title: Aanbeveling van de Europese Centrale Bank van 9 juni 2011 aan de Raad van de Europese Unie met betrekking tot de externe accountants van de Oesterreichische Nationalbank (ECB/2011/7)

text:
               15.6.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 174/6

         AANBEVELING VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK
   van 9 juni 2011
   aan de Raad van de Europese Unie met betrekking tot de externe accountants van de Oesterreichische Nationalbank
   (ECB/2011/7)
   2011/C 174/04
   DE RAAD VAN BESTUUR VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK,
   Gelet op de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank, inzonderheid op artikel 27.1,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De rekeningen van de Europese Centrale Bank (ECB) en van de nationale centrale banken worden gecontroleerd door onafhankelijke externe accountants, die op aanbeveling van de Raad van bestuur van de ECB zijn aanvaard door de Raad van de Europese Unie.

               (2)

               Ingevolge artikel 37, lid 1 van de Federale Wet op de Oesterreichische Nationalbank selecteert de Algemene Vergadering van de Oesterreichische Nationalbank ieder jaar twee externe accountants en twee plaatsvervangende externe accountants. De plaatsvervangende externe accountants zullen hun mandaat alleen uitoefenen als de externe accountants in de onmogelijkheid verkeren de audit uit te voeren.

               (3)

               Het mandaat van de huidige externe accountants en de plaatsvervangende externe accountants van de Oesterreichische Nationalbank eindigde na de audit van het boekjaar 2010. Het is derhalve noodzakelijk om met ingang van het boekjaar 2011 externe accountants te benoemen.

               (4)

               De Oesterreichische Nationalbank heeft voor het boekjaar 2011 TPA Horwath Wirtschaftsprüfung GmbH en Ernst & Young Wirtschaftsprüfungsgesellschaft m.b.H. als haar nieuwe gezamenlijke externe accounts geselecteerd, alsook KPMG Austria GmbH Wirtschaftsprüfungs- und Steuerberatungsgesellschaft en Deloitte Audit Wirtschaftsprüfungs GmbH als haar nieuwe gezamenlijke plaatsvervangende externe accountants.

               (5)

               Het mandaat van de externe accountants kan jaarlijks worden verlengd tot maximaal vijf jaar en het mandaat van de plaatsvervangende externe accountants kan slechts een keer verlengd worden,

         HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING VASTGESTELD:

               1.

               Het verdient aanbeveling dat TPA Horwath Wirtschaftsprüfung GmbH en Ernst & Young Wirtschaftsprüfungsgesellschaft m.b.H. gezamenlijk worden benoemd als externe accountants van de OeNB voor het boekjaar 2011.

               2.

               Het verdient aanbeveling dat KPMG Austria GmbH Wirtschaftsprüfungs- und Steuerberatungsgesellschaft en Deloitte Audit Wirtschaftsprüfungs GmbH gezamenlijk worden benoemd als plaatsvervangende externe accountants van de Oesterreichische Nationalbank voor het boekjaar 2011.

               3.

               Het mandaat van de externe accountants kan jaarlijks worden verlengd tot maximaal vijf jaar en eindigt ten laatste met het boekjaar 2015. Het mandaat van de plaatsvervangende externe accountants kan slechts een keer verlengd wordenen eindigt ten laatste met het boekjaar 2012.

      Gedaan te Frankfurt am Main, 9 juni 2011.

            De president van de ECB

         Jean-Claude TRICHET


Avis juridique important

|

31991K3909

Aanbeveling nr. 3909/91/EGKS van de Commissie van 18 december 1991 betreffende het voorafgaande communautaire toezicht op de invoer van sommige onder het EGKS-Verdrag vallende ijzer- en staalprodukten van oorsprong uit derde landen

Publicatieblad Nr. L 370 van 31/12/1991 blz. 0032 - 0034

AANBEVELING Nr. 3909/91/EGKS VAN  DE COMMISSIEvan 18 december 1991betreffende het voorafgaande communautaire toezicht op de invoer  van sommige onder het EGKS-Verdrag vallende ijzer- en staalprodukten van oorsprong uit derde  landenDE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal, inzonderheid  op artikel 74, Overwegende dat bij Aanbeveling nr. 556/91/EGKS van de Commissie (1) een toezicht werd ingesteld op  de invoer in de Gemeenschap van sommige ijzer- en staalprodukten die onder het Verdrag tot  oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal vallen; Overwegende dat de redenen die de Commissie er aanvankelijk toe hebben gebracht deze maatregelen te  nemen nog steeds bestaan en dat het derhalve dienstig is bedoeld toezicht voort te zetten ten einde  een beter inzicht te verkrijgen in de komende invoer en de voorwaarden waaronder deze plaatsvindt; Overwegende voorts dat er nog steeds kwantitatieve beperkingen in verscheidene Lid-Staten bestaan  voor bepaalde ijzer- en staalprodukten met betrekking tot bepaalde derde landen en dat het  noodzakelijk is op deze invoer toezicht uit te oefenen; Overwegende evenwel dat het toezicht vereenvoudigd en de doeltreffendheid vergroot dient te  worden, DOET DE VOLGENDE AANBEVELING: Artikel 11.  Het in het vrije verkeer brengen in de Gemeenschap van de in  bijlage I genoemde ijzer- en staalprodukten die onder het Verdrag tot oprichting van de Europese  Gemeenschap voor Kolen en Staal vallen, en van oorsprong zijn uit derde landen met uitzondering van  de landen van de Europese Vrijhandelsassociatie (EVA), wordt afhankelijk gesteld van de afgifte van  een invoerdocument. 2.  Het invoerdocument wordt door de Lid-Staten zonder kosten en voor alle gevraagde hoeveelheden  afgegeven of geviseerd, onmiddellijk na ontvangst van de naar behoren ingevulde aanvraag en in  ieder geval binnen ten hoogste tien werkdagen na de indiening van deze naar behoren ingevulde  aanvraag. 3.  De toepassing van lid 2 laat onverlet het in aanmerking nemen van kwantitatieve beperkingen  vanwege de bestaande beperkingen die door de Lid-Staten voor bepaalde ijzer- en staalprodukten ten  opzichte van bepaalde derde landen worden toegepast. 4.  De geldigheidsduur van het invoerdocument wordt gesteld op drie maanden, behoudens eventuele  wijziging van de geldende invoerregeling. 5.  Onverminderd de bepalingen van lid 3 kunnen de niet dan wel onvolledig gebruikte  invoerdocumenten worden verlengd volgens de door de bevoegde autoriteit vastgestelde procedure. Artikel 21.  In de aanvraag van de importeur dienen te worden vermeld: a)  naam en adres van de importeur, zijn beroep, alsmede zijn telefoon-, telex- en telefaxnummer; b)naam en adres van de exporteur; c)de benaming van het goed of de goederen en de aanduiding van de code of codes volgens de  gecombineerde nomenclatuur; d)het land van oorsprong; e)het land van herkomst; f)het nettogewicht per postonderverdeling van de gecombineerde nomenclatuur; g)de munteenheid van de factuur en de waarde tot in bijzonderheden per postonderverdeling van de  gecombineerde nomenclatuur (cif of daf); h)de staat van tweede keuze of van mindere kwaliteit van het goed/de goederen in kwestie (2); i)de waarschijnlijke datum/data en plaats/plaatsen van inklaring. 2.  De importeur dient een verklaring af te leggen van de juistheid van zijn aanvraag voor een  invoerdocument en een kopie over te leggen van hetzij het of de koopcontract(en) hetzij de  orderbevestiging(en) van de verkoper, waarbij de bevestiging vergezeld dient te gaan van de  pro-formafactuur. 3.  De importeur dient te vermelden of zijn verzoek een levering betreft waarvoor reeds eerder een  aanvraag voor een invoerdocument werd ingediend. 4.  Onverminderd de bepalingen van artikel 1, lid 3, vormt lid 1 geen belemmering voor het in het  vrije verkeer brengen indien de prijs per eenheid waarvoor de transactie geschiedt meer bedraagt  dan is aangegeven in het invoerdocument of indien de hoeveelheid van de bij de invoer voorgelegde  goederen, in totaal, met minder dan 5 % de invoer overschrijdt die in het invoerdocument wordt  genoemd. Artikel 31.  De Lid-Staten doen de Commissie binnen de eerste tien dagen van elke maand  mededeling van de hoeveelheden in tonnen en de waarden (aan de hand van de cif- of daf-prijzen)  waarvoor de invoerdocumenten in de voorgaande maand zijn afgegeven, met aanduiding van de in  artikel 2, lid 1, de punten a) tot en met h), vermelde gegevens, vervat in de aanvragen van de  importeurs. 2.  De Lid-Staten doen de Commissie binnen de eerste tien dagen van elke maand mededeling van de  hoeveelheden in tonnen en de waarden waarvoor de invoerdocumenten in de voorgaande maand zijn komen  te vervallen zonder geheel of gedeeltelijk te zijn gebruikt. 3.  De Lid-Staten vermelden de eventueel vastgestelde onregelmatigheden of fraudes. Artikel 4Deze aanbeveling is gericht tot de Lid-Staten. Artikel 5Deze aanbeveling is van toepassing met ingang van 1 januari 1992. Zij is van toepassing tot en met 31 december 1992. Gedaan te Brussel, 18 december 1991. Voor de CommissieF. H. J. J. ANDRIESSENVice-Voorzitter(1) PB nr. L 62 van 8.  3. 1991, blz. 18. (2) Volgens de in PB nr. C 180 van 11. 7. 1991, blz. 4 genoemde criteria.


Avis juridique important

|

31977H0712

77/712/EEG: Aanbeveling van de Raad van 25 oktober 1977 betreffende het regelen van de verwarming, de produktie van warm water voor sanitaire doeleinden en het meten van warmtehoeveelheden in nieuwe gebouwen

Publicatieblad Nr. L 295 van 18/11/1977 blz. 0001 - 0002 Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 12 Deel 3 blz. 0034  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 12 Deel 3 blz. 0034

