Avis juridique important

|

31977H0355

77/355/EEG: Aanbeveling van de Commissie van 6 mei 1977 gericht tot de Regering van de Bondsrepubliek Duitsland met betrekking tot een wet en een verordening houdende tenuitvoerlegging van bepaalde voorschriften van Richtlijn 74/561/EEG van de Raad van 12 november 1974 inzake de toegang tot het beroep van ondernemer van nationaal en internationaal goederenvervoer over de weg

Publicatieblad Nr. L 123 van 17/05/1977 blz. 0022 - 0023

++++AANBEVELING VAN DE COMMISSIE  van 6 mei 1977  gericht tot de Regering van de Bondsrepubliek Duitsland met betrekking tot een wet en een verordening houdende tenuitvoerlegging van bepaalde voorschriften van Richtlijn 74/561/EEG van de Raad van 12 november 1974 inzake de toegang tot het beroep van ondernemer van nationaal en internationaal goederenvervoer over de weg   ( 77/355/EEG )  Bij schrijven van 25 november 1976 heeft de Permanente Vertegenwoordiging van Duitsland bij de Europese Gemeenschappen de Commissie ter raadpleging de tekst doen toekomen van bepaalde voorschriften van de wet betreffende het goederenvervoer over de weg ( GueKG ) van 6 augustus 1975 en van de tweede verordening van 24 april 1973 inzake de vaststelling van de vereiste vakbekwaamheid en kennis voor het leiden van een onderneming van goederenvervoer over de weg . Deze voorschriften bevatten een aantal maatregelen met betrekking tot de toepassing van de richtlijn van de Raad van 12 november 1974 inzake de toegang tot het beroep van ondernemer van nationaal en internationaal goederenvervoer over de weg ( 1 ) .  Deze raadpleging vindt plaats op grond van artikel 7 , lid 1 , van de richtlijn , waarin wordt bepaald dat de Lid-Staten , na raadpleging van de Commissie , voor 1 januari 1977 de maatregelen vaststellen die nodig zijn voor de tenuitvoerlegging van deze richtlijn en met name van artikel 3 , lid 4 .  De Commissie betreurt het feit dat de Duitse Regering door de laattijdige mededeling van de uitvoeringsmaatregelen niet tijdig de verplichtingen is nagekomen die haar door artikel 7 van de richtlijn van de Raad van 12 november 1974 worden opgelegd , en het de Commissie bovendien onmogelijk heeft gemaakt onderhavige aanbeveling op het gewenste ogenblik uit te brengen .  Ten aanzien van de voorschriften van bovengenoemde wet en verordening , doet de Commissie de volgende aanbeveling .  1 . Wat het toepassingsgebied van deze voorschriften betreft herinnert de Commissie de Duitse Regering eraan dat de richtlijn van 12 november 1974 de invoering beoogt van gemeenschappelijke regels voor de toegang tot het beroep van ondernemer van goederenvervoer over de weg , niet alleen in het nationale , maar ook in het internationale verkeer .  Aangezien de aan de Commissie meegedeelde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen slechts betrekking hebben op nationaal vervoer , verzoekt de Commissie de Duitse Regering in deze leemte te voorzien .  2 . De Commissie constateert dat in artikel 10 van de wet , voor vervoer over lange afstanden , en in artikel 81 , voor vervoer over korte afstanden , betrouwbaarheid , financiële draagkracht en vakbekwaamheid als principiële eisen voor de toegang tot het beroep zijn opgenomen , zoals voorgeschreven in artikel 3 , lid 1 , van de richtlijn .  Wat evenwel de financiële draagkracht betreft , beveelt de Commissie de Duitse Regering aan de betekenis daarvan te omschrijven , rekening houdend met de inhoud van de eerste zin van artikel 3 , lid 3 :   " Onder financiële draagkracht wordt verstaan het beschikken over de financiële middelen die nodig zijn voor het op gang brengen en het goede beheer van de onderneming ( ... ) " .  Evenzo vestigt de Commissie de aandacht van de Duitse Regering op sommige bepalingen betreffende de voldoening aan de voorwaarde van vakbekwaamheid , als bedoeld in artikel 3 , lid 4 , van de richtlijn .  In de eerste plaats wordt in dit artikel bepaald , dat de voor de vaststelling van de vakbekwaamheid vereiste kennis wordt verworven door het volgen van cursussen , door praktische ervaring in een vervoeronderneming , of door een combinatie van beide . Deze opsomming is limitatief en sluit derhalve elke andere mogelijkheid uit . Bijgevolg beveelt de Commissie de Duitse Regering aan zowel artikel 10 , lid 2 , van de wet als artikel 1 , lid 1 , van de verordening op dit punt te wijzigen en er de verwijzing naar in een expeditie - of opslagbedrijf opgedane ervaring uit te schrappen .  In de tweede plaats wordt in artikel 3 , lid 4 , in fine , van de richtlijn bepaald dat het bewijs van vakbekwaamheid wordt geleverd door het overleggen van een verklaring die is afgegeven door de bevoegde autoriteit of instantie . In artikel 3 van de verordening wordt evenwel slechts uitdrukkelijk voorzien in de afgifte van een verklaring bij vaststelling van de vakbekwaamheid op grond van een examen en niet bij vaststelling van de vakbekwaamheid op grond van praktische ervaring . Derhalve beveelt de Commissie de Duitse Regering aan haar verordening op dit punt aan te vullen .  3 . In hetzelfde verband neemt de Commissie nota van het voornemen van de Duitse Regering om aan de bevoegde july's de in artikel 3 , lid 4 , van Richtlijn 74/561/EEG bedoelde lijst van de onderwerpen toe te zenden .  De Commissie wenst er hierbij ten overvloede op te wijzen dat de vaststelling van de vakbekwaamheid betrekking moet hebben op de in die lijst aangegeven onderwerpen .  4 . De Commissie vestigt de aandacht van de Duitse Regering ook op de tekst zelf van artikel 4 , lid 1 , van de richtlijn , betreffende de voortzetting van de exploitatie in bepaalde gevallen , die als volgt luidt :   " De Lid-Staten stellen de voorwaarden vast waaronder de exploitatie van een onderneming voor goederenvervoer over de weg , in afwijking van artikel 3 , lid 1 , voorlopig gedurende ten hoogste één jaar kan worden voortgezet , welke periode in naar behoren gemotiveerde speciale gevallen met maximaal zes maanden kan worden verlengd , in geval van overlijden of lichamelijke of wettelijke onbekwaamheid van de natuurlijke persoon die de werkzaamheden van vervoerder verricht of van de natuurlijke persoon die voldoet aan het bepaalde in artikel 3 , lid 1 , sub a ) en c ) . " .  Dit artikel heeft betrekking op drie gevallen : overlijden , lichamelijke onbekwaamheid en wettelijke onbekwaamheid . Aangezien in artikel 19 van de wet enkel het geval " overlijden " in aanmerking wordt genomen beveelt de Commissie de Duitse Regering aan dit artikel aan te vullen met de in artikel 4 , lid 1 , van de richtlijn genoemde gevallen van lichamelijke en wettelijke onbekwaamheid .  Voorts heeft artikel 19 van de wet slechts betrekking op het overlijden van de ondernemer . Uit artikel 10 , lid 1 , van de wet vloeit in overeenstemming met de tweede en derde alinea van artikel 3 , lid 1 , van de richtlijn evenwel voort , dat de ondernemer niet de natuurlijke persoon behoeft te zijn die de werkzaamheden van vervoerder verricht noch de natuurlijke persoon die voldoet aan het bepaalde in artikel 3 , lid 1 , sub a ) en c ) , van de richtlijn . Bijgevolg beveelt de Commissie de Duitse Regering aan de beperkende tekst van artikel 19 van de wet zodanig te wijzigen dat ook de beide in artikel 4 , lid 1 , in fine , van de richtlijn genoemde gevallen hierdoor worden bestreken .  5 . Voorts stelt de Commissie vast dat artikel 78 van de wet , voor vervoer over lange afstanden , en artikel 88 , voor vervoer over korte afstanden , in strijd met het bepaalde in artikel 6 , lid 2 , van de richtlijn , ongelijke voorwaarden bevatten voor intrekking van de machtiging .  Op het door de richtlijn bestreken gebied voorziet artikel 78 , voor het vervoer over lange afstanden , namelijk slechts in verplichte intrekking van de machtiging in geval van faillietverklaring van het bedrijfshoofd , terwijl de intrekking facultatief is bij inbreuken op de voorwaarde van vakbekwaamheid .  Daarentegen gaat het in artikel 88 , lid 5 , voor vervoer over korte afstanden , uitsluitend over niet-naleving van de voorwaarde van betrouwbaarheid , die verplichte intrekking van de machtiging tot gevolg heeft .  Bijgevolg beveelt de Commissie de Duitse Regering aan de artikelen 78 en 88 van de wet betreffende het goederenvervoer over de weg zodanig te wijzigen dat zowel voor het vervoer over lange als over korte afstanden het niet respecteren van de voorwaarden van betrouwbaarheid , financiële draagkracht of vakbekwaamheid verplichte intrekking van de machtiging tot gevolg heeft .  6 . Ten slotte constateert de Commissie dat , overeenkomstig artikel 6 , lid 1 en lid 3 , van de richtlijn , de verplichting om de beslissingen tot afwijzing van aanvragen om toegang tot het beroep met redenen te omkleden en de mogelijkheid voor de betrokkenen om met passende middelen hun belangen te verdedigen met betrekking tot de beslissingen tot afwijzing of intrekking van een machtiging , reeds zijn neergelegd in algemene wettelijke voorschriften welke in Duitsland van toepassing zijn .  Gedaan te Brussel , 6 mei 1977 .  Voor de Commissie  Richard BURKE  Lid van de Commissie  ( 1 ) PB nr . L 308 van 19 . 11 . 1974 , blz . 18 .


Avis juridique important

|

31993H0165

93/165/EEG: Aanbeveling van de Raad van 15 maart 1993 inzake de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1989) (zevende EOF) voor het begrotingsjaar 1991

Publicatieblad Nr. L 069 van 20/03/1993 blz. 0041 - 0041

AANBEVELING VAN DE RAAD van 15 maart 1993 inzake de aan de  Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees  Ontwikkelingsfonds (1989) (zevende EOF) voor het begrotingsjaar 1991(93/165/EEG)DE  RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op  artikel 206 ter, Gelet op de vierde ACS-EEG-Overeenkomst, ondertekend te Lomé op 15 december 1989, Gelet op Besluit 91/482/EEG van de Raad van 25 juli 1991 betreffende de associatie van de landen en  gebieden overzee met de Europese Economische Gemeenschap  (1), Gelet op het Intern Akkoord betreffende de financiering en het beheer van de steun van de  Gemeenschap  (2), ondertekend te Brussel op 16 juli 1990, inzonderheid op artikel 33, lid 3, Gelet op het Financieel Reglement van 29 juli 1991 van toepassing op het zevende Europees  Ontwikkelingsfonds  (3), inzonderheid op de artikelen 69 tot en met 77, Na onderzoek van de jaarrekening en de balans betreffende de verrichtingen van het Europees  Ontwikkelingsfonds (1989) (zevende EOF), die op 31 december 1991 zijn vastgesteld, alsmede van het  verslag van de Rekenkamer over het begrotingsjaar 1991 waaraan de antwoorden van de Commissie zijn  gehecht  (4), Overwegende dat krachtens artikel 33, lid 3, van het Intern Akkoord aan de Commissie voor het  beheer van het Europees Ontwikkelingsfonds (1989) (zevende EOF) kwijting wordt verleend door het  Europees Parlement op aanbeveling van de Raad; Overwegende dat de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1989)  (zevende EOF) door de Commissie gedurende het begrotingsjaar 1991 over het geheel genomen  bevredigend is geweest, BEVEELT het Europees Parlement AAN de Commissie kwijting te verlenen voor de uitvoering van de  verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1989) (zevende EOF) voor het begrotingsjaar  1991. Gedaan te Brussel, 15 maart 1993. Voor de Raad De Voorzitter M. JELVED


title: 2013/112/EU: Aanbeveling van de Commissie van 20 februari 2013 Investeren in kinderen: de vicieuze cirkel van achterstand doorbreken

text:
               2.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 59/5

         AANBEVELING VAN DE COMMISSIE
   van 20 februari 2013
   Investeren in kinderen: de vicieuze cirkel van achterstand doorbreken
   (2013/112/EU)
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 292,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Respect voor de menselijke waardigheid is een fundamentele waarde van de Europese Unie, die onder meer tot doel heeft het welzijn van haar volkeren te bevorderen. De Unie moet de rechten van het kind beschermen, sociale uitsluiting en discriminatie bestrijden, en sociale rechtvaardigheid en bescherming bevorderen.

