				|

		52011SC0823

			Recommendation for a COUNCIL RECOMMENDATION on the National Reform Programme 2011 of Lithuaniaand delivering a Council opinionon the updated Convergence Programme of Lithuania, 2011-2014

			   	Aanbeveling voor een
AANBEVELING VAN DE RAAD
over het nationale hervormingsprogramma 2011
van Litouwen
en met een advies van de Raad
over het geactualiseerde convergentieprogramma van Litouwen, 2011-2014
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van
de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148, lid 4,
Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van
de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op
begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch
beleid[1],
en met name artikel 9, lid 3,
Gezien de aanbeveling van de Europese
Commissie[2],
Gezien de conclusies van de Europese Raad,
Gezien het advies van het Comité voor de
werkgelegenheid,
Na raadpleging van het Economisch en Financieel
Comité,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)
Op 26 maart 2010 hechtte de Europese Raad zijn
goedkeuring aan het voorstel van de Europese Commissie voor een nieuwe groei-
en werkgelegenheidstrategie. Deze Europa 2020-strategie moet voor betere
coördinatie van het economisch beleid zorgen en zich toespitsen op de
sleutelgebieden waarop Europa's potentieel voor duurzame groei en
concurrentievermogen een krachtige impuls nodig heeft.
(2)
De Raad heeft op 13 juli 2010 een aanbeveling
inzake de globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten en
de Unie (2010-2014) en op 21 oktober 2010 een besluit betreffende de
richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten[3] aangenomen, die samen de
"geïntegreerde richtsnoeren" vormen. De lidstaten werd verzocht in
hun nationaal economisch en werkgelegenheidsbeleid met de geïntegreerde
richtsnoeren rekening te houden.
(3)
Op 12 januari 2011 hechtte de Commissie haar
goedkeuring aan de eerste jaarlijkse groeianalyse en gaf daarmee de aanzet tot
een nieuwe cyclus van economische governance in de EU en het eerste Europees
Semester van voorafgaande en geïntegreerde beleidscoördinatie, dat op de Europa
2020‑strategie berust.
(4)
Op 25 maart 2011 heeft de Europese Raad de
prioriteiten inzake begrotingsconsolidatie en structurele hervorming
goedgekeurd (overeenkomstig de conclusies van de Raad van 15 februari en 7
maart 2011 en ten vervolge op de jaarlijkse groeianalyse van de Commissie). Hij
benadrukte dat voorrang moet worden gegeven aan het weer gezond en houdbaar
maken van begrotingen, het terugdringen van de werkloosheid door hervormingen
van de arbeidsmarkt en nieuwe inspanningen om de groei te stimuleren. Hij
verzocht alle lidstaten deze prioriteiten in concrete maatregelen om te zetten
die in hun stabiliteits- of convergentieprogramma's en in hun nationale
hervormingsprogramma's worden opgenomen.
(5)
Op 25 maart 2011 verzocht de Europese Raad voorts
de lidstaten die aan het Euro Plus-pact deelnemen hun toezeggingen tijdig te
presenteren om te kunnen worden opgenomen in de stabiliteits- of
convergentieprogramma's en de nationale hervormingsprogramma's.
(6)
Op 28 april 2011 heeft Litouwen zijn
geactualiseerde convergentieprogramma 2011 voor de periode 2011-2014 en zijn
nationale hervormingsprogramma 2011 ingediend. Om met de onderlinge verbanden
rekening te houden zijn beide programma's terzelfder tijd geëvalueerd.
(7)
De Litouwse economie is herstellende van een zware
economische crisis, gedurende dewelke het bbp met 17% is gekrompen van piek tot
dal onder invloed van de instorting van de binnenlandse vraag, die gepaard ging
met een snelle daling van de wereldhandel. De arbeidsmarkt reageerde snel op de
crisis, en de werkloosheid steeg tot een recordhoogte van 18,3% medio 2010
tegenover het lage cijfer van 4,2% begin 2008. De economie werd mede
gestabiliseerd doordat onverkort werd vastgehouden aan de
currency-boardregeling. Deze strategie werd onderbouwd door een ingrijpende
begrotingsconsolidatie naast een aanpassing van de lonen in de particuliere
sector en maatregelen die gericht waren op het versterken van de stabiliteit
van het financiële stelsel. Toen de wereldeconomie zich herstelde en de
economie profijt trok van het herwonnen concurrentievermogen, steeg in 2010 de
export pijlsnel en trok de economische groei weer aan. In 2011 komt het herstel
goed op gang nu de binnenlandse vraag stijgt. Hoewel de werkloosheid naar
verwachting in snel tempo zal afnemen, zal zij niettemin 10% of meer blijven
bedragen.
(8)
Op basis van de overeenkomstig Verordening (EG) nr.
1466/97 van de Raad verrichte evaluatie van het geactualiseerde
convergentieprogramma komt de Raad tot de conclusie dat het aan het
convergentieprogramma 2011 ten grondslag liggende macro‑economische
scenario aannemelijk lijkt. Hoewel het van iets gunstigere groeiramingen voor 2011
uitgaat, sluit het algemeen genomen aan bij de recentste voorjaarsprognoses 2012
van de Commissie. Volgens het programma zou het tekort tegen 2012, de door de
Raad vastgelegde tijdslimiet, tot de referentiewaarde van 3% worden
teruggebracht. Het programma bevat voor 2012 echter onvoldoende onderbouwende
maatregelen. De toenemende economische dynamiek kan voor 2011 tot betere
begrotingsresultaten leiden dan die welke volgens het programma worden
verwacht. Indien echter de tijdelijke consolidatiemaatregelen die eind 2011
aflopen, niet worden verlengd en aangevuld met belangrijke permanente
maatregelen, bestaat het risico dat de begrotingsdoelstellingen van het
programma voor 2012 niet worden gehaald, ondanks de verbeterde
macro-economische vooruitzichten. De gemiddelde jaarlijkse begrotingsinspanning
voor de periode 2010-2012 ligt ver beneden de 2,25% van het bbp zoals
aanbevolen door de Raad in het kader van de op 16 februari 2010 ingeleide
buitensporigtekortprocedure (BTP). Aangezien de economische groei en de
belastinginkomsten aanzienlijk hoger uitgevallen zijn dan ten tijde van de BTP‑aanbeveling
van de Raad werd verwacht, zou de uitvoering van de vereiste
begrotingsinspanning een snellere vermindering van het tekort en vooruitgang in
de richting van de middellangetermijndoelstelling (MTD) mogelijk moeten maken.
Er wordt niet op gerekend dat de middellangetermijndoelstelling van een
structureel overschot van 0,5% van het bbp binnen de programmaperiode wordt
gehaald.
(9)
Gezien de aanzienlijke aanpassing die vereist is om
de BTP‑doelstelling voor 2012 te halen en vooruitgang te boeken in de
richting van de MTD, en de noodzaak om te zorgen voor de nodige cofinanciering
om de opname van EU‑structuurfondsen te vervroegen en productieve
investeringen in de economie te verhogen, zal het uitwerken van verdere
consolidatiemaatregelen een uitdaging vormen. Verbeteringen van de efficiëntie
van de publieke sector zouden extra ruimte scheppen voor aanpassingen van de
uitgaven zonder de kwaliteit van de openbare diensten in het gedrang te
brengen. Bij gebrek aan verdere hervormingen zullen de leeftijdsgebonden
uitgaven de komende decennia stijgen tot een percentage dat boven het EU‑gemiddelde
ligt. In juni 2010 hechtte de regering haar goedkeuring aan de krachtlijnen van
een omvangrijke hervorming van het socialezekerheids- en pensioenstelsel. Het
voorstel omvatte belangrijke verhogingen van de pensioenleeftijd, wijzigingen
aan de berekeningswijze van de pensioenen en de opname van staatspensioenen in
het algemene socialezekerheidsstelsel. De goedkeuring en succesvolle
tenuitvoerlegging van alle aspecten van deze voorstellen zullen van cruciaal
belang zijn voor de houdbaarheid van de begroting op lange termijn en zouden
kunnen bijdragen tot een stijging van het arbeidsaanbod door het verschaffen
van sterkere werkprikkels voor oudere werknemers, met behoud van toereikende
pensioenen. De houdbaarheid van de begroting op lange termijn zou bovendien ook
een sterker begrotingskader vereisen. In de aanloop naar de crisis verhinderde
het begrotingskader met name niet dat uitgavendoelstellingen herhaaldelijk fors
werden herzien en dat procyclische uitgavenverhogingen met inkomstenmeevallers
werden gefinancierd. Buitensporige uitgavenverhogingen, die door aan de hausse
gerelateerde inkomsten werden gefinancierd, vormden de oorzaak van de grote
begrotingsonevenwichtigheden die tijdens de crisis opdoken. Deze
uitgavenverhogingen droegen ook bij tot de oververhitting van de economie.
(10)
Het werkloosheidspercentage in Litouwen is een van
de hoogste van de EU. Er moet dringend voor worden gezorgd dat de snelle
toename ervan niet structureel wordt. Het zeer strikte arbeidsrecht en de
negatieve prikkels om te werken binnen het socialezekerheidsstelsel brengen de
werking van de arbeidsmarkt in gevaar. Indien zij worden gecombineerd met een
voldoende gefinancierd actief arbeidsmarktbeleid, zouden maatregelen op deze
gebieden het risico van het structureel worden van de hoge werkloosheid helpen
verminderen, en de omvangrijke schaduweconomie verkleinen.
(11)
De Litouwse staatsbedrijven vertegenwoordigen
