Avis juridique important

|

31992H0048

92/48/EEG: Aanbeveling van de Commissie van 18 december 1991 inzake verzekeringstussenpersonen

Publicatieblad Nr. L 019 van 28/01/1992 blz. 0032 - 0033

AANBEVELING VAN DE COMMISSIE  van 18 december 1991  inzake verzekeringstussenpersonen  (92/48/EEG)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, en met name op artikel 155,  Overwegende dat verzekeringstussenpersonen een belangrijke factor bij de verkoop van verzekeringen in de Lid-Staten vormen; dat de totstandkoming van de interne markt ten gevolge van het vrij verrichten van diensten zal resulteren in een steeds grotere  verscheidenheid aan produkten; dat de vereisten inzake vakbekwaamheid voor verzekeringstussenpersonen van fundamenteel belang is voor de bescherming van de verzekeringnemers en personen die een verzekering behoeven; dat niet alle Lid-Staten voor de  toegang tot en de uitoefening van het beroep van verzekeringstussenpersoon of door specifieke categorieën tussenpersonen algemene, handels- en vakkennis en beroepsbekwaamheid eisen; dat deze kennis in beginsel voor alle verzekeringstussenpersonen  wenselijk is en dat maatregelen voor een verdergaande convergentie noodzakelijk zijn;  Overwegende dat Richtlijn 77/92/EEG van de Raad (1) wegens het ontbreken van onderlinge erkenning van diploma's en onmiddellijke cooerdinatie maatregelen bevat ter bevordering van de daadwerkelijke uitoefening van het recht van vestiging en het vrij  verrichten van diensten voor de toegang tot en de uitoefening van de werkzaamheden van verzekeringsagent en assurantiemakelaar; dat deze maatregelen van tijdelijke aard zijn;  Overwegende dat aan de Lid-Staten of, in bepaalde gevallen, hun verzekeringsondernemingen of erkende beroepsorganisaties, in overeenstemming met het Verdrag, de vaststelling moet worden overgelaten van het precieze niveau van algemene, commerciële en  vakkennis dat als voldoende wordt beschouwd om te waarborgen dat aan verzekeringnemers en personen die een verzekering behoeven, op adequate wijze informatie en assistentie wordt gegeven, waarbij rekening wordt gehouden met het soort tussenpersoon in  kwestie;  Overwegende dat het wenselijk is dat verzekeringstussenpersonen, waar zulks van toepassing is, tevens voldoen aan vereisten inzake beroepsaansprakelijkheidsverzekering en geschiktheid; dat er verenigbaarheid moet zijn met communautaire regelgeving  waarbij kapitaalvereisten worden gesteld voor tussenpersonen die geld van klanten in bewaring nemen, ten behoeve van het beheer en de uitvoering van verzekeringscontracten;  Overwegende dat de definitie van de onafhankelijkheid van verzekeringsmakelaars nader dient te worden toegelicht met het oog op de toepassing van de desbetreffende bepalingen van Richtlijn 90/619/EEG van de Raad (2) op verzekeringstussenpersonen;  Overwegende dat verzekeringstussenpersonen die aan de vereisten inzake beroepsbekwaamheid voldoen, in hun Lid-Staat in een register moeten worden ingeschreven en dat deze registratie een voorwaarde is voor de toegang tot en de uitoefening van de  werkzaamheid van verzekeringstussenpersoon; dat in centrale registers onderscheid dient te worden gemaakt tussen niet-onafhankelijke en onafhankelijke verzekeringstussenpersonen;  Overwegende dat een aanbeveling die niet bindend is voor de Lid-Staten tot welke zij is gericht wat het te bereiken resultaat betreft, maar waarin wordt gevraagd om hun medewerking op basis van vrijwilligheid, een doeltreffend middel moet zijn om hun de  gelegenheid te bieden indien nodig de gepaste maatregelen te treffen,  BEVEELT AAN: 1. dat de Lid-Staten ervoor zorgen dat voor op hun grondgebied gevestigde verzekeringstussenpersonen vereisten inzake beroepsbekwaamheid gelden, alsmede een registratieplicht, overeenkomstig de bepalingen in de bijlage;  2. dat de Lid-Staten binnen een termijn van 36 maanden, te rekenen vanaf de dag van kennisgeving van deze aanbeveling, aan de Commissie de tekst mededelen van de voornaamste wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen die zij vaststellen en voorts de  Commissie in kennis stellen van de maatregelen die beroepsorganisaties of verzekeringsondernemingen nemen en van alle eventuele verdere wijzigingen op dit gebied. Gedaan te Brussel, 18 december 1991. Voor de Commissie  Leon BRITTAN  Vice-Voorzitter   (1) PB nr. L 26 van 31. 1. 1977, blz. 14. (2) PB nr. L 330 van 29. 11. 1990, blz. 50.    BIJLAGE  VEREISTEN INZAKE BEROEPSBEKWAAMHEID EN REGISTRATIE VAN VERZEKERINGSTUSSENPERSONEN  Artikel 1  Definities  Voor de toepassing van deze aanbeveling wordt verstaan onder:  -  "verzekeringstussenpersoon": een persoon die, als onafhankelijke of in loondienst, toegang heeft tot een werkzaamheid zoals omschreven in artikel 2, lid 1, onder a) tot en met c), van Richtlijn 77/92/EEG of deze werkzaamheid uitoefent.  Artikel 2  Werkingssfeer  1. Behoudens het bepaalde in de leden 2 en 3 is deze aanbeveling van toepassing op alle verzekeringstussenpersonen als omschreven in artikel 1.  2. De Lid-Staten behoeven de onderhavige aanbeveling niet toe te passen op personen die verzekeringen aanbieden waarvoor geen algemene of specifieke kennis is vereist en die het risico dekken van verlies of beschadiging van artikelen geleverd door die  personen, die een andere hoofdberoepsactiviteit hebben dan het verschaffen van advies over en het verkopen van verzekeringen.  3. De leiding van een onderneming die toegang heeft tot de werkzaamheid van verzekeringstussenpersoon dient voldoende personen te omvatten die over de ingevolge artikel 4, lid 2, vereiste algemene, handels- en vakkennis en beroepsbekwaamheid beschikken.   De Lid-Staten wordt aanbevolen te bevorderen dat dit soort ondernemingen hun werknemers die betrokken zijn bij de bemiddeling in verzekeringsprodukten een basisopleiding ter zake bieden.  Artikel 3  Onafhankelijkheid van tussenpersonen  De in artikel 2, lid 1, onder a), van Richtlijn 77/92/EEG omschreven personen maken kenbaar:  - aan personen die dekking behoeven van te verzekeren of te herverzekeren risico's, rechtstreekse juridische of economische banden met een verzekeringsonderneming of deelnemingen in of door dit soort ondernemingen die de volledige vrijheid van keuze van  verzekeringsonderneming zouden kunnen beïnvloeden, en  - aan een door de Lid-Staat aangewezen bevoegde instantie hun bij verschillende verzekeringsondernemingen geboekte omzet gedurende het voorgaande jaar.  Artikel 4  Vereisten inzake beroepsbekwaamheid  1. Voor de toegang tot en uitoefening van de werkzaamheid van verzekeringstussenpersoon moet worden voldaan aan de in de leden 2 tot en met 5 genoemde vereisten inzake beroepsbekwaamheid.  2. Verzekeringstussenpersonen moeten beschikken over algemene, handels- en vakkennis en beroepsbekwaamheid. De Lid-Staten stellen, indien nodig, een ander niveau van kennis en bekwaamheid vast als vereiste voor de in artikel 3 genoemde categorie  tussenpersoon. Het niveau hiervan wordt door de Lid-Staten bepaald.  Dit niveau en de toepassing ervan in de praktijk kan ook worden vastgesteld en beheerd door bedrijfs- en beroepsorganisaties welke door een Lid-Staat zijn erkend.  Onder het voorbehoud van toezicht door de Lid-Staten kan het niveau en de toepassing van de vereisten in de praktijk eveneens worden vastgesteld en beheerd door een verzekeringsonderneming die de verantwoordelijkheid en aansprakelijkheid op zich neemt  voor de werkzaamheden van tussenpersonen als gedefinieerd in artikel 2, lid 1, onder b), van Richtlijn 77/92/EEG.  3. Een verzekeringstussenpersoon beschikt over een beroepsaansprakelijkheidsverzekering of een andere vergelijkbare garantie welke dekking biedt tegen schade veroorzaakt door nalatigheid bij de beroepsuitoefening, tenzij deze dekking reeds wordt  verschaft door een verzekeringsonderneming of andere onderneming waar hij in loondienst is of in naam waarvan hij mag optreden.  4. Een verzekeringstussenpersoon dient betrouwbaar te zijn. Hij mag niet voorheen failliet zijn verklaard, tenzij rehabilitatie heeft plaatsgevonden overeenkomstig nationaal recht.  5. Aan verzekeringstussenpersonen als omschreven in artikel 2, lid 1, onder a), van Richtlijn 77/92/EEG kan de eis worden gesteld dat zij over voldoende financiële draagkracht beschikken. De vereisten inzake omvang en vorm van het kapitaal worden door  de Lid-Staten vastgesteld.  Artikel 5  Registratie  1. Verzekeringstussenpersonen die aan de in artikel 4, leden 2 tot en met 5, genoemde vereisten inzake beroepsbekwaamheid voldoen, worden in hun Lid-Staat in een register ingeschreven. Alleen aan ingeschrevenen wordt het recht verleend van toegang tot  en uitoefening van de werkzaamheid van verzekeringstussenpersoon.  2. Iedere Lid-Staat wijst een bevoegde instantie aan voor het beheer van het in lid 1 genoemde register. In een Lid-Staat erkende beroepsorganisaties kunnen eveneens worden belast met het beheer van het register. In het geval van artikel 4, lid 2,  laatste alinea, mogen dergelijke registers eveneens worden beheerd door een verzekeringsonderneming. De bevoegde autoriteiten dienen toegang te hebben tot de registers.  3. Waar één, centraal, register bestaat, moet een onderscheid worden gemaakt tussen onafhankelijke en niet-onafhankelijke verzekeringstussenpersonen.  4. Verzekeringstussenpersonen stellen het publiek in kennis van het feit dat zij zijn ingeschreven.  Artikel 6  Sancties  1. In de Lid-Staten dienen adequate sancties en maatregelen te kunnen worden getroffen ten overstaan van een ieder die de werkzaamheid van verzekeringstussenpersoon uitoefent zonder als zodanig in een Lid-Staat te zijn ingeschreven.  2. In de Lid-Staten dienen adequate sancties en maatregelen te kunnen worden getroffen ten overstaan van een verzekeringstussenpersoon die niet langer aan de vereisten van artikel 4, leden 3 tot en met 5, voldoet, waaronder de mogelijkheid van  verwijdering uit het register.


