Avis juridique important

|

32002H0236

Aanbeveling van de Commissie van 11 maart 2002 betreffende een gemeenschappelĳk Europees model voor curricula vitae (cv's) (Voor de EER relevante tekst) (kennisgeving geschied onder nummer C(2002) 516)

Publicatieblad Nr. L 079 van 22/03/2002 blz. 0066 - 0072

Aanbeveling van de Commissievan 11 maart 2002betreffende een gemeenschappelijk Europees model voor curricula vitae (cv's)(kennisgeving geschied onder nummer C(2002) 516)(Voor de EER relevante tekst)(2002/236/EG)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op de artikelen 149, 150 en 211,Overwegende hetgeen volgt:(1) De resolutie van de Raad van 3 december 1992(1) verzoekt de lidstaten stappen te ondernemen om de doorzichtigheid van kwalificaties en bevoegdheden te vergroten door de invoering van een gemeenschappelijk model voor de presentatie van individuele bekwaamheden (dossier), waarvan een gemeenschappelijk model voor cv's deel zou moeten uitmaken.(2) In de conclusies van het voorzitterschap van de Europese Raad van Lissabon op 23 en 24 maart 2000 werd gevraagd om op een vrijwillige basis gemeenschappelijke Europese opmaak voor cv's te gebruiken, teneinde de mobiliteit te verbeteren door het voor onderwijs- en opleidingsinstellingen alsmede werkgevers gemakkelijker te maken verworven kennis te beoordelen(2).(3) Aanbeveling 2001/613/EG van het Europees Parlement en de Raad van 10 juli 2001 inzake de mobiliteit binnen de Gemeenschap van studenten, personen in opleiding, vrijwilligers, leerkrachten en opleiders(3) onderstreept de noodzaak van een gemeenschappelijk Europees model voor cv's om individuele burgers te helpen bijzonderheden over hun kwalificaties en bekwaamheden op efficiënte en doorzichtige wijze mede te delen.(4) De mededeling van de Commissie, getiteld "Een Europese ruimte voor levenslang leren realiseren"(4), beklemtoont de rol die een gemeenschappelijk Europees model voor cv's in de bevordering van de doorzichtigheid van kwalificaties en bekwaamheden moet spelen.(5) In de mededeling van de Commissie, getiteld "Nieuwe Europese arbeidsmarkten, open voor allen, met toegang voor allen"(5), wordt gevraagd om de ontwikkeling van een door het EURES (European Employment Services)-netwerk beheerd elektronisch cv-systeem en van een gemeenschappelijk Europees model voor cv's.(6) De nationale expertisecentra voor beroepskeuzebegeleiding, als onderdeel van hun taak op het gebied van de bevordering van beroepskeuzebegeleiding en -advisering op nationaal en Europees niveau, zouden moeten helpen bij de verspreiding van het cv-model.(7) Het EURES-netwerk, als onderdeel van zijn dienstverlening aan werkzoekenden, maakt van een elektronisch cv gebruik (EURES CV-search) dat volgens dezelfde beginselen is opgezet als het gemeenschappelijk Europees model voor cv's,BEVEELT AAN:1. Het gemeenschappelijk Europees model voor curricula vitae dat is opgenomen in de bijlage zou voor gebruik door de burgers op vrijwillige basis beschikbaar moeten zijn wanneer zij werkgevers en onderwijs- en opleidingsinstellingen in eigen land en/of in het buitenland bijzonderheden over hun kwalificaties en bekwaamheden verstrekken.2. De lidstaten zouden het gemeenschappelijk Europees model voor curricula vitae moeten bevorderen en verspreiden, zodat dit op grote schaal bekend wordt en voor de burgers verkrijgbaar is.De openbare diensten voor de arbeidsvoorziening, de sociale partners en de niet-gouvernementele organisaties wordt verzocht het gemeenschappelijk model aan hun leden - particulieren, ondernemingen of andere organisaties - ter beschikking te stellen en de aanvaarding ervan als nuttig hulpmiddel te bevorderen.3. Vóór het einde van 2004 zal de Commissie het gemeenschappelijk model voor curricula vitae en de wijze van uitvoering van de regeling evalueren.Mocht de evaluatie uitwijzen dat zulks nodig is, dan zal de Commissie veranderingen in het model aanbevelen.Gedaan te Brussel, 11 maart 2002.Voor de CommissieViviane RedingLid van de Commissie(1) PB C 49 van 19.2.1993, blz. 1.(2) PB C 73 van 23.3.2002.(3) PB L 215 van 9.8.2001, blz. 30.(4) COM(2001) 678 definitief.(5) COM(2001) 116 definitief.BIJLAGEGemeenschappelijk Europees model voor curricula vitae (cv's)TOELICHTING1. Het gemeenschappelijk Europees model voor cv's is een hulpmiddel voor de systematische, chronologische en flexibele presentatie van iemands kwalificaties en bekwaamheden.2. Het is beschikbaar in een gemakkelijk toegankelijke elektronische vorm, alsook in een papieren versie. Het cv-model bevat rubrieken voor de presentatie van:a) persoonlijke gegevens, talenkennis, werkervaring en opleidingsniveau;b) aanvullende bekwaamheden, met de klemtoon op technische, organisatorische, artistieke en sociale vaardigheden;c) aanvullende gegevens die aan het cv kunnen worden toegevoegd in de vorm van één of meer bijlagen, en aanwijzingen over hoe dit eenvoudig en duidelijk kan gebeuren.3. Het gemeenschappelijk Europees model voor cv's wordt ondersteund door een elektronische bibliotheek van voorbeelden van cv's die illustreren hoe personen in verschillende landen met een verschillend arbeidsverleden en een verschillende opleiding het cv-model voor verschillende doeleinden hebben gebruikt.4. Er zijn elektronische koppelingen naar instrumenten en hulpmiddelen op communautair en nationaal niveau over hoe de kwalificaties en bekwaamheden moeten worden gepresenteerd (bijv. diploma- en certificaatsupplementen, Europass, het Europese puntenoverdrachtssysteem, het European Computer Driving Licence, enz.). Het cv-model is daarom een van de onderdelen van een bredere strategie voor de verbetering van de transparantie van kwalificaties en bekwaamheden.5. De door de European Employment Services (EURES) ontwikkelde en beheerde cv-bank is opgezet volgens bovenstaande beginselen en vereisten.>PIC FILE= "L_2002079NL.006901.TIF">>PIC FILE= "L_2002079NL.007001.TIF">>PIC FILE= "L_2002079NL.007101.TIF">>PIC FILE= "L_2002079NL.007201.TIF">


title: RECOMMENDATION FROM THE COMMISSION TO THE COUNCIL to authorise the Commission to open negotiations on behalf of the European Union for the renewal of the protocol to the Fisheries Partnership Agreement with the Kingdom of Morocco

