Avis juridique important

|

32003H0734

Aanbeveling van de Commissie van 29 september 2003 inzake een gemeenschappelĳke werkwĳze voor wĳziging van het ontwerp van de nationale voorzĳde van voor circulatie bestemde euromuntstukken (kennisgeving geschied onder nummer C(2003) 3388)

Publicatieblad Nr. L 264 van 15/10/2003 blz. 0038 - 0039

Aanbeveling van de Commissievan 29 september 2003inzake een gemeenschappelijke werkwijze voor wijziging van het ontwerp van de nationale voorzijde van voor circulatie bestemde euromuntstukken(1)(kennisgeving geschied onder nummer C(2003) 3388)(Slechts de teksten in de Duitse, de Engelse, de Finse, de Franse, de Griekse, de Italiaanse, de Nederlandse, de Portugese, de Spaanse en de Zweedse taal zijn authentiek)(2003/734/EG)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 211,Overwegende hetgeen volgt:(1) Overeenkomstig artikel 106, lid 2, van het Verdrag kunnen de lidstaten munten uitgeven onder voorbehoud van goedkeuring van de Europese Centrale Bank met betrekking tot de omvang van de uitgifte.(2) Overeenkomstig artikel 106, lid 2, tweede zin, van het Verdrag heeft de Raad bij Verordening (EG) nr. 975/98 van 3 mei 1998 over de denominaties en technische specificaties van voor circulatie bestemde euromuntstukken(2), gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 423/1999(3), harmonisatiemaatregelen op dit gebied genomen.(3) Overeenkomstig artikel 11 van Verordening (EG) nr. 974/98 van de Raad van 3 mei 1998 over de invoering van de euro(4), gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2596/2000(5), zijn in euro of in cent luidende muntstukken die aan de nominale waarden en technische specificaties voldoen de enige muntstukken die in alle "deelnemende" lidstaten, zoals gedefinieerd in die verordening, de hoedanigheid van wettig betaalmiddel hebben. Sinds zij op 1 januari 2002 in omloop zijn gebracht, circuleren deze muntstukken door het gehele eurogebied.(4) De informele Ecofin-Raad van Verona is in april 1996 overeengekomen dat de euromunten een gemeenschappelijke Europese keerzijde en een kenmerkende nationale voorzijde moesten hebben. De gemeenschappelijke ontwerpen voor de verschillende denominaties werden tijdens de Europese Raad van Amsterdam van december 1997 door de staatshoofden en regeringsleiders gekozen na een door de Commissie georganiseerde wedstrijd. De lidstaten hebben het ontwerp voor de nationale zijde van de euromunten gekozen.(5) Op 23 november 1998 is de Raad overeengekomen dat er in de beginjaren van de nieuwe biljetten en munten een moratorium moest gelden voor de uitgifte van voor circulatie bestemde gedenkmunten. Eurogedenkmunten zijn specifieke, voor circulatie bestemde munten die voldoen aan de technische specificaties van Verordening (EG) nr. 975/98, maar waarbij het normale nationale ontwerp voor de voorzijde wordt vervangen door een ander nationaal ontwerp om een bepaalde gebeurtenis of persoon te herdenken.(6) Een overeengekomen gemeenschappelijke werkwijze voor wijziging van het ontwerp van de nationale voorzijde van voor circulatie bestemde euromuntstukken zou er met name toe bijdragen dat degenen die beroepshalve met muntstukken omgaan en het grote publiek lang genoeg van tevoren op de hoogte worden gesteld van dergelijke wijzigingen.(7) De lidstaten zijn over de in deze aanbeveling beschreven gemeenschappelijke werkwijze geraadpleegd, zodat rekening kon worden gehouden met hun diverse nationale tradities en voorkeuren op dit gebied. De gemeenschappelijke werkwijze zou de lidstaten voldoende ruimte moeten bieden om hun tradities terzake te handhaven.(8) Uitgiften van voor circulatie bestemde eurogedenkmunten zouden alleen uiterst belangrijke gebeurtenissen of personen moeten herdenken, aangezien dergelijke munten in het gehele eurogebied zullen circuleren. Aan minder belangrijke onderwerpen zou eerder aandacht moeten worden besteed door middel van verzamelmunten, die niet voor circulatie bestemd zijn en die gemakkelijk van voor circulatie bestemde munten te onderscheiden moeten zijn.(9) Het is in een aantal lidstaten gebruikelijk uitgiften van voor circulatie bestemde eurogedenkmunten tot één denominatie te beperken. Dit gebruik kan als passend kader voor dergelijke uitgiften dienen. De munt van 2 euro is voor dit doel het meest geschikt, vooral wegens de grote diameter en de technische kenmerken, die een adequate bescherming tegen vervalsing bieden.(10) Voor voor circulatie bestemde gedenkmunten zijn bepaalde oplagebeperkingen nodig om ervoor te zorgen dat dergelijke munten een klein percentage van het totale aantal in omloop zijnde muntstukken van 2 euro blijven vormen. Tegelijkertijd moeten de maxima de uitgifte van voldoende munten mogelijk maken zodat zij ten minste gedurende een bepaalde periode werkelijk in omloop kunnen komen.(11) De Gemeenschap heeft monetaire overeenkomsten gesloten met het Vorstendom Monaco, de Republiek San Marino en Vaticaanstad volgens welke zij een bepaalde hoeveelheid voor circulatie bestemde euromuntstukken mogen uitgeven. De gemeenschappelijke werkwijze moet ook van toepassing zijn op de voor circulatie bestemde muntstukken die door deze staten worden uitgegeven,BEVEELT AAN:Artikel 1Wijziging van de nationale zijde van de normale voor circulatie bestemde euromuntstukkenOnverminderd artikel 2 van deze aanbeveling mogen de ontwerpen die voor de nationale voorzijden van de voor circulatie bestemde, in euro of in cent luidende muntstukken worden gebruikt, niet voor eind 2008 worden gewijzigd, tenzij het op een muntstuk afgebeelde staatshoofd verandert. Voor het einde van deze periode onderzoekt de Commissie of dit moratorium moet worden verlengd dan wel een andere werkwijze moet worden ingevoerd.Artikel 2Uitgifte van voor circulatie bestemde eurogedenkmuntenVanaf 2004 moet de uitgifte van voor circulatie bestemde eurogedenkmunten met een ander nationaal ontwerp voor de voorzijde dan dat van de normale voor circulatie bestemde euromuntstukken aan de volgende regels voldoen:a) het aantal uitgiften is beperkt tot één per uitgevende staat per jaar, onverminderd het bepaalde onder c) i). Dit maximum is niet van toepassing op eventuele voor circulatie bestemde eurogedenkmunten die gezamenlijk worden uitgegeven door alle landen van het eurogebied;b) voor dergelijke uitgiften wordt uitsluitend het muntstuk van 2 euro gebruikt;c) het totale aantal per uitgifte in omloop gebrachte munten mag niet groter zijn dan het grootste van de volgende twee maxima:i) 0,1 % van het totale aantal muntstukken van 2 euro dat tot het begin van het jaar vóór het jaar van uitgifte van de gedenkmunt door alle uitgevende staten in omloop is gebracht, waarbij dit maximum wordt verhoogd tot 2,0 % van het totale aantal door alle uitgevende staten in omloop gebrachte muntstukken van 2 euro indien een zeer symbolische gebeurtenis van echt mondiale betekenis wordt herdacht; in dat geval geeft de uitgevende staat de volgende vier jaar geen andere, soortgelijke voor circulatie bestemde eurogedenkmunten uit en geeft hij bovendien de redenen voor de keuze van het verhoogde maximum op in het kader van de regels inzake voorafgaande informatieverstrekking van artikel 3, onder b);ii) 5,0 % van het totale aantal muntstukken van 2 euro dat tot het begin van het jaar vóór het jaar van uitgifte van de gedenkmunt door de betrokken uitgevende staat in omloop is gebracht.Artikel 3Ontwerp van de nationale zijden en bekendmaking van toekomstige veranderingenVoor alle in euro of in cent luidende muntstukken die voor circulatie zijn bestemd, gelden de volgende regels:a) overeenkomstig de gebruikelijke praktijk draagt de nationale zijde twaalf sterren rond het ontwerp en het jaartal;b) de Commissie wordt ten minste zes maanden voor de uitgifte van de betrokken muntstukken op de hoogte gebracht van voorgenomen wijzigingen van het ontwerp van de nationale voorzijde van de euromuntstukken; zij legt alle uitgiften van voor circulatie bestemde gedenkmunten met een voorgenomen oplage die hoger is dan het in artikel 2, onder c) i), genoemde maximum van 0,1 %, ter goedkeuring voor aan het Economisch en Financieel Comité;c) alle relevante informatie over nieuwe ontwerpen voor nationale zijden van muntstukken wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.Artikel 4AdressatenDeze aanbeveling is gericht tot het Koninkrijk België, de Bondsrepubliek Duitsland, de Helleense Republiek, het Koninkrijk Spanje, de Franse Republiek, Ierland, de Italiaanse Republiek, het Groothertogdom Luxemburg, het Koninkrijk der Nederlanden, de Portugese Republiek, de Republiek Oostenrijk en de Republiek Finland.Gedaan te Brussel, 29 september 2003.Voor de CommissiePedro Solbes MiraLid van de Commissie(1) Zie ook een mededeling van de Commissie betreffende deze aanbeveling (PB C 247 van 15.10.2003).(2) PB L 139 van 11.5.1998, blz. 6.(3) PB L 52 van 27.2.1999, blz. 2.(4) PB L 139 van 11.5.1998, blz. 1.(5) PB L 300 van 29.11.2000, blz. 2.


title: Aanbeveling van de Commissie van 10 april 2008 betreffende het beheer van intellectuele eigendom bij kennisoverdracht en een code van goede praktijken voor universiteiten en andere publieke onderzoeksorganisaties (Kennisgeving geschied onder nummer C(2008) 1329) (Voor de EER relevante tekst)

text:
               5.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 146/19

      AANBEVELING VAN DE COMMISSIE

   van 10 april 2008
   betreffende het beheer van intellectuele eigendom bij kennisoverdracht en een code van goede praktijken voor universiteiten en andere publieke onderzoeksorganisaties
   (Kennisgeving geschied onder nummer C(2008) 1329)
   (Voor de EER relevante tekst)
   (2008/416/EG)
   DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 165,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Bij de herlancering van de Lissabonstrategie in 2005 hebben de staatshoofden en regeringsleiders de cruciale rol benadrukt van betere banden tussen publieke onderzoeksorganisaties, inclusief universiteiten, en het bedrijfsleven bij het vergemakkelijken van de verspreiding en het gebruik van ideeën in een dynamische kennismaatschappij en bij het vergroten van het concurrentievermogen en de welvaart.

               (2)

               Er dient een inspanning te worden geleverd om kennis beter in sociaaleconomische voordelen om te zetten. Daarom moeten publieke onderzoeksorganisaties de resultaten van publiek gefinancierd onderzoek verspreiden en effectiever exploiteren om deze in nieuwe producten en diensten om te zetten. Dit kan met name worden gerealiseerd door samenwerking tussen de academische wereld en het bedrijfsleven — onderzoek in samenwerkingsverband of contractonderzoek dat samen met de private sector wordt verricht of gefinancierd —, licentieverlening en het creëren van spin-offs.

