               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 20.12.2017
            COM(2017) 807 final
            Aanbeveling voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            houdende machtiging tot het openen van onderhandelingen over een overeenkomst tussen de Europese Unie en Tunesië op het gebied van de uitwisseling van persoonsgegevens tussen het Agentschap van de Europese Unie voor samenwerking op het gebied van rechtshandhaving (Europol) en de Tunesische autoriteiten die bevoegd zijn voor de bestrijding van zware criminaliteit en terrorisme

               TOELICHTING

               1.ACHTERGROND VAN DE AANBEVELING

               In een geglobaliseerde wereld waar zware criminaliteit en terrorisme steeds transnationaler worden en meer facetten vertonen, moeten de rechtshandhavingsinstanties over alle middelen kunnen beschikken om in samenwerking met externe partners de veiligheid van hun burgers te garanderen. Met het oog daarop moet Europol persoonsgegevens kunnen uitwisselen met rechtshandhavingsinstanties van derde landen, voor zover dit noodzakelijk is om zijn taken uit te voeren.

               Sinds de inwerkingtreding van Verordening (EU) 2016/794 op 1 mei 2017
                  1
                en op grond van het Verdrag is het de verantwoordelijkheid van de Commissie om namens de Unie te onderhandelen over internationale overeenkomsten met derde landen op het gebied van de uitwisseling van persoonsgegevens met Europol
                  2
               . Voor zover dat noodzakelijk is om zijn taken te kunnen uitvoeren, kan Europol samenwerkingsverbanden met externe partners aangaan en onderhouden op basis van werkafspraken en administratieve afspraken die op zich niet kunnen fungeren als rechtsgrondslag voor de uitwisseling van persoonsgegevens.

               Gezien de politieke strategie als uiteengezet in de Europese veiligheidsagenda
                  3
               , de conclusies van de Raad
                  4
                en de mondiale strategie
                  5
               , de operationele behoeften van de rechtshandhavingsinstanties in de hele EU en de potentiële baten van nauwere samenwerking op dit gebied, acht de Commissie het noodzakelijk om op de korte termijn onderhandelingen te openen met acht landen, zoals aangegeven in het elfde verslag over de totstandbrenging van een echte en doeltreffende Veiligheidsunie
                  6
               .

               De Commissie heeft bij het bepalen van de prioritaire landen rekening gehouden met de operationele behoeften van Europol. Volgens de Europol-strategie 2016-2020 komt het Middellandse Zeegebied prioritair in aanmerking voor versterkte partnerschappen
                  7
               . In de externe Europol-strategie 2017-2020 wordt bovendien de nadruk gelegd op de noodzaak van nauwere samenwerking tussen Europol en het Midden-Oosten/Noord-Afrika als gevolg van de bestaande terroristische dreiging en migratiegerelateerde uitdagingen
                  8
               .

               Europol heeft momenteel geen afspraken met landen in deze regio. Tunesië bewijst door zijn samenwerking via Interpol echter bereid te zijn tot de uitwisseling van informatie met partners op het vlak van rechtshandhaving.

               Deze aanbeveling betreft met name de onderhandelingen met Tunesië, hoewel de samenwerking met elk land van het Midden-Oosten/Noord-Afrika moet worden bezien in de context van de hele regio. De huidige instabiliteit in de regio, meer bepaald de langdurige conflicten in Libië, vormt een aanzienlijke bedreiging voor de veiligheid van de EU op de lange termijn waaraan dringend het hoofd moet worden geboden. Dit is niet alleen van belang voor de doeltreffende bestrijding van het terrorisme en de daarmee samenhangende georganiseerde misdaad
                  9
               , maar ook voor het aanpakken van migratiegerelateerde uitdagingen zoals het faciliteren van irreguliere migratie en mensenhandel.  Samenwerking met plaatselijke rechtshandhavingsinstanties is van essentieel belang om deze uitdagingen aan te gaan.

               Op basis van de technische dialoog voor het vaststellen van gemeenschappelijke maatregelen voor betere informatie-uitwisseling en gezamenlijke operationele rechtshandhavingsacties tegen de illegale handel in vuurwapens heeft de EU met Tunesië al een akkoord bereikt over een lijst van maatregelen om de samenwerking tussen de betrokken rechtshandhavingsinstanties te verbeteren, de ondersteuning van capaciteitsopbouw in het kader van desbetreffende regionale en/of bilaterale programma's te waarborgen en operationele acties te ontwikkelen binnen een gezamenlijk overeengekomen kader
                  10
               . De overdracht van persoonsgegevens valt echter niet onder dat akkoord.

               Politiek kader

               De betrekkingen tussen de EU en Tunesië gaan terug tot 1976 en kregen een krachtige impuls toen Tunesië en de EU in 1995 een associatieovereenkomst ondertekenden die twee decennia lang heeft gezorgd voor wederzijds voordelige betrekkingen op het gebied van economie en handel.

               De steun van de EU aan het Tunesische volk bestrijkt een groot aantal beleidsterreinen, waaronder begeleiding van het verkiezingsproces, bevordering van de mensenrechten, ondersteuning van democratische en sociaal-economische hervormingen, verbetering van de veiligheid en versterking van het maatschappelijk middenveld. In het kader van de herziening van het Europees nabuurschapsbeleid (ENB) zijn nog drie aanvullende terreinen voor samenwerking vastgesteld: 1) economische ontwikkeling voor stabilisering, 2) de veiligheidsdimensie en 3) migratie en mobiliteit
                  11
               . Het aanbod van de EU aan Tunesië behelsde voorts nauwere banden over de hele linie, via sterkere integratie van economie en handel en een mobiliteitspartnerschap. In 2012 bereikten Tunesië en de EU een overeenkomst over een "geprivilegieerd partnerschap" van nauwere betrekkingen en integratie
                  12
               .

               De EU heeft zich ertoe verbonden haar omvangrijke samenwerking met Tunesië in de veiligheidssector, bij de bestrijding van terrorisme en bij de preventie van gewelddadige radicalisering en gewelddadig extremisme te intensiveren
                  13
               , onder meer via versterking van de samenwerking tussen Tunesië en de relevante agentschappen en organen van de EU, waaronder Europol
                  14
               . Tunesië heeft van zijn kant een belangrijke prioriteit gemaakt van de preventie van radicalisering en de bestrijding van terrorisme
                  15
               , en wordt daarin onder meer ondersteund door het Europees netwerk voor voorlichting over radicalisering
                  16
               .

               Sinds hun gezamenlijke associatieraad van 11 mei 2017 werken de EU en Tunesië aan een akkoord over hun nieuwe strategische prioriteiten. Tijdens deze bijeenkomst wezen beide partijen op de vooruitgang in hun bilaterale samenwerking op het gebied van veiligheid en terrorismebestrijding en op de merkbare verbetering van de veiligheidssituatie in Tunesië, met name als gevolg van de inspanningen van de nationale ordediensten.

               Op de tweede zitting van de veiligheidsdialoog op hoog niveau, die op 19 januari 2017 in Brussel werd gehouden, gaven beide partijen blijk van hun gezamenlijke wil om de samenwerking op dit gebied te intensiveren met volledige inachtneming van de rechtsstaat, de mensenrechten en de fundamentele vrijheden
                  17
               .

               Er wordt al een dialoog over terrorismebestrijding en veiligheid gevoerd met Tunesië, geflankeerd door een actieplan voor samenwerking op het gebied van rechtshandhaving dat als kader fungeert voor een toekomstige samenwerkingsovereenkomst met Europol. In de conclusies van de vergadering van 19 januari wordt samenwerking tussen Europol en de Tunesische autoriteiten genoemd als een van de prioriteiten voor de samenwerking tussen de EU en Tunesië.

               Operationele behoeften

               Volgens de gegevens in SOCTA 2017
                  18
                en TE-SAT 2017
                  19
               , bovengenoemde besprekingen en de interne expertise van Europol is samenwerking met Tunesië noodzakelijk, met name om het hoofd te bieden aan de volgende vormen van criminaliteit.

               Terrorisme: terroristische groeperingen die zowel in de regio als over de grens (met name in Libië en de Sahel) actief zijn, betekenen een bedreiging voor Tunesië en de EU, die beide het doelwit zijn geweest van terroristische aanslagen.

               Nauwere samenwerking, onder meer in de vorm van uitwisseling van persoonsgegevens, levert niet alleen een beter beeld van de dreiging en van nieuwe trends op, maar is tevens noodzakelijk om het fenomeen van de buitenlandse terroristische strijders aan te pakken (onder meer met betrekking tot verdachten met twee nationaliteiten of twee legale verblijfplaatsen) en om reizen met terroristisch oogmerk (inclusief infiltratie in migratiestromen) en misbruik van het internet door terroristen, alsook terrorismefinanciering en de band tussen die financiering en de georganiseerde misdaad doeltreffend op te sporen, te voorkomen en te vervolgen.

               De illegale handel in vuurwapens in de regio is drastisch toegenomen als gevolg van de aanslepende conflicten in Libië. Via Tunesië lopende smokkelroutes vanuit Libië en de Sahel vormen een ernstig probleem.

               De EU en Tunesië hebben de samenwerking op het gebied van vuurwapens op gang gebracht en overeenstemming bereikt over een werkprogramma, onder meer inzake opleiding en capaciteitsopbouw. De toenemende samenwerking maakt de behoefte aan betere informatie-uitwisseling en daaropvolgende onderzoeken des te dringender.