text:
   NL
NL    NL
 ---pagebreak---             EUROPESE COMMISSIE
                                           Brussel, 11.2.2011
                                           SEC(2011) 170 definitief
          AANBEVELING VAN DE COMMISSIE AAN DE RAAD
    houdende machtiging van de Commissie om namens de Europese Unie
    onderhandelingen te openen voor de verlenging van het protocol bij de
   partnerschapsovereenkomst inzake visserij met het Koninkrijk Marokko
NL                                                                        NL
 ---pagebreak---                      AANBEVELING VAN DE COMMISSIE AAN DE RAAD
              houdende machtiging van de Commissie om namens de Europese Unie
              onderhandelingen te openen voor de verlenging van het protocol bij de
             partnerschapsovereenkomst inzake visserij met het Koninkrijk Marokko
   1.        TOELICHTING
   De Europese Unie en het Koninkrijk Marokko hebben een partnerschapsovereenkomst inzake
   visserij, met bijbehorend protocol, gesloten, dat op 22 mei 20061 is aangenomen en op
   28 februari 2007 in werking is getreden. Dit protocol, waarbij de vangstmogelijkheden voor
   EU-vaartuigen en de financiële tegenprestatie daarvoor zijn vastgesteld, verstrijkt op
   27 februari 2011.
   De toepassing van de huidige overeenkomst geldt voor de wateren bezuiden 27°40’ N.B. In
   overeenstemming met de specificiteit van de laatstgenoemde zone krachtens internationaal
   recht en de wettelijke voorwaarden waaronder de EU met Marokko een bilaterale
   overeenkomst over onder meer deze zone heeft gesloten, vroeg de Commissie in 2010
   herhaaldelijk aan Marokko een evaluatie van de voordelen voor de plaatselijke bevolking van
   de onderhavige overeenkomst te verschaffen. Marokko reageerde op 13 december op dit
   verzoek. Terwijl de situatie op grond hiervan verder wordt geëvalueerd, wordt voorgesteld het
   huidige protocol te verlengen met één jaar, zodat de onderhandelingen over een herzien
   protocol met de passende garanties kunnen worden afgerond en de visserijactiviteiten
   ondertussen kunnen worden voortgezet. De Raad wordt verzocht de bij deze aanbeveling
   gevoegde onderhandelingsrichtsnoeren goed te keuren.
   2.        AANBEVELING
   In het licht van het voorafgaande beveelt de Commissie aan dat:
   – de Raad de Commissie machtigt tot het openen en voeren van onderhandelingen met het
      oog op de verlenging van het protocol in het kader van de
      visserijpartnerschapsovereenkomst met het Koninkrijk Marokko;
   – de verlenging beperkt wordt tot één jaar;
   – de Commissie als onderhandelaar van de Unie voor deze kwestie wordt aangewezen;
   – de Commissie deze onderhandelingen voert in overleg met het bevoegde speciale comité
      overeenkomstig de bepalingen van het Verdrag betreffende de werking van de Europese
      Unie;
   – de Raad de bij deze aanbeveling gevoegde onderhandelingsrichtsnoeren goedkeurt.
   1
            PB L 141 van 29 mei 2006, blz. 1.
NL                                                                                NL
 ---pagebreak---    BIJLAGE
   Onderhandelingsrichtsnoeren
   – De onderhandelingen zijn gericht op de verlenging van het protocol in het kader van de
     visserijpartnerschapsovereenkomst tussen de Europese Unie en het Koninkrijk Marokko en
     dienen te verlopen overeenkomstig de conclusies van de Raad van 15 juli 2004 inzake
     visserijpartnerschapsovereenkomsten op basis van de mededeling van de Commissie van
     23 december 2002.
   – Met het oog op de bevordering van duurzame en verantwoordelijke visserij zal de
     Commissie tijdens de onderhandelingen uitgaan van de volgende doelstellingen:
           – Verlenging van het huidige protocol met een jaar, noodzakelijk voor de
              goedkeuring van een nieuw juridisch kader van de visserijrelaties tussen de EU en
              Marokko, met inachtneming van de onderstaande voorwaarden:
           – Aanpassing van de vangstmogelijkheden in overeenstemming met het beste
              beschikbare wetenschappelijke advies;
           – Regelmatige rapportering over de uitvoering van sectorbeleid, op basis van
              gezamenlijk bepaalde indicatoren, waaronder de regionale gevolgen van het
              protocol.
           –
NL                                                                                NL


Avis juridique important

|

31976H0678

76/678/EEG: Aanbeveling van de Commissie van 20 juli 1976 aan de Regering van het Koninkrijk Denemarken aangaande sommige bepalingen van een ontwerp van wet betreffende het personenvervoer over de weg

