title: Aanbeveling nr. 120/78/EGKS van de Commissie van 18 januari 1978 houdende instelling van een voorlopig anti-dumpingrecht op sommige soorten plaatijzer en plaatstaal van oorsprong uit Tsjechoslowakije

text:
24. 1 . 78                          Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     Nr. L 19/7
                           AANBEVELING Nr. 120/78 / EGKS VAN DE COMMISSIE
                                                    van 18 januari 1978
               houdende instelling van een voorlopig anti-dumpingrecht op sommige soorten
                           plaatijzer en plaatstaal van oorsprong uit Tsjechoslowakije
DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE                                    120 000 ton is gekomen ; dat de betrokken invoer
GEMEENSCHAPPEN,                                                 derhalve op de meer in het bijzonder daarbij betrok
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese             ken markten dat wil zeggen in Frankrijk en Italië een
Gemeenschap voor Kolen en Staal, inzonderheid op                aandeel heeft kunnen bemachtigen van meer dan
de artikelen 74 en 86,                                          1 0 % in totaal en van ongeveer 1 ,2 % wat betreft de
                                                                invoer van oorsprong uit Tsjechoslowakije, en ander
Gelet op de Aanbeveling 77/329/EGKS betreffende de              zijds dat de communautaire ijzer- en staalindustrie
beschermende maatregelen tegen de toepassing van                zich in een crisistoestand bevindt die wordt geken
dumping en de toekenning van premies of subsidies               merkt door een vermindering met ongeveer 1 1 % van
door landen die geen lid zijn van de Europese Ge               de produktie van de betrokken artikelen tussen 1974
meenschap voor Kolen en Staal ('), gewijzigd bij Aan           en 1977 in de Gemeenschap alsmede een verminde
beveling nr. 3004/77/EGKS (2), inzonderheid op de ar           ring van het aantal werknemers tussen 1974 en 1977
tikelen 15 en 19 ,
                                                                van 780 000 tot 720 000 en door een wijdverbreide
Gehoord de adviezen uitgebracht door het bij ge                werktijdverkorting en dat bijgevolg in de ijzer- en
noemde Aanbeveling 77/329/EGKS ingesteld Raadge                staalindustrie voor het merendeel der betrokken on
vend Comité,                                                    dernemingen ernstige verliezen aan het licht zijn ge
Overwegende dat namens de betrokken fabrikanten in              treden ;
de Gemeenschap bij de Commissie een klacht is in
gediend, die bewijzen bevat voor het bestaan van                Overwegende dat de Commissie om aan deze situatie
                                                                het hoofd te bieden onder meer een stelsel van richt
dumping ten aanzien van plaatijzer en plaatstaal van
oorsprong uit Tsjechoslowakije en sommige andere                prijzen (4) heeft ingesteld voor de verkoop in de Ge
                                                                meenschap van bepaalde door de Europese industrie
landen, alsmede van daaruit voortvloeiende belangrij
ke schade ;                                                     vervaardigde ijzer- en staalprodukten ;
Overwegende dat de Commissie basisprijzen (3) heeft             Overwegende dat de prijzen bij invoer in de Gemeen
gepubliceerd, die zijn vastgesteld op grond van de              schap Van produkten van oorsprong uit Tsjechoslowa
laagste normale prijs of normale produktiekosten in             kije aanzienlijk lager liggen dan genoemde richtprij
de leverende landen , waar normale concurrentievoor            zen en dat dergelijke onderbiedingen de Europese
waarden heersen, met inbegrip van de transport- en              producenten verhinderen de richtprijzen te verwezen
verzekeringskosten, alsmede van de douanerechten ;              lijken en het evenwicht van het gehele prijzenstelsel
Overwegende dat de prijzen bij invoer in de Gemeen             in gevaar brengen en de communautaire industrie of
schap van de produkten waar de klacht betrekking op             een aanmerkelijk deel daarvan aanzienlijke schade
heeft, met deze basisprijzen zijn vergeleken ;                  dreigen toe te brengen ;
Overwegende dat uit een eerste onderzoek van de uit             Overwegende dat een Lid-Staat om onmiddellijk op te
deze vergelijking voortvloeiende feiten blijkt dat deze         treden heeft verzocht ;
produkten van oorsprong uit Tsjechoslowakije, bij in
voer in de Gemeenschap (op de Britse markt) worden              Overwegende dat in de ernstige omstandigheden die
aangeboden tegen prijzen die lager zijn dan de basis           zich in de communautaire ijzer- en staalindustrie
prijzen en dat dumping heeft plaatsgevonden, waarvan            voordoen , de belangen van de Gemeenschap een on
de marge wordt gevormd door bedoelde onderbie                  middellijke actie noodzakelijk maken ;
ding ;
                                                                Overwegende dat de Commissie onverminderd de re
Overwegende dat ten aanzien van de schade voor de               sultaten van de krachtens artikel 1 1 van Aanbeveling
betrokken industrie, uit het bewijsmateriaal dat aan de         77/329/ EGKS ingestelde enquête, met spoed moet
Commissie is voorgelegd enerzijds blijkt dat de invoer          overgaan tot het nemen van voorlopige maatregelen in
in de Gemeenschap van de betrokken produkten , tus             de vorm van de instelling van een voorlopig anti
sen    1974 en    1977 in   totaal van      560 000 ton   tot
                                                                dumpingrecht ten aanzien van de invoer van de be
 1 350 000 ton is toegenomen terwijl de : ivoer van             trokken produkten van oorsprong uit Tsjechoslowakije
oorsprong uit Tsjechoslowakije wat hun aandeel be              waarvan het percentage overeenkomt met het verschil
treft gedurende dezelfde periode van 43 000 ton op              tussen de door de Commissie voor dit produkt gepu
                                                                bliceerde basisprijs en de prijs daarvan bij invoer in de
(') PB nr. L 114 van 5 . 5. 1977, blz . 6 .
(2) PB nr. L 352 van 31 . 12. 1977, blz . 13 .                  Gemeenschap,
(3) Vgl . mededeling van de Commissie van 31 december
    1977 betreffende de basisprijzen voor bepaalde ijzer- en    (4 ) PB nr. L 1 14 van 5 . 5 . 1977, blz . 1 ; PB nr. C 174 van 22.
    staalprodukten (PB nr. L 353 van 31 . 12. 1977, blz . 1 ).       7 . 1977 en PB nr. L 352 van 31 . 12 . 1977, blz . 17 .
 ---pagebreak--- Nr. L 19 / 8                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                             24. 1 . 78
DOET DE VOLGENDE AANBEVELING :                              een borgsom worden betaald overeenkomende met
                                                            het bedrag van het voorlopig recht.
                      Artikel 1
1 . Er wordt een voorlopig anti-dumpingrecht inge                                  Artikel 3
steld voor de volgende produkten, van oorsprong uit
Tsjechoslowakije :                                          Deze aanbeveling wordt ter kennis gebracht van de
                                                            Lid-Staten .
— plaatijzer en plaatstaal , ander dan voor elektrisch
    gebruik, enkel koudgewalst, met een dikte van
    minder dan 3 mm ;                                       Zij treedt voor elke Lid-Staat in werking op de datum
                                                            van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de
— post 73.13 B II b) en c) van het gemeenschappelijk        Europese Gemeenschappen.
    douanetarief ;
— Nimexe-code 73.13-43, 45, 47 en 49 .                      Zij is, onverminderd het bepaalde in artikel 18 van
                                                            Aanbeveling 77/329/EGKS van toepassing tot de in
2. Het bedrag van dit recht komt overeen met het
                                                            werkingtreding van een besluit van de Commissie dat
bedrag dat het verschil vormt tussen de lagere daad
                                                            hetzij de vaststelling van definitieve maatregelen be
werkelijke contractuele prijs (basisprijs en toeslagen),
                                                            helst, hetzij de verlenging van de geldigheidsduur van
franco grens, gededouaneerd, van dit produkt en de
                                                            het voorlopige recht, doch voor ten hoogste drie
hogere door de Commissie voor ditzelfde produkt ge         maanden .
publiceerde daadwerkelijke prijs (basisprijs en toesla
gen).
3 . De voor de heffing van de douanerechten gel
dende bepalingen zijn tevens op de heffing van dit          Gedaan te Brussel, 18 januari 1978
recht van toepassing.
                                                                                Voor de Commissie
                      Artikel 2
                                                                                De Vice - Voorzitter
Voor het in de Gemeenschap in het vrije verkeer
brengen van de in artikel 1 bedoelde produkten moet                                   Wilhelm HAFERKAMP


title: Aanbeveling van de Europese Centrale Bank van 28 november 2013 betreffende betalingsstatistieken (ECB/2013/44)

text:
               9.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 5/1

         AANBEVELING VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK
   van 28 november 2013
   betreffende betalingsstatistieken
   (ECB/2013/44)
   2014/C 5/01
   DE RAAD VAN BESTUUR VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK,
   Gezien de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank, inzonderheid artikel 5.1 en het derde streepje van artikel 34.1,
   Gezien Verordening (EG) nr. 2533/98 van de Raad van 23 november 1998 met betrekking tot het verzamelen van statistische gegevens door de Europese Centrale Bank (1), inzonderheid artikel 8,
   Overwegende:

               (1)

               Artikel 2, lid 1 van Verordening (EG) nr. 2533/98 bepaalt dat statistische gegevens betreffende betalingsstatistieken en statistieken betreffende betalingssystemen verzameld mogen worden. Met Verordening (EU) nr. 1409/2013 van de Europese Centrale Bank (ECB/2013/43) (2) heeft de ECB voor de vervulling van haar taken een kader ingevoerd voor het verzamelen van betalingsstatistieken bij betalingsdienstverleners, uitgevers van elektronisch geld en exploitanten van betalingssystemen. Deze gegevens zijn essentieel voor het vaststellen en monitoren van ontwikkelingen in de betalingsmarkten binnen de lidstaten en tevens om de bevordering van de goede werking van betalingssystemen te ondersteunen.

