title: Aanbeveling van de Raad van 12 juli 2016 over het nationale hervormingsprogramma 2016 van Ierland en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma 2016 van Ierland

text:
               18.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 299/65

         AANBEVELING VAN DE RAAD
   van 12 juli 2016
   over het nationale hervormingsprogramma 2016 van Ierland en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma 2016 van Ierland
   (2016/C 299/16)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148, lid 4,
   Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid (1), en met name artikel 5, lid 2,
   Gezien Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 betreffende de preventie en correctie van macro-economische onevenwichtigheden (2), en met name artikel 6, lid 1,
   Gezien de aanbeveling van de Europese Commissie,
   Gezien de resoluties van het Europees Parlement,
   Gezien de conclusies van de Europese Raad,
   Gezien het advies van het Comité voor de werkgelegenheid,
   Gezien het advies van het Economisch en Financieel Comité,
   Gezien het advies van het Comité voor sociale bescherming,
   Gezien het advies van het Comité voor de economische politiek,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 26 november 2015 heeft de Commissie haar goedkeuring gehecht aan de jaarlijkse groeianalyse en daarmee de aanzet gegeven tot het Europees semester 2016 voor coördinatie van het economisch beleid. De prioriteiten van de jaarlijkse groeianalyse zijn op 17-18 maart 2016 door de Europese Raad bekrachtigd. Op 26 november 2015 heeft de Commissie op grond van Verordening (EU) nr. 1176/2011 het waarschuwingsmechanismeverslag aangenomen, waarin zij Ierland heeft genoemd als een van de lidstaten die aan een diepgaande evaluatie zouden worden onderworpen. De Commissie heeft op die datum een aanbeveling voor een aanbeveling van de Raad over het economisch beleid van de eurozone aangenomen. Deze aanbeveling is op 18-19 februari 2016 door de Europese Raad bekrachtigd en op 8 maart 2016 door de Raad goedgekeurd (3). Als land dat de euro als munt heeft en in het licht van de grote onderlinge verwevenheid tussen de economieën van de economische en monetaire unie, dient Ierland ervoor te zorgen dat de aanbeveling volledig en tijdig wordt uitgevoerd.

               (2)

               Op 26 februari 2016 is het landverslag 2016 voor Ierland gepubliceerd. Daarin werd de vooruitgang beoordeeld die Ierland bij de tenuitvoerlegging van de door de Raad op 14 juli 2015 vastgestelde landspecifieke aanbevelingen heeft gemaakt, alsmede de vooruitgang die Ierland naar zijn nationale Europa 2020-doelstellingen heeft gemaakt. Het landverslag bevatte ook een op grond van artikel 5 van Verordening (EU) nr. 1176/2011 uitgevoerde diepgaande evaluatie. Op 8 maart 2016 heeft de Commissie de resultaten van de diepgaande evaluatie gepresenteerd. Op basis van haar analyse concludeert de Commissie dat Ierland met macro-economische onevenwichtigheden wordt geconfronteerd. Het is met name essentieel om de hoge netto externe passiva en publieke en private schuld aan te pakken die, ondanks verbeteringen, kwetsbaarheden vormen.

               (3)

               Op 29 april 2016 heeft Ierland zijn nationale hervormingsprogramma 2016 en zijn stabiliteitsprogramma 2016 ingediend. Vanwege de onderlinge verbanden tussen beide programma's zijn zij tegelijkertijd geëvalueerd.

               (4)

               Relevante landspecifieke aanbevelingen zijn aangepakt in de programmering van de Europese structuur- en investeringsfondsen voor de periode 2014-2020. Zoals bepaald in artikel 23 van Verordening (EU) nr. 1303/2013 van het Europees Parlement en de Raad (4) kan de Commissie, wanneer het noodzakelijk is om de uitvoering van de relevante aanbevelingen van de Raad te ondersteunen, een lidstaat verzoeken de partnerschapsovereenkomst en de relevante programma's te evalueren en wijzigingen voor te stellen. De Commissie heeft in richtsnoeren met betrekking tot de toepassing van de maatregelen die de effectiviteit van de Europese structuur- en investeringsfondsen koppelen aan gezonde economische governance nader aangegeven hoe zij van die bepaling zou gebruikmaken.

               (5)

               Ingevolge de intrekking van de buitensporigtekortprocedure is Ierland momenteel aan het preventieve deel van het stabiliteits- en groeipact en aan de overgangsregel voor de schuld onderworpen. In haar stabiliteitsprogramma 2016, waarin van een ongewijzigd beleid wordt uitgegaan, voorziet de regering geleidelijke verbeteringen van het nominale saldo totdat in 2018 een overschot van 0,4 % van het bbp wordt bereikt. De herziene begrotingsdoelstelling op middellange termijn een structureel tekort van 0,5 % van het bbp — zal naar verwachting in 2018 worden bereikt. De jaarlijkse wijziging van het herberekende (5) structurele saldo van 0,1 % van het bbp in 2016 zorgt echter niet voor voldoende vooruitgang naar de begrotingsdoelstelling op middellange termijn. Volgens het stabiliteitsprogramma zal naar verwachting de overheidsschuldquote in 2016 tot 88,2 % dalen en in 2017 tot 85,5 % blijven afnemen. Het macro-economische scenario dat aan deze begrotingsprognoses ten grondslag ligt, is plausibel. De maatregelen die nodig zijn om vanaf 2017 de geplande tekortdoelstellingen te ondersteunen, zijn echter niet voldoende gespecificeerd. Op basis van de voorjaarsprognoses 2016 van de Commissie is er, bij ongewijzigd beleid, in 2016 een risico van enige afwijking van de aanbevolen begrotingsaanpassing, terwijl Ierland er naar verwachting in 2017 aan zal voldoen. Ierland zal volgens de prognoses in 2016 en 2017 aan de overgangsregel voor de schuld voldoen. Op basis van zijn beoordeling van het stabiliteitsprogramma en rekening houdend met de voorjaarsprognoses 2016 van de Commissie is de Raad van oordeel dat Ierland naar verwachting in grote lijnen aan de bepalingen van het stabiliteits- en groeipact zal voldoen. Niettemin zullen verdere maatregelen nodig zijn om in 2016 voor naleving te zorgen.

               (6)

               De inspanningen om de belastinggrondslag te verbreden waren beperkt, en bij de recente fiscale maatregelen lag de focus op verlagingen en aftrekken. Er moet verdere vooruitgang worden geboekt naar het efficiënter en groeivriendelijker maken van het belastingsysteem. De Ierse autoriteiten voeren een doorrollend programma van evaluaties van belastingkortingen uit, waarvan de resultaten in een jaarverslag worden gepubliceerd. Het evaluatieproces heeft echter geen betrekking op btw-gerelateerde belastingkortingen en er is nog ruimte om de belastinggrondslag te verbreden via verhogingen van de minst verstorende belastingen.

               (7)

               Kosteneffectiviteit, gelijke toegang en duurzaamheid blijven kritieke uitdagingen voor de gezondheidszorg. Op bepaalde onderdelen wordt bij de hervormingen vooruitgang geboekt, maar de uitgaven voor geneesmiddelen blijven, vooral vanwege de hoge kosten van geneesmiddelen waarvoor er maar één leverancier is, wegen op de kosteneffectiviteit. Financiële management- en informatiesystemen blijven zwak, en ongelijke toegang tot de eerstelijnszorg is nog steeds een probleem. Ongeveer 40 % van de bevolking heeft kosteloze toegang tot huisartsen, terwijl de rest de volledige kosten draagt. De brede hervorming van de gezondheidszorg wordt door significante onzekerheid omringd wegens het dilemma waarmee het universele ziekteverzekeringsmodel wordt geconfronteerd.

               (8)

               De infrastructuurbehoeften moeten worden aangepakt om duurzame en evenwichtige groei te bevorderen. Na een piek van 5,2 % van het bbp in 2008 zijn de publieke investeringen tot een dieptepunt van 1,8 % van het bbp gedaald in 2013, alvorens licht te herstellen in 2014, hoewel ze nog steeds ver onder het EU-gemiddelde liggen. Bovendien lijkt de crisis wat betreft de samenstelling van de overheidsuitgaven tot een structurele verschuiving van investeringen naar lopende uitgaven te hebben geleid. In 2010-2013 bedroegen de kapitaaluitgaven gemiddeld slechts 4,8 % van het totaal, dat is minder dan de helft van het langetermijngemiddelde gedurende 1995-2008. Zeven jaren van sterk gedaalde overheidsinvesteringen hebben een negatieve impact gehad op de kwaliteit en de toereikendheid van de infrastructuur en de overheidssteun voor immateriële investeringen. Er zijn cruciale zwaktes op het gebied van huisvesting, watervoorziening, openbaar vervoer en klimaatmitigatiecapaciteit. De vraag naar nieuwe huizen overschrijdt in de voornaamste stedelijke gebieden van het land momenteel ruimschoots het aanbod. De woningprijzen en huurprijzen in de stedelijke gebieden zijn dan ook, alvorens de groei vertraagde in 2015, sterk gestegen in 2014. Er blijkt momenteel geen sprake te zijn van overwaarderingen, maar beperkingen die de bouwsector en het woningenaanbod aan banden leggen, waaronder sommige die verband houden met publieke infrastructuur, kunnen als zij niet worden opgelost tot onevenwichtigheden leiden. De verschuiving in de overheidsuitgaven heeft ook invloed gehad op de overheidssteun voor O&O en innovatie, die in 2014 onder de niveaus van 2007 lag. Momenteel staat Ierland in termen van publiek O&O als percentage van het bbp op de 22e plaats in de Unie. Dit heeft een negatieve impact op het concurrentievermogen van kleine en middelgrote ondernemingen.

               (9)

               De werkloosheid is tot onder het EU-gemiddelde gedaald en lag in maart 2016 op 8,6 %. De langdurige werkloosheid en de lage arbeidsintensiteit van de huishoudens blijven echter een bron van zorg. Hoewel de langdurige werkloosheid de afgelopen jaren is gedaald, blijft het percentage werklozen dat langdurig werkloos is met 56,3 % in het vierde kwartaal van 2015 hoog en hoger dan het EU-gemiddelde van 48,3 %. In 2014 (recentste vergelijkbare gegevens) was het percentage van de bevolking dat deel uitmaakt van huishoudens met een zeer lage arbeidsintensiteit, met name eenoudergezinnen, met 21,1 % het hoogste in de EU. Het percentage kinderen (0-17 jaar) met een risico op armoede of sociale uitsluiting is in 2014 gedaald tot 30,3 %, maar blijft hoger dan het EU-gemiddelde van 27,8 %. Het overeenkomstige cijfer voor eenoudergezinnen (62,5 % in 2014) is veel hoger dan het EU-gemiddelde (48,2 %).

