Belangrijke juridische mededeling

|

52005SC0144

Aanbeveling voor een advies van de Raad overeenkomstig artikel 5, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Frankrijk voor de periode 2004-2008  /* SEC/2005/0144 def. */

	Brussel, 2.2.2005SEC(2005) 144 definitiefAanbeveling voor eenADVIES VAN DE RAADovereenkomstig artikel 5, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Frankrijk voor de periode 2004-2008(door de Commissie ingediend)TOELICHTINGIn Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid[1] is bepaald dat deelnemende lidstaten, dat wil zeggen de lidstaten die de eenheidsmunt hebben aangenomen, vóór 1 maart 1999 bij de Raad en de Commissie een stabiliteitsprogramma moesten indienen. Overeenkomstig artikel 5 van deze verordening diende de Raad elk stabiliteitsprogramma te onderzoeken op basis van evaluaties door de Commissie en het bij artikel 114 van het Verdrag ingestelde comité (het Economisch en Financieel Comité). Op basis van een aanbeveling van de Commissie en na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité bracht de Raad vervolgens advies uit na zelf het programma te hebben onderzocht. Ingevolge de verordening moeten de lidstaten jaarlijks een geactualiseerd stabiliteitsprogramma indienen, dat eveneens volgens deze zelfde procedure door de Raad kan worden onderzocht.Aangezien het overheidstekort in 2002 meer dan 3% van het BBP bedroeg, besloot de Raad op 3 juni 2003 dat er in Frankrijk een buitensporig tekort bestond en beval hij aan dit tekort uiterlijk tegen 2004 weg te werken. In haar op 14 december 2004 goedgekeurde mededeling aan de Raad met als titel "Stand van zaken in Duitsland en Frankrijk wat hun verplichtingen onder de buitensporigtekortprocedure betreft na het arrest van het Hof van Justitie"[2], concludeerde de Commissie dat 2005 moest worden beschouwd als relevante uiterste termijn om het buitensporige tekort te corrigeren. Op basis van de in de begroting 2005 aangegeven maatregelen en van de najaarsprognoses 2004 van de diensten van de Commissie stelde de Commissie in haar mededeling dat de door de Franse autoriteiten genomen maatregelen in grote lijnen toereikend leken te zijn om het buitensporige tekort tegen 2005 te corrigeren en dat vooralsnog geen verdere stappen in het kader van de buitensporigtekortprocedure behoefden te worden ondernomen. Wel tekende de Commissie daarbij aan dat als later mocht blijken dat de voorgenomen correctiemaatregelen niet ten uitvoer waren gelegd, zij zich verplicht zou zien de Raad aan te bevelen het begrotingstoezicht aan te scherpen en de nodige actie te ondernemen overeenkomstig het bepaalde in het Verdrag en het stabiliteits- en groeipact.Het eerste stabiliteitsprogramma van Frankrijk voor de periode 1999-2002 werd op 18 januari 1999 ingediend en op 15 maart 1999 door de Raad geëvalueerd. Daarna is er jaarlijks een geactualiseerd programma gepresenteerd. Op 7 december 2004 heeft Frankrijk zijn meest recente actualisering van het stabiliteitsprogramma ingediend. De diensten van de Commissie hebben een technische analyse van dit geactualiseerde programma verricht en daarbij rekening gehouden met de economische najaarsprognoses 2004 van de diensten van de Commissie, de gedragscode[3], de algemeen aanvaarde methode voor de schatting van de potentiële productie en de conjunctuurgezuiverde saldi, de aanbevelingen in de globale richtsnoeren voor het economisch beleid voor de periode 2003-2005 en de beginselen die zijn vervat in de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement van 27 november 2002 betreffende de verbetering van de coördinatie van het begrotingsbeleid, zoals bekrachtigd door de Raad.[4] Op grond hiervan zijn zij tot de volgende evaluatie gekomen:-  Op 7 december 2004 heeft Frankrijk het geactualiseerde stabiliteitsprogramma 2004 bij de Commissie ingediend. Het programma, dat de periode 2004-2008 bestrijkt, is grotendeels in overeenstemming met de gegevensvereisten van de "gedragscode voor de inhoud en de vorm van de stabiliteits- en convergentieprogramma’s". Het programma bevat echter geen prognoses voor de totale groei van de werkgelegenheid volgens de definitie van de nationale rekeningen, die verplicht zijn, maar geeft alleen prognoses voor de werkgelegenheidsgroei in de particuliere sector. Evenmin bevat het een aantal facultatieve gegevens die nuttig zouden zijn geweest voor de beoordeling van het programma.-  Voor de periode 2004-2008 gaat het programma uit van een reële BBP-groei van 2,5% per jaar. Volgens berekeningen van de Commissie waarbij de algemeen aanvaarde methode op de cijfers van het programma is toegepast, zou de reële BBP-groei iets hoger uitvallen dan de potentiële groei. De output gap zou niettemin tot 2008 negatief blijven. Voor de jaren 2004-2006 zijn de prognoses van de diensten van de Commissie iets minder gunstig dan die welke in het programma zijn vervat: zij verwachten een reële BBP-groei van 2,4% in 2004 en 2,2% in 2005 en 2006. Over het geheel genomen kunnen de macro-economische prognoses in het programma - ook al zijn zij enigszins aan de hoge kant – als plausibel worden beschouwd.-  In het programma wordt ernaar gestreefd het overheidstekort in 2005 terug te brengen tot onder de 3% van het BBP en ervoor te zorgen dat het in de daaropvolgende jaren nog verder terugloopt. In 2005 zou de vermindering van het tekort, van 3,6% van het BBP in 2004 tot 2,9% van het BBP, hoofdzakelijk worden bereikt door eenmalige inkomsten ten belope van 0,4% van het BBP[5]. Gedurende de daaropvolgende jaren zal het tekort naar verwachting met 0,6 à 0,7 procentpunt van het BBP per jaar dalen tot 0,9% van het BBP in 2008. In vergelijking met het vorige geactualiseerde programma bevestigt deze actualisering in grote lijnen de geplande aanpassing in de context van een iets gunstiger macro-economisch scenario. Het primaire saldo zou verbeteren en omslaan van een tekort van 0,7% van het BBP in 2004 in een overschot van 2,2% van het BBP in 2008. Volgens de berekeningen van de Commissie op basis van de prognoses in het geactualiseerde programma en de algemeen aanvaarde methode, zou het conjunctuurgezuiverde saldo vanaf 2005 eveneens met 0,6 à 0,7 procentpunt van het BBP per jaar verbeteren en zou het in 2008 uitkomen op -0,7% van het BBP. De begrotingsstrategie op middellange termijn is, evenals in eerdere geactualiseerde programma's, gebaseerd op het vaststellen van meerjarige doelstellingen voor de stijging van de reële overheidsuitgaven die een vermindering van de uitgavenquote impliceren. De ontvangstenquote zal naar verwachting vrijwel stabiel blijven.-  Voorzover dit op basis van de momenteel beschikbare gegevens kan worden beoordeeld, zouden de maatregelen van de Franse autoriteiten toereikend moeten zijn om in 2005 het tekort tot onder de 3% van het BBP terug te dringen. De begrotingspositie blijft echter kwetsbaar en de doelstelling om het buitensporig tekort in 2005 te corrigeren, kan door iedere ongunstige ontwikkeling van het macro-economische klimaat of de begrotingssituatie in het gedrang komen. De voor de jaren na 2005 voorgenomen begrotingsaanpassing is aanzienlijk, hetgeen terecht is gelet op de ernst van de begrotingssituatie. Dit neemt evenwel niet weg dat de prognoses aan risico's onderhevig zijn en op een aantal punten, onvoldoende gedocumenteerd blijken. Met name lijkt de voor 2006 verwachte vermindering van het tekort bij het huidige beleid buiten bereik. In het programma wordt verwacht dat het tekort zal teruglopen van 2,9% van het BBP in 2005 tot 2,2% van het BBP in 2006, alhoewel reeds belastingverlagingen ten belope van 0,2% van het BBP zijn aangekondigd en het effect van de eenmalige inkomsten zal verdwijnen. Het programma verstrekt niet voldoende informatie over de maatregelen waarmee wordt beoogd deze ontwikkelingen te compenseren. Bij ongewijzigd economisch beleid wordt in de najaarsprognoses 2004 van de diensten van de Commissie uitgegaan van een toename van het overheidstekort van 3,0% tot 3,3% van het BBP in 2006. Dit betekent dat er in het licht van de huidige groeihypothesen, maatregelen