               (2)

               Niet-eurogebied-NCB’s, die deelnemen aan het kader voor de verzameling van betalingsstatistieken, dienen samen te werken met elkaar, met eurogebied-NCB’s en met de ECB zulks bij de toepassing van dit kader in overeenstemming met Verordening (EU) nr. 1409/2013 (ECB/2013/43),

         HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING GEDAAN:
   I.   Definities

   Binnen het kader van deze aanbeveling betekenen de termen „betalingsdienstverlener”, „uitgever van elektronisch geld” en „exploitanten van betalingssystemen” hetzelfde als in Verordening (EU) nr. 1409/2013 (ECB/2013/43).
   II.   Verstrekking van statistische gegevens

   De geadresseerden van deze aanbeveling moeten de aan de NCB's gerichte bepalingen in Verordening (EU) nr. 1409/2013 (ECB/2013/43) toepassen.
   III.   Slotbepaling

   Deze aanbeveling richt zich tot niet-eurogebied-NCB’s, voor zover van toepassing, die binnen het ESCB deelnemen aan het kader voor de verzameling van betalingsstatistieken van Verordening (EU) nr. 1409/2013 (ECB/2013/43).

      Gedaan te Frankfurt am Main, 28 november 2013.

            De president van de ECB

         Mario DRAGHI

      (1)  PB L 318 van 27.11.1998, blz. 8.

      (2)  Verordening (EU) nr. 1409/2013 van de Europese Centrale Bank van 28 november 2013 betreffende betalingsstatistieken (ECB/2013/43) (PB L 352 van 24.12.2013, blz. 18).


				|

		52011SC0821

			Recommendation for a COUNCIL RECOMMENDATION on the National Reform Programme 2011 of Hungaryand delivering a Council opinionon the updated Convergence Programme of Hungary, 2011-2015