               (10)

               Ierland is begonnen met de uitrol van het JobPath Programme om de behoeften van de langdurig werklozen aan te pakken en ontwikkelt momenteel een activeringsaanpak om diegenen aan te moedigen die een actievere rol in de beroepsbevolking kunnen en willen spelen. De uitdaging blijft om de werking van de diensten die hulp bieden bij het zoeken naar werk uit te breiden tot degenen die traditioneel van de arbeidsmarkt zijn uitgesloten, met inbegrip van mensen met een handicap en mensen met zorgtaken. De welzijnszorg heeft al bij al goed werk geleverd voor het indammen van de effecten van de crisis op armoede en ongelijkheid, maar er blijven belemmeringen voor inclusieve groei. Er is enige vooruitgang geboekt met het verlagen van de uitkeringen, maar er blijft bezorgdheid bestaan over de inactiviteitsvallen voor bepaalde huishoudens. Als percentage van de lonen behoren de nettokosten voor kinderopvang in Ierland tot de hoogste in de Unie: voor koppels zijn de kosten de op een na hoogste en voor alleenstaande ouders de hoogste van de Unie. Er blijft bezorgdheid over de kwaliteit van de voorzieningen voor kinderopvang. Zo lag in 2014 het percentage gediplomeerden werkzaam in de sector onderwijs en opvang voor jonge kinderen (15 %) ver onder het aanbevolen niveau. Er blijven discrepanties bestaan tussen gevraagde en aangeboden vaardigheden, terwijl in bepaalde gebieden tekorten aan vaardigheden zijn ontstaan, er zijn onvoldoende kansen op bijscholing en omscholing en de daling van de onderwijsuitgaven zou een negatieve impact op de onderwijsresultaten kunnen hebben.

               (11)

               De hoge hefboom van de private sector geeft aan dat er doorlopend problemen zijn met bijzondere waardeverminderingen op leningen. Eind juni 2015 bedroeg de niet-geconsolideerde schuld van de private sector 266,3 % van het bbp, dat is ruim boven het gemiddelde voor de eurozone. Hoewel het percentage oninbare leningen als gevolg van het economisch herstel en herstructureringsactiviteiten is blijven dalen, behoorde het op het einde van 2015, met meer dan 16 % van alle leningen van binnenlandse banken, nog steeds tot de hoogste in de eurozone. Bovendien was eind 2015 14,7 % van de hypotheekleningen achterstallig, 10 % ervan meer dan twee jaar. Hoewel er vooruitgang is, heeft de hypotheekherstructurering grotendeels een tijdelijk karakter, hetgeen wijst op een hernieuwd risico van wanbetaling, vooral in geval van macro-economische achteruitgang of externe schokken. Commerciële vastgoedleningen in het bezit van binnenlandse banken en zakelijke leningen en leningen aan kleine en middelgrote ondernemingen blijven, met een percentage oninbare leningen van 37,3 % respectievelijk 13,8 %, eveneens een zorg. Hoewel er vooruitgang is, zal het veel meer tijd en moeite kosten om deze leningen duurzaam te herstructureren. Persoonlijke insolventieprocedures, faillissement, examinership (rechterlijke bescherming naar Iers recht voor ondernemingen in moeilijkheden) en andere vormen van gedeeltelijke schuldherstructurering om huishoudens en bedrijven weer levensvatbaar te maken, blijven onderbenut. De invoering van een centraal kredietregister vordert traag ondanks dat het cruciaal is voor een prudente kredietverlening.

               (12)

               De Legal Services Regulation Act 2015 is aangenomen, maar in een laat stadium in het aannemingsproces zijn toegevingen gedaan aan de advocatuur waardoor de oorspronkelijke ambitie van de hervorming sterk is teruggeschroefd. Met de tenuitvoerlegging van het nieuwe kader is pas begonnen, en het is nog te vroeg om er het volste vertrouwen in te hebben dat een en ander tot meer concurrentie en lagere kosten zal leiden. Op juridische diensten wordt in alle sectoren van de economie een beroep gedaan en de kosten ervan hebben invloed op het concurrentievermogen van Ierland. Een feitelijke vermindering van de kosten kan alleen worden verwezenlijkt als de concurrentiebevorderende en kostenverlagende maatregelen van het voorziene regelgevingskader na publieke raadplegingsprocessen wet worden of in voorschriften worden opgenomen die door de Legal Services Regulatory Authority moeten worden vastgesteld.

               (13)

               In de context van het Europees semester heeft de Commissie een brede analyse van het economische beleid van Ierland verricht. Deze analyse is gepubliceerd in het landverslag 2016. Voorts heeft de Commissie zowel het stabiliteitsprogramma als het nationale hervormingsprogramma doorgelicht en onderzocht welk gevolg is gegeven aan de aanbevelingen die in eerdere jaren tot Ierland zijn gericht. Daarbij heeft zij niet alleen gekeken naar de relevantie ervan voor een houdbaar budgettair en sociaaleconomisch beleid in Ierland, maar is zij ook nagegaan of de EU-regels en -richtsnoeren in acht zijn genomen, gezien de noodzaak de algehele economische governance van de Europese Unie te versterken door middel van een inbreng op EU-niveau in toekomstige nationale besluiten. De aanbevelingen in het kader van het Europees semester worden in de onderstaande aanbevelingen 1 tot en met 3 weergegeven.

               (14)

               In het licht van deze beoordeling heeft de Raad het stabiliteitsprogramma onderzocht en zijn advies (6) daarover is met name in de onderstaande aanbeveling 1 weergegeven.

               (15)

               In het licht van de diepgaande evaluatie door de Commissie en van deze beoordeling heeft de Raad het nationale hervormingsprogramma en het stabiliteitsprogramma onderzocht. Zijn aanbevelingen op grond van artikel 6 van Verordening (EU) nr. 1176/2011 zijn weergegeven in de onderstaande aanbevelingen 1 en 3.

         BEVEELT AAN dat Ierland in 2016 en 2017 de volgende actie onderneemt:

               1.

               Na de correctie van het buitensporig tekort, in 2016 en in 2017 realiseren van een jaarlijkse budgettaire aanpassing van 0,6 % van het bbp naar de begrotingsdoelstelling op middellange termijn. Meevallers als gevolg van sterke economische en financiële omstandigheden alsook als gevolg van de verkoop van activa gebruiken om de schuld sneller te verminderen. Vermindering van de kwetsbaarheid voor economische schommelingen en schokken, onder meer door de belastinggrondslag te verbreden. Verbetering van de kwaliteit van de uitgaven, met name door het vergroten van de kosteneffectiviteit van de gezondheidszorg en door prioriteit te geven aan kapitaaluitgaven door de overheid aan O&O en publieke infrastructuur, met name vervoer, waterdiensten en huisvesting.

               2.

               Uitbreiding en versnelde uitvoering van activeringsbeleid om de arbeidsintensiteit van de huishoudens te verhogen en het armoederisico voor kinderen aan te pakken. Uitvoering van maatregelen om de arbeidsparticipatie te stimuleren door het geleidelijk afbouwen van uitkeringen en toeslagen. Verbetering van het aanbod van kwaliteitsvolle, betaalbare en voltijdse kinderopvang.

               3.

               Afronding van houdbare herstructureringsoplossingen om het aantal oninbare leningen te verminderen, de schulden van de huishoudens houdbaar te maken en om kredietgevers ertoe aan te zetten de schulden van ondernemingen met een excessieve hefboom die weliswaar levensvatbaar zijn te verlichten. Versnelde infasering van een volledig operationeel centraal kredietregister voor alle categorieën kredietverleners en debiteurs.

      Gedaan te Brussel, 12 juli 2016.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         P. KAŽIMÍR

      (1)  PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.

      (2)  PB L 306 van 23.11.2011, blz. 25.

      (3)  PB C 96 van 11.3.2016, blz. 1.

      (4)  Verordening (EU) nr. 1303/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 houdende gemeenschappelijke bepalingen inzake het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds, het Cohesiefonds, het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling en het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij en algemene bepalingen inzake het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds, het Cohesiefonds en het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij, en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1083/2006 van de Raad (PB L 347 van 20.12.2013, blz. 320).

      (5)  Het structurele saldo zoals de Commissie dat op basis van de informatie in het convergentieprogramma heeft herberekend volgens de algemeen aanvaarde methode.

      (6)  Op grond van artikel 5, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1466/97.


				|

		52014DC0402

			Aanbeveling voor een AANBEVELING VAN DE RAAD over het nationale hervormingsprogramma 2014 van België en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma 2014 van België /* COM/2014/0402 final */