zouden moeten worden genomen om het tekort in 2006 met circa een procentpunt van het BBP terug te dringen teneinde het in het programma vastgestelde streefcijfer te halen. Daarnaast impliceert het voor de periode 2006-2008 vastgestelde streefcijfer voor de overheidsuitgaven, te weten een reële stijging met 1,2% per jaar, een aanmerkelijke verbetering ten opzichte van de recente tendensen, die bij ongewijzigd beleid waarschijnlijk moeilijk te bereiken is. De structurele hervormingen die in 2003 en 2004 zijn ingevoerd, met name de hervormingen van het pensioenstelsel en de gezondheidszorg, zijn duidelijke stappen in de juiste richting, maar lijken onvoldoende om de in het programma voorgenomen afremming van de uitgaven tot stand te brengen. Voorts is er bezorgdheid over de geloofwaardigheid van de doelstellingen aan de uitgavenkant, omdat de in de vorige geactualiseerde programma's vastgestelde streefcijfers bij lange na niet zijn gehaald. In het licht van deze risicobeoordeling is de voorgenomen aanpassing - die weliswaar aanzienlijk is - ontoereikend om een veiligheidsmarge te verschaffen die groot genoeg is om te voorkomen dat het tekort vóór 2007 bij normale macro-economische fluctuaties de drempel van 3% van het BBP overschrijdt. De aanpassing volstaat ook niet om in de loop van de programmaperiode een begrotingssituatie te bewerkstellingen die vrijwel in evenwicht is, hetgeen de middellangetermijndoelstelling is die volgens het stabiliteits- en groeipact moet worden nagestreefd.-  Nadat de schuldquote tussen 2001 en 2004 met 8 procentpunt is gestegen tot 64,8% van het BBP, zal deze volgens de verwachtingen gedurende de gehele programmaperiode meer dan 60% van het BBP bedragen (62% in 2008). Pas in 2006 zou een geleidelijke teruggang beginnen, onder invloed van de nominale BBP-groei en het boeken van primaire overschotten. Het verwachte traject voor de schuld is met dezelfde onzekerheden omgeven als het overheidstekort.-  In het geactualiseerde programma wordt kort stilgestaan bij de structurele hervormingen die de Franse autoriteiten recentelijk hebben doorgevoerd. In het programma wordt met name de in de zomer van 2004 ten uitvoer gelegde hervorming van de gezondheidszorg uitvoerig toegelicht. Deze hervorming heeft tot doel in 2007 in de gezondheidszorg een sluitende begroting tot stand te brengen (door het wegwerken van een tekort dat in 2004 0,8% van het BBP bedroeg), zonder dat daarbij afbreuk wordt gedaan aan de kwaliteit van de gezondheidszorg. Een ander oogmerk van de hervorming is het algemeen beheer van de gezondheidszorg te verbeteren. Hiertoe werd een onafhankelijk comité van toezicht opgericht dat tot taak heeft aanbevelingen te formuleren indien het vaststelt dat er een risico is dat van het officiële streefcijfer wordt afgeweken. De hervorming van de gezondheidszorg volgde op de belangrijke hervorming van het pensioenstelstel die in 2003 werd doorgevoerd en waardoor het financieel veel aantrekkelijker wordt om tot de pensioengerechtigde leeftijd en daarna actief te blijven. Ten slotte wordt in het programma benadrukt dat door middel van het nieuwe begrotingskader voor de overheidssector ( Loi organique relative aux Lois de Finances ) de kwaliteit en de doeltreffendheid van de overheidsuitgaven verder kunnen worden verhoogd en de begrotingsdoelstellingen gemakkelijker kunnen worden gehaald. Hoewel deze hervormingen wellicht ontoereikend zijn om de in het geactualiseerde programma vastgestelde uitgavendoelstellingen te halen en de houdbaarheid van de overheidsfinanciën op lange termijn te garanderen, gaan ze in de goede richting.-  Gezien de geraamde budgettaire kosten van de vergrijzing, die aanzienlijk zijn, is de houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn aan een aantal risico's onderhevig, ondanks de tenuitvoerlegging van belangrijke structurele hervormingen in het pensioenstelsel en de gezondheidszorg, die in respectievelijk 2003 en 2004 zijn doorgevoerd. Zonder verdere hervormingen zal een aanvullende consolidatie-inspanning in de loop van de komende jaren dus wellicht noodzakelijk zijn.-  Algemeen genomen is het in het geactualiseerde programma geschetste economische beleid gedeeltelijk in overeenstemming met de landenspecifieke globale richtsnoeren voor het economisch beleid op het gebied van de openbare financiën. Frankrijk heeft belangrijke structurele hervormingen ten uitvoer gelegd, in het bijzonder op het gebied van de gezondheidszorg en het pensioenstelsel, waardoor het zich in een betere positie bevindt om de gevolgen van de vergrijzing op te vangen. Het conjunctuurgezuiverde saldo zal in 2004 evenwel veel minder sterk zijn gereduceerd dan werd aanbevolen. Bovendien heeft Frankrijk geen maatregelen genomen om de vermindering van het conjunctuurgezuiverde tekort te versnellen toen de groeivoorwaarden verbeterden. Voorts is de in de actualisering 2004 voorgenomen aanpassing op middellange termijn weliswaar aanzienlijk, maar ontoereikend om tijdens de programmaperiode een vrijwel evenwichtige begrotingssituatie te bewerkstellingen. Daarbij komt nog dat de aanpassing met onzekerheden is omgeven.-  Gezien deze beoordeling verdient het aanbeveling dat Frankijk i) het nodige doet om het buitensporige tekort in 2005 te corrigeren; ii) erop toeziet dat in de jaren na 2005 de begrotingsconsolidatie wordt voortgezet zodat in 2008 een begrotingssituatie kan worden bewerkstelligd die vrijwel in evenwicht is; en iii) de structurele hervormingen voortzet en de uitgaven in de hand houdt om ervoor te zorgen dat de in het programma vastgestelde meerjarige uitgavendoelstellingen worden gehaald.* * *Op grond van deze evaluatie heeft de Commissie de aangehechte aanbeveling voor een advies van de Raad over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Frankrijk vastgesteld. Zij zal deze aanbeveling doen toekomen aan de Raad.Aanbeveling voor eenADVIES VAN DE RAADovereenkomstig artikel 5, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Frankrijk voor de periode 2004-2008DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid[6], met name op artikel 5, lid 3,Gelet op de aanbeveling van de Commissie,Na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité,BRENGT HET VOLGENDE ADVIES UIT:1.  Op [17 februari 2005] heeft de Raad het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Frankrijk voor de periode 2004-2008 behandeld. Het programma voldoet in grote lijnen aan de gegevensvereisten van de herziene "gedragscode voor de inhoud en de vorm van de stabiliteits- en convergentieprogramma’s". Het programma bevat echter geen prognoses voor de totale groei van de werkgelegenheid volgens de definitie van de nationale rekeningen, die verplicht zijn, en het bevat evenmin een aantal facultatieve variabelen. Frankrijk wordt dan ook verzocht de gegevensvereisten voortaan volledig in acht te nemen.2.  In het macro-economische scenario dat aan het programma ten grondslag ligt, wordt erop gerekend dat de reële BBP-groei in de periode 2004-2008 2,5% zal bedragen, iets boven het potentiële groeipercentage. Afgaande op de momenteel beschikbare informatie mogen de groeiprognoses van dit scenario aannemelijk worden genoemd, hoewel ze toch enigszins aan de hoge kant liggen. Ook de inflatieprognoses van het programma lijken realistisch.3.  