title: Aanbeveling van de Raad van 20 juli 2020 over het nationale hervormingsprogramma 2020 van Finland en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma 2020 van Finland 2020/C 282/26

text:
               26.8.2020

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/171

      AANBEVELING VAN DE RAAD
      van 20 juli 2020
      over het nationale hervormingsprogramma 2020 van Finland en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma 2020 van Finland
      (2020/C 282/26)
      DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
      Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148, lid 4,
      Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid (1), en met name artikel 5, lid 2,
      Gezien de aanbeveling van de Europese Commissie,
      Gezien de resoluties van het Europees Parlement,
      Gezien de conclusies van de Europese Raad,
      Gezien het advies van het Comité voor de werkgelegenheid,
      Gezien het advies van het Economisch en Financieel Comité,
      Gezien het advies van het Comité voor sociale bescherming,
      Gezien het advies van het Comité voor de economische politiek,
      Overwegende hetgeen volgt:

                  (1)

                  Op 17 december 2019 heeft de Commissie haar goedkeuring gehecht aan de jaarlijkse strategie voor duurzame groei en daarmee de aanzet gegeven tot het Europees Semester 2020 voor coördinatie van het economisch beleid. Daarbij is terdege rekening gehouden met de op 17 november 2017 door het Europees Parlement, de Raad en de Commissie geproclameerde Europese pijler van sociale rechten. Op 17 december 2019 heeft de Commissie op basis van Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de Raad (2) ook het waarschuwingsmechanismeverslag aangenomen, waarin zij Finland niet heeft genoemd als een van de lidstaten die aan een diepgaande evaluatie zouden worden onderworpen. Tevens heeft de Commissie op die datum een aanbeveling voor een aanbeveling van de Raad over het economisch beleid van de eurozone aangenomen.

                  (2)

                  Op 26 februari 2020 is het landverslag 2020 voor Finland gepubliceerd. Daarin werd de vooruitgang beoordeeld die Finland bij de uitvoering van de op 9 juli 2019 door de Raad aangenomen landspecifieke aanbevelingen (3) (“de landspecifieke aanbevelingen 2019”) heeft gemaakt, alsmede het gevolg dat is gegeven aan de landspecifieke aanbevelingen die in eerdere jaren werden aangenomen, en de vooruitgang die Finland bij het nastreven van zijn nationale Europa 2020-doelstellingen heeft geboekt.

                  (3)

                  Op 11 maart 2020 heeft de Wereldgezondheidsorganisatie de uitbraak van COVID‐19 officieel uitgeroepen tot een wereldwijde pandemie. Deze pandemie vormt een ernstige bedreiging voor de volksgezondheid en treft burgers, samenlevingen en economieën. Zij zet de nationale zorgstelsels onder zware druk, verstoort de mondiale toeleveringsketens, veroorzaakt volatiliteit op de financiële markten en sterke schommelingen in de consumentenvraag, en heeft negatieve gevolgen voor meerdere sectoren. Zij vormt een bedreiging voor de banen en het inkomen van mensen, alsmede voor ondernemingen. De pandemie heeft geleid tot een grote economische schok die nu al ernstige gevolgen heeft in de Unie. Op 13 maart 2020 heeft de Commissie een mededeling aangenomen waarin wordt opgeroepen tot een gecoördineerde economische aanpak van de crisis door alle actoren op nationaal en Unieniveau.

                  (4)

                  Meerdere lidstaten hebben een noodtoestand uitgeroepen of noodmaatregelen getroffen. Elke noodmaatregel moet strikt proportioneel, noodzakelijk en beperkt in de tijd zijn, en moet overeenstemmen met de Europese en internationale normen. Ze moeten onderworpen zijn aan democratisch toezicht en onafhankelijke rechterlijke controle.