               Drugshandel: de regio Midden-Oosten/Noord-Afrika is een belangrijke bron, doorvoerroute en verbruiker als het gaat om drugs. Met een vaste klantenbasis in het noorden, de Sahel-smokkelroute in het zuiden en de heroïneroute van oost naar west beïnvloedt de regio het drugsgebruik en de drugsproductie – en ondervindt zij er de negatieve invloed van.

               Tunesië blijkt een belangrijk doorvoerland te zijn voor Latijns-Amerikaanse cocaïne die bestemd is voor Europa. Het land neemt ongekende hoeveelheden cocaïne uit Zuid-Amerika in beslag en is kennelijk zowel een doorvoer- als een bestemmingsland voor deze drug. In 2016 is in Tunesië een gezamenlijke luchthaventaskforce opgezet in het kader van het door de EU gefinancierde cocaïnerouteprogramma (onderdeel AIRCOP).

               De georganiseerde smokkel van migranten is in 2017 fors toegenomen. Tunesische onderdanen doen met name een beroep op georganiseerde smokkelnetwerken om irregulier naar de EU te migreren. De Tunesische regering heeft enig succes geboekt in de aanpak van deze toenemende dreiging, maar met verdere gespecialiseerde ondersteuning door Europol kan zij haar capaciteit vergroten en de informatie-uitwisseling verbeteren. Samenwerking met de Tunesische autoriteiten zou ook van belang zijn voor het aanpakken van fraude met documenten, een vorm van criminaliteit die verband houdt met migrantensmokkel.

               2.JURIDISCHE ELEMENTEN VAN DE AANBEVELING

               Verordening (EU) 2016/794 betreffende het Agentschap van de Europese Unie voor samenwerking op het gebied van rechtshandhaving (Europol) voorziet in een rechtskader voor Europol, met name wat betreft doelstellingen, taken, bevoegdheden, waarborgen voor gegevensbescherming en samenwerking met externe partners.

               Deze aanbeveling is in overeenstemming met de bepalingen van de Europol-verordening.

               Het doel van deze aanbeveling is dat de Commissie door de Raad wordt gemachtigd om namens de EU over de toekomstige overeenkomst te onderhandelen. Artikel 218, leden 3 en 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) is de rechtsgrondslag op basis waarvan de Raad machtiging verleent voor het openen van onderhandelingen.

               Overeenkomstig artikel 218 VWEU wordt de Commissie aangewezen als de onderhandelaar van de Unie voor de overeenkomst tussen de Europese Unie en Tunesië over de uitwisseling van persoonsgegevens tussen Europol en de Tunesische autoriteiten die bevoegd zijn voor de bestrijding van zware criminaliteit en terrorisme.

               Aanbeveling voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               houdende machtiging tot het openen van onderhandelingen over een overeenkomst tussen de Europese Unie en Tunesië op het gebied van de uitwisseling van persoonsgegevens tussen het Agentschap van de Europese Unie voor samenwerking op het gebied van rechtshandhaving (Europol) en de Tunesische autoriteiten die bevoegd zijn voor de bestrijding van zware criminaliteit en terrorisme

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 218, leden 3 en 4,

               Gezien de aanbeveling van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Verordening (EU) 2016/794 van het Europees Parlement en de Raad
                  20
                is op 11 mei 2016 vastgesteld en is sinds 1 mei 2017 van toepassing.

               (2)Bij die verordening, met name artikel 25, zijn de regels vastgesteld voor de overdracht van persoonsgegevens door het Agentschap van de Europese Unie voor samenwerking op het gebied van rechtshandhaving (Europol) aan derde landen en internationale organisaties. Europol mag persoonsgegevens aan een autoriteit van een derde land overdragen op basis van een op grond van artikel 218 VWEU gesloten internationale overeenkomst tussen de Unie en dat derde land, waarin passende waarborgen zijn opgenomen betreffende de bescherming van de privacy en de grondrechten en fundamentele vrijheden van burgers.

               (3)Er moeten onderhandelingen worden geopend met het oog op de sluiting van een dergelijke overeenkomst tussen de Europese Unie en Tunesië.

               (4)Deze overeenkomst moet de grondrechten eerbiedigen en de beginselen in acht nemen die in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie zijn neergelegd, inzonderheid het recht op eerbiediging van het privéleven en van het familie- en gezinsleven, conform artikel 7 van het Handvest, het recht op de bescherming van persoonsgegevens, conform artikel 8 van het Handvest, en het recht op een doeltreffende voorziening in rechte en op een onpartijdig gerecht, conform artikel 47 van het Handvest. De overeenkomst dient te worden toegepast overeenkomstig die rechten en beginselen,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               De Commissie wordt hierbij gemachtigd om namens de Unie te onderhandelen over een overeenkomst tussen de Europese Unie en Tunesië op het gebied van de uitwisseling van persoonsgegevens tussen het Agentschap van de Europese Unie voor samenwerking op het gebied van rechtshandhaving (Europol) en de Tunesische autoriteiten die bevoegd zijn voor de bestrijding van zware criminaliteit en terrorisme.

               Artikel 2

               De onderhandelingsrichtsnoeren zijn opgenomen in de bijlage.

               Artikel 3

               De onderhandelingen worden gevoerd in overleg met [door de Raad in te voegen naam van het speciale comité].

               Artikel 4

               Dit besluit is gericht tot de Commissie.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)

                        Verordening (EU) 2016/794 van 11 mei 2016 (PB L 135 van 24.5.2016, blz. 53).

                     (2)

                        Voor zover dat noodzakelijk is om zijn taken te kunnen uitvoeren, kan Europol samenwerkingsverbanden met externe partners aangaan en onderhouden op basis van werkafspraken en administratieve afspraken die op zich niet kunnen fungeren als rechtsgrondslag voor de uitwisseling van persoonsgegevens.

                     (3)

                        COM(2015) 185 final.

                     (4)

                        Document 10384/17 van de Raad van 19 juni 2017.

                     (5)

                        "Gedeelde visie, gemeenschappelijke actie: Een sterker Europa – Een mondiale strategie van de Europese Unie voor buitenlands en veiligheidsbeleid",
                  http://europa.eu/globalstrategy/en
                  .

                     (6)

                        COM(2017) 608 final.

                     (7)

                        Europol-strategie 2016-2020, goedgekeurd door de raad van bestuur van Europol op 1 december 2015,
                  https://www.europol.europa.eu/publications-documents/europol-strategy-2016-2020
                  .

                     (8)

                        Externe Europol-strategie 2017-2020, goedgekeurd door de raad van bestuur van Europol op 13 december 2016, EDOC#865852v3.

                     (9)

                        Europol noemt in dit verband de illegale handel in vuurwapens, drugshandel, financiële criminaliteit zoals witwassen, en cybercriminaliteit in de regio.

                     (10)

                        Verschillende initiatieven in dit verband zijn opgenomen in de prioriteit "Vuurwapens" in het kader van de EU-beleidscyclus inzake zware en georganiseerde criminaliteit, alsook in de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad "De Europese veiligheidsagenda uitvoeren: actieplan van de EU ter bestrijding van de illegale handel in en het gebruik van vuurwapens en explosieven" (COM(2015) 624 final van 2.12.2015).

                     (11)

                        Deze pijlers vormen een aanvulling op die welke reeds in 2003, bij de invoering van het eerste ENB, werden vastgesteld (goed bestuur, democratie, rechtsstaat en mensenrechten). Zie https://ec.europa.eu/neighbourhood-enlargement/neighbourhood/overview_en.

                     (12)

                        EDEO "Relations Tunisie-Union européenne: Un partenariat privilégié. Plan d'Action 2013-2017".
                  https://eeas.europa.eu/delegations/tunisia/documents/press_corner/plan_action_tunisie_ue_2013_2017_fr.pdf
                  .

                     (13)

                        Conclusies van de Raad van 17 oktober 2016 (13056/16).

                     (14)

                        "Meer EU-steun aan Tunesië", JOIN(2016) 47 final.

                     (15)

                        Tunesië heeft in december 2016 een interministerieel platform voor een alternatief discours en de bestrijding van gewelddadig extremisme opgericht.

                     (16)

                        Dit netwerk brengt mensen uit heel Europa samen die zich professioneel bezighouden met de preventie van radicalisering. In december 2016 heeft het in Tunesië een seminar op hoog niveau over radicalisering georganiseerd.

                     (17)

                  https://eeas.europa.eu/headquarters/headquarters-homepage/19207/second-high-level-political-dialogue-security-and-counter-terrorism-european-union-and-tunisia_en

                     (18)

                  https://www.europol.europa.eu/socta/2017
                   /

                     (19)

                  https://www.europol.europa.eu/sites/default/files/documents/tesat2017.pdf

                     (20)

                        Verordening (EU) 2016/794 van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2016 betreffende het Agentschap van de Europese Unie voor samenwerking op het gebied van rechtshandhaving (Europol) en tot vervanging en intrekking van de Besluiten 2009/371/JBZ, 2009/934/JBZ, 2009/935/JBZ, 2009/936/JBZ en 2009/968/JBZ van de Raad (PB L 135 van 24.5.2016, blz. 53).

