Belangrijke juridische mededeling

|

52008DC0070

Aanbeveling van de Commissie aan de Raad betreffende de deelname van de Europese Gemeenschap aan de onderhandelingen over een wettelijk bindend instrument voor kwik in aansluiting op besluit 24/3 van de beheersraad van het milieuprogramma van de Verenigde Naties (UNEP)  /* COM/2008/0070 def. */

	[pic] | COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN |Brussel, 12.2.2008COM(2008) 70 definitiefAANBEVELING VAN DE COMMISSIE AAN DE RAADbetreffende de deelname van de Europese Gemeenschap aan de onderhandelingen over een wettelijk bindend instrument voor kwik in aansluiting op besluit 24/3 van de Beheersraad van het Milieuprogramma van de Verenigde Naties (UNEP)A. TOELICHTING1. DOELSTELLINGENMet de aanbeveling wordt beoogd een betrouwbare, coherente en overtuigende onderhandelingspositie van de Gemeenschap te waarborgen bij het proces dat door de Beheersraad van het Milieuprogramma van de Verenigde Naties (UNEP) op zijn 24e zitting (besluit 24/3 inzake beheer van chemische stoffen) in gang is gezet met het oog op de aanneming van een internationaal wettelijk bindend instrument voor kwik.2. ALGEMENE CONTEXTHet UNEP heeft al in 2003 erkend dat er voldoende bewijs bestaat dat kwik en kwikverbindingen wereldwijd grote schade berokkenen en dat verdere internationale maatregelen gerechtvaardigd zijn om de risico’s voor de gezondheid van de mens en het milieu als gevolg van het vrijkomen van kwik en kwikverbindingen in het milieu te verminderen. Het besluit tot vaststelling van een "programma voor internationale actie op het gebied van kwik" riep echter niet op tot de aanneming van wettelijk bindende maatregelen inzake kwik op wereldwijde schaal.Op zijn 23e zitting heeft de beheersraad van het UNEP besluit 23/9 aangenomen, waarbij werd besloten de beoordeling van de behoefte aan verdere actie op het gebied van kwik tot de volgende zitting uit te stellen en daarbij een hele reeks opties in aanmerking te nemen, inclusief de mogelijkheid van een wettelijk bindend instrument, partnerschappen en andere acties.Tijdens de 24e zitting van de beheersraad van het UNEP is het debat over de behoefte aan een wettelijk bindend instrument op internationaal niveau opnieuw aangezwengeld. Daarbij is nog geen overeenstemming bereikt. Wel heeft de beheersraad zich uitgesproken over een lijst van prioritaire acties, zoals de beperking van vraag en aanbod van kwik op mondiaal niveau, en een open werkgroep ad hoc ("ad-hoc open-ended working group") ingesteld die voor elke prioriteit de mogelijke maatregelen en strategieën moet onderzoeken, alsmede de haalbaarheid en doeltreffendheid van vrijwillige en wettelijk bindende oplossingen, de uitvoeringsmodaliteiten en de kosten en baten van de maatregelen en strategieën[1].De open werkgroep ad hoc moet twee keer bijeenkomen, de eerste keer vóór de 10e bijzondere zitting van de beheersraad van het UNEP in de week van 12 november 2007 en de tweede keer in de periode tussen die bijzondere zitting en de voor februari 2009 geplande 25e reguliere zitting van de beheersraad. De werkgroep is belast met het opstellen van een voortgangsverslag voor de bijzondere zitting en een eindverslag met de opties en aanbevelingen voor de 25e zitting van de beheersraad.Op EU-niveau heeft de Commissie in 2005 de Strategie van de Gemeenschap voor kwik[2] aangenomen. In actie 5 van de strategie wordt gesteld: "als proactieve bijdrage tot een voorgestelde op wereldwijde schaal georganiseerde aanpak om geleidelijk een eind te maken aan de primaire productie van kwik en te voorkomen dat overschotten opnieuw op de markt worden gebracht, …,is de Commissie van plan … de uitvoer van kwik uit de Gemeenschap in de periode tot 2011 geleidelijk stop te zetten." Actie 20 stelt: "om het aanbod van kwik op internationaal niveau te beperken moet de Gemeenschap ijveren voor een wereldwijde stopzetting van de primaire productie en andere landen aansporen om ervoor te zorgen dat overschotten niet opnieuw op de markt worden gebracht". In zijn reactie op de strategie onderstreept de Raad in zijn resolutie van 16 juni 2005 het belang van deze actie maar "acht dit niet voldoende om de volksgezondheid en het milieu te behoeden voor de schadelijke gevolgen van kwik dat in het milieu is vrijgekomen; bijgevolg is daarnaast een internationale inspanning geboden, met het oog op een akkoord over een juridisch bindend instrument" .Dit was ook het standpunt van de EU in de 24e zitting van de beheersraad van het UNEP (5-9 februari 2007). Sommige Afrikaanse en Zuid-Amerikaanse landen steunden het initiatief voor een wereldwijd wettelijk bindend rechtsinstrument voor kwik maar andere landen zoals de VS, Canada, China en India weigerden vooralsnog aan een wettelijk bindende maatregel deel te nemen.Daaruit blijkt duidelijk dat de structuur in vier stappen die nu door het UNEP wordt voorgesteld (zie hierboven), doorslaggevend zal zijn voor de verbintenis van de internationale gemeenschap ten behoeve van verdere maatregelen in de vorm van hetzij een bindend rechtsinstrument, hetzij andere instrumenten. Uit de laatste zittingen van de beheersraad van het UNEP blijkt duidelijk dat de werkgroep, ook zonder formeel onderhandelingsmandaat, daadwerkelijk gedurende de eerste fase van zijn werkzaamheden als een internationaal onderhandelingscomité zal functioneren. Het streven van de Gemeenschap om een wereldwijd wettelijk bindend instrument voor kwik in te voeren, moet bijgevolg op coherente en overtuigende wijze verdedigd en gesteund worden. Daarom is versterkte samenwerking voor groot belang voor een kwalitatief hoge bijdrage aan dit proces.3. BESTAANDE COMMUNAUTAIRE BEPALINGENKwik is een in de bestaande Gemeenschapswetgeving reeds verregaand gereguleerde stof. Het acquis op het gebied van kwik bestaat uit een tiental richtlijnen en besluiten die het kwikgehalte in bepaalde producten, van cosmetische artikelen tot batterijen, beperken of die het op de markt brengen en het gebruik van kwikhoudende producten aan banden leggen. Hoofdstuk 5.3 van de effectbeoordeling bij het onlangs gepubliceerde voorstel voor een verordening inzake het verbod op de uitvoer voor en de veilige opslag van metallisch kwik[3] bevat een overzicht van de communautaire wetgeving op het gebied van kwik. Een ander belangrijk stuk communautaire wetgeving waaraan nog wordt gewerkt, is het voorstel voor een richtlijn betreffende de beperking van het op de markt brengen van bepaalde kwikhoudende meettoestellen[4]. Dit voorstel gaat net als de kwikstrategie zelf vergezeld van een effectbeoordeling.B. AANBEVELINGIn het licht van het voorafgaande beveelt de Commissie aan dat:a) de Raad de Commissie machtigt om namens de Europese Gemeenschap en met betrekking tot onder de bevoegdheid van de Gemeenschap vallende kwesties deel te nemen aan de onderhandelingen over een wettelijk bindend instrument voor kwik in aansluiting op besluit 24/3 van de beheersraad van het UNEP, in eerste instantie in het kader van de bij dat besluit opgerichte open werkgroep ad hoc.b) de Raad de Commissie machtigt om deze onderhandelingen, in overleg met het door de Raad ingestelde speciale comité, namens de Europese Gemeenschap te voeren overeenkomstig de in de bijlage uiteengezette onderhandelingsrichtsnoeren;c) de Commissie en de lidstaten, wanneer de onderhandelingen betrekking hebben op kwesties die onder de gedeelde bevoegdheid van de Gemeenschap en van de lidstaten vallen, gedurende het onderhandelingsproces intensief samenwerken met het oog op een consequente internationale vertegenwoordiging van de Europese Gemeenschap.BIJLAGERichtsnoeren voor de onderhandelingen1. In het kader van het beoordelings- en onderhandelingsproces onder auspiciën van het UNEP zorgt de Commissie ervoor dat het geheel van maatregelen en beschikbare opties voor een wereldwijd risicobeheer van kwik in aanmerking wordt genomen, met bijzondere aandacht voor de primaire productie van kwik, de handelsbeperkingen voor metallisch kwik, kwikhoudende producten en het gebruik van kwik door de chloor/alkali-industrie. De Commissie streeft naar de snelle goedkeuring van passende wettelijk bindende maatregelen met betrekking tot deze kwesties en de relevante partijen op de wereldmarkt.2. De Commissie ziet erop toe dat de bepalingen van het toekomstige wettelijk bindende instrument in overeenstemming zijn met de betrokken communautaire wetgeving en met internationale bepalingen, alsmede met de doelstellingen van het communautaire beleid, in het bijzonder de strategie van de Gemeenschap voor kwik.3. De Commissie zorgt ervoor dat het ontwerp voor een wettelijk bindend instrument inzake kwik passende bepalingen bevat die het de Gemeenschap mogelijk maken partij te worden bij de overeenkomst.4. De Commissie brengt aan de Raad verslag uit over het resultaat van de onderhandelingen en over eventuele problemen bij de onderhandelingen.[1] Besluit 24/3 van de beheersraad van het UNEP van 9 februari 2007[2] COM(2005) 20 def. van 28.1.2005.[3] COM(2006) 636 def. van 26.10.2006.[4] COM(2006) 69 def. van 21.2.2006.


				|

		52014PC0077

			Aanbeveling voor een BESLUIT VAN DE RAAD houdende goedkeuring van de sluiting door de Commissie, namens de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, van een protocol bij de stabilisatie- en associatieovereenkomst tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Servië, anderzijds, om rekening te houden met de toetreding van de Republiek Kroatië tot de Europese Unie /* COM/2014/077 final */