Aanbeveling voor een
AANBEVELING VAN DE RAAD
over het nationale hervormingsprogramma 2014
van België
en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma 2014 van België
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van
de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148, lid 4,
Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de
Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties
en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid[1], en met name artikel 5,
lid 2,
Gezien Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het
Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 betreffende de preventie en
correctie van macro-economische onevenwichtigheden[2], en met name artikel 6,
lid 1,
Gezien de aanbeveling van de Europese
Commissie[3],
Gezien de resoluties van het Europees
Parlement[4],
Gezien de conclusies van de Europese Raad,
Gezien het advies van het Comité voor de
werkgelegenheid,
Gezien het advies van het Economisch en
Financieel Comité,
Gezien het advies van het Comité voor sociale
bescherming,
Gezien het advies van het Comité voor de
economische politiek,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)
Op 26 maart 2010 heeft de Europese Raad zijn
goedkeuring gehecht aan het voorstel van de Commissie voor een nieuwe groei- en
werkgelegenheidsstrategie; deze Europa 2020-strategie moet voor een betere
coördinatie van het economisch beleid zorgen en spitst zich toe op de
sleutelgebieden waarop Europa's potentieel voor duurzame groei en
concurrentievermogen een krachtige impuls nodig heeft.
(2)
Op voorstel van de Commissie heeft de Raad op 13
juli 2010 een aanbeveling inzake de globale richtsnoeren voor het economisch
beleid van de lidstaten en de Unie (2010-2014) en op 21 oktober 2010 een
besluit betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de
lidstaten vastgesteld, die samen de "geïntegreerde richtsnoeren"
vormen. De lidstaten werd verzocht in hun nationaal economisch en
werkgelegenheidsbeleid met de geïntegreerde richtsnoeren rekening te houden.
(3)
Op 29 juni 2012 hebben de staatshoofden en
regeringsleiders van de lidstaten besloten tot een Pact voor groei en banen,
dat een samenhangend kader biedt voor actie op het niveau van de lidstaten, de
EU en de eurozone, waarbij alle mogelijke hefbomen, instrumenten en
beleidsvormen worden ingezet. Zij hebben bepaald welke maatregelen op het
niveau van de lidstaten moeten worden genomen, en met name verklaard
vastbesloten te zijn om de doelstellingen van de Europa 2020-strategie te
verwezenlijken en de landspecifieke aanbevelingen uit te voeren.
(4)
Op 9 juli 2013 heeft de Raad
een aanbeveling over het nationale hervormingsprogramma voor 2013 van België
vastgesteld en een advies over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van
België voor de periode 2012-2016 uitgebracht. In
overeenstemming met Verordening (EU) nr. 473/2013[5]
heeft de Commissie op 15 november 2013 haar advies over het
ontwerpbegrotingsplan van België voor 2014 gepresenteerd[6].
(5)
Op 13 november 2013 heeft de Commissie haar
goedkeuring gehecht aan de jaarlijkse groeianalyse[7] en daarmee de aanzet
gegeven tot het Europees semester 2014 voor coördinatie van het economisch
beleid. Op dezelfde dag heeft de Commissie op grond van Verordening (EU) nr. 1176/2011
het waarschuwingsmechanismeverslag[8]
aangenomen. Daarin werd België genoemd als een van de lidstaten die aan een
diepgaande evaluatie zouden worden onderworpen.
(6)
Op 20 december 2013 heeft de Europese Raad de
prioriteiten inzake financiële stabiliteit, begrotingsconsolidatie en
groeibevorderende maatregelen goedgekeurd. Hij benadrukte dat moet worden
gestreefd naar gedifferentieerde, groeivriendelijke begrotingsconsolidatie,
normalisering van de kredietverschaffing aan de economie, bevordering van groei
en concurrentievermogen, aanpakken van de werkloosheid en van de sociale
gevolgen van de crisis, en modernisering van de overheidsdiensten.
(7)
Op 5 maart 2014 heeft de Commissie de uitkomsten
gepubliceerd van de diepgaande evaluatie voor België[9] die zij op grond van
artikel 5 van Verordening (EU) nr. 1176/2011 betreffende de preventie en
correctie van macro-economische onevenwichtigheden heeft uitgevoerd. Op basis
van haar analyse concludeert de Commissie dat België nog steeds wordt
geconfronteerd met macro-economische onevenwichtigheden die in het oog moeten
worden gehouden en een beleidsoptreden vergen. In het bijzonder de
ontwikkelingen op het vlak van het externe concurrentievermogen voor goederen
vereisen onverminderd aandacht omdat een verdere verslechtering een bedreiging
vormt voor de macro-economische stabiliteit.
(8)
Op 30 april 2014 heeft België zijn nationale
hervormingsprogramma 2014 en zijn stabiliteitsprogramma 2014 ingediend. Om met
de onderlinge verbanden rekening te houden zijn beide programma's terzelfder
tijd geëvalueerd.
(9)
Doel van de in het stabiliteitsprogramma 2014
uitgestippelde begrotingsstrategie is uiterlijk in 2016 een structureel
begrotingsevenwicht te realiseren en het volgende jaar de
middellangetermijndoelstelling (MTD) te verwezenlijken. Het programma bevestigt
de eerdere middellangetermijndoelstelling van 0,75% van het bbp, die in lijn is
met de doelstellingen van het stabiliteits- en groeipact, maar de
verwezenlijking ervan wordt verschoven naar 2017, zijnde één jaar later dan de
doelstelling van het programma van vorig jaar. De geplande jaarlijkse
vooruitgang in de richting van de middellangetermijndoelstelling spoort met de
aanpassing die het stabiliteits- en groeipact voorschrijft. Volgens het
programma wordt de uitgavenbenchmark in grote lijnen gerespecteerd gedurende de
programmaperiode. De schuld ligt in 2013 met 101,5% boven de referentiewaarde
van 60% van het bbp en zou volgens het programma geleidelijk afnemen tot circa 93%
van het bbp in 2017. De programmadoelstellingen zijn in hun totaliteit in
overeenstemming met de vereisten van het stabiliteits- en groeipact. Het aan de
begrotingsprognoses van het programma ten grondslag liggende macro-economische
scenario, dat door een onafhankelijke instelling (het Federaal Planbureau) is
opgesteld, is aannemelijk. De groeivoorspellingen lopen gelijk met die van de
Commissie in de voorjaarsprognoses 2014. Het begrotingstraject is nog niet
onderbouwd met maatregelen. De voorjaarsprognoses van de Commissie laten geen
werkelijke structurele verbetering in 2014 zien en, in de gebruikelijke
hypothese van ongewijzigd beleid, een structurele verslechtering in 2015. Dit
brengt de verwezenlijking van de doelstellingen in gevaar en zou kunnen leiden
tot een significante afwijking van het aanpassingstraject in de richting van de
middellangetermijndoelstelling in de jaren 2014-2015. Bovendien zal België
volgens de voorjaarsprognoses van de Commissie zowel in 2014 als in 2015 niet
aan de schuldregel voldoen. In het licht van zijn evaluatie van het programma
en de voorjaarsprognoses van de Commissie overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1466/97
van de Raad, is de Raad van oordeel dat België in 2013 zijn overheidstekort
duurzaam heeft teruggebracht tot onder de 3% van het bbp, maar vanaf 2014
dreigt in aanzienlijke mate af te wijken van de vereisten van het preventieve gedeelte.
(10)
België heeft aanzienlijke vorderingen gemaakt met
het invoeren van meer structurele coördinatieregelingen. Eind 2013 is een
samenwerkingsakkoord inzake begrotingscoördinatie gesloten dat een regel
instelt dat de begroting structureel in evenwicht moet zijn (conform de
middellangetermijndoelstelling) op het niveau van de overheid als geheel, zoals
het begrotingsverdrag voorschrijft. Voorts formaliseert het de in de praktijk
tot stand gekomen coördinatie door i) het intergouvernementeel raadgevend comité
een officiële rol te geven in het proces en ii) de adviserende rol van de Hoge
Raad voor Financiën meer expliciet te maken. Daarnaast versterkt het akkoord de
toezichthoudende rol van de Hoge Raad door uitdrukkelijk te voorzien in een
correctiemechanisme wanneer significant van de overeengekomen doelstellingen
wordt afgeweken. Het zou kunnen dat er nadere afspraken moeten worden gemaakt
om de doelstellingen na 2014 bindend te maken.
(11)
Niettegenstaande België er recentelijk in is
geslaagd de toename van de schuldquote om te buigen, is een schuldenlast van de
overheid van 101,5% van het bbp hoog te noemen en zijn er aanzienlijke latente
verplichtingen en toekomstige pensioenverplichtingen. Om deze na te komen
zonder afbreuk te doen aan de hoge levensstandaard, moet de ontwikkeling van de
kosten voor de begroting onder controle worden gehouden, moeten de
participatie- en werkgelegenheidsgraad worden verhoogd en moet de
internationale concurrentiepositie worden verbeterd. Op elk van deze gebieden
dienen zich voor België belangrijke uitdagingen aan. Alhoewel België stappen in
de goede richting heeft gezet die de komende jaren effect zullen sorteren, zal
een ambitieuzere aanpak vereist zijn, te meer daar er ook bij de
handelspartners hervormingen worden doorgevoerd.
(12)
De totale belastingdruk in België is één van de
hoogste in de EU en treft in sterke mate de factor arbeid, waardoor ook de
loonwig tot de hoogste in de EU behoort. Sommige kenmerken van het
belastingsysteem hebben schadelijke ecologische gevolgen, zoals de fiscale
behandeling van bedrijfswagens. Er zijn gerichte maatregelen genomen om de
arbeidskosten voor specifieke groepen te verlagen en de kloof tussen bruto- en
nettolonen onderaan het loonspectrum te verkleinen. Er heeft zich evenwel geen
significante verschuiving van de belastingdruk naar minder groei-onvriendelijke
belastinggrondslagen voltrokken. De eerste denkoefeningen zijn gehouden over
een grootschalige fiscale hervorming die de houdbaarheid van de
overheidsfinanciën mee moet helpen verwezenlijken, het concurrentievermogen en
de groei van de werkgelegenheid ondersteunt en milieuvriendelijk is. Een
dergelijke hervorming zou het verlichten van de belastingdruk op arbeid moeten
behelzen, naast het vereenvoudigen van het systeem als geheel, het efficiënter
maken van de btw, het verruimen van de belastinggrondslagen, het verminderen
van het aantal aftrekmogelijkheden, het dichten van achterpoortjes in de
wetgeving en het laten uitdoven van subsidies met schadelijke milieugevolgen.
(13)
De verwachte impact van de vergrijzing is voor
België bijzonder hoog, waarbij de voorspelling is dat de gerelateerde kosten
met meer dan 8% van het bbp zullen stijgen tussen 2010 en 2060, met name voor
pensioenen en langdurige zorg. De onlangs begonnen hervorming van de sociale
zekerheid voor ouderen zou een gunstig effect moeten hebben op hun
indienstneming/-houding. Gelet op de omvang van de uitdaging zijn echter extra
inspanningen nodig om een en ander budgettair houdbaar te maken. Daarbij moet
rekening worden gehouden met de noodzaak om de socialezekerheidsstelsels voor
ouderen op peil te houden. Er zijn maatregelen vereist om de wettelijke
pensioenleeftijd aan de ontwikkeling van de levensverwachting te koppelen, om
de kloof tussen de werkelijke en de wettelijke pensioenleeftijd te verkleinen
en de langdurige zorg kostenefficiënter te maken.
(14)
In België wordt het arbeidspotentieel chronisch
onderbenut. De activiteitsgraad en de werkgelegenheidsgraad liggen onder het
EU-gemiddelde en stagneren, terwijl de langdurige werkloosheid als percentage
van de totale werkloosheid hoog blijft. De zeer brede loonwig zorgt in
combinatie met het stelsel van werkloosheidsuitkeringen voor krachtige
werkloosheids- en inactiviteitsvallen voor de meeste categorieën van de
beroepsbevolking. Niettegenstaande er maatregelen zijn genomen om de
werkloosheidsvallen voor de laagste lonen te verkleinen, is de val voor de
