Avis juridique important

|

31986H0665

86/665/EEG: Aanbeveling van de Raad van 22 december 1986 betreffende standaardisering van de informatie in bestaande hotels

Publicatieblad Nr. L 384 van 31/12/1986 blz. 0054 - 0059

AANBEVELING VAN DE RAAD van 22 december 1986  betreffende standaardisering van de informatie in bestaande hotels (86/665/EEG)DE  RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op  artikel 235, Gelet op het voorstel van de Commissie(1), Gezien het advies van het Europese Parlement(2), Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité(3), Overwegende dat de Gemeenschap ingevolge artikel 2 van het Verdrag met name tot taak heeft om de  harmonische ontwikkeling van de economische activiteit binnen de gehele Gemeenschap, alsmede een  gestadige en evenwichtige expansie en nauwere betrekkingen tussen de in de Gemeenschap verenigde  Staten te bevorderen; dat het toerisme aan de verwezenlijking van deze doelstellingen kan  bijdragen; Overwegende dat de Raad, in zijn resolutie van 10 april 1984 betreffende een communautair beleid  voor het toerisme(4), de Commissie verzoekt hem voorstellen te doen om met name het toerisme binnen  de Gemeenschap te vergemakkelijken; Overwegende dat het, om de verschillen in taal te overbruggen en rekening houdende met andere  plaatselijke gebruiken, nuttig zou zijn als de reizigers in alle landen van de Gemeenschap over  gestandaardiseerde informatie over de hotelaccomodatie, in de vorm van symbolen voor de aanwezige  voorzieningen, zouden kunnen beschikken; Overwegende dat de nationale toeristische organisaties die met de tenuitvoerlegging van het  toeristisch beleid in de Lid-Staten zijn belast, of andere bevoegde organisaties, eveneens met de  toepassing van een gestandaardiseerd informatiesysteem voor de hotels zouden moeten worden belast; Overwegende dat de meeste Lid-Staten beschikken over een systeem voor de indeling van hotels naar  comfort en aanwezige voorzieningen; dat er behalve de nationale classificatiesystemen ook  commerciële systemen zijn die door particuliere organisaties worden toegepast; dat de bestaande  nationale en commerciële classificatiesystemen onderling aanzienlijk verschillen; Overwegende dat door de uiteenlopende criteria die thans worden gehanteerd, tot op heden de  invoering van een hotelclassificatiesysteem voor de Gemeenschap moeilijk is gebleken, maar dat het  toch wenselijk is de mogelijkheid te onderzoeken om in de toekomst een dergelijk systeem uit te  werken, BEVEELT AAN: 1.dat de Lid-Staten de nationale toeristenorganisaties of andere bevoegde organisaties verzoeken in  samenwerking met de verenigingen van hotelhouders de verantwoordelijkheid voor het invoeren van het  beoogde gestandaardiseerde informatiesysteem voor hotels op zich te nemen, rekening houdende met de  in de bijlage II opgenomen symbolen; deze opdracht omvat het verzamelen, controleren en bekendmaken  van informatie over hotels overeenkomstig deze aanbeveling; 2.dat de Lid-Staten bevorderen dat deze gestandaardiseerde informatie wordt opgenomen in de  officiële hotelgidsen, indien deze bestaan; 3.dat de Lid-Staten ernaar streven dat de officiële hotelgids de in bijlage I genoemde gegevens  bevat; 4.dat de Lid-Staten ernaar streven dat de prijzen van de kamers bij de ingang van het hotel en op  de kamers worden vermeld; 5.dat de Lid-Staten, uitgaande van de in bijlage II opgenomen symbolen, alles in het werk stellen  om op nationaal niveau passende maatregelen te treffen en te doen toepassen met het oog op de  invoering van een gestandaardiseerd informatiesysteem in de bestaande hotels binnen twee jaar na de  aanname van deze aanbeveling; 6.dat de Lid-Staten de Commissie elk jaar de overeenkomstig deze aanbeveling uitgegeven officiële  hotelgids(en) toezenden; VERZOEKT de Commissie, in samenwerking met de Lid-Staten en de toeristische organisaties en/of de  vertegenwoordigers van de hotelbranche aldaar, een analyse te maken van de bestaande  hotelclassificatiesystemen en na te gaan in hoeverre het opzetten van een hotelclassificatiesysteem  op communautair niveau praktisch nut heeft en wenselijk is. Gedaan te Brussel, 22 december 1986. Voor de RaadDe VoorzitterG. SHAW (1)PB nr. C 114 van 15. 5. 1986, blz. 8.  (2)Advies uitgebracht op 12 december 1986 (nog niet bekendgemaakt in het Publikatieblad).  (3)PB nr. C 328 van 22. 12. 1986, blz. 1.  (4)PB nr. C 115 van 30. 4. 1984, blz. 1.   BIJLAGE I Suggestie voor de inhoud van de officie le hotelgids -Een inleiding over de  wijze van gebruik van de gids, met bijzondere aandacht voor de gehanteerde symbolen, de periode  gedurende welke de prijzen voor hoog-, tussen- en laagseizoen van toepassing zijn op nationale  en/of regionale basis, en met alle dienstige informatie in de landstaal en ten minste ook in twee  andere talen. -Lijsten van hotels met: -naam, adres, telefoonnummer en telexcode; -totaal aantal kamers en gegevens over de sanitaire voorzieningen in de kamers; -openingsperiode; -maximumprijs voor een tweepersoonskamer in het hoogseizoen, BTW inbegrepen; -afstand tot luchthaven, spoorwegstation, station voor rechtstreekse bus- of treinverbinding naar  de luchthaven; -de geaccepteerde krediet- of betaalkaarten; -informatie over gesproken talen; -gestandaardiseerde symbolen voor diverse voorzieningen (zie bijlage II). -Adres waar geconstateerde onjuistheden in de inhouden van de gids kunnen worden gemeld.   BIJLAGE II Gestandaardsieerde symbolen voor hotelvoorzieningen >BEGIN VAN DE GRAFIEK> <?aa8G>Gebouw met historische of architectonische waarde >EIND VAN DE GRAFIEK>>BEGIN VAN DE GRAFIEK> Gelegen in een groene omgeving >EIND VAN DE GRAFIEK>>BEGIN VAN DE GRAFIEK> Privé-parkeergelegenheid >EIND VAN DE GRAFIEK>>BEGIN VAN DE GRAFIEK> Overdekt zwembad >EIND VAN DE GRAFIEK>>BEGIN VAN DE GRAFIEK> Openluchtzwembad >EIND VAN DE GRAFIEK>>BEGIN VAN DE GRAFIEK> Tennisbaan ter plaatse of vlakbij >EIND VAN DE GRAFIEK>>BEGIN VAN DE GRAFIEK> Sauna >EIND VAN DE GRAFIEK>>BEGIN VAN DE GRAFIEK> 's Nachts toegankelijk >EIND VAN DE GRAFIEK>>BEGIN VAN DE GRAFIEK> Telex voor de gasten >EIND VAN DE GRAFIEK>>BEGIN VAN DE GRAFIEK> Lift >EIND VAN DE GRAFIEK>>BEGIN VAN DE GRAFIEK> Vergaderzaal aanwezig >EIND VAN DE GRAFIEK>>BEGIN VAN DE GRAFIEK> TV-kamer >EIND VAN DE GRAFIEK>>BEGIN VAN DE GRAFIEK> Voorzieningen voor gehandicapten >EIND VAN DE GRAFIEK>>BEGIN VAN DE GRAFIEK> Voorzieningen voor kinderen >EIND VAN DE GRAFIEK>>BEGIN VAN DE GRAFIEK> Honden toegelaten >EIND VAN DE GRAFIEK>>BEGIN VAN DE GRAFIEK> Restaurant >EIND VAN DE GRAFIEK>>BEGIN VAN DE GRAFIEK> Alleen ontbijt >EIND VAN DE GRAFIEK>>BEGIN VAN DE GRAFIEK> Alcoholische dranken verkrijgkbaar >EIND VAN DE GRAFIEK>>BEGIN VAN DE GRAFIEK> Kapsalon >EIND VAN DE GRAFIEK>>BEGIN VAN DE GRAFIEK> Stomerij en/of wasserij >EIND VAN DE GRAFIEK>>BEGIN VAN DE GRAFIEK> Bediening op de kamer >EIND VAN DE GRAFIEK>>BEGIN VAN DE GRAFIEK> Klimaatregeling op de kamer >EIND VAN DE GRAFIEK>>BEGIN VAN DE GRAFIEK> Centrale verwarming op de kamer >EIND VAN DE GRAFIEK>>BEGIN VAN DE GRAFIEK> Radio op de kamer >EIND VAN DE GRAFIEK>>BEGIN VAN DE GRAFIEK> TV op de kamer >EIND VAN DE GRAFIEK>>BEGIN VAN DE GRAFIEK> Telefon op de kamer >EIND VAN DE GRAFIEK>


title: 2013/142/EU: Aanbeveling van de Commissie van 12 maart 2013 om de verkiezingen voor het Europees Parlement democratischer en efficiënter te laten verlopen

text:
               21.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 79/29

         AANBEVELING VAN DE COMMISSIE
   van 12 maart 2013
   om de verkiezingen voor het Europees Parlement democratischer en efficiënter te laten verlopen
   (2013/142/EU)
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 292,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Artikel 10, lid 2, van het Verdrag betreffende de Europese Unie bepaalt dat de burgers op het niveau van de Unie rechtstreeks worden vertegenwoordigd in het Europees Parlement. Dit draagt ertoe bij dat democratische controle en verantwoordelijkheid plaatsvinden op het niveau waarop de beslissingen worden genomen.

               (2)

               Artikel 10, lid 3, van het Verdrag betreffende de Europese Unie bepaalt dat iedere burger het recht heeft om aan het democratisch bestel van de Unie deel te nemen en dat de besluitvorming plaatsvindt op een zo open mogelijke wijze, en zo dicht bij de burgers als mogelijk is.

               (3)

               Het Verdrag van Lissabon versterkt de rol van de burgers van de Unie als politieke actoren door te zorgen voor een sterke koppeling tussen de burgers, de uitoefening van hun politieke rechten en het democratisch bestel van de Unie.

               (4)

               Gezien de maatregelen die op EU-niveau nodig zijn om de financiële en staatsschuldcrisis aan te pakken, is het bijzonder belangrijk de democratische legitimiteit van het besluitvormingsproces van de EU te versterken en het systeem dichter bij de burgers van de Unie te brengen.

               (5)

               In de mededeling van de Commissie van 28 november 2012 getiteld „Blauwdruk voor een hechte economische en monetaire unie — Aanzet tot een Europees debat” (1) werd onderstreept dat elke hervorming van de Europese Unie een versterking moet meebrengen van de democratische legitimiteit en de verantwoordingsplicht.

               (6)

               Artikel 10, lid 4, van het Verdrag betreffende de Europese Unie en artikel 12, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie kennen de politieke partijen op Europees niveau een centrale rol toe door erop te wijzen dat zij bijdragen tot de vorming van een Europees politiek bewustzijn en tot de uiting van de wil van de burgers van de Unie.

               (7)

               Om Europese politieke partijen in staat te stellen hun opdracht optimaal te vervullen, heeft de Commissie op 12 september 2012 een voorstel ingediend voor een verordening betreffende het statuut en de financiering van Europese politieke partijen en Europese politieke stichtingen (2). Dit voorstel heeft als doel Europese politieke partijen een duidelijker status te geven en een flexibeler, transparanter en efficiënter financieringskader te bieden. De Commissie heeft ook voorgesteld Europese politieke partijen te verplichten om bij de verkiezingen voor het Europees Parlement alle passende maatregelen te nemen om de burgers van de Unie in te lichten over de banden tussen de nationale politieke partijen en de Europese politieke partijen. Wanneer de nieuwe verordening wordt aangenomen, komt zij in de plaats van Verordening (EG) nr. 2004/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende het statuut en de financiering van politieke partĳen op Europees niveau (3).

