Avis juridique important

|

52004SC0010

Aanbeveling voor een advies van de Raad overeenkomstig artikel 5, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Finland voor de periode 2003-2007  /* SEC/2004/0010 def. */

Aanbeveling voor een ADVIES VAN DE RAAD overeenkomstig artikel 5, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Finland voor de periode 2003-2007(door de Commissie ingediend)TOELICHTINGKrachtens Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid [1] moesten de landen die deelnemen aan de eenheidsmunt vóór 1 maart 1999 een stabiliteitsprogramma indienen bij de Raad en de Commissie. Overeenkomstig artikel 5 van deze verordening moest de Raad elk stabiliteitsprogramma onderzoeken op basis van de evaluaties van de Commissie en het bij artikel 114 van het Verdrag ingestelde Economisch en Financieel Comité. De Commissie bracht over elk programma een aanbeveling uit. Op basis van deze aanbeveling en na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité, bracht de Raad, na onderzoek van het programma, een advies uit. Overeenkomstig de verordening kunnen de geactualiseerde stabiliteitsprogramma's die jaarlijks moeten worden ingediend, ook volgens deze zelfde procedures door de Raad worden beoordeeld.[1]  PB L 209 van 2.8.1997. De documenten waarnaar in deze tekst wordt verwezen, kunnen worden ingezien op de volgende website:  http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm.Het eerste stabiliteitsprogramma van Finland voor de periode 1998-2002 werd op 7 september 1998 ingediend en door de Raad beoordeeld op 12 oktober 1998 [2]. Op 27 november 2003 heeft Finland het vijfde en meest recente geactualiseerde stabiliteitsprogramma ingediend. Dit programma bestrijkt de periode 2003-2007.[2]  PB C 372 van 2.12.1998.De diensten van de Commissie hebben een technische evaluatie van dit geactualiseerde programma verricht, waarbij met name rekening is gehouden met de overeenkomstig de gedragscode [3] verstrekte informatie, de najaarsprognoses en latere ramingen, de algemeen aanvaarde methode voor de schatting van conjunctuurgezuiverde begrotingssaldi, de aanbevelingen in de globale richtsnoeren voor het economisch beleid, alsook de beginselen die zijn neergelegd in de mededeling van de Commissie aan de Raad van 27 november 2002 over een betere coördinatie van het begrotingsbeleid [4]. Deze evaluatie leidt tot de volgende beoordeling:[3]  Herzien advies van het Economisch en Financieel Comité over de inhoud en de vorm van de stabiliteits- en convergentieprogramma's, document EFC/ECFIN/404/01 - REV 1 van 27.6.2001, door de Raad (Ecofin) op 10.7.2001 bekrachtigd.[4]  COM(2002) 668 definitief van 27.11.2002.In de nieuwe actualisering van het Finse stabiliteitsprogramma zijn prognoses voor de periode 2003-07 opgenomen met betrekking tot de macro-economische ontwikkelingen en de overheidsfinanciën. De actualisering voldoet grotendeels aan de vereisten van de herziene "gedragscode voor de inhoud en de vorm van de stabiliteits- en convergentieprogramma's".Het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Finland van november 2003 gaat uit van een duidelijk hoger groeitempo van het BBP van 2,7% in 2004, bijna het dubbele van het voor 2003 verwachte groeipercentage. Voorspeld wordt dat de groei tussen 2005 en 2007 op ongeveer 2½% per jaar zal uitkomen, waardoor de potentiële productie met bijna ½ procentpunt wordt overtroffen. Dientengevolge zal de negatieve output gap in het laatste jaar van de programmaperiode verdwijnen, nadat deze in 2003 meer dan 1,3% bedroeg als gevolg van de verzwakking van de economische activiteit. In dit vijfde geactualiseerde stabiliteitsprogramma wordt vanaf 2004 uitgegaan van ongeveer eenzelfde productieverloop als in het vorige programma. De groeibijdragen van de verschillende vraagcomponenten zijn evenwel enigszins aangepast, waarbij de externe bijdrage in het nieuwe programma groter is en de bijdrage van de binnenlandse vraag ietwat geringer uitvalt. In 2003 bleek de werkgelegenheidsschepping vrij immuun voor de terugval van de activiteit. Bijgevolg wordt aangenomen dat de werkloosheid ook in 2003 op 9,1% zal uitkomen en vanaf 2004 zal afnemen als gevolg van de aantrekkende groei. De inflatie zal in 2004 [5] met 0,7% naar verwachting haar laagste punt bereiken (vooral ten gevolge van de verlaging van de accijnzen op alcoholische dranken en de afwezigheid van externe prijsschokken) en daarna terugkeren naar haar trendmatige niveau van ongeveer 2% naarmate de economie aantrekt en het effect van de belastingverlagingen uitdooft. Afgezien van een hogere groeiraming voor 2004 stemmen de in het programma voorkomende kortetermijnvoorspellingen redelijk goed overeen met de eigen schattingen van de Commissie en met name met de najaarsprognoses van 2003.[5]  Als gevolg van het aflopen van de overgangsperiode voor de vrije invoer van alcohol en tabak uit andere EU-landen en de uitbreiding van de EU met de toetredende landen, wat tot een derving van belastingontvangsten leidt van naar schatting bijna 0,4% van het BBP.In het geactualiseerde programma wordt uitgegaan van een scherpe daling van het begrotingsoverschot van de overheid als geheel, namelijk van 4,2% van het BBP in 2002 tot 1,7% in 2004. Dat is ten dele toe te schrijven aan conjuncturele factoren (die leiden tot een verzwakking van de financiële situatie van de centrale overheid) en ten dele aan de uitgavenverhogingen waarin het programma van de nieuwe regering voorziet. Volgens dat programma zal de toenemende internationale belastingconcurrentie bovendien resulteren in een uitholling van de belastinggrondslag. Verwacht wordt dat het overschot in 2005 en daarna slechts licht zal toenemen en zich zal stabiliseren op iets meer dan 2% van het BBP, ondanks het feit dat de economische expansie de potentiële groei overtreft. Niettemin blijkt uit de prognoses voor het begrotingssaldo dat de overheidsfinanciën in Finland gedurende de gehele programmaperiode een afdoende veiligheidsmarge zullen vertonen om een overschrijding van de referentiewaarde van 3% van het BBP te voorkomen. De trendmatige daling van het begrotingsoverschot wordt vooral veroorzaakt door de verslechtering van de situatie van de centrale overheidsfinanciën, die vanaf 2003 naar verwachting een tekort te zien zullen geven. Als gevolg daarvan wordt in het geactualiseerde programma te kennen gegeven dat de doelstelling van de regering om de centrale overheidsfinanciën tegen het einde van haar regeerperiode in 2007 in evenwicht te brengen, niet zal worden gehaald. Bovendien ziet het ernaar uit dat de financiën van de lagere overheden tijdens de gehele programmaperiode een tekort zullen vertonen. Volgens het programma stoelt het financiële overschot van de overheid als geheel in 2003-07 inderdaad uitsluitend op het overschot van de sociale-verzekeringsinstellingen en van de inkomensgerelateerde pensioenfondsen, die zich voorbereiden op de financiële druk die voortvloeit uit een vergrijzende bevolking. Het voor conjunctuurinvloeden gecorrigeerde saldo zal in 2003-05 naar verwachting met ruim ½ procentpunt van het BBP afnemen. Volgens het programma blijft het conjunctuurgezuiverde begrotingsoverschot echter gedurende de gehele programmaperiode meer dan 2% van het BBP bedragen. Dat moet nog steeds voldoende veiligheidsmarge bieden voor normale schommelingen in de activiteit. Voorspeld wordt dat het voor conjunctuurinvloeden gecorrigeerde overschot tussen 2005 en 2007 met 0,2 procentpunt van het BBP zal dalen. Deze cijfers liggen grotendeels in de lijn van de door de Commissie berekende conjunctuurgezuiverde begrotingssaldi.Volgens het nieuwe programma daalt de overheidsschuld tussen 2003 en 2004 in een iets sneller tempo (-0,3 procentpunt) dan in het programma van 2002 werd voorspeld, al was de schuldquote minder gunstig dan in 2002 werd beoogd. Anders dan in het vorige programma wordt in de periode 2004-06 evenwel een stijging van de schuldquote verwacht als gevolg van een iets lagere raming van het nominale BBP en een tekort in de centrale overheidsfinanciën [6]. Bovendien wordt de schuldreductie bemoeilijkt door financiële transacties, met name de diversificatie van de portefeuille van de sociale-verzekeringsinstellingen - die minder in obligaties van de centrale overheid beleggen - en de accumulatie van activa van de inkomensgerelateerde pensioenfondsen van de centrale overheid.[6]  Er is een technische wijziging aangebracht in de indeling van de schuld van de centrale overheid: de repo-portefeuille, d.w.z. het door de Schatkist zelf aangehouden schuldpapier van de centrale overheid, is uit de balans van de Schatkist gelicht omdat deze portefeuille niet meer nodig was voor de schuldendienst. Als gevolg daarvan is de schuldquote in 2003 met 3,2 procentpunt toegenomen in vergelijking met het vorige programma.In het regeringsprogramma zijn plannen opgenomen om de inkomstenbelastingen tijdens de regeerperiode met ten minste 1,12 miljard EUR of 0,8% van het BBP te verlagen teneinde de werkgelegenheidsschepping te stimuleren. Volgens het geactualiseerde programma is het grootste deel van deze belastingverlagingen vervroegd en in de ontwerpbegroting voor 2004 opgenomen. Deze maatregel kan worden gerechtvaardigd tegen de achtergrond van de conjunctuurvertraging, de eerdere gezonde begrotingssituatie en een hoge totale belastingdruk op arbeid. Bovendien gaat de belastingverlaging gepaard met strikte meerjarige uitgavenplafonds voor de centrale overheid in 2004-07.In het geactualiseerde programma wordt aangenomen dat de overheidsuitgaven tussen 2003 en 2007 vrijwel constant zullen blijven op 48¾% van het BBP. De toenemende sociale overdrachten en de financieringsbehoeften van de lagere overheden zullen weliswaar opwaartse druk uitoefenen, maar dankzij de door de nieuwe regering ingevoerde meerjarige uitgavenplafonds zullen de uitgaven strikt onder controle worden gehouden. Volgens het geactualiseerde programma wordt in de ontwerpbegroting voor 2004 uitgegaan van een reële toename van de uitgaven van de centrale overheid, exclusief rentebetalingen, met 4% ten opzichte van 2003. Deze stijging is voor de helft toe te schrijven aan hogere bestedingen als gevolg van bestaande wetgeving en beslissingen van de vorige regering. De andere helft is terug te voeren op de uitgavenverhogingen en compensaties die in het programma van de nieuwe regering zijn opgenomen. De ontwerpbegroting voor 2004 strookt met de aanbeveling aangezien wordt verwacht dat de uitgaven van de centrale overheid onder de in mei 2003 afgesproken uitgavenplafonds zullen blijven.Krachtens recentelijk aangenomen wetgeving moeten lagere overheden hun begroting over een programmeringsperiode van drie jaar in evenwicht hebben. Volgens het programma zal in de gehele periode 2003-07 echter sprake zijn van tekorten. De regering dient de wetgeving derhalve strenger toe te passen door zorgvuldig toezicht [7] te houden op de financiën van de lagere overheden.[7]  In Finland zijn de lagere overheden bestuurlijk vrij autonoom.Het geactualiseerde programma van 2003 gaat uitvoerig in op de houdbaarheid van de overheidsfinanciën, waarbij ook nationale begrotingsprognoses voor de overheidsuitgaven en -ontvangsten tot 2050 worden vermeld. Daaruit blijkt dat de leeftijdsgerelateerde uitgaven tussen 2005 en 2050 met naar schatting 6 procentpunt van het BBP zullen toenemen en dat de ontvangsten over dezelfde periode met ongeveer 1 procentpunt van het BBP zullen stijgen. Desondanks lijkt de situatie van de overheidsfinanciën van Finland van dien aard dat de budgettaire gevolgen van een vergrijzende bevolking vrij goed zullen kunnen worden opgevangen. Dat komt vooral tot uiting in het voortdurend boeken van begrotingsoverschotten, wat op lange termijn tot een vrij snelle schuldvermindering leidt. Hoewel het begrotingsoverschot van de overheid als geheel in de loop van de programmaperiode enigszins zal dalen, zal de bruto schuld in de komende twintig jaar blijven afnemen dankzij de uitdrukkelijk geformuleerde beleidsdoelstelling. De houdbaarheid van de overheidsfinanciën wordt bovendien geschraagd door een grotendeels op kapitaaldekking berustend pensioenstelsel [8]. De recente hervormingen [9] van het pensioenstelsel en de werkloosheidsverzekering zullen er mede toe bijdragen dat de uitgavendruk op lange termijn onder controle blijft [10]. In sommige gevallen laat het gunstige budgettaire effect van bepaalde maatregelen echter lang op zich wachten.[8]  De marktwaarde van de activa van de wettelijk voorgeschreven inkomensgerelateerde pensioenfondsen bedroeg in 2002 circa 51% van het BBP.[9]  Zoals de afschaffing van bepaalde regelingen voor vervroegde uittreding, stimuleringsmaatregelen om ouderen aan het werk te houden en mechanismen om pensioenaanspraken aan te passen aan de veranderde levensverwachting.[10]  Er worden nog maatregelen gepland, onder andere met betrekking tot pensioenstelsels in de overheidssector.Op lange termijn zou het feit dat de ramingen betreffende de houdbaarheid van de overheidsfinanciën zijn gebaseerd op een belastingdruk van bijna 44% van het BBP in de komende decennia, voor problemen kunnen zorgen. Een totale belastingdruk van een dergelijke omvang is immers vrij hoog in vergelijking met andere industrielanden. Nog afgezien van de heersende bezorgdheid omtrent het ontmoedigende effect van hoge arbeidskosten op de werkgelegenheidsschepping, kan ook de wenselijkheid van het handhaven van een dergelijke hoge belastingdruk op zeer lange termijn worden betwijfeld, gezien de toenemende mobiliteit van de productiefactoren (en dus van de belastinggrondslagen) in het kader van de globalisering.Het geactualiseerde programma is grotendeels in overeenstemming met de aanbevelingen die de Raad in de globale richtsnoeren voor het economisch beleid (GREB) van 2003-05 heeft gedaan, aangezien de regering meerjarige uitgavenplafonds heeft ingevoerd om de begrotingsuitgaven onder controle te houden en tevens maatregelen heeft voorgesteld om de structurele werkloosheid terug te dringen en de concurrentie te bevorderen. Voorts zijn maatregelen genomen om de efficiëntie van de overheidssector te verbeteren.Op grond van deze evaluatie heeft de Commissie de aangehechte aanbeveling voor een advies van de Raad over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Finland vastgesteld. Zij zal deze aanbeveling doen toekomen aan de Raad.Aanbeveling voor een ADVIES VAN DE RAAD overeenkomstig artikel 5, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Finland voor de periode 2003-2007DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid [11], en met name op artikel 5, lid 3,[11]  PB L 209 van 2.8.1997. De documenten waarnaar in deze tekst wordt verwezen, kunnen worden ingezien op de volgende website:  http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm.Gezien de aanbeveling van de Commissie,Na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité,BRENGT HET VOLGENDE ADVIES UIT:Op [20 januari 2004] heeft de Raad het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Finland voor de periode 2003-2007 onderzocht. Dit programma voldoet grotendeels aan de gegevensvereisten van de herziene "gedragscode" voor de inhoud en de vorm van de stabiliteits- en convergentieprogramma's.De begrotingsstrategie die aan het geactualiseerde programma ten grondslag ligt, is erop gericht de uitgaven als percentage van het BBP gedurende de gehele programmaperiode constant te houden, terwijl de ontvangstenquote na een tijdelijke daling in 2004 naar het einde van de programmaperiode toe wederom een geleidelijke opwaartse tendens zou gaan vertonen. Doel van de begrotingsstrategie van de regering is de centrale overheidsfinanciën tegen 2007 in evenwicht te brengen, maar volgens het programma zal deze doelstelling in het licht van de huidige prognoses voor de middellange termijn niet worden gehaald.In het macro-economische scenario dat in het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van 2003 wordt geschetst, wordt ervan uitgegaan dat de economische activiteit zal aantrekken van 1,4% in 2003 tot 2,7% in 2004, hetgeen lijkt te worden bevestigd door de meest recente gegevens. Daarna zal de BBP-groei naar verwachting zijn trendmatige tempo bereiken en tussen 2005 en 2007 gemiddeld 2,5% belopen. De werkgelegenheid is in 2003 met 0,2% afgenomen, maar zal in de periode 2004-2007 met naar schatting gemiddeld 0,3% toenemen. Verwacht wordt dat de inflatie geleidelijk zal oplopen van 1,0% in 2003 tot 1,8% in 2007. De voorspellingen voor de korte termijn sluiten nauw aan bij de najaarsprognoses 2003 van de Commissie. Gezien de gunstige externe factoren waarvan wordt uitgegaan, moet de verwachte stabilisatie van de BBP-groei in de latere jaren van het programma als een nogal voorzichtige prognose worden aangemerkt.In het programma wordt voorspeld dat het begrotingsoverschot aanzienlijk zal afnemen, namelijk van 4,2% van het BBP in 2002 tot 2,3% in 2003 en minder dan 2% in 2004 [12]. In de latere programmajaren dient conform de nieuwe uitgavenplafonds wederom een overschot van 2% of meer te worden geboekt. Niet alleen de centrale overheid, maar in mindere mate ook de lagere overheden zijn verantwoordelijk voor de trendmatige verzwakking van de financiële situatie tussen 2003-07, terwijl de sociale-verzekeringsinstellingen zorgen voor een overschot op het niveau van de overheid als geheel. De verwachte daling van het conjunctuurgezuiverde begrotingsoverschot met 0,6 procentpunt van het BBP tussen 2003-05 is deels te wijten aan verlagingen van de directe (inkomsten) en indirecte (alcohol) belastingen en de geringere opbrengst van de vennootschapsbelasting. Verwacht wordt dat het voor conjunctuurinvloeden gecorrigeerde overschot afneemt van 4,3% van het BBP in 2002 tot 3,0% in 2003, en in 2004 verder terugloopt tot 2.4%. In 2005 en daarna zal het conjunctuurgezuiverde overschot zich stabiliseren op ruim 2% van het BBP. Deze prognoses stemmen grotendeels overeen met de door de Commissie berekende conjunctuurgezuiverde begrotingssaldi. De schuldquote is in 2002 weliswaar hoger uitgekomen dan verwacht, maar zal toch in een bescheiden tempo blijven dalen van 45,1% van het BBP in 2003 tot 44,6% van het BBP in 2007.[12]  Met uitzondering van 2002 zijn de begrotingsoverschotten voor de gehele programmaperiode neerwaarts herzien.Ondanks de verwachte aanhoudende kleine tekorten bij de centrale overheid en de lagere overheden zou de in het programma vastgelegde begrotingsstrategie gericht op het boeken van comfortabele begrotingsoverschotten een voldoende veiligheidsmarge moeten blijven bieden om te voorkomen dat bij normale conjunctuurschommelingen de referentiewaarde van 3% van het BBP wordt overschreden.De daling van het begrotingsoverschot is hoofdzakelijk het gevolg van het feit dat de inkomstenbelastingen tussen 2000 en 2004 sterker worden verlaagd dan oorspronkelijk was gepland, en dat de discretionaire uitgaven van de centrale overheid in 2001-03 hoger uitvallen dan was voorzien. Dankzij de eerder geboekte hoge overschotten is enige extra begrotingsruimte ontstaan, zodat op grond van geloofwaardige macro-economische en budgettaire hypothesen mag worden aangenomen dat de middellangetermijndoelstelling van een begroting die vrijwel in evenwicht is of een overschot vertoont, gedurende de gehele programmaperiode kan worden gehaald. De in het verleden waargenomen tendens om de meerjarige uitgavenplafonds systematisch te overschrijden, is echter niet zonder risico voor de begrotingsstrategie van de regering. Aan de door de nieuwe regering vastgestelde meerjarige uitgavenplafonds moet derhalve strikter de hand worden gehouden om de uitgaven onder controle te houden.In het stabiliteitsprogramma wordt de nodige aandacht besteed aan de houdbaarheid van de overheidsfinanciën. Op basis van het huidige beleid lijken de openbare financiën een voldoende stevige basis te bieden om de budgettaire kosten van de vergrijzing op te vangen, dankzij de aanhoudende begrotingsoverschotten en de hervorming van het pensioenstelsel, dat in hoge mate op kapitaaldekking berust. De houdbaarheid zal ook in de hand worden gewerkt door de geplande en lopende hervormingen die erop gericht zijn de arbeidsparticipatie te vergroten. De Finse autoriteiten dienen deze hervormingen voort te zetten volgens het tijdschema dat in het stabiliteitsprogramma is vermeld.De totale belastingdruk in Finland is hoog in vergelijking met andere industrielanden. Met de recente belastingverlagingen en een aantal andere geplande maatregelen wordt niet alleen beoogd de werkgelegenheid en de schepping van arbeidsplaatsen te stimuleren, maar ook de aan de toenemende internationale mobiliteit van de productiefactoren (arbeid en kapitaal) te wijten uitholling van de belastinggrondslag tegen te gaan. Teneinde te voorkomen dat de tijdens het afgelopen decennium geleverde inspanningen om de houdbaarheid van de openbare financiën te waarborgen tevergeefs zijn geweest, is het des te belangrijker dat de nieuwe uitgavenplafonds strikt in acht worden genomen.Het in het geactualiseerde programma geschetste economisch beleid strookt grotendeels met de globale richtsnoeren voor het economisch beleid, waarin Finland onder meer werd aanbevolen meerjarige uitgavenplafonds vast te stellen en de hoge structurele werkloosheid terug te dringen.


