanbevelingen van de Raad te ondersteunen. De Commissie heeft nadere gegevens verstrekt over de wijze waarop zij gebruik zal maken van die bepaling in richtsnoeren over de toepassing van de maatregelen die de doeltreffendheid van de ESI-fondsen koppelen aan gezond economisch bestuur.

               (6)

               Malta valt momenteel onder het preventieve deel van het stabiliteits- en groeipact. Voor de periode 2017-2020 stelt de regering zich in haar stabiliteitsprogramma 2017 ten doel een begrotingsoverschot in nominale termen te handhaven. Malta zal gedurende de gehele programmaperiode met een positieve marge blijven voldoen aan zijn begrotingsdoelstelling op middellange termijn, namelijk een begroting in evenwicht in termen van het bbp. Volgens het stabiliteitsprogramma zal de overheidsschuldquote naar verwachting onder de in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde van 60 % van het bbp blijven en geleidelijk dalen van 58,3 % van het bbp in 2016 tot 47,6 % in 2020. Het macro-economische scenario dat aan die begrotingsprognoses ten grondslag ligt, is aannemelijk voor 2017 en voorzichtig voor de periode 2018-2020. Tegelijkertijd zijn er aan de uitvoering van de begroting mogelijke implementatierisico’s verbonden.

               (7)

               Op 12 juli 2016 heeft de Raad Malta voor 2017 aanbevolen een jaarlijkse budgettaire aanpassing in de richting van de begrotingsdoelstelling op middellange termijn te realiseren van ten minste 0,6 % van het bbp. Volgens de begrotingsgegevens heeft Malta reeds in 2016 zijn begrotingsdoelstelling op middellange termijn gehaald. Op basis van de voorjaarsprognoses 2017 van de Commissie zal het structurele saldo stijgen van een overschot van 0,4 % van het bbp in 2017 tot 0,7 % van het bbp in 2018 en daarmee boven de begrotingsdoelstelling op middellange termijn blijven. Al met al is de Raad van oordeel dat Malta volgens de projecties in 2017 en 2018 aan de bepalingen van het stabiliteits- en groeipact zal voldoen.

               (8)

               Ondanks het feit dat de middellangetermijndoelstelling drie jaar eerder dan gepland is bereikt, overtrof de toename van de uitgaven de potentiële productiegroei. Als die trend zich doorzet, komt de houdbaarheid van de overheidsfinanciën in het gedrang, vooral in het geval van een onverwachte plotse daling van de inkomsten. De Maltese autoriteiten hebben evaluaties verricht van bepaalde overheidsuitgaven die van bijzonder belang zijn voor de houdbaarheid, zoals die voor gezondheidszorg, onderwijs en opleiding en sociale zekerheid. De daaruit voortvloeiende aanbevelingen zullen maar hun doel bereiken als ze tijdig en doeltreffend worden geïmplementeerd. Daarnaast blijft er een risico bestaan voor de houdbaarheid van de overheidsfinanciën van Malta op lange termijn ten gevolge van de verwachte kosten in verband met de vergrijzing van de bevolking, zoals die voor gezondheidszorg, langdurige zorg en pensioenen. De forse stijging van de verwachte leeftijdsgebonden uitgaven is vooral te wijten aan de pensioenuitgaven, die volgens het Vergrijzingsverslag 2015 tegen 2060 met 3,2 procentpunten van het bbp zouden toenemen. Een aantal van de onlangs ingevoerde maatregelen zullen naar verwachting besparingen opleveren, die echter waarschijnlijk niet zullen volstaan om de toenemende bestedingsdruk te compenseren en de houdbaarheid op lange termijn op doorslaggevende wijze te verbeteren. Mogelijk zullen er dus verdere maatregelen moeten worden genomen.

               (9)

               Malta heeft een aantal maatregelen voorgesteld in het kader van de dubbele uitdaging om een houdbaar pensioensysteem te combineren met toereikende pensioeninkomens. In de begroting 2017 zijn maatregelen ingevoerd waarvan wordt verwacht dat zij het armoederisico voor ouderen matig zullen verlagen en de nettovervangingsratio van het gegarandeerde minimumpensioen licht zullen verhogen. Globaal genomen blijkt uit indicatoren voor de toereikendheid van de pensioenen dat er nog veel ruimte voor verbetering is, onder meer wat betreft de grote pensioenkloof tussen vrouwen en mannen.

               (10)

               De verkeerscongestie is uitgegroeid tot een obstakel voor het bedrijfsleven, met externe kosten (op economisch en milieugebied) die worden geraamd op 274 miljoen EUR per jaar en die naar verwachting nog zullen toenemen. Bovendien worden in het verkeer steeds meer broeikasgassen uitgestoten en zal Malta waarschijnlijk zijn emissiedoelstellingen voor 2020 niet halen. Malta heeft een ambitieuze nationale vervoersstrategie met een tijdhorizon tot 2050 vastgesteld, alsmede een operationeel masterplan vervoer tot 2025. Daartoe behoren een gevarieerde reeks van maatregelen met het oog op een rationeler gebruik van particuliere auto’s, het bevorderen van alternatieve mobiliteitsoplossingen en een efficiënter gebruik van multimodale en openbare vervoerssystemen. Hoewel die maatregelen waarschijnlijk tot duidelijke verbeteringen zullen leiden, wordt verwacht dat de verkeerscongestie nog zal toenemen en dat de van het vervoer afkomstige broeikasgasemissies tot 2030 slechts licht zullen afnemen.