			   	Aanbeveling voor een
AANBEVELING VAN DE RAAD
over het nationale hervormingsprogramma 2011
van Hongarije
en met een advies van de Raad
over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Hongarije
voor de periode 2011-2015
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van
de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148, lid 4,
Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de
Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties
en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid[1],
en met name artikel 9, lid 3,
Gezien de aanbeveling van de Europese
Commissie[2],
Gezien de conclusies van de Europese Raad,
Gezien het advies van het Comité voor de
werkgelegenheid,
Na raadpleging van het Economisch en
Financïeel Comité,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)
Op 26 maart 2010 hechtte de Europese Raad zijn
goedkeuring aan het voorstel van de Europese Commissie voor een nieuwe groei-
en werkgelegenheidsstrategie. Deze Europa 2020-strategie moet voor betere
coördinatie van het economisch beleid zorgen en zich toespitsen op de
sleutelgebieden waarop Europa's potentieel voor duurzame groei en
concurrentievermogen een krachtige impuls nodig heeft.
(2)
De Raad heeft op 13 juli 2010 een aanbeveling
inzake de globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten en
de Unie (2010-2014) en op 21 oktober 2010 een besluit betreffende de
richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten aangenomen[3],
die samen de "geïntegreerde richtsnoeren" vormen. De lidstaten werd
verzocht in hun nationaal economisch en werkgelegenheidsbeleid met de
geïntegreerde richtsnoeren rekening te houden.
(3)
Op 12 januari 2011 hechtte de Commissie haar
goedkeuring aan de eerste jaarlijkse groeianalyse en gaf daarmee de aanzet tot
een nieuwe cyclus van economische governance in de EU en het eerste Europees
Semester van voorafgaande en geïntegreerde beleidscoördinatie, dat op de Europa
2020-strategie berust.
(4)
Op 25 maart 2011 heeft de Europese Raad de
prioriteiten inzake begrotingsconsolidatie en structurele hervorming
goedgekeurd (overeenkomstig de conclusies van de Raad van 15 februari en 7
maart 2011 en ten vervolge op de jaarlijkse groeianalyse van de Commissie). Hij
benadrukte dat voorrang moet worden gegeven aan het weer gezond en houdbaar
maken van begrotingen, het terugdringen van de werkloosheid door hervormingen
van de arbeidsmarkt en nieuwe inspanningen om de groei te stimuleren. Hij
verzocht alle lidstaten deze prioriteiten in concrete maatregelen om te zetten
die in hun stabiliteits- of convergentieprogramma's en in hun nationale
hervormingsprogramma's worden opgenomen.
(5)
Op 15 april 2011 heeft Hongarije zijn
geactualiseerde convergentieprogramma 2011 voor de periode 2011-2015 en zijn
nationale hervormingsprogramma 2011 ingediend. Om met de onderlinge verbanden
rekening te houden zijn beide programma's terzelfder tijd geëvalueerd.
(6)
Hongarije werd ernstig getroffen door de crisis van
het najaar van 2008, en verloor de toegang tot financiering via de markten. Om
deze moeilijkheden te overwinnen legde Hongarije een aanpassingsprogramma ten
uitvoer dat gericht was op begrotingsconsolidatie en toezicht op de financiële
sector en waarvoor het land financiële bijstand ontving van de EU en het IMF. Aldus
kreeg het land in het voorjaar van 2009 weer toegang tot de markt en herstelde
de economie van de recessie: na in 2009 met 6,7% te zijn gekrompen nam het bbp
in 2010 toe met 1,2% dankzij een stijging van de uitvoer. Tegelijkertijd nam de
werkloosheid, die vóór de crisis minder dan 8% bedroeg, toe tot ruim 11%. In de
tweede helft van 2010 kondigde de regering omvangrijke belastingverlagingen aan
voor de periode 2010-2013. Om de verslechtering van de begrotingssituatie tegen
te gaan voerde zij daarnaast buitengewone heffingen in en besloot zij de
verplichte particuliere pijler van het pensioenstelsel af te schaffen. Hoewel
dankzij deze maatregel de ontsporing in 2010 werd beperkt tot 0,4% van het bbp
boven de tekortdoelstelling van 3,8% van het bbp, en in 2011 een overschot zal ontstaan,
verslechterde de onderliggende situatie aanmerkelijk. Tegen deze achtergrond,
en met het oog op de verbetering van het economische groeipotentieel, heeft de
regering in maart 2011 een structureel hervormingsprogramma aangekondigd en
verdere consolidatiemaatregelen vastgesteld.
(7)
Op basis van de overeenkomstig Verordening (EG) nr.
1466/97 van de Raad verrichte evaluatie van het geactualiseerde convergentieprogramma
komt de Raad, in het licht van de voorjaarsprognoses 2011 van de Commissie, tot
de conclusie dat het aan de begrotingsprognoses van het programma ten grondslag
liggende macro-economische scenario aan de optimistische kant is, met name wat
de ontwikkeling van de binnenlandse vraag betreft. Het geactualiseerde
programma beoogt het buitensporig tekort te corrigeren vóór de door de Raad
vastgestelde termijn van 2011, en verwacht een overschot van 2% van het bbp
dankzij de aanzienlijke eenmalige inkomsten uit de pensioenactiva. In 2012 zal
de begroting weer een tekort vertonen van 2,5% van het bbp, dat geleidelijk zal
afnemen tot 1,5% van het bbp in 2015, voornamelijk dankzij uitgavenbeperkingen.
Het geactualiseerde programma bevestigt de middellangetermijndoelstelling (MTD)
van het land, namelijk een structureel begrotingstekort van 1,5% van het bbp.
Verwacht wordt dat de consolidatiestrategie het begrotingstekort structureel
zal verminderen en de schuld zal terugdringen tot 64% van het bbp in 2015. Het
zwaartepunt van de consolidatie lijkt echter in de laatste jaren van de periode
te liggen, waardoor pas in 2012 een structurele verbetering intreedt, terwijl
de cumulatieve structurele verslechtering met ruim 3% van het bbp in 2010 en
2011 niet in overeenstemming is met de aanbeveling van de Raad van juli 2009
waarin Hongarije gevraagd werd een structurele aanpassing van ten minste 0,5%
van het bbp tot stand te brengen. In de voorjaarsprognoses wordt voor 2012 een
tekort van 3,3% van het bbp voorzien, waarbij met mogelijke uitvoeringsrisico's
rekening wordt gehouden; derhalve kan niet worden uitgesloten dat de tekortlimiet
in dat jaar opnieuw zal worden overschreden, tenzij verdere maatregelen worden
genomen. Bovendien omvat het voorgenomen tekorttraject niet de noodzakelijke
structurele aanpassingen waarmee het bereiken van de MTD tegen het einde van de
programmaperiode wordt gewaarborgd; met name is er na 2013 geen verdere
structurele aanpassing meer gepland. Ten slotte leveren de afschaffing van de
verplichte particuliere pijler van het pensioenstelsel en de sterke prikkels om
over te stappen op de pensioenpijler van de overheid op de korte en middellange
termijn weliswaar extra inkomsten op, maar zij leiden tevens tot een stijging
van de langetermijnverplichtingen en kunnen aldus de budgettaire houdbaarheid
op lange termijn aantasten.
(8)
Begrotingsconsolidatie blijft een van de grootste
uitdagingen. Zonder een strikte tenuitvoerlegging van de aangekondigde
maatregelen en de vaststelling van bijkomende maatregelen van structurele aard
kan niet worden gegarandeerd dat het buitensporig tekort op duurzame basis zal
worden gecorrigeerd en dat passende vorderingen worden gemaakt in de richting
van de middellangetermijndoelstelling. Bovendien zal begrotingsconsolidatie
ertoe bijdragen de schuld op een passend neerwaarts pad te brengen en de
houdbaarheid op lange termijn, ten aanzien waarvan een middelgroot risico lijkt
te bestaan, te verbeteren. Een volledige aanwending van meevallers aan de
ontvangstenzijde zou de begrotingsconsolidatie kunnen bespoedigen. In dit
verband zullen de tweejaarlijkse voortgangsverslagen van de autoriteiten in het
kader van de buitensporigtekortprocedure een nuttig instrument kunnen vormen om
de vorderingen op het gebied van begrotingsconsolidatie nauwlettend te volgen.
(9)
De onlangs aangenomen grondwet bevat een 'schuldenrem'
op een niveau van 50% van het bbp en verleent de begrotingsraad vetorecht
inzake de jaarlijkse begroting, wat wellicht een eerste stap is in de richting
van een verbetering van het begrotingskader. Belangrijke details zullen echter
pas in de afgeleide regelgeving nader worden vastgelegd (bijvoorbeeld welke
tijdelijke cijfermatige regels van toepassing zijn tot de schuldquote tot 50% is
gedaald, de precieze uitlegging van de ontsnappingsclausule, enz.). Het
opleggen van een nominale schuldlimiet kan, indien deze als universeel instrument
wordt gebruikt, onder overigens gelijke omstandigheden een procyclisch