			   	TOELICHTING
Op 24 september 2012 heeft de
Raad de Commissie gemachtigd namens de Europese Unie en haar lidstaten en de
Republiek Kroatië onderhandelingen te openen met Servië met het oog op de
sluiting van een protocol bij de stabilisatie- en associatieovereenkomst tussen
de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Servië,
anderzijds, om rekening te houden met de toetreding van de Republiek Kroatië
tot de Europese Unie.
Twee onderhandelingsrondes vonden plaats op 28
januari 2013 en op 13 maart 2013 en werden gevolgd door nadere technische
verduidelijkingen en correspondentie. Het protocol is op 10 december 2013 door
de Commissie en de regering van Servië geparafeerd. De tekst van het
ontwerpprotocol is aan dit besluit gehecht.
De Commissie stelt voor dat de
Raad namens de Europese Unie besluit tot ondertekening en voorlopige toepassing
van het protocol en het protocol namens de Europese Unie en haar lidstaten
sluit. Ook de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie (Euratom) is partij bij de
stabilisatie- en associatieovereenkomst. Wat de sluiting van het protocol
namens de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie betreft, stelt de Commissie
voor dat de Raad zijn goedkeuring verleent overeenkomstig artikel 101, lid 2,
van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie.
Overeenkomstig artikel 101 van
het Euratom-Verdrag wordt het besluit betreffende de ondertekening van de
overeenkomst vastgesteld door de Commissie en wordt het besluit betreffende de
sluiting van de overeenkomst vastgesteld door de Commissie met goedkeuring van
de Raad. Het is daarom noodzakelijk afzonderlijke besluiten vast te stellen
voor de ondertekening en de sluiting van het protocol door de EU en door de
Europese Gemeenschap voor Atoomenergie.
Ten aanzien van de sluiting van
het protocol namens de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie stelt de
Commissie voor dat de Raad:
–
zijn goedkeuring verleent overeenkomstig artikel 101,
tweede alinea, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor
Atoomenergie.
Aanbeveling voor een
BESLUIT VAN DE RAAD
houdende goedkeuring van de sluiting door de
Commissie, namens de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, van een protocol
bij de stabilisatie- en associatieovereenkomst tussen de Europese
Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Servië, anderzijds,
om rekening te houden met de toetreding van de Republiek Kroatië tot de
Europese Unie
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag tot oprichting van de
Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, en met name artikel 101, tweede alinea,
Gezien de aanbeveling van de Commissie,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)
Op 24 september 2012 heeft de Raad de Commissie
gemachtigd onderhandelingen te openen met Servië met het oog op de sluiting van
een protocol bij de stabilisatie- en associatieovereenkomst tussen de Europese
Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Servië, anderzijds,
om rekening te houden met de toetreding van de Republiek Kroatië tot de
Europese Unie (hierna "het protocol" genoemd).
(2)
Deze onderhandelingen werden met succes afgerond
met de parafering van het protocol op 10 december 2013.
(3)
De sluiting van het protocol door de Commissie
dient te worden goedgekeurd ten aanzien van de onderdelen die tot de bevoegdheid
van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie behoren.
(4)
De ondertekening en de sluiting van het protocol
zijn onderworpen aan een afzonderlijke procedure met betrekking tot de
onderdelen die tot de bevoegdheid van de Unie en de lidstaten behoren,
HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Enig artikel
De sluiting door de Commissie, namens de
Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, van het protocol bij de stabilisatie-
en associatieovereenkomst tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten,
enerzijds, en de Republiek Servië, anderzijds, om rekening te houden met de
toetreding van de Republiek Kroatië tot de Europese Unie, wordt goedgekeurd.
De tekst van
het protocol is gehecht aan het besluit betreffende de ondertekening ervan.
Gedaan te Brussel,
                                                                       Voor
de Raad
                                                                       De
voorzitter


Avis juridique important

|

31989H0214

89/214/EEG: Aanbeveling van de Commissie van 24 februari 1989 inzake de voorschriften die in acht moeten worden genomen bij de controles in inrichtingen in de sector vers vlees die zijn erkend voor het intracommunautaire handelsverkeer

Publicatieblad Nr. L 087 van 31/03/1989 blz. 0001 - 0051

AANBEVELING VAN DE COMMISSIE van 24 februari 1989 inzake de voorschriften die in acht moeten worden genomen bij de controles in inrichtingen in de sector vers vlees die zijn erkend voor het intracommunautaire handelsverkeer ( 89/214/EEG ) Richtlijn 64/433/EEG van de Raad van 26 juni 1964 inzake gezondheidsvraagstukken op het gebied van het intracommunautaire handelsverkeer in vers vlees ( 1 ), laat-stelijk gewijzigd bij Richtlijn 88/288 /EEG(2 ), heeft met name ten doel de  omstandigheden op sanitair gebied in inrichtingen waar vers vlees wordt behandeld, uniform te maken .  Krachtens artikel 9 van de richtlijn mogen veterinaire deskundigen van de Commissie, voor zover de eenvormige toepassing van de richtlijn dat vereist, controles ter plaatse verrichten en kunnen zij nagaan of het bepaalde in de richtlijn en met name in  bijlage I in acht wordt genomen .  Krachtens Richtlijn 72/462/EEG van de Raad van 12 de - cember 1972 inzake gezondheidsvraagstukken en veteri-nairrechtelijke vraagstukken bij de invoer van runderen en varkens en van vers vlees uit derde landen(3 ), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 88/289/EEG(4 ), en met name krachtens artikel 4, wordt, bij  de beoordeling of een in een derde land gelegen inrichting mag worden opgenomen op een lijst van inrichtingen van waaruit de Lid-Staten de invoer van vers vlees kunnen toestaan, met name rekening gehouden met de naleving van het bepaalde in bijlage I  bij Richtlijn 64/433/EEG .  Het lijkt nuttig deze technische voorschriften vergezeld te laten gaan van een gedetailleerde interpretatie, opgesteld in samenwerking met de Lid-Staten .  De veterinaire deskundigen van de Commissie zullen zich aan deze interpretatie en de eventuele later aange - brachte wijzigingen ervan houden bij de controles in erken - de inrichtingen, zowel in de Lid-Staten als in derde lan-den .  Een dergelijke interpretatie houdt in dat, via een nauwkeu-riger omschrijving van het bepaalde in de richtlijn, zeer stringente produktievoorwaarden worden vastgesteld . In deze economische sector dienden reeds aanzienlijke techno-logische wijzigingen te  worden ingevoerd in verband met de steeds sterkere concurrentie binnen de Gemeenschap in het kader van de strenge wetgeving op het gebied van hygiëne, consumentenbescherming en dierbescherming .  In verband met het momenteel zeer wankele evenwicht in deze sector en aangezien de in artikel 9, lid 1, van Richtlijn 64/433/EEG bedoelde code weldra zal worden goedge-keurd, mag van het betrokken bedrijfsleven en van de nationale autoriteiten momenteel  niet meer worden ver-langd dan dat zij de door de Commissie voorgeschreven gedragslijn volgen .  Om die redenen en krachtens artikel 155 van het Verdrag beveelt de Commissie derhalve aan bij de erkenning van inrichtingen in de sector vers vlees die eventueel voor het intracommunautaire handelsverkeer zouden kunnen produ-ceren, uit te gaan van de  interpretatie van de voorschriften van Richtlijn 64/433/EEG en met name van bijlage I bij die richtlijn, die is opgenomen in de bijlage bij deze aanbeveling .   Gedaan te Brussel, 24 februari 1989 .  Voor de CommissieRay MAC SHARRYLid van de Commissie  ( 1)PB nr . 121 van 29 . 7 . 1964, blz . 2012/64 .  ( 2)PB nr . L 124 van 18 . 5 . 1988, blz . 28 .  ( 3)PB nr . L 302 van 31 . 12 . 1972, blz . 28 .  ( 4)PB nr . L 124 van 18 . 5 . 1988, blz . 31 .


Avis juridique important

|

31966H0486

66/486/EEG: Aanbeveling van de Commissie van 29 juli 1966 aan de Franse Republiek betreffende de aanpassing van het nationale monopolie van commerciële aard voor kruit en springstoffen

Publicatieblad Nr. 154 van 24/08/1966 blz. 2820 - 2821

++++AANBEVELING VAN DE COMMISSIE  van 29 juli 1966  aan de Franse Republiek betreffende de aanpassing van het nationale monopolie van commerciële aard voor kruit en springstoffen   ( 66/486/EEG )  I  Bij nota van 14 februari 1959 heeft de Franse Regering de Commissie bericht dat kruit , springstoffen en enkele aanverwante produkten ( ex hoofdstukken 28 , 29 , 36 , 39 en 93 van het douanetarief ) in Frankrijk behoren tot een nationaal monopolie van commerciële aard dat bijgevolg valt onder artikel 37 van het Verdrag .  De verplichting het monopolie aan te passen overeenkomstig de in dit artikel genoemde beginselen vindt echter een beperking in het feit dat artikel 223 , lid 1 , sub b ) , van het Verdrag bepaalt dat iedere Lid-Staat in beginsel de maatregelen kan nemen die hij noodzakelijk acht voor de bescherming van de wezenlijke belangen van zijn veiligheid en die betrekking hebben op de produktie van of de handel in wapenen , munitie en oorlogsmateriaal .  Bij besluit van 15 april 1958 heeft de Raad de lijst vastgesteld van de produkten waarop bovengenoemde maatregelen van toepassing kunnen zijn . Aangezien kruit , springstoffen en aanverwante produkten welke in Frankrijk tot het kruitmonopolie behoren niet op deze lijst voorkomen , kan op artikel 223 , lid 1 , sub b ) , van het Verdrag geen beroep worden gedaan om de verplichtingen uit artikel 37 van het Verdrag te beperken .  Artikel 37 , lid 1 , van het Verdrag blijft dientengevolge van toepassing op kruit , springstoffen en aanverwante produkten welke in Frankrijk tot het kruitmonopolie behoren en niet op de door de Raad vastgestelde lijst voorkomen .  In lid 1 van dit artikel is bepaald dat de Lid-Staten hun nationale monopolies van commerciële aard geleidelijk dienen aan te passen , in dier voege dat aan het einde van de overgangsperiode elke discriminatie tussen onderdanen van de Lid-Staten , wat de voorwaarden van de voorziening en afzet betreft , is uitgesloten . Deze bepaling geeft het te bereiken doel zonder zich uit te laten over de te volgen methoden . Hieromtrent dient een oordeel te worden gevormd op grond van het gebleken effekt bij de opheffing van de discriminaties overeenkomstig artikel 37 , lid 1 , van het Verdrag .  De Commissie zal tot deze beoordeling overgaan in het licht van de ervaringen welke met de toepassing van deze aanbeveling zullen worden verkregen en is van mening dat in het geval van een invoerregeling welke wordt gekenmerkt door invoer en afzet door particulieren onder staatstoezicht , de in artikel 37 , lid 1 , van het Verdrag bedoelde aanpassing met name moet inhouden de opheffing van de discriminatie bestaande in het beperken van de invoer uit de overige Lid-Staten op grond van de afzetmogelijkheden op de nationale markt .  Ten einde deze discriminatie voor het einde van de overgangsperiode op te heffen dienen de vergunningen welke door particulieren worden aangevraagd om uit de overige Lid-Staten kruit , springstoffen en aanverwante produkten , welke tot het Franse monopolie behoren en niet op de door de Raad vastgestelde lijst voorkomen , in te voeren , door de " Service des Poudres " te worden verleend met een jaarlijks vast te stellen maximum dat geleidelijk wordt verhoogd in een tempo dat overeenkomt met artikel 37 , lid 3 , eerste alinea , van het Verdrag .  Bovendien is het noodzakelijk dat , aangezien de groothandels - en kleinhandelsprijzen van de nationale en de ingevoerde produkten bij ministeriële beschikking worden vastgesteld , ter uitsluiting van elke discriminatie deze prijzen zodanig worden bepaald dat een gelijke marge tussen de inkoop - en verkoopprijzen voor de uit de overige Lid-Staten ingevoerde produkten en de vergelijkbare nationale produkten zal worden toegepast .  Ten einde de Commissie in staat te stellen de aanpassingsmaatregelen alsmede hun uitwerking te beoordelen overeenkomstig de haar bij de artikelen 155 en 169 van het Verdrag toegekende bevoegdheden , d.w.z . het toezicht op de uitvoering van de verdragsbepalingen , is het noodzakelijk dat zij op de hoogte wordt gebracht met de invoermogelijkheden welke door de toepassing van bovengenoemde beginselen zullen worden gecreëerd .  Bijgevolg heeft de Commissie besloten aan de Franse Republiek de aanbeveling te doen passende maatregelen te nemen tot opheffing van de hierboven omschreven discriminaties welke het gevolg zijn van het nationale monopolie van commerciële aard voor kruit . De Commissie behoudt zich evenwel het recht voor andere aanpassingsmaatregelen voor de nationale monopolies van commerciële aard aan te bevelen voor het geval dat de hieronder aanbevolen maatregelen niet voldoende doelmatig zouden blijken te zijn om te garanderen dat bij het einde van de overgangsperiode en overeenkomstig de bepalingen van artikel 37 van het Verdrag aanpassing zal hebben plaatsgehad van de nationale monopolies van commerciële aard in die zin dat elke discriminatie tussen onderdanen van de Lid-Staten wat de voorwaarden van de voorziening en afzet betreft zal zijn uitgesloten .  II  Om deze redenen doet de Commissie op grond van artikel 37 , lid 6 , van het Verdrag de Regering van de Franse Republiek de volgende aanbeveling :   _ te verzekeren dat onverwijld alle aangevraagde vergunningen voor de invoer uit de overige Lid-Staten van niet op de door de Raad op 15 april 1958 vastgestelde lijsten voorkomende produkten aan particulieren worden verleend met een aan de hand van de beginselen van artikel 33 van het Verdrag vast te stellen maximum ;   _ dit maximum jaarlijks te verhogen in overeenstemming met de beginselen van genoemd artikel en met het oog op de beëindiging van elke beperking van de invoer ;   _ de verkoopprijzen zodanig vast te stellen dat exclusief de douanerechten een marge tussen de inkoop - en verkoopprijs wordt toegepast welke voor de uit de overige Lid-Staten geïmporteerde produkten en de nationale produkten met eenzelfde inkoopprijs gelijk is .  Brussel , 29 juli 1966 .  Voor de Commissie  De Voorzitter  Walter HALLSTEIN


title: Aanbeveling van de Raad van 8 juli 2014 inzake de uitvoering van de globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten die de euro als munt hebben

text:
               29.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 247/141