|

52011DC0400

COMMUNICATION FROM THE COMMISSION TO THE EUROPEAN PARLIAMENT, THE EUROPEAN COUNCIL, THE COUNCIL, THE EUROPEAN ECONOMIC AND SOCIAL COMMITTEE AND THE COMMITTEE OF THE REGIONS Concluding the first European semester of economic policy coordination: Guidance for national policies in 2011-2012  /* COM/2011/0400 def. */

	MEDEDELING VAN DE COMMISSIE AAN HET EUROPEES PARLEMENT, DE EUROPESE RAAD, DE RAAD, HET EUROPEES ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ EN HET COMITÉ VAN DE REGIO’SAfsluiting van het eerste Europees semester voor economische beleidscoördinatie:richtsnoeren voor nationaal beleid in 2011-2012DE EU HELPEN STERKER UIT DE CRISIS TE KOMENDe EU biedt momenteel het hoofd aan de ergste economische crisis sinds haar oprichting. Zowel overheden als burgers hebben nooit eerder onder zoveel druk gestaan. In een zeer korte tijdspanne zijn ongekende beslissingen genomen, die veel hebben gekost en pijnlijk zijn geweest. De crisis is niet in Europa begonnen en andere grote economieën hebben soortgelijke schokken ondergaan. Binnen de EU verschilde de impact van land tot land. Sommige lidstaten zijn snel uit de aanvankelijke terugval geraakt maar andere staan nog voor grote uitdagingen. Uit de prognoses van de Commissie blijkt dat het economisch herstel in de EU terrein wint, maar het blijft ongelijk en met onzekerheden omgeven.Er is geen sprake van een terugkeer naar het beleid van vóór de crisis: onze samenlevingen zullen een ingrijpende invloed en verandering ondergaan door de schokken van de laatste drie jaar, ons groeipotentieel is aangetast, onze overheidsfinanciën en financiële stelsels hebben negatieve gevolgen ondervonden en de werkloosheid treft een groot deel van onze bevolking, met name onze jongeren. Velen staan nog voor een aanzienlijke periode van moeilijkheden en bij anderen groeit het besef van wat een banenloos herstel zou kunnen betekenen. Op vele plaatsen is met boosheid en frustratie gereageerd.De crisis heeft ons tot het inzicht gebracht dat onze economieën onderling verbonden zijn en dat onze toekomst vervlochten is. De EU bestaat niet uit 27 afzonderlijke economieën, maar is een gedeelde economische ruimte: wat van invloed is op één land, is op alle landen van invloed. Dit is met name het geval voor de 17 lidstaten die binnen het eurogebied een eenheidsmunt delen. Om ons groeivermogen te herwinnen en ervoor te zorgen dat de prestaties van de lidstaten elkaar versterken in plaats van hinderen, moeten we de collectieve EU-dimensie in de nationale besluitvorming integreren voordat besluiten worden genomen. De behoefte aan sterkere beleidscoördinatie op EU-niveau houdt niet alleen verband met de crisis. Jarenlang hadden zich namelijk macro-economische onevenwichtigheden ontwikkeld, waardoor vele lidstaten over weinig of geen bewegingsruimte beschikten toen de crisis uitbrak. Door het beleid sterker te coördineren, kan de EU ook het beste op de uitdagingen van de globalisering inspelen. Buiten de EU hebben de opkomende economieën minder onder de crisis te lijden gehad en vertonen zij momenteel zeer sterke groeicijfers: de EU moet voortdurend werken aan het verbeteren van haar concurrentievermogen op de wereldmarkten om haar levensstandaard in stand te houden.Een van de voornaamste lessen uit deze ervaring was dat de aandacht al te zeer uitging naar de tekortcriteria van het stabiliteits- en groeipact (SGP) en de ontoereikende tenuitvoerlegging ervan, waardoor ernstige problemen op andere gebieden niet werden voorkomen. Daardoor hebben we cruciale problemen te laat opgemerkt. Wanneer we problemen wel opmerkten, waren we te weinig bereid een constructieve discussie met elkaar aan te gaan, waardoor er geen gevoel van collectieve verantwoordelijkheid voor het resultaat was. Al te vaak werd onze aanpak bepaald onder druk van de markten.De EU heeft op het plotse uitbreken van de crisis ingespeeld door een gemeenschappelijke, samenhangende en brede reactie te ontwikkelen: door herstelplannen op te stellen, de redding en herstructurering van banken te coördineren en het toezicht op financiële diensten volledig om te vormen, macrofinanciële bijstand aan verschillende lidstaten te verlenen[1], nieuwe steunmechanismen in het leven te roepen om de financiële stabiliteit in het eurogebied veilig te stellen, alsook door ambitieuze doelen te stellen voor een nieuw traject naar slimme, duurzame en inclusieve groei in het kader van de Europa 2020-strategie[2].Er is een nieuwe economische governance van de EU in de maak. De wetgevingsvoorstellen van de Commissie en de werkzaamheden van de door de voorzitter van de Europese Raad geleide taskforce zullen leiden tot een volledige hertekening van de EU-hulpmiddelen ter voorkoming van macro-economische onevenwichtigheden en ter versterking van de werking van het stabiliteits- en groeipact. In de lente van dit jaar zijn de lidstaten van het eurogebied en verschillende andere lidstaten[3] in het kader van het Euro Plus-pact overeengekomen aanvullende inspanningen te leveren ter bevordering van het concurrentievermogen, de werkgelegenheid, de houdbaarheid van de overheidsfinanciën en de financiële stabiliteit.De EU is nu een nieuwe werkmethode aan het uitvoeren, namelijk het Europees semester, om ervoor te zorgen dat er op EU-niveau een collectieve discussie over belangrijke prioriteiten wordt gevoerd voordat en niet nadat nationale beslissingen worden genomen. De resultaten van deze discussie moeten daarna daadwerkelijk weerspiegeld worden in nationale besluitvorming, met name in nationale begrotingen en structurele hervormingen, zodat nationale en EU-inspanningen in de juiste volgorde op elkaar worden afgestemd om gaandeweg voortgang te kunnen boeken en volgen.Op basis van haar evaluatie van de door de lidstaten ingediende programma's komt de Commissie nu met landenspecifieke aanbevelingen alsook met aanbevelingen voor het eurogebied. Deze richtsnoeren zijn beperkt tot de komende 12-18 maanden aan te pakken hoofdprioriteiten. Dit is ingegeven door een bewuste keuze om de aandacht te richten op de meest urgente uitdagingen en wat realistisch binnen dat tijdsbestek kan worden bereikt, rekening houdende met de specifieke omstandigheden van elke lidstaat. Voor de lidstaten die externe financiële bijstand krijgen, heeft de Commissie besloten slechts één aanbeveling te doen, namelijk dat zij de toezeggingen van hun programma volgens het tijdschema ten uitvoer leggen. In begeleidende documenten wordt nadere analyse verstrekt om structurele aspecten te benadrukken en de prioriteiten op middellange termijn aan te geven, met name in verband met het halen van de Europa 2020-doelstellingen. Als deze richtsnoeren eenmaal door de Raad zijn aangenomen, moet elke lidstaat deze in zijn nationale besluitvorming en jaarlijkse begrotingsprocessen weerspiegelen.Kader 1. Het eerste Europees semesterHet eerste Europees semester is in januari 2011 gestart met de presentatie van de voornaamste sociaaleconomische uitdagingen van de EU door de Commissie in haar jaarlijkse groeianalyse (AGS) en het gezamenlijke verslag over de werkgelegenheid[4]. Het AGS werd op de voorjaarsbijeenkomst van de Europese Raad goedgekeurd en aangevuld. In deze context werd de lidstaten verzocht eind april te komen met stabiliteits- en convergentieprogramma's (SCP's), die betrekking hebben op de situatie van hun overheidsfinanciën, en nationale hervormingsprogramma's (NRP's), waarin de voornaamste beleidsmaatregelen worden gepresenteerd om de groei en werkgelegenheid in stand te houden en de doelstellingen van de Europa 2020-strategie te halen.[5] Daarnaast hebben de meeste leden van het Euro Plus-pact specifieke toezeggingen gepresenteerd die zij in het kader van het pact hebben gedaan (zie onder).De Commissie heeft deze programma's en toezeggingen geëvalueerd en geeft nu richtsnoeren per afzonderlijk land zodat de Europese Raad van juni het eerste semester kan afsluiten. De Commissie richt zich in de eerste plaats op gebieden waar onmiddellijk nieuwe stappen moeten worden genomen, ook al erkent zij dat hervormingen tijd kunnen vergen alvorens zij resultaten opleveren.Afgaande op deze eerste ervaring is de Commissie van oordeel dat het Europees semester een doeltreffende governancemethode kan worden om de besluitvorming op EU- en nationaal niveau op een geïntegreerde, transparante en goed getimede manier te ondersteunen, op voorwaarde dat de lidstaten collectief besluiten welke voornaamste beleidsoriëntaties ten uitvoer moeten worden gelegd en dat zij de aanbevelingen van de Raad opvolgen:- Het gelijktijdig indienen van de SCP's en NRP's stelt de EU in staat de nationale groei en begrotingsstrategie samen te evalueren, waardoor zij mogelijke risico's, onevenwichtigheden of compensaties kan zien die anders niet zouden worden opgemerkt. Daarom komt de Commissie met een geïntegreerd pakket aanbevelingen voor elke lidstaat, met inachtneming van de verschillende rechtsgrondslagen waarop deze zijn gebaseerd. De Raad wordt verzocht elke lidstaat één enkel pakket aanbevelingen toe te sturen, met daarbij het advies van de Raad over de begrotingssituatie van deze lidstaat.- Door richtsnoeren op EU- en landenspecifiek niveau samen te brengen, kunnen nationale agenda's worden besproken en ingediend in de context van EU-doelstellingen. Dit betekent dat de EU-dimensie in nationale besluitvorming kan worden geïntegreerd voordat besluiten worden genomen. Het stelt de EU ook in staat de nationale inspanningen te inventariseren en te besluiten tot het nemen van aanvullende maatregelen op EU-niveau, bijvoorbeeld in het kader van de Europa 2020-kerninitiatieven[6].