Publicatieblad Nr. L 231 van 21/08/1976 blz. 0011 - 0012

++++AANBEVELING VAN DE COMMISSIE  van 20 juli 1976  aan de Regering van het Koninkrijk Denemarken aangaande sommige bepalingen van een ontwerp van wet betreffende het personenvervoer over de weg   ( 76/678/EEG )  In haar aanbeveling van 16 maart 1976 ( 1 ) aan de Regering van het Koninkrijk Denemarken constateerde de Commissie onder meer dat het haar krachtens de beschikking van de Raad van 21 maart 1962 ( 2 ) , gewijzigd bij de beschikking van de Raad van 22 november 1973 ( 3 ) , ter fine van advies voorgelegde ontwerp van wet ook maatregelen bevatte ter uitvoering van de richtlijn van de Raad van 12 november 1974 inzake de toegang tot het beroep van ondernemer van nationaal en internationaal personenvervoer over de weg ( 4 ) . Zij preciseerde dat het daarbij meer bepaald ging om de artikelen 12 , 13 , 14 , 15 en 16 en dat zij zich het recht voorbehield om zich op een later tijdstip uit te spreken over die bepalingen , waarover zij krachtens artikel 6 van genoemde richtlijn moet worden geraadpleegd .  Intussen heeft de Permanente Vertegenwoordiging van het Koninkrijk Denemarken bij de Europese Gemeenschappen verzocht de voorlegging van genoemde artikelen van het ontwerp van wet aan de Commissie te beschouwen als raadpleging van de Commissie zoals bedoeld in artikel 6 van de richtlijn van 12 november 1974 .  Met betrekking tot de inhoud van voornoemde artikelen van het Deense ontwerp van wet doet de Commissie de onderstaande aanbeveling :  1 . Evenals de Commissie in punt 1 van haar aanbeveling van 16 maart 1976 ervan is uitgegaan dat de andere bepalingen van het haar uit hoofde van de overlegprocedure van bovengenoemde beschikking van de Raad voorgelegde ontwerp van wet betrekking hebben op het nationale personenvervoer over de weg , gaat zij ervan uit dat de artikelen 12 , 13 , 14 , 15 en 16 van genoemde ontwerp van wet het nationale personenvervoer over de weg en meer bepaald de vaststelling van voorwaarden voor de toegang tot het beroep van vervoersondernemer betreffen .  In dit verband herinnert de Commissie de Deense Regering eraan dat de maatregelen die de Lid-Staten ter uitvoering van de richtlijn van 12 november 1974 moeten treffen , ook betrekking moeten hebben op de voorwaarden voor de toegang tot het beroep van ondernemer van internationaal personenvervoer over de weg .  2 . De Commissie constateert dat volgens artikel 12 , lid 1 , van het Deense ontwerp van wet de minister van Openbare Werken bepaalt aan welke eisen een kandidaat moet voldoen om een machtiging te krijgen . Zij herinnert er in dit verband aan dat deze eisen krachtens artikel 2 , lid 1 , van voornoemde richtlijn van de Raad betrekking moeten hebben op de betrouwbaarheid , de financiële draagkracht en de vakbekwaamheid van de aanvrager , en dat ter voldoening aan het bepaalde in artikel 6 , lid 1 , van die richtlijn , de desbetreffende maatregelen na raadpleging van de Commissie voor 1 januari 1977 moeten worden vastgesteld .  Zij vestigt de aandacht van de Deense Regering op het feit dat in een weigering van de machtiging , waarvan sprake is in artikel 12 , lid 2 , van het ontwerp van wet , bijgevolg niet slechts meet worden voorzien wanneer de aanvrager niet aan het vereiste in zake betrouwbaarheid voldoet , maar wanneer hij onverschillig welke van de drie bovengenoemde voorwaarden niet vervult .  Voorts merkt de Commissie op dat in die zelfde bepalingen van het ontwerp van wet welke voorzien in een weigering van de machtiging aan een aanvrager die niet voldoet aan het betrouwbaarheidsvereiste , niets gezegd wordt over de verplichting voor de bevoegde overheidsinstantie om , zoals voorgeschreven bij artikel 5 , lid 1 , van de richtlijn van 22 november 1974 , haar beslissing met redenen te omkleden .  Derhalve beveelt de Commissie de Deense Regering aan , de tekst van haar ontwerp van wet aan te vullen ten einde in deze leemte te voorzien .  3 . De Commissie merkt op dat volgens artikel 13 van het ontwerp van wet de machtiging slechts kan worden ingetrokken indien de vervoerder niet meer aan het betrouwbaarheidsvereiste voldoet . Onder verwijzing naar de eerste alinea van bovenstaand punt 2 herinnert zij de Deense Regering eraan dat ook moet worden voorzien in intrekking van de machtiging indien de vervoerder niet meer aan het vereiste inzake financiële draagkracht en/of vakbewaamheid voldoet .  4 . De Commissie constateert dat in artikel 14 van het ontwerp van wet wordt bepaald over welke mogelijkheden een vervoerder beschikt om zijn belangen in een bepaald geval te verdedigen wanneer de hem verleende machtiging wordt ingetrokken .  Zij herinnert eraan dat de Lid-Staten krachtens artikel 5 , lid 3 , van de richtlijn van 12 november 1974 erop moeten toezien dat de belanghebbenden , in alle gevallen waarin een machtiging wordt ingetrokken , alsook wanneer een aanvraag om toegang tot het beroep van ondernemer van personenvervoer over de weg wordt afgewezen , over de mogelijkheid beschikken om hun belangen te verdedigen . Derhalve beveelt de Commissie de Deense Regering aan om artikel 14 van haar ontwerp van wet dienovereenkomstig aan te vullen .  5 . De Commissie noteert dat artikel 15 van het ontwerp van wet slechts de voorwaarden regelt waaronder de exploitatie van een onderneming voorlopig kan worden voortgezet in geval van overlijden van de vervoerder . In dit verband herinnert zij eraan dat de Lid-Staten krachtens artikel 3 , lid 1 , van de richtlijn van 12 november 1974 ook de voorwaarden moeten vaststellen waaronder de exploitatie van een onderneming voorlopig kan worden voortgezet in geval van lichamelijke of wettelijke onbekwaamheid van de natuurlijke persoon die de werkzaamheden van vervoerder verricht of van de natuurlijke persoon die voldoet aan het bepaalde in artikel 2 , lid 1 , sub a ) en c ) , van genoemde richtlijn .  De Commissie beveelt de Deense Regering derhalve aan , artikel 15 van haar ontwerp van wet in die zin aan te vullen .  6 . De Commissie constateert dat het ontwerp van wet geen controlebepalingen met betrekking tot de betrokken artikelen bevat en beveelt de Deense Regering aan om na raadpleging van de Commissie in deze leemte te voorzien .  Gedaan te Brussel , 20 juli 1976 .  Voor de Commissie  De Vice-Voorzitter  Carlo SCARASCIA MUGNOZZA  ( 1 ) PB nr . L 84 van 31 . 3 . 1976 , blz . 57 .  ( 2 ) PB nr . 23 van 3 . 4 . 1962 , blz . 720/62 .  ( 3 ) PB nr . L 347 van 17 . 12 . 1973 , blz . 48 .  ( 4 ) PB nr . L 308 van 19 . 11 . 1974 , blz . 23 .


title: Aanbeveling van de Commissie van 17 maart 2010 betreffende de monitoring van perfluoralkylverbindingen in levensmiddelen (Voor de EER relevante tekst)

text:
               18.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 68/22

         AANBEVELING VAN DE COMMISSIE
   van 17 maart 2010
   betreffende de monitoring van perfluoralkylverbindingen in levensmiddelen
   (Voor de EER relevante tekst)
   (2010/161/EU)
   DE EUROPESE COMMISSIE
   Gelet op het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name op artikel 292,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Perfluoralkylverbindingen (PFAS) worden op grote schaal gebruikt in industriële en consumententoepassingen, waaronder vlekbestendige coatings voor weefsels en tapijt, oliebestendige coatings voor papierproducten die zijn goedgekeurd om met levensmiddelen in aanraking te komen, brandblusschuim, mijnbouw- en oliebronsurfactanten, vloerboenwas en insecticideformuleringen Een belangrijke subgroep wordt gevormd door ge(per)fluoreerde organische surfactanten, waartoe perfluoroctaansulfonaat (PFOS) en perfluoroctaanzuur (PFOA) behoren.

               (2)

               Wegens dit grootschalige gebruik worden PFOS, PFOA en zouten en precursoren daarvan aangetroffen in het milieu, vissen, vogels en zoogdieren. De Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) heeft daarom haar Wetenschappelijk Panel voor contaminanten in de voedselketen gevraagd een advies op te stellen over het belang van voedsel voor en de relatieve bijdrage van de verschillende levensmiddelen en materialen die met levensmiddelen in aanraking komen aan de menselijke blootstelling aan PFOS en zouten daarvan en om advies uit te brengen over de verdere stappen in verband met de risicobeoordeling van geperfluoreerde organische verbindingen.

               (3)

               Het Wetenschappelijk Panel voor contaminanten in de voedselketen heeft op 21 februari 2008 een wetenschappelijk advies over PFOS, PFOA en zouten daarvan goedgekeurd (1).

               (4)

               In dit wetenschappelijke advies achtte de EFSA het onwaarschijnlijk dat PFOS en PFOA schadelijke effecten voor de algemene bevolking hebben maar wees zij op onzekerheden ten aanzien van de ontwikkelingseffecten bij levende organismen. De EFSA beval de verzameling van verdere gegevens over de PFAS-gehalten in levensmiddelen en bij de mens aan, met name ten aanzien van de monitoring van de blootstellingstrends.

               (5)

               Het Verdrag van Stockholm inzake persistente organische verontreinigende stoffen (POP’s) schrijft voor dat de verdragsluitende partijen een monitoring van POP’s, alternatieven daarvan en kandidaat-POP’s uitvoeren en heeft PFOS, zouten daarvan en perfluoroctaansulfonylfluoride (PFOSF) in bijlage B bij het verdrag opgenomen als stoffen waarvoor beperkingen in verband met productie of gebruik gelden,

         BEVEELT AAN:

               1.

               De lidstaten monitoren in 2010 en 2011 de aanwezigheid van perfluoralkylverbindingen in levensmiddelen. De monitoring omvat een grote verscheidenheid aan levensmiddelen die de consumptiegewoonten weerspiegelen, waaronder levensmiddelen van dierlijke oorsprong zoals vis, vlees, eieren, melk en afgeleide producten, en levensmiddelen van plantaardige oorsprong, om een precieze schatting van de blootstelling mogelijk te maken.

               2.

               De lidstaten volgen de bemonsteringsprocedures, vastgesteld in bijlage I bij Verordening (EG) nr. 1883/2006 van de Commissie van 19 december 2006 tot vaststelling van bemonsterings- en analysemethoden voor de officiële controle op het gehalte aan dioxinen en dioxineachtige pcb’s in bepaalde levensmiddelen (2) om ervoor te zorgen dat de monsters representatief zijn voor de bemonsterde partij.