               (2)

               Kinderen (1) lopen in veruit de meeste EU-landen meer risico op armoede en sociale uitsluiting dan de bevolking in het algemeen. De kans dat kinderen die opgroeien in armoede of sociale uitsluiting het goed doen op school, gezond zijn en zich later volledig kunnen ontplooien, is minder groot dan bij kinderen die het beter hebben.

               (3)

               Voorkomen dat achterstand van generatie op generatie wordt doorgegeven is niet alleen een cruciale investering in de toekomst van Europa, maar ook een directe bijdrage aan de Europa 2020-strategie voor slimme, duurzame en inclusieve groei, met langetermijnvoordelen voor kinderen, de economie en de samenleving in haar geheel.

               (4)

               Vroegtijdig optreden en voorkomen zijn essentieel voor de ontwikkeling van beleid met een grotere effectiviteit en efficiëntie, daar de overheidsuitgaven om de gevolgen van armoede en sociale uitsluiting onder kinderen te verhelpen doorgaans hoger zijn dan de uitgaven die nodig zijn om op vroege leeftijd in te grijpen.

               (5)

               Het aanpakken van achterstand in de eerste levensjaren is een belangrijk middel om de inspanningen ter bestrijding van armoede en sociale uitsluiting in het algemeen op te voeren. Preventie heeft het grootste effect als daarvoor gebruik wordt gemaakt van geïntegreerde strategieën waarbij de ondersteuning van ouders om toegang te krijgen tot de arbeidsmarkt wordt gecombineerd met inkomenssteun en toegang tot diensten die essentieel zijn voor de resultaten die kinderen bereiken, zoals hoogwaardige (voorschoolse) educatie, gezondheidszorg, huisvesting en sociale diensten, alsook kansen om te participeren en gebruik te maken van hun rechten, allemaal factoren die kinderen helpen om hun mogelijkheden optimaal te benutten en die hun veerkracht vergroten.

               (6)

               Gebleken is dat in de strijd tegen kinderarmoede het meest succes wordt geboekt met strategieën die worden ondersteund door beleid ter verbetering van het welzijn van alle kinderen, waarbij speciaal aandacht wordt besteed aan kinderen in bijzonder kwetsbare situaties.

               (7)

               Alle inspanningen ter bestrijding van armoede en sociale uitsluiting onder kinderen moeten worden ondersteund door de bevordering van gendergelijkheid, gendermainstreaming en gelijke kansen, en door de strijd tegen discriminatie waarmee kinderen en hun gezin om allerlei redenen (met name in verband met geslacht, ras of etnische oorsprong, godsdienst of geloof, handicap, leeftijd of seksuele geaardheid) te maken krijgen.

               (8)

               De huidige financiële en economische crisis heeft ernstige gevolgen voor kinderen en gezinnen, waardoor het aandeel van hen die in armoede en sociale uitsluiting leven, in een aantal landen is toegenomen.

               (9)

               Door de inspanningen die in een aantal landen in verband met toenemende fiscale beperkingen worden geleverd om begrotingen te consolideren, is het nu een hele uitdaging om ervoor te zorgen dat sociaal beleid adequaat en effectief blijft.

               (10)

               Meer dan tien jaar samenwerking op EU-niveau heeft geleid tot een gemeenschappelijk begrip van de bepalende factoren voor kinderarmoede dankzij de aanzienlijke inspanningen die zijn geleverd om geschikte monitoringindicatoren te ontwikkelen, gemeenschappelijke problemen te omschrijven en succesvolle beleidskeuzen te formuleren, waardoor de kwestie een politieke impuls heeft gekregen. De Commissie heeft vervolgens in de mededeling over het Europees platform tegen armoede en sociale uitsluiting (2) een aanbeveling over kinderarmoede aangekondigd.

               (11)

               De Europa 2020-strategie heeft de inspanningen ter bestrijding van armoede en sociale uitsluiting in de EU een nieuw elan gegeven; in dat kader werd immers het gemeenschappelijke Europese doel geformuleerd om het aantal mensen met risico op armoede of sociale uitsluiting tegen 2020 met ten minste 20 miljoen te verminderen, en worden de inspanningen opgevoerd om voortijdig schoolverlaten terug te dringen. Het bestrijden en voorkomen van kinderarmoede zijn wezenlijke aspecten van de inspanningen van de EU en de lidstaten in dit verband, en maken deel uit van het Europees platform tegen armoede en sociale uitsluiting.

               (12)

               De huidige governance in het kader van het Europese semester helpt ervoor te zorgen dat de desbetreffende landenspecifieke aanbevelingen ter bestrijding van kinderarmoede en ter bevordering van kinderwelzijn worden uitgevoerd.

               (13)

               Alle EU-lidstaten hebben het Verdrag van de Verenigde Naties inzake de rechten van het kind (UNCRC) geratificeerd. De normen en beginselen van het UNCRC moeten als leidraad blijven dienen voor het beleid en de maatregelen van de EU die van invloed zijn op de rechten van het kind.

               (14)

               Door middel van het advies van het Comité voor sociale bescherming van juni 2012 (3) en de belangrijkste boodschappen van dat comité, alsook de conclusies van de Raad Epsco van oktober 2012 „Het voorkomen en bestrijden van armoede en sociale uitsluiting onder kinderen en het bevorderen van kinderwelzijn” (4), hebben de lidstaten hun engagement nogmaals bevestigd en hun steun uitgesproken voor het initiatief van de Commissie om een aanbeveling over de kwestie vast te stellen.

               (15)

               Problemen in verband met kinderarmoede en de overdracht van achterstand van generatie op generatie zijn aan bod gekomen in diverse beleidsmaatregelen van de EU, met name op het gebied van onderwijs en opleiding, gezondheidszorg, rechten van kinderen en gendergelijkheid (5).

               (16)

               Hoewel beleidsmaatregelen ter bestrijding van kinderarmoede in de eerste plaats onder de bevoegdheid van de lidstaten vallen, kan een gemeenschappelijk Europees kader synergieën tussen relevante beleidsgebieden versterken en de lidstaten helpen hun beleid te evalueren en van elkaar te leren hoe zij de efficiëntie en effectiviteit van hun beleid door innovatieve benaderingen kunnen vergroten, waarbij rekening wordt gehouden met de verschillende situaties en behoeften op lokaal, regionaal en nationaal niveau.

               (17)

               In het kader van het aangekondigde meerjarige financiële kader kunnen dergelijke richtsnoeren ook als basis dienen voor verdere samenwerking en als oriëntatiekader voor het gebruik van de desbetreffende financiële instrumenten, met name de structuurfondsen, om het voorgestelde doel „Bevordering van sociale inclusie en bestrijding van armoede” te verwezenlijken,

         BEVEELT DE LIDSTATEN AAN: beleid te ontwikkelen en uit te voeren om armoede en sociale uitsluiting onder kinderen te bestrijden en aldus het welzijn van kinderen te bevorderen, door middel van multidimensionale strategieën overeenkomstig de volgende richtsnoeren:
   1.   DE VOLGENDE HORIZONTALE BEGINSELEN ALS LEIDRAAD NEMEN

               —

               Armoede en sociale uitsluiting onder kinderen bestrijden door middel van geïntegreerde strategieën die verdergaan dan de materiële veiligheid van kinderen, en gelijke kansen bevorderen zodat alle kinderen zich volledig kunnen ontplooien.

               —

               Armoede en sociale uitsluiting onder kinderen aanpakken vanuit het oogpunt van de rechten van het kind, met name onder verwijzing naar de desbetreffende bepalingen van het Verdrag van de Europese Unie, het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en het VN-Verdrag inzake de rechten van het kind, waarbij ervoor wordt gezorgd dat deze rechten worden gerespecteerd, beschermd en uitgeoefend.

               —

               Altijd in de eerste plaats uitgaan van wat de belangen van het kind het best dient, en kinderen erkennen als onafhankelijke rechthebbenden, waarbij het belang van de ondersteuning van gezinnen als primaire verzorgers ten volle wordt erkend.

               —

               Zorgen voor een passend evenwicht tussen universeel beleid, dat gericht is op het welzijn van alle kinderen, en specifieke maatregelen, die gericht zijn op de ondersteuning van de meest kansarme kinderen.

               —

               Vooral aandacht besteden aan kinderen die door meervoudige achterstand een groter risico lopen, zoals Romakinderen, sommige migrantenkinderen of kinderen uit etnische minderheden, kinderen met speciale behoeften of met een handicap, kinderen in alternatieve zorg en straatkinderen, kinderen van gedetineerde ouders, alsook kinderen in huishoudens die een verhoogd risico op armoede lopen, zoals eenoudergezinnen of grote gezinnen.

               —

               Duurzaam investeren in kinderen en gezinnen, en op die manier continuïteit van beleid en planning op lange termijn mogelijk maken. Nagaan welke gevolgen beleidshervormingen hebben voor de meest kansarmen en maatregelen nemen om eventuele negatieve gevolgen te verzachten.

         2.   GEÏNTEGREERDE STRATEGIEËN ONTWIKKELEN OP BASIS VAN DRIE BELANGRIJKE PIJLERS

   2.1.   Toegang tot adequate middelen

         De arbeidsparticipatie van ouders ondersteunen — De sterke band tussen de arbeidsparticipatie van ouders en de levensomstandigheden van kinderen erkennen, en overeenkomstig de beginselen die zijn omschreven in de aanbeveling van de Commissie over actieve inclusie
       (6)
      en de doelstellingen van Barcelona
       (7)
      alle mogelijke maatregelen nemen om de arbeidsparticipatie van ouders te ondersteunen, met name voor hen die ver van de arbeidsmarkt af staan en voor huishoudens met verhoogd risico:

               —

               Ervoor zorgen dat werk lonend is door de specifieke ontmoedigende factoren voor ouders die de arbeidsmarkt willen betreden, op de arbeidsmarkt willen blijven of vooruitkomen, in kaart te brengen en weg te nemen; het betreft onder meer factoren die verband houden met de opzet en de wisselwerking van belasting- en uitkeringsstelsels.

               —

               De inzetbaarheid en participatie van alleenstaande ouders en tweede verdieners in betaald werk ondersteunen, waarbij de gendergelijkheid op de arbeidsmarkt en in de gezinsverantwoordelijkheden wordt bevorderd.

               —

               Meer steun verlenen voor de herintegratie van ouders op de arbeidsmarkt na ouderschapsverlof door middel van opleidingsmaatregelen en steun bij het zoeken naar werk, met speciale aandacht voor personen met verhoogd risico.

               —

               De inspanningen opvoeren om ervoor te zorgen dat alle gezinnen, ook die in kwetsbare situaties en in achtergestelde gebieden, daadwerkelijk toegang hebben tot betaalbaar hoogwaardig onderwijs en opvang voor jonge kinderen.