               (8)

               Als de banden tussen de nationale partijen waarop de burgers van de Unie hun stem uitbrengen en de Europese politieke partijen waarbij de nationale partijen zijn aangesloten, transparant worden, zullen Europese politieke partijen de wil van de burgers van de Unie directer tot uitdrukking kunnen brengen en zal de besluitvorming in de Unie beduidend transparanter worden.

               (9)

               Meer transparantie bij de verkiezingen voor het Europees Parlement zal duidelijker maken dat de rol en bevoegdheden van het Europees Parlement in het kader van het Verdrag van Lissabon zijn versterkt. Voor verdere institutionele integratie moeten de burgers van de Unie nauwer worden betrokken bij het democratisch proces van de Europese Unie.

               (10)

               Extra maatregelen zouden de zichtbaarheid van de Europese politieke partijen tijdens het hele verkiezingsproces vergroten, vanaf de campagne tot aan het uitbrengen van de stemmen, en deze in staat stellen de kloof tussen de politiek en de burgers te dichten, ter aanvulling van de informatieverplichting voor Europese politieke partijen waarin het voorstel van de Commissie betreffende het statuut en de financiering van Europese politieke partijen en Europese politieke stichtingen voorziet.

               (11)

               In een aantal lidstaten is het al een vaste praktijk van sommige of alle nationale partijen om op het stembiljet voor de verkiezingen van het Europees Parlement aan te duiden bij welke Europese politieke partij zij zijn aangesloten. Om ervoor te zorgen dat de Europese politieke partijen tijdens het hele Europese verkiezingsproces zichtbaar zijn, is het van belang dat alle lidstaten bevorderen dat de kiezer wordt duidelijk gemaakt bij Europese politieke partij de nationale partijen zijn aangesloten. Teneinde de verkiezingen voor het Europees Parlement transparanter te maken en zowel de verantwoordingsplicht van de politieke partijen die aan het Europese verkiezingsproces deelnemen als het vertrouwen van de kiezers in dit proces te versterken, moeten de nationale partijen in de aanloop naar de verkiezingen openbaar maken bij welke Europese politieke partij zij zijn aangesloten. Naast partijevenementen, zoals congressen, zijn de verkiezingscampagnes van de nationale partijen het meest geschikte en efficiënte middel om deze banden bekend te maken en daaraan een grote zichtbaarheid te verlenen.

               (12)

               Bij Besluit nr. 1093/2012/EU van het Europees Parlement en de Raad (4) werd 2013 uitgeroepen tot Europees Jaar van de burger. Een belangrijke stap in het kader van dit jaar bestaat erin de burgers meer macht te geven bij de verkiezingen voor het Europees Parlement.

               (13)

               Sinds het Verdrag van Lissabon wordt de voorzitter van de Commissie gekozen door het Europees Parlement volgens de procedure van artikel 17, lid 7, van het Verdrag betreffende de Europese Unie en rekening houdend met de regeling van Verklaring nr. 11 bij het Verdrag van Lissabon. Deze procedures vereisen dat rekening wordt gehouden met de verkiezingen voor het Europees Parlement en dat het Europees Parlement en de Europese Raad voor de verkiezing van de voorzitter van de Commissie de nodige raadplegingen verrichten. Deze bepalingen weerspiegelen derhalve de grotere rol van het Europees Parlement bij de verkiezing van de voorzitter van de Commissie en het belang van het resultaat van de verkiezingen voor het Europees Parlement voor dit proces.

               (14)

               In zijn resolutie van 22 november 2012 over de verkiezingen van het Europees Parlement in 2014 (5) heeft het Europees Parlement er bij de Europese politieke partijen op aangedrongen kandidaten voor te dragen voor het voorzitterschap van de Commissie en erop gewezen dat het van deze kandidaten verwacht dat ze een leidende rol spelen in de verkiezingscampagne voor het Parlement, met name door hun programma persoonlijk in alle lidstaten van de Unie te presenteren. Deze resolutie onderstreept nog eens de grotere rol die de verkiezingen voor het Europees Parlement spelen bij de verkiezing van de voorzitter van de Commissie.

               (15)

               In haar mededeling van 28 november 2012 over een „Blauwdruk voor een hechte economische en monetaire unie — Aanzet tot een Europees debat” heeft de Commissie benadrukt dat het voor de totstandkoming van een echt Europees politiek bestel van groot belang is dat de politieke partijen bij de verkiezingen voor het Europees Parlement van 2014 kandidaten voor het Commissievoorzitterschap voordragen.

               (16)

               De burgers van de Unie moeten er dan ook beter over worden geïnformeerd dat hun stem bij het verkiezen van de Commissievoorzitter een sleutelrol speelt en welke kandidaten voor die functie worden gesteund door de partijen waarop zij kunnen stemmen bij de verkiezingen voor het Europees Parlement.

               (17)

               Mochten Europese politieke partijen en nationale partijen in het kader van de Europese verkiezingen hun kandidaat voor het ambt van voorzitter van de Commissie bekendmaken, samen met diens programma, dan zou concreet en zichtbaar worden wat het verband is tussen de individuele stem van een burger van de Unie voor een politieke partij bij de Europese verkiezingen en de door die partij gesteunde kandidaat voor het voorzitterschap van de Commissie. Dit moet de legitimiteit van het voorzitterschap van de Commissie ten goede komen, voor een grotere verantwoordingsplicht van de Commissie ten opzichte van het Europees Parlement en de Europese kiezer zorgen en, meer algemeen, de democratische legitimiteit van het hele besluitvormingsproces in de Unie bevorderen. Politieke uitzendingen helpen de kiezers om geïnformeerde keuzes te maken. Daarom is het passend dat de nationale politieke partijen dit middel ook gebruiken om bekend te maken welke kandidaat voor het voorzitterschap van de Commissie zij steunen, samen met het programma van die kandidaat.

               (18)

               De verkiezingen voor het Europees Parlement vinden thans plaats gedurende een aantal dagen, aangezien zij niet in alle lidstaten op dezelfde dag worden gehouden. Een gemeenschappelijke Europese verkiezingsdag, met stembureaus die op hetzelfde tijdstip worden gesloten, zou de gemeenschappelijke deelname van de burgers in de hele Unie beter tot uitdrukking brengen en past dan ook bij de representatieve democratie waarop de EU is gegrondvest.

               (19)

               Burgers van de Unie hebben actief en passief kiesrecht bij de verkiezingen voor het Europees Parlement in de lidstaat waar zij verblijven, overeenkomstig artikel 22, lid 2, VWEU, dat is uitgevoerd door Richtlijn 93/109/EG van de Raad van 6 december 1993 tot vaststelling van de wijze van uitoefening van het actief en passief kiesrecht bij de verkiezingen voor het Europees Parlement ten behoeve van de burgers van de Unie die verblijven in een lidstaat waarvan zij geen onderdaan zijn (6).

               (20)

               Bij Richtlijn 93/109/EG is een mechanisme voor informatie-uitwisseling ingesteld dat tot doel heeft ervoor te zorgen dat burgers hun actief en passief kiesrecht niet in meer dan een lidstaat uitoefenen bij dezelfde verkiezingen.

               (21)

               In een aantal verslagen van de Commissie over de toepassing van Richtlijn 93/109/EG in de loop van de jaren (7), en onlangs nog in het verslag van 2010 betreffende de evaluatie van de Europese verkiezingen van 2009 (8), zijn een aantal tekortkomingen aan het licht gekomen in de werking van het mechanisme ter voorkoming van de meervoudige uitoefening van het actief en passief kiesrecht. Deze tekortkomingen zijn voornamelijk te wijten aan de ontoereikende persoonsgegevens die de lidstaten van verblijf in het kader van de richtlijn meedelen aan de lidstaten van herkomst van EU-burgers. De tekortkomingen zijn ook te wijten aan de verschillen in de verkiezingskalenders van de lidstaten. Bijgevolg konden grote aantallen EU-burgers die waren ingeschreven op de kieslijsten van hun lidstaat van verblijf, niet worden geïdentificeerd in hun lidstaat van herkomst.

               (22)

               Met maatregelen die zijn gebaseerd op uitgebreid overleg met deskundigen uit de lidstaten en op goede praktijken die in dit verband werden geconstateerd, kunnen sommige van deze tekortkomingen doeltreffend worden aangepakt om ervoor te zorgen dat het mechanisme bij de Europese verkiezingen van 2014 beter werkt en om de administratieve lasten voor de nationale autoriteiten te verlichten.

               (23)

               De meeste lidstaten hebben al één enkele contactautoriteit voor de uitwisseling van gegevens over kiezers en kandidaten opgezet in het kader van Richtlijn 93/109/EG. Het hele mechanisme zou efficiënter worden, indien alle lidstaten een dergelijke autoriteit zouden opzetten.

               (24)

               De datum waarop de kieslijsten worden afgesloten, verschilt sterk per lidstaat, variërend van twee maanden tot vijf dagen vóór de verkiezingsdag. Het mechanisme zou doeltreffender worden wanneer de lidstaten, rekening houdend met het tijdschema van het verkiezingsproces in de andere lidstaten, de gegevens over de kiezers zouden doorgeven op een moment waarop het krachtens de nationale regelingen van de respectieve lidstaten van herkomst nog mogelijk is om de nodige maatregelen te nemen. Verscheidene andere technische aspecten van de doorgifte van gegevens kunnen worden verbeterd teneinde het mechanisme doeltreffender te maken. Het gaat onder meer om het gebruik van een gemeenschappelijk elektronisch formaat en een gemeenschappelijke tekenset, de wijze van doorgifte en de encryptiemethode waarmee een passend niveau van bescherming van persoonsgegevens wordt gewaarborgd.

               (25)

               Als de lidstaten van verblijf een aantal extra persoonsgegevens over kiezers zouden moeten meedelen, die niet uitdrukkelijk vereist zijn op grond van Richtlijn 93/109/EG, zouden de lidstaten van herkomst hun onderdanen efficiënter op de kieslijsten kunnen identificeren. De persoonsgegevens die noodzakelijk zijn om het mechanisme doeltreffend te laten werken, verschillen sterk per lidstaat.

               (26)

               Elke verwerking van persoonsgegevens in het kader van het mechanisme voor informatie-uitwisseling moet in overeenstemming zijn met de nationale wetgeving tot omzetting van Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (9).

         HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING VASTGESTELD:

      DEMOCRATISCH VERLOOP VAN DE VERKIEZINGEN

      Voorlichting van kiezers over banden tussen nationale partijen en Europese politieke partijen bevorderen

               1.

               De lidstaten dienen de voorlichting van de kiezers over de banden tussen nationale partijen en Europese politieke partijen, vóór en tijdens de verkiezingen voor het Europees Parlement, te bevorderen, onder meer door toe te staan en aan te moedigen dat op de stembiljetten voor die verkiezingen wordt vermeld welke partijen met elkaar verbonden zijn.

      Voorlichting van kiezers over de banden tussen nationale partijen en Europese politieke partijen

               2.

               Nationale politieke partijen die deelnemen aan de verkiezingen voor het Europees Parlement, dienen in de aanloop naar de verkiezingen openbaar te maken bij welke Europese politieke partijen zij zijn aangesloten. Nationale politieke partijen dienen in alle campagnemateriaal, mededelingen en politieke uitzendingen duidelijk aan te geven bij welke Europese politieke partijen zij zijn aangesloten.