    ---documentbreak---

               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel,20.12.2017
            COM(2017) 807 final
            BIJLAGE
            bij de
            Aanbeveling voor een BESLUIT VAN DE RAAD
            houdende machtiging tot het openen van onderhandelingen over een overeenkomst tussen de Europese Unie en Tunesië op het gebied van de uitwisseling van persoonsgegevens tussen het Agentschap van de Europese Unie voor samenwerking op het gebied van rechtshandhaving (Europol) en de Tunesische autoriteiten die bevoegd zijn voor de bestrijding van zware criminaliteit en terrorisme

               BIJLAGE

               Richtsnoeren voor de onderhandelingen over een overeenkomst tussen de Europese Unie en Tunesië op het gebied van de uitwisseling van persoonsgegevens tussen het Agentschap van de Europese Unie voor samenwerking op het gebied van rechtshandhaving (Europol) en de Tunesische autoriteiten die bevoegd zijn voor de bestrijding van zware criminaliteit en terrorisme

               Tijdens de onderhandelingen dient de Commissie de hieronder in detail omschreven doelstellingen voor ogen te houden.

               (1)Het doel van de overeenkomst is te voorzien in de rechtsgrondslag voor de overdracht van persoonsgegevens tussen Europol en de bevoegde autoriteiten van Tunesië, teneinde het optreden van de bevoegde autoriteiten van dit land en de lidstaten, alsmede de samenwerking tussen deze autoriteiten bij de preventie en bestrijding van zware grensoverschrijdende criminaliteit en terrorisme te ondersteunen en te versterken, met inachtneming van passende waarborgen voor de bescherming van de privacy, de persoonsgegevens en de grondrechten en fundamentele vrijheden van de betrokken personen.

               (2)Om de doelbinding te waarborgen, mag de samenwerking in het kader van deze overeenkomst alleen betrekking hebben op de criminaliteit en verwante strafbare feiten die op grond van artikel 3 van Verordening (EU) 2016/794 onder de bevoegdheid van Europol vallen, hierna samen „strafbare feiten” genoemd. Met name moet de samenwerking gericht zijn op het aanpakken van terrorisme, het voorkomen van radicalisering, het ontwrichten van de georganiseerde criminaliteit, met name de illegale handel in vuurwapens, de drugshandel en de migrantensmokkel, en het bestrijden van cybercriminaliteit.

               (3)De overeenkomst moet duidelijk en nauwkeurig omschrijven welke garanties en controles borg moeten staan voor de bescherming van de tussen Europol en de bevoegde Tunesische autoriteiten uitgewisselde persoonsgegevens en voor de grondrechten en fundamentele vrijheden van de betrokken personen, ongeacht hun nationaliteit en verblijfplaats.

               Dit houdt meer bepaald het volgende in.

               (a)Er moet duidelijk en nauwkeurig worden omschreven voor welke doeleinden de partijen de persoonsgegevens in het kader van de overeenkomst verwerken en deze doeleinden mogen niet verder gaan dan wat in afzonderlijke gevallen noodzakelijk is voor het voorkomen en bestrijden van terrorisme en strafbare feiten als bedoeld in de overeenkomst.

               (b)De persoonsgegevens die Europol op grond van de overeenkomst overdraagt, worden eerlijk, rechtmatig en uitsluitend voor de met de overdracht beoogde doeleinden verwerkt. De overeenkomst moet Europol de mogelijkheid bieden om bij de overdracht van de gegevens, toegangs- of gebruiksbeperkingen te stellen, ook met betrekking tot het overdragen, wissen of vernietigen van de gegevens. De persoonsgegevens moeten adequaat en relevant zijn en beperkt blijven tot wat noodzakelijk is voor die doeleinden. De persoonsgegevens moeten nauwkeurig zijn en worden bijgewerkt. Zij mogen niet langer worden bewaard dan nodig is voor de doeleinden waarvoor ze zijn overgedragen.

               (c)Europol mag geen persoonsgegevens overdragen waaruit ras of etnische afkomst, politieke overtuiging, godsdienstige of levensbeschouwelijke overtuiging of lidmaatschap van een vakbond blijkt, noch genetische gegevens of gegevens die betrekking hebben op gezondheid of seksueel gedrag, tenzij de overdracht in afzonderlijke gevallen strikt noodzakelijk en evenredig is voor het voorkomen of bestrijden van strafbare feiten als bedoeld in de overeenkomst en mits passende waarborgen worden geboden. De overeenkomst dient tevens specifieke waarborgen te bevatten inzake de overdracht van persoonsgegevens van slachtoffers van een strafbaar feit, getuigen of andere personen die informatie kunnen verstrekken over strafbare feiten, alsook minderjarigen.

               (d)Om ervoor te zorgen dat personen van wie persoonsgegevens worden verwerkt, afdwingbare rechten aan de overeenkomst ontlenen, moeten in de overeenkomst voorschriften worden vastgesteld inzake het recht van deze personen om toegang te hebben tot hun gegevens en deze te laten rectificeren en wissen, inclusief inzake de specifieke redenen voor noodzakelijke en evenredige beperkingen. De overeenkomst moet ook borg staan voor afdwingbare rechten inzake administratieve en gerechtelijke beroepsmogelijkheden voor personen van wie gegevens worden verwerkt in het kader van de overeenkomst, en voor een doeltreffende voorziening in rechte.

               (e)De overeenkomst moet de voorschriften bevatten over de opslag, toetsing, correctie en verwijdering van persoonsgegevens alsook over het bijhouden van een administratie voor registratie- en documentatiedoeleinden, en over informatie die ter beschikking van de betrokken personen moet worden gesteld. In de overeenkomst moeten tevens waarborgen worden opgenomen inzake de geautomatiseerde verwerking van persoonsgegevens.

               (f)De overeenkomst moet bepalen volgens welke criteria de betrouwbaarheid van de bron en de nauwkeurigheid van de gegevens moeten worden aangegeven.

               (g)De overeenkomst moet de partijen ertoe verplichten de persoonsgegevens aan de hand van passende technische en organisatorische maatregelen te beveiligen, onder meer door alleen bevoegde personen toegang te geven tot de persoonsgegevens. De overeenkomst moet tevens een kennisgevingsplicht opleggen in geval van een inbreuk in verband met persoonsgegevens die gevolgen heeft voor uit hoofde van deze overeenkomst overgedragen gegevens.

               (h)De doorgifte van informatie door de bevoegde Tunesische autoriteiten aan andere autoriteiten in Tunesië is alleen toegestaan indien de doeleinden van de overeenkomst ermee worden gediend en indien passende voorwaarden en waarborgen in acht worden genomen.

               (i)De onder h) bedoelde voorwaarden zijn ook van toepassing op de doorgifte van informatie door de bevoegde Tunesische autoriteiten aan autoriteiten in een derde land, mits Europol het recht heeft om persoonsgegevens aan dat derde land over te dragen op grond van artikel 25, lid 1, van Verordening (EU) 2016/794.

               (j)De overeenkomst moet voorzien in een systeem waarbij één of meer onafhankelijke openbare autoriteiten die bevoegd zijn voor gegevensbescherming en over doeltreffende bevoegdheden tot onderzoek en interventie beschikken, toezicht uitoefenen op de Tunesische openbare autoriteiten die persoonsgegevens/uitgewisselde informatie gebruiken, en in rechte optreden. De onafhankelijke autoriteiten moeten met name bevoegd zijn om kennis te nemen van klachten van personen over het gebruik van hun persoonsgegevens. Openbare autoriteiten die persoonsgegevens gebruiken, moeten verantwoording afleggen over de naleving van de voorschriften inzake de bescherming van persoonsgegevens in het kader van de overeenkomst.

               (4)De overeenkomst moet voorzien in een doeltreffend geschillenbeslechtingsmechanisme voor de uitlegging en de toepassing ervan, teneinde de naleving van de onderling overeengekomen regels door de partijen te waarborgen.

               (5)De overeenkomst moet een bepaling bevatten over de inwerkingtreding en de geldigheidsduur van de overeenkomst, alsook een bepaling waarbij een partij de overeenkomst kan beëindigen of opschorten.

               (6)In de overeenkomst kan indien nodig een bepaling worden opgenomen betreffende het territoriale toepassingsgebied.

               (7)In de overeenkomst kunnen bepalingen worden opgenomen inzake het toezicht op en de periodieke evaluatie van de overeenkomst.

               (8)De overeenkomst is gelijkelijk authentiek in de Bulgaarse, Deense, Duitse, Engelse, Estse, Finse, Franse, Griekse, Hongaarse, Italiaanse, Kroatische, Letse, Litouwse, Maltese, Nederlandse, Poolse, Portugese, Roemeense, Sloveense, Slowaakse, Spaanse, Tsjechische en Zweedse taal en moet een bepaling in die zin bevatten.


               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 19.3.2018
            COM(2018) 138 final
            Aanbeveling voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            houdende machtiging tot het openen van onderhandelingen over een mondiaal pact voor het milieu

               TOELICHTING

               1.ACHTERGROND VAN DE AANBEVELING

               Een internationale groep juridisch deskundigen heeft met steun van de Franse regering het initiatief genomen tot de ontwikkeling van een nieuw instrument in het kader van de internationale milieuwetgeving met als doel om de internationale milieuwetgeving aan te vullen en de samenhang ervan te verbeteren, alsmede de uitvoering van bestaande verplichtingen uit hoofde van de internationale milieuwetgeving te vergemakkelijken. Op 24 juni 2017 is op de Sorbonne in Parijs een ontwerptekst van een "mondiaal pact voor het milieu" (hierna "het pact" genoemd) gepresenteerd. Bij deze gelegenheid zegde de president van de Franse Republiek toe het ontwerp van het pact bij de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties aan de orde te stellen en op 19 september 2017 is het ontwerp, in de marge van de ministeriële week van de 72e zitting van de Algemene Vergadering, aan de Verenigde Naties gepresenteerd.