begrotingsbeleid tot gevolg hebben. Bovendien is de opdracht van de vernieuwde
begrotingsraad betrekkelijk beperkt (het uitbrengen van advies over de
ontwerpbegroting, met vetorecht) en betreft deze niet de volledige
begrotingscyclus (bijvoorbeeld door de directe beoordeling van nieuwe
beleidsmaatregelen met grote budgettaire gevolgen). Ten slotte zijn andere
aspecten van het begrotingsbeheer, zoals de oriëntatie van het begrotingsbeleid
op middellange termijn en het transparantievraagstuk, nog niet opgehelderd.
(10)
De arbeidsparticipatie behoort tot de laagste van
de EU (60,4%). De participatiegraad van vrouwen is eveneens laag (55,0%),
terwijl het verschil tussen de arbeidsparticipatie van vrouwen met en zonder
kinderen tussen 0 en 6 jaar op een na het grootste van de EU is (33,6
procentpunten tegen een EU-gemiddelde van 12,1 procentpunten). Er zijn
tekortkomingen zowel wat de capaciteit als wat de kwaliteit van de dagopvang in
Hongarije betreft, met bijzonder schaarse voorzieningen buiten de grotere
steden en in regio's met een zeer hoge werkloosheid. Een verbetering van de
dagopvang zou een belangrijke maatregel zijn om de arbeidsparticipatie van
beide ouders te bevorderen.
(11)
De belastingdruk op arbeid is in Hongarije betrekkelijk
hoog. Met het nieuwe inkomstenbelastingstelsel worden de negatieve gevolgen
hiervan voor de werkgelegenheid gedeeltelijk tegengegaan, maar de belastingdruk
op personen met een laag inkomen zonder kinderen is in feite toegenomen, met
name wanneer rekening wordt gehouden met de geleidelijke afschaffing van de belastingfaciliteiten
voor de aanwerving van personeel.
(12)
De openbare diensten voor arbeidsvoorziening kampen
met onvoldoende administratieve capaciteit, en eerdere kapitaalinjecties hebben
de efficiëntie van de diensten met betrekking tot de integratie van werklozen op
de arbeidsmarkt niet verbeterd. De financiering van werkgelegenheidsprogramma's
is onvoldoende gekoppeld aan resultaten. De duur van de werkloosheidsuitkeringen
is onlangs verminderd tot het laagste niveau in de EU. Het effect van deze
maatregel op de arbeidsmarkt moet worden onderzocht, en met name of hij tot een
toename van de arbeidsparticipatie heeft geleid.
(13)
Armoede en daarmee samenhangende factoren zoals
werkloosheid of een laag scholingsniveau treffen bepaalde kansarme groepen, en
met name de Roma, nog altijd onevenredig. Laaggeschoolden hebben een bijzonder
lage participatiegraad (26,8% ten opzichte van het Europees gemiddelde van 53,4%),
met name onder mannen. Volgens ramingen leeft 70% van de Roma-bevolking onder
de armoedegrens. Het grootste deel van de Roma leeft in achterstandsgebieden
waar zij nauwelijks toegang tot de arbeidsmarkt en tot overheidsdiensten
hebben.
(14)
Kmo's ondervinden hinder van de
ingewikkelde wetgeving, de zware administratieve lasten en de geringe
verantwoordingsplicht en transparantie van de overheidsdiensten. De toegang van
kmo's tot aanloopfinanciering is ongunstiger dan het EU-gemiddelde. Het
nationaal hervormingsprogramma omvat een aantal maatregelen om de
administratieve lasten te beperken. De rol van niet-bancaire
financieringsmechanismen is minder groot dan in andere Europese landen. De
doeltreffendheid van vorige programma's om de sector te steunen is niet
stelselmatig onderzocht.
(15)
De Commissie heeft het convergentieprogramma en het
nationale hervormingsprogramma van Hongarije onderzocht, en heeft tevens
rekening gehouden met het voornemen van de regering om het Euro Plus-pact te
volgen[4]. Daarbij heeft zij
gekeken naar de relevantie ervan voor een houdbaar budgettair en
sociaal-economisch beleid in Hongarije, alsook of de EU-regels en –richtsnoeren
in acht zijn genomen, gezien de noodzaak de algemene economische governance van
de Europese Unie te versterken door middel van een EU-inbreng in toekomstige
nationale besluiten. Zij is van mening dat het zwaartepunt van de budgettaire
aanpassingsstrategie, die voornamelijk de uitgavenzijde betreft, op de laatste
jaren van de periode ligt. Daardoor wordt de door de Raad vastgestelde termijn
van 2011 voor de reductie van het tekort tot onder de limiet van 3% van het bbp,
slechts gehaald dankzij de omvangrijke eenmalige inkomsten uit de
pensioenactiva. Pas in 2012 zal een structurele verbetering optreden, maar
gezien de uitvoeringsrisico's kan niet worden uitgesloten dat de tekortlimiet
in dat jaar opnieuw wordt overschreden, tenzij verdere maatregelen worden
genomen. Bovendien garandeert het convergentieprogramma niet dat op langere
termijn vooruitgang zal worden geboekt in de richting van de MTD. Bijkomende
maatregelen om de arbeidsmarktparticipatie te verhogen en de diensten voor arbeidsvoorziening
te moderniseren zouden bevorderlijk zijn voor de werkgelegenheid. Een verdere
verlichting van de administratieve lasten zou gunstig zijn voor het
ondernemingsklimaat en de groei van kmo's.
(16)
In het licht van deze beoordeling, en rekening
houdende met de aanbeveling van de Raad van 2 december 2009 op grond van
artikel 126, lid 7, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese
Unie, heeft de Raad het geactualiseerde convergentieprogramma 2011 van
Hongarije onderzocht. Zijn advies[5] daarover is met name in
de onderstaande aanbevelingen (1) en (2) weergegeven. Rekening houdende met de
conclusies van de Europese Raad van 25 maart 2011 heeft de Raad het nationale
hervormingsprogramma van Hongarije onderzocht,
BEVEELT AAN dat Hongarije in de periode
2011-2012 actie onderneemt om:
(1)
De begrotingsinspanning intensiveren om de
structurele verslechtering die in het voor 2011 verwachte begrotingsoverschot
van 2% van het bbp besloten ligt, tegen te gaan en te voorkomen dat het
begrotingssaldo in 2012 de limiet van 3% van het bbp weer overschrijdt.
Uiterlijk in de begroting van 2012 aanvullende budgettaire maatregelen van
permanente aard nemen om de begrotingsdoelstellingen van het
convergentieprogramma voor 2012 en 2013 te halen. Ervoor zorgen dat vooruitgang
wordt geboekt in de richting van de middellangetermijndoelstelling met ten
minste 0,5% van het bbp per jaar tot het einde van de programmaperiode, en
eventuele meevallers gebruiken om de begrotingsconsolidatie te bespoedigen.
(2)
Regelgeving aannemen en ten uitvoer leggen waarin
de operationele aspecten zijn vastgelegd van het nieuwe constitutionele kader
voor het begrotingsbeheer met inbegrip van, onder meer, de cijfermatige regels
die op centraal en lokaal niveau ten uitvoer zullen worden gelegd tot de
schuldquote tot onder 50% van het bbp is gedaald. De opdracht van de
begrotingsraad dusdanig verruimen dat deze de volledige begrotingscyclus omvat,
en met name de directe beoordeling van nieuwe beleidsmaatregelen met grote
budgettaire gevolgen, en het begrotingskader versterken door middel van de
vaststelling van een meerjarige planninghorizon en het vergroten van de transparantie
van de overheidsfinanciën.
(3)
De arbeidsmarktparticipatie verbeteren door de
gevolgen van de belastinghervorming voor personen met een laag inkomen
budgetneutraal te verlichten. Maatregelen om de arbeidsparticipatie van vrouwen
te verhogen door de faciliteiten op het gebied van kinderopvang en voorschoolse
opvang te verruimen.
(4)
Stappen nemen om de capaciteit van de openbare
dienst voor arbeidsvoorziening en andere aanbieders van arbeidsbemiddeling te
vergroten teneinde de kwaliteit en doeltreffendheid van opleidingen, hulp bij
het zoeken naar werk en geïndividualiseerde diensten te verbeteren. De
financiering van programma's koppelen aan de resultaten. In overleg met
stakeholders, op maat gesneden programma's invoeren voor laaggeschoolden en
andere bijzonder kansarme groepen.
(5)
Het ondernemingsklimaat verbeteren door alle
maatregelen die in het nationaal hervormingsprogramma zijn voorzien op het
gebied van hervorming van de regelgeving en het verlichten van de
administratieve lasten ten uitvoer te leggen; de doeltreffendheid van het
huidige ondersteunende beleid van kmo's evalueren en overheidsprogramma's aanpassen
om de toegang tot niet-bancaire financiering te verbeteren.
Gedaan te Brussel,
                                                                       Voor
de Raad
                                                                       De
voorzitter
[1]               PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.
[2]               PB C , blz. .
[3]               Gehandhaafd voor 2011 bij Besluit 2011/308/EU van de
Raad van 19 mei 2011.
[4]               SEC(2011) 725.
[5]               Uit hoofde van artikel 9, lid 3, van Verordening (EG)
nr. 1466/97 van de Raad.