      Steun voor een kandidaat voor het voorzitterschap van de Europese Commissie

               3.

               Europese en nationale politieke partijen dienen in de aanloop naar de verkiezingen voor het Europees Parlement bekend te maken welke kandidaat voor het voorzitterschap van de Europese Commissie zij steunen en hoe diens programma eruitziet.
               Nationale politieke partijen dienen ervoor te zorgen dat hun politieke uitzendingen met het oog op de verkiezingen voor het Europees Parlement ook worden gebruikt om de burgers te informeren over de kandidaat voor het voorzitterschap van de Europese Commissie die zij steunen en over het programma van die kandidaat.

      Gemeenschappelijke verkiezingsdag

               4.

               De lidstaten dienen een gemeenschappelijke dag voor de verkiezingen voor het Europees Parlement overeen te komen, waarop de stembureaus op hetzelfde tijdstip worden gesloten.

      EFFICIËNT VERLOOP VAN DE VERKIEZINGEN

      Eén enkele contactautoriteit

               5.

               Voor de toepassing van artikel 13 van Richtlijn 93/109/EG dienen de lidstaten één enkele contactautoriteit op te zetten die belast is met de uitwisseling van gegevens over kiezers.

      Doorgifte van gegevens

               6.

               De lidstaten dienen zoveel mogelijk rekening te houden met elkaars verkiezingsregelingen, in de zin dat de lidstaat van verblijf de gegevens over kiezers tijdig doorgeeft, zodat de respectieve lidstaat van herkomst nog de nodige maatregelen kan treffen.

      Aanvullende gegevens met het oog op efficiëntere identificatie

               7.

               De lidstaten van verblijf worden aangemoedigd om, naast de persoonsgegevens als bedoeld in artikel 9 van Richtlijn 93/109/EG, alle relevante persoonsgegevens door te geven die noodzakelijk kunnen zijn voor de identificatie van de kiezers door de autoriteiten van hun lidstaat van herkomst.

      Technische middelen voor veilige en efficiënte doorgifte van gegevens

               8.

               Voor de uitwisseling van de gegevens als bedoeld in artikel 13 van Richtlijn 93/109/EG dienen de lidstaten een uniform en beveiligd elektronisch middel te gebruiken, zoals beschreven in de bijlage. De lidstaten dienen de gegevens per lidstaat van herkomst in één pakket door te geven, met in een later stadium een extra doorgifte voor eventuele aanvullingen.
               Deze aanbeveling is gericht tot de lidstaten en tot de Europese en nationale politieke partijen.

      Gedaan te Brussel, 12 maart 2013.

            Voor de Commissie

         Viviane REDING

            Vicevoorzitter

      (1)  COM(2012) 777 final/2.

      (2)  COM(2012) 499 final.

      (3)  PB L 297 van 15.11.2003, blz. 1.

      (4)  PB L 325 van 23.11.2012, blz. 1.

      (5)  Resolutie van het Europees Parlement van 22 november 2012 over de verkiezingen van het Europees Parlement in 2014 (2012/2829(RSP))

      (6)  PB L 329 van 30.12.1993, blz. 34.

      (7)  COM(97) 731 final, COM(2000) 843 final, COM(2006) 790 final.

      (8)  COM(2010) 605 final.

      (9)  PB L 281 van 23.11.1995, blz. 31.

      BIJLAGE

         Nadere technische voorschriften voor de toepassing van artikel 13 van Richtlijn 93/109/EG

                  1.

                  Voor de uitwisseling van de gegevens als bedoeld in artikel 13 van Richtlijn 93/109/EG dienen de lidstaten bestanden met het Extensible Markup Language format („XML”) te gebruiken. Deze XML-bestanden dienen uitsluitend via een beveiligd elektronisch middel te worden doorgegeven.

                  2.

                  De lidstaten dienen het Universal Character Set Transformation Format-8-bit (UTF-8) te gebruiken om gegevens over kiezers te registreren en door te geven via het mechanisme voor informatie-uitwisseling.

                  3.

                  De lidstaten dienen de W3C XML Encryption Syntax and Processing recommendation toe te passen, waarbij een openbare sleutel en een private sleutel worden uitgewisseld, om een passend niveau van bescherming van de doorgegeven persoonsgegevens te waarborgen.


title: Opzetten van een EU-structuur voor snelle respons Aanbeveling van het Europees Parlement aan de Raad van 14 december 2010 betreffende het opzetten van een EU-structuur voor snelle respons (2010/2096(INI))

text:
               15.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               CE 169/140

         Dinsdag 14 december 2010Opzetten van een EU-structuur voor snelle respons
   P7_TA(2010)0465
   Aanbeveling van het Europees Parlement aan de Raad van 14 december 2010 betreffende het opzetten van een EU-structuur voor snelle respons (2010/2096(INI))
   2012/C 169 E/21

      Het Europees Parlement,

               —

               gelet op artikel 196 van het Verdrag van Lissabon waarin het volgende wordt gesteld: „De Unie bevordert de samenwerking tussen de lidstaten om zodoende te komen tot een grotere doeltreffendheid van de systemen ter voorkoming van en bescherming tegen natuurrampen of door de mens veroorzaakte rampen”, en „Het optreden van de Unie is erop gericht de samenhang tussen internationale acties op het gebied van civiele bescherming te stimuleren”,

               —

               gelet op artikel 214 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, dat bepaalt dat de acties van de Unie op het gebied van humanitaire hulp tot doel hebben „aan de bevolking van derde landen die het slachtoffer is van natuurrampen of door de mens veroorzaakte rampen, specifieke bijstand en hulp te bieden” en „worden uitgevoerd overeenkomstig de beginselen van het internationaal recht, en de beginselen van onpartijdigheid, neutraliteit en non-discriminatie”,

               —

               gezien de Europese consensus over humanitaire hulp die in december 2007 gezamenlijk is ondertekend door de voorzitters van de Raad van de Europese Unie, het Europees Parlement en de Commissie, alsmede het in mei 2008 door de Commissie gepresenteerde actieplan voor de tenuitvoerlegging van de consensus,

               —

               gezien de conclusies van de Raad van december 2007 waarin de Commissie wordt verzocht om zo goed mogelijk gebruik te maken van het communautair mechanisme voor civiele bescherming en om de samenwerking tussen lidstaten te vergroten,

               —

               gezien de richtsnoeren inzake het gebruik van militaire en civiele defensiemiddelen bij rampen (de Oslo-richtsnoeren), herzien op 27 november 2006,

               —

               gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement van 23 februari 2009 over een „EU-strategie ter beperking van het risico op rampen in ontwikkelingslanden”,

               —

               gezien de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad van maart 2008 over „Versterking van het EU-reactievermogen op rampen” (COM(2008)0130) en onder verwijzing naar de resolutie van het Europees Parlement van 19 juni 2008 inzake „Versterking van het reactievermogen van de Europese Unie bij rampen” (1),

               —

               gezien het verslag van Michel Barnier van 9 mei 2006 getiteld: „Op weg naar een Europese civiele beschermingsmacht: Europe Aid”,

               —

               onder verwijzing naar de resolutie van het Europees Parlement van 10 februari 2010 over de recente aardbeving in Haïti (2),

               —

               onder verwijzing naar zijn resolutie van 21 september 2010 over de preventie van natuurrampen en door de mens veroorzaakte rampen,

               —

               gezien het voorstel voor een aanbeveling aan de Raad van 23 maart 2010 van Anneli Jäätteenmäki, Charles Goerens, Louis Michel, Marielle De Sarnez and Frédérique Ries over het opzetten van een EU-structuur voor snelle respons (B7-0228/2010), ingediend namens de ALDE-Fractie overeenkomstig artikel 121, lid 1 van het Reglement,

               —

               gelet op artikel 121, lid 3, van zijn Reglement,

               —

               gezien het verslag van zijn Commissie ontwikkelingsamenwerking en het advies van zijn Commissie buitenlandse zaken (A7-0332/2010),

               A.

               overwegende dat het aantal rampen met ernstige humanitaire, economische en milieuschade tot gevolg wereldwijd toeneemt, dat deze crises, vooral ten gevolge van de klimaatverandering, steeds heviger en frequenter zullen zijn en in steeds meer delen van de wereld zullen plaatsvinden, en dat de Unie zich aanzienlijk inspant om een antwoord op deze crises te bieden,

               B.

               overwegende dat de toename in aantal en frequentie van interventies binnen en buiten de Europese Unie in de hand wordt gewerkt door de wereldwijde financiële situatie en de budgettaire beperkingen, die de noodzaak van rendabelere operaties onderstrepen,

               C.

               overwegende dat het samenvoegen van middelen tussen de 31 landen die meewerken aan het EU-mechanisme voor civiele bescherming (EU-27, Noorwegen, Liechtenstein, Kroatië en IJsland) of in het kader van versterkte samenwerking tussen lidstaten, op zowel operationeel als financieel vlak een troef kan zijn,

               D.

               overwegende dat de begroting van de Commissie voor humanitaire rampen, en met name voor het agentschap ECHO, de afgelopen vijf jaar niet alleen is bevroren, maar in reële termen licht is verlaagd,

               E.

               overwegende dat er in de afgelopen jaren vooruitgang is geboekt ten aanzien van een coherentere EU-respons op rampen, met name door de geleidelijke versterking van het mechanisme voor civiele bescherming, betere interactie/coördinatie tussen civiele bescherming en humanitaire hulp, en de erkenning dat een geïntegreerde benadering van rampenbeheersing niet alleen op de respons, maar tevens op preventie en voorbereiding moet zijn gericht,

               F.

               overwegende dat de respons van de Europese Unie op de aardbeving in Haïti niet alleen een snelle, aanzienlijke en grootscheepse humanitaire interventie in gang zette, maar tevens leidde tot de inwerkingtreding van het mechanisme voor civiele bescherming, door middel waarvan onverwijld en voor de eerste keer twee modules konden worden ingezet (een waterzuiveringsinstallatie en een geavanceerde medische post) die gefinancierd worden uit een voorbereidende actie uit 2008 voor een EU-structuur voor snelle respons,

               G.

               overwegende dat de uit recente crises getrokken lessen de noodzaak blijven illustreren om de EU-respons op rampen te verbeteren op het punt van doeltreffendheid, coördinatie en zichtbaarheid, en dat bij deze rampen nogmaals duidelijk is gebleken dat er een EU-structuur voor snelle respons (Europese civiele beschermingsmacht) moet worden opgericht,

               H.

               overwegende dat het vermogen van de EU om het leven en het bezit van de burgers te beschermen, doorslaggevend is voor haar geloofwaardigheid,

               1.

               beveelt de Raad het volgende aan:

                           a)

                           erkent dat door het samenbrengen van civiele bescherming en humanitaire hulp in de portefeuille van één enkele commissaris voor Humanitaire hulp en crisisrespons betere synergieën worden gecreëerd binnen de Commissie en de samenhang van de algehele EU-respons op rampen wordt versterkt;

                           b)

                           vraagt om een sterkere integratie tussen de werkmethoden voor civiele bescherming en humanitaire hulp binnen DG ECHO, waarbij echter hun specifieke kenmerken gehandhaafd blijven door het behoud van een duidelijk onderscheid en een duidelijke taakverdeling tussen beide, teneinde zoveel mogelijk synergie en complementariteit tot stand te brengen en de doeltreffendheid te vergroten; vraagt ook dat militair en civiel personeel en humanitaire werkers die bij rampen of humanitaire operaties worden ingezet, overeenkomstig de beginselen van neutraliteit, onafhankelijkheid en onpartijdigheid te werk gaan;

                           c)