               3.

               Er wordt aanbevolen dat de lidstaten de analyse van perfluoralkylverbindingen uitvoeren met het oog op de opsporing van de aanwezigheid van PFOS- en PFOA-verbindingen en, zo mogelijk, de precursoren daarvan, zoals perfluoroctaansulfonamide (PFOSA), N-ethylperfluoroctaansulfonamidoethanol (NEtFOSE) en 8:2 fluortelomeeralcohol. De lidstaten analyseren zo mogelijk ook soortgelijke verbindingen als PFOS en PFOA maar met verschillende ketenlengte (C4 — C15) en polyfluoralkylfosfaatsurfactanten (PAPS) zoals 8:2 diPAPS en 8:2 monoPAPS om de relevantie van de aanwezigheid daarvan in levensmiddelen te schatten.

               4.

               De lidstaten voeren de analyse van perfluoralkylverbindingen uit overeenkomstig bijlage III bij Verordening (EG) nr. 882/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 inzake officiële controles op de naleving van de wetgeving inzake diervoeders en levensmiddelen en de voorschriften inzake diergezondheid en dierenwelzijn (3) onder gebruikmaking van een analysemethode waarvan is gebleken dat zij betrouwbare resultaten oplevert. Idealiter liggen de terugvindingspercentages in het bereik van 70-120 %, met kwantificeringsgrenzen van 1 μg/kg.

               5.

               Er wordt aanbevolen dat de lidstaten aan de EFSA regelmatig op gehele gewichtsbasis uitgedrukte monitoringgegevens verstrekken met de informatie en in het elektronische rapportageformaat, vastgesteld door de EFSA voor invoering van de gegevens in één gegevensbank. Zij verstrekken ook de beschikbare gegevens van vorige jaren, verkregen onder gebruikmaking van een analysemethode waarvan is gebleken dat zij betrouwbare resultaten oplevert, om de blootstellingstrends te monitoren.

      Gedaan te Brussel, 17 maart 2010.

            Voor de Commissie

         John DALLI

            Lid van de Commissie

      (1)  Opinion of the Scientific Panel on Contaminants in the Food chain on Perfluorooctane sulfonate (PFOS), perfluorooctanoic acid (PFOA) and their salts, The EFSA Journal (2008) 653, blz. 1-131.

      (2)  PB L 364 van 20.12.2006, blz. 32.

      (3)  PB L 165 van 30.4.2004, blz. 1.


Avis juridique important

|

31998Y0806(03)

Aanbeveling van de Europese Centrale Bank voor een verordening van de Raad met betrekking tot de bevoegdheid van de Europese Centrale Bank om sancties op te leggen