++++AANBEVELING VAN DE RAAD  van 25 oktober 1977  betreffende het regelen van de verwarming , de produktie van warm water voor sanitaire doeleinden en het meten van warmtehoeveelheden in nieuwe gebouwen   ( 77/712/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot instelling van de Europese Economische Gemeenschap ,  Gezien het ontwerp van de Commissie ,  Overwegende dat de Raad in zijn resolutie van 17 september 1974 betreffende een nieuwe strategie inzake het energiebeleid voor de Gemeenschap ( 1 ) zijn goedkeuring heeft gehecht aan het streven naar vermindering van het groeipercentage van het interne verbruik door middel van maatregelen voor rationeel energieverbruik en energiebesparing , zonder daarbij de doelstellingen van de economische en sociale ontwikkeling in gevaar te brengen ;  Overwegende dat een verbetering van het rationele gebruik van energie over het algemeen het milieu ten goede komt ;  Overwegende dat de Raad in zijn resolutie van 17 december 1974 betreffende een actieprogramma van de Gemeenschappen inzake het rationele gebruik van energie ( 2 ) , er akte van heeft genomen dat de Commissie in haar mededeling aan de Raad betreffende het rationele gebruik van energie , een actieprogramma van de Gemeenschappen ter zake heeft opgesteld ;  Overwegende dat de aanbeveling van de Raad van 4 mei 1976 ( 3 ) betrekking had op de verwarmingsinstallaties van bestaande gebouwen en dat er zo spoedig mogelijk energiebesparingen voor de verwarmingsinstallaties van nieuwe gebouwen moeten worden verwezenlijkt ;  Overwegende dat in gebouwen met centrale verwarming dit doel slechts kan worden verwezenlijkt indien de bewoners de mogelijkheid hebben om hun verbruik te regelen ;  Overwegende dat de collectieve verwarmings - en warmwaterproduktiesystemen in nieuwe gebouwen met meerdere bewoners dienen te worden uitgerust met inrichtingen die het mogelijk maken de desbetreffende verwarmingskosten over de bewoners om te slaan door de aan elk van hen geleverde hoeveelheden warmte te berekenen ;  Overwegende dat met de aanbevolen maatregelen voldoende energie kan worden bespaard terwijl de rentabiliteit van de noodzakelijke investeringen gewaarborgd blijft ,  BEVEELT DE LID-STATEN AAN :  de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen aan te nemen opdat :  1 . In nieuwe gebouwen die worden gebruikt als kantoren , als openbare ruimten en in het algemeen bestemd zijn voor niet-permanent gebruik  1.1 . iedere verwarmingsinstallatie wordt uitgerust met een automatisch programmeer - en regelsysteem waarmee de voor de te verwarmen lokalen gewenste temperatuur kan worden geregeld ;  1.2 . in de periodes waarin de verwarmingstoestellen werken , de temperatuur gedurende het gebruik der ruimten door een zelfde gebruiker niet hoger is dan 20 * C gemiddeld en in geen enkel vertrek tot boven 22 * C stijgt ;  2 . In nieuwe gebouwen die als woning worden gebruikt  2.1 . de levering van warmte door het individueel verwarmingssysteem , gecentraliseerd of per ruimte , wordt bediend met behulp van één of meer automatische inrichtingen naar gelang van de buiten - en binnentemperatuur of van één van deze temperaturen ;  2.2 . de warmte-afgifte aan het net van collectieve centrale verwarmingsinstallaties zich regelt naar de buiten - en de binnentemperatuur ;  2.3 . gedurende de nacht en in perioden waarin het gebouw niet in gebruik is het verwarmingsniveau door middel van een inrichting kan worden verlaagd ;  3 . Voor de produktie van warm water voor sanitaire doeleinden in nieuwe gebouwen  3.1 . de temperatuur van het warme water bij de ingang van het gemeenschappelijk circuit niet boven de 60 * C komt en onder dit maximum regelbaar is . De doorstroming in het gemeenschappelijk circuit moet zo gering mogelijk zijn terwijl niettemingsnelle en voldoende aftapping aan de gebruikspunten mogelijk moet zijn . De aftakkingen naar de aftappunten moeten zo kort mogelijk zijn ;  3.2 . gedurende het seizoen waarin geen ruimteverwarming plaatsvindt , van het systeem voor een gecombineerde opwekking van warm water voor sanitaire doeleinden en voor ruimteverwarming slechts het eerstgenoemde deel in gebruik is ; de capaciteit van één of meer toestellen voor de produktie van warm water voor sanitaire doeleinden mag niet groter zijn dan de behoefte .  4 . Voor het meten der warmtehoeveelheden in nieuwe gebouwen  iedere woning die met een collectieve installatie wordt verwarmd , in eerste aanleg is uitgerust met apparaten voor het meten en/of direct of indirect verdelen van de hoeveelheid warmte en/of van het door dit collectief verwarmingssysteem geleverd warm water voor sanitaire doeleinden , waardoor een billijke omslag der kosten over de bewoners van het gebouw mogelijk wordt .  5 . Voor een informatie van de Gemeenschap  de Lid-Staten de Commissie regelmatig mededelen welke maatregelen zij op het gebied van deze aanbeveling hebben genomen en wat zij daarmee hebben bereikt of daarvan verwachten .  Gedaan te Luxemburg , 25 oktober 1977 .  Voor de Raad  De Voorzitter  W . CLAES  ( 1 ) PB nr . C 153 van 9 . 7 . 1975 , blz . 1 .  ( 2 ) PB nr . C 153 van 9 . 7 . 1975 , blz . 5 .  ( 3 ) PB nr . L * 0 van 28 . 5 . 1976 , blz . 12 .


Avis juridique important

|

31983K1230

Aanbeveling nr. 1230/83/EGKS van de Commissie van 18 mei 1983 tot instelling van een definitief anti-dumpingrecht op de invoer van plaatijzer en plaatstaal van oorsprong uit Brazilië

Publicatieblad Nr. L 131 van 20/05/1983 blz. 0013 - 0014 Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 11 Deel 28 blz. 0138  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 11 Deel 28 blz. 0141

*****AANBEVELING  Nr. 1230/83/EGKS VAN DE COMMISSIE  van 18 mei 1983  tot instelling van een definitief anti-dumpingrecht op de invoer van plaatijzer en plaatstaal van oorsprong uit Brazilië  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE  GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal,  Gelet op Aanbeveling nr. 3018/79/EGKS van de Commissie van 21 december 1979 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping of subsidiëring uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal (1), laatstelijk gewijzigd bij Aanbeveling nr. 3025/82/EGKS (2), inzonderheid op artikel 12,  Na overleg in het kader van het in voornoemde aanbeveling bedoelde Raadgevend Comité,  Overwegende dat de Commissie in mei 1982 een klacht heeft ontvangen, ingediend door de Europese Confederatie van IJzer- en Staalindustrieën (EUROFER), namens bijna alle producenten in de Gemeenschap van plaatijzer en plaatstaal, enkel warm gewalst, met een dikte van 3 mm of meer;  Overwegende dat de Commissie, daar de klacht voldoende bewijsmateriaal bevatte voor het bestaan van dumping ten aanzien van soortgelijke produkten van oorsprong uit Brazilië alsmede van daaruit voortvloeiende aanmerkelijke schade, door middel van een bericht in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen (3) de inleiding van een procedure betreffende de invoer van plaatijzer en plaatstaal van oorsprong uit Brazilië heeft aangekondigd en op het niveau van de Gemeenschap met een onderzoek is begonnen;  Overwegende dat de Commissie met het oog op de voorlopige vaststelling van dumping, daar de Braziliaanse autoriteiten bezwaar maakten tegen een verificatie van de normale waarde ten kantore van de betrokken Braziliaanse exporteurs, de Braziliaanse exportprijzen van de produkten in kwestie, aangepast op het niveau cif franco-grens Gemeenschap, ingeklaard, vergeleken heeft met de door haar gepubliceerde werkelijke prijzen (basisprijs + extra's) voor produkten van soortgelijke kwaliteit en afmeting tijdens de periode van onderzoek; dat op basis daarvan een gewogen gemiddelde dumpingmarge van 24,3 % is vastgesteld; dat de Commissie voorts een onderzoek naar de schade heeft ingesteld en tot de conclusie is gekomen dat de invoer met dumping van oorsprong uit Brazilië aanmerkelijke schade toebracht aan een bedrijfstak van de Gemeenschap; dat de Commissie onder deze omstandigheden en daar de belangen van de Gemeenschap het onmiddellijk treffen van maatregelen vereisten, bij Aanbeveling nr. 376/83/EGKS (4) een voorlopig anti-dumpingrecht op de invoer van produkten waarop het onderzoek betrekking had, van oorsprong uit Brazilië, heeft ingesteld;  Overwegende dat een termijn is vastgesteld waarbinnen de betrokken partijen na de instelling van het voorlopige recht hun standpunt bekend konden maken en konden verzoeken door de Commissie te worden gehoord om dit mondeling toe te lichten; dat geen van de betrokken partijen van deze mogelijkheid gebruik heeft gemaakt;  Overwegende dat de Commissie in de loop van het aanvullende onderzoek geen nieuw bewijsmateriaal ten aanzien van dumping of schade heeft ontvangen, dat twijfel zou doen ontstaan omtrent de conclusies van het voorlopige onderzoek;  Overwegende dat de Commissie onder deze omstandigheden definitief vaststelt dat de invoer met dumping van oorsprong uit Brazilië aanmerkelijke schade heeft toegebracht aan een bedrijfstak van de Gemeenschap en dat verdere schade zou zijn berokkend indien er geen voorlopige maatregelen waren getroffen;  Overwegende dat, gezien de ernstige situatie waarin de staalindustrie van de Gemeenschap verkeert, de belangen van de Gemeenschap vereisen dat een definitief anti-dumpingrecht wordt ingesteld, waarvan de omvang gelijk dient ze zijn aan die van het voorlopige recht, en dat de bedragen die tot zekerheid zijn gesteld voor het voorlopige recht definitief worden geïnd,  DOET DE VOLGENDE AANBEVELING:  Artikel 1  1. Er wordt een definitief anti-dumpingrecht ingesteld op plaatijzer en plaatstaal, enkel warmgewalst, met een dikte van 3 mm of meer, van post 73.13 B I ex a) van het gemeenschappelijk douanetarief, overeenkomend met NIMEXE-code 73.13-17, 19, 21 en 23, van oorsprong uit Brazilië.  2. Het recht bedraagt 72,20 Ecu per 1 000 kg netto.  3. Het recht zal echter worden verlaagd in zoverre de importeur ten genoegen van de bevoegde nationale autoriteiten aantoont dat de produkten van mindere kwaliteit zijn dan de laagste kwaliteit die is omschreven in de laatste bekendmaking van de basisprijzen door de Commissie.  4. De inzake douanerechten geldende bepalingen zijn op dit recht van toepassing.  Artikel 2  De bedragen die krachtens Aanbeveling nr. 376/83/EGKS tot zekerheid zijn gesteld voor het voorlopige anti-dumpingrecht worden definitief geïnd.  Artikel 3  Deze aanbeveling treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.  Gedaan te Brussel, 18 mei 1983.  Voor de Commissie  Edgard PISANI  Lid van de Commissie  (1) PB nr. L 339 van 31. 12. 1979, blz. 15.  (2) PB nr. L 317 van 13. 11. 1982, blz. 17.  (3) PB nr. C 197 van 31. 7. 1982, blz. 3.  (4) PB nr. L 45 van 17. 2. 1983, blz. 14.