         AANBEVELING VAN DE RAAD
   van 8 juli 2014
   inzake de uitvoering van de globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten die de euro als munt hebben
   2014/C 247/27
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 136, in samenhang met artikel 121, lid 2,
   Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid (1), en met name artikel 5, lid 2,
   Gezien Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 betreffende de preventie en correctie van macro-economische onevenwichtigheden (2), en met name artikel 6, lid 1,
   Gezien de aanbeveling van de Europese Commissie,
   Gezien de conclusies van de Europese Raad,
   Gezien het advies van het Economisch en Financieel Comité,
   Gezien het advies van het Comité voor de economische politiek,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Het huidige economische klimaat van de eurozone wordt gekenmerkt door een geleidelijk maar nog broos economisch herstel. In 2013 en begin 2014 is de inflatie in de eurozone scherp gedaald, en er wordt van uitgegaan dat ze tijdens de prognoseperiode slechts zeer geleidelijk zal stijgen, wat een weerspiegeling is van de bestaande vertraging samen met de aan de gang zijnde relatieve prijsaanpassingen in de kwetsbare economieën en de stijging van de wisselkoers van de euro. Voorts blijven de verschillen tussen de lidstaten die de euro als munt hebben (lidstaten van de eurozone) groot, terwijl het herstel steeds breder gedragen‐ wordt.

               (2)

               De eurozone is meer dan louter de som van haar leden. De economische en financiële crisis heeft de nauwe onderlinge relaties in de eurozone duidelijk blootgelegd en laten zien dat sterkere coördinatie van het begrotings-, het financieel en het structureel beleid tussen de lidstaten van de eurozone nodig is om in de eurozone als geheel te komen tot een coherent beleidsstandpunt. Door de ondertekening van het Verdrag inzake stabiliteit, coördinatie en bestuur in de economische en monetaire unie op 2 maart 2012 hebben de lidstaten van de eurozone zich verbonden tot het doorvoeren van een aantal ingrijpende‐ beleidshervormingen en tot beleidscoördinatie. Door de inwerkingtreding van de zogenaamde‐ twopack-verordeningen (3) („twopack”) in 2013 is de budgettaire en economische beleidscoördinatie binnen de eurozone verder verdiept. De lidstaten van de eurozone dragen een specifieke verantwoordelijkheid voor de effectieve uitvoering van het nieuwe bestuurskader. Dit vraagt om meer groepsdruk om de uitvoering van nationale hervormingen en een prudent begrotingsbeleid te ondersteunen, een ruimere beoordeling van nationale hervormingen vanuit het oogpunt van de eurozone, internalisering van potentiële overloopeffecten en het stimuleren van beleid dat van bijzonder belang is voor een goed werkende economische en monetaire unie. Dit vraagt ook om passende communicatie over de strategie voor de eurozone.

               (3)

               Gelet op de hoge onderlinge afhankelijkheid tussen de lidstaten van de eurozone zijn er potentieel grote overloopeffecten ten gevolge van de uitvoering van structurele hervormingen, waarmee rekening moet worden gehouden ter wille van een optimale ontwikkeling en uitvoering van beleidsmaatregelen voor de lidstaten van de eurozone individueel en voor de eurozone als geheel. Zo zou meer gecoördineerde actie bij de uitvoering van hervormingen de nodige convergentie tussen de lidstaten in de hand werken. Vroegtijdige bespreking van de hervormingsplannen van de lidstaten van de eurozone, voortbouwen op bestaande praktijken en doeltreffende uitvoering van de procedure bij macro-economische onevenwichtigheden zijn in dit verband van groot belang.

               (4)

               Een van de belangrijkste beleidsuitdagingen voor de eurozone is de vermindering van de overheidsschuld door het voeren van een gedifferentieerd, groeivriendelijk‐ begrotingsbeleid, terwijl het groeipotentieel van de eurozone wordt gestimuleerd en de sociale gevolgen van de crisis worden aangepakt. Dankzij de inspanningen voor consolidatie van de afgelopen jaren is de begrotingssituatie in de eurozone verbeterd, maar een aantal lidstaten van de eurozone moet de begrotingsaanpassingen nog voortzetten om de erg hoge schuldquotes te doen dalen. Alle lidstaten van de eurozone zouden de kwaliteit van de overheidsfinanciën moeten verbeteren teneinde de productiviteit en de werkgelegenheid aan te zwengelen.

               (5)

               De investeringen in de eurozone zijn in de eerste fase van de crisis sterk teruggevallen, en zijn thans nog niet teruggekeerd naar hun langetermijngemiddelde‐. Onder invloed van het gecombineerde effect van de schuldafbouw in de particuliere sector, de financiële versnippering en de nodige inspanningen voor begrotingsconsolidatie waardoor de overheidsinvesteringen zijn gedaald, laten de investeringen een zwakke tendens zien. Meer investeringen in infrastructuur en vaardigheden zijn van wezenlijk belang om het herstel te ondersteunen en potentiële groei te bevorderen. Veel van de investeringen moeten van de particuliere sector komen, maar de overheden kunnen een belangrijke rol spelen bij de totstandbrenging van de voorwaarden die dat in de hand werken.

               (6)

               In de eurozone blijft de kredietstroom naar de reële economie nog altijd matig, terwijl de financiële markt erg versnipperd is ondanks de verminderde druk op de overheidsschuld. De toegang tot financiering, met name voor het mkb, blijft problematisch in diverse lidstaten, wat het economisch herstel dreigt te ondermijnen. Er moeten dus initiatieven komen om de kredietstromen te herstellen, de kapitaalmarkten te verdiepen en de langetermijnfinanciering‐ van de economie te bevorderen. Maatregelen zoals de voltooiing van de reparatie van bankbalansen en een verdere versteviging van de kapitaalbuffers, waar nodig, doorlichtingen van de kwaliteit van activa en stresstests, helpen resterende zwakke punten in kaart te brengen en het vertrouwen in de sector als geheel te vergroten. Er is aanzienlijke vooruitgang geboekt met de bankenunie, met name door de invoering van het gemeenschappelijk toezichtsmechanisme en het akkoord over het gemeenschappelijk afwikkelingsmechanisme.

               (7)

               De financiële crisis heeft hiaten in de architectuur van de economische en monetaire unie blootgelegd. Op 28 november 2012 presenteerde de Commissie een blauwdruk voor een hechte economische en monetaire unie, die bedoeld was om een Europees debat op gang te brengen. Op 5 december 2012 bracht de voorzitter van de Europese Raad in nauwe samenwerking met de voorzitter van de Europese Commissie, de voorzitter van de Eurogroep en de president van de Europese Centrale Bank een rapport uit dat voortbouwt op een aantal ideeën uit de blauwdruk van de Commissie, en dat een tijdschema en een gefaseerd‐ proces voor het verwezenlijken van de economische en monetaire unie bevat. Het Europees Parlement deelde zijn standpunten mee in zijn resolutie van 20 november 2012. Daarna werden er belangrijke stappen gezet. De Europese Raad nam in december 2013 verdere standpunten in. Om de EMU verder te ontwikkelen, zal een stapsgewijze benadering moeten worden gevolgd waarbij discipline wordt gecombineerd met solidariteit. Het zogenaamde‐ sixpack‐ (4) en het twopack‐ voorzien in een eerste evaluatie van de uitvoering tegen eind 2014.

         BEVEELT AAN dat de lidstaten van de eurozone in de periode 2014-2015 actie ondernemen, elk afzonderlijk en collectief, zonder afbreuk te doen aan de bevoegdheden van de Raad om het economisch beleid van de lidstaten te coördineren, maar in het bijzonder binnen het kader van de economische beleidscoördinatie in de Eurogroep, om:

               1.

               In nauwe samenwerking met de Commissie de uitvoering van structurele hervormingen op de gebieden die voor de goede werking van de eurozone het meest relevant zijn, te bevorderen en te monitoren, teneinde groei, convergentie en aanpassing van interne en externe onevenwichtigheden te stimuleren. Vooruitgang bij de nakoming van hervormingstoezeggingen in de lidstaten van de eurozone waar zich buitensporige onevenwichtigheden voordoen, en bij de uitvoering van hervormingen in de lidstaten van de eurozone met onevenwichtigheden die een doortastend optreden vergen, te beoordelen en te stimuleren teneinde negatieve overloopeffecten naar de rest van de eurozone te voorkomen. in landen met grote overschotten op de lopende rekening passend beleid aan te moedigen om positieve overloopeffecten te bewerkstelligen. Op gezette tijden thematische discussies te houden over structurele hervormingen op de arbeidsmarkt en de productenmarkt met potentieel grote overloopeffecten, waarbij vooral wordt gekeken naar beperking van de hoge belastingwig op arbeid en hervorming van de dienstenmarkten.

               2.

               In nauwe samenwerking met de Commissie het begrotingsbeleid van de lidstaten van de eurozone te coördineren, met name bij de beoordeling van de ontwerpbegrotingsplannen, om een coherent en groeivriendelijk‐ begrotingsbeleid in de eurozone te garanderen. De kwaliteit en houdbaarheid van de overheidsfinanciën te verbeteren door voorrang te geven aan materiële en immateriële investeringen op nationaal en op EU-niveau. Te zorgen voor sterke nationale begrotingskaders, met inbegrip van nationale begrotingsraden.

               3.

               Het bankenstelsel veerkrachtig te maken, met name door de maatregelen te nemen die in het licht van de doorlichting van de kwaliteit van activa en de stresstests nodig zijn, en door de verordeningen inzake de bankenunie uit te voeren en de verdere werkzaamheden die voor de overgangsperiode van het gemeenschappelijk afwikkelingsmechanisme zijn gepland, ter hand te nemen. Investeringen van de particuliere sector te stimuleren en de stroom van krediet naar de economie te verhogen door middel van maatregelen om de toegang van het mkb tot krediet te verbeteren, de kapitaalmarkten te verdiepen en de securitisatiemarkt nieuw leven in te blazen, en wel op basis van de voorstellen en het tijdschema in de mededeling van de Commissie over de langetermijnfinanciering‐ van de Europese economie.

               4.

               Verder te werken aan de verdieping van de economische en monetaire unie en bij te dragen tot de verbetering van het kader voor economisch toezicht in de context van de evaluaties die voor eind 2014 zijn gepland.

      Gedaan te Brussel, 8 juli 2014.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         P.C. PADOAN

      (1)  PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.

      (2)  PB L 306 van 23.11.2011, blz. 25.