                           wijst er nogmaals op dat het gebruik van civiele beschermingsmiddelen, waar zij worden ingezet bij een humanitaire crisis, gericht moet zijn op de behoeften en een aanvulling dient te vormen op en coherent moet zijn met humanitaire hulp, overeenkomstig de Europese consensus over humanitaire hulp en de richtsnoeren van de Verenigde Naties (richtsnoeren van Oslo), met name om te garanderen dat de humanitaire beginselen van neutraliteit, menselijkheid, onpartijdigheid en onafhankelijkheid in acht worden genomen;

                           d)

                           dringt erop aan dat EU-hulp bij natuurrampen of door de mens veroorzaakte rampen waar mogelijk moet beogen de lokale economie te helpen, bijvoorbeeld door lokaal of regionaal geproduceerde levensmiddelen te kopen en landbouwers de nodige grondstoffen te leveren om de plattelandseconomie weer op gang te brengen;

                           e)

                           verzoekt de Raad en de Commissie om duidelijkheid te verschaffen omtrent de regelingen voor samenwerking en coördinatie tussen de Europese Dienst voor extern optreden (EDEO) en de Commissie met betrekking tot de beheersing van een grootschalige respons op rampen buiten het grondgebied van de Europese Unie;

                           f)

                           stelt voor om in samenwerking met de nationale regering van het getroffen land plaatselijke coördinatie-inspanningen te leveren en de vertegenwoordigers van de EU en de lidstaten ter plaatse in te schakelen om voor een gerichte en bekwame respons op de getroffen plaatsen te zorgen;

                           g)

                           dringt er bij de Raad op aan om de versterking van het reactievermogen van de EU op rampen als een belangrijke prioriteit te beschouwen, met name in het licht van de discussies over het opzetten van een Europese civiele beschermingsmacht, en gevolg te geven aan de herhaalde verzoeken van het Europees Parlement om de voorstellen in het verslag-Barnier van 2006 uit te voeren;

                           h)

                           vraagt dat er onmiddellijk een Europese civiele beschermingsmacht wordt opgericht die met de nodige technologische en technische middelen is uitgerust;

                           i)

                           pleit in de context van operaties na natuurrampen ook voor een betere coördinatie tussen de humanitaire agentschappen en de civielebeschermingsmechanismen van de lidstaten en DG ECHO, en de eventuele Europese civiele beschermingsmacht;

                           j)

                           vraagt de Commissie samen met de nationale regeringen, de lokale autoriteiten en maatschappelijke organisaties in de begunstigde landen programma's op te zetten om lokale gemeenschappen in staat te stellen zelf aan rampenpreventie en rampenbeheersing te doen;

                           k)

                           spoort de Raad aan volgens de gewone wetgevingsprocedure (door de Commissie voor te stellen) maatregelen aan te nemen om de voorspelbaarheid en het vermogen om vooruit te plannen van het huidige EU-mechanisme voor civiele bescherming – dat momenteel gebaseerd is op ad-hoc- en vrijwillige bijdragen van lidstaten – te verbeteren; stelt voor dat in deze maatregelen tevens regelingen worden opgenomen die zijn getoetst in het kader van de voorbereidende actie van de EU, met inbegrip van middelen op EU-niveau, vrijwillige bundeling van middelen, het in kaart brengen van de bestaande capaciteit, vaststelling van scenarios en verdere trainingsactiviteiten;

                           l)

                           vraagt ook om realistische begrotingen waarop bedragen voor natuurrampen of humanitaire operaties worden uitgetrokken op basis van de uitgaven in vorige jaren;

                           m)

                           is van mening dat de civiele beschermingsmacht van de EU moet voortbouwen op het EU-mechanisme voor civiele bescherming, een verbeterde versie moet zijn van de beschikbare instrumenten, die doeltreffender en zichtbaarder zouden worden, en een vrijwillige samenvoeging van bestaande logistieke en personele middelen, of het nu gaat om opleiding in rampenbestrijding of om rampenbeheersing door de ontwikkeling van initiatieven die in het kader van voorbereidende acties worden genomen, en die eerste hulp kan bieden binnen 24 uur na het plaatsvinden van een ramp;

                           n)

                           beveelt aan dat de civiele beschermingsmacht van de EU wordt gebaseerd op de beginselen dat zij:

                                       —

                                       gebaseerd moet zijn op een evaluatie van de behoeften waaraan alle humanitaire actoren deelnemen,

                                       —

                                       civiel moet zijn,

                                       —

                                       onder EU-vlag moet opereren,

                                       —

                                       het internationale humanitaire recht moet eerbiedigen,

                                       —

                                       de lidstaten vrij moet laten om al dan niet aan de geplande regeling deel te nemen,

                                       —

                                       op het beginsel van gedeelde lasten moet zijn gebaseerd,

                                       —

                                       moet openstaan voor bijdragen uit derde landen,

                                       —

                                       de overkoepelende rol van de VN moet erkennen met betrekking tot de coördinatie van internationale hulpverlening buiten het grondgebied van de Europese Unie,

                                       —

                                       preventief, volgens scenario's, moet worden georganiseerd,

                           o)

                           meent dat de EU, met name bij humanitaire hulpoperaties, op basis van de lessen die uit de interventies in Haïti en Pakistan zijn getrokken, waar mogelijk steeds onder de coördinerende paraplu van de VN te werk moet gaan en zich moet concentreren op de gebieden waar zij de meeste meerwaarde kan bieden;

                           p)

                           is van mening dat de Europese civiele beschermingsmacht zou kunnen stoelen op een verbintenis van bepaalde lidstaten om op vrijwillige basis civielebeschermingsmodules ter beschikking te stellen die vooraf worden bepaald en klaarstaan om onmiddellijk te worden ingezet voor door het MIC gecoördineerde operaties van de EU, dat de meeste van deze modules, die reeds op nationaal niveau beschikbaar zijn en dus geen grote extra kosten met zich brengen, onder hun controle zouden blijven en dat de inzet van deze stand-bymodules bij rampen binnen en buiten de EU de kern van de civiele bescherming van de EU zou vormen;

                           q)

                           is van mening dat de EU extra civielebeschermingsmodules zou kunnen financieren voor bepaalde specifieke behoeften waarvoor lacunes zijn vastgesteld en waarvoor het Europese niveau meerwaarde zou leveren, en onderstreept dat het van belang is de financiering voor transport op te trekken en stand-bytransportmodules te ontwikkelen;

                           r)

                           benadrukt dat er een omvattende en proactieve benadering moet worden ontwikkeld voor acties na rampen, waarbij coördinatie plaatsvindt van de verschillende maatregelen die de Unie en de lidstaten kunnen nemen, zoals crisisbeheer (civiel en militair), financiële steun en ontwikkelings- of sociaal en milieubeleid; is in dit verband van mening dat de overgang tussen respons op rampen en wederopbouw na rampen efficiënter moet worden beheerd; herinnert aan het voorstel om overeenkomstig het Verdrag van Lissabon (artikel 214, lid 5) een Europees vrijwilligerskorps voor humanitaire hulpverlening op te richten en dringt er, gelet op het feit dat 2011 het Europees Jaar van vrijwilligerswerk is, bij de Europese Commissie en Raad op aan zo spoedig mogelijk samen met het Europees Parlement de regels en procedures voor het functioneren van het korps uit te werken, met name in het licht van het feit dat sommige lidstaten reeds initiatieven van dien aard hebben genomen;

                           s)

                           herinnert de Raad eraan dat het gebruik van defensiemiddelen en -vermogens bij de respons op rampen, met name voor ondersteuning op het gebied van logistiek, transport en infrastructuur voor humanitaire operaties, exceptioneel dient te zijn, alleen in laatste instantie dient te worden toegepast en altijd in overeenstemming moet zijn met bestaande overeenkomsten zoals de Europese consensus over humanitaire hulp en de richtsnoeren van Oslo inzake het gebruik van militaire en civiele defensiemiddelen voor hulpverlening bij rampen;

                           t)

                           erkent dat de inzet van militaire en civiele defensiemiddelen bij rampen altijd als uiterste maatregel moet worden gebruikt, in overeenstemming met de Europese consensus over humanitaire hulp en de Oslo-richtsnoeren; herinnert eraan dat militaire middelen tezamen met civiele bescherming en humanitaire hulp vaak een belangrijke bijdrage leveren aan het crisisbeheer, en wijst erop dat militaire middelen noodzakelijk kunnen zijn om kritieke capaciteitslacunes op te vullen (in het bijzonder op het gebied van strategische transporten, specifieke middelen, zware machinerie en zwaar transport); benadrukt daarom dat er een omvattende aanpak moet worden ontwikkeld, dat de synergie tussen civiele en militaire acties moet verbeteren, en dat moet worden onderzocht op welke gebieden de lidstaten hun inspanningen en middelen op EU-niveau kunnen samenvoegen om aan de EU-respons op rampen bij te dragen, wat met name van belang is in een negatief economisch klimaat;

                           u)

                           benadrukt dat er permanent beschikbare civiele capaciteiten van de EU moeten worden opgebouwd die onafhankelijk van militaire structuren fungeren, en dat moet worden nagegaan op welke gebieden de lidstaten in dit verband hun inspanningen en middelen kunnen samenvoegen op EU-niveau;

                           v)

                           dringt er bij de Raad en de Commissie op aan samen te werken bij de tenuitvoerlegging van een actieplan ten aanzien van de zichtbaarheid waarin concrete maatregelen moeten worden opgenomen om de zichtbaarheid van de EU-respons op rampen te vergroten;

                           w)

                           pleit ervoor het systeem voor wereldwijde monitoring voor milieu en veiligheid (GMES) te gebruiken om toezicht te houden op potentiële crisisgebieden teneinde beter voorbereid te zijn om humanitaire hulp te sturen, en benadrukt dat het van essentieel belang is een follow-upmechanisme voor de inspanningen van de EU in te stellen en de verleende hulp te evalueren;

                           x)

                           moedigt de ontwikkeling aan van onderzoeksbudgetten en industriële capaciteit (bijvoorbeeld satellietbeelden in het kader van het GMES-programma) om de fasen van de rampenbeheersing te verbeteren;

                           y)

                           verzoekt de Raad bovengenoemde aanbevelingen in overweging te nemen wanneer zij de door de Commissie aangekondigde aanstaande mededeling van de Commissie over de versterking van het reactievermogen van de Europese Unie op rampen bestudeert en hieraan conclusies verbindt;

               2.

               verzoekt zijn Voorzitter deze aanbeveling te doen toekomen aan de Raad en, ter informatie, aan de Commissie.

      (1)  PB C 286 E van 27.11.2009, blz. 15.

      (2)  Aangenomen teksten, P7_TA(2010)0015.