                  Volgens de pleitbezorgers van het pact zijn de belangrijkste doelstellingen ervan:

               ·het opnemen van de fundamentele beginselen van de milieuwetgeving die al in verschillende universele politieke verklaringen zijn opgenomen, in een juridisch bindend verdrag, zodat deze voor nationale rechters afdwingbaar zijn;

               ·het universeel maken van de belangrijkste bepalingen van juridisch bindende overeenkomsten die niet universeel zijn;

               ·het toevoegen van nieuwe beginselen, met het oog op nieuwe uitdagingen — in de door de juristen opgestelde ontwerptekst zijn bijvoorbeeld de beginselen van non-regressie en veerkracht, alsmede een verplichting om voor het milieu te zorgen, opgenomen.

                  [To be updated once the Resolution will have been formally submitted and/or adopted] Naar aanleiding van de bijeenkomst van 19 september 2017 in New York heeft een ad-hocgroep van landen onder leiding van Frankrijk een procedurele resolutie voor goedkeuring door de Algemene Vergadering opgesteld. Op 20 december 2017 is de ontwerpresolutie voor mede-indieners elektronisch beschikbaar gesteld [en op [insert date] 2018 is zij officieel bij de Algemene Vergadering ingediend]. De pleitbezorgers streven ernaar dat de resolutie in maart 2018 wordt aangenomen, zodat de formele onderhandelingen over het pact in het voorjaar van 2018 van start kunnen gaan. Met die resolutie, die in New York nog steeds informeel wordt besproken en nog niet formeel is ingediend, zou de Algemene Vergadering:

               ·besluiten een internationaal instrument te ontwikkelen onder de naam "mondiaal pact voor het milieu", met als doel de internationale milieuwetgeving aan te vullen en de samenhang ervan te verbeteren, alsmede de uitvoering van bestaande verplichtingen uit hoofde van de internationale milieuwetgeving te vergemakkelijken;

               ·besluiten voorafgaand aan een intergouvernementele conferentie een open intergouvernementele werkgroep op te richten, die vanaf 2018 tot bij voorkeur 2020 in New York bijeenkomt, om over een mondiaal pact voor het milieu te onderhandelen;

               ·de voorzitter van de Algemene Vergadering verzoeken twee medebemiddelaars te benoemen om de raadplegingen en onderhandelingen van de werkgroep te leiden, waarbij regelmatig coördinatie en overleg met alle lidstaten, regionale groepen en alle relevante belanghebbenden plaatsvindt;

               ·besluiten dat in de eerste vergadering van de werkgroep aangelegenheden betreffende de organisatie van de werkzaamheden onder de leden van de groep aan de orde zullen worden gesteld;

               ·de secretaris-generaal verzoeken voor de uitvoering van de werkzaamheden van de werkgroep, secretariële diensten en de verstrekking van essentiële achtergrondinformatie en relevant documenten steun uit hoofde van het Milieuprogramma van de Verenigde Naties (UNEP) te regelen;

               ·het UNEP verzoeken de nodige ondersteuning te bieden bij raadplegingen van tal van belanghebbenden om input te verzamelen over de voornaamste elementen van een mondiaal pact voor het milieu;

               ·aanbevelen dat de open intergouvernementele werkgroep zijn werkzaamheden uiterlijk in 2020 afrondt.

                  De pleitbezorgers van het pact hebben duidelijk gemaakt dat de door de juridisch deskundigen uitgevoerde werkzaamheden, tijdens het onderhandelingsproces niet als een nulontwerp zouden worden beschouwd.

                  De Franse delegatie heeft de Raad van de Europese Unie en de Europese Commissie van dit initiatief op de hoogte gesteld in het kader van bijeenkomsten van de Groep internationale milieuvraagstukken (WPIEI-Global) vanaf september 2017.

               2.EVALUATIE, RAADPLEGING VAN BELANGHEBBENDEN EN EFFECTBEOORDELING

                  Aangezien op dit moment slechts de algemene doelstellingen van het initiatief bekend zijn en de huidige door de juridisch deskundigen opgestelde ontwerptekst van het pact geen officiële status heeft, zou raadpleging over dit initiatief van beperkte waarde zijn. Op 15 februari 2018 is en routekaart bekendgemaakt om belanghebbenden uit te leggen waarom deze aanbeveling voor een besluit van de Raad is opgesteld en wat het doel ervan is. Belanghebbenden hebben de gelegenheid gehad gedurende vier weken na de bekendmaking van de routekaart feedback te geven. Nadat het proces door de Algemene Vergadering formeel wordt gestart, zullen burgers en belanghebbenden worden geraadpleegd. Zodra het nieuwe internationale instrument in het kader van de werkgroep van de Verenigde Naties vastere vorm krijgt, zullen alle passende middelen ter raadpleging worden ingezet. Relevante belanghebbenden zijn onder meer de vertegenwoordigers van de overheden van de lidstaten, niet-gouvernementele organisaties, EU-burgers en het algemene publiek en mogelijk andere belanghebbenden, afhankelijk van de ontwikkelingen van het onderhandelingsproces.

                  Evenzo is geen effectbeoordeling uitgevoerd, aangezien de exacte omvang en inhoud van de onderhandelingen nog moeten worden vastgesteld. Het doel van de deelname van de EU aan de onderhandelingen is om het internationale instrument zo goed mogelijk te laten aansluiten bij relevante EU- en andere internationale wetgeving.

               3.JURIDISCHE ELEMENTEN VAN DE AANBEVELING

                  Het doel van deze aanbeveling is dat de Raad de Commissie machtigt om namens de EU over het toekomstige mondiale pact te onderhandelen. Artikel 218, leden 3 en 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) is de rechtsgrondslag op basis waarvan de Raad machtiging verleent voor het openen van onderhandelingen.

               Het onderwerp van het pact valt grotendeels onder het EU-beleid en de EU-bevoegdheden, met name op het gebied van milieubescherming (artikel 192, lid 1) en, aangezien het om EU-wetgeving gaat, kunnen zonder deelname van de EU geen onderhandelingen worden gevoerd.

               De regels van het internationaal recht en het EU-recht betreffende de bescherming van het milieu moeten met elkaar verenigbaar blijven en derhalve moet worden opgetreden in de zin van artikel 216, lid 1, VWEU om de integriteit van het EU-recht te beschermen.

               Aanbeveling voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               houdende machtiging tot het openen van onderhandelingen over een mondiaal pact voor het milieu

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 218, leden 3 en 4,

               Gezien de aanbeveling van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)De Unie is partij bij talrijke multilaterale milieuovereenkomsten en draagt door middel van haar interne en externe beleid en wetgeving bij tot de doeltreffende uitvoering van die overeenkomsten.

               (2)Op [scheduled for March 2018 – insert actual date] heeft de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties de resolutie "Ontwikkeling van een mondiaal pact voor het milieu om de uitvoering van de internationale milieuwetgeving te versterken" [check final title, add reference] aangenomen, waarbij een open [intergouvernementele] werkgroep wordt opgericht om over een mondiaal pact voor het milieu ("het pact") te onderhandelen en is besloten dat de open [intergouvernementele] werkgroep vanaf 2018 bijeenkomt.

               (3)In artikel 191 van het Verdrag worden de bevoegdheden van de Unie op milieugebied gespecificeerd. De Unie moet aan de onderhandelingen over het pact deelnemen om de integriteit van het recht van de Unie te beschermen en te waarborgen dat de regels van het internationaal recht en het recht van de Unie betreffende de bescherming van het milieu met elkaar verenigbaar blijven.

               (4)Derhalve moet de Commissie worden gemachtigd om namens de Unie onderhandelingen te openen,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               De Commissie wordt hierbij gemachtigd om namens de Unie te onderhandelen over een mondiaal pact voor het milieu.

               Artikel 2

               De onderhandelingsrichtsnoeren zijn opgenomen in de bijlage.

               Artikel 3

               De onderhandelingen worden gevoerd in overleg met het [name of the special committee to be inserted by the Council].

               Artikel 4

               Dit besluit is gericht tot de Commissie.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

    ---documentbreak---

               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel,19.3.2018
            COM(2018) 138 final
            BIJLAGE
            bij
            Aanbeveling voor een BESLUIT VAN DE RAAD
            houdende machtiging tot het openen van onderhandelingen over een mondiaal pact voor het milieu

               BIJLAGE

               In het kader van de onderhandelingen over een mondiaal pact voor het milieu ("het pact") tracht de Commissie het volgende te waarborgen:

               -
                     het pact voegt significante waarde toe aan de bestaande internationale milieuwetgeving en vergemakkelijkt de uitvoering daarvan;

               -
                     de bepalingen van het pact zijn verenigbaar met de revelante wetgeving van de Unie en relevante multilaterale overeenkomsten waarbij de Unie partij is;

               -
                     de werkmethoden van de open [intergouvernementele] werkgroep maken het mogelijk dat de Unie aan de beraadslagingen van de werkgroep deelneemt;

               -
                     het pact bevat passende bepalingen waardoor de Unie partij bij het pact kan worden en volledig kan deelnemen aan alle mechanismen die voor de uitvoering ervan worden ingesteld.

               De Commissie waarborgt dat de onderhandelingen in overleg met het [name of the special committee to be inserted by the Council] worden gevoerd. De Commissie brengt regelmatig verslag over het resultaat van de onderhandelingen uit aan de Raad.