      (3)  Verordening (EU) nr. 472/2013 van het Europees Parlement en van de Raad van 21 mei 2013 betreffende de versterking van het economische en budgettaire toezicht op lidstaten in de eurozone die ernstige moeilijkheden ondervinden of dreigen te ondervinden ten aanzien van hun financiële stabiliteit (PB L 140 van 27.5.2013, blz. 1); Verordening (EU) nr. 473/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 21 mei 2013 betreffende gemeenschappelijke voorschriften voor het monitoren en beoordelen van ontwerpbegrotingsplannen en voor het garanderen van de correctie van buitensporige tekorten van de lidstaten van de eurozone (PB L 140 van 27.5.2013, blz. 11).

      (4)  Verordening (EU) nr. 1177/2011 van de Raad van 8 november 2011 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1467/97 over de bespoediging en verduidelijking van de tenuitvoerlegging van de procedure bij buitensporige tekorten (PB L 306 van 23.11.2011, blz. 33); Richtlijn 2011/85/EU van de Raad van 8 november 2011 tot vaststelling van voorschriften voor de begrotingskaders van de lidstaten (PB L 306 van 23.11.2011, blz. 41); Verordening (EU) nr. 1173/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 inzake de effectieve handhaving van het begrotingstoezicht in het eurogebied (PB L 306 van 23.11.2011, blz. 1); Verordening (EU) nr. 1174/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 betreffende handhavingsmaatregelen voor de correctie van buitensporige macro-economische onevenwichtigheden in het eurogebied (PB L 306 van 23.11.2011, blz. 8); Verordening (EU) nr. 1175/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid (PB L 306 van 23.11.2011, blz. 12); Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 betreffende de preventie en correctie van macro-economische onevenwichtigheden (PB L 306 van 23.11.2011, blz. 25).


Aanbeveling voor een avies van de Raad overeenkomstig artikel 5, lid 3, vanVerordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Spanje voor de periode 2004-2008


title: Aanbeveling van de Raad van 8 juli 2014 over het nationale hervormingsprogramma 2014 van Litouwen en met een advies van de Raad over het convergentieprogramma van Litouwen, 2014

text:
               29.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 247/67

         AANBEVELING VAN DE RAAD
   van 8 juli 2014
   over het nationale hervormingsprogramma 2014 van Litouwen en met een advies van de Raad over het convergentieprogramma van Litouwen, 2014
   2014/C 247/13
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148, lid 4,
   Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid (1), en met name artikel 9, lid 2,
   Gezien de aanbeveling van de Europese Commissie,
   Gezien de resoluties van het Europees Parlement,
   Gezien de conclusies van de Europese Raad,
   Gezien het advies van het Comité voor de werkgelegenheid,
   Gezien het advies van het Economisch en Financieel Comité,
   Gezien het advies van het Comité voor sociale bescherming,
   Gezien het advies van het Comité voor de economische politiek,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 26 maart 2010 heeft de Europese Raad zijn goedkeuring gehecht aan het voorstel van de Commissie voor een nieuwe groei- en werkgelegenheidsstrategie; deze Europa 2020-strategie moet voor een betere coördinatie van het economisch beleid zorgen en spitst zich toe op de sleutelgebieden waar Europa's potentieel voor duurzame groei en concurrentievermogen een krachtige impuls nodig heeft.

               (2)

               Op voorstel van de Commissie heeft de Raad op 13 juli 2010 een aanbeveling inzake de globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten en de Unie (2010-2014) en op 21 oktober 2010 een besluit betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten vastgesteld (2), die samen de „geïntegreerde richtsnoeren” vormen. De lidstaten werd verzocht in hun nationaal economisch en werkgelegenheidsbeleid met de geïntegreerde richtsnoeren rekening te houden.

               (3)

               Op 29 juni 2012 hebben de staatshoofden en regeringsleiders besloten tot een Pact voor groei en banen, dat een samenhangend kader biedt voor actie op het niveau van de lidstaten, de EU en de eurozone, waarbij alle mogelijke hefbomen, instrumenten en beleidsvormen worden ingezet. Zij hebben bepaald welke maatregelen op het niveau van de lidstaten moeten worden genomen, en met name verklaard vastbesloten te zijn om de doelstellingen van de Europa 2020-strategie te verwezenlijken en de landenspecifieke aanbevelingen uit te voeren.

               (4)

               Op 9 juli 2013 heeft de Raad een aanbeveling (3) over het nationale hervormingsprogramma voor 2013 van Litouwen vastgesteld en een advies over het geactualiseerde convergentieprogramma van Litouwen voor de periode 2012‐2016 uitgebracht.

               (5)

               Op 13 november 2013 heeft de Commissie haar goedkeuring gehecht aan de jaarlijkse groeianalyse en daarmee de aanzet gegeven tot het Europees semester 2014 voor coördinatie van het economisch beleid. Tevens heeft de Commissie op 13 november 2013 op grond van Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de Raad (4) het waarschuwingsmechanismeverslag aangenomen, waarin Litouwen niet werd genoemd als een van de lidstaten die aan een diepgaande evaluatie zouden worden onderworpen.

               (6)

               Op 20 december 2013 heeft de Europese Raad de prioriteiten inzake financiële stabiliteit, begrotingsconsolidatie en groeibevorderende maatregelen goedgekeurd. Hij benadrukte dat moet worden gestreefd naar gedifferentieerde, groeivriendelijke begrotingsconsolidatie, normalisering van de kredietverschaffing aan de economie, bevordering van groei en concurrentievermogen, het aanpakken van de werkloosheid en van de sociale gevolgen van de crisis, en modernisering van de overheidsdiensten.

               (7)

               Op 1 april 2014 heeft Litouwen zijn nationale hervormingsprogramma 2014 ingediend en op 22 april 2014 zijn convergentieprogramma 2014. Om met de onderlinge verbanden rekening te houden, zijn beide programma’s terzelfder tijd geëvalueerd.

               (8)

               Met de in het convergentieprogramma 2014 uitgestippelde begrotingsstrategie wordt beoogd de middellangetermijndoelstelling in 2015 te bereiken en bij het einde van het convergentieprogramma in 2017 op een structureel overschot van 0,9 % van het bbp uit te komen. Het convergentieprogramma bevestigt de eerdere middellangetermijndoelstelling van een tekort van 1 % van het bbp, wat een weerspiegeling is van de in het stabiliteits- en groeipact gestelde eisen. Op basis van het (herberekende) structurele begrotingssaldo beloopt de jaarlijkse vooruitgang in de richting van de middellangetermijndoelstelling in 2014 en 2015 ten minste 0,5 % van het bbp. Tegelijkertijd bestaat er het risico dat in 2015 wordt afgeweken van de uitgavenbenchmark. Al met al is het aanpassingstraject om de middellangetermijndoelstelling te verwezenlijken goeddeels in overeenstemming met de vereisten van het stabiliteits- en groeipact. Volgens het convergentieprogramma moet de schuld tijdens de programmaperiode aanzienlijk teruglopen, namelijk tot circa 35 % in 2017. Het macro-economische scenario dat aan de begrotingsprognoses van het convergentieprogramma ten grondslag ligt, is over het algemeen aannemelijk. De in 2015‐2017 te nemen consolidatiemaatregelen moeten echter nog worden vastgesteld. Volgens de voorjaarsprognoses 2014 van de Commissiediensten zal de structurele aanpassing in 2014 en 2015 respectievelijk 0,2 % en 0,6 % van het bbp belopen, wat voor 2014 0,3 procentpunt van het bbp minder is dan de vereiste vooruitgang van 0,5 % van het bbp. Er is bovendien het risico van een aanzienlijke afwijking van de uitgavenbenchmark in 2014 gevolgd door nog een, zij het beperktere, afwijking in 2015. In het licht van de overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad verrichte evaluatie van het convergentieprogramma en de prognoses van de Commissie is de Raad van oordeel dat in 2014 een aanzienlijke afwijking van het aanpassingstraject naar de middellangetermijndoelstelling wordt geriskeerd.

               (9)

               De belastingen die de groei minder sterk aantasten, zoals onroerendgoedbelastingen en milieubelastingen, blijven van relatief geringer belang. De belastingopbrengsten komen voor een groot deel voor rekening van de indirecte belastingen en de belastingen op arbeid, terwijl de opbrengsten van de milieubelastingen nog gering zijn. Extra inkomsten uit groeivriendelijkere belastingen zouden kunnen worden benut om de belastingdruk voor mensen met een laag inkomen, met name laaggeschoolden, te verlichten. Begin 2013 is een partiële herziening van het fiscale stelsel uitgevoerd. De regering heeft besloten de vermogensbelasting aan te passen, de belastingvrije voet voor de inkomstenbelasting te verhogen inhoudende een toegenomen progressiviteit van de personenbelasting ten gunste van mensen met een laag inkomen, en de accijnzen op tabak en alcohol te verhogen. Al met al zullen deze maatregelen echter een tamelijk negatief effect hebben op de belastingopbrengsten. Het is dan ook essentieel dat verdere stappen worden gezet om de houdbaarheid van de overheidsfinanciën te verbeteren en de opbrengstenzijde te versterken. Naar aanleiding van de landspecifieke aanbeveling 2013 inzake milieubelastingen zijn geen belangrijke maatregelen genomen. Beperkte vooruitgang is geboekt met de versterking van het begrotingskader, doordat de uitgavenplafonds nog in onvoldoende mate bindend zijn en wetswijzigingen nog niet zijn goedgekeurd. Litouwen staat nog voor uitdagingen in termen van naleving van de belastingwetgeving, met name de aanpak van btw-fraude door onder meer de maatregelen inzake risicobeheersing te versterken. Het actieplan 2013-2014 inzake naleving van de belastingwetgeving wordt momenteel uitgevoerd, en de eerste ramingen lijken op enkele positieve effecten te wijzen. In 2013 is een reeks maatregelen getroffen om de naleving te verbeteren op het gebied van btw en accijnzen. Voor 2014‐2015 is een nieuwe gerichte strategie van start gegaan.

               (10)

               De ongunstige demografische ontwikkelingen werpen twijfels op aangaande de houdbaarheid van de Litouwse begroting op de lange termijn. De pensioenuitgaven zullen volgens de prognoses aanzienlijk stijgen en over 50 jaar naar schatting bijna het dubbele van het EU-gemiddelde bedragen. De geleidelijke verhoging van de wettelijke pensioenleeftijd, waarmee in 2012 is gestart, is onvoldoende om de krimp van de beroepsbevolking en de stijgende levensverwachting te compenseren. De sterke toename van armoede en ernstige materiële ontbering onder ouderen wijst bovendien op problemen in verband met de toereikendheid van de pensioenen. Litouwen heeft belangrijke, zij het opzichzelfstaande stappen in de goede richting gezet, maar er zijn ingrijpender wijzigingen nodig om het stelsel grondig te hervormen. De hervorming van de tweede pensioenpijler is afgerond, maar noch van de bedrijfspensioenregelingen, noch van de vrijwillige pensioenopbouw wordt veel gebruikgemaakt. Naast de verhoging van de wettelijke pensioenleeftijd zijn maatregelen nodig om de inzetbaarheid van oudere werknemers te vergroten en een ouderenvriendelijke werkomgeving te creëren.

               (11)

               De totale werkloosheid is gedaald, maar de structurele werkloosheid is nog steeds hoog en dat wijst op discrepanties tussen gevraagde en aangeboden vaardigheden, waarbij de problemen zich vooral voordoen ten aanzien van laaggeschoolden. De werkloosheid onder jongeren en het percentage jongeren dat geen onderwijs of opleiding volgt of een baan heeft, nemen af, maar zijn nog steeds hoog. De beperkte reikwijdte van het actieve arbeidsmarktbeleid blijft een probleem. Ook moeten de doeltreffendheid en de timing van het beleid worden verbeterd. Het tekort aan geschoolde arbeidskrachten zal naar verwachting in de toekomst nog nijpender worden. Om de inzetbaarheid van jongeren te vergroten, moeten het beroepsonderwijs en het hoger onderwijs beter worden afgestemd op de arbeidsmarkt. De kwaliteit van de regelingen voor praktijkonderwijs en opleiding op de arbeidsplaats moet worden verbeterd in samenwerking met de particuliere sector, waaronder het midden- en kleinbedrijf. De participatie in regelingen voor een leven lang leren blijft onvoldoende. Een grondige herziening van de arbeidswetgeving, waarbij de sociale partners worden betrokken, is nodig om methoden te vinden om de administratieve lasten voor de werkgevers te verlichten. Primair moeten onnodige beperkingen voor flexibele contracten, ontslagbepalingen en arbeidstijdregelingen aan het licht worden gebracht en weggewerkt.