               (3)

               De effectieve exploitatie van resultaten van publiek gefinancierd onderzoek hangt af van het goede beheer van intellectuele eigendom (dat wil zeggen kennis in de breedste zin van het woord, die bijvoorbeeld uitvindingen, software, databases en micro-organismen omvat, al dan niet beschermd door rechtsinstrumenten zoals octrooien), de ontwikkeling van een ondernemerscultuur en daaraan gerelateerde vaardigheden in publieke onderzoeksorganisaties, en een betere communicatie en interactie tussen de publieke en private sector.

               (4)

               Het actief inschakelen van publieke onderzoeksorganisaties bij het beheer van intellectuele eigendom en kennisoverdracht is essentieel voor het genereren van sociaaleconomische voordelen en voor het aantrekken van studenten, wetenschappers en verdere onderzoeksfinanciering.

               (5)

               De lidstaten hebben de afgelopen jaren op nationaal niveau initiatieven genomen om kennisoverdracht te vergemakkelijken, maar belangrijke discrepanties tussen nationale regelgevingskaders, beleidslijnen en praktijken alsmede uiteenlopende normen bij het beheer van intellectuele eigendom in publieke onderzoeksorganisaties verhinderen of belemmeren de transnationale kennisoverdracht in heel Europa en de totstandbrenging van de Europese onderzoeksruimte.

               (6)

               In aansluiting op de mededeling en richtsnoeren van de Commissie van 2007 (1) waarin benaderingen voor een gemeenschappelijk Europees kader voor kennisoverdracht uiteengezet zijn, heeft de Europese Raad de Commissie in juni 2007 verzocht om in de vorm van een aanbeveling aan de lidstaten een leidraad te ontwikkelen voor het beheer van intellectuele eigendom door publieke onderzoeksorganisaties.

               (7)

               Deze aanbeveling heeft tot doel de lidstaten en hun regio’s beleidsrichtsnoeren voor de ontwikkeling of de actualisering van nationale richtsnoeren en kaders aan te reiken en publieke onderzoeksorganisaties een code van goede praktijken te bieden, teneinde het beheer van intellectuele eigendom en kennisoverdracht door publieke onderzoeksorganisaties beter te organiseren.

               (8)

               Samenwerking op het gebied van onderzoek en ontwikkeling alsook activiteiten voor kennisoverdracht tussen de Gemeenschap en derde landen moeten gebaseerd zijn op duidelijke en uniforme aanbevelingen en praktijken die, in het wederzijds voordeel van alle betrokken partners, billijke en redelijke toegang verzekeren tot intellectuele eigendom dat door internationale onderzoekssamenwerking is gegenereerd. De bijgaande code van goede praktijken moet in die context als referentie dienen.

               (9)

               Er is een aantal goede praktijken geïnventariseerd die de lidstaten deze aanbeveling moeten helpen uitvoeren. Het staat elke lidstaat vrij om de procedures en praktijken te kiezen die het meest geschikt zijn om ervoor te zorgen dat de beginselen van deze aanbeveling worden gevolgd. Daarbij dient de lidstaat rekening te houden met hetgeen in de context van die lidstaat het effectiefst zou zijn, aangezien praktijken die in één lidstaat effectief zijn, mogelijk niet zo effectief zijn in een andere lidstaat. Bestaande richtsnoeren op communautair en OESO-niveau moeten eveneens in aanmerking worden genomen.

               (10)

               De Commissie en de lidstaten moeten de uitvoering van deze aanbeveling en het effect ervan monitoren en de uitwisseling van goede praktijken betreffende kennisoverdracht bevorderen,

         BEVEELT DE LIDSTATEN AAN:

               1.

               ervoor te zorgen dat alle publieke onderzoeksorganisaties kennisoverdracht als een strategische missie kwalificeren;

               2.

               publieke onderzoeksorganisaties aan te moedigen beleidslijnen en procedures voor het beheer van intellectuele eigendom vast te stellen en bekend te maken overeenkomstig de in bijlage I opgenomen code van goede praktijken;

               3.

               ondersteuning te verlenen aan de ontwikkeling van capaciteiten en vaardigheden voor kennisoverdracht bij publieke onderzoeksorganisaties, alsook aan maatregelen om studenten — met name op het gebied van wetenschap en technologie — bewuster en vaardiger te maken op het gebied van intellectuele eigendom, kennisoverdracht en ondernemerschap;

               4.

               de brede verspreiding van met publieke middelen voortgebrachte kennis te bevorderen door stappen te ondernemen om een open toegang tot onderzoeksresultaten te stimuleren en tevens, in voorkomend geval, de bescherming van het desbetreffend intellectuele eigendom mogelijk te maken;

               5.

               samen te werken en stappen te ondernemen om hun respectieve bezitsregelingen inzake intellectuele-eigendomsrechten coherenter te maken, zodanig dat grensoverschrijdende samenwerking en kennisoverdracht op het gebied van onderzoek en ontwikkeling worden vergemakkelijkt;

               6.

               de in deze aanbeveling uiteengezette beginselen te gebruiken als basis voor de invoering of aanpassing van nationale richtsnoeren en wetgeving betreffende het beheer van intellectuele eigendom en kennisoverdracht door publieke onderzoeksorganisaties, voor de sluiting van overeenkomsten betreffende onderzoekssamenwerking met derde landen, voor alle andere maatregelen om kennisoverdracht te bevorderen alsook voor de ontwikkeling van nieuwe daaraan gerelateerde beleidslijnen of financieringsregelingen, rekening houdende met de regels inzake staatssteun;

               7.

               stappen te ondernemen om een zo breed mogelijke uitvoering van de code van goede praktijken te verzekeren, zowel rechtstreeks als via regels die door nationale en regionale instellingen voor onderzoeksfinanciering zijn vastgesteld;

               8.

               de billijke en redelijke behandeling van deelnemers uit lidstaten en derde landen aan internationale onderzoeksprojecten te verzekeren ten aanzien van het bezit van en de toegang tot intellectuele-eigendomsrechten, tot wederzijds voordeel van alle betrokken partners;

               9.

               een nationaal aanspreekpunt aan te wijzen dat er onder meer mee belast is, in samenwerking met soortgelijke aanspreekpunten in andere lidstaten, maatregelen betreffende kennisoverdracht tussen publieke onderzoeksorganisaties en de private sector te coördineren en transnationale kwesties aan te pakken;

               10.

               rekening houdend met de nationale context de in bijlage II opgenomen beste praktijken te onderzoeken en te gebruiken;

               11.

               de Commissie tegen 15 juli 2010 en vervolgens om de twee jaar op de hoogte te brengen van op basis van deze aanbeveling genomen maatregelen en het effect ervan.

      Gedaan te Brussel, 10 april 2008.

            Voor de Commissie

         Janez POTOČNIK

            Lid van de Commissie

      (1)  COM(2007) 182 def.

      BIJLAGE I
      Code van goede praktijken inzake beheer van intellectuele eigendom bij kennisoverdracht ten behoeve van universiteiten en andere publieke onderzoeksorganisaties
      De code van goede praktijken bestaat uit drie belangrijke gehelen van beginselen.
      De beginselen voor een intern beleid inzake intellectuele eigendom (hierna „IE”) vormen het basisgeheel van beginselen die publieke onderzoeksorganisaties moeten naleven ten behoeve van een effectief beheer van het intellectuele eigendom dat uit — eigen of in samenwerkingsverband verrichte — activiteiten op het gebied van onderzoek en ontwikkeling voortkomt.
      De beginselen voor een beleid inzake kennisoverdracht (hierna „KO”) vullen de beginselen betreffende het IE-beleid aan en hebben meer specifiek betrekking op de actieve overdracht en exploitatie van dit intellectuele eigendom, ongeacht of het al dan niet door IE-rechten wordt beschermd.
      De beginselen voor onderzoek in samenwerkingsverband en contractonderzoek gelden voor alle vormen van onderzoeksactiviteiten die gezamenlijk door een publieke onderzoeksorganisatie en de private sector worden verricht of gefinancierd, inclusief met name onderzoek in samenwerkingsverband (waar alle partijen O&O-taken uitvoeren) en contractonderzoek (waar O&O door een private onderneming aan een publieke onderzoeksorganisatie wordt uitbesteed).
      Beginselen voor een intern beleid inzake intellectuele eigendom

                  1.

                  Ontwikkelen van een IE-beleid als onderdeel van de langetermijnstrategie en -missie van de publieke onderzoeksorganisatie, intern en extern bekendmaken van dit beleid, en opzetten van één verantwoordelijk aanspreekpunt.

                  2.

                  Het IE-beleid moet duidelijke regels voor personeel en studenten vaststellen betreffende met name de openbaarmaking van nieuwe ideeën met potentieel commercieel belang, de eigendom van onderzoeksresultaten, het bijhouden van een register, het beheer van belangenconflicten en de interactie met derden.

                  3.

                  Bevorderen van de inventarisatie, exploitatie en, in voorkomend geval, bescherming van intellectuele eigendom, in overeenstemming met de strategie en missie van de publieke onderzoeksorganisatie en met het oog op het maximaliseren van sociaaleconomische voordelen. Te dien einde kunnen verschillende strategieën worden gevolgd — mogelijk gedifferentieerd naar de respectieve wetenschappelijke/technische gebieden —, bijvoorbeeld de „publiek domein”-benadering of de „open innovatie”-benadering.

                  4.

                  Geven van passende stimulansen om ervoor te zorgen dat alle relevante personeel een actieve rol speelt in de uitvoering van het IE-beleid. Die stimulansen dienen niet alleen van financiële aard te zijn, maar moeten tevens de loopbaanontwikkeling bevorderen doordat in beoordelingsprocedures niet alleen academische criteria in aanmerking worden genomen maar ook intellectuele eigendom en kennisoverdracht.

                  5.

                  Nadenken over het creëren van coherente portefeuilles van intellectuele eigendom door de publieke onderzoeksorganisatie — bijvoorbeeld op specifieke technologische gebieden — en, in voorkomend geval, opzetten van octrooi-/IE-pools die ook intellectuele eigendom van andere publieke onderzoeksorganisaties bevatten. Door kritische massa en verminderde transactiekosten zou dit voor derden exploitatie kunnen vergemakkelijken.

                  6.

                  Bevorderen van kennis en basisvaardigheden betreffende intellectuele eigendom en kennisoverdracht door opleidingsacties voor studenten en onderzoekspersoneel, en ervoor zorgen dat het voor het beheer van IE/KO verantwoordelijke personeel de vereiste vaardigheden bezit en een adequate opleiding krijgt.

                  7.

                  Ontwikkelen en bekendmaken van een publicatie-/verspreidingsbeleid waarbij de brede verspreiding van resultaten van onderzoek en ontwikkeling (bijvoorbeeld door vrij toegankelijke publicaties) wordt bevorderd, terwijl mogelijke vertraging wordt geaccepteerd daar waar de bescherming van intellectuele eigendom wordt overwogen, hoewel dit tot een minimum moet worden beperkt.

            Beginselen voor een beleid inzake kennisoverdracht

                  8.

                  Om het gebruik van de resultaten van publiek gefinancierd onderzoek te bevorderen en het sociaaleconomische effect ervan te maximaliseren, nadenken over allerlei mogelijke exploitatiemechanismen (zoals licentieverlening of het creëren van spin-offs) en alle mogelijke exploitatiepartners (zoals spin-offs of bestaande ondernemingen, andere publieke onderzoeksorganisaties, investeerders of innovatieondersteunende diensten of bureaus) en selecteren van de meest geschikte.

                  9.