               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 21.3.2018
            COM(2018) 151 final
            Aanbeveling voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            houdende machtiging van de Commissie om namens de Europese Unie onderhandelingen te openen met het oog op de wijziging van de partnerschapsovereenkomst inzake duurzame visserij en de sluiting van een protocol met het Koninkrijk Marokko

               TOELICHTING

               1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

               •Motivering en doel van het voorstel

               De Commissie stelt voor te onderhandelen over een wijziging van de partnerschapsovereenkomst inzake visserij (POV) tussen de Europese Gemeenschap en het Koninkrijk Marokko en een protocol te sluiten tot uitvoering van die overeenkomst. Die wijziging en dat protocol moeten voldoen aan de behoeften van de vloot van de Unie en in overeenstemming zijn met Verordening (EU) nr. 1380/2013 inzake het gemeenschappelijk visserijbeleid en de conclusies van de Raad van 19 maart 2012 over een mededeling van de Commissie inzake de externe dimensie van het gemeenschappelijk visserijbeleid.

               Dit voorstel wordt ingediend naar aanleiding van de uitspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 27 februari 2018 in zaak C-266/16 (Western Sahara Campaign UK), waarin het Hof heeft geoordeeld dat de wateren die grenzen aan het grondgebied van de Westelijke Sahara, niet behoren tot de in de visserijovereenkomst bedoelde visserijzone.

               •Verenigbaarheid met bestaande bepalingen op het beleidsterrein

               De lopende POV tussen de Europese Unie en het Koninkrijk Marokko is op 28 februari 2007 in werking getreden
                  1
               . Deze overeenkomst is ten uitvoer gelegd door middel van twee opeenvolgende protocollen waarmee op pelagische of demersale soorten vissende vaartuigen van de Unie toegang kregen tot de visserijzone van Marokko tot 14 december 2011. Die datum markeerde het einde van het tweede uitvoeringsprotocol, omdat het Parlement niet heeft ingestemd met de sluiting ervan. Het Europees Parlement plaatste vraagtekens bij de duurzaamheid, de kosteneffectiviteit en de internationale legitimiteit van het voorgestelde instrument. Een derde protocol, waarin rekening is gehouden met de punten van bezorgdheid van het Europees Parlement, is in 2014 gesloten
                  2
                en zal op 14 juli 2018 aflopen.

               Al met al stelt de POV met Marokko vaartuigen uit elf lidstaten in staat actief te zijn in zes verschillende categorieën van visserij, die de visserij op kleine pelagische, demersale en over grote afstanden trekkende soorten omvatten. De Marokkaanse visserijzone vormt de noordelijke grens van het verspreidingsgebied van de kleine pelagische soort "C"
                  3
               , dat zich uitstrekt over de wateren van Mauritanië, Senegal en Guinee-Bissau – staten die allemaal lid zijn van het netwerk van bilaterale partnerschapsovereenkomsten inzake duurzame visserij ("PODV's").

               PODV's helpen de doelstellingen van het GVB op internationaal niveau te bevorderen door ervoor te zorgen dat de visserijactiviteiten van de Unie buiten de wateren van de Unie berusten op dezelfde beginselen en normen als die welke gelden in het kader van het Unierecht. Bovendien versterken PODV's de positie van de Europese Unie in internationale en regionale visserijorganisaties, met name in de Internationale Commissie voor de instandhouding van Atlantische tonijnen (ICCAT). Tot slot zijn PODV's gebaseerd op het beste beschikbare wetenschappelijke advies en dragen zij bij aan een betere naleving van internationale maatregelen, waaronder die ter bestrijding van illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij (IOO-visserij).

               Er zal bijzondere aandacht worden geschonken aan de tenuitvoerlegging van de financiële tegenprestatie die aan Marokko wordt gegeven ter ondersteuning van een duurzaam beheer van de visserij, met name gezien de aanbevelingen van Speciaal verslag nr. 11/2015 van de Europese Rekenkamer over PODV's.

               •Verenigbaarheid met andere beleidsterreinen van de Unie

               De onderhandelingen over een PODV en een protocol met het Koninkrijk Marokko sluiten aan bij het externe optreden van de EU ten aanzien van buurlanden en zijn in overeenstemming met de doelstellingen van de Unie op het gebied van de eerbiediging van de democratische beginselen en de mensenrechten.

               Gelet op de bovenvermelde uitspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie, dient de geografische werkingssfeer van de overeenkomst te worden verduidelijkt.

               De EU is van mening dat het onder bepaalde voorwaarden mogelijk is de bilaterale overeenkomsten met Marokko uit te breiden tot de Westelijke Sahara. Het is echter duidelijk dat geen definitieve regeling mogelijk is zolang het conflict niet in het kader van de Verenigde Naties en in overeenstemming met de desbetreffende resoluties van de VN-Veiligheidsraad is opgelost.

               Gedurende het hele proces worden onderhandelingen gevoerd in overleg met alle betrokken Commissiediensten en de EDEO, en met de steun van de hiervoor bevoegde EU-delegatie.

               2.RECHTSGRONDSLAG, SUBSIDIARITEIT EN EVENREDIGHEID

               •Rechtsgrondslag

               De rechtsgrondslag voor het besluit is het vijfde deel van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) "Extern optreden van de Unie", titel V "Internationale overeenkomsten", artikel 218, waarin de procedure is vastgesteld voor het onderhandelen over en het sluiten van overeenkomsten tussen de Unie en derde landen.

               •Subsidiariteit (bij niet-exclusieve bevoegdheid)

               Niet van toepassing, exclusieve bevoegdheid.

               •Evenredigheid

               Het besluit is evenredig met het nagestreefde doel.

               •Keuze van het instrument

               In artikel 218, leden 3 en 4, VWEU is bepaald dat hiervoor een besluit van de Raad vereist is.

               3.RESULTATEN VAN EX-POSTEVALUATIES, RAADPLEGINGEN VAN BELANGHEBBENDEN EN EFFECTBEOORDELINGEN

               •Ex-postevaluaties/geschiktheidscontroles van bestaande wetgeving

               De Commissie heeft in 2017 een ex-post-/ex-ante-evaluatie verricht waarin zij is nagegaan of het opportuun is het visserijprotocol met het Koninkrijk Marokko te vernieuwen. De conclusies van die evaluatie staan in een afzonderlijk werkdocument van de diensten van de Commissie
                  4
               .

               In het evaluatieverslag wordt geconcludeerd dat de EU-vloten veel belangstelling hebben om in Marokko te blijven vissen. De vernieuwing van het protocol zal ook leiden tot een betere monitoring, controle en bewaking en tot een betere governance van de visserij in de regio. Eveneens toont de evaluatie aan dat een vernieuwing van het protocol gunstig zou zijn voor Marokko, gelet op het belang dat de financiële tegenprestatie in het kader van het protocol heeft als bijdrage aan "Halieutis", de Marokkaanse ontwikkelingsstrategie voor de visserijsector. Marokko heeft belangstelling getoond voor het openen van onderhandelingen met de EU over een vernieuwd protocol.

               •Raadpleging van belanghebbenden

               In het kader van de evaluatie, en in het bijzonder in het kader van de adviesraad voor de volle zee, is overlegd met betrokken belanghebbenden, waaronder vertegenwoordigers van het bedrijfsleven en middenveldorganisaties.

               •Bijeenbrengen en gebruik van expertise

               Niet van toepassing.

               •Effectbeoordeling

               Niet van toepassing.

               •Gezonde regelgeving en vereenvoudiging

               Niet van toepassing.

               •Grondrechten

               In de onderhandelingsrichtsnoeren, die worden voorgesteld in de bijlage bij het besluit, wordt aanbevolen de onderhandelingen te openen en een clausule inzake de mensenrechten en de democratische beginselen op te nemen die, indien zij wordt geschonden, ertoe kan leiden dat de overeenkomst en het protocol worden geschorst.

               4.GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING

               De gevolgen van het nieuwe protocol voor de begroting bestaan erin dat aan het Koninkrijk Marokko een financiële tegenprestatie zal worden betaald. De overeenkomstige begrotingsmiddelen (vastleggings- en betalingskredieten) moeten elk jaar worden opgenomen in de begrotingslijn voor partnerschapsovereenkomsten inzake duurzame visserij (11 03 01) en moeten verenigbaar zijn met de financiële programmering van het meerjarig financieel kader (MFK) voor 2014-2020. De jaarlijkse bedragen voor vastleggingen en betalingen worden vastgesteld in het kader van de jaarlijkse begrotingsprocedure, onder meer in de reservelijn voor protocollen die niet bij het begin van het jaar in werking zijn getreden
                  5
               .

               Verwacht wordt dat de onderhandelingen zullen worden afgerond vóór het verstrijken van het huidige protocol op 14 juli 2018.

               5.OVERIGE ELEMENTEN

               •Uitvoeringsplanning en regelingen betreffende monitoring, evaluatie en rapportage

               De onderhandelingen zullen naar verwachting aanvangen in het eerste kwartaal van 2018.

               •Artikelsgewijze toelichting

               De Commissie beveelt aan dat:

               - de Raad de Commissie machtigt tot het openen en voeren van onderhandelingen met het oog op de wijziging van de partnerschapsovereenkomst inzake visserij met het Koninkrijk Marokko en de sluiting van een protocol;

               - de Commissie in deze kwestie wordt aangewezen als onderhandelaar van de EU;

               - de Commissie deze onderhandelingen voert in overleg met een speciaal comité overeenkomstig de bepalingen van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie;

               - de Raad de bij deze aanbeveling gevoegde onderhandelingsrichtsnoeren goedkeurt.

