Avis juridique important

|

32001H0206

Aanbeveling van de Raad van 12 maart 2001 inzake de aan de Commissie te verlenen kwĳting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1989) (7e EOF) voor het begrotingsjaar 1999

Publicatieblad Nr. L 073 van 15/03/2001 blz. 0036 - 0036

Aanbeveling van de Raadvan 12 maart 2001inzake de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1989) (7e EOF) voor het begrotingsjaar 1999(2001/206/EG)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op de vierde ACS-EG-Overeenkomst, ondertekend te Lomé op 15 december 1989, gewijzigd bij de op 4 november 1995 te Mauritius ondertekende overeenkomst,Gelet op Besluit 91/482/EEG van de Raad van 25 juli 1991 betreffende de associatie van de landen en gebieden overzee met de Europese Economische Gemeenschap(1),Gelet op het Intern Akkoord betreffende de financiering en het beheer van de steun van de Gemeenschap(2), ondertekend te Brussel op 16 juli 1990, inzonderheid op artikel 33, lid 3,Gelet op het Financieel Reglement van 29 juli 1991 van toepassing op de samenwerking inzake ontwikkelingsfinanciering in het kader van de zevende ACS-EEG-Overeenkomst(3), inzonderheid op de artikelen 69 tot en met 77,Na onderzoek van de jaarrekening en de balans betreffende de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1989) (7e EOF), die op 31 december 1999 zijn vastgesteld, alsmede van het verslag van de Rekenkamer over het begrotingsjaar 1999, waaraan de antwoorden van de Commissie zijn gehecht(4),Overwegende dat krachtens artikel 33, lid 3, van het Intern Akkoord aan de Commissie voor het beheer van het Europees Ontwikkelingsfonds (1989) (7e EOF) kwijting wordt verleend door het Europees Parlement op aanbeveling van de Raad.Overwegende dat de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1989) (7e EOF) door de Commissie gedurende het begrotingsjaar 1999 over het geheel genomen bevredigend is geweest,BEVEELT het Europees Parlement AAN de Commissie kwijting te verlenen voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1989) (7e EOF) voor het begrotingsjaar 1999.Gedaan te Brussel, 12 maart 2001.Voor de RaadDe voorzitterB. Ringholm(1) PB L 263 van 19.9.1991, blz. 1.(2) PB L 229 van 17.8.1991, blz. 288.(3) PB L 266 van 21.9.1991, blz. 1.(4) PB C 342 van 1.12.2000, blz. 205.


title: AANBEVELING Nr. 3979/89/EGKS VAN DE COMMISSIE van 20 december 1989 betreffende het communautaire toezicht op de invoer van sommige onder het EGKS-Verdrag vallende ijzer- en staalprodukten van oorsprong uit derde landen #

text:
Avis juridique important

|

31989K3979

AANBEVELING Nr. 3979/89/EGKS VAN DE COMMISSIE van 20 december 1989 betreffende het communautaire toezicht op de invoer van sommige onder het EGKS-Verdrag vallende ijzer- en staalprodukten van oorsprong uit derde landen  -

Publicatieblad Nr. L 380 van 29/12/1989 blz. 0017 - 0020

*****AANBEVELING  Nr. 3979/89/EGKS VAN DE COMMISSIE  van 20 december 1989  betreffende het communautaire toezicht op de invoer van sommige onder het EGKS-Verdrag vallende ijzer- en staalprodukten van oorsprong uit derde landen  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE  GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal, inzonderheid op artikel 74,  Overwegende dat, bij Aanbeveling nr. 256/89/EGKS (1), de Commissie de invoer van sommige onder het EGKS-Verdrag vallende ijzer- en staalprodukten heeft onderworpen aan communautair toezicht;  Overwegende dat de redenen die ten grondslag lagen aan het nemen van die maatregel nog steeds bestaan en dat het derhalve dienstig is bedoeld stelsel van toezicht te continueren en aan te vullen ten einde vollediger inzicht te verkrijgen in de te voorziene invoer en in de voorwaarden waaronder deze plaatsvindt,  DOET DE VOLGENDE AANBEVELING:  Artikel 1  1. Het in het vrije verkeer brengen in de Gemeenschap van de in bijlage III genoemde onder het EGKS-Verdrag vallende ijzer- en staalprodukten van oorsprong uit derde landen wordt afhankelijk gesteld van de afgifte van een invoerdocument.  2. De in lid 1 bedoelde produkten worden beschouwd als zijnde van eerste keuze, totdat door de importeur het tegendeel is bewezen.  3. Het invoerdocument wordt door de Lid-Staten zonder kosten en voor alle gevraagde hoeveelheden afgegeven of geviseerd onmiddellijk na ontvangst van de aanvrage en in ieder geval binnen ten hoogste tien werkdagen na de indiening van de behoorlijke ingevulde aanvrage, vergezeld van twee kopieën van het desbetreffende koopcontract of van de desbetreffende koopcontracten of van de opdrachtbevestiging(en) van de verkoper. Indien de autoriteit die de vergunningen afgeeft zulks eist, moet het origineel van deze documenten alsook de pro forma factuur worden overgelegd.  4. De toepassing van lid 1 laat de handhaving van de bestaande kwantitatieve beperkingen die door de Lid-Staten voor sommige ijzer- en staalprodukten ten opzichte van bepaalde derde landen worden toegepast, onverlet.  5. De geldigheidsduur van het invoerdocument wordt vastgesteld op drie maanden, behoudens eventuele wijziging van de geldende invoerregeling.  Artikel 2  1. In de aanvraag van de importeur dienen te worden vermeld:  a) naam en adres van de importeur, zijn beroep, alsmede zijn telefoon- en telexnummer;  b) de handelsbenaming van de goederen en de code volgens de gecombineerde nomenclatuur (GN-code) (2);  c) het land van oorsprong;  d) het land van herkomst;  e) het nettogewicht per partij;  f) de valuta en de op de factuur vermelde waarde (cif of daf);  g) de waarschijnlijke datum en plaats van inklaring;  h) eventueel, de precieze kenmerken waardoor de tweede keuze of de mindere waarde kan worden vastgesteld.  2. De importeur dient tevens de volgende aanvullende gegevens te verstrekken:  A. Voor de produkten van oorsprong en rechtstreeks van herkomst uit één van de in bijlage I genoemde landen (rechtstreekse invoer):  a) de handelsbenaming van de produkten, met nauwkeurige specificatie en eventueel de kenmerken van de tweede keuze of de eventuele bestemming daarvan voor de scheepsbouw, de aanduiding van de exporteur en van de plaats van levering;  b) de prijs franco bestemming per ton en zonder BTW, met vermelding van de extra's of kortingen alsmede van de vervoerkosten tussen het aangehouden pariteitspunt en de plaats van levering;  c) opgave van:  i) de prijsschaal van de producent van het derde land van oorsprong gekozen voor de berekening van de francoprijs, onder vermelding van de datum van deze prijsschaal,  ii) of de prijsschaal van de communautaire producent gekozen voor de berekening van de francoprijs, onder vermelding van de datum van deze prijsschaal,  iii) of eventueel het aanbod van het derde land waarop een aanpassing heeft plaatsgevonden, met vermelding van de bijzonderheden die voor identificatie van dit aanbod nodig zijn en de datum ervan.  B. Voor de produkten van oorsprong en rechtstreeks van herkomst uit één van de in bijlage II genoemde landen (rechtstreekse invoer):  a) de handelsbenaming van de produkten, met nauwkeurige specificatie en eventueel de kenmerken van de tweede keus of de eventuele bestemming ervan voor de scheepsbouw, de aanduiding van de exporteur en van de plaats van levering;  b) de prijs franco bestemming per ton en zonder BTW, met vermelding van alle elementen die tot de berekening van de francoprijs hebben geleid en met name van de extra's, de kortingen en de vervoerkosten tot aan de plaats van levering;  c) opgave van:  i) de prijsschaal van de communautaire producent, gekozen voor de berekening van de francoprijs, onder vermelding van de datum van deze prijsschaal,  ii) of eventueel, het aanbod van het derde land waarop een aanpassing heeft plaatsgevonden, met vermelding van de bijzonderheden die voor de identificatie van dit aanbod nodig zijn en de datum ervan;  d) opgave, voor de onder GN-code 7201 vallende produkten, van de naam en het adres van de eventuele uiteindelijke koper, voor zover deze bekend is.  C. Voor de produkten van oorsprong uit één van de in de bijlagen I en II genoemde landen, doch van herkomst uit een ander derde land dan dat van oorsprong (niet-rechtstreekse invoer), en voor de produkten van oorsprong uit een niet in de bijlagen I en II genoemd derde land:  a) de volledige benaming van het produkt overeenkomend met die vermeld in de lijst van produkten onderworpen aan de van kracht zijnde basisprijzen, alsmede de aanduiding van de exporteur en van de plaats van bestemming;  b) de prijs, cif- of daf-grens van de Gemeenschap, per ton, in de munt van het contract, vermeerderd met de van toepassing zijnde douanerechten en de lossingskosten;  c) opgave, voor de onder GN-code 7201 vallende produkten, van de naam en het adres van de eventuele uiteindelijke koper, voor zover deze bekend is.  3. De importeur verklaart dat noch hij, noch zijn afnemer bij de handelstransactie een aftrek, korting of een terugbetaling in een andere vorm ontvangt die niet in het koopcontract betreffende deze transactie is opgenomen en dat zij er ook later geen zullen ontvangen.  4. De importeur dient de juistheid van zijn verzoek om een invoerdocument te staven.  5. De importeur dient te vermelden of zijn verzoek een levering betreft waarvoor reeds eerder een aanvraag voor een invoerdocument is ingediend.  Artikel 3  1. Bij de verlening van een invoerdocument voor de produkten van oorsprong uit de landen die in bijlage I of II zijn opgenomen, stellen de Lid-Staten de Commissie in kennis van het verschil tussen:  - de francoprijs die voortvloeit uit de toepassing van de referentieprijsschaal en  - de francoprijs berekend op basis van het contract of de pro forma factuur.  Zij leggen eveneens alle nodige documenten over, met name de kopieën van de verzoeken om invoerdocumenten, het koopcontract of de koopcontracten en opdrachtbevestigingen van de verkoper, telkens wanneer het vastgestelde prijsverschil aanzienlijk is of betrekking heeft op een belangrijke hoeveelheid.  2. Bij de verlening van een invoerdocument voor de produkten van oorsprong:  - uit andere derde landen dan die vermeld in bijlage I of II, of  - uit een van de in bijlage I of II vermelde landen, doch van herkomst uit een ander derde land dan dat van oorsprong (niet-rechtstreekse invoer),  stellen de Lid-Staten de Commissie in kennis van het verschil in ecu tussen:  - de basisprijs, bekendgemaakt in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen en  - de prijs cif- of daf-grens Gemeenschap, met inbegrip van de toepasselijke douanerechten alsmede de lossingskosten.  3. De Lid-Staten doen de Commissie binnen de eerste tien dagen van elke maand mededeling van de hoeveelheden in ton en de waarden (berekend op basis van de cif- of daf-prijzen) waarvoor in de loop van de voorafgaande maand invoerdocumenten zijn afgegeven.  4. In de mededelingen van de Lid-Staten dient voorts te worden vermeld:  a) de verdeling per land van oorsprong;  b) per land van oorsprong, de verdeling per produkt volgens de gecombineerde nomenclatuur;  c) per land van oorsprong, een afzonderlijke opgave van de hoeveelheden met betrekking tot de produkten van tweede keuze of de produkten van mindere waarde;  d) een afzonderlijke opgave, binnen het totaal per land van oorsprong en per produkt, van de hoeveelheden die niet rechtstreeks uit het land van oorsprong zijn ingevoerd, en in dat geval, vermelding van het land van herkomst. 5. De Lid-Staten doen de Commissie binnen de eerste tien dagen van elke maand mededeling van:  a) de hoeveelheden in ton en de waarden (berekend op basis van de cif- of daf-prijs) waarvoor de invoerdocumenten in de loop van de voorafgaande maand zijn komen te vervallen zonder geheel of gedeeltelijk te zijn gebruikt;  b) de hoeveelheden in ton en de waarden (berekend op basis cif- of daf-prijs) waarvan de eerder afgegeven invoerdocumenten in de voorafgaande maand geheel of gedeeltelijk zijn vernieuwd.  Artikel 4  Deze aanbeveling is van toepassing van 1 januari tot en met 31 december 1990.  Gedaan te Brussel, 20 december 1989.  Voor de Commissie  Frans ANDRIESSEN  Vice-Voorzitter  (1) PB nr. L 30 van 1. 2. 1989, blz. 49.  (2) PB nr. L 256 van 7. 9. 1987.  BIJLAGE I  Finland  Noorwegen  Oostenrijk  Zweden  BIJLAGE II  1.2 // Brazilië   // Polen   // Bulgarije   // Roemenië  // Hongarije   // Tsjechoslowakije  BIJLAGE III  1.2.3.4.5.6 //  //  //  //  //  //  // 7201 10 11 7201 10 19 7201 10 30 7201 10 90 7201 20 00 7201 30 10 7201 30 90 7201 40 00 7202 11 10 7202 11 90 7202 99 11 7203 90 00 7204 50 10 7204 50 90 7206 10 00 7206 90 00 7207 11 11 7207 11 19 7207 12 11 7207 12 19 7207 19 11 7207 19 15 7207 19 31 7207 20 11 7207 20 15 7207 20 17 7207 20 31 7207 20 33 7207 20 51 7207 20 55 7207 20 57 7207 20 71 7208 11 00 7208 12 10 7208 12 91 7208 12 99 7208 13 10 7208 13 91 7208 13 99 7208 14 10 7208 14 90 7208 21 10 7208 21 90 7208 22 10 7208 22 91  // 7208 22 99 7208 23 10 7208 23 91 7208 23 99 7208 24 10 7208 24 90 7208 31 00 7208 32 10 7208 32 30 7208 32 51 7208 32 59 7208 32 91 7208 32 99 7208 33 10 7208 33 91 7208 33 99 7208 34 10 7208 34 90 7208 35 10 7208 35 91 7208 35 93 7208 35 99 7208 41 00 7208 42 10 7208 42 30 7208 42 51 7208 42 59 7208 42 91 7208 42 99 7208 43 10 7208 43 91 7208 43 99 7208 44 10 7208 44 90 7208 45 10 7208 45 91 7208 45 93 7208 45 99 7208 90 10 7209 11 00 7209 12 10 7209 12 90 7209 13 10 7209 13 90 7209 14 10 7209 14 90 7209 21 00 7209 22 10 7209 22 90 7209 23 10  // 7209 23 90 7209 24 10 7209 24 91 7209 24 99 7209 31 00 7209 32 10 7209 32 90 7209 33 10 7209 33 90 7209 34 10 7209 34 90 7209 41 00 7209 42 10 7209 42 90 7209 43 10 7209 43 90 7209 44 10 7209 44 90 7209 90 10 7210 11 10 7210 12 11 7210 12 19 7210 20 10 7210 31 10 7210 39 10 7210 41 10 7210 49 10 7210 50 10 7210 60 11 7210 60 19 7210 70 11 7210 70 19 7210 90 31 7210 90 33 7210 90 35 7210 90 39 7211 11 00 7211 12 10 7211 12 90 7211 19 10 7211 19 91 7211 19 99 7211 21 00 7211 22 10 7211 22 90 7211 29 10 7211 29 91 7211 29 99 7211 30 10  // 7211 41 10 7211 41 91 7211 49 10 7211 90 11 7212 10 10 7212 10 91 7212 21 11 7212 29 11 7212 30 11 7212 40 10 7212 40 91 7212 50 31 7212 50 51 7212 60 11 7212 60 91 7213 10 00 7213 20 00 7213 31 00 7213 39 00 7213 41 00 7213 49 00 7213 50 00 7214 20 00 7214 30 00 7214 40 10 7214 40 91 7214 40 99 7214 50 10 7214 50 91 7214 50 99 7214 60 00 7215 90 10 7216 10 00 7216 21 00 7216 22 00 7216 31 00 7216 32 00 7216 33 00 7216 40 10 7216 40 90 7216 50 10 7216 50 90 7216 90 10 7218 10 00 7218 90 11  // 7218 90 13 7218 90 15 7218 90 19 7218 90 50 7219 11 10 7219 11 90 7219 12 10 7219 12 90 7219 13 10 7219 13 90 7219 14 10 7219 14 90 7219 21 10 7219 21 90 7219 22 10 7219 22 90 7219 23 10 7219 23 90 7219 24 10 7219 24 90 7219 31 10 7219 31 90 7219 32 10 7219 32 90 7219 33 10 7219 33 90 7219 34 10 7219 34 90 7219 35 10 7219 35 90 7219 90 11 7219 90 19 7220 11 00 7220 12 00 7220 20 10 7220 90 11 7220 90 31 7221 00 10 7221 00 90 7222 10 11 7222 10 19 7222 10 91 7222 10 99 7222 30 10 7222 40 11 7222 40 19 7222 40 30  // 7224 10 00 7224 90 11 7224 90 30 7225 10 10 7225 10 91 7225 10 99 7225 20 11 7225 20 19 7225 20 30 7225 30 00 7225 40 10 7225 40 30 7225 40 50 7225 40 70 7225 40 90 7225 50 00 7225 90 10 7226 10 10 7226 10 30 7226 20 10 7226 20 31 7226 20 51 7226 20 71 7226 91 00 7226 92 10 7226 99 11 7226 99 31 7227 10 00 7227 20 00 7227 90 10 7227 90 90 7228 10 10 7228 10 30 7228 20 11 7228 20 19 7228 20 30 7228 30 10 7228 30 90 7228 60 10 7228 70 10 7228 70 31 7228 80 10 7228 80 90 7301 10 0091  7211 49 10  7211 90 11   7212 10 10  7212 10 91  7212 21 11  7212 29 11  7212 30 11  7212 40 10  7212 40 91  7212 50 31  7212 50 51  7212 60 11  7212 60 91   7213 10 00  7213 20 00  7213 31 00  7213 39 00  7213 41 00  7213 49 00  7213 50 00   7214 20 00  7214 30 00  7214 40 10  7214 40 91  7214 40 99  7214 50 10  7214 50 91  7214 50 99  7214 60 00   7215 90 10   7216 10 00  7216 21 00  7216 22 00  7216 31 00  7216 32 00  7216 33 00  7216 40 10  7216 40 90  7216 50 10  7216 50 90  7216 90 10   7218 10 00  7218 90 11   7218 90 13  7218  90 15  7218 90 19  7218 90 50   7219 11 10  7219 11 90  7219 12 10  7219 12 90  7219 13 10  7219 13 90  7219 14 10  7219 14 90  7219 21 10  7219 21 90  7219 22 10  7219 22 90  7219 23 10  7219 23 90  7219 24 10  7219 24 90  7219 31 10  7219 31 90  7219 32 10  7219 32 90  7219 33 10  7219 33 90  7219 34 10  7219 34 90  7219 35 10  7219 35 90  7219 90 11  7219 90 19   7220 11 00  7220 12 00  7220 20 10  7220 90 11  7220 90 31   7221 00 10  7221 00 90   7222 10 11  7222 10 19  7222 10 91  7222 10 99  7222 30 10  7222 40 11  7222 40 19  7222 40 30   7224 10 00  7224  90 11  7224 90 30   7225 10 10  7225 10 91  7225 10 99  7225 20 11  7225 20 19  7225 20 30  7225 30 00  7225 40 10  7225 40 30  7225 40 50  7225 40 70  7225 40 90  7225 50 00  7225 90 10   7226 10 10  7226 10 30  7226 20 10  7226 20 31  7226 20 51  7226 20 71  7226 91 00  7226 92 10  7226 99 11  7226 99 31   7227 10 00  7227 20 00  7227 90 10  7227 90 90   7228 10 10  7228 10 30  7228 20 11  7228 20 19  7228 20 30  7228 30 10  7228 30 90  7228 60 10  7228 70 10  7228 70 31  7228 80 10  7228 80 90   7301 10 00