               (12)

               Ondanks de recente verbeteringen ligt het cijfer voor armoede onder personen van de werkende leeftijd nog boven het EU-gemiddelde. De verhoging van het minimummaandloon en de belastingvrije voet hebben bijgedragen tot vermindering van de armoede. Onder ouderen zijn de armoede en ernstige materiële ontberingen de afgelopen jaren echter sterk gestegen. Het proefproject voor hervorming van de sociale bijstand in geld (in 2012-2013) heeft geleid tot verlaging van het aantal begunstigden van sociale bijstand en van de uitgaven voor sociale uitkeringen in geld. De proef is in 2014 uitgebreid tot alle gemeenten. De gevolgen van de hervorming voor de meest behoeftigen moeten zorgvuldig in het oog worden gehouden en geëvalueerd. De activeringsmaatregelen voor langdurig werkloze begunstigden van sociale bijstand zijn onvoldoende. De maatregelen zijn nog steeds met name gericht op publieke werken en bieden dus inkomenssteun, maar dragen niet bij tot een betere inzetbaarheid van de begunstigden. De impact van de hervorming op mensen met een laag inkomen moet worden beoordeeld. Litouwen heeft het actieplan 2014–2020 inzake sociale inclusie goedgekeurd. De belangrijkste doelgroepen, de begroting en de concrete maatregelen moeten echter nog worden vastgesteld. Er moet worden bepaald hoe de doelen moeten worden bereikt en hoe de verschillende ministeries, plaatselijke overheden en maatschappelijke organisaties bij de uitvoering van het actieplan moeten samenwerken.

               (13)

               De overheid werkt sinds 2010 aan een ambitieuze hervorming van de staatsbedrijven. In december 2013 werden de definitieve wetsteksten vastgesteld tot wijziging van de transparantierichtsnoeren, die alle staatsbedrijven ertoe verplichten om met ingang van 2014 in hun jaarverslagen afzonderlijke cijfers te verstrekken voor hun commerciële en hun niet-commerciële activiteiten. In augustus 2014 wordt het eerste verslag verwacht waarin deze uitsplitsing wordt gegeven. Dit moet een gedetailleerdere beoordeling van het welslagen van deze wijziging mogelijk maken. Het aantal onafhankelijke bestuursleden van staatsbedrijven is echter nog klein, deels als gevolg van juridische beperkingen die voor de staats- en gemeentebedrijven gelden. Er worden wetswijzigingen voorgesteld die het mogelijk maken dat in het bestuur van alle staatsbedrijven onafhankelijke leden worden benoemd. De doeltreffendheid van de scheiding van commerciële en niet-commerciële activiteiten en de professionalisering van het bestuur zal moeten worden beoordeeld wanneer de wijzigingen geheel zijn doorgevoerd.

               (14)

               De koppelingen van de elektriciteits- en gasnetten met de aangrenzende lidstaten zijn nog onderontwikkeld, wat tot beperkte concurrentie en hoge prijzen heeft geleid. De concurrentie op de binnenlandse markten is versterkt door de gas- en elektriciteitsmarkten te liberaliseren, maar tot dusver hebben de consumenten nog geen gebruikgemaakt van hun recht om van leverancier te veranderen. Hoewel de regering de koppeling van de energienetten tot prioriteit heeft verklaard, is die koppeling nog niet gerealiseerd. Er is opdracht gegeven voor de aanleg van een belangrijke gaspijpleiding en de LNG-terminal in Klaipėda zal naar verwachting in december 2014 in werking worden gesteld. Er is enige vooruitgang geboekt ten aanzien van de koppeling van het Litouwse energienet met de energiemarkt van de EU. Verdere verbeteringen zijn nodig wat energie-efficiëntie betreft. Litouwen heeft enige vooruitgang geboekt met de energie-efficiëntie van gebouwen, ook wat betreft de investeringen in het kader van het Jessica-holdingfonds. In 2013 zijn wettelijke maatregelen genomen om de absorptie van het holdingfonds te versnellen. Begin 2014 waren de projecten afgerond, en het aantal eerste aanvragen is aanzienlijk gestegen. Er zijn wetswijzigingen doorgevoerd waardoor subsidies voor verwarming worden verminderd als bewoners renovatie afwijzen, wat een einde heeft gemaakt aan negatieve prikkels voor renovatie.

               (15)

               In de context van het Europees semester heeft de Commissie een brede analyse van het economische beleid van Litouwen verricht. Zij heeft het nationale hervormingsprogramma en het convergentieprogramma beoordeeld. Daarbij heeft zij niet alleen gekeken naar de relevantie ervan voor een houdbaar budgettair en sociaaleconomisch beleid in Litouwen, maar is zij ook nagegaan of de EU-regels en -richtsnoeren in acht zijn genomen, gezien de noodzaak de algemene economische governance van de Unie te versterken door middel van een EU-inbreng in toekomstige nationale besluiten. Haar aanbevelingen in het kader van het Europees semester worden in de onderstaande aanbevelingen 1 tot en met 6 weergegeven.

               (16)

               In het licht van deze beoordeling heeft de Raad het convergentieprogramma onderzocht en zijn advies daarover (5) is met name in de onderstaande aanbeveling 1 weergegeven.

         BEVEELT AAN dat Litouwen in de periode 2014‐2015 actie onderneemt om:

               1.

               de begrotingsmaatregelen voor 2014 te versterken in het licht van de overschrijding van de benchmark door de groei van de uitgaven en de dreigende kloof van 0,3 % van het bbp, door middel van een structurele inspanning op basis van de voorjaarsprognose 2014 van de Commissiediensten, waarin wordt gewaarschuwd voor een significante afwijking van het preventieve deel van de vereisten van het stabiliteits- en groeipact; de begrotingsstrategie in 2015 te versterken teneinde de vereiste aanpassing van 0,5 % van het bbp in de richting van de middellangetermijndoelstelling te waarborgen; daarna te waarborgen dat de middellangetermijndoelstelling in acht wordt genomen; de begrotingsstrategie aan te vullen met een verder versterkt begrotingskader, met name door bindende uitgavenplafonds vast te leggen in het begrotingskader voor de middellange termijn; het belastingstelsel verder te herzien en te overwegen de belastingen te verhogen die het minst nadelig zijn voor de groei, zoals periodieke onroerendgoedbelastingen en milieubelastingen, en er daarbij beter op toe te zien dat de belastingen betaald worden;

               2.

               wetgeving betreffende een brede hervorming van het pensioenstelsel aan te nemen en uit te voeren; met name de wettelijke pensioenleeftijd aan te passen aan de levensverwachting, de mogelijkheden voor vervroegde uittreding te verminderen, duidelijke regels voor de indexering van pensioenen vast te stellen en het gebruik van aanvullende spaarregelingen te stimuleren; de pensioenhervorming te ondersteunen met maatregelen om de inzetbaarheid van oudere werknemers te bevorderen;

               3.

               de maatregelen voor een actief arbeidsmarktbeleid beter te richten op laaggeschoolde werklozen en langdurig werklozen; de dekking en de toereikendheid van de werkloosheidsuitkeringen te verbeteren en deze te koppelen aan activering; aanhoudende discrepanties tussen gevraagde en aangeboden vaardigheden aan te pakken door het onderwijs beter af te stemmen op de arbeidsmarkt en een leven lang leren te bevorderen; voorrang te geven aan het aanbieden van hoogwaardige stageplaatsen en het partnerschap met de particuliere sector te versterken, teneinde de inzetbaarheid van jongeren te verbeteren; in overleg met de sociale partners te bezien of de arbeidswetgeving passend is op het punt van met name het kader voor arbeidsovereenkomsten en arbeidstijdregelingen;

               4.

               passende dekking voor de meest behoeftigen te waarborgen en de koppeling tussen sociale bijstand in geld en activeringsmaatregelen verder te versterken;

               5.

               de hervorming van de staatsbedrijven volgens plan af te ronden, met name door de scheiding van commerciële en niet-commerciële activiteiten te voltooien, de raden van bestuur verder te professionaliseren en strikt toezicht te houden op de vervulling van de eisen van de hervorming;

               6.

               meer maatregelen te treffen om de energie-efficiëntie van gebouwen te verbeteren, door snelle tenuitvoerlegging van het holdingfonds; de ontwikkeling van grensoverschrijdende koppelingen van de gas- en elektriciteitsnetten met de aangrenzende lidstaten voort te zetten, teneinde de energiebronnen te diversifiëren door betere integratie van de Baltische energiemarkten.

      Gedaan te Brussel, 8 juli 2014.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         P. C. PADOAN

      (1)  PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.

      (2)  Voor 2014 gehandhaafd bij Besluit 2014/322/EU van de Raad van 6 mei 2014 betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten voor 2014 (PB L 165 van 4.6.2014, blz. 49).

      (3)  PB C 217 van 30.7.2013, blz. 51.

      (4)  Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 betreffende de preventie en correctie van macro-economische onevenwichtigheden (PB L 306 van 23.11.2011, blz. 25).

      (5)  Uit hoofde van artikel 9, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1466/97.


Belangrijke juridische mededeling

|

52008PC0577

Aanbeveling van de Commissie aan de Raad tot machtiging van de Commissie om onderhandelingen met de Internationale Organisatie voor Wijnbouw en Wijnbereiding (OIV) te openen en te voeren over de voorwaarden voor de toetreding van de Europese Gemeenschap  /* COM/2008/0577 def. */