               Aanbeveling voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               houdende machtiging van de Commissie om namens de Europese Unie onderhandelingen te openen met het oog op de wijziging van de partnerschapsovereenkomst inzake duurzame visserij en de sluiting van een protocol met het Koninkrijk Marokko

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 218, leden 3 en 4,

               Gezien de aanbeveling van de Commissie,

               Overwegende dat onderhandelingen moeten worden geopend met het Koninkrijk Marokko met het oog op de wijziging van de partnerschapsovereenkomst inzake visserij tussen de Europese Gemeenschap en het Koninkrijk Marokko
                  6
                en de sluiting van een protocol tot uitvoering van die overeenkomst,

               Overwegende dat het van belang is dat het partnerschap in de visserijsector dat zich in de loop der jaren tussen de Europese Unie en het Koninkrijk Marokko heeft ontwikkeld, niet wordt verstoord, en er tegelijkertijd wordt gezorgd voor het bestaan van passende waarborgen voor de bescherming van de mensenrechten en de duurzame ontwikkeling van de betrokken gebieden,

               Overwegende dat de Unie de inspanningen van de Verenigde Naties steunt die gericht zijn op het vinden van een wederzijds aanvaardbare politieke oplossing die voorziet in zelfbeschikking voor de bevolking van de Westelijke Sahara in overeenstemming met de beginselen en doelstellingen van het Handvest van de Verenigde Naties,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               1.De Commissie wordt gemachtigd om onderhandelingen met het Koninkrijk Marokko te openen met het oog op de wijziging van de partnerschapsovereenkomst inzake visserij tussen de Europese Gemeenschap en het Koninkrijk Marokko en de sluiting van een protocol tot uitvoering van die overeenkomst.

               2.De Commissie leidt het onderhandelingsteam, waarvan ook de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid deel uitmaakt.

                Artikel 2

               Deze onderhandelingen worden gevoerd in overleg met de Raadsgroep extern visserijbeleid op basis van de in het addendum bij dit besluit opgenomen onderhandelingsrichtsnoeren van de Raad.

               Artikel 3

               Dit besluit is gericht tot de Commissie.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)

                        PB L 78 van 17.3.2007, blz. 31.

                     (2)

                        PB L 349 van 21.12.2013, blz. 1.

                     (3)

                        Volgens de gangbare wetenschappelijke indeling.

                     (4)

                        "Evaluation rétrospective et prospective du Protocole à l'accord de partenariat dans le domaine de la pêche durable entre l'Union européenne et le Royaume du Maroc" (Retrospectieve en prospectieve evaluatie van het Protocol bij de Partnerschapsovereenkomst inzake duurzame visserij tussen de Europese Unie en het Koninkrijk Marokko). Eindverslag, september 2017 (F&S, Poseidon en Megapesca).

                     (5)

                        Hoofdstuk 40 (reservelijn 40 02 41) in overeenstemming met het interinstitutioneel akkoord inzake het MFK (2013/C 373/01).

                     (6)

                        PB L 141 van 29.5.2006, blz. 4.

    ---documentbreak---

               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel,21.3.2018
            COM(2018) 151 final
            BIJLAGE
            bij
            Aanbeveling
            voor een besluit van de Raad houdende machtiging van de Commissie om namens de Europese Unie onderhandelingen te openen met het oog op de wijziging van de partnerschapsovereenkomst inzake duurzame visserij en de sluiting van een protocol met het Koninkrijk Marokko

               BIJLAGE

               Onderhandelingsrichtsnoeren

               Het doel van de onderhandelingen is de wijziging van de partnerschapsovereenkomst inzake visserij tussen de Europese Gemeenschap en het Koninkrijk Marokko en de sluiting van een protocol bij die overeenkomst in overeenstemming met Verordening (EU) nr. 1380/2013 inzake het gemeenschappelijk visserijbeleid en met de conclusies van de Raad van 19 maart 2012 over de mededeling van de Commissie van 13 juli 2011 inzake de externe dimensie van het gemeenschappelijk visserijbeleid.

               Om een duurzame en verantwoorde visserij te bevorderen, bij te dragen tot de strikte naleving van het internationale recht en er tegelijkertijd voor te zorgen dat de EU en Marokko wederzijdse voordelen halen uit dit nieuwe protocol, streeft de Commissie er tijdens de onderhandelingen naar:

               ·te voorzien in de toegang tot de wateren die onder de huidige overeenkomst en het huidige protocol vallen en tot de wateren die grenzen aan het niet-zelfbesturende gebied van de Westelijke Sahara, en ervoor te zorgen dat de vaartuigen van de EU-vloot die vissen op kleine pelagische, demersale en over grote afstanden trekkende soorten, de nodige machtigingen krijgen om in die wateren te vissen, waarbij onder meer het netwerk van partnerschapsovereenkomsten inzake duurzame visserij dat ter beschikking van de marktdeelnemers uit de EU staat, in stand wordt gehouden;

               ·de inspanningen van de secretaris-generaal van de Verenigde Naties te steunen die gericht zijn op het vinden van een oplossing die voorziet in zelfbeschikking voor de bevolking van de Westelijke Sahara in overeenstemming met de beginselen en doelstellingen van het Handvest van de Verenigde Naties,

               ·met het beste beschikbare wetenschappelijke advies en de desbetreffende door de betrokken regionale organisaties voor visserijbeheer (ROVB's) vastgestelde beheersplannen rekening te houden teneinde de ecologische duurzaamheid van de visserijactiviteiten veilig te stellen en oceaangovernance op internationale schaal te bevorderen. De visserijactiviteiten moeten exclusief op beschikbare bestanden gericht zijn, waarbij rekening wordt gehouden met de vangstcapaciteit van de lokale vloot, en er moet speciale aandacht worden besteed aan het feit dat het gaat over grensoverschrijdende of over grote afstanden trekkende visbestanden;

               ·een adequaat aandeel in de overschotbestanden te verkrijgen dat geheel in verhouding staat tot de belangen van de EU-vloot, wanneer ook andere buitenlandse vloten belang hebben bij die bestanden, en toe te zien op de toepassing van uniforme technische voorwaarden op alle buitenlandse vloten;

               ·te garanderen, in het licht van de recentste en beste beschikbare wetenschappelijke evaluaties, dat de toegang tot de visserij gebaseerd is op de activiteiten van de EU-vloot in de regio;

               ·een dialoog aan te gaan met het oog op de versterking van het sectorale beleid om de uitvoering van een verantwoord visserijbeleid aan te moedigen waarbij met de ontwikkelingsdoelstellingen van het land rekening wordt gehouden, met name wat betreft governance op visserijgebied, de bestrijding van illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij, controle, monitoring en bewaking van visserijactiviteiten en het verstrekken van wetenschappelijk advies, alsmede de werkgelegenheid te bevorderen, onder meer om te helpen de oorzaken van emigratie aan te pakken;

               ·een clausule op te nemen over de gevolgen van schendingen van de mensenrechten en van de democratische beginselen;

               ·een clausule op te nemen voor de preferentiële toegang van de EU-vloot tot beschikbare overschotten en voor de toepassing van uniforme technische voorwaarden op alle buitenlandse vloten;

               ·geschikte mechanismen op te nemen om te waarborgen dat de Commissie voldoende wordt geïnformeerd over en betrokken bij de geografische en sociale verdeling van de socio-economische voordelen in het kader van de overeenkomst en het protocol, zodat de Commissie ervoor kan zorgen dat die verdeling de betrokken bevolking ten goede komt;

               ·een herzieningsclausule op te nemen om rekening te kunnen houden met een wederzijds aanvaardbare politieke oplossing die voorziet in zelfbeschikking voor de bevolking van de Westelijke Sahara in overeenstemming met de beginselen en doelstellingen van het Handvest van de Verenigde Naties.

               Verder:

               ·moet de Commissie op het tijdstip van de ondertekening beoordelen wat de mogelijke consequenties van de partnerschapsovereenkomst inzake duurzame visserij en van het bijbehorende protocol zijn voor duurzame ontwikkeling, met name wat betreft de voordelen voor de betrokken bevolking en de exploitatie van de natuurlijke hulpbronnen in de betrokken gebieden;

               ·moet de Commissie er zorg voor dragen dat de bevolking die geraakt wordt door de overeenkomst, naar behoren geïnvolveerd is wanneer de ondertekening en sluiting van de overeenkomst ter tafel komen.

               ·Om een onderbreking van de visserijactiviteiten te voorkomen, moet het nieuwe protocol een clausule bevatten over voorlopige toepassing.

               In het protocol moet met name het volgende worden omschreven:

               ·de vangstmogelijkheden, per categorie, die aan vaartuigen van de Europese Unie zullen worden verleend;

               ·de financiële tegenprestatie en de voorwaarden voor de betaling daarvan; en

               ·de mechanismen voor een doeltreffende uitvoering en regelmatige monitoring van de sectorale steun.