Avis juridique important

|

31994H0007

94/7/EG: Aanbeveling van de Raad van 22 december 1993 betreffende de globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de Lid-Staten en de Gemeenschap

Publicatieblad Nr. L 007 van 11/01/1994 blz. 0009 - 0012

AANBEVELING VAN DE RAAD van 22 december 1993 betreffende de globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de Lid-Staten en de Gemeenschap (94/7/EG)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 103, lid 2,  Gezien de aanbeveling van de Commissie,  Gezien de conclusies van de Europese Raad van 10 en 11 december 1993,  BEVEELT AAN:  Artikel 103 van het Verdrag vormt het kader voor de cooerdinatie van het economisch beleid tijdens de tweede fase van het proces dat naar de Economische en Monetaire Unie leidt. De op basis van dit artikel aangenomen globale richtsnoeren voor het  economisch beleid zullen als referentie dienen voor het economisch beleid in de Gemeenschap en in de Lid-Staten.  Hoofddoelstellingen Er zijn tekenen die erop wijzen dat de recessie in de Europese Unie haar dieptepunt heeft bereikt. De indicatoren van de produktie en commerciële studies in een aantal landen geven een versterking van het vertrouwen en betere vooruitzichten te zien. De  lange-termijnintresten zijn sterk gedaald en de meeste Europese centrale banken hebben hun basisrentevoeten verlaagd. De werkloosheid blijft evenwel toenemen in de meeste Lid-Staten. In die context moeten de hoofdlijnen van het economisch beleid voor  1994 bij voorrang gericht zijn op een nieuwe duurzame en niet-inflatoire economische groei.  De Gemeenschap moet zich derhalve op korte termijn tot doel stellen de tendens van de werkloosheid om te buigen, en vervolgens, vóór het eind van de eeuw, het aantal werklozen, dat het onaanvaardbare peil van 17 miljoen heeft bereikt, aanzienlijk te  verminderen. Die daling van de werkloosheid is absoluut noodzakelijk om de negatieve economische en sociale gevolgen van deze verspilling van menselijk kapitaal tegen te gaan. Het scheppen van meer werkgelegenheid is ook vereist om een actievere  samenleving tot stand te brengen waarin een ieder die dat wenst kan deelnemen aan het produktieproces en waarin de invloed van de factoren die tot sociale uitsluiting leiden aanzienlijk wordt beperkt.  Deze doelstelling op werkgelegenheidsgebied moet worden bereikt door een niet-inflatoire, sterke en werkgelegenheidscheppende groei die vele jaren aanhoudt en milieuvriendelijk is. Meer groei is niet alleen noodzakelijk om arbeidsplaatsen te creëren,  maar ook om de Gemeenschap in staat te stellen de vruchten van de interne markt te plukken, haar economische en sociale samenhang te verbeteren en haar toenemende verplichtingen tegenover de rest van de wereld gestand te doen. Aangezien die groei niet  kunstmatig kan worden opgewekt, moet zij voornamelijk worden verwezenlijkt door de marktmechanismen en het dynamisme van de interne markt die openstaat voor de rest van de wereld. De afronding van de GATT-onderhandelingen op een allesomvattende,  duurzame en evenwichtige basis en de opening van de Gemeenschap voor nieuwe markten spelen in dit verband een essentiële rol.  Meer groei vereist ook meer economische convergentie tussen de Lid-Staten. Die convergentie zal de voorwaarden scheppen voor het creëren van meer arbeidsplaatsen en de Gemeenschap de mogelijkheid bieden ten volle te profiteren van de voordelen die de  interne markt biedt. Tevens zal zij een succesrijke overgang naar de EMU mogelijk maken.  Diegenen die verantwoordelijk zijn voor het economisch beleid moeten daarom de voorwaarden scheppen voor een optimale werking van de marktmechanismen, door i) te zorgen voor een stabiel en coherent macro-economisch kader;  ii) door de macro- en micro-economische belemmeringen voor de groei weg te nemen.  Wij staan thans voor een tweeledige uitdaging. Ten eerste is een vastberaden actie vereist om de groeivoorwaarden te verbeteren die verenigbaar zijn met de verbintenis om op middellange termijn veel arbeidsplaatsen te scheppen. Ten tweede moet worden  gezorgd voor economische en sociale voorwaarden die het mogelijk maken op middellange en lange termijn te komen tot een sterkere duurzame groei die meer arbeidsplaatsen oplevert.  Economisch herstel impliceert herstel van het vertrouwen, en daarvoor moet er een nieuw evenwicht tot stand worden gebracht tussen macro-economische beleidskeuzen en geloofwaardige structurele maatregelen. Hoe sneller bij de huidige en de te verwachten  ontwikkeling van loonkosten en begrotingsuitgaven rekening zal worden gehouden met de doelstelling van prijzenstabiliteit, des te sneller kunnen de rentevoeten op een gezonde basis nog aanzienlijk verder worden verlaagd. Een op deze basis verwezenlijkte  rentedaling zou een wezenlijke factor vormen voor de verbetering van de korte-termijnvooruitzichten van de Gemeenschap. Gezien de ernst van de huidige situatie en de omvang van de aanpassingen die vele landen in hun begroting moeten doorvoeren, zou dit  herstel echter wel eens bescheiden en aarzelend kunnen zijn. Het is derhalve van fundamenteel belang dat de initiatieven waartoe is besloten op de Europese Raad te Edinburgh, respectievelijk Kopenhagen, integraal worden uitgevoerd.  Op middellange termijn moeten beleid en optreden in overeenstemming blijven met de stabiliteitsdoelstelling. Zij moeten ertoe bijdragen dat de starheid wordt doorbroken en dat een einde wordt gemaakt aan de schadelijke vermindering van de openbare  besparingen als gevolg van de hoge overheidstekorten. Aldus wordt gezorgd voor betere investeringsvoorwaarden en meer potentiële groei in de Gemeenschap, waardoor het mogelijk wordt gedurende vele jaren meer groei te verwezenlijken en meer  arbeidsplaatsen te creëren.  Richtsnoeren voor het economisch beleid Om de voorwaarden te scheppen voor de verwezenlijking van de economische doelstellingen van de Gemeenschap, met name groei van de werkgelegenheid en daling van de werkloosheid, neemt de Raad de volgende globale richtsnoeren voor het economisch beleid  aan:  Stabiele prijzen en wisselkoersen De Gemeenschap moet streven naar de instandhouding van een stabiel macro-economisch kader. In 1996 zou de inflatie in de meeste Lid-Staten niet hoger mogen liggen dan 2 à 3 %, bij wijze van tussenstap naar prijzenstabiliteit in de Gemeenschap.  Alle beleidsmaatregelen en handelwijzen moeten in overeenstemming zijn met die doelstelling. De Lid-Staten die dit inflatiepercentage nu al gehaald hebben, moeten ervoor zorgen dat hun economische beleidsmaatregelen verenigbaar zijn met het behoud van  dit resultaat. De andere Lid-Staten dienen vastberaden initiatieven te nemen, die aan de basis zullen liggen van een daling van de rente op korte en lange termijn, bijvoorbeeld initiatieven inzake begrotingssanering, loonontwikkeling en inflatoire  prijstendenzen in de dienstensector.  Indien die maatregelen voldoende snel worden uitgevoerd, zijn de voorwaarden vervuld voor een daling van zowel de nominale als de reële rentevoeten naarmate de inflatieverwachtingen verzwakken. De oprichting van het EMI zal een extra factor van  stabiliteit en samenwerking vormen gezien zijn belangrijke rol in de versterking van de mechanismen voor de cooerdinatie van het monetaire beleid van de Lid-Staten en bij de supervisie van de werking van het Europees Monetair Stelsel.  Vanwege de grote mate van integratie en om de vruchten van de eengemaakte markt te kunnen plukken, moet de Gemeenschap blijven streven naar stabiele wisselkoersen op basis van gemeenschappelijke inspanningen om te komen tot meer convergentie en tot  gezonde basisvoorwaarden voor de economische ontwikkeling in alle Lid-Staten van de Gemeenschap.  De Gemeenschap bevestigt haar verbintenis op het gebied van de verwezenlijking van de EMU en het tijdschema daarvoor, zoals die zijn vastgelegd in het Verdrag betreffende de Europese Unie. Te dien einde zal zij haar inspanningen ten behoeve van de  economische convergentie intensiveren.  Gezonde overheidsfinanciën Voor het herstel van het vertrouwen is het nodig dat de Lid-Staten in 1994 een verdere verslechtering van hun begrotingssituatie vermijden en werk maken van de verdere vermindering van hun begrotingstekorten. In de Lid-Staten waar de begrotingssituatie  het meest zorgwekkend is, is het vertrouwen gebaat bij een onmiddellijke en krachtige aanpak van het saneringsproces. Dat geldt met name voor de Lid-Staten met een zeer grote en nog toenemende schuldenlast. De Lid-Staten met een aanzienlijk  begrotingstekort die voor 1994 een relatief gunstige economische situatie verwachten, moeten het budgettaire consolideringsproces intensiveren. De overige Lid-Staten dienen in 1994 een strikte begrotingsdiscipline in acht te nemen, maar de nadruk moet  vooral gelegd worden op een geloofwaardige consolidatiestrategie op middellange termijn, waarbij nu reeds maatregelen worden aangekondigd die pas de komende jaren, naarmate het economisch herstel zich duidelijker begint af te tekenen, effect zullen  sorteren. Op communautair niveau moeten de tijdens de Europese Raad te Edinburgh overeengekomen beperkingen van ontvangsten en uitgaven worden nageleefd.  In 1995 zouden de Lid-Staten hun inspanningen om hun financiële situatie opnieuw houdbaar te maken, moeten voortzetten. In het licht van de verwachte groei voor de komende jaren betekent dit dat initiatieven moeten worden genomen om de  begrotingstekorten terug te brengen tot de in het Verdrag betreffende de Europese Unie genoemde referentiewaarde (3 % van het BBP). De meeste Lid-Staten zijn in staat om die doelstelling in 1996 te bereiken, terwijl andere meer tijd nodig zullen hebben.  Deze initiatieven zullen ertoe bijdragen dat aan het in het Verdrag opgenomen criterium inzake overheidsschuld wordt voldaan.  De maatregelen ter sanering van de overheidsfinanciën dienen in de eerste plaats gericht te zijn op de vermindering van de lopende uitgaven en de verbetering van de efficiëntie van het belastingstelsel, bijvoorbeeld door een krachtiger bestrijding van  de fiscale fraude. Alle Lid-Staten moeten hun overheidsuitgaven heroriënteren naar meer produktieve doeleinden, met name naar meer investeringen.  Op lange termijn moet het begrotingsbeleid van de Lid-Staten gericht zijn op een hogere bijdrage aan de nationale besparingen en de investeringen. Dat zal leiden tot veel kleinere begrotingstekorten (wellicht naderend tot het evenwicht in het jaar  2000).  Meer werkgelegenheid scheppen De Lid-Staten en de Gemeenschap moeten krachtdadig ingrijpen om de werking van hun economieën te verbeteren, en daarbij vooral aandacht schenken aan de verbetering van het concurrentievermogen en van het vermogen van de Gemeenschap om banen te scheppen.   Wegens de specifieke kenmerken van het institutionele kader, de wetgeving en het contractenrecht van de onderscheiden Lid-Staten, moet het optreden van de Gemeenschap vooral gericht zijn op de bepaling van de doelstellingen, terwijl de keuze van de aan  hun situatie aangepaste middelen bij de Lid-Staten berust, binnen de perken van een gemeenschappelijk vast te stellen algemeen kader. In deze optiek meent de Raad dat de Lid-Staten zich met het oog op een groter vermogen van de Europese economie om  banen te scheppen, dienen te laten inspireren door de suggesties in het Witboek van de Commissie.  Lonen, investeringen en werkgelegenheid De Lid-Staten stellen zichzelf tot doel het aandeel van de investeringen in hun BBP aanzienlijk te vergroten. De verwezenlijking van deze doelstelling is noodzakelijk wil men op middellange en lange termijn het duurzame en niet-inflatoire  groeipotentieel van de Europese economie versterken. Het herstel van de particuliere investeringen zal bovendien op korte termijn de vraag aanzwengelen.  Een herstel van de investeringen is mogelijk indien de samenleving bereid is vandaag inspanningen te leveren die morgen meer welvaart en meer werkgelegenheid zullen opleveren. Dat houdt onder meer in dat de ontwikkeling van de lonen gelijke tred moet  houden met de verbetering van de rentabiliteit van de investeringen en van het concurrentievermogen van het Europese bedrijfsleven op de wereldmarkten. Dit proces zal er tevens toe bijdragen dat al dadelijk arbeidsplaatsen kunnen worden gecreëerd.  Op korte termijn staat de noodzaak om nieuwe banen te scheppen geen stijging van de reële lonen in de meeste landen toe en kan zij in sommige sectoren van de economie zelfs tot een daling van de reële lonen leiden. De ontwikkeling van de lonen zal  evenwel verschillen naar gelang van de situatie in de Lid-Staten, in de industriesectoren en bedrijven, evenals naar gelang van de beroepsbekwaamheid en -ervaring.  In dit verband dienen de Regeringen en de sociale partners gebruik te maken van alle instrumenten waarover zij op grond van de nationale procedureregels kunnen beschikken om ervoor te zorgen dat de loonontwikkeling in hun land snel wordt aangepast aan  de inflatiedoelstellingen.  Loonmatiging in de publieke sector is ook belangrijk, enerzijds om de overheidsfinanciën te verlichten en de bevordering van overheidsinvesteringen te versnellen, en anderzijds om het voorbeeld te geven aan de privésector.  Formules die de mogelijkheid bieden om op een gezonde economische basis nieuwe vormen van arbeidsorganisatie te bevorderen, kunnen via gedecentraliseerde onderhandelingen (op ondernemingsniveau of per bedrijfstak) worden ingevoerd.  Vermindering van de indirecte arbeidskosten Waar passend moeten de Lid-Staten zich meer inspannen om de indirecte arbeidskosten voelbaar te verminderen, zodat een beter evenwicht tussen de kosten van de verschillende produktiefactoren kan worden bereikt. Komt dat betere evenwicht er niet, dan  wordt de factor arbeid, en dan vooral de laaggeschoolde arbeid, te zwaar getroffen.  De actie die op dit gebied moet worden gevoerd, heeft een tweeledig doel:  - zij moet banen helpen scheppen in de sector van de aanverwante diensten, die vandaag in hun ontwikkeling worden gehinderd door de zware indirecte arbeidskosten;  - gekoppeld aan loonmatigingsmaatregelen moet zij tevens banen redden in de sectoren die blootgesteld zijn aan de internationale concurrentie, door de vervanging van arbeid door kapitaal, alsmede de verplaatsing van activiteiten af te remmen.  Om dit proces in de gewenste richting te sturen, wordt de Lid-Staten verzocht om na te gaan in hoeverre een aanpassing van de financieringsmethode van hun sociale beschermingsstelsel, gekoppeld aan saneringsmaatregelen, in grote mate zou kunnen  bijdragen tot de bevordering van de werkgelegenheid. De wijzigingen die aan die stelsels worden aangebracht, mogen de schuldenlast van de betrokken Lid-Staten evenwel niet doen toenemen. Dit vraagstuk zal op communautair niveau opnieuw besproken worden  op basis van de verslagen van de Lid-Staten. Fiscale maatregelen, die onder andere betrekking kunnen hebben op het milieu, zouden een van de middelen kunnen zijn om de verlaging van de sociale premies te compenseren in een algemene context van  stabilisatie van alle verplichte heffingen, en van verlaging van de belastingdruk.  Actief werkgelegenheidsbeleid Om de doelstelling te verwezenlijken, zal het werkgelegenheidsbeleid moeten worden aangepast aan de economische veranderingen die zich nu voltrekken.  De Lid-Staten wordt verzocht:  - hun onderwijsstelsels en systemen van permanente vorming te verbeteren, zodat diegenen die op de arbeidsmarkt komen in staat zijn zich met een voor het bedrijfsleven nuttige bagage aan wisselende beroepseisen aan te passen;  - de reïntegratie van langdurig werklozen in de arbeidsmarkt te vergemakkelijken;  - de werking van de plaatselijke diensten voor arbeidsbemiddeling te verbeteren;  - de buitensporig strakke regels te versoepelen die een efficiënte werking van de arbeidsmarkt in de weg staan;  - de arbeidsmobiliteit te verbeteren;  - liberalisatiemaatregelen te treffen die gericht zijn op de beschermde sectoren, eventueel met inbegrip van de dienstenindustrie.  Voltooiing van de interne markt Het bestaan van een grote interne markt die op export gericht is, vormt een voorname troef voor de Europese economie, die volledig moet worden benut. Essentiële factoren bij de voltooiing van de interne markt zijn de integrale omzetting van de  communautaire regelgeving op het nationale vlak, de vereenvoudiging en de verlichting van de regelgeving, de totstandbrenging van een fiscaal, administratief en financieel klimaat dat gunstig is voor het midden- en kleinbedrijf, de toepassing van de  concurrentieregels en de controle op de overheidssteun.  In dezelfde context moet de doeltreffendheid van de kapitaalmarkt worden vergroot om de toestroom te bevorderen van spaargeld naar produktieve investeringen die werkgelegenheid scheppen.  De verwezenlijking van de transeuropese netwerken is eveneens een essentieel element voor het daadwerkelijk functioneren van de interne markt en de versterking van het economisch concurrentievermogen. De Raad zal in dit verband snel en ten volle gebruik  maken van de nieuwe mogelijkheden die worden geboden door het Verdrag (artikel 129 B).  De hierboven uiteengezette richtsnoeren voor het economisch beleid vormen het referentiekader voor alle toekomstige activiteiten inzake multilateraal toezicht. Op de tenuitvoerlegging van deze richtsnoeren zal toezicht worden uitgeoefend volgens de  procedures van het Verdrag. De Raad zal de tenuitvoerlegging van de richtsnoeren eveneens evalueren in het kader van de beoordeling van de convergentieprogramma's van de Lid-Staten.  Gedaan te Brussel, 22 december 1993.  Voor de Raad De Voorzitter J.-M. DEHOUSSE