                  Hoewel proactief IE/KO-beleid extra inkomsten voor de publieke onderzoeksorganisatie kan genereren, mag dit niet als het hoofddoel worden beschouwd.

                  10.

                  Ervoor zorgen dat de publieke onderzoeksorganisatie toegang heeft tot of beschikt over professionele kennisoverdrachtdiensten inclusief juridische, financiële, commerciële adviseurs en adviseurs op het gebied van de bescherming van intellectuele eigendom en de handhaving van intellectuele-eigendomsrechten, naast personeel met een technische achtergrond.

                  11.

                  Ontwikkelen en bekendmaken van een beleid inzake licentieverlening om de praktijken in de publieke onderzoeksorganisatie te harmoniseren en billijkheid bij alle transacties te waarborgen. Met name moeten, vooral ten aanzien van niet-Europese derden, overdrachten van het eigenaarschap over intellectuele eigendom dat in het bezit is van de publieke onderzoeksorganisatie, en de verlening van exclusieve licenties (1) zorgvuldig worden beoordeeld. Licenties voor exploitatiedoeleinden moeten adequate financiële of andere compensatie omvatten.

                  12.

                  Ontwikkelen en bekendmaken van een beleid voor het creëren van spin-offs, waarbij het personeel van de publieke onderzoeksorganisatie in voorkomend geval in de mogelijkheid wordt gesteld en wordt aangemoedigd zich te gaan bezighouden met het creëren van spin-offs, en de verhouding op lange termijn tussen spin-offs en de publieke onderzoeksorganisatie wordt verduidelijkt.

                  13.

                  Vaststellen van duidelijke principes betreffende de deling van de financiële opbrengsten van inkomsten uit kennisoverdracht tussen de publieke onderzoeksorganisatie, de afdeling en de uitvinders.

                  14.

                  Monitoren van activiteiten voor de bescherming van intellectuele eigendom en voor kennisoverdracht alsook daaraan gerelateerde prestaties, en regelmatig bekendmaken ervan. De onderzoeksresultaten van de publieke onderzoeksorganisatie, alle gerelateerde expertise en intellectuele-eigendomsrechten moeten voor de private sector zichtbaarder worden gemaakt om de exploitatie ervan te bevorderen.

            Beginselen betreffende onderzoek in samenwerkingsverband en contractonderzoek (2)

                  15.

                  De regels betreffende activiteiten voor onderzoek in samenwerkingsverband en contractonderzoek moeten verenigbaar zijn met de missie van elke partij. Zij moeten rekening houden met het niveau van private financiering en in overeenstemming zijn met de doelstellingen van de onderzoeksactiviteiten, met name om het commercieel en sociaaleconomisch effect van het onderzoek te maximaliseren, het doel van de publieke onderzoeksorganisatie om private onderzoeksfinanciering aan te trekken te ondersteunen, een intellectuele-eigendomspositie te behouden die verder academisch onderzoek en onderzoek in samenwerkingsverband mogelijk maakt, en te vermijden dat de verspreiding van de O&O-resultaten wordt belemmerd.

                  16.

                  IE-gerelateerde kwesties dienen op beheersniveau en zo vroeg mogelijk in het onderzoeksproject, idealiter voor de aanvang ervan, te worden verduidelijkt. Dit omvat onder meer toewijzing van het eigenaarschap over intellectuele eigendom dat ontstaat in het kader van het project (hierna „foreground”), inventarisatie van het intellectuele eigendom dat in het bezit is van de partijen voor de aanvang van het project (hierna „background”) en nodig is voor projectuitvoerings- of exploitatiedoeleinden, toegangsrechten (3) op foreground en background voor deze doeleinden, en inkomstendeling.

                  17.

                  Bij een onderzoeksproject in samenwerkingsverband moet de eigendom over de foreground bij de partij blijven die de foreground heeft gegenereerd, maar kan deze aan de verschillende partijen worden toegewezen op basis van een op voorhand gesloten contractuele overeenkomst die op adequate wijze de respectieve belangen, taken en financiële of andere bijdragen van de partijen aan het project weerspiegelt. Bij contractonderzoek bezit de private partij de door de publieke onderzoeksorganisatie gegenereerde foreground. Het project zou geen invloed mogen hebben op de eigendom over de background.

                  18.

                  De toegangsrechten (3) dienen door de partijen zo vroeg mogelijk in het onderzoeksproject, idealiter voor de aanvang ervan, te worden verduidelijkt. Wanneer dit noodzakelijk is voor de uitvoering van het onderzoeksproject of voor de exploitatie van de foreground van een partij, dienen de toegangsrechten op de foreground en de background van andere partijen beschikbaar te zijn onder voorwaarden die op adequate wijze de respectieve belangen, taken en financiële en andere bijdragen van de partijen aan het project weerspiegelen.

         (1)  Met betrekking tot O&O-resultaten die verschillende mogelijke toepassingsgebieden hebben, moeten exclusieve en onbeperkte, voor een bepaald toepassingsgebied verleende licenties worden vermeden. Als regel moet de POO bovendien voldoende rechten aan zich houden om verspreiding en verder onderzoek te vergemakkelijken.

         (2)  Wanneer een POO samen met een partner uit het bedrijfsleven onderzoek in samenwerkingsverband of contractonderzoek verricht, gaat de Commissie er automatisch van uit (er bestaat met andere woorden geen meldingsplicht) dat er via de POO geen indirecte staatssteun aan deze industriële partner wordt verleend als aan de voorwaarden van de communautaire kaderregeling inzake staatssteun voor onderzoek, ontwikkeling en innovatie (PB C 323 van 30.12.2006 — in het bijzonder de punten 3.2.1 en 3.2.2) is voldaan.

         (3)  Toegangsrechten zijn rechten die de partijen aan elkaar verlenen, in tegenstelling tot licenties, die aan derden worden verleend. Bepaald moet worden welke partijen welke foreground/background, voor onderzoeksdoeleinden en/of voor exploitatiedoeleinden, en onder welke voorwaarden kunnen gebruiken.

      BIJLAGE II
      Geïnventariseerde overheidspraktijken die het beheer van intellectuele eigendom bij kennisoverdracht door universiteiten en andere publieke onderzoeksorganisaties vergemakkelijken
      Kennisoverdracht als een strategische missie van publieke onderzoeksorganisaties

                  1.

                  Kennisoverdracht tussen universiteiten en bedrijven is een permanente politieke en operationele prioriteit voor alle publieke instellingen voor onderzoeksfinanciering in een lidstaat, zowel op nationaal als op regionaal niveau.

                  2.

                  Het onderwerp valt duidelijk onder de verantwoordelijkheid van een ministerie, dat belast is met de coördinatie van initiatieven voor het bevorderen van kennisoverdracht met andere ministeries.

                  3.

                  Elk ministerie en elke regionale overheidsinstantie die zich bezighoudt met kennisoverdracht, wijst een ambtenaar aan die het effect hiervan moet monitoren. Deze ambtenaren komen regelmatig samen om informatie uit te wisselen en te bespreken hoe de kennisoverdracht kan worden verbeterd.

            Beleidslijnen voor het beheer van intellectuele eigendom

                  4.

                  Goed beheer van uit publieke financiering voortkomend intellectuele eigendom wordt bevorderd, met dien verstande dat dit gebeurt volgens vastomlijnde beginselen waarbij rekening wordt gehouden met de legitieme belangen van het bedrijfsleven (bijvoorbeeld tijdelijke geheimhoudingsplicht).

                  5.

                  Het onderzoeksbeleid ondersteunt het inschakelen van de private sector om technologische behoeften in kaart te helpen brengen, private investeringen in onderzoek te bevorderen en de exploitatie van de resultaten van publiek gefinancierd onderzoek aan te moedigen.

            Capaciteiten en vaardigheden voor kennisoverdracht

                  6.

                  Voor publieke onderzoeksorganisaties en hun personeel zijn voldoende middelen en stimulansen beschikbaar om zich te gaan bezighouden met kennisoverdracht.

                  7.

                  Er worden maatregelen genomen om ervoor te zorgen dat publieke onderzoeksorganisaties over opgeleid personeel kunnen beschikken (zoals functionarissen voor technologieoverdracht) en dit gemakkelijker in dienst kunnen nemen.

                  8.

                  Er wordt een set modelcontracten beschikbaar gesteld alsook een beslissingsinstrument om op basis van een aantal parameters het meest geschikte modelcontract te helpen selecteren.

                  9.

                  Voordat nieuwe mechanismen ter bevordering van kennisoverdracht (zoals mobiliteits- of financieringsregelingen) worden opgezet, worden de relevante stakeholdersgroepen, inclusief kleine, middelgrote en grote ondernemingen alsook publieke onderzoeksorganisaties, geraadpleegd.

                  10.

                  De bundeling van middelen door publieke onderzoeksorganisaties op lokaal of regionaal niveau wordt bevorderd daar waar deze niet de kritische massa aan onderzoeksbestedingen hebben die een eigen dienst voor kennisoverdracht of een eigen intellectuele-eigendomsmanager verantwoorden.

                  11.

                  Voor de ondersteuning van onderzoeksspin-offs worden programma’s opgezet die voorzien in ondernemerschapsopleidingen en gericht zijn op sterke interactie van publieke onderzoeksorganisaties met lokale starterscentra, kredietverstrekkers, bureaus voor ondersteuning van het bedrijfsleven, enz.

                  12.

                  Er wordt overheidsfinanciering ter beschikking gesteld voor het ondersteunen van kennisoverdracht en interactie met het bedrijfsleven bij publieke onderzoeksorganisaties, inclusief het inhuren van experts.

            Coherentie bij transnationale samenwerking

                  13.

                  Om transnationale kennisoverdracht te bevorderen en samenwerking met partijen uit andere landen te vergemakkelijken, zijn er duidelijke regels om te bepalen wie de eigenaar is van uit publiek gefinancierd onderzoek voortkomend intellectuele eigendom; deze informatie alsook informatie over alle financieringsvoorwaarden die op de kennisoverdracht van invloed kunnen zijn, is gemakkelijk verkrijgbaar. Bij publieke onderzoeksorganisaties wordt in de meeste EU-lidstaten normaal de instelling en niet de onderzoeker de jure als de eigenaar van intellectuele eigendom aangemerkt.

                  14.

                  Bij de ondertekening van internationale overeenkomsten voor onderzoekssamenwerking hebben alle deelnemers soortgelijke rechten krachtens de voorwaarden die gelden ten aanzien van projecten die in het kader van de regelingen van beide landen worden gefinancierd, met name wat betreft de toegang tot intellectuele-eigendomsrechten en gerelateerde gebruiksvoorwaarden.

            Kennisverspreiding

                  15.

                  De publieke instellingen voor onderzoeksfinanciering zorgen ervoor dat collegiaal getoetste wetenschappelijke publicaties die uit publiek gefinancierd onderzoek voortkomen, vrij toegankelijk zijn.

                  16.

                  Vrije toegang tot onderzoeksgegevens wordt, rekening houdend met beperkingen in verband met commerciële exploitatie, bevorderd in overeenstemming met de Principles and Guidelines for Access to Research Data from Public Funding van de OESO.

                  17.

                  Er worden archieffaciliteiten voor onderzoeksresultaten (zoals internetbewaarplaatsen) ontwikkeld met publieke financiële middelen in het kader van een beleid inzake vrije toegang.

            Voortgangscontrole van de uitvoering

                  18.