               —

               De opzet en de toelatingscriteria van kinderopvangen aanpassen aan de steeds grotere verscheidenheid aan arbeidspatronen, waarbij ouders worden geholpen om hun werk te houden of een baan te vinden, en tegelijk al het nodige wordt gedaan om de belangen van het kind optimaal te behartigen.

               —

               Zorgen voor de bevordering van hoogwaardige inclusieve werkgelegenheid en een werkomgeving die ouders in staat stelt een goed evenwicht te vinden tussen werk en ouderschapstaken, onder meer door ouderschapsverlof, werkplekondersteuning en flexibele werkregelingen.

         Een adequate levensstandaard bieden door een combinatie van uitkeringen — Het mogelijk maken dat kinderen een adequate levensstandaard genieten die verenigbaar is met een leven in waardigheid, door een optimale combinatie van geldelijke en niet-geldelijke uitkeringen:

               —

               Het gezinsinkomen ondersteunen door adequate, coherente en efficiënte uitkeringen, waaronder fiscale stimulansen, gezins- en kindertoeslagen, huurtoeslagen, en minimuminkomensregelingen.

               —

               Regelingen voor de ondersteuning van het geldelijke inkomen aanvullen met uitkeringen in natura, met name op het gebied van voeding, kinderopvang, onderwijs, gezondheidszorg, huisvesting, vervoer en toegang tot sport- of socioculturele activiteiten.

               —

               Ervoor zorgen dat de opzet van en de criteria voor financiële steun voor kinderen afgestemd zijn op de ontwikkeling van de woonsituatie en een adequate herverdeling over de inkomensgroepen bewerkstelligen.

               —

               Zorgen voor een effectievere toegang tot uitkeringen waarop kinderen en het hele gezin recht hebben, door de gebruikmaking ervan te vergemakkelijken en welzijnsadviesdiensten voor uitkeringsgerechtigden te ontwikkelen.

               —

               Van een middelentoets afhankelijke of andere gerichte uitkeringen aanbieden op zodanige wijze dat stigmatisering wordt vermeden, onderscheid wordt gemaakt tussen de behoeften van kinderen en het risico op armoedevallen wordt verkleind, waarbij tegelijk wordt vermeden dat factoren worden gecreëerd die tweede verdieners en alleenstaande ouders ontmoedigen te gaan werken.

               —

               Oordeelkundig te werk gaan wanneer gezinsuitkeringen afhankelijk worden gemaakt van ouderlijk gedrag of schoolbezoek van kinderen, en de mogelijke negatieve gevolgen van dergelijke maatregelen evalueren.

               —

               Mechanismen voor regelmatige en responsieve verstrekking opzetten die een maximale dekking waarborgen en waarvan kinderen het meest profijt trekken, zoals voorschotten.

         2.2.   Toegang tot betaalbare hoogwaardige diensten

         Ongelijkheid op jonge leeftijd verminderen door te investeren in onderwijs en opvang voor jonge kinderen — De door onderwijs en opvang voor jonge kinderen (OOJK) geboden mogelijkheden tot sociale inclusie en ontwikkeling verder uitwerken door er gebruik van te maken als sociale investering om door vroegtijdig optreden ongelijkheid weg te werken en de problemen van kansarme kinderen op te lossen:

               —

               Toegang bieden tot hoogwaardig, inclusief onderwijs en opvang voor jonge kinderen; de betaalbaarheid ervan waarborgen en het aanbod ervan afstemmen op de behoeften van gezinnen.

               —

               De participatie van kinderen uit kansarme milieus (vooral kinderen onder drie jaar) stimuleren, ongeacht de arbeidsmarktsituatie van hun ouders, en daarbij stigmatisering en segregatie voorkomen.

               —

               Ouders ondersteunen in hun rol als belangrijkste opvoeders van hun eigen kinderen in de eerste levensjaren, en OOJK-diensten aanmoedigen nauw samen te werken met ouders en gemeenschapsorganisaties die betrokken zijn bij de opvoeding van het kind (zoals diensten voor gezondheidszorg en ouderschapsondersteuning).

               —

               Ouders beter voorlichten over de voordelen die deelneming aan OOJK-programma’s oplevert voor hun kinderen en voor henzelf. Gebruikmaken van OOJK als systeem voor vroegtijdige waarschuwing om te attenderen op gezins- of schoolgerelateerde fysieke of psychologische problemen, speciale behoeften of misbruik.

         De invloed van onderwijsstelsels op de totstandbrenging van gelijke kansen vergroten — De capaciteit van onderwijsstelsels om de vicieuze cirkel van achterstand te doorbreken vergroten door ervoor te zorgen dat alle kinderen kunnen profiteren van inclusief hoogwaardig onderwijs dat hun emotionele, sociale, cognitieve en fysieke ontwikkeling bevordert:

               —

               Zorgen voor de inclusie van alle leerlingen, waar nodig door middelen en mogelijkheden specifiek te richten op kansarmere kinderen, en de resultaten adequaat monitoren.

               —

               Ruimtelijke ongelijkheden in de beschikbaarheid en de kwaliteit van het onderwijsaanbod en in de onderwijsresultaten onderkennen en verhelpen; desegregatiebeleid dat omvattend onderwijs versterkt aanmoedigen.

               —

               Een inclusieve leeromgeving creëren door de band tussen scholen en ouders te versterken, en zo nodig gepersonaliseerde ondersteuning bieden om specifieke achterstandsaspecten te verhelpen, bijvoorbeeld door opleiding voor de ouders van migrantenkinderen en kinderen uit etnische minderheden.

               —

               Hinderpalen wegwerken die het kinderen onmogelijk maken of hen ernstig belemmeren om naar school te gaan of de school af te maken (zoals extra kosten in het verplichte onderwijs) door gerichte onderwijsbijstand te verlenen in een ondersteunende leeromgeving.

               —

               De prestaties van leerlingen met geringe basisvaardigheden verbeteren door het onderricht in lezen en schrijven, rekenen, en basiswiskunde en –wetenschappen te versterken, en door ervoor te zorgen dat leerlingen die slecht presteren vroegtijdig worden onderkend.

               —

               Met het oog op het terugdringen van voortijdig schoolverlaten omvattend beleid ontwikkelen en uitvoeren dat preventie-, interventie- en compensatiemaatregelen omvat; ervoor zorgen dat dit beleid maatregelen omvat voor leerlingen met verhoogd risico op voortijdig schoolverlaten.

               —

               Wetgeving inzake gelijke behandeling versterken en de meest gemarginaliseerde leerlingen het basisrecht garanderen om een hoogwaardige minimumkwalificatie te verwerven.

               —

               Het beroepsprofiel van alle onderwijsberoepen herzien en versterken en leraren voorbereiden op sociale verscheidenheid; speciale culturele bemiddelaars en rolmodellen inschakelen om de integratie van Roma en kinderen van immigranten te vergemakkelijken.

         Het reactievermogen van gezondheidsstelsels om tegemoet te komen aan de behoeften van kansarme kinderen vergroten — Ervoor zorgen dat alle kinderen ten volle gebruik kunnen maken van hun universele recht op gezondheidszorg, onder meer door ziektepreventie en gezondheidsbevordering alsook toegang tot hoogwaardige gezondheidsdiensten:

               —

               De belemmeringen voor de toegang van kinderen en gezinnen in kwetsbare situaties tot gezondheidszorg, zoals kosten, culturele en taalkundige belemmeringen, en gebrek aan informatie, uit de weg ruimen; de opleiding van zorgverstrekkers in dit verband verbeteren.

               —

               Investeren in preventie, met name in de eerste levensjaren, door een omvattend beleid te introduceren waarin voeding, gezondheid, opvoeding en sociale maatregelen worden gecombineerd.

               —

               Het sociale aspect van een ongezonde levensstijl en drugsgebruik aanpakken door alle kinderen in contact te brengen met evenwichtige voeding en lichaamsbeweging.

               —

               Speciale aandacht besteden aan kinderen met een handicap of geestelijke gezondheidsproblemen, kinderen zonder documenten of niet-geregistreerde kinderen, zwangere tieners en kinderen uit gezinnen met een verleden van drugsgebruik.

         Kinderen een veilige, adequate huisvesting en leefomgeving bieden — Kinderen de mogelijkheid bieden om te leven en op te groeien in een veilige, gezonde en kindvriendelijke omgeving die hun ontwikkeling en hun leerbehoeften ondersteunt:

               —

               Het voor gezinnen met kinderen mogelijk maken om te leven in betaalbare woningen van goede kwaliteit (met inbegrip van sociale woningen), en werken aan oplossingen voor situaties waarin zij zijn blootgesteld aan milieurisico’s, overbezetting en energiearmoede.

               —

               Steun bieden aan gezinnen en kinderen die risico lopen dakloos te worden, door uithuiszettingen, onnodige verhuizingen en scheiding van ouders en kinderen te voorkomen en tijdelijk onderdak en langetermijnoplossingen voor huisvesting te bieden.

               —

               De belangen van kinderen optimaal behartigen op het gebied van lokale planning; gettovorming en segregatie voorkomen door bij huisvesting een sociale mix in de hand te werken en adequate toegang tot openbaar vervoer te bevorderen.

               —

               De schadelijke blootstelling van kinderen aan een verslechterende leef- en sociale omgeving verminderen om te voorkomen dat zij het slachtoffer worden van geweld en misbruik.

         De gezinsondersteuning en de kwaliteit van alternatieve zorgstructuren verbeteren — De kinderbescherming en de sociale diensten op het gebied van preventie versterken; gezinnen op niet-stigmatiserende wijze helpen om ouderschapsvaardigheden te ontwikkelen en er tegelijkertijd voor zorgen dat kinderen die aan de ouderlijke zorg worden onttrokken, opgroeien in een omgeving die aan hun behoeften beantwoordt:

               —

               Ervoor zorgen dat armoede nooit de enige rechtvaardiging is om een kind aan de ouderlijke zorg te onttrekken; ernaar streven dat kinderen onder de zorg van hun ouders kunnen blijven of terugkeren door bijvoorbeeld de materiële deprivatie van het gezin te verhelpen.

               —

               Ervoor zorgen dat de poortwachtersfunctie adequaat wordt vervuld om te voorkomen dat kinderen in instellingen worden geplaatst, en voorzien in regelmatige nieuwe onderzoeken in het geval van dergelijke plaatsingen.

               —

               De uitbreiding van institutionele zorgstructuren voor kinderen zonder ouderlijke zorg stopzetten; in plaats daarvan hoogwaardige gemeenschapszorg bevorderen en zorg binnen gezinsstructuren aanmoedigen, waar aan de stem van het kind de nodige aandacht wordt geschonken.

               —

               Ervoor zorgen dat kinderen zonder ouderlijke zorg toegang hebben tot hoogwaardige diensten (zowel mainstream- als specifieke diensten) met betrekking tot gezondheid, onderwijs, werkgelegenheid, sociale bijstand, veiligheid en huisvesting, ook tijdens de overgang naar volwassenheid.

               —

               Passende steun bieden aan kinderen die achterblijven als één of beide ouders voor het werk naar een ander land trekken, alsook aan degenen die in hun plaats de zorg op zich nemen.

         2.3.   Het recht van kinderen om te participeren

         De deelname van alle kinderen aan spel, recreatie, sport en culturele activiteiten ondersteunen — De invloed van kinderen op hun eigen welzijn en hun veerkracht voor het te boven komen van tegenspoed erkennen, met name door hen kansen te bieden om deel te nemen aan informele leeractiviteiten die buitenshuis en buiten de normale schooltijd plaatsvinden:

               —

               Belemmeringen zoals kosten, toegang en culturele verschillen opheffen om ervoor te zorgen dat alle kinderen kunnen deelnemen aan spel, recreatie, sport en culturele activiteiten buiten de school.