Avis juridique important

|

32002H0413

Aanbeveling van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2002 betreffende de uitvoering van een geïntegreerd beheer van kustgebieden in Europa

Publicatieblad Nr. L 148 van 06/06/2002 blz. 0024 - 0027

Aanbeveling van het Europees Parlement en de Raadvan 30 mei 2002betreffende de uitvoering van een geïntegreerd beheer van kustgebieden in Europa(2002/413/EG)HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 175, lid 1,Gezien het voorstel van de Commissie,Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité(1),Gezien het advies van het Comité van de Regio's(2),Overeenkomstig de procedure van artikel 251 van het Verdrag(3),Overwegende hetgeen volgt:(1) Het kustgebied is van groot belang voor het milieu, de economie, de maatschappij, de cultuur en de recreatie in Europa.(2) De biodiversiteit van de kustgebieden is uniek qua flora en fauna.(3) Er dient rekening te worden gehouden met hoofdstuk 17 van Agenda 21, aangenomen op de VN-conferentie over milieu en ontwikkeling in Rio in juni 1992.(4) In het evaluatieverslag van het Europees Milieuagentschap van 1999 wordt gewezen op een steeds verdere aantasting van de omstandigheden in de kustgebieden van Europa, zowel wat de kusten zelf als wat de kwaliteit van het kustwater betreft.(5) De kustgebieden in de Gemeenschap worden tevens bedreigd door de gevolgen van klimaatverandering, in het bijzonder zeespiegelstijgingen, verandering in stormfrequentie en stormkracht, en toename van kusterosie en overstromingen.(6) De bevolkingsgroei en de ontwikkeling van de economische activiteit vormen een steeds grotere bedreiging voor zowel het milieuevenwicht als het sociale evenwicht in de kustgebieden.(7) De achteruitgang van de visserijactiviteit en van de daarmee samenhangende werkgelegenheid maakt veel van de visserij afhankelijke gebieden uiterst kwetsbaar.(8) De bestaande regionale verschillen in de Gemeenschap hebben tot gevolg dat het beheer en het behoud van elk kustgebied verschillen.(9) Het is van cruciaal belang te komen tot een voor het milieu duurzaam, in economisch opzicht billijk, maatschappelijk verantwoord en met de gevoelige culturele elementen rekening houdend beheer van het kustgebied, dat de integriteit van dit belangrijk erfgoed op peil houdt en toch aandacht heeft voor de traditionele lokale activiteiten en gebruiken, voorzover die geen bedreiging inhouden voor gevoelige natuurgebieden en voor het behoud van de wilde soorten van de kustfauna en -flora.(10) De Gemeenschap pleit voor een geïntegreerd beheer op grotere schaal door middel van horizontale instrumenten. De activiteiten op dit gebied dragen aldus bij aan het geïntegreerd beheer van kustgebieden.(11) In haar mededelingen(4) aan het Europees Parlement en de Raad stelt de Commissie dat voor een geïntegreerd beheer van het kustgebied strategische, gecoördineerde en in onderling overleg vastgestelde maatregelen op lokaal en regionaal niveau nodig zijn, gestuurd en ondersteund door een passend kader op nationaal niveau.(12) In het demonstratieprogramma van de Commissie voor een geïntegreerd beheer van kustgebieden worden de beginselen van een goed beheer van kustgebieden uiteengezet.(13) Er is behoefte aan coherente actie op Europees niveau waarbij ook samenwerking met en raadpleging van regionale maritieme organisaties of internationale organisaties zoals de Internationale Maritieme Organisatie, nodig is om de grensoverschrijdende problemen van het kustgebied aan te pakken.(14) Zowel in de resolutie van de Raad van 6 mei 1994 betreffende een communautaire strategie voor geïntegreerd beheer van de kustzones(5) als in de resolutie van de Raad van 25 februari 1992 betreffende het toekomstige beleid van de Gemeenschap met betrekking tot de Europese kustzone(6), wordt gesteld dat er voor de uitvoering van een gëintegreerd beheer van kustgebieden een gecoördineerd Europees optreden nodig is.(15) De Europese Unie ondervindt sinds de resolutie van 6 mei 1994 een verdere toename van de druk op de natuurlijke hulpbronnen in de kustgebieden, een toename van de kustbevolking en een toename van de infrastructuur aan of voor de kust.(16) In een geïntegreerd beheer van kustgebieden spelen talrijke factoren mee, waarvan ruimtelijke ordening en bodemgebruik echter slechts van bijkomstig belang zijn.(17) Overeenkomstig het subsidiariteits- en het evenredigheidsbeginsel, zoals geformuleerd in artikel 5 van het Verdrag, en Protocol nr. 7 bij het Verdrag van Amsterdam betreffende de toepassing van het subsidiariteits- en het evenredigheidsbeginsel en gelet op de diversiteit van de situatie in de kustgebieden en van het wettelijk en institutioneel kader in de lidstaten, kunnen de doelstellingen van het voorgestelde optreden het best worden verwezenlijkt door actie op communautair niveau,BEVELEN HET VOLGENDE AAN:HOOFDSTUK IEen strategische aanpakDe lidstaten houden rekening met de strategie voor duurzame ontwikkeling en met het besluit van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van het zesde milieuactieprogramma(7), en volgen ten aanzien van het beheer van hun kustgebieden een strategische aanpak gebaseerd op:a) bescherming van het kustmilieu, gebaseerd op een ecosysteembenadering, die de integriteit en de werking daarvan vrijwaart, en op het duurzame beheer van de natuurlijke hulpbronnen van zowel het zee- als het landgedeelte van het kustgebied;b) de erkenning van de bedreiging van kustgebieden door de klimaatverandering en van de gevaren die voortvloeien uit de stijging van de zeespiegel en steeds frequenter en heviger stormen;c) passende, ecologisch verantwoorde maatregelen ter bescherming van de kustgebieden, met inbegrip van bescherming van woongebieden langs de kust en van het cultureel erfgoed aldaar;d) duurzame economische mogelijkheden en werkgelegenheid;e) een functionerend maatschappelijk en cultureel systeem in de lokale gemeenschappen;f) voldoende voor het publiek toegankelijke gebieden, zowel voor recreatie als voor esthetische doeleinden;g) in het geval van afgelegen kustgemeenschappen: het behoud of de bevordering van hun samenhang;h) een betere coördinatie van de acties die door alle betrokken autoriteiten zowel op zee als op het land worden ondernomen bij het beheer van de wisselwerking tussen de zee en het land.HOOFDSTUK IIBeginselenBij de vastlegging van de nationale strategieën en de daarop gebaseerde maatregelen volgen de lidstaten de beginselen van een geïntegreerd beheer van de kustgebieden om een goed beheer van de kustgebieden te verzekeren; zij houden daarbij rekening met de verantwoorde aanpak, die onder meer is omschreven in het demonstratieprogramma van de Commissie voor een geïntegreerd beheer van de kustgebieden. Het beheer van kustgebieden berust in het bijzonder op:a) een holistisch perspectief (thematisch en geografisch), dat rekening houdt met de onderlinge afhankelijkheid van en de verscheidenheid tussen de voor de kustgebieden relevante natuurlijke systemen en menselijke activiteiten;b) een perspectief op lange termijn dat rekening houdt met het voorzorgsbeginsel en met de behoeften van de huidige en toekomstige generaties;c) bij geleidelijk verlopende processen een adaptief beheer waardoor aanpassingen die gelijke tred houden met de ontwikkeling van zowel de problemen als de kennis daarover, worden vergemakkelijkt. Een en ander impliceert de noodzaak van een solide wetenschappelijke basis met betrekking tot de ontwikkeling van het kustgebied;d) de specifieke lokale kenmerken en de grote diversiteit van de Europese kustgebieden, zodat door specifieke oplossingen en flexibele maatregelen aan hun concrete behoeften kan worden voldaan;e) werken met natuurlijke processen en eerbiedigen van de draagkracht van de ecosystemen, zodat onze activiteiten op lange termijn milieuvriendelijker, sociaal meer verantwoord en economisch gezonder worden;f) het betrekken van alle belanghebbenden (economische en sociale partners, de organisaties die de bewoners van kustgebieden vertegenwoordigen, NGO's en het bedrijfsleven) bij het beheersproces, bijvoorbeeld door middel van overeenkomsten en op basis van gedeelde verantwoordelijkheid;g) steun en betrokkenheid van alle betrokken bestuursinstanties op nationaal, regionaal en lokaal niveau, waartussen passende contacten zouden moeten worden gelegd of onderhouden, teneinde de bestaande beleidsmaatregelen beter te coördineren. Partnerschappen met en tussen regionale en lokale autoriteiten zouden waar zulks passend is tot stand dienen te worden gebracht;h) toepassing van een combinatie van instrumenten die erop toegesneden is de samenhang te vergemakkelijken tussen enerzijds de sectorale beleidsdoelstellingen onderling, en anderzijds die tussen ruimtelijke ordening en het beheer.HOOFDSTUK IIINationale inventarisatieDe lidstaten stellen een nationale inventaris op, of werken die bij, om te analyseren welke belangrijke actoren, wetten en instellingen het beheer van het kustgebied beïnvloeden. In deze inventaris zouden:a) de volgende sectoren (maar niet uitsluitend deze) in overweging moeten worden genomen: visserij en aquacultuur, vervoer, energie, beheer van hulpbronnen, bescherming van soorten en habitats, cultureel erfgoed, werkgelegenheid, regionale ontwikkeling in zowel plattelands- als stadsgebieden, toerisme en recreatie, industrie en mijnbouw, afvalbeheer, landbouw en onderwijs;b) alle bestuursniveaus moeten worden opgenomen;c) de belangen, de rol en de bezorgdheden van de burgers, de NGO's en het bedrijfsleven moeten worden geanalyseerd;d) relevante interregionale organisaties en samenwerkingsstructuren moeten worden geïdentificeerd, ene) de vigerende beleids- en wetgevende maatregelen moeten worden geïnventariseerd.HOOFDSTUK IVNationale strategieën1. Op basis van de resultaten van de inventarisatie ontwikkelt elke betrokken lidstaat, in partnerschap met naar gelang van het geval de regionale autoriteiten of interregionale organisaties, één nationale strategie of - indien nuttig - meerdere strategieën om de beginselen voor een geïntegreerd beheer van het kustgebied ten uitvoer te brengen.2. Deze strategieën kunnen specifiek voor het kustgebied zijn of onderdeel zijn van geografisch breder opgezette strategieën of programma's voor de bevordering van een geïntegreerd beheer van een groter gebied.3. In het kader van deze strategieën zou het dienstig zijn:a) de respectieve rollen, alsook de mechanismen voor de coördinatie daarvan, te identificeren van de verschillende bestuursinstanties in het land of de regio onder wier bevoegdheid tot het kustgebied behorende activiteiten of hulpbronnen vallen. Deze rolspecificatie zou afdoende toezicht, en een passende strategie en samenhang tussen de acties mogelijk moeten maken;b) de geschikte combinatie van instrumenten voor de uitvoering van de in hoofdstuk II neergelegde beginselen binnen de nationale, regionale of lokale wettelijke en bestuursrechtelijke context te identificeren. Bij de ontwikkeling van deze strategie zouden de lidstaten moeten overwegen of het een goede zaak zou zijn:i) nationale strategische plannen voor hun kustgebied te ontwikkelen ter bevordering van geïntegreerd beheer, waardoor onder meer de verdere verstedelijking en de exploitatie van het landelijk gebied zodanig in de hand kunnen worden gehouden dat de natuurlijke kenmerken van het kustgebied bewaard blijven;ii) door middel van mechanismen voor grondaankoop en verklaringen dat gronden tot het openbare domein behoren, te zorgen voor publieke toegang voor recreatiedoeleinden zonder afbreuk te doen aan de bescherming van gevoelige gebieden;iii) contractuele overeenkomsten of convenanten met gebruikers van het kustgebied, met inbegrip van milieuconvenanten met de industrie, te ontwikkelen;iv) economische en fiscale stimuleringsmaatregelen toe te passen, env) mechanismen voor regionale ontwikkeling aan te wenden;c) nationale en, waar zulks passend is, regionale of plaatselijke wetgeving, beleid en programma's te ontwikkelen of te behouden die betrekking hebben op zowel de in zee als op het land gelegen delen van de kustgebieden;d) met name maatregelen aan te geven om initiatieven van onderop voor, en de deelneming van het publiek aan het geïntegreerde beheer van het kustgebied en de hulpbronnen daarvan te stimuleren;e) waar nodig, bronnen te identificeren voor de duurzame financiering van initiatieven van gëintegreerd beheer van kustgebieden en te onderzoeken hoe het best gebruik kan worden gemaakt van de bestaande financieringsmechanismen, zowel op communautair als op nationaal niveau;f) mede in het kader van de herziening van het communautaire beleid, mechanismen te identificeren waarmee de communautaire wetgeving en het communautaire beleid met gevolgen voor het kustgebied volledig en op gecoördineerde wijze kunnen worden uitgevoerd en toegepast;g) hierin adequate systemen op te nemen voor de monitoring van, en de verspreiding van informatie onder het publiek over het betreffende kustgebied. Door deze systemen zou er informatie in een geschikte en compatibele vorm moeten worden verzameld en verstrekt aan besluitvormers op nationaal, regionaal en lokaal niveau om een geïntegreerd beheer te vergemakkelijken. Onder andere de werkzaamheden van het Europees Milieuagentschap kunnen te dien einde als basis worden benut. Deze gegevens zouden overeenkomstig de desbetreffende communautaire wetgeving, inzonderheid de richtlijn van het Europees Parlement en de Raad inzake de toegang van het publiek tot milieu-informatie en tot intrekking van Richtlijn 90/313/EG(8), voor het publiek beschikbaar moeten zijn;h) te bepalen hoe passende nationale opleidings- en onderwijsprogramma's de uitvoering van de beginselen van geïntegreerd beheer in het kustgebied kunnen ondersteunen.HOOFDSTUK VSamenwerking1. De lidstaten bevorderen de dialoog met de buurlanden aan dezelfde regionale zee, waaronder niet-lidstaten, gaan een dergelijke dialoog aan of behouden deze, teneinde mechanismen op te zetten voor een betere coördinatie van de aanpak van grensoverschrijdende vraagstukken.2. De lidstaten zorgen er door samenwerking met de Gemeenschapsinstellingen en andere bij het kustgebied betrokken partijen ook actief voor dat vorderingen worden geboekt inzake de totstandkoming van een gemeenschappelijke aanpak van het gëintegreerd beheer van kustgebieden, en onderzoeken daarbij de noodzaak van een Europees forum voor kustbelanghebbenden. In dit proces zou gezocht moeten worden naar manieren om gebruik te maken van bestaande instellingen en overeenkomsten.3. In deze context wordt de samenwerking met de kandidaat-lidstaten behouden en uitgebreid.HOOFDSTUK VIRapportage en toetsing1. De lidstaten brengen 45 maanden na de aanneming van deze aanbeveling verslag uit bij de Commissie over de ervaringen bij de uitvoering daarvan.2. Deze verslagen zijn voor het publiek beschikbaar en bevatten met name informatie over:a) de resultaten van de nationale inventarisatie;b) de voorgestelde strategie(ën) op nationaal niveau voor de uitvoering van een geïntegreerd beheer van kustgebieden;c) een samenvatting van de maatregelen die voor de uitvoering van de nationale strategie(ën) zijn genomen;d) een evaluatie van de verwachte effecten van de strategie(ën) op de stand van zaken van de kustzone;e) een evaluatie van de tenuitvoerlegging en toepassing van de communautaire wetgeving en het Gemeenschapsbeleid die voor kustgebieden gevolgen hebben.3. De Commissie zou deze aanbeveling uiterlijk 55 maanden na de datum van aanneming ervan moeten herzien en bij het Europees Parlement en de Raad een evaluatieverslag moeten indienen, zo nodig vergezeld van een voorstel voor verdere communautaire maatregelen.Gedaan te Brussel, 30 mei 2002.Voor het Europees ParlementDe voorzitterP. CoxVoor de RaadDe voorzitterJ. Piqué I Camps(1) PB C 155 van 29.5.2001, blz. 17.(2) PB C 148 van 18.5.2001, blz. 23.(3) Advies van het Europees Parlement van 5 juli 2001 (PB C 65 E van 14.3.2002, blz. 309), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 13 december 2001 (PB C 58 E van 5.3.2002, blz. 1) en besluit van het Europees Parlement van 10 april 2002. Besluit van de Raad van 7 mei 2002.(4) COM(97) 744 en COM(2000) 547.(5) PB C 135 van 18.5.1994, blz. 2.(6) PB C 59 van 6.3.1992, blz. 1.(7) Nog niet verschenen in het Publicatieblad.(8) Nog niet verschenen in het Publicatieblad.