Publicatieblad Nr. C 246 van 06/08/1998 blz. 0009 - 0012

Aanbeveling van de Europese Centrale Bank voor een verordening van de Raad met betrekking tot de bevoegdheid van de Europese Centrale Bank om sancties op te leggen (98/C 246/07)(Door de Europese Centrale Bank ingediend op 7 juli 1998)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap (het "Verdrag"), inzonderheid artikel 108 a lid 3 daarvan en artikel 34.3 van de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank (de "statuten"),Gelet op de aanbeveling van de Europese Centrale Bank (de "ECB"),Gelet op het advies van het Europees Parlement,Gelet op het advies van de Commissie,In overeenstemming met de procedure voorzien in artikel 106, lid 6 van het Verdrag en in artikel 42 van de statuten,(1) Overwegende dat deze verordening, in overeenstemming met artikel 34 samen met artikel 43.1 van de statuten, paragraaf 8 van protocol nr. 11 betreffende enkele bepalingen met betrekking tot het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland en paragraaf 2 van protocol nr. 12 betreffende enkele bepalingen inzake Denemarken, geen rechten verleent noch verplichtingen oplegt aan niet-deelnemende lidstaten;(2) Overwegende dat de Raad ingevolge artikel 34.3 van de statuten de plicht heeft, vast te leggen binnen welke grenzen en onder welke voorwaarden de ECB het recht heeft boeten of dwangsommen op te leggen aan ondernemingen voor niet-naleving van de verplichtingen die krachtens de verordeningen en beschikkingen van de ECB op deze ondernemingen rusten;(3) Overwegende dat er verschillende gebieden zijn die tot de bevoegdheden van de ECB behoren en waarbinnen niet-naleving van de verplichtingen voortvloeiend uit verordeningen en beschikkingen van de ECB zich voor kan doen;(4) Overwegende dat het wenselijk is, met het oog op de uniforme toepassing van sancties in de verschillende gebieden tot de bevoegdheden van de ECB behoren, dat alle algemene en procedurele bepalingen met betrekking tot de toepassing van dergelijke sancties in een enkele verordening van de Raad worden vervat, dat andere verordeningen van de Raad voorzien in specifieke sancties op specifieke gebieden en dat zij voor wat betreft de beginselen en procedures met betrekking tot de toepassing van dergelijke sancties verwijzen naar eerstgenoemde verordening;(5) Overwegende dat het - met het oog op het creëren van een effectief systeem voor de administratie van sancties - nodig is dat deze verordening de ECB enige speelruimte laat, zowel wat betreft de betrokken procedures als wat betreft de tenuitvoerlegging daarvan binnen de grenzen en onder de voorwaarden vastgesteld in deze verordening; dat de bepalingen van deze verordening alleen dan effectief kunnen worden toegepast als de deelnemende lidstaten erop hebben toegezien dat hun autoriteiten de bevoegdheden hebben om de ECB bij te staan en volledige samenwerking te verlenen bij de tenuitvoerlegging van de niet-nalevingsprocedure zoals voorgeschreven in deze verordening, in overeenstemming met artikel 5 van het Verdrag;(6) Overwegende dat de ECB een beroep zal kunnen doen op de nationale centrale banken voor de uitvoering van de taken van het Europees Stelsel van centrale banken (het "ESCB") voorzover dit mogelijk en passend wordt geacht;(7) Overwegende dat artikel 192 van het Verdrag voorziet in handhaving van beschikkingen uit hoofde van deze verordening waarbij geldelijke verplichtingen worden opgelegd,HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING AANGENOMEN:Artikel 1 DefinitiesIn deze verordening wordt met:1. deelnemende lidstaat bedoeld een lidstaat die de eenheidsmunt overeenkomstig het Verdrag heeft aangenomen;2. nationale centrale bank bedoeld de centrale bank van een deelnemende lidstaat;3. ondernemingen bedoeld particuliere of openbare natuurlijke of rechtspersonen (uitgezonderd openbare rechtspersonen tijdens de uitoefening van hun publieke functie) in een deelnemende lidstaat die onderhevig zijn aan de verplichtingen die voortvloeien uit de verordeningen en beschikkingen van de ECB, met inbegrip van filialen of andere permanente vestigingen gesitueerd in een deelnemende lidstaat, waarvan het hoofdkantoor of statutaire zetel zich niet in een deelnemende lidstaat bevindt;4. niet-naleving bedoeld de omstandigheid dat een onderneming niet heeft voldaan aan de verplichtingen voortvloeiende uit de verordeningen of beschikkingen van de ECB;5. boete bedoeld een eenmalig door een onderneming te betalen bedrag, als sanctie;6. dwangsommen bedoeld periodiek door een onderneming te betalen geldbedragen, als sanctie voor een geval van niet-naleving dat zich uitstrekt over een zekere tijdspanne, in rekening te brengen voor elke dag dat de niet-naleving voortduurt, gerekend vanaf de dag van kennisgeving van een beschikking krachtens artikel 3 lid 1 tweede paragraaf, van deze verordening, waarin beëindiging van de niet-naleving wordt geëist;7. sancties bedoeld de boeten en dwangsommen die als gevolg van niet-naleving zijn opgelegd.Artikel 2 Sancties1. Tenzij anders bepaald in specifieke verordeningen van de Raad is de ECB bij het opleggen van boeten en dwangsommen aan ondernemingen gehouden aan de volgende maxima:a) boeten bedragen ten hoogste 500 000 EUR enb) dwangsommen bedragen ten hoogste 10 000 EUR per dag dat de niet-naleving voortduurt. Dwangsommen kunnen, na de onderneming te hebben geïnformeerd over een beschikking krachtens artikel 3, lid 1, tweede paragraaf, van deze verordening, gedurende maximaal zes maanden worden opgelegd.2. De ECB zal zich bij haar besluit een sanctie al dan niet op te leggen en bij het vaststellen van een passende sanctie door het proportionaliteitsprincipe laten leiden.3. De ECB zal waar relevant rekening houden met de omstandigheden van elk specifiek geval, zoals:a) aan de ene kant, de goede trouw en mate van openheid van de betrokken onderneming bij de interpretatie en nakoming van de verplichtingen voortvloeiende uit de verordeningen of beschikkingen van de ECB alsook de mate van toewijding en coöperatieve houding van de onderneming, of, aan de andere kant, enig bewijs van moedwillige misleiding door de functionarissen van de onderneming;b) de ernst van de effecten van de niet-naleving;c) het herhalen, de frequentie of de duur van niet-naleving door de onderneming;d) de winsten behaald door de onderneming als gevolg van de niet-naleving;e) de economische omvang van de onderneming, enf) eerdere sancties, aan dezelfde onderneming opgelegd door andere autoriteiten op grond van dezelfde omstandigheden.