De Raad heeft op 3 juni 2003 besloten dat er in Frankrijk een buitensporig tekort bestond en aanbevolen deze buitensporigtekortsituatie uiterlijk in 2004 te corrigeren. In haar op 14 december 2004 goedgekeurde mededeling aan de Raad met als titel "Stand van zaken in Duitsland en Frankrijk wat hun verplichtingen onder de buitensporigtekortprocedure betreft na het arrest van het Hof van Justitie"[7], concludeerde de Commissie dat 2005 de uiterste termijn was voor de correctie van het buitensporig tekort, aangezien de juridische gevolgen van de conclusies van de Raad van november 2003 gehandhaafd bleven totdat ze door het Hof nietig waren verklaard. De voornaamste doelstelling van de in het programma geschetste begrotingsstrategie bestaat erin het overheidstekort tegen 2005 onder de 3% van het BBP te brengen. Het programma heeft ook tot doel in de loop van de daaropvolgende jaren een gestage daling van het overheidstekort te bewerkstellingen. Verwacht wordt dat het tekort vanaf 2005 geleidelijk zal dalen met 0,6 à 0,7 procentpunt van het BBP per jaar om in 2008 0,9% van het BBP te bedragen. De huidige actualisering bevestigt grotendeels de in het vorige programma geplande aanpassing bij een enigszins gunstiger macro-economisch scenario. Volgens de berekeningen van de Commissie op basis van de prognoses in het programma en de algemeen aanvaarde methode zou het conjunctuurgezuiverde saldo vanaf 2005 eveneens met ongeveer 0,6 à 0,7 procentpunt van het BBP per jaar verbeteren en zou het in 2008 uitkomen op -0,7% van het BBP. De begrotingsstrategie op middellange termijn is, evenals in eerdere geactualiseerde programma's, gebaseerd op het vaststellen van meerjarige doelstellingen voor de stijging van de reële overheidsuitgaven die een vermindering van de uitgavenquote impliceren. Aangezien de ontvangstenquote naar verwachting vrijwel stabiel zal blijven, doet zich parallel met de vermindering van de uitgavenquote een daling van het tekort voor.4.  Op basis van de momenteel beschikbare informatie zouden de maatregelen van de Franse autoriteiten toereikend moeten zijn om het tekort in 2005 tot onder de 3% van het BBP terug te dringen. De begrotingssituatie in Frankrijk blijft evenwel kwetsbaar. Met het oog op de correctie van het buitensporig tekort is het noodzakelijk dat alle geplande maatregelen daadwerkelijk ten uitvoer worden gelegd en dat er aanvullende maatregelen worden genomen indien er zich ongunstige ontwikkelingen voordoen. Aangezien de in 2005 verwachte daling van het tekort met name het resultaat zal zijn van een eenmalige betaling ten belope van 0,5% van het BBP, is de verwachte onderliggende begrotingsaanpassing voor 2005 vrij beperkt. In de jaren na 2005 zou het begrotingsresultaat slechter kunnen zijn dan in het programma wordt voorspeld. Bij het huidige beleid lijkt in het bijzonder de tekortdoelstelling voor 2006 aan risico's onderhevig te zijn, aangezien er voor dat jaar belastingverlagingen zijn aangekondigd en belangrijke eenmalige inkomsten zullen wegvallen. Voorts lijkt bij het huidige beleid de uitgavendoelstelling voor de periode 2006-2008 moeilijk haalbaar te zijn, zelfs al zijn de structurele hervormingen die de voorbije jaren tot stand zijn gebracht, duidelijke stappen in de goede richting. Er wordt betwijfeld of de uitgavendoelstellingen geloofwaardig zijn, aangezien de in de vorige actualiseringen vastgestelde doelstellingen bij lange na niet zijn gehaald.5.  In het licht van deze risicobeoordeling lijkt de in het programma uitgestippelde begrotingsstrategie ontoereikend te zijn voor het verschaffen van een veiligheidsmarge die groot genoeg is om te voorkomen dat het tekort vóór 2007 bij normale macro-economische fluctuaties de drempel van 3% van het BBP overschrijdt. Voorts volstaat de strategie evenmin om in de loop van de programmaperiode een begrotingssituatie te bewerkstellingen die vrijwel in evenwicht is, hetgeen de middellangetermijndoelstelling is die volgens het stabiliteits- en groeipact moet worden nagestreefd.6.  Volgens de ramingen lag de schuldquote in 2004 met 64,8% van het BBP boven de in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde van 60% van het BBP. In het programma wordt ervan uitgegaan dat de schuldquote vanaf 2006 daalt en in 2008 62% van het BBP bedraagt. De ontwikkeling van de schuldquote is aan dezelfde risico's onderhevig als de tekortdoelstellingen.7.  Wat de houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn betreft, lijkt Frankrijk gezien de geraamde budgettaire kosten van de vergrijzing, die aanzienlijk zijn, enig gevaar te lopen, ondanks de tenuitvoerlegging van belangrijke structurele hervormingen in het pensioenstelsel en de gezondheidszorg, die in respectievelijk 2003 en 2004 tot stand zijn gebracht. Zonder verdere hervormingen zal er in de komende jaren wellicht een aanvullende begrotingsconsolidatie nodig zijn om de houdbaarheid van de overheidsfinanciën te kunnen garanderen.8.  Het in het geactualiseerde programma 2004 geschetste economische beleid is gedeeltelijk in overeenstemming met de aanbevelingen in de globale richtsnoeren voor het economisch beleid, met name die welke gevolgen hebben voor het begrotingsbeleid. Frankrijk heeft belangrijke structurele hervormingen ten uitvoer gelegd, in het bijzonder op het gebied van de gezondheidszorg en het pensioenstelsel, waardoor het zich in een betere positie bevindt om de gevolgen van de vergrijzing op te vangen. Het conjunctuurgezuiverde saldo zal in 2004 evenwel veel minder sterk zijn gereduceerd dan werd aanbevolen. Bovendien heeft Frankrijk geen maatregelen genomen om de vermindering van het conjunctuurgezuiverde tekort te versnellen toen de groeivoorwaarden verbeterden. Voorts is de in de actualisering 2004 geplande aanpassing op middellange termijn weliswaar aanzienlijk maar met onzekerheden omgeven. Tijdens de programmaperiode zal de aanpassing niet leiden tot een vrijwel evenwichtige begrotingssituatie.* * *Gezien deze beoordeling acht de Raad het wenselijk dat Frankrijk:i) het nodige doet om het buitensporige tekort in 2005 te corrigeren;ii) erop toeziet dat in de jaren na 2005 de begrotingsconsolidatie wordt voortgezet zodat in 2008 een begrotingssituatie kan worden bewerkstelligd die vrijwel in evenwicht is; eniii) de structurele hervormingen voortzet en de uitgaven in de hand houdt om ervoor te zorgen dat de in het programma vastgestelde meerjarige uitgavendoelstellingen worden gehaald.Tabel: Vergelijking tussen de belangrijkste macro-economische en budgettaire prognoses2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 |Reëel BBP (Verandering in %) | SP dec. 2004 | 2,5 | 2,5 | 2,5 | 2,5 | 2,5 |COM okt. 2004 | 2,4 | 2,2 | 2,2 | n.b. | n.b. |SP dec. 2003 | 1,7 | 2,5 | 2,5 | 2,5 | n.b. |HICP-inflatie (%) | SP dec. 2004 | 2,2 | 1,8 | 1,5 | 1,5 | 1,5 |COM okt. 2004 | 2,3 | 2,0 | 1,8 | n.b. | n.b. |SP dec. 2003 | 1,5 | 1,5 | 1,5 | 1,5 | n.b. |Overheidssaldo (% van het BBP) | SP dec. 2004 | -3,6 | -2,9 | -2,2 | -1,6 | -0,9 |COM okt. 2004 | -3,7 | -3,0 | -3,3 | n.b. | n.b. |SP dec. 2003 | -3,55 | -2,9 | -2,2 | -1,5 | n.b. |Primair saldo (% van het BBP) | SP dec. 2004 | -0,7 | 0,1 | 0,8 | 1,5 | 2,2 |COM okt. 2004 | -0,7 | -0,1 | -0,4 | n.b. | n.b. |SP dec. 2003 | -0,6 | 0,1 | 0,9 | 1,6 | n.b. |Conjunctuurgezuiverd saldo (% van het BBP) | SP dec. 2004¹ COM okt. 2004 SP dec. 2003¹ | -3,4 -3,5 -3,2 | -2,7 -2,8 -2,6 | -2,0 -3,1 -1,9 | -1,4 n.b. -1,3 | -0,7 n.b. n.b. |Bruto-overheidsschuld (% van het BBP) | SP dec. 2004 | 64,8 | 65,0 | 64,6 | 63,6 | 62,0 |COM okt. 2004 | 64,9 | 65,5 | 66,3 | n.b. | n.b. |SP dec. 2003 | 62,8 | 63,2 | 62,8 | 61,8 | n.b. |Noot: 1 Berekeningen van de diensten van de Commissie op basis van de in het programma voorkomende informatie. Bronnen: Stabiliteitsprogramma (SP); najaarsprognoses 2004 van de diensten van de Commissie (COM); berekeningen van de diensten van de Commissie. |[1] PB L 209 van 2.8.1997. Alle documenten waarnaar in deze tekst wordt verwezen, zijn te vinden op de volgende website: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm.[2] COM(2004) 813 van 14.12.2004.[3] Herzien advies van het Economisch en Financieel Comité over de inhoud en de vorm van de stabiliteits- en convergentieprogramma's, door de Raad (Ecofin) op 10.7.2001 bekrachtigd.[4] COM(2002) 668 van 27.11.2002.[5] Sedert de indiening in september 2004 van de ontwerp-begroting voor 2005 is deze eenmalige betaling bijgesteld tot 0,5% van het BBP. In de najaarsprognoses van de diensten van de Commissie is reeds met deze herziening rekening gehouden. De prognoses in het programma zijn evenwel nog steeds gebaseerd op de aanvankelijke raming van 0,4% van het BBP.[6] PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1. Alle documenten waarnaar in deze tekst wordt verwezen, zijn te vinden op de volgende website: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm.[7] COM(2004) 813 van 14.12.2004.