Avis juridique important

|

31998H0218

98/218/EG: Aanbeveling van de Raad van 9 maart 1998 inzake de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1989) (7e EOF) voor het begrotingsjaar 1996

Publicatieblad Nr. L 082 van 19/03/1998 blz. 0043 - 0043

AANBEVELING VAN DE RAAD van 9 maart 1998 inzake de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1989) (7e EOF) voor het begrotingsjaar 1996 (98/218/EG)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 206,Gelet op de vierde ACS-EG-Overeenkomst van Lomé,Gelet op Besluit 91/482/EEG van de Raad van 25 juli 1991 betreffende de associatie van de landen en gebieden overzee met de Europese Economische Gemeenschap (1),Gelet op het Intern Akkoord betreffende de financiering en het beheer van de steun van de Gemeenschap (2), ondertekend te Brussel op 16 juli 1990, inzonderheid op artikel 33, lid 3,Gelet op het Financieel Reglement van 29 juli 1991 van toepassing op het Zevende Europees Ontwikkelingsfonds (3), inzonderheid op de artikelen 69 tot en met 77,Na onderzoek van de jaarrekening en de balans betreffende de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1989) (7e EOF), die op 31 december 1996 zijn vastgesteld, alsmede van het verslag van de Rekenkamer over het begrotingsjaar 1996, waaraan de antwoorden van de Commissie zijn gehecht (4);Overwegende dat krachtens artikel 33, lid 3, van het Intern Akkoord aan de Commissie voor het beheer van het Europees Ontwikkelingsfonds (1989) (7e EOF) kwijting wordt verleend door het Europees Parlement op aanbeveling van de Raad;Overwegende dat de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1989) (7e EOF) door de Commissie gedurende het begrotingsjaar 1996 over het geheel genomen bevredigend is geweest,BEVEELT het Europees Parlement AAN de Commissie kwijting te verlenen voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1989) (7e EOF) voor het begrotingsjaar 1996.Gedaan te Brussel, 9 maart 1998.Voor de RaadDe VoorzitterG. BROWN(1) PB L 263 van 19. 9. 1991, blz. 1.(2) PB L 229 van 17. 8. 1991, blz. 288.(3) PB L 266 van 21. 9. 1991, blz. 1.(4) PB C 348 van 18. 11. 1997, volumen I.


				|

		52012DC0317

			Aanbeveling voor een AANBEVELING VAN DE RAAD over het nationale hervormingsprogramma 2012 van Hongarije en met een advies van de Raad over het convergentieprogramma van Hongarije voor de periode 2012-2015 /* COM/2012/0317 final - 2012/ () */

			   	Aanbeveling voor een
AANBEVELING VAN DE RAAD
over het nationale hervormingsprogramma 2012
van Hongarije
en met een advies van de Raad over het convergentieprogramma van Hongarije voor
de periode 2012-2015
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van
de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en
artikel 148, lid 4,
Gezien
Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van
7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties
en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid[1], en met name artikel 5,
lid 2,
Gezien
Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de
Raad van 16 november 2011 betreffende de preventie en correctie van
macro‑economische onevenwichtigheden[2],
en met name artikel 6, lid 1,
Gezien de aanbeveling van de Europese
Commissie[3],
Gezien de resoluties van het Europees
Parlement[4],

Gezien de conclusies van de Europese Raad,
Gezien het advies van het Comité voor de
werkgelegenheid,
Na raadpleging van het Economisch en Financieel
Comité,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)       Op 26 maart 2010
hechtte de Europese Raad zijn goedkeuring aan het voorstel van de Europese
Commissie voor een nieuwe groei- en werkgelegenheidstrategie. Deze Europa 2020‑strategie
moet voor betere coördinatie van het economisch beleid zorgen en zich
toespitsen op de sleutelgebieden waarop Europa’s potentieel voor duurzame groei
en concurrentievermogen een krachtige impuls nodig heeft.
(2)       De Raad heeft op
13 juli 2010 een aanbeveling inzake de globale richtsnoeren voor het
economisch beleid van de lidstaten en de Unie (2010–2014) en op
21 oktober 2010 een besluit betreffende de richtsnoeren voor het
werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten[5]
aangenomen, die samen de "geïntegreerde richtsnoeren" vormen. De
lidstaten werd verzocht in hun nationaal economisch en werkgelegenheidsbeleid
met de geïntegreerde richtsnoeren rekening te houden.
(3)       Op 12 juli 2011
heeft de Raad een aanbeveling over het nationale hervormingsprogramma voor 2011
van Hongarije aangenomen en een advies over het geactualiseerde
convergentieprogramma van Hongarije voor de periode 2011‑2014
uitgebracht.
(4)       Op 23 november 2011
hechtte de Commissie haar goedkeuring aan de tweede jaarlijkse groeianalyse en
gaf daarmee de aanzet tot het tweede Europees Semester van voorafgaande en
geïntegreerde beleidscoördinatie, dat op de Europa 2020‑strategie berust.
Op 14 februari 2012 heeft de Commissie op grond van
Verordening (EU) nr. 1176/2011 het
Waarschuwingsmechanismeverslag[6]
aangenomen. Daarin werd Hongarije genoemd als een van de lidstaten die aan een
diepgaande evaluatie zouden worden onderworpen.
(5)       Op 2 maart 2012
heeft de Europese Raad de prioriteiten inzake financiële stabiliteit,
begrotingsconsolidatie en groeibevorderende maatregelen goedgekeurd. Hij
benadrukte dat moet worden gestreefd naar een gedifferentieerde,
groeivriendelijke begrotingsconsolidatie, normalisering van de
kredietverschaffing aan de economie, bevordering van groei en
concurrentievermogen, aanpakken van de werkloosheid en van de sociale gevolgen
van de crisis, en modernisering van de overheidsdiensten.
(6)       Op 29 februari 2012
wisselden het Europees Parlement en Hongarije van gedachten op grond van
artikel 2 bis van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de
Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op
begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch
beleid.
(7)       Op 2 maart 2012
verzocht de Europese Raad voorts de lidstaten die aan het Euro Plus‑pact
deelnemen hun toezeggingen tijdig te presenteren om in de stabiliteits‑
of convergentieprogramma's en de nationale hervormingsprogramma's te kunnen
worden opgenomen.
(8)       Op 23 april 2012
heeft Hongarije zijn convergentieprogramma voor de periode 2012‑2015 en
zijn nationale hervormingsprogramma 2012 ingediend. Om met de onderlinge
verbanden rekening te houden zijn beide programma's terzelfder tijd
geëvalueerd. Voorts heeft de Commissie een diepgaande evaluatie uit hoofde van
artikel 5 van Verordening (EU) nr. 1176/2011 uitgevoerd om
na te gaan of Hongarije door macro‑economische onevenwichtigheden is
geraakt. Op basis van haar diepgaande evaluatie[7]
is de Commissie tot de conclusie gekomen dat er voor Hongarije van buitenlandse
en binnenlandse onevenwichtigheden sprake is, maar deze zijn niet buitensporig.