               —

               Voorzien in veilige ruimten in de leefomgeving van kinderen, en gemeenschappen in een achterstandssituatie ondersteunen door middel van specifieke stimulansen.

               —

               Scholen, gemeenschapsorganisaties en lokale autoriteiten aanmoedigen betere naschoolse activiteiten en voorzieningen voor alle kinderen te creëren, ongeacht de werksituatie of de achtergrond van hun ouders.

               —

               Alle gezinnen de mogelijkheid bieden om deel te nemen aan sociale activiteiten die de opvoedingsvaardigheden van de ouders verbeteren en een positieve gezinscommunicatie stimuleren.

               —

               Ten aanzien van participatie benaderingen bevorderen die stoelen op het potentieel voor vrijwilligerswerk in de gemeenschap en die de solidariteit tussen de generaties stimuleren.

         Mechanismen introduceren ter bevordering van de participatie van kinderen in besluitvorming die van invloed is op hun leven — Kinderen in staat stellen en aanmoedigen om geïnformeerde meningen uit te drukken, waarbij erop wordt toegezien dat aan die meningen het passende belang wordt gehecht en dat zij terug te vinden zijn in de belangrijkste beslissingen die op hen van invloed zijn:

               —

               Zorgen voor het gebruik en de verdere ontwikkeling van bestaande hulpmiddelen om kinderen te betrekken bij het beheer van diensten zoals opvang, gezondheidszorg en onderwijs, en om hen te raadplegen over relevante beleidsplanning door middel van aan hun leeftijd aangepaste mechanismen.

               —

               De betrokkenheid van alle kinderen bij bestaande participatiestructuren ondersteunen; contact proberen te leggen met kinderen uit achterstandsmilieus en hun participatie ondersteunen.

               —

               Beroepsbeoefenaren die met en voor kinderen werken aanmoedigen om hen actief te betrekken, waarbij zij beter worden voorgelicht over hun desbetreffende rechten en verplichtingen.

               —

               Ervoor zorgen dat het kind zijn recht om bij alle met justitie verband houdende besluiten te worden gehoord, kan uitoefenen en kindvriendelijke justitie bevorderen, met name door kinderen effectieve toegang tot rechtbanken en gerechtelijke procedures te geven.

         3.   NOODZAKELIJKE GOVERNANCE-, UITVOERINGS- EN MONITORINGREGELINGEN VERDER ONTWIKKELEN

         Synergieën tussen sectoren versterken en governanceregelingen verbeteren — Ervoor zorgen dat armoede en sociale uitsluiting onder kinderen in beleidsmaatregelen effectief aan bod komen door middel van omvattend ontwerp, en de coördinatie tussen belangrijke actoren verbeteren:

               —

               Regelmatige en systematische banden tussen beleidsgebieden die van groot belang zijn voor de sociale inclusie van kinderen ontwikkelen en synergieën tussen belangrijke spelers versterken, met name op het gebied van onderwijs, werkgelegenheid, gezondheidszorg, gelijke kansen, en kinderrechten.

               —

               Ernaar streven om kindgericht beleid en kinderrechten te integreren in belangrijke beleidsgebieden door middel van bijvoorbeeld specifieke institutionele regelingen.

               —

               Nauwe samenwerking en regelmatige dialoog tussen overheidsinstanties op alle niveaus, sociale partners, lokale gemeenschappen en organisaties uit het maatschappelijk middelveld bevorderen.

               —

               De betrokkenheid van kinderen ondersteunen en verder ontwikkelen, onder meer bij de uitvoering van deze aanbeveling.

         Het gebruik van empirisch onderbouwde benaderingen versterken — De empirisch onderbouwde beleidsontwikkeling en de innovatie van het sociale beleid versterken, waarbij erop wordt toegezien dat terdege rekening wordt gehouden met de potentiële impact van het beleid op kinderen.

               —

               Optimaal gebruikmaken van de bestaande statistieken en administratieve gegevens om de impact van beleid op kinderen en hun gezinnen te monitoren; de statistische capaciteit waar nodig en mogelijk vergroten (onder meer door desaggregatie naar geslacht), met name betreffende deprivatie van kinderen, toegang tot hoogwaardige betaalbare kinderopvang, gezondheid van kinderen, en de situatie van de meest kwetsbare kinderen.

               —

               De beschikbaarheid van de gegevens om de situatie van kinderen te monitoren, bespoedigen en het gebruik van methoden en modellen zoals microsimulatie bevorderen om een meer systematische ex-antebeoordeling van de potentiële impact van beleid op kinderen te ondersteunen.

               —

               De banden tussen de beleids- en de onderzoekswereld aanhalen en relevante beleidsinnovaties uittesten; de empirisch onderbouwde evaluatie van programmaresultaten aanmoedigen, ook op lange termijn met behulp van instrumenten zoals longitudinale enquêtes; de zichtbaarheid en de uitwisseling van resultaten bevorderen.

               —

               De uitwisseling van goede praktijken en kennis, de toepassing van beproefde en uitgeteste interventiemodellen, en maatregelen ter stimulering van de solidariteit in de bredere gemeenschap bevorderen, en lokale gemeenschappen in staat stellen om samen te werken.

               —

               De impact van tijdelijk beleid dat is geïntroduceerd als reactie op de economische crisis, evalueren alvorens te besluiten dat beleid te integreren in structurele hervormingen.

         4.   OPTIMAAL GEBRUIKMAKEN VAN RELEVANTE EU-INSTRUMENTEN

         Armoede en sociale uitsluiting onder kinderen behandelen als kernthema in het kader van de Europa 2020-strategie — Gebruikmaken van het scala aan instrumenten en indicatoren die in het kader van de Europa 2020-strategie beschikbaar zijn om een nieuwe impuls te geven aan gezamenlijke inspanningen ter bestrijding van armoede en sociale uitsluiting onder kinderen:

               —

               Armoede en sociale uitsluiting onder kinderen een vaste plaats geven als kernthema in de Europa 2020-strategie en de nationale hervormingsprogramma’s, als onderdeel van de algemene inspanningen om armoede en sociale uitsluiting te verminderen, rekening houdend met door de Europese Raad vastgestelde landenspecifieke aanbevelingen.

               —

               Nagaan, waar relevant, wat de toegevoegde waarde is van het vaststellen van nationale streefcijfers voor het terugdringen van armoede en sociale uitsluiting onder kinderen, rekening houdend met nationale specifieke factoren.

               —

               De instrumenten die door de Europa 2020-strategie en de sociale open coördinatiemethode worden aangeboden, optimaal benutten om de monitoring en de evaluatie van beleid inzake kinderarmoede en kinderwelzijn te verbeteren, waarbij optimaal gebruik wordt gemaakt van het voorgestelde op indicatoren gebaseerde monitoringkader dat bij deze aanbeveling is gevoegd.

               —

               Synergieën met relevante EU-beleidsgebieden versterken, met name op het gebied van onderwijs, gezondheidszorg, gendergelijkheid en kinderrechten.

         Gebruikmaken van de relevante financiële instrumenten van de EU — Adequaat gebruikmaken van de mogelijkheden die worden geboden door financiële instrumenten van de EU om de bovenbeschreven beleidsprioriteiten te ondersteunen:

               —

               De ontwikkeling van meer empirisch onderbouwd beleid en sociale innovatie ondersteunen door middel van het programma voor sociale verandering en innovatie, het Europees Sociaal Fonds en Horizon 2020, en deze programma’s gebruiken om mogelijke beleidsinnovaties uit te testen, te evalueren en op grotere schaal toe te passen.

               —

               Optimaal gebruikmaken van het Fonds voor Europese hulp aan de meest behoeftigen (ter bestrijding van voedselgebrek en materiële deprivatie bij kinderen), de Europese schoolfruit- en schoolmelkregelingen (waarbij producten met een positieve voedingswaarde worden aangeboden en goede eetgewoonten worden aangemoedigd), en het programma Erasmus voor iedereen (ter bevordering van de toegang van kinderen tot onderwijs, informeel leren en sport).

               —

               De door de structuurfondsen geboden mogelijkheden voor de ondersteuning van kinderen en gezinnen benutten bij het opstellen van de programma’s 2014-2020 van het Europees Sociaal Fonds en het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, in overeenstemming met de landenspecifieke aanbevelingen.

               —

               Adequaat gebruikmaken van thematische doelstellingen betreffende de bevordering van de werkgelegenheid, de ondersteuning van de arbeidsmobiliteit, de bevordering van sociale inclusie, de bestrijding van armoede, investeringen in onderwijs, vaardigheden en een leven lang leren, alsook de desbetreffende investeringsprioriteiten in het kader daarvan. Daartoe behoren met name onderwijs voor jonge kinderen; terugdringen van voortijdig schoolverlaten; combineren van werk en privéleven; toegang tot diensten, onder meer gezondheidszorg en sociale diensten; door gemeenschappen geleide lokale-ontwikkelingsstrategieën; ondersteuning van de sanering van achtergestelde gebieden en van de overgang van institutionele naar gemeenschapsdiensten.

               —

               Ervoor zorgen dat de steunverlening van de structuurfondsen in de periode 2014-2020 effectief is en gericht is op de uitvoering van empirisch onderbouwde strategieën om voortijdig schoolverlaten terug te dringen, waarbij de desbetreffende belanghebbenden worden betrokken, en van maatregelen om de overgang van institutionele naar gemeenschapszorg te ondersteunen.

               —

               De totstandbrenging van partnerschappen bij de programmering van en de toegang tot de structuurfondsen bevorderen door de desbetreffende belanghebbenden op nationaal, regionaal en lokaal niveau erbij te betrekken, met name de desbetreffende overheidsinstanties, de sociale partners en niet-gouvernementele organisaties, teneinde werk te maken van de bestrijding van kinderarmoede

      Gedaan te Brussel, 20 februari 2013.

            Voor de Commissie

         László ANDOR

            Lid van de Commissie

      (1)  In overeenstemming met het VN-Verdrag inzake de rechten van het kind worden in dit verband onder kinderen personen onder de leeftijd van 18 jaar verstaan.

      (2)  COM(2010) 758 definitief.

      (3)  Comité voor sociale bescherming, SPC advisory report to the European Commission on tackling and preventing child poverty, promoting child well-being, 27 juni 2012.

      (4)  Het voorkomen en bestrijden van armoede en sociale uitsluiting onder kinderen en het bevorderen van kinderwelzijn, Conclusies van de Raad Epsco, 4 oktober 2012, 14437/12.

      (5)  Zie met name: Een geactualiseerd strategisch kader voor Europese samenwerking op het gebied van onderwijs en opleiding, COM(2008) 865 definitief; Solidariteit in de gezondheidszorg: verkleining van de ongelijkheid op gezondheidsgebied in de EU, COM(2009) 567 definitief; Een EU-agenda voor de rechten van het kind, COM(2011) 60 definitief; Strategie voor de gelijkheid van vrouwen en mannen 2010-2015, COM(2010) 491 definitief.

      (6)  Aanbeveling 2008/867/EG van de Commissie van 3 oktober 2008 over de actieve inclusie van personen die van de arbeidsmarkt zijn uitgesloten.

      (7)  Conclusies van het Voorzitterschap, Europese Raad van Barcelona, 15-16 maart 2002, SN 100/1/02 REV 1.

      BIJLAGE

         Op indicatoren gebaseerd monitoringkader

      In het voorgestelde monitoringkader zijn indicatoren opgenomen die relevant zijn voor het monitoren van de uitvoering van de aanbeveling. Voorstellen voor verdere ontwikkeling zijn opgenomen in de bijlagen bij het pakket sociale-investeringsmaatregelen.