Avis juridique important

|

31991H0444

91/444/Euratom: Aanbeveling van de Commissie van 26 juli 1991 inzake de toepassing van artikel 33, derde en vierde alinea, van het Euratom-Verdrag

Publicatieblad Nr. L 238 van 27/08/1991 blz. 0031 - 0033

AANBEVELING VAN DE COMMISSIE  van 26 juli 1991  inzake de toepassing van artikel 33, derde en vierde alinea, van het Euratom-Verdrag  (91/444/Euratom)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, inzonderheid op artikel 33, tweede alinea, en artikel 124, tweede streepje,  Overwegende dat in artikel 2, onder b), van het Verdrag wordt voorzien in de vaststelling van uniforme veiligheidsnormen op het gebied van de bescherming van de gezondheid van de bevolking en de werknemers tegen de aan ioniserende straling verbonden  gevaren;  Overwegende dat, om dit doel te bereiken, de Raad in artikel 31 van het Verdrag wordt belast met de opstelling van basisnormen inzake stralingsbescherming;  Overwegende dat de Raad en de Commissie krachtens dit artikel op het gebied van de bescherming van de gezondheid van de bevolking en de werknemers een geheel van rechtshandelingen hebben goedgekeurd (1);  Overwegende dat de basisnormen die op basis van artikel 32 kunnen worden aangevuld een evolutief karakter vertonen;  Overwegende dat krachtens artikel 33, eerste alinea, van het Verdrag elke Lid-Staat gehouden is passende wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen uit te vaardigen om de vastgestelde basisnormen te doen naleven en de nodige maatregelen te nemen met  betrekking tot het onderwijs, de opvoeding en de beroepsopleiding;  Overwegende dat, op basis van de tweede alinea van dit artikel, de Commissie alle aanbevelingen doet om de te dien aanzien in de Lid-Staten toepasselijke bepalingen met elkaar in overeenstemming te brengen;  Overwegende dat uit hoofde van artikel 33, derde alinea, van het Verdrag elke Lid-Staat gehouden is de ontwerpen van de hierboven vermelde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen aan de Commissie mee te delen en dat krachtens de vierde alinea van  dit artikel de Commissie voor het doen van eventuele aanbevelingen beschikt over een termijn van drie maanden, gerekend vanaf deze mededeling;  Overwegende dat deze procedure is bedoeld om ervoor te zorgen dat het uniform karakter van de basisnormen in de nationale bepalingen van de Lid-Staten wordt overgenomen en om te komen tot een harmonisatie van de wetgevingen van de Lid-Staten op het  gebied van de bescherming van de gezondheid van de bevolking en de werknemers tegen ioniserende straling;  Overwegende dat de aanbevelingen van de Commissie ten doel hebben de ontwerpen van wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen aan de basisnormen aan te passen;  Overwegende dat de aanbevelingen van de Commissie slechts ten volle effect kunnen hebben, indien zij tot de Lid-Staten worden gericht voordat deze hun ontwerpen goedkeuren;  Overwegende dat de Lid-Staten derhalve een ontwerp pas definitief mogen goedkeuren na afloop van de termijn van drie maanden die krachtens artikel 33, vierde alinea, van het Verdrag aan de Commissie wordt verleend;  Overwegende dat het van belang is dat de Lid-Staten, in de geest van artikel 192 van het Verdrag en ter vergemakkelijking van de taak van de Commissie, aan de Commissie de bepalingen meedelen zoals zij definitief zijn goedgekeurd ten einde haar in staat  te stellen om uit hoofde van artikel 124 van het Verdrag toe te zien op de toepassing van het gemeenschapsrecht;  Overwegende dat het, om toe te kunnen zien op de goede toepassing van de in artikel 33 bedoelde procedure, nuttig lijkt de ontwerpbepalingen aan te geven die uit hoofde daarvan aan de Commissie moeten worden meegedeeld;  Overwegende de opgedane ervaring bij de toepassing van artikel 33, derde en vierde alinea, van het Verdrag,  DOET DE VOLGENDE AANBEVELING: 1. Overeenkomstig artikel 33, derde alinea, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie delen de Lid-Staten na voltooiing van de in het kader van het nationaal besluitvormingsproces  voorgeschreven overlegprocedure, en in elk geval uiterlijk drie maanden voor de goedkeuring daarvan, aan de Commissie de ontwerpen van de in de bijlage omschreven wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen mee, die bedoeld zijn om de vastgestelde  basisnormen te doen naleven.  2. De Lid-Staten zien ervan af een ontwerp definitief goed te keuren voordat de Commissie hun haar aanbevelingen heeft meegedeeld of in elk geval voordat de in de vierde alinea van artikel 33 van het Verdrag vermelde periode van drie maanden, gerekend  vanaf de datum van ontvangst van het ontwerp door de Commissie, is verlopen.  3. Elke wezenlijke wijziging van een reeds aan de Commissie voor het doen van aanbevelingen voorgelegd ontwerp moet opnieuw aan de Commissie worden meegedeeld.  4. De Lid-Staten delen aan de Commissie de goedgekeurde tekst en de datum van inwerkingtreding daarvan mee.  Deze aanbeveling is gericht tot de Lid-Staten. Gedaan te Brussel, 26 juli 1991. Voor de Commissie  Carlo RIPA DI MEANA  Lid van de Commissie   (1) Richtlijn 80/836/Euratom (PB nr. L 246 van 17. 9. 1980, blz. 1). Richtlijn 84/466/Euratom (PB nr. L 265 van 5. 10. 1984, blz. 1). Richtlijn 84/467/Euratom (PB nr. L 265 van 5. 10. 1984, blz. 4). Richtlijn 89/618/Euratom (PB nr. L 357 van  7. 12. 1989, blz. 31). Richtlijn 90/641/Euratom (PB nr. L 349 van 13. 12. 1990, blz. 21). Beschikking 87/600/Euratom (PB nr. L 371 van 30. 12. 1987, blz. 76). Verordening (Euratom) nr. 3954/87 (PB nr. L 371 van 30. 12. 1987, blz. 11). Verordening  (Euratom) nr. 2218/89 (PB nr. L 211 van 22. 7. 1989, blz. 1). Verordening (Euratom) nr. 944/89 (PB nr. L 101 van 13. 4. 1989, blz. 17). Verordening (Euratom) nr. 770/90 (PB nr. L 83 van 30. 3. 1990, blz. 78).    BIJLAGE  Onder  "wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen" in de zin van artikel 33, lid 1, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie wordt verstaan:  - alle wetten en alle andere rechtshandelingen die verbindende rechtskracht bezitten;  - circulaires, richtsnoeren, praktijkrichtlijnen met algemene draagwijdte die geen verbindende rechtskracht bezitten maar de overheid binden;  - nationale, regionale of lokale actieplannen, naar gelang van de wijze waarop de hulpverlening in de Lid-Staten is georganiseerd, om het hoofd te bieden aan een noodsituatie in geval van stralingsgevaar, in de zin van de Richtlijnen 80/836/Euratom en  89/618/Euratom van de Raad;  - voor zover de inhoud van hetgeen volgt niet in de hierboven genoemde handelingen is vastgesteld:  - de programma's voor de opleiding van de werknemers, de erkende artsen en de geschoolde deskundigen in de zin van de artikelen 24 en 40, lid 3, van Richtlijn 80/836/Euratom, alsmede van de artsen, tandartsen en andere praktizerenden en medische  assistenten in de zin van artikel 2 van Richtlijn 84/466/Euratom;  - de programma's voor de informatie van de bevolking en de personen die betrokken kunnen worden bij de organisatie van de hulpverlening bij stralingsgevaar in de zin van Richtlijn 89/618/Euratom;  - de inventaris van de medische radiologische apparatuur in de zin van artikel 3 van Richtlijn 84/466/Euratom;  die bedoeld zijn om de normen te doen nalevenen die zijn vastgesteld in de krachtens artikel 31 van het Verdrag goedgekeurde richtlijnen.