title: 64/264/EEG: Aanbeveling van de Commissie van 7 april 1964 gericht tot de Lid-Staten op grond van de artikelen 155 en 115 over de ten opzichte van derde landen toe te passen uitvoerregeling voor sommige soorten ongelooide huiden en vellen

text:
30. 4 . 64                   PUBLIKATIEBLAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN                                                1105/64
               No . van het
                 gemeen                                                       Contingenten in tonnen
               schappelijk           Omschrijving
                 douane
                  tarief                                    B. R. Duitsland    Benelux         Frankrijk       Italië
              ex 26.03      Assen en residuen van ko
                    -
                            per en koperlegeringen               2.500            250             3.500        1.500
              ex 74.01      Resten en afvallen van ko
                            per en koperlegeringen :
                            — afkomstig van het slo
                               pen van schepen welke
                               de nationaliteit van een
                               derde land bezitten, of
                               van de onbruikbaarma
                               king van munitie welke
                               door de strijdkrachten                                           ■
                               van derde       landen   is
                               verkocht                          4.000          2.000               500        3.000
                            — andere                             3.000          1.000
                                                                                / I 5.250 \        1.800
                                                                                \ II 2.750 /
                   76.01 B Resten      en  afvallen   van
                            aluminium                              100            100               100           100
                   78.01 B Resten en afvallen van lood             100            100               100           10.0
                I = le halfjaar 1964 .
               II = 2e halfjaar 1964 .
      De Commissie beveelt de Lid-Staten bovendien                           De in de onderhavige aanbeveling bedoelde
 aan bij hun onderlinge handel in, bovenvermelde                          maatregelen zullen tot en met 31 december 1964
 produkten gebruik te maken van het certificaat                           van kracht blijven, behoudens herziening voor uit
 inzake de controle van de bestemming, waarvan                            zonderlijke gevallen op verzoek van, de Lid-Staten
het model en de wijze van gebruik zijn vastgesteld                        of van de Commissie .
 in haar aanbeveling van 1 maart 1962.
      De Commissie beveelt de Lid-Staten voorts aan                           Brussel, 7 april 1964.
 elkaar wederzijds alle nodige administratieve mede                                                    Voor de Commissie
 werking te verlenen met name wat het uitwisselen
                                                                                De Voorzitter
 van inlichtingen betreft, ten einde de goede werking
 van het toegepaste controlesysteem te waarborgen.                                                      Walter HALLSTEIN
                                          AANBEVELING VAN DE COMMISSIE
                                                           van 7 april 1964
                         gericht tot de Lid-Staten op grond van de artikelen 155 en 115 over de
                         ten opzichte van derde landen toe te passen uitvoerregeling voor sommige
                                               soorten ongelooide huiden en vellen
                                                             (64/264/EEG)
                       De Commissie had de Lid-Staten op 20 december 1961 aanbevolen geen toe
                stemming te verlenen voor de wederuitvoer naar derde landen van sommige soorten
                ongelooide huiden en vellen die uit andere Lid-Staten zijn ingevoerd (1). Zij heeft op
                31 juli 1963 aanbevolen de toepassing van de genoemde maatregelen te verlengen tot
                en met 31 december 1963 (2).
                       De Commissie heeft zojuist de situatie in de sector van de ongelooide huiden
                en vellen met medewerking van de deskundigen van de Lid-Staten onderzocht ; bij
                deze gelegenheid werd de wenselijkheid erkend de toepassing van de bedoelde maat
                regelen tot en met 31 december 1964 te verlengen.
  O) PB no. 5 van 20. 1. 1962, blz. 108/62 en no. 10 van 10. 2. 1962, blz. 167/62 (rectificatie).
  (2) PB no. 129 van 23. 8. 1963, blz. 2292/63.
 ---pagebreak--- 1106/64                  PUBL1KATIEBLAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN                                                   30 . 4 . 64
                 Om deze redenen en op grond van artikel 155 en artikel 115, eerste alinea, eerste
        volzin, beveelt de Commissie, rekening houdende met de voorstellen van de regerings
         deskundigen, de Lid-Staten aan tot en met 31 december 1964 geen toestemming te
        geven voor de wederuitvoer van onderstaande produkten naar andere dan de hierna
         in kolom 4 genoemde landen , voor zover deze produkten van oorsprong zijn uit de
        in kolom 3 genoemde Lid-Staten en rechtstreeks uit deze Lid-Staten of uit andere
         Lid-Staten zijn ingevoerd :
         No . van het ge                                                                             Landen waarnaar
          meenschappe-                          Omschrijving                    i Land van oorsprong  wederuitvoer kan
        lijk douanetarief:                                                                              plaatsvinden
                   1                                 2                                     3                   4
        ex 41.01               Ongelooide zware huiden en vellen van              B.R. Duitsland           E.E.G.
                               runderen en delen daarvan, met uitzon-,                Frankrijk           O.E.S.O.
                               dering van flanken, halsstukken en kop
                               pen (a)
        ex 41.01               Ongelooide lichte huiden en vellen van             B. R. Duitsland |        E. E. G.
                               runderen en delen ervan, met uitzon                   Frankrijk            E.E.G.
                               dering van flanken, halsstukken en kop                  Italië             E.E.G.
                               pen (b) (c)
        ex 41.01               Ongelooide huiden en vellen van kalve             B. R. Duitsland          E.E.G.
                               ren en paarden (d)                                      Benelux             E.E.G.
                                                                                Frankrijk            E.E.G.
                                                                                Italië             E.E.G.
        ex 41.01               O.igelooide huiden en vellen van geiten                Frankrijk            E.E.G.
                               cn schapen                                               Italië             E.E.G.
        ex 41.01               Ongelooide huiden en vellen van lam                   Frankrijk            E.E.G.
                               meren en jonge geiten                                    Italië             E.E.G.
        ex 43.01               Ongelooide huiden en vellen van konij                   Italië             E.E.G.
                               nen
        ( a ) Als zware huiden en vellen worden beschouwd de gehele huiden en vellen waarvan het gewicht meer
              dan 33 kg bedraagt voor stieren , meer dan 34,5 kg voor ossen en meer dan 28,5 kg voor koeien .
        ( b) Als lichte huiden en vellen worden beschouwd de gehele huiden en vellen waarvan het gewicht maximaal
              33 kg bedraagt voor stieren , 34,5 kg voor ossen en 28,5 kg voor koeien .
        ( c ) Wederuitvoer naar derde landen is toegestaan voor ongelooide lichte huiden en vellen van runderen van
              Italiaanse oorsprong , waarvan het gewicht 12 tot 20 kg en 30 tot 33 kg bedraagt ( voor stieren) en 30 tot
              34,5 kg (voor ossen ).
        ( d) Wederuitvoer naar derde landen is toegestaan voor ongelooide huiden en vellen van paarden van Ita
              liaanse oorsprong .
              Wederuitvoer naar de landen van de O.E.S.O. is toegestaan voor staartstukken van paarden voor zover
              deze afkomstig zijn van huiden en vellen van Franse oorsprong , waarvan de borststukken zijn verwerkt
              door de industrie van de Lid-Staat die toestemming geeft tot wederuitvoer .
                 De Commissie beveelt de Lid-Staten voorts aan, voor zover zulks doenlijk is, de
        mogelijkheid in overweging te nemen om de wederuitvoer naar derde landen door de
        andere Lid-Staten van de huiden en vellen, waarop genoemde beperking van weder
        uitvoer betrekking heeft, toe te staan, voorzover de uitvoercontingenten voor deze
        huiden en vellen, die zij ten aanzien van de derde landen hebben geopend, hiertoe
        ruimte bieden .
                 Brussel, 7 april 1964 .
                                                                                Voor de Commissie
                                                                                De Voorzitter
                                                                                Walter HALLSTEIN


Avis juridique important

|

31984H0646

84/646/EEG: Aanbeveling van de Raad van 19 december 1984 gericht tot de nationale spoorwegondernemingen van de Lid-Staten voor een intensievere samenwerking bij het internationale reizigers- en goederenvervoer

Publicatieblad Nr. L 333 van 21/12/1984 blz. 0063 - 0067 Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 07 Deel 3 blz. 0220  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 07 Deel 3 blz. 0220