meeste andere categorieën groter geworden en blijven de inactiviteitsvallen
hardnekkig. Door de hoog blijvende arbeidskosten wordt gewoonlijk een
aanwervingspolitiek gehanteerd die risico's schuwt en nadelig is voor outsiders
zoals jongeren, laaggeschoolden en personen met een migratieachtergrond, van
wie de participatiegraad, zoals die van oudere werknemers, ver onder het
EU-gemiddelde ligt. De krachtige bescherming van insiders, die inhoudt dat wie
van baan verandert bepaalde rechten (bv. vertrekvergoeding, mogelijkheid tot
vervroegd pensioen, anciënniteitsbonussen) verliest, remt de beroepsmobiliteit
binnen en tussen de sectoren af. Een dergelijke inertie maakt actief
arbeidsmarktbeleid in België betrekkelijk ondoeltreffend en leidt tot een
situatie waarin in sommige sectoren en gebieden tekorten aan bepaalde
vaardigheden groei in de weg staan en er tegelijkertijd in andere gebieden aanhoudend
hoge werkloosheid heerst. De werkloosheid onder jongeren is het voorbije jaar
beduidend toegenomen, al zijn er grote verschillen tussen de gewesten en
groepen. Het aanpakken van het structurele probleem van
discrepanties tussen aangeboden en gevraagde vaardigheden zal gepaard moeten
gaan met de bestrijding van het nijpende probleem van vroegtijdig
schoolverlaten en jongeren die het onderwijs verlaten zonder kwalificaties. De zesde staatshervorming opent perspectieven om het
werkgelegenheidsbeleid doelgerichter en efficiënter te maken op voorwaarde dat
de samenwerking tussen het federale en het regionale niveau wordt
geoptimaliseerd.
(15)
De competitiviteit van België blijft achteruitgaan,
ook wat de niet-kostenaspecten betreft. Met name het vermogen van de
industriële activiteiten om internationaal te concurreren verzwakt, wat zich
weerspiegelt in krimpende marges en verlies van arbeidsplaatsen. België maakt
van oudsher gebruik van loonindexering om de koopkracht op peil te houden. Het
doorschieten van de totale loonstijging is in voorkomende gevallen echter te
laat en onvoldoende gecorrigeerd. Bovendien staat de centrale loonnorm soms in
de weg aan het adequaat in aanmerking nemen van sectorale ontwikkelingen van de
productiviteit en lokale arbeidsmarktomstandigheden. Daardoor zijn de lonen
sneller gestegen dan de productiviteit, met verlies van arbeidsplaatsen en
concurrentievermogen tot gevolg. België zou, in overleg met de sociale partners
en conform de nationale praktijken, zijn loonvormingsmechanisme zo moeten
hervormen dat grotere sectorale loondifferentiatie en een betere aansluiting
van de lonen op de productiviteitsontwikkelingen mogelijk zijn. De
detailhandelsprijzen blijven hoger dan in de buurlanden, terwijl beperkingen op
professionele diensten de ontwikkeling van innovatieve bedrijfsmodellen in de
weg staan en investeringen hinderen. De
distributietarieven voor elektriciteit behoren nog altijd tot de hoogste in
Europa en de geplande regionalisering zorgt voor onzekerheid omtrent de
toekomstige ontwikkeling van de distributiekosten voor eindgebruikers aangezien
het momenteel bevroren tarief de stijgende kosten van de distributeurs niet
dekt. Als België de hoge lonen wil handhaven en terzelfder
tijd nieuwe werkgelegenheid wil scheppen, zal het meer dan thans het geval is
geavanceerde goederen met meer toegevoegde waarde moeten produceren en verkopen
op de wereldmarkten. Er zijn te weinig snelgroeiende Belgische ondernemingen in
innovatiesectoren. De innovatiesteunregelingen worden als ingewikkeld en zeer
versnipperd ervaren. Waar activiteiten die een hoge toegevoegde waarde hebben
wel van de grond komen, wordt hun ontwikkeling vaak gehinderd door een tekort
aan voldoende gekwalificeerde arbeidskrachten.
(16)
De verwachting is dat België zijn doelstelling van 15%
minder emissies van broeikasgassen in sectoren die niet onder het
EU-emissiehandelssysteem vallen tegen 2020, niet zal halen. De initiatieven die
worden genomen, lijken samenhang en richting te missen en het blijft
onduidelijk wat het gecombineerde effect zal zijn van maatregelen om de
emissies, in het bijzonder van de vervoerssector en gebouwen, terug te dringen.
De verlaging van de btw op elektriciteit zou de inspanningen op dat gebied
verder kunnen ondermijnen. De onderhandelingen over een samenwerkings- en
lastenverdelingsakkoord tussen de federale staat en de gewesten hebben geen
duidelijke spreiding van de inspanningen opgeleverd. Het dichtslibben van de
wegen is in vergelijking met vele andere landen een zware last voor de
Belgische economie. De ernst van het probleem vereist een integrale
beleidsrespons waarbij wordt gekeken naar het potentieel van congestieheffingen
gekoppeld aan bepaalde tijdstippen, de gunstige fiscale behandeling van het
privégebruik van bedrijfswagens en brandstofkaarten wordt herzien en de
efficiëntie van het openbaar vervoer wordt verhoogd.
(17)
In de context van het Europees semester heeft de
Commissie een brede analyse van het economische beleid van België verricht. Zij
heeft zowel het stabiliteitsprogramma als het nationale hervormingsprogramma
doorgelicht. Daarbij heeft zij niet alleen gekeken naar de relevantie ervan
voor een houdbaar budgettair en sociaaleconomisch beleid in België, maar is zij
ook nagegaan of de EU-regels en -richtsnoeren in acht zijn genomen, gezien de noodzaak
de algemene economische governance van de Unie te versterken door middel van
een EU-inbreng in toekomstige nationale besluiten. Haar aanbevelingen in het
kader van het Europees semester worden in de onderstaande aanbevelingen 1 tot
en met 6 weergegeven.
(18)
In het licht van deze beoordeling heeft de Raad het
stabiliteitsprogramma van België onderzocht. Zijn advies[10] daarover is met name
in de onderstaande aanbeveling 1 weergegeven.
(19)
In het licht van de diepgaande evaluatie van de
Commissie en deze beoordeling heeft de Raad het nationale hervormingsprogramma
en het stabiliteitsprogramma van België onderzocht. Zijn aanbevelingen op grond
van artikel 6 van Verordening (EU) nr. 1176/2011 zijn in de onderstaande
aanbevelingen 2, 4 en 5 weergegeven.
(20)
In de context van het Europees semester heeft de
Commissie tevens een analyse van het economisch beleid van de eurozone als
geheel verricht. Op basis hiervan heeft de Raad specifieke aanbevelingen
gericht tot de lidstaten die de euro als munt hebben. België dient er ook op
toe te zien dat aan deze aanbevelingen volledig en tijdig uitvoering wordt
gegeven,
BEVEELT AAN dat België in de periode 2014-2015
actie zou moeten ondernemen om:
1.           Na
het corrigeren van het buitensporige tekort, krachtigere begrotingsmaatregelen
voor 2014 te nemen gelet op het zich aftekenende verschil van 0,5% van het bbp op
basis van de voorjaarsprognose 2014 van de Commissie die wijst op het gevaar
van aanzienlijke afwijking ten opzichte van de stabiliteits- en
groeipactverplichtingen. In 2015 de begrotingsstrategie die de vereiste
aanpassing van 0,6% van het bbp in de richting van de
middellangetermijndoelstelling moet waarborgen, waarmee ook aan de schuldregel
zou worden voldaan, aanzienlijk te versterken. Daarna, totdat de
middellangetermijndoelstelling is verwezenlijkt, de voorgenomen jaarlijkse
structurele aanpassing in de richting van de middellangetermijndoelstelling
voort te zetten, overeenkomstig het vereiste van een jaarlijkse structurele
aanpassing van ten minste 0,5% van het bbp, en een grotere aanpassing te
realiseren als de economische omstandigheden meezitten of zulks nodig is om aan
de schuldregel te voldoen, teneinde de hoge schuldquote van de overheid op een
duurzaam neerwaarts traject te brengen. Te zorgen voor een evenwichtige bijdrage
van alle bestuursniveaus aan het nakomen van de begrotingsregels, met inbegrip
van de regel inzake structureel begrotingsevenwicht, door middel van een
bindend instrument waarvan een uitdrukkelijke uitsplitsing van de
doelstellingen in een planningperspectief op middellange termijn deel uitmaakt.
2.           Het belastingsysteem in zijn
geheel evenwichtiger en billijker te maken en in te zetten op een grootschalige
fiscale hervorming die gericht is op het verlichten van de belastingdruk op
arbeid, het vereenvoudigen van het systeem als geheel, het efficiënter maken
van de btw, het verruimen van de belastinggrondslagen, het verminderen van het
aantal aftrekmogelijkheden, het dichten van achterpoortjes en het laten
uitdoven van subsidies met schadelijke milieugevolgen.
3.           De toekomstige stijging van
de overheidsuitgaven in verband met de vergrijzing, met name voor pensioenen en
langdurige zorg, te beheersen door meer inspanningen te leveren om de kloof
tussen de werkelijke en de wettelijke pensioenleeftijd te verkleinen, de
mogelijkheden om vroeger met pensioen te gaan vervroegd af te bouwen, actief
ouder worden te bevorderen, de wettelijke pensioenleeftijd en de duur van de
loopbaan aan te passen aan de ontwikkeling van de levensverwachting, en de
langdurige zorg kostenefficiënter te maken.
4.           De arbeidsmarktparticipatie
te verhogen, met name door de negatieve financiële prikkels om te gaan werken
te beperken, de toegang tot de arbeidsmarkt te bevorderen voor outsiders zoals
jongeren en personen met een migratieachtergrond, de beroepsmobiliteit te
vergroten, en discrepanties tussen aangeboden en gevraagde vaardigheden en het
probleem van vroegtijdig schoolverlaten aan te pakken. Overal in het land de
partnerschappen tussen de overheid, openbare arbeidsbemiddelingsdiensten en
onderwijsinstellingen te versterken om in een vroeg stadium gepersonaliseerde
bijstand aan jongeren te verlenen.
5.           Het concurrentievermogen te
herstellen door de hervorming van het loonvormingsmechanisme, met inbegrip van
de loonindexering, voort te zetten in overleg met de sociale partners en
conform de nationale praktijken, om ervoor te zorgen dat de loonevolutie
aansluit bij de productiviteitsontwikkelingen op sectoraal en/of bedrijfsniveau
en bij de economische toestand, en voorziet in daadwerkelijke automatische
correcties waar zulks nodig is; door de mededinging te versterken in de
detailhandelssectoren, excessieve beperkingen op het verlenen van diensten, met
inbegrip van professionele diensten, te elimineren en het gevaar van verdere
stijgingen van de energiedistributiekosten in te dijken; door innovatie te
stimuleren via geharmoniseerde steunregelingen en minder administratieve
barrières; en door een gecoördineerd onderwijs- en opleidingsbeleid te voeren
dat de hardnekkige discrepanties tussen aangeboden en gevraagde vaardigheden en
de regionale verschillen inzake vroegtijdig schoolverlaten aanpakt.
6.           Het
nodige te doen om de 2020-doelstellingen voor het terugdringen van de emissies
van broeikasgassen van niet-ETS-activiteiten, in het bijzonder van gebouwen en
het vervoer, te halen. Erop toe te zien dat de bijdrage die van het vervoer
moet komen, aansluit bij de doelstelling om de verkeerscongestie te
verminderen. Duidelijke afspraken te maken over de verdeling van de
inspanningen en lasten tussen de federale en de regionale entiteiten.
Gedaan te Brussel,
                                                                       Voor
de Raad
                                                                       De
voorzitter
[1]               PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.
[2]               PB L 306 van 23.11.2011, blz. 25.
[3]               COM(2014) 402 final.
[4]               P7_TA(2014)0128 en P7_TA(2014)0129.
[5]               PB L 140 van 27.5.2013, blz. 11.
[6]               COM(2013) 8000 final.
[7]               COM(2013) 800 final.
[8]               COM(2013) 790 final.
[9]               SWD(2014) 75 final.
[10]             Uit hoofde van artikel 5, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1466/97.