               (11)

               Het financiële stelsel wordt gekenmerkt door een groot aantal buitenlandse instellingen die onder meer worden aangetrokken door het gunstige belastingklimaat. Malta maakt als enige lidstaat gebruik van een belastingstelsel waarbij de vennootschapsbelasting volledig wordt verrekend, en biedt een terugbetaalbaar belastingkrediet aan. Het beschikt over een uitgebreid netwerk van dubbelbelastingverdragen en biedt particulieren een aantrekkelijk fiscaal inwonerschap. Het toezicht op internationaal georiënteerde transacties is echter een hele opgave. De financiële sector is vooral actief buiten Malta. In dit verband heeft Malta het IMF en de Wereldbank verzocht om tegen eind 2018 een Financial Sector Assessment Programme (FSAP) uit te voeren. Voorts is Malta partij bij het besluit van de EIOPA van januari 2017 inzake samenwerking van de met het toezicht op verzekeringsondernemingen belaste autoriteiten. De ECB heeft recentelijk, op basis van haar eigen beoordeling en van het ontwerpbesluit van de Maltese autoriteit voor financiële diensten, besloten de bankvergunning in te trekken van een kleine aanbieder van internetbankieren die ook buiten Malta deposito’s aantrekt.

               (12)

               Ondanks de geboekte vooruitgang moet het justitiële stelsel nog efficiënter worden. Hoewel de regering nieuwe maatregelen op het gebied van tweede kansen en insolventie heeft voorgesteld, heeft het ondernemingsklimaat in Malta te lijden onder de lange insolventie- en kwijtingsprocedures. Bovendien is in het kader voor schuldbevrijding geen tijdslimiet ingebouwd, met een gebrek aan rechtszekerheid tot gevolg. Om de tekortkomingen aan te pakken zijn door een wijziging van de vennootschapswet aanzienlijke aanpassingen in het rechtskader inzake insolventie aangebracht, zoals de mogelijkheid van bemiddeling. De impact van die aanpassingen moet nog worden onderzocht.

               (13)

               Voor alle mogelijke vaardigheden dreigt een tekort aan arbeidskrachten en daarnaast is het aanbod van vaardigheden nog niet volledig afgestemd op de behoeften van de arbeidsmarkt. Nog steeds is een groot deel van de Maltese beroepsbevolking te laag gekwalificeerd. Het opleidingsniveau stijgt weliswaar, maar het percentage vroegtijdige schoolverlaters blijft hoog. Jongeren beschikken nog steeds over te weinig basisvaardigheden. De toegang tot en deelname aan een leven lang leren gaat — dankzij de betrokkenheid van de werkgevers — in stijgende lijn, ook voor laaggeschoolden, maar gezien de omvang van het probleem zijn volgehouden inspanningen nodig. Er wordt verwacht dat de aanzienlijke investeringen in het onderwijs- en opleidingssysteem hun vruchten zullen afwerpen, vooral indien de maatregelen in de toekomst worden volgehouden en verbeterd. De arbeidsparticipatie neemt geleidelijk toe, met een werkloosheidspercentage dat onder de 5 % is gezakt. Desondanks behoort de arbeidsmarktparticipatie nog steeds tot de laagste in de Unie, met name bij oudere en laaggeschoolde vrouwen, wat er ook op wijst dat er nog steeds een risico op sociale uitsluiting bestaat voor wie niet beschikt over de vaardigheden om zich aan te passen aan een snel veranderende economie. Daarom moeten de huidige beleidsinvesteringen worden voortgezet, met name via de onlangs opgerichte nationale raad voor vaardigheden, en moet nauwgezet worden toegezien op de verdere ontwikkelingen.

               (14)

               In de context van het Europees Semester 2017 heeft de Commissie een brede analyse van het economische beleid van Malta verricht. Die analyse is gepubliceerd in het landverslag 2017. Voorts heeft zij zowel het stabiliteitsprogramma 2017 als het nationale hervormingsprogramma 2017 doorgelicht en onderzocht welk gevolg is gegeven aan de aanbevelingen die in eerdere jaren tot Malta zijn gericht. Daarbij heeft zij niet alleen gekeken naar de relevantie ervan voor een houdbaar begrotings- en sociaaleconomisch beleid in Malta, maar is zij ook nagegaan of de Unieregels en -richtsnoeren in acht zijn genomen, gezien de noodzaak de algehele economische governance van de Unie te versterken door middel van een inbreng op Unieniveau in toekomstige nationale besluiten.

               (15)

               In het licht van deze beoordeling heeft de Raad het stabiliteitsprogramma 2017 onderzocht en zijn advies (5) daarover is met name in de onderstaande aanbeveling 1 weergegeven,

         BEVEELT AAN dat Malta in 2017 en 2018 de volgende actie onderneemt:

               1.

               Uitbreiden van de omvang van de lopende uitgaventoetsingen tot de bredere publieke sector en invoeren van op prestaties gebaseerde overheidsuitgaven.

               2.

               Zorgen voor effectief nationaal toezicht op internationaal georiënteerde transacties door financiële instellingen met een vergunning in Malta, door betere samenwerking met de toezichthouders van het land van ontvangst waar die instellingen actief zijn.

      Gedaan te Brussel, 11 juli 2017.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         T. TÕNISTE

      (1)  PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.

      (2)  Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 betreffende de preventie en correctie van macro-economische onevenwichtigheden (PB L 306 van 23.11.2011, blz. 25).

      (3)  PB C 92 van 24.3.2017, blz. 1.

      (4)  Verordening (EU) nr. 1303/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 houdende gemeenschappelijke bepalingen inzake het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds, het Cohesiefonds, het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling en het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij en algemene bepalingen inzake het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds, het Cohesiefonds en het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij, en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1083/2006 van de Raad (PB L 347 van 20.12.2013, blz. 320).

      (5)  Op grond van artikel 5, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1466/97.