- De combinatie van richtsnoeren op korte termijn met doelstellingen op middellange termijn verschaft de EU en haar lidstaten de middelen om gaandeweg een sequentie van hervormingen en een sterker, beter gecoördineerd beleid te ontwikkelen.EVALUATIE EN AANBEVELINGEN VAN DE COMMISSIEDe algemene evaluatie van de Commissie luidt dat de door de lidstaten ingediende programma's een goede uitgangsbasis vormen voor voortzetten van Europa's herstel, voor het aanpakken van begrotingsuitdagingen en voor het voortstuwen van ambitieuze hervormingen op nationaal niveau. In de nationale inspanningen zijn de richtsnoeren van de jaarlijkse groeianalyse over het algemeen gevolgd. Uit de vastgestelde nationale doelstellingen blijkt dat er grote toezeggingen worden gedaan voor de doelstellingen van de Europa 2020-strategie[7].Het baart de Commissie echter zorgen vast te stellen dat de combinatie van deze toezeggingen de EU niet in staat zou stellen haar kerndoelstellingen voor 2020 te halen. Op basis van de nationale toezeggingen is de EU op weg om haar doelstellingen te halen voor vermindering van de uitstoot, hernieuwbare energie en voor vroegtijdige schoolverlating. Er zijn nog aanvullende inspanningen nodig om de doelstellingen te bereiken op het gebied van werkgelegenheid, onderzoek en ontwikkeling, energie-efficiëntie, tertiaire opleiding en armoede.In 2011-2012 staan de lidstaten voor grote uitdagingen in een bijzonder veeleisende context. Er is zeer weinig budgettaire bewegingsruimte en er is in verschillende lidstaten onvrede onder de burgers doordat de impact van de crisis voelbaar wordt. Onder druk van de gebeurtenissen worden vele van de veranderingen die nodig zijn om structurele zwaktes te verhelpen en die jarenlang zijn uitgesteld, nu in overweging genomen of ten uitvoer gelegd. Dit is het duidelijkst te zien in de lidstaten die bijstand van de EU, andere lidstaten en het IMF ontvangen, maar is in verschillende mate ook merkbaar in alle nationale programma's.In haar evaluatie erkent de Commissie het brede karakter van de hervormingen waartoe de lidstaten reeds hebben besloten, en erkent zij dat er geen uniforme oplossing en geen wondermiddel bestaat: niet alles hoeft of kan door allen tegelijk worden gedaan. Gezien de ernst van de situatie en de onderlinge verwevenheid van onze economieën beveelt de Commissie op de volgende, in de jaarlijkse groeianalyse genoemde gebieden maatregelen op nationaal niveau aan.Noodzakelijke voorwaarden voor groei-  Momenteel loopt ten aanzien van 24 lidstaten een buitensporigtekortprocedure en is de overheidsschuld nog steeds onrustwekkend hoog. Dat betekent dat de meeste regeringen verregaande begrotingsinspanningen aan het leveren zijn en voor de opdracht staan het niveau en de structuur van hun nationale begroting zowel aan de uitgaven- als aan de ontvangstenzijde grondig te herzien. De vaststelling van versterkte begrotingskaders in bepaalde lidstaten, onder meer via het gebruik van uitgavenplafonds en "schuldremmen", is een positieve stap voorwaarts. Verschillende lidstaten zijn ook hun overheidsdiensten en socialezekerheidsstelsels aan het hervormen om de uitgaven beter in de hand te houden. Volgens de Commissie is het zaak de overeengekomen termijnen voor het verhelpen van buitensporige tekorten in acht te nemen en spoedig tot consolidatie te komen in de richting van de door de Raad vastgestelde begrotingsdoelstellingen voor de middellange termijn. In dit proces roept de Commissie ook op om zorgvuldig aandacht te besteden aan de kwaliteit van de overheidsuitgaven en belastingstructuren teneinde groeivriendelijke posten te handhaven of te versterken, zoals investeringen in onderzoek, onderwijs en energie-efficiëntie[8].-  In bepaalde lidstaten is maar beperkte vooruitgang geboekt in het verhelpen van de tijdens het afgelopen decennium opgekomen macro-economische onevenwichtigheden; er zijn nog verdere correcties nodig. Met name moeten lidstaten met grote tekorten op de lopende rekening die verband houden met een verlies aan concurrentievermogen en voorheen gunstige voorwaarden voor schuldfinanciering, verdere stappen nemen om hun structurele zwaktes aan te pakken. In sommige gevallen kan dit inhouden dat loonvormingsmechanismen in overleg met sociale partners moeten worden herzien, zodat de lonen het concurrentievermogen ondersteunen en zich in gelijke tred met de productiviteitsgroei ontwikkelen. In andere gevallen is het de primaire uitdaging door te gaan met productiviteitsverhogende structurele hervormingen die onder meer de economische activiteit verplaatsen naar sectoren met hoge toegevoegde waarde en sectoren van verhandelbare goederen. In lidstaten met overschotten op de lopende rekening kunnen bepaalde tendensen tot compensatie worden waargenomen. Er is ruimte voor een verdere versterking van de binnenlandse vraag, vooral door middel van maatregelen die meer mensen aan een baan helpen en de diensten- en netwerkmarkten vrijmaken.-  Het vermogen van de banksector om effectief bij te dragen aan de economie is in een aantal lidstaten een punt van zorg. Op de resultaten van de nieuwe stresstests voor banken, die binnenkort worden gepubliceerd, moet onmiddellijk worden ingespeeld met maatregelen voor de aanpak van de resterende zwakke punten. Naast de lopende omvorming van de regelgeving op EU-niveau pleit de Commissie voor een aantal systeemhervormingen om de governance en werking van sommige nationale stelsels te moderniseren. Verschillende lidstaten moeten ook overwegen hun regelgevingskader voor hypothecaire leningen te versterken om vastgoedzeepbellen te voorkomen en de overmatige schuldenlast van particuliere huishoudens te verminderen.Mobiliseren van arbeidsmarkten en werkgelegenheid scheppen-  De meeste lidstaten zijn hun pensioenstelsels aan het hervormen, zowel als een manier om toekomstige leeftijdgerelateerde uitgaven te beteugelen gezien het ouder worden van hun bevolking, als om aanvullende prikkels te geven voor een langere beroepsloopbaan. Het blijft van prioritair belang de wettelijke pensioengerechtigde leeftijd op te trekken en deze te koppelen aan de levensverwachting, waarbij het opzetten van automatische of op formules gebaseerde koppelingen tussen de pensioengerechtigde leeftijd en de levensverwachting een effectief hulpmiddel kan zijn. De beleidsreactie moet onder meer bestaan uit het geleidelijk afschaffen van regelingen voor vervroegde uittreding en het verbeteren van de inzetbaarheid op de arbeidsmarkt van 50-plussers. Gezien de effecten van de financiële crisis op de particuliere pensioenfondsen moeten lidstaten die gebruikmaken van een stelsel met twee of drie pijlers, ervoor zorgen dat elk van de pijlers afzonderlijk levensvatbaar is. In een aantal lidstaten kan de vraag rijzen of de pensioenen toereikend zijn om bejaarden een fatsoenlijke levensstandaard te bieden.-  In verschillende lidstaten heeft de crisis geleid tot forse stijgingen van de werkloosheid, soms met scherpe dalingen van het werkgelegenheidspeil, en zijn de meest kwetsbare groepen vaak het hardst getroffen. De risico's op inactiviteit of uitsluiting kunnen voor sommige mensen worden gerealiseerd als deze niet worden voorkomen en aangepakt. Effectieve ondersteunende maatregelen en diensten voor arbeidsvoorziening zijn bijgevolg van essentieel belang om werklozen te helpen een baan te vinden en hun vaardigheden te blijven ontwikkelen. Ook de situatie van armen en andere bijzonder kwetsbare groepen verdient bijzondere aandacht.-  Verschillende lidstaten moeten proactiever zijn in het verbeteren van de onderwijsprestaties en de toegang tot levenslang leren, zowel als een manier om de inzetbaarheid op de arbeidsmarkt te verbeteren als om het menselijk kapitaal te bevorderen. In sommige lidstaten zijn bijzondere inspanningen nodig om vroegtijdige schoolverlating aan te pakken en om te voorzien in praktijkopleidingsplaatsen en beroepsopleiding. Er worden ook gerichte maatregelen aanbevolen voor de aanpak van de jeugdwerkloosheid. In veel lidstaten is de beroepsbevolking snel aan het verouderen en dreigt de terugkeer naar groei steeds meer vaardigheidsknelpunten teweeg te brengen. Bijgevolg is de afstemming van de onderwijs- en opleidingsresultaten op de arbeidsmarkt een prioriteit.-  Een aantal lidstaten kent nog steeds een segmentatie van de arbeidsmarkt met verschillende soorten contracten en moet resoluut werk maken van een meer effectieve – en billijke – combinatie van flexibiliteit en zekerheid in arbeidsregelingen ("flexizekerheid"), onder meer door de wetgeving inzake arbeidsbescherming in evenwicht te brengen, ter bevordering van de banengroei, de arbeidsmarktparticipatie, de mobiliteit tussen sectoren en de accumulatie van menselijk kapitaal.-  Tot nu toe is te weinig aandacht besteed aan het verminderen van de belastingwig op arbeid, in het bijzonder voor arbeidskrachten met lage lonen en een lage opleiding. In het kader van de begrotingsconsolidatie zullen vele lidstaten hun nationale begrotingen aan zowel de belasting- als aan de uitgavenzijde moeten herzien. Over het algemeen wordt aanbevolen belastingen te verschuiven van arbeid naar consumptie en/of naar de ondersteuning van milieudoelstellingen. Er zijn ook verdere maatregelen nodig om ervoor te zorgen dat de sociale en belastingfactoren die verhinderen dat tweede verdieners op de arbeidsmarkt blijven of deze betreden, worden weggenomen. In dit verband wordt aanbevolen prioriteit te geven aan het herzien van de belasting- en uitkeringsstelsels, het verbeteren van de beschikbaarheid van kinderopvang en het mogelijk maken van flexibelere vormen van arbeid.Voorrang geven aan groei-  Ten aanzien van verschillende lidstaten is gesignaleerd dat zij achterop zijn met de tenuitvoerlegging van de dienstenrichtlijn[9], hetgeen de dynamiek van de dienstensector onnodig afremt. Er wordt een aantal concrete stappen aanbevolen zodat lidstaten het potentieel van de eengemaakte markt kunnen aanboren om de groei te bevorderen en werkgelegenheid te scheppen, met name het opheffen van ongerechtvaardigde toetredingsbelemmeringen, het verder openstellen van professionele diensten door het afschaffen van quota's en verplicht vakbondlidmaatschap, het stimuleren van de concurrentie in netwerksectoren en het meer strategisch gebruikmaken van de aanzienlijke middelen die via openbare aanbestedingen worden geïnvesteerd.-  In het kader van hun strategieën voor begrotingsconsolidatie moeten de lidstaten nagaan hoe zij prioriteit kunnen geven aan uitgaven aan onderzoek, onderwijs en kerninfrastructuur die nodig zijn voor het in stand houden van de groei, en daarbij voor een zo hoog mogelijke kwaliteit van uitgaven en efficiëntie van diensten kunnen zorgen.-  Er is een betere toegang tot financiering nodig voor innoverende ondernemingen, in het bijzonder risicokapitaal voor mkb-ondernemingen, en mkb-ondernemingen moeten met name wat opstartvoorwaarden betreft worden geholpen, bijvoorbeeld door procedures voor vergunningen en machtigingen te vereenvoudigen, de termijn en de kostprijs voor het verlenen ervan te verminderen en door investeerders beter te beschermen.-  Er wordt met name benadrukt dat een aantal lidstaten meer energie-efficiëntie moet bevorderen. Dit draagt niet alleen bij aan de energiezekerheid en de aanpak van de klimaatverandering, maar zou bevorderlijk zijn voor de verspreiding van innovatieve technologie en het scheppen van werkgelegenheid voor geschoolde arbeidskrachten.-  Een aantal lidstaten moet stappen nemen om de administratieve lasten voor ondernemingen te verminderen en om de capaciteit en prestaties van overheidsdiensten en het gerechtelijk apparaat te verhogen. In verschillende gevallen moeten dringend maatregelen worden genomen om het ondernemingsklimaat te verbeteren door de administratieve rompslomp terug te dringen en openbare aanbestedingen transparanter te maken. Verschillende lidstaten wordt ook aanbevolen beter gebruik te maken van EU-middelen.Kader 2. Het Euro Plus-pact: inventaris van de eerste toezeggingenHet Euro Plus-pact werd gesloten in maart 2011 door de staatshoofden en regeringsleiders van het eurogebied, waarbij Bulgarije, Denemarken, Letland, Litouwen, Polen en Roemenië zich aansloten. Het pact beoogt de economische pijler van de monetaire unie te versterken, een nieuwe vorm van coördinatie van het economisch beleid tot stand te brengen, het concurrentievermogen te verbeteren, en aldus tot een grotere mate van convergentie te komen. Het pact is in de eerste plaats gericht op gebieden die tot de nationale bevoegdheden behoren en die van essentieel belang zijn voor het verbeteren van het concurrentievermogen en het voorkomen van schadelijke onevenwichtigheden. Het is zo opgevat dat het een bijzondere aanvullende inspanning inhoudt, die onder meer bestaat uit concrete toezeggingen en maatregelen die ambitieuzer zijn dat die welke reeds binnen het EU-kader zijn overeengekomen, en gaat vergezeld van een tijdschema voor de tenuitvoerlegging. Deze nieuwe toezeggingen zullen worden vermeld in de NRP's en de SCP's en aan het gebruikelijke EU-toezichtskader zijn onderworpen.De meeste van de 23 deelnemers hebben toezeggingen gepresenteerd – in totaal meer dan 100 afzonderlijke maatregelen – met betrekking tot de meeste, zo niet alle door het pact bestreken gebieden: het verbeteren van het concurrentievermogen, het bevorderen van de werkgelegenheid, het bijdragen aan de houdbaarheid van de overheidsfinanciën en het versterken van de financiële stabiliteit.De ambitie en de precisie van deze toezeggingen zijn echter niet gelijk:- Vijf leden van het pact hebben hun toezeggingen nog niet meegedeeld.