(4) Telkens wanneer de niet-naleving bestaat in het niet-uitvoeren van een taak zal de toepassing van een sanctie de onderneming niet ontslaan van de plicht de betrokken taak uit te voeren, tenzij het besluit krachtens artikel 3, lid 1, tweede paragraaf, van deze verordening uitdrukkelijk het tegendeel bepaalt.Artikel 3 Procedurele regels1. Het besluit van de directe van de ECB een niet-nalevingsprocedure al dan niet in te stellen wordt ofwel op eigen initiatief genomen ofwel op basis van een motie daartoe die bij de ECB is ingediend door de bevoegde nationale centrale bank van de lidstaat waar de vermeende niet-naleving zich heeft voorgedaan. Hiertoe kan eveneens worden besloten door de nationale centrale bank van de lidstaat waar de vermeende niet-naleving zich heeft voorgedaan, ofwel op eigen initiatief ofwel op basis van een motie daartoe ingediend door de ECB bij de desbetreffende nationale centrale bank.Het besluit een niet-nalevingsprocedure in te stellen wordt schriftelijk te kennen gegeven aan de betrokken onderneming, de betrokken toezichthoudende instantie en de bevoegde nationale centrale bank van de lidstaat waar de vermeende niet-naleving zich heeft voorgedaan of de ECB. Deze kennisgeving bevat een precieze omschrijving van de aantijgingen tegen de onderneming en het bewijs waarop deze aantijgingen zijn gebaseerd. In voorkomende gevallen wordt de onderneming in het besluit gesommeerd de vermeende niet-naleving te beëindigen en geïnformeerd over de mogelijkheid dat periodieke dwangsommen kunnen worden opgelegd.2. Het besluit kan inhouden dat de onderneming wordt onderworpen aan een niet-nalevingsprocedure. Bij het uitvoeren van de niet-nalevingsprocedure heeft de ECB of de nationale centrale bank, al naar gelang van de omstandigheden, het recht:a) documentatie te vorderen;b) de boeken en registers van de onderneming te inspecteren;c) kopieën en uittreksels van dergelijke boeken en registers te maken, end) schriftelijke of mondelinge toelichtingen in te winnen.Indien een onderneming de uitvoering van een niet-nalevingsprocedure belemmert, verleent de deelnemende lidstaat waar de desbetreffende bedrijfsruimten zijn gesitueerd de noodzakelijke assistentie, inclusief het verzekeren van toegang voor de ECB of de nationale centrale bank tot de bedrijfsruimten van de onderneming, zodat bovengenoemde rechten kunnen worden uitgeoefend.3. De betrokken onderneming heeft het recht ofwel door de ECB ofwel door de nationale centrale bank (al naar gelang van de omstandigheden) gehoord te worden. De onderneming heeft ten minste dertig dagen de tijd om haar verweer voor te leggen.4. De directie van de ECB neemt, nadat een nationale centrale bank de formulieren heeft ingediend voor instelling van een niet-nalevingsprocedure of na overleg met de nationale centrale bank van de lidstaat binnen wiens gebied het vermeende geval van niet-naleving zich heeft voorgedaan, zo snel mogelijk een met redenen omkleed besluit omtrent de vraag of een onderneming zich aan niet-naleving schuldig heeft gemaakt, en bepaalt daarbij de eventueel op te leggen sanctie. De betrokken onderneming ontvangt schriftelijk bericht van het besluit en wordt geïnformeerd over het recht op herziening, zoals bedoeld in onderstaande paragraaf. De betrokken toezichthoudende instanties en de nationale centrale bank van de lidstaat binnen wier bevoegdheid het geval van niet-naleving zich heeft voorgedaan worden eveneens op de hoogte gebracht van het besluit.5. De betrokken onderneming heeft het recht herziening van het besluit van de directie aan te vragen bij de raad van bestuur van de ECB. Een dergelijk verzoek dient binnen dertig dagen na ontvangst van de kennisgeving van het besluit te worden gedaan en dient alle ondersteunde informatie en aantijgingen te bevatten. Een dergelijk verzoek dient schriftelijk aan de raad van bestuur van de ECB gericht te worden.6. Een besluit van de raad van bestuur van de ECB in antwoord op een verzoek dat is ingediend krachtens lid 5 hierboven dient de redenen voor het besluit te bevatten. De betrokken onderneming, de instantie belast met de toezicht op die onderneming, en de nationale centrale bank van de lidstaat binnen wiens bevoegdheid het geval van niet-naleving zich heeft voorgedaan ontvangen hiervan schriftelijk bericht. In de kennisgeving wordt de onderneming geïnformeerd over haar recht gerechtelijke herziening aan te vragen. Indien de raad van bestuur twee maanden na het indienen van de aanvraag nog geen besluit heeft genomen kan de betrokken onderneming overeenkomstig het Verdrag een gerechtelijke herziening van het besluit van de directe aanvragen.7. Tegen de onderneming zullen geen sancties worden genomen totdat het besluit definitief is geworden, ofwel omdat:a) de periode van dertig dagen zoals vermeld in lid 5 hierboven is verstreken zonder dat de onderneming een verzoek tot herziening bij de raad van bestuur van de ECB heeft ingediend; ofwel omdatb) de raad van bestuur de onderneming op de hoogte heeft gebracht van diens beslissing, of de in bovenstaande paragraaf 6 vermelde periode is verstreken zonder dat de raad van bestuur een beslissing heeft genomen.8. De opbrengst van sancties die door de ECB zijn opgelegd komen aan de ECB toe.9. Als de niet-naleving uitsluitend verband houdt met een krachtens de statuten en het Verdrag aan het ESCB opgedragen taak, kan een niet-nalevingsprocedure alleen op grond van deze verordening worden ingesteld, ongeacht eventuele bestaande nationale wetten of regelgevingen die voorzien in een aparte procedure. Als de niet-naleving eveneens verband houdt met een of meer gebieden die buiten de bevoegdheid van het ESCB vallen bestaat het recht om een niet-nalevingsprocedure krachtens deze verordening in te stellen ongeacht enig recht van een bevoegde nationale instantie om andere procedures in te stellen in verband met deze buiten de bevoegdheid van het ESCB vallende gebieden. Deze bepaling geldt onverminderd de toepassing van strafrecht en de bevoegdheden op het gebied van bedrijfseconomisch toezicht in de deelnemende lidstaten.10. De kosten van de niet-nalevingsprocedure komen voor rekening van de onderneming, indien is besloten dat deze in gebreke is gebleven bij het nakomen van haar verplichtingen.Artikel 4 Tijdslimieten1. Het recht te besluiten een niet-nalevingsprocedure in te stellen zoals in deze verordening voorzien vervalt een jaar na het moment waarop ofwel de ECB ofwel de nationale centrale bank van de lidstaat binnen wiens bevoegdheid het vermeende geval van niet-naleving zich heeft voorgedaan kennis heeft genomen van het bestaan ervan, en in elk geval vijf jaar na de datum waarop het geval van niet-naleving zich heeft voorgedaan, of, in het geval van een voortdurende niet-naleving, vijf jaar na beëindiging van de niet-naleving.2. Het recht te besluiten bij niet-naleving een sanctie op te leggen, zoals voorzien in deze verordening, vervalt een jaar nadat is besloten een procedure in te stellen zoals beschreven in artikel 3, lid 1.3. Het recht een handhavingsprocedure in te stellen vervalt zes maanden nadat het besluit krachtens artikel 3, lid 7 uitvoerbaar is geworden.Artikel 5 Gerechtelijke herzieningHet Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap heeft onbeperkte rechtsmacht in de zin van artikel 172 van het Verdrag met betrekking tot de herziening van definitieve beschikkingen waarbij een sanctie is opgelegd.Artikel 6 Algemene bepalingen1. Bij eventuele tegenstrijdigheid tussen de bepalingen van deze verordening en de bepalingen van andere verordeningen van de Raad die de ECB het recht verlenen tot het opleggen van sancties overheersen de bepalingen van de laatstgenoemde.2. De ECB kan - binnen de grenzen en onder de voorwaarden vastgelegd in deze verordening - haar goedkeuring geven aan verordeningen ter verdere regulering van de toepassing van sancties en aan richtlijnen ter coördinatie en harmonisatie van de procedures die betrekking hebben op de uitvoering van de niet-nalevingsprocedure.Artikel 7 SlotbepalingenDeze verordening is van toepassing met ingang van 1 januari 1999.Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.