*****AANBEVELING  VAN DE RAAD  van 19 december 1984  gericht tot de nationale spoorwegondernemingen van de Lid-Staten voor een intensievere samenwerking bij het internationale reizigers- en goederenvervoer  (84/646/EEG)  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 75,  Gezien de voorstellen van de Commissie (1),  Gezien het advies van het Europese Parlement (2),  Gezien de adviezen van het Economisch en Sociaal Comité (3),  Overwegende dat de Raad in zijn resolutie van 15 december 1981 (4) de hoofdlijnen van het spoorwegbeleid in het kader van het gemeenschappelijk vervoerbeleid heeft vastgesteld en uiting heeft gegeven aan het belang dat hij hecht aan een betere samenwerking tussen de spoorwegondernemingen in het internationale verkeer;  Overwegende dat de Lid-Staten er bijzonder belang bij hebben dat de spoorwegen de mogelijkheden benutten die hun door de communautaire dimensie worden geboden;  Overwegende dat een hechtere samenwerking tussen de spoorwegondernemingen in het internationale verkeer het mogelijk moet maken dit verkeer te ontwikkelen, de bedrijfsvoering van deze ondernemingen te rationaliseren en hun financiële situatie te verbeteren, en derhalve een vooruitgang betekent op de weg naar de tenuitvoerlegging van het gemeenschappelijk vervoerbeleid;  Overwegende dat voor deze hechtere samenwerking maatregelen wenselijk zijn van alle spoorwegdiensten (handelsdiensten, diensten voor treinenloop en overige gespecialiseerde diensten) die betrokken zijn bij de produktie en de verkoop van prestaties in het internationale reizigers- en goederenverkeer;  Overwegende dat deze maatregelen uiteindelijk moeten leiden tot het samenbrengen van de beschikbare middelen van de spoorwegondernemingen met het oog op een doeltreffende en rationele behandeling van het internationale reizigers- en goederenverkeer;  Overwegende dat de spoorwegondernemingen, op de grondslag van de Beschikkingen 75/327/EEG (5), 82/529/EEG (6) en 83/418/EEG (7) en van door de Regeringen vastgestelde uitvoeringsmaatregelen, over voldoende autonomie beschikken bij het beheer van het internationale reizigers- en goederenverkeer, die hen met name in staat stelt ambitieuzere gemeenschappelijke doelstellingen na te streven;  Overwegende dat de spoorwegondernemingen in het internationale verkeer op commerciële basis te werk moeten gaan; dat de maatregelen om deze doelstellingen te bereiken in de eerste plaats vallen onder de beheersverantwoordelijkheid van de ondernemingen;  Overwegende dat de spoorwegondernemingen zich hebben ingezet en structuren tot stand hebben gebracht om een doeltreffender vervoerbeleid te bevorderen; dat het noodzakelijk is een en ander te vervolledigen door een intensievere samenwerking, ten einde gemeenschappelijk de belemmeringen voor de ontwikkeling van het internationale spoorwegverkeer weg te nemen en aldus zowel de kwaliteit van de dienstverlening als de financiële resultaten te verbeteren,  DOET DE VOLGENDE AANBEVELING:  Artikel 1  ALGEMENE BEGINSELEN  De in de bijlage opgesomde spoorwegondernemingen van de Lid-Staten, hierna »ondernemingen" genoemd, worden verzocht, in het kader van de beheersautonomie die hun krachtens de Beschikkingen 75/327/EEG, 82/529/EEG en 83/418/EEG wordt verleend, een actief beleid van samenwerking te ontwikkelen, dat erop gericht is het internationale spoorwegvervoer te bevorderen.  Daartoe dienen procedures en instrumenten te worden toegepast die gebaseerd zijn op het gemeenschappelijke belang van de ondernemingen, alsmede een strategie die het deze ondernemingen mogelijk maakt zich op de internationale vervoermarkt als één enkele vervoerder te presenteren en de rentabiliteit van de aan de cliëntèle aangeboden diensten in verhouding tot de totale kosten en de opbrengsten op de betrokken verkeersverbindingen te beoordelen, waarbij zij hun inspanningen vooral richten op winstgevende verkeersverbindingen.  Op de grondslag van deze algemene beginselen worden de ondernemingen verzocht de in de artikelen 2, 3 en 4 omschreven maatregelen te nemen.  Artikel 2  VERVOER VAN REIZIGERS EN GOEDEREN  1. Marketing  - Ontwikkeling van een specifiek op het internationale verkeer gericht marketingsbeleid, door de oprichting, op bilateraal of multilateraal vlak, van gemengde teams uit verschillende spoorwegnetten, die zijn samengesteld uit functionarissen van de handelsdiensten en functionarissen van de diensten voor de treinenloop;  - het opstellen en geleidelijk uitvoeren, voor elke markt, van activiteitenprogramma's op middellange en lange termijn, per groep hoofdlijnen van land tot land en op multilateraal vlak;  - gemeenschappelijke uitwerking van reclamecampagnes en verkooppromotie, in voorkomend geval met medewerking van bureaus voor toerisme en tussenpersonen bij het vervoer.  2. Beheer  - Intensivering van de samenwerking tussen de handelsdiensten en de diensten voor de treinenloop;  - uitbreiding van de overdrachten van bevoegdheden die de verkopers van internationaal vervoer in staat moeten stellen namens alle betrokken ondernemingen snel te onderhandelen over bijzondere prijzenovereenkomsten en deze te sluiten;  - bevordering van opbrengstenpools of alle andere nieuwe stelsels voor het verdelen van de opbrengsten, rekening houdend met het gemeenschappelijke belang van de ondernemingen in het internationale vervoer.  3. Uitwisseling van informatie  - Ontwikkeling van een betere wederzijdse informatie van de ondernemingen over de aan bepaalde soorten vervoer op grond van hun rentabiliteit te verlenen prioriteiten en over de follow-up van de verkoop en de benutting van de aangeboden capaciteit;  - gemeenschappelijke opslag van gegevens met behulp van moderne informatietechnieken en vaststelling van geharmoniseerde procedures voor het doorgeven van basisinformatie.  4. Interne hindernissen bij grensoverschrijding  - Uitbreiding van bilaterale en multilaterale overeenkomsten:  - inzake afschaffing van dubbele technische controles van wagons en treinen aan de grenzen door het instellen van een vertrouwensregeling;  - inzake afschaffing van de dubbele interne administratieve verrichtingen binnen de spoorwegnetten;  - bespoediging van de door de overheid geëiste formaliteiten en controles door een intensiever gebruik van de mogelijkheden om telegrafisch of via de computer informatie te verkrijgen, zulks in samenwerking met die overheid.  5. Aansprakelijkheidsregeling  Voorbereiding van gemeenschappelijke voorstellen ter verbetering, in het kader van de geldende internationale overeenkomsten, van de aansprakelijkheidsregeling in geval van verlies, schade of vertraging.  6. Personeel  - Streven naar een specifieke opleiding en intensievere studie van vreemde talen met het oog op een grotere doeltreffendheid van de diensten die zich met het internationale vervoer bezighouden;  - gezien de bestaande mogelijkheden en ter verbetering van de doeldtreffendheid en de produktiviteit van de netten, bevordering van de uitwisseling van personeel tussen de ondernemingen met het oog op een beter begrip van de door de ondernemingen van de andere Lid-Staten gebruikte talen en methoden. Artikel 3  REIZIGERSVERVOER  1. Verkoop en prijzen van vervoer  - Invoering van een geïntegreerde Europese tariefregeling, los van de nationale tariefstelsels, waarbij rekening wordt gehouden met de situatie van de kosten en de betrokken markten:  - indien passend, harmonisatie:  - van de huidige speciale tariefvoorwaarden (leeftijdsgrenzen voor kinderen; studenten; gezinnen; ouderen; groepen; veelvuldig reizen);  - van de toeslagen en van de andere speciale voorwaarden waaronder in bepaalde treinen en op sommige drukke dagen kan worden gereisd;  - gezamenlijke speciale aanbiedingen en zoeken naar nieuwe handelsformules, met name in samenwerking met de toeristische industrie in de vorm van vaste »all-in"-prijzen;  - opstelling van een internationaal spoorboekje, bij voorbeeld van het »intercity"-type, met de dienstregeling van de Europese treinen op de belangrijkste lijnen en verbindingen.  2. Technische organisatie en prestaties  - Zodanige aanpassing van de vervoerschema's van internationale verbindingen, dat zo goed mogelijk wordt voldaan aan de eisen van het internationale vervoer ten opzichte van het nationale vervoer (dienstregeling, frequentie en duur van de internationale trajecten);  - verbetering van het richtplan voor een Europees spoorwegnet waardoor geleidelijk snelle spoorverbindingen en regelmatige verbindingen tussen de grote Europese steden kunnen worden geëxploiteerd;  - ontwikkeling, in het internationale vervoer, van bijkomende permanente diensten die optimaal beantwoorden aan de behoeften van de bestaande en potentiële cliëntèle;  - verbetering en diversifiëring van het aanbod van nacht- en autoslaaptreinen;  - verbetering van de diensten van de spoorwegverbindingen tussen de plaatsen waar de Instellingen van de Europese Gemeenschappen gevestigd zijn, met inachtneming van de beginselen van commercieel beheer van de ondernemingen.  Artikel 4  GOEDERENVERVOER  (met inbegrip van gecombineerd vervoer)  1. Verkoop en prijzen van vervoer  - Ontwikkeling van bi- of multilaterale marktgroeperingen waarbij de verkoopstructuren zodanig worden aangepast, dat geleidelijk het gehele grondgebied van de Lid-Staten kan worden bestreken;  - ontwikkeling van gemeenschappelijke diensten en verkoopbureaus bestaande uit technische en commerciële teams en verbetering van de werking van de bestaande bureaus;  - ontwikkeling van een beheer per produktensector en verduidelijking van de daaruit voortvloeiende verantwoordelijkheden;  - bestudering van de mogelijkheden om voor sommige categorieën goederen gemeenschappelijke dochterondernemingen op te richten, belast met beheerstaken, met name dienstverlening aan bedrijven;  - uitbreiding van tariferingen die los staan van de nationale tariefstelsels, in het bijzonder via gemeenschappelijke prijstabellen daarbij rekening houdend met de situatie van de kosten en de betrokken markten;  - handhaving van een zekere stabiliteit van de gepubliceerde tarieven zodat deze tarieven gemakkelijker toegankelijk worden voor de verladers;  - ontwikkeling van het logistieke aanbod door een geheel van maatregelen die erop gericht zijn de cliëntèle een volledige dienst tussen de vervaardiging en de verkoop van de vervoerde produkten aan te bieden, met inbegrip van intermodale behandeling, opslag, herverdeling van goederen, voorraadbeheer;  - de cliëntèle gegarandeerde vervoerduur voor gespecialiseerd vervoer aanbieden.  2. Technische organisatie en prestaties  - Een nog ruimere toepassing van de mogelijkheden geboden door het Internationaal Verdrag betreffende het goederenvervoer per spoorweg (CIM) met het oog op de concentratie van het vervoer op de meest efficiënte trajecten;  - intensivering van multilaterale acties om het vervoer via deze trajecten te laten verlopen ten einde te komen tot een sneller vervoer en een grotere concentratie van de vervoerstromen;  - de gebruikers stimuleren om het vervoer via deze trajecten te laten verlopen;  - verbetering van het internationale vervoer door meer treinen samen te stellen die tussen de rangeerstations in elk net lopen en aan de grenzen niet worden gerangeerd;  - ontwikkeling op technisch niveau, op basis van de vraag van de cliëntèle, van verschillende categorieën gesloten treinen of gegroepeerd vervoer, die zoveel mogelijk zijn geprogrammeerd. 3. Aanvullende bepalingen voor gecombineerd  vervoer  Streven, in voorkomend geval via onderhandelingen met de belanghebbende partners, met het oog op een verbetering van de aangeboden prestaties, naar voldoende commerciële armslag voor dochterondernemingen voor het commercialiseren van het spoorwegaandeel in gecombineerd vervoer.  Artikel 5  1. De ondernemingen worden verzocht tegelijkertijd aan de Commissie en aan de Raad te doen toekomen:  - uiterlijk op 30 juni 1985 een tweejarig actieprogramma ingevolge deze aanbeveling, alsmede een staat van hetgeen reeds tot stand is gebracht;  - uiterlijk op 31 december 1986 een gezamenlijk verslag over de bereikte resultaten en de bij de toepassing van het in het eerste streepje bedoelde programma ondervonden moeilijkheden, alsmede over de reeds lopende overige werkzaamheden inzake samenwerking, met name het modelexperiment van Bazel (Transinfo) en de wagonpool.  2. Op de grondslag van het in lid 1, tweede streepje, bedoelde verslag neemt de Commissie de nodige nieuwe initiatieven zodat de Raad op de ingeslagen weg kan voortgaan.  Artikel 6  De ondernemingen worden verzocht overleg te plegen met de spoorwegondernemingen van de betrokken derde Staten ten einde tot een gecooerdineerde tenuitvoerlegging van deze aanbeveling te komen.  Artikel 7  Deze aanbeveling is gericht tot de in de bijlage bedoelde ondernemingen.  Gedaan te Brussel, 19 december 1984.  Voor de Raad  De Voorzitter  J. BRUTON  (1) PB nr. C 187 van 13. 7. 1983, blz. 7, PB nr. C 191 van 16. 7. 1983, blz. 10 en PB nr. C 254 van 22. 9. 1983, blz. 6.  (2) PB nr. C 117 van 30. 4. 1984, blz. 213.  (3) PB nr. C 23 van 30. 1. 1984, blz. 3, PB nr. C 35 van 9. 2. 1984, blz. 24 en PB nr. C 103 van 16. 4. 1984, blz. 6.  (4) PB nr. C 157 van 22. 6. 1982, blz. 1.  (5) PB nr. L 152 van 12. 6. 1975, blz. 3.  (6) PB nr. L 234 van 9. 8. 1982, blz. 5.  (7) PB nr. L 237 van 26. 8. 1983, blz. 32.


title: Aanbeveling van de Commissie van 29 mei 2008 betreffende risicoreductiemaatregelen voor de stoffen cadmium en cadmiumoxide (Kennisgeving geschied onder nummer C(2008) 2243) (Voor de EER relevante tekst)

text:
               14.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 156/22

      AANBEVELING VAN DE COMMISSIE

   van 29 mei 2008
   betreffende risicoreductiemaatregelen voor de stoffen cadmium en cadmiumoxide
   (Kennisgeving geschied onder nummer C(2008) 2243)
   (Voor de EER relevante tekst)
   (2008/446/EG)
   DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
   Gelet op Verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad van 23 maart 1993 inzake de beoordeling en de beperking van de risico’s van bestaande stoffen (1), en met name op artikel 11, lid 2,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Bij Verordening (EG) nr. 143/97 van 27 januari 1997 van de Commissie betreffende de derde lijst van prioriteitsstoffen krachtens Verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad (2) zijn de volgende stoffen aangemerkt als prioriteitsstoffen die in het kader van Verordening (EEG) nr. 793/93 moeten worden geëvalueerd:

                           —

                           cadmium,

                           —

                           cadmiumoxide.

                     De volgens Verordeningen (EEG) nr. 793/93 en (EG) nr. 143/97 aangewezen rapporterende lidstaten hebben voor die stoffen, overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1488/94 van de Commissie van 28 juni 1994 tot vaststelling van de beginselen voor de beoordeling van de risico’s voor mens en milieu van bestaande stoffen krachtens Verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad (3), de beoordeling van de risico’s voor mens en milieu afgerond en voorstellen gedaan voor een strategie ter beperking van de risico’s.

               (2)

               Het Wetenschappelijk Comité voor de toxiciteit, de ecotoxiciteit en het milieu (WCTEM) is geraadpleegd over de door de rapporteurs uitgevoerde risicobeoordeling en heeft hierover een advies uitgebracht. De adviezen zijn op de website van het Wetenschappelijk Comité gepubliceerd.

               (3)

               De resultaten van de risicobeoordelingen en de verdere resultaten van de strategieën ter beperking van de risico’s worden vermeld in de desbetreffende mededeling van de Commissie (4).

               (4)

               Uitgaande van die evaluatie is het passend voor sommige stoffen bepaalde risicoreductiemaatregelen aan te bevelen.

               (5)

               De voor werknemers aanbevolen risicoreductiemaatregelen moeten worden bekeken binnen het kader van de wetgeving ter bescherming van werknemers, welke als een afdoende kader wordt beschouwd om de aan deze stoffen verbonden risico’s te beperken voor zover dit nodig is.

               (6)

               De in deze aanbeveling vervatte risicoreductiemaatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het bij artikel 15, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 793/93 ingestelde comité,

         BEVEELT AAN:
   DEEL 1
   CADMIUM

      (CAS-nr. 7440-43-9; Einecs-nr. 231-152-8)

   Risicoreductiemaatregelen voor werknemers (1) en voor het milieu (2, 3, 4)

               1.

               Werkgevers die cadmium gebruiken voor bij de risicobeoordeling als zorgwekkend aangemerkte toepassingen dienen kennis te nemen van eventuele sectorspecifieke richtsnoeren die op nationaal niveau zijn ontwikkeld op basis van de uit hoofde van artikel 12, lid 2, van Richtlijn 98/24/EG van de Raad (5) opgestelde niet-bindende praktische richtsnoeren.

               2.

               De bevoegde autoriteiten in de betrokken lidstaten dienen in de overeenkomstig Richtlijn 2008/1/EG van het Europees Parlement en de Raad (6) afgegeven vergunningen voorwaarden, emissiegrenswaarden of gelijkwaardige parameters of technische maatregelen voor cadmium vast te leggen, om ervoor te zorgen dat de exploitatie van de installaties in kwestie op basis van de beste beschikbare technieken (BBT) geschiedt, rekening houdend met de technische karakteristieken van de betrokken installaties, de geografische ligging ervan en de plaatselijke milieuomstandigheden.

               3.