                  De nodige mechanismen worden opgezet ten behoeve van de controle en de evaluatie van de voortgang die door nationale publieke onderzoeksorganisaties in het kader van kennisoverdracht wordt gemaakt, bijvoorbeeld jaarverslagen van de individuele publieke onderzoeksorganisaties. Deze informatie wordt, samen met beste praktijken, ook aan andere lidstaten ter beschikking gesteld.


Belangrijke juridische mededeling

|

52005SC0230

Aanbeveling voor een advies van de Raad overeenkomstig artikel 9, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde convergentieprogramma van het Verenigd Koninkrijk voor de periode 2003/04 tot en met 2009/10  /* SEC/2005/0230 def. */

	[pic] | COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN |Brussel, 16.2.2005SEC(2005) 230 definitiefAanbeveling voor eenADVIES VAN DE RAADovereenkomstig artikel 9, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde convergentieprogramma van het Verenigd Koninkrijk voor de periode 2003/04 tot en met 2009/10(door de Commissie ingediend)  TOELICHTINGIn Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid[1] is bepaald dat niet-deelnemende lidstaten, dat wil zeggen de lidstaten die de eenheidsmunt niet hebben aangenomen, vóór 1 maart 1999 bij de Raad en de Commissie een convergentieprogramma moesten indienen. Overeenkomstig artikel 9 van deze verordening diende de Raad elk convergentieprogramma te onderzoeken op basis van evaluaties door de Commissie en het bij artikel 114 van het Verdrag ingestelde comité (het Economisch en Financieel Comité). Op basis van een aanbeveling van de Commissie en na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité bracht de Raad vervolgens advies uit na zelf het programma te hebben onderzocht. Ingevolge de verordening moeten de lidstaten jaarlijks een geactualiseerd convergentieprogramma indienen, dat eveneens volgens deze zelfde procedure door de Raad kan worden onderzocht.Het eerste convergentieprogramma van het Verenigd Koninkrijk voor de periode 1997/98 tot en met 2003/04 werd op 22 december 1998 ingediend en op 8 februari 1999 door de Raad beoordeeld. Daarna is er jaarlijks een geactualiseerd programma gepresenteerd. Op 17 december 2004 heeft het Verenigd Koninkrijk zijn meest recente actualisering van het convergentieprogramma ingediend. De diensten van de Commissie hebben een technische analyse van dit geactualiseerde programma verricht en daarbij rekening gehouden met de economische najaarsprognoses 2004 van de diensten van de Commissie, de gedragscode[2], de algemeen aanvaarde methode voor de schatting van de potentiële productie en de conjunctuurgezuiverde saldi, de aanbevelingen in de globale richtsnoeren voor het economisch beleid voor de periode 2003-2005 en de beginselen die zijn vervat in de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement van 27 november 2002 betreffende de verbetering van de coördinatie van het begrotingsbeleid[3]. Op grond hiervan komen zij tot de volgende evaluatie:-  Op 17 december 2004 hebben de Britse autoriteiten de zesde actualisering van hun convergentieprogramma (hierna: "het geactualiseerde programma") ingediend, dat de periode 2003/04 tot en met 2009/10 bestrijkt. In het geactualiseerde programma zijn de laatste prognoses van de autoriteiten voor de openbare financiën opgenomen zoals die zijn gepubliceerd in het Pre-Budget Report 2004 (PBR) van 2 december 2004. Het programma is gedeeltelijk in overeenstemming met de gegevensvereisten van de herziene "gedragscode voor de inhoud en de vorm van de stabiliteits- en convergentieprogramma's". De gegevens in verband met de totale uitgaven en inkomsten zijn niet opgesteld volgens de geharmoniseerde ESR 95-basis. Voorts werd bij de informatieverstrekking evenmin gebruik gemaakt van de gestandaardiseerde tabellen waarover in het kader van de gedragscode overeenstemming was bereikt. Bovendien worden de ontvangsten uit de verkoop van UMTS-frequenties in het geactualiseerde programma nog steeds beschouwd als een jaarlijkse inkomstenbron in plaats van als een verkoop van activa. Ten slotte wordt geen informatie verstrekt over het belang van deze ontvangsten voor de prognoses op het gebied van de openbare financiën.-  In het macro-economische basisscenario wordt gerekend op een stabiele economische groei, die in 2006 en daarna een dalende tendens zal vertonen. Naar verwachting zullen er zich enige verschuivingen voordoen in de samenstelling van de groei, waarbij wordt voorspeld dat: de binnenlandse vraag zal verzwakken en het recente remmende effect van de netto-uitvoer op de groei zal wegvallen. Afgaande op de momenteel beschikbaar gegevens lijken de in het programma geschetste macro-economische prognoses grotendeels plausibel te zijn, ondanks de risico's van een tegenvallende groei op korte termijn. Voor 2005 lijkt de prognose aan de optimistische kant. Toch is ze in overeenstemming met de voorspelling van de diensten van de Commissie voor 2006. Wat 2007 en de latere jaren betreft, ligt de trendmatige groei volgens de prognose van de Britse autoriteiten iets lager dan de recentste ramingen van de potentiële groei die door de diensten van de Commissie werden opgesteld.-  Er zij evenwel op gewezen dat de Britse autoriteiten hun prognoses voor de openbare financiën baseren op een scenario waarin de trendmatige productiegroei een kwart procentpunt lager ligt dan het percentage dat in het macro-economische basisscenario wordt gehanteerd. Zelfs bij dit scenario, waarin wordt uitgegaan van een tragere groei, bestaat er een risico dat de BBP-groei in 2005 lager uitvalt dan voorspeld. Vermoedelijk zal evenwel blijken dat de hypothese voor de trendmatige productiegroei op middellange termijn aan de voorzichtige kant was.-  Ondanks een sterke arbeidsmarkt en een stijging van de gemiddelde lonen was de HICP-inflatie gedurende geheel 2004 gematigd en lag ze meestal ver onder de officiële inflatiedoelstelling van 2%. Om druk op de prijzen te voorkomen, heeft de Bank of England in de loop van het jaar haar beleidstarief vier keer verhoogd, hetgeen resulteerde in een cumulatieve stijging van de reporente sinds november 2003 met 125 basispunten tot 4,75%. Tijdens het eerste halfjaar deed er zich een lichte nominale stijging voor van de effectieve wisselkoers van het pond sterling. Nadien viel het pond sterling echter terug en tegen eind 2004 was de wisselkoers nauwelijks gewijzigd in vergelijking met het begin van het jaar. De bilaterale wisselkoers ten opzichte van de euro weerspiegelde deze ontwikkelingen: tijdens het eerste halfjaar van 2004 steeg hij, terwijl hij aan het einde van het jaar bijna opnieuw het niveau had bereikt van twaalf maanden geleden. In het afgelopen jaar vertoonde de ontwikkeling van de Britse obligatierendementen een vrij grote overeenkomst met de op de internationale obligatiemarkten opgetekende trends. Het rendementsverschil tussen Britse en Duitse overheidsobligaties met een looptijd van tien jaar steeg evenwel van ongeveer 50 basispunten in het begin van 2004 tot een hoogtepunt van bijna 100 basispunten medio november, als gevolg van een groter verschil tussen de kortetermijnrentevoeten en omdat het Verenigd Koninkrijk netto meer overheidsobligaties heeft uitgegeven dan in de voorbije jaren.-  Het kader voor het Britse begrotingsbeleid is gebaseerd op twee binnenlandse begrotingsregels voor de overheidssector als geheel: de "regel" (waarbij erop wordt toegezien dat de overheid in de loop van de conjunctuurcyclus alleen leent om netto-investeringen te financieren en niet voor lopende uitgaven) en de "houdbare investeringsregel" (waarbij erop wordt toegezien dat de netto-overheidsschuld gedurende de gehele conjunctuurcyclus "op een stabiel en voorzichtig niveau" van minder dan 40% van het BBP blijft). Binnen dit kader wordt in het geactualiseerde programma uitgegaan van een daling van het tekort van 3,2% van het BBP in het begrotingsjaar 2003/04 tot onder de referentiewaarde van 3% van het BBP in het begrotingsjaar 2004/05 (in het kader van het stabiliteits- en groeipact is het begrotingsjaar de referentieperiode voor de beoordeling van de openbare financiën van het Verenigd Koninkrijk). Nadien zal het tekort volgens het geactualiseerde programma op middellange termijn geleidelijk afnemen, zij het tot niet minder dan 1,7% in het begrotingsjaar 2008/09. De uitgavenquote blijft stijgen in overeenstemming met de beleidsprioriteiten van de regering, die onder meer een toename van de netto-investeringen nastreeft. De verwachte stijging van de inkomstenquote zou evenwel leiden tot een algemene verbetering van het overheidssaldo. In vergelijking met de vorige actualisering zijn de tekortprognoses voor het begrotingsjaar 2006/07 opwaarts bijgesteld, hoewel de macro-economische vooruitzichten in wezen ongewijzigd zijn gebleven. De tekortprognoses voor het begrotingsjaar 2007/08 blijven evenwel gehandhaafd. Het is dus de bedoeling dat de soepeler begrotingsstrategie op korte termijn na het begrotingsjaar 2005/06 wordt gevolgd door een ingrijpender consolidatie van de openbare financiën dan in de vorige actualisering was aangegeven.-  Vooral in de eerstkomende jaren lijkt het risico te bestaan dat het tekort hoger uitvalt dan verwacht. Met name in het begrotingsjaar 2004/2005 zou het tekort de drempel van 3% van het BBP kunnen overschrijden. Zowel op korte als op middellange termijn zijn er risico's als gevolg van de vrij optimistische groeiprognose voor 2005 en een mogelijk tegenvallend herstel op het vlak van de ontvangsten, in het bijzonder die uit hoofde van de vennootschapsbelasting. Vooral in de periode vanaf het begrotingsjaar 2006/07, waarin volgens de prognose de uitgavengroei trager zal verlopen, is het mogelijk dat overheidsdiensten moeilijkheden zullen ondervinden om met beperktere middelen rond te komen en daarom gecumuleerde niet-uitgegeven bedragen zouden kunnen aanspreken. Vanaf het begrotingsjaar 2006/07 worden deze neerwaartse risico's evenwel gecompenseerd door de vrij voorzichtige macro-economische prognoses.