Avis juridique important

|

31982K3419

Aanbeveling nr. 3419/82/EGKS van de Commissie van 20 december 1982 aan de Lid-Staten tot verlenging van het communautaire toezicht op de invoer in de Gemeenschap van sommige onder het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal vallende ijzer- en staalprodukten van oorsprong uit derde landen

Publicatieblad Nr. L 360 van 21/12/1982 blz. 0025 - 0025

*****AANBEVELING  Nr. 3419/82/EGKS VAN DE COMMISSIE  van 20 december 1982  aan de Lid-Staten tot verlenging van het communautaire toezicht op de invoer in de Gemeenschap van sommige onder het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal vallende ijzer- en staalprodukten van oorsprong uit derde landen  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE  GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal, inzonderheid op artikel 74,  Overwegende dat de Commissie bij Aanbeveling nr. 1399/82/EGKS (1) een communautair toezicht heeft ingesteld op de invoer in de Gemeenschap van sommige onder het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal vallende ijzer- en staalprodukten;  Overwegende dat de redenen die voor de Commissie aanvankelijk aanleiding waren tot het nemen van deze maatregel, namelijk de noodzaak een beter overzicht te hebben van de toekomstige invoer en de voorwaarden waaronder deze plaatsvindt, blijven gelden;  Overwegende dat het derhalve noodzakelijk is dit toezicht te verlengen,  DOET DE VOLGENDE AANBEVELING:  Artikel 1  De geldigheidsduur van Aanbeveling nr. 1399/82/EGKS wordt verlengd tot en met 31 december 1983 (2).  Artikel 2  Van deze aanbeveling wordt kennis gegeven aan de Lid-Staten.  Gedaan te Brussel, 20 december 1982.  Voor de Commissie  Wilhelm HAFERKAMP  Vice-Voorzitter  (1) PB nr. L 157 van 8. 6. 1982, blz. 5.  (2) De gedurende de maanden november en december 1982 afgegeven invoerdocumenten mogen conform artikel 1, lid 3, van Aanbeveling nr. 1399/82/EGKS worden gebruikt gedurende een periode van twee maanden vanaf de datum van afgifte, zelfs indien deze periode een einde neemt in 1983.


Avis juridique important

|

31983H0187

83/187/EEG: Aanbeveling van de Raad van 28 maart 1983 inzake de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1975) (4e EOF) voor het begrotingsjaar 1981

Publicatieblad Nr. L 109 van 26/04/1983 blz. 0006 - 0006

++++AANBEVELING VAN DE RAAD  van 28 maart 1983  inzake de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds ( 1975 )  ( 4e EOF ) voor het begrotingsjaar 1981   ( 83/187/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap , inzonderheid op artikel 206 ter ,  Gelet op de ACS-EEG-Overeenkomst van Lomé ( 1 ) , die op 28 februari 1975 is ondertekend ,  Gelet op Besluit 76/568/EEG van de Raad van 29 juni 1976 betreffende de associatie van de landen en gebieden overzee met de Europese Economische Gemeenschap ( 2 ) ,  Gelet op het Intern Akkoord betreffende de financiering en het beheer van de steun van de Gemeenschap ( 3 ) , dat is ondertekend op 11 juli 1975 , inzonderheid op artikel 31 , lid 3 ,  Gelet op het Financieel Reglement van 27 juli 1976 van toepassing op het vierde Europees Ontwikkelingsfonds ( 4 ) , inzonderheid op de artikelen 64 tot en met 67 ,  Na onderzoek van de jaarrekening en de balans betreffende de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds ( 1975 ) ( 4e EOF ) , die op 31 december 1981 zijn vastgesteld , alsmede van het verslag van de Rekenkamer over het begrotingsjaar 1981 waaraan de antwoorden van de Commissie zijn gehecht ( 5 ) ,  Overwegende dat uit hoofde van artikel 31 van het Intern Akkoord aan de Commissie kwijting moet worden verleend voor het beheer van het Europees Ontwikkelingsfonds ( 1975 ) ( 4e EOF ) overeenkomstig de procedure van artikel 206 van het Verdrag ;  Overwegende dat de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds ( 1975 )  ( 4e EOF ) door de Commissie gedurende het begrotingsjaar 1981 over het geheel genomen bevredigend is geweest ,  BEVEELT het Europese Parlement AAN ,  de Commissie kwijting te verlenen voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds ( 1975 ) ( 4e EOF ) voor het begrotingsjaar 1981 .  Gedaan te Brussel , 28 maart 1983 .  Voor de Raad  De Voorzitter  J . ERTL  ( 1 ) PB nr . L 25 van 30 . 1 . 1976 , blz . 2 .  ( 2 ) PB nr . L 176 van 1 . 7 . 1976 , blz . 8 .  ( 3 ) PB nr . L 25 van 30 . 1 . 1976 , blz . 168 .  ( 4 ) PB nr . L 229 van 20 . 8 . 1976 , blz . 9 .  ( 5 ) PB nr . C 344 van 31 . 12 . 1982 , blz . 1 .


title: Aanbeveling van de Raad van 12 juli 2011 over het nationale hervormingsprogramma 2011 van Italië en met een advies van de Raad over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Italië voor de periode 2011-2014

text:
               21.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 215/4

         AANBEVELING VAN DE RAAD
   van 12 juli 2011
   over het nationale hervormingsprogramma 2011 van Italië en met een advies van de Raad over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Italië voor de periode 2011-2014
   2011/C 215/02
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148, lid 4,
   Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid (1), en met name artikel 5, lid 3,
   Gezien de aanbeveling van de Europese Commissie,
   Gezien de conclusies van de Europese Raad,
   Gezien het advies van het Comité voor de werkgelegenheid,
   Na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 26 maart 2010 hechtte de Europese Raad zijn goedkeuring aan het voorstel van de Europese Commissie voor een nieuwe groei- en werkgelegenheidsstrategie. Deze Europa 2020-strategie moet voor betere coördinatie van het economisch beleid zorgen en zich toespitsen op de sleutelgebieden waarop Europa's potentieel voor duurzame groei en concurrentievermogen een krachtige impuls nodig heeft.

               (2)

               De Raad heeft op 13 juli 2010 een aanbeveling inzake de globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten en de Unie (2010-2014) aangenomen en op 21 oktober 2010 een besluit betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten vastgesteld (2), die samen de „geïntegreerde richtsnoeren” vormen. De lidstaten werden verzocht in hun nationaal economisch en werkgelegenheidsbeleid met de geïntegreerde richtsnoeren rekening te houden.

               (3)

               Op 12 januari 2011 heeft de Commissie de eerste jaarlijkse groeianalyse vastgesteld en gaf daarmee de aanzet tot een nieuwe cyclus van economische governance in de EU en het eerste Europees semester van voorafgaande en geïntegreerde beleidscoördinatie, dat op de Europa 2020-strategie berust.

               (4)

               Op 25 maart 2011 heeft de Europese Raad de prioriteiten inzake begrotingsconsolidatie en structurele hervorming goedgekeurd (overeenkomstig de conclusies van de Raad van 15 februari en 7 maart 2011 en ten vervolge op de jaarlijkse groeianalyse van de Commissie). Hij benadrukte dat voorrang moet worden gegeven aan het weer gezond en houdbaar maken van begrotingen, het terugdringen van de werkloosheid door hervormingen van de arbeidsmarkt en nieuwe inspanningen om de groei te stimuleren. Hij verzocht alle lidstaten deze prioriteiten in concrete maatregelen om te zetten die in hun stabiliteits- of convergentieprogramma's en in hun nationale hervormingsprogramma's moeten worden opgenomen.

               (5)

               Op 25 maart 2011 verzocht de Europese Raad voorts de lidstaten die aan het Euro Plus-pact deelnemen hun toezeggingen tijdig te presenteren om te kunnen worden opgenomen in hun stabiliteits- of convergentieprogramma's en hun nationale hervormingsprogramma's.

               (6)

               Op 6 mei 2011 heeft Italië de actualisering 2011 van zijn stabiliteitsprogramma voor de periode 2011-2014 en zijn nationaal hervormingsprogramma 2011 ingediend. Om met de onderlinge verbanden rekening te houden, zijn beide programma's terzelfder tijd geëvalueerd.

               (7)

               De Italiaanse economie had reeds lang voor de huidige wereldwijde economische en financiële crisis te kampen met structurele zwakheden. In de periode 2001-2007 bedroeg de reële bbp-groei circa 1 %, dat wil zeggen slechts de helft van het gemiddelde in het eurogebied, voornamelijk door de achterblijvende productiviteitsgroei. Deze ontwikkelingen troffen het hele land en de grote economische verschillen tussen de regio's verminderden dan ook niet. Alhoewel er geen sterke interne onevenwichtigheden in de particuliere sector waren, werd de economie zwaar getroffen door de wereldwijde crisis. Door een ineenstorting van de uitvoer, gevolgd door een terugval van de investeringen, kromp het reële bbp tussen het tweede kwartaal van 2008 en het tweede kwartaal van 2009 met maar liefst 7 %. De bruto overheidsschuld steeg eind 2010 tot 119 % na een gestage daling in het voorgaande decennium; dit weerspiegelde de scherpe daling van het bbp. De werkgelegenheid daalde veel minder sterk als gevolg van een door de overheid gesteunde regeling voor arbeidsduurverkorting, waardoor het werkloosheidscijfer in 2008-2009 slechts weinig steeg. In de tweede helft van 2009 begon de economie zich dankzij de uitvoer te herstellen, zij het in een traag tempo. De situatie op de arbeidsmarkt bleef in 2010 fragiel; het werkloosheidscijfer stabiliseerde zich aan het eind van het jaar op ca. 8,5 %. In verband met de zeer hoge overheidsschuldquote bleef Italië tijdens de crisis een voldoende prudent begrotingsbeleid voeren en nam het geen sterke budgettaire stimuleringsmaatregelen, waardoor het overheidstekort in 2009-2010 onder het gemiddelde van het eurogebied bleef.