title: Aanbeveling van de Raad van 9 juli 2013 over het nationale hervormingsprogramma 2013 van Luxemburg en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma van Luxemburg voor de periode 2012-2016

text:
               30.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/55

      AANBEVELING VAN DE RAAD

   van 9 juli 2013
   over het nationale hervormingsprogramma 2013 van Luxemburg en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma van Luxemburg voor de periode 2012-2016
   2013/C 217/14
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148, lid 4,
   Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid (1), en met name artikel 5, lid 2,
   Gezien de aanbeveling van de Europese Commissie,
   Gezien de conclusies van de Europese Raad,
   Gezien het advies van het Comité voor de werkgelegenheid,
   Gezien het advies van het Economisch en Financieel Comité,
   Gezien het advies van het Comité voor sociale bescherming,
   Gezien het advies van het Comité voor de economische politiek,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 26 maart 2010 heeft de Europese Raad zijn goedkeuring gehecht aan het voorstel van de Commissie voor een nieuwe groei- en werkgelegenheidsstrategie; deze Europa 2020-strategie moet voor betere coördinatie van het economisch beleid zorgen en spitst zich toe op de sleutelgebieden waarop Europa's potentieel voor duurzame groei en concurrentievermogen een krachtige impuls nodig heeft.

               (2)

               De Raad heeft op 13 juli 2010 een aanbeveling inzake de globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten en de Unie (2010-2014) vastgesteld en heeft op 21 oktober 2010 een besluit betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten (2) vastgesteld, die samen de „geïntegreerde richtsnoeren” vormen. De lidstaten werd verzocht in hun nationale economische en werkgelegenheidsbeleid met de geïntegreerde richtsnoeren rekening te houden.

               (3)

               Op 29 juni 2012 hebben de staatshoofden en regeringsleiders van de lidstaten besloten tot een Pact voor groei en banen, dat een samenhangend kader biedt voor actie op het niveau van de lidstaten, de EU en de eurozone, waarbij alle mogelijke hefbomen, instrumenten en beleidsvormen worden ingezet. Zij hebben bepaald welke maatregelen op het niveau van de lidstaten moeten worden genomen, en met name verklaard vastbesloten te zijn om de doelstellingen van de Europa 2020-strategie te verwezenlijken en de landenspecifieke aanbevelingen uit te voeren.

               (4)

               Op 10 juli 2012 heeft de Raad een aanbeveling (3) over het nationale hervormingsprogramma voor 2012 van Luxemburg vastgesteld en een advies over het stabiliteitsprogramma van Luxemburg voor de periode 2012-2015 uitgebracht.

               (5)

               Op 28 november 2012 heeft de Commissie haar goedkeuring gehecht aan de jaarlijkse groeianalyse en daarmee de aanzet gegeven tot het Europees semester 2013 voor coördinatie van het economisch beleid. Eveneens op 28 november 2012 heeft de Commissie op grond van Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 betreffende de preventie en correctie van macro-economische onevenwichtigheden (4), het waarschuwingsmechanismeverslag aangenomen, daarin werd Luxemburg niet genoemd als een van de lidstaten die aan een diepgaande evaluatie zouden worden onderworpen.

               (6)

               Het Europees Parlement is naar behoren bij het Europees semester betrokken, in overeenstemming met Verordening (EG) nr. 1466/97, en heeft op 7 februari 2013 een resolutie over werkgelegenheid en sociale aspecten in de jaarlijkse groeianalyse 2013 en een resolutie over de bijdrage aan de jaarlijkse groeianalyse 2013 aangenomen.

               (7)

               Op 14 maart 2013 heeft de Europese Raad de prioriteiten inzake financiële stabiliteit, begrotingsconsolidatie en groeibevorderende maatregelen goedgekeurd. Hij benadrukte dat moet worden gestreefd naar gedifferentieerde, groeivriendelijke begrotingsconsolidatie, een normalisering van de kredietverschaffing aan de economie, bevordering van groei en concurrentievermogen, het aanpakken van de werkloosheid en van de sociale gevolgen van de crisis, en modernisering van de overheidsdiensten.

               (8)

               Luxemburg heeft op 26 april 2013 zijn stabiliteitsprogramma voor de periode 2012-2016 en zijn nationale hervormingsprogramma voor 2013 ingediend. Om met de onderlinge verbanden rekening te houden, zijn beide programma's terzelfdertijd geëvalueerd.

               (9)

               Op basis van de overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1466/97 verrichte evaluatie van het stabiliteitsprogramma is de Raad van oordeel dat het aan de begrotingsprognoses van het programma ten grondslag liggende macro-economische scenario aannemelijk is. Vooral het scenario van het stabiliteitsprogramma voor 2013 ligt heel dicht bij de voorjaarsprognoses 2013 van de diensten van de Commissie, maar dat voor 2014 is enigszins optimistischer. Bij de prognoses voor het tekort op middellange termijn is het gehanteerde groeiscenario licht optimistisch, met een groei die boven de potentiële groei ligt. De in het stabiliteitsprogramma opgenomen begrotingsstrategie heeft tot doel het tekort terug te brengen van 0,8 % van het bbp in 2012 tot 0,6 % van het bbp in 2014. De prognose is echter dat het tekort in de laatste jaren van de programmaperiode oploopt tot 1,3 % van het bbp, in zowel 2015 als 2016. Dit is het resultaat van de introductie van nieuwe btw-regels voor elektronische diensten die op 1 januari 2015 in werking treden. Volgens deze regels worden de btw-inkomsten uit elektronische handel overgedragen van het land waar de leverancier is gevestigd naar de woonplaats van de klant. Het effect van de nieuwe regels wordt door de autoriteiten geraamd op lagere belastinginkomsten uit btw ter waarde van 1,4 % van het bbp. De regering heeft al aangekondigd dat het standaard btw-tarief zal worden verhoogd om het verlies aan inkomsten gedeeltelijk goed te maken. Het stabiliteitsprogramma bevestigt de eerdere middellangetermijnbegrotingsdoelstelling (MTD) van een structureel overschot van 0,5 % van het bbp. De MTD is in overeenstemming met de eisen van het stabiliteits- en groeipact. Op basis van zowel de voorjaarsprognoses voor 2013 van de diensten van de Commissie als het (herberekende) structurele begrotingssaldo in het stabiliteitsprogramma wordt verwacht dat Luxemburg in 2012 op een structureel overschot van 0,1 % van het bbp zal uitkomen, wat onder de MTD ligt, maar dat het land volgens de ramingen zijn MTD in 2013 zal halen. Niettemin wordt verwacht dat Luxemburg met ingang van 2014 weer van zijn MTD zal afwijken, en wel met 0,3 % van het bbp, en dat die afwijking in 2015 en 2016 zelfs nog verder zal oplopen. De nationale autoriteiten hebben herhaald dat het hun doelstelling is om uiterlijk in 2017 naar de MTD terug te keren, om over meer manoeuvreerruimte te beschikken. Met 20,8 % van het bbp in 2012 ligt de bruto-overheidsschuld ver onder de referentiewaarde van het Verdrag.