-  In het licht van deze risicobeoordeling lijkt de in het programma geschetste begrotingsstrategie ontoereikend te zijn om een veiligheidsmarge verschaffen die voldoende ruim is om te voorkomen dat het tekort tijdens de programmaperiode bij normale macro-economische fluctuaties de drempel van 3% van het BBP overschrijdt. De strategie volstaat evenmin om tegen het begrotingsjaar 2009/10 een begrotingssituatie te bewerkstelligen die vrijwel in evenwicht is, hetgeen de middellangetermijndoelstelling is die volgens het stabiliteits- en groeipact moet worden nagestreefd. Tegelijkertijd moet evenwel worden opgemerkt dat de schuldquote vrij laag is en dat de prognoses voor de begrotingssaldi worden beïnvloed door de uitvoering van het bovenvermelde uitgebreide programma van overheidsinvesteringen.-  Verwacht wordt dat de bruto-schuldquote tijdens de programmaperiode een bescheiden stijging zal laten zien (grotendeels als gevolg van primaire tekorten) en in het begrotingsjaar 2007/08 met bijna 43% van het BBP een hoogtepunt zal bereiken. Hiermee zou de schuldquote dus nog ver onder de in het Verdrag vastgestelde referentiewaarde van 60% van het BBP uitkomen.-  Het programma bevat een korte bespreking van de structurele hervormingsplannen van de regering sedert de vorige actualisering, waarbij gegevens worden verstrekt over de hervorming van de arbeids-, product- en kapitaalmarkten. Voorts worden in het programma aanvullende maatregelen vermeld die tot doel hebben de kwaliteit van de openbare financiën te verbeteren door middel van een belangrijk programma voor het verhogen van de efficiëntie van de overheidssector, hetgeen strookt met de aanbeveling die in de globale richtsnoeren voor het economisch beleid 2003-2005 was opgenomen, namelijk dat de Britse autoriteiten erop moeten toezien dat de openbare diensten die betrokken zijn bij de aangekondigde verhogingen van de overheidsuitgaven "… efficiënt en met de nodige aandacht voor kosteneffectiviteit worden verleend". In het geactualiseerde programma wordt ook melding gemaakt van ernstige inspanningen die momenteel worden geleverd om de productiemeting in de overheidssector te verbeteren.-  Het Verenigd Koninkrijk lijkt zich in een vrij gunstige positie te bevinden wat de houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn betreft. Positief in dit verband zijn de vrij lage Britse schuldquote en de sterke nadruk die de Britse autoriteiten in de bestaande beleidsmaatregelen hebben gelegd op de houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn. De in het programma geschetste strategie is hoofdzakelijk gebaseerd op het totstandbrengen van een hoge en stabiele economische groei op lange termijn. Gezonde en houdbare openbare financiën worden hiervoor als noodzakelijk beschouwd. Er moet rekening worden gehouden met hogere leeftijdsgebonden uitgaven, aangezien ontoereikende voorzieningen voor particuliere pensioenen gevolgen kunnen hebben voor de Britse openbare financiën. In april 2005 zal evenwel het Pension Protection Fund (pensioengarantiefonds) worden opgericht, dat tot doel heeft bescherming te bieden aan alle deelnemers aan toegezegd-pensioengerechtigden die insolvabel worden. De doeltreffendheid van deze regeling moet evenwel nog worden getoetst. Het naleven van de binnenlandse begrotingsregels zou er bovendien toe leiden dat elk toename van de voorzieningen voor overheidspensioenen (gemiddeld over de gehele begrotingscyclus) door inkomsten of door verschuivingen in de uitgaven kan worden gefinancierd. Door de relatief lage belastingdruk in het Verenigd Koninkrijk zouden alle onevenwichtigheden die zich op langere termijn kunnen voordoen, vlot moeten kunnen worden opgevangen.-  Algemeen genomen is het in het geactualiseerde programma geschetste economische beleid gedeeltelijk in overeenstemming met de aan het Verenigd Koninkrijk gerichte landenspecifieke aanbeveling op het gebied van de openbare financiën die was opgenomen in de actualisering 2004 van de globale richtsnoeren voor het economisch beleid, namelijk dat het aangewezen is dat het Verenigd Koninkrijk zijn conjunctuurgezuiverde begrotingssituatie verbetert, hetgeen strookt met een begrotingssituatie die op middellange termijn vrijwel in evenwicht is of een overschot vertoont. Voor het begrotingsjaar 2004/2005 kan op grond van de begrotingsresultaten niet worden vastgesteld dat aanzienlijke vooruitgang werd geboekt en zowel de uitgaven als de inkomsten zijn met een hoge mate van onzekerheid omgeven, waardoor het reeds vermelde risico blijft bestaan dat het tekort de drempel van 3% van het BBP overschrijdt. Bovendien zijn de voorgenomen, enigszins expansieve begrotingsstrategie voor het begrotingsjaar 2005/06 en de begrotingsstrategie op middellange termijn niet in overeenstemming met de aanbeveling in de globale richtsnoeren voor het economisch beleid.-  In het licht van de bovenstaande beoordeling verdient het aanbeveling dat het Verenigd Koninkrijk erop toeziet dat het tekort zoals gepland in het begrotingsjaar 2004/2005 lager uitvalt dan 3% van het BBP en de conjunctuurgezuiverde begrotingssituatie verbetert om op middellange termijn te bewerkstellingen en te handhaven die vrijwel in evenwicht is of een overschot vertoont.Op grond van deze evaluatie heeft de Commissie de aangehechte aanbeveling voor een advies van de Raad over het geactualiseerde convergentieprogramma van het Verenigd Koninkrijk vastgesteld. Zij zal deze aanbeveling doen toekomen aan de Raad.Aanbeveling voor eenADVIES VAN DE RAADovereenkomstig artikel 9, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde convergentieprogramma van het Verenigd Koninkrijk voor de periode 2003/04 tot en met 2009/10DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid[4], en met name op artikel 9, lid 3,Gelet op de aanbeveling van de Commissie,Na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité,BRENGT HET VOLGENDE ADVIES UIT:1.  Op 8 maart 2005 heeft de Raad het geactualiseerde convergentieprogramma van het Verenigd Koninkrijk voor de periode 2003/04 tot en met 2009/10 onderzocht. Het programma voldoet gedeeltelijk aan de gegevensvereisten van de herziene "gedragscode voor de inhoud en de vorm van de stabiliteits- en convergentieprogramma's". De gegevens in verband met de totale uitgaven en inkomsten zijn niet opgesteld volgens een geharmoniseerde ESR 95-basis. Voorts werd bij de informatieverstrekking evenmin gebruik gemaakt van de gestandaardiseerde tabellen waarover in kader van de gedragscode overeenstemming was bereikt. Bovendien worden de ontvangsten uit de verkoop van UMTS-frequenties in het geactualiseerde programma nog steeds beschouwd als een jaarlijkse inkomstenbron in plaats van als een verkoop van activa. Ten slotte wordt geen informatie verstrekt over het belang van deze ontvangsten voor de prognoses op het gebied van de openbare financiën. Het Verenigd Koninkrijk wordt bijgevolg verzocht volledige overeenstemming met de gegevensvereisten tot stand te brengen.2.  In het programma zijn twee verschillende scenario's voor de macro-economische en de begrotingsprognoses opgenomen: een macro-economisch basisscenario en een scenario dat uitgaat van een lagere groei en gebaseerd is op de hypothese dat de trendmatige productiegroei een kwart procentpunt lager ligt dan in het basisscenario. De prognoses voor de openbare financiën zijn gebaseerd op het scenario dat uitgaat van een lagere groei. Dit scenario wordt dus beschouwd als het referentiescenario voor de beoordeling van de begrotingsprognoses en is op vrij plausibele hypotheses gebaseerd. In het scenario wordt gerekend op een reële BBP-groei van 3% in 2005 – hetgeen slechts iets lager is dan de groei van 3,5% in 2004 – die tegen het begrotingsjaar 2007/08 zal afnemen tot 2,25%. Afgaande op de momenteel beschikbare informatie is er een risico dat de BBP-groei in 2005 lager zal uitvallen dan voorspeld, aangezien de groeiraming voor dat jaar zich in de buurt van de bovengrens van de thans gangbare prognoses bevindt. Vermoedelijk zal evenwel blijken dat de hypothese voor de trendmatige productiegroei die, aan de prognoses voor de openbare financiën op middellange termijn ten grondslag ligt, aan de voorzichtige kant was. Ook de in het programma vervatte prognoses voor de inflatie lijken realistisch te zijn.3.  