Avis juridique important

|

31968H0158

68/158/EEG: Aanbeveling van de Commissie van 19 maart 1968 gericht aan het Koninkrijk België met betrekking tot het wetsontwerp waarbij het klasseringsbewijs wordt verplicht gemaakt voor alle vervoer dat onderworpen is aan de beschikkingen van de besluitwet van 12 december 1944 houdende oprichting van een Dienst voor Regeling der Binnenvaart (Slechts de tekst in de Nederlandse taal is authentiek)

Publicatieblad Nr. L 075 van 27/03/1968 blz. 0005 - 0006

++++ ( 1 ) PB nr . 23 van 3 . 4 . 1962 , blz . 720/62 .  AANBEVELING VAN DE COMMISSIE  van 19 maart 1968  gericht aan het Koninkrijk België met betrekking tot het wetsontwerp waarbij het klasseringsbewijs wordt verplicht gemaakt voor alle vervoer dat onderworpen is aan de beschikkingen van de besluitwet van 12 december 1944 houdende oprichting van een Dienst voor Regeling der Binnenvaart   ( Slechts de teksten in de Nederlandse en de Franse taal zijn authentiek )   ( 68/158/EEG )  Overeenkomstig artikel 1 van de beschikking van de Raad van 21 maart 1962 houdende vaststelling van een procedure voor het voorafgaande onderzoek en overleg omtrent bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen welke door de Lid-Staten op het gebied van het vervoer worden overwogen ( 1 ) , heeft de Belgische Regering de Commissie bij brief van 16 februari 1968 van de Permanente Vertegenwoordiger van België bij de Europese Gemeenschappen in kennis gesteld van een wetsontwerp waarbij het klasseringsbewijs wordt verplicht gemaakt voor alle vervoer dat onderworpen is aan de beschikkingen van de besluitwet van 12 december 1944 houdende oprichting van een Dienst voor Regeling der Binnenvaart .  De Commissie heeft de brief van de Permanente Vertegenwoordiger op 19 februari 1968 ontvangen . Overeenkomstig artikel 1 van de beschikking van de Raad heeft de Belgische Regering ook de andere Lid-Staten in kennis gesteld van het ontwerp .  Bij toepassing van artikel 2 , lid 3 , van de beschikking van de Raad van 21 maart 1962 is de Commissie overgegaan tot overleg met alle Lid-Staten omtrent de betrokken bepalingen tijdens een vergadering , welke op 11 maart 1968 te Brussel werd gehouden .  Op grond van artikel 2 van de beschikking van de Raad richt de Commissie de volgende aanbeveling tot de Belgische Regering :  1 . Het wetsontwerp van de Belgische Regering beoogt voornamelijk het klasseringsbewijs verplicht te maken voor al de binnenvaartuigen , die vervoer verrichten dat onderworpen is aan de beschikkingen van de besluitwet van 12 december 1944 houdende oprichting van een Dienst voor Regeling der Binnenvaart . Krachtens de reeds bestaande bepalingen wordt het bewijs afgeleverd door een organisme dat erkend is bij toepassing van artikel 32 van de wet van 5 mei 1936 op de rivierbevrachting . De buitenlandse vervoerondernemers , die in België binnenlands vervoer verrichten , zijn aan dezelfde bepalingen als de Belgische vervoerders onderworpen .  2 . Naar het oordeel van de Belgische Regering vinden de moeilijkheden , waarmede de binnenscheepvaart op dit ogenblik in België heeft te rekenen , in grote mate hun oorsprong in factoren van structurele aard en wordt er met de overwogen maatregelen hoofdzakelijk naar gestreefd bij te dragen tot de sanering van de binnenvloot ; het buiten dienst stellen van het deel van de binnenvloot , dat niet voldoet aan de technische veiligheidsvoorschriften , kan ertoe bijdragen de overcapaciteit aan tonnenmaat , die een voortdurende en economisch ongewenste druk uitoefent op de markt , gedeeltelijk uit te schakelen .  3 . De Commissie is van oordeel dat de nagestreefde doelstellingen conform zijn met de algemene oriëntering van het gemeenschappelijke vervoerbeleid en dat zij , meer in het bijzonder , beantwoorden aan de principes die vooropgezet worden in haar voorstel van een verordening van de Raad betreffende de toegang tot de markt van het goederenvervoer over de binnenwateren . De voorgenomen maatregelen zijn geschikt om op het nationale vlak de actie aan te vullen , die de Commissie heeft voorgesteld aan te vatten op het communautaire vlak , voor een betere organisatie van de vervoermarkt in de binnenvaart .  4 . De Commissie is niettemin van oordeel dat de technische reglementen voor de schouwing van de binnenschepen , alsmede alle verdere wijzigingen van deze reglementen , zouden moeten onderworpen worden aan de procedure van voorafgaande raadpleging , die vastgesteld is in de beschikking van de Raad van 21 maart 1962 . De Commissie en eventueel de Lid-Staten moeten inderdaad de mogelijkheid hebben zich uit te spreken over de gevolgen , die deze technische reglementen zullen hebben op economisch en juridisch gebied .  Voor het overige beveelt de Commissie het Koninkrijk België aan in het bedoelde wetsontwerp de nodige bepalingen op te nemen , die een bekendmaking in een aangepaste vorm van de bedoelde technische reglementen , alsmede van alle wijzigingen , die erin zouden worden aangebracht , garanderen .  De Commissie stelt de overige Lid-Staten in kennis van deze aanbeveling .  Brussel , 19 maart 1968 .  Voor de Commissie  De Voorzitter  Jean REY


Avis juridique important

|

31979H0535

79/535/EEG: Aanbeveling van de Commissie van 23 mei 1979 aan de Lid-Staten betreffende de regionale ontwikkelingsprogramma's