(9)       Op basis van de beoordeling
van de overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad
verrichte evaluatie van het convergentieprogramma 2012, komt de Raad tot de
conclusie dat het aan de begrotingsprognoses van het programma ten grondslag
liggende macro-economische scenario optimistisch is. De groeiprognoses van de
Hongaarse autoriteiten voor de jaren 2012 en 2013 zijn ongeveer een half
procentpunt hoger dan de in de voorjaarsprognoses 2012 van de Commissie
genoemde cijfers doordat zij zich baseren op optimistischere aannames met
betrekking tot de binnenlandse vraag, met name in 2013. Het doel van de in het
programma uitgestippelde begrotingsstrategie is het bereiken van een duurzame
correctie van het buitensporige tekort tegen 2012, de termijn die de Raad heeft
vastgesteld. De officiële tekortdoelstellingen en de geplande
begrotingsinspanningen zijn in lijn met de aanbevelingen van de Raad van maart
2012 op grond van artikel 126, lid 7. In het programma wordt de
voorafgaande middellangetermijnbegrotingsdoelstelling (MTD) van 1,5% van het
bbp bevestigd, die tegen 2013 zou worden bereikt. De MTD houdt afdoende
rekening met de eisen van het stabiliteits‑ en groeipact. Op basis van
het (herberekende) structurele begrotingssaldo[8],
lijkt de vooruitgang richting de MTD in 2013 onvoldoende gezien de beoordeling
van de voorjaarsprognoses 2012 van de Commissie, die rekening houdt met de
uitvoeringsrisico´s die met de gekozen besparingsmaatregelen verbonden zijn en
uitgaat van een minder optimistisch macro‑economisch scenario. Het
groeitempo van de overheidsuitgaven, rekening houdend met discretionaire
maatregelen aan de ontvangstenzijde, is in 2013 in overeenstemming met de
uitgavenbenchmark van het stabiliteits‑ en groeipact, maar niet in 2014
en 2015. Volgens de plannen van de regering wordt de overheidsschuld gedurende
de programmaperiode voortdurend teruggedrongen tot onder de 73% van het bbp in
2015, maar blijft zij boven de referentiewaarde van 60% van het bbp. Wat de
benchmark voor de schuldreductie betreft, zal Hongarije zich in 2013‑2014
in een transitieperiode bevinden en zou het programma voldoende vooruitgang in
de richting van naleving van de benchmark garanderen. Volgens het programma
wordt de benchmark voor de schuldreductie tegen het eind van de transitieperiode,
in 2015, bereikt, wat de geaccumuleerde buitenlandse en binnenlandse
schuldenlast zou helpen verminderen.
(10)     Er is nieuwe regelgeving
vastgesteld voor de tenuitvoerlegging van het nieuwe constitutionele kader voor
het begrotingsbeheer, maar enkele aspecten daarvan blijven zwak. De
begrotingsplanning voor de middellange termijn is slechts indicatief, de
middelen van de begrotingsraad zijn niet evenredig met diens onlangs verkregen
krachtige vetorecht en er is nog altijd onvoldoende informatie over de
begroting beschikbaar. Het aanscherpen van de begrotingsplanning voor de
middellange termijn en het verruimen van de analytische opdracht van de
begrotingsraad zouden ervoor kunnen zorgen dat het nieuwe constitutionele kader
voor het begrotingsbeheer zijn rol kan vervullen.
(11)     De beleidsreacties om de
gevolgen van de belastinghervorming voor mensen met een laag loon aan te pakken
(verhoging van het minimumloon, loonsubsidieregeling) hebben niet tot een
verbetering van de werkgelegenheid geleid, hoewel de maatregelen om de
participatie van vrouwen op de arbeidsmarkt te bevorderen een klein stapje in
de goede richting zijn. De arbeidsparticipatie kan worden verbeterd door de
belasting op arbeid werkgelegenheidsvriendelijker te maken en krachtigere maatregelen
te nemen om de participatie van vrouwen op de arbeidsmarkt te bevorderen, in
het bijzonder door de kinderopvang en de voorschoolse opvang uit te breiden.
(12)     De openbare dienst voor
arbeidsvoorziening is gereorganiseerd, wat tot een algemene afslanking ervan
heeft geleid. Dit is tegengesteld aan wat in 2011 was aanbevolen. Op het gebied
van actief arbeidsmarktbeleid oogt een aantal maatregelen geloofwaardig en
relevant, zoals maatregelen op grond van ESF‑programma´s die voorzien in
op maat gesneden diensten voor kansarme groepen. Andere maatregelen voor
kansarme groepen (bijv. openbare werken) zullen er waarschijnlijk nauwelijks in
slagen de deelname aan de open arbeidsmarkt te verbeteren. Er moeten onverwijld
ingrijpende maatregelen worden genomen om de capaciteit van de openbare dienst
voor arbeidsvoorziening te versterken en tegelijkertijd het juiste evenwicht te
handhaven tussen het financieren van openbare werken en andere actieve
arbeidsmarktbeleidsmaatregelen, om bij te dragen aan een betere werking van de
arbeidsmarkt en de deelname aan deze arbeidsmarkt te verhogen. Het verhogen van
het groeipotentieel via een structurele hervorming van de arbeidsmarkt zou
eveneens belangrijk zijn voor het duurzaam verhelpen van de kwetsbaarheden die
het gevolg zijn van de omvangrijke buitenlandse en binnenlandse schuld.
Bovendien is de nationale strategie voor integratie van de Roma niet naar
andere beleidsterreinen uitgebreid.
(13)     De maatregelen om het
ondernemingsklimaat te verbeteren zijn grotendeels een stap in de goede
richting, maar er is nog veel ruimte voor verdere vooruitgang. De geleverde
inspanningen om de toegang tot niet‑bancaire financiering te verbeteren
zijn eveneens stappen in de goede richting, maar een alomvattende beoordeling
van het mkb‑beleid ontbreekt nog altijd. Hongarije scoort zeer slecht op
de talrijke indicatoren die de transparantie en de kwaliteit van de
overheidsdiensten meten, terwijl vooruitgang op deze gebieden ook zou bijdragen
aan het bevorderen van de stabiliteit van het institutionele en beleidsklimaat.
Dit zou op zijn beurt de voorwaarden voor directe buitenlandse investeringen
kunnen verbeteren en het zou de vermindering van de aanzienlijke
onevenwichtigheid in de netto internationale investeringspositie kunnen ondersteunen:
met name de ratio van geherinvesteerde winsten daalde dramatisch in 2009 en
2010, deels door de crisis maar ook als gevolg van een aantal controversiële en
onvoorspelbare veranderingen in het beleids‑ en belastingklimaat en in
het rechts‑ en het institutionele stelsel. De recente ontwikkeling van de
overheidsfinanciering van onderzoek en innovatie (sinds medio 2010) stemt niet
overeen met de in de jaarlijkse groeianalyse 2012 vermelde prioriteit inzake
een gedifferentieerde, groeivriendelijke begrotingsconsolidatie.
(14)     De Hongaarse regering heeft
hervormingen in het hoger onderwijs doorgevoerd waarbij de structuur en de
financiering ervan werden gewijzigd. Daarnaast houden bepaalde aspecten van de
nieuwe wetgeving op het gebied van onderwijs het risico in dat het aantal
voortijdige schoolverlaters toeneemt en dat er segregatie in het Hongaarse
onderwijssysteem ontstaat. Het al even belangrijke onderwerp van een leven lang
leren wordt onvoldoende behandeld. Het verbeteren van het onderwijs op alle niveaus
zal belangrijk zijn om het concurrentievermogen van de Hongaarse
arbeidskrachten te vergroten.
(15)     Het gebrek aan vooruitgang met
de herstructurering van het openbaar vervoer is de laatste jaren een
belangrijke oorzaak geweest van ontsporingen van de begroting. Het overgrote
deel van het rollend materieel van openbaarvervoerbedrijven heeft de grenzen
van zijn bruikbaarheid bereikt. Het verruimen van de grensoverschrijdende
capaciteit van het elektriciteitsnetwerk zou een toename in de handel met naburige
landen kunnen bewerkstelligen. De nationale energietoezichthouder is niet
bevoegd om netwerken autonoom te organiseren en heeft geen exclusieve
bevoegdheid om netwerktarieven vast te stellen, net zomin als het rendement dat
netbeheerders mogen behalen. Gereguleerde prijzen zouden alleen moeten gelden
voor kwetsbare klanten.
(16)     In de context van het Europees
Semester heeft de Commissie een alomvattende analyse van het economische beleid
van Hongarije verricht. Zij heeft het convergentieprogramma en het nationale
hervormingsprogramma doorgelicht en een diepgaande evaluatie gepresenteerd.
Daarbij heeft zij niet alleen gekeken naar de relevantie ervan voor een
houdbaar budgettair en sociaaleconomisch beleid in Hongarije, maar is zij ook
nagegaan of de EU‑regels en ‑richtsnoeren in acht zijn genomen,
gezien de noodzaak de algemene economische governance van de Europese Unie te
versterken door middel van een EU‑inbreng in toekomstige nationale
besluiten. Haar aanbevelingen in het kader van het Europees Semester worden in
de onderstaande aanbevelingen (1) tot en met (7) weergegeven.
(17)     In het licht van deze
beoordeling, heeft de Raad het convergentieprogramma van Hongarije onderzocht.
Zijn advies[9]
daarover is met name in de onderstaande aanbeveling (1) weergegeven.
(18)     In het licht van de resultaten
van de diepgaande evaluatie van de Commissie en deze beoordeling heeft de Raad
het nationale hervormingsprogramma voor 2012 van Hongarije en het
convergentieprogramma van Hongarije onderzocht. Zijn aanbevelingen op grond van
artikel 6 van Verordening (EU) nr. 1176/2011 zijn met name
in de aanbevelingen (1), (3), (4) en (5) weergegeven,
BEVEELT AAN dat Hongarije in de periode
2012-2013 actie onderneemt om:
1.           Het buitensporige tekort
tegen 2012 duurzaam te corrigeren door de begroting voor 2012 uit te voeren en
de aanwending van eenmalige maatregelen te verminderen. Daarna alle structurele
maatregelen te specificeren die nodig zijn om een blijvende correctie van het
buitensporige tekort tot stand te brengen en voldoende vooruitgang te boeken in
de richting van de middellangetermijnbegrotingsdoelstelling (MTD), waarbij ook
de uitgavenbenchmark wordt gehaald, en om te zorgen voor voldoende vooruitgang
in de richting van de schuldreductiebenchmark. De geaccumuleerde macro‑economische
onevenwichtigheden te verminderen en de schuldquote van de overheid sterk te
reduceren.
2.           De afgeleide wet betreffende
economische stabiliteit te herzien door de nieuwe cijfermatige regels te
integreren in een bindend begrotingskader voor de middellange termijn. De
analytische opdracht van de begrotingsraad blijvend te verruimen met het oog op
het verbeteren van de transparantie van de overheidsfinanciën.
3.           De belasting op arbeid
werkgelegenheidsvriendelijker te maken door de gevolgen van de
belastingwijzigingen van 2011 en 2012 voor mensen met een laag loon op een
duurzame, budgettair neutrale manier te verlichten, bijvoorbeeld door een deel
van de belastingdruk te verschuiven naar energiebelastingen en terugkerende
belastingen op onroerend goed. Krachtigere maatregelen te nemen om de
participatie van vrouwen op de arbeidsmarkt te bevorderen, in het bijzonder
door een uitbreiding van de kinderopvang en de voorschoolse opvang.
4.           De capaciteit van de openbare
dienst voor arbeidsvoorziening te vergroten om de kwaliteit en doeltreffendheid
van opleidingen, hulp bij het zoeken naar werk en geïndividualiseerde diensten
te verbeteren, in het bijzonder voor kansarme groepen. Het activerend element
in de regeling voor openbare werken versterken door middel van doeltreffende
opleidingen en hulp bij het zoeken naar werk. De nationale strategie voor
integratie van de Roma uit te voeren en te integreren in andere
beleidterreinen.
5.           Maatregelen uit te voeren die
erop zijn gericht de administratieve lasten te verminderen. Te garanderen dat
overheidsopdrachten en het wetgevingsproces de concurrentie op de markt
ondersteunen en te zorgen voor stabiele regelgeving en een
ondernemersvriendelijk klimaat voor financiële en niet‑financiële
ondernemingen, ook voor directe buitenlandse investeerders. De kosten voor de
naleving van belastingwetgeving te verminderen en een stabiel, rechtmatig en
niet‑verstorend kader voor de vennootschapsbelasting te scheppen.
Ongerechtvaardigde beperkingen op de vestiging van grootwarenhuizen weg te
nemen. Te voorzien in specifieke doelgerichte stimuleringsregelingen om
innovatieve kleine en middelgrote bedrijven te ondersteunen in de nieuwe
innovatieve strategie.
6.           Een nationale strategie
inzake voortijdige schooluitval uit te stippelen en uit te voeren door
voldoende middelen vrij te maken. Ervoor te zorgen dat de invoering van
hervormingen in het hoger onderwijs de toegang van kansarme groepen tot het
onderwijs verbetert.
7.           Het openbaarvervoersysteem te
hervormen om het kostenefficiënter te maken. De grensoverschrijdende capaciteit
van het elektriciteitsnetwerk te verruimen, de onafhankelijkheid van de
energietoezichthouder te garanderen en de gereguleerde energieprijzen
stapsgewijs af te schaffen.
Gedaan te Brussel,
                                                                       Voor
de Raad
                                                                       De
voorzitter
[1]               PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.
[2]               PB L 306 van 23.11.2011, blz. 25.
[3]               COM(2012) 317 final.
[4]               P7_TA(2012)0048 en P7_TA(2012)0047.
[5]               Besluit 2012/238/EU van de Raad van
26 april 2012.
[6]               COM(2012) 68 final.
[7]               SWD(2012) 157 final.
[8]               Conjunctuurgezuiverd begrotingssaldo, exclusief
eenmalige en tijdelijke maatregelen, dat door de diensten van de Commissie op
basis van de in het programma vervatte informatie is herberekend volgens de
algemeen aanvaarde methode.
[9]               Uit hoofde van artikel 9, lid 2, van
Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad.


Avis juridique important

|

52004SC0011

Aanbeveling voor een advies van de Raad overeenkomstig artikel 9, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde convergentieprogramma van Zweden voor de periode 2003-2006  /* SEC/2004/0011 def. */