               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 23.5.2018
            COM(2018) 403 final
            Aanbeveling voor een
            AANBEVELING VAN DE RAAD
            over het nationale hervormingsprogramma 2018 van Tsjechiëen met een advies van de Raad over het convergentieprogramma 2018 van Tsjechië

               Aanbeveling voor een

               AANBEVELING VAN DE RAAD

               over het nationale hervormingsprogramma 2018 van Tsjechië

                  en met een advies van de Raad over het convergentieprogramma 2018 van Tsjechië

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148, lid 4,

               Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid
                  1
               , en met name artikel 9, lid 2,

               Gezien de aanbeveling van de Europese Commissie
                  2
               ,

               Gezien de resoluties van het Europees Parlement
                  3
               ,

               Gezien de conclusies van de Europese Raad,

               Gezien het advies van het Comité voor de werkgelegenheid,

               Gezien het advies van het Economisch en Financieel Comité,

               Gezien het advies van het Comité voor sociale bescherming,

               Gezien het advies van het Comité voor de economische politiek,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Op 22 november 2017 heeft de Commissie haar goedkeuring gehecht aan de jaarlijkse groeianalyse en daarmee de aanzet gegeven tot het Europees semester 2018 voor coördinatie van het economisch beleid. Er werd terdege rekening gehouden met de Europese pijler van sociale rechten, die op 17 november 2017 door het Europees Parlement, de Raad en de Commissie werd geproclameerd. De prioriteiten van de jaarlijkse groeianalyse zijn op 22 maart 2018 door de Europese Raad bekrachtigd. Op 22 november 2017 heeft de Commissie op grond van Verordening (EU) nr. 1176/2011 ook het waarschuwingsmechanismeverslag aangenomen, waarin zij Tsjechië niet heeft genoemd als een van de lidstaten die aan een diepgaande evaluatie zouden worden onderworpen.

               (2)Op 7 maart 2018 is het landverslag 2018 voor Tsjechië
                  4
                gepubliceerd. Daarin werd de vooruitgang beoordeeld die Tsjechië bij de tenuitvoerlegging van de op 11 juli 2017 door de Raad vastgestelde landspecifieke aanbevelingen heeft gemaakt, het gevolg dat is gegeven aan de aanbevelingen die in de jaren daarvoor werden goedgekeurd, en de vooruitgang die Tsjechië in de richting van zijn nationale Europa 2020-doelstellingen heeft geboekt.

               (3)Op 30 april 2018 heeft Tsjechië zijn nationale hervormingsprogramma 2018 en zijn convergentieprogramma 2018 ingediend. Om met de onderlinge verbanden tussen beide programma's rekening te houden, zijn deze tegelijkertijd geëvalueerd.

               (4)De betrokken landspecifieke aanbevelingen zijn meegenomen in de programmering van de Europese structuur- en investeringsfondsen voor de periode 2014-2020. Op grond van artikel 23 van Verordening (EU) nr. 1303/2013 van het Europees Parlement en de Raad
                  5
                kan de Commissie een lidstaat verzoeken zijn partnerschapsovereenkomst en de desbetreffende programma's te herzien, en wijzigingen daarop voorstellen, indien dit nodig is om de uitvoering van de betrokken aanbevelingen van de Raad te ondersteunen. De Commissie heeft nadere bijzonderheden over de toepassing van deze bepaling verstrekt in richtsnoeren inzake de toepassing van maatregelen om de doeltreffendheid van de Europese structuur- en investeringsfondsen te koppelen aan gezond economisch bestuur
                  6
               .

               (5)Tsjechië valt momenteel onder het preventieve deel van het stabiliteits- en groeipact. In haar convergentieprogramma 2018 gaat de regering voor de periode 2018-2021 uit van een nominaal begrotingsoverschot. Tsjechië zal gedurende de gehele programmaperiode met een marge aan de begrotingsdoelstelling op middellange termijn — een structureel tekort van 1,0 % van het bbp — blijven voldoen. Volgens het convergentieprogramma 2018 zal de overheidsschuldquote naar verwachting geleidelijk afnemen tot 29,9 % in 2021. Het macro-economische scenario dat aan die begrotingsprognoses ten grondslag ligt, is plausibel. De risico's voor het behalen van de begrotingsdoelstellingen zijn over het geheel genomen in evenwicht, met naar verwachting een herstel van de overheidsinvesteringen en verdere stijging van de ambtenarensalarissen. Volgens de voorjaarsprognoses 2018 van de Commissie zal het structurele saldo in 2018 naar verwachting dalen tot ongeveer 0,9 % van het bbp in 2018 en 0,2 % van het bbp in 2019, en dus boven de begrotingsdoelstelling op middellange termijn blijven. Over het algemeen is de Raad van oordeel dat Tsjechië naar verwachting in 2018 en 2019 aan de bepalingen van het stabiliteits- en groeipact zal voldoen.

               (6)Op lange termijn blijft Tsjechië een gemiddeld budgettair houdbaarheidsrisico lopen. De kosten van de vergrijzing vormen een uitdaging voor de gezondheidszorg en de langdurige zorg, maar ook veranderingen in het pensioensysteem vragen bijzondere aandacht. Bijgewerkte prognoses over leeftijdsgerelateerde uitgaven wijzen op een grotere stijging dan in het Vergrijzingsverslag 2015 werd aangegeven. Verwacht wordt dat de pensioenuitgaven zullen stijgen van 8,2 % van het bbp in 2016 naar 10,9 % van het bbp in 2070. Deze verwachte hogere stijging van de pensioenuitgaven hangt er vooral mee samen dat de pensioenleeftijd maar tot 65 jaar is opgetrokken. De wettelijke pensioenleeftijd is immers niet automatisch gekoppeld aan de levensverwachting, maar vanaf 2019 zal de regering de limiet om de vijf jaar herzien. Aangezien de regering hier vrij kan over beslissen, wordt in de huidige prognoses over pensioenuitgaven geen rekening gehouden met herzieningen van de pensioenleeftijd. Bovendien is de pensioenindexering nu genereuzer: er wordt uitgegaan van 50 % reële loongroei in plaats van de eerdere 33 %. Het effect van deze veranderingen op de uitgaven bedraagt 2 procentpunt van het bbp in 2070. Ook andere veranderingen die momenteel worden besproken, zoals een stijging van het basispensioenbedrag en hogere pensioenen voor oudere gepensioneerden, hebben negatieve gevolgen voor de houdbaarheidsindicatoren. Verwacht wordt dat de overheidsuitgaven voor de gezondheidszorg op de lange termijn met 1,1 procentpunt van het bbp stijgen, hetgeen hoger is dan de gemiddelde geraamde stijging van 0,9 procentpunt voor de EU. Er zijn aanwijzingen dat middelen niet efficiënt worden gebruikt in de ambulante en klinische zorg.

               (7)Met de nieuwe wet inzake budgettaire verantwoordelijkheid van begin 2017 werd het Tsjechische begrotingskader aanzienlijk versterkt en werd een onafhankelijke begrotingsraad opgericht. Een wetsontwerp over onafhankelijke audits, dat tot omzetting van Richtlijn 2011/85 strekt, bevindt zich momenteel in het stadium van overleg tussen de diensten.

               (8)De Tsjechische Nationale Bank kan macroprudentiële hypotheekgrenzen aanbevelen maar heeft slechts beperkte sanctiebevoegdheden, aangezien zij niet beschikt over de formele bevoegdheid om de handhaving af te dwingen. Hoewel de Tsjechische banken voldoen aan bepaalde geaggregeerde grenswaarden, houden zij zich niet volledig aan de richtlijnen van de Tsjechische Nationale Bank uit 2016. Bindende wettelijke grenswaarden kunnen de mate van naleving door de banken verbeteren, zodat er meer financiële stabiliteit komt en de leningnemers minder risico lopen. Verwacht wordt dat het parlement in 2018 een wetgevingsvoorstel tot wijziging van de wet inzake de Tsjechische Nationale Bank zal bespreken.

               (9)Tsjechië blijft zich voor uitdagingen gesteld zien waar het gaat om het verbeteren van transparantie en efficiëntie van overheidsopdrachten en het voorkomen van corruptie. Er zijn weliswaar stappen gezet om het kader voor overheidsopdrachten te verbeteren, maar de mate van concurrentie blijft een probleem, aangezien bijna de helft van de openbare aanbestedingen uitlopen op een procedure met maar één inschrijving. Tegelijk kan het vastleggen van het verplichte gebruik van elektronische procedures de transparantie en efficiëntie aanzienlijk doen toenemen. De Tsjechische autoriteiten hebben geïnvesteerd in het nationaal elektronisch instrument, dat steeds gebruiksvriendelijker en betrouwbaarder moet worden, naast de particuliere platforms die actief zijn op de Tsjechische markt. Er moet nog veel gebeuren om administratieve belemmeringen weg te werken en het potentieel van collectieve en strategische overheidsopdrachten aan te boren teneinde het overheidsgeld beter te besteden. Zowel de centrale als de lokale autoriteiten zijn gestart met specifieke opleidingen voor personeel dat betrokken is bij overheidsopdrachten. Toch blijft het erg moeilijk om overheidsopdrachten gezamenlijk te plaatsen en gespecialiseerde deskundigen op bepaalde domeinen aan te trekken. Bovendien blijven bedrijven en de bevolking zich zorgen maken over corruptie en omkoping. Hoewel er meerdere belangrijke hervormingen van de strategie voor corruptiebestrijding werden goedgekeurd, gebeurt er op sommige terreinen niets.

               (10)De prestatie op het vlak van e-overheid blijft onder het EU-gemiddelde, al werd wel wetgeving goedgekeurd om deze diensten beter toegankelijk en beschikbaar te maken. In 2018 wordt een aantal grootschalige initiatieven verwacht, maar het succes daarvan hangt af van de mate waarin de autoriteiten bewustwording kunnen creëren en gebruiksvriendelijke oplossingen kunnen bieden.