Het kader voor het Britse begrotingsbeleid is gebaseerd op twee binnenlandse begrotingsregels voor de overheidssector: de "gulden regel" (waarbij erop wordt toegezien dat de overheid in de loop van de conjunctuurcyclus alleen leent om netto-investeringen te financieren en niet voor lopende uitgaven) en de "houdbare investeringsregel" (waarbij erop wordt toegezien dat de netto-overheidsschuld gedurende de gehele conjunctuurcyclus "op een stabiel en voorzichtig niveau" van minder dan 40% van het BBP blijft). Binnen dit kader wordt in het geactualiseerde programma uitgegaan van een daling van het tekort van een verwachte 3,2% van het BBP in het begrotingsjaar 2003/04 tot onder de referentiewaarde van 3% van het BBP in het begrotingsjaar 2004/05 (in het kader van het stabiliteits- en groeipact is het begrotingsjaar de referentieperiode voor de beoordeling van de openbare financiën van het Verenigd Koninkrijk). Nadien zal het tekort volgens het geactualiseerde programma op middellange termijn geleidelijk verder afnemen, zij het tot niet minder dan 1,7% in het begrotingsjaar 2008/09. De uitgavenquote blijft stijgen in overeenstemming met de beleidsprioriteiten van de regering. Indien de verwachte stijging van de inkomstenquote daadwerkelijk tot stand zou kunnen worden gebracht, zou dit evenwel leiden tot een algemene verbetering van het overheidssaldo. Wat het algemene uitgavenniveau betreft, zij erop gewezen dat een belangrijk programma van overheidsinvesteringen wordt uitgevoerd, dat tot doel heeft de algemene netto-overheidsinvesteringen op te trekken van 1,9% van het BBP in het begrotingsjaar 2004/05 tot 2,4% in het begrotingsjaar 2007/08. In vergelijking met de actualisering 2003 zijn de tekortprognoses voor zowel dit begrotingsjaar als het volgende in opwaartse zin bijgesteld. Volgens de in het geactualiseerde programma vervatte prognoses voor de middellange termijn zal de consolidatie van de overheidsfinanciën vanaf het begrotingsjaar 2005/06 enigszins sneller verlopen dan de prognoses uit de vorige actualisering lieten vermoeden.4.  Er is een duidelijk risico dat de begrotingsresultaten op korte termijn slechter uitvallen dan in het programma werd verwacht. Met name in het begrotingsjaar 2004/2005 zou het tekort de drempel 3% van het BBP kunnen overschrijden. Zowel op korte als op middellange termijn zijn er risico's als gevolg van de vrij optimistische groeiprognose voor het BBP in 2005 en een mogelijk tegenvallend herstel op het vlak van de ontvangsten, in het bijzonder die uit hoofde van de vennootschapsbelasting. Vooral in de periode vanaf het begrotingsjaar 2006/07, waarin volgens de prognose de uitgavengroei trager zal verlopen, is het mogelijk dat overheidsdiensten moeilijkheden zullen ondervinden om met beperktere middelen rond te komen en daarom gecumuleerde niet-uitgegeven saldi zouden kunnen aanspreken. Vanaf het begrotingsjaar 2006/07 worden deze neerwaartse risico's evenwel gecompenseerd door de vrij voorzichtige macro-economische prognoses.5.  In het licht van deze risicobeoordeling lijkt de in het programma uitgestippelde begrotingsstrategie niet toereikend te zijn om een veiligheidsmarge te verschaffen die voldoende ruim is om te voorkomen dat het tekort in de loop van de programmaperiode bij normale macro-economische fluctuaties de drempel van 3% van het BBP overschrijdt. De strategie volstaat evenmin om tegen het begrotingsjaar 2009/10 een begrotingssituatie te bewerkstellingen die vrijwel in evenwicht is, hetgeen de middellangetermijndoelstelling is die volgens het stabiliteits- en groeipact moet worden nagestreefd. Tegelijkertijd moet evenwel worden opgemerkt dat de schuldquote vrij laag is en dat de prognoses voor de begrotingssaldi worden beïnvloed door de uitvoering van het bovenvermelde uitgebreide programma van overheidsinvesteringen.6.  De bruto-schuldquote zou in het begrotingsjaar 2003/04 op 39,5% van het BBP zijn uitgekomen en daarmee ver onder de in het Verdrag gestelde referentiewaarde van 60% van het BBP zijn gebleven. Volgens het programma zal de schuldquote tot het begrotingsjaar 2009/10 een bescheiden stijging met minder dan twee procentpunt laten zien.7.  Ondanks de verwachte budgettaire kosten van de vergrijzing, lijkt het Verenigd Koninkrijk in een vrij gunstige positie te verkeren wat de houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn betreft. Positief in dit verband zijn de vrij lage Britse schuldquote en de sterke nadruk die de Britse autoriteiten in de bestaande beleidsmaatregelen hebben gelegd op de houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn. Er moet rekening worden gehouden met hogere leeftijdsgebonden uitgaven, aangezien ontoereikende voorzieningen voor particuliere pensioenen gevolgen kunnen hebben voor de Britse openbare financiën. In april 2005 zal evenwel het Pension Protection Fund (pensioengarantiefonds) worden opgericht, dat tot doel heeft bescherming te bieden aan alle deelnemers aan toegezegd-pensioengerechtigden die insolvabel worden. Deze maatregelen zijn wenselijk, maar de doeltreffendheid ervan moet evenwel nog worden getoetst. Door de relatief lage belastingdruk in het Verenigd Koninkrijk zouden alle onevenwichtigheden die zich op langere termijn kunnen voordoen, vlot moeten kunnen worden opgevangen.8.  Het in het geactualiseerde programma geschetste economische beleid is gedeeltelijk in overeenstemming met de aan het Verenigd Koninkrijk gerichte landenspecifieke aanbeveling op het gebied van de openbare financiën die was opgenomen in de actualisering 2004 van de globale richtsnoeren voor het economisch beleid, namelijk dat het aangewezen is voor het Verenigd Koninkrijk "om te proberen een buitensporig tekort te vermijden; de conjunctuurgezuiverde begrotingssituatie te verbeteren om de openbare financiën te consolideren, hetgeen strookt met een begrotingssituatie die op middellange termijn vrijwel in evenwicht is of een overschot vertoont". Het risico bestaat dat het tekort in het begrotingsjaar 2004/2005 de drempel van 3% van het BBP overschrijdt. Bovendien zijn de voorgenomen, enigszins expansieve begrotingsstrategie voor het begrotingsjaar 2005/06 en de begrotingsstrategie op middellange termijn niet in overeenstemming met de aanbeveling in de globale richtsnoeren voor het economisch beleid.* * *Gezien deze beoordeling acht de Raad het wenselijk dat het Verenigd Koninkrijk (i) erop toeziet dat het tekort zoals gepland in het begrotingsjaar 2004/2005 lager uitvalt dan 3% van het BBP en (ii) de conjunctuurgezuiverde begrotingssituatie verbetert om op middellange termijn een begrotingssituatie te bewerkstellingen en te handhaven die vrijwel in evenwicht is of een overschot vertoont.Vergelijking tussen de belangrijkste macro-economische en budgettaire prognoses1. Macro-economisch basisscenario | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 |Reëel BBP – basisscenario (verandering in %) | CP 12/2004 | 3,25 | 3 à 3,50 | 2,50 à 3 | 2,25 à2,75 | n.b. |COM | 3,3 | 2,8 | 2,8 | n.b. | n.b. |CP 12/2003 | 3 à 3,50 | 3 à 3,50 | 2,50 à 3 | n.b. | n.b. |HICP-inflatie (%) | CP 12/2004 | 1,25 | 1,75 | 2 | 2 | n.b. |COM | 1,4 | 1,9 | 2,0 | n.b. | n.b. |CP 12/2003 | 1,75 | 2 | 2 | n.b. | n.b. |2. Macro-economische prognose die ten grondslag ligt aan de overheidsfinanciën | 2004/05 | 2005/06 | 2006/07 | 2007/08 | 2008/09 |Reëel BBP – openbare financiën 2 (verandering in %) | CP 12/2004 | 3,25 | 3 | 2,50 | 2,25 | 2,25 |COM 3 | 3,3 | 2,8 | 2,8 | n.b. | n.b. |CP 12/2003 | 3,25 | 2,75 | 2,50 | 2,25 | 2,25 |HICP-inflatie (%) | CP 12/2004 | 1,25 | 1,75 | 2 | 2 | 2 |COM 3 | 1,4 | 1,9 | 2,0 | n.b. | n.b. |CP 12/2003 | 1,75 | 2 | 2 | 2 | 2 |Overheidssaldo4 (% van het BBP) | CP 12/2004 | -2,9 | -2,8 | -2,3 | -2,1 | -1,7 |COM 3 | -2,8 | -2,6 | -2,4 | n.b. | n.b. |CP 12/2003 | -2,7 | -2,5 | -2,2 | -2,1 | -1,9 |Primair saldo 5 (% van het BBP) | CP 12/2004 | -0,9 | -0,7 | -0,2 | -0,1 | n.b. |COM 3 | -0,9 | -0,6 | -0,4 | n.b. | n.b. |CP 12/2003 | -0,5 | -0,4 | n.b. | n.b. | n.b. |Conjunctuurgezuiverd saldo (% van het BBP) | CP 12/2004 | -2,8 | -2,9 | -2,3 | -2,0 | -1,6 |COM 3 | -2,7 | -2,4 | -2,1 | n.b. | n.b. |CP 12/2003 1 | -2,4 | -2,4 | -2,2 | -2,0 | -1,8 |Bruto overheidsschuld (% van het BBP) | CP 12/2004 | 40,9 | 41,8 | 42,4 | 42,8 | 42,8 |COM 3 | 40,4 | 40,9 | 41,2 | n.b. | n.b. |CP 12/2003 | 40,2 | 40,8 | 41,1 | 41,4 | 41,5 |Noot: 1 Berekeningen van de diensten van de Commissie op basis van de in het programma voorkomende informatie. 2 BBP-prognose die ten grondslag ligt aan de prognoses van de autoriteiten voor de overheidsfinanciën. Deze prognose is gebaseerd op een geraamde trendmatige groei die een kwart procentpunt lager ligt dan in het basisscenario van de autoriteiten. 3 Gegevens van de Commissie volgens kalenderjaar (bijvoorbeeld kalenderjaar 2004 stemt overeen met begrotingsjaar 2004/05). 4 De Britse autoriteiten nemen in hun prognoses voor het overheidssaldo jaarlijks voor ongeveer 1,4 miljard GBP aan ontvangsten op die afkomstig zijn van de verkoop van UMTS-licenties in 2000. Om de prognoses op een BTP-basis te brengen, moet dit worden gecorrigeerd. Hiertoe wordt jaarlijks ongeveer 0,1 procentpunt van het saldo afgetrokken (waardoor het tekort dus stijgt). De in de tabel vermelde gegevens werden verkregen nadat deze correctie door de diensten van de Commissie is toegepast op de gegevens van het geactualiseerde programma. 5 Bij de berekening van het primaire saldo houden de Britse autoriteiten geen rekening met de netto-rente. Anders dan de Commissie laten ze dus niet uitsluitend de rentebetalingen buiten beschouwing. De vermelde cijfers werden verkregen op basis van een herberekening door de diensten van de Commissie van de cijfers die in tabel 4.4 van het geactualiseerde programma zijn opgenomen. Bronnen: Convergentieprogramma (CP); najaarsprognoses 2004 van de diensten van de Commissie (COM); berekeningen van de diensten van de Commissie. | [1] PB L 209 van 2.8.1997. Alle documenten waarnaar in deze tekst wordt verwezen, zijn te vinden op de volgende website: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm.[2] Herzien advies van het Economisch en Financieel Comité over de inhoud en de vorm van de stabiliteits- en convergentieprogramma's, door de Raad (Ecofin) op 10.7.2001 bekrachtigd.[3] COM(2002) 668 van 27.11.2002.[4] PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1. Alle documenten waarnaar in deze tekst wordt verwezen, zijn te vinden op de volgende website: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm.