Belangrijke juridische mededeling

|

52005SC0440

Aanbeveling voor een advies van de Raad overeenkomstig artikel 5, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Griekenland voor de periode 2004-2007  /* SEC/2005/0440 def. */

	Brussel, 6.4.2005SEC(2005) 440 definitiefAanbeveling voor eenADVIES VAN DE RAADovereenkomstig artikel 5, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Griekenland voor de periode 2004-2007(door de Commissie ingediend)  TOELICHTINGIn Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid[1] is bepaald dat deelnemende lidstaten, dat wil zeggen de lidstaten die de eenheidsmunt hebben aangenomen, bij de Raad en de Commissie stabiliteitsprogramma’s moeten indienen. Overeenkomstig artikel 5 van deze verordening dient de Raad elk stabiliteitsprogramma te onderzoeken op basis van evaluaties door de Commissie en het bij artikel 114 van het Verdrag ingestelde comité (het Economisch en Financieel Comité). Op basis van een aanbeveling van de Commissie en na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité dient de Raad vervolgens advies uit te brengen na zelf het programma te hebben onderzocht. Ingevolge de verordening moeten de lidstaten jaarlijks een geactualiseerd stabiliteitsprogramma indienen, dat eveneens volgens deze zelfde procedure door de Raad kan worden onderzocht.Gezien het feit dat er in Griekenland in 2003 sprake was van een overheidstekort van 3,2% van het BBP en van een schuldquote van 103,0% van het BBP, heeft de Raad op 5 juli 2004 vastgesteld dat er in Griekenland een buitensporig tekort bestaat en het land tevens aanbevolen om uiterlijk in 2005 een einde te maken aan de heersende buitensporigtekortsituatie. Op 18 januari 2005 constateerde de Raad dat Griekenland geen effectief gevolg had gegeven aan deze aanbevelingen. Op 17 februari 2005 heeft de Raad, ook op aanbeveling van de Commissie, overeenkomstig artikel 104, lid 9, een beschikking vastgesteld waarin Griekenland ertoe wordt aangemaand maatregelen te treffen om het tekort uiterlijk in 2006 terug te dringen tot onder de drempel van 3% van het BBP. Van de Griekse autoriteiten werd tevens verlangd dat zij de factoren die naast het vorderingentekort bijdragen tot de verandering in het schuldniveau achterhalen en in de hand houden, en dat zij zorgen voor een verbetering van de vergaring en verwerking van gegevens over de overheidssector.Het eerste stabiliteitsprogramma van Griekenland voor de periode 2000-2004 werd op 19 juni 2000 ingediend en op 12 februari 2001 door de Raad onderzocht. Daarna is er jaarlijks een geactualiseerd programma gepresenteerd. Op 17 december 2004 heeft Griekenland zijn geactualiseerde stabiliteitsprogramma voor de periode 2004-2007 ingediend. De Commissie heeft dit programma niet beoordeeld. Op 21 maart 2005 is een herziene actualisering van het stabiliteitsprogramma ingediend. Op 29 maart is een begrotingspakket met aanvullende maatregelen openbaar gemaakt. De diensten van de Commissie hebben een technische analyse van dit geactualiseerde programma verricht en daarbij rekening gehouden met de economische voorjaarsprognoses 2005 van de diensten van de Commissie, de gedragscode[2], de algemeen aanvaarde methode voor de schatting van de potentiële productie en de conjunctuurgezuiverde saldi, de aanbevelingen in de globale richtsnoeren voor het economisch beleid voor de periode 2003-2005 en de beginselen die zijn vervat in de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement van 27 november 2002 betreffende de verbetering van de coördinatie van het begrotingsbeleid[3]. Op grond hiervan zijn zij tot de volgende evaluatie gekomen:-  De herziene actualisering van 2004 van het stabiliteitsprogramma van Griekenland is ingediend op 21 maart 2005 en heeft betrekking op de periode 2004-2007. In de programmadoelstellingen is rekening gehouden met de budgettaire gevolgen van het op 29 maart door de regering openbaar gemaakte begrotingspakket ter ondersteuning van de tenuitvoerlegging van het herziene programma, waarin onder meer publiekelijk de verbintenis werd aangegaan om in de ontwerpbegroting voor 2006 te mikken op een tekort van minder dan 3% van het BBP. Het programma voldoet gedeeltelijk aan de gegevensvereisten van de gedragscode voor de inhoud en de vorm van de stabiliteits- en convergentieprogramma’s. Het verschaft geen bijzonderheden over de maatregelen achter de doelstellingen voor 2007. De prijsontwikkelingen worden gepresenteerd in termen van de deflator van de particuliere consumptieve bestedingen in plaats van in termen van de geharmoniseerde consumentenprijsindex. Wat de externe basishypothesen betreft, bevat het programma noch gegevens over de mondiale BBP-groei exclusief de EU, noch het groeicijfer van de relevante buitenlandse markten, hoewel dit door de gedragscode wordt voorgeschreven.-  In het programma worden drie verschillende macro-economische scenario’s behandeld. Het zogeheten basisscenario stemt grotendeels overeen met het macro-economische kader waarvan in de begroting voor 2005 wordt uitgegaan. Dit berust op de optimistische aanname dat de Griekse economie dankzij de krachtige binnenlandse vraag de tot 2004 ontwikkelde dynamiek zal weten te bestendigen. Dit scenario wijkt duidelijk af van de thans gangbare prognoses. In een tweede, minder optimistisch scenario, dat overeenstemt met de reeds achterhaalde najaarsprognoses 2004 van de diensten van de Commissie, wordt de reële BBP-groei over de gehele programmaperiode op 3,3% geraamd. In het derde scenario ten slotte wordt ervan uitgegaan dat de reële BBP-groei in 2005 2,9% zal bedragen en in 2006 en 2007 iets zal versnellen tot 3%, hetgeen grotendeels in de lijn ligt van de voorjaarsprognoses 2005 van de diensten van de Commissie. Afgaande op de recentste informatie moet dit derde scenario derhalve als het meest aannemelijke worden beschouwd en als uitgangspunt worden genomen voor de beoordeling van het programma. Uit de in het referentiescenario voorkomende gegevens kan worden afgeleid dat de potentiële productiegroei in de loop van de programmaperiode geleidelijk zal afnemen van ongeveer 3,3% in 2005 tot 3% in 2007. Ook dit spoort min of meer met de op basis van de voorjaarsprognoses 2005 van de diensten van de Commissie verrichte ramingen. De vertraging van het onderliggende groeitempo wordt toegeschreven aan de totale factorproductiviteit. Verwacht wordt dat de in 2004 geconstateerde grote positieve output gap tegen 2007 iets zal zijn verkleind.