                  (5)

                  Op 20 maart 2020 heeft de Commissie een mededeling aangenomen over de activering van de algemene ontsnappingsclausule van het stabiliteits- en groeipact. De algemene ontsnappingsclausule, die in artikel 5, lid 1, artikel 6, lid 3, artikel 9, lid 1, en artikel 10, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 en in artikel 3, lid 5, en artikel 5, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1467/97 van de Raad (4) is neergelegd, vergemakkelijkt de coördinatie van het begrotingsbeleid in tijden van ernstige economische neergang. In haar mededeling van 20 maart 2020 was de Commissie van mening dat, gelet op de verwachte ernstige economische neergang ten gevolge van de COVID‐19-pandemie, aan de voorwaarden om de algemene ontsnappingsclausule te activeren voldaan is en heeft zij de Raad verzocht deze conclusie te bekrachtigen. Op 23 maart 2020 stemden de ministers van Financiën van de lidstaten in met de beoordeling van de Commissie. Zij waren het erover eens dat de ernstige economische neergang een resoluut, ambitieus en gecoördineerd antwoord vergt. De activering van de algemene ontsnappingsclausule maakt het mogelijk tijdelijk af te wijken van het aanpassingstraject in de richting van de begrotingsdoelstelling op middellange termijn, op voorwaarde dat daardoor de houdbaarheid van de begroting op middellange termijn niet in gevaar komt. Voor het correctieve deel kan de Raad, op aanbeveling van de Commissie, ook besluiten een herzien begrotingstraject vast te stellen. De algemene ontsnappingsclausule schorst de procedures van het stabiliteits- en groeipact niet. Deze clausule staat lidstaten toe af te wijken van de budgettaire verplichtingen die normaliter van toepassing zijn en stelt de Commissie en de Raad in staat om de nodige maatregelen op het gebied van beleidscoördinatie binnen het kader van het pact te nemen.

                  (6)

                  Er is voortdurende actie nodig om de verspreiding van de COVID‐19-pandemie te beperken en te beheersen, de veerkracht van de nationale zorgstelsels te versterken, de sociaal-economische gevolgen van de pandemie te verzachten door middel van ondersteunende maatregelen voor bedrijven en huishoudens, alsmede om te zorgen voor adequate gezondheids- en veiligheidsomstandigheden op de werkplek met het oog op de hervatting van de economische activiteit. De Unie moet ten volle gebruikmaken van de verschillende instrumenten waarover zij beschikt om de lidstaten op die gebieden te ondersteunen. Tegelijkertijd moeten de lidstaten en de Unie samenwerken om de maatregelen voor te bereiden die nodig zijn voor het bewerkstelligen van een terugkeer naar de normale werking van onze samenlevingen en economieën en naar duurzame groei, waarin zij onder meer de groene transitie en de digitale transformatie moeten integreren, en waarbij lessen uit de crisis worden getrokken.

                  (7)

                  De COVID‐19-crisis toont aan hoe flexibel de interne markt zich kan aanpassen aan buitengewone omstandigheden. Om een vlotte en soepele overgang naar de herstelfase en het vrije verkeer van goederen, diensten en werknemers te waarborgen, moeten uitzonderlijke maatregelen die de werking van de interne markt belemmeren, evenwel worden geschrapt zodra zij niet langer onmisbaar zijn. De huidige crisis toont aan dat er behoefte is aan crisisparaatheidsplannen in de zorgsector. Verbeterde aankoopstrategieën, gediversifieerde toeleveringsketens en strategische reserves van essentiële goederen zijn enkele van de cruciale elementen voor de ontwikkeling van uitgebreidere crisisparaatheidsplannen.

                  (8)

                  De Uniewetgever heeft de relevante wetgeving reeds door middel van Verordeningen (EU) 2020/460 (5) en (EU) 2020/558 (6) van het Europees Parlement en de Raad gewijzigd om de lidstaten in staat te stellen gebruik te maken van alle niet-benutte middelen uit de Europese structuur- en investeringsfondsen, zodat zij de uitzonderlijke effecten van de COVID‐19-pandemie kunnen aanpakken. Die wijzigingen leiden tot meer flexibiliteit en vereenvoudigde en gestroomlijnde procedures. Om de druk op de kasstroom te verlichten, kunnen lidstaten in het boekjaar 2020‐2021 ook gebruikmaken van een medefinancieringspercentage van 100 % uit de begroting van de Unie. Finland wordt aangemoedigd ten volle gebruik te maken van die mogelijkheden om bijstand te bieden aan de mensen en sectoren die het zwaarst worden getroffen.