         Algemeen doel bestaande in de bestrijding van armoede en sociale uitsluiting onder kinderen en de bevordering van kinderwelzijn

                  Europa 2020

                  Definitie

                  Onderverdelingen

                  Bron

                  Primair/secundair/ context (1)

                  Opmerkingen

                     Risico op armoede of sociale uitsluiting voor kinderen (onderverdeling van het Europa 2020-kerndoel armoede en sociale uitsluiting)

                  Het totale aantal kinderen die in een huishouden leven dat risico loopt op armoede en/of met ernstige materiële deprivatie te kampen heeft en/of een huishouden met een zeer lage arbeidsintensiteit (voor de definitie van deze 3 indicatoren, zie hieronder)

                  Naar leeftijd (0-17, 0-5, 6-11, 12-17)

                  Eurostat — EU-SILC

                  Primair

                  Vergelijking met de bevolking in de werkende leeftijd (18-64) en de oudere bevolking (65+) wordt aanbevolen

                  Indicator

                  Definitie

                  Onderverdelingen

                  Bron

                  Primair/secundair/ context

                  Opmerkingen

                     Armoederisicopercentage voor kinderen (te analyseren samen met de waarde van de armoededrempel in KKS voor een huishouden dat bestaat uit 2 volwassenen en 2 kinderen onder 14 jaar)

                  Aandeel kinderen die leven in een huishouden met een equivalent besteedbaar inkomen onder 60 % van het nationaal mediaan equivalent besteedbaar inkomen

                  Naar leeftijd (0-17, 0-5, 6-11, 12-17) en type huishouden

                  Eurostat — EU-SILC

                  Primair

                  Vergelijking met de bevolking in de werkende leeftijd (18-64) en de oudere bevolking (65+) wordt aanbevolen

                     Percentage ernstige materiële deprivatie

                  Aandeel kinderen die leven in een huishouden waarvan de levensomstandigheden ernstig worden beperkt door een gebrek aan middelen, d.w.z. dat het aan ten minste 4 van de volgende 9 deprivatiecriteria beantwoordt: het kan zich niet permitteren i) de huur of de gas-, water- en elektriciteitsrekeningen te betalen, ii) de woning voldoende te verwarmen, iii) onverwachte uitgaven te doen, iv) om de twee dagen vlees, vis of even proteïnerijk voedsel te eten, v) één week met vakantie te gaan, of zich vi) een auto, vii) een wasmachine, viii) een kleurentelevisie, of ix) een telefoon aan te schaffen

                  Naar leeftijd (0-17, 0-5, 6-11, 12-17)

                  Eurostat — EU-SILC

                  Primair

                  Vergelijking met de bevolking in de werkende leeftijd (18-64) en de oudere bevolking (65+) wordt aanbevolen

                     Aandeel kinderen die leven in een huishouden met een zeer lage arbeidsintensiteit

                  Aandeel kinderen die leven in een huishouden waar de volwassenen in de werkende leeftijd (18-59) het laatste jaar (d.w.z. in de inkomstenreferentieperiode) gedurende minder dan 20 % van hun totale arbeidspotentieel hebben gewerkt

                  Naar leeftijd (0-17, 0-5, 6-11, 12-17)

                  Eurostat — EU-SILC

                  Primair

                  Vergelijking met de bevolking in de werkende leeftijd (18-64) en de oudere bevolking (65+) wordt aanbevolen

                     Deprivatie-indicator voor kinderen

                  In behandeling

                  Eurostat — EU-SILC

                  N.v.t.

                  In ontwikkeling

                     Spreiding van het armoederisico voor kinderen rond de armoederisicodrempel: armoederisicopercentage berekend met als drempel 50 % en 70 %

                  Aandeel kinderen die leven in een huishouden met een equivalent besteedbaar inkomen onder 50 % en onder 70 % van het nationaal mediaan equivalent inkomen

                  Naar leeftijd (0-17, 0-5, 6-11, 12-17)

                  Eurostat — EU-SILC

                  Secundair

                  Vergelijking met de bevolking in de werkende leeftijd (18-64) en de oudere bevolking (65+) wordt aanbevolen

                     Percentage persistent armoederisico voor kinderen

                  Aandeel kinderen die leven in een huishouden met een equivalent besteedbaar inkomen onder de armoededrempel in het lopende jaar en in ten minste 2 van de vorige 3 jaren

                  0-17

                  Eurostat — EU-SILC (longitudinaal)

                  Secundair

                  Vergelijking met de bevolking in de werkende leeftijd (18-64) en de oudere bevolking (65+) wordt aanbevolen

                     Armoederisico voor kinderen gemeten met een in de tijd verankerde armoederisicodrempel

                  Aandeel kinderen die leven in een huishouden met een equivalent besteedbaar inkomen onder 60 % van het nationaal mediaan equivalent besteedbaar inkomen, waarbij de drempel in de tijd verankerd is

                  0-17

                  Eurostat — EU-SILC

                  Context

                  Vergelijking met de bevolking in de werkende leeftijd (18-64) en de oudere bevolking (65+) wordt aanbevolen

         Toegang tot adequate middelen

                  Indicator

                  Definitie

                  Onderverdelingen

                  Bron

                  Primair/secundair/ context

                  Opmerkingen

                     Armoedepercentage voor werkenden die leven in een huishouden met kinderen ten laste

                  Aandeel personen (met kinderen ten laste) die als werkend worden gedefinieerd en een inkomen hebben onder de armoededrempel (60 % van het nationaal mediaan equivalent besteedbaar inkomen)

                  Naar leeftijd (0-17, 18-64, 0-64); naar type huishouden (alleenstaande ouders, twee volwassenen met kinderen ten laste)

                  Eurostat — EU-SILC

                  Primair

                     Armoederisicopercentage voor kinderen naar arbeidsintensiteit van het huishouden

                  Aandeel kinderen die leven in een huishouden met een equivalent besteedbaar inkomen onder 60 % van het nationaal mediaan equivalent besteedbaar inkomen, volgens de arbeidsintensiteit van het huishouden

                  0-17, arbeidsintensiteit van het huishouden (zeer hoog [0,85 – 1], hoog [0,55 – 0,85], middelmatig [0,45 – 0,55], laag [0,2 – 0,45])

                  Eurostat — EU-SILC

                  Primair

                     Armoederisicopercentage voor kinderen in een werkend huishouden

                  Aandeel kinderen die leven in een huishouden met een inkomen onder de armoededrempel (60 % van het nationaal mediaan equivalent besteedbaar inkomen) en met een arbeidsintensiteit hoger dan 0,2

                  Naar type huishouden

                  Eurostat — EU-SILC

                  Primair

                     Relatieve mediane armoedekloof voor kinderen

                  Verschil tussen het mediaan equivalent inkomen van personen onder de armoederisicodrempel en de armoederisicodrempel, uitgedrukt als percentage van de armoederisicodrempel

                  0-17

                  Eurostat — EU-SILC

                  Primair

                  Vergelijking met de bevolking in de werkende leeftijd (18-64) en de oudere bevolking (65+) wordt aanbevolen

                     Kinderopvang

                  Kinderen in kinderopvang (volgens formele regelingen (2), m.u.v. van het gezin) in verhouding tot het totale aantal kinderen in dezelfde leeftijdsgroep

                  Minder dan 3 jaar, tussen 3 jaar en de leerplichtige leeftijd; minder dan 30 uren, 30 uren of meer per week

                  Eurostat — EU-SILC

                  Secundair

                  Relevantie van onderverdeling naar inkomenskwintiel te beoordelen

                     Effect van ouderschap op arbeidsparticipatie

                  Verschil in procentpunten (pp) tussen:

                              —

                              de arbeidsparticipatie van personen in de leeftijd 20-49 die leven in een huishouden waar er geen kinderen in de leeftijd 0-6 zijn, en

                              —

                              de arbeidsparticipatie van personen in de leeftijd 20-49 die leven in een huishouden waar er ten minste één kind in de leeftijd 0-6 is

                  Totaal, naar geslacht

                  Eurostat — arbeidskrachtenenquête

                  Context

                  Kinderen in de leeftijd 0-3 en 3-6 afzonderlijk bekijken wordt aanbevolen

                     Deeltijds werk wegens zorgverplichtingen

                  Personen die deeltijds werken omdat zij voor kinderen of hulpbehoevende volwassenen moeten zorgen, als percentage van het totale aantal werkende personen

                  Totaal, naar geslacht

                  Eurostat — arbeidskrachtenenquête

                  Context

                     Effect van sociale overdrachten (m.u.v. van pensioenen) op het terugdringen van kinderarmoede

                  Verschil tussen het armoederisicopercentage voor kinderen voor en na sociale overdrachten (m.u.v. pensioenen)

                  Eurostat — EU-SILC

                  Secundair

                  Vergelijking met de bevolking in de werkende leeftijd (18-64) en de oudere bevolking (65+) wordt aanbevolen

                     Bovenmatige uitgaven voor huisvesting

                  Percentage van de bevolking dat leeft in een huishouden waar de totale kosten van huisvesting (na aftrek van huisvestingstoelagen) meer dan 40 % van het totale besteedbare inkomen van het huishouden (na aftrek van huisvestingstoelagen) vertegenwoordigen

                  Naar leeftijd (0-17, 0-5, 6-11, 12-17), armoedestatus (boven of onder de armoederisicodrempel)

                  Eurostat — EU-SILC

                  Secundair

                  Vergelijking met de bevolking in de werkende leeftijd (18-64) en de oudere bevolking (65+) wordt aanbevolen

         Toegang tot hoogwaardige diensten

                  Indicator

                  Definitie

                  Onderverdelingen

                  Bron

                  Primair/secundair/ context

                  Opmerkingen

                     Vroegtijdig onderwijs

                  Aandeel kinderen tussen de leeftijd van 4 jaar en het begin van het verplichte onderwijs die aan onderwijs voor jonge kinderen deelnemen

                  Naar geslacht

                  UOE (3)

                  Primair

                     Vaardigheid in lezen, wiskunde en wetenschappen

                  Aandeel 15-jarigen die 1 of lager scoren (op een schaal van 1 (laagste) tot 5 (hoogste)) in PISA-tests

                  Naar achtergrond van de ouders (bereikt onderwijsniveau, geboorteland)

                  OESO-PISA (4)

                  Primair

                  Er zijn in de huidige gegevensverzamelingen geen gegevens voor CY en MT beschikbaar

                     Percentage jongeren die geen werk hebben, geen onderwijs of opleiding volgen (NEET)

                  Percentage jongeren die geen werk hebben, geen onderwijs of opleiding volgen (NEET)

                  Naar geslacht, 15-19

                  Eurostat — arbeidskrachtenenquête

                  Primair

                     Voortijdige verlaters van onderwijs en opleiding

                  Bevolking in de leeftijd 18-24 met hoogstens lager middelbaar onderwijs en niet in vervolgonderwijs of -opleiding

                  Naar geslacht, hoogste voltooide onderwijsniveau

                  Eurostat — arbeidskrachtenenquête

                  Secundair

                     Zelf gemelde behoefte aan medische verzorging waarin niet is voorzien

                  Aandeel personen in de leeftijd 16-25 die melden geen beroep op medische diensten te hebben gedaan wegens kosten, afstand of wachtlijsten

                  Eurostat — EU-SILC

                     Zuigelingensterfte

                  Verhouding van het aantal overlijdens van kinderen onder 1 jaar tijdens het jaar tot het aantal levendgeborenen in dat jaar (uitgedrukt per 1 000 levendgeborenen)

                  Naar SES van de ouders (in ontwikkeling)