               (8)

               Op basis van de overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1466/97 verrichte evaluatie van het geactualiseerde stabiliteitsprogramma komt de Raad tot de conclusie dat het aan het programma ten grondslag liggende macro-economische scenario aannemelijk is. Het programma moet het algemene overheidstekort tegen 2012 terugdringen tot beneden de bbp-referentiewaarde van 3 % door middel van verdere uitgavenbeperkingen en extra inkomsten door een betere naleving van de fiscale regelgeving. Het programma is erop gericht om, nadat het buitensporige tekort gecorrigeerd is, tegen het einde van de programmaperiode (2014) de middellangetermijndoelstelling — het realiseren van een structureel begrotingsevenwicht — te bereiken, ter ondersteuning waarvan Italië zich ertoe verbindt de primaire uitgaven verder in te perken. Volgens het programma zal de overheidsschuldquote in 2011 pieken en daarna steeds sterker afnemen, naarmate het primaire overschot toeneemt. De geplande gemiddelde jaarlijkse begrotingsinspanning gedurende 2010-2012 ligt boven de door de Raad in het kader van de buitensporigtekortprocedure aanbevolen 0,5 % van het bbp, en het voorziene tempo van de aanpassingen na 2012 ligt ruimschoots boven wat het stabiliteits- en groeipact voorschrijft. Om de genoemde resultaten op het gebied van het tekort en de schuld te bereiken, zal de begroting strikt moeten worden uitgevoerd, terwijl meer informatie over de voor 2013 en 2014 geplande consolidatiemaatregelen de geloofwaardigheid van het programma ten goede zou komen.

               (9)

               Gezien de zeer hoge overheidsschuld, die in 2011 circa 120 % van het bbp bedraagt, hebben een duurzame en geloofwaardige consolidatie en structurele maatregelen ter bevordering van de groei hoge prioriteit voor Italië. Volgens de laatste evaluatie van de Commissie, blijken de risico's met betrekking tot de langetermijnhoudbaarheid van de overheidsfinanciën middelmatig te zijn. Voor de periode tot 2012 is de verwezenlijking van de in het stabiliteitsprogramma opgenomen doelstellingen voor het algemene overheidstekort, en dus de correctie van het buitensporige tekort tegen 2012, afhankelijk van de volledige tenuitvoerlegging van de reeds goedgekeurde maatregelen. Extra maatregelen zijn nodig wanneer bijvoorbeeld de inkomsten uit een betere naleving van de belastingregels lager uitvallen dan begroot of wanneer zich problemen voordoen bij de verwezenlijking van de geplande beperking van de kapitaaluitgaven. Voor 2013-2014 schrijft het nieuwe driejarige begrotingskader voor dat uiterlijk in oktober 2011 concrete maatregelen worden vastgesteld ter ondersteuning van de consolidatie-inspanning. Alhoewel het begrotingskader de laatste jaren al aanzienlijk is versterkt, moeten de invoering van dwingende uitgavenplafonds en verdere verbetering van het begrotingstoezicht in alle subsectoren van de overheid de begrotingsdiscipline en de geloofwaardigheid van de begrotingsstrategie voor de middellange termijn versterken.

               (10)

               Hoewel de werkgelegenheid in de jaren voor de crisis relatief sterk is gegroeid, vertoont de Italiaanse arbeidsmarkt een aantal structurele zwakheden. Werknemers met een permanente arbeidsovereenkomst genieten meer bescherming dan werknemers met een atypisch contract. Voor eerstgenoemden is ontslag onderworpen aan stringente regels en omslachtige procedures. Voor de laatstgenoemden dient aandacht te worden besteed aan de dynamiek van zelfstandige tewerkstelling die werkrelaties in ondergeschikt verband zou kunnen verbergen. Ondanks nieuwe en ad-hocmaatregelen die tijdens de crisis zijn genomen om inkomenssteun en bescherming tegen werkloosheid uit te breiden, blijft het huidige stelsel van werkloosheidsuitkeringen gefragmenteerd. De werkloosheid bij werknemers onder de 25 jaar bedroeg in 2010 27,8 %, maar was ongelijk verdeeld over de landsdelen: in het zuiden was de jeugdwerkloosheid tweemaal zo groot als in het noorden. De rol van het leerlingstelsel en beroepsopleidingen moet verder worden versterkt. Hoewel dat zeer nuttig en noodzakelijk is, bestaat er momenteel geen eengemaakt nationaal systeem voor de certificatie van vaardigheden en de erkenning van beroepsopleidingsnormen, maar een veelvoud aan regionale systemen, hetgeen de arbeidsmobiliteit en de arbeidsmogelijkheden in heel Italië hindert. Er is ruimte om de effectiviteit van de arbeidsbemiddelingsdiensten te vergroten, met name in regio’s met een hoge werkloosheid. Tot slot blijft zwartwerken in Italië een ernstig fenomeen.

               (11)

               Het is belangrijk dat de loonontwikkeling wordt afgestemd op de groei van de productiviteit, gezien het feit dat het concurrentievermogen van Italië sinds de late jaren '90 voortdurend afneemt; in dit verband kunnen onderhandelingen op ondernemingsniveau een belangrijke rol spelen, ook om de regionale arbeidsmarktverschillen aan te pakken. Met de hervorming van het onderhandelingskader in 2009 werd onder andere de mogelijkheid ingevoerd van open clausules (d.w.z. afwijkingen van het op nationaal niveau overeengekomen sectorale loonniveau); deze worden echter nog niet op grote schaal toegepast.

               (12)

               De arbeidsparticipatie van vrouwen ligt gemiddeld meer dan twintig procentpunten lager dan die van mannen; er zijn evenwel aanzienlijke verschillen tussen de regio's. In het zuiden had nauwelijks één derde van de vrouwen in de leeftijdsgroep van 20 tot 64 jaar werk, door zowel een relatief lagere participatiegraad als een hogere werkloosheid. De relatief hoge belasting op arbeid in Italië ontmoedigt het arbeidsaanbod, met name wat de meeverdiener van het gezin betreft, en beïnvloedt de vraag naar arbeid negatief. Om de arbeidsparticipatie van vrouwen te stimuleren, wordt in het nationale hervormingsprogramma verwezen naar het in 2010 goedgekeurde plan dat de inspanningen van alle geledingen van de overheid coördineert om het combineren van werk en gezinsleven te bevorderen. De regering heeft onlangs een belastingvoordeel ingevoerd voor bedrijven die kansarme werknemers in dienst nemen; dit geldt ook voor personen die actief zijn in een sector of een activiteit met een bijzonder onevenwichtige verdeling tussen mannen en vrouwen, in regio's met een hoge werkloosheid. Het programma kondigt daarnaast een belastinghervorming aan die tot doel heeft de belastingdruk te verschuiven van arbeid naar consumptie, en die ook tot een hogere arbeidsparticipatie kan bijdragen.

               (13)

               Italië kent in vergelijking met de EU-normen relatief hoge kosten die aan het uitoefenen van activiteiten verbonden zijn, met name in het zuiden, zulks ondanks de recente maatregelen om het ondernemingsklimaat te verbeteren en de prestatiegerichtheid en verantwoordingsplicht van de overheid te versterken. Er blijft veel ruimte voor verdere eliminatie van hindernissen op regelgevings- en administratief gebied in de producten- en dienstenmarkten, met name wat de vrije beroepen betreft. In 2009 is een voorstel ingediend voor een jaarlijkse mededingingswet als wetgevingsinstrument om de mededingingsomgeving en de consumentenbescherming te verbeteren. Deze wet is echter nog niet vastgesteld. De lange duur van de procedures om de naleving van contracten af te dwingen is eveneens een zwak punt van het Italiaanse ondernemingsklimaat. Andere kanalen dan het bancaire om de groei van een bedrijf te financieren, zijn in Italië nog een relatieve zeldzaamheid, vooral voor het midden- en kleinbedrijf. Met name blijven financiering met eigen vermogen en durfkapitaal een slechts beperkte rol spelen, ondanks hun potentieel om de groei van een bedrijf te bevorderen, nieuwe wereldwijde markten aan te boren en de corporate governance te verbeteren.