Aanbeveling voor een ADVIES VAN DE RAAD overeenkomstig artikel 9, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde convergentieprogramma van Zweden voor de periode 2003-2006(door de Commissie ingediend)TOELICHTINGVerordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid [1] bepaalt dat lidstaten die niet aan de eenheidsmunt deelnemen, vóór 1 maart 1999 een convergentieprogramma moeten indienen bij de Raad en de Commissie. Overeenkomstig artikel 9 van deze verordening dient de Raad elk convergentieprogramma te onderzoeken op basis van evaluaties door de Commissie en het bij artikel 114 van het Verdrag ingestelde comité, het Economisch en Financieel Comité. Voor elk programma heeft de Commissie een aanbeveling aangenomen. Op grond van deze aanbeveling en na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité heeft de Raad advies uitgebracht na zelf het programma te hebben onderzocht. Overeenkomstig de verordening kunnen de jaarlijks in te dienen geactualiseerde convergentieprogramma's eveneens volgens deze zelfde procedure door de Raad worden beoordeeld.[1]   PB L209, 2.8.1997. Alle documenten waarnaar in deze tekst wordt verwezen zijn te vinden op de volgende website:Op 23 december 1998 heeft Zweden zijn convergentieprogramma voor de periode 1998-2001 ingediend. Dit programma werd op 8 februari 1999 door de Raad geëvalueerd [2] en ieder daaropvolgend jaar werden actualiseringen overgelegd.[2]   PB C 68 van 11.3.1999.Op 1 december 2003 heeft Zweden zijn vijfde en meest recente geactualiseerde convergentieprogramma voor de periode 2003-2006 ingediend. De diensten van de Commissie hebben een technische analyse van dit geactualiseerde programma verricht en hebben daarbij rekening gehouden met de overeenkomstig de gedragscode [3] verstrekte informatie, de najaarsprognoses alsook daaropvolgende evaluaties, de gemeenschappelijke methode voor de stand van voor de conjunctuur gecorrigeerde saldi, de aanbevelingen in de globale richtsnoeren voor het economisch beleid en de beginselen die zijn vervat in de mededeling van de Commissie aan de Raad van 27 november 2002 betreffende de verbetering van de coördinatie van het begrotingsbeleid [4].  Op grond daarvan komen zij tot de volgende evaluatie:[3]   Herzien advies van het Economisch en Financieel Comité inzake de inhoud en presentatie van de stabiliteits- en convergentieprogramma's, op 10.7.2001 goedgekeurd door de Raad ECOFIN.[4]   COM(2002) 668 def.van 27.11.2002.Het geactualiseerde Zweedse convergentieprogramma van 2003 bestrijkt de periode 2003 tot 2006 en is gebaseerd op de begrotingswet voor 2004. De begroting werd door het Parlement in december 2003 goedgekeurd. In het geactualiseerde programma wordt gedetailleerde informatie en een uitgebreide beschrijving van structurele aspecten verschaft, met inbegrip van de conjunctuurpositie van de economie en het effect daarvan op de openbare financiën. Daarnaast wordt dieper ingegaan op de houdbaarheid van de openbare financiën op de lange termijn. Dit is grotendeels in overeenstemming met de gedragscode. Volgens het geactualiseerde programma van 2003 blijft het economisch beleid geconcentreerd op volledige tewerkstelling en een grotere welvaart via een sterke, aanhoudende groei. Het op de stabiliteit van de prijzen en gezonde openbare financiën gerichte macro-economische beleidskader blijft van toepassing.Evenals in de rest van de EU heeft de Zweedse economie zich minder gunstig ontwikkeld dan in het geactualiseerde programma van 2002 werd verwacht. De nieuwe actualisering gaat uit van een BBP-groei van 1,4% in 2003, 2% in 2004, 2,6% in 2005 en 2,5% in 2006. De arbeidsmarkt is achteruitgegaan in 2003, met een negatieve groei van de werkgelegenheid en stijging van de werkloosheid, en naar verwachting zal pas in 2005 van herstel sprake zijn. Dit scenario komt grotendeels overeen met de evaluatie van de Commissie, en met name de najaarsprognoses, hoewel daarin van een enigszins minder gunstige ontwikkeling van de arbeidsmarkt wordt uitgegaan.De overheidsfinanciën in Zweden zijn nog steeds in goede gezondheid, dankzij een succesvol begrotingsconsolidatieprogramma dat medio jaren 1990 werd gestart, en een versterkt begrotingskader met een ambitieus streefcijfer van 2% van het BBP voor het op middellange termijn te realiseren overschot. In het geactualiseerde programma van 2003 wordt een overschot van 0,4% van het BBP in 2003 beoogd, dat in de daaropvolgende jaren tot 2006 geleidelijk zal toenemen. Bovendien zal de bruto schuld - die sinds 2000 minder dan 60% van het BBP bedraagt - naar verwachting blijven afnemen tot 48,3% in 2006 terwijl verwacht wordt dat de geringe nettoschuld plaatsmaakt voor een nettovordering in 2006. Deze prognoses sporen met die van de Commissie.De aanzienlijke budgettaire stimulans in 2002 - die mogelijk werd gemaakt door de gezonde begrotingssituatie - en de betrekkelijk lange periode van vrij bescheiden economische groei wegen op de overheidsfinanciën. Niettemin zal de voor de conjunctuur gecorrigeerde begrotingssituatie volgens de prognoses gezond blijven en geleidelijk verbeteren, maar wel ieder jaar tot 2005 onder het streefcijfer van 2% van het BBP blijven - zowel volgens de analyse van de Commissie als volgens de ramingen in het geactualiseerde programma van 2003.De gezonde overheidsfinanciën blijven als voorheen voornamelijk op i) de uitgavenplafonds voor de centrale regering en ii) de beperking van een evenwichtige begroting voor de lagere overheden steunen. De manoeuvreerruimte die het voor 2004 vastgestelde plafond overlaat is zeer nauw, wat erop wijst dat een rigoureuze controle noodzakelijk is en dat corrigerende maatregelen noodzakelijk zouden kunnen blijken ingeval de ontwikkelingen ongunstiger zijn dan verwacht. Voor 2005 en 2006 zijn de budgettaire marges ruimer, zoals het behoort. Volgens de berekeningen in de actualisering zal het streefcijfer van een overschot van 2% van het BBP gemiddeld over de gehele periode 2000-2006 worden behaald. Dit hangt er echter onder meer van af of het uitgavenplafond in 2004 voor de centrale overheid en haar uitgavenplannen in 2005 and 2006 worden bereikt en hieruit blijkt dat er zeer weinig, en zelfs geen enkele, ruimte is voor verdere achteruitgang op dit punt. Volgens de prognoses in het geactualiseerde programma van 2003 zal in de periode 2004-2006 aan het vereiste van begrotingsevenwicht voor de lagere overheden worden voldaan. Hiertoe hebben verschillende lagere overheden hun belastingtarieven in 2003 verhoogd. Verdere verhogingen worden in 2004 verwacht. Desondanks kost het een aantal van de grotere plaatselijke overheden blijkbaar grote moeite om dit evenwicht te bereiken, met als gevolg de voorgestelde verhoging van de lasten. Willen de lagere overheden een begrotingsevenwicht bereiken, dan zijn zij wellicht genoodzaakt de belastingen verder te verhogen. Dit zou, onder voorts gelijkblijvende voorwaarden, de algemene verlichting van de belastingdruk die de laatste jaren is bereikt tenietdoen, hetgeen de economische groei negatief zou kunnen beïnvloeden.Het geactualiseerde programma van 2003 bevat een gedetailleerde afdeling over het te verwachten effect van de vergrijzing op de openbare financiën. Naar verwacht wordt zullen de leeftijdsgebonden uitgaven tussen 2007 en 2050 met 6,7% van het BBP stijgen. Op basis van het huidige beleid lijkt Zweden in een tamelijk goede positie te verkeren om de budgettaire kosten die de vergrijzing van de bevolking met zich meebrengt te kunnen dragen. De lange-termijnprognoses laten zien dat de bruto schuld steeds onder 60% van het BBP zal blijven en dat de gecorrigeerde brutoschuld tot dichtbij nul zal afnemen. Dit is grotendeels te wijten aan de hervorming van het pensioenstelsel en de middellange-termijnstrategie om terug te keren naar een structureel overschot van 2% van het BBP. Niettemin moet de stijging van de uitgaven aan gezondheidszorg, met inbegrip van de transfers in verband met slechte gezondheid, worden aangepakt aangezien er in de actualisering op wordt gewezen dat nieuwe maatregelen noodzakelijk zijn om de doelstelling om het aantal dagen ziekteverzuim te halveren, te bereiken. Bovendien moet volgens de analyse van de Commissie het middellange-termijndoel worden bereikt; indien dit niet gebeurt kunnen op zeer lange termijn begrotingsonevenwichtigheden ontstaan. Tevens blijken, zoals in de globale richtsnoeren voor het economisch beleid wordt gesteld, "meer inspanningen [...] nodig om de stimulansen om te gaan werken verder te verbeteren, vooral omdat Zweden nog steeds de hoogste totale belastingdruk in de EU heeft en vanuit internationaal perspectief over vrij royale uitkeringsstelsels beschikt".De inflatie in Zweden is recent gedaald, nadat deze door tijdelijke factoren begin 2003 vrij hoog was geweest. Naar verwacht wordt zullen begin 2004 voor het grootste deel van de arbeidsmarkt nieuwe loonafspraken worden bereikt. Tot dusverre lijkt het erop dat de verhogingen matig zullen blijven, wat ten dele verband houdt met de weinig gunstige ontwikkeling van de arbeidsmarkt.In het voorbije jaar waren de ontwikkelingen in het obligatierendement in Zweden in de lijn van de tendens op de internationale obligatiemarkten. In het geactualiseerde programma van 2003 staat dat thans niet wordt overwogen de kroon in het WKM-II te brengen. In vergelijking met de ontwikkelingen in de voorgaande jaren bleef de kroon in 2002 en 2003 vrij stabiel.Om een houdbare economische groei te bereiken, worden structurele maatregelen uitgevoerd ter versterking van de aanbodzijde van de economie. Een aantal geplande maatregelen zou echter ongunstige gevolgen voor het arbeidsaanbod kunnen hebben. In dit verband is de programmastrategie in overeenstemming met de globale richtsnoeren voor het economische beleid. Voorrang dient te worden gegeven aan de voltooiing van de belastinghervorming en de inspanningen om de belangrijkste beleidsdoelstellingen te bereiken die zijn gericht op ontwikkeling van de werkgelegenheid, vermindering van het aantal ontvangers van sociale uitkeringen en ziekteverzuimdagen, in het kader van gezonde overheidsfinanciën.Op grond van deze evaluatie heeft de Commissie de aangehechte aanbeveling voor een advies van de Raad over het geactualiseerde convergentieprogramma van Zweden vastgesteld. Zij zal deze aanbeveling doen toekomen aan de Raad.Aanbeveling voor een ADVIES VAN DE RAAD overeenkomstig artikel 9, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raadvan 7 juli 1997 over het geactualiseerde convergentieprogramma van Zweden voor de periode 2003-2006DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Verordening (EG) nr. 1466/97 van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid [5], en met name op artikel 9, lid 3,[5]   PB L 209 van 2.8.1997.Gezien de aanbeveling van de Commissie,Na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité,HEEFT HET VOLGENDE ADVIES UITGEBRACHT:Op [20 januari 2004] heeft de Raad het geactualiseerde convergentieprogramma van Zweden voor de periode 2003-2006 besproken. Het geactualiseerde programma voldoet in grote lijnen aan de voorschriften van de "gedragscode" betreffende de inhoud en presentatie van de stabiliteits- en convergentieprogramma's.De begrotingssituatie die de grondslag van het geactualiseerde programma vormt is gebaseerd op voortzetting van het middellange-termijndoel van een begrotingsoverschot van gemiddeld 2% van het BBP over de cyclus, dat het mogelijk moet maken de verwachte budgettaire gevolgen van de vergrijzing op te vangen en de houdbaarheid van de openbare financiën op de lange termijn te garanderen. De geplande terugkeer naar een begrotingsoverschot van 2% van het BBP na 2006 stoelt hoofdzakelijk op afname van de uitgaven als percentage van het BBP vanaf 2004, die volgens de prognoses in 2003 stijgen, maar ook op afname, vanaf 2005, van de inkomsten als percentage van het BBP die naar verwachting in 2003 stijgen en in 2004 stabiel blijven.Volgens de prognoses in het geactualiseerde programma versnelt de reële groei van het BBP van 1,4% in 2003 tot 2,0% in 2004. In 2005 and 2006 zal de groei naar schatting 2,6% respectievelijk 2,5% bedragen. Naar verwachting zal de groei van de werkgelegenheid van 0,1% in 2004 aantrekken tot 0,7% in 2005 en 2006. Volgens de prognoses zal de inflatie (indexcijfer van de consumptieprijzen) geleidelijk stijgen van 1,3% in 2004 tot  iets meer dan 2% in 2006. Op basis van de gegevens die nu beschikbaar zijn kan ervan worden uitgegaan dat het macro-economische scenario dat aan de actualisering ten grondslag ligt realistisch is en in overeenkomt met de analyse van Commissie en met name met de najaarsprognoses.In het geactualiseerde programma wordt een begrotingsoverschot van 0,6% van het BBP in 2004 beoogd, in vergelijking met een verwacht overschot van 0,4% in 2003. Het conjunctuurgezuiverde overschot, dat door de Commissie op basis van de overeengekomen methode is berekend, vertoont een verbetering van 0,5% tot 1% van het BBP. Voor 2005 en 2006 wordt in de prognoses uitgegaan van algemene overschotten van 1,4% respectievelijk 1,9% van het BBP, dit is voor de conjunctuur gezuiverd 1,8% respectievelijk 2,3%. De schuldquote zal naar verwachting geleidelijk dalen van 51,7% in 2003 tot 48,3% in 2006.De begrotingsbeleid in het programma moet een veiligheidsmarge verschaffen die ruim genoeg is om te voorkomen dat het tekort bij normale macro-economische fluctuaties de drempel van 3% van het BBP overschrijdt. Op grond van plausibele macro-economische en budgettaire veronderstellingen dient de middellange-termijndoelstelling inzake een begrotingsevenwicht of -overschot tijdens de gehele programmaperiode in acht te worden genomen.Niettemin wordt op basis van de analyse van de Commissie en de ramingen in het geactualiseerde programma van 2003 verwacht dat de conjunctuurgezuiverde begrotingspositie een overschot zal vertonen doch onder het streefcijfer van 2% in de jaren tot 2005 zal uitkomen. Dat komt omdat de aanzienlijke fiscale stimulans in 2002 slechts gedeeltelijk wordt teruggeschroefd in de volgende jaren. Een stringente controle op de uitgaven blijft derhalve noodzakelijk, hetgeen in de eerste plaats betekent dat het voor 2004 vastgestelde plafond en de uitgavenplannen voor 2005 en 2006 in acht moeten worden genomen.Op basis van het huidige beleid moet Zweden in staat zijn de begrotingskosten van de vergrijzing te dragen. Niettemin moet de stijging van de uitgaven aan gezondheidszorg, met inbegrip van de transfers in verband met slechte gezondheid, worden aangepakt aangezien er in het geactualiseerde programma op wordt gewezen dat nieuwe maatregelen noodzakelijk zijn om de doelstelling om het aantal ziekteverzuimdagen te halveren, te bereiken. Bovendien moet volgens de analyse van de Commissie het middellange-termijndoel worden bereikt; indien dit niet gebeurt kunnen op zeer lange termijn begrotingsonevenwichtigheden ontstaan.Het economisch beleid zoals dat blijkt uit het geactualiseerde programma is grotendeels in overeenstemming met de aanbevelingen in de globale richtsnoeren voor het economisch beleid. Een aantal geplande maatregelen zou echter ongunstige gevolgen voor het arbeidsaanbod kunnen hebben. Voorrang dient te worden gegeven aan de voltooiing van de belastinghervorming en de inspanningen om de belangrijkste beleidsdoelstellingen te bereiken die zijn gericht op ontwikkeling van de werkgelegenheid, vermindering van het aantal ontvangers van sociale uitkeringen en ziekteverzuimdagen, in het kader van gezonde overheidsfinanciën.