               Lokale emissies in het milieu moeten waar nodig door nationale voorschriften worden gereguleerd om te verzekeren dat er geen risico’s voor het milieu te verwachten zijn.

               4.

               Alle beschikbare informatie, met inbegrip van toekomstige gegevens inzake zacht water, moet worden meegenomen bij de vaststelling van de milieukwaliteitsnormen (MKN) in het kader van Richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad (7).

         DEEL 2
   CADMIUMOXIDE

      (CAS-nr. 1306-19-0; Einecs-nr. 215-146-2)

   Risicoreductiemaatregelen voor werknemers (5) en voor het milieu (6, 7, 8)

               5.

               Werkgevers die cadmiumoxide gebruiken voor bij de risicobeoordeling als zorgwekkend aangemerkte toepassingen dienen kennis te nemen van eventuele sectorspecifieke richtsnoeren die op nationaal niveau zijn ontwikkeld op basis van de uit hoofde van artikel 12, lid 2, van Richtlijn 98/24/EG van de Raad opgestelde niet-bindende praktische richtsnoeren.

               6.

               De bevoegde autoriteiten in de betrokken lidstaten dienen in de overeenkomstig Richtlijn 2008/1/EG afgegeven vergunningen voorwaarden, emissiegrenswaarden of gelijkwaardige parameters of technische maatregelen voor cadmium vast te leggen, om ervoor te zorgen dat de exploitatie van de installaties in kwestie op basis van BBT geschiedt, rekening houdend met de technische karakteristieken van de betrokken installaties, de geografische ligging ervan en de plaatselijke milieuomstandigheden.

               7.

               Lokale emissies naar het milieu moeten waar nodig door nationale voorschriften worden gereguleerd om ervoor te zorgen dat er geen risico’s voor het milieu te verwachten zijn.

               8.

               Alle beschikbare informatie, met inbegrip van toekomstige gegevens inzake zacht water, moet worden meegenomen bij de vaststelling van de MKN in het kader van Richtlijn 2000/60/EG.

         DEEL 3
   ADRESSATEN

               9.

               Deze aanbeveling is gericht tot alle sectoren waarin de genoemde stoffen worden ingevoerd, geproduceerd, vervoerd, opgeslagen, in een preparaat geformuleerd of anderszins verwerkt, gebruikt, verwijderd of teruggewonnen, en tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 29 mei 2008.

            Voor de Commissie

         Stavros DIMAS

            Lid van de Commissie

      (1)  PB L 84 van 5.4.1993, blz. 1. Verordening gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1882/2003 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 284 van 31.10.2003, blz. 1).

      (2)  PB L 25 van 28.1.1997, blz. 13.

      (3)  PB L 161 van 29.6.1994, blz. 3.

      (4)  PB C 149 van 14.6.2008, blz. 6.

      (5)  PB L 131 van 5.5.1998, blz. 11. Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 2007/30/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 165 van 27.6.2007, blz. 21).

      (6)  PB L 24 van 29.1.2008, blz. 8.

      (7)  PB L 327 van 22.12.2000, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2008/32/EG (PB L 81 van 20.3.2008, blz. 60).


title: Aanbeveling van de Raad van 10 februari 2009 inzake de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (zevende EOF) voor het begrotingsjaar 2007

text:
               11.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 40/35

      AANBEVELING VAN DE RAAD

   van 10 februari 2009
   inzake de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (zevende EOF) voor het begrotingsjaar 2007
   (2009/112/EG)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
   Gelet op de vierde ACS-EEG-overeenkomst, ondertekend te Lomé op 15 december 1989 (1), gewijzigd bij de op 4 november 1995 (2) te Mauritius ondertekende overeenkomst,
   Gelet op Intern Akkoord 91/401/EEG betreffende de financiering en het beheer van de steun van de Gemeenschap in het kader van de vierde ACS-EEG-overeenkomst hierna „Intern Akkoord” waarbij, onder andere, een Europees Ontwikkelingsfonds (zevende EOF) werd ingesteld (3), inzonderheid op artikel 32, lid 3,
   Gelet op het Financieel Reglement 91/491/EEG van 29 juli 1991 van toepassing op de samenwerking inzake de ontwikkelingsfinanciering krachtens de vierde ACS-EEG-overeenkomst (4), inzonderheid op de artikelen 69 tot en met 77,
   Na onderzoek van de jaarrekening en de balans betreffende de verrichtingen van het zevende EOF, die op 31 december 2007 zijn vastgesteld, alsmede van het verslag van de Rekenkamer over het begrotingsjaar 2007, waaraan de antwoorden van de Commissie zijn gehecht (5),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Krachtens artikel 32, lid 3, van het Intern Akkoord wordt aan de Commissie voor het financiële beheer van het zevende EOF kwijting verleend door het Europees Parlement op aanbeveling van de Raad.

               (2)

               De uitvoering van de verrichtingen van het zevende EOF door de Commissie gedurende het begrotingsjaar 2007 is over het geheel genomen bevredigend geweest,

         BEVEELT het Europees Parlement AAN de Commissie kwijting te verlenen voor de uitvoering van de verrichtingen van het zevende EOF voor het begrotingsjaar 2007.

      Gedaan te Brussel, 10 februari 2009.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         M. KALOUSEK

      (1)  PB L 229 van 17.8.1991, blz. 3.

      (2)  PB L 156 van 29.5.1998, blz. 3.

      (3)  PB L 229 van 17.8.1991, blz. 288.

      (4)  PB L 266 van 21.9.1991, blz. 1.

      (5)  PB C 286 van 10.11.2008, blz. 273.


title: Aanbeveling voor een advies van de Raad overeenkomstig artikel 9, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde convergentieprogramma van het Verenigd Koninkrijk voor de periode van 2000-01 tot 2006-07

text: ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---


Avis juridique important

|

32003H0301

Aanbeveling van de Raad van 14 april 2003 betreffende de benoeming van een lid van de directie van de Europese Centrale Bank

Publicatieblad Nr. L 109 van 01/05/2003 blz. 0026 - 0026

Aanbeveling van de Raadvan 14 april 2003betreffende de benoeming van een lid van de directie van de Europese Centrale Bank(2003/301/EG)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 112, lid 2, onder b), en artikel 122, lid 4, en op de artikelen 11.2. en 43.3. van het Protocol betreffende de statuten van het Europees stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank,BEVEELT AAN:Dat mevrouw Gertrude Tumpel-Gugerell wordt benoemd tot lid van de directie van de Europese Centrale Bank voor een ambtstermijn van acht jaar die op 1 juni 2003 ingaat.Na raadpleging van het Europees Parlement en de Raad van bestuur van de Europese Centrale Bank, wordt deze aanbeveling met het oog op een besluit voorgelegd aan de staatshoofden en regeringsleiders van de lidstaten die de euro hebben aangenomen.Deze aanbeveling wordt in het Publicatieblad van de Europese Unie bekendgemaakt.Gedaan te Luxemburg, 14 april 2003.Voor de RaadDe voorzitterA. Giannitsis


Avis juridique important

|

31979K1218

Aanbeveling  nr. 1218/79/EGKS van de Commissie van 19 juni 1979 tot aanvulling van de Aanbevelingen nr. 935/79/EGKS, nr. 950/79/EGKS en nr. 1083/79/EGKS betreffende antidumpingrechten op bepaalde produkten van de ijzer- en staalindustrie

Publicatieblad Nr. L 153 van 21/06/1979 blz. 0017 - 0017

++++AANBEVELING Nr . 1218/79/EGKS VAN DE COMMISSIE  van 19 juni 1979  tot aanvulling van de Aanbevelingen nr . 935/79/EGKS , nr . 950/79/EGKS en nr . 1083/79/EGKS betreffende anti-dumpingrechten op bepaalde produkten van de ijzer - en staalindustrie  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal , inzonderheid op de artikelen 74 en 86 ,  Gelet op Aanbeveling 77/329/EGKS van de Commissie van 15 april 1977 betreffende beschermende maatregelen tegen de toepassing van dumping en de toekenning van premies of subsidies door landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal ( 1 ) , gewijzigd bij de Aanbevelingen nr . 3004/77/EGKS ( 2 ) en nr . 158/79/EGKS ( 3 ) , inzonderheid op de artikelen 17 en 19 ,  Gehoord de adviezen uitgebracht in het kader van het bij Aanbeveling 77/329/EGKS ingestelde Raadgevend Comité ;  Overwegende dat de Commissie bij de Aanbevelingen nr . 935/79/EGKS ( 4 ) , nr . 950/79/EGKS ( 5 ) en nr . 1083/79/EGKS ( 6 ) definitieve anti-dumpingrechten heeft ingesteld op bepaalde ijzer - en staalprodukten van oorsprong uit Spanje en Brazilië en van herkomst uit een ander derde land ;  Overwegende dat de ervaring opgedaan bij de toepassing van deze aanbevelingen geleerd heeft dat het noodzakelijk is om het begrip " herkomst " nader te definiëren met het doel de goede werking te waarborgen van de regelingen die getroffen zijn met de landen die ijzer - en staalprodukten leveren , en waarin dit begrip wordt gehanteerd ,  DOET DE VOLGENDE AANBEVELING :  Artikel 1  Voor de toepassing van de Aanbevelingen nr . 935/79/EGKS , nr . 950/79/EGKS en nr . 1083/79/EGKS en onverminderd andere bestaande bepalingen , wordt onder het land van herkomst verstaan het laatste tussenliggende land waarin het betrokken produkt een oponthoud of een handeling van juridische aard heeft ondergaan die niet direct met het vervoer samenhangt .  Artikel 2  Deze aanbeveling wordt ter kennis van de Lid-Staten gebracht .  Zij treedt voor elke Lid-Staat in werking op de datum van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen en is van toepassing op produkten die na die datum worden ingevoerd .  Gedaan te Brussel , 19 juni 1979 .  Voor de Commissie  Wilhelm HAFERKAMP  Vice-Voorzitter  ( 1 ) PB nr . L 114 van 5 . 5 . 1977 , blz . 6 .  ( 2 ) PB nr . L 352 van 31 . 12 . 1977 , blz . 13 .  ( 3 ) PB nr . L 21 van 30 . 1 . 1979 , blz . 14 .  ( 4 ) PB nr . L 117 van 12 . 5 . 1979 , blz . 16 .  ( 5 ) PB nr . L 120 van 16 . 5 . 1979 , blz . 11 .  ( 6 ) PB nr . L 135 van 1 . 6 . 1979 , blz . 54 .


title: Aanbeveling nr. S1 van 15 maart 2012 betreffende financiële aspecten van grensoverschrijdende orgaandonaties bij leven  Voor de EER en voor de overeenkomst Europese Gemeenschap/Zwitserland relevante tekst

text:
               10.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 240/3

         AANBEVELING Nr. S1
   van 15 maart 2012
   betreffende financiële aspecten van grensoverschrijdende orgaandonaties bij leven
   (Voor de EER en voor de overeenkomst Europese Gemeenschap/Zwitserland relevante tekst)
   2012/C 240/04
   DE ADMINISTRATIEVE COMMISSIE VOOR DE COÖRDINATIE VAN DE SOCIALEZEKERHEIDSSTELSELS,
   Gezien artikel 72, onder a), van Verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels (1), uit hoofde waarvan de Administratieve Commissie verantwoordelijk is voor de behandeling van alle vraagstukken van administratieve of interpretatieve aard die voortvloeien uit de bepalingen van Verordening (EG) nr. 883/2004 en Verordening (EG) nr. 987/2009 (2),
   Gezien artikel 168, lid 7, VWEU,
   Gezien artikel 48 VWEU,
   Handelend overeenkomstig artikel 71, lid 2, tweede alinea, van Verordening (EG) nr. 883/2004,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Het optreden van de Unie zal de verantwoordelijkheden van de lidstaten eerbiedigen met betrekking tot de bepaling van hun gezondheidsbeleid, alsmede de organisatie en de verstrekking van gezondheidsdiensten en geneeskundige verzorging.

               (2)

               Het optreden van de Unie mag geen afbreuk doen aan de nationale voorschriften inzake donatie of geneeskundig gebruik van organen en bloed.

               (3)

               Verordening (EG) nr. 883/2004 biedt geen oplossing voor de terugbetaling van verstrekkingen aan een levende donor wanneer de op hem toepasselijke wetgeving vergoeding van de kosten uitsluit of er niet in voorziet en de wetgeving van de ontvanger van het orgaan de kosten van de donor niet dekt.