title: Recommendation for a COUNCIL RECOMMENDATION on the National Reform Programme 2011 of Maltaand delivering a Council opinionon the updated Stability Programme of Malta 2011-2014

text:
                EUROPESE COMMISSIE
                                                Brussel, 7.6.2011
                                                SEC(2011) 812 definitief
                                 Aanbeveling voor een
                          AANBEVELING VAN DE RAAD
             over het nationale hervormingsprogramma 2011 van Malta
                            en met een advies van de Raad
over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Malta voor de periode 2011-2014
                              {SEC(2011) 726 definitief}
 ---pagebreak---                                             Aanbeveling voor een
                                    AANBEVELING VAN DE RAAD
                     over het nationale hervormingsprogramma 2011 van Malta
                                       en met een advies van de Raad
      over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Malta voor de periode 2011-2014
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 121,
   lid 2, en artikel 148, lid 4,
   Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het
   toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch
   beleid1, en met name artikel 5, lid 3,
   Gezien de aanbeveling van de Europese Commissie2,
   Gezien de conclusies van de Europese Raad,
   Gezien het advies van het Comité voor de werkgelegenheid,
   Na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité,
   Overwegende hetgeen volgt:
   (1)     Op 26 maart 2010 hechtte de Europese Raad zijn goedkeuring aan het voorstel van de
           Europese Commissie voor een nieuwe groei- en werkgelegenheidstrategie. Deze
           Europa 2020-strategie moet voor betere coördinatie van het economisch beleid zorgen
           en zich toespitsen op de sleutelgebieden waarop Europa's potentieel voor duurzame
           groei en concurrentievermogen een krachtige impuls nodig heeft.
   (2)     De Raad heeft op 13 juli 2010 een aanbeveling inzake de globale richtsnoeren voor het
           economisch beleid van de lidstaten en de Unie (2010-2014) en op 21 oktober 2010 een
           besluit betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten3
           aangenomen, die samen de "geïntegreerde richtsnoeren" vormen. De lidstaten werd
           verzocht in hun nationaal economisch en werkgelegenheidsbeleid met de
           geïntegreerde richtsnoeren rekening te houden.
   1
            PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.
   2
            PB C , blz. .
   3
            Gehandhaafd voor 2011 bij Besluit 2011/308/EU van de Raad van 19 mei 2011.
NL                                                      2                                        NL
 ---pagebreak---    (3) Op 12 januari 2011 hechtte de Commissie haar goedkeuring aan de eerste jaarlijkse
       groeianalyse en gaf daarmee de aanzet tot een nieuwe cyclus van economische
       governance in de EU en het eerste Europees Semester van voorafgaande en
       geïntegreerde beleidscoördinatie, dat op de Europa 2020-strategie berust.
   (4) Op 25 maart 2011 heeft de Europese Raad de prioriteiten inzake
       begrotingsconsolidatie en structurele hervorming goedgekeurd (overeenkomstig de
       conclusies van de Raad van 15 februari en 7 maart 2011 en ten vervolge op de
       jaarlijkse groeianalyse van de Commissie). Hij benadrukte dat voorrang moet worden
       gegeven aan het weer gezond en houdbaar maken van begrotingen, het terugdringen
       van de werkloosheid door hervormingen van de arbeidsmarkt en nieuwe inspanningen
       om de groei te stimuleren. Hij verzocht alle lidstaten deze prioriteiten in concrete
       maatregelen om te zetten die in hun stabiliteits- of convergentieprogramma's en in hun
       nationale hervormingsprogramma's worden opgenomen.
   (5) Op 25 maart 2011 verzocht de Europese Raad voorts de lidstaten die aan het
       Euro Plus-pact deelnemen hun toezeggingen tijdig te presenteren om te kunnen
       worden opgenomen in de stabiliteits- of convergentieprogramma's en de nationale
       hervormingsprogramma's.
   (6) Op 28 april 2011 en op 29 april 2001 heeft Malta respectievelijk zijn nationale
       hervormingsprogramma 2011 en zijn geactualiseerde stabiliteitsprogramma voor de
       periode 2011-2014 ingediend. Om met de onderlinge verbanden rekening te houden
       zijn beide programma's terzelfder tijd geëvalueerd.
   (7) De economische crisis heeft in 2009 geleid tot een scherpe daling in de export en de
       investeringen en tot een krimp van het reële bbp met 3,4%. De werkgelegenheid
       daalde slechts in geringe mate, onder meer dankzij overheidssteun. In 2010 trokken
       zowel de exporttransacties als de bedrijfsinvesteringen fors aan en maakte Malta een
       opmerkelijke toename van de economische bedrijvigheid en een afname van de
       werkloosheid mee. Gezien de hoge overheidsschuld (61,5% van het bbp in 2008) liet
       de regering grootschalige fiscale stimuli achterwege, met als gevolg dat het
       overheidstekort in 2009 (3,7% van het bbp) minder bedroeg dan dat in het hele
       eurogebied. In 2010 bleef zowel het tekort als de schuldquote van de overheid door de
       bank genomen stabiel.
   (8) Op basis van de beoordeling van de geactualiseerde versie van het op grond van
       Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad opgestelde stabiliteitsprogramma is de
       Raad van mening dat het macro-economische scenario dat ten grondslag ligt aan de
       begrotingsprognoses, redelijk optimistisch is, vooral wat de laatste jaren van de
       programmaperiode betreft. Op grond van het stabiliteitsprogramma zou, als alles
       volgens plan verloopt, het overheidstekort van 3,6% van het bbp in 2010 tegen 2011
       onder de in het Verdrag vastgestelde referentiewaarde moeten worden gebracht.
       Daarna zal Malta naar de middellangetermijndoelstelling (MTD) van een structureel
       evenwicht toewerken door zich ertoe te verbinden een houdbare, grotendeels op
       uitgaven gebaseerde consolidatie te realiseren. In het stabiliteitsprogramma wordt
       echter niet voorzien dat de MTD binnen de programmaperiode wordt gehaald.
       Verwacht wordt dat de schuldquote dankzij een positief en versterkt primair
       begrotingssaldo zal dalen van de piekwaarde van 68% van het bbp in 2010 tot 63,7%
       in 2014. De gemiddelde structurele aanpassingsinspanning die in de periode
       2012-2014 jaarlijks wordt geleverd, is volgens de berekeningen van de Commissie
NL                                             3                                              NL
 ---pagebreak---         globaal genomen in overeenstemming met het stabiliteits- en groeipact. De
        begrotingsresultaten zouden echter slechter kunnen uitvallen dan gepland als gevolg
        van eventuele uitgavenoverschrijdingen en gebrek aan informatie over de maatregelen
        die ten grondslag liggen aan de consolidatie-inspanning na 2011.
   (9)  Het consolideren van de begroting met het oog op het halen van de MTD is een
        essentiële uitdaging voor Malta. De op basis van de begroting 2011 ingevoerde
        maatregelen om het buitensporige tekort in 2011 te corrigeren, zullen eventueel
        moeten worden aangevuld wanneer zich ontsporingen voordoen. De strategie voor
        consolidatie op middellange termijn wordt nog niet met concrete maatregelen
        ondersteund en zou geloofwaardiger zijn als zij werd ingepast in een stringenter
        meerjarig begrotingskader. Een wezenlijk zwak punt is het niet-bindende karakter van
        de meerjarige doelstellingen en de daaruit voortvloeiende vrij korte tijdshorizon voor
        budgettaire planning. Volgens het stabiliteitsprogramma wordt overwogen een
        uitgavenregel in te voeren.
   (10) De langetermijnimpact van de vergrijzing, inclusief de pensioenproblematiek, op de
        begroting is in Malta significant groter dan, gemiddeld genomen, in de hele EU het
        geval is. Bovendien ligt de arbeidsmarktparticipatie van oudere werknemers erg laag
        als gevolg van een nog altijd relatief lage pensioenleeftijd, het frequente gebruik van
        regelingen voor vervroegde uittreding en de zeer lage participatie van vrouwen. In het
        kader van de pensioenhervorming van 2006 wordt de pensioenleeftijd - weliswaar
        geleidelijk – verhoogd en wordt met het oog op de toereikendheid van de toekomstige
        pensioenen met name voorzien in meer genereuze indexeringsregelingen en de
        invoering van een gegarandeerd nationaal minimumpensioen. In het nationale
        hervormingsprogramma wordt verslag uitgebracht over de raadpleging die gaande is
        met betrekking tot de voorstellen van de pensioenwerkgroep over een verdere
        pensioenhervorming; deze voorstellen betreffen onder meer de vaststelling van een
        uitdrukkelijk verband tussen de pensioenleeftijd en de levensverwachting, en de
        invoering van een verplichte tweede pensioenpijler en een op vrijwilligheid
        gebaseerde derde pijler. Wat echter niet naar voren wordt geschoven in het nationale
        hervormingsprogramma is een omvattende strategie voor actief ouder worden die de
        huidige en geplande wetswijzigingen zou moeten flankeren. Het vrij vaak
        voorkomende zwartwerk houdt een risico in voor de houdbaarheid van de
        overheidsfinanciën op lange termijn. De overheid stelt in het nationale
        hervormingsprogramma weliswaar een aantal maatregelen voor om dit probleem aan
        te pakken, maar geen van deze voorstellen heeft tot doel het stelsel voor
        belastingvermindering zodanig te herzien dat werken lonend wordt. Malta scoort in de
        EU het slechtst wat de arbeidsparticipatie van vrouwen betreft en moet bijgevolg
        dringend werk maken van maatregelen om die te stimuleren. De overheid heeft in het
        nationale hervormingsprogramma een substantieel aantal initiatieven ten bate van