-  Volgens de kennisgeving van maart 2005 van het overheidstekort en de overheidsschuld overeenkomstig Verordening (EG) nr. 3605/93 van de Raad (hierna “de BTP-kennisgeving” genoemd) zou het overheidstekort in 2004 naar schatting 6,1% van het BBP hebben bedragen (6,0% van het BBP volgens de definitie van het ESR 95, d.w.z. exclusief met swaps samenhangende stromen). Dit tekort is 0,8 procentpunt hoger dan de raming van 5,3% van het BBP die de Griekse regering ten tijde van de BTP-kennisgeving van september 2004 hanteerde. Volgens de BTP-kennisgeving van maart 2005 is er dus sprake van een verdere ontsporing, die toe te schrijven is aan hogere rentebetalingen ten belope van 0,3 procentpunt van het BBP, alsook aan belastingtegenvallers en uitgavenoverschrijdingen ter waarde van een extra half procentpunt van het BBP, bovenop die welke reeds naar voren kwamen uit de BTP-kennisgeving van september 2004. Op 18 maart 2004 besloot Eurostat de Griekse tekortgegevens niet te valideren omdat de stromen tussen Griekenland en de EU-begroting niet op consequente wijze waren geregistreerd. Eurostat merkte tevens op dat de met de gezondheidszorg en de Olympische Spelen samenhangende uitgaven van de afgelopen jaren nog niet definitief vaststonden. Het is bijgevolg niet uitgesloten dat de gegevens over het overheidstekort voor 2004 en eerdere jaren opwaarts moeten worden herzien.-  In het voor de beoordeling van het programma gehanteerde referentiescenario wordt ernaar gestreefd het nominale overheidstekort over de gehele programmaperiode bezien met 3,6 procentpunt te verminderen, namelijk van een feitelijk tekort van 6,1% van het BBP in 2004 tot 2,4% in 2007. De begrotingsaanpassing vindt overwegend aan het begin van de programmaperiode plaats. Het zwaartepunt ervan ligt in 2005 en in mindere mate in 2006; in 2007 vertegenwoordigt de aanpassing precies 0,5 procentpunt van het BBP. De gevolgde strategie is erop gericht het tekort uiterlijk in 2006 terug te dringen tot onder de referentiewaarde van 3% van het BBP, zoals in de beschikking van de Raad op grond van artikel 104, lid 9, wordt verlangd. Om de gestelde doelen te bereiken, vertrouwt het programma op een combinatie van inkomstenverhogende en uitgavenverlagende maatregelen, die tot toenemende primaire overschotten moeten leiden. Verwacht wordt dat het primaire saldo zal omslaan van een tekort van 0,4% van het BBP in 2004 in een overschot van 1,8% van het BBP in 2005, dat zal oplopen tot 3,3% van het BBP aan het einde van de programmaperiode. Volgens berekeningen van de diensten van de Commissie waarbij de algemeen aanvaarde methode op de programmagegevens is toegepast, zou het conjunctuurgezuiverde tekort afnemen van 7,0% van het BBP in 2004 tot 4,4% van het BBP in 2005, 3,5% van het BBP in 2006 en 3% van het BBP in 2007.-  De tekortdoelstellingen in het referentiescenario zijn lager dan die in de voorjaarsprognoses 2005 van de diensten van de Commissie, waarin voor 2005 en 2006 tekorten van respectievelijk 4,5% en 4,4% van het BBP worden voorspeld. Dit verschil is grotendeels toe te schrijven aan de budgettaire gevolgen in 2005 en de overloopeffecten in 2006 van de in 2005 ten uitvoer te leggen aanvullende begrotingsmaatregelen, die na de afsluitingsdatum van de prognoses van de Commissie werden aangekondigd en die goed zijn voor ongeveer 0,5 procentpunt van het BBP in 2005 en 0,9 procentpunt van het BBP in 2006. Voorts zijn er zowel aan de ontvangsten- als aan de uitgavenzijde negatieve risico’s aan de begrotingsvooruitzichten voor 2005 en de daaropvolgende jaren verbonden. Zo lijkt in het bijzonder de voorspelde trend van de sociale premies aan de hoge kant, terwijl die van de overheidsconsumptie, en dan vooral van de gezondheidszorg en de ambtenarensalarissen, wellicht onderschat is. Het is dan ook niet uitgesloten dat de Griekse autoriteiten zich in overeenstemming met hun op 29 maart publiekelijk aangegane verbintenis verplicht zien in 2006 aanvullende maatregelen te nemen, naast die welke reeds voor 2005 zijn aangekondigd, om het tekort daadwerkelijk tot onder de drempel van 3% terug te dringen. De diensten van de Commissie voorspellen dat het conjunctuurgezuiverde tekort in 2005 en 2006 hoger zal liggen dan 5%. Ook nadat met de in maart genomen aanvullende maatregelen rekening is gehouden, blijft het tekort boven de 3% van het BBP. De in het programma uitgestippelde begrotingsstrategie biedt derhalve onvoldoende marge om te voorkomen dat de referentiewaarde van 3% van het BBP bij gebruikelijke conjuncturele schommelingen wordt overschreden en bereikt evenmin dat de in het stabiliteits- en groeipact vastgelegde middellangetermijndoelstelling van een begroting die vrijwel in evenwicht is of een overschot vertoont tijdens de programmaperiode wordt gehaald.-  Verwacht wordt dat de schuldquote slechts zal teruglopen van 110,5% van het BBP in 2004 tot 109,5% in 2005, en vervolgens zal afnemen tot 107,2% in 2006 en 104,7% in 2007. Het toenemende primaire overschot en de hoge nominale BBP-groei zouden de voornaamste drijvende krachten vormen achter de voorspelde schuldvermindering. Aanzienlijke schuldverhogende “stock-flow adjustments” (SFA’s) staan een snellere schuldreductie in de weg. In vergelijking met 2004 zijn de SFA’s weliswaar afgenomen, maar de verwachting is dat zij aanmerkelijk zullen blijven ondanks de geplande privatiseringsopbrengsten. In het programma worden de transacties die in 2004 aan de SFA’s ten grondslag hebben gelegen, uitvoerig toegelicht. Het lijkt er derhalve op dat enige vooruitgang is geboekt bij het achterhalen van de oorzaken van de SFA’s. In het programma wordt echter niet nader ingegaan op de oorzaken van de voor de periode 2005-2007 verwachte SFA’s. Gezien de risico’s die aan de bovenvermelde begrotingsdoelstellingen verbonden zijn, kan de schuldquote bijgevolg een minder gunstige ontwikkeling te zien geven dan voorspeld.