                  (9)

                  Als gevolg van de uiteenlopende specialisatiepatronen zullen de sociaal-economische gevolgen van de COVID‐19-pandemie waarschijnlijk ongelijk verdeeld zijn over de sectoren en regio’s. Hierdoor bestaat het gevaar dat de ongelijkheden in Finland groter worden. De huidige situatie gaat ook gepaard met het gevaar dat het convergentieproces tussen de lidstaten tijdelijk stilvalt, hetgeen gerichte beleidsacties noodzakelijk maakt.

                  (10)

                  Op 30 april 2020 heeft Finland zijn nationale hervormingsprogramma 2020 en zijn stabiliteitsprogramma 2020 ingediend. Om met de onderlinge verbanden tussen beide programma’s rekening te houden, zijn deze tegelijkertijd geëvalueerd.

                  (11)

                  Finland valt momenteel onder het preventieve deel van het stabiliteits- en groeipact en onder de schuldregel.

                  (12)

                  In haar stabiliteitsprogramma 2020 voorziet de regering dat het overheidssaldo zal verslechteren van een tekort van 1,1 % van het bruto binnenlands product (bbp) in 2019 tot een tekort van 7,2 % van het bbp in 2020. Verwacht wordt dat het tekort zal dalen tot 4,0 % van het bbp in 2021. Volgens het stabiliteitsprogramma 2020 zal de overheidsschuldquote na een daling tot 59,4 % van het bbp in 2019 in 2020 naar verwachting stijgen tot 69,1 %. De macro-economische en budgettaire vooruitzichten worden beïnvloed door de grote onzekerheid vanwege de COVID‐19-pandemie.

                  (13)

                  Als reactie op de COVID‐19-pandemie en als onderdeel van een gecoördineerde Unieaanpak heeft Finland tijdige begrotingsmaatregelen vastgesteld om de capaciteit van het zorgstelsel te vergroten, de pandemie in te dammen en bijstand te verlenen aan personen en sectoren die bijzonder getroffen zijn. Volgens het stabiliteitsprogramma 2020 belopen die begrotingsmaatregelen 1,7 % van het bbp. De maatregelen omvatten zowel nooduitgaven voor de bescherming van de volksgezondheid en de openbare orde als steunmaatregelen voor het bedrijfsleven en werknemers. Daarnaast heeft Finland maatregelen aangekondigd die, ook al hebben zij geen rechtstreekse gevolgen voor de begroting, toch zullen bijdragen tot het verlenen van liquiditeitssteun aan ondernemingen, en die in het stabiliteitsprogramma 2020 op 5 % van het bbp worden geraamd. Deze maatregelen omvatten leninggaranties voor ondernemingen, voornamelijk kleine en middelgrote ondernemingen (kmo’s), en specifieke garantieregelingen voor Finnair en scheepvaartondernemingen die de voorzieningszekerheid waarborgen. Finland heeft tevens andere, niet in het stabiliteitsprogramma 2020 vermelde maatregelen genomen die de liquiditeit moeten vergroten, zoals uitstel van betaling van de vennootschapsbelasting. Die additionele maatregelen worden geraamd op 15 % van het bbp. Over het algemeen zijn de door Finland genomen maatregelen in overeenstemming met de richtsnoeren uit de mededeling van de Commissie van 13 maart 2020. De volledige uitvoering van de noodmaatregelen en van ondersteunende begrotingsmaatregelen, gevolgd door een heroriëntering van het begrotingsbeleid naar het tot stand brengen van prudente begrotingssituaties als de economische omstandigheden dat toelaten, zal bijdragen tot het behoud van budgettaire houdbaarheid op middellange termijn.

                  (14)

                  Op basis van de voorjaarsprognoses 2020 van de Commissie bij ongewijzigd beleid wordt het overheidssaldo van Finland geraamd op –7,4 % van het bbp in 2020 en –3,4 % van het bbp in 2021. De overheidsschuldquote zal naar verwachting uitkomen op 69,4 % van het bbp in 2020 en 69,6 % van het bbp in 2021.