Avis juridique important

|

52001SC1181

Aanbeveling voor een besluit van de Raad waarbij de Commissie wordt gemachtigd om namens de Europese Gemeenschap, met de bevoegde instanties van de Raad van Europa, te onderhandelen over een ontwerp-verdrag betreffende informatie en juridische samenwerking inzake diensten van de informatiemaatschappij  /* COM/2001/1181 def. */

Aanbeveling voor een BESLUIT VAN DE RAAD waarbij de Commissie wordt gemachtigd om namens de Europese Gemeenschap, met de bevoegde instanties van de Raad van Europa, te onderhandelen over een ontwerp-verdrag betreffende informatie en juridische samenwerking inzake diensten van de informatiemaatschappij(door de Commissie ingediend)TOELICHTING1. In de loop van het jaar 2001 zal het Comité van ministers van de Raad van Europa worden gevraagd een ontwerp-verdrag betreffende informatie en juridische samenwerking inzake diensten van de informatiemaatschappij dat gebaseerd is op Richtlijn 98/48/EG [1], te bestuderen en goed te keuren.[1]  Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad 98/48/EG van 20 juli 1998 tot wijziging van Richtlijn 98/34/EG betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften. Sinds deze wijziging is Richtlijn 98/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 getiteld: Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften en regels betreffende de informatiemaatschappij.2. Bij deze richtlijn is, door uitbreiding van het toepassingsgebied van Richtlijn 98/34/EG (betreffende producten), een systeem ingesteld van voorafgaande kennisgeving en bestuurlijke samenwerking tussen de lidstaten van de Europese Unie betreffende ontwerpen van nationale voorschriften die specifiek diensten van de informatiemaatschappij beogen (met andere woorden diensten die op afstand, langs elektronische weg en op individueel verzoek worden geleverd). Deze richtlijn die sinds augustus 1999 van kracht is, vormt tot dusver een doeltreffend mechanisme voor voorafgaande informatie en bestuurlijk overleg in een regelgevende context - die van on-linediensten - die in volle ontwikkeling is en die betrekking heeft op activiteiten met een uitgesproken grensoverschrijdend karakter.3. Doel van het verdrag van de Raad van Europa is, op basis van Richtlijn 98/34/EG, zoals gewijzigd bij Richtlijn 98/48/EG, met betrekking tot doorzichtigheid van de regels op het gebied van diensten van de informatiemaatschappij, een systeem van voorafgaande informatie en open samenwerking met een groot aantal deelnemende landen in te stellen, dat echter tegelijkertijd aan de context van de Raad van Europa is aangepast. Met name zou het door het verdrag beoogde systeem flexibeler moeten zijn dan het systeem waarin de EG-richtlijn voorziet, aangezien beide weliswaar op hetzelfde onderwerp betrekking hebben maar de verplichting tot voorafgaande kennisgeving van de ontwerpen van voorschriften niet van een staus-quoperiode vergezeld zou gaan.4. De Europese Gemeenschap en haar lidstaten hebben er belang bij om bij een dergelijk verdrag partij te zijn omdat ze dankzij het beoogde systeem regelmatig op de hoogte zouden worden gehouden van de regelgevingsinitiatieven die in andere landen in voorbereiding zijn en vervolgens eventueel opmerkingen kunnen maken over de ontwerpen die ernstige juridische en economische gevolgen in de on-linecontext zouden kunnen hebben, met name uit het oogpunt van de uitoefening van de vrijheden en de grondrechten (bijvoorbeeld voor communautaire onderdanen of ondernemingen die in derde landen werken).5. Een dergelijke deelname zou in de praktijk gebaseerd zijn op de operationele voorzieningen die sinds 1983 zijn ingevoerd bij Richtlijn 83/189/EEG (herhaaldelijk gewijzigd en vervolgens gecodificeerd bij Richtlijn 98/34/EG). Met name om de interne procedures van de Europese Gemeenschap maximaal te vereenvoudigen, zou de Commissie aan de Raad van Europa de kennisgevingen inzake diensten toesturen die zij reeds van elke lidstaat ontvangt en die zij in het kader van Richtlijn 98/34/EG naar de overige 14 lidstaten doorstuurt. Op die manier zal de Gemeenschap ervoor moeten zorgen dat het parallellisme tussen het toepassingsgebied van het toekomstige verdrag en dat van Richtlijn 98/34/EG bewaard blijft met betrekking tot de ontwerpen van nationale voorschriften die specifiek diensten van de informatiemaatschappij beogen, meer bepaald teneinde de belasting die reeds op de autoriteiten van de lidstaten rust krachtens Richtlijn 98/34/EG, zoals gewijzigd bij Richtlijn 98/48/EG, niet met bijkomende belastingen te verzwaren. De Gemeenschap zal er bovendien voor zorgen dat elk land dat partij is bij het verdrag kennis geeft van de ontwerpen van voorschriften die op alle institutionele niveau van het land - federaal of regionaal - worden opgesteld, zodat de doelstelling van het verdrag daadwerkelijk wordt verwezenlijkt.AANBEVELING6. Derhalve wordt de Raad aanbevolen te besluiten:- de Commissie te machtigen om met de Raad van Europa te onderhandelen over een Europees ontwerp-verdrag betreffende informatie en juridische samenwerking inzake diensten van de informatiemaatschappij. De Commissie zal deze onderhandelingen voeren in overleg met het speciaal comité dat door de Raad zal worden aangewezen om haar bij deze taak in overeenstemming met de bijgevoegde onderhandelingsrichtsnoeren bij te staan;- de Commissie te belasten met de coördinatie met de lidstaten ter plaatse, teneinde de doeltreffendheid van de onderhandelingspositie van de Gemeenschap te waarborgen.BIJLAGE: ONDERHANDELINGSRICHTSNOEREN1. Doel van de onderhandelingen is ervoor te zorgen dat dankzij het verdrag van de Raad van Europa betreffende informatie en juridische samenwerking inzake diensten van de informatiemaatschappij op het genoemde gebied een verplicht systeem van voorafgaande informatie over voorschriften (zonder status-quoperiode) en een mechanisme voor regelmatige bestuurlijke samenwerking met derde landen kan worden ingevoerd, naar het model van Richtlijn 98/34/EG, zoals gewijzigd bij Richtlijn 98/48/EG.2. Bij de besprekingen met de Raad van Europa moet de Commissie ervoor zorgen dat meer bepaald:- het parallellisme tussen het toepassingsgebied van het toekomstige verdrag en dat van Richtlijn 98/34/EG bewaard blijft met betrekking tot de ontwerpen van nationale regels die specifiek diensten van de informatiemaatschappij beogen, meer bepaald teneinde de belasting die reeds op de autoriteiten van de lidstaten rust krachtens Richtlijn 98/34/EG, zoals gewijzigd bij Richtlijn 98/48/EG, niet met bijkomende belastingen te verzwaren;- dat het verdrag ten volle rekening houdt met de specifieke kenmerken van de Europese Gemeenschap en de Gemeenschap als verdragsluitende partij in staat stelt ten volle deel te nemen aan het besluitvormingsproces waarin het verdrag voorziet.FINANCIEEL MEMORANDUM1. Benaming van de actieAanbeveling voor een besluit van de Raad waarbij de Commissie wordt gemachtigd om te onderhandelen over een ontwerp-verdrag van de Raad van Europa betreffende informatie en juridische samenwerking inzake diensten van de informatiemaatschappij2. BegrotingsonderdeelA-110 Ambtenaren en tijdelijke functionarissen die een op de lijst van het aantal ambten voorkomend ambt bekledenA-50 Informatica3. RechtsgrondArtikel 133 van het EG-Verdrag4. Omschrijving van de maatregel4.1 Algemeen doelHet toekomstige bovengenoemde verdrag is bedoeld om binnen de Raad van Europa een mechanisme voor transparantie voor nationale ontwerpen van voorschriften inzake diensten van de informatiemaatschappij in te stellen dat grotendeels gebaseerd is op Richtlijn 98/48/EG.Deze richtlijn voorziet, door uitbreiding van het toepassingsgebied van Richtlijn 98/34/EG (betreffende producten), in voorafgaande kennisgeving van ontwerpen van voorschriften die specifiek diensten van de informatiemaatschappij beogen van de 15 lidstaten van de Europese Unie (m.a.w. diensten die op afstand, langs elektronische weg en op individueel verzoek worden geleverd, ofwel interactieve on-lineactiviteiten). Overeenkomstig de richtlijn gaat na deze kennisgeving een status-quoperiode (van ten minste drie maanden) in, tijdens dewelke het ontwerp waarvan kennis is gegeven op nationaal niveau niet mag worden goedgekeurd.Het is de bedoeling dat het door het ontwerp-verdrag van de Raad van Europa beoogde mechanisme op een ruimere geografische schaal maar op minder beperkende wijze (voorafgaande kennisgeving maar zonder status-quoperiode) het systeem overneemt dat op EG-niveau al door Richtlijn 98/48/EG betreffende diensten van de informatiemaatschappij, is ingevoerd.De Commissie beveelt de Raad aan te besluiten de Commissie te machtigen om over het bovengenoemde verdrag te onderhandelen, aangezien de communautaire deelname aan een dergelijk internationaal systeem van bestuurlijke samenwerking voor de Commissie en de 15 EG-lidstaten het grote voordeel zou bieden dat zij systematisch kunnen beschikken over voorafgaande informatie over regelgevingsinitiatieven die in derde landen in voorbereiding zijn (en bovendien opmerkingen over de ontvangen ontwerpen kunnen formuleren) op het gebied van de diensten van de informatiemaatschappij, een gebied waarop de regelgeving in volle ontwikkeling is en dat grensoverschrijdend aanzienlijke gevolgen heeft.4.2 Looptijd, vernieuwing of verlengingHet verdrag voorziet niet in een tijdsbeperking wat de toepassing ervan betreft. Het laat wel de mogelijkheid van een latere wijziging van het toepassingsgebied open.5. Indeling van uitgaven en ontvangsten5.1 Niet-verplichte uitgaven5.2 Niet-gesplitste kredieten6. Aard van uitgaven en ontvangstenVolledig gefinancierd.7. Gevolgen voor het personeelsbestand en de huishoudelijke uitgaven7.1. Gevolgen voor de personele middelen>RUIMTE VOOR DE TABEL>Het overbrengen en ontvangen van ontwerpen van voorschriften tussen de Commissie en het Secretariaat van de Raad van Europa zal gebeuren in het kader van de bestuurlijke voorzieningen van Richtlijn 98/34/EG die op EG-niveau al sinds 1983 operationeel zijn.Normaal gezien kunnen van derde landen circa 60 ontwerpen per jaar worden verwacht.DG Ondernemingen zal moeten zorgen voor:- de coördinatie van de analyse van de ontwerpen door de andere betrokken diensten van de Commissie (hoofdzakelijk DG Informatiemaatschappij en DG Interne markt);- de coördinatie van de opmerkingen over de teksten van derde landen en van de opmerkingen van derde landen over de teksten van de lidstaten of van de Gemeenschap;- het beheer van de databank en de overbrenging van de berichten.In het voor deze activiteit vereiste personeel zal worden voorzien door herschikking ten laste van DG Ondernemingen.7.2 Algemene financiële gevolgen in verband met de personele middelen>RUIMTE VOOR DE TABEL>De bedragen stemmen overeen met de totale uitgaven gedurende 12 maanden.7.3 Andere huishoudelijke uitgaven die uit de actie voortvloeien>RUIMTE VOOR DE TABEL>De bedragen stemmen overeen met de totale uitgaven gedurende 12 maanden.I. Jaartotaal (7.2 + 7.3)II. Duur van de actieIII. Totale kosten van de actie (I x II)  //  EUR 171 000OnbepaaldTwee soorten huishoudelijke uitgaven zullen worden verhoogd:7.3.1. VertaalkostenAan de Commissie zullen diverse teksten worden medegedeeld, aangezien dit gebied voortdurend evolueert. Er wordt uitgegaan van gemiddeld 60 kennisgevingen per jaar. In circa 10% van de gevallen zal een vertaling moeten worden gevraagd.Als de teksten gemiddeld een tiental bladzijden tellen, kunnen tussen 60 en 100 te vertalen bladzijden per jaar worden verwacht, wat overeenkomt met een jaarlijks bedrag van 4 000 euro (100 bladzijden à 40 euro/bladzijde). Dit bedrag moet uit de aan DG ENTR toegewezen middelen worden gefinancierd.7.3.2. InformaticakostenEr zal een applicatie moeten worden ingevoerd waarmee de teksten van de lidstaten van de Gemeenschap naar de Raad van Europa kunnen worden toegezonden.De invoering van een dergelijke applicatie, die een aanpassing inhoudt van de bestaande applicatie waarmee het communautaire systeem wordt beheerd, en de operationele werking ervan zullen circa 10 werkdagen per jaar vergen, ofwel een jaarlijks bedrag van 5 000 euro (10 dagen à 500 euro/dag). Dit bedrag moet uit het informaticabudget van DG ENTR worden gefinancierd.8. Maatregelen ter bestrijding van fraudeGeen (aangezien er geen maatregelen en geen vervolgstudies zijn)9. Elementen voor kosteneffectiviteitsanalyse9.1 Specifieke en kwantificeerbare doelstellingen, doelgroepDoel van het verdrag van de Raad van Europa is de instelling op internationaal niveau van een systeem van voorafgaande informatie en samenwerking dat een aanvulling vormt op het systeem dat reeds krachtens Richtlijn 98/48 is ingesteld voor diensten van de informatiemaatschappij op communautair niveau.De potentiële geografische dekking van dit verdrag zou eerder ruim zijn aangezien het zou worden opengesteld voor een groot aantal landen, namelijk de 41 lidstaten van de Raad van Europa, maar daarnaast ook voor de Europese Gemeenschap, voor de landen die geen partij zijn bij het verdrag, maar aan de opstelling ervan hebben meegewerkt en voor alle andere lidstaten die vervolgens zouden worden uitgenodigd om zich bij het verdrag aan te sluiten.9.2 Motivering van de maatregelDe Europese Gemeenschap en haar lidstaten hebben er belang bij om bij een dergelijk verdrag partij te zijn, omdat het beoogde systeem ze in staat zou stellen regelmatig geïnformeerd te worden over regelgevingsinitiatieven die in andere landen in voorbereiding zijn en vervolgens eventueel opmerkingen te formuleren over de ontwerpen die ernstige juridische en economische gevolgen kunnen hebben in de on-linecontext, met name in verband met de uitoefening van de vrijheden en grondrechten (bijvoorbeeld door communautaire onderdanen of ondernemingen die in derde landen werken).Momenteel bestaat er namelijk helemaal geen dergelijk mechanisme voor regelmatige informatie op dit gebied dat steeds belangrijker wordt.9.3 Follow-up en evaluatie van de maatregelEen dergelijke deelname zou in de praktijk gebaseerd zijn op de operationele maatregelen die sinds 1983 zijn ingevoerd bij Richtlijn 83/189/EEG (herhaaldelijk gewijzigd en vervolgens gecodificeerd bij Richtlijn 98/34/EG).Met name om de interne procedures van de Europese Gemeenschap zoveel mogelijk te vereenvoudigen, zou de Commissie aan de Raad van Europa eveneens de kennisgevingen inzake diensten toesturen die zij reeds van elke lidstaat ontvangt en die zij naar de overige 14 lidstaten in het kader van Richtlijn 98/34/EG doorstuurt.Het verdrag zou tenslotte een eenvoudig maar nuttig hulpmiddel vormen bij de beoordeling van de ontwikkeling van de regelgeving, alsmede een instrument voor bestuurlijke samenwerking op het gebied van on-lineactiviteiten, een gebied dat in volle ontwikkeling is.