-  In het programma wordt kort stilgestaan bij het regeringsprogramma voor structurele hervormingen, dat vooral gericht is op de heroriëntatie van de overheidsuitgaven in de richting van productievere doeleinden. Tevens worden maatregelen geschetst om de kosten voor het opstarten van bedrijven te verminderen en de markten verder open te stellen voor concurrentie, vooral op het gebied van de netwerkindustrieën. Voorts bereidt de regering een hervorming van de gezondheidszorg voor waarmee wordt beoogd de financiële houdbaarheid ervan te waarborgen en een aantal tekortkomingen in het stelsel aan te pakken. In het programma worden weliswaar niet al te veel bijzonderheden over de desbetreffende maatregelen verstrekt, maar de plannen voor een ingrijpende hervorming verkeren dan ook nog in een zeer prille fase. Wat de herschikking van de uitgaven betreft, wordt in de begroting voor 2005 uitgegaan van een nominale vermindering van de overheidsconsumptie met meer dan 16%. Deze uitgavenreductie lijkt nogal optimistisch te zijn ingeschat aangezien zij betrekking heeft op een aantal begrotingsposten (salarissen en sociale overdrachten) waarvan de trends in het verleden steeds blijk hebben gegeven van een grote immuniteit tegen maatregelen tot beperking van de uitgaven.-  Griekenland lijkt een ernstig risico te lopen wat de houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn betreft, onder meer als gevolg van de naar verwachting zeer hoge budgettaire kosten van de vergrijzing. De voorspelde forse toename van de leeftijdsgebonden uitgaven laat vermoeden dat aanvullende maatregelen zullen moeten worden genomen om de pensioenuitgaven van de overheid in de hand te houden, en dat de wettelijk neergelegde hervormingsmaatregelen vastberaden ten uitvoer zullen moeten worden gelegd. De in het programma uitgestippelde strategie berust vooral op het doorvoeren van de wettelijk neergelegde pensioenhervormingen en op de noodzakelijke consolidatie van de openbare financiën op middellange termijn. De bruto schuldquote zal naar verwachting weliswaar afnemen, maar blijft desondanks gedurende de gehele programmaperiode boven de 100% van het BBP. Ook al wordt de geplande begrotingsconsolidatie tijdens de programmaperiode gerealiseerd, dan nog zullen er zich aanzienlijke houdbaarheidsproblemen voordoen, hetgeen erop duidt dat een veelomvattende aanpak vereist is om de houdbaarheid van de openbare financiën te waarborgen. Uit dit alles blijkt dan ook dat een uitsluitend op begrotingsconsolidatie steunende strategie niet geschikt lijkt.-  Algemeen genomen is het in het geactualiseerde programma geschetste economische beleid slechts gedeeltelijk in overeenstemming met de landenspecifieke globale richtsnoeren voor het economisch beleid op het gebied van de openbare financiën. In het programma wordt met name onvoldoende effectieve actie ondernomen om te komen tot een begrotingssituatie die vrijwel in evenwicht is of een overschot vertoont. Het conjunctuurgezuiverde tekort, dat de diensten van de Commissie hebben berekend door de algemeen aanvaarde methode op de gegevens in het referentiescenario toe te passen, zou volgens de programmaprognoses weliswaar met ten minste 0,5% van het BBP per jaar verbeteren, maar dat neemt niet weg dat het gedurende de gehele programmaperiode hoger zou blijven dan 3% van het BBP. Met betrekking tot de aanmaning die de Raad op 17 februari overeenkomstig artikel 104, lid 9, aan Griekenland heeft gegeven, heeft de Commissie[4] geconcludeerd dat de gevolgde begrotingsstrategie strookt met de in de aanmaning door de Raad gedane aanbevelingen en dat het momenteel niet nodig is verdere stappen te ondernemen in de buitensporigtekortprocedure. De inachtneming van deze aanbevelingen zal opnieuw worden beoordeeld op basis van het overeenkomstig de beschikking van de Raad in oktober door de Griekse autoriteiten in te dienen verslag.-  Gezien bovenstaande beoordeling verdient het aanbeveling dat Griekenland: i) de nodige structurele aanpassingsmaatregelen ten uitvoer legt die uiterlijk in 2006 leiden tot de correctie van het buitensporige tekort; ii) bij voorkeur door middel van maatregelen ter beperking van de primaire uitgaven het conjunctuurgezuiverde tekort vanaf 2007 met ten minste 0,5% van het BBP terugdringt, waardoor op middellange termijn een situatie tot stand wordt gebracht waarin de openbare financiën vrijwel in evenwicht zijn of een overschot vertonen; iii) meer inspanningen levert om de factoren die naast het vorderingentekort bijdragen tot de verandering in het schuldniveau te achterhalen en in de hand te houden, zodat de bruto schuldquote van de overheid afneemt en de referentiewaarde in een sneller tempo benadert; iv) de pensioenuitgaven van de overheid in de hand houdt en de wettelijk neergelegde hervormingsmaatregelen vastberaden ten uitvoer legt om de houdbaarheid van de openbare financiën te waarborgen; en v) in samenwerking met Eurostat zorgt voor een verbetering van de vergaring en verwerking van gegevens over de overheidssector, met name door de mechanismen te versterken die een vlotte en correcte verstrekking van deze gegevens garanderen.Op grond van deze evaluatie heeft de Commissie de aangehechte aanbeveling voor een advies van de Raad over de herziene actualisering van het stabiliteitsprogramma van Griekenland vastgesteld. Zij zal deze aanbeveling doen toekomen aan de Raad.Aanbeveling voor eenADVIES VAN DE RAADovereenkomstig artikel 5, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Griekenland voor de periode 2004-2007DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid[5], en met name op artikel 5, lid 3,Gezien de aanbeveling van de Commissie,Na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité,BRENGT HET VOLGENDE ADVIES UIT:1.  