				|

		52013DC0362

			Aanbeveling voor een AANBEVELING VAN DE RAAD over het nationale hervormingsprogramma 2013 van Italië en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma van Italië voor 2012-2017 /* COM/2013/0362 final - 2013/ () */

			   	Aanbeveling voor een
AANBEVELING VAN DE RAAD
over het nationale hervormingsprogramma 2013
van Italië
en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma van Italië voor 2012-2017
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van
de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148, lid 4,
Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de
Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties
en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid[1], en met name artikel 5, lid 2,
Gezien Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het
Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 betreffende de
preventie en correctie van macro-economische onevenwichtigheden[2], en met name artikel 6, lid 1,
Gezien de aanbeveling van de Europese
Commissie[3],
Gezien de resoluties van het Europees
Parlement[4],
Gezien de conclusies van de Europese Raad,
Gezien het advies van het Comité voor de
werkgelegenheid,
Na raadpleging van het Economisch en
Financieel Comité,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)       Op 26 maart 2010 heeft de
Europese Raad zijn goedkeuring gehecht aan het voorstel van de Commissie voor
een nieuwe groei- en werkgelegenheidstrategie; deze Europa 2020-strategie
moet voor betere coördinatie van het economisch beleid zorgen en zal zich
toespitsen op de sleutelgebieden waarop Europa's potentieel voor duurzame groei
en concurrentievermogen een krachtige impuls nodig heeft.
(2)       De Raad heeft op 13 juli 2010,
op grond van voorstellen van de Commissie, een aanbeveling inzake de globale
richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten en de Unie (2010-2014)
en op 21 oktober 2010 een besluit betreffende de richtsnoeren voor het
werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten[5]
vastgesteld, die samen de "geïntegreerde richtsnoeren" vormen. De
lidstaten werd verzocht in hun nationaal economisch en werkgelegenheidsbeleid
met de geïntegreerde richtsnoeren rekening te houden.
(3)       Op 29 juni 2012 hebben de
staatshoofden en regeringsleiders besloten tot een Pact voor groei en banen,
dat een samenhangend kader biedt voor actie op het niveau van de lidstaten, de
EU en de eurozone, waarbij alle mogelijke hefbomen, instrumenten en
beleidsvormen worden ingezet. Zij hebben bepaald welke maatregelen op het
niveau van de lidstaten moeten worden genomen, en met name verklaard
vastbesloten te zijn om de doelstellingen van de Europa 2020-strategie te
verwezenlijken en de landenspecifieke aanbevelingen uit te voeren.
(4)       Op 6 juli 2012 heeft de Raad
een aanbeveling over het nationale hervormingsprogramma voor 2012 van Italië
vastgesteld en een advies over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van
Italië voor de periode 2011-2015 uitgebracht.
(5)       Op 28 november 2012 heeft de
Commissie haar goedkeuring gehecht aan de jaarlijkse groeianalyse[6] en daarmee de aanzet gegeven
tot het Europees semester 2013 voor coördinatie van het economisch beleid.
Eveneens op 28 november 2012 heeft de Commissie op grond van Verordening (EU)
nr. 1176/2011 het waarschuwingsmechanismeverslag[7]
aangenomen. Daarin werd Italië genoemd als een van de lidstaten die aan een
diepgaande evaluatie zouden worden onderworpen.
(6)       Op 14 maart 2013 heeft de
Europese Raad de prioriteiten inzake financiële stabiliteit,
begrotingsconsolidatie en groeibevorderende maatregelen goedgekeurd. Hij
benadrukte dat moet worden gestreefd naar gedifferentieerde, groeivriendelijke
begrotingsconsolidatie, normalisering van de kredietverschaffing aan de
economie, bevordering van groei en concurrentievermogen, aanpakken van de
werkloosheid en van de sociale gevolgen van de crisis, en modernisering van de
overheidsdiensten.
(7)       Op 10 april 2013 heeft de
Commissie de uitkomsten gepubliceerd van de diepgaande evaluatie[8] voor Italië die zij op grond
van artikel 5 van Verordening (EU) nr. 1176/2011 heeft
uitgevoerd. Op basis van haar analyse concludeert de Commissie dat Italië wordt
geconfronteerd met macro-economische onevenwichtigheden die een vastberaden
beleidsoptreden verdienen. Met name het verlies aan concurrentievermogen en de
hoge overheidsschuld in een door aanhoudend zwakke groei gekenmerkt klimaat
blijven de belangrijkste macro-economische onevenwichtigheden van Italië
vormen.
(8)       Op 11 april 2013 heeft Italië
zijn stabiliteitsprogramma voor de periode 2012-2017 en zijn nationale
hervormingsprogramma 2013 ingediend. Na de indiening van deze programma's heeft
de op 28 april 2013 nieuw benoemde regering het voornemen kenbaar gemaakt om de
agenda van structurele hervormingen te versterken en tegelijk de in het
stabiliteitsprogramma geformuleerde begrotingsdoelstellingen bevestigd. Op 17 mei
2013 werd een decreto-legge goedgekeurd dat nieuwe bepalingen bevat over de
onroerendzaakbelasting en de uitbreiding van de loonsuppletieregeling voor
gedeeltelijk werkloze werknemers. Om met de onderlinge verbanden rekening te
houden zijn beide programma's en de nieuw door de regering genomen maatregelen
terzelfder tijd geëvalueerd.
(9)       In het licht van de
overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad verrichte evaluatie van
het stabiliteitsprogramma 2013-2017 is de Raad van oordeel dat het aan de
begrotingsprognoses van het programma ten grondslag liggende macro-economische
scenario optimistisch is voor 2014, vergeleken met de voorjaarsprognoses 2013
van de Commissie. Het is plausibel vanaf 2015, maar wel in de aanname dat de
goedgekeurde structurele hervormingen volledig worden uitgevoerd, hetgeen een
uitdaging belooft te zijn. De in het programma uitgetekende begrotingsstrategie
werd door de nieuwe regering bevestigd en door het Italiaanse Parlement bekrachtigd.
Zij zet in op het handhaven van het tekort onder 3% van het bbp gedurende de
hele programmaperiode, op het bereiken van de middellangetermijndoelstelling
(hierna "MTD" genoemd) in 2013 en op een schuldquote die vanaf 2014
op een neerwaarts pad wordt gebracht. Het programma bevestigt de MTD van een
begrotingssituatie die structureel in evenwicht is, hetgeen in overeenstemming
is met het stabiliteits- en groeipact. Het tekort werd in 2012 teruggebracht
tot 3% van het bbp en de verwachting is dat het, volgens de op 3 mei 2013
bekendgemaakte voorjaarsprognoses van de Commissie, in 2013-2014 onder de
referentiewaarde zal blijven. De bepalingen die de Italiaanse regering op 17 mei
2013 heeft goedgekeurd, blijken bij een beoordeling geen significant effect te
hebben op het tekort, mits zij consequent worden toegepast. Na een verbetering
van 2,7 procentpunt van het bbp over de periode 2009-2012, zal het structurele
saldo, uitgedrukt als percentage van het bbp, bij een voorts ongewijzigd beleid
volgens de prognoses in 2013 verder verbeteren met 1 procentpunt (tot - 0,5%)
en in 2014 marginaal verslechteren. Het structurele primaire saldo zou in 2014
uitkomen op bijna 5% van het bbp. De voor 2013 verwachte structurele
aanpassing is passend, mede op basis van een analyse van uitgaven, ongerekend
discretionaire maatregelen aan de ontvangstenzijde, terwijl de prognose voor 2014
een afwijking laat zien van het aanpassingstraject richting de MTD. Volgens het
programma zal de overheidsschuld in 2013 een piek bereiken en nadien beginnen
te dalen, mede dankzij de verwachte privatiseringsopbrengsten van 1 procentpunt
van het bbp per jaar. In de prognoses blijft de schuldquote echter toenemen,
mede door het voldoen van handelsschulden, hetgeen zorgt voor een toename met rond
2,5 procentpunt in de periode 2013-2014, terwijl geen privatiseringsopbrengsten
zijn opgenomen, omdat de details daarvan nog niet nader zijn uitgewerkt. Vanaf 2013
zit Italië in een overgangsperiode van drie jaar met betrekking tot de
vervulling van het schuldcriterium en het schuldtraject in het
stabiliteitsprogramma zorgt ervoor dat voldoende vooruitgang wordt geboekt in
de richting van het vervullen van dat criterium. De prognoses voor het
overheidstekort en de overheidsschuld berusten echter op de volledige
uitvoering van de goedgekeurde begrotingsmaatregelen en structurele
hervormingen, die van cruciaal belang zijn om het vertrouwen van de markt vast
te houden en groei en werkgelegenheid te stimuleren.
(10)     Ook al zijn belangrijke
hervormingen goedgekeurd om de begroting beter houdbaar te maken en groei te
stimuleren, toch blijft de volledige tenuitvoerlegging van die hervormingen een
uitdaging vormen en is er ruimte voor verdere maatregelen. Diverse cruciale
maatregelen die werden voorgesteld, zijn nog niet goedgekeurd of vergen nog
verdere uitvoeringswetgeving en het risico bestaat dat de concrete invulling
daarvan niet consequent wordt opgevolgd op de verschillende overheidsniveaus.
De doelmatigheid van de overheidsdiensten wat betreft het regelgevings- en
procedureraamwerk, de bestuurlijke kwaliteit en de administratieve capaciteit
blijven lijden onder aanzienlijke zwakke punten die ten koste gaan van de
uitvoering van hervormingen en het ondernemingsklimaat.
(11)     De voltooiing van de
hervorming van de civiele rechtspraak door de snelle uitvoering van de
herziening van de organisatie van de rechtbanken en het terugdringen van de
buitensporige doorlooptijden van zaken, het wegwerken van de achterstand bij de
rechtbanken en het terugbrengen van het grote aantal processen zijn nodig om
het ondernemingsklimaat te verbeteren. Na het arrest van het Grondwettelijk Hof
van oktober 2012 ten aanzien van bemiddeling zijn initiatieven nodig om het
gebruik van mechanismen voor buitengerechtelijke geschillenbeslechting te
bevorderen. Corruptie vormt een ernstig punt van zorg, omdat deze kosten
meebrengt van naar raming 4% van het bbp, hetgeen een ernstige belemmering is
van het potentieel voor economisch herstel. De anticorruptiewet van november 2012
vergt vervolgmaatregelen en de strijd tegen de corruptie zou verder kunnen
worden opgevoerd, met name op het punt van de verjaring die momenteel wordt
gekenmerkt door korte verjaringstermijnen.
(12)     Naast de ambitieuze strategie
voor begrotingsconsolidatie die tot dusver ten uitvoer is uitgelegd, werd in
april 2012 in de Grondwet de regel van een begrotingsevenwicht opgenomen en
werden verdere maatregelen genomen om de doelmatigheid en de kwaliteit van de
overheidsuitgaven te verbeteren. Toch hebben de genomen maatregelen, door
lacunes in de praktische uitvoering, nog niet hun volledige effect gesorteerd,
met name ten aanzien van het ambtenarenbestand, de doelmatigheid en de
vermindering van het aantal provincies. Dankzij het Actieplan voor de Cohesie
kan de absorptie van Structuurfondsen worden versneld, hetgeen goed is voor
rond 12,1 miljard EUR in drie opeenvolgende fasen. Niettemin mist de
verbetering van het algemene beheer van deze fondsen nog steeds ambitie, met
name in de Mezzogiorno, hetgeen ernstige problemen doet ontstaan met betrekking
tot de programmeringsperiode 2014-2020. Dit biedt nog veel ruimte om de
doelmatigheid van de overheidsuitgaven te versterken.
(13)     Banken spelen traditioneel een
beslissende rol bij het ondersteunen van de economische activiteit in Italië,
met name via kredietverlening aan kleine bedrijven. Door de aanhoudende
economische neergang zijn hun mogelijkheden om deze rol op te nemen,
verminderd. Het toegenomen kredietrisico, met een groot en toenemend aantal
oninbare leningen, heeft bijgedragen tot een krimp in de kredietverschaffing en
heeft de lage winstgevendheid van banken verder aangetast. Als reactie daarop
onderzoekt de Banca d'Italia via inspecties ter plaatse in hoeverre de voor
probleemkredieten aangelegde voorzieningen adequaat zijn. Met betrekking tot de
corporate governance van Italiaanse banken zijn er specifieke aspecten waardoor
banken kunnen worden afgeremd om voluit hun rol als financieel intermediair te
spelen. Maatregelen werden goedgekeurd om het gebruik van niet-bancaire
financieringskanalen aan te moedigen, met name via aandelenfinanciering, en om
de innovatiecapaciteit te versterken, maar die maatregelen blijven beperkt in
omvang en zijn nog niet volledig ten uitvoer gelegd. De omzetting van de
EU-richtlijn betreffende bestrijding van betalingsachterstand bij
handelstransacties en de geplande betaling van achterstallige handelsschulden
zal positief uitwerken op het versterken van de liquiditeit van bedrijven.
(14)     In 2012 werd een verregaande