ongeveer 18% van het bbp. Deze staatsbedrijven worden gekenmerkt door
inefficiënties en onbevredigende financiële rendementen. Een succesvolle
hervorming van de staatsbedrijven zou tevens de concurrentie bevorderen en het
ondernemersklimaat ten goede komen. In 2010 begon Litouwen met een hervorming
in vijf belangrijke sectoren. De hervorming legde transparantierichtsnoeren
voor staatsbedrijven vast, waarmee een basis voor publieke
verantwoordingsplicht werd gelegd. De resolutie van de regering van december 2010
betreffende een verbetering van de efficiëntie verstrekte een verder
geloofwaardig kader voor de hervorming. Desalniettemin blijven dit slechts
kaders en richtsnoeren, en ontbreken in de resolutie een aantal initieel
voorgestelde sleutelmaatregelen, die de scheiding tussen regulerende en
eigendomsfuncties zouden hebben gegarandeerd.
(12)
De energie-intensiteit van de Litouwse economie is
een van de hoogste van de EU. Dit heeft voor een groot deel te maken met de
verwarming van woningen en met name van slecht onderhouden gebouwen met
meerdere appartementen, die in dit verband de grootste problemen veroorzaken.
Ondanks een reeds in 2004 ingevoerde strategie om dit probleem aan te pakken,
zijn er tot dusver weinig investeringen gedaan. Bovendien is het autobezit snel
gestegen, terwijl inkomsten uit energie- en vervoersbelastingen in verhouding
tot het bbp en tot de belastingen op de arbeid (aanmerkelijk hoger dan het
EU-gemiddelde) zijn gedaald. Het aanpakken van de lage
energiebelastingtarieven, met inbegrip van de tarieven voor de registratie en
eigendom van transportvoertuigen, zou de begrotingsconsolidatie op korte
termijn ondersteunen en tegelijkertijd efficiënter energiegebruik stimuleren.
(13)
Hoewel Litouwen een regelgevend kader voor het
bedrijfsleven heeft dat globaal gezien gunstig is, scoort het relatief laag op
het vlak van vestigingsvoorwaarden voor startende ondernemers, de met de
afgifte van bouwvergunningen verbonden tijdsduur en kosten, en de bescherming
van investeerders. Verbeteringen in de regelgeving op deze vlakken zouden de
werkgelegenheidsschepping en de groei helpen stimuleren. Hervorming van het
concurrentiebeleid zou het klimaat verder verbeteren, maar de vooruitgang
verloopt traag, vooral in de energiesector en de sector van de
levensmiddelenhandel. De afronding van de herziene nationale
energieonafhankelijkheidsstrategie zal helpen tegemoetkomen aan de bezorgdheid
over de continuïteit van de energievoorziening en voor grotere concurrentie op
het vlak van de elektriciteitsproductie zorgen. De tenuitvoerlegging van het
derde pakket EU‑wetgeving inzake de elektriciteit- en de gasmarkt zou
meer concurrentie op de markt van de detailhandel in energie tot gevolg hebben.
In 2009 heeft Litouwen voor de sector van de voedingshandel een wet aangenomen
betreffende het verbod op oneerlijke praktijken van detailhandelsondernemingen.
De sector van de voedingshandel blijft echter onvoldoende concurrentie
vertonen, wat gedeeltelijk te wijten is aan de structuur van de sector en
inefficiënties in de marktregulering. Een toenemende trend is de concentratie
van de levensmiddelenconcerns, waarbij de vier grootste detailhandelaars in 2008
72% van de totale verkoop voor hun rekening namen.
(14)
Litouwen heeft een aantal toezeggingen gedaan in
het kader van het Euro Plus-pact[4].
Om de houdbaarheid van de begroting te versterken, zal Litouwen wetten aannemen
ter vergemakkelijking van de accumulatie van fondsen in de reserve van de
Schatkist voor moeilijke economische perioden en ter bevordering van een solide
anti-inflatoir begrotingsbeleid. Een aantal belangrijke maatregelen ter
hervorming van het pensioen‑ en socialezekerheidsstelsel zijn
eveneens aangekondigd. Werkgelegenheidsmaatregelen zijn gericht op het
stimuleren van de werkgelegenheid, het bestrijden van illegale arbeid en
zwartwerk, en het bevorderen van flexibele arbeidsovereenkomsten. Om het
ondernemersklimaat te verbeteren, zijn een aantal toezeggingen gedaan om de
bedrijfsinspectoraten te versterken, de transparantie te vergroten en de
administratieve lasten voor de ondernemingen te verlagen. Deze toezeggingen
betreffen de vier terreinen van het pact. In het algemeen geven zij de in het
convergentieprogramma en het nationale hervormingsprogramma uiteengezette hervormingsagenda
weer. De reeks maatregelen op het vlak van de werkgelegenheid zouden, indien ze
worden uitgevoerd, een welkome bijdrage vormen tot het genereren van vraag naar
arbeid. Deze gedane toezeggingen zijn getoetst en in de aanbevelingen meegenomen
(15)
De Commissie heeft het convergentieprogramma, het
nationale hervormingsprogramma en de in het kader van het Euro Plus-pact gedane
toezeggingen[5]
onderzocht. Daarbij heeft zij gekeken naar de relevantie ervan voor een
houdbaar budgettair en sociaaleconomisch beleid in Litouwen, alsook of de
EU-regels en richtsnoeren in acht zijn genomen, gezien de noodzaak de algemene
economische governance van de Europese Unie te versterken door middel van een
EU-inbreng in toekomstige nationale besluiten. In het licht van het voorgaande,
is de Commissie van oordeel dat de maatregelen om de naleving van de
begrotingsdoelstellingen voor 2012 te verzekeren, zullen moeten worden
gespecificeerd. Verdere maatregelen ter hervorming van het pensioenstelsel
dienen eveneens te worden genomen om de houdbaarheid van de begroting te
verstevigen en het langer werken te bevorderen, de werking van de arbeidsmarkt
te verbeteren, het hervormingspakket met betrekking tot de staatsbedrijven uit
te voeren, de energie-efficiëntie te verhogen en de lage energiebelastingen aan
te pakken, alsook de concurrentie in bepaalde sectoren op te drijven.
(16)
In het licht van deze beoordeling, en rekening
houdende met de aanbeveling van de Raad van 2 juni 2010 op grond van artikel 126,
lid 7, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, heeft de
Raad de actualisering 2011 van het convergentieprogramma van Litouwen
onderzocht. Zijn advies[6]
daarover is met name in de onderstaande aanbevelingen (1) en (2) weergegeven.
Rekening houdende met de conclusies van de Europese Raad van 25 maart 2011,
heeft de Raad het nationale hervormingsprogramma van Litouwen onderzocht,
BEVEELT AAN dat Litouwen in de periode 2011-2012
actie onderneemt om:
(1)
Aanvullende permanente begrotingsmaatregelen aan te
nemen tegen de tijd van de begroting voor 2012 om het buitensporige tekort te
corrigeren. De inachtneming van de belastingwetgeving te verbeteren en optimaal
gebruik te maken van het economisch herstel om de tekortreductie te bespoedigen
en het boeken van vooruitgang in de richting van de
middellangetermijndoelstelling (MTD) ten belope van jaarlijks minimaal 0,5% van
het bbp te verzekeren. Het begrotingskader te verstevigen door met name
afdwingbare en bindende uitgavenplafonds in het
middellangetermijnbegrotingskader op te nemen.
(2)
De voorgestelde wetgeving tot uitvoering van de
hervorming van het pensioenstelsel aan te nemen. Negatieve fiscale prikkels om
te werken voor mensen op pensioenleeftijd of die de pensioenleeftijd naderen,
af te schaffen om de arbeidsparticipatie te verhogen.
(3)
De flexibiliteit op de arbeidsmarkt te verhogen
door het arbeidsrecht te versoepelen en zodanig te wijzigen dat beter gebruik
kan worden gemaakt van contracten van bepaalde duur. De desbetreffende
wetgeving te wijzigen, in het bijzonder de wet inzake sociale bijstand in
contant geld, om te voorkomen dat van het socialebijstandsstelsel negatieve
prikkels om te werken uitgaan.
(4)
Alle aspecten van het hervormingspakket met
betrekking tot de staatsbedrijven tegen eind 2011 uit te voeren, teneinde een scheiding
tussen regulerende en eigendomsfuncties, duidelijke ondernemingsdoelstellingen,
verhoogde transparantie en een scheiding tussen commerciële en niet-commerciële
activiteiten te waarborgen.
(5)
De energie-efficiëntie van gebouwen te verbeteren
via een snelle tenuitvoerlegging van het holdingfonds en maatregelen te nemen
om de belastheffing te verschuiven in de richting van energiegebruik, te
beginnen met de belastingen op de registratie en eigendom van voertuigen voor
personenvervoer.
(6)
Maatregelen te nemen ter verbetering van de
vestigingsvoorwaarden voor startende ondernemers en van de afgifte van
bouwvergunningen, en ter versterking van de concurrentie in de energiesector en
de detailhandel.
Gedaan te Brussel,
                                                                       Voor
de Raad
                                                                       De
voorzitter
[1]               PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.
[2]               PB C […] van [...], blz. […].
[3]               Gehandhaafd voor 2011 bij Besluit 2011/308/EU van de Raad van 19 mei
2011.
[4]               Nadere gegevens over de in het kader van het Euro
Plus-pact gedane toezeggingen zijn te vinden in SEC(2011) 723.
[5]               SEC(2011) 723.
[6]               Uit hoofde van artikel 9, lid 3, van Verordening (EG)
nr. 1466/97.