                  Eurostat

                  Primair

                     Kindersterfte 1-14 jaar

                  Sterftecijfer per 100 000 inwoners

                  Eurostat

                     Laag geboortegewicht

                  Gewicht bij de geboorte van minder dan 2 500 gram

                  WHO-OESO

                  Primair

                     Vaccinatiedekking

                  Percentage kinderen die, bij het bereiken van hun eerste verjaardag in het desbetreffende kalenderjaar, volledig gevaccineerd zijn tegen difterie, pertussis (kinkhoest), tetanus en poliomyelitis (DKTP). Percentage kinderen die, bij het bereiken van hun tweede verjaardag in het desbetreffende kalenderjaar, volledig gevaccineerd zijn tegen bof, mazelen en rodehond (BMR)

                  WHO

                  Context

                     Zwaarlijvigheid

                  Jongeren in de leeftijd van 15-24 met een body mass index van 30 of hoger

                  Naar geslacht en SES van de ouders

                  Eurostat — EHIS (5)

                  Context

                     Regelmatige rokers

                  Aandeel personen die dagelijks sigaretten roken in de bevolking in de leeftijd van 15-24

                  Naar geslacht en SES van de ouders

                  Eurostat — EHIS

                  Context

                     Geestelijke gezondheid

                  Jongeren (15-24) met depressief syndroom

                  Naar geslacht

                  Eurostat — EHIS

                  Context

                  In ontwikkeling

                     Oorzaken van overlijden bij jongeren — zelfdoding

                  Overlijdens door zelfdoding per 100 000 inwoners in de leeftijd van 15-24

                  Naar geslacht

                  Eurostat — Statistieken over doodsoorzaken

                  Context

                     Gebrekkige huisvesting

                  Percentage van de bevolking dat aan elk criterium van gebrekkige huisvesting beantwoordt. De in aanmerking genomen criteria zijn:
                  1) lekkend dak, vochtige muren/vloeren/fundering, of rot in de raamkozijnen of in de vloer; 2) geen bad of douche in de woning; 3) geen doorspoeltoilet binnenshuis voor uitsluitend gebruik door het huishouden; 4) problemen met de woning: te donker, niet genoeg licht

                  Naar leeftijd (0-17, 0-5, 6-11, 12-17), armoederisicostatus (boven of onder de armoederisicodrempel)

                  Eurostat — EU-SILC

                  Primair

                     Overbezetting

                  Percentage van de bevolking dat in een huishouden met overbezetting leeft. Een persoon wordt geacht in een huishouden met overbezetting te leven als het huishouden niet beschikt over een minimumaantal kamers dat gelijk is aan:

                              —

                              één kamer voor het huishouden;

                              —

                              één kamer voor elk paar;

                              —

                              één kamer voor elke persoon in de leeftijd van 18+;

                              —

                              één kamer voor twee personen van hetzelfde geslacht tussen 12 en 17 jaar;

                              —

                              één kamer voor elke persoon van verschillend geslacht tussen 12 en 17 jaar;

                              —

                              één kamer voor twee personen onder 12 jaar

                  Naar leeftijd (0-17, 0-5, 6-11, 12-17), armoederisicostatus (boven of onder de armoederisicodrempel)

                  Eurostat — EU-SILC

                  Primair

         (1)  Primaire indicatoren zijn hoofdindicatoren die de brede gebieden dekken die als de belangrijkste resultaatelementen worden beschouwd, terwijl secundaire indicatoren de hoofdindicatoren ondersteunen door meer gedetailleerd de aard van het probleem te beschrijven of andere dimensies van het probleem te beschrijven. Contextindicatoren verstrekken nadere bijzonderheden en contextuele informatie: de voorgestelde lijst is indicatief en laat ruimte voor andere achtergrondinformatie die relevant wordt geacht om de nationale context beter te omvatten en te begrijpen.

         (2)  Formele regelingen worden gedefinieerd als de volgende diensten: voorschools of equivalent, verplicht onderwijs, centrumgebaseerde diensten buiten de schooltijden, een collectieve crèche of een andere dagopvang, met inbegrip van dagopvang in gezinnen en professionele gecertificeerde opvangmoeders. De opvang door gezinsleden, buren of niet-gecertificeerde opvangmoeders valt bijgevolg niet onder deze definitie van „formele regelingen”.

         (3)  UNESCO/OESO/EUROSTAT-databank over onderwijsstatistieken.

         (4)  http://www.oecd.org/statisticsdata/03381,en_2649_35845621_1_119656_1_1_1.00.html

         (5)  EHIS is de „European Health Interview Survey” (Europees gezondheidsonderzoek door middel van interviews).


Avis juridique important

|

31978K0962

Aanbeveling nr. 962/78/EGKS van de Commissie van 12 mei 1978 aan de Regeringen van de Lid-Staten houdende wijziging van de lijst van produkten in de bijlage bij Aarbeveling nr. 77/330/EGKS en bij Aanbeveling nr. 77/518/EGKS, gewijzigd bij Aanbeveling nr. 77/808/EGKS betreffende de instelling van een communautair toezicht op de invoer in de Gemeenschap van sommige onder het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal vallende ijzer- en staalprodukten van oorsprong uit derde landen

Publicatieblad Nr. L 126 van 13/05/1978 blz. 0005 - 0005

++++AANBEVELING NR . 962/78/EGKS VAN DE COMMISSIE  van 12 mei 1978  aan de Regeringen van de Lid-Staten houdende wijziging van de lijst van produkten in de bijlage bij Aanbeveling nr . 77/330/EGKS en bij Aanbeveling nr . 77/518/EGKS , gewijzigd bij Aanbeveling nr . 77/808/EGKS betreffende de instelling van een communautair toezicht op de invoer in de Gemeenschap van sommige onder het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal vallende ijzer - en staalprodukten van oorsprong uit derde landen  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal , en met name op artikel 74 , punt 3 ,  Overwegende dat bij Aanbeveling nr . 77/330/EGKS van 15 april 1977 ( 1 ) , gewijzigd bij Aanbeveling nr . 77/518/EGKS van 28 juli 1977 ( 2 ) , beide gewijzigd bij Aanbeveling nr . 77/808/EGKS van 23 december 1977 ( 3 ) , de Commissie een communautair toezicht heeft ingesteld op de invoer in de Gemeenschap van sommige onder het EGKS-Verdrag vallende ijzer - en staalprodukten ten einde met name de ontwikkeling ervan te kunnen volgen en ervoor te waken dat deze invoer , of de voorwaarden waaronder deze plaatsvindt , de communautaire produktie geen ernstig nadeel kan berokkenen ;  Overwegende dat dit toezicht geen betrekking heeft op de invoer van halffabrikaten van oorsprong uit derde landen , die in de eerste maanden van 1978 een belangrijke stijging te zien heeft gegeven en door de daarbij geldende prijzen tot een verslechtering van het binnenlandse prijspeil heeft bijgedragen ;  Overwegende dat deze gevaarlijke tendens blijft bestaan en het onder deze omstandigheden nodig is het communautair toezicht ingesteld bij Aanbeveling nr . 77/330/EGKS , gewijzigd bij Aanbeveling nr . 77/518/EGKS , gewijzigd bij Aanbeveling nr . 77/808/EGKS uit te breiden tot de invoer van halffabrikaten en bijgevolg de halffabrikaten op te nemen in de produktenlijst bij genoemde aanbeveling ,  DOET DE VOLGENDE AANBEVELING :  Artikel 1  De produktenlijst gehecht aan Aanbeveling nr . 77/330/EGKS , gewijzigd bij Aanbeveling nr . 77/518/EGKS , wordt met het volgende produkt uitgebreid :  Nr . van het gemeenschappelijk douanetarief * Omschrijving *  73.07 A I * Blooms en billets (*) *  73.07 B I * Bramen en largets (*) *  73.15 A I b ) 2 * Blooms , billets , bramen en largets van koolstofstaal (*) *  73.15 B I b ) 2 * Blooms , billets , bramen en largets van gelegeerd staal (*) *  (*) Begrepen de produkten in gelijkwaardige vorm uit continu gietproces .  Artikel 2  Van deze aanbeveling wordt kennis gegeven aan de Regeringen van de Lid-Staten , en zij wordt in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen bekendgemaakt .  Zij treedt voor iedere Lid-Staat in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen .  Gedaan te Brussel , 12 mei 1978 .  Voor de Commissie  Etienne DAVIGNON  Lid van de Commissie  ( 1 ) PB nr . L 114 van 5 . 5 . 1977 , blz . 15 .  ( 2 ) PB nr . L 209 van 17 . 8 . 1977 , blz . 18 .  ( 3 ) PB nr . L 352 van 31 . 12 . 1977 , blz . 15 .


title: Aanbeveling van de Commissie van 19 september 2005 inzake scheiding van boekhoudingen en kostenberekeningssystemen onder het regelgevingskader voor elektronische communicatie   (Voor de EER relevante tekst)

text:
               11.10.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 266/64

      AANBEVELING VAN DE COMMISSIE

   van 19 september 2005
   inzake scheiding van boekhoudingen en kostenberekeningssystemen onder het regelgevingskader voor elektronische communicatie
   (Voor de EER relevante tekst)
   (2005/698/EG)
   DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
   Gelet op Richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (Kaderrichtlijn) (1), en met name op artikel 19, lid 1,
   Na raadpleging van het Comité voor communicatie,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Het is noodzakelijk geschikte kostenberekeningsmechanismen in te voeren op grond van enkele essentiële bepalingen van het regelgevingskader voor elektronische communicatienetwerken en -diensten, te weten de artikelen 9, 11 en 13 en artikel 6, lid 1, in samenhang met bijlage I van Richtlijn 2002/19/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de toegang tot en interconnectie van elektronische-communicatienetwerken en bijbehorende faciliteiten (Toegangsrichtlijn) (2), artikel 17, artikel 18, lid 1, en bijlage VII, punt 2, van Richtlijn 2002/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronische-communicatienetwerken en -diensten (Universeledienstrichtlijn) (3), alsmede artikel 13 van Richtlijn 2002/21/EG.

               (2)

               Exploitanten die blijkens een overeenkomstig artikel 16 van Richtlijn 2002/21/EG gemaakte marktanalyse over aanmerkelijke marktmacht (hierna „AMM” genoemd) op een relevante markt beschikken (hierna „aangemelde exploitanten” genoemd), kunnen onder meer verplichtingen worden opgelegd inzake het voeren van gescheiden boekhoudingen en/of de invoering van een kostenberekeningssysteem. Het doel van zulke verplichtingen is transacties tussen exploitanten transparanter te maken en/of de werkelijke kosten van geleverde diensten te bepalen. Bovendien kan de verplichting tot scheiding van boekhoudingen en invoering van kostenberekeningssystemen door de nationale regelgevingsinstanties worden gebruikt als aanvulling op andere verplichtingen (bv. inzake transparantie, non-discriminatie en kostenoriëntatie) die uit hoofde van het regelgevingskader aan aangemelde exploitanten zijn opgelegd.

               (3)

               Deze aanbeveling is een herziening van Aanbeveling 98/322/EG van de Commissie van 8 april 1998 inzake interconnectie in een geliberaliseerde telecommunicatiemarkt (Deel 2 — Scheiding van boekhoudingen en kostenberekeningen) (4) naar aanleiding van de toepassing van het regelgevingskader voor elektronische communicatie (per 25 juli 2003). Deze herziening is noodzakelijk omdat met het regelgevingskader van 2002 enkele belangrijke wijzigingen in het regelgevingspakket van 1998 zijn aangebracht, zoals een verruiming van het toepassingsgebied van het regelgevingskader, een andere aanpak bij het opleggen van ex-ante-verplichtingen, een afwijkend toepassingsgebied van de specifieke voorschriften inzake kostenberekening en scheiding van boekhoudingen, en de introductie van het beginsel van technologische neutraliteit.