Publicatieblad Nr. L 143 van 12/06/1979 blz. 0009 - 0011 Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 14 Deel 1 blz. 0018  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 14 Deel 1 blz. 0018

++++AANBEVELING VAN DE COMMISSIE  van 23 mei 1979  aan de Lid-Staten betreffende de regionale ontwikkelingsprogramma's   ( 79/535/EEG )  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap , inzonderheid op artikel 155 ,  Gelet op Verordening ( EEG ) nr . 724/75 van de Raad van 18 maart 1975 houdende oprichting van een Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling ( 1 ) , gewijzigd bij Verordening ( EEG ) nr . 214/79 ( 2 ) ,  Gezien de resolutie van de Raad van 6 februari 1979 betreffende de richtlijnen voor een regionaal beleid van de Gemeenschap ( 3 ) ,  Gezien het advies van de Commissie van 23 mei 1979 betreffende de regionale ontwikkelingsprogramma's die haar door de Lid-Staten werden medegedeeld krachtens artikel 6 van Verordening ( EEG ) nr . 724/75 ,  Overwegende dat de regionale ontwikkelingsprogramma's zowel gebruikt moeten worden als referentiedocument voor de voor bijstand uit het EFRO aangemelde projecten als - overeenkomstig voornoemde resolutie van de Raad - het meest geschikte kader voor het tot stand brengen van een coordinatie van het regionaal beleid van de Lid-Staten en van de Gemeenschap ;  Overwegende dat een dergelijke coordinatie veronderstelt dat de Lid-Staten en de Gemeenschap voldoende kennis hebben van het nationaal beleid van de Lid-Staten dat gericht is op het verwezenlijken van een beter evenwicht in de territoriale verdeling van de economische activiteiten , met inbegrip van de bijzondere maatregelen die eventueel met dit doel worden genomen in de regio's die geen bijstand uit het EFRO ontvangen ;  Overwegende dat de goedkeuring van een uniforme periode voor de regionale programma's door de Lid-Staten een grotere vergelijkbaarheid van de programma's mogelijk zou maken en het in overeenstemming brengen ervan met het in voorbereiding zijnde programma inzake het economische beleid op middellange termijn op het niveau van de Gemeenschap zou vergemakkelijken ;  Overwegende dat in de analyse van de economische en sociale toestand van de regio's , zoals die blijkt uit de onderzochte programma's , niet voldoende rekening is gehouden met de algemene economische context en de regionale gevolgen van de verschillende sectoriële beleidslijnen die door de Lid-Staten of de Gemeenschap worden gevolgd ;  Overwegende , wat in het bijzonder de communautaire beleidslijnen betreft , dat de Commissie en de Raad in voornoemde resolutie uiting hebben gegeven aan hun voornemen om meer rekening te houden met de regionale gevolgen van deze beleidslijnen en dat , bovendien , de uitvoering van de specifieke communautaire acties , bedoeld in artikel 13 van Verordening ( EEG ) nr . 724/75 , eveneens afhangt van een juiste beoordeling van het regionale effect van deze beleidslijnen en de door de Gemeenschap genomen maatregelen ;  Overwegende dat bepaalde grensregio's met bijzondere problemen te kampen hebben en dat een doeltreffende coordinatie van de maatregelen inzake regionale ontwikkeling van de betrokken Lid-Staten een belangrijke bijdrage tot de oplossing ervan kan leveren ;  Overwegende dat de vaststelling van de ontwikkelingsdoelstellingen , in een gekwantificeerde vorm , voor elk van de betrokken regio's moeilijkheden van verschillende aard oplevert , met name wat het creëren van werkgelegenheid betreft , en dat de Commissie derhalve , zoals daartoe uitgenodigd door het Comité voor regionaal beleid , voorrang zal geven aan de studie van de geregionaliseerde arbeidsmarktbalansen ;  Overwegende dat in Verordening ( EEG ) nr . 724/75 in haar laatste versie een bredere omschrijving van het begrip infrastructuurvoorzieningen is opgenomen dan in de vorige verordening ( rechtstreeks verband met industriële en dienstverlenende activiteiten ) , maar dat in lid 2 , sub b ) , van artikel 4 wordt gepreciseerd dat de desbetreffende investeringen alleen voor bijstand uit het EFRO in aanmerking komen voor zover uit de regionale ontwikkelingsprogramma's blijkt dat zij bijdragen tot de ontwikkeling van de regio ;  Overwegende dat , tegelijk met de eigenlijke maatregelen inzake regionaal beleid , zoals de steunregelingen met regionale strekking of de voor regionale ontwikkelingsdoeleinden verrichte investeringen in infrastructuurvoorzieningen , de Lid-Staten acties met een al dan niet geregionaliseerd karakter ondernemen in het kader van andere beleidslijnen op nationaal of communautair niveau , die onrechtstreekse maar belangrijke gevolgen voor de regionale ontwikkeling hebben en waaromtrent de onderzochte programma's over het algemeen slechts weinig duidelijkheid verschaffen ;  Overwegende dat aan de acties inzake regionaal beleid , die als prioritair voor de ontwikkeling worden beschouwd , niet altijd voldoende reliëf wordt gegeven in de onderzochte regionale ontwikkelingsprogramma's en dat , anderzijds , met betrekking tot de bijstand uit het EFRO in Verordening ( EEG ) nr . 724/75 is bepaald dat de Commissie de prioriteiten van het Fonds bepaalt aan de hand van het onderzoek van deze programma's ;  Overwegende dat de onderzochte regionale ontwikkelingsprogramma's als zij over het algemeen de financiële verplichtingen van de centrale overheid ten behoeve van de regionale ontwikkeling aangeven , toch slechts zelden melding maken van de transfers tussen de verschillende overheidsniveaus of van financieringen door de regio's of sub-regio's , en dat een voldoende kennis van deze kwesties van essentieel belang is om een betere vergelijking tussen het regionaal beleid van de Lid-Staten te kunnen maken ;  Overwegende dat sommige regionale ontwikkelingsprogramma's geen meerjarenprogramma voor de financiering van de infrastructuurvoorzieningen bevatten en dat ook niet is vermeld hoeveel de overheidsbedrijven en de grote particuliere ondernemingen in het raam van programmaovereenkomsten zullen investeren ;  Overwegende dat het voor het verwezenlijken van een doeltreffende coordinatie tussen het regionaal beleid van de Lid-Staten en dit van de Gemeenschap , nodig is dat men weet welke de voornemens van de Lid-Staten zijn met betrekking tot de aanwending op regionaal niveau van de financiële middelen van de Gemeenschap die afkomstig zijn van de verschillende , op structuurverbetering gerichte , financieringsinstrumenten ;  Overwegende dat de medegedeelde programma's over het algemeen voldoende gegevens bevatten ten aanzien van de uitvoering ervan , maar dat enkele programma's geen beschrijving van het uitvoeringsschema van de in uitzicht gestelde acties en van de systematische analyse van de gevolgen van de genomen maatregelen geven ,  BEVEELT DE LID-STATEN AAN :  1 . De nodige maatregelen te nemen opdat de ontwikkelingsprogramma's , die aan de Commissie worden medegedeeld als referentiedocumenten voor de voor bijstand uit het EFRO ingediende projecten , alle aspecten van het regionaal beleid van de Lid-Staten weergeven en zoldoende gebruikt kunnen worden als kader voor de coordinatie van de beleidslijnen op communautair niveau .  2 . De Commissie niet alleen mededeling te doen van de regionale ontwikkelingsprogramma's van de regio's waaraan het EFRO bijstand verstrekt , maar eveneens - voor zover maatregelen inzake regionaal beleid in andere regio's van toepassing zijn - van de belangrijkste maatregelen die zijn gericht op een beter evenwicht tussen de regio's over het gehele grondgebied , in het bijzonder de zogeheten negatieve stimulansen , hetzij in de vorm van programma's hetzij in een andere vorm .  3 . Bij de voorbereiding van de volgende regionale ontwikkelingsprogramma's een uniforme programmaperiode aan te houden die samenvalt met die welke werd vastgesteld voor het vijfde economische programma op middellange termijn ( 1981-1985 ) , met dien verstande dat voor het financiële gedeelte van dit vijfjarenprogramma in twee periodes kan worden voorzien .  4 . Bij de analyse van de economische en sociale toestand van iedere regio beter rekening te houden met , enerzijds , de implicaties van de nationale beleidslijnen of maatregelen op gebieden zoals de sectoriële herstructureringen , het vervoer - en energiebeleid , de landbouw , de visserij , het milieu en de ruimtelijke ordening , bepaalde sociaal-culturele maatregelen en de beroepsopleiding , en , anderzijds , de belangrijkste gevolgen van communautaire beleidslijnen of maatregelen , met name op het gebied van het landbouwbeleid , de buitenlandse handelsbetrekkingen en de acties inzake sectoriële herstructureringen .  5 . Indien het grensregio's betreft , in de hierboven bedoelde analyse de specifieke elementen te betrekken die het gevolg zijn van hun speciale geografische ligging .  6 . Wat de vaststelling van de ontwikkelingsdoelstellingen inzake werkgelegenheid betreft , een gekwantificeerde raming van de ontbrekende arbeidsplaatsen per regio voor de jaren 1981 en 1985 te maken en in deze context meer rekening te houden met de tertiaire sector , in het bijzonder het toerisme , alsmede met de agrarische sector .  7 . Bij de vaststelling van de doelstellingen inzake infrastructuurvoorzieningen meer de nadruk te leggen op de relatie die moet bestaan tussen deze doelstellingen en de ontwikkelingsvoorwaarden van de regio , zodat de behoeften aan dit soort investeringen , alsmede de desbetreffende prioriteiten beter kunnen geëvalueerd worden en , meer in het bijzonder , niet alleen rekening te houden met de eigenlijke regionale infrastructuurvoorzieningen maar eveneens met de nationale infrastructuurvoozieningen waarvan de regio's in belangrijke mate profiteren .  8 . Bij de acties die het mogelijk moeten maken de ontwikkelingsdoeleinden te bereiken , niet alleen een overzicht te geven van de rechtstreekse maatregelen van regionaal beleid , maar geleidelijk eveneens de onder de overige beleidslijnen van de Lid-Staten of de Gemeenschap vallende maatregelen te vermelden die per regio verschillend zijn of een geprononceerd effect op regionaal niveau hebben . Deze acties kunnen betrekking hebben op de sub 4 hierboven genoemde terreinen .  9 . In de regionale ontwikkelingsprogramma's duidelijker aan te geven welke sectoren van het regionaal beleid van de Lid-Staten als prioritair worden beschouwd , ongeacht of het om geografische prioriteiten gaat of om de vorm van de diverse acties die worden ondernomen .  10 . Het financieringsprogramma van de regionale ontwikkeling doorzichtiger te maken door het aanvullen van de desbetreffende gegevens met gegevens inzake de financiële transfers tussen verschillende overheidsniveaus en de financieringen door de regio's of sub-regio's .  11 . Een meerjarenprogramma voor de financiering van de infrastructuurinvesteringen op te stellen in die gevallen waarin een dergelijk programma nog niet zou bestaan en , indien deze informatie beschikbaar is , aan te duiden hoeveel de overheidsbedrijven of de grote particuliere ondernemingen in het kader van eventuele programmaovereenkomsten zullen investeren in de programmaperiode .  12 . In de toekomstige regionale ontwikkelingsprogramma's duidelijker gegevens op te nemen over de voorgenomen aanwending van de EFRO-bijstand en van de middelen van de andere financieringsinstrumenten van de Gemeenschap , zodat op regionaal niveau een grotere samenhang tussen de diverse , op structuurverbetering gerichte financieringsmaatregelen van de Gemeenschap tot stand gebracht kan worden .  13 . Wat de uitvoering van de regionale ontwikkelingsprogramma's betreft , het uitvoeringsschema van de in uitzicht gestelde maatregelen te vermelden en een meer systematische analyse van de gevolgen van de verschillende maatregelen van regionaal beleid te geven , vooral op het gebied van de werkgelegenheid .  Deze aanbeveling is gericht tot alle Lid-Staten .  Gedaan te Brussel , 23 mei 1979 .  Voor de Commissie  Antonio GIOLITTI  Lid van de Commissie  ( 1 ) PB nr . L 73 van 21 . 3 . 1975 , blz . 1 .  ( 2 ) PB nr . L 35 van 9 . 2 . 1979 , blz . 1 .  ( 3 ) PB nr . C 36 van 9 . 2 . 1979 , blz . 10 .