	[pic] | COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN |Brussel, 26.9.2008COM(2008) 577 definitiefAANBEVELING VAN DE COMMISSIE AAN DE RAADtot machtiging van de Commissie om onderhandelingen met de Internationale Organisatie voor Wijnbouw en Wijnbereiding (OIV) te openen en te voeren over de voorwaarden voor de toetreding van de Europese GemeenschapAANBEVELING VAN DE COMMISSIE AAN DE RAADtot machtiging van de Commissie om onderhandelingen met de Internationale Organisatie voor Wijnbouw en Wijnbereiding (OIV) te openen en te voeren over de voorwaarden voor de toetreding van de Europese GemeenschapA. TOELICHTING1. INLEIDINGDe Organisation internationale de la vigne et du vin ( Internationale Organisatie voor Wijnbouw en Wijnbereiding - OIV) is een intergouvernementele organisatie met wetenschappelijk en technisch karakter die werkzaam is op het gebied van wijnbouw, dranken op basis van wijn, tafeldruiven, rozijnen en andere wijnbouwproducten. Zij is opgericht bij de Internationale overeenkomst van 3 april 2001 te Parijs als rechtstreekse opvolger van het in 1924 bij de Internationale overeenkomst van 29 november 1924 opgerichte Office international du vin (Internationaal Wijnbureau) , dat bij besluit van 4 september 1958 is omgedoopt tot Office international de la vigne et du vin (Internationaal Bureau voor de wijnbouw) .Sinds 3 april 2006 bestaat de OIV uit 43 lidstaten plus, als tijdelijke waarnemers, de vroegere lidstaten van het bureau. De volgende zes lidstaten van de Europese Unie zijn niet tot de OIV toegetreden: het Verenigd Koninkrijk, Polen, Denemarken, Litouwen, Letland en Estland.De doelstellingen en taken van de OIV zijn vastgesteld in artikel 2, leden 1 en 2, van de oprichtingsovereenkomst. Overeenkomstig dit artikel streeft de OIV, binnen haar bevoegdheidsgebied, de volgende doelstellingen na:1. haar leden wijzen op maatregelen aan de hand waarvan rekening kan worden gehouden met bezorgdheden van producenten, consumenten en andere actoren van de wijnsector;2. andere internationale intergouvernementele en niet-gouvernementele organisaties bijstaan, met name organisaties die actief zijn op normatief gebied;3. bijdragen tot de internationale harmonisering van de bestaande praktijken en normen en, indien nodig, tot de vaststelling van nieuwe internationale normen, met het oog op betere verwerkings- en afzetvoorwaarden voor wijnbouwproducten en de behartiging van de belangen van de consument.De uit de overeenkomst tot oprichting van de OIV voortvloeiende opdrachten zijn later gestuurd en geflankeerd door een "strategisch driejarenplan" dat als referentiekader voor de activiteiten van de organisatie dient. Het strategisch driejarenplan concretiseert zich vervolgens in een "jaarprogramma".De structuur en de werkwijze van de OIV staan in detail beschreven op de website van de organisatie (www.oiv.org.).Met het oog op een coherent standpunt van de Gemeenschap in haar buitenlandse betrekkingen en op een betere coördinatie van de interne maatregelen in het kader van haar bevoegdheden, kan toetreding van de Europese Gemeenschap tot de OIV als legitiem en noodzakelijk worden beschouwd.Toetreding van de Gemeenschap tot de OIV behoeft geen wijziging van de oprichtingsakte (Verdrag van Parijs tot oprichting van de Internationale Organisatie voor Wijnbouw en Wijnbereiding van 3 april 2001). In afwachting van een toetredingsbesluit en ter verbetering van de participatie van de Gemeenschap in de OIV moeten de Gemeenschap en de lidstaten evenwel streven naar een betere coördinatie binnen deze organisatie en een versterking van de rol van de EG als genodigde.Voorts is in Verordening (EG) nr. 479/2008 van de Raad houdende een gemeenschappelijke ordening van de wijnmarkt[1] bepaald dat de Commissie met het oog op het toestaan van nieuwe oenologische procedés " … [zal] uitgaan van de door de OIV aanbevolen en gepubliceerde oenologische procedés" en, met betrekking tot de analysemethoden, dat "De analysemethoden waarmee de samenstelling van de onder deze verordening vallende producten wordt bepaald, en de voorschriften aan de hand waarvan kan worden vastgesteld of deze producten behandelingen hebben ondergaan die strijdig zijn met de toegestane oenologische procedés, […] de analysemethoden en de voorschriften [zijn] die door de OIV zijn aanbevolen en gepubliceerd." .Overeenkomstig Verordening (EG) nr. 479/2008 volstaat naleving van de door de OIV aanbevolen normen inzake oenologische procedés om wijn uit derde landen op de Europese markt te brengen.Dit rechtvaardigt de noodzaak om de betrekkingen tussen de Gemeenschap en de OIV aan te halen.De Commissie beveelt de Raad bijgevolg aan:-  de Commissie te machtigen onderhandelingen met de OIV te beginnen en te voeren over de voorwaarden voor toetreding van de Gemeenschap tot de OIV, overeenkomstig de bepalingen van artikel 300 van het Verdrag;-  het bevoegde comité aan te wijzen om de Commissie in deze taak bij te staan;-  de voorgestelde onderhandelingsrichtsnoeren goed te keuren. De Commissie beveelt de Raad eveneens aan de lidstaten te verzoeken deze doelstellingen te ondersteunen.2. COMMUNAUTAIRE BEVOEGDHEDEN IN AANGELEGENHEDEN WAARMEE DE OIV ZICH BEZIGHOUDTDe OIV is een intergouvernementele organisatie met een belangrijke normatieve activiteit die zich concretiseert in de vaststelling van resoluties, aanbevelingen en voorstellen met betrekking tot diverse aspecten van de productie van en de handel in wijnbouwproducten, zoals oenologische procedés, beschrijvingen en definities van producten, etikettering, afzetvoorwaarden, methoden voor de analyse en de beoordeling van producten en de bescherming van geografische aanduidingen en van kweekproducten.Deze resoluties worden doorgaans zonder verandering van hun juridische draagwijdte opgenomen in omvattender normen, meestal in de vorm van codes, en periodiek aangepast op basis van de door de organisatie aangenomen resoluties. Op dit ogenblik heeft de OIV een aantal normatieve codes gepubliceerd die als referentie dienen voor al haar leden, zoals de Codex œnologique international (internationale oenologische codex), de Code international des pratiques œnologiques (internationale code van oenologische procedés) , de Recueil des méthodes internationales d'analyse des vins et des moûts (handboek van internationale analysemethoden voor wijn en most) , de Recueil des méthodes internationales d'analyse des boissons spiritueuses ( handboek van internationale analysemethoden voor gedistilleerde dranken) , de Norme internationale des concours de vins et des boissons spiritueuses d'origine vitivinicole ( internationale norm voor concours voor wijn en gedistilleerde dranken op basis van wijnbouwproducten) en de Norme internationale de l'étiquetage des vins et des eaux de vie d'origine vinicole (internationale norm voor de etikettering van wijn en sterkedrank op basis van wijnbouwproducten).Sinds de oprichting van de GMO voor wijn heeft de Gemeenschap haar bevoegdheden op wijnbouwgebied gehandhaafd en uitgebreid, waardoor zij een exclusieve bevoegdheid kreeg voor GMO-aangelegenheden die momenteel voornamelijk bij Verordening (EG) nr. 479/2008 en de uitvoeringsverordeningen daarvan worden geregeld.Het afgeleide Gemeenschapsrecht inzake aangelegenheden waarmee de OIV zich bezighoudt, omvat met name:-  Verordening (EG) nr. 1493/1999 van de Raad van 17 mei 1999 houdende een gemeenschappelijke ordening van de wijnmarkt (PB L 179 van 14.7.1999),-  Verordening (EG) nr. 479/2008 van de Raad van 29 april 2008 houdende een gemeenschappelijke ordening van de wijnmarkt (PB L 148 van 6.6.2008),-  Verordening (EG) nr. 423/2008 van de Commissie van 8 mei 2008 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 1493/1999 van de Raad en tot instelling van een communautaire regeling inzake oenologische procedés en behandelingen (gecodificeerde versie, PB L 127 van 15.5.2008),-  Verordening (EG) nr. 753/2002 van de Commissie van 29 april 2002 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 1493/1999 van de Raad wat betreft de omschrijving, de aanduiding, de aanbiedingsvorm en de bescherming van bepaalde wijnbouwproducten (PB L 118 van 4.5.2002),-  Verordening (EG) nr. 1607/2000 van de Commissie van 24 juli 2000 tot vaststelling van enige uitvoeringsbepalingen voor Verordening (EG) nr. 1493/1999 houdende een gemeenschappelijke ordening van de wijnmarkt, en met name voor de titel betreffende in bepaalde gebieden voortgebrachte kwaliteitswijn (PB L 185 van 25.7.2000),-  Verordening (EEG) nr. 2676/90 van de Commissie van 17 september 1990 tot vaststelling van de in de wijnsector toe te passen communautaire analysemethoden (PB L 272 van 3.10.1990),-  Verordening (EEG) nr. 1601/91 van de Raad van 10 juni 1991 tot vaststelling van de algemene voorschriften betreffende de definitie, de aanduiding en de aanbiedingsvorm van gearomatiseerde wijnen, gearomatiseerde dranken op basis van wijn en gearomatiseerde cocktails van wijnbouwproducten (L 149 van 14.6.1991),-  Verordening (EG) nr. 122/94 van de Commissie van 25 januari 1994 tot vaststelling van enkele uitvoeringsbepalingen van Verordening (EEG) nr. 1601/91 van de Raad betreffende de definitie, de aanduiding en de aanbiedingsvorm van gearomatiseerde wijnen, gearomatiseerde dranken op basis van wijn en gearomatiseerde cocktails van wijnbouwproducten (PB L 21 van 26.1.1994),-  Verordening (EG) nr. 110/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 15 januari 2008 betreffende de definitie, de aanduiding, de presentatie, de etikettering en de bescherming van geografische aanduidingen van gedistilleerde dranken en tot intrekking van Verordening (EEG) nr. 1576/89 van de Raad (PB L 39 van 13.2.2008),-  Richtlijn 2000/13/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 maart 2000 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake etikettering en presentatie van levensmiddelen alsmede de daarvoor gemaakte reclame (PB L 109 van 6.5.2000),-  Verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad van 22 oktober 2007 houdende een gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten en specifieke bepalingen voor een aantal landbouwproducten ("Integrale-GMO-verordening") (PB L 299 van 16.11.2007), met name gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 361/2008 van de Raad van 14 april 2008 (PB L 121 van 7.5.2008), waarbij met name voorschriften voor de sector groenten en fruit worden ingevoerd,-  Verordening (EG) nr. 2789/1999 van de Commissie van 22 december 1999 tot vaststelling van de handelsnorm voor tafeldruiven (PB L 336 van 29.12.1999),-  Richtlijn 2001/112/EG van de Raad van 20 december 2001 inzake voor menselijke voeding bestemde vruchtensappen en bepaalde soortgelijke producten (PB L 10 van 12.1.2002).Het aantal OIV-activiteiten waarvoor de lidstaten over een exclusieve bevoegdheid beschikken, is beperkt en het belang ervan in het kader van de algemene doelstellingen van de OIV relatief.De huidige situatie in de Gemeenschap staat dus in contrast met haar positie binnen de OIV, waar de lidstaten momenteel het recht hebben om actief deel te nemen aan de besluitvorming.Derhalve beschikt de Gemeenschap niet over een adequate status waarmee zij met name haar bevoegdheden rechtstreeks bij deze organisatie kan uitoefenen, aangezien de nationale standpunten altijd als individueel worden beschouwd, ongeacht of de lidstaat die deze formuleert, lid is van de Gemeenschap.Bovendien wordt in de communautaire regelgeving reeds rechtstreeks verwezen naar de resoluties van de OIV inzake analysemethoden en wordt het handboek van internationale analysemethoden voor wijn en most in het kader van de GMO voor wijn erkend. Voorts wordt geleidelijk aan en voor zover mogelijk gestreefd naar coherentie met andere OIV-normen, zoals de internationale code van oenologische procedés en de internationale oenologische codex.De toetreding van de Gemeenschap tot de OIV past ook in het kader van het hervormingsproces van de GMO voor wijn. De Raad heeft destijds besloten de bestaande samenhang tussen de besluiten van de OIV en de communautaire regelgeving te versterken door zich voor de vaststelling van de communautaire normen op het gebied van oenologische procedés te baseren op de aanbevelingen