[10]- De toezeggingen zijn over het algemeen gericht op het verlenen van voorrang aan groeibevorderende hervormingen ter verbetering van het concurrentievermogen, bijvoorbeeld in netwerksectoren en de dienstensector. Het gaat daarbij vaak om werkgelegenheidsmaatregelen ter verbetering van onderwijsresultaten en vaardigheiden. Andere toezeggingen betreffen maatregelen inzake begrotingsconsolidatie, bijvoorbeeld door het verankeren van een striktere begrotingsdiscipline in nationale wetgeving. In mindere mate hebben de toezeggingen betrekking op het versterken van de financiële stabiliteit, in het bijzonder door verscherping van het nationale toezicht op financiële actoren. Andere aspecten die in de toekomst aandacht verdienen, houden verband met de pragmatische coördinatie van het belastingbeleid door middel van uitwisseling van goede praktijken, het voorkomen van schadelijke praktijken en voorstellen ter bestrijding van fraude en belastingontwijking.- Sommige leden zeggen meetbare initiatieven toe, bijvoorbeeld om specifieke wetgeving of programma's uit te voeren en geven daarbij ook hun financiële cijfers aan, terwijl andere meer algemene toezeggingen doen om de werkloosheid onder laaggeschoolde arbeidskrachten te verminderen, een lage belastingdruk te handhaven, het ondernemingsklimaat te verbeteren door de administratieve rompslomp terug te dringen of om EU-richtlijnen ten uitvoer te leggen.- Zelfs in het geval van specifieke toezeggingen lijken de meeste daarvan betrekking te hebben op lopende wetgevingsprojecten en niet op toekomstgerichte hervormingsprojecten die naar aanleiding van het pact zijn opgezet. Tot dusver blijkt uit geen enkele van de toezeggingen dat, zoals in het pact is voorgeschreven, bijzondere aandacht is besteed aan goede praktijken en benchmarking met de beste presteerders binnen Europa en andere strategische partners.De evaluatie van de toezeggingen door de Commissie wordt weerspiegeld in haar aanbevelingen. In vele gevallen wordt een specifieke aanbeveling gedaan op gebieden die in meer algemene termen zijn beschreven in de binnen het pact gemaakte toezeggingen, bijvoorbeeld op gebieden als pensioenhervorming, belasting op arbeid en het verbeteren van vaardigheden.VOLGENDE STAPPENDe Commissie verzoekt de Europese Raad haar aanbevelingen goed te keuren op zijn bijeenkomst van juni 2011 voordat deze formeel door de Raad worden aangenomen.Op EU-niveau zal worden voortgewerkt aan de follow-up van het Europees semester:-  De wetgever moet het nieuwe wetgevingspakket vaststellen inzake de preventie en correctie van onevenwichtigheden en de versterking van het stabiliteits- en groeipact. Dit zal ons sterkere collectieve hulpmiddelen bieden waarmee wij de situatie kunnen evalueren en in een passende follow-up voorzien.-  Aan de hand van de landenspecifieke aanbevelingen moeten de diverse Raadsformaties de nationale beleidslijnen en prestaties op hun gebieden onderzoeken, toezien op de tenuitvoerlegging ervan en collegiale toetsingen uitvoeren betreffende specifieke thema's zodat het wederzijds leren uit interessante praktijken wordt bevorderd.-  Aansluitend op de specifieke, tot de leden gerichte aanbevelingen moet de eurogroep haar beleidscoördinatie intensiveren met bijzondere aandacht voor het aanwijzen en voorkomen van onevenwichtigheden. Zij moet ook toezien op de tenuitvoerlegging van de aanbevelingen.-  Zoals bepaald in het Euro Plus-pact, zullen de staatshoofden en regeringsleiders van de deelnemende lidstaten politiek toezien op de toezeggingen die zij hebben gedaan. Aan de hand van de evaluatie door de Commissie van de eerste ervaring met het pact moeten de deelnemende lidstaten hun volgende toezeggingen meer specifiek, meetbaar en tijdgebonden maken zodat de voortgang kan worden gevolgd. Deze toezeggingen moeten worden verankerd in de ontwikkeling en tenuitvoerlegging van de nationale hervormingsprogramma's en stabiliteits-en hervormingsprogramma's.-  Het Europees Parlement moet de gelegenheid krijgen de voortgang te controleren betreffende de hoofdelementen van de Europa 2020-strategie en zijn standpunten inzake de volgende jaarlijkse groeianalyse van de Commissie te formuleren. Het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's hebben in dit verband ook een rol te spelen.-  De Commissie zal een inventaris maken van de voortgang in de tenuitvoerlegging van de landenspecifieke aanbevelingen, eerst op EU-niveau in haar volgende jaarlijkse groeianalyse in januari 2012 en daarna in haar richtsnoeren voor elke lidstaat waarmee zij volgend jaar zal komen. Zij zal de inspanningen van de lidstaten blijven ondersteunen door maatregelen op EU-niveau te nemen tot uitvoering van de Europa 2020-kerninitiatieven en door intensiever te werken aan het ontsluiten van het potentieel van de eengemaakte markt, onder meer via de Single Market Act.Het afsluiten van het eerste Europees semester wordt gevolgd door het openen van een "nationaal semester": in het tweede semester van dit jaar zullen de lidstaten de Europese richtsnoeren in hun begroting 2012 en nationale besluitvorming moeten bespreken en integreren, mede ter voorbereiding van de voor de lente van 2012 geplande volgende nationale programma's.Sommige lidstaten hebben in verband met de huidige moeilijkheden in dit eerste jaar voorzichtige doelstellingen en maatregelen gekozen, maar de komende jaren zullen aanvullende inspanningen nodig zijn om ervoor te zorgen dat de EU voldoende investeert in slimme, duurzame en inclusieve groei. De lidstaten moeten meer doen om hun uitgaven aan onderzoek, onderwijs en kerninfrastructuur te beschermen. Zij moeten meer kansen scheppen in de dienstensector, onder meer door belemmeringen voor banengroei en concurrentie in belangrijke netwerksectoren weg te nemen en door snel werk te maken van de in de Single Market Act voorgestelde maatregelen. De meeste lidstaten zouden meer kunnen doen om het ondernemingsklimaat te verbeteren dankzij betere regelgeving, minder onnodige regelgeving (de zogenaamde goldplating) en betere toegang van mkb-ondernemingen tot financiering. Er moeten maatregelen worden genomen ter uitvoering van de flexizekerheid en ter afstemming van vaardigheden op de arbeidsmarktbehoeften.Bij het uitvoeren van de begrotingsconsolidatie en structurele hervormingen moeten de lidstaten nagaan op welke manier zij de sociale effecten van de aan de gang zijnde veranderingen kunnen ondervangen. In de Europa 2020-strategie heeft de EU voor een doelstelling inzake sociale insluiting gekozen, namelijk om tegen 2020 20 miljoen mensen van armoede en uitsluiting te bevrijden. De ontwikkelingen in veel landen geven aan dat het risico op armoede en marginalisering zal toenemen tenzij actieve maatregelen worden genomen om deze tegen te gaan. Afgaande op de in de nationale programma's beschreven maatregelen moeten de lidstaten meer doen om deze doelstelling te halen.Om de legitimiteit en de effectiviteit van de nieuwe economische governance van de EU op te bouwen, moeten de lidstaten besluiten hoe zij hun nationale parlement, subnationale autoriteiten en andere belanghebbenden het beste kunnen betrekken bij de ontwikkeling en de follow-up van hun programma's. De Commissie staat klaar om bijstand te verlenen bij en deel te nemen aan nationale discussies in het kader van deze nieuwe, sterkere economische governance van de EU.We moeten de door de crisis aangejaagde dynamiek voor verandering benutten om eraan bij te dragen dat de EU sterker en robuuster de toekomst tegemoet kan treden, en met vertrouwen en succes op de wereldmarkten kan concurreren. Het eerste Europees semester is een cruciale stap op weg naar onze Europa 2020-doelstellingen en betekent een kwalitatieve verandering in de economische beleidscoördinatie en de governance van de EU. Door ons nationale optreden te intensiveren en op EU-niveau samen te werken, zijn we beter in staat duurzame groei te bewerkstelligen en onze burgers te helpen hun hoop voor de toekomst te realiseren.[1] Griekenland, Ierland, Letland, Portugal en Roemenië.[2] De strategie bevat vijf kerndoelstellingen die de EU uiterlijk in 2020 moet halen: de participatiegraad optrekken tot 75%, het investeringspeil in O&O tot 3% verhogen, de klimaat- en energiedoelstellingen ("20 20 20") halen, het bevolkingsaandeel met een tertiaire of gelijkwaardige opleiding tot ten minste 40% optrekken en de vroegtijdige schoolverlating tot minder dan 10% terugdringen, de sociale insluiting bevorderen door ten minste 20 miljoen mensen van het risico op armoede en uitsluiting te bevrijden.[3] Bulgarije, Denemarken, Letland, Litouwen, Polen en Roemenië.[4] "Jaarlijkse groeianalyse 2011: naar een krachtiger alomvattend antwoord van de EU op de crisis", COM(2011) 11, 12.1.2011, met inbegrip van het ontwerp van gezamenlijk verslag over de werkgelegenheid.[5] Portugal en Griekenland hebben formeel geen stabiliteitsprogramma ingediend. Hun beleidsprioriteiten zullen regelmatig worden besproken in het kader van het vervolg op de bijstandsprogramma's.[6] De Commissie is met een reeks initiatieven op EU-niveau gekomen ("Europa 2020-kerninitiatieven") ter bevordering van het halen van de Europa 2020-doelstellingen: "De Digitale Agenda voor Europa", "Innovatie-Unie", "Industriebeleid in een tijd van globalisering", "Jeugd in beweging", "Nieuwe vaardigheden voor nieuwe banen", "Europees platform tegen armoede", "Efficiënt gebruik van hulpbronnen". Zij heeft met de nieuwe "Single Market Act" ook verschillende kernmaatregelen voorgesteld om het potentieel van de Europese eengemaakte markt aan te boren.[7] Met uitzondering van het Verenigd Koninkrijk, dat op verschillende gebieden kwalitatieve doelstellingen heeft geformuleerd, en Luxemburg, dat onlangs zijn armoededoelstelling heeft ingetrokken.[8] Daartoe behoort onder meer het opheffen van subsidies die nadelig zijn voor het milieu.[9] Richtlijn 2006/123/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende diensten op de interne markt.[10] Finland, Griekenland, Letland, Portugal en Slovenië.