               (4)

               Erkend wordt dat orgaantransplantatie een kosteneffectieve behandeling is waar patiënten zeer veel baat bij hebben en dat donaties bij leven zodanig moeten worden uitgevoerd dat het sociale risico voor de individuele donor zoveel mogelijk wordt beperkt.

               (5)

               Het is wenselijk dat de bevoegde instelling van de ontvanger van het orgaan een humanitaire ad-hoc-oplossing zoekt om de voor een grensoverschrijdende donatie bij leven noodzakelijke verstrekkingen te vergoeden indien de toepasselijke wetgeving van de orgaandonor niet voorziet in vergoedingen voor levende donoren of voor orgaandonaties bij leven in het algemeen.

               (6)

               De levende donor moet autonoom een beslissing kunnen nemen op basis van alle relevante informatie en moet vooraf worden geïnformeerd over de dekkingsomvang van de ziektekostenverzekeringen, de vergoeding van de kosten in verband met de grensoverschrijdende orgaandonatie en de compensatie van de eventuele inkomstenderving door middel van uitkeringen bij ziekte.

         BEVEELT AAN:

               1.

               dat de bevoegde instanties van de ontvanger van een orgaan, bij het voorbereiden van of bij het verlenen van toestemming voor een orgaandonatie bij leven waarbij het orgaan afkomstig is van een levende donor die in een andere lidstaat verzekerd is, overwegen de levende donor toe te laten tot hun gezondheidszorgstelsel voor problemen in verband met de donorprocedure;

               2.

               dat de bevoegde instanties van de ontvanger van een orgaan een humanitaire oplossing zoeken en de door de grensoverschrijdende donatie noodzakelijke verstrekkingen voor de donor vergoeden indien de op de donor toepasselijke wetgeving geen recht op verstrekkingen voor de donor verschaft;

               3.

               dat de bevoegde instanties van de donor uitkeringen bij ziekte verstrekken in overeenstemming met de wetgeving die zij toepast, ongeacht in welke lidstaat de orgaandonatie plaatsvond of wie de ontvanger van het orgaan was. Een mogelijke derving van inkomsten door de donor in verband met de donatie zou op dezelfde manier behandeld moeten worden als elke vorm van arbeidsongeschiktheid door de op de donor toepasselijke wetgeving, aangezien er geen reden is om arbeidsongeschiktheid in verband met de orgaandonatie anders te behandelen dan andere gevallen van arbeidongeschiktheid op medische gronden.

            De voorzitter van de Administratieve Commissie

         Karin MØHL LARSEN

      (1)  PB L 166 van 30.4.2004, blz. 1 (gerectificeerd in PB L 200 van 7.6.2004, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 987/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 tot vaststelling van de wijze van toepassing van Verordening (EG) nr. 883/2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels, (PB L 284 van 30.10.2009, blz. 1).


title: 2012/127/EU: Aanbeveling van de Raad van 21 februari 2012 inzake de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (achtste EOF) voor het begrotingsjaar 2010

text:
               29.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 55/32

         AANBEVELING VAN DE RAAD
   van 21 februari 2012
   inzake de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (achtste EOF) voor het begrotingsjaar 2010
   (2012/127/EU)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gezien de vierde ACS-EEG-Overeenkomst, ondertekend te Lomé op 15 december 1989 (1), gewijzigd bij de op 4 november 1995 in Mauritius ondertekende overeenkomst (2),
   Gezien het Intern Akkoord tussen de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten in het kader van de Raad bijeen, betreffende de financiering en het beheer van de steun van de Gemeenschap in het kader van het tweede financiële protocol bij de vierde ACS-EG-Overeenkomst (3) („intern akkoord”), waarbij, onder andere, een achtste Europees Ontwikkelingsfonds (achtste EOF) werd ingesteld, en met name artikel 33, lid 3,
   Gezien het Financieel Reglement van 16 juni 1998 van toepassing op de samenwerking inzake de ontwikkelingsfinanciering krachtens de vierde ACS-EG-Overeenkomst (4), en met name de artikelen 66 tot en met 74,
   Na onderzoek van de jaarrekening en de balans betreffende de verrichtingen van het achtste EOF, die op 31 december 2010 zijn vastgesteld, alsmede van het Jaarverslag van de Rekenkamer over de activiteiten gefinancierd uit het achtste, negende en tiende Europees Ontwikkelingsfonds (EOF) (5) wat het begrotingsjaar 2010 betreft, samen met de in dat jaarverslag vervatte antwoorden van de Commissie,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Krachtens artikel 33, lid 3, van het intern akkoord wordt aan de Commissie voor het financiële beheer van het achtste EOF kwijting verleend door het Europees Parlement op aanbeveling van de Raad.

               (2)

               De uitvoering van de verrichtingen van het achtste EOF door de Commissie gedurende het begrotingsjaar 2010 is over het geheel genomen bevredigend geweest,

         BEVEELT het Europees Parlement AAN de Commissie kwijting te verlenen voor de uitvoering van de verrichtingen van het achtste EOF voor het begrotingsjaar 2010.

      Gedaan te Brussel, 21 februari 2012.

            Voor de Raad

            De voorzitster

         M. VESTAGER

      (1)  PB L 229 van 17.8.1991, blz. 3.

      (2)  PB L 156 van 29.5.1998, blz. 3.

      (3)  PB L 156 van 29.5.1998, blz. 108.

      (4)  PB L 191 van 7.7.1998, blz. 53.

      (5)  PB C 326 van 10.11.2011, blz. 251.


Avis juridique important

|

32003H0556

Aanbeveling van de Commissie van 23 juli 2003 over richtsnoeren voor de ontwikkeling van nationale strategieën en beste werkwĳzen ter waarborging van de coëxistentie van genetisch gemodificeerde gewassen met conventionele en biologische landbouw (kennisgeving geschied onder nummer C(2003) 2624)