               (11)Administratieve belemmeringen en regeldruk vormen een hinderpaal voor investeringen. Het betreft met name bouwvergunningen en ingewikkelde belastingen. De autoriteiten hebben echter een wijziging van de bouwwet goedgekeurd waarmee de procedure voor bouwvergunningen is vereenvoudigd in de zin dat de milieueffectbeoordeling voortaan deel uitmaakt van het zoneringsbesluit of de gezamenlijke zonerings- en bouwvergunning. Het blijft echter onduidelijk of daarmee ook de procedures voor grote infrastructuurprojecten kunnen worden gestroomlijnd, aangezien een aantal andere vergunningen niet in het stelsel van de gezamenlijke vergunning werd opgenomen. Het parlement bespreekt een wijziging van de bestaande wet betreffende de aanleg van transportinfrastructuur. Hoewel het innen van belastingen werd verbeterd door veranderingen aan het belastingstelsel, zijn de belastingregelgeving en -tarieven gestegen op de lijst met aspecten die een belemmering vormen om zaken te doen. De nieuwe regering heeft aangegeven welke veranderingen mogelijk zijn om de transparantie te vergroten en het belastingstelsel te vereenvoudigen, waaronder de voortdurende inspanningen om de inkomstenbelasting te moderniseren. De kosten voor naleving zijn licht gestegen en blijven boven het gemiddelde van de Unie. De btw-controleverklaring heeft wel tot extra inkomsten geleid, maar heeft ook tot gevolg dat er meer tijd nodig is om de belastingverplichtingen na te leven. Hoewel het aantal uren dat nodig is om het belastingwetboek na te leven, kleiner is dan ervoor, blijft dat in Tsjechië aan de hoge kant. Bovendien kunnen nieuwe verlaagde btw-tarieven het btw-stelsel nog ingewikkelder maken, in het bijzonder voor kleine en middelgrote ondernemingen.

               (12)Hoewel de Tsjechische economie verschuift naar meer kennisintensieve activiteiten, zijn er nog een aantal knelpunten die de ontwikkeling van een degelijk onderzoek- en innovatiestelsel hinderen. De toename van de investeringen in onderzoek en ontwikkeling is voornamelijk te danken aan buitenlandse directe investeringen. De uitgaven voor onderzoek en ontwikkeling van binnenlandse bedrijven zijn de afgelopen twee jaar gedaald. Ondanks aanzienlijke overheidsinvesteringen in onderzoek en ontwikkeling blijft de kwaliteit van de publieke wetenschapsbasis in Tsjechië onvoldoende. Er werden beleidsmaatregelen goedgekeurd om banden te smeden tussen de academische wereld en het bedrijfsleven, en om de prestaties van de publieke wetenschapsbasis te verbeteren, maar tot nog toe blijven de resultaten beperkt en zijn de hervormingen nog niet volledig uitgevoerd. Bovendien blijft het beheer van het onderzoeks- en innovatiestelsel versnipperd.

               (13)Gedegen inclusief onderwijs en opleidingen blijven van groot belang gezien de toename van knelpunten op de Tsjechische arbeidsmarkt. De onderwijsprestaties blijven sterk beïnvloed door de sociaaleconomische achtergrond van studenten. De uitvoering van maatregelen voor inclusief onderwijs is, met name voor Roma-kinderen, nog niet voltooid. Gezien het gebrek aan gekwalificeerde docenten en de demografische prognoses, zou het moeilijker kunnen worden om docenten aan te werven en in dienst te houden. De plannen voor een nieuw loopbaanstelsel voor docenten, dat bij- en nascholing, carrière en loon koppelde, werden niet goedgekeurd door het parlement. De lonen voor docenten blijven laag vergeleken met andere werknemers met een hogeronderwijsdiploma, maar voor de komende jaren worden verdere loonsverhogingen gepland. Voor getalenteerde jongeren blijft het onderwijs dan ook een vrij onaantrekkelijke beroepskeuze. Tot slot zal het welslagen van de hervorming om het onderwijs inclusiever te maken (in 2016 ingevoerd met steun van het Europees Sociaal Fonds) afhangen van de beschikbaarheid van voldoende en houdbare nationale financiering, van verdere opleidingen voor docenten en assistenten, en van de mate waarin de bevolking overtuigd raakt van de voordelen van inclusief onderwijs.

               (14)De arbeidsmarktprestaties van Tsjechië zijn sterk. De arbeidsparticipatie is de afgelopen zes jaar gestaag gestegen en de werkloosheid is aanzienlijk gedaald. Het potentieel van vrouwen, laaggeschoolden en mensen met een handicap blijft echter onderbenut. In het licht van de tekorten op de arbeidsmarkt kan hun arbeidsparticipatie duidelijk worden verbeterd. Het verschil in arbeidsparticipatie en de loonkloof tussen mannen en vrouwen blijft erg groot, ondanks recente maatregelen om ouderschapsverlof flexibeler te maken en de uitbreiding van het aantal voorzieningen voor kinderopvang. De arbeidsparticipatiegraad van vrouwen ligt aanzienlijk lager dan die van mannen. Het moederschap blijft grote gevolgen hebben voor de arbeidsparticipatie, door een gebrek aan betaalbare kinderopvang, lang ouderschapsverlof, een beperkt gebruik van flexibele werktijdregelingen en het ontbreken van voorzieningen voor langdurige zorg. In 2016 was slechts 4,7 % van de kinderen jonger dan drie ingeschreven in formele kinderopvang. Hoewel zij slechts een beperkt deel van de bevolking uitmaken, is de arbeidsparticipatiegraad van laagopgeleiden aanzienlijk lager dan die van middelhoog- en hoogopgeleiden. Ook de arbeidsparticipatiegraad van mensen met een handicap ligt onder het gemiddelde van de Europese Unie, hoewel de algemene werkloosheidsgraad lager is dan ooit en ondanks de tekorten op de arbeidsmarkt. Dit kan een motivatie zijn om het potentieel van mensen met een handicap te benutten. Door de beperkte capaciteit schieten openbare diensten voor arbeidsvoorziening momenteel tekort bij het bieden van aanhoudende steun op maat aan werkzoekenden. Door de dienstverlenings- en activeringscapaciteit van de openbare diensten voor arbeidsvoorziening te vergroten en tegelijkertijd een passend en doelgericht actief arbeidsmarktbeleid te voeren en geïndividualiseerde diensten te bieden, kan een impuls worden gegeven aan de participatie van deze groepen. Bijscholing (ook op het vlak van digitale vaardigheden) kan de toegang tot de arbeidsmarkt verbeteren.

               (15)In de context van het Europees semester heeft de Commissie een brede analyse van het economische beleid van Tsjechië verricht. Deze analyse is gepubliceerd in het landverslag 2018. Voorts heeft de Commissie zowel het convergentieprogramma 2018 als het nationale hervormingsprogramma 2018 doorgelicht en onderzocht welk gevolg is gegeven aan de aanbevelingen die in eerdere jaren tot Tsjechië zijn gericht. Daarbij heeft zij niet alleen gekeken naar de relevantie ervan voor een houdbaar budgettair en sociaaleconomisch beleid in Tsjechië, maar is zij ook nagegaan of de Unieregels en -richtsnoeren in acht zijn genomen, gezien de noodzaak de algehele economische governance van de Unie te versterken door middel van een inbreng op Unieniveau in toekomstige nationale besluiten.

               (16)In het licht van deze beoordeling heeft de Raad het convergentieprogramma 2018 onderzocht en is hij van oordeel dat Tsjechië naar verwachting aan het stabiliteits- en groeipact zal voldoen,

               BEVEELT AAN dat Tsjechië in 2018 en 2019 de volgende actie onderneemt:

               1.De houdbaarheid op lange termijn van het belastingstelsel verbeteren, met name van het pensioenstelsel. Tekortkomingen in verband met overheidsopdrachten aanpakken, met name door meer concurrentie op basis van kwaliteit mogelijk te maken en corruptiebestrijdingsmaatregelen uit te voeren.

               2.De administratieve lasten in verband met investeringen verlagen, onder meer door vergunningsprocedures voor infrastructuurwerken te verkorten. De knelpunten wegnemen die een belemmering vormen voor onderzoek, ontwikkeling en innovatie, met name door de innovatiecapaciteit van binnenlandse ondernemingen te vergroten. De capaciteit van het onderwijsstelsel versterken om goed inclusief onderwijs te bieden, onder meer door het beroep van docent aantrekkelijker te maken. De arbeidsparticipatie van vrouwen, laaggeschoolden en mensen met een handicap te stimuleren, onder meer door de doeltreffendheid van de actieve arbeidsmarktmaatregelen te verbeteren.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)

                        PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.

                     (2)

                        COM(2018) 403 final.

                     (3)

                        P8_TA(2018)0077 en P8_TA(2018)0078.

                     (4)

                        SWD(2018) 202 final.

                     (5)

                        Verordening (EU) nr. 1303/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 houdende gemeenschappelijke bepalingen inzake het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds, het Cohesiefonds, het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling en het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij en algemene bepalingen inzake het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds, het Cohesiefonds en het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij, en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1083/2006 van de Raad (PB L 347 van 20.12.2013, blz. 320).

                     (6)

                        COM(2014) 494 final.