title: Consistent beleid ten aanzien van regimes waartegen de EU restrictieve maatregelen heeft vastgesteld Aanbeveling van het Europees Parlement aan de Raad van 2 februari 2012 betreffende een consistent beleid ten aanzien van autoritaire regimes waartegen de EU restrictieve maatregelen heeft vastgesteld wanneer deze persoonlijke en commerciële belangen in lidstaten van de Unie uitoefenen (2011/2187(INI))

text:
               20.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               CE 239/11

         Donderdag 2 februari 2012Consistent beleid ten aanzien van regimes waartegen de EU restrictieve maatregelen heeft vastgesteld
   P7_TA(2012)0018
   Aanbeveling van het Europees Parlement aan de Raad van 2 februari 2012 betreffende een consistent beleid ten aanzien van autoritaire regimes waartegen de EU restrictieve maatregelen heeft vastgesteld wanneer deze persoonlijke en commerciële belangen in lidstaten van de Unie uitoefenen (2011/2187(INI))
   2013/C 239 E/02

      Het Europees Parlement,

               —

               gezien de ontwerpaanbeveling aan de Raad, ingediend door Graham Watson namens de ALDE-Fractie, over een consistent beleid ten aanzien van autoritaire regimes waartegen de EU restrictieve maatregelen heeft vastgesteld wanneer deze persoonlijke en commerciële belangen in lidstaten van de Unie uitoefenen (B7-0235/2011),

               —

               gezien het Handvest van de VN en in het bijzonder de artikelen 1 en 25 en, in Hoofdstuk VII, de artikelen 39 en 41,

               —

               gezien de mensenrechtenverdragen van de Verenigde Naties en de facultatieve protocollen,

               —

               gezien het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten en de twee facultatieve protocollen,

               —

               gezien het Europees Verdrag voor de bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (Europees Mensenrechtenverdrag),

               —

               gezien resolutie 1674 van de VN-Veiligheidsraad van 28 april 2006, waarin de conclusies van het slotdocument van de Wereldtop van 2005 met betrekking tot de verantwoordelijkheid om bevolkingen tegen genocide, oorlogsmisdaden, etnische zuivering en misdaden tegen de menselijkheid te beschermen, worden bekrachtigd,

               —

               gezien het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie,

               —

               gezien de Europese veiligheidsstrategie (EVS) getiteld "Een veilig Europa in een betere wereld", door de Europese Raad vastgesteld op 12 december 2003,

               —

               gezien de resoluties van de VN-Veiligheidsraad 1267 (1999) over de situatie in Afghanistan en 1371 (2001) over de situatie in de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië,

               —

               gezien artikel 21, lid 2, en de artikelen 22 en 36 van het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU),

               —

               gezien artikel 215 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

               —

               gezien Kaderbesluit 2003/577/JBZ van de Raad van 22 juli 2003 inzake de tenuitvoerlegging in de Europese Unie van beslissingen tot bevriezing van voorwerpen of bewijsstukken (1),

               —

               gezien het Raadsdocument "Invoering van een „sanctie-samenstelling”" van de Werkgroep raden buitenlandse betrekkingen (RELEX/Sancties) van 22 januari 2004 (5603/2004),