van de OIV. Bovendien heeft de Raad bepaald dat alleen door de OIV aanbevolen en gepubliceerde analysemethoden worden toegestaan.3. TOETREDING VAN DE GEMEENSCHAP3.1 Status van de Europese Gemeenschap en participatie van de Commissie in de OIVDe Europese Commissie heeft momenteel geen enkele officiële status binnen de OIV, hoewel in artikel 8 van de overeenkomst van 3 april 2001 tot oprichting van de Internationale Organisatie voor Wijnbouw en Wijnbereiding uitdrukkelijk is bepaald dat intergouvernementele organisaties volwaardig lid kunnen worden van de organisatie.Momenteel wordt de Commissie regelmatig uitgenodigd als vertegenwoordiger van de Europese Gemeenschap om de werkzaamheden van de algemene vergadering en de deskundigengroepen, subcommissies en commissies bij te wonen, maar mag zij niet deelnemen aan de werkzaamheden van het Uitvoerend Comité (ad-hocgast), en betaalt zij geen vrijwillige bijdrage aan de OIV.Uit het bovenstaande kan worden opgemaakt dat de huidige status, die slechts voorziet in een passieve deelname van de vertegenwoordigers van de Commissie aan de werkzaamheden van de OIV, ontoereikend en inadequaat is.3.2 Noodzaak van toetreding van de GemeenschapAangezien de bevoegdheidsgebieden van de OIV nu grotendeels door de communautaire regelgeving worden bestreken, is het wenselijk dat de rol van de Gemeenschap binnen de OIV wordt versterkt en geformaliseerd opdat zij kan toezien op de coherentie van het communautaire standpunt op internationaal niveau en een adequate behartiging van de communautaire belangen kan garanderen.Toetreding als volwaardig lid lijkt hiervoor de beste oplossing te zijn. De andere opties waarover de Gemeenschap krachtens de basisbesluiten van de OIV beschikt (status van speciaal waarnemer of genodigde), zijn niet bevredigend.Als genodigde of speciaal waarnemer kan men niet deelnemen aan de werkzaamheden van de OIV, doch alleen het woord nemen in bepaalde organen van de organisatie zonder voorstellen of amendementen te kunnen indienen. Met deze statussen kan de Gemeenschap zich dus niet uitspreken over aangelegenheden die onder haar exclusieve bevoegdheid vallen, noch op communautair niveau genomen besluiten laten gelden.Bovendien moeten overeenkomstig de oprichtingsakte van de OIV ook intergouvernementele organisaties met een bijzondere status een financiële bijdrage betalen; deze statutaire vereiste is voor de Gemeenschap onaanvaardbaar, met name omdat er geen stemrechten tegenover staan.Om dezelfde redenen is de aan internationale organisaties geboden mogelijkheid om met de OIV een samenwerkingsprotocol te sluiten, eveneens ontoereikend.3.3 Verzoek om toetredinga) Fasen van de toetredingIn de overeenkomst van 3 april 2001 is uitdrukkelijk bepaald dat intergouvernementele organisaties lid kunnen worden van de OIV.De toetreding van de Europese Gemeenschap zou de volgende fasen moeten doorlopen:-  de Raad machtigt de Commissie om te onderhandelen over de voorwaarden voor toetreding van de Europese Gemeenschap tot de OIV;-  de Commissie opent en voert onderhandelingen met de OIV met het oog op een toetredingsprotocol;-  de Commissie neemt een voorstel aan voor een besluit van de Raad betreffende de toetreding van de Gemeenschap tot de OIV en legt dit voor aan de Raad;-  bij besluit van de Raad wordt de Europese Gemeenschap gemachtigd om tot de OIV toe te treden; de instrumenten van ondertekening en aanvaarding worden neergelegd bij het ministerie van Buitenlandse Zaken van de Franse Republiek (hoofdstuk IX, artikel 15, van de overeenkomst tot oprichting van de OIV);-  de toetreding van de Gemeenschap wordt effectief overeenkomstig de desbetreffende bepaling van de overeenkomst tot oprichting van de OIV.b) ProcedureregelsOp basis van artikel 2 van de algemene bepalingen van het reglement van orde van de organisatie moet een protocol worden gesloten tussen de OIV en de Europese Gemeenschap om de specifieke voorwaarden voor de toetreding en de stemrechten vast te stellen.Het protocol wordt gesloten na voorafgaand akkoord van de Algemene Vergadering en op voorstel van het Uitvoerend Comité. Het moet evenwel het resultaat zijn van een onderhandeling waaraan de Europese Gemeenschap op gelijke voet met de OIV deelneemt, en mag dus geen eenzijdige rechtshandeling van de organen daarvan zijn.Bij de opstelling van het voorstel voor het toetredingsprotocol is in ieder geval overleg tussen de lidstaten in het Uitvoerend Comité vereist. Overleg tussen de lidstaten is des te belangrijker voor bepaalde essentiële aspecten van de toetredingsonderhandelingen, zoals de voorwaarden voor participatie van de Gemeenschap in de organen van de organisatie, haar deelname aan verkiesbare functies, de vaststelling van het bedrag van de financiële bijdrage en in het algemeen alle praktische door de OIV en in het kader van het toetredingsprotocol in aanmerking te nemen aspecten, opdat de Europese Gemeenschap haar bevoegdheden volledig kan uitoefenen zonder juridische of administratieve beperkingen. Deze bevoegdheden zouden kunnen worden uitgeoefend zonder dat nieuwe stemrechten hoeven te worden ingevoerd.3.4 Coördinatie en verdeling van de bevoegdheden tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstatenWanneer de toetreding eenmaal effectief is, zullen de Commissie en de lidstaten gezamenlijk als leden deelnemen aan de werkzaamheden van de OIV; zij moeten dan ook, naar analogie van de regeling die geldt voor deelname aan andere internationale organisaties, interne coördinatieprocedures vaststellen om de belangen van de Gemeenschap in de OIV efficiënt te kunnen vertegenwoordigen.Met name dienen specifieke procedures te worden vastgesteld met betrekking tot:-  de voorbereiding van de vergaderingen van de OIV en met name de coördinatieprocedures in Brussel en ter plaatse voor de vaststelling van gemeenschappelijke en communautaire standpunten, alsook de bepalingen voor een gemeenschappelijk antwoord op de vragenlijsten van de organisatie;-  de verdeling van stemrechten en medezeggenschapsrechten op basis van de bevoegdheid (exclusief, nationaal, gedeeld).Met het oog op een vlotte toepassing van de coördinatiebepalingen, moeten deze vrij gedetailleerd zijn, en tegelijk flexibel genoeg zodat de nodige aanpassingen kunnen worden aangebracht.Deze coördinatieprocedures kunnen zich concretiseren in een overeenkomst tussen de Commissie en de Raad die aan het definitieve besluit van de Raad inzake de toetreding van de Gemeenschap tot de OIV zal worden gehecht.Tezamen met de vaststelling van doeltreffende coördinatiebepalingen en in nauwe samenhang daarmee zal de Europese Gemeenschap op het ogenblik van haar toetreding tot de OIV een algemene bevoegdheidsverklaring moeten vaststellen; deze verklaring kan aan het door de Raad op voorstel van de Commissie genomen toetredingsbesluit worden gehecht en worden opgenomen in het toetredingsprotocol tussen de Gemeenschap en de OIV. Daarna moet, in het kader van de deelname aan de activiteiten van de OIV en op basis van deze verklaring, in de regel vóór elke vergadering een specifieke bevoegdheidsverklaring worden opgesteld.4. OVERGANGSMAATREGELENTer verbetering van de betrekkingen met de OIV in het vooruitzicht van de toetreding moet de Europese Gemeenschap voor een overgangsperiode over een adequatere status kunnen beschikken.De Gemeenschap moet haar institutionele betrekkingen met de OIV versterken via een verbetering van haar status als genodigde, teneinde op grond van artikel 5 van het reglement van orde van deze organisatie medezeggenschap te krijgen in alle organen van de organisatie (behalve het Wetenschappelijk en Technisch Comité) door met name aan de directeur-generaal (die vervolgens zelf om goedkeuring van het Uitvoerend Comité moet verzoeken) een repetitieve status van genodigde aan te vragen. Vanuit formeel oogpunt verandert deze status niets aan de positie van de Gemeenschap in de OIV, aangezien dit nog steeds de positie van genodigde is, en impliceert hij dus geen machtiging door de Raad.Bovendien zouden de Gemeenschap en de lidstaten moeten samenwerken om hun interne coördinatie te verbeteren en in onder communautaire bevoegdheid vallende aangelegenheden systematisch een gemeenschappelijk standpunt te kunnen uitwerken. Hiertoe moeten de lidstaten en de Commissie overleg plegen om via initiatieven bij het secretariaat van de OIV de deelname van de Europese Gemeenschap aan de werkzaamheden van de OIV te verbeteren en doeltreffender te maken.5. CONCLUSIESDe Gemeenschap moet lid worden van de OIV, aangezien geen enkele andere status als politiek en juridisch in overeenstemming met de communautaire bevoegdheden op de werkterreinen van de OIV kan worden beschouwd.Gezien de duur van het toetredingsproces en de daarmee samenhangende onderhandelingen dient te worden voorzien in een overgangsregeling ter verbetering en versterking van de interne procedures voor de coördinatie van de standpunten binnen de OIV en van de institutionele rol van de Gemeenschap binnen deze organisatie.Gelet op het voorafgaande beveelt de Commissie de Raad aan haar te machtigen namens de Gemeenschap onderhandelingen met de OIV te openen en te voeren over de voorwaarden voor de toetreding van de Europese Gemeenschap tot de OIV overeenkomstig artikel 300 van het Verdrag, het bevoegde comité aan te wijzen om de Commissie in deze taak bij te staan en de in de bijlage opgenomen onderhandelingsrichtsnoeren goed te keuren.De in deze aanbeveling opgenomen onderhandelingsrichtsnoeren zijn opgesteld met het oog op het lidmaatschap van de Gemeenschap bij de OIV. De status van volwaardig lid moet de Gemeenschap in staat stellen om op de gebieden die onder haar bevoegdheid vallen en op gelijke voet met de lidstaten van de OIV:1. haar standpunt naar voren te brengen tijdens onderhandelingen of op vergaderingen van de organen van de OIV;2. op de gebieden waarop bij stemming wordt besloten, over een gewogen stemrecht te beschikken dat gelijkwaardig is aan dat van de in het betrokken orgaan van de OIV vertegenwoordigde lidstaten die gebonden zijn aan de communautaire regelgeving die de basis vormt van externe bevoegdheden;3. in eigen naam zijn instemming te kennen te geven om de uit de in het kader van de OIV vastgestelde instrumenten voortvloeiende rechten en plichten uit te oefenen.Overeenkomstig artikel 300 van het EG-Verdrag moeten de onderhandelingen worden gevoerd door de Commissie in overleg met een door de Raad aangewezen speciaal comité. De lidstaten die reeds lid zijn van de OIV, moeten de toetreding van de Gemeenschap tot deze organisatie ten volle steunen.Zodra de onderhandelingen zijn afgesloten, zal de Commissie op basis van de resultaten daarvan een voorstel voor een besluit van de Raad indienen betreffende de toetreding van de Europese Gemeenschap tot de OIV.B. AANBEVELINGIn het licht van het voorafgaande beveelt de Commissie aan:-  dat de Raad de Commissie machtigt om met de OIV onderhandelingen te voeren over de voorwaarden voor de toetreding van de Europese Gemeenschap tot de OIV;-  dat de Raad overeenkomstig het Verdrag een speciaal comité aanwijst dat de Commissie bij de onderhandelingen namens de Gemeenschap bijstaat;-  dat de Raad de onderhandelingsrichtsnoeren van de bijlage bij deze aanbeveling goedkeurt.BIJLAGEOnderhandelingsrichtsnoeren1. De Gemeenschap moet de status van volwaardig lid krijgen op gelijke voet met de lidstaten van de OIV.2. Deze status moet de Gemeenschap in staat stellen op gelijke voet met de lidstaten van de OIV deel te nemen aan de onderhandelingen en de vergaderingen.3. De Gemeenschap draagt niet bij aan de OIV-begroting. Mocht dit standpunt niet houdbaar blijken of de instemming met het lidmaatschap van de Gemeenschap door de huidige OIV-leden in gevaar zou brengen, dan zou de Gemeenschap als compromis accepteren een bedrag vrij te maken voor de dekking van bepaalde aan haar OIV-lidmaatschap verbonden kosten. Dit bedrag wordt in overleg met de Gemeenschap vastgesteld, en niet unilateraal door de OIV.4. Als volwaardig lid moet de Gemeenschap het recht krijgen toe te treden tot alle instrumenten waarover binnen de OIV in de toekomst zal worden onderhandeld en die onder haar bevoegdheid vallen.[1] PB L 148 van 6.6.2008, blz. 1.