        vrouwelijke werknemers voorgesteld. De uitvoering en de impact ervan zouden in
        2012 moeten worden geëvalueerd.
   (11) De afgelopen jaren is de industriesector in Malta intensief geherstructureerd in die zin
        dat traditionele, arbeidsintensieve productie is vervangen door nieuwe
        bedrijfsactiviteiten met een hoge toegevoegde waarde. Dit heeft op het gebied van
        vaardigheden die op de arbeidsmarkt beschikbaar zijn, geleid tot een scheefgetrokken
        verhouding tussen vraag en aanbod, die op haar beurt duidelijk de vinger heeft gelegd
        op de noodzaak om met het oog op een verdere diversifiëring van de economische
NL                                              4                                                NL
 ---pagebreak---         basis van Malta ervoor te zorgen dat de vaardigheden die de nieuwe sectoren nodig
        hebben, ter beschikking worden gesteld, met name middels hoger onderwijs.
   (12) Malta heeft de grootste schooluitval van de EU (in 2009 36,8% ten opzichte van
        14,4% gemiddeld in de hele EU). Het land telt tevens een laag aandeel 30- tot
        34-jarigen met een tertiaire of daaraan gelijkwaardige opleiding (in 2009 21,1% ten
        opzichte van 32,3% gemiddeld in de hele EU). Malta streeft ernaar om tegen 2020 de
        schooluitval tot 29% terug te brengen en het percentage 30- tot 34-jarigen met een
        tertiaire of daaraan gelijkwaardige opleiding tot 33% op te trekken. In 2011 heeft
        Malta maatregelen ingevoerd om potentiële voortijdige schoolverlaters via een
        beroepsopleiding of tweedekansonderwijs te laten doorstromen naar een interessante
        carrière.
   (13) Malta is één van de weinige EU-lidstaten met een algemeen
        loonindexeringsmechanisme. De loonstijgingen zijn gekoppeld aan een verplicht
        prijscompensatiemechanisme. Zij houden bijgevolg gelijke tred met de
        ontwikkelingen op het gebied van de inflatie, maar zijn verhoudingsgewijs hoger aan
        het ondereind van het loonspectrum. Samen met het minimumloon kunnen deze
        aanpassingen het concurrentievermogen van de arbeidsintensieve sectoren extra
        schade berokkenen. Dit thema is bijzonder relevant tegen de achtergrond van de
        recente stijgingen van de energieprijzen, die tot loon-prijsspiralen zouden kunnen
        leiden.
   (14) Het feit dat Malta voor zijn energiebehoeften nagenoeg volledig afhankelijk is van
        geïmporteerde olie, maakt de economie van het land kwetsbaar voor wijzigingen in de
        olieprijs. Samen met het ontoereikende energiesysteem in Malta kan dit problemen
        veroorzaken voor het ondernemerschap en het concurrentievermogen van het mkb.
        Met de exploitatie van het potentieel om energie uit hernieuwbare hulpbronnen op te
        wekken zou men twee vliegen in één klap slaan, nl. bijdragen tot het
        concurrentievermogen en tot het halen van de energie- en klimaatdoelstellingen. De
        informatie over energiemaatregelen in het nationale hervormingsprogramma is echter
        zo beperkt dat de beoordeling van de haalbaarheid en de kosteneffectiviteit ervan
        wordt bemoeilijkt.
   (15) Malta heeft een aantal toezeggingen gedaan in het kader van het Euro Plus-pact4. De
        toezeggingen hebben betrekking op twee thema's van het pact: concurrentievermogen
        en de houdbaarheid van de overheidsfinanciën. Op begrotingsgebied houden de
        toezeggingen in dat de controleerbaarheid en de doorzichtigheid van het
        begrotingskader worden versterkt en wordt overwogen mechanismen in te voeren voor
        meer discipline bij de uitvoering van de begroting. Op het gebied van de productiviteit
        zijn er maatregelen om het ondernemingsklimaat en de financieringsvoorwaarden voor
        bedrijven te verbeteren en om de concurrentie op het gebied van diensten, met name in
        de telecommunicatiesector, te intensiveren. Werkgelegenheid en financiële stabiliteit
        worden weliswaar behandeld in het nationale hervormingsprogramma, maar krijgen
        geen plaats in de toezeggingen in het kader van het Euro Plus-pact. Hoewel de
        autoriteiten sterk de nadruk leggen op het verhogen van de productiviteit, erkennen zij
        niet dat het bestaande loonindexeringsmechanisme het concurrentievermogen van
   4
        Voor nadere informatie over de toezeggingen in het kader van het Euro Plus-pact: zie SEC(2011) 726.
NL                                                   5                                                      NL
 ---pagebreak---         Malta nadelig beïnvloedt. De toezeggingen in het kader van het Euro Plus-pact zijn
        geëvalueerd en in aanmerking genomen in de aanbevelingen.
   (16) De Commissie heeft voor Malta het stabiliteitsprogramma, het nationaal
        hervormingsprogramma en de in het kader van het Euro Plus-pact gedane
        toezeggingen onderzocht5. Daarbij heeft zij niet alleen gekeken naar de relevantie
        ervan voor een houdbaar budgettair en sociaaleconomisch beleid in Malta, maar ook of
        de EU-regels en -richtsnoeren in acht zijn genomen, gezien de noodzaak om de
        algemene economische governance van de Europese Unie te versterken door middel
        van een EU-inbreng in toekomstige nationale besluiten. In dit licht is de Commissie
        van mening dat niettegenstaande adequate vooruitgang wordt geboekt in de richting
        van de middellangetermijndoelstelling, de consolidatiestrategie met ernstige risico's is
        omgeven aangezien deze niet wordt ondersteund met concrete maatregelen en de
        uitgaven net als in het verleden zouden kunnen ontsporen. Bovendien is het nog maar
        zeer de vraag of het niet-bindende karakter van het begrotingskader voor de
        middellange termijn de begrotingsdiscipline stimuleert. De relatief hoge
        langetermijnkosten van de vergrijzing, met name op het gebied van pensioenuitgaven,
        brengen de langetermijnhoudbaarheid van de Maltese overheidsfinanciën in gevaar.
        Hoewel de voornaamste structurele problemen waarmee de Maltese economie wordt
        geconfronteerd als zodanig in het nationale hervormingsprogramma worden erkend,
        lijken bepaalde thema's meer aandacht te verdienen, met name betere benutting van
        het arbeidspotentieel van de economie, hervorming van het loonvormingsmechanisme
        met het oog op een betere afstemming tussen lonen en productiviteit, en diversifiëring
        van de energiebronnen.
   (17) In het licht van deze beoordeling, en rekening houdende met de aanbeveling van de
        Raad van 16 februari 2010 op grond van artikel 126, lid 7, van het Verdrag betreffende
        de werking van de Europese Unie, heeft de Raad het geactualiseerde
        stabiliteitsprogramma 2011 van Malta onderzocht. Zijn advies6 daarover is met name
        in de onderstaande aanbevelingen (1) en (2) weergegeven. Rekening houdende met de
        conclusies van de Europese Raad van 25 maart 2011, heeft de Raad het nationale
        hervormingsprogramma van Malta onderzocht,
   BEVEELT AAN dat Malta in de periode 2011-2012 actie onderneemt om:
   (1)    In 2011 te zorgen voor de correctie van het buitensporige tekort en daarbij klaar te
          staan om aanvullende maatregelen te nemen om potentiële ontsporingen te
          voorkomen, en concrete maatregelen te nemen als steun voor de inspanningen om de
          voor 2012 vooropgezette tekortdoelstelling te halen. Met het oog op een grotere
          geloofwaardigheid van de strategie voor consolidatie op middellange termijn, de
          vereiste breed opgezette maatregelen te omschrijven, de begrotingsdoelstellingen in
          te bedden in een bindend, op regels gebaseerd, meerjarig begrotingskader en het
          toezicht op de uitvoering van de begroting te verbeteren.
   (2)    Maatregelen te nemen om de houdbaarheid van het pensioenstelsel te garanderen
          door de geleidelijke verhoging van de pensioenleeftijd te versnellen en door deze
          leeftijd te koppelen aan de levensverwachting. De hogere wettelijke pensioenleeftijd
   5
        SEC(2011) 726.
   6
        Uit hoofde van artikel 5, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad.
NL                                                     6                                         NL
 ---pagebreak---            te flankeren met een omvattende strategie voor actief ouder worden, het gebruik van
           regelingen voor vervroegde uittreding te ontmoedigen en particulier pensioensparen
           aan te moedigen.
   (3)     Het onderwijs beter op de behoeften van de arbeidsmarkt af te stemmen, met name
           door maatregelen te nemen om de toegang tot hoger onderwijs te verbeteren en door
           het systeem voor beroepsopleiding doeltreffender te maken. Maatregelen te nemen
           om de schooluitval te reduceren door de oorzaken ervan tegen 2012 te identificeren,
           te analyseren en te meten, en door een mechanisme op te zetten om periodiek
           toezicht uit te oefenen op en te rapporteren over het succespercentage van de
           maatregelen.
   (4)     In overleg met de sociale partners en in overeenstemming met de nationale praktijk
           het mechanisme voor automatische loonindexering te hervormen teneinde ervoor te
           zorgen dat de loonstijgingen de ontwikkelingen op het gebied van
           arbeidsproductiviteit en concurrentievermogen beter weerspiegelen.
   (5)     De inspanningen op te voeren om Malta minder afhankelijk van geïmporteerde olie
           te maken door de investeringen in hernieuwbare energiebronnen te verhogen en de
           beschikbare financiële EU-middelen ten volle te benutten om de infrastructuur te
           moderniseren en energie-efficiency te stimuleren.
   Gedaan te Brussel,
                                               Voor de Raad
                                               De voorzitter
NL                                               7                                             NL