Publicatieblad Nr. L 189 van 29/07/2003 blz. 0036 - 0047

Aanbeveling van de Commissievan 23 juli 2003over richtsnoeren voor de ontwikkeling van nationale strategieën en beste werkwijzen ter waarborging van de coëxistentie van genetisch gemodificeerde gewassen met conventionele en biologische landbouw(kennisgeving geschied onder nummer C(2003) 2624)(2003/556/EG)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 211,Gezien de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's over "Biowetenschappen en biotechnologie - Een strategie voor Europa"(1), en met name actie 17,Overwegende hetgeen volgt:(1) In de Europese Unie mag geen enkele vorm van landbouw, of het nu gaat om conventionele landbouw, biologische landbouw of landbouw met gebruikmaking van GGO's, worden uitgesloten.(2) De mogelijkheid verschillende agrarische productiesystemen in stand te houden is een voorwaarde om de consumenten veel keuze te kunnen bieden.(3) Bij coëxistentie gaat het om de praktische mogelijkheid voor de landbouwers om tussen conventionele, biologische en GG-gewassen te kiezen met inachtneming van de wettelijke etiketteringsverplichtingen en/of zuiverheidsnormen.(4) Specifieke coëxistentiemaatregelen ter bescherming van het milieu en de volksgezondheid zijn zo nodig opgenomen in de toestemming die uiteindelijk volgens de procedure van Richtlijn 2001/18/EG van het Europees Parlement en de Raad(2) is verleend, met de wettelijke verplichting ze toe te passen.(5) De coëxistentiekwesties die in deze aanbeveling worden behandeld, betreffen het mogelijke economische verlies en effect van de vermenging van GG- en niet-GG-gewassen en de meest geschikte beheersmaatregelen die kunnen worden genomen om vermenging minimaal te houden.(6) In de Europese Unie lopen de landbouwstructuren en -systemen en de economische en natuurlijke omstandigheden waaronder de landbouwers werken, zeer sterk uiteen en tussen de onderscheiden delen van de Europese Unie bestaan grote verschillen wat efficiënte en kosteneffectieve maatregelen voor coëxistentie betreft.(7) De Europese Commissie is van mening dat maatregelen voor coëxistentie moeten worden ontwikkeld en toegepast door de lidstaten.(8) De Europese Commissie behoort de lidstaten bij dit proces te steunen en te adviseren door richtsnoeren te geven voor de aanpak van coëxistentie.(9) Die richtsnoeren dienen een opsomming te geven van algemene beginselen en bouwstenen voor de ontwikkeling van de nationale strategieën en de beste werkwijzen voor coëxistentie.(10) Twee jaar na de bekendmaking van deze aanbeveling in het Publicatieblad van de Europese Unie zal de Commissie op basis van informatie uit de lidstaten verslag aan de Raad en het Europees Parlement uitbrengen over de in de lidstaten opgedane ervaring met de toepassing van coëxistentiemaatregelen, in voorkomend geval met inbegrip van een evaluatie en beoordeling van alle maatregelen die kunnen of moeten worden genomen,BEVEELT AAN:1. Bij de ontwikkeling van de nationale strategieën en de beste werkwijzen voor coëxistentie dienen de lidstaten de in de bijlage bij deze aanbeveling opgenomen richtsnoeren te volgen.2. Deze aanbeveling is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 23 juli 2003.Voor de CommissieFranz FischlerLid van de Commissie(1) COM(2002) 27 def. (PB C 55 van 2.3.2002, blz. 3).(2) PB L 106 van 17.4.2001, blz. 1.BIJLAGEINHOUDSOPGAVE>RUIMTE VOOR DE TABEL>1. INLEIDING1.1. Het begrip "coëxistentie"De teelt van genetisch gemodificeerde organismen (GGO's) in de Europese Unie zal waarschijnlijk gevolgen hebben voor de organisatie van de landbouwproductie. Enerzijds doet de mogelijkheid van een accidentele (onbedoelde) aanwezigheid van genetisch gemodificeerde (GG) gewassen in niet-GG-gewassen en omgekeerd de vraag rijzen hoe kan worden gegarandeerd dat de producent uit de verschillende productietypen kan kiezen. In beginsel moeten landbouwers de typen landbouwgewassen van hun keuze kunnen verbouwen, of dat nu GG-, conventionele of biologische gewassen zijn. Geen enkele van deze vormen van landbouw mag in de Europese Unie zijn uitgesloten.Deze kwestie hangt anderzijds ook samen met de keuzevrijheid van de consumenten. Om de Europese consumenten een echte keuze tussen GG- en niet-GG-levensmiddelen te geven is niet alleen een behoorlijk functionerend tracerings- en etiketteringssysteem nodig, maar moet de landbouwsector de verschillende typen producten ook kunnen leveren. De mogelijkheid voor de levensmiddelenindustrie om de consumenten veel keuze te bieden gaat hand in hand met de mogelijkheid voor de landbouw om verschillende productiesystemen in stand te houden.Bij coëxistentie gaat het om de praktische mogelijkheid voor de landbouwers om tussen conventionele, biologische en GG-gewassen te kiezen met inachtneming van de wettelijke etiketteringsverplichtingen en/of zuiverheidsnormen.Door een accidentele aanwezigheid van GGO's boven de in de communautaire regelgeving vastgestelde tolerantiedrempel moet een gewas dat bedoeld was als een gewas zonder GGO's, worden geëtiketteerd als een gewas dat GGO's bevat. Dit kan leiden tot inkomstenderving door een lagere prijs voor het gewas of door problemen om het te verkopen. Bovendien bestaat de mogelijkheid dat landbouwers extra kosten moeten maken voor monitoringsystemen en voor maatregelen om de vermenging van GG- en niet-GG-gewassen minimaal te houden. Bij coëxistentie gaat het dus om het mogelijke economische effect van de vermenging van GG- en niet-GG-gewassen, de bepaling van werkbare beheersmaatregelen om vermenging minimaal te houden en de kosten van dergelijke maatregelen.De coëxistentie van verschillende productietypen is niet nieuw voor de landbouw. Producenten van zaaizaad bijvoorbeeld hebben heel wat ervaring met beheersmethoden om ervoor te zorgen dat het geproduceerde zaaizaad aan de zuiverheidsnormen voldoet. Een ander voorbeeld van gescheiden productielijnen in de landbouw betreft de succesvolle coëxistentie in Europa van gele voedermaïs met verschillende speciale maïsrassen voor menselijke consumptie en met kleefmaïs voor de zetmeelindustrie.1.2. De economische aspecten van coëxistentie tegenover de milieu- en gezondheidsaspectenHet is belangrijk een duidelijk onderscheid te maken tussen de economische aspecten van coëxistentie en de milieu- en gezondheidsaspecten, welke laatste onder Richtlijn 2001/18/EG inzake de doelbewuste introductie van GGO's in het milieu vallen.Volgens de bij Richtlijn 2001/18/EG vastgestelde procedure kan slechts toestemming voor de introductie van GGO's in het milieu worden verleend als een alomvattende gezondheids- en milieurisicobeoordeling is verricht. De risicobeoordeling kan een van de volgende uitkomsten opleveren:- er blijkt sprake te zijn van een risico voor of een nadelig effect op het milieu of de gezondheid dat niet kan worden beheerd, in welk geval de toestemming wordt geweigerd;- er wordt geen risico voor of nadelig effect op het milieu of de gezondheid geconstateerd, in welk geval de toestemming wordt verleend zonder dat andere beheersmaatregelen worden verlangd dan die welke specifiek in de regelgeving zijn voorgeschreven;- er worden risico's geconstateerd, maar deze kunnen met passende maatregelen (bv. fysieke scheiding en/of monitoring) worden beheerd; in dit geval wordt aan de toestemming de verplichting verbonden maatregelen voor het beheer van de milieurisico's te nemen.Indien een risico voor het milieu of de gezondheid wordt geconstateerd nadat de toestemming is verleend, kan op grond van de in artikel 23 van de richtlijn opgenomen vrijwaringsclausule een procedure worden ingeleid voor de intrekking van de toestemming of een aanpassing van de voorwaarden van de toestemming.Aangezien alleen toegestane GGO's in de Europese Unie mogen worden geteeld(1) en de milieu- en gezondheidsaspecten dan reeds in het kader van Richtlijn 2001/18/EG zijn behandeld, hoeven op het gebied van de coëxistentie alleen nog kwesties te worden aangepakt die betrekking hebben op de economische aspecten die aan de vermenging van GG- en niet-GG-gewassen zijn verbonden.1.3. De rondetafelconferentie over coëxistentieOp 24 april 2003 is in Brussel onder auspiciën van de Europese Commissie een rondetafelconferentie gehouden om de meest recente onderzoeksresultaten op het gebied van de coëxistentie van GG- en niet-GG-gewassen te bespreken. Daarbij lag de nadruk op de coëxistentieproblemen die de introductie van GG-maïs en GG-koolzaad in de landbouw van de Europese Unie oplevert. Deskundigenpanels hebben de wetenschappelijke bevindingen toegelicht, die vervolgens zijn besproken met vertegenwoordigers van de landbouw, de industrie, niet-gouvernementele organisaties, de consumenten en andere belanghebbenden. Op de rondetafelconferentie werd gepoogd om op basis van praktische landbouwervaring een wetenschappelijke en technische basis te verschaffen voor de teelttechnische en andere maatregelen die eventueel zullen moeten worden genomen om een duurzame coëxistentie van de verschillende typen van landbouwproductie te vergemakkelijken.De bijgaande richtsnoeren zijn gebaseerd op de resultaten van de rondetafelconferentie. Een door een groep van deelnemende wetenschappers opgestelde samenvatting van die resultaten is beschikbaar op het volgende internetadres: http://europa.eu.int/comm/ research/biosociety/index.1.4. SubsidiariteitDe omstandigheden waaronder de Europese landbouwers werken, lopen zeer sterk uiteen. In Europa zijn er enorme verschillen op het gebied van bedrijfs- en kavelgrootte, productiesystemen, vruchtwisseling en bouwplan. Bij het ontwerpen, de uitvoering, de monitoring en de coördinatie van coëxistentiemaatregelen moet met deze verscheidenheid rekening worden gehouden. De toegepaste maatregelen moeten specifiek zijn toegesneden op de landbouwstructuur, de landbouwsystemen, de bouwplannen en de natuurlijke omstandigheden in de betrokken regio.Daarom heeft de Commissie zich in haar vergadering van 5 maart 2003 voorstander getoond van een aanpak die de ontwikkeling en uitvoering van beheersmaatregelen voor coëxistentie overlaat aan de lidstaten. De rol van de Commissie zou erin bestaan relevante informatie op basis van op communautair en nationaal niveau verrichte studies te verzamelen en te coördineren, adviezen te verstrekken en richtsnoeren te geven om de lidstaten te helpen de beste werkwijzen voor coëxistentie te bepalen.De strategieën en beste werkwijzen voor coëxistentie moeten op nationaal of regionaal niveau worden ontwikkeld en toegepast met de medewerking van de landbouwers en de andere belanghebbenden en met inachtneming van nationale en regionale factoren.1.5. Doel en reikwijdte van de richtsnoerenDe bijgaande richtsnoeren, die niet-bindende aanbevelingen aan de lidstaten bevatten, moeten in deze context worden gezien. Het terrein waarop zij betrekking hebben, strekt zich uit van de productie van landbouwgewassen op de boerderij tot het eerste verkooppunt, d.w.z. van de inzaai tot de levering(2).Dit document is bedoeld om de lidstaten te helpen nationale strategieën en benaderingen voor coëxistentie te ontwikkelen. De richtsnoeren zijn hoofdzakelijk toegespitst op technische en procedurele aspecten en geven een opsomming van algemene beginselen en bouwstenen om de lidstaten te helpen bij de bepaling van de beste werkwijzen voor coëxistentie.Het is niet de bedoeling om in dit document een gedetailleerd overzicht te geven van maatregelen die rechtstreeks op het niveau van de lidstaten kunnen worden toegepast. Veel van de factoren die van belang zijn voor de ontwikkeling van beste werkwijzen voor coëxistentie die zowel kosteneffectief als efficiënt zijn, zijn specifiek voor de nationale en regionale omstandigheden.Bovendien is de ontwikkeling van op goed rentmeesterschap gerichte regelingen en beste werkwijzen voor coëxistentie een dynamisch proces waarbij ruimte moet worden gelaten voor verbeteringen in de loop van de tijd en rekening moet worden gehouden met nieuwe ontwikkelingen op basis van de wetenschappelijke en technologische vooruitgang.2. ALGEMENE BEGINSELENIn deze afdeling wordt een opsomming gegeven van algemene beginselen en factoren waarmee de lidstaten rekening dienen te houden bij de ontwikkeling van de nationale strategieën en de beste werkwijzen voor coëxistentie.2.1. Beginselen voor de ontwikkeling van coëxistentiestrategieën2.1.1. Doorzichtigheid en betrokkenheid van de belanghebbendenDe nationale strategieën en de beste werkwijzen voor coëxistentie dienen in samenwerking met alle relevante belanghebbenden en op doorzichtige wijze te worden ontwikkeld. De lidstaten moeten zorgen voor een passende verspreiding van informatie over de coëxistentiemaatregelen waartoe zij besluiten.2.1.2. Op de wetenschap gebaseerde besluitenDe beheersmaatregelen voor coëxistentie dienen de weerspiegeling te vormen van het beste wetenschappelijke bewijsmateriaal betreffende de waarschijnlijkheid en de oorzaken van vermenging van GG- en niet-GG-gewassen dat beschikbaar is. Zij moeten de teelt van GG- en niet-GG-gewassen mogelijk maken en daarbij garanderen dat de niet-GG-gewassen kunnen blijven voldoen aan de daarvoor geldende etiketterings- en zuiverheidsnormen zoals deze voortvloeien uit de communautaire regelgeving met betrekking tot genetisch gemodificeerde levensmiddelen en diervoeders en genetisch gemodificeerd zaai- en pootgoed.Het beschikbare wetenschappelijke bewijsmateriaal moet voortdurend worden geëvalueerd en geactualiseerd om rekening te houden met de resultaten van monitoringstudies over de experimentele en commerciële teelt van GG-gewassen en met de bevindingen van nieuwe studies en van modellen die door veldexperimenten zijn