                  (15)

                  Op 20 mei 2020 heeft de Commissie overeenkomstig artikel 126, lid 3, van het Verdrag een verslag opgesteld wegens de verwachte overschrijding door Finland van de tekortdrempel van 3 % van het bbp in 2020. In het algemeen blijkt uit de analyse van de Commissie dat het tekortcriterium in de zin van het Verdrag en van Verordening (EG) nr. 1467/97 niet is nageleefd.

                  (16)

                  Als reactie op de COVID‐19-crisis heeft Finland omvangrijke maatregelen getroffen ter ondersteuning van zijn zorgstelsel en zijn economie. Zo heeft de Finse regering verscheidene aanvullende begrotingen aangenomen en besloten de werkzekerheid voor werknemers te versterken, terwijl de voorwaarden om een werkloosheidsuitkering te krijgen, zijn versoepeld. Ook voor freelancers en ondernemers is de toegang tot werkloosheidsuitkeringen versoepeld. De socialezekerheidsmaatregelen belopen 1,6 miljard EUR. Er is voor een bedrag van 1 miljard EUR aan directe bedrijfssubsidies ter beschikking gesteld, naast 10 miljard EUR aan leningen met staatswaarborg. De regering heeft de pensioenbijdragen van werkgevers tijdelijk verlaagd met 2,6 procentpunten en een bedrag van minstens 1 miljard EUR uitgetrokken voor een steunpakket voor gemeenten. De Finse financiële toezichthoudende autoriteit heeft de kapitaalvereisten voor Finse kredietinstellingen verminderd door de systeemrisicobuffer op te heffen en de vereisten instellingsspecifiek aan te passen. De regering heeft een werkgroep onder leiding van het Ministerie van Financiën en het Ministerie van Sociale Zaken en Volksgezondheid ingesteld om de Finse COVID‐19-exitstrategie voor te bereiden. Begin mei heeft de regering op basis van het eerste verslag van de werkgroep een gefaseerd exitplan aangenomen. De werkgroep zal de nodige extra maatregelen voorstellen om de gevolgen van de crisis voor de volksgezondheid, de samenleving en de economie op te vangen. Er is overlegd met de sociale partners, de gemeenten, het maatschappelijk middenveld en milieuorganisaties.

                  (17)

                  Alhoewel Finland in het algemeen klaar was om de COVID‐19-crisis op te vangen, zou het zorgstelsel gebaat zijn bij een grotere schokbestendigheid. De ziekenhuisregio’s moesten medisch personeel herschikken om COVID‐19-patiënten te behandelen en afwijken van de eerder vastgestelde wettelijke termijnen voor niet-urgente gezondheidszorg. Het huidige stelsel van door verschillende verstrekkers aangeboden gezondheidsdiensten heeft tot een ongelijke landelijke verdeling van zorgwerkers geleid. De kwestie van de versnippering van de dienstverstrekking en de ongelijke toegang tot maatschappelijke en eerstelijnszorg zal naar verwachting ook na de crisis spelen, in het bijzonder voor werklozen en gepensioneerden, onder wie personen met een beperking. Wegens de stijging van de werkloosheid als gevolg van de COVID‐19-crisis moet het beleid, zowel op korte als op middellange termijn, zich toespitsen op een gelijkere toegang tot eerstelijnsgezondheidszorg. Op middellange termijn blijft de verwezenlijking van de hervormingsplannen van opeenvolgende Finse regeringen op sociaal gebied en op het gebied van de gezondheidszorg belangrijk, met name omdat deze Finland voorbereiden op ingrijpende demografische veranderingen en het land helpen om de kwaliteit van zijn zorgstelsel in de toekomst op peil te houden en de toegankelijkheid ervan te verbeteren. De langetermijnhoudbaarheid van de Finse overheidsfinanciën blijft onder druk staan vanwege de voorspelde stijging van de vergrijzingskosten, in het bijzonder van de sociale dienstverlening en de gezondheidszorg.