Avis juridique important

|

31998H0318

98/318/EG: Aanbeveling van de Raad van 3 mei 1998 betreffende de benoeming van de president van de Europese Centrale Bank, de vice-president en de andere leden van de directie

Publicatieblad Nr. L 139 van 11/05/1998 blz. 0036 - 0036

AANBEVELING VAN DE RAAD van 3 mei 1998 betreffende de benoeming van de president van de Europese Centrale Bank, de vice-president en de andere leden van de directie (98/318/EG) DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 109 A, lid 2, op artikel 109 L, lid 1, tweede streepje, en op artikel 50 van het protocol betreffende de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank,BEVEELT AAN om over te gaan tot de benoeming van:1. De heer Wim DUISENBERG tot president van de Europese Centrale Bank, voor een periode van acht jaar.2. De heer Christian NOYER tot vice-president van de Europese Centrale Bank voor een periode van vier jaar.3. De heer Otmar ISSING tot lid van de directie van de Europese Centrale Bank voor een periode van acht jaar.4. De heer Tommaso PADOA SCHIOPPA tot lid van de directie van de Europese Centrale Bank voor een periode van zeven jaar.5. De heer Eugenio DOMINGO SOLANS tot lid van de directie van de Europese Centrale Bank voor een periode van zes jaar.6. Mevrouw Sirkka HÄMÄLÄINEN tot lid van de directie van de Europese Centrale Bank voor een periode van vijf jaar.Deze aanbeveling wordt, na raadpleging van het Europees Parlement en de Raad van het Europees Monetair Instituut, ter fine van beslissing voorgelegd aan de regeringen op het niveau van de staatshoofden en regeringsleiders van de lidstaten die overgaan tot de aanneming van één munt.Deze aanbeveling wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Gedaan te Brussel, 3 mei 1998.Voor de RaadDe VoorzitterG. BROWN


title: Aanbeveling van de Commissie van 7 april 2008 inzake machtiging voor mobiele communicatiediensten aan boord van vliegtuigen (MCA-diensten) in de Europese Gemeenschap (Kennisgeving geschied onder nummer C(2008) 1257) (Voor de EER relevante tekst)

text:
               10.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 98/24

      AANBEVELING VAN DE COMMISSIE

   van 7 april 2008
   inzake machtiging voor mobiele communicatiediensten aan boord van vliegtuigen (MCA-diensten) in de Europese Gemeenschap
   (Kennisgeving geschied onder nummer C(2008) 1257)
   (Voor de EER relevante tekst)
   (2008/295/EG)
   DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
   Gelet op Richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronischecommunicatienetwerken en -diensten (kaderrichtlijn) (1), en met name op artikel 19, lid 1,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               In haar beleid inzake de informatiemaatschappij en het i2010-initiatief onderstreept de EU de voordelen van gemakkelijke toegang tot informatie en communicatiebronnen voor alle aspecten van het dagelijkse leven. Een gecoördineerde aanpak van de regelgeving voor mobiele communicatiediensten aan boord van vliegtuigen (MCA-diensten) zou ertoe bijdragen dat deze voordelen concreet vorm krijgen en zou grensoverschrijdende elektronische communicatiediensten in de Gemeenschap vergemakkelijken.

               (2)

               Wanneer de lidstaten toestemming willen verlenen voor MCA-diensten moeten zij de kaderrichtlijn en Richtlijn 2002/20/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 betreffende de machtiging voor elektronischecommunicatienetwerken en -diensten (machtigingsrichtlijn) (2) in acht nemen.

               (3)

               Overeenkomstig de kaderrichtlijn, moeten nationale regelgevingsinstanties in de lidstaten bijdragen tot de ontwikkeling van de interne markt door onder meer de resterende belemmeringen op te heffen voor het aanbieden van elektronischecommunicatienetwerken, bijbehorende faciliteiten en diensten en elektronischecommunicatiediensten op Europees niveau en het opzetten en ontwikkelen van trans-Europese netwerken en de interoperabiliteit van pan-Europese diensten aan te moedigen.

               (4)

               Overeenkomstig de machtigingsrichtlijn moet een zo licht mogelijk machtigingssysteem worden gehanteerd om het aanbieden van elektronischecommunicatienetwerken en -diensten mogelijk te maken, teneinde de ontwikkeling van nieuwe elektronischecommunicatiediensten alsmede transnationale communicatienetwerken en -diensten te bevorderen en dienstenaanbieders en consumenten te laten profiteren van de schaalvoordelen van de interne markt. Deze doelstellingen kunnen over het algemeen het best worden bereikt door algemene machtigingen voor alle elektronischecommunicatienetwerken en -diensten.

               (5)

               De technische voorwaarden die nodig zijn om het risico te verkleinen van schadelijke interferentie van MCA-gebruik met terrestrische mobiele netwerken worden afzonderlijk behandeld in Beschikking 2008/294/EG van de Commissie (3).

               (6)

               De technische basis voor Beschikking 2008/294/EG is verslag 016 van de Europese Conferentie van de PTT-administraties (CEPT), dat werd opgesteld naar aanleiding van het door de EG op 12 oktober 2006 aan de CEPT verleende mandaat inzake MCA-diensten.

               (7)

               Een vermoeden van overeenstemming van apparatuur die gebruikt wordt voor MCA-diensten in de Europese Unie met de fundamentele eisen van 1999/5/EG van het Europees Parlement en de Raad van 9 maart 1999 betreffende radioapparatuur en telecommunicatie-eindapparatuur en de wederzijdse erkenning van hun conformiteit (4) kan worden geleverd door de naleving van de geharmoniseerde ETSI-norm EN 302 480.

               (8)

               Vraagstukken met betrekking tot de luchtveiligheid zijn van het grootste belang en MCA-diensten kunnen alleen worden verstrekt op voorwaarde dat voldaan is aan de eisen in verband met de veiligheid van de luchtvaart door middel van passende luchtwaardigheidscertificering en andere relevante luchtvaartovereenkomsten, alsmede aan de eisen voor elektronische communicatie. Luchtwaardigheidscertificaten die geldig zijn voor de gehele Gemeenschap worden afgegeven door het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart (EASA).

               (9)

               Wanneer de in Beschikking 2008/294/EG en in geharmoniseerde norm EN 302 480 of equivalente normen en relevante luchtwaardigheidscertificaten vastgestelde technische voorwaarden voldoen aan de relevante eisen, zal het risico van schadelijke interferentie te verwaarlozen zijn zodat algemene machtigingen voor MCA-diensten moeten worden overwogen.

               (10)

               De verantwoordelijkheid voor machtiging van MCA-diensten ligt bij het land waarin het vliegtuig is geregistreerd in overeenstemming met het machtigingsstelsel van dat land.

               (11)

               De beschikbaarheid en het gezamenlijk delen van voldoende informatie zou bijdragen tot het oplossen van eventuele problemen in verband met grensoverschrijdende interferentie die veroorzaakt wordt door MCA-diensten.

               (12)

               Overeenkomstig Beschikking nr. 2007/344/EG van de Commissie van 16 mei 2007 inzake de geharmoniseerde beschikbaarheid van informatie over spectrumgebruik in de Gemeenschap (5) dienen de lidstaten bepaalde informatie te verstrekken aan het ERO frequentie-informatiesysteem (EFIS). Andere relevante informatie kan worden verkregen bij de exploitanten van MCA-diensten of van burgerluchtvaartautoriteiten.