Avis juridique important

|

52004SC0009

Aanbeveling voor een advies van de Raad overeenkomstig artikel 5, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Oostenrijk voor de periode 2003-2007  /* SEC/2004/0009 def. */

Aanbeveling voor een ADVIES VAN DE RAAD overeenkomstig artikel 5, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Oostenrijk voor de periode 2003-2007(door de Commissie ingediend)TOELICHTINGKrachtens Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid [1] moesten de landen die deelnemen aan de eenheidsmunt vóór 1 maart 1999 een stabiliteitsprogramma indienen bij de Raad en de Commissie. Overeenkomstig artikel 5 van deze verordening moest de Raad elk stabiliteitsprogramma onderzoeken op basis van de evaluaties van de Commissie en het bij artikel 114 (voorheen 109c) van het Verdrag ingestelde comité (sinds 1 januari 1999 het Economisch en Financieel Comité). De Commissie bracht over elk programma een aanbeveling uit. Op basis van deze aanbeveling en na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité, bracht de Raad, na onderzoek van het programma, een advies uit.[1]  PB L 209 van 2.8.1997. De documenten waarnaar in deze tekst wordt verwezen, kunnen worden ingezien op de volgende website:  http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm.Het eerste stabiliteitsprogramma van Oostenrijk voor de periode 1998-2002 werd op 30 november 1998 ingediend en door de Raad beoordeeld op 18 januari 1999 [2].[2]  PB C 42 van 17.2.1999, blz. 5.Op 18 november 2003 heeft Oostenrijk het vijfde en meest recente geactualiseerde stabiliteitsprogramma ingediend. Dit programma bestrijkt de periode 2003-2007. De diensten van de Commissie hebben een technische evaluatie van dit geactualiseerde programma verricht, waarbij met name rekening is gehouden met de overeenkomstig de gedragscode [3] verstrekte informatie, de najaarsprognoses en latere ramingen, de algemeen aanvaarde methode voor de schatting van conjunctuurgezuiverde begrotingssaldi, de aanbevelingen in de globale richtsnoeren voor het economisch beleid, alsook de beginselen die zijn neergelegd in de mededeling van de Commissie aan de Raad van 27 november 2002 over een betere coördinatie van het begrotingsbeleid [4]. Deze evaluatie leidt tot de volgende beoordeling:[3]  Herzien advies van het Economisch en Financieel Comité over de inhoud en de vorm van de stabiliteits- en convergentieprogramma's, document EFC/ECFIN/404/01 - REV 1 van 27.6.2001, door de Raad (Ecofin) op 10.7.2001 bekrachtigd.[4]  COM(2002) 668 definitief van 27.11.2002.Het geactualiseerde stabiliteitsprogramma is grotendeels in overeenstemming met de herziene "gedragscode voor de inhoud en de vorm van de stabiliteits- en convergentieprogramma's". Wat de inhoud betreft, zijn de meeste maatregelen voldoende gedetailleerd beschreven. Bij het verbeteren van de presentatie ten opzichte van het vorige programma is echter weinig vooruitgang geboekt. Zo zijn met name de in de begroting 2003/2004 vervatte maatregelen tot in detail bekend. Het was dan ook aangewezen en doenbaar geweest concrete ramingen van de begrotingseffecten ervan op te nemen. Bovendien wordt bij de alternatieve groeiscenario's die in het geactualiseerde programma worden geschetst, gebruik gemaakt van impliciete begrotingselasticiteiten die van jaar tot jaar (een economisch onwaarschijnlijke aanname) en van scenario tot scenario verschillen. Hoewel dit in het kader van de vorige beoordeling aan de orde werd gesteld, zijn de ramingstechnieken onvoldoende aangepast.De begrotingsprognoses van het programma zijn gebaseerd op een macro-economisch scenario volgens hetwelk de economische activiteit zich geleidelijk van de huidige conjunctuurverzwakking zal herstellen. De voorspellingen betreffende de reële BBP-groei tot 2005 stroken met de najaarsprognose 2003 van de diensten van de Commissie, terwijl de in het geactualiseerde programma opgenomen ramingen van de nominale BBP-groei en de werkgelegenheid veel hoger zijn. Het in het geactualiseerde programma geschetste macro-economische scenario lijkt al met al aannemelijk, al is het wat aan de optimistische kant. Meer in het bijzonder de versnelling van de werkgelegenheidsgroei tot 0,6% (volgens de definitie van het ESR 95) in 2004 lijkt aan de hoge kant, gezien de gebruikelijke vertraging waarmee de arbeidsvraag op een conjuncturele opleving van de activiteit reageert. Hoewel de reële BBP-groei in 2006 en 2007 de potentiële groei zou overtreffen, lijkt de impliciete dichting van de output gap na een periode van zwakke groei niet onmogelijk als gevolg van het positieve effect van recente en lopende structurele hervormingen en de uitbreiding, gezien het feit dat in de Oostenrijkse economie geen sprake is van macro-economische onevenwichtigheden.Met het geactualiseerde programma worden dezelfde begrotingsdoelstellingen nagestreefd als met het vorige programma. Voor de gehele programmaperiode 2003-07 worden tekorten voorspeld die in drie van de vijf jaar meer dan 1% van het BBP bedragen en over de gehele periode gemiddeld 1,0% van het BBP belopen. De begrotingsprognoses zijn gebaseerd op een ongewijzigde begrotingsstrategie, die stoelt op verregaande structurele bezuinigingen in combinatie met aanzienlijke belastingverlagingen met de bedoeling de belastingdruk terug te brengen van zijn recordhoogte van 45,4% in 2001 tot 43% van het BBP in 2006.De begrotingsgegevens en de gegevens van de nationale rekeningen voor 2002 zijn ingrijpend herzien. De openbare financiën zijn weliswaar verzwakt maar bleven vrijwel in evenwicht, terwijl volgens de vorige gegevens het tekort aanzienlijk was toegenomen. Het begrotingssaldo is omgeslagen van een overschot van 0,3% van het BBP in 2001 tot een gering tekort van 0,1% van het BBP in 2002 (herzien van 0,6%). Deze bijstelling met 0,5 procentpunt is toe te schrijven aan de volgende drie factoren: een bekendmaking van gegevens van de nationale rekeningen waaruit een aanzienlijke opwaartse herziening van de reële BBP-groei in 2002 bleek, statistische factoren en hogere overschotten op het niveau van de lagere overheden. Het door de Commissie berekende conjunctuurgezuiverde begrotingssaldo is met 0,4 procentpunt verslechterd tot -0,1% van het BBP.In 2003 zal het overheidstekort volgens het geactualiseerde programma fors toenemen tot 1,3%. Dat stemt overeen met een stijging van het voor conjunctuurinvloeden gecorrigeerde tekort met 0,8 procentpunt, terwijl in het vorige programma werd uitgegaan van een toename met 0,5 procentpunt. De in het vorige programma voorspelde geringere verslechtering kon worden toegeschreven aan de budgettaire effecten van de overstromingsramp in de zomer van 2002, maar volgens recentere ramingen zou de negatieve invloed van de overstroming op de begroting voor 2003 met bijna 0,3 procentpunt zijn overschat. Tegen deze achtergrond mocht redelijkerwijze een beter conjunctuurgezuiverd begrotingsresultaat worden verwacht, maar in het geactualiseerde programma wordt desondanks een veel grotere tekortstijging voorspeld zonder dat daarvoor enige uitleg wordt verschaft. In de najaarsprognose 2003 gingen de diensten van de Commissie uit van een beter dan verwacht tekort van 1% van het BBP, dat zelfs nog lager zou kunnen uitvallen in het licht van de eind november beschikbare gegevens. Na een tijdelijke vermindering in 2004 zal het tekort in 2005 een forse toename te zien geven tot 1,5% van het BBP als gevolg van aanzienlijke verlagingen van de inkomstenbelastingen. Hoewel het tekort nadien zal teruglopen, zullen de openbare financiën pas in 2007 vrijwel in evenwicht zijn, wanneer het conjunctuurgezuiverde tekort met het vereiste ½ procentpunt afneemt tot 0,5% van het BBP.Aangezien de begrotingsresultaten in Oostenrijk betrekkelijk weinig gevoelig zijn voor de economische cyclus, zou de verwachte ontwikkeling van de overheidsfinanciën een voldoende veiligheidsmarge moeten bieden om te voorkomen dat het tekort bij een normale conjunctuurvertraging de referentiewaarde van 3% van het BBP overschrijdt. De neerwaartse macro-economische risico's lijken te worden geneutraliseerd door de vermoedelijk beter dan verwachte begrotingsresultaten in 2003, die ook in de volgende jaren zullen doorwerken. De prognoses voor het begrotingstekort staan of vallen echter met de succesvolle tenuitvoerlegging van de voorgenomen bezuinigingsmaatregelen. Het voornaamste risico voor de strategie van de regering bestaat derhalve in een asymmetrische uitvoering van de maatregelen aan de uitgavenzijde enerzijds en die aan de ontvangstenzijde anderzijds. Indien de aangekondigde besnoeiingen slechts ten dele en de belastingverlichting volledig worden doorgevoerd, zou Oostenrijk in 2005 onvoldoende budgettaire manoeuvreerruimte hebben om de automatische stabilisatoren in geval van een normale conjuncturele teruggang ongehinderd hun werk te laten doen.De gegevens betreffende de bruto overheidsschuld zijn in 2001 en 2002 dermate fors in opwaartse zin bijgesteld dat de schuldquote in 2002 66,7% van het BBP bedroeg. De daling van de schuldquote, die naar verwachting in 2007 iets onder de referentiewaarde van 60% van het BBP zal uitkomen, is derhalve sterk vertraagd. Deze prognose is echter in belangrijke mate gebaseerd op optimistische ramingen voor de nominale BBP-groei en vooral op aanzienlijke opbrengsten uit voorgenomen privatiseringen. Mocht één van deze factoren zelfs maar iets minder gunstig uitvallen dan verwacht, dan zal de schuldquote ook in 2007 boven de referentiewaarde van 60% van het BBP blijven. Ook in een scenario waarbij het tekort in 2003 lager uitkomt dan de officiële prognose en ongeveer of iets minder dan 1,0% van het BBP bedraagt, zou de openbare schuld hoger liggen dan 60% ingeval de groei iets zwakker uitvalt.De gevolgde strategie is gericht op een aanzienlijke verlichting van de inkomstenbelasting ten belope van in totaal 1,3% van het BBP, zonder dat daar gelijkwaardige uitgavenreducties tegenover staan. De in het verleden opgedane ervaring heeft geleerd dat het verlagen van de belastingen zonder het bewerkstelligen van evenredige uitgavenbeperkingen een riskante strategie is. Problematisch is de voor 2005 geplande tweede fase van de belastingverlichting, die het conjunctuurgezuiverde tekort met niet minder dan een vol procentpunt zou doen toenemen. Hoewel een aanzienlijke vermindering van de hoge totale belastingdruk [5] in beginsel toe te juichen is, zouden ingrijpender uitgavenreducties gepast zijn om te voorkomen dat het tekort verder oploopt. Het voorspelde conjunctuurherstel, waarbij de Oostenrijkse economie tegen 2005 naar verwachting aan een sneller tempo dan het potentiële zal groeien en de output gap zal worden gedicht, bevestigt dat een extra beperking van de uitgaven noodzakelijk is, wat ook de meest aangewezen methode is om procyclische effecten te voorkomen. Hoewel de belastinghervorming in een verbetering van de groeivoorwaarden aan de aanbodzijde zou moeten resulteren, valt het echter ook niet uit te sluiten dat de verhoging van de belastingaftrekken en de invoering van fiscale voorkeursbehandelingen de onlangs met het oog op de verbreding van de belastinggrondslag genomen maatregelen tegenwerken en het belastingstelsel op een aantal punten complexer maken.