               (14)

               De investeringen in onderzoek en ontwikkeling zijn de afgelopen tien jaar slechts in bescheiden mate gestegen. De intensiteit van onderzoek en ontwikkeling is dan ook laag: circa 1,27 % van het bbp, wat ruimschoots onder het EU-gemiddelde van 1,90 % ligt. Deze kloof is voornamelijk te wijten aan de geringe omvang van het industriële onderzoek: de onderzoeks- en ontwikkelingsintensiteit in het bedrijfsleven bedroeg 0,64 % van het bbp, terwijl het EU-gemiddelde 1,23 % is. De durfkapitaalintensiteit is eveneens nog zeer laag. In het nationale hervormingsprogramma wordt een aantal maatregelen gepresenteerd, zoals tijdelijke belastingvoordelen voor bedrijven die in onderzoeksprojecten van universiteiten of overheidsinstanties investeren. Het streefcijfer van 1,53 % van het bbp voor de onderzoeks- en ontwikkelingsintensiteit gaat terug op een projectie van het gemiddelde jaarlijkse groeipercentage voor de periode 2006-2008 en houdt rekening met de beperkingen verbonden aan de fiscale stabiliteit van het land. Het zal in 2014 worden herzien.

               (15)

               Italië is op twee na de grootste ontvanger van middelen uit hoofde van het cohesiebeleid van de EU: het ontvangt circa 8 % van het totale EU-budget voor het cohesiebeleid in 2007-2013. Halverwege de programmeringsperiode is slechts 16,8 % van de EU-middelen daadwerkelijk benut; in de zuidelijke convergentieregio's is dit percentage nog veel lager.

               (16)

               Italië heeft een aantal toezeggingen gedaan in het kader van het Euro Plus-pact. In het nationale hervormingsprogramma worden enkele recentelijk goedgekeurde maatregelen genoemd en toekomstige hervormingsplannen geschetst die als doel hebben de houdbaarheid van de overheidsfinanciën en de financiële stabiliteit te bevorderen, het concurrentievermogen te versterken en de werkgelegenheid te vergroten, overeenkomstig de beginselen van het Euro Plus-pact. Een nieuwe belangrijke verbintenis die de regering specifiek als antwoord op het pact is aangegaan, betreft de wijziging van de grondwet om de begrotingsdiscipline te verbeteren. Deze punten zijn onderzocht en bij de aanbevelingen in aanmerking genomen.

               (17)

               De Commissie heeft voor Italië het stabiliteitsprogramma, het nationale hervormingsprogramma en de in het kader van het Euro Plus-pact gedane toezeggingen onderzocht. Daarbij heeft zij niet alleen gekeken naar de relevantie ervan voor een houdbaar budgettair en sociaaleconomisch beleid in Italië, maar ook of de EU-regels en -richtsnoeren in acht zijn genomen, gezien de noodzaak om de algemene economische governance van de EU te versterken door middel van een EU-inbreng in toekomstige nationale besluiten. In deze context is de Commissie van oordeel dat het Italiaanse consolidatieplan voor 2011-2014 geloofwaardig is tot 2012, maar voor de jaren 2013-2014 moet worden onderbouwd met concrete maatregelen om de zeer hoge overheidsschuld gestaag te doen afnemen. In het nationale hervormingsprogramma wordt een aantal initiatieven geschetst die betrekking hebben op alle onderdelen van de Europa 2020-strategie, maar verdergaande maatregelen worden noodzakelijk geacht voor de aanpak van structurele zwakheden die reeds geruime tijd bestaan maar door de crisis nog zijn verergerd. Om het Italiaanse groei- en werkgelegenheidspotentieel te versterken en te bevorderen zodat de zuidelijke regio's hun achterstand inlopen, moeten in 2011-2012 verdere maatregelen worden genomen om het functioneren van de arbeidsmarkt te verbeteren, de diensten- en productenmarkten open te stellen voor sterkere concurrentie, het ondernemingsklimaat te verbeteren, het onderzoeks- en ontwikkelings-beleid te versterken en een snellere en betere benutting van de EU-cohesiemiddelen te bevorderen.

               (18)

               In het licht van deze beoordeling, en rekening houdende met de aanbeveling van de Raad van 2 december 2009 op grond van artikel 126, lid 7, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, heeft de Raad de actualisering 2011 van het stabiliteits-programma van Italië onderzocht. Zijn advies (3) daarover is met name in de onderstaande aanbeveling (1) weergegeven. De Raad heeft het nationale hervormingsprogramma van Italië onderzocht met inachtneming van de conclusies van de Europese Raad van 25 maart 2011,

         BEVEELT AAN dat Italië in de periode 2011-2012 actie onderneemt om:

               1.

               De geplande budgettaire consolidatie in 2011 en 2012 ten uitvoer te leggen met het oog op de correctie van het buitensporige tekort overeenkomstig de aanbevelingen van de Raad in het kader van de buitensporigtekortprocedure zodat de hoge schuldquote op een neerwaarts pad wordt gebracht. Zich op de recentelijk goedgekeurde wetgeving, alle gunstigere dan verwachte economische of budgettaire ontwikkelingen volledig te baat te nemen om het tekort en de schuld sneller te verminderen en gereed te zijn om ontsporingen bij de uitvoering van de begroting te voorkomen. De streefcijfers voor 2013-2014 en de geplande verwezenlijking van de middellangetermijndoelstelling in 2014 uiterlijk in oktober 2011 te onderbouwen met concrete maatregelen, zoals vastgesteld in het nieuwe meerjarige begrotingskader. Het kader verder te versterken door dwingende uitgavenplafonds in te voeren en het toezicht te verbeteren voor alle subsectoren van de overheid.

               2.

               De maatregelen ter bestrijding van de segmentatie van de arbeidsmarkt, te versterken, onder meer door bepaalde aspecten van de wetgeving inzake arbeidsbescherming te herzien, met inbegrip van de voorschriften en procedures inzake ontslag, en door het thans gefragmenteerde stelsel voor werkloosheidsuitkeringen te herzien, daarbij rekening houdende met de budgettaire beperkingen. De inspanningen ter bestrijding van zwartwerken op te voeren. Daarnaast maatregelen te nemen om de arbeidsmarktparticipatie van vrouwen te vergroten door de beschikbaarheid van opvang- en zorgfaciliteiten in het hele land te verbeteren en op budgettair neutrale wijze financieel te stimuleren dat potentiële meeverdieners gaan werken.

               3.

               Op basis van de overeenkomst van 2009 tot hervorming van het kader voor collectieve onderhandelingen en in overleg met de sociale partners, overeenkomstig de nationale praktijk, verdere maatregelen te nemen om te waarborgen dat de loonstijging meer in overeenstemming is met de ontwikkeling van de productiviteit en de plaatselijke en bedrijfsomstandigheden, met inbegrip van clausules die toelaten dat onderhandelingen op bedrijfsniveau in die richting kunnen gaan.

               4.

               Het proces van openstelling van de dienstensector voor meer concurrentie, met name wat de vrije beroepen betreft, uit te breiden. De jaarlijkse mededingingswet in 2011 vast te stellen met inachtneming van de aanbevelingen van de antitrustautoriteit. De duur van procedures op het gebied van de rechtshandhaving met betrekking tot contracten te verkorten. De maatregelen om de toegang tot kapitaalmarkten voor kleine en middelgrote ondernemingen verder te versterken, door hindernissen op regelgevingsgebied weg te nemen en de kosten te verlagen.

               5.

               Het kader voor investeringen van de particuliere sector in onderzoek en ontwikkeling te verbeteren door de huidige fiscale stimuleringsmaatregelen te verlengen, de voorwaarden voor durfkapitaal te verbeteren en innovatieve aankoopregelingen te ondersteunen.

               6.

               Maatregelen te nemen om op een kostenefficiënte manier met cohesiemiddelen meegefinancierde groeibevorderende uitgaven te versnellen, teneinde de aanhoudende verschillen tussen de regio's te verminderen, door verbetering van de bestuurlijke capaciteit en politieke governance van de programma's. De verbintenissen na te komen die in het nationale strategische referentiekader zijn aangegaan wat betreft de omvang van de middelen en de kwaliteit van de uitgaven.

      Gedaan te Brussel, 12 juli 2011.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         J. VINCENT-ROSTOWSKI

      (1)  PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.

      (2)  Gehandhaafd voor 2011 bij Besluit 2011/308/EU van de Raad van 19 mei 2011 betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten (PB L 138 van 26.5.2011, blz. 56).

      (3)  Uit hoofde van artikel 5, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97.