               (10)

               Luxemburg heeft zijn overheidstekort de laatste jaren onder de grens van 3 % van het bbp kunnen houden, waarmee het heeft kunnen voorkomen dat het in de buitensporigtekortprocedure terechtkwam. Dit was eerder het gevolg van hogere ontvangsten dan van beheersing van de uitgaven. Geraamd wordt dat de groei van de overheidsuitgaven met name in 2012 een stuk groter was dan de uitgavenbenchmark van het stabiliteits- en groeipact, na verrekening van de discretionaire maatregelen aan de ontvangstenzijde. Verwacht wordt dat de afwijking van het groeipercentage van de overheidsuitgaven ten opzichte van de uitgavenbenchmark op 1,3 % procentpunten van het bbp zal uitkomen, hoger dan de bij Verordening (EG) nr. 1466/97 vastgestelde grenswaarde van 0,5 % van het bbp. Om deze afwijking te kwalificeren, moet echter een algemene beoordeling plaatsvinden, waarin met de volgende factoren rekening moet worden gehouden: i) het tekort is in 2012 structureel met slechts 0,2 % van het bbp teruggelopen; ii) de Luxemburgse economie is, gegeven de geringe omvang van het land en de grote mate van openheid, zeer onstabiel; en iii) volgens de voorjaarsprognoses 2013 van de diensten van de Commissie zal Luxemburg naar verwachting zijn MTD reeds in 2013 halen. Al deze elementen wijzen erop dat het om een niet-structurele afwijking gaat. De volatiliteit van de ontvangsten van de Luxemburgse algemene overheid heeft tot nu toe weliswaar steeds gezorgd voor hogere inkomsten dan verwacht, maar vormt wel een risico voor de houdbaarheid van de overheidsfinanciën. Om deze risico's beter aan te kunnen pakken, moeten de beperkingen van zowel de schuld als de uitgaven wettelijk worden vastgelegd. Bovendien moet er een toezichtinstantie worden aangewezen en moet vooraf worden vastgesteld welke maatregelen in geval van niet-naleving moeten worden genomen. De inwerkingtreding op 1 januari 2015 van bovengenoemd btw-pakket en de sterke negatieve invloed die daarvan voor de belastingontvangsten wordt verwacht, toont aan hoe belangrijk het voor Luxemburg is om een begrotingskader voor de middellange termijn te introduceren. Met name in 2014 moet voor een bijzonder voorzichtige begrotingsstrategie worden gekozen.

               (11)

               Op dit moment wordt minder dan een derde van de belastingontvangsten geïnd uit verbruiksbelastingen, gedeeltelijk als gevolg van de bescheiden normale en verlaagde btw-tarieven. Luxemburg staat bovenaan de lijst met EU-lidstaten, wat betreft het aantal categorieën goederen en diensten waarvoor verlaagde btw-tarieven gelden. De aanwezigheid van een grote, van btw vrijgestelde, financiële sector draagt ook bij tot de lage btw/bbp-ratio. Over het algemeen heeft Luxemburg ruimte om zijn ontvangsten te verhogen door het normale btw-tarief op grotere schaal toe te passen. Bovendien wordt de vennootschapsbelasting in Luxemburg gekenmerkt door een relatief grote fiscale bevoordeling van schulden, hetgeen bijdraagt tot een hoge particuliereschuld/bbp-ratio.

               (12)

               De Luxemburgse pensioenhervorming die in december 2012 is vastgesteld, kan slechts als een eerste belangrijke stap in de juiste richting worden gezien. Zelfs wanneer rekening wordt gehouden met de meeste aspecten van de vastgestelde pensioenhervorming, moet Luxemburg nog steeds beleidsmaatregelen uitvoeren die de houdbaarheid op de lange termijn verbeteren, ter waarde van een permanente verbetering van 8,6 procentpunten bbp in het primaire saldo om het gat in de begroting te dichten. Luxemburg moet derhalve verder gaan in zijn pensioenhervormingen. De introductie van een maximum voor pensioenaanpassingen op basis van werkelijke loonsverhogingen zou de pensioenreserves doen toenemen, alsook een verhoging van de effectieve pensioenleeftijd door de pensioengerechtigde leeftijd of de pensioenen aan te passen aan veranderingen in de levensverwachting zou de langetermijnstabiliteit van het pensioensysteem helpen garanderen. Bovendien moeten de mogelijkheden voor vervroegde pensionering worden ingeperkt en moet het aantrekkelijker worden gemaakt om langer door te werken dan het vereiste minimum. Daarnaast wordt verwacht dat het effect van langdurige zorg op de houdbaarheid van de begroting 2,1 procentpunten zal bijdragen aan het houdbaarheidstekort van Luxemburg. De verwachte toename van zowel het aantal ouderen als het aantal afhankelijken ligt in Luxemburg hoog in vergelijking met het EU-gemiddelde.

               (13)

               De productiviteit van Luxemburg ligt momenteel tamelijk hoog. Er is echter steeds minder ruimte voor productiviteitsstijgingen. Daarom moet de groei van de loonkosten per eenheid product worden beperkt door te zorgen voor een betere verhouding tussen lonen en productiviteit. Luxemburg heeft maatregelen genomen om de loonstijging te temperen door het indexeringsstelsel tussen 2012 en 2014 te reguleren. Deze hervorming is echter slechts tijdelijk en garandeert niet dat de lonen mettertijd gelijke tred zullen houden met de productiviteit. De productiviteit is niet in alle economische sectoren even hoog, en de productiviteit in de financiële sector is bijna tweemaal zo hoog als in de rest van de economie. Er bestaat een aanzienlijk risico voor het concurrentievermogen van Luxemburg na 2015, wanneer het automatische indexeringssysteem weer op de gewone manier zal worden toegepast. Er moeten derhalve aanvullende maatregelen worden genomen om het loonvormingssysteem op een meer definitieve wijze te hervormen om verdere verslechtering van het concurrentievermogen in de toekomst te voorkomen.

               (14)

               De Luxemburgse economie is sterk afhankelijk van de financiële sector, die 30 % van de totale toegevoegde waarde en 25 % van de begrotingsinkomsten voor zijn rekening neemt. Om het concurrentievermogen van dat land voor de toekomst veilig te stellen, moeten alternatieve „vakbekwaamheidsniches” worden ontwikkeld. Het onderzoeks- en innovatiesysteem van Luxemburg blijft echter zeer zwak en Luxemburg zit niet op schema om zijn onderzoeks- en ontwikkelingsintensiteitsdoelstelling voor 2020 te halen. De prestatie van Luxemburg op de indicatoren voor samenwerking tussen publieke onderzoeksinstellingen en bedrijven ligt ruim onder het EU-gemiddelde, hetgeen aantoont dat er momenteel sprake is van ontkoppeling tussen O&O van de particuliere sector en het publieke onderzoeksstelsel. Luxemburg moet de teruglopende tendens van zijn O&O-intensiteit ombuigen, met name door de O&O-intensiteit van het bedrijfsleven te stimuleren. De ontwikkeling van een gerichtere slimme specialisatiestrategie zou een cruciale rol kunnen spelen in het maximaliseren van de economische effecten van de overheidsfinanciering van onderzoek, met name door te zorgen voor een hefboomeffect op particuliere investeringen. Een dergelijke gerichte aanpak zou kunnen worden aangevuld met een breed horizontaal beleid, gericht op ontwikkeling en groei van innovatieve bedrijven.

               (15)

               De jeugdwerkloosheid van blijft voortdurend hoog op 18 % en hangt sterk samen met het opleidingsniveau. Op de arbeidsmarkt hebben jonge ingezetenen te maken met felle concurrentie van niet-ingezetenen, die vaak hoger gekwalificeerd zijn. Hoewel Luxemburg heeft laten zien zich sterk te maken voor de bestrijding van de jeugdwerkeloosheid, zijn verdere inspanningen nodig. Om de winst zo groot mogelijk te maken, moeten de maatregelen die worden genomen onderdeel uitmaken van een alomvattende hervormingsstrategie, met inbegrip van verbeterd activeringsbeleid om de afhankelijkheid van uitkeringen te bestrijden. Op de PISA-prestatietest (5), waarbij de basisvaardigheden van jonge mensen worden getest, scoort Luxemburg vrij laag. Er zijn meer maatregelen nodig om de negatieve trend die zich sinds 2006 aftekent bij lezen, wiskunde en wetenschappen, om te buigen. Er zijn meer inspanningen nodig om de onderwijsmiddelen voor scholen met leerlingen met een achterstand te verbeteren en gerichter in te zetten en om meer middelen beschikbaar te stellen voor taalondersteuning en remediërend onderwijs. De specifieke uitdagingen die mensen met een migrantenachtergrond op de arbeidsmarkt ondervinden moeten verder worden onderzocht en aangepakt door middel van gerichte maatregelen, onder meer ten aanzien van de taalvaardigheden. Beroepsonderwijs en -opleiding moet in dit verband bijzondere aandacht krijgen. Er moeten meer maatregelen worden genomen om de voor- en vroegschoolse educatie te verbeteren en vroegtijdig schoolverlaten terug te dringen, met name bij de migrantenpopulatie. De kansen op werk van oudere werknemers moeten worden verbeterd, onder meer door verbetering van hun vaardigheden.

               (16)

               Luxemburg heeft zich ertoe verbonden zijn broeikasgasemissies in de sectoren die niet onder ETS (emissions trading system - emissiehandelregeling) vallen tegen 2020 met 20 % te verminderen ten opzichte van 2005, maar naar verwachting zal het overeenkomstig de laatste 2020 prognoses op basis van de bestaande maatregelen, 23 procentpunten onder die doelstelling uitkomen. De vervoerssector was in 2011 verantwoordelijk voor 68 % van de niet onder ETS vallende emissies en stelt Luxemburg voor een belangrijke uitdaging. De bestaande maatregelen zouden slechts tot een derde van de broeikasgasemissiereducties bijdragen die nodig zijn om de doelstelling te halen. Dientengevolge moeten de maatregelen aanzienlijk worden geïntensiveerd, met name door de belasting op brandstoffen te verhogen om de belastingkloof met buurlanden te verkleinen. De hervorming van de motorrijtuigenbelasting moet ook worden versneld. Luxemburg moet doorgaan projecten in te voeren die het gebruik van het openbaar vervoer bevorderen. Ook moet het een congestieheffing op wegen invoeren om omschakeling naar openbaar vervoer te bevorderen. Betere openbaarvervoersverbindingen met naburige regio's moeten worden bevorderd.