[5]  GREB 2003 - Landenspecifieke aanbeveling: "[...], wordt Oostenrijk aanbevolen om: 1. maatregelen uit te voeren die leiden tot structurele uitgavenbezuinigingen, ook op het niveau van de lagere overheden, teneinde de hoge belastingdruk te verlichten en tegelijkertijd een conjunctuurgezuiverde begrotingssituatie te bewerkstelligen die vrijwel in evenwicht is (AR 1)".Wat de middellangetermijndoelstelling betreft, zullen de voor conjunctuurinvloeden gecorrigeerde overheidsrekeningen naar verwachting alleen in 2004 en 2007 vrijwel in evenwicht zijn. In de overige programmajaren neemt het conjunctuurgezuiverde tekort aanzienlijk toe of verbetert het niet met ten minste 0,5% van het BBP. Bovendien is het afgaande op realistischer aannamen betreffende de nominale BBP-groei meer dan waarschijnlijk dat de overheidsschuld, ondanks het feit dat zij elk jaar van de programmaperiode afneemt, zelfs in 2007 hoger blijft dan de referentiewaarde van 60% van het BBP.De markantste recente beleidsontwikkeling is de grondige hervorming van het pensioenstelsel, die in juni 2003 is goedgekeurd. De maatregelen zouden moeten resulteren in een grotere actuariële correctheid van het omslagstelsel en in een verhoging van zowel de effectieve pensioenleeftijd als de arbeidsparticipatie van oudere werknemers.Rekening houdend met de gevolgen van de pensioenhervorming van 2003 is de Commissie van oordeel dat Oostenrijk, wat de houdbaarheid van de overheidsfinanciën op lange termijn betreft, in een vrij goede positie lijkt te verkeren om de budgettaire kosten van een vergrijzende bevolking op te vangen. De in het programma uiteengezette begrotingsstrategie is verenigbaar met de verbetering van de houdbaarheid van de overheidsfinanciën. Naar het oordeel van de Commissie zal de schuldquote, eens zij onder de 60% zakt, ook op lange termijn onder dat percentage blijven mits de leeftijdgerelateerde uitgaven zich ontwikkelen zoals verwacht. De pensioenhervorming van 2003 zou tot een correctie van de tendens van de pensioenuitgaven moeten leiden en tot een vermindering van de recordhoogte ervan met ongeveer 1,5% van het BBP ten opzichte van vorige prognoses. De verwachte resultaten moeten echter voorzichtig worden benaderd. Ten eerste vergroot de beperking tot 10% van de uit de hervorming voortvloeiende vermindering van de pensioenuitkeringen tot 2032 de onzekerheid omtrent de reële omvang van de bezuinigingen in de komende 30 jaar. Ten tweede zijn de resultaten sterk afhankelijk van de verwachte stijging van de participatiegraad van oudere werknemers als gevolg van de pensioenhervorming. Aangezien de in het geactualiseerde programma geschetste strategie vooral gebaseerd is op de uitvoering van de pensioenhervorming en op de verwachte gevolgen daarvan voor het arbeidsmarktgedrag, is het van cruciaal belang dat de tendens van de pensioenuitgaven nauwlettend wordt gevolgd en dat er een beter inzicht wordt verworven in de factoren die tot de voorziene bezuinigingen moeten leiden. Sommige aspecten van de pensioenhervorming, zoals de limiet van 10% en de overdreven lange overgangsperiode voor de afschaffing van de vervroegde uittreding, dienen bijgevolg nader te worden bestudeerd om meer zekerheid te krijgen omtrent de vooruitzichten op lange termijn.Het economisch beleid zoals dat uit het geactualiseerde programma blijkt, spoort slechts gedeeltelijk met de aanbevelingen die in de globale richtsnoeren voor het economisch beleid zijn geformuleerd. Met name aan de aanbeveling "een conjunctuurgezuiverde begrotingssituatie te bewerkstelligen die vrijwel in evenwicht is", wordt slechts ten dele voldaan. Bovendien wordt in 2005 het algemene richtsnoer om "een procyclische koers te vermijden" niet gerespecteerd. Hoewel de geplande verlichting van de hoge belastingdruk in beginsel een passende maatregel is om aan de aanbodzijde van de economie voorwaarden tot stand te brengen die de groei sterker bevorderen, dienen de verlagingen van de ontvangsten gepaard te gaan met gelijkwaardige uitgavenbeperkingen. Wat de deelstaten en gemeenten betreft, wordt in het geactualiseerde programma niet gerept over de "structurele uitgavenbezuinigingen, (ook) op het niveau van de lagere overheden", welke vereist zijn om blijvende overschotten te boeken, een verplichting die in een nationaal stabiliteitspact is neergelegd.Op grond van deze evaluatie heeft de Commissie de aangehechte aanbeveling voor een advies van de Raad over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Oostenrijk vastgesteld. Zij zal deze aanbeveling doen toekomen aan de Raad.Aanbeveling voor een ADVIES VAN DE RAAD overeenkomstig artikel 5, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Oostenrijk voor de periode 2003-2007DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid [6], en met name artikel 5, lid 3,[6]  PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1. De documenten waarnaar in deze tekst wordt verwezen, kunnen worden ingezien op de volgende website:  http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm.Gezien de aanbeveling van de Commissie,Na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité,BRENGT HET VOLGENDE ADVIES UIT:Op [20 januari 2004] heeft de Raad het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Oostenrijk voor de periode 2003-2007 besproken. Het programma werd ingediend op 18 november 2003 en is grotendeels in overeenstemming met de herziene "gedragscode voor de inhoud en de vorm van de stabiliteits- en convergentieprogramma's" [7]. Meer kwantitatieve informatie, zoals die vervat in de begroting 2003/2004, met gedetailleerde ramingen voor afzonderlijke begrotingsmaatregelen zou echter nuttig zijn gebleken en had dan ook in het programma moeten zijn opgenomen.[7]  Herzien advies van het Economisch en Financieel Comité over de inhoud en de vorm van de stabiliteits- en convergentieprogramma's, document EFC/ECFIN/404/01 - REV 1 van 27.6.2001, door de Raad (Ecofin) op 10.7.2001 bekrachtigd.De in het geactualiseerde programma gevolgde begrotingsstrategie blijft ongewijzigd en is uitdrukkelijk op de lange termijn gericht. Forse structurele bezuinigingen in combinatie met aanzienlijke belastingverlagingen resulteren in 2005 weliswaar in een tijdelijke toename van het conjunctuurgezuiverde tekort, maar zouden tot een gestage daling van zowel de uitgaven- en ontvangstenquote als de schuldquote moeten leiden.Het in het geactualiseerde programma geschetste macro-economische scenario lijkt al met al aannemelijk, al is het wat aan de optimistische kant. Meer in het bijzonder de versnelling van de werkgelegenheidsgroei tot 0,6% (volgens de definitie van het ESR 95) in 2004 lijkt aan de hoge kant, gezien de gebruikelijke vertraging waarmee de arbeidsvraag op een conjuncturele opleving van de activiteit reageert. Bovendien zou de reële BBP-groei in 2006 en 2007 de potentiële groei overtreffen. Dit impliceert dat de output gap wordt gedicht en dat is na een periode van zwakke groei niet onmogelijk als gevolg van het positieve effect van recente en lopende structurele hervormingen en de uitbreiding, gezien het feit dat in de Oostenrijkse economie geen sprake is van macro-economische onevenwichtigheden.Met het geactualiseerde programma worden dezelfde begrotingsdoelstellingen nagestreefd als met het vorige programma. Het volgens de algemeen aanvaarde methode door de Commissie berekende conjunctuurgezuiverde begrotingstekort zal naar verwachting met 0,9 procentpunt verslechteren tot 1,0% van het BBP in 2003 en vervolgens na een tijdelijke verbetering met 1,0 procentpunt toenemen tot 1,4% van het BBP in 2005 als gevolg van verlagingen van de directe belastingen. Hoewel het voor conjunctuurinvloeden gecorrigeerde tekort nadien zal teruglopen, zal het pas in 2007 afnemen tot 0,5% van het BBP. Het conjunctuurgezuiverde tekort blijft derhalve alleen in de jaren 2004 en 2007 dicht bij evenwicht.Het in het geactualiseerde programma beschreven begrotingsbeleid zou een voldoende veiligheidsmarge moeten bieden om te voorkomen dat bij normale macro-economische schommelingen de voor begrotingstekorten geldende referentiewaarde van 3% van het BBP wordt overschreden. Op grond van aannemelijke macro-economische en budgettaire hypothesen mag echter worden aangenomen dat de middellangetermijndoelstelling van een begroting die vrijwel in evenwicht is vertoont, tijdens de programmaperiode wellicht niet zal worden gehaald. Hoewel de neerwaartse macro-economische risico's lijken te worden geneutraliseerd door de vermoedelijk beter dan verwachte begrotingsresultaten in 2003, die ook in de volgende jaren zullen doorwerken, zijn de risico's waarmee de verwachte besparingen en overschotten van de lagere overheden zijn omgeven, niet verwaarloosbaar. Indien de aangekondigde uitgavenbesnoeiingen bovendien slechts ten dele zouden worden uitgevoerd of niet de verwachte resultaten zouden opleveren, kan de geplande tijdelijke afwijking van de middellangetermijndoelstelling een bestendig karakter gaan aannemen. De bruto overheidsschuld zal naar verwachting een gestage daling te zien geven van 66,7% van het BBP in 2002 tot iets minder dan 60% in 2007. Deze prognose is in belangrijke mate gebaseerd op optimistische ramingen voor de nominale BBP-groei en op aanzienlijke opbrengsten uit voorgenomen privatiseringen. Mocht één van deze factoren zelfs maar iets minder gunstig uitvallen dan verwacht, dan zal de schuldquote ook in 2007 boven de referentiewaarde van 60% van het BBP blijven.Na de in 2003 doorgevoerde pensioenhervorming lijkt Oostenrijk in een veel betere positie te verkeren dan voordien om de budgettaire kosten van een vergrijzende bevolking op te vangen. Deze inschatting moet echter worden bevestigd door de reële ontwikkelingen. Ten eerste wordt bij de prognoses uitgegaan van een forse toename van de participatiegraden als gevolg van de hervormingen. Ten tweede zijn de begrotingseffecten op lange termijn vrij onzeker als gevolg van de beperking tot 10% van de vermindering van de uitkeringen ten opzichte van de situatie vóór de hervorming. Bovendien wordt het verlichtend effect op de openbare financiën onnodig uitgesteld door een onevenredig lange overgangsperiode voor de afschaffing van de vervroegde uittreding (tot 2017).Het economisch beleid zoals dat uit het geactualiseerde programma blijkt, spoort slechts gedeeltelijk met de aanbevelingen in de globale richtsnoeren voor het economisch beleid. Met name aan de aanbeveling "een conjunctuurgezuiverde begrotingssituatie te bewerkstelligen die vrijwel in evenwicht is", wordt slechts ten dele voldaan. Bovendien wordt in 2005 het algemene richtsnoer om "een procyclische koers te vermijden" niet gerespecteerd. Hoewel de geplande verlichting van de hoge belastingdruk in beginsel een passende maatregel is om aan de aanbodzijde van de economie voorwaarden tot stand te brengen die de groei sterker bevorderen, dienen de verlagingen van de ontvangsten gepaard te gaan met gelijkwaardige uitgavenbeperkingen. Wat de deelstaten en gemeenten betreft, wordt in het geactualiseerde programma niet gerept over de "structurele uitgavenbezuinigingen, (ook) op het niveau van de lagere overheden", welke vereist zijn om blijvende overschotten te boeken, een verplichting die in een nationaal stabiliteitspact is neergelegd.