Avis juridique important

|

31968H0117

68/117/EEG: Aanbeveling van de Commissie van 21 februari 1968 aan de Bondsrepubliek Duitsland en het Groothertogdom Luxemburg inzake de bekrachtiging van de Europese Overeenkomst betreffende het internationale vervoer van gevaarlijke goederen langs de weg (ADR)

Publicatieblad Nr. L 051 van 29/02/1968 blz. 0015 - 0016

++++AANBEVELING VAN DE COMMISSIE  van 21 februari 1968  aan de Bondsrepubliek Duitsland en het Groothertogdom Luxemburg inzake de bekrachtiging van de Europese Overeenkomst betreffende het internationale vervoer van gevaarlijke goederen langs de weg ( A.D.R . )   ( Slechts de tekst in de Duitse en de Franse taal is authentiek )   ( 68/117/EEG )  Het treffen van veiligheidsmaatregelen op het gebied van het vervoer over de weg van gevaarlijke goederen wordt steeds dringender in verband met het voortdurend toenemende gebruik van deze produkten , zowel in de industrie als door particulieren . Recente verkeersongevallen hebben de publieke opinie opgeschrikt wegens het grote verlies aan mensenlevens en de dikwijls zeer grote materiële schade . Deze situatie heeft een sfeer van onzekerheid geschapen die het ingrijpen van de overheid vereist .  De Europese Overeenkomst betreffende het internationale vervoer van gevaarlijke goederen langs de weg ( A.D.R . ) , die in 1957 door verschillende Europese landen ( waaronder de zes Lid-Staten van de E.E.G . ) in het kader van de Economische Commissie voor Europa te Genève werd ondertekend , kon tot dusver niet worden toegepast . Nu echter onlangs een vijfde land de akte van bekrachtiging heeft nedergelegd is deze overeenkomst op 29 januari 1968 in werking getreden ; de bijlagen zullen evenwel eerst zes maanden later van kracht worden .  Een van de overeenkomstsluitende partijen bij de A.D.R . heeft onlangs de procedure tot amendering van de bijlagen bij de overeenkomst , overeenkomstig het bepaalde in artikel 14 , ingeleid . Verwerping van deze amendementen is niet waarschijnlijk daar alle overeenkomstsluitende partijen hebben medegewerkt aan de opstelling ervan in het kader van de werkgroep voor gevaarlijke goederen van het " Inland Transport Committee " van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties . Deze amendementen zullen in werking treden na verloop van een periode van zes maanden te rekenen vanaf de datum waarop de secretaris-generaal van de Verenigde Naties hen aan alle overeenkomstsluitende partijen zal hebben toegezonden .  Hieruit volgt dat de overeenkomstsluitende partijen bij de betrokken overeenkomst , met inbegrip van die welke het zouden worden als gevolg van een ogenblikkelijke bekrachtiging , gehouden zullen zijn het bepaalde in de aldus gewijzigde bijlagen in acht te nemen .  In het kader van een gemeenschappelijk vervoerbeleid is het nodig dat gemeenschappelijke regels gelden voor het internationaal vervoer van gevaarlijke goederen over de weg , van of naar het grondgebied van een Lid-Staat of over het grondgebied van een of meer Lid-Staten .  De toepassing van de A.D.R . kan in verband met de urgentie van het probleem aan deze noodzaak tegemoet komen . De Commissie behoudt zich het recht voor op dit gebied later gemeenschappelijke regels die zowel betrekking hebben op het nationaal als op het internationaal vervoer , voor te stellen ; daar deze regels echter thans ontbreken zou door deze overeenkomst voorlopig de toepassing van uniforme regels verzekerd zijn , waardoor de veiligheid van het wegverkeer voor het internationaal vervoer zou worden verbeterd .  De Bondsrepubliek Duitsland en het Groothertogdom Luxemburg zijn thans echter de enige Lid-Staten van de E.E.G . die nog niet tot de overeenkomstsluitende partijen behoren .  Met het oog hierop beveelt de Commissie , krachtens artikel 155 van het Verdrag , de Bondsrepubliek Duitsland en het Groothertogdom Luxemburg aan : zo spoedig mogelijk over te gaan tot de bekrachtiging van de Europese overeenkomst betreffende het internationale vervoer van gevaarlijke goederen langs de weg ( A.D.R . ) ten einde een uniforme toepassing van de voorschriften van deze overeenkomst op het grondgebied van alle Lid-Staten van de Gemeenschap te verzekeren .  De Commissie stelt de andere Lid-Staten in kennis van deze aanbeveling .  De Commissie verzoekt de Regeringen van de Bondsrepubliek Duitsland en het Groothertogdom Luxemburg haar in kennis te stellen van de maatregelen die zij respectievelijk zullen nemen op grond van deze aanbeveling .  Brussel , 21 februari 1968 .  Voor de Commissie  De Voorzitter  Jean REY


Avis juridique important

|

32003H0178

Aanbeveling van de Raad van 7 maart 2003 inzake de aan de Commissie te verlenen kwĳting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1984) (6e EOF) voor het begrotingsjaar 2001

Publicatieblad Nr. L 071 van 15/03/2003 blz. 0014 - 0014

Aanbeveling van de Raadvan 7 maart 2003inzake de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1984) (6e EOF) voor het begrotingsjaar 2001(2003/178/EG)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op de derde ACS-EEG-Overeenkomst, ondertekend te Lomé op 8 december 1984,Gelet op Besluit 86/283/EEG van de Raad van 30 juni 1986 betreffende de associatie van de landen en gebieden overzee met de Europese Economische Gemeenschap(1),Gelet op het Intern Akkoord betreffende de financiering en het beheer van de steun van de Gemeenschap(2), ondertekend te Brussel op 19 februari 1985, gewijzigd bij Besluit 86/281/EEG(3), inzonderheid op artikel 29, lid 3,Gelet op het Financieel reglement van 11 november 1986 van toepassing op het Zesde Europees Ontwikkelingsfonds(4), inzonderheid op de artikelen 66 tot en met 73,Na onderzoek van de jaarrekening en de balans betreffende de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1984) (6e EOF), die op 31 december 2001 zijn vastgesteld, alsmede van het verslag van de Rekenkamer over het begrotingsjaar 2001, waaraan de antwoorden van de Commissie zijn gehecht(5),Overwegende hetgeen volgt:(1) Krachtens artikel 29, lid 3, van het Intern Akkoord wordt aan de Commissie voor het beheer van het Europees Ontwikkelingsfonds (1984) (6e EOF) kwijting verleend door het Europees Parlement op aanbeveling van de Raad.(2) De uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1984) (6e EOF) door de Commissie gedurende het begrotingsjaar 2001 is over het geheel genomen bevredigend geweest,BEVEELT het Europees Parlement AAN de Commissie kwijting te verlenen voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1984) (6e EOF) voor het begrotingsjaar 2001.Gedaan te Brussel, 7 maart 2003.Voor de RaadDe voorzitterN. Christodoulakis(1) PB L 175 van 1.7.1986, blz. 1.(2) PB L 86 van 31.3.1986, blz. 210.(3) PB L 178 van 2.7.1986, blz. 13.(4) PB L 325 van 20.11.1986, blz. 42.(5) PB C 295 van 28.11.2002, blz. 289.


title: Aanbeveling van de Raad van 16 februari 2010 inzake de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (zevende EOF) voor het begrotingsjaar 2008

text:
               20.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 45/14

         AANBEVELING VAN DE RAAD
   van 16 februari 2010
   inzake de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (zevende EOF) voor het begrotingsjaar 2008
   (2010/101/EU)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gelet op de vierde ACS-EEG-Overeenkomst, ondertekend te Lomé op 15 december 1989 (1), gewijzigd bij de op 4 november 1995 (2) te Mauritius ondertekende overeenkomst,
   Gelet op het Intern Akkoord betreffende de financiering en het beheer van de steun van de Gemeenschap in het kader van de vierde ACS-EEG-Overeenkomst hierna „Intern Akkoord” waarbij, onder andere, een Europees Ontwikkelingsfonds (zevende EOF) werd ingesteld (3), inzonderheid op artikel 32, lid 3,
   Gelet op het Financieel Reglement van 29 juli 1991 van toepassing op de samenwerking inzake de ontwikkelingsfinanciering krachtens de vierde ACS-EEG-Overeenkomst (4), inzonderheid op de artikelen 69 tot en met 77,
   Na onderzoek van de jaarrekening en de balans betreffende de verrichtingen van het zevende EOF, die op 31 december 2008 zijn vastgesteld, alsmede van het verslag van de Rekenkamer over het begrotingsjaar 2008, waaraan de antwoorden van de Commissie zijn gehecht (5),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Krachtens artikel 32, lid 3, van het Intern Akkoord wordt aan de Commissie voor het financiële beheer van het zevende EOF kwijting verleend door het Europees Parlement op aanbeveling van de Raad.

               (2)

               De uitvoering van de verrichtingen van het zevende EOF door de Commissie gedurende het begrotingsjaar 2008 is over het geheel genomen bevredigend geweest.

         BEVEELT het Europees Parlement AAN de Commissie kwijting te verlenen voor de uitvoering van de verrichtingen van het zevende EOF voor het begrotingsjaar 2008.

      Gedaan te Brussel, 16 februari 2010.

            Voor de Raad

            De voorzitster

         E. SALGADO

      (1)  PB L 229 van 17.8.1991, blz. 3.

      (2)  PB L 156 van 29.5.1998, blz. 3.

      (3)  PB L 229 van 17.8.1991, blz. 288.

      (4)  PB L 266 van 21.9.1991, blz. 1.