O p 12 april 2005 heeft de Raad het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Griekenland voor de periode 2004 – 2007 behandeld. Het programma voldoet gedeeltelijk aan de gegevensvereisten van de gedragscode voor de inhoud en de vorm van de stabiliteits- en convergentieprogramma’s. Het verschaft geen bijzonderheden over de maatregelen achter de doelstellingen voor 2007. De prijsontwikkelingen worden gepresenteerd in termen van de deflator van de particuliere consumptieve bestedingen in plaats van in termen van de geharmoniseerde consumentenprijsindex. Wat de externe basishypothesen betreft, bevat het programma noch gegevens over de mondiale BBP-groei exclusief de EU, noch het groeicijfer van de relevante buitenlandse markten, hoewel dit door de gedragscode wordt voorgeschreven. Griekenland wordt dan ook verzocht zich volledig te voegen naar de gegevensvereisten.2.  In het programma worden drie verschillende macro-economische scenario’s behandeld. Op basis van de recentste informatie, die is opgenomen in de voorjaarsprognoses 2005 van de diensten van de Commissie, wordt het tweede alternatieve scenario en niet het basisscenario als uitgangspunt voor de beoordeling van het programma genomen omdat het op aannemelijke macro-economische hypothesen lijkt te berusten. In dit voor de beoordeling van het programma gehanteerde referentiescenario wordt ervan uitgegaan dat de reële BBP-groei in 2005 2,9% zal bedragen en in 2006 en 2007 iets zal versnellen tot 3%. De potentiële productiegroei zal in de loop van de programmaperiode vermoedelijk geleidelijk afnemen van ongeveer 3,3% in 2005 tot 3% in 2007, terwijl wordt verwacht dat de in 2004 geconstateerde grote positieve output gap tegen 2007 iets zal zijn verkleind.3.  Op 5 juli 2004 heeft de Raad vastgesteld dat er in Griekenland een buitensporig tekort bestaat en het land tevens aanbevolen om uiterlijk in 2005 daaraan een einde te maken. Op 18 januari 2005 constateerde de Raad dat Griekenland geen effectief gevolg had gegeven aan deze aanbeveling. Op 17 februari 2005 heeft de Raad overeenkomstig artikel 104, lid 9, een beschikking vastgesteld waarin Griekenland ertoe wordt aangemaand maatregelen te treffen om het tekort uiterlijk in 2006 terug te dringen tot onder de drempel van 3% van het BBP. Van de Griekse autoriteiten werd tevens verlangd dat zij de factoren die naast het vorderingentekort bijdragen tot de verandering in het schuldniveau achterhalen en in de hand houden, en dat zij zorgen voor een verbetering van de vergaring en verwerking van gegevens over de overheidssector.4.  Volgens de BTP-kennisgeving van maart 2005 zou het overheidstekort in 2004 naar schatting 6,1% van het BBP hebben bedragen. Dit tekort is 0,8 procentpunt hoger dan de raming van 5,3% van het BBP die de Griekse regering in het najaar van 2004 ten tijde van de BTP-kennisgeving van september 2004 hanteerde, hetgeen onder meer toe te schrijven is aan nieuwe belastingtegenvallers en uitgavenoverschrijdingen ter waarde van een half procentpunt van het BBP. Opmerkend dat het wegens een aantal onopgeloste kwesties niet uitgesloten is dat de gegevens over het overheidstekort voor 2004 en eerdere jaren opwaarts moeten worden herzien, besloot Eurostat op 18 maart 2005 de Griekse tekortgegevens niet te valideren.5.  De door de Griekse regering gevolgde begrotingsstrategie is erop gericht het tekort uiterlijk in 2006 terug te dringen tot onder de referentiewaarde van 3% van het BBP, zoals in de beschikking van de Raad op grond van artikel 104, lid 9, wordt verlangd. Dit zou worden bewerkstelligd door middel van een combinatie van inkomstenverhogende en uitgavenverlagende maatregelen, die tot toenemende primaire overschotten moeten leiden. Om dit doel te bereiken, heeft de Griekse regering, naast de maatregelen die reeds in de begroting voor 2005 waren opgenomen, haar goedkeuring gehecht aan een nieuw pakket begrotingsmaatregelen voor 2005, die in de komende jaren effect zullen blijven sorteren. In het referentiescenario wordt ernaar gestreefd het nominale overheidstekort over de gehele programmaperiode bezien met 3,6 procentpunt te verminderen, namelijk van een feitelijk tekort van 6,1% van het BBP in 2004 tot 2,4% in 2007. Verwacht wordt dat het primaire saldo aanzienlijk zal verbeteren: het zal omslaan van een tekort van 0,4% in 2004 in een overschot van 1,8% van het BBP in 2005, dat zal oplopen tot 3,3% van het BBP aan het einde van de programmaperiode.6.  Het risico bestaat dat het feitelijke begrotingssaldo in 2005 en in de daaropvolgende jaren slechter uitvalt dan in het programma wordt aangegeven. Zo lijken met name de tendens van de sociale premies en de trend van de overheidsconsumptie nogal optimistisch te zijn ingeschat, terwijl de voorgenomen aanpassingsmaatregelen, en dan vooral die welke voor de laatste jaren van de programmaperiode zijn gepland, niet gedetailleerd genoeg zijn beschreven. Bovendien bevat het programma geen maatregelen om de potentiële overloopeffecten van de nieuwe statistische herzieningen voor 2004 en de jaren daarvoor op te vangen. De Griekse autoriteiten hebben aangekondigd dat zij klaar staan om in 2006 aanvullende maatregelen te nemen, naast die welke reeds in 2005 zijn getroffen, om het tekort in 2006 daadwerkelijk tot onder de referentiewaarde van 3% terug te dringen, zoals door de Raad wordt verlangd. De in het programma uitgestippelde begrotingsstrategie biedt geen veiligheidsmarge die groot genoeg is om te voorkomen dat de drempel bij gebruikelijke conjuncturele schommelingen wordt overschreden en bereikt evenmin dat de in het stabiliteits- en groeipact vastgelegde middellangetermijndoelstelling van een begroting die vrijwel in evenwicht is of een overschot vertoont tijdens de programmaperiode wordt gehaald.7.  