               —

               gezien het Raadsdocument "Fundamentele beginselen voor het gebruik van restrictieve maatregelen (sancties)" van 7 juni 2004 (10198/1/2004),

               —

               gezien het arrest van het Europees Hof van Justitie in de zaak Yusuf en Al Barakaat International Foundation versus Raad en Commissie (ECR 11-3533(2005)),

               —

               gezien Kaderbesluit 2006/783/JBZ van de Raad van 6 oktober 2006 inzake de toepassing van het beginsel van wederzijdse erkenning op beslissingen tot confiscatie (2),

               —

               gezien het Raadsdocument "Beste praktijken van de EU inzake een doeltreffend gebruik van restrictieve maatregelen" van 9 juli 2007 (11679/2007),

               —

               gezien het Raadsdocument "Uitvoering van Gemeenschappelijk Standpunt 2001/931/GBVB" van 21 juli 2007 (10826/1/2007),

               —

               gezien het Raadsdocument "Actualisering van de beste praktijken van de EU voor de doeltreffende implementatie van restrictieve maatregelen" van 24 april 2008 (08666/1/2008),

               —

               gezien gemeenschappelijk standpunt 2009/67/GBVB van de Raad van 26 januari 2009 inzake de actualisering van Gemeenschappelijk Standpunt 2001/931/GBVB betreffende de toepassing van specifieke maatregelen ter bestrijding van het terrorisme en houdende intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2008/586/GBVB (3),

               —

               gezien het Raadsdocument "Richtsnoeren inzake de implementatie en evaluatie van restrictieve maatregelen (sancties) in het kader van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid van de EU", in de laatste bijgewerkte versie van 15 december 2009 (17464/2009),

               —

               gezien zijn resolutie van 4 september 2008 over de evaluatie van sancties van de EU als deel van optreden en beleid van de EU op het gebied van mensenrechten (4),

               —

               gezien Richtlijn 2005/60/EG tot voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld en de financiering van terrorisme (5),

               —

               gezien de middelen voor buitenlands beleid van de lidstaten,

               —

               gezien artikel 121, lid 3, van zijn Reglement,

               —

               gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken (A7-0007/2012),

         Algemene opmerkingen over de houding van de EU ten aanzien van autoritaire leiders

               A.

               overwegende dat het nieuwe artikel 21, lid 2, van het EU-Verdrag, zoals ingevoerd bij artikel 1, punt 24, van het Verdrag van Lissabon, bepaalt dat het optreden van de Unie in het teken staat van "de democratie, de rechtsstaat, de universaliteit en de ondeelbaarheid van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden, de eerbiediging van de menselijke waardigheid, de beginselen van gelijkheid en solidariteit en de naleving van de beginselen van het Handvest van de Verenigde Naties en het internationaal recht";

               B.

               overwegende dat sancties worden opgelegd met het oog op de verwezenlijking van de doelstellingen van het GBVB als vervat in artikel 21 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, die onder meer bevordering van de internationale vrede en veiligheid, eerbiediging van de mensenrechten, fundamentele vrijheden en de rechtsstaat, en consolidering van de democratie en behoorlijk bestuur omvatten;

               C.

               overwegende dat sancties of restrictieve maatregelen in het kader van het GBVB worden beschouwd als geweldloze dwangmaatregelen, bv. wapenembargo's, handelssancties, financiële en economische sancties, het bevriezen van tegoeden, vluchtverboden, toelatingsbeperkingen, diplomatieke sancties, boycots van sportieve en culturele evenementen en de opschorting van samenwerking met een derde land;

               D.

               overwegende dat de toepassing van sancties of restrictieve maatregelen alleen doeltreffend is in het kader van een coherente en alomvattende strategie van de Europese Unie en haar lidstaten op het gebied van de mensenrechten;

               E.

               overwegende dat er gerichte sancties bestaan in de vorm van persoonlijke sancties of selectieve economische en diplomatieke maatregelen zoals een visumverbod, het bevriezen van tegoeden, een embargo op de uitvoer of invoer van bepaalde goederen, een luchtverbod, investeringsverbod of beperking van officiële contacten;

               F.

               overwegende dat restrictieve maatregelen ingevolge onenigheid tussen de lidstaten vaak niet consequent worden toegepast, hetgeen de geloofwaardigheid van de EU ondergraaft en de doeltreffendheid van de maatregelen in het gedrang brengt;

               G.

               overwegende dat het sanctiebeleid van de EU vaak inconsequent wordt toegepast en dat derde landen met een vergelijkbare staat van dienst als het gaat om mensenrechten en democratie verschillend worden behandeld, wat aanleiding heeft gegeven tot de kritiek dat er met twee maten wordt gemeten;

               H.

               overwegende dat nationale grenzen door de vooruitgang in de informatietechnologie steeds minder betekenis hebben, en dat het in deze geglobaliseerde wereld dan ook veel moeilijker is om een land of de elite van een land te isoleren;

               I.

               overwegende dat de meeste landen waaraan sancties worden opgelegd ook de landen zijn die het meest geïsoleerd zijn van de internationale gemeenschap en waar de maatschappij het meeste baat zou hebben bij intensievere internationale contacten met het oog op verandering; overwegende dat restrictieve maatregelen en met name maatregelen tegen specifieke individuen echter in bepaalde gevallen een ontradend en psychologisch effect kunnen hebben;

               J.

               overwegende dat besluiten over EU-sancties pas mogen worden genomen na een zorgvuldige evaluatie van de meest doeltreffende manier om democratische veranderingen in het betrokken land te bewerkstelligen; overwegende dat elk besluit vergezeld moet gaan van een overeenkomstige motivering;

               K.

               overwegende dat de Europese Unie voor veel autoritaire leiders en met hen geassocieerde personen aantrekkelijk is voor investeringen, eigendom, bankdiensten en medische verzorging, en als regio waar het hun vrij staat te reizen en hun vaak op twijfelachtige wijze vergaarde fortuin te spenderen;

               L.

               overwegende dat de mogelijkheid voor autoritaire leiders om hun macht om te zetten in persoonlijke rijkdom, vaak ook door ontvreemding van of persoonlijke controle over staatseigendommen, een stimulans en een middel is om zich de macht toe te eigenen of aan de macht te blijven; overwegende dat verdere studies nodig zijn om te voorkomen dat buitenlandse steun voor ontwikkeling of andere doeleinden dient tot verrijking van autoritaire leiders en hun naaste getrouwen;

               M.

               overwegende dat het zonder gezamenlijke actie moeilijk is juiste informatie te verkrijgen over de tegoeden die autoritaire leiders in de EU bezitten, maar dat de EU zich hiervoor moet blijven inspannen;

               N.

               overwegende dat sancties effect zullen hebben wanneer leiders persoonlijk pressie ondervinden door een beperking van hun mogelijkheden om toegang te krijgen tot hun financiële tegoeden of deze te verplaatsen of te investeren, een beperking van hun reisvrijheid of een beperking van hun toegang tot bepaalde goederen en diensten of diplomatieke representatie;

               O.

               overwegende dat gezien het grote aantal internationale en regionale actoren een permanente dialoog en formele zowel als informele mechanismen voor overleg tussen deze actoren noodzakelijk zijn;

               P.

               overwegende dat het voor een doeltreffend beleid ten aanzien van autoritaire regimes van essentieel belang is om diplomatieke dwangmaatregelen, met inbegrip van restrictieve maatregelen, te combineren met duidelijke communicatie en een geweldloze, constructieve aanpak, en in de instrumenten van het buitenlands beleid van de EU en de lidstaten een kritische en progressieve dialoog te verkiezen boven isolement;

               Q.

               overwegende dat de herzieningsprocedure waarbij sancties ingevolge de veranderde houding van betrokken leiders kunnen worden uitgebreid, verlicht of opgeheven, van cruciaal belang is om de doeltreffendheid van restrictieve maatregelen te verzekeren en derhalve een nauwgezette en strategische aanpak vereist;

               R.

               overwegende dat alle restrictieve maatregelen in overeenstemming moeten zijn met de mensenrechten, het internationale humanitaire recht, een eerlijke rechtsbedeling, het beginsel van proportionaliteit en het recht op adequate rechtsbescherming, en in geen geval ten koste mogen gaan van de meest kwetsbare bevolkingsgroepen van het land waaraan deze maatregelen worden opgelegd;

               1.

               beveelt de Raad het volgende aan:

                     Duidelijker definities

                           a)

                           duidelijk te bepalen onder welke voorwaarden restrictieve maatregelen moeten worden toegepast, met welk doel dit gebeurt en in welke vorm sancties worden toegepast, en richtsnoeren op te stellen voor de periodieke evaluatie van de maatregelen en de te volgen herzieningsprocedure, in overleg met het Europees Parlement; de voorwaarden aldus vast te stellen dat de samenhang en de geloofwaardigheid van de EU-sancties worden verbeterd, maar dat de Unie voldoende handelingsvrijheid behoudt om dergelijke maatregelen op doeltreffende wijze als instrument in haar extern optreden te kunnen inzetten;

                           b)

                           duidelijk en uitdrukkelijk vast te stellen op wie de sancties moeten worden toegepast in geval van mislukte staten of niet-gouvernementele actoren, wel wetend dat de structuren vaak ondoorzichtig zijn;

                           c)

                           de sancties toe te passen in het kader van een ruimer beleid met duidelijk omschreven doelstellingen op korte en lange termijn, met het oog op een duurzaam democratiseringsproces;

                           d)

                           te erkennen dat sancties nooit een doel op zich zijn en bij de toepassing ervan duidelijke en haalbare criteria voor opheffing van de sancties te hanteren;

                           e)

                           de werkzaamheden van het Internationaal Strafhof systematisch te ondersteunen door ervoor te zorgen dat de procedures en uitspraken van het hof in het EU-sanctiebeleid naar behoren worden toegepast;

                           f)

                           de EU-lidstaten aan te sporen om het beginsel van universele jurisdictie toe te passen ter bestrijding van straffeloosheid en misdaden tegen de menselijkheid, met het oog op de verbetering van het internationale strafrechtsysteem;

                     Een doeltreffend sanctiebeleid

                           g)

                           te streven naar maximale samenwerking en synergie tussen de 27 EU-lidstaten en hen ertoe aan te zetten een eensgezind en consequent standpunt in te nemen wanneer het gaat om de veroordeling van autoritaire regimes, op grond van een geïntegreerde EU-aanpak;

                           h)

                           te erkennen dat sancties die niet op internationaal niveau worden gecoördineerd ondoeltreffend en contraproductief kunnen zijn voor het bereiken van de beoogde doelen, de transparantie, geloofwaardigheid en samenhang van het Europese sanctiebeleid kunnen ondermijnen en bovendien het regime in kwestie kunnen versterken of de geloofwaardigheid en onderhandelingsruimte van de EU en de lidstaten met de betrokken staat kunnen beperken; te zorgen voor betere coördinatie en informatie-uitwisseling tussen de lidstaten aan de hand van duidelijke procedures;

                           i)

                           bestaande sanctieregelingen strikt en consequent toe te passen en daarbij te voorkomen dat met twee maten wordt gemeten, alsook het toepassingsgebied van de regelingen uit te breiden tot schendingen van de fundamentele vrijheden, inzonderheid de vrijheid van godsdienst en de vrijheid van meningsuiting; ervoor te zorgen dat landen die deel uitmaken van de Europese Economische Ruimte en kandidaat-lidstaten van de Europese Unie de restrictieve maatregelen eveneens toepassen en relevante informatie uitwisselen met de Unie;

                           j)

                           alleen sancties of restrictieve maatregelen toe te passen die gericht zijn op en in verhouding staan tot het nagestreefde doel, om pressie uit te oefenen op de verantwoordelijke kopstukken van repressieve of misdadige regimes en de verantwoordelijke niet-gouvernementele actoren van mislukte staten, en daarbij de negatieve gevolgen voor de burgerbevolking, met name de meest kwetsbare bevolkingsgroepen, zoveel mogelijk te beperken;