Avis juridique important

|

32003H0054

Aanbeveling van de Raad van 2 december 2002 inzake de preventie van roken en initiatieven ter verbetering van de bestrĳding van het tabaksgebruik

Publicatieblad Nr. L 022 van 25/01/2003 blz. 0031 - 0034

Aanbeveling van de Raadvan 2 december 2002inzake de preventie van roken en initiatieven ter verbetering van de bestrijding van het tabaksgebruik(2003/54/EG)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 152, lid 4, tweede alinea,Gezien het voorstel van de Commissie(1),Overwegende hetgeen volgt:(1) Artikel 152 van het Verdrag bepaalt dat het optreden van de Gemeenschap, dat een aanvulling vormt op het nationale beleid, gericht dient te zijn op verbetering van de volksgezondheid, preventie van ziekten en aandoeningen bij de mens en het wegnemen van bronnen van gevaar voor de menselijke gezondheid.(2) De resolutie van de Raad en de ministers van Volksgezondheid van de lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, van 18 juli 1989 betreffende het rookverbod in publieksruimtes(2) bood de lidstaten richtsnoeren voor de bescherming van niet-rokers tegen omgevingstabaksrook. In aansluiting op het verslag van de Commissie over de maatregelen van de lidstaten naar aanleiding van dit initiatief(3) versterkt onderhavige aanbeveling deze bescherming en stelt zij de bijzonder kwetsbare groepen vast.(3) In de resolutie van de Raad van 26 november 1996 betreffende de terugdringing van het roken in de Europese Gemeenschap(4) wordt erkend dat er een doeltreffende strategie ontwikkeld moet worden om het tabaksgebruik te beperken en dat die een aantal van de in deze aanbeveling naar voren gebrachte aspecten moet omvatten.(4) In de conclusies van de Raad van 18 november 1999 over de terugdringing van het tabaksgebruik(5) wordt erop gewezen dat een totaalstrategie moet worden ontwikkeld die enkele van de in deze aanbeveling uiteengezette maatregelen ter bescherming van minderjarigen bevat (voorschriften voor verkoopvoorwaarden, elektronische verkoop en verkoopautomaten).(5) In de resolutie van de Raad van 29 juni 2000 over gezondheidbepalende factoren(6) wordt nota genomen van de resultaten van de debatten tijdens de Europese Conferentie over gezondheidsbepalende factoren in de Europese Unie gehouden in Évora op 15 en 16 maart 2000, waarin bijzonder nadruk werd gelegd op o.a. tabak en waarin een reeks praktische, doelgerichte maatregelen werd voorgesteld om de uitdagingen in die sectoren het hoofd te bieden.(6) De aanbevolen acties zijn noodzakelijk omdat elk jaar in de Europese Gemeenschap 500000 mensen aan de gevolgen van roken sterven en het aantal kinderen en jongeren dat gaat roken, zorgwekkend toeneemt. Roken is schadelijk voor de gezondheid. Rokers raken verslaafd aan nicotine en krijgen ziekten en aandoeningen die tot de dood en arbeidsongeschiktheid leiden, zoals longkanker, kanker aan andere organen, ischemische hartziekten, andere aandoeningen aan de bloedsomloop en aandoeningen aan het ademhalingsstelsel, zoals emfyseem.(7) Preventie van roken en bestrijding van tabaksgebruik zijn inmiddels prioritaire doelstellingen van het volksgezondheidsbeleid van de lidstaten en de Europese Gemeenschap. Roken is desondanks nog steeds de voornaamste vermijdbare doodsoorzaak in de Europese Unie en de vorderingen bij de terugdringing van het tabaksgebruik en het roken zijn tot nu toe teleurstellend. Bovendien stimuleren reclame-, marketing- en promotiestrategieën van de tabaksindustrie het tabaksgebruik, waardoor de reeds hoge sterfte en morbiditeit als gevolg van het gebruik van tabaksproducten nog verder stijgt. Enkele van deze strategieën lijken zich te richten op schoolgaande jongeren ter vervanging van het grote aantal rokers dat jaarlijks sterft. Er is namelijk vastgesteld dat 60 % van de rokers begint te roken beneden de 13 jaar en 90 % beneden de 18 jaar.(8) Met het programma "Europa tegen kanker"(7) wil de Europese Gemeenschap onder meer de gezondheid van haar burgers verbeteren door het aantal gevallen van kanker en andere met roken verband houdende ziekten omlaag te brengen.(9) Richtlijn 2001/37/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juni 2001 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de productie, de presentatie en de verkoop van tabaksproducten(8) en het voorstel voor een richtlijn inzake de reclame voor tabaksproducten en de sponsoring op dat gebied(9), die betrekking hebben op de bestrijding van tabaksgebruik in het kader van de voltooiing en consolidering van de interne markt en het wegnemen van knelpunten die een soepele functionering hiervan verhinderen, gaan uit van een hoog niveau van bescherming van de volksgezondheid.(10) Enkele maatregelen die deel zouden moeten uitmaken van een alomvattend beleid ter bestrijding van het tabaksgebruik, zoals het verbod op bordreclame, affichereclame en bioscoopreclame, kunnen op grond van de internemarktvoorschriften vooralsnog niet in een afzonderlijke regeling voor tabaksproducten worden geharmoniseerd.(11) Het bovenstaande wijst erop dat een alomvattende aanpak van de bestrijding van roken nodig is om de ziekten in de Gemeenschap die het gevolg zijn van roken, terug te dringen.(12) Het is van essentieel belang dat in het kader van een alomvattend beleid ter bestrijding van tabaksgebruik maatregelen worden genomen die met name ten doel hebben de vraag naar tabaksproducten bij kinderen en jongeren te verminderen. Deze maatregelen kunnen acties omvatten ter beperking van het aanbod van tabak aan kinderen en jongeren en waarbij bepaalde vormen van reclame-, marketing- en promotiestrategieën voor tabaksproducten worden verboden, waarbij men er rekening mee moet houden dat zulke strategieën ook impact hebben op andere leeftijdsgroepen.(13) Bepaalde vormen van verkoop en distributie van tabaksproducten bevorderen de toegang van kinderen en jongeren tot deze producten en dienen daarom door de lidstaten te worden gereglementeerd.(14) Omdat zowel gebruikers als niet-gebruikers de verkoopautomaten zien, mag daar alleen reclame op voorkomen die strikt noodzakelijk is om aan te duiden welke producten worden verkocht.(15) Twee andere belangrijke maatregelen op het niveau van de Europese Gemeenschap hebben betrekking op reclame en sponsoring van tabaksproducten. Richtlijn 89/552/EEG van de Raad van 3 oktober betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake de uitoefening van televisieomroepactiviteiten(10) verbiedt alle vormen van televisiereclame voor tabaksproducten en bepaalt dat televisieprogramma's niet door natuurlijke of rechtspersonen mogen worden gesponsord die als hoofdactiviteit tabaksproducten produceren of verkopen. Het huidige voorstel voor een richtlijn inzake reclame voor en sponsoring van tabaksproducten verbiedt ook tabaksreclame in de pers, andere gedrukte publicaties, op de radio en via de diensten van de informatiemaatschappij en sponsoring door tabaksproducenten van radioprogramma's en evenementen waarbij verscheidene lidstaten betrokken zijn of die op andere wijze grensoverschrijdende effecten hebben.(16) Deze aanbeveling heeft betrekking op andere vormen van reclame-, marketing- en promotiemethoden van de tabaksindustrie die kinderen en jongeren kunnen bereiken. Deze methoden omvatten het gebruik van merknamen van tabak op andere producten dan tabak of voor diensten (merkextensie) en/of op kleding ("merchandising"), het gebruik van promotieartikelen (zoals asbakken, aanstekers, parasols e.d.) en monsters tabak, het gebruik van en reclame voor verkoopbevordering (zoals kortingen, geschenken, premies of het bieden van de mogelijkheid om deel te nemen aan promotionele prijsvragen of kansspelen), het gebruik van reclameborden, affiches en andere reclametechnieken voor binnen en buiten (zoals reclame op verkoopautomaten van tabak), bioscoopreclame voor tabak en alle andere vormen van reclame en sponsoring of methoden om direct of indirect tabaksproducten aan te prijzen. De autoriteiten van de lidstaten dienen dan ook passende wettelijke en/of bestuursrechtelijke maatregelen te nemen om, in overeenstemming met hun nationale grondwet of grondwettelijke beginselen, specifiek een verbod in te stellen op deze activiteiten, die een middel zijn om tabaksproducten te promoten en het reeds bestaande verbod op reclame in bepaalde media te omzeilen.