               (4)

               De algemene doelstellingen van deze aanbeveling zijn het bevorderen van de toepassing van uniforme kostenberekeningsprincipes en methodes op EU-niveau, rekening houdende met de ervaring die de nationale regelgevingsinstanties met kostenberekening en scheiding van boekhoudingen hebben opgedaan, alsmede het transparanter maken van de boekhoudsystemen, de methodieken, de verzamelde gegevens en het audit- en verslagleggingsproces ten behoeve van alle betrokken partijen.

               (5)

               Een exploitant kan zowel actief zijn op markten waarop hij als exploitant met aanmerkelijke marktmacht wordt beschouwd, als op concurrerende markten waarvoor hij niet als zodanig wordt aangewezen. Om zich van haar regelgevingstaken te kunnen kwijten, heeft een nationale regelgevingsinstantie soms informatie nodig over markten waarop een exploitant niet over AMM beschikt. Wanneer een aangemelde exploitant met AMM op één of meer markten een verplichting tot scheiding van boekhoudingen wordt opgelegd, kan deze verplichting zich ook uitstrekken tot markten waarop deze exploitant geen AMM heeft, bijvoorbeeld om de samenhang van de gegevens te waarborgen.

               (6)

               Indien een bepaalde methodiek voor kostenberekening of scheiding van boekhoudingen wordt voorgeschreven als uitgangspunt voor besluiten over prijsmaatregelen, dient deze zo te worden gespecificeerd dat zij efficiënte investeringen aanmoedigt en mogelijke concurrentievervalsende gedragingen blootlegt, in het bijzonder prijsklemmen, terwijl zij bovendien in overeenstemming met de in artikel 8 van Richtlijn 2002/21/EG genoemde beleidsdoelstellingen van de nationale regelgevingsinstanties dient te zijn.

               (7)

               Als een nieuwe of herziene kostenberekeningsmethodiek wordt ingevoerd, betekent dit mogelijk dat de huidige niveaus van gereguleerde vergoedingen en/of prijsmechanismen op een of andere manier niet voldoen of niet op elkaar zijn afgestemd. Mocht een nationale regelgevingsinstantie van mening zijn dat corrigerend optreden noodzakelijk is, dient zij hierbij voldoende rekening te houden met het commerciële en economische klimaat teneinde het risico en de onzekerheid op de relevante markten zoveel mogelijk te beperken. Hierbij kan bijvoorbeeld worden gedacht aan een geleidelijke prijsaanpassing over een redelijke termijn.

               (8)

               Bij de invoering van een boekhoudsysteem waarbij een prospectieve aanpak wordt gebruikt (zoals de gemiddelde incrementele kosten op lange termijn) die niet op historische kosten maar op de huidige kosten is gebaseerd, d.w.z. waarin de activa worden geherwaardeerd aan de hand van de kosten bij gebruik van een gelijkwaardige moderne infrastructuur die op de meest efficiënte beschikbare technologie is gebaseerd, kan het noodzakelijk zijn dat de nationale regelgevingsinstanties de parameters van de kostenberekeningsmethodiek aanpassen teneinde deze doelstellingen te bereiken. Waar toepasselijk, dient een gecoördineerd gebruik van top-down- en bottom-up-benaderingen te worden overwogen. Kostenberekeningssystemen moeten worden gebaseerd op het beginsel van kostenveroorzaking, zoals bij „activity-based costing”.

               (9)

               Wanneer op netwerkinfrastructuur, bijvoorbeeld op de abonneelijn, waarvoor op middellange termijn niet zo goed een alternatief is te vinden, kostenrekening op basis van huidige kosten (current cost accounting, hierna „CCA” genoemd) wordt toegepast, zijn voor een consequente toepassing van kostenberekeningsmethodieken parameters nodig (zoals de kapitaalskosten, afschrijvingsprofielen, winstmarges, tijdafhankelijke componenten) die door de nationale regelgevingsinstanties dienovereenkomstig moeten worden aangepast.

               (10)

               Wanneer de invoering van een kostenberekeningssysteem overeenkomstig artikel 13, lid 4, van Richtlijn 2002/19/EG verplicht is, dienen de regels voor de toewijzing van de kosten dermate gedetailleerd te zijn dat het verband tussen de kosten en de vergoedingen voor netwerkcomponenten en -diensten duidelijk wordt; bovendien dient te worden vermeld op welke basis de direct en de indirect toewijsbare kosten worden omgeslagen over de verschillende boekhoudingen.

               (11)

               Deze aanbeveling dient als leidraad voor de invoering van kostenberekening en scheiding van de boekhoudingen op basis van het nieuwe regelgevingskader van 2002. Aanbeveling 98/322/EG bevatte aanwijzingen over de toepassing van kostenberekening en scheiding van boekhoudingen op grond van het regelgevingskader van 1998. De aanbeveling van 1998 blijft van toepassing in situaties waarin de lidstaten de herziening van de bestaande verplichtingen betreffende kostenberekening en scheiding van boekhoudingen nog niet hebben voltooid overeenkomstig artikel 16 van Richtlijn 2002/21/EG.

               (12)

               Wanneer de lidstaten een compensatieregeling met financiële overdrachten hebben ingevoerd, dienen deze overdrachten op grond van bijlage IV, deel B, van Richtlijn 2002/22/EG op objectieve, transparante, niet-discriminerende en evenredige wijze plaats te vinden. Teneinde hieraan te voldoen, dient in de systemen voor scheiding van boekhoudingen op passende wijze melding te worden gemaakt van eventuele compensaties in ruil voor de verplichte levering van universele diensten.

               (13)

               Wat de financiering van de universeledienstverplichtingen betreft, laat de aanbeveling in de Commissie Richtlijn 80/723/EEG van de Commissie van 25 juni 1980 betreffende de doorzichtigheid in de financiële betrekkingen tussen lidstaten en openbare bedrijven en de financiële doorzichtigheid binnen bepaalde ondernemingen (5) onverlet.

               (14)

               Door de beginselen van deze aanbeveling te volgen, worden de lidstaten en bedrijven niet ontslagen van de verplichting om volledig aan de mededingingsregels van de Gemeenschap te voldoen.

               (15)

               Aanbeveling 2002/590/EG van de Commissie van 16 mei 2002 — Onafhankelijkheid van de met de wettelijke controle belaste accountant in de EU: basisbeginselen (6) biedt een solide raamwerk waaraan de onafhankelijkheid van de accountant indien nodig kan worden getoetst.

               (16)

               De Europese Groep van regelgevende instanties voor elektronische communicatienetwerken en -diensten (7) heeft een advies uitgebracht over de herziening van de aanbeveling van de Commissie inzake scheiding van boekhoudingen en kostenberekeningssystemen van 1998, waarin een gedetailleerde bijlage over bepaalde aspecten van kostenberekening en scheiding van boekhoudingen is opgenomen,

         DOET DE VOLGENDE AANBEVELING:

               1)

               Deze aanbeveling betreft de invoering van systemen voor kostenberekening en scheiding van boekhoudingen door exploitanten die door de nationale regelgevingsinstanties zijn aangemeld als exploitanten met aanmerkelijke marktmacht op basis van een marktanalyse die in overeenstemming met artikel 16 van Richtlijn 2002/21/EG is gemaakt. Exploitanten waaraan dergelijke verplichtingen zijn opgelegd, worden hierna „aangemelde exploitanten” genoemd.
               De bedoeling van een verplichting tot invoering van een kostenberekeningssysteem is ervoor te zorgen dat aangemelde exploitanten eerlijke, objectieve en transparante criteria aanleggen bij de toewijzing van de kosten aan diensten in situaties waarin zij verplicht zijn prijsmaatregelen toe te passen of kostengeoriënteerde prijzen vast te stellen.
               De bedoeling van een verplichting tot scheiding van boekhoudingen is te zorgen voor een hogere mate van detaillering van de informatie dan kan worden afgeleid uit de wettelijk voorgeschreven boekhouding van de aangemelde exploitant, teneinde de prestaties van bepaalde bedrijfsonderdelen van de aangemelde exploitant zo nauwkeurig mogelijk weer te geven, als hadden zij als zelfstandige ondernemingen geopereerd en, in het geval van verticaal geïntegreerde ondernemingen, om discriminatie ten gunste van hun eigen activiteiten en oneerlijke kruissubsidiëring te voorkomen.

               2)

               Aanbevolen wordt dat de nationale regelgevingsinstanties van de aangemelde exploitanten verlangen dat zij hun exploitatiekosten, geïnvesteerde kapitaal en inkomsten zo ver uitsplitsen dat aan de beginselen van evenredigheid en transparantie en aan de wettelijke doelstellingen van het nationale en Gemeenschapsrecht wordt voldaan.
               Aanbevolen wordt de toewijzing van kosten, geïnvesteerd kapitaal en inkomsten te laten plaatsvinden overeenkomstig het beginsel van kostenveroorzaking (bijvoorbeeld met „activity-based costing”).
               Met de systemen voor kostenberekening en scheiding van boekhoudingen van de aangemelde exploitanten dient het mogelijk te zijn de financiële gegevens te rapporteren waaruit blijkt dat volledig aan de wettelijke verplichtingen wordt voldaan. Aanbevolen wordt deze mogelijkheid te toetsen aan de kwalitatieve criteria relevantie, betrouwbaarheid, vergelijkbaarheid en materialiteit.
               Aanbevolen wordt dat de nationale regelgevingsinstanties zich overtuigen van de deugdelijkheid en doeltreffendheid van de systemen voor kostenberekening en scheiding van boekhoudingen, en dat het publiek over dergelijke systemen kan worden geraadpleegd.

               3)

               Aanbevolen wordt dat de nationale regelgevingsinstanties bij het beoordelen van de kenmerken en specificaties van de kostenberekeningssystemen nagaan of de kostenberekeningssystemen van de aangemelde exploitant in staat zijn om de kosteninformatie zodanig te analyseren en presenteren dat aan de doelstellingen van de regelgeving wordt voldaan. In het bijzonder dienen de kostenberekeningssystemen van de aangemelde exploitanten onderscheid te maken tussen directe (8) en indirecte kosten (9).
               Aanbevolen wordt dat de nationale regelgevingsinstanties na een besluit over een op huidige kosten gebaseerd kostenberekeningssysteem duidelijke termijnen en een referentiejaar vaststellen voor nieuwe, op huidige kosten gebaseerde kostenberekeningssystemen van hun aangemelde exploitanten.
               De waardering van netwerkactiva op basis van de prospectieve of huidige waarde van een efficiënte exploitant, dat wil zeggen, het ramen van de kosten die door gelijkwaardige exploitanten zouden moeten worden gemaakt als er sterke concurrentie op de markt zou heersen, is een cruciaal element van de methodiek van kostenberekening op basis van huidige kosten (CCA). Dit betekent dat de in de exploitatiekosten opgenomen afschrijvingskosten op basis van de huidige waarde van moderne, equivalente activa moeten worden berekend. Derhalve dient ook de verslaglegging over het geinvesteerde kapitaal op basis van huidige kosten te geschieden. Andere kostenaanpassingen kunnen noodzakelijk zijn om uitdrukking te geven aan de huidige aanschafkosten van een goed en de grondslag voor de exploitatiekosten ervan. De waardering van de netwerkactiva op de prospectieve of huidige waarde kan waar nodig worden aangevuld door een kostenberekeningsmethodiek zoals LRIC (long run incremental costs = gemiddelde incrementele kosten op de lange termijn) toe te passen.
               Aanbevolen wordt dat de nationale regelgevingsinstanties voldoende rekening houden met prijs- en concurrentievraagstukken die aan de orde kunnen komen bij de toepassing van CCA, bijvoorbeeld bij de ontbundeling van het aansluitnet.
               Aanbevolen wordt dat de nationale regelgevingsinstanties voldoende rekening houden met verdere aanpassingen in de financiële gegevens over efficiencyfactoren, met name bij het gebruik van kostengegevens voor het motiveren van tariefbesluiten, aangezien ook het gebruik van kostenberekeningssystemen (zelfs CCA) niet altijd volledige duidelijkheid verschaft over de gemaakte of relevante kosten bij efficiënte exploitatie (10). Over efficiencyfactoren kan duidelijkheid worden verkregen door analyses te maken van andere netwerktopologieën of -architecturen, afschrijvingsmethoden en toegepaste of geplande netwerktechnologieën.