				|

		52013PC0388

			Aanbeveling voor een BESLUIT VAN DE RAAD tot intrekking van Beschikking 2004/918/EG betreffende het bestaan van een buitensporig tekort in Hongarije /* COM/2013/0388 final - 2013/ () */

			   	Aanbeveling voor een
BESLUIT VAN DE RAAD
tot intrekking van Beschikking 2004/918/EG
betreffende het bestaan van een buitensporig tekort in Hongarije
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van
de Europese Unie, en met name artikel 126, lid 12 ,
Gezien de aanbeveling van de Commissie,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)       De Raad heeft op 5 juli 2004
op grond van artikel 104, lid 6, van het Verdrag tot oprichting van de Europese
Gemeenschap (VEG) besloten dat er in Hongarije een buitensporig tekort bestond
en overeenkomstig artikel 104, lid 7, VEG aanbevelingen tot het land
gericht om uiterlijk in 2008 een eind aan de buitensporigtekortsituatie te
maken[1].
(2)       Op 18 januari 2005 oordeelde
de Raad op basis van artikel 104, lid 8, VEG dat Hongarije geen effectief
gevolg had gegeven aan zijn aanbeveling. Op 8 maart 2005 deed hij een andere
aanbeveling op basis van artikel 104, lid 7, VEG waarin werd vastgehouden aan 2008
als jaar waarin het buitensporige tekort uiterlijk gecorrigeerd zou moeten
zijn. Op 8 november 2005 besloot de Raad dat Hongarije voor de tweede maal had
verzuimd gevolg te geven aan de aanbevelingen ingevolge artikel 104, lid 7,
VEG. Bijgevolg richtte hij op 10 oktober 2006 een derde aanbeveling op
basis van artikel 104, lid 7, VEG tot Hongarije waarin de termijn
voor de correctie van het buitensporige tekort werd verlengd tot 2009. Op 7
juli 2009 concludeerde de Raad dat ervan uit mocht worden gegaan dat de
Hongaarse autoriteiten effectief gevolg hadden gegeven aan de aanbeveling van
oktober 2006. Vanwege de ernstige economische inzinking richtte hij
overeenkomstig artikel 104, lid 7, VEG een herziene aanbeveling tot het land,
waarin nog eens een nieuwe termijn voor de correctie werd vastgesteld, namelijk
2011. Op 27 januari 2010 concludeerde de Commissie dat Hongarije effectief
gevolg had gegeven aan de laatste aanbevelingen van de Raad, die zich in zijn
conclusies van 16 februari 2010 bij deze zienswijze aansloot, maar zij
waarschuwde wel voor aanzienlijke risico's.
(3)       Overeenkomstig het bepaalde
in artikel 126, lid 8, VWEU heeft de Raad op 24 januari 2012 besloten dat
Hongarije geen effectief gevolg had gegeven aan zijn aanbeveling van juli 2009
binnen de daarin voorgeschreven termijn. De in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde
van 3 % van het bbp werd in 2011 weliswaar niet overschreden, maar dat was
niet het gevolg van een structurele en duurzame correctie maar veeleer van
aanzienlijke eenmalige ontvangsten. Deze ontwikkeling ging gepaard met een
geraamde cumulatieve structurele verslechtering van meer dan 2 % van het
bbp in 2010 en 2011, terwijl juist een cumulatieve budgettaire verbetering van 0,5 %
van het bbp was aanbevolen. Bovendien zouden de autoriteiten in 2012 weliswaar
structurele maatregelen implementeren waardoor de eerdere verslechtering naar
verwachting grotendeels zou worden goedgemaakt, maar de in het Verdrag
vastgelegde referentiewaarde van 3 % van het bbp zou ook in 2012 alleen in
acht worden genomen dankzij eenmalige maatregelen ten belope van bijna 1 %
van het bbp. In 2013 zou de referentiewaarde worden overschreden.
(4)       Op 13 maart 2012 heeft de
Raad overeenkomstig artikel 126, lid 7, VWEU een nieuwe aanbeveling tot
Hongarije gericht om uiterlijk 2012 een eind te maken aan de buitensporigtekortsituatie.
De Hongaarse autoriteiten werd verzocht met name de volgende stappen te nemen:
i) op geloofwaardige en duurzame wijze een eind te maken aan de
buitensporigtekortsituatie uiterlijk 2012; ii) een extra begrotingsinspanning
van ten minste 0,5 % van het bbp te leveren om ervoor te zorgen dat de
tekortdoelstelling voor 2012 van 2,5 % van het bbp werd gehaald; en iii)
de nodige aanvullende maatregelen van structurele aard te nemen om te
garanderen dat het tekort in 2013 ruim onder de drempel van 3 % van het
bbp bleef . Tegelijkertijd werd aanbevolen om de schuldquote van de overheid zo
spoedig mogelijk op een neerwaarts traject te brengen zodat er voldoende
vooruitgang werd geboekt bij de naleving van de schuldreductiebenchmark.
Voorts diende de begrotingsaanpassing te worden ondersteund door de
voorgestelde verbeteringen van het kader voor het begrotingsbeheer. De Raad
stelde 13 september 2012 vast als uiterste datum voor de Hongaarse regering om
effectieve maatregelen te nemen. Ook op 13 maart 2012 heeft de Raad (in
overeenstemming met artikel 4 van Verordening (EG) nr. 1084/2006 van de
Raad) besloten de vastleggingskredieten uit het Cohesiefonds voor het jaar 2013
voor Hongarije gedeeltelijk te schorsen.
(5)       Op 30 mei 2012 oordeelde de
Commissie, op basis van het convergentieprogramma voor 2012 en verdere
toelichtingen op de besparingsmaatregelen, dat Hongarije effectieve maatregelen
had genomen met het oog op de correctie van het buitensporige tekort. Met name
werd verwacht dat het overheidstekort in 2012 tot 2,5 % van het bbp zou
dalen en in 2013 ruim onder de in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde van 3 %
van het bbp zou blijven, zoals door de Raad in maart was aanbevolen. Ook werd
bevestigd dat er enige vooruitgang was geboekt met de versterking van het kader
voor het begrotingsbeheer, ofschoon de vooruitgang op dit gebied in het
algemeen als traag kon worden aangemerkt. Tegen deze achtergrond heeft de
Commissie op 30 mei voorgesteld om de schorsing van de vastleggingskredieten
uit het Cohesiefonds op te heffen. Op 22 juni 2012 heeft de Raad zich bij deze
zienswijze aangesloten en een besluit tot opheffing van de schorsing van de
vastleggingskredieten uit het Cohesiefonds aangenomen.
(6)       Overeenkomstig artikel 4
van het aan de Verdragen gehechte Protocol betreffende de procedure bij
buitensporige tekorten verstrekt de Commissie de voor de toepassing van de
procedure benodigde gegevens. In het kader van de toepassing van dit protocol
dienen de lidstaten ingevolge artikel 3 van Verordening (EG) nr. 479/2009 van
de Raad van 25 mei 2009 betreffende de toepassing van het aan het Verdrag tot
oprichting van de Europese Gemeenschap gehechte Protocol betreffende de
procedure bij buitensporige tekorten[2]
tweemaal per jaar, namelijk vóór 1 april en vóór 1 oktober, gegevens te
verstrekken over het overheidstekort en de overheidsschuld, alsook over andere,
daarmee samenhangende variabelen.
(7)       Wanneer hij beziet of een
besluit betreffende het bestaan van een buitensporig tekort moet worden
ingetrokken, moet de Raad een besluit nemen op basis van ter kennis gebrachte
gegevens. Bovendien mag een besluit betreffende het bestaan van een
buitensporig tekort alleen worden ingetrokken als uit de prognoses van de
Commissie blijkt dat het tekort gedurende de prognoseperiode de in het Verdrag
vastgelegde referentiewaarde van 3 % van het bbp niet zal overschrijden[3].
(8)       Uit de gegevens die de
Commissie (Eurostat) overeenkomstig artikel 14 van Verordening (EG)
nr. 479/2009 na de vóór 1 april 2013 door Hongarije gedane kennisgeving
heeft verstrekt, de voorjaarsprognoses 2013 van de Commissie en de evaluatie
van aanvullende corrigerende maatregelen die in een regeringsbesluit op 13 mei 2013
zijn vastgesteld, kunnen de volgende conclusies worden getrokken:
–
In 2012 daalde het overheidstekort, dankzij een
aanzienlijke begrotingsinspanning, tot 1,9 % van het bbp. Dit was mede te
danken aan eenmalige ontvangsten ten belope van 0,75 % van het bbp,
waaronder de hoger dan begrote eenmalige ontvangsten van 0,2 % van het bbp
in verband met een verdere overdracht van activa van de particuliere naar de
openbare pensioenpijler. De voor 2012 vastgestelde begroting streefde naar een
tekort van 2,5 % van het bbp op basis van een groei van 0,5 %. De
begroting voorzag in een buitengewone reserve van 1,1 % van het bbp en
talrijke consolidatiemaatregelen, waaronder met name: i) inkomstenverhogende
maatregelen van circa 1,75 % van het bbp, waaronder verhogingen van
indirecte belastingen en socialezekerheidsbijdragen; ii) structurele
maatregelen aan de uitgavenzijde ten belope van 0,75 % van het bbp, zoals
een herziening van sociale uitkeringen; en iii) uitgavenbeperkingen van 0,25 %
van het bbp in de openbare sector, waaronder een nominale bevriezing van de
salarissen in de meeste sectoren. Om de almaar verslechterende
groeivooruitzichten een halt toe te roepen, heeft de regering in april en in
oktober twee grote pakketten aanvullende corrigerende maatregelen vastgesteld
(ten belope van in totaal 0,7 % van het bbp) - met hoofdzakelijk verdere
verlagingen van de kredieten voor de begrotingsinstellingen -, waarvan ongeveer
de helft ten uitvoer is gelegd. Daarnaast verbeterde het saldo van de lokale
overheid met ongeveer 0,7 % van het bbp ten opzichte van de begrote
cijfers, hoofdzakelijk als gevolg van de lage investeringsbedrijvigheid in die
sector. In het kader van het BTP-voortgangsverslag van oktober 2012 werd de
officiële tekortdoelstelling voor 2012 van 2,5 % van het bbp naar boven
bijgesteld tot 2,7 %. Kortom, de effectieve uitvoering van corrigerende
maatregelen van de centrale overheid ten belope van ongeveer 3 % van het
bbp en het betere saldo van de lokale overheid hebben uiteindelijk geleid tot
een tekort van 1,9 % van het bbp, d.w.z. een score die 0,6 % van het
bbp beter is dan de oorspronkelijke tekortdoelstelling. De begrote buitengewone
reserves werden aangesproken om de begrotingstegenvallers op te vangen, die
deels te wijten waren aan het slechter dan verwachte macro-economische klimaat.
–
Volgens het convergentieprogramma van Hongarije
voor 2013 zal het overheidstekort zowel in 2013 als in 2014 op 2,7 % van
het bbp blijven liggen. De voorjaarsprognoses 2013 van de Commissie verwachten
evenwel een tekort van 3,0 % van het bbp in 2013 en 3,3 % van het bbp
in 2014, hetgeen erop wijst dat het buitensporige tekort niet op duurzame wijze
is verholpen. Op 13 mei 2013 heeft de Hongaarse regering, naar aanleiding van
de publicatie van de voorjaarsprognoses 2013 van de Commissie, verdere
corrigerende maatregelen aangenomen die bruto ongeveer 0,3 % en 0,7 %
van het bbp vertegenwoordigen voor respectievelijk 2013 en 2014. Volgens de
geactualiseerde budgettaire beoordeling van de Commissie, waarin het netto
tekortverlagende effect van deze aanvullende corrigerende maatregelen is
meegenomen, zal het tekort daardoor in 2013 op 2,7 % en in 2014 op 2,9 %
uitkomen. Er wordt derhalve verwacht dat het tekort gedurende de
prognoseperiode onder de in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde van 3 %
van het bbp zal blijven. Voorts zal het conjunctuurgezuiverde begrotingssaldo,
exclusief eenmalige en andere tijdelijke maatregelen, volgens de ramingen van
de Commissie in 2013 op ‑0,75 % van het bbp en in 2014 op ‑1,50 %
van het bbp liggen en dus in overeenstemming zijn met de Hongaarse
middellangetermijndoelstelling van ‑1,7 % van het bbp.
–
De schuldquote is teruggebracht van een uitschieter
van bijna 82 % in 2010 tot 79,2 % in 2012, dankzij aanzienlijke
eenmalige kapitaaloverdrachten naar aanleiding van de afschaffing van de
verplichte particuliere pensioenpijler en een aantal consolidatiemaatregelen.
Volgens het convergentieprogramma 2013 zal de schuldquote verder dalen naar 78,1 %
in 2013 en 77,2 % in 2014 en ook nadien deze neerwaartse trend
voortzetten. In de prognoses van de Commissie wordt evenwel verwacht dat het
traject van de schuldratio zowel in 2013 als in 2014 één procentpunt hoger zal
liggen, zelfs als rekening wordt gehouden met het effect van de nieuwe
consolidatiemaatregelen die op 13 mei 2013 zijn aangenomen.
(9)       Wat het begrotingsbeheer
betreft, verzocht de Raad de Hongaarse autoriteiten om een waarlijk bindend
middellangetermijnkader vast te stellen en de analyseopdracht van de
begrotingsraad, gelet op zijn recht om een veto uit te spreken tegen de
jaarlijkse begroting, te verruimen. In het convergentieprogramma 2013 wordt het
voornemen uitgesproken om op dit gebied vooruitgang te boeken in het najaar van
2013. Op deze vooruitgang zal onverminderd nauwlettend worden toegezien in het
kader van het Europees semester.
(10)     De Raad herinnert eraan dat
Hongarije vanaf 2013, het jaar na de correctie van het buitensporige tekort,
een begrotingsbeleid dient te handhaven dat in overeenstemming is met zijn
middellangetermijndoelstelling, waaronder het inachtnemen van de
uitgavenbenchmark, en dat het voldoende vooruitgang dient te boeken bij het
naleven van het schuldcriterium in overeenstemming met artikel 2, lid 1 bis,
van Verordening (EG) nr. 1467/97 van de Raad van 7 juli 1997 over de
bespoediging en verduidelijking van de tenuitvoerlegging van de procedure bij
buitensporige tekorten[4].
(11)     Volgens artikel 126,
lid 12, van het Verdrag moet een besluit van de Raad betreffende het
bestaan van een buitensporig tekort worden ingetrokken indien de Raad van
oordeel is dat het buitensporige tekort in de betrokken lidstaat is gecorrigeerd.
(12)     Volgens de Raad is het
buitensporige tekort in Hongarije gecorrigeerd en dient Beschikking 2004/918/EG
derhalve te worden ingetrokken,
HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
Artikel 1
Uit een algehele evaluatie volgt dat het
buitensporige tekort in Hongarije is gecorrigeerd.
Artikel 2
Beschikking 2004/918/EG wordt ingetrokken.
Artikel 3
Dit besluit is gericht tot Hongarije.
Gedaan te Brussel,
                                                                       Voor
de Raad
                                                                       De
voorzitter
[1]               Alle documenten met betrekking tot de
buitensporigtekortprocedure in verband met Hongarije kunnen worden geraadpleegd
op
http://ec.europa.eu/economy_finance/economic_governance/sgp/deficit/countries/hungary_en.htm
[2]               PB L 145 van 10.6.2009, blz. 1.
[3]               Overeenkomstig de "Specificaties inzake de
uitvoering van het stabiliteits- en groeipact en richtsnoeren inzake de vorm en
de inhoud van stabiliteits- en convergentieprogramma's", zoals op 3
september 2012 door het Economisch en Financieel Comité overeengekomen. Zie:
http://ec.europa.eu/economy_finance/economic_governance/sgp/pdf/coc/code_of_conduct_en.pdf
[4]               PB L 209 van 2.8.1997, blz. 6.