      (5)  PB C 269 van 10.11.2009, blz. 257.


title: Aanbeveling (EU) 2017/1140 van de Commissie van 23 juni 2017 betreffende persoonsgegevens die mogen worden uitgewisseld via het systeem voor vroegtijdige waarschuwing en reactie (EWRS) dat krachtens Besluit nr. 1082/2013/EU van het Europees Parlement en de Raad is opgericht met het oog op de coördinatie van activiteiten ter opsporing van contacten in verband met ernstige grensoverschrijdende bedreigingen van de gezondheid (Kennisgeving geschied onder nummer C(2017) 4197) (Voor de EER relevante tekst. )

text:
               27.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 164/65

         AANBEVELING (EU) 2017/1140 VAN DE COMMISSIE
   van 23 juni 2017
   betreffende persoonsgegevens die mogen worden uitgewisseld via het systeem voor vroegtijdige waarschuwing en reactie (EWRS) dat krachtens Besluit nr. 1082/2013/EU van het Europees Parlement en de Raad is opgericht met het oog op de coördinatie van activiteiten ter opsporing van contacten in verband met ernstige grensoverschrijdende bedreigingen van de gezondheid

         (Kennisgeving geschied onder nummer C(2017) 4197)

   (Voor de EER relevante tekst)
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 292,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Bij Beschikking nr. 2119/98/EG van het Europees Parlement en de Raad (1) is een systeem voor vroegtijdige waarschuwing en reactie (EWRS, Early Warning and Response System) ingesteld als permanent communicatienetwerk tussen de Commissie en de voor de volksgezondheid bevoegde autoriteiten van de lidstaten met het oog op de preventie en de bestrijding van bepaalde categorieën van overdraagbare ziekten. Bij Beschikking 2000/57/EG van de Commissie (2) zijn de procedures betreffende de werking van het EWRS vastgesteld.

               (2)

               Beschikking nr. 2119/98/EG is ingetrokken en vervangen door Besluit nr. 1082/2013/EU van het Europees Parlement en de Raad (3). Bij het nieuwe besluit is het EWRS opnieuw vastgesteld. Ook is het toepassingsgebied van het permanente communicatienetwerk uitgebreid, namelijk met andere soorten biologische dreigingen en andere categorieën van ernstige grensoverschrijdende bedreigingen van de gezondheid, inclusief bedreigingen van chemische, ecologische en onbekende oorsprong. Verder bevat het besluit voorschriften voor de epidemiologische surveillance en controle van, de vroegtijdige waarschuwing bij en de bestrijding van ernstige grensoverschrijdende bedreigingen van de gezondheid.

               (3)

               Beschikking 2000/57/EG is ingetrokken en vervangen door Uitvoeringsbesluit (EU) 2017/253 van de Commissie (4).

               (4)

               Krachtens artikel 9, lid 3, onder i), van Besluit nr. 1082/2013/EU moeten meldingen van ernstige grensoverschrijdende bedreigingen van de gezondheid via het EWRS vergezeld gaan van alle gegevens die nodig zijn voor de identificatie van besmette personen alsmede van individuen die mogelijk gevaar lopen („persoonsgegevens voor de opsporing van contacten”). Overeenkomstig artikel 16, lid 9, onder b), van dat besluit en teneinde de doeltreffendheid en de uniforme toepassing van dergelijke meldingen te waarborgen, moet een aanbeveling worden vastgesteld met een indicatieve lijst van persoonsgegevens die door de voor het EWRS bevoegde autoriteiten mogen worden uitgewisseld.

               (5)

               De uitwisseling van persoonsgegevens via het EWRS zou moeten gebeuren overeenkomstig de voorschriften van Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad (5) en Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad (6). Hoewel het verwerken van bijzondere categorieën persoonsgegevens, waaronder gegevens met betrekking tot de gezondheid van een individu, krachtens Richtlijn 95/46/EG en Verordening (EG) nr. 45/2001 is verboden, mogen die gegevens toch worden verwerkt voor zover dat noodzakelijk is ter verdediging van de vitale belangen van de betrokkenen, overeenkomstig artikel 8, lid 2, onder c), van Richtlijn 95/46/EG en artikel 10, lid 2, onder c), van Verordening (EG) nr. 45/2001, alsook om redenen van zwaarwegend algemeen belang, mits passende waarborgen worden geboden, zoals vastgesteld in de wetgeving van de Unie of van de lidstaat, overeenkomstig artikel 8, lid 4, respectievelijk artikel 10, lid 4, van die handelingen.

               (6)

               Alleen de persoonsgegevens waarvoor per afzonderlijk geval is bepaald dat zij voor bovenstaande doeleinden noodzakelijk zijn, zouden via het EWRS moeten worden uitgewisseld, en deze aanbeveling zou geen toestemming mogen vormen voor het uitwisselen van alle typen persoonsgegevens waarop deze aanbeveling betrekking heeft.

               (7)

               De Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming werd geraadpleegd overeenkomstig artikel 28, lid 2, van Verordening (EG) nr. 45/2001 en heeft op 24 augustus 2015 een advies uitgebracht (C 2015-0629),

         HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING VASTGESTELD:

               1.

               De bijlage bij deze aanbeveling bevat een indicatieve lijst van persoonsgegevens die mogen worden uitgewisseld voor de coördinatie van activiteiten ter opsporing van contacten.

               2.

               Deze aanbeveling is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 23 juni 2017.

            Voor de Commissie

         Vytenis ANDRIUKAITIS

            Lid van de Commissie

      (1)  Beschikking nr. 2119/98/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 september 1998 tot oprichting van een netwerk voor epidemiologische surveillance en beheersing van overdraagbare ziekten in de Europese Gemeenschap (PB L 268 van 3.10.1998, blz. 1).

      (2)  Beschikking 2000/57/EG van de Commissie van 22 december 1999 betreffende het systeem voor vroegtijdige waarschuwing en maatregelen ter voorkoming en beheersing van overdraagbare ziekten overeenkomstig Beschikking nr. 2119/98/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 21 van 26.1.2000, blz. 32).

      (3)  Besluit nr. 1082/2013/EU van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2013 over ernstige grensoverschrijdende bedreigingen van de gezondheid en houdende intrekking van Beschikking nr. 2119/98/EG (PB L 293 van 5.11.2013, blz. 1).

      (4)  Uitvoeringsbesluit (EU) 2017/253 van de Commissie van 13 februari 2017 tot vaststelling van procedures voor alarmmeldingen in het kader van het met betrekking tot ernstige grensoverschrijdende bedreigingen van de gezondheid ingestelde systeem voor vroegtijdige waarschuwing en reactie en voor de informatie-uitwisseling, onderlinge raadpleging en coördinatie van de reacties op dergelijke bedreigingen overeenkomstig Besluit nr. 1082/2013/EU van het Europees Parlement en de Raad (PB L 37 van 14.2.2017, blz. 23).

      (5)  Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (PB L 281 van 23.11.1995, blz. 31).

      (6)  Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2000 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de communautaire instellingen en organen en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (PB L 8 van 12.1.2001, blz. 1).

      BIJLAGE

         Indicatieve lijst van persoonsgegevens die mogen worden uitgewisseld voor de coördinatie van activiteiten ter opsporing van contacten

      1.   PERSOONSGEGEVENS

                  —

                  Voornaam en achternaam

                  —

                  Nationaliteit, geboortedatum, geslacht

                  —

                  Land van ingezetenschap

                  —

                  Type, nummer en instantie van afgifte van het identiteitsbewijs

                  —

                  Huidig woonadres/adres van huidige verblijfplaats (straat, huisnummer, plaats, postcode, land)

                  —

                  Telefoonnummers (mobiel, privé, zakelijk)

                  —

                  E-mail (privé, zakelijk)

            2.   REISGEGEVENS

                  —

                  Reisgegevens (bv. vluchtnummer, vluchtdatum en -duur, naam schip, kenteken)

                  —

                  Zitplaatsnummer(s)

                  —

                  Cabinenummer(s)

            3.   CONTACTGEGEVENS

                  —

                  Namen van bezochte personen/verblijfsplaatsen

                  —

                  Datum en adres van verblijfsplaatsen (straat, huisnummer, plaats, postcode, land)

                  —

                  Telefoonnummers (mobiel, privé, zakelijk)

                  —

                  E-mail (privé, zakelijk)

            4.   INFORMATIE OVER BEGELEIDENDE PERSONEN

                  —

                  Voornaam en achternaam

                  —

                  Nationaliteit

                  —

                  Land van ingezetenschap

                  —

                  Type, nummer en instantie van afgifte van het identiteitsbewijs

                  —

                  Huidig woonadres (straat, huisnummer, plaats, postcode, land)

                  —

                  Telefoonnummers (mobiel, privé, zakelijk)

                  —

                  E-mail (privé, zakelijk)

            5.   CONTACTGEGEVENS VOOR NOODGEVALLEN

                  —

                  Naam van de contactpersoon

                  —

                  Adres (straat, huisnummer, plaats, postcode, land)

                  —

                  Telefoonnummers (mobiel, privé, zakelijk)

                  —

                  E-mail (privé, zakelijk)