Belangrijke juridische mededeling

|

52006SC0107

Aanbeveling voor een advies van de Raad overeenkomstig artikel 5, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Oostenrijk, 2005 2008  /* SEC/2006/0107 def. */

		NLBrussel, 1.2.2006SEC(2006) 107 definitiefAanbeveling voor eenADVIES VAN DE RAADovereenkomstig artikel 5, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Oostenrijk, 2005-2008(door de Commissie ingediend)TOELICHTINGAchtergrondHet stabiliteits- en groeipact, dat op 1 juli 1998 in werking is getreden, gaat uit van gezonde openbare financiën als middel ter versterking van de voorwaarden voor prijsstabiliteit en voor een sterke en duurzame groei die bevorderlijk is voor de werkgelegenheidschepping. In 2005 is het pact voor de eerste maal gewijzigd. Het heeft weliswaar zijn nut bewezen bij het verankeren van begrotingsdiscipline, maar er werd een hervorming van het pact nodig geacht om de doeltreffendheid en de economische onderbouwing ervan te versterken en tevens de houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn te waarborgen.In Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid [1], die deel uitmaakt van het pact, is bepaald dat de lidstaten stabiliteits- of convergentieprogramma's en jaarlijkse actualiseringen daarvan aan de Raad en de Commissie moeten voorleggen (de lidstaten die de eenheidsmunt reeds hebben aangenomen, moeten (geactualiseerde) stabiliteitsprogramma's indienen en de lidstaten die de eenheidsmunt nog niet hebben aangenomen, moeten (geactualiseerde) convergentieprogramma's indienen). Het eerste stabiliteitsprogramma van Oostenrijk is in november 1998 ingediend. Overeenkomstig de verordening bracht de Raad op basis van een aanbeveling van de Commissie en na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité op 18 januari 1999 hierover advies uit. Geactualiseerde stabiliteits- en convergentieprogramma's worden volgens dezelfde procedure door de Commissie beoordeeld en door bovengenoemd Comité onderzocht, terwijl ook de Raad over de mogelijkheid beschikt deze programma's te evalueren.In de programma's moeten de lidstaten aangeven wat hun middellangetermijndoelstelling voor de begrotingssituatie is, met welke beleidsmaatregelen zij deze doelstelling willen verwezenlijken en daaraan willen vasthouden, en welke economische veronderstellingen eraan ten grondslag liggen. Volgens het gewijzigde pact moet de middellangetermijndoelstelling voor individuele lidstaten worden gedifferentieerd teneinde rekening te houden met de economische en budgettaire heterogeniteit in de Unie, alsook met het begrotingsrisico voor de houdbaarheid van de openbare financiën. Andere elementen van de hervorming zijn dat moet worden gestreefd naar een meer symmetrische aanpak van het begrotingsbeleid gedurende de gehele cyclus door een sterkere begrotingsdiscipline in economisch goede tijden, terwijl "grote structurele hervormingen" met een verifieerbare positieve invloed op de houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn in aanmerking moeten worden genomen bij het toestaan van een tijdelijke afwijking van de middellangetermijndoelstelling of van het aanpassingstraject met het oog op het bereiken van deze doelstelling.Rekening houdend met de najaarsprognoses 2005 van haar diensten, de gedragscode [2], de algemeen aanvaarde methode voor de schatting van de potentiële productie en de conjunctuurgezuiverde saldi, alsmede met de globale richtsnoeren voor het economisch beleid die zijn vervat in de geïntegreerde richtsnoeren voor de periode 2005-2008, heeft de Commissie het onlangs ingediende geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Oostenrijk onderzocht en, op basis van de onderstaande evaluatie, een aanbeveling voor een advies van de Raad aangenomen.Evaluatie(1) Op 30 november 2005 heeft Oostenrijk de meest recente actualisering van zijn stabiliteitsprogramma ingediend, welke betrekking heeft op de periode 2005-2008. Het programma is grotendeels in overeenstemming met de in de nieuwe gedragscode [3] vastgelegde modelstructuur en de gegevensvereisten voor stabiliteits- en convergentieprogramma's.(2) In zijn advies van 18 januari 2005 over de vorige actualisering van het stabiliteitsprogramma met betrekking tot de periode 2004-2008 verzocht de Raad Oostenrijk om het zwaartepunt van de totale begrotingsconsolidatie in sterkere mate bij de eerste programmajaren te leggen. Daarnaast diende Oostenrijk meer in detail de specifieke maatregelen aan te geven waarmee in de laatste twee jaren van het programma een aanzienlijke begrotingsconsolidatie zou kunnen worden bereikt.(3) In de afgelopen tien jaar is de Oostenrijkse economie in reële termen gemiddeld met 2,2% per jaar gegroeid, hetgeen overeenkomt met het groeipercentage voor de eurozone als geheel. Hoewel de schepping van werkgelegenheid iets achterbleef bij die in de eurozone, heeft Oostenrijk nog steeds een van de laagste werkloosheidspercentages van de gehele EU. In 2001 en 2002 realiseerde het land een begrotingssituatie die "vrijwel in evenwicht was of een overschot vertoonde". De recente ontwikkelingen wijzen evenwel uit dat er opnieuw sprake is van een tekortsituatie (1,2% van het BBP in 2003 en 1% in 2004).(4) Volgens het geactualiseerde programma zal de reële BBP-groei toenemen van een jaarlijks percentage van 1¾% in 2005 en 2006 tot 2½% in 2008. Dat het groeitempo in 2005 en 2006 lager is dan verwacht, met een grotere negatieve output gap als gevolg, kan worden toegeschreven aan een minder krachtige internationale handel en hogere olieprijzen. Verwacht wordt dat de economische activiteit in de laatste jaren van het programma weer zal aantrekken dankzij een toename van de investeringen en de particuliere consumptie. Zowel het scenario voor de korte termijn als dat voor de middellange termijn is op aannemelijke groeiprognoses gebaseerd. De verwachte werkgelegenheidsstijging lijkt evenwel aan de optimistische kant. De inflatie daalt van 2,3% in 2005 tot 1,5% in 2008, wat een realistische aanname lijkt.(5) Volgens de voorlopige resultaten bedroeg het overheidstekort in 2005 1,7% van het BBP, 0,2 procentpunt lager dan in het geactualiseerde programma was gepland en 0,1 procentpunt lager dan door de diensten van de Commissie was voorspeld. Dat het resultaat beter was dan verwacht was te danken aan het feit dat de ontwikkelingen aan de ontvangstenzijde, ondanks aanzienlijke belastingverlagingen, gunstiger uitpakten dan was voorzien. Ook de uitgaven overtroffen de prognoses, doch met een kleinere marge.(6) De begrotingsstrategie wordt in het programma als "drieledig" omschreven. Ten eerste is zij gericht op een evenwichtige begroting gedurende de economische cyclus. Ten tweede wordt een verlaging van de belastingdruk voorzien tot 40% van het BBP in 2010. Ten derde beoogt zij een verhoging van de potentiële groei door het bevorderen van investeringen in onderzoek, onderwijs en infrastructuur. Volgens het geactualiseerde programma zal het overheidstekort dalen van 1,9% van het BBP in 2005 tot 0% in 2008. De begrotingsaanpassing in de richting van een evenwichtige begroting vindt vooral in de laatste jaren van het programma plaats, waarbij voor 2006 slechts een zeer geringe verbetering is voorzien, gevolgd door twee relatief grotere stappen. Het primaire overschot zal een vergelijkbare ontwikkeling doormaken. Verwacht wordt dat dit zal toenemen van 1,1% van het BBP in 2005 tot 2,7% aan het einde van de programmaperiode. Aangezien de ontvangsten in de periode 2005-2008 naar verwachting met 0,9 procentpunt van het BBP zullen dalen, moet de geplande consolidatie worden bereikt via een beperking van de uitgaven, waarbij een terugdringing van de uitgavenquote met 2,8 procentpunten is voorgenomen. De besnoeiingen aan de uitgavenzijde gelden voornamelijk de categorieën "overige primaire uitgaven" en "sociale overdrachten". De nieuwe actualisering bevestigt in grote lijnen de voorgenomen aanpassing ten opzichte van het vorige programma, hoewel het macro-economische scenario minder gunstig is.(7) Het structureel saldo (d.w.z. het conjunctuurgezuiverde begrotingssaldo ongerekend eenmalige en tijdelijke maatregelen) zal waarschijnlijk met circa een half procentpunt van het BBP per jaar verbeteren tegen de achtergrond van een negatieve output gap gedurende de programmaperiode. De middellangetermijndoelstelling voor de structurele begrotingssituatie als bedoeld in het stabiliteits- en groeipact bedraagt 0% van het BBP, een streefcijfer dat tegen 2008 zou moeten worden bereikt. Aangezien deze middellangetermijndoelstelling van het programma ambitieuzer is dan de minimumbenchmark (geraamd op een tekort van circa 1½% van het BBP), mag worden aangenomen dat de verwezenlijking ervan een veiligheidsmarge tegen het ontstaan van een buitensporig tekort zal bieden. De middellangetermijndoelstelling kan als passend worden aangemerkt, aangezien zij binnen de marge ligt die in het stabiliteits- en groeipact en in de gedragscode is vastgesteld voor de lidstaten die tot de eurozone en tot WKM II behoren, en ambitieuzer is dan in het licht van de schuldquote en de gemiddelde potentiële productiegroei op lange termijn noodzakelijk is.(8) Het begrotingstraject dat in de actualisering wordt gepresenteerd lijkt voor 2005 en 2006, voor welke jaren het gebaseerd is op bestaande wetgevingsmaatregelen en met name belastingverlagingen, realistisch. De consolidatie in 2007 en 2008 lijkt evenwel niet geheel gewaarborgd door de beleidsmaatregelen die in de actualisering worden besproken. Bovendien berust de geloofwaardigheid van de geplande verbetering grotendeels op de doeltreffendheid van het Oostenrijkse nationale stabiliteitspact. De ervaring die tot dusverre met dit pact is opgedaan biedt weinig zekerheid over de naleving van de doelstellingen. De implementatie van de voorgenomen uitgavendoelstellingen blijft het grootste risico voor de begrotingsstrategie vormen, zoals ook al in de beoordelingen van eerdere actualiseringen is aangegeven.