Belangrijke juridische mededeling

|

52006SC0024

Aanbeveling voor een advies van de Raad overeenkomstig artikel 9, lid 3, van Verordening (EG) Nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde convergentieprogramma van Hongarije voor de periode 2005-2008  /* SEC/2006/0024 def. */

	[pic] | COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN |Brussel, 11.1.2006SEC(2006) 24 definitiefAanbeveling voor eenADVIES VAN DE RAADovereenkomstig artikel 9, lid 3, van Verordening (EG) Nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde convergentieprogramma van Hongarije voor de periode 2005-2008(door de Commissie ingediend)TOELICHTINGAchtergrondHet op 1 juli 1998 in werking getreden stabiliteits- en groeipact is gebaseerd op de doelstelling van deugdelijke openbare financiën als middel om de voorwaarden voor prijsstabiliteit en voor een tot werkgelegenheidsschepping leidende sterke duurzame groei te verbeteren. Het pact is in 2005 voor het eerst gewijzigd. Daarbij is het nut van het pact voor het aanhouden van een gedisciplineerd begrotingsbeleid erkend, maar is terzelder tijd het streven opgenomen de effectiviteit en de economische onderbouwing ervan te versterken en de houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn te garanderen.Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid [1] , die deel uitmaakt van het pact, bepaalt dat de lidstaten stabiliteits- of convergentieprogramma's en jaarlijks geactualiseerde versies daarvan bij de Raad en de Commissie indienen (lidstaten die de eenheidsmunt al hebben aangenomen, verstrekken (geactualiseerde) stabiliteitsprogramma's en lidstaten die de eenheidsmunt nog niet hebben aangenomen, verstrekken (geactualiseerde) convergentieprogramma's). Hongarije diende in mei 2004 zijn eerste convergentieprogramma in. Op basis van een aanbeveling van de Commissie en na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité bracht de Raad hierover op 5 juli 2004 zoals bepaald bij de verordening een advies uit. Geactualiseerde stabiliteits- en convergentieprogramma's worden op basis van een door de Commissie verrichte evaluatie onderzocht door het vorengenoemde comité; geactualiseerde programma's kunnen overeenkomstig de procedure ook door de Raad worden onderzochtIn die programma's dienen de lidstaten hun middellangetermijndoelstelling voor de begrotingssituatie uiteen te zetten en de beleidsmaatregelen, inclusief de achterliggende economische hypothesen, aan te geven om die doelstelling duurzaam te verwezenlijken. Vanwege de economische en budgettaire verscheidenheid in de Unie, onder andere inzake het houdbaarheidsrisico op begrotingsgebied, dient de middellangetermijndoelstelling sedert de hervorming van het pact te worden gedifferentieerd naar lidstaat. Andere elementen van de hervorming zijn, over de gehele cyclus bekeken, een meer symmetrische benadering van het begrotingsbeleid via een striktere discipline in goede tijden en de noodzaak om bij de toetsing van tijdelijke afwijkingen van de middellangetermijndoelstelling of het aanpassingstraject daarnaartoe rekening te houden met "belangrijke structurele hervormingen" met een meetbare impact op de langetermijnhoudbaarheid.Gelet op de najaarsprognoses 2005 van de diensten van de Commissie, de gedragscode [2] , de algemeen aanvaarde methode voor de schatting van de potentiële productie en de conjunctuurgezuiverde saldi en de in de geïntegreerde richtsnoeren voor de periode 2005-2008 opgenomen globale richtsnoeren voor het economisch beleid, heeft de Commissie de onlangs door Hongarije ingediende actualisering van zijn convergentieprogramma geanalyseerd en in het licht van de hierna volgende beoordeling een aanbeveling voor een advies van de Raad aangenomen.Beoordeling(1) Op 1 december heeft Hongarije een actualisering van zijn convergentieprogramma voor 2005 ingediend bij de Raad en de Commissie. Het programma bestrijkt de periode 2005-2008. De actualisering is grotendeels in overeenstemming met de in de nieuwe gedragscode vastgestelde modelstructuur voor stabiliteits- en convergentieprogramma’s. Zij bevat alle verplicht en de meeste facultatief te verstrekken inlichtingen; enkele punten, betreffende de behandeling van indirect gemeten diensten van financiële intermediairs en de boeking van defensie-uitgaven, zijn echter niet conform het ESR95. Er worden geen gedetailleerde gegevens verstrekt inzake eenmalige posten uit het verleden of voor de toekomst. Evenmin wordt uitdrukkelijk vermeld wat de begrotingsdoelstelling (MTD) op middellangetermijn is, zoals de gedragscode voorschrijft.(2) Op 5 juli 2004 besloot de Raad dat de begroting van Hongarije een buitensporig tekort vertoonde en gaf hij op grond van artikel 104, lid 7, van het EG-Verdrag een aanbeveling om deze situatie te verhelpen. Nadat in januari 2005 was besloten dat aan deze aanbeveling geen gevolg was gegeven, gaf de Raad op 8 maart 2005 nieuwe aanbevelingen op grond van artikel 104, lid 7, waarin hij herhaalde dat het buitensporig tekort tegen 2008 - het streefjaar vooropgesteld door de Hongaarse overheid in het convergentieprogramma van mei 2004 en bevestigd in de actualisering van december 2004 - overeenkomstig het in die actualisering uitgestippelde aanpassingstraject dient te worden gecorrigeerd. In het bijzonder gaf de Raad de Hongaarse overheid de aanbeveling effectieve maatregelen te nemen om het begrotingsdoel voor 2005 te halen en het tijdsschema en de effectuering van belastingsverlagingen te koppelen aan het bereiken van de tekortdoelstellingen voor de periode 2005-2008. Dit was ook terug te vinden in het eveneens op 8 maart 2005 door de Raad aangenomen advies over de actualisering 2004 van het convergentieprogramma. Op 8 november 2005 stelde de Raad overeenkomstig artikel 104, lid 8, vast dat Hongarije had verzuimd uitvoering te geven aan de aanbevelingen van maart. De Raad zal een nieuwe aanbeveling op grond van artikel 104, lid 7, moeten geven om het buitensporig tekort te corrigeren.(3) Na de goedkeuring halverwege de jaren negentig van een omvangrijk pakket economische hervormingen zorgden een gezond macro-economisch beleid en adequate structurele aanpassingen voor stabiele, hoge groeicijfers en een lagere inflatie. Vanaf 2001 namen de uitgaven van de publieke sector echter aanzienlijk toe en resulteerden gulle loonafspraken in belangrijke macro-economische onevenwichtigheden. Niettegenstaande de groei evenwichtiger is geworden en de inflatie en de lonen in een trager tempo zijn gestegen sinds 2003, kijkt Hongarije nog altijd tegen hoge budgettaire en externe tekorten aan. In de actualisering wordt de reële BBP-groei, gedragen door de investeringen en de uitvoer, voor de programmaperiode geraamd op een stabiele 4% of daaromtrent. Dit groeiscenario komt grosso modo overeen met de ramingen in de najaarsprognoses van de diensten van de Commissie [3] . Voor het laatste jaar van de programmaperiode lijkt de opgegeven positieve output gap, gebaseerd op berekeningen van de Commissie met behulp van de algemeen aanvaarde methode, echter aan de optimistische kant. In het licht daarvan zijn de groeihypothesen van de actualisering geloofwaardig te noemen, maar iets te rooskleurig naar het einde van de programmaperiode toe. De geactualiseerde middellangetermijnprognose voor het externe tekort lijkt eveneens aannemelijk, maar de voorziene vermindering ervan zal slechts plaatsvinden mits het strakke begrotingsbeleid dat in de actualisering wordt geschetst en de structurele hervormingen die de potentiële productie moeten aanzwengelen, effectief worden uitgevoerd. De inflatieprognoses van het geactualiseerde programma lopen geheel parallel met die van de Commissie.(4) Het monetaire beleid van Hongarije blijft gericht op de inflatiedoelstelling en koppeling van de valuta aan de euro. Het convergentieprogramma bevestigt dat het land 2010 aanhoudt als streefdatum voor toetreding tot de euro. De inflatie is na een piek van meer dan 7% medio 2004 ten opzichte van een jaar eerder, in het eerste halfjaar van 2005 in snel tempo gedaald tot onder 4%. De vertraging van de reële loonstijgingen, de verzwakking van de binnenlandse vraag en de fellere invoerconcurrentie na de toetreding tot de EU hebben bijgedragen tot een stabilisering van de inflatie op een lager peil. De trend van een duurder wordende forint ten opzichte van de euro werd omgebogen naar een geleidelijke koersdaling in oktober 2005, toen beleggers zich in toenemende mate zorgen gingen maken over budgettaire uitschuivers en de twijfel over het halen van de streefdatum voor toetreding tot de euro groeide. In vergelijking met het begin van het jaar lag de koers van de forint medio december 2005 3% lager. De langetermijnrente blijft in Hongarije beduidend hoger dan in andere nieuwe lidstaten. Nadat het dankzij een verbeterde risicoperceptie door de markt geleidelijk was geslonken van 7,2% in januari tot 5,6% in september 2005, liep het rendementsverschil met obligaties van de eurozone in oktober steil op tot het huidige peil van circa 7%, deels ten gevolge van de toenemende bezorgdheid bij de beleggers over budgettaire uitschuivers.(5) Volgens het geactualiseerde programma blijft 2008 de einddatum voor het wegwerken van het buitensporig tekort. Het voorgenomen aanpassingstraject is een tekort van 6,1% in 2005, 4,7% in 2006, 3,3% in 2007 en 1,9% van het BBP in 2008, wat overeenkomt met een jaarlijkse bezuiniging van 1,4 procentpunt van het BBP. Voor het primaire surplus ziet het tijdsschema er eender uit. Deze begrotingsprognoses zijn exclusief eenmalige operaties (in het bijzonder defensie-aankopen ten bedrage van 0,3 procentpunt van het BBP in 2006 en in 2007) en exclusief de gevolgen van het Eurostatbesluit van 2 maart 2004 over de indeling van pensioenregelingen op basis van kapitaaldekking, variërend van 1 tot 1,5% van het BBP, die tegen de kennisgeving van het voorjaar van 2007 zouden worden verdisconteerd[4]. De scherpe daling van de inkomstenquote met bijna 3,5 procentpunt van het BBP, voornamelijk als gevolg van de recentelijk aangenomen vijfjarenprogramma van belastingverlagingen, zal naar verwachting ruimschoots worden gecompenseerd door de uitgaven in verhouding tot het BBP van 2005 tot 2008 met ongeveer 7,5 procentpunt te drukken.