gevalideerd.2.1.3. Voortbouwen op bestaande methoden/gewoonten wat de scheiding van producten betreftBij de beheersmaatregelen voor coëxistentie moet worden voortgebouwd op en rekening worden gehouden met de reeds bestaande gewoonten/methoden wat de scheiding van producten betreft en de beschikbare agrarische ervaring met de behandeling van gewassen waarvan de identiteit voor specifieke gebruiksdoeleinden in stand moet worden gehouden (zogenoemde "identity preserved crops"), en met technieken voor de productie van zaai- en pootgoed.2.1.4. ProportionaliteitMaatregelen voor coëxistentie moeten efficiënt, kosteneffectief en proportioneel zijn. Zij mogen niet verder gaan dan wat nodig is om te garanderen dat accidentele sporen van GGO's onder de in de communautaire regelgeving vastgestelde tolerantiedrempels blijven. Zij mogen geen onnodige belasting betekenen voor de landbouwers, de producenten van zaai- en pootgoed, de coöperaties en de andere bij welk productietype ook betrokken partijen.Bij de keuze van de maatregelen moet rekening worden gehouden met de regionale en plaatselijke beperkingen en omstandigheden en met de specifieke aard van het betrokken gewas.2.1.5. Een passende geografische schaalBij het in ogenschouw nemen van alle beschikbare mogelijkheden dient prioriteit te worden gegeven aan bedrijfsspecifieke beheersmaatregelen en aan op coördinatie tussen naburige landbouwbedrijven gerichte maatregelen.Maatregelen met een regionale dimensie kunnen in overweging worden genomen. Dergelijke maatregelen dienen uitsluitend te worden toegepast voor specifieke gewassen waarvan de teelt onverenigbaar met het waarborgen van coëxistentie zou zijn, en de geografische schaal ervan moet zo beperkt mogelijk blijven. Voor een hele regio geldende maatregelen zullen enkel in overweging worden genomen indien geen toereikende zuiverheidsniveaus kunnen worden bereikt. Zij zullen voor elk gewas en elk producttype (bv. zaaizaad tegenover plantaardige productie) afzonderlijk moeten worden gemotiveerd.2.1.6. Specificiteit van de maatregelenBij de beste werkwijzen voor coëxistentie dient rekening te worden gehouden met de verschillen tussen gewassoorten, gewasrassen en producttypen (bv. plantaardige productie of zaaizaad). Om ervoor te zorgen dat geschikte maatregelen worden genomen, dient eveneens rekening te worden gehouden met de verschillen in regionale aspecten (bv. klimaatgesteldheid, topografie, bouwplannen en vruchtwisselingssystemen, landbouwstructuur, gewasspecifiek aandeel van GGO's in de betrokken regio) die van invloed kunnen zijn op de mate van vermenging van GG- en niet-GG-gewassen.De lidstaten dienen zich allereerst te concentreren op die gewassen waarvoor GG-rassen reeds of bijna zijn goedgekeurd en waarschijnlijk op een schaal van enige omvang op hun nationale grondgebied zullen worden geteeld.2.1.7. Toepassing van de maatregelenDe nationale strategieën voor coëxistentie moeten de belangen van de landbouwers behartigen met inachtneming van een redelijk evenwicht tussen alle productietypen. Samenwerking tussen de landbouwers dient te worden bevorderd.De lidstaten wordt geadviseerd mechanismen ter bevordering van coördinatie en vrijwillige afspraken tussen naburige landbouwbedrijven op te zetten en procedures en regels te bepalen voor het geval dat landbouwers het over de toepassing van de betrokken maatregelen oneens zijn.Een algemeen beginsel is dat tijdens de fase van de introductie van een nieuw productietype in een regio diegenen (landbouwers) die het nieuwe productietype introduceren, verantwoordelijk dienen te zijn voor de toepassing van de beheersmaatregelen op bedrijfsniveau die nodig zijn om de genenstroom te beperken.De landbouwers moeten kunnen kiezen voor het productietype waaraan zij de voorkeur geven, zonder daarbij veranderingen nodig te maken van de productiepatronen die in de buurt reeds bestaan.Landbouwers die van plan zijn GG-gewassen te gaan telen op hun bedrijf, moeten de in de buurt gevestigde landbouwers over hun voornemen informeren.De lidstaten dienen te zorgen voor grensoverschrijdende samenwerking met de buurlanden om te garanderen dat de coëxistentiemaatregelen in de grensgebieden doeltreffend functioneren.2.1.8. BeleidsinstrumentenEr is geen bepaald beleidsinstrument dat a priori kan worden aanbevolen op het gebied van coëxistentie. Wellicht zullen de lidstaten er de voorkeur aan geven het gebruik van verschillende beleidsinstrumenten, bijvoorbeeld vrijwillige overeenkomsten, juridisch zachte benaderingen en echte regelgeving, nader te bekijken en te kiezen voor die combinatie van instrumenten en die regelintensiteit waarbij het het waarschijnlijkst is dat een doeltreffende toepassing, monitoring, evaluatie en controle van de maatregelen worden bereikt.2.1.9. AansprakelijkheidsregelsHet type instrumenten waarvoor wordt gekozen, kan van invloed zijn op de toepassing van de nationale aansprakelijkheidsregels in het geval van economische schade als gevolg van vermenging. De lidstaten wordt geadviseerd hun wetgeving inzake wettelijke aansprakelijkheid te onderzoeken om na te gaan of het bestaande nationale recht in dit opzicht voldoende en gelijke mogelijkheden biedt. De landbouwers, de leveranciers van zaai- en pootgoed en andere partijen dienen volledig te worden geïnformeerd over de aansprakelijkheidscriteria die in hun land gelden in het geval van schade door vermenging.De lidstaten zullen in dit verband wellicht willen onderzoeken of het haalbaar en nuttig is de bestaande verzekeringsregelingen aan te passen of nieuwe regelingen op te zetten.2.1.10. Monitoring en evaluatieDe gekozen beheersmaatregelen en instrumenten dienen aan een voortdurende monitoring en evaluatie te worden onderworpen om na te gaan of zij doeltreffend zijn en om de informatie te verkrijgen die nodig is om de maatregelen mettertijd te kunnen verbeteren.De lidstaten dienen adequate controle- en inspectiesystemen op te zetten om te garanderen dat de coëxistentiemaatregelen naar behoren functioneren.De beste werkwijzen op het gebied van coëxistentie dienen periodiek te worden herzien om rekening te houden met nieuwe ontwikkelingen die te danken zijn aan de wetenschappelijke en technische vooruitgang en coëxistentie zouden kunnen vergemakkelijken.2.1.11. Verstrekking en uitwisseling van informatie op Europees niveauOnverminderd de reeds bestaande communautaire regels en procedures dienen de lidstaten de Commissie te informeren over hun nationale strategieën voor coëxistentie en de afzonderlijke maatregelen die zijn getroffen, en ook over de resultaten van de monitoring- en evaluatiewerkzaamheden. De Commissie zal de uitwisseling van de door de lidstaten verstrekte informatie over de maatregelen, ervaringen en beste werkwijzen coördineren. Een tijdige uitwisseling van informatie kan tot synergieën leiden en onnodig dubbel werk in de onderscheiden lidstaten helpen voorkomen.2.1.12. Onderzoek en het delen van onderzoeksresultatenIn partnerschap met de belanghebbenden dienen de lidstaten onderzoeksactiviteiten ter verbetering van hun kennis over hoe coëxistentie het best kan worden gewaarborgd, te bevorderen en te ondersteunen. De lidstaten dienen de Commissie te informeren over de lopende en de geplande onderzoeksactiviteiten op dit gebied. Het verdient ten zeerste aanbeveling dat de lidstaten onderzoeksresultaten met elkaar delen.Onderzoeksactiviteiten met betrekking tot coëxistentie kunnen ook worden ondersteund via het zesde communautaire kaderprogramma voor onderzoek. Het Gemeenschappelijk Centrum voor onderzoek zal aanvullende studies op coëxistentiegebied uitvoeren.De Commissie zal de uitwisseling van informatie over lopende en geplande onderzoeksprojecten op nationaal en communautair niveau vergemakkelijken. De uitwisseling van informatie kan zorgen voor een betere coördinatie tussen de nationale onderzoeksactiviteiten in de lidstaten en met de onderzoeksactiviteiten die worden ontplooid via het zesde communautaire kaderprogramma voor onderzoek.2.2. In aanmerking te nemen factorenDit onderdeel geeft een niet-volledig overzicht van factoren waarmee rekening moet worden gehouden bij de ontwikkeling van de nationale strategieën en de beste werkwijzen voor coëxistentie.2.2.1. Te bereiken niveau van coëxistentieHet probleem van de coëxistentie van GG- en niet-GG-gewassen kan zich op verschillende niveaus voordoen. Bijvoorbeeld:- GG- en niet-GG-gewassen die op hetzelfde bedrijf tegelijkertijd of in opeenvolgende jaren worden geproduceerd;- GG- en niet-GG-gewassen die in hetzelfde jaar op naburige landbouwbedrijven worden geproduceerd;- GG- en niet-GG-productietypen die voorkomen in dezelfde regio, maar op landbouwbedrijven die op enige afstand van elkaar liggen.Coëxistentiemaatregelen dienen specifiek te zijn voor het te bereiken niveau van coëxistentie.2.2.2. Oorzaken van accidentele vermengingDe vermenging van GG- en niet-GG-gewassen kan verschillende oorzaken hebben, waaronder:- stuifmeeloverdracht tussen naburige percelen, die op kleinere of grotere afstand van elkaar kunnen liggen (afhankelijk van de soort en van andere factoren die van invloed kunnen zijn op de genenoverdracht);- vermenging van gewassen bij de werkzaamheden tijdens en na de oogst;- overdracht van zaden of ander levensvatbaar plantenmateriaal gedurende de oogst, het vervoer of de opslag; tot op zekere hoogte kunnen ook dieren hiervoor verantwoordelijk zijn;- opslag (na de oogst in de bodem achtergebleven voortplantingsmateriaal waaruit in latere jaren nieuwe planten voortkomen); deze oorzaak van vermenging kan bij sommige gewassen (bv. koolzaad) belangrijker zijn dan bij andere, afhankelijk van onder meer de klimaatgesteldheid (zo kunnen bv. maïszaden vorst niet overleven);- vreemde bestanddelen in zaai- en pootgoed.Het is belangrijk het cumulatieve effect van de verschillende oorzaken van vermenging te onderkennen. Ook in de loop van de tijd doen zich cumulatieve effecten voor die een nadelige invloed kunnen hebben op de zaadbank of op het gebruik van zaai- en pootgoed van eigen bedrijf.2.2.3. Drempelwaarden voor de etiketteringIn de nationale strategieën en de beste werkwijzen voor coëxistentie dient te worden uitgegaan van de etiketteringsdrempels en zuiverheidsnormen die in de regelingen voor GG-producten (levensmiddelen, diervoeders en zaai- en pootgoed) zijn vastgesteld.Momenteel geldt op grond van Verordening (EG) nr. 1139/98 van de Raad(3), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 49/2000 van de Commissie(4), een etiketteringsdrempel van 1 % voor levensmiddelen. Toekomstige etiketteringsdrempels voor zowel diervoeders als levensmiddelen worden vastgelegd in een verordening inzake GG-levensmiddelen en -diervoeders. Wat deze etiketteringsdrempels betreft, zou geen onderscheid worden gemaakt tussen conventionele en biologische landbouw. Voor de accidentele aanwezigheid van niet-GGO's in GGO's bestaan geen wettelijke drempels. Voor zaai- en pootgoed van GG-rassen gelden de algemene gewasspecifieke eisen wat de zuiverheidsnormen voor de productie van zaai- en pootgoed betreft.In de verordening inzake biologische landbouw(5) is bepaald dat bij de biologische productie geen GGO's mogen worden gebruikt. Bijgevolg is het gebruik uitgesloten van materialen, waaronder zaai- en pootgoed, die volgens het etiket GGO's bevatten. Er zou echter wel gebruik mogen worden gemaakt van partijen zaai- of pootgoed die GG-zaai- of pootgoed bevatten in een mate die onder de drempels voor zaai- en pootgoed blijft (welke partijen niet zouden hoeven te worden voorzien van een etiket waarop de aanwezigheid van GGO's is vermeld). De verordening inzake biologische landbouw voorziet in de mogelijkheid een specifieke drempel vast te stellen voor de onvermijdelijke aanwezigheid van GGO's, maar er is geen dergelijke drempel vastgesteld. Bij ontstentenis van deze specifieke drempel zijn de algemene drempels van toepassing.2.2.4. Specifieke eigenschappen van gewassoorten en gewasrassen- De gewasspecifieke mate van uitkruising. Zo zijn bijvoorbeeld tarwe, gerst en sojabonen hoofdzakelijk zelfbestuivers, terwijl maïs, suikerbieten en rogge kruisbestuivers zijn;- de gewasspecifieke vormen van kruisbestuiving (d.w.z. de wind, insecten);- het gewasspecifieke potentieel voor opslagvorming en de tijd gedurende welke in de bodem aanwezig voortplantingsmateriaal levensvatbaar blijft;- de soort- en rasspecifieke mogelijkheden voor kruisbestuiving met nauwe verwanten, waarbij het zowel in het wild voorkomende als gekweekte planten betreft; deze mogelijkheden worden onder meer beïnvloed door de mate van zelf- en kruisbestuiving, de receptiviteit van de bloemen bij het vrijkomen van stuifmeel en de compatibiliteit tussen het stuifmeel en de stijl van de ontvangende plant;- de bloeitijd van de stuifmeelbron en van de ontvangende populatie - de mate van overlapping van de respectieve bloeiperioden;- de duur van de levensvatbaarheid van het stuifmeel, die afhangt van de plantensoort, het ras en de milieuomstandigheden zoals de luchtvochtigheid;- de concurrentie tussen de stuifmeelsoorten, die wordt beïnvloed door de stuifmeelproductie in de ontvangende populatie en de door de stuifmeelbron uitgeoefende pollendruk. Deze concurrentie kan afhankelijk zijn van het gewasras. Bij de productie van hybride planten kan een groot aantal mannelijk steriele planten worden geproduceerd die zelf geen stuifmeel vormen, wat deze planten kwetsbaarder maakt voor pollendruk van buitenaf;- de productie van groenvoer tegenover die van graankorrels (bv. snijmaïs en korrelmaïs): verschillen op het punt van het gebruikte landbouwsysteem en de teeltduur;- de invloed die genetische uitwisseling via de pollenstroom