                           k)

                           ervoor te zorgen dat buitenlandse steun voor ontwikkeling of andere doeleinden niet dient tot verrijking van autoritaire leiders en hun naaste getrouwen;

                           l)

                           er waar mogelijk voor te zorgen dat het sanctiebeleid vergezeld gaat van steun voor het maatschappelijk middenveld in het betrokken land; de kwaliteit en transparantie van de rapportage te verbeteren, zodat de toegekende steun nauwkeurig kan worden berekend en juist kan worden beoordeeld in hoeverre de steun aan de behoeften van het maatschappelijk middenveld beantwoordt;

                           m)

                           ervoor te zorgen dat bij de vaststelling van restrictieve maatregelen en sancties niet met twee maten wordt gemeten, en dat deze worden toegepast ongeacht politieke, economische of veiligheidsbelangen;

                           n)

                           ervoor te zorgen dat restrictieve maatregelen die de marktactiviteiten van Europese ondernemingen in de betrokken landen beperken, niet ten goede komen aan concurrenten uit derde landen;

                           o)

                           ervoor te zorgen dat de lidstaten en de leiders van EU-missies en delegaties nauw betrokken worden bij het uitwerken, toepassen, controleren en evalueren van restrictieve maatregelen en de praktische gevolgen daarvan door gegevens voor de effectbeoordeling te verstrekken, waarvoor EU-aanwezigheid ter plaatse van essentieel belang is; ervoor te zorgen dat de relevante informatie onverwijld wordt toegestuurd aan het Europees Parlement;

                           p)

                           erop toe te zien dat de belangrijkste actoren die zich inzetten voor democratie en mensenrechten in het land waarop de restrictieve maatregelen worden toegepast, nauw bij de vaststelling, de tenuitvoerlegging en de evaluatie van deze maatregelen worden betrokken;

                           q)

                           de bestaande structuren binnen de EDEO en de Commissie te belasten met een grondige situatieanalyse van de economische en maatschappelijke structuur van het betrokken land, zowel vóór als na de vaststelling van sancties, waarbij de directe en indirecte gevolgen van alle specifieke maatregelen op de politieke en sociaaleconomische situatie in de betrokken maatschappij worden onderzocht, en waarbij rekening wordt gehouden met de impact op de zakelijke elite, organisaties van het maatschappelijk middenveld, de politieke oppositie en zelfs hervormingsgezinde elementen binnen de regering;

                           r)

                           de toezegging te verkrijgen dat RELEX/Sancties zijn taken - onderzoek naar het vaststellen van sancties, de evaluatie van bestaande sanctieregelingen en de ontwikkeling van beste praktijken ten aanzien van de toepassing en uitvoering van restrictieve maatregelen - zal vervullen en over zijn bevindingen regelmatig verslag zal uitbrengen bij de Raad en het Europees Parlement;

                           s)

                           de juridische en andere bevoegde diensten van de EU om advies te verzoeken over de voorzorgsmaatregelen die moeten worden genomen om te voorkomen dat op een lijst geplaatste personen de hun opgelegde sancties omzeilen;

                           t)

                           de EDEO en de Commissie te bewegen tot een geïntegreerde aanpak en uitwisseling van expertise en kennis bij het vaststellen, ten uitvoer leggen en controleren van sancties;

                           u)

                           erop aan te dringen dat de Raad en de Commissie voor de analyses die voorafgaan aan de vaststelling van sancties en voor de evaluatie van de doeltreffendheid van de sancties voldoende tijd en middelen uittrekken en een beroep doen op ervaren nationale deskundigen en personeelsleden die gespecialiseerd zijn in mensenrechten;

                           v)

                           de Commissie en de lidstaten te vragen de toepassing van wapenembargo's, die een bevoegdheid van de lidstaten zijn, te coördineren;

                           w)

                           de Commissie en de lidstaten te verzoeken jaarlijks verslag uit te brengen over de toepassing en doeltreffendheid van sanctiemaatregelen;

                           x)

                           Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk en andere niet-permanente EU-leden van de VN-Veiligheidsraad te verzoeken hun invloed aan te wenden om ervoor te zorgen dat resoluties van de VN-Veiligheidsraad strikt en volledig worden toegepast;

                           y)

                           indien nodig in het kader van de bilaterale handel een beroep te doen op de clausules inzake essentiële elementen die het voor de EU mogelijk maken sancties op te leggen in geval van schendingen van de mensenrechten en de democratische beginselen, en werk te maken van een samenhangend Europees buitenlands beleid om de maatregelen ten aanzien van autoritaire regimes te ondersteunen;

                     Een coherent beleid binnen de EU-grenzen

                           z)

                           de lidstaten te verzoeken de EU in kennis te stellen wanneer personen die op de sanctielijst staan materiële of financiële tegoeden hebben op hun grondgebied, met vermelding van de geraamde waarde van de tegoeden en de plaats waar zij zich bevinden; de lidstaten te verzoeken samen te werken bij de uitwisseling van relevante informatie, bv. via de bestaande nationale bureaus voor de ontneming van vermogensbestanddelen en via het Camden Assets Recovery Inter-Agency Network (CARIN); de samenwerking tussen de lidstaten bij het opsporen en in beslag nemen van deze tegoeden te bevorderen;

                           aa)

                           bij alle EU-lidstaten aan te dringen op de strikte toepassing van gerichte financiële sancties en restrictieve maatregelen zoals:

                                       —

                                       de uitbreiding van Richtlijn 2005/60/EG tot voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld en de financiering van terrorisme zodat deze verplicht van toepassing is op alle pogingen van aan sancties onderworpen dictators of met hen geassocieerde natuurlijke en rechtspersonen en instanties om rekeningen te openen of tegoeden te plaatsen, daar deze middelen voortkomen uit misdaad, diefstal en verduistering; onderzoek naar mogelijke andere preventieve mechanismen om te voorkomen dat ontvreemde overheidsgelden of -tegoeden bij financiële instellingen in de EU worden geplaatst,

                                       —

                                       het weigeren van leningen, strakkere voorwaarden voor de terugbetaling van leningen en het bevriezen van tegoeden, zodat de maatregelen de betrokken personen en instanties in de praktijk de toegang tot alle financiële diensten in het rechtsgebied van de EU ontzeggen;

                           ab)

                           ervoor te zorgen dat restrictieve economische en financiële maatregelen, met inbegrip van gerichte financiële sancties, toegepast worden door alle fysieke en rechtspersonen die in de Unie actief zijn, met inbegrip van onderdanen van derde landen, alsook door burgers van de Unie of economische entiteiten die buiten de grenzen van de Unie actief zijn, maar die overeenkomstig de wetgeving van een lidstaat of van de Unie zijn ingeschreven of opgericht;

                           ac)

                           ervoor te zorgen dat het aan sancties onderworpen autoritaire leiders en duidelijk met hen geassocieerde natuurlijke en rechtspersonen en instanties streng verboden is tegoeden en andere eigendommen te bezitten binnen de EU;

                           ad)

                           van EU-lidstaten de verzekering te verkrijgen dat het scholen en universiteiten, denktanks en andere academische instellingen wordt verboden om financiering, subsidies of schenkingen van aan sancties onderworpen leiders en met hen geassocieerde natuurlijke en rechtspersonen te aanvaarden en dat wordt gezorgd voor transparantie in de particuliere financiering van deze instellingen;

                           ae)

                           van EU-lidstaten de verzekering te verkrijgen dat het sportverenigingen (met inbegrip van voetbalclubs) en liefdadigheidsorganisaties wordt verboden om financiering, subsidies of schenkingen van aan sancties onderworpen leiders en met hen geassocieerde natuurlijke en rechtspersonen te aanvaarden;

                           af)

                           EU-lidstaten te vragen om reisbeperkingen waarbij het aan sancties onderworpen leiders of met hen geassocieerde personen verboden is om andere dan humanitaire redenen binnen de EU te reizen, strikt toe te passen;

                           (ag)

                           EU-lidstaten te verzoeken om onderzoek en in voorkomend geval vervolging in te stellen tegen natuurlijke of rechtspersonen in Europa die aan sancties onderworpen leiders of met hen geassocieerde personen hebben geholpen om wettelijk opgelegde sancties te ontduiken of te omzeilen;

                     Een bredere internationale aanpak

                           (ah)

                           ervoor te zorgen dat de EU internationale steun en medestanders vindt voor haar beleid, met name bij invloedrijke actoren in de betrokken regio en internationale organisaties, en het Europees Parlement ten volle bij dit proces te betrekken;

                           (ai)

                           ervoor te zorgen dat de EU de legitimiteit versterkt en zowel binnen de Unie als op internationaal niveau brede publieke en politieke steun zoekt voor haar beleid, met inbegrip van restrictieve maatregelen en sancties, met name in de betrokken landen, en het Europees Parlement ten volle bij dit proces te betrekken;

                           (aj)

                           de EU aan te sporen om, indien sancties of restrictieve maatregelen van de VN-Veiligheidsraad ontbreken, samen te werken met de andere staten die sancties opleggen, informatie te delen en haar acties te coördineren om op internationaal niveau zoveel mogelijk effect te sorteren en de doeltreffendheid van de toegepaste EU-sancties te maximaliseren;

                           (ak)

                           de HR/VP, de leiders van missies en delegaties en de EDEO te verzoeken om aan sancties onderworpen leiders uitdrukkelijk duidelijk te maken wat van hen wordt verwacht, en precieze en realistische doelen te stellen om veranderingen ten goede aan te moedigen en passende technische bijstand te verlenen;

                           (al)

                           de lidstaten te verzoeken om informatie over op een lijst geplaatste personen te delen met andere staten, bevoegde EU-instanties en internationale organisaties, voor zover dat wettelijk mogelijk is;

                           (am)

                           de lidstaten te verzoeken om informatie over op nationaal niveau genomen restrictieve maatregelen binnen redelijke grenzen toegankelijk te maken voor het publiek;

                           (an)

                           grondig overleg te plegen met het Europees Parlement bij het toezicht op de sancties en een beroep te doen op het Parlement voor het vaststellen van politieke richtsnoeren en het uittekenen van een breder EU-sanctiebeleid;

                           (ao)

                           in gedachten te houden dat diplomatieke dwangmaatregelen steeds vergezeld moeten gaan van positieve maatregelen zoals ontwikkelingshulp, duurzame economische samenwerking en steun voor het maatschappelijk middenveld;

                           (ap)

                           sancties en de evaluatie daarvan vergezeld te doen gaan van maatregelen gebaseerd op samenwerking en dialoog met het maatschappelijk middenveld en met de volkeren in de betrokken landen, om in deze landen een cultuur van eerbiediging van democratie en mensenrechten te ontwikkelen of te versterken;

                           (aq)

                           zich in te zetten om bevroren en in beslag genomen tegoeden te mobiliseren, zodat zij zo spoedig mogelijk ten goede kunnen komen aan de bevolking van hun land van herkomst;

                     *
               * *

               2.

               verzoekt zijn Voorzitter deze aanbeveling te doen toekomen aan de Raad en - ter informatie - aan de Commissie, alsmede aan de EDEO.

      (1)  PB L 196 van 2.8.2003, blz. 45.

      (2)  PB L 328 van 24.11.2006, blz. 59.

      (3)  PB L 23 van 27.1.2009, blz. 37.

      (4)  PB C 295 E van 4.12.2009, blz. 49.