(6) Het streefcijfer voor 2005 werd in september 2005 door de Hongaarse overheid verhoogd van 3,6% van het BBP, zoals opgenomen in de actualisering van december 2004, tot 6,1% van het BBP. Volgens de najaarsprognose 2005 van de diensten van de Commissie was dat herziene doel voor 2005 een haalbare kaart. De jongst beschikbare kasgegevens bevestigen dat.(7) Volgens de actualisering mag een verbetering van het structureel saldo worden verwacht van -5,7% van het BBP in 2005 tot -2,1% van het BBP in 2008 (exclusief het effect van de hervorming van de pensioenen en eenmalige operaties). De middellangetermijndoelstelling kan uit de begrotingsprognoses in het programma niet worden afgeleid.(8) De in het programma geschetste structurele maatregelen, met name op het gebied van de overheidssector, de gezondheidszorg en het onderwijs, zijn onvoldoende gekwantificeerd om de begrotingseffecten ervan op korte en middellange termijn te kunnen beoordelen. Bovendien zou de budgettaire impact ervan veel nadeliger dan voorspeld kunnen uitvallen, rekening houdende met de herhaaldelijk gemiste doelstellingen in het verleden. De diensten van de Commissie voorspelden in hun najaarsprognoses een tekort voor 2005 van 6,7% van het BBP (de aanschaf van militaire vliegtuigen daarin verrekend), hetgeen kan betekenen dat het voortschrijdend tekort over 2006 hoger uitvalt dan in het programma is vermeld. De vermindering van de uitgaven in 2006 met 4 procentpunt van het BBP ten opzichte van 2005 wordt niet onderbouwd met duidelijk omschreven en gekwantificeerde maatregelen. De overgang van publieke financiering van de snelwegen naar publiek-private samenwerking in de laatste jaren van de periode zou aanleiding kunnen geven boekingsproblemen en extra kosten; de verwachte daling van de rente zou kunnen uitblijven; er is onzekerheid over de effecten van de belastinghervorming, die misschien voor minder inkomsten zou kunnen zorgen.(9) In het licht van de bovenstaande risicoanalyse is het noodzakelijk de in het programma uiteengezette begrotingsstrategie te versterken om ze te doen sporen met de aanbeveling van de Raad om het buitensporig tekort tegen 2008 weg te werken.(10) De schuldquote zal naar verwachting oplopen tot 58,4% van het BBP in 2006 en vervolgens dalen tot 56,2% naar het einde van de programmaperiode als gevolg van de geleidelijke vermindering van het overheidstekort. Als de gecumuleerde lasten van de pensioenhervorming worden meegerekend, variërend van 3% in 2004 tot 6% in 2008, zou de schuldquote boven de referentiewaarde van 60% uitkomen. Een vergelijking van de najaarsprognoses 2004 van de diensten van de Commissie met de huidige actualisering leert dat de verschillen inzake beoordeling van de ontwikkeling van de schuld in verhouding tot het BBP voornamelijk voortkomen uit de optimistischere begrotingsverwachtingen van de actualisering.(11) Wat de houdbaarheid van de overheidsfinanciën betreft lijkt Hongarije ernstig risico te lopen gezien de verwachte budgettaire kosten van de vergrijzing. De brutoschuld in verhouding tot het BBP ligt momenteel dicht in de buurt van de referentiewaarde en zou in de periode tot 2050 toenemen. Hongarije heeft eind de jaren '90 zijn pensioenstelsel hervormd om toekomstige stijgingen van de pensioenuitgaven aan banden te leggen, wat heeft geholpen de budgettaire impact van de vergrijzing binnen de perken te houden. De overheidsuitgaven voor pensioenen zouden evenwel meer kunnen stijgen dan in de actualisering wordt geraamd, zodat het zaak is de factoren die tot dergelijke hogere uitgaven zouden kunnen leiden en de ontwikkelingen van de pensioenen en andere leeftijdsgerelateerde uitgaven van nabij te volgen. Bovendien worden de risico's die de houdbaarheid van de openbare financiën bedreigen door het bestaande hoge structurele tekort verergerd. Daarom is het noodzakelijk de openbare financiën op middellange termijn over de gehele linie gezond te maken en de begrotingssituatie verder te versterken om die risico's te verkleinen [5] .(12) De voorgenomen maatregelen op het gebied van de openbare financiën zijn niet in overeenstemming met de globale richtsnoeren voor het economisch beleid die zijn vervat in de geïntegreerde richtsnoeren voor de periode 2005-2008. Hongarije heeft niet voldaan aan de tweede aanbevelingen overeenkomstig artikel 104, lid 7, van de Raad van 8 maart 2005 in het kader van de buitensporigtekortprocedure, waartoe door de Raad op 8 november 2005 was besloten overeenkomstig artikel 104, lid 8, van het Verdrag. De actualisering vormt een meerjarig kader voor het corrigeren van het buitensporig tekort tegen 2008, alhoewel de begrotingssituatie wellicht slechter dan voorspeld zal uitvallen en de nodige gedetailleerde gegevens en cijfers ontbreken om de begrotingseffecten van de structurele maatregelen op korte en middellange termijn te kunnen beoordelen.(13) In het nationale programma van structurele hervormingen dat op 14 oktober 2005 werd ingediend in het kader van de vernieuwde Lissabonstrategie voor groei en werkgelegenheid is de geleidelijke en gestage inkrimping van de omvang en het tekort van de overheidssector als een belangrijke uitdaging aangewezen. De budgettaire gevolgen van de hervormingsmaatregelen van dat programma zijn weerspiegeld in de begrotingsprognoses van het convergentieprogramma wat de belastingverminderingen betreft. De actualisering licht het recentelijk aangenomen vijfjarenprogramma van belastingverlagingen toe en presenteert een aantal hervormingsplannen voor de openbare sector, evenwel zonder daarbij de noodzakelijke nadere gegevens en cijfers te verstrekken. Deze plannen lopen grosso modo gelijk met die van het programma van nationale hervormingen dat op 14 oktober 2005 werd ingediend.(14) Op grond van deze evaluatie wordt Hongarije verzocht uiterlijk 1 september 2006 een herzien geactualiseerd convergentieprogramma in te dienen, met concrete, structurele maatregelen die geheel in overeenstemming zijn met zijn aanpassingstraject op middellange termijn. Ondertussen dient Hongarije het nodige te doen om zijn begrotingsdoelstellingen voor 2006 en daarna te verwezenlijken.Aanbeveling voor eenADVIES VAN DE RAADovereenkomstig artikel 9, lid 3, van Verordening (EG) Nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde convergentieprogramma van Hongarije voor de periode 2005-2008DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid [6] , en met name op artikel 9, lid 3,Gelet op de aanbeveling van de Commissie,Na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité,BRENGT HET VOLGENDE ADVIES UIT:1.  Op [24 januari 2006] heeft de Raad het geactualiseerde convergentieprogramma van Hongarije voor de periode 2005-2008 behandeld. De actualisering is grotendeels in overeenstemming met de in de nieuwe gedragscode vastgestelde modelstructuur voor stabiliteits- en convergentieprogramma’s. Zij bevat alle verplicht en de meeste facultatief te verstrekken inlichtingen; enkele punten, betreffende de behandeling van indirect gemeten diensten van financiële intermediairs en de boeking van defensie-uitgaven, zijn echter niet conform het ESR95. Er worden geen gedetailleerde gegevens verstrekt inzake eenmalige posten uit het verleden of voor de toekomst. Evenmin wordt uitdrukkelijk vermeld wat de begrotingsdoelstelling (MTD) op middellangetermijn is, zoals de gedragscode vereist.2.  Na de goedkeuring halverwege de jaren negentig van een omvangrijk pakket economische hervormingen zorgden een gezond macro-economisch beleid en adequate structurele aanpassingen voor stabiele, hoge groeicijfers en een lagere inflatie. Vanaf 2001 namen de uitgaven van de publieke sector echter aanzienlijk toe en resulteerden gulle loonafspraken in belangrijke macro-economische onevenwichtigheden. Niettegenstaande de groei evenwichtiger is geworden en de inflatie en de lonen in een trager tempo zijn gestegen de jongste jaren, kijkt Hongarije nog altijd tegen hoge budgettaire en externe tekorten aan. Volgens het macro-economische scenario in de actualisering van december 2005 wordt de reële BBP-groei, gedragen door de investeringen en de uitvoer, voor de rest van de programmaperiode geraamd op een stabiele 4% of daaromtrent. In het licht van de thans beschikbare informatie zijn de groeihypothesen van de actualisering geloofwaardig te noemen, maar iets te rooskleurig voor het laatste jaar. De voorziene vermindering van het externe tekort zal slechts plaatsvinden mits het strakke begrotingsbeleid en de structurele hervormingen die de potentiële productie moeten aanzwengelen, effectief worden uitgevoerd. De in het programma vervatte prognoses voor de inflatie lijken realistisch.3.  Op 5 juli 2004 besloot de Raad dat de begroting van Hongarije een buitensporig tekort vertoonde en gaf hij op grond van artikel 104, lid 7, van het EG-Verdrag een aanbeveling om deze situatie te verhelpen tegen uiterlijk 2008, overeenkomstig het aanpassingstraject dat in het convergentieprogramma van Hongarije van mei was uitgestippeld. Nadat in januari 2005 was besloten dat aan deze aanbeveling geen gevolg was gegeven, gaf de Raad op 8 maart 2005 nieuwe aanbevelingen op grond van artikel 104, lid 7, waarin hij herhaalde dat het buitensporig tekort dient te worden gecorrigeerd tegen het streefjaar 2008. In het bijzonder gaf de Raad de Hongaarse overheid de aanbeveling effectieve maatregelen te nemen om het in het geactualiseerde convergentieprogramma gestelde begrotingsdoel voor 2005 te halen en het tijdsschema en de effectuering van belastingsverlagingen te koppelen aan het bereiken van de tekortdoelstellingen van diezelfde actualisering. Dit was ook terug te vinden in het eveneens op 8 maart 2005 door de Raad aangenomen advies over de actualisering 2004 van het convergentieprogramma. Volgens het geactualiseerde programma blijft 2008 de einddatum voor het wegwerken van het buitensporig tekort. Het voorgenomen aanpassingstraject is een tekort van 6,1% in 2005, 4,7% in 2006, 3,3% in 2007 en 1,9% van het BBP in 2008, wat overeenkomst met een jaarlijkse bezuiniging van 1,4 procentpunt van het BBP. Voor het primaire surplus ziet het tijdsschema er eender uit. Deze begrotingsprognoses zijn exclusief eenmalige operaties en exclusief de gevolgen van het Eurostatbesluit van 2 maart 2004 over de indeling van pensioenregelingen op basis van kapitaaldekking, variërend van 1 tot 1,5% van het BBP, die tegen de kennisgeving van het voorjaar van 2007 zouden worden verdisconteerd[7]. Het streefcijfer voor 2005 werd in september 2005 door de Hongaarse overheid verhoogd van 3,6% van het BBP, zoals opgenomen in de actualisering van december 2004, tot 6,1% van het BBP. Volgens de najaarsprognose 2005 van de diensten van de Commissie was dat herziene doel voor 2005 een haalbare kaart. De jongst beschikbare kasgegevens bevestigen dat.4.  