Verwacht wordt dat de schuldquote slechts zal teruglopen van 110,5% van het BBP in 2004 tot 109,5% in 2005, en vervolgens zal afnemen tot 107,2% in 2006 en 104,7% in 2007. Aanzienlijke schuldverhogende “stock-flow adjustments” (SFA’s) staan een snellere schuldreductie in de weg. In vergelijking met 2004 zijn de SFA’s weliswaar afgenomen, maar de verwachting is dat zij aanmerkelijk zullen blijven ondanks de geplande privatiseringsopbrengsten. Gezien de risico’s die aan de bovenvermelde begrotingsdoelstellingen verbonden zijn, kan de schuldquote bijgevolg een minder gunstige ontwikkeling te zien geven dan voorspeld.8.  Griekenland lijkt een ernstig risico te lopen wat de houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn betreft, onder meer als gevolg van de naar verwachting zeer hoge budgettaire kosten van de vergrijzing. De voorspelde forse toename van de leeftijdsgebonden uitgaven laat vermoeden dat aanvullende maatregelen zullen moeten worden genomen om de pensioenuitgaven van de overheid in de hand te houden, en dat de wettelijk neergelegde hervormingsmaatregelen vastberaden ten uitvoer zullen moeten worden gelegd.9.  Het in het geactualiseerde programma geschetste economische beleid is slechts gedeeltelijk in overeenstemming met de landenspecifieke globale richtsnoeren voor het economisch beleid op het gebied van de openbare financiën. In het programma wordt met name onvoldoende effectieve actie ondernomen om te komen tot een begrotingssituatie die vrijwel in evenwicht is of een overschot vertoont. Het conjunctuurgezuiverde tekort, dat de diensten van de Commissie hebben berekend door de algemeen aanvaarde methode op de gegevens in het referentiescenario toe te passen, zou volgens de programmaprognoses weliswaar met 0,5% van het BBP per jaar verbeteren, maar dat neemt niet weg dat het gedurende de gehele programmaperiode hoger zou blijven dan 3% van het BBP. Gezien de reeds ondernomen stappen om de budgettaire onevenwichtigheden te corrigeren, kan evenwel worden geconcludeerd dat de gevolgde begrotingsstrategie strookt met de aanbevelingen die de Raad in zijn aanmaning op grond van artikel 104, lid 9, op 17 februari aan Griekenland heeft gedaan, zodat het momenteel niet nodig is verdere stappen te ondernemen in de buitensporigtekortprocedure. De inachtneming van deze aanbevelingen zal opnieuw worden beoordeeld op basis van het overeenkomstig de aanmaning van de Raad in oktober door de Griekse autoriteiten in te dienen verslag.* * *Gezien bovenstaande beoordeling acht de Raad het wenselijk dat Griekenland:-  de nodige structurele aanpassingsmaatregelen ten uitvoer legt die uiterlijk in 2006 leiden tot de correctie van het buitensporige tekort;-  bij voorkeur door middel van maatregelen ter beperking van de primaire uitgaven het conjunctuurgezuiverde tekort vanaf 2007 met ten minste 0,5% van het BBP terugdringt, waardoor op middellange termijn een situatie tot stand wordt gebracht waarin de openbare financiën vrijwel in evenwicht zijn of een overschot vertonen;-  meer inspanningen levert om de factoren die naast het vorderingentekort bijdragen tot de verandering in het schuldniveau te achterhalen en in de hand te houden, zodat de bruto schuldquote van de overheid afneemt en de referentiewaarde in een sneller tempo benadert;-  de pensioenuitgaven van de overheid in de hand houdt en de wettelijk neergelegde hervormingsmaatregelen vastberaden ten uitvoer legt om de houdbaarheid van de openbare financiën te waarborgen;-  in samenwerking met Eurostat zorgt voor een verdere verbetering van de vergaring en verwerking van gegevens over de overheidssector, met name door de mechanismen te versterken die een vlotte en correcte verstrekking van deze gegevens garanderen.Vergelijking tussen de belangrijkste macro-economische en budgettaire prognoses2004 | 2005 | 2006 | 2007 |Reëel BBP (verandering in %) | SP maa 2005 | 4,2 | 2,9 | 3,0 | 3,0 |COM maa 2005 | 4,2 | 2,9 | 3,1 |SP dec 2003 | 4,2 | 4,0 | 3,8 | n.b. |HICP-inflatie (%) | SP maa 2005 | 3,0 | n.b. | n.b. | n.b. |COM maa 2005 | 3,0 | 3,2 | 3,2 |SP dec 2003 | 3,0 | 2,8 | 2,6 | n.b. |Overheidssaldo (% van het BBP)(*) | SP maa 2005 | -6,1 | -3,7 | -2,9 | -2,4 |COM maa 2005 | -6,1 | -4,5 | -4,4 |SP dec 2003 | -1,2 | -0,5 | 0,0 | n.b. |Primair saldo (% van het BBP)(*) | SP maa 2005 | -0,4 | 1,8 | 2,7 | 3,3 |COM maa 2005 | -0,4 | 1,0 | 1,0 |SP dec 2003 | 4,7 | 5,1 | 5,3 | n.b. |Conjunctuurgezuiverd saldo (% van het BBP)(*) | SP maa 2005(1) | -7,0 | -4,4 | -3,5 | -3,0 |COM maa 2005 | -7,1 | -5,5 | -5,3 |SP dec 2003 | -1,2 | -0,5 | 0,0 | n.b. |Bruto overheidsschuld (% van het BBP) | SP maa 2005 | 110,5 | 109,5 | 107,2 | 104,7 |COM maa 2005 | 110,5 | 110,5 | 108,9 |SP dec 2003 | 98,5 | 94,6 | 90,5 | n.b. |Noot: 1 Berekeningen van de diensten van de Commissie op basis van de in het programma voorkomende informatie. (*) In de Commissieprognoses wordt geen rekening gehouden met de op 29 maart aangekondigde maatregelen. Bronnen: Herziene actualisering van het stabiliteitsprogramma van maart 2005 (SP); voorjaarsprognoses 2005 van de diensten van de Commissie (COM); berekeningen van de diensten van de Commissie. |[1] PB L 209 van 2.8.1997. Alle documenten waarnaar in deze tekst wordt verwezen, zijn te vinden op de volgende website: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm.[2] Herzien advies van het Economisch en Financieel Comité over de inhoud en de vorm van de stabiliteits- en convergentieprogramma's, door de Raad (Ecofin) op 10.7.2001 bekrachtigd.[3] COM(2002) 668, 27.11.2002.[4] Mededeling van de Commissie, getiteld “De maatregelen die Griekenland heeft getroffen in reactie op de beschikking van de Raad van 17.2.2005 op grond van artikel 104, lid 9, van het Verdrag om het tekort te verminderen in de mate die nodig wordt geacht om de buitensporigtekortsituatie te verhelpen” (SEC(2005) 443 van 6.4.2005).[5] PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1. Alle documenten waarnaar in deze tekst wordt verwezen, zijn te vinden op de volgende website: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm.