               4)

               Aanbevolen wordt dat de aangemelde exploitanten waaraan een verplichting tot scheiding van boekhoudingen is opgelegd, een winst-en-verliesrekening indienen en opgave doen van het geïnvesteerde kapitaal voor elke entiteit (op basis van de relevante marken en diensten) waarvoor zij verslag dienen te leggen. Van interne verrekeningen voor aankopen tussen markten en diensten moet duidelijk en voldoende gedetailleerd opgave worden gedaan zodat blijkt dat het non-discriminatiebeginsel wordt nageleefd. Op grond van deze verplichting om gescheiden boekhoudingen te presenteren, is het soms noodzakelijk tevens informatie op te stellen en te onthullen voor markten waarop een exploitant niet over AMM beschikt.
               Omwille van de consistentie en de integriteit van de gegevens verdient het aanbeveling om de financiële verslagen van de door het regelgevingskader voorgeschreven rekeningen te consolideren tot een winst-en-verliesrekening en een verklaring omtrent het geïnvesteerde kapitaal voor de onderneming als geheel. Tevens dienen de door het regelgevingskader voorgeschreven gescheiden boekhoudingen in overeenstemming te worden gebracht met de wettelijk voorgeschreven boekhoudingen van de exploitant. Zij dienen aan een onafhankelijke accountantscontrole of een controle door een nationale regelgevingsinstantie te worden onderworpen (mits deze beschikt over daartoe gekwalificeerd personeel).

               5)

               Aanbevolen wordt dat de nationale regelgevingsinstanties relevante boekhoudkundige informatie van aangemelde exploitanten in voldoende detail ter beschikking stellen van belanghebbende partijen. De verstrekte informatie moet dermate gedetailleerd zijn dat kan worden vastgesteld of er geen ongerechtvaardigd onderscheid wordt gemaakt tussen intern en extern geleverde diensten en dat de gemiddelde kosten van de diensten kunnen worden bepaald, evenals de methodes waarmee deze zijn berekend. Bij het verstrekken van informatie met het oog hierop dienen de nationale regelgevingsinstanties op passende wijze rekening te houden met de vertrouwelijkheid van commerciële gegevens.
               In dit verband zal de publicatie door de aangemelde exploitant van voldoende gedetailleerde kostenstaten waaruit bijvoorbeeld de gemiddelde kosten van netwerkcomponenten blijken, bijdragen tot de transparantie en tot het vertrouwen van de concurrenten dat er geen concurrentievervalsende kruissubsidiëring plaatsvindt. Dit wordt met name voor „wholesale”-diensten belangrijk geacht. Toepassingsrichtsnoeren voor de verslaglegging en de publicatie van informatie zijn in de bijlage opgenomen.

               6)

               Bepaalde ondernemingen kunnen overeenkomstig artikel 8 van Richtlijn 2002/22/EG worden aangewezen als aanbieders van de universele dienst en overeenkomstig het bepaalde van artikel 17 van Richtlijn 2002/22/EG worden onderworpen aan regulering van eindgebruikerstarieven. Voor die lidstaten die een financieringsregeling voor de universeledienstverplichtingen hebben ingevoerd, verdient het aanbeveling eventuele bijdragen die een aangemelde onderneming in het kader van een compensatiemechanisme ontvangt, in de systemen voor scheiding van boekhoudingen te vermelden.

               7)

               Deze boekhoudkundige richtsnoeren hebben betrekking op de verslaglegging uit hoofde van het regelgevingskader en zijn niet bedoeld ter vervanging van een eventuele door de lidstaten verplicht gestelde financiële verslaglegging.

               8)

               Deze aanbeveling wordt uiterlijk drie jaar na de datum van toepassing herzien.

               9)

               Deze aanbeveling is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 19 september 2005.

            Voor de Commissie

         Viviane REDING

            Lid van de Commissie

      (1)  PB L 108 van 24.4.2002, blz. 33.

      (2)  PB L 108 van 24.4.2002, blz. 7.

      (3)  PB L 108 van 24.4.2002, blz. 51.

      (4)  PB L 141 van 13.5.1998, blz. 6.

      (5)  PB L 195 van 29.7.1980, blz. 35. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2000/52/EG (PB L 193 van 29.7.2000, blz. 75).

      (6)  PB L 191 van 19.7.2002, blz. 22.

      (7)  De Europese Groep van regelgevende instanties voor elektronische communicatienetwerken en -diensten is opgericht bij Besluit 2002/627/EG van de Commissie (PB L 200 van 30.7.2002, blz. 38), gewijzigd bij Besluit 2004/641/EG (PB L 293 van 16.9.2004, blz. 30).

      (8)  Directe kosten zijn kosten die volledig en ondubbelzinnig voor bepaalde activiteiten worden gemaakt.

      (9)  Indirecte kosten zijn kosten die op basis van een eerlijke en objectieve verdeelsleutel moeten worden omgeslagen.

      (10)  Soms zijn bepaalde activa overbodig of is de netwerkarchitectuur suboptimaal. De invoering van een economisch/technisch bottom-up-model helpt bij het verschaffen van informatie over de kosten ten gevolge van inefficiënte bedrijfsvoering of over nodeloze uitgaven die niet mogen worden meegerekend.

      BIJLAGE
      RICHTSNOEREN VOOR DE VERSLAGLEGGING EN DE PUBLICATIE VAN INFORMATIE
      In deze bijlage wordt nader ingegaan op de verslaglegging, de publicatie van informatie en de verklaring van overeenstemming.
      Overeenkomstig de principes van punt 2 van de aanbeveling dienen systemen voor kostenberekening en scheiding van boekhoudingen dermate gedetailleerde financiële informatie te verschaffen dat blijkt dat de beginselen van non-discriminatie en transparantie in acht worden genomen. Daarbij moeten de inkomsten, de kosten, het geïnvesteerde kapitaal en de volumes op adequate wijze worden vermeld en aan de diverse activiteiten van de exploitant worden toegewezen. De betrokken boekhoudkundige informatie dient onverwijld ter beschikking van de nationale regelgevingsinstantie te worden gesteld.
      Door een goede presentatie van de rekeningen wordt ervoor gezorgd dat de belangrijkste boodschappen van de financiële overzichten duidelijk en doeltreffend naar voren worden gebracht op een zo eenvoudig en ongecompliceerd mogelijke wijze. De presentatie van gegevens in financiële overzichten vereist een zekere mate van abstractie en bundeling. Een correct verloop van dit proces draagt bij tot meer kennis, aangezien een dergelijke presentatie voldoet aan de verschillende doelstellingen van het regelgevingskader, zoals aantonen dat de tarieven op de kosten zijn gebaseerd of dat er geen onnodig onderscheid wordt gemaakt.
      Financiële verslagen omvatten ook begeleidende notities en aanvullende schema's waarmee de financiële overzichten worden toegelicht. De financiële overzichten vormen samen met de begeleidende notities een geïntegreerd geheel.
      De door het regelgevingskader voorgeschreven boekhoudkundige informatie is van nut voor de nationale regelgevingsinstanties en andere partijen waarvoor de op deze informatie gebaseerde reguleringsbesluiten gevolgen kunnen hebben, zoals concurrenten, investeerders en consumenten. In dit verband kan de publicatie van informatie bijdragen tot een open en concurrerende markt en eveneens tot de geloofwaardigheid van het voorgeschreven boekhoudsysteem.
      Voor de publicatie kunnen evenwel beperkingen gelden op grond van voorschriften van de lidstaten en de Gemeenschap ten aanzien van de vertrouwelijkheid van bedrijfsgegevens. Daarom verdient het aanbeveling dat de nationale regelgevingsinstanties, na inwinning van het advies van de exploitanten, bepalen welke informatie als vertrouwelijk moet worden beschouwd en daarom niet toegankelijk mag worden gemaakt.
      1.   Rapportage en publicatie van informatie
      De volgende financiële gegevens moeten voor de relevante markt/dienst worden gerapporteerd en gepubliceerd (met inachtneming van de vertrouwelijkheidseisen en nationale wettelijke verplichtingen):

                  —

                  winst-en-verliesrekeningen;

                  —

                  een overzicht van het geïnvesteerde kapitaal (uitvoerige berekeningsmethode en waarde van de gebruikte parameters);

                  —

                  geconsolideerde gegevens en de relatie tot de wettelijk voorgeschreven rekeningen en andere bronnen van kosteninformatie;

                  —

                  een beschrijving van de kostenberekeningsmethodiek, waaronder de referenties naar kostenbasis en normen, toewijzings- en waarderingsmethodieken, identificatie en behandeling van indirecte kosten;

                  —

                  non-discriminatiegegevens (gedetailleerde gegevens van overdrachten);

                  —

                  een accountantsverklaring (voorzover vereist door de nationale regelgevingsinstanties);

                  —

                  een beschrijving van het boekhoudbeleid en de wettelijk voorgeschreven boekhoudkundige beginselen;

                  —

                  een verklaring van overeenstemming met de nationale en de Gemeenschapsvoorschriften;

                  —

                  waar nodig andere aanvullende regelingen.

            De verslaggevingsformaten, die op de modellen voor de wettelijk voorgeschreven verslaggeving mogen worden gebaseerd, dienen vooraf door de nationale regelgevingsinstanties te worden vastgelegd in overleg met de exploitanten. De verklaring van overeenstemming met de nationale en de Gemeenschapswetgeving, de accountantsverklaring en de beschrijving van de toegepaste boekhoudkundige beginselen, beleidslijnen, methodieken en procedures, met name de kostenberekeningsmethodieken, kunnen niet als vertrouwelijk worden beschouwd. Behoudens uitzonderingen op grond van nationale en Gemeenschapswetgeving inzake de vertrouwelijkheid van bedrijfsinformatie, dienen de resultaten van het accountantsonderzoek gepubliceerd te worden.
      2.   Verklaring van overeenstemming
      De jaarlijkse verklaring van overeenstemming dient ten minste het volgende te omvatten:

                  —

                  de conclusies van de accountant;

                  —

                  alle geconstateerde onregelmatigheden;

                  —

                  de aanbevelingen van de accountant (met een beschrijving van de gevolgen daarvan);

                  —

                  een volledige beschrijving van de gevolgde verificatiemethode;

                  —

                  enige gebundelde financiële en boekhoudkundige gegevens (zoals CCA-aanpassingen, belangrijkste veronderstellingen omtrent de toewijzingsmethodiek, het niveau van de toegewezen kosten en de mate van verfijning van het model).

            De publicatie van de verklaring van overeenstemming en de resultaten van het accountantsonderzoek dienen te worden gepresenteerd op een voor de betrokken partijen gemakkelijk toegankelijke wijze, zoals op papier, in elektronisch formaat of op de website van de exploitant of de nationale regelgevingsinstantie.
      3.   Verslagperiode
      De publicatie van de door de regelgeving voorgeschreven rekeningen dient jaarlijks te geschieden zo kort mogelijk na afloop van het boekjaar. De publicatie van de verklaring dient uiterlijk twee maanden na afloop van de wettelijk voorgeschreven accountantscontrole plaats te vinden, dan wel niet later dan de gebruikelijke, wettelijk voorgeschreven termijn.