               (13)

               Een eigen register van alle relevante gegevens voor alle vliegtuigen met MCA-apparatuur die binnen, alsook van en naar de Europese Unie vliegen, zou kunnen bijdragen tot een oplossing voor interferentie doordat alle informatie tijdig en in een gemeenschappelijk formaat bijeen wordt gebracht. Op voorwaarde dat een dergelijk gemeenschappelijk register periodiek wordt herzien, zou het kunnen worden bijgehouden door de relevante MCA-exploitanten en aan de Commissie en de lidstaten beschikbaar kunnen worden gesteld.

               (14)

               Ook de bepalingen van het internationale ITU-verdrag inzake radioregelgeving wat betreft kennisgeving en toewijzing van frequenties en melding van schadelijke interferentie zou een bijdrage kunnen leveren aan het oplossen van interferentiekwesties tussen lidstaten.

               (15)

               Machtiging voor vliegtuigen met MCA aan boord die binnen het luchtruim van de lidstaten vliegen maar buiten de Europese Unie zijn geregistreerd, kan worden ondersteund door van de industrie afkomstige relevante informatie uit het hiertoe bestemde MCA-register en door toepassing van relevante bepalingen in de ITU radioregelgeving. Een gemeenschappelijke aanpak van wederzijdse erkenning van MCA-machtigingen met landen waar niet uit de EU afkomstige vliegtuigen zijn geregistreerd kan eveneens een steentje bijdragen.

               (16)

               Lidstaten hebben exploitanten van terrestrische mobiele communicatie reeds rechten verleend voor frequentiegebruik. Dergelijke machtigingen bestrijken echter niet MCA-diensten en zijn over het algemeen beperkt tot terrestrische mobiele diensten.

               (17)

               Voor deze aanbeveling wordt de vliegtuigcabineruimte geacht te vallen onder de jurisdictie en het toezicht van het land waar het vliegtuig is geregistreerd.

               (18)

               Het gebruik van MCA-diensten kan ook gevolgen hebben voor de openbare veiligheid. Nationale maatregelen of maatregelen in overeenstemming met Verordening (EG) nr. 2320/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2002 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels op het gebied van de beveiliging van de burgerluchtvaart (6) kunnen worden genomen om ervoor te zorgen dat mobiele telefoons aan boord van vliegtuigen niet voor onwettige doeleinden worden gebruikt.

               (19)

               Op de regelgevings- en technische elementen van de gemeenschappelijke aanpak van machtigingen voor MCA-diensten in de Europese Unie moet nauwlettend toezicht worden gehouden om ervoor te zorgen dat deze voldoen aan de algemene doelstelling om schadelijke interferentie te voorkomen omdat anders passende corrigerende maatregelen moeten worden overwogen.

               (20)

               De in deze aanbeveling vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Communicatiecomité,

         BEVEELT AAN:

               1.

               Deze aanbeveling beoogt nationale voorwaarden voor machtigingen en procedures in verband met het gebruik van radiospectrum voor mobiele communicatiediensten aan boord van vliegtuigen (MCA-diensten) te coördineren om de invoering ervan in de Gemeenschap te vergemakkelijken en schadelijke interferentie die wordt veroorzaakt door MCA-diensten bij grensoverschrijdende vluchten te vermijden.
               De menselijke factor bij het gebruik van MCA-diensten en satellietcommunicatie tussen luchtvaart en ruimtestations valt buiten de werkingssfeer van deze aanbeveling.
               De in deze aanbeveling vermelde nationale voorwaarden en voorschriften met betrekking tot machtigingen gelden onverminderd de wettelijke verplichtingen in verband met de luchtveiligheid en de openbare veiligheid.

               2.

               „Mobiele communicatiediensten aan boord van vliegtuigen (MCA-diensten)” zijn elektronische communicatiediensten zoals gedefinieerd in artikel 2, onder c), van de kaderrichtlijn, die worden geleverd door een onderneming om luchtvaartpassagiers in staat te stellen gebruik te maken van openbare communicatienetwerken tijdens een vlucht zonder een rechtstreekse verbinding tot stand te brengen met terrestrische mobiele netwerken.

               3.

               Uiterlijk zes maanden na goedkeuring van deze aanbeveling nemen de lidstaten alle maatregelen die nodig zijn om machtigingen te verlenen voor het verstrekken van MCA-diensten aan boord van vliegtuigen die op hun grondgebied zijn geregistreerd.
               De lidstaten verlenen machtigingen voor MCA-diensten in overeenstemming met de in deze aanbeveling uiteengezette beginselen. Geen enkele bepaling in deze aanbeveling mag in strijd zijn met handhaving van optimale luchtveiligheidsvoorwaarden.
               De lidstaten verlangen geen aanvullende machtiging voor gebruik van MCA-diensten boven hun grondgebied in vliegtuigen die in andere lidstaten geregistreerd zijn, in overeenstemming met de op grond van punt 4 overeengekomen voorwaarden.
               MCA-diensten aan boord van vliegtuigen die buiten de Gemeenschap geregistreerd zijn en voldoen aan de voorwaarden die zijn vastgesteld overeenkomstig punt 4 en geregistreerd zijn in overeenstemming met de relevante ITU-voorschriften, moeten worden vrijgesteld van de machtigingsverplichting in de Gemeenschap.

               4.

               Lidstaten verlenen alleen een machtiging voor MCA-diensten indien deze voldoen aan de in Beschikking 2008/294/EG uiteengezette technische voorwaarden.

               5.

               De lidstaten moeten overwegen algemene machtigingen te verlenen voor het verstrekken van MCA-diensten aan boord van vliegtuigen die op hun grondgebied geregistreerd zijn.
               Wanneer het gebruik van spectrum voor de exploitatie van MCA-diensten onderworpen is aan individuele rechten, moeten de lidstaten de noodzaak van dergelijke individuele rechten periodiek, in het licht van de opgedane ervaringen, onderzoeken om de voorwaarden die aan dergelijke rechten verbonden zijn op te nemen in een algemene machtiging.
               In dergelijke gevallen moeten de lidstaten ervoor zorgen dat MCA-diensten en terrestrische mobiele elektronische communicatiediensten in dezelfde frequentiebanden onder aparte voorwaarden worden toegestaan.

               6.

               De lidstaten stellen de Commissie en de andere lidstaten tijdig in kennis van de MCA-diensten waarvoor machtiging werd verleend aan boord van vliegtuigen die binnen hun rechtsgebied zijn geregistreerd en van het verzoek om in hun nationale luchtruim MCA-diensten te verstrekken aan boord van vliegtuigen die buiten de Europese Unie geregistreerd zijn.
               Waar nodig verzoeken de lidstaten de exploitanten van MCA-diensten hun de gegevens te verstrekken die relevant zijn voor de in het voorgaande lid vermelde doel.

               7.

               De lidstaten werken actief, constructief en in een geest van solidariteit samen, eventueel gebruikmakend van de bestaande ITU-procedures, om vraagstukken met betrekking tot schadelijke interferentie die zou worden veroorzaakt door het gebruik van MCA-diensten op te lossen.
               De lidstaten brengen vraagstukken in verband met schadelijke interferentie die veroorzaakt zou worden door MCA-diensten welke in een andere lidstaat zijn toegestaan, onmiddellijk ter kennis van de lidstaat die verantwoordelijk is voor het verlenen van de machtiging voor de desbetreffende MCA-diensten evenals de Commissie. In voorkomend geval stelt de Commissie het Communicatiecomité en het Radiospectrumcomité op de hoogte van bovengenoemde vraagstukken om oplossingen te zoeken voor eventuele problemen.
               De lidstaten die een machtiging hebben verleend voor MCA-diensten waarvan het vermoeden bestaat dat zij schadelijke interferentie veroorzaken voor diensten op het grondgebied van andere lidstaten moeten optreden en dergelijke interferentie onverwijld oplossen.

               8.

               De lidstaten moeten nauwlettend toezicht houden op het gebruik van spectrum door MCA-diensten, met name met het oog op bestaande of mogelijke schadelijke interferentie en moeten de Commissie verslag uitbrengen van hun bevindingen zodat deze de aanbeveling indien nodig tijdig kan aanpassen.

               9.

               Deze aanbeveling is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 7 april 2008.

            Voor de Commissie

         Viviane REDING

            Lid van de Commissie

      (1)  PB L 108 van 24.4.2002, blz. 33. Richtlijn gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 717/2007 (PB L 171 van 29.6.2007, blz. 32).

      (2)  PB L 108 van 24.4.2002, blz. 21.

      (3)  Zie bladzijde 19 van dit Publicatieblad.

      (4)  PB L 91 van 7.4.1999, blz. 10. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1882/2003 (PB L 284 van 31.10.2003, blz. 1).

      (5)  PB L 129 van 17.5.2007, blz. 67.

      (6)  PB L 355 van 30.12.2002, blz. 1. Verordening gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 849/2004 (PB L 158 van 30.4.2004, blz. 1; gerectificeerd in PB L 229 van 29.6.2004, blz. 3).