                  (18)

                  Volgens de voorjaarsprognoses 2020 van de Commissie zal de werkloosheid oplopen tot 8,3 % in 2020 en dalen tot 7,7 % in 2021. Er zijn effectieve, in nauwe samenwerking met de sociale partners ontworpen beleidsmaatregelen op korte en middellange termijn nodig om de stijging van het werkloosheidspercentage af te remmen en om wie als gevolg van de COVID‐19-crisis zijn baan heeft verloren, naar de arbeidsmarkt terug te brengen. Daarbij moet ook steun worden verleend aan groepen die met armoede en sociale uitsluiting worden bedreigd, zoals laaggeschoolden, personen met een beperking, gedeeltelijk arbeidsgeschikte personen en mensen met een migratieachtergrond. In Finland gelden werktijdverkortingsregelingen waarbij heel wat werknemers op non-actief zijn gesteld. Actieve arbeidsmarktmaatregelen, zoals bijscholing en omscholing, zouden voor een snelle en duurzame terugkeer naar de arbeidsmarkt kunnen zorgen. Gerichte loonsubsidies zouden kunnen worden gekoppeld aan opleiding en follow-up door de openbare diensten voor arbeidsvoorziening. Omscholing en bijscholing zijn essentieel om de inzetbaarheid van de beroepsbevolking in een almaar digitalere en groenere economie op peil te houden. De hervorming van de permanente educatie kan bijdragen tot het vervullen van de behoefte aan grotere vaardigheden bij volwassenen, onder andere bij laaggeschoolden, in arbeidsmarktrelevante sectoren zoals informatie- en communicatietechnologie (ICT). Om te voorzien in het vaardighedenaanbod dat de markt nodig heeft in tijden van demografische en technologische veranderingen, is het zaak de arbeidsmarktrelevantie van het onderwijs op peil te houden, onder andere door voldoende plaatsen aan universiteiten te garanderen, in lijn met de werkgelegenheidsvooruitzichten voor de sectoren en regio’s. Om een verslechtering van de sociaal-economische situatie van de meest kwetsbare groepen in de nasleep van de COVID‐19-crisis te voorkomen, is het aanpakken van de digitale kloof essentieel, in het bijzonder door ervoor te zorgen dat kansarme leerlingen toegang hebben tot kwaliteitsonderwijs. Het complexe uitkeringsstelsel werpt barrières op om werk te aanvaarden. Om het aanvaarden van kort of deeltijds werk aan te moedigen, moet het inkomensregister met realtime-informatie over lonen en uitkeringen doeltreffend worden ingezet en moeten de behandelingstermijnen van socialezekerheidsuitkeringen worden verkort. Op middellange termijn is het zaak voor Finland om het socialezekerheidsstelsel te hervormen om de werkgelegenheid te stimuleren en het welvaartssysteem van het land voor te bereiden op de toekomst.

                  (19)

                  Ondernemingen, en met name kmo’s, helpen om tijdens de COVID‐19-crisis overeind te blijven, is essentieel om de economie weer aan te zwengelen nadat de huidige lockdownmaatregelen zijn opgeheven. Tijdelijke liquiditeitssteun in de vorm van leningen, subsidies en garanties kunnen het bedrijfsleven helpen om deze periode van grote onzekerheid en substantieel lagere inkomsten te overbruggen. Bij het ontwerpen en uitvoeren van deze maatregelen moet rekening worden gehouden met de veerkracht van de banksector.

                  (20)