Avis juridique important

|

32002H0066

Aanbeveling van de Commissie van 25 januari 2002 betreffende een gecoördineerd programma voor 2002 inzake de officiële controle op levensmiddelen (Voor de EER relevante tekst) (kennisgeving geschied onder nummer C(2002) 290)

Publicatieblad Nr. L 026 van 30/01/2002 blz. 0008 - 0016

Aanbeveling van de Commissievan 25 januari 2002betreffende een gecoördineerd programma voor 2002 inzake de officiële controle op levensmiddelen(kennisgeving geschied onder nummer C(2002) 290)(Voor de EER relevante tekst)(2002/66/EG)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 89/397/EEG van de Raad van 14 juni 1989 inzake de officiële controle op levensmiddelen(1), en met name op artikel 14, lid 3,Na raadpleging van het Permanent Comité voor levensmiddelen,Overwegende hetgeen volgt:(1) Met het oog op de goede werking van de interne markt is het nodig om tot gecoördineerde programma's voor de keuring van levensmiddelen op Gemeenschapsniveau te komen, die ontworpen zijn om de geharmoniseerde tenuitvoerlegging van de officiële controles door de lidstaten te verbeteren.(2) In dergelijke programma's wordt het accent gelegd op de naleving van de communautaire wetgeving, de bescherming van de volksgezondheid, de belangen van de consument en eerlijke handelspraktijken.(3) Ingevolge artikel 3 van Richtlijn 93/99/EEG van de Raad van 29 oktober 1993 betreffende aanvullende maatregelen inzake de officiële controle op levensmiddelen(2) moeten de in artikel 7 van Richtlijn 89/397/EEG bedoelde laboratoria beantwoorden aan de criteria in de Europese norm EN 45000-reeks, nu vervangen door EN ISO 17025:2000.(4) De resultaten van de gelijktijdige uitvoering van nationale programma's en gecoördineerde programma's kunnen informatie en ervaring opleveren die als grondslag voor toekomstige controlewerkzaamheden kunnen dienen,BEVEELT AAN:1. In 2002 worden door de lidstaten controles uitgevoerd waarbij, zo nodig, monsters worden genomen en in laboratoria worden geanalyseerd, met de bedoeling:- de naleving te controleren van de communautaire regels voor de etikettering van bepaalde levensmiddelen die eventueel ingrediënten bevatten die zelf mogelijk geheel of gedeeltelijk bestaan uit genetisch gemodificeerde organismen (GGO's) of daarmee mogelijk zijn geproduceerd;- de bacteriologische veiligheid van voorgesneden vers fruit en verse groenten en van gekiemde zaden te controleren;- de bacteriologische veiligheid van vruchten- en groentesappen te controleren.2. Hoewel in deze aanbeveling geen bemonsterings- en/of inspectiefrequenties zijn vastgesteld, zorgen de lidstaten ervoor dat deze toereikend zijn om in elke lidstaat een beeld van het betrokken onderwerp te krijgen.3. Om de vergelijkbaarheid van de resultaten te bevorderen, verstrekken de lidstaten de gevraagde informatie aan de hand van de in de bijlage opgenomen formulieren. Deze informatie moet uiterlijk op 1 mei 2003 aan de Commissie worden toegestuurd en moet vergezeld gaan van een verklarend verslag.4. Levensmiddelen die onder dit programma ter analyse worden aangeboden, moeten worden geanalyseerd in laboratoria die voldoen aan artikel 3 van Richtlijn 93/99/EEG. Indien een lidstaat voor bepaalde analyses die in deze aanbeveling zijn opgenomen niet over dergelijke laboratoria beschikt, kan de lidstaat ook andere laboratoria aanwijzen die wel in staat zijn deze analyses uit te voeren.5. Etikettering van genetisch gemodificeerde levensmiddelen5.1. Werkingssfeer van het programmaBij de consumenten heerst grote bezorgdheid omtrent genetisch gemodificeerde voedingsmiddelen en in het bijzonder omtrent de juiste etikettering van deze producten. De gecoördineerde controle op de etikettering van levensmiddelen die eventueel ingrediënten bevatten die zelf mogelijk geheel of gedeeltelijk bestaan uit GGO's of daarmee mogelijk zijn geproduceerd, zal het vertrouwen van de consumenten helpen opbouwen.Verordening (EG) nr. 258/97 van het Europees Parlement en de Raad van 27 januari 1997 betreffende nieuwe voedingsmiddelen en nieuwe voedselingrediënten(3) voorziet in de verplichte etikettering van voedingsmiddelen en voedselingrediënten die geheel of gedeeltelijk uit een GGO bestaan, onverminderd de andere etiketteringsvoorschriften van de communautaire wetgeving.Verordening (EG) nr. 1139/98 van de Raad van 26 mei 1998 betreffende de verplichte opneming in de etikettering van bepaalde met genetisch gemodificeerde organismen geproduceerde levensmiddelen van andere gegevens dan die waarin Richtlijn 79/112/EEG voorziet(4), regelt de verplichte etikettering van levensmiddelen en levensmiddeleningrediënten die geproduceerd zijn met genetisch gemodificeerde soja (Glycine max L.) die valt onder Beschikking 96/281/EG van de Commissie(5) en met genetisch gemodificeerde maïs (Zea mays L.) die valt onder Beschikking 97/98/EG van de Commissie(6). Deze producten zijn goedgekeurd alvorens Verordening (EG) nr. 258/97 van kracht werd, overeenkomstig Richtlijn 90/220/EEG van de Raad van 23 april 1990 inzake de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu(7). De etiketteringsbepalingen zijn gebaseerd op de aanwezigheid van DNA of eiwit dat door genetische modificatie is ontstaan.Artikel 2, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1139/98, zoals gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 49/2000 van de Commissie(8), voert een de minimis-drempelwaarde van 1 % in voor de onvoorziene aanwezigheid in conventionele levensmiddelen van DNA of eiwit dat bij genetische modificatie van soja en maïs is ontstaan. Deze bepaling is sinds 10 april 2000 van kracht. De drempelwaarde wordt toegepast op elk afzonderlijk ingrediënt en niet op het eindproduct. Deze drempelwaarde geldt als een gecombineerd maximum voor genetisch gemodificeerd materiaal dat afkomstig is van de bovengenoemde producten, alsook voor elk ander materiaal dat overeenkomstig Verordening (EG) nr. 258/97 in de handel wordt gebracht.Om van de verplichte etikettering van genetisch gemodificeerde levensmiddelen te kunnen worden vrijgesteld, moeten de exploitanten documentair bewijsmateriaal verstrekken om de bevoegde instanties ervan te overtuigen dat ze het gebruik van GGO's of producten daarvan hebben proberen te vermijden en dat de aanwezigheid van enig genetisch gemodificeerd materiaal (DNA of eiwit) in hun producten te wijten is aan onvoorziene verontreiniging (tijdens de teelt, de oogst, het vervoer, of de verwerking).Dit onderdeel van het programma heeft tot doel de naleving te controleren van de gemeenschapswetgeving(9) inzake de etikettering van voedingsmiddelen en voedingsmiddeleningrediënten die mogelijk geheel of gedeeltelijk bestaan uit genetisch gemodificeerde soja of maïs of daarmee mogelijk zijn geproduceerd.5.2. Bemonstering en analysemethodeMogelijk dienen zowel op de eindproducten als op de grondstoffen controles te worden uitgevoerd via inspecties tijdens de geschikte fasen van het op de markt brengen van ingrediënten of producten. De naleving van de drempelwaarde van 1 % voor etikettering in geval van onvoorziene aanwezigheid van gemodificeerd DNA of eiwit dat bij genetische modificatie is ontstaan, moet worden vastgesteld door het controleren van de documenten die de exploitanten verstrekken en door het nemen van monsters voor analyse. De laboratoria dienen PCR- of ELISA-methoden te gebruiken voor het kwalitatieve en kwantitatieve onderzoek van levensmiddelen op DNA of eiwit dat bij genetische modificatie is ontstaan. Specifieke aanbevelingen met betrekking tot de analysemethoden zijn opgenomen in bijlage I.De resultaten van de controles dienen te worden vermeld op het model van rapporteringsformulier in bijlage II van deze aanbeveling.6. Bacteriologische veiligheid van voorgesneden vers fruit en verse groenten en van gekiemde zaden6.1. Werkingssfeer van het programmaEr bestaat geen communautaire wetgeving die specifieke microbiologische criteria voor vers fruit en verse groenten vaststelt. De ervaring leert dat voor veel van die producten een risico van verontreiniging met micro-organismen, waaronder menselijke pathogenen bestaat. In het merendeel van de gerapporteerde gevallen betrof het een bacteriële verontreiniging, in het bijzonder met bacteriën van de familie van de Enterobacteriaceae (Salmonella spp., Escherichia coli O157:H7).Bepaalde factoren dragen bij tot de microbiologische verontreiniging met pathogenen, vooral wanneer het fruit en de groenten rauw worden gegeten. Deze verontreiniging kan te wijten zijn aan landbouwpraktijken of aan andere processen in de productieketen. Een ander aspect dat bijdraagt tot het microbiële risico voor de consument is het stijgende verbruik van nieuwe producten (bijvoorbeeld gekiemde zaden) of van fruit en eetbare planten, die ingevolge de globalisering van de handel in deze producten worden ingevoerd. Daarbij komt dat door het snijden, in plakken snijden, schillen of raspen de natuurlijke beschermende barrières van de intacte plant worden verwijderd en mogelijk een geschikt milieu voor de ontwikkeling van contaminanten wordt geboden.Goede landbouw- en verwerkingspraktijken kunnen helpen microbiële risico's in alle fasen van de productie van vers fruit en verse groenten, van de primaire productie tot het verpakken en verhandelen, onder controle te houden. Waar van toepassing is de effectieve tenuitvoerlegging van de HACCP-beginselen (hazard analysis and critical control points - risicoanalyses en kritische controlepunten) overeenkomstig Richtlijn 93/43/EEG van de Raad van 14 juni 1993 inzake levensmiddelenhygiëne(10) een ander belangrijk element om de veiligheid van fruit en groenten te verzekeren.Dit onderdeel van het programma heeft tot doel de microbiologische veiligheid van voorgesneden vers fruit en verse groenten en van gekiemde zaden te controleren en mogelijke risico's voor de volksgezondheid te bewaken. Daarom is het wenselijk te controleren of de exploitanten van levensmiddelenbedrijven de HACCP-beginselen toepassen en de levensmiddelen te testen op een aantal pathogenen zoals Salmonella spp., toxigene E. coli (In het bijzonder E. coli O157:H7) en Listeria monocytogenes.6.2. Bemonstering en analysemethodeDe controles moeten betrekking hebben op vers fruit en verse groenten die klaar zijn voor consumptie en die zijn geschild of gesneden, of die zich door een andere fysische bewerking niet meer in hun originele vorm bevinden, en die bedoeld zijn om rauw te worden gegeten, alsook op gekiemde zaden.De bevoegde instanties van de lidstaten dienen in de productie-inrichtingen en/of in de detailhandel controles uit te voeren om na te gaan of de HACCP-beginselen worden toegepast en dienen indien nodig monsters van producten te nemen voor analyse. Die monsters moeten minimum 100 g elk wegen en het product moet in zijn originele verpakking worden bewaard. De monsters moeten in gekoelde recipiënten worden bewaard en moeten onmiddellijk voor analyse naar het laboratorium worden gestuurd.De bevoegde instanties in de lidstaten beslissen over het algemene niveau van bemonstering.De laboratoria mogen de methoden van hun keuze toepassen, op voorwaarde dat ze voldoende doeltreffend zijn om de doelstellingen te halen. De recentste versie van norm ISO 6579 wordt aanbevolen voor het opsporen van Salmonella, de recentste versie van norm EN/ISO 16654 voor de opsporing van toxigene E. coli, en de recentste versie van de normen EN/ISO 11290-1 en EN/ISO 11290-2 voor het opsporen en kwantificeren van Listeria monocytogenes, eventueel aangevuld met andere equivalente, door de bevoegde autoriteiten erkende methoden.De resultaten van de controles dienen te worden vermeld op het model van rapporteringsformulier in bijlage III van deze aanbeveling.7. Bacteriologische veiligheid van vruchten- en groentesappen7.1. Werkingssfeer van het programmaEvenmin als voor vers fruit en verse groenten bevat de communautaire wetgeving specifieke microbiologische normen voor vruchten- en groentesappen. Richtlijn 93/43/EEG inzake levensmiddelenhygiëne bepaalt dat vruchten- en groentesappen op een hygiënische manier moeten worden vervaardigd en dat exploitanten van levensmiddelenbedrijven de HACCP-beginselen moeten toepassen om de veiligheid en de gezondheid van hun producten te waarborgen. Exploitanten van levensmiddelenbedrijven worden er ook toe aangemoedigd op vrijwillige basis richtsnoeren voor de praktijk te ontwikkelen en toe te passen waarin wordt aangegeven hoe de verontreiniging van fruit dat bestemd is om tot sap te verwerken tijdens de teelt, de oogst, de opslag en de verwerking tot een minimum kan worden beperkt, en hoe de verontreiniging van geconcentreerd vruchtensap tijdens de opslag, het vervoer en het terug verwerken tot sap voor consumptie tot een minimum kan worden beperkt.In deze sector blijkt uit ervaring dat voor alle sappen (vruchten- en groentesappen) gevaar voor microbiologische verontreiniging bestaat, in het bijzonder voor sappen die geen enkele vorm van warmtebehandeling hebben ondergaan. Hoewel de waarschijnlijkheid van verontreiniging met gevaarlijke pathogenen voor vruchten- en groentesappen inderdaad klein is, kan verontreiniging voor risicogroepen wel ernstige gevolgen hebben. In het merendeel van de gerapporteerde gevallen betrof het pathogenen zoals Salmonella spp., Escherichia coli O157: H7.Dit onderdeel van het programma heeft tot doel de bacteriologische veiligheid van vruchten- en groentesappen te controleren en de mogelijke gevaren voor de volksgezondheid te bewaken. Daarom is het wenselijk te controleren of de exploitanten van levensmiddelenbedrijven de HACCP-beginselen toepassen en de levensmiddelen te testen op een aantal pathogenen zoals Salmonella spp., toxigene E. coli (in het bijzonder O157:H7) en Listeria monocytogenes.7.2. Bemonstering en analysemethodeDe controles moeten betrekking hebben op vruchten- en groentesappen, in het bijzonder op appelsap en sap van citrusvruchten dat niet gepasteuriseerd is.De bevoegde instanties van de lidstaten dienen in de productie-inrichtingen en/of in de detailhandel controles uit te voeren om na te gaan of de HACCP-beginselen worden toegepast en dienen indien nodig monsters van producten te nemen voor analyse. Voor de bemonstering en de analysemethoden wordt aanbevolen dezelfde normen toe te passen als die welke in punt 6.2 voor vers fruit en verse groenten zijn vermeld.De resultaten van de controles dienen te worden vermeld op het model van rapporteringsformulier in bijlage IV van deze aanbeveling.Gedaan te Brussel, 25 januari 2002.Voor de CommissieDavid ByrneLid van de Commissie(1) PB L 186 van 30.6.1989, blz. 23.(2) PB L 290 van 24.11.1993, blz. 14.(3) PB L 43 van 14.2.1997, blz. 1.(4) PB L 159 van 3.6.1998, blz. 4.(5) PB L 107 van 30.4.1996, blz. 10.(6) PB L 31 van 1.2.1997, blz. 69.(7) PB L 117 van 8.5.1990, blz. 15.(8) PB L 6 van 11.1.2000, blz. 13.(9) Deze aanbeveling laat de voorstellen van de Commissie inzake "levensmiddelen/diervoeder"/"traceerbaarheid" en de gevolgen daarvan voor etikettering en testst onverlet.(10) PB L 175 van 19.7.1993, blz. 1.BIJLAGE IAANBEVELINGEN VOOR DE ANALYSE VAN LEVENSMIDDELEN OM DE NALEVING VAN DE ETIKETTERINGSVOORSCHRIFTEN VOOR GGO'S TE CONTROLERENDeze bijlage bevat een lijst van methoden die aan een ringonderzoek zijn onderworpen en die voor dit programma kunnen worden aangewend. Dat onderzoek is overeenkomstig geharmoniseerde internationale protocollen (bijvoorbeeld IUPAC, AOAC, ISO) uitgevoerd in een hele reeks laboratoria, gewoonlijk minstens acht. Essentiële criteria om in aanmerking te komen, zijn de resultaten die de methode oplevert en de kwaliteit van de gegevens die in het eindverslag worden gepresenteerd. De geteste methode moet voor de analyt in kwestie voldoende nauwkeurige, precieze en reproduceerbare resultaten opleveren. Minstens zeven methoden beantwoorden aan deze criteria en kunnen worden beschouwd als mogelijke referenties voor de naleving van de regelgeving.Deze methoden zijn hieronder opgesomd, gegroepeerd per soort methode en per soort organisme (soja, maïs). Dit zijn de categorieën:- Kwalitatieve PCR-methoden voor het screenen van levensmiddelen die soja bevatten- Kwalitatieve PCR-methoden voor het screenen van levensmiddelen die maïs bevatten- Kwalitatieve PCR-methoden voor het screenen van levensmiddelen die maïs en soja bevatten- Real time PCR-methode voor de kwantificatie van genetisch gemodificeerde soja- Real time PCR-methode voor de kwantificatie van genetisch gemodificeerde maïs- Immunoassay voor de opsporing en de semi-kwantificatie van genetisch gemodificeerde sojaDe in de lijst opgenomen methoden worden momenteel wereldwijd in heel wat deskundigheidstests toegepast en zijn ofwel toegevoegd aan de CEN-normen inzake GGO-tests die momenteel worden ontwikkeld (uitgewerkt door CEN/TC275/WG11) of worden binnenkort voorgelegd. Deze methoden kunnen bijgevolg worden geacht aan de hoogste internationale prestatiecriteria te beantwoorden.Aanbevolen gevalideerde methodenTabel 1: Kwalitatieve PCR-methoden voor het screenen van levensmiddelen die soja bevatten>RUIMTE VOOR DE TABEL>Tabel 2: Kwalitatieve PCR-methoden voor het screenen van levensmiddelen die maïs bevatten>RUIMTE VOOR DE TABEL>Tabel 3: Kwalitatieve PCR-methoden voor het screenen van levensmiddelen die maïs en soja bevatten>RUIMTE VOOR DE TABEL>Tabel 4: Real time PCR-methode voor de kwantificatie van genetisch gemodificeerde soja>RUIMTE VOOR DE TABEL>Tabel 5: Real time PCR-methode voor de kwantificatie van genetisch gemodificeerde maïs>RUIMTE VOOR DE TABEL>Tabel 6: Immunoassay voor de opsporing en semi-kwantificatie van genetisch gemodificeerde soja>RUIMTE VOOR DE TABEL>Aanbevelingen- Er wordt aanbevolen de protocollen waarnaar hierboven wordt verwezen, nauwgezet te volgen. Wijzigingen (bijvoorbeeld in de primersequenties) van het protocol kunnen de kwaliteit van de resultaten negatief beïnvloeden.- Er wordt aanbevolen de juiste protocollen te gebruiken voor de GGO-percentages waarvoor de methode is gevalideerd.- Er wordt aanbevolen de juiste protocollen te gebruiken in combinatie met de in de lijst opgenomen matrices. Er wordt voorts aanbevolen om uit de lijst hierboven de beste methode te kiezen wanneer voor een bepaalde te analyseren matrix of voor een bepaalde drempelwaarde geen gevalideerde methode beschikbaar is. Zo bijvoorbeeld zijn de methoden die worden geleverd door producenten van analyse-instrumenten die probes leveren om cry1AB (aanwezig in Bt-11, MON-810, MON-809 en Bt-176) te kwantificeren, alsook de 35S-promotor (aanwezig in alle vijf toegelaten maïssoorten) en de NOS-terminator (aanwezig in Bt-11, MON-809 en T25), nog niet internationaal gevalideerd, maar ze kunnen wel worden beschouwd als methoden die goede resultaten opleveren.- Met deze aanbevelingen moet het mogelijk zijn betrouwbare methoden toe te passen waarmee Roundup Ready-soja GTS 40-3-2 en alle vijf toegelaten soorten genetisch gemodificeerde maïs (Bt-11, MON-810, MON-809, Bt-176 en T25) in de volgende voedingsmiddelenmatrices kunnen worden opgespoord en/of gekwantificeerd:Van soja afgeleide voedingsmiddelen: soja, sojabloem (alle soorten), sojameel, tofu, bakkerijproducten op basis van sojaVan maïs afgeleide voedingsmiddelen: maïs, maïsmeel (alle soorten), maïssnacks, maïschips, bakkerijproducten op basis van maïs, polentaVan soja en maïs afgeleide voedingsmiddelen: babyvoeding, grondstoffen voor voedingssupplementen, koekjes.- Voor meer informatie: raadpleeg het compendium van gevalideerde methoden die niet aan de hierboven vermelde criteria beantwoorden, maar niettemin een goede leidraad voor de analyse kunnen zijn. Dat compendium is door het Gemeenschappelijk Centrum voor onderzoek van de Commissie gecompileerd en kan worden gedownload van http://biotech.jrc.it/documents.Referenties1. Lipp M., Brodmann P., Pietsch K., Pauwels J., Anklam E. (1999) - IUPAC Collaborative Trial Study of a Method To Detect Genetically Modified Soy Beans and Maize in Dried Powder. J AOAC Int 82:923-928.2. Verzameling van officiële methoden overeenkomstig artikel 35 van de Duitse federale voedingsmiddelenwet; bemonsterings- en analysemethoden voor voedingsmiddelen, tabaksproducten, cosmetica en andere producten. Federaal bureau voor de volksgezondheid, losbladige uitgave van november 1999, Berlijn, Keulen, Beuth Verlag GmbH, nr. L 00.00-31.3. DMIF-GEN Final Project (1999), DMIF-GEN-Project: Development of Methods to Identify Foods Produced by Means of Genetic Engineering. EU-Project SMT4-CT96-2072, Eindverslag 12/1999.4. Lipp, M., Bluth, A., Eyquem, F., Kruse, L., Schimmel, H., Van den Eede, G., en Anklam, E. (2001) Validation of a method based on polymerase chain reaction for the detection of genetically modified organisms in various processed foodstuffs. Eur Food Res Technol 212:497-504.5. EU-aanbestedingsverslag (2000). Development of qualitative as well as quantitative detection methods to identify a genetic modification in soybean and maize products. Verslag van de Europese Unie over aanbesteding nr. XXIV/98/A3/001.6. Broll et al., in voorbereiding.7. Lipp M., Anklam E. en Stave J: "Validation of an immunoassay for the detection and quantification of Roundup-Ready soy beans in food and food fractions", J. AOAC 83, 919 (2000).BIJLAGE II>PIC FILE= "L_2002026NL.001402.TIF">BIJLAGE III>PIC FILE= "L_2002026NL.001502.TIF">BIJLAGE IV>PIC FILE= "L_2002026NL.001602.TIF">