hervorming van de arbeidsmarkt goedgekeurd, die de starheid en de segmentering
van de arbeidsmarkt moet aanpakken. Deze hervorming moet worden aangevuld door
de in de behandeling zijnde uitvoeringswetgeving goed te keuren en er moet
zorgvuldig worden toegezien op de concrete toepassing ervan in de praktijk.
Voorts moeten de overheidsdiensten voor arbeidsbemiddeling nog worden
geïntegreerd met de diensten voor werkloosheidsuitkeringen, om de uitvoering
van doeltreffende activeringsstrategieën te ondersteunen. In de periode 2011-2013
hebben de sociale partners in een reeks opeenvolgende akkoorden een nieuw kader
uitgewerkt voor de loonvorming. Dit wordt ondersteund door fiscale prikkels, om
lonen beter af te stemmen op de productiviteit en op de situatie op de lokale
arbeidsmarkt. Dit raamwerk dient daadwerkelijk ten uitvoer te worden gelegd en
dient geleidelijk te worden bijgesteld op basis van de monitoring van de
uitkomsten ervan.
(15)     De jeugdwerkloosheid en het
aantal jongeren die geen baan hebben en geen onderwijs of opleiding volgen,
bleef toenemen en kwam eind 2012 uit op, respectievelijk, 37% en 21,1%. Zowel
het aantal jongeren die een hoger onderwijsdiploma halen als het
werkgelegenheidspercentage bij jongeren met een hoger onderwijsdiploma is het
laagste van de hele EU. Hieruit blijkt dat de vaardigheden van pas
afgestudeerden niet goed aansluiten op de arbeidsmarkt. Al valt er een lichte
daling vast te stellen, toch blijft de schooluitval hoog. Deze vaststelling
doet vragen rijzen over de prestaties van het onderwijsstelsel. Een van de
sleutelelementen daarin is het lerarenberoep, dat momenteel door een gebrek aan
groeimoeilijkheden wordt gekenmerkt en beperkte vooruitzichten biedt inzake
professionele ontwikkeling. De arbeidsparticipatie van vrouwen op de
arbeidsmarkt blijft gering en de genderkloof op de arbeidsmarkt behoort tot de
grootste in de EU. Het risico op armoede en sociale uitsluiting, en met name
ernstige materiële deprivatie, neemt opvallend toe, terwijl het stelsel van
sociale bescherming het steeds moeilijker heeft om aan sociale behoeften te
voldoen, door het leeuwenaandeel dat pensioenuitgaven daarin innemen en doordat
andere sociale transfers dan pensioenen onvoldoende inzetten op de strijd tegen
armoede en het bevorderen van de sociale inclusie.
(16)     De structuur van het
belastingstelsel blijft complex en drukt zwaar op arbeid en kapitaal. Na de
inspanningen die in 2010-2011 werden geleverd, zijn verdere maatregelen die
werden goedgekeurd om de belastingdruk te verschuiven van de productiefactoren
naar consumptie, eigendom en milieu, eerder beperkt gebleven. Er zijn nog
maatregelen nodig om het belastingstelsel te vereenvoudigen, de
belastinguitgaven te stroomlijnen, de belastinggrondslag voor de
onroerendzaakbelasting (IMU) af te stemmen op de marktwaarde, de regels beter
te doen naleven, en belastingontduiking tegen te gaan. In afwachting van een
herziening van de kadastrale waarde, zal de beoogde hervorming van de
onroerendzaakbelasting inzetten op grotere rechtvaardigheid, binnen de marges
van de begrotingsstrategie die in het stabiliteitsprogramma is ontwikkeld. De
omvang van de schaduweconomie en het zwartwerk terugbrengen, kan de
overheidsfinanciën ten goede komen en kan het draagvlak helpen te verbeteren.
Door de herziening van btw-vrijstellingen of verlaagde tarieven en van directe
belastinguitgaven zijn misschien bepaalde aanpassingen van sociale transfers
nodig, om negatieve herverdelingseffecten tot een minimum te beperken.
(17)     Aanzienlijke inspanningen zijn
geleverd wat betreft de vrijmaking van de dienstensector. Niettemin dient de
hervorming van gereguleerde beroepen te worden voortgezet om de overblijvende
restricties aan te pakken, en de grondbeginselen ervan dienen te worden
gevrijwaard tegen mogelijke tegenslagen, met name als gevolg van de hervorming
van de juridische beroepen. Na het arrest van het Grondwettelijk Hof van juli 2012
is het ook belangrijk dat maatregelen worden genomen om lokale openbare
diensten voor concurrentie open te stellen.
(18)     De hervorming van de
netwerkindustrieën wordt voortgezet wat betreft het openstellen van
markttoegang en het verbeteren van de infrastructuurcapaciteit, maar er blijven
nog aanzienlijke uitdagingen. De ontvlechting in de gassector zou tegen
september 2013 voltooid moeten zijn en de nationale energiestrategie van
maart 2013 dient ten uitvoer te worden gelegd. De openstelling van de
telecomsector voor concurrentie is een ander terrein waar maatregelen mogelijk
zijn. De nieuwe Autorità di regolazione dei trasporti (toezichthouder voor de
vervoerssector) die verantwoordelijk is voor snelwegen, luchthavens, havens en
spoorwegen, is nog niet opgericht. Deze toezichthouder dient onafhankelijk te
zijn, de middelen te krijgen die deze nodig heeft om te kunnen functioneren en
de bevoegdheid te krijgen om sancties op te leggen. Ook is er een ernstig
probleem van interne en grensoverschrijdende infrastructuurknelpunten, met
noord-zuidverschillen, die mede de oorzaak zijn van hoge energieprijzen, lage
breedbandpenetratie en vervoersknelpunten.
(19)     In het kader van het Europees
semester heeft de Commissie een omvattende analyse van het economische beleid
van Italië verricht. Zij heeft zowel het stabiliteitsprogramma als het
nationale hervormingsprogramma doorgelicht en een diepgaande evaluatie
gepresenteerd. Daarbij heeft zij niet alleen gekeken naar de relevantie ervan
voor een houdbaar budgettair en sociaaleconomisch beleid in Italië, maar is zij
ook nagegaan of de EU-regels en -richtsnoeren in acht zijn genomen, gezien de
noodzaak de algemene economische governance van de Europese Unie te versterken
door middel van een EU-inbreng in toekomstige nationale besluiten. Haar
aanbevelingen in het kader van het Europees semester worden in de onderstaande
aanbevelingen 1 tot en met 6 weergegeven.
(20)     In het licht van deze
beoordeling heeft de Raad het stabiliteitsprogramma van Italië onderzocht. Zijn
advies[9]
daarover is met name in de onderstaande aanbeveling 1 weergegeven.
(21)     In het licht van de diepgaande
evaluatie van de Commissie en deze beoordeling heeft de Raad het nationale
hervormingsprogramma en het stabiliteitsprogramma van Italië onderzocht. Zijn
aanbevelingen op grond van artikel 6 van Verordening (EU) nr. 1176/2011
betreffende de preventie en correctie van macro-economische onevenwichtigheden
zijn in de onderstaande aanbevelingen 1 tot en met 6 weergegeven.
(22)     In de context van het Europees
semester heeft de Commissie tevens een analyse van het economische beleid van
de eurozone als geheel verricht. Op basis hiervan heeft de Raad specifieke
aanbevelingen gericht tot de lidstaten die de euro als munt hebben. Ook Italië
dient erop toe te zien dat aan deze aanbevelingen volledig en tijdig uitvoering
wordt gegeven,
BEVEELT AAN dat Italië in de periode 2013-2014
actie onderneemt om:
1.           Ervoor te zorgen dat het tekort
in 2013 onder 3% van het bbp blijft, door de goedgekeurde maatregelen volledig
ten uitvoer te leggen. Door te gaan met de structurele aanpassing in een
passend tempo en via een groeivriendelijke begrotingsconsolidatie, om vanaf 2014
de MTD te bereiken en deze vast te houden. De geplande structurele primaire
overschotten te bereiken om de zeer hoge schuldquote (van volgens de prognoses 132,2%
van het bbp in 2014) op een gestaag afnemend pad te krijgen. Door te gaan met
een duurzame verbetering van de doelmatigheid en kwaliteit van
overheidsuitgaven door de in 2012 goedgekeurde maatregelen volledig ten uitvoer
te leggen en verdere inspanningen te leveren door diepgaande analyses van de
uitgaven op alle overheidsniveaus te verrichten.
2.           Een tijdige tenuitvoerlegging
van de lopende hervormingen te verzekeren door spoedig de nodige
uitvoeringswetgeving goed te keuren, door deze te laten volgen door concrete
resultaten op alle overheidsniveaus en bij alle betrokken stakeholders, en door
de impact ervan te monitoren. De doelmatigheid van overheidsdiensten te
versterken en de coördinatie tussen de verschillende bestuursniveaus te
verbeteren. Het bestuurlijke kader en het regelgevingskader voor burgers en
bedrijven te vereenvoudigen en in de civiele rechtspraak de doorlooptijden van
zaken en het hoge aantal zaken te verminderen, onder meer door het gebruik van
buitengerechtelijke schikkingsprocedures te bevorderen. Het rechtskader voor de
strijd tegen corruptie te versterken, onder meer door de regels inzake verjaringstermijnen
te herzien. Structurele maatregelen te nemen om het beheer van de EU-fondsen in
de zuidelijke regio's te verbeteren met betrekking tot de programmeringsperiode
2014-2020.
3.           Corporate
governance-praktijken in de banksector te bevorderen die leiden tot meer
efficiëntie en winstgevendheid, om zo de kredietstroom naar
productieactiviteiten te ondersteunen. De lopende werkzaamheden ten aanzien van
het screenen van de kwaliteit van activa in de banksector voort te zetten en de
afwikkeling te vergemakkelijken van oninbare leningen op de balansen van
banken. De ontwikkeling van kapitaalmarkten verder te bevorderen om de toegang
van bedrijven tot financiering te diversifiëren en te verbeteren, met name in
de vorm van aandelenkapitaal, en zo weer de innovatiecapaciteit en de groei te
stimuleren.
4.           De daadwerkelijke
tenuitvoerlegging van de hervorming van de arbeidsmarkt en de loonvorming te
verzekeren waardoor lonen beter op de productiviteit kunnen worden afgestemd.
Verdere maatregelen te nemen om de arbeidsmarktparticipatie te stimuleren, met
name bij vrouwen en jongeren, bijvoorbeeld via een jeugdgarantieregeling. De
beroepsopleiding en het beroepsonderwijs te versterken, te zorgen voor
doelmatigere overheidsdiensten voor arbeidsbemiddeling, en de begeleiding van
hogeronderwijsstudenten bij hun loopbaan- en studiekeuze te verbeteren. De
negatieve financiële prikkels voor tweede verdieners om uit werken te gaan, af
te bouwen en het aanbod van zorg en buitenschoolse opvang te verbeteren. De
inspanningen op te drijven om schooluitval te voorkomen en om de kwaliteit van
scholen en schoolresultaten te verbeteren, onder meer ook door een hervorming
van de professionele ontwikkeling en loopbaanontwikkeling van leraren. De
doeltreffendheid van sociale transfers te verzekeren, met name door uitkeringen
doelgerichter te maken, vooral voor huishoudens met een laag inkomen en
kinderen.
5.           De belastingdruk op een
begrotingsneutrale wijze te verschuiven van arbeid en kapitaal naar consumptie,
eigendom en milieu. Met het oog daarop de omvang van de btw-vrijstellingen,
verlaagde tarieven en directe belastinguitgaven te herzien en het kadastrale
stelsel te hervormen door de belastinggrondslag van de recurrente
onroerendzaakbelasting af te stemmen op de marktwaarde. De strijd tegen
belastingontduiking voort te zetten, de naleving van de belastingwetgeving te
verbeteren en beslissende stappen te zetten in de strijd tegen de
schaduweconomie en het zwartwerk.
6.           Voor de correcte
tenuitvoerlegging te zorgen van de maatregelen om de markt in de dienstensector
te liberaliseren. De bestaande beperkingen voor intellectuele dienstverlening
op te heffen en de markttoegang te bevorderen voor bijvoorbeeld het aanbieden
van lokale publieke diensten waar het gebruik van aanbestedingen (in plaats van
directe toewijzingen) dient te worden bevorderd. Door te gaan met de uitrol van
de maatregelen die zijn genomen om in de netwerkindustrieën de voorwaarden voor
markttoegang te verbeteren, met name door prioriteit te geven aan de oprichting
van de Autorità di regolazione dei trasporti. De infrastructuurcapaciteit te
moderniseren, met de klemtoon op interconnectie in de energiesector, op
multimodaal transport en ultrasnelle breedband in de telecomsector, alsmede met
het oog op het aanpakken van de verschillen tussen het noorden en het zuiden
van het land.
Gedaan te Brussel,
                                                                       Voor
de Raad
                                                                       De
voorzitter
[1]               PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.
[2]               PB L 306 van 23.11.2011, blz. 25.
[3]               COM(2013) 362 final.
[4]               P7_TA(2013)0052 en P7_TA(2013)0053.
[5]               Besluit 2013/208/EU van de Raad van 22 april 2013.
[6]               COM(2012) 750 final.
[7]               COM(2012) 751 final.
[8]               SWD(2013) 118 final.
[9]               Uit hoofde van artikel 5, lid 2, van Verordening (EG)
nr. 1466/97 van de Raad.