                  Om het economisch herstel te bevorderen, zal het van belang zijn om mature publieke investeringsprojecten te vervroegen en particuliere investeringen te bevorderen, onder meer door relevante hervormingen. De investeringen in Finland blijven onder het EU-gemiddelde wat betreft categorieën die de productiviteitsgroei het meeste ondersteunen, met name investeringen in uitrusting en in intellectuele eigendom. Dat kan het groeipotentieel van het land op lange termijn beperken en zijn concurrentievermogen en herstel drukken. Grotere investeringen in onderzoek en ontwikkeling zijn cruciaal voor structurele veranderingen ten gunste van kennisintensieve economische sectoren en ter versterking van het groeipotentieel op lange termijn. De geplande transitie naar klimaatneutraliteit tegen 2035, zoals weerspiegeld in het Finse nationale energie- en klimaatplan, zal aanzienlijke investeringen vergen, in het bijzonder in elektriciteitsnetwerken en in duurzaam vervoer. Onder leiding van een parlementaire stuurgroep wordt gewerkt aan de ontwikkeling van een nieuw nationaal vervoersplan voor de periode 2021-2032. Onverminderd de aandacht voor de volksgezondheid, het milieu, regionale verschillen en productiviteit, moeten de inspanningen worden voortgezet om hogesnelheidsbreedband uit te rollen en andere digitale infrastructuur te verbeteren, teneinde de logistiek te optimaliseren en de economische bedrijvigheid in afgelegen gebieden te behouden. De programmering voor de periode 2021‐2027 van het Fonds voor een rechtvaardige transitie, dat het voorwerp uitmaakt van een Commissievoorstel, zou Finland kunnen helpen bij een aantal uitdagingen van de transitie naar een klimaatneutrale economie, met name in de gebieden die in bijlage D bij het landverslag 2020 worden vermeld. Zo zou Finland optimaal gebruik kunnen maken van dat fonds.

                  (21)

                  De landelijke risicobeoordeling van Finland inzake de strijd tegen witwassen is momenteel achterhaald en zal in 2020 worden geactualiseerd. De Finse financiële toezichthoudende autoriteit heeft recentelijk haar capaciteit vergroot. De personeelsbezetting is evenwel nog steeds ontoereikend en de risicogebaseerde benadering van het toezicht is nog niet correct toegepast. Alhoewel verschillende vermoedelijke inbreuken zijn onderzocht, blijft ook de vaststelling van een ontradend bestraffingsbeleid een prioriteit. De melding van verdachte transacties is de jongste maanden fors gestegen en de middelen waarover de financiële-inlichtingeneenheid beschikt, lijken ontoereikend om de informatie te analyseren. De uitwisseling van informatie tussen de financiële-inlichtingeneenheid en de financiële toezichthoudende autoriteit is nog steeds ontoereikend.

                  (22)

                  Terwijl de in deze aanbeveling opgenomen landspecifieke aanbevelingen (“de landspecifieke aanbevelingen 2020”) gericht zijn op het aanpakken van de sociaal-economische gevolgen van de COVID‐19-pandemie en het vergemakkelijken van het economisch herstel, hadden de landspecifieke aanbevelingen 2019 ook betrekking op hervormingen die essentieel zijn om uitdagingen op middellange tot lange termijn aan te pakken. De landspecifieke aanbevelingen 2019 zijn nog steeds relevant en zullen gedurende het Europees Semester van volgend jaar gemonitord blijven worden. Dat geldt ook voor de landspecifieke aanbevelingen 2019 betreffende investeringsgerelateerd economisch beleid. Met alle landspecifieke aanbevelingen 2019 moet rekening worden gehouden bij de strategische programmering van de financiering van het cohesiebeleid na 2020, ook wat betreft de maatregelen ter verzachting van de huidige crisis en de exitstrategieën.

                  (23)

                  Het Europees Semester biedt het kader voor de voortdurende coördinatie van het economisch en werkgelegenheidsbeleid in de Unie, dat kan bijdragen tot een duurzame economie. De lidstaten hebben in hun nationale hervormingsprogramma’s voor 2020 de stand van zaken opgemaakt over de voortgang die werd gemaakt met de uitvoering van de duurzameontwikkelingsdoelen (SDG’s) van de Verenigde Naties. Door de landspecifieke aanbevelingen 2020 volledig uit te voeren, zal Finland bijdragen aan de vooruitgang in de richting van de SDG’s en aan de gemeenschappelijke inspanning om in de Unie te komen tot concurrerende duurzaamheid.

                  (24)

                  Nauwe coördinatie tussen de economieën van de economische en monetaire unie is essentieel voor een snel herstel van de economische impact van de COVID‐19-pandemie. Als lidstaat die de euro als munt heeft, en rekening houdend met de politieke richtsnoeren van de Eurogroep, moet Finland ervoor zorgen dat zijn beleid in overeenstemming blijft met de eurozoneaanbevelingen van 2020 en wordt afgestemd op het beleid van de andere lidstaten die de euro als munt hebben.