               (17)

               In het kader van het Europees semester heeft de Commissie een alomvattende analyse van het economische beleid van Luxemburg verricht. Zij heeft het stabiliteitsprogramma en het nationale hervormingsprogramma doorgelicht. Daarbij heeft zij niet alleen gekeken naar de relevantie ervan voor een houdbaar budgettair en sociaaleconomisch beleid in Luxemburg, maar is zij ook nagegaan of de EU-regels en -richtsnoeren in acht zijn genomen, gezien de noodzaak de algemene economische governance van de Unie te versterken door middel van een EU-inbreng in toekomstige nationale besluiten. Haar aanbevelingen in het kader van het Europees semester worden in de onderstaande aanbevelingen 1 tot en met 6 weergegeven.

               (18)

               In het licht van deze beoordeling heeft de Raad het stabiliteitsprogramma onderzocht; zijn advies (6) daarover is met name in de onderstaande aanbeveling 1 weergegeven.

               (19)

               In de context van het Europees semester heeft de Commissie tevens een analyse van het economische beleid van de eurozone als geheel verricht. Op basis hiervan heeft de Raad specifieke aanbevelingen gericht tot de lidstaten die de euro als munt hebben (7). Als land dat de euro als munt heeft, dient ook Luxemburg erop toe te zien dat aan deze aanbevelingen volledig en tijdig uitvoering wordt gegeven,

         BEVEELT AAN dat Luxemburg in de periode 2013-2014 actie onderneemt om:

               1.

               een gezonde begrotingssituatie te behouden en de MTD te handhaven, teneinde de houdbaarheid van de overheidsfinanciën op lange termijn te waarborgen, in het bijzonder met inachtneming van de impliciete verplichtingen in verband met de vergrijzing. De budgettaire governance te versterken door vaststelling van een begrotingskader voor de middellange termijn dat de algemene overheid dekt, en onder meer meerjarenuitgavenplafonds omvat, en door onafhankelijk toezicht op de begrotingsregels op te zetten;

               2.

               maatregelen te nemen om de in de vennootschapsbelasting opgenomen fiscale bevoordeling van schulden aan te pakken en de toepassing van het normale btw-tarief uit te breiden;

               3.

               de leeftijdsgebonden uitgaven te beteugelen door de langdurige zorg kosteneffectiever te maken, met name door een grotere nadruk op preventie, revalidatie en zelfstandig wonen, versterking van de recent vastgestelde pensioenhervorming, door aanvullende maatregelen te nemen om vervroegd pensioen tegen te gaan en door de effectieve pensioenleeftijd te verhogen door de pensioengerechtigde leeftijd of pensioenen aan te passen aan veranderingen in de levensverwachting;

               4.

               verdere structuurmaatregelen te nemen die verder gaan dan de huidige bevriezing, in overleg met de sociale partners en in overeenstemming met de nationale praktijken, het loonvormingssysteem te hervormen, met inbegrip van de loonindexering, ervoor te zorgen dat dat systeem beter reageert op de productiviteit en op ontwikkelingen per sector, alsmede op arbeidsmarktomstandigheden, en het concurrentievermogen te bevorderen. Inspanningen te intensiveren om de structuur van de economie te diversifiëren, particuliere investeringen in onderzoek te bevorderen, met name door de samenwerking tussen het publieke onderzoek en ondernemingen te ontwikkelen;

               5.

               inspanningen om de jeugdwerkeloosheid terug te dringen, intensiveren door de inrichting van en het toezicht op het actieve-arbeidsmarktbeleid te verbeteren. Het algemene en het beroepsonderwijs te versterken, om de vaardigheden van jongeren beter in overeenstemming te brengen met de vraag van de arbeidsmarkt, met name voor mensen met een migrantenachtergrond. Inspanningen intensiveren om de deelnemingsgraad van oudere werknemers te verhogen, onder meer door hun kansen op de arbeidsmarkt te verbeteren door een leven lang te leren;

               6.

               de maatregelen te intensiveren om de doelstelling voor vermindering van broeikasgasemissies in de sectoren die niet onder ETS vallen te halen, met name door de belasting op energieproducten voor vervoer te verhogen.

      Gedaan te Brussel, 9 juli 2013.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         R. ŠADŽIUS

      (1)  PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.

      (2)  Voor 2013 gehandhaafd bij Besluit 2013/208/EU van de Raad van 22 april 2013 betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten (PB L 118 van 30.4.2013, blz. 21).

      (3)  PB C 219 van 24.7.2012, blz. 58.

      (4)  PB L 306 van 23.11.2011, blz. 25.

      (5)  PISA is het „Programme for International Student Assessment” (programma voor internationale studentenevaluatie) van de OESO.

      (6)  Op grond van van artikel 5, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1466/97.

      (7)  Zie bladzijde 97 van dit Publicatieblad.


				|

		52012PC0273

			Aanbeveling voor een BESLUIT VAN DE RAAD tot intrekking van Besluit 2010/422/EU betreffende het bestaan van een buitensporig tekort in Bulgarije /* COM/2012/0273 final - 2012/ () */

Aanbeveling voor een
BESLUIT VAN DE RAAD
tot intrekking van Besluit 2010/422/EU
betreffende het bestaan van een buitensporig tekort in Bulgarije
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van
de Europese Unie, en met name artikel 126, lid 12,
Gezien de aanbeveling van de Commissie,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)       Bij Besluit 2010/422/EU van
de Raad van 13 juli 2010[1]
is, op voorstel van de Commissie overeenkomstig artikel 126, lid 6, van
het Verdrag, besloten dat in Bulgarije een buitensporig tekort bestond. De Raad
merkte op dat het overheidstekort in 2009 3,9% van het bbp bereikte en daarmee
de in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde van 3% van het bbp overschreed,
terwijl de bruto-overheidsschuld 14,8% van het bbp beliep, ruim onder de in het
Verdrag vastgelegde referentiewaarde van 60% van het bbp[2].
(2)       Overeenkomstig artikel 126,
lid 7, van het Verdrag en artikel 3, lid 4, van Verordening (EG) nr.
1467/97 van de Raad van 7 juli 1997 over de bespoediging en verduidelijking van
de tenuitvoerlegging van de procedure bij buitensporige tekorten[3] heeft de Raad op 13 juli 2010
op aanbeveling van de Commissie een aanbeveling tot Bulgarije gericht waarin
het land werd verzocht om uiterlijk eind 2011 aan de buitensporigtekortsituatie
een einde te maken. De aanbeveling is openbaar gemaakt.
(3)       Overeenkomstig artikel 4 van
het aan de Verdragen gehechte Protocol betreffende de procedure bij
buitensporige tekorten verstrekt de Commissie de voor de toepassing van de
procedure benodigde gegevens. In het kader van de toepassing van dit protocol
dienen de lidstaten ingevolge artikel 3 van Verordening (EG) nr. 479/2009 van
de Raad van 25 mei 2009 betreffende de toepassing van het aan het Verdrag tot
oprichting van de Europese Gemeenschap gehechte Protocol betreffende de
procedure bij buitensporige tekorten[4]
tweemaal per jaar, namelijk vóór 1 april en vóór 1 oktober, gegevens te
verstrekken over het overheidstekort en de overheidsschuld, alsook over andere,
daarmee samenhangende variabelen.
(4)       Wanneer zij bezien of een
besluit betreffende het bestaan van een buitensporig tekort moet worden
ingetrokken, moet de Raad een besluit nemen op basis van ter kennis gebrachte
gegevens. Bovendien mag een besluit betreffende het bestaan van een buitensporig
tekort alleen worden ingetrokken als uit de prognoses van de Commissie blijkt
dat het tekort gedurende de prognoseperiode de drempel van 3% van het bbp niet
zal overschrijden[5].
(5)       Uit de gegevens die de
Commissie (Eurostat) overeenkomstig artikel 14 van Verordening (EG) nr.
479/2009 na de vóór 1 april 2012 door Bulgarije gedane kennisgeving heeft
verstrekt en uit de voorjaarsprognoses 2012 van de diensten van de Commissie
kunnen de volgende conclusies worden getrokken:
–
Er is in de periode volgend op het jaar van het
buitensporig tekort consistent beter gepresteerd dan de budgettaire
doelstellingen. Het overheidstekort is teruggedrongen tot 3,1% van het bbp in
2010 en daalde verder tot 2,1% van het bbp in 2011; de initieel vastgestelde
doelstellingen waren 3,8% respectievelijk 2,5%. De correctie van het tekort was
hoofdzakelijk het gevolg van een strikte beheersing van de uitgavengroei,
inclusief bevriezing van de lonen en pensioenen van de overheidssector, waarbij
de uitgavenquote tussen 2009 en 2011 met 5,5 procentpunten daalde. Volgens het
convergentieprogramma van 2012 zal het tekort verder dalen tot 1,6% van het bbp
in 2012 en 1,3% van het bbp in 2013. Volgens de voorjaarsprognoses 2012 van de
diensten van de Commissie zal het overheidstekort met behulp van een
voortdurende bevriezing van de lonen in de overheidssector alsook als gevolg
van een cyclische verbetering in de ontvangsten verbeteren tot 1,9% van het bbp
in 2012 en tot 1,7% van het bbp in 2013.
–
Volgens de voorjaarsprognoses 2012 van de diensten
van de Commissie zal bij ongewijzigd beleid het conjunctuurgezuiverd saldo,
ongerekend eenmalige en tijdelijke maatregelen, in 2012 0,7% en in 2013 0,8%
van het bbp bedragen. Ondertussen zal in 2012 en 2013 het groeipercentage van
de overheidsuitgaven ongerekend discretionaire maatregelen aan de
ontvangstenzijde naar verwachting onder het benchmarkreferentiepercentage van
potentiële bbp-groei op middellange termijn, als gespecificeerd in artikel 5,
lid 1, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over
versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de
coördinatie van het economisch beleid, blijven.
–
Volgens de voorjaarsprognoses 2012 van de diensten
van de Commissie zal de bruto-overheidsschuld matig stijgen van 16,3% van het
bbp in 2011 tot 18,5% van het bbp in 2013. Bij deze schuldprognose is geen
rekening gehouden met een mogelijke externe schulduitgifte in 2012 ter
voorfinanciering van de terugbetaling van in euro's luidende obligaties van
ongeveer 2% van het bbp in januari 2013. Evenzo zal volgens het jongste
convergentieprogramma de schuldquote in 2013 tot 18,4% stijgen.
(6)       Volgens artikel 126, lid 12,
van het Verdrag moet een besluit van de Raad betreffende het bestaan van een
buitensporig tekort worden ingetrokken indien de Raad van oordeel is dat het
buitensporige tekort in de betrokken lidstaat is gecorrigeerd.
(7)       Volgens de Raad is het
buitensporige tekort in Bulgarije gecorrigeerd en dient Besluit 2010/422/EU
derhalve te worden ingetrokken,
HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING
VASTGESTELD:
Artikel 1
Uit een algehele evaluatie volgt dat het
buitensporige tekort in Bulgarije is gecorrigeerd.
Artikel 2
Besluit 2010/422/EU wordt hierbij ingetrokken.
Artikel 3
Dit besluit is gericht tot de Republiek
Bulgarije.
Gedaan te Brussel,
                                                                       Voor
de Raad
                                                                       De
voorzitter
[1]               PB L 199 van 31.7.2010, blz. 26.
[2]               Het overheidstekort en de overheidsschuld voor 2009
werden vervolgens herzien tot momenteel 4,3% van het bbp respectievelijk 14,6%
van het bbp.
[3]               PB L 209 van 2.8.1997, blz. 6.
[4]               PB L 145 van 10.6.2009, blz. 1.
[5]               Overeenkomstig de "Specificaties inzake de
uitvoering van het stabiliteits- en groeipact en richtsnoeren inzake de vorm en
de inhoud van stabiliteits- en convergentieprogramma's", zoals op 24
januari 2012 door de Raad overeengekomen. Zie:
http://ec.europa.eu/economy_finance/economic_governance/sgp/pdf/coc/code_of_conduct_en.pdf