(17) De Wereldgezondheidsorganisatie en de Wereldbank raden landen aan om alle vormen van reclame en promotie voor tabak te verbieden. Als slechts enkele vormen van directe reclame voor tabak verboden worden, gebruikt de tabaksindustrie vaak haar reclame-uitgaven voor marketing-, sponsoring- en promotiestrategieën en zoekt zij naar nieuwe en indirecte manieren om tabaksproducten te promoten, vooral bij jongeren. Zij is daarin zeer vindingrijk. Hierdoor kan het effect van het gedeeltelijke reclameverbod op het tabaksgebruik gering zijn. Bovendien heeft de Wereldbank geconcludeerd dat reclame tot een hogere sigarettenconsumptie leidt en dat wetgeving die reclame verbiedt, de consumptie vermindert, mits dit verbod voor alle media en elk gebruik van merknamen en logo's geldt. Een geringere sigarettenconsumptie zou direct zowel op de korte als op de lange termijn de volksgezondheid ten goede komen. Informatie over de totale uitgaven van de tabaksindustrie aan de promotie van tabaksproducten is daarom een belangrijk vereiste om na te gaan of het beleid ter bestrijding van het tabaksverbruik vanuit het oogpunt van de volksgezondheid effectief is. Met deze informatie kan worden vastgesteld of de opgelegde restricties worden omzeild, vooral door budgetten naar nieuwe of nog niet aan restricties gebonden vormen van promotie te sluizen. De tabaksindustrie zou moeten worden verplicht om regelmatig deze uitgaven op te geven.(18) Gelet op de risico's die aan passief roken verbonden zijn, zouden de lidstaten zich tot doel moeten stellen rokers en niet-rokers te beschermen tegen omgevingstabaksrook.(19) De lidstaten moeten doorgaan met het uitwerken van strategieën en maatregelen om roken te bestrijden, zoals intensivering van gezondheidseducatieprogramma's om de mensen beter te doen begrijpen wat de risico's van roken zijn, en de uitvoering van andere preventieprogramma's om roken te ontmoedigen.(20) Een groot aantal onderwerpen in de kaderovereenkomst inzake de bestrijding van het tabaksgebruik van de Wereldgezondheidsorganisatie waarover thans wordt onderhandeld, is in deze aanbeveling opgenomen. Het is daarom van belang dat de maatregelen in deze aanbeveling in overeenstemming zijn met de ontwerp-kaderovereenkomst waarover nu wordt onderhandeld,BEVEELT DE LIDSTATEN AAN:1. Passende wettelijke en/of bestuursrechtelijke maatregelen te nemen overeenkomstig hun nationale praktijken en voorwaarden om de tabaksverkoop aan kinderen en jongeren te voorkomen, waaronder:a) invoering van de verplichting voor tabaksverkopers om vast te stellen of de kopers van tabaksproducten de vereiste leeftijd hebben als de nationale wetgeving een minimumleeftijd voorschrijft;b) verwijdering van tabaksproducten uit de zelfbedieningsschappen van verkooppunten;c) beperking van de toegang tot verkoopautomaten door deze automaten in ruimtes te plaatsen waar alleen personen mogen komen die de vereiste leeftijd hebben om tabaksproducten te kopen, als de nationale wetgeving een minimumleeftijd voorschrijft, dan wel een andere vorm van regulering van de toegang tot producten die via dergelijke automaten worden verkocht indien deze even doeltreffend is;d) beperking van op de eindverbruiker gerichte tabaksverkoop op afstand, bijvoorbeeld via internet, tot volwassenen door gebruikmaking van passende technische middelen;e) een verbod op de verkoop van snoep en speelgoed die voor kinderen zijn bedoeld en geproduceerd worden met de duidelijke bedoeling dat het product en/of de verpakking op een tabaksproduct lijken;f) verbod op de verkoop van sigaretten per stuk of in pakjes met minder dan 19 stuks.2. Passende wettelijke en/of bestuursrechtelijke maatregelen te nemen om, overeenkomstig hun nationale grondwet of grondwettelijke beginselen, de volgende vormen van reclame en promotie te verbieden:a) het gebruik van merknamen van tabak voor andere producten dan tabak of voor diensten;b) het gebruik van promotieartikelen (asbakken, aanstekers, parasols enz.) en monsters tabak;c) het gebruik van en reclame voor verkoopbevordering, zoals kortingen, geschenken, premies of het bieden van de mogelijkheid om deel te nemen aan promotionele prijsvragen of kansspelen;d) het gebruik van reclameborden, affiches en andere reclametechnieken voor binnen en buiten (zoals reclame op verkoopautomaten van tabak);e) het gebruik van bioscoopreclame, enf) andere vormen van reclame, sponsoring of methoden om direct of indirect tabaksproducten aan te prijzen.3. Passende maatregelen te nemen, door het invoeren van wetgeving of andere methoden die met de nationale praktijken en voorwaarden in overeenstemming zijn, om de producenten, importeurs en groothandelaren in tabaksproducten en in producten en diensten met hetzelfde handelsmerk als tabaksproducten te verplichten de lidstaten informatie te verstrekken over hun uitgaven aan niet door de nationale of communautaire wetgeving verboden reclame, marketing, sponsoring en promotiecampagnes.4. Op het juiste niveau bij de overheid en in de samenleving en overeenkomstig de nationale praktijken en voorwaarden wetgeving en/of andere afdoende maatregelen uit te voeren die bescherming bieden tegen blootstelling aan omgevingstabaksrook op binnen gebouwen gelegen werkplekken, in openbare ruimtes en in het openbaar vervoer. De aandacht moet in eerste instantie uitgaan naar onder meer onderwijsinstellingen, instellingen voor gezondheidszorg en voorzieningen voor kinderen.5. De ontwikkeling van strategieën en maatregelen tot terugdringing van het roken voort te zetten, bijvoorbeeld intensivering van de algemene gezondheidseducatie, met name in scholen, en algemene programma's om initieel gebruik van tabaksproducten te ontmoedigen en tabaksverslaving te overwinnen.6. Ten volle gebruik te maken van de bijdrage die de jongeren kunnen leveren tot beleidsmaatregelen en acties in verband met de gezondheid van de jeugd, meer bepaald op het gebied van voorlichting; voorts specifieke activiteiten aan te moedigen die door jongeren worden ondernomen, gepland, uitgevoerd en geëvalueerd.7. Passende prijsmaatregelen tegen tabaksproducten te nemen en uit te voeren om tabaksgebruik te ontmoedigen.8. Alle passende en noodzakelijke procedures toe te passen om de naleving van de in deze aanbeveling genoemde maatregelen te controleren.9. De Commissie om de twee jaar in kennis te stellen van de naar aanleiding van deze aanbeveling genomen maatregelen,VERZOEKT DE COMMISSIE:1. De ontwikkelingen en maatregelen in de lidstaten en op communautair niveau te volgen en te beoordelen.2. Uiterlijk een jaar na ontvangst van de door de lidstaten overeenkomstig deze aanbeveling verstrekte informatie aan de hand van die informatie verslag uit te brengen over de tenuitvoerlegging van deze maatregelen.3. Na te gaan in hoeverre de in deze aanbeveling neergelegde maatregelen doeltreffend zijn en te bezien of verdere maatregelen noodzakelijk zijn, met name indien er ten aanzien van de interne markt verschillen worden geconstateerd op gebieden die onder deze aanbeveling vallen.Gedaan te Brussel, 2 december 2002.Voor de RaadDe voorzitterB. Bendtsen(1) Voorstel ingediend op 18 juni 2002 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad).(2) PB C 189 van 26.7.1989, blz. 1.(3) COM(96) 573 def.(4) PB C 374 van 11.12.1996, blz. 4.(5) PB C 86 van 24.3.2000, blz. 4.(6) PB C 218 van 31.7.2000, blz. 8.(7) PB L 95 van 16.4.1996, blz. 9.(8) PB L 194 van 18.7.2001, blz. 26.(9) PB C 270 van 25.9.2001, blz. 97.(10) PB L 298 van 17.10.1989, blz. 23.