kan hebben op de mate van vermenging in het geoogste gewas. In het geval van geoogste aardappelen of bieten is er bijvoorbeeld geen invloed. Bij de productie van snijmaïs bestaat het geoogste materiaal in uiteenlopende verhoudingen uit kolven, die door genetische uitwisseling kunnen zijn beïnvloed, en de rest van de planten, die niet is beïnvloed.2.2.5. Plantaardige productie tegenover de productie van zaai- en pootgoed- De etiketteringsdrempels zullen verschillend zijn voor plantaardige productie enerzijds en de productie van zaai- en pootgoed anderzijds;- wat de productie van zaai- en pootgoed betreft, zal specifieke regelgeving worden aangenomen die momenteel door de Commissie wordt voorbereid.2.2.6. Regionale aspecten- Het gewasspecifieke aandeel van GGO's in de regio;- aantal en aard van de gewasrassen (GG- en niet-GG-rassen) die in het betrokken gebied moeten coëxisteren;- vorm en grootte van de percelen in de regio. Op kleinere percelen is de pollenimport relatief groter dan op grotere percelen;- de versnippering en geografische spreiding van de percelen van de individuele landbouwbedrijven;- de regionale gebruiken op het gebied van de bedrijfsvoering in de landbouw;- de vruchtwisselingssystemen en bouwplannen in de regio, waarbij ook rekening moet worden gehouden met de gewasspecifieke levensduur van voortplantingsmateriaal;- de activiteit, het gedrag en de populatiegrootte van bestuivers (insecten, enz.);- de klimaatgesteldheid (bv. neerslagverdeling, vochtigheidsgraad, windrichting en -kracht, lucht- en bodemtemperatuur), die de activiteit van bestuivers en het transport van door de lucht gedragen stuifmeel beïnvloedt en bepalend kan zijn voor de geteelde gewastypen, het begin van het teeltseizoen en de teeltduur, het jaarlijkse aantal productiecycli, enz.;- de topografie (zo zijn bv. valleien of wateroppervlakten van invloed op luchtstromingen en op de windkracht);- de omringende elementen zoals heggen, bossen en onbeteelde grond en de ruimtelijke schikking van de percelen.2.2.7. Barrières voor genetische uitkruisingBiologische methoden ter beperking van de genenstroom kunnen het risico op kruisbestuiving verkleinen (bv. apomixis (d.w.z. asexuele voortplanting), cytoplasmatische mannelijke steriliteit, chloroplastentransformatie).3. INDICATIEVE CATALOGUS VAN COËXISTENTIEMAATREGELENDeze afdeling bevat een catalogus van op coëxistentie gerichte bedrijfsvoerings- en andere maatregelen die in uiteenlopend mate en in verschillende combinaties een onderdeel kunnen worden van de nationale strategieën en de beste werkwijzen voor coëxistentie. Deze catalogus maakt geen aanspraak op volledigheid.3.1. Complementariteit van de maatregelenDe maatregelen ter voorkoming van een pollenstroom naar nabijgelegen percelen zijn tot op zekere hoogte complementair en kunnen ook synergetische effecten hebben. Zo kunnen bijvoorbeeld de minimale isolatieafstanden tussen percelen met eenzelfde gewas worden verkleind als tegelijkertijd andere passende maatregelen worden genomen (programmering van verschillende bloeitijden, gebruik van gewasrassen met een verlaagde stuifmeelproductie, stuifmeelvallen, heggen, enz.).Welk stel maatregelen het efficiëntst en meest kosteneffectief is, zal worden beïnvloed door de in onderdeel 2.2 genoemde factoren en kan sterk verschillen van gewas tot gewas en van regio tot regio.3.2. Maatregelen op het landbouwbedrijf3.2.1. Teeltvoorbereiding en grondbewerking- Isolatieafstanden tussen GG- en niet-GG-gewassen van dezelfde soort en, zo nodig, hetzelfde geslacht(6):- de isolatieafstanden moeten worden bepaald naar gelang van het uitkruisingspotentieel van het gewas. Voor gewassen met open bestuiving (zoals koolzaad) zijn grotere afstanden nodig. Voor zelfbestuivers en voor gewassen waarbij het geoogste product niet uit zaden bestaat (zoals bieten en aardappelen), zijn kortere afstanden mogelijk. De isolatieafstanden moeten de genenstroom door stuifmeeloverdracht minimaal houden, maar hoeven deze niet noodzakelijk onmogelijk te maken. Het doel is te garanderen dat het niveau van accidentele aanwezigheid onder de tolerantiedrempel blijft;- als er verschillende drempels bestaan zoals bijvoorbeeld voor plantaardige productie en de productie van zaai- en pootgoed, moeten de isolatieafstanden dienovereenkomstig worden aangepast;- bufferzones als alternatief voor of aanvulling op isolatieafstanden (met inbegrip van de mogelijkheid landbouwgrond een andere bestemming te geven of braak te leggen);- stuifmeelvallen of -barrières (bv. heggen);- passende vruchtwisselingssystemen (bv. uitbreiding van de vruchtwisseling met een zomergewas waarin opslag niet kan bloeien; of een bij de teelt in acht te nemen minimale tussentijd tussen GG- en niet-GG-rassen van dezelfde soort en, voor bepaalde soorten, ook van hetzelfde geslacht);- planning van de productiecyclus van gewassen (bv. een op verschillende bloei- en oogstperioden gericht bouwplan);- de omvang van de zaadbank verkleinen door een passende grondbewerking (bv. geen risterploeg gebruiken na de oogst van koolzaad);- populaties in akkerranden beheren door middel van passende teeltmethoden, selectieve onkruiddodende middelen of technieken voor geïntegreerde onkruidbestrijding;- optimale zaai- en plantdata en passende teelttechnieken kiezen om zo weinig mogelijk schieters te hebben;- een zorgvuldige behandeling van zaai- en pootgoed ter voorkoming van vermenging, onder meer door verschillende typen zaai- en pootgoed zo te verpakken en te etiketteren dat zij duidelijk van elkaar te onderscheiden zijn, en afzonderlijk op te slaan;- gebruik van rassen met een verminderde stuifmeelproductie of van mannelijk steriele rassen;- zaaimachines vóór en na het gebruik ervan schoonmaken om te voorkomen dat na eerdere zaaiwerkzaamheden achtergebleven zaden terechtkomen in een nieuwe in te zaaien partij of dat zaden onbedoeld op het bedrijf worden verspreid;- zaaimachines alleen delen met landbouwers die hetzelfde productietype toepassen;- voorkomen dat onderweg naar en van het veld en op de perceelsgrenzen zaden worden gemorst;- bestrijding/vernietiging van opslag in combinatie met passende zaaitijden voor het volgende seizoen om de ontwikkeling van opslag te voorkomen.3.2.2. Handelwijze bij en na de oogst- Zaai- en pootgoed uitsluitend produceren op geschikte percelen en delen van percelen (bv. het midden van percelen);- verliezen van zaai- en pootgoed tijdens de oogst minimaal houden door bijvoorbeeld op het optimale tijdstip te oogsten om slechts een minimale zaaduitval te hebben;- oogstmachines vóór en na het gebruik ervan schoonmaken om te voorkomen dat na eerdere oogstwerkzaamheden achtergebleven voortplantingsmateriaal elders terechtkomt en onbedoeld verspreid raakt;- oogstmachines alleen delen met landbouwers die hetzelfde productietype toepassen;- mochten andere maatregelen onvoldoende worden geacht om accidentele aanwezigheid onder de etiketteringsdrempel te houden, dan zouden de randstroken apart van de rest van het perceel kunnen worden geoogst. Het eigenlijke gewas zou dan gescheiden moeten worden gehouden van het in de randstroken geoogste gewas.3.2.3. Vervoer en opslag- Zorgen voor de fysieke scheiding van GG- en niet-GG-gewassen na de oogst tot het eerste verkooppunt;- passende maatregelen en methoden toepassen voor het opslaan van zaai- en pootgoed;- voorkomen dat geoogst gewas wordt gemorst tijdens het vervoer ervan op het bedrijf en van het bedrijf naar het eerste verkooppunt.3.2.4. Monitoring van percelenMonitoring van plaatsen waar zaai- of pootgoed is gemorst, van percelen en van perceelsranden om de ontwikkeling van opslag op te sporen.3.3. Samenwerking tussen naburige landbouwbedrijven3.3.1. Informatie over de teeltplannenKennisgeving van de teeltplannen voor het volgende groeiseizoen aan de landbouwbedrijven binnen het relevante gebied. Deze kennisgeving moet gebeuren voordat het zaai- en pootgoed voor het volgende groeiseizoen wordt besteld.3.3.2. Gecoördineerde beheersmaatregelen- Vrijwillige clustering van percelen van verschillende landbouwbedrijven voor de teelt van soortgelijke (GG-, conventionele of biologische) gewasrassen in een productiegebied;- gebruik van gewasrassen met verschillende bloeitijden;- afspraken over verschillende zaai- of plantdata om kruisbestuiving tijdens de bloei te voorkomen;- coördinatie van de vruchtwisselingen.3.3.3. Vrijwillige overeenkomsten tussen landbouwers over zones met één enkel productietypeGroepen landbouwers die bij elkaar in de buurt zijn gevestigd, kunnen de aan de scheiding van GG- en niet-GG-productietypen verbonden kosten sterk verlagen door hun productie op basis van vrijwillige overeenkomsten te coördineren.3.4. Monitoringregelingen- Meldingssystemen instellen die landbouwers ertoe aanzetten om problemen of onverwachte gebeurtenissen bij de toepassing van coëxistentiemaatregelen te rapporteren;- de via monitoring verkregen feedback gebruiken als basis om de nationale strategieën en de beste werkwijzen voor coëxistentie verder aan te passen en te verfijnen;- doeltreffende controleregelingen/-instanties opzetten die zich op kritische controlepunten richten, om ervoor te zorgen dat de beheersmaatregelen voor coëxistentie naar behoren functioneren.3.5. Grondregister- Het overeenkomstig artikel 31, lid 3, onder b), van Richtlijn 2001/18/EG aangelegde register kan een nuttig instrument zijn om de ontwikkelingen inzake GG-gewassen te monitoren en om de landbouwers te helpen bij de coördinatie van de plaatselijke productieplannen en bij de monitoring van de ontwikkelingen wat de verschillende gewastypen betreft. Dit register zou kunnen worden gecombineerd met een op het Global Positioning System gebaseerde kaart van de GG-, niet-GG-, en biologische percelen. De informatie zou openbaar kunnen worden gemaakt via het internet of andere communicatiedragers;- een identificatiesysteem opzetten voor de percelen waarop GG-gewassen worden geteeld.3.6. Een administratie bijhoudenRegelingen treffen voor het op de landbouwbedrijven bijhouden van een administratie met relevante informatie over:- het teeltproces bij GG-gewassen en de behandeling, de opslag, het vervoer en het in de handel brengen van dergelijke gewassen - wanneer het voorstel voor een verordening betreffende de traceerbaarheid en etikettering van GGO's(7) eenmaal is aangenomen, zal het voor de landbouwers een wettelijke verplichting zijn te beschikken over systemen om te identificeren van wie zij GGO's, inclusief GG-gewassen en GG-zaai- en pootgoed, hebben ontvangen, respectievelijk aan wie zij deze hebben geleverd;- de op het landbouwbedrijf toegepaste beheersmethoden voor coëxistentie.3.7. Opleidingscursussen en voorlichtingsprogramma'sDe lidstaten dienen opleidingscursussen voor landbouwers op vrijwillige of verplichte basis en voorlichtingsprogramma's te stimuleren om de landbouwers en andere belanghebbenden van een en ander bewust te maken en om technische kennis voor de toepassing van coëxistentiemaatregelen te verschaffen. Daartoe kan de opleiding behoren van gespecialiseerd personeel dat dan de landbouwers zou adviseren over beheersmaatregelen voor coëxistentie.3.8. Verstrekking en uitwisseling van informatie en advisering- De lidstaten dienen ervoor te zorgen dat de landbouwers volledig geïnformeerd zijn over de gevolgen van de keuze voor een bepaald (GG- of niet-GG-) productietype, vooral waar het gaat om hun verantwoordelijkheid voor de toepassing van coëxistentiemaatregelen en om de aansprakelijkheidsregels die gelden in geval van economische schade door vermenging;- alle betrokkenen moeten voldoende worden geïnformeerd over de specifieke coëxistentiemaatregelen die moeten worden toegepast. Een van de mogelijkheden om dergelijke specifieke informatie te verspreiden zou zijn de leverancier van zaai- of pootgoed te verplichten de betrokken informatie bij de partijen zaai- of pootgoed te voegen;- de lidstaten dienen doeltreffende en regelmatige informatie-uitwisselingen en netwerkactiviteiten tussen landbouwers en andere belanghebbenden te bevorderen;- de lidstaten dienen de oprichting te overwegen van op het internet gebaseerde of telefonische informatiediensten ("GGO-hotlines") die specifieke vragen zouden beantwoorden en landbouwers en andere betrokkenen zouden adviseren over technische, commerciële en juridische aangelegenheden met betrekking tot GGO's.3.9. Bemiddelingsprocedures voor geschillenDe lidstaten wordt geadviseerd maatregelen te nemen voor het instellen van bemiddelingsprocedures om verschillen van mening tussen bij elkaar in de buurt gevestigde landbouwers over de toepassing van coëxistentiemaatregelen op te lossen.(1) Een GGO mag in de Europese Unie slechts worden geteeld als overeenkomstig Richtlijn 2001/18/EG toestemming voor de teelt ervan is verleend.(2) De richtsnoeren hebben betrekking op de commerciële productie van zaai- en pootgoed en gewassen. Experimentele introducties van GG-gewassen worden er niet in behandeld.(3) PB L 159 van 3.6.1998, blz. 4.(4) PB L 6 van 11.1.2000, blz. 13.(5) Verordening (EG) nr. 1804/1999 van de Raad (PB L 222 van 24.8.1999, blz. 1).(6) "Geslacht" is een taxonomische term voor een groep van verwante soorten.(7) Voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad betreffende de traceerbaarheid en etikettering van genetisch gemodificeerde organismen en de traceerbaarheid van met genetisch gemodificeerde organismen geproduceerde levensmiddelen en diervoeders en tot wijziging van Richtlijn 2001/18/EG (COM(2001) 182 def.).


Aanbeveling van de Europese Centrale Bank van 8 april 1999 inzake de boekhoudkundige behandeling van de kosten in verband met de uitgifte van bankbiljetten (ECB/1999/NP7)