Avis juridique important

|

31970H0121

70/121/EEG: Aanbeveling van de Commissie van 22 december 1969 gericht tot de Franse Republiek inzake de wijziging van het nationale monopolie van commerciële aard betreffende thomasslakken (Slechts de tekst in de Franse taal is authentiek)

Publicatieblad Nr. L 031 van 09/02/1970 blz. 0007 - 0008 Bijzondere uitgave in het Deens: Serie II Deel VI blz. 0016  Bijzondere uitgave in het Engels: Serie II Deel VI blz. 0016

++++AANBEVELING VAN DE COMMISSIE  van 22 december 1969  gericht tot de Franse Republiek inzake de wijziging van het nationale monopolie van commerciële aard betreffende thomasslakken   ( Slechts de tekst in de Franse taal is authentiek )   ( 70/121/EEG )  I  1 . Bij besluit van het " Comité d'organisation de la sidérurgie " van 5 februari 1941 is in Frankrijk opgericht de " Société nationale pour la vente des scories Thomas ( S.N.S.T . ) " , naamloze vennootschap met veranderlijk kapitaal waarvan alle Franse producenten van thomasslakken lid zijn . Het besluit van 5 februari 1941 is met wijzigingen overgenomen door het besluit van de minister voor Industriële produktie van 28 juni 1947 . Blijkens bijlage III bij bovengenoemd besluit is de S.N.S.T . ermede belast :  a ) zich ervan te vergewissen dat de bestellingen en leveranties van thomasslakken in overeenstemming zijn met de besluiten van de overheid en de instanties die de programma's mogen vaststellen of de verdeling en onderverdeling mogen regelen krachtens de wet van 26 april 1946 ;  b ) de bestellingen te verdelen over de fabrieken overeenkomstig de programma's voor produktie van thomasstaal en ruw slakkenmeel , welke programma's zijn vastgesteld door de Chambre syndicale de la sidérurgie ;  c ) zowel op de binnenlandse markt als ten aanzien van de uitvoer alle verkoop van slakken te verzorgen ;  d ) aan klanten de door de fabrieken gedane leveranties in rekening te brengen en de opbrengst van deze verkoop te incasseren ;  e ) de vereiste heffingen in te houden ( of te heffen ) zowel om tegemoet te komen aan eigen lasten als aan verevening , compensaties , subsidies of bonificaties als bedoeld in de wetten , decreten of besluiten .  Het S.N.S.T . oefent bovengenoemde functies uit onder controle van de directeur voor de ijzer - en staalindustrie .  2 . Uit het voorgaande volgt dat de S.N.S.T . exclusieve rechten bezit op de uitvoer en verkoop op de binnenlandse markt . Voorts vloeit hieruit een werkelijk monopolie op de invoer voort : aangezien de S.N.S.T . als enige gemachtigd is thomasslakken te verkopen op de Franse markt kan de importeur slechts rechtstreeks slakken van buitenlands fabrikaat kopen met het oog op rechtstreeks gebruik en niet voor verkoop op de Franse markt .  Tot 31 december 1968 gold een systeem waarbij thomasslakken verdeeld werden . Krachtens dit systeem werd de hoeveelheid thomasslakken die bestemd was voor de landbouw , voor rechtstreeks gebruik of in de vorm van samengestelde meststoffen , periodiek vastgesteld bij besluit van de overheidsinstanties . De hoeveelheid die bestemd was voor rechtstreeks gebruik op de bouwgrond werd ter beschikking gesteld van het ministerie van Landbouw , die voor verdeling zorg droeg in het kader van de hiertoe uitgevaardigde voorschriften . De overblijvende hoeveelheid werd rechtstreeks door de met verdeling belaste instantie verdeeld over de industrieën die het produkt verbruikten . De producenten en hun verkooporganisatie , de S.N.S.T . , waren gehouden thomasslakken overeenkomstig bovengenoemde regeling te leveren .  Krachtens een besluit van de directeur voor de ijzer - en staalverwerkende industrie van 30 januari 1968 werd bovengenoemd systeem met ingang van 1 januari 1969 afgeschaft . Het besluit van 28 juni 1947 werd echter niet afgeschaft , en daarom blijft artikel 37 van het E.E.G.-Verdrag van toepassing op de S.N.S.T . Op grond van dit voorschrift zijn de Lid-Staten verplicht de nationale monopolies van commerciële aard geleidelijk in dier voege aan te passen dat aan het einde van de overgangsperiode elke discriminatie tussen de onderdanen van de Lid-Staten , wat de voorwaarden van de voorziening en de afzet betreft , is uitgesloten .  3 . Zowel de invoer in Frankrijk van thomasslakker uit andere Lid-Staten als de uitvoer naar deze landen vertoonden veeleer een onregelmatige ontwikkeling . De invoer is namelijk van 435.000 ton in 1960 gestegen tot 890.000 ton in 1963 en tot 680.000 ton in 1966 ; in 1968 is deze gestegen tot 840.000 ton . De uitvoer bedroeg 820 ton in 1960 en is vervolgens teruggelopen tot nul in 1964 , tot stabiliteit gekomen bij iets meer dan 30.000 ton in de jaren 1966 tot 1968  ( opmerking verdient dat Italië het enige land van de E.E.G . is waarheen thans Franse thomasslakken worden uitgevoerd ) .  De produktie bedraagt sedert enkele jaren ongeveer 2.300.000 ton .  4 . De Commissie constateert dat tot nu toe geen enkele maatregel is getroffen tot wijziging van het monopolie van thomasslakken .  Gezien de omstandigheid dat de overgangsperiode binnenkort eindigt , moeten maatregelen worden getroffen om iedere discriminatie in de voorwaarden van de voorziening en de afzet tussen de onderdanen van de Lid-Staten uit te sluiten .  Artikel 37 maakt deel uit van de titel inzake het vrije verkeer van goederen en met name het hoofdstuk inzake de afschaffing van de kwantitatieve beperkingen tussen de Lid-Staten ; dit artikel is erop gericht tegen het einde van de overgangsperiode en voor een nationaal monopolie van commerciële aard ( of soortgelijke regeling ) hetzelfde resultaat te bereiken dat voor andere produkten bereikt wordt door de toepassing van de artikelen 30 tot en met 34 , d.w.z . het vrije verkeer van goederen .  Om dit resultaat te bereiken in sectoren die onder nationale monopolies vallen is echter een andere procedure aangewezen . Deze monopolies moeten geleidelijk worden gewijzigd , enerzijds omdat volgens de betrokken Lid-Staten de onder het monopolie vallende produkten bijzondere problemen opwerpen , anderzijds om te voorkomen dat de afschaffing van de kwantitatieve beperkingen en maatregelen van gelijke werking in deze sectoren in de praktijk zonder gevolgen blijven . Te vrezen valt namelijk dat de liberalisatie van het handelsverkeer voor de onder een monopolie vallende produkten geen realiteit wordt indien de monopolies vanwege het exclusieve recht op invoer en uitvoer van de handel in bepaalde produkten vrij zouden blijven te beslissen in welke mate en onder welke voorwaarden de uit andere Lid-Staten afkomstige produkten op de eigen markt kunnen worden toegelaten  ( of , andersom , in welke mate de eigen produkten naar andere Lid-Staten mogen worden uitgevoerd ) .  Daarom bepaalt artikel 37 dat aan het einde van de overgangsperiode " elke discriminatie tussen de onderdanen van de Lid-Staten , wat de voorwaarden van de voorziening en de afzet betreft , is uitgesloten " .  Opmerking verdient dat artikel 37 niet slechts afschaffing eist van discriminaties welke rechtstreeks voortvloeien uit bepalingen die van toepassing zijn op onder het monopolie vallende produkten : indien een artikel inzake nationale monopolies zou ontbreken zou dit doel kunnen worden bereikt door andere voorschriften van het Verdrag , met name die welke heffingen van gelijke werking als douanerechten en maatregelen van gelijke werking als kwantitatieve beperkingen verbieden . Uit het bovenstaande vloeit ten aanzien van de kenmerken van nationale monopolies en de beperkingen waartoe zij aanleiding kunnen geven voort dat het doel van de " wijziging " d.w.z . het  " uitsluiten van iedere discriminatie " is , uit te sluiten dat aan het einde van de overgangsperiode nog discriminaties kunnen optreden die het gevolg zijn van bepaalde bijzondere bevoegdheden waarover de monopolies beschikken ten aanzien van invoer en afzet op hun markt of de uitvoer van bepaalde produkten .  Daar deze doelstellingen zijn neergelegd in artikel 37 moet Frankrijk het monopolie van thomasslakken voor het einde van de overgangsperiode wijzigen zodat deze doelstellingen worden bereikt . De Commissie anderzijds moet , afgezien van haar algemene verplichting om te waken over de toepassing van het Verdrag , overeenkomstig artikel 37 , lid 6 , aanbevelingen doen over de wijze van aanpassing waarvan in dit artikel sprake is .  5 . Wat de invoer betreft , is de Commissie van mening dat het exclusieve recht van de S.N.S.T . om alle verkoop van slakken op de binnenlandse markt te verzorgen ontmoedigend werkt op iedere potentiële koper die slakken van buitenlandse herkomst zou willen kopen ten einde deze te verhandelen . Deze koper zou namelijk verplicht zijn het produkt , dat hij zonder bemiddeling van de S.N.S.T . zou hebben gekocht , aan deze weder te verkopen .  In deze omstandigheden is de S.N.S.T . in staat te beslissen onder welke voorwaarden de behoeften van de eigen markt aan thomasslakken moeten worden gedekt met behulp van de nationale produktie . Deze situatie kan leiden tot discriminatie in de voorwaarden voor de afzet ten nadele van producenten uit de andere Lid-Staten aan wie kan worden belet enige concurrentiedruk uit te oefenen op de Franse markt .  De uitvoer is strikt beperkt , door de nationale produktie op de Franse markt bij voorrang te laten bevoorraden . De Franse producenten kunnen dus niet profiteren van gunstiger voorwaarden die zij voor hun produkten zouden kunnen vinden in andere Lid-Staten ; tevens vloeit hieruit een discriminatie voort ten aanzien van de voorwaarden voor de voorziening ten nadele van de gebruikers in de Lid-Staten .  Om deze redenen is de Commissie van mening dat de beste oplossing voor het bereiken van het in artikel 37 gestelde doel - omdat thans reeds vaststaat dat deze oplossing doeltreffend zal werken - de afschaffing is van het exclusieve recht van de S.N.S.T . om zowel in Frankrijk als in andere Lid-Staten te verkopen , voor zover dit recht de handel tussen de Lid-Staten betreft .  II  Om deze redenen doet de Commissie van de Europese Gemeenschappen aan de Franse Republiek de aanbeveling om overeenkomstig artikel 37 van het E.E.G.-Verdrag de volgende maatregelen te treffen :  1 . Toe te staan dat vrijelijk alle transacties kunnen worden verricht voor de verkoop van thomasslakken uit andere Lid-Staten op de Franse markt . Hiertoe dient met name :   - leveranciers uit andere staten te worden toegestaan in Frankrijk een eigen groothandels - of kleinhandelsnet te vestigen en aldaar voorraden aan te houden ;   - leveranciers uit andere Lid-Staten te worden toegestaan vrijelijk reclame te maken voor hun produkten ;   - te worden toegestaan dat de prijzen van de produkten uit de andere Lid-Staten vrij kunnen worden overeengekomen tussen koper en verkoper in de verschillende handelsfasen .  2 . Iedere uitvoer naar de andere Lid-Staten van de E.E.G . moet vrijelijk worden toegestaan , zonder enige beperking en zonder bemiddeling van de S.N.S.T .  Brussel , 22 december 1969 .  Voor de Commissie  De Voorzitter  Jean REY