(9) In het licht van bovenstaande risicobeoordeling is het niet uitgesloten dat de in het programma uitgestippelde begrotingsstrategie niet volstaat om de middellange termijndoelstelling van het programma tegen 2008 te verwezenlijken. Zoals echter hierboven reeds is opgemerkt, is de middellangetermijndoelstelling van het programma ambitieuzer dan het stabiliteits- en groeipact voorschrijft en lijkt de in het programma geschetste begrotingsstrategie te volstaan om gedurende de gehele programmaperiode een structurele begrotingssituatie te bewerkstelligen die in het kader van het pact als passend kan worden aangemerkt. De begrotingsstrategie van het programma verschaft bovendien een veiligheidsmarge die ruim genoeg is om te voorkomen dat het tekort bij normale macro-economische fluctuaties de drempel van 3% van het BBP overschrijdt. Het aanpassingstempo in de richting van de middellangetermijndoelstelling van het programma is volledig in overeenstemming met het stabiliteits- en groeipact, waarin wordt bepaald dat voor de lidstaten die tot de eurozone en WKM II behoren, de jaarlijkse verbetering van het structureel saldo 0,5% van het BBP als benchmark moet bedragen en dat in economisch goede tijden een grotere aanpassing wordt nagestreefd terwijl in economisch slechte tijden een geringere aanpassing toelaatbaar is. Hoewel deze aanpassing volgens de diensten van de Commissie waarschijnlijk trager zal verlopen dan in het programma is voorzien, zou zij niettemin in overeenstemming zijn met de verplichtingen die door het pact worden opgelegd aangezien er gedurende de gehele programmaperiode sprake is van een negatieve output gap.(10) De schuldquote wordt voor 2005 geraamd op 63,4% van het BBP, nipt boven de referentiewaarde van het Verdrag van 60% van het BBP. Verwacht wordt dat de schuldquote gedurende de programmaperiode met 3,9 procentpunten zal afnemen en daarmee tot onder de referentiewaarde zal dalen. De bijdrage van het primaire saldo zal gedurende de programmaperiode sterk toenemen, terwijl de impact van rentebetalingen en de nominale BBP-groei waarschijnlijk grotendeels ongewijzigd zal blijven. De risico's voor de verwachte ontwikkeling van de schuldquote lijken over het algemeen in evenwicht te zijn. Enerzijds zouden tegenvallende tekorten het aanpassingstraject van het programma in gevaar kunnen brengen. Anderzijds wordt het privatiseringspotentieel in Oostenrijk in de actualisering buiten beschouwing gelaten. Gezien deze risicobeoordeling lijkt de schuldquote in voldoende mate af te nemen in de richting van de referentiewaarde.(11) Ten aanzien van de houdbaarheid van de openbare financiën lijkt Oostenrijk een gering risico te lopen wat de verwachte budgettaire lasten van de vergrijzing betreft. De schuld, die thans meer dan 60% van het BBP bedraagt, zal waarschijnlijk worden teruggedrongen en tot 2050 onder de referentiewaarde blijven mits de voorgenomen begrotingsconsolidatie ten uitvoer wordt gelegd. De recente pensioenhervorming in Oostenrijk zal er waarschijnlijk in belangrijke mate toe bijdragen dat toekomstige verhogingen van de openbare uitgaven in de hand worden gehouden. Het structurele tekort van de overheid zou, indien het niet wordt gecorrigeerd, een risico kunnen opleveren voor de houdbaarheid van de openbare financiën. Het is derhalve van het grootste belang dat de voorgenomen consolidatie van de openbare financiën op middellange termijn ten uitvoer wordt gelegd om de risico's voor de houdbaarheid van de openbare financiën tegen te gaan.(12) De voorgenomen maatregelen op het gebied van de openbare financiën zijn over het algemeen in overeenstemming met de globale richtsnoeren voor het economisch beleid als vervat in de geïntegreerde richtsnoeren voor de periode 2005-2008. De maatregelen stroken met name met de richtsnoeren waarin wordt aanbevolen de economische en budgettaire duurzaamheid te waarborgen en een doeltreffende toewijzing van middelen, gericht op een verbetering van de groei en de werkgelegenheid, te bevorderen. Het risico van tegenvallende budgettaire ontwikkelingen in de toekomst zou het bereiken van de middellangetermijndoelstelling kunnen bemoeilijken.(13) In het nationale hervormingsprogramma van Oostenrijk dat op 19 oktober 2005 werd ingediend in het kader van de hernieuwde Lissabon-strategie voor groei en werkgelegenheid, wordt de totstandbrenging van houdbare openbare financiën als een van de voornaamste uitdagingen voor Oostenrijk beschouwd. Er worden evenwel geen maatregelen beschreven waarmee deze uitdaging het hoofd moet worden geboden. In dat opzicht is het stabiliteitsprogramma uitvoeriger; het bevat informatie over een aantal van de maatregelen die moeten bijdragen tot de consolidatie van de openbare financiën. De budgettaire gevolgen van de maatregelen op micro-economisch gebied en met betrekking tot de werkgelegenheid die in het nationale hervormingsprogramma worden geschetst, worden in grote lijnen in de begrotingsprognoses van het stabiliteitsprogramma weergegeven. Het stabiliteitsprogramma bevat maatregelen om de doeltreffendheid van het openbaar bestuur en de gezondheidszorg te verbeteren. Naast deze maatregelen worden voorstellen gedaan om wijzigingen aan te brengen in de institutionele aspecten van de openbare financiën, en wel in de vorm van twee uitvoerige hervormingen van de Oostenrijkse wetgeving inzake de begrotingsprocedure; deze hervormingen betreffen de invoering van een begrotingskader op middellange termijn vanaf 2007 en de overschakeling, vanaf 2011, van een op input gebaseerde begroting op een op doelstellingen gerichte begroting. Deze maatregelen stroken met de in het nationale hervormingsprogramma aangegeven prioriteiten.Gezien deze evaluatie kan de ambitieuze structurele aanpassing die voor de programmaperiode is voorgenomen, worden toegejuicht. Oostenrijk zal evenwel moeten waarborgen dat de middellangetermijndoelstelling van het programma aan het einde van de in de actualisering genoemde periode wordt bereikt door nadere maatregelen vast te stellen en ten uitvoer te leggen die de voor de twee laatste programmajaren geplande begrotingsconsolidatie ondersteunen.Aanbeveling voor eenADVIES VAN DE RAADovereenkomstig artikel 5, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Oostenrijk, 2005-2008DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid [4], en met name op artikel 5, lid 3,Gezien de aanbeveling van de Commissie,Na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité,BRENGT HET VOLGENDE ADVIES UIT:(1) In de afgelopen tien jaar is de Oostenrijkse economie in reële termen gemiddeld met 2,2% per jaar gegroeid, hetgeen overeenkomt met het groeipercentage voor de eurozone als geheel. Hoewel de werkgelegenheidschepping minder dynamisch was dan in de eurozone heeft Oostenrijk nog steeds een van de laagste werkloosheidspercentages van de gehele EU. In 2001 en 2002 realiseerde het land een begrotingssituatie die "vrijwel in evenwicht was of een overschot vertoonde". De recente ontwikkelingen wijzen evenwel uit dat er opnieuw sprake is van een tekortsituatie (1,2% van het BBP in 2003 en 1% in 2004).(2) In zijn advies van 18 januari 2005 over de vorige actualisering van het stabiliteitsprogramma voor de periode 2004-2008 verzocht de Raad Oostenrijk om het zwaartepunt van de totale begrotingsconsolidatie in sterkere mate bij de eerste programmajaren te leggen. Daarnaast diende Oostenrijk meer in detail de specifieke maatregelen aan te geven waarmee in de laatste twee jaren van het programma een aanzienlijke begrotingsconsolidatie zou kunnen worden bereikt.(3) Volgens de voorlopige resultaten bedroeg het overheidstekort in 2005 1,7% van het BBP, 0,2 procentpunt lager dan in het geactualiseerde programma was gepland en 0,1 procentpunt lager dan door de diensten van de Commissie was voorspeld. Dat het resultaat beter was dan verwacht was te danken aan het feit dat de ontwikkelingen aan de ontvangstenzijde, ondanks aanzienlijke belastingverlagingen, gunstiger uitpakten dan was voorzien. Ook de uitgaven overtroffen de prognoses, doch met een kleinere marge.(4) Op [14 februari 2006] heeft de Raad het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Oostenrijk met betrekking tot de periode 2005-2008 behandeld. Het programma is grotendeels in overeenstemming met de in de nieuwe gedragscode [5] vastgelegde modelstructuur en de gegevensvereisten voor stabiliteits- en convergentieprogramma's.(5) Volgens het geactualiseerde programma zal de reële BBP-groei toenemen van een jaarlijks percentage van 1¾% in 2005 en 2006 tot 2½% in 2008. Dat het groeitempo in 2005 en 2006 lager is dan verwacht, met een grotere negatieve output gap als gevolg, kan worden toegeschreven aan een minder krachtige internationale handel en hogere olieprijzen. Verwacht wordt dat de economische activiteit in de laatste jaren van het programma weer zal aantrekken dankzij een toename van de investeringen en de particuliere consumptie. Zowel het scenario voor de korte termijn als voor de middellange termijn is op aannemelijke groeiprognoses gebaseerd. De verwachte werkgelegenheidsstijging lijkt evenwel aan de optimistische kant. De inflatie daalt van 2,3% in 2005 tot 1,5% in 2008, wat een realistische aanname lijkt.(6) De begrotingsstrategie wordt in het programma als "drieledig" omschreven. Ten eerste is zij gericht op een evenwichtige begroting gedurende de economische cyclus. Ten tweede wordt een verlaging van de belastingdruk voorzien tot 40% van het BBP in 2010. Ten derde beoogt zij een verhoging van de potentiële groei door het bevorderen van investeringen in onderzoek, onderwijs en infrastructuur. Volgens het geactualiseerde programma zal het overheidstekort dalen van 1,9% van het BBP in 2005 tot 0% in 2008. De begrotingsaanpassing in de richting van een evenwichtige begroting vindt vooral in de laatste jaren van het programma plaats, waarbij voor 2006 slechts een zeer geringe verbetering is voorzien, gevolgd door twee relatief grotere stappen. Het primaire overschot zal een vergelijkbare ontwikkeling doormaken. Verwacht wordt dat dit zal toenemen van 1,1% van het BBP in 2005 tot 2,7% aan het einde van de programmaperiode. Aangezien de ontvangsten in de periode 2005-2008 naar verwachting met 0,9 procentpunt van het BBP zullen dalen, moet de geplande consolidatie worden bereikt via een beperking van de uitgaven, waarbij een terugdringing van de uitgavenquote met 2,8 procentpunten is voorgenomen. De besnoeiingen aan de uitgavenzijde gelden voornamelijk de categorieën "overige primaire uitgaven" en "sociale overdrachten". De nieuwe actualisering bevestigt in grote lijnen de voorgenomen aanpassing ten opzichte van het vorige programma, hoewel het macro-economische scenario minder gunstig is.(7) Het structureel saldo (d.w.z. het conjunctuurgezuiverde begrotingssaldo ongerekend eenmalige en tijdelijke maatregelen) zal waarschijnlijk met circa een half procentpunt van het BBP per jaar verbeteren tegen de achtergrond van een negatieve output gap gedurende de programmaperiode. De middellangetermijndoelstelling voor de structurele begrotingssituatie als bedoeld in het stabiliteits- en groeipact bedraagt 0% van het BBP, een streefcijfer dat tegen 2008 zou moeten worden bereikt. Aangezien deze middellangetermijndoelstelling van het programma ambitieuzer is dan de minimumbenchmark (geraamd op een tekort van circa 1½% van het BBP), mag worden aangenomen dat de verwezenlijking ervan een veiligheidsmarge tegen het ontstaan van een buitensporig tekort zal bieden. De middellangetermijndoelstelling kan als passend worden aangemerkt, aangezien zij binnen de marge ligt die in het stabiliteits- en groeipact en in de gedragscode is vastgesteld voor de lidstaten die tot de eurozone en tot WKM II behoren, en ambitieuzer is dan in het licht van de schuldquote en de gemiddelde potentiële productiegroei op lange termijn noodzakelijk is.