Avis juridique important

|

31963H0487

64/488/EEG: Aanbeveling van de Commissie van 31 juli 1963 gericht tot de Lid-Staten op grond van de artikelen 155 en 115 over de ten opzichte van derde landen toe te passen uitvoerregeling voor hennepzaad

Publicatieblad Nr. 129 van 23/08/1963 blz. 2294 - 2294

++++ ( 1 ) Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen no . 13 van 21 februari 1962 , blz . 212/62 .  AANBEVELING VAN DE COMMISSIE  van 31 juli 1963  gericht tot de Lid-Staten op grond van de artikelen 155 en 115 over de ten opzichte van derde landen toe te passen uitvoerregeling voor onbewerkt diamant   ( 63/487/EEG )  De Commissie had de Lid-Staten op 18 januari 1962 aanbevolen voor " diamant , onbewerkt of enkel gezaagd , gekloofd of ruw gesneden anders dan voor industrieel gebruik " van de tariefpost no . 71.02 ex A van het gemeenschappelijk douanetarief een contingentering van de uitvoer naar derde landen toe te passen en de uitvoer naar derde landen van deze produkten toe te staan binnen de grenzen van de voor elke Lid-Staat vastgestelde contingenten ( 1 ) .  De Commissie heeft zojuist de situatie in de sector onbewerkt diamant met medewerking van de deskundigen van de Lid-Staten onderzocht ; bij deze gelegenheid werd erkend dat het op grond van de ontwikkeling van de situatie , zoals deze in de betrokken sector is gebleken , niet langer noodzakelijk is de contingentering van de uitvoer naar derde landen te handhaven . Erkend werd evenwel dat het noodzakelijk is de beschikking te hebben over gedetailleerde statistische gegevens betreffende de in - en uitvoer van de betreffende produkten door elke Lid-Staat .  Om deze redenen en op grond van artikel 155 en artikel 115 , eerste alinea , eerste zin , beveelt de Commissie , rekening houdende met de voorstellen van de regeringsdeskundigen , de Lid-Staten aan zo gedetailleerd mogelijke statistische gegevens te verzamelen betreffende de ontwikkeling van hun in - en uitvoer van " diamant , onbewerkt of enkel gezaagd , gekloofd of ruw gesneden , ander dan voor industrieel gebruik " van de post no . 71.02 ex A van het gemeenschappelijk douanetarief en de Commissie halfjaarlijks de betreffende statistische gegevens mede te delen zodra deze beschikbaar zijn .  De onderhavige aanbeveling , die de aanbeveling van de Commissie van 18 januari 1962 betreffende dezelfde produkten afschaft en vervangt , blijft van kracht zolang geen nieuwe maatregelen in latere aanbevelingen worden voorgesteld .  Brussel , 31 juli 1963 .  Voor de Commissie  De Voorzitter  Walter HALLSTEIN