Avis juridique important

|

31980K2797

Aanbeveling nr. 2797/80/EGKS van de Commissie van 31 oktober 1980 betreffende het communautair toezicht bij de importeurs op de prijzen bij invoer en wederverkoop bij de invoer van sommige onder het EGKS-Verdrag vallende ijzer- en staalprodukten van oorsprong uit derde landen

Publicatieblad Nr. L 291 van 31/10/1980 blz. 0034 - 0034 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 11 Deel 9 blz. 0204  Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 11 Deel 22 blz. 0039  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 11 Deel 9 blz. 0204

AANBEVELING Nr. 2797/80/EGKS VAN DE COMMISSIE  van 31 oktober 1980  betreffende het communautair toezicht bij de importeurs op de prijzen bij invoer en wederverkoop bij de invoer van sommige onder het EGKS-Verdrag vallende ijzer- en staalprodukten van oorsprong uit derde landen    DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal, inzonderheid op artikel 86,  Overwegende dat de Commissie bij Beschikking nr. 2794/80/EGKS (1) een stelsel van produktiequota heeft ingesteld waarin maatregelen zijn opgenomen voor de verzekering van het toezicht op deze quota en de sanctionering van inbreuken op die beschikking;  Overwegende dat bovenbedoelde maatregelen vergezeld dienen te gaan van maatregelen die een efficiëntere controle garanderen dan tot dusverre op de prijzen bij invoer van ijzer- en staalprodukten vallende onder het EGKS-Verdrag;  Overwegende dat Aanbeveling nr. 587/80/EGKS van de Commissie (2) onder meer voorziet in communautair toezicht aan de grens op de modaliteiten van de invoer van bepaalde ijzer- en staalprodukten uit derde landen in de Gemeenschap;  Overwegende dat de Lid-Staten, ten einde de nakoming van de uit Aanbeveling nr. 587/80/EGKS voortvloeiende verplichtingen te verzekeren en de Gemeenschap de uitvoering van haar taken te vergemakkelijken, alle dienstige maatregelen dienen te nemen conform artikel 86 van het EGKS-Verdrag;  Overwegende dat een gering en afnemend aantal gevallen van onderbieding van prijzen onlangs door onderzoeken aan de grens van de invoerprijzen is aangetoond ; dat de gebleken prijsonderbiedingen niet van grote betekenis waren ; dat zulks niet aansluit op de algemene prijsafzwakking op de gemeenschappelijke markt ; dat het derhalve valt te betwijfelen of deze onderzoeken van invoerprijzen aan de grens een volledig beeld geven;  Overwegende dat het derhalve gewenst is nadere informatie te verkrijgen door middel van selectieve inspecties van de importeursbescheiden, van de betaalde prijzen en, waar relevant, van de voor de wederverkoop van de betrokken goederen verlangde prijzen, ten einde na te gaan of de uit deze verschillende bronnen verkregen informaties met elkaar overeenstemmen,  HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING VASTGESTELD:      Artikel 1 De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen om zich er, zo zulks noodzakelijk lijkt, van te vergewissen dat de uit hoofde van Aanbeveling nr. 587/80/EGKS verkregen informatie overeenstemt met de informatie, welke is verkregen bij hun inspecties van de importeursbescheiden, met name betreffende de voor de betrokken goederen betaalde prijs en, indien van toepassing, de voor de wederverkoop van de niet verder verwerkte goederen verlangde prijs.  De Lid-Staten stellen de Commissie regelmatig in kennis van de getroffen maatregelen en de resultaten daarvan.   Artikel 2 Deze aanbeveling is gericht tot de Lid-Staten.  Zij is van toepassing met ingang van 1 januari 1981.     Gedaan te Brussel, 31 oktober 1980.  Voor de Commissie  Étienne DAVIGNON  Lid van de Commissie  (1)Zie blz. 1 van dit Publikatieblad. (2)PB nr. L 65 van 11.3.1980, blz. 5.


Avis juridique important

|

31978K0617

78/617/EGKS: Aanbeveling van de Commissie van 26 juni 1978 houdende wijziging van de aanbeveling betreffende de instelling van een communautair toezicht op de invoer in de Gemeenschap van sommige onder het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal vallende ijzer- en staalprodukten van oorsprong uit derde landen

Publicatieblad Nr. L 198 van 22/07/1978 blz. 0016 - 0016

++++AANBEVELING VAN DE COMMISSIE  van 26 juni 1978  houdende wijziging van de aanbeveling betreffende de instelling van een communautair toezicht op de invoer in de Gemeenschap van sommige onder het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal vallende ijzer - en staalprodukten van oorsprong uit derde landen   ( 78/617/EGKS )  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal , inzonderheid op artikel 74 , sub 3 ,  Overwegende dat de Commissie bij Aanbeveling 78/282/EGKS van 9 maart 1978 aan de Regeringen van de Lid-Staten houdende wijziging van Aanbeveling 77/330/EGKS van de Commissie van 15 april 1977 , laatstelijk gewijzigd bij Aanbeveling 77/808/EGKS van 23 december 1977 , betreffende de instelling van een communautair toezicht op de invoer in de Gemeenschap van sommige onder het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal vallende ijzer - en staalprodukten van oorsprong uit derde landen ( 1 ) , heeft bepaald dat het niet meer noodzakelijk is dat in het verzoek van de importeur de overeengekomen werkelijke prijs ( basisprijs + toeslagen ) franco grens gededouaneerd wordt vermeld voor betonijzer van post ex 73.10 A II van oorsprong uit Zwitserland en voor de produkten van oorsprong uit derde landen als vermeld in de lijst die als bijlage aan voornoemde aanbeveling is gehecht ;  Overwegende dat deze lijst dient te worden uitgebreid door toevoeging van Roemenië ,  DOET DE VOLGENDE AANBEVELING :  Artikel 1  De lijst der derde landen in de bijlage van Aanbeveling 78/282/EGKS wordt uitgebreid door toevoeging van het volgende derde land : Roemenië .  Artikel 2  Deze aanbeveling is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Brussel , 26 juni 1978 .  Voor de Commissie  Christopher TUGENDHAT  Lid van de Commissie  ( 1 ) PB nr . L 73 van 15 . 3 . 1978 , blz . 37 .