                  (25)

                  In de context van het Europees Semester 2020 heeft de Commissie een brede analyse van het economische beleid van Finland verricht en in het landverslag 2020 gepubliceerd. Voorts heeft de Commissie het stabiliteitsprogramma 2020 en het nationale hervormingsprogramma 2020 doorgelicht en onderzocht welk gevolg is gegeven aan de landspecifieke aanbevelingen die in eerdere jaren tot Finland zijn gericht. Daarbij heeft de Commissie niet alleen gekeken naar de relevantie ervan voor een houdbaar begrotings- en sociaal-economisch beleid in Finland, maar heeft zij ook getoetst of de Unieregels en ‐richtsnoeren in acht zijn genomen, gezien de noodzaak het algeheel economisch bestuur van de Unie te versterken door middel van een inbreng op Unieniveau in toekomstige nationale besluiten.

                  (26)

                  In het licht van deze beoordeling heeft de Raad het stabiliteitsprogramma 2020 onderzocht, en zijn advies daarover (7) is met name in de onderstaande aanbeveling 1 weergegeven,

            BEVEELT AAN dat Finland in 2020 en 2021 de volgende actie onderneemt:

                  1.

                  Overeenkomstig de algemene ontsnappingsclausule van het stabiliteits- en groeipact alle nodige maatregelen nemen om de COVID‐19-pandemie doeltreffend aan te pakken, de economie te stimuleren en het daaropvolgende herstel te ondersteunen. Als de economische omstandigheden dit toelaten, begrotingsbeleid voeren dat gericht is op het tot stand brengen van prudente begrotingssituaties op middellange termijn en het waarborgen van de houdbaarheid van de schuld, waarbij de investeringen worden verhoogd. De tekorten aan zorgwerkers aanpakken om de schokbestendigheid van het zorgstelsel te vergroten en de toegang tot sociale en gezondheidsdiensten te verbeteren.

                  2.

                  De maatregelen ter ondersteuning van de werkgelegenheid versterken en een actief arbeidsmarktbeleid voeren.

                  3.

                  Maatregelen nemen om de reële economie, in het bijzonder kleine en middelgrote ondernemingen, van liquiditeit te voorzien. Mature publieke investeringsprojecten vervroegen en private investeringen aanmoedigen om het economisch herstel te bevorderen. De investeringen toespitsen op de groene en digitale transitie, met name op het schoon en efficiënt opwekken en gebruiken van energie, op duurzame en efficiënte infrastructuur, en op onderzoek en innovatie.

                  4.

                  Zorgen voor effectief toezicht op en handhaving van het kader voor de bestrijding van witwaspraktijken.

         Gedaan te Brussel, 20 juli 2020.

               Voor de Raad

               De voorzitter

            J. KLOECKNER

         (1)  PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.

         (2)  Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 betreffende de preventie en correctie van macro-economische onevenwichtigheden (PB L 306 van 23.11.2011, blz. 25).

         (3)  PB C 301 van 5.9.2019, blz. 154.

         (4)  Verordening (EG) nr. 1467/97 van de Raad van 7 juli 1997 over de bespoediging en verduidelijking van de tenuitvoerlegging van de procedure bij buitensporige tekorten (PB L 209 van 2.8.1997, blz. 6).

         (5)  Verordening (EU) 2020/460 van het Europees Parlement en de Raad van 30 maart 2020 tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013 en (EU) nr. 508/2014 wat betreft specifieke maatregelen om investeringen in de gezondheidszorgstelsels van de lidstaten en in andere sectoren van hun economieën vrij te maken als antwoord op de COVID‐19-uitbraak (Investeringsinitiatief Coronavirusrespons) (PB L 99 van 31.3.2020, blz. 5).

         (6)  Verordening (EU) 2020/558 van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2020 tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1301/2013 en (EU) nr. 1303/2013 wat betreft specifieke maatregelen met het oog op uitzonderlijke flexibiliteit bij het gebruik van de Europese structuur- en investeringsfondsen naar aanleiding van de uitbraak van COVID‐19 (PB L 130 van 24.4.2020, blz. 1).

         (7)  In het kader van artikel 5, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1466/97.