Volgens de actualisering mag een verbetering van het structureel saldo worden verwacht van -5,7% van het BBP in 2005 tot -2,1% van het BBP in 2008 (exclusief het effect van de hervorming van de pensioenen). De middellangetermijndoelstelling kan uit de begrotingsprognoses in het programma niet worden afgeleid.5.  Het begrotingsresultaat zou veel slechter kunnen zijn dan in het programma wordt voorzien aangezien ter onderbouwing van de vermindering van de uitgaven in 2006 en de structurele bezuinigingen in de laatste programmajaren geen duidelijk omschreven en gekwantificeerde maatregelen worden meegedeeld. Bovendien zou een aantal risico's dat de strategie bedreigt, zich daadwerkelijk kunnen voordoen.6.  In het licht van de bovenstaande risicoanalyse is het noodzakelijk de in het programma uiteengezette begrotingsstrategie te versterken om ze te doen sporen met de aanbeveling van de Raad om het buitensporig tekort tegen 2008 – het laatste jaar van het programma - weg te werken.7.  De schuldquote wordt voor 2005 geraamd op 57,7% van het BBP. Het programma verwacht dat de schuldquote gedurende de programmaperiode met circa 1,5 procentpunt zal dalen. De ontwikkeling van de schuldquota zal waarschijnlijk minder gunstig zijn dan in het programma wordt voorspeld vanwege de bovengenoemde risico's voor de begrotingsdoelstellingen.8.  Wat de houdbaarheid van de overheidsfinanciën betreft, lijkt Hongarije ernstig risico te lopen gezien de verwachte budgettaire kosten van de vergrijzing. De brutoschuld in verhouding tot het BBP ligt momenteel dicht in de buurt van de referentiewaarde en zou in de periode tot 2050 toenemen. Hongarije heeft eind de jaren '90 zijn pensioenstelsel hervormd om toekomstige stijgingen van de pensioenuitgaven aan banden te leggen, wat heeft geholpen de budgettaire impact van de vergrijzing binnen de perken te houden. De overheidsuitgaven voor pensioenen zouden evenwel meer kunnen stijgen dan in de actualisering wordt geraamd, zodat het zaak is de factoren die tot dergelijke hogere uitgaven zouden kunnen leiden en de ontwikkelingen van de pensioenen en andere leeftijdsgerelateerde uitgaven van nabij te volgen. Bovendien worden de risico's die de houdbaarheid van de financiën bedreigen door het bestaande hoge structurele tekort verergerd. Daarom is het noodzakelijk de openbare financiën op middellange termijn over de gehele linie gezond te maken en de begrotingssituatie verder te versterken om die risico's te verkleinen [8] .9.  De voorgenomen maatregelen op het gebied van de openbare financiën zijn niet in overeenstemming met de globale richtsnoeren voor het economisch beleid die zijn vervat in de geïntegreerde richtsnoeren voor de periode 2005-2008. Hongarije heeft evenwel niet voldaan aan de tweede aanbevelingen overeenkomstig artikel 104, lid 7, van de Raad van 8 maart 2005 in het kader van de buitensporigtekortprocedure, waartoe door de Raad op 8 november 2005 was besloten overeenkomstig artikel 104, lid 8, van het Verdrag. De actualisering bevat een meerjarig kader om het buitensporig tekort in 2008 te corrigeren, hoewel het waarschijnlijk is dat het begrotingsresultaat slechter dan verwacht uitvalt.10.  In het programma van nationale hervormingen dat op 14 oktober 2005 werd ingediend in het kader van de vernieuwde Lissabonstrategie voor groei en werkgelegenheid is de geleidelijke en gestage inkrimping van de omvang en het tekort van de overheidssector als een belangrijke uitdaging aangewezen. De budgettaire gevolgen van de hervormingsmaatregelen van dat programma zijn weerspiegeld in de begrotingsprognoses van het convergentieprogramma wat de belastingverminderingen betreft. De actualisering licht het recentelijk aangenomen vijfjarenprogramma van belastingverlagingen toe en presenteert een aantal hervormingsplannen voor de openbare sector, evenwel zonder daarbij de noodzakelijke nadere gegevens en cijfers te verstrekken. Deze plannen lopen grosso modo gelijk met die van het programma van nationale hervormingen.Op grond van deze evaluatie brengt de Raad het advies uit dat Hongarije uiterlijk 1 september 2006 een herzien geactualiseerd convergentieprogramma indient, waarin concrete, structurele maatregelen worden aangewezen die geheel in overeenstemming zijn met zijn aanpassingstraject op middellange termijn. Ondertussen dient Hongarije het nodige te doen om zijn begrotingsdoelstellingen voor 2006 en daarna te verwezenlijken.Vergelijking tussen de belangrijkste macro-economische en budgettaire prognoses 12004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 |Reëel BBP (Verandering in %) | CP dec. 20056 | 4.2 | 4.0 | 4.1 | 4.0 | 4.0 |COM nov 2005 | 4.2 | 3.7 | 3.9 | 3.9 | n.b. |CP dec 2004 | 3.9 | 4.0 | 4.2 | 4.3 | 4.6 |HICP-inflatie (%) | CP dec. 2005 | 6.8 | 3.5 | 2.1 | 3.0 | 2.4 |COM nov 2005 | 6.8 | 3.7 | 2.0 | 3.0 | n.b. |CP dec 2004 | 6.8 | 4.5 | 4.0 | 3.5 | 3.0 |Output gap (in % van het potentieel BBP) | CP dec. 20052 | -1.3 | -1.0 | -0.5 | -0.1 | 0.4 |COM nov 20057 | -0.9 | -0.7 | -0.3 | 0.2 | n.b. |CP dec 20042 | n.b. | n.b. | n.b. | n.b. | n.b. |Overheidssaldo (in % van het BBP) | CP dec. 2005 | -5.4 | -6.1 | -4.78 | -3.38 | -1.9 |COM nov 2005 | -5.4 | -6.1 | -6.7 | -6.9 | n.b. |CP dec 2004 | -4.5 | -3.6 | -2.9 | -2.2 | -1.6 |Primair saldo (in % van het BBP) | CP dec. 2005 | -1.1 | -2.5 | -1.5 | -0.3 | +0.8 |COM nov 2005 | -1.5 | -2.2 | -3.0 | -3.4 | n.b. |CP dec 2004 | -0.5 | 0.0 | 0.2 | 0.6 | 1.0 |Conjunctuurgezuiverd saldo (in % van het BBP) | CP dec. 20052 | -4.8 | -5.7 | -4.5 | -3.3 | -2.2 |COM nov 2005 | -5.3 | -5.8 | -6.6 | -7.0 | n.b. |CP dec 20042 | n.b. | n.b. | n.b. | n.b. | n.b. |Structureel saldo3 (in % van het BBP) | CP dec. 20054 | n.b. | n.b. | n.b. | n.b. | n.b. |COM nov 20055 | -5.3 | -6.3 | -7.6 | -8.5 | n.b. |CP dec 2004 | n.b. | n.b. | n.b. | n.b. | n.b. |Bruto overheidsschuld (in % van het BBP) | CP dec. 2005 | 57.2 | 57.7 | 58.48 | 57.98 | 56.28 |COM nov 2005 | 57.4 | 57.2 | 58.0 | 59.2 | n.b. |CP dec 2004 | 57.3 | 55.5 | 53.0 | 50.6 | 48.3 |Noot: 1 Deze begrotingsprognoses zijn exclusief de gevolgen van het Eurostatbesluit van 2 maart 2004 over de indeling van pensioenregelingen op basis van kapitaaldekking, die tegen de kennisgeving van het voorjaar van 2007 dienen te worden verdisconteerd. Inclusief deze gevolgen zou het overheidssaldo volgens het geactualiseerde programma als volgt zijn: 6,5% van het BBP in 2004, 7,4% in 2005, 6,1% in 2006, 4,7% in 2007 en 3,4% in 2008, en de bruto overheidsschuld 60,3% van het BBP in 2004, 61,5% in 2005, 63,0% in 2006, 63,2% in 2007 en 62,3% in 2008 (zie ook voetnoot 8). 2 Berekeningen van de diensten van de Commissie op basis van de programmagegevens. 3 Conjunctuurgezuiverd saldo (zoals in de voorgaande rijen), exclusief eenmalige operaties en andere tijdelijke maatregelen. 4 Het programma bevat geen informatie over eenmalige operaties en andere tijdelijke maatregelen. 5 Eenmalige operaties en andere tijdelijke maatregelen, ontleend aan de najaarsprognoses 2005 van de diensten van de Commissie. 6 Voor toerekening van IGDFI (na toerekening IGDFI: 4,6% in 2004, 4,2 % in 2005, 4,3% in 2006, 4,1% in 2007 en 4,1% in 2008). 7 Op basis van een geraamd groeipotentieel van 3,7%, 3,5%, 3,5% en 3,4% respectievelijk in de periode 2004-2007. 8 Exclusief defensie-aankopen voor 0,3 procentpunt van het BBP in 2006 en in 2007. Bron: Convergentieprogramma (CP); economische najaarsprognoses 2005 van de diensten van de Commissie (COM); berekeningen van de diensten van de Commissie. |[1] PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1. Verordening zoals gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1055/2005 (PB L 174, 7.7.2005, blz. 1). Alle documenten waarnaar in deze tekst wordt verwezen, zijn te vinden op de volgende website: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm.[2] Advies van het Economisch en Financieel Comité over de voorschriften voor de uitvoering van het stabiliteits- en groeipact en de gedragscode voor de inhoud en de vorm van de stabiliteits- en convergentieprogramma’s , waarbij de Raad ECOFIN van 11 oktober 2005 zich heeft aangesloten.[3] Er zij opgemerkt dat de raming van de Commissie is gebaseerd op tijdreeksen zonder het IGDFI, terwijl in de actualisering sprake is van een groei-analyse inclusief IGDFI (maar voor vergelijkingsdoeleinden toch ook een groeicurve zonder IGDFI wordt getoond). De tekort- en schuldpercentages zijn berekend op basis van de BBP-reeksen vóór de IGDFI-toerekening.[4] Inclusief deze gevolgen zou het overheidssaldo volgens het geactualiseerde programma als volgt zijn: 7,4% van het BBP in 2005, 6,1% in 2006, 4,7% in 2007 en 3,4% in 2008, en de bruto overheidsschuld 60,3% van het BBP in 2004, 61,5% in 2005, 63,0% in 2006, 63,2% in 2007 en 62,3% in 2008. De aankoop van militaire vliegtuigen voor nog eens 0,3 procentpunt van het BBP in 2006 en in 2007 is daarin nog steeds niet verrekend.[5] Nadere bijzonderheden inzake de langetermijnhoudbaarheid worden verstrekt in de technische evaluatie van het programma door de diensten van de Commissie, te publiceren op de volgende webpagina:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm[6] PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1. Verordening zoals gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1055/2005 (PB L 174, 7.7.2005, blz. 1). Alle documenten waarnaar in deze tekst wordt verwezen, zijn te vinden op de volgende website: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm.[7] Inclusief deze gevolgen zou het overheidssaldo volgens het geactualiseerde programma als volgt zijn: 7,4% van het BBP in 2005, 6,1% in 2006, 4,7% in 2007 en 3,4% in 2008, en de bruto overheidsschuld 60,3% van het BBP in 2004, 61,5% in 2005, 63,0% in 2006, 63,2% in 2007 en 62,3% in 2008. De aankoop van militaire vliegtuigen voor nog eens 0,3 procentpunt van het BBP in 2006 en in 2007 is daarin nog steeds niet verrekend.[8] Nadere bijzonderheden inzake de langetermijnhoudbaarheid worden verstrekt in de technische evaluatie van het programma door de diensten van de Commissie, te publiceren op de volgende webpagina:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm


Belangrijke juridische mededeling

|

52008PC0835

Aanbeveling van de Commissie aan de Raad houdende machtiging van de Commissie om namens de Gemeenschap onderhandelingen te openen voor de sluiting van een Partnerschapsovereenkomst inzake visserij met de Republiek Guinee  /* COM/2008/0835 def. */

	[pic] | COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN |Brussel, 3.12.2008COM(2008) 835 definitiefAANBEVELING VAN DE COMMISSIE AAN DE RAADhoudende machtiging van de Commissie om namens de Gemeenschap onderhandelingen te openen voor de sluiting van een Partnerschapsovereenkomst inzake visserij met de Republiek GuineeAANBEVELING VAN DE COMMISSIE AAN DE RAADhoudende machtiging van de Commissie om namens de Gemeenschap onderhandelingen te openen voor de sluiting van een Partnerschapsovereenkomst inzake visserij met de Republiek GuineeTOELICHTINGDe Gemeenschap en de Republiek Guinee hebben op 28 maart 1983 een Overeenkomst inzake de visserij voor de kust van Guinee[1] gesloten, waarvan het laatste protocol tot vaststelling van de vangstmogelĳkheden en de financiële tegenprestatie bedoeld in de overeenkomst[2], dat op 26 april 2004 in werking is getreden, afloopt op 31 december 2008.De Commissie stelt voor om over een nieuw protocol te onderhandelen, dat beter is aangepast aan de mogelijkheden en de geconstateerde behoeften van de vloten van de lidstaten, overeenkomstig de conclusies van de Raad van 2004 over Partnerschapsovereenkomsten op visserijgebied. Door de parafering van een nieuw protocol vóór het verstrijken van het huidige zou de continuïteit van de visserijactiviteiten kunnen worden gegarandeerd.Voorts dient, teneinde rekening te houden met de conclusies van de Raad van 2004 over Partnerschapsovereenkomsten op visserijgebied, te worden onderhandeld over een nieuwe Partnerschapsovereenkomst inzake visserij ter vervanging van de huidige visserijovereenkomst met de Republiek Guinee.De Raad wordt derhalve verzocht de in de bijlage bij deze aanbeveling opgenomen onderhandelingsrichtsnoeren goed te keuren.2. AANBEVELINGIn het licht van het voorafgaande beveelt de Commissie bijgevolg aan dat:-  de Raad de Commissie machtigt om onderhandelingen te openen en te voeren met het oog op de sluiting van een Partnerschapsovereenkomst inzake visserij met de Republiek Guinee,-  de Commissie deze onderhandelingen voert in overeenstemming met de bepalingen van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,-  de Raad de bij deze aanbeveling gehechte onderhandelingsrichtsnoeren goedkeurt.Gedaan te Brussel,Voor de CommissieLid van de CommissieBIJLAGEOnderhandelingsrichtsnoerenDoel van de onderhandelingen is het sluiten van een Partnerschapsovereenkomst inzake visserij tussen de Gemeenschap en de Republiek Guinee op basis van de conclusies van de Raad van 15 juli 2004, die voortvloeien uit de mededeling van de Commissie van 23 december 2002.Met het oog op een duurzame en verantwoorde visserij via deze Partnerschapsovereenkomst zal de Commissie bij de onderhandelingen de volgende doelstellingen vooropstellen:-  vaststellen van vangstmogelijkheden voor communautaire vaartuigen, rekening houdend met zowel het reële gebruik van de vangstmogelijkheden van het huidige protocol door de marktdeelnemers, de toekomstperspectieven op het gebied van visserijactiviteiten, de toestand van de bestanden en het vermogen van de Republiek Guinee om een beleid inzake een duurzaam beheer van bestanden ten uitvoer te leggen.-  rekening houden met de beste beschikbare wetenschappelijke adviezen.-  versterken van de dialoog over het sectorale beleid om de tenuitvoerlegging van een verantwoord visserijbeleid aan te moedigen, in overeenstemming met de ontwikkelingsdoelstellingen van het land, met name wat betreft de controle en de bewaking van de visserij, het beheer van de bestanden en de verbetering van de gezondheids- en hygiënevoorwaarden voor visserijproducten.[1] Verordening (EG) nr. 971/83 van de Raad van 28 maart 1983 - PB L 111/1 van 27 april 1983.[2] Verordening (EG) nr. 830/2004 van de Raad van 26 april 2004 betreffende de sluiting van het Protocol tot vaststelling van de vangstmogelijkheden en de financiële tegenprestatie bedoeld in de Overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en de Regering van de Republiek Guinee inzake de visserij voor de kust van Guinee, voor de periode van 1 januari 2004[3]./09:;= tot en met 31 december 2008 – PB L 127/31 van 29 april 2004.


				|

		52013DC0377

			Aanbeveling voor een AANBEVELING VAN DE RAAD over het nationale hervormingsprogramma 2013 van Zweden en met een advies van de Raad over het convergentieprogramma van Zweden voor de periode 2012-2016 /* COM/2013/0377 final - 2013/ () */

Aanbeveling voor een
AANBEVELING VAN DE RAAD
over het nationale hervormingsprogramma 2013
van Zweden
en met een advies van de Raad over het convergentieprogramma van Zweden voor de
periode 2012-2016