(8) Het begrotingstraject dat in de actualisering wordt gepresenteerd lijkt voor 2005 en 2006, voor welke jaren het gebaseerd is op bestaande wetgevingsmaatregelen en met name belastingverlagingen, realistisch. De consolidatie in 2007 en 2008 lijkt evenwel niet geheel gewaarborgd door de beleidsmaatregelen die in de actualisering worden besproken. Bovendien berust de geloofwaardigheid van de geplande verbetering grotendeels op de doeltreffendheid van het Oostenrijkse nationale stabiliteitspact. De ervaring die tot dusverre met dit pact is opgedaan biedt weinig zekerheid over de naleving van de doelstellingen. De implementatie van de voorgenomen uitgavendoelstellingen blijft het grootste risico voor de begrotingsstrategie vormen, zoals ook al in de beoordelingen van eerdere actualiseringen is aangegeven.(9) In het licht van bovenstaande risicobeoordeling is het niet uitgesloten dat de in het programma uitgestippelde begrotingsstrategie niet volstaat om de middellange termijndoelstelling van het programma tegen 2008 te verwezenlijken. Zoals echter hierboven reeds is opgemerkt, is de middellangetermijndoelstelling van het programma ambitieuzer dan het stabiliteits- en groeipact voorschrijft en lijkt de in het programma geschetste begrotingsstrategie te volstaan om gedurende de gehele programmaperiode een structurele begrotingssituatie te bewerkstelligen die in het kader van het pact als passend kan worden aangemerkt. De begrotingsstrategie van het programma verschaft bovendien een veiligheidsmarge die ruim genoeg is om te voorkomen dat het tekort bij normale macro-economische fluctuaties de drempel van 3% van het BBP overschrijdt. Het aanpassingstempo in de richting van de middellangetermijndoelstelling van het programma is volledig in overeenstemming met het stabiliteits- en groeipact, waarin wordt bepaald dat voor de lidstaten die tot de eurozone en WKM II behoren, de jaarlijkse verbetering van het structureel saldo 0,5% van het BBP als benchmark moet bedragen en dat in economisch goede tijden een grotere aanpassing wordt nagestreefd terwijl in economisch slechte tijden een geringere aanpassing toelaatbaar is. Hoewel deze aanpassing volgens de diensten van de Commissie waarschijnlijk trager zal verlopen dan in het programma is voorzien, zou zij niettemin in overeenstemming zijn met de verplichtingen die door het pact worden opgelegd aangezien er gedurende de gehele programmaperiode sprake is van een negatieve output gap.(10) De schuldquote wordt voor 2005 geraamd op 63,4% van het BBP, nipt boven de referentiewaarde van het Verdrag van 60% van het BBP. Verwacht wordt dat de schuldquote gedurende de programmaperiode met 3,9 procentpunten zal afnemen en daarmee tot onder de referentiewaarde zal dalen. De bijdrage van het primaire saldo zal gedurende de programmaperiode sterk toenemen, terwijl de impact van rentebetalingen en de nominale BBP-groei waarschijnlijk grotendeels ongewijzigd zal blijven. De risico's voor de verwachte ontwikkeling van de schuldquote lijken over het algemeen in evenwicht te zijn. Enerzijds zouden tegenvallende tekorten het aanpassingstraject van het programma in gevaar kunnen brengen. Anderzijds wordt het privatiseringspotentieel in Oostenrijk in de actualisering buiten beschouwing gelaten. Gezien deze risicobeoordeling lijkt de schuldquote in voldoende mate af te nemen in de richting van de referentiewaarde.(11) Ten aanzien van de houdbaarheid van de openbare financiën lijkt Oostenrijk een gering risico te lopen wat de verwachte budgettaire lasten van de vergrijzing betreft [6]. De schuld, die thans meer dan 60% van het BBP bedraagt, zal waarschijnlijk worden teruggedrongen en tot 2050 onder de referentiewaarde blijven mits de voorgenomen begrotingsconsolidatie ten uitvoer wordt gelegd. De recente pensioenhervorming in Oostenrijk zal er waarschijnlijk in belangrijke mate toe bijdragen dat toekomstige verhogingen van de openbare uitgaven in de hand worden gehouden. Het structurele tekort van de overheid zou, indien het niet wordt gecorrigeerd, een risico kunnen opleveren voor de houdbaarheid van de openbare financiën. Het is derhalve van het grootste belang dat de voorgenomen consolidatie van de openbare financiën op middellange termijn ten uitvoer wordt gelegd om de risico's voor de houdbaarheid van de openbare financiën tegen te gaan.(12) De voorgenomen maatregelen op het gebied van de openbare financiën zijn over het algemeen in overeenstemming met de globale richtsnoeren voor het economisch beleid als vervat in de geïntegreerde richtsnoeren voor de periode 2005-2008. De maatregelen stroken met name met de richtsnoeren waarin wordt aanbevolen het economische en budgettaire duurzaamheid te waarborgen en een doeltreffende toewijzing van middelen, gericht op een verbetering van de groei en de werkgelegenheid te bevorderen. Het risico van tegenvallende budgettaire ontwikkelingen in de toekomst zou het bereiken van de middellangetermijndoelstelling kunnen bemoeilijken.(13) In het nationale hervormingsprogramma van Oostenrijk dat op 19 oktober 2005 werd ingediend in het kader van de hernieuwde Lissabon-strategie voor groei en werkgelegenheid, wordt de totstandbrenging van houdbare openbare financiën als een van de voornaamste uitdagingen voor Oostenrijk beschouwd. Er worden evenwel geen maatregelen beschreven waarmee deze uitdaging het hoofd moet worden geboden. In dat opzicht is het stabiliteitsprogramma uitvoeriger; het bevat informatie over een aantal van de maatregelen die moeten bijdragen tot de consolidatie van de openbare financiën. De budgettaire gevolgen van de maatregelen op micro-economisch gebied en met betrekking tot de werkgelegenheid die in het nationale hervormingsprogramma worden geschetst, worden in grote lijnen in de begrotingsprognoses van het stabiliteitsprogramma weergegeven. Het stabiliteitsprogramma bevat maatregelen om de doeltreffendheid van het openbaar bestuur en de gezondheidszorg te verbeteren. Naast deze maatregelen worden voorstellen gedaan om wijzigingen aan te brengen in de institutionele aspecten van de openbare financiën, en wel in de vorm van twee uitvoerige hervormingen van de Oostenrijkse wetgeving inzake de begrotingsprocedure; deze hervormingen betreffen de invoering van een begrotingskader op middellange termijn vanaf 2007 en de overschakeling, vanaf 2011, van een op input gebaseerde begroting op een op doelstellingen gerichte begroting. Deze maatregelen stroken met de in het nationale hervormingsprogramma aangegeven prioriteiten.Gezien deze evaluatie kan de ambitieuze structurele aanpassing die voor de programmaperiode is voorgenomen, worden toegejuicht. Oostenrijk zal evenwel moeten waarborgen dat de middellangetermijndoelstelling van het programma aan het einde van de in de actualisering genoemde periode wordt bereikt door nadere maatregelen vast te stellen en ten uitvoer te leggen die de voor de twee laatste programmajaren geplande begrotingsconsolidatie ondersteunen.Vergelijking tussen de belangrijkste macro-economische en budgettaire prognoses| 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 |Reëel BBP(verandering in %) | SP nov 2005 | 2,4 | 1,7 | 1,8 | 2,4 | 2,5 || COM nov 2005 | 2,4 | 1,7 | 1,9 | 2,2 | n.b. || SP nov 2004 | 1,9 | 2,5 | 2,5 | 2,2 | 2,4 |HICP-inflatie(%) | SP nov 2005 | 2,0 | 2,3 | 2,1 | 1,7 | 1,5 || COM nov 2005 | 2,0 | 2,2 | 2,1 | 1,7 | n.b. || SP nov 2004 | 2,1 | 1,8 | 1,4 | 1,5 | 1,6 |Output gap(% van het potentiële BBP) | SP nov 20051 | -0,2 | -0,7 | -1,1 | -0,9 | -0,5 || COM nov 20053 | -0,2 | -0,7 | -1,0 | -0,9 | n.b. || SP nov 20041 | -1,3 | -0,8 | -0,4 | -0,1 | 0,2 |Overheidssaldo(% van het BBP) | SP nov 2005 | -1,0 | -1,9 | -1,7 | -0,8 | 0,0 || COM nov 20052 | -1,0 | -1,8 | -1,8 | -1,4 | n.b. || SP nov 2004 | -1,3 | -1,9 | -1,7 | -0,8 | 0,0 |Primair saldo(% van het BBP) | SP nov 2005 | 2,1 | 1,1 | 1,2 | 2,0 | 2,7 || COM nov 2005 | 1,9 | 1,0 | 1,0 | 1,4 | n.b. || SP nov 2004 | 1,9 | 1,2 | 1,3 | 2,2 | 2,9 |Conjunctuurgezuiverd saldo = structureel saldo (% van het BBP) | SP nov 20051 | -0,9 | -1,6 | -1,2 | -0,4 | 0,2 || COM nov 2005 | -0,9 | -1,5 | -1,3 | -1,0 | n.b. || SP nov 20041 | -0,9 | -1,7 | -1,6 | -0,8 | -0,1 |Bruto overheidsschuld(% van het BBP) | SP nov 2005 | 63,6 | 63,4 | 63,1 | 61,6 | 59,5 || COM nov 20052 | 63,7 | 63,6 | 63,5 | 62,8 | n.b. || SP nov 2004 | 64,2 | 63,6 | 63,1 | 61,6 | 59,1 |Noten:1 Berekeningen van de diensten van de Commissie op basis van de in het programma voorkomende informatie.2 De najaarsprognoses 2005 van de diensten van de Commissie voor de tekort- en de schuldquote zijn aangepast om te kunnen worden vergeleken met de prognoses van het stabiliteitsprogramma door de quotes opnieuw te berekenen op basis van de nieuwe BBP-reeksen.3 Gebaseerd op een geraamde potentiële groei van 1,9% in 2004, 2,2% in 2005, 2,2% in 2006 en 2,1% in 2007.Bronnen:Stabiliteitsprogramma (SP); economische najaarsprognoses 2005 van de diensten van de Commissie (COM); berekeningen van de diensten van de Commissie. |[1] PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1. Verordening gewĳzigd bĳ Verordening (EG) nr. 1055/2005 (PB L 174 van 7.7.2005, blz. 1). Alle documenten waarnaar in deze tekst wordt verwezen, kunnen worden geraadpleegd op de volgende website: - http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm.[2] Specificaties inzake de uitvoering van het stabiliteits- en groeipact en richtsnoeren inzake de vorm en de inhoud van stabiliteits- en convergentieprogramma's, door de Raad (Ecofin) op 11 oktober 2005 bekrachtigd.[3] Het bevat alle verplichte en de meeste facultatieve gegevens die hierin worden voorgeschreven. Een kleine tekortkoming is het ontbreken van de berekening van de belastingdruk in tabel 2.[4] PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1. Verordening gewĳzigd bĳ Verordening (EG) nr. 1055/2005 (PB L 174 van 7.7.2005, blz. 1). Alle documenten waarnaar in deze tekst wordt verwezen, kunnen worden geraadpleegd op de volgende website: - http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm.[5] Het bevat alle verplichte en de meeste facultatieve gegevens die hierin worden voorgeschreven. Een kleine tekortkoming is het ontbreken van de berekening van de belastingdruk in tabel 2.[6] Nadere bijzonderheden over de houdbaarheid op lange termijn worden verstrekt in de technische beoordeling van het programma door de diensten van de Commissie (http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm).--------------------------------------------------