      (5)  PB L 309 van 25.11.2005, blz. 15.


title: Aanbeveling voor een advies van de Raad overeenkomstig artikel 5, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Duitsland voor de periode 2001-2005

text: ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---


Avis juridique important

|

31998H0480

98/480/EG: Aanbeveling van de Commissie van 22 juli 1998 voor goede milieupraktijken op het gebied van huishoudelijke wasmiddelen (kennisgeving geschied onder nummer C(1998) 2163)

Publicatieblad Nr. L 215 van 01/08/1998 blz. 0073 - 0075

AANBEVELING VAN DE COMMISSIE van 22 juli 1998 voor goede milieupraktijken op het gebied van huishoudelijke wasmiddelen (kennisgeving geschied onder nummer C(1998) 2163) (98/480/EG) DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 155, tweede streepje,Overwegende dat reeds een aantal communautaire voorschriften van toepassing zijn op de fabricage, de correcte hantering, het gebruik en de etikettering van detergentia en reinigingsmiddelen, in het bijzonder Richtlijn 73/404/EEG van de Raad van 22 november 1973 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake detergentia (1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 86/94/EEG (2), en Aanbeveling 89/542/EEG van de Commissie van 13 september 1989 inzake de etikettering van detergentia en reinigingsmiddelen (3);Overwegende dat Richtlijn 88/379/EEG van de Raad van 7 juni 1988 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke preparaten (4), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 96/65/EG (5), van toepassing is op detergentia die als gevaarlijk zijn ingedeeld in de zin van artikel 3 van voornoemde richtlijn;Overwegende dat de met deze aanbeveling beoogde maatregelen geen afbreuk doen aan de voorschriften van Richtlijn 94/62/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 1994 betreffende verpakking en verpakkingsafval (6);Overwegende dat afzonderlijke communautaire voorschriften van toepassing zijn op cosmetische producten, die niet onder deze aanbeveling vallen;Overwegende dat, aangezien de bij Beschikking 95/365/EG (7) van de Commissie vastgestelde milieucriteria voor de toekenning van de communautaire milieukeur voor wasmiddelen verschillen van die in deze aanbeveling, de fabrikanten niet alleen aan deze aanbeveling moeten voldoen, maar ook serieus moeten nadenken over het aanvragen van de communautaire milieukeur;Overwegende dat de Commissie in een mededeling aan de Raad en het Europees Parlement (8) richtsnoeren voor het doeltreffende gebruik van milieuconvenanten heeft vastgesteld; dat de Raad en het Europees Parlement in hun resoluties van 17 juli 1997 en 7 oktober 1997 over milieuconvenanten hebben erkend dat dergelijke convenanten een waardevol instrument kunnen zijn om optimaal gebruik te maken van de eigen verantwoordelijkheid van de industrie (9);Aangezien de Commissie van mening is dat, ter verhoging van de effectiviteit en om de doorzichtigheid en de geloofwaardigheid van deze industrie-verplichting, die door de Commissie door een Commissieaanbeveling wordt erkend, te waarborgen, dienen alle belanghebbende partijen te worden geraadpleegd over de aanbeveling en in het bijzonder over zijn ten uitvoerlegging en bereikte resultaten;Overwegende dat het energieverbruik en dus ook de CO2-uitstoot door het verlagen van de wastemperaturen zouden worden verminderd;Overwegende dat het verbruik van detergentia en de verpakking ervan het algemene milieueffect van detergentia waarschijnlijk zal verminderen;Overwegende dat het verminderen van de concentraties slecht afbreekbare bestanddelen in detergentia de milieueffecten van detergentia zal beperken;Overwegende dat de industrie een gedragscode heeft opgesteld om de informatie aan de consument te verbeteren; dat die informatie kan worden verbeterd om een correct gebruik en in het bijzonder een correcte dosering van detergentia te garanderen door een meer gedetailleerde etikettering, voorlichting via reclame en andere programma's die gericht zijn op het bewustmaken van de consument en een zuiniger gebruik van hulpbronnen en die een direct positief effect hebben op de waterkwaliteit en het milieu in het algemeen;Overwegende dat er in elke lidstaat nationale verenigingen zijn die de meeste ondernemingen in de sector detergentia en reinigingsproducten in die lidstaat vertegenwoordigen, waarbij elke onderneming lid is van de AISE (Association Internationale de la Savonnerie, de la Détergence et des Produits d'Entretien), en die zich ertoe hebben verbonden deze aanbeveling van de Commissie ten uitvoer te leggen;Overwegende dat de AISE, die meer dan 90 % van de detergentia- en reinigingsmiddelenbedrijven in de Gemeenschap vertegenwoordigt, zich ertoe heeft verbonden deze aanbeveling in samenwerking met de nationale verenigingen ten uitvoer te leggen;Overwegende dat bedrijven die geen lid van de AISE zijn, maar wel huishoudelijke wasmiddelen verkopen, in de handel brengen of produceren binnen de Europese Gemeenschap en de Europese Economische Ruimte, zich ook bij deze verbintenis kunnen aansluiten;Overwegende dat de met deze aanbeveling bereikte resultaten, in overeenstemming met de mededeling van de Commissie over milieuconvenanten, aan het Europees Parlement, de Raad en de burgers moeten worden medegedeeld;Overwegende dat de uitvoering van deze aanbeveling van de Commissie enerzijds moet worden gegarandeerd door de verbintenis van de AISE om de bepalingen van de aanbeveling na te leven en anderzijds door de nationale verenigingen, die met de autoriteiten van de lidstaten moeten samenwerken om de uitvoering van deze bepalingen te verzekeren;Overwegende dat deze aanbeveling zo spoedig mogelijk van kracht moet worden om het milieueffect van het gebruik van huishoudelijke detergentia te verminderen;Overwegende dat verdere inspanningen van producenten en consumenten nodig zullen zijn om tot duurzame ontwikkeling te komen,BEVEELT AAN:Artikel 1 In de zin van deze aanbeveling wordt onder huishoudelijke wasmiddelen verstaan, voor de huishoudelijke was bedoelde, aan de consument verkochte producten.Artikel 2 De totale hoeveelheid energie die per wascyclus voor de in artikel 1 gedefinieerde productengroep wordt gebruikt, moet in 2002 met 5 % zijn verminderd in vergelijking met 1996.Artikel 3 Het verbruik per hoofd van de bevolking in de Europese Gemeenschap van producten van de in artikel 1 gedefinieerde productengroep moet in 2002 met 10 % zijn verminderd in vergelijking met 1996.Artikel 4 Het verbruik per hoofd van de bevolking in de Europese Gemeenschap van primaire en secundaire verpakkingsmaterialen voor de in artikel 1 gedefinieerde productengroep moet in 2002 met 10 % zijn verminderd in vergelijking met 1996.Artikel 5 De concentratie biologisch slecht afbreekbare organische bestanddelen, zoals in de bijlage gedefinieerd, moet voor de in artikel 1 gedefinieerde productengroep in 2002 met 10 % zijn verminderd in vergelijking met 1996.Artikel 6 Onverminderd Richtlijn 84/450/EEG (10) inzake misleidende reclame, moet aan de consument informatie worden verstrekt waarmee een correct gebruik van huishoudelijke wasmiddelen in de hand wordt gewerkt.Artikel 7 Teneinde de toepassing van deze aanbeveling in de praktijk te volgen, worden in de lidstaten statistische gegevens verzameld. Deze gegevens moeten respectievelijk aan de Commissie en de nationale autoriteiten worden medegedeeld. De te verzamelen informatie en gegevens, alsmede de procedure voor de gegevensverzameling en -verificatie, worden in de bijlage beschreven.De nationale verenigingen van de AISE en de AISE zelf zetten een externe organisatie op voor het verzamelen en verwerken van de statistische gegevens.Artikel 8 Met het oog op de uitvoering van deze aanbeveling werken de nationale autoriteiten samen met de nationale leden van de AISE.Artikel 9 Om de twee jaar totdat de in de aanbeveling vastgestelde doelstellingen zijn bereikt, pleegt de Commissie met de lidstaten, de AISE en het Consumentencomité (11) overleg over de stand van uitvoering van deze aanbeveling. De Commissie houdt de Raad en het Europees Parlement hiervan op de hoogte en maakt de desbetreffende informatie openbaar.Gedaan te Brussel, 22 juli 1998.Voor de CommissieMartin BANGEMANNLid van de Commissie(1) PB L 347 van 17. 12. 1973, blz. 51.(2) PB L 80 van 25. 3. 1986, blz. 51.(3) PB L 291 van 10. 10. 1989, blz. 55.(4) PB L 187 van 16. 7. 1988, blz. 14.(5) PB L 265 van 18. 10. 1996, blz. 15.(6) PB L 365 van 31. 12. 1994, blz. 10.(7) PB L 217 van 13. 9. 1995, blz. 14.(8) COM(96) 561 def. van 27 november 1996.(9) PB nr. C 286 van 22. 9. 1997, blz. 254 en PB C 321 van 22. 10. 1997, blz. 6.(10) PB L 250 van 19. 9. 1984, blz. 17. Richtlijn als laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 97/55/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 oktober 1997, PB nr. L 290 van 23. 10. 1997, blz. 18.(11) PB L 162 van 13. 7. 1995, blz. 37.BIJLAGE De AISE en de nationale verenigingen verzamelen alle nodige gegevens en houden toezicht op de uitvoering van deze aanbeveling. Daartoe kunnen de nationale verenigingen die deel uitmaken van de AISE met de nationale autoriteiten samenwerken. Het referentiejaar voor de realisatie van de doelstellingen van deze aanbeveling is 1996.Voor iedere nationale markt worden de volgende gegevens verzameld:Verbruik van productenDe bedrijven delen voor elk kalenderjaar het totale verbruik aan huishouddetergentia (poeder en vloeibaar wasmiddel) mee (in ton/jaar). Onder verbruik wordt het aantal ton detergentia verstaan dat op elke nationale markt wordt verkocht.Verbruik van verpakkingenDe bedrijven delen voor elk kalenderjaar het totale verbruik aan verpakkingen (in ton/jaar) mee in samenhang met het voornoemde verbruik aan detergent. Onder verbruik wordt het aantal ton verpakkingen verstaan dat op elke nationale markt wordt gebruikt.Biologisch slecht afbreekbare organische bestanddelenDe bedrijven delen voor elk kalenderjaar het totale verbruik aan biologisch slecht afbreekbare bestanddelen (1) (in ton/jaar) mee in samenhang met het voornoemde verbruik aan detergentia (poeder en vloeibaar wasmiddel). Onder verbruik wordt het aantal ton biologisch slecht afbreekbare organische bestanddelen verstaan dat op elke nationale markt wordt verkocht.EnergieverbruikDe vermindering van het energieverbruik per wasbeurt wordt gedefinieerd op basis van de verandering in temperatuurverdeling tussen de wascycli. De AISE verricht pertinente en representatieve gedragsstudies op Europees niveau teneinde voor iedere lidstaat tot een temperatuurprofiel te komen.In de lidstaten worden statistische gegevens verzameld. Deze worden om de twee jaar via de AISE aan de Commissie medegedeeld, behalve wat het energieverbruik betreft. Deze laatste gegevens worden alleen voor 1996 en 2002 medegedeeld. In september 1998 dient het eerste verslag met de gegevens voor het referentiejaar 1996 aan de Commissie te worden voorgelegd.Het eerste voortgangsverslag met betrekking tot 1997 en 1998 moet in september 1999 bij de Commissie worden ingediend. De verslagen aan de Commissie dienen gegevens voor iedere lidstaat en gemiddelden voor de Europese Unie te bevatten.Aan de hand van de gewogen gemiddelden voor de Europese Unie zal dan worden nagegaan of aan de doelstellingen van deze aanbeveling is voldaan.Samen met het eerste verslag zal de AISE de Commissie een lijst van bedrijven die de aanbeveling in de verschillende lidstaten uitvoeren doen toekomen.Het verzamelen en verifiëren van de gegevens is in handen van een onafhankelijke instelling met de juiste deskundigheid. De vertrouwelijkheid van bedrijfsgegevens moet door een onafhankelijke instelling worden gegarandeerd.(1) Biologisch slecht afbreekbare organische bestanddelen zijn die welke hoogstens 70 % biologisch afbreekbaar blijken tijdens een SCAS- of Zahn Wellenstest voor inherente biologische afbreekbaarheid, zoals bepaald onder C.12 en C.9 van bijlage V bij Richtlijn 67/548/EEG (PB L 196 van 16. 8. 1967, blz. 1 ), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 92/32/EEG (PB L 154 van 5. 6. 1992).