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van
de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148, lid 4,
Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de
Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties
en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid[1], en met name artikel 9, lid 2,
Gezien Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het
Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 betreffende de
preventie en correctie van macro-economische onevenwichtigheden[2], en met name artikel 6, lid 1,
Gezien de aanbeveling van de Europese
Commissie[3],
Gezien de resoluties van het Europees
Parlement[4],
Gezien de conclusies van de Europese Raad,
Gezien het advies van het Comité voor de
werkgelegenheid,
Na raadpleging van het Economisch en Financieel
Comité,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)       Op 26 maart 2010 heeft de
Europese Raad zijn goedkeuring gehecht aan het voorstel van de Commissie voor
een nieuwe groei- en werkgelegenheidstrategie; deze Europa 2020-strategie moet
voor een betere coördinatie van het economisch beleid zorgen en zal zich
toespitsen op de sleutelgebieden waarop Europa's potentieel voor duurzame groei
en concurrentievermogen een krachtige impuls nodig heeft.
(2)       De Raad heeft op 13 juli 2010,
op basis van de voorstellen van de Commissie, een aanbeveling inzake de globale
richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten en de Unie (2010-2014)
en op 21 oktober 2010 een besluit betreffende de richtsnoeren voor het
werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten[5]
vastgesteld, die samen de "geïntegreerde richtsnoeren" vormen. De
lidstaten werd verzocht in hun nationaal economisch en werkgelegenheidsbeleid
met de geïntegreerde richtsnoeren rekening te houden.
(3)       Op 29 juni 2012 hebben de
staatshoofden en regeringsleiders besloten tot een Pact voor groei en banen,
dat een samenhangend kader biedt voor actie op het niveau van de lidstaten, de
EU en de eurozone, waarbij alle mogelijke hefbomen, instrumenten en
beleidsvormen worden ingezet. Zij hebben bepaald welke maatregelen op het
niveau van de lidstaten moeten worden genomen, en met name verklaard
vastbesloten te zijn om de doelstellingen van de Europa 2020-strategie te
verwezenlijken en de landenspecifieke aanbevelingen uit te voeren.
(4)       Op 6 juli 2011 heeft de Raad
een aanbeveling over het nationale hervormingsprogramma 2012 van Zweden
aangenomen en een advies over het geactualiseerde convergentieprogramma van
Zweden voor de periode 2011-2015 uitgebracht.
(5)       Op 28 november 2012 heeft de
Commissie haar goedkeuring gehecht aan de jaarlijkse groeianalyse[6] en daarmee de aanzet gegeven
tot het Europees semester 2013 voor coördinatie van het economisch beleid.
Eveneens op 28 november 2012 heeft de Commissie op grond van Verordening (EU)
nr. 1176/2011 betreffende de preventie en correctie van macro-economische
onevenwichtigheden het waarschuwingsmechanismeverslag[7] aangenomen. Daarin werd Zweden
genoemd als een van de lidstaten die aan een diepgaande evaluatie zouden worden
onderworpen.
(6)       Op 14 maart 2013 heeft de
Europese Raad de prioriteiten inzake financiële stabiliteit,
begrotingsconsolidatie en groeibevorderende maatregelen goedgekeurd. Hij
benadrukte dat moet worden gestreefd naar gedifferentieerde, groeivriendelijke
begrotingsconsolidatie, normalisering van de kredietverschaffing aan de economie,
bevordering van groei en concurrentievermogen, aanpakken van de werkloosheid en
van de sociale gevolgen van de crisis, en modernisering van de
overheidsdiensten.
(7)       Op 10 april 2013 heeft de
Commissie de uitkomsten gepubliceerd van de diepgaande evaluatie[8] voor Zweden die zij op grond
van artikel 5 van Verordening (EU) nr. 1176/2011 betreffende de preventie
en correctie van macro-economische onevenwichtigheden heeft uitgevoerd. Op
basis van haar analyse concludeert de Commissie dat Zweden wordt geconfronteerd
met macro-economische onevenwichtigheden die in het oog moeten worden gehouden
en een beleidsoptreden verdienen. Met name bepaalde macro-economische
ontwikkelingen ten aanzien van de schuld van de particuliere sector en de
afbouw ervan, in combinatie met nog bestaande inefficiënties op de woningmarkt
vragen om voortdurende aandacht. Hoewel aan het grote overschot op de lopende
rekening geen risico's verbonden zijn die vergelijkbaar zijn met de risico's
die met grote tekorten samenhangen, zal de Commissie ook de ontwikkeling van de
lopende rekening van Zweden nauwlettend blijven volgen.
(8)       Op 19 april 2013 heeft Zweden
zijn convergentieprogramma 2013 voor de periode 2012-2016 en zijn nationaal
hervormingsprogramma 2013 ingediend. Om met de onderlinge verbanden rekening te
houden zijn beide programma's terzelfder tijd geëvalueerd.
(9)       In het licht van de
overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad verrichte evaluatie van
het convergentieprogramma 2013 is de Raad van oordeel dat het aan de
begrotingsprognoses van het programma ten grondslag liggende macro-economische
scenario aannemelijk is voor 2013. De regering voorspelt een bbp-groei van
respectievelijk 1,2 % en 2,2 % in 2013 en 2014, terwijl de Commissie 1,5 %
en 2,5 % verwacht. De doelstelling van de in het programma geschetste
begrotingsstrategie is de houdbaarheid van de overheidsfinanciën op lange
termijn te waarborgen door de regels van het Zweedse begrotingskader te
eerbiedigen, inclusief de doelstelling van een vorderingenoverschot voor de
overheid van 1 % van het bbp gedurende de conjunctuurcyclus. Het
overheidssaldo is omgeslagen van een klein overschot van 0,2 % van het bbp
in 2011 in een tekort van 0,5 % in 2012. In het programma wordt
vastgehouden aan de vorige middellangetermijndoelstelling (MTD) op
begrotingsgebied van ‑1,0 % van het bbp. De MTD is in
overeenstemming met de eisen van het stabiliteits- en groeipact. In het
programma wordt ervan uitgegaan dat het structurele overheidssaldo, zoals
herberekend door de Commissie, verbetert van een klein tekort van ongeveer 0,4 %
in 2012-2013 naar een overschot in 2014 en daarna. Het is dan ook
waarschijnlijk dat de MTD in de loop van de programmaperiode wordt gehaald.
Volgens de informatie in het programma zal het groeipercentage van de
overheidsuitgaven, ongerekend discretionaire maatregelen aan de
ontvangstenzijde, het middellangetermijnreferentiepercentage voor de potentiële
groei van het bbp in 2012 en 2013 overschrijden, maar in 2014 onder dat
percentage blijven. Zelfs als rekening wordt gehouden met de mogelijkheid van
verdere expansieve discretionaire maatregelen in 2014, zijn de risico's voor de
begrotingsdoelstellingen beperkt. Volgens het programma zal de schuldquote, die
onder de referentiewaarde van 60 % van het bbp blijft, in 2013 tijdelijk
stijgen tot 42 % van het bbp, maar in 2015 teruglopen tot minder dan 40 %
van het bbp. De Commissie voorspelt dat de schuldquote in 2014 tot 39 %
zal afnemen.
(10)     De hoge schuldenlast van de
particuliere sector (235 % van het bbp in 2012) blijft een punt van zorg.
De schuldenlast van de huishoudens, die schommelt rond de 80 % van het bbp
of zowat 170 % van het besteedbaar inkomen bedraagt, heeft zich nog maar
onlangs gestabiliseerd en zal gezien de aanhoudende stijging van de kredietverlening
en het trage tempo van hypotheekaflossing naar verwachting in de nabije
toekomst niet afnemen. De bestaande fiscale aftrekbaarheid van rente en de lage
terugkerende belastingen op onroerend goed dragen bij tot fiscale bevoordeling
van schulden in het kader van de Zweedse onroerendgoedbelasting, hetgeen een
hoge schuldenlast in de hand werkt. De relatief brede kloof tussen het
effectief marginaal belastingtarief voor schulden en dat voor eigen vermogen
voor nieuwe investeringen duidt op een aanhoudende bevoordeling van
schuldfinanciering voor ondernemingen. Zweden heeft onlangs de aftrekbaarheid
van groepsrentekosten beperkt maar heeft geen uitgebreid systeem om de fiscale
ongelijkheid tussen eigen vermogen en vreemd vermogen te corrigeren. Met 149 %
van het bbp blijft de bedrijfsschuld substantieel.
(11)     Hoewel de Zweedse huizenmarkt
in het recente verleden stabiel was, blijft ze een mogelijke bron van
instabiliteit vormen. Aan de aanbodzijde wordt de Zweedse huizenmarkt
gekenmerkt door bepaalde inefficiënties die hogere huizenprijzen in de hand
kunnen werken en ongewenste lock-ineffecten kunnen sorteren. De Zweedse
investeringen in de bouwsector zijn maar half zo hoog als die van andere
noordse landen, zowel ten opzichte van het bbp als ten opzichte van het
bevolkingscijfer. Door langdurige procedures op het gemeentelijke niveau neemt
het starten van een nieuw project momenteel vaak meerdere jaren in beslag.
Gestroomlijnde procedures zouden de flexibiliteit van het woningaanbod
verhogen, de concurrentie in de bouwsector bevorderen en de bouwkosten drukken.
Het systeem voor de vaststelling van de huurprijzen moet verder worden hervormd
zodat de marktwerking voor een optimaal aanbod van huurwoningen tegen billijke
prijzen kan zorgen. Het aanpakken van de inefficiënties op de huizenmarkt zal
wellicht ook helpen de schuldenlast van de huishoudens terug te dringen,
aangezien deze zaken onderling verbonden zijn.
(12)     In Zweden blijven de
werkloosheidscijfers voor jongeren, mensen met een migrantenachtergrond en
laaggeschoolden in het algemeen ver boven de werkloosheidscijfers bij de
overige potentiële beroepsbevolking en boven het EU-gemiddelde liggen. Zweden
heeft tal van nieuwe relevante maatregelen genomen om deze kwestie aan te
pakken. Maatregelen die gericht zijn op de integratie van mensen met een
migrantenachtergrond in de arbeidsmarkt hebben al eerste resultaten opgeleverd
in de vorm van een verlaging van de werkloosheidgraad, maar de inspanningen
moeten worden voortgezet om de kloof met de rest van de bevolking te
verkleinen. Jongeren hebber er tot dusver geen duidelijke voordelen van
ondervonden. Er worden echter enkele veelbelovende maatregelen uitgevoerd of
voorbereid. Het gaat onder meer om steun voor overeenkomsten inzake
werkervaringsplaatsen in de context van het Zweedse model van loonvaststelling
door volledig onafhankelijke sociale partners. Inspanningen ter versterking van
leerovereenkomsten en andere soorten van beroepsopleiding op de werkplek zijn
ook zeer zinvol, maar moeten om het gewenste effect te sorteren van meer
ambitie getuigen. Verdere vorderingen zijn geboden met betrekking tot de
herziening van de wetgeving inzake arbeidsbescherming en de benutting van de
voordelen van de werkgelegenheidsgarantie voor jongeren. Scherper afgebakende
maatregelen die gericht zijn op wie ze het meest nodig heeft, verdienen de
voorkeur op algemene subsidies. Volgens de Zweedse werkgarantieregeling krijgen
jongeren die werk zoeken via de openbare dienst voor arbeidsvoorziening en die
al 90 dagen werkloos zijn gerichte diensten aangeboden om hun werkgelegenheids-
en opleidingskansen te verhogen. De garantieregeling lijkt momenteel echter
minder doeltreffend te zijn afgestemd op jongeren die geen onderwijs of
opleiding volgen en niet bij de dienst voor arbeidsvoorziening zijn
ingeschreven. Overeenkomstig de aanbeveling van 2012 heeft Zweden opdracht
gegeven voor een evaluatie van de effecten van het verlaagde btw-tarief voor
restaurants en cateringdiensten op de prijzen, de lonen en de werkgelegenheid
voor jongeren. De voorlopige resultaten van die evaluatie worden verwacht in
januari 2014 en de definitieve conclusies in 2016. Deze evaluatie is belangrijk
gezien de vragen die zijn gerezen omtrent de kosteneffectiviteit van deze
maatregel.
(13)     In de context van het Europees
semester heeft de Commissie een brede analyse van het economische beleid van
Zweden verricht. Zij heeft zowel het convergentieprogramma als het nationale
hervormingsprogramma doorgelicht en een diepgaande evaluatie gepresenteerd.
Daarbij heeft zij niet alleen gekeken naar de relevantie ervan voor een
houdbaar budgettair en sociaaleconomisch beleid in Zweden, maar is zij ook
nagegaan of de EU-regels en ‑richtsnoeren in acht zijn genomen, gezien de
noodzaak de algemene economische governance van de Europese Unie te versterken
door middel van een EU-inbreng in toekomstige nationale besluiten. Haar
aanbevelingen in het kader van het Europees semester worden in de onderstaande
aanbevelingen 1 tot en met 4 weergegeven.
(14)     In het licht van deze beoordeling
heeft de Raad het convergentieprogramma van Zweden onderzocht. Zijn advies[9] daarover is met name in de
onderstaande aanbeveling 1 weergegeven.
(15)     In het licht van de diepgaande
evaluatie van de Commissie en deze beoordeling heeft de Raad het nationale
hervormingsprogramma en convergentieprogramma van Zweden onderzocht. Zijn
aanbevelingen op grond van artikel 6 van Verordening (EU) nr. 1176/2011
betreffende de preventie en correctie van macro-economische onevenwichtigheden
zijn in de onderstaande aanbevelingen 2 en 3 weergegeven,
BEVEELT AAN dat Zweden in de periode 2013-2014
actie onderneemt om:
1.           De nodige maatregelen te
nemen om een groeivriendelijk begrotingsbeleid te voeren en een gezonde
begrotingssituatie te handhaven die waarborgt dat de
middellangetermijndoelstelling in de programmaperiode wordt bereikt.
2.           Aan particuliere schulden
verbonden risico's te blijven aanpakken door de fiscale bevoordeling van
schulden in het kader van de onroerendgoedbelasting te verminderen aan de hand
van een uitfasering van de fiscale aftrekbaarheid van rente op hypotheken en/of
een verhoging van de belastingen op onroerend goed. Verdere initiatieven te
nemen om terughoudendheid bij het verstrekken van leningen aan te moedigen aan
de hand van maatregelen ter bevordering van de aflossing van hypotheken. De
fiscale bevoordeling van schulden in het kader van de vennootschapsbelasting
verder te verminderen.
3.           De efficiëntie van de
huizenmarkt te verbeteren door resterende elementen van huurprijsbescherming
uit te faseren en de contractvrijheid tussen individuele huurders en
verhuurders te vergroten. Meer concurrentie in de bouwsector te bevorderen en
de procedures voor stedenbouwkundige, bestemmings- en goedkeuringsprocedures te
herzien teneinde de transparantie te verhogen, de termijnen te verkorten en
toetredingsbelemmeringen voor bouwbedrijven weg te nemen.
4.           De
inspanningen ter verhoging van de arbeidsmarktintegratie van laaggeschoolde
jongeren en personen met een migrantenachtergrond op te voeren door middel van
krachtiger en gerichter maatregelen om hun inzetbaarheid en de vraag naar deze
groepen op de arbeidsmarkt te verhogen. De inspanningen ter versoepeling van de
overgang van school naar werk te intensiveren, onder meer door meer gebruik te
maken van leren op de werkplek, leerovereenkomsten en andere vormen van
contracten waarbij werk en onderwijs worden gecombineerd. De
jeugdgarantie te vervolledigen om jongeren die geen onderwijs of opleiding
volgen beter te bereiken. De evaluatie van de effectiviteit van de
verlaging van het btw-tarief voor restaurants en cateringdiensten voor het
scheppen van werkgelegenheid te voltooien en er conclusies uit trekken.
Gedaan te Brussel,
                                                                       Voor
de Raad
                                                                       De
voorzitter
[1]               PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.
[2]               PB L 306 van 23.11.2011, blz. 25.
[3]               COM(2013) 377 final.
[4]               P7_TA(2013)0052 en P7_TA(2013)0053.
[5]               Besluit 2013/208/EU van de Raad van 22 april 2013.
[6]               COM(2012) 750 final.
[7]               COM(2012) 751 final.
[8]               SWD(2013) 124 final.
[9]               Uit hoofde van artikel 9, lid 2, van Verordening (EG)
nr. 1466/97 van de Raad.