title: Aanbeveling (EU) 2015/976 van de Commissie van 19 juni 2015 betreffende de monitoring van de aanwezigheid van tropaanalkaloïden in levensmiddelen (Voor de EER relevante tekst)

text:
               23.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 157/97

         AANBEVELING (EU) 2015/976 VAN DE COMMISSIE
   van 19 juni 2015
   betreffende de monitoring van de aanwezigheid van tropaanalkaloïden in levensmiddelen
   (Voor de EER relevante tekst)
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 292,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Het Wetenschappelijk Panel voor contaminanten in de voedselketen (hierna het „Contam-panel” genoemd) van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (hierna „de EFSA” genoemd) heeft een wetenschappelijk advies over tropaanalkaloïden in levensmiddelen en diervoeders (1) uitgebracht.

               (2)

               De meest bestudeerde tropaanalkaloïden zijn (–)-hyoscyamine en (–)-scopolamine. Atropine is het racemische mengsel van (–)-hyoscyamine en (+)-hyoscyamine waarvan alleen de enantiomeer (–)-hyoscyamine een anticholinerge werking vertoont.

               (3)

               De aanwezigheid van tropaanalkaloïden in het geslacht Datura is bekend. Datura stramonium is wijdverbreid in gematigde en tropische regio's; bijgevolg zijn er zaden van Datura stramonium als onzuiverheden in lijnzaad, sojabonen, sorghum, gierst, zonnebloemzaad en boekweit en in producten daarvan aangetroffen. De zaden van Datura stramonium kunnen niet gemakkelijk uit sorghum, gierst en boekweit worden verwijderd door middel van sorteren en reinigen.

               (4)

               Er zijn meer gegevens nodig over de aanwezigheid van tropaanalkaloïden in levensmiddelen. Er is ook behoefte aan inzicht in de agrarische omstandigheden waaronder tropaanalkaloïden in landbouwproducten terechtkomen.

               (5)

               Daarom is het passend aan te bevelen om de aanwezigheid van tropaanalkaloïden in levensmiddelen te monitoren,

         HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING VASTGESTELD:

               1.

               De lidstaten zouden met de actieve betrokkenheid van de exploitanten van levensmiddelenbedrijven de aanwezigheid van tropaanalkaloïden in levensmiddelen moeten monitoren, en met name in:

                           —

                           granen en van granen afgeleide producten, met name (in volgorde van prioriteit):

                                       —

                                       boekweit, sorghum, gierst en mais en meel van boekweit, sorghum, gierst en mais,

                                       —

                                       levensmiddelen op basis van granen voor zuigelingen en peuters,

                                       —

                                       ontbijtgranen,

                                       —

                                       producten van de graanmeelindustrie,

                                       —

                                       granen voor menselijke consumptie;

                           —

                           glutenvrije producten,

                           —

                           voedingssupplementen, thee en kruidenthee,

                           —

                           leguminosen (vers, zonder schil), gedroogde peulvruchten en oliehoudende zaden en afgeleide producten.

               2.

               Van de tropaanalkaloïden zouden ten minste atropine en scopolamine moeten worden geanalyseerd; daarnaast zou het ook goed zijn, indien mogelijk, een afzonderlijke analyse van de enantiomeren van hyoscyamine en een analyse van andere tropaanalkaloïden uit te voeren.

               3.

               Om ervoor te zorgen dat de monsters representatief zijn voor de bemonsterde partij zouden de lidstaten de bemonsteringswijzen moeten volgen die zijn vastgelegd in Verordening (EG) nr. 401/2006 van de Commissie (2).

               4.

               De aanbevolen analysemethode voor de monitoring is hogedrukvloeistofchromatografie-massaspectrometrie/(massaspectrometrie) (HPLC-MS/(MS)) of, als HPLC-MS/(MS) niet mogelijk is, gaschromatografie-massaspectrometrie (GC-MS).
               De bepaalbaarheidsgrens (LOQ) voor atropine (racemisch mengsel van enantiomeren van hyoscyamine) en scopolamine zijn bij voorkeur lager dan 5 μg/kg en niet hoger dan 10 μg/kg voor landbouwproducten, ingrediënten, voedingssupplementen en kruidenthee en zijn bij voorkeur lager dan 2 μg/kg voor afgewerkte levensmiddelen (bv. ontbijtgranen) en 1 μg/kg voor levensmiddelen op basis van granen voor zuigelingen en peuters.

               5.

               Indien in levensmiddelen de aanwezigheid van significante hoeveelheden tropaanalkoloïden wordt vastgesteld, zouden de lidstaten met de actieve betrokkenheid van de exploitanten van levensmiddelenbedrijven moeten onderzoeken welke agrarische factoren hiertoe leiden.

               6.

               De lidstaten zouden ervoor moeten zorgen dat de EFSA de analyseresultaten regelmatig en uiterlijk eind oktober 2016 ontvangt in het door de EFSA gevraagde formaat voor de indiening van gegevens en in overeenstemming met de richtsnoeren van de EFSA betreffende de standaardmonsterbeschrijving (Standard Sample Description — SSD) voor levensmiddelen en diervoeders (3) en de aanvullende specifieke rapportagevereisten van de EFSA.

      Gedaan te Brussel, 19 juni 2015.

            Voor de Commissie

         Vytenis ANDRIUKAITIS

            Lid van de Commissie

      (1)  Contam-panel van de EFSA (EFSA-panel voor contaminanten in de voedselketen), 2013. Wetenschappelijk advies over tropaanalkaloïden in levensmiddelen en diervoeders. EFSA Journal 2013;11(10):3386, 113 blz. doi:10.2903/j.efsa.2013.3386.

      (2)  Verordening (EG) nr. 401/2006 van de Commissie van 23 februari 2006 tot vaststelling van bemonsteringswijzen en analysemethoden voor de officiële controle op het mycotoxinegehalte in levensmiddelen (PB L 70 van 9.3.2006, blz. 12).

      (3)  http://www.efsa.europa.eu/en/datex/datexsubmitdata.htm


title: Aanbeveling van de Raad van 17 februari 2015 inzake de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (negende EOF) voor het begrotingsjaar 2013

text:
               24.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 66/2

         AANBEVELING VAN DE RAAD
   van 17 februari 2015
   inzake de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (negende EOF) voor het begrotingsjaar 2013
   (2015/C 66/02)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gezien de Partnerschapsovereenkomst tussen de leden van de groep van staten in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan, enerzijds, en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, anderzijds, ondertekend te Cotonou op 23 juni 2000 (1), en gewijzigd bij de te Luxemburg op 25 juni 2005 ondertekende overeenkomst (2),
   Gezien het Intern Akkoord tussen de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, betreffende de financiering en het beheer van de steun van de Gemeenschap in het kader van het financieel protocol bij de Partnerschapsovereenkomst tussen de staten in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, ondertekend te Cotonou (Benin) op 23 juni 2000 en betreffende de toewijzing van financiële bijstand ten behoeve van de landen en gebieden overzee waarop de bepalingen van deel vier van het EG-Verdrag van toepassing zijn (3) (het „intern akkoord”), waarbij, onder andere, een negende Europees Ontwikkelingsfonds (negende EOF) werd ingesteld, en met name artikel 32, lid 3,
   Gezien het Financieel Reglement van 27 maart 2003 van toepassing op het negende Europees Ontwikkelingsfonds (4), en met name de artikelen 96 tot en met 103,
   Na onderzoek van de jaarrekening en de balans betreffende de verrichtingen van het negende EOF, die op 31 december 2013 zijn vastgesteld, alsmede van het jaarverslag van de Rekenkamer over de activiteiten gefinancierd uit het achtste, negende en tiende Europees Ontwikkelingsfonds (EOF) wat het begrotingsjaar 2013 betreft, samen met de in dat jaarverslag (5) vervatte antwoorden van de Commissie,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Krachtens artikel 32, lid 3, van het intern akkoord wordt aan de Commissie voor het financiële beheer van het negende EOF kwijting verleend door het Europees Parlement op aanbeveling van de Raad.

               (2)

               De uitvoering van de verrichtingen van het negende EOF door de Commissie gedurende het begrotingsjaar 2013 is over het geheel genomen bevredigend geweest,

         BEVEELT het Europees Parlement AAN de Commissie kwijting te verlenen voor de uitvoering van de verrichtingen van het negende EOF voor het begrotingsjaar 2013.

      Gedaan te Brussel, 17 februari 2015.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         J. REIRS

      (1)  PB L 317 van 15.12.2000, blz. 3.

      (2)  PB L 287 van 28.10.2005, blz. 4.

      (3)  PB L 317 van 15.12.2000, blz. 355.

      (4)  PB L 83 van 1.4.2003, blz. 1.

      (5)  PB C 398 van 12.11.2014, blz. 289.


title: Aanbeveling voor een advies van de Raad overeenkomstig artikel 5, lid 3, van Verordening (EG) nr.°1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van België voor de periode 2002-2005

text: ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---