Aanbeveling van de Commissie betreffende de globale richtnoeren voor het economische beleid van de Lid-Staten en van de Gemeenschap


title: 2011/336/EU: Aanbeveling van de Raad van 17 mei 2011 betreffende de benoeming van de voorzitter van de Europese Centrale Bank

text:
               9.6.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 150/8

         AANBEVELING VAN DE RAAD
   van 17 mei 2011
   betreffende de benoeming van de voorzitter van de Europese Centrale Bank
   (2011/336/EU)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 283, lid 2,
   Gezien het Protocol betreffende de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank, en met name artikel 11.2,
   BEVEELT DE EUROPESE RAAD AAN:
   de heer Mario DRAGHI te benoemen tot voorzitter van de Europese Centrale Bank voor een ambtstermijn van acht jaar die op 1 november 2011 ingaat.

      Gedaan te Brussel, 17 mei 2011.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         MATOLCSY Gy.


Avis juridique important

|

31968H0335

68/335/EEG: Aanbeveling van de Commissie van 31 juli 1968 aan de Lid-Staten betreffende de structurele sanering van de markt van het goederenvervoer over de binnenwateren

Publicatieblad Nr. L 218 van 04/09/1968 blz. 0010 - 0012 Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 07 Deel 1 blz. 0113  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 07 Deel 1 blz. 0113

++++ ( 1 ) PB nr . 23 van 3 . 4 . 1962 , blz . 720/62 .  AANBEVELING VAN DE COMMISSIE  van 31 juli 1968  aan de Lid-Staten betreffende de structurele sanering van de markt van het goederenvervoer over de binnenwateren   ( 68/335/EEG )  I . De grote verstoringen die zich steeds heftiger op de markt van het goederenvervoer over de binnenwateren van de Gemeenschap voordoen , hebben een voortdurende en steeds sneller voortschrijdende verslechtering van de economische toestand in de binnenvaart tot gevolg . Deze verslechtering komt met name tot uiting in de stijgende tendens van het gemiddeld aantal op vracht wachtende vaartuigen , de verlenging van de wachttijden , de verscherping van de onderlinge concurrentie en meer in het bijzonder de buitensporige druk op het vrachtenpeil , de stijgende schuldenlast van de ondernemingen en de vermeerdering van het aantal beslagleggingen en faillissementen . Hoewel het onder de huidige omstandigheden niet mogelijk is vast te stellen of deze verschijnselen uitsluitend symptomen zijn van een structurele overcapaciteit , kan , gezien hun aard en het feit dat zij zich tegelijk voordoen , niet meer buiten beschouwing worden gelaten dat zij voornamelijk worden bepaald door de omstandigheid dat een dergelijke overcapaciteit aanwezig is . De verschillende zowel door de Lid-Staten als door de bedrijfsorganisaties aan de Commissie verschafte gegevens bevestigen , althans voor de voornaamste stroomgebieden van de Gemeenschap , het bestaan van een capaciteit die veel te groot is .  II . In haar voorstel voor een verordening van de Raad betreffende de toegang tot de markt van het goederenvervoer over de binnenwateren ( 1 ) , heeft de Commissie reeds voorgesteld om op communautair niveau maatregelen te treffen betreffende het slopen van binnenschepen , zulks in het kader van maatregelen tot toezicht op de ontwikkeling van de binnenvloot .   ( 1 ) Doc . R/1749/67 ( Trans 84 ) , van 1 . 12 . 1967 .  De Commissie heeft in bovengenoemd voorstel evenwel niet de mogelijkheid van eventuele nationale acties van de Lid-Staten op dit gebied afgewezen . Zij heeft zich het recht voorbehouden in een later stadium ieder nuttig geoordeeld initiatief ter bevordering van zulke acties te nemen .  Ten einde de schadelijke gevolgen van het bestaan van een structurele overcapaciteit te verminderen of op te heffen , hebben verschillende Lid-Staten reeds voor een deel regelingen getroffen om te komen tot het slopen van overtollige binnenschepen , of wel hebben zij zodanige regelingen in overweging genomen .  III . De Commissie is van oordeel dat de sanering van de binnenvaartmarkt , gezien de onderlinge vervlechting van de binnenwateren van de meeste Lid-Staten en de voor een groot deel reeds bestaande vrijheid tot het verrichten van diensten , op communautair niveau moet worden nagestreefd en dat de sloopmaatregelen door de binnenvaart moeten worden gefinancierd .  Met het oog op de steeds ernstiger vormen aannemende crisissituatie , waarin de binnenvaart zich thans bevindt , meent de Commissie echter dat de situatie in deze vervoerstak voorshands moet worden verbeterd door middel van nationale sloopmaatregelen welke zo spoedig mogelijk moeten worden aangevuld door de ter zake door de Commissie voorgestelde communautaire maatregelen , welke overigens op deze wijze zouden worden vergemakkelijkt .  De Commissie is zich voorts bewust van het feit dat de omvang van de structurele overcapaciteit , die volgens de nationale deskundigen geraamd kan worden op ongeveer twee miljoen ton voor de gehele binnenvloot van de Gemeenschap , vereist dat een bedrag aan financiële middelen beschikbaar wordt gesteld dat , in verband met de kritieke toestand in de binnenvaart , door deze alleen , zonder de economische positie en het concurrentievermogen van de bedrijfstak in gevaar te brengen , niet op korte termijn zou kunnen worden opgebracht .  Gezien deze omstandigheden en rekening gehouden met name , met de bepalingen van de artikelen 92 en volgende , en 77 , van het Verdrag tot oprichting van de E.E.G . , moet het gerechtvaardigd worden geacht dat door verschillende Lid-Staten wordt beoogd steun te verlenen om voorshands op nationaal vlak te bereiken dat een gedeelte van de overtollige , technisch en economisch verouderde scheepsruimte wordt gesloopt . In dit verband heeft de Commissie er in de toelichting van haar voorstel voor een verordening van de Raad betreffende de toegang tot de markt van het goederenvervoer over de binnenwateren op gewezen dat de Lid-Staten op nationaal vlak sloopregelingen kunnen treffen , met name in de vorm van steunmaatregelen .  Niettemin dienen de op nationaal vlak genomen maatregelen gebaseerd te zijn op een minimum aantal gemeenschappelijke normen en beginselen die noodzakelijk zijn om te voorkomen , dat er diepgaande verschillen optreden die de verwezenlijking van de doeleinden , die ter zake in het kader van het gemeenschappelijk vervoerbeleid worden nagestreefd , in gevaar kunnen brengen en die ernstige concurrentieverstoringen in de binnenvaart kunnen veroorzaken .  IV . Op grond van bovenstaande overwegingen , acht de Commissie het noodzakelijk , enerzijds , een sloopregeling op nationaal vlak te bevorderen ten einde de meeromvattende activiteiten die op dit gebied op communautair niveau in het meer algemene kader van het toezicht op de ontwikkeling van de capaciteit zullen worden voortgezet en geintensiveerd te vergemakkelijken en , anderzijds , aanvullende gemeenschappelijke criteria vast te stellen voor de toekenning van steunmaatregelen .  V . De Commissie is van oordeel dat de steunmaatregel zowel ten aanzien van de begunstigden als ten aanzien van de betrokken vaartuigen selectief moet worden toegekend .  In dit verband lijkt het aanbeveling te verdienen de kleinste binnenvaartondernemingen in aanmerking te doen komen voor de sloopvergoedingen die door de Lid-Staten in de vorm van subsidies worden toegekend . Deze ondernemingen zijn immers het zwaarst getroffen door de crisissituatie in de binnenvaart en beschikken derhalve niet over de nodige financiële middelen voor de modernisering van hun bedrijf .  Voorts zouden de schippers in de kleinste binnenvaartondernemingen door de toekenning van een gepaste schadeloosstelling in staat kunnen worden gesteld definitief hun beroepswerkzaamheden in de binnenvaart te beëindigen en over te gaan naar andere sectoren van het bedrijfsleven waarin zij zullen kunnen bijdragen tot de algemene economische ontwikkeling en zodoende hun levenspeil kunnen verhogen . De door de Lid-Staten toe te kennen steunmaatregel heeft derhalve zowel sociale als economische aspecten .  De steunmaatregel moet uitsluitend worden toegekend voor de technisch en economisch meest verouderde schepen . Het zijn juist bovengenoemde ondernemingen die over dergelijke vaartuigen beschikken . De eliminering van deze vaartuigen zal leiden tot een verbetering van de gemiddelde rentabiliteit van de binnenvloten als gevolg van de exploitatie van meer produktief materieel en door een vermindering van de al te felle concurrentie . Hieruit vloeit voort dat de ondernemingen die op de markt zullen blijven beter in staat zullen zijn de bijdragen te dragen die hun op een later tijdstip zullen worden opgelegd ten einde de ingestelde sloopregeling in het kader van de communautaire reglementering aan te vullen .  VI . De beperking van de steunverlening tot de schippers die over slechts één schip beschikken zal eveneens tot de organische wederaanpassing van het schippersberoep bijdragen ; een dergelijk effect moet in het kader van iedere regeling tot sanering van de vervoermarkt worden nagestreefd .  VII . De steunmaatregelen die onder dergelijke voorwaarden worden verleend kunnen geen concurrentievervalsing tussen vervoersondernemingen en tussen takken van vervoer veroorzaken , voor zover zij de definitieve eliminatie van overtollige capaciteit bevorderen ; daarom lijkt het gewenst dat de begunstigden , althans gedurende een bepaalde periode , iedere activiteit van ondernemer van goederenvervoer over de binnenwateren stopzetten .  VIII . De Commissie is van oordeel dat de door de Lid-Staten verleende steunmaatregel slechts economisch effect kan sorteren , indien maatregelen worden genomen om investeringen in bijkomende schepen van de categorieën waarin capaciteitsoverschotten bestaan tijdens de periode van toepassing van de sloopregeling te voorkomen .  IX . De sloopregeling mag ook voor de werknemers geen gevolgen hebben die de verwezenlijking van de doelstellingen van het E.E.G.-Verdrag en met nemers geen gevolgen hebben die de verwezenlijking in gevaar kunnen brengen . Ondanks de huidige schaarste aan arbeidskrachten in de binnenscheepvaart , kan de aanbevolen regeling evenwel dergelijke gevolgen hebben voor sommige van deze werknemers . Het is derhalve noodzakelijk aan werknemers die deel uitmaken van de bemanning van schepen waarop de sloopregeling wordt toegepast gedurende een zekere tijd handhaving van de levensstandaard alsmede eventueel omscholingsmogelijkheden te waarborgen .  Om deze redenen en op grond van artikel 155 van het E.E.G.-Verdrag ,  BEVEELT  de Commissie de Lid-Staten die het bestaan van structurele overcapaciteit bij hun binnenvloot constateren aan , een sloopregeling op vrijwillige basis voor een gedeelte van de overtollige capaciteit te organiseren , rekening houdend met de onderstaande beginselen en criteria :  1 . Aan de natuurlijke personen , die slechts één enkel schip bezitten , dat zij rechtstreeks exploiteren , een vergoeding uit te keren , voor de sloop van binnenschepen , die technisch en economisch het meest verouderd zijn en van v}}r 1 juli 1965 hun eigendom zijn . Deze personen moeten onderdaan zijn van de Lid-Staat die de sloop organiseert of moeten op het grondgebied van deze Lid-Staat gevestigd zijn . Zij moeten zich bovendien verbinden gedurende dertig jaar geen werkzaamheden als ondernemer van goederenvervoer over de binnenwateren te verrichten .  2 . De nodige gelden ter beschikking stellen voor het uitkeren van sloopvergoedingen door het toepassen van steunmaatregelen in de vorm van rechtstreekse subsidies .  3 . Binnen de grenzen van het bedrag van de door iedere Lid-Staat verleende steun voor iedere categorie waarin overtollige capaciteit wordt waargenomen bepalen welke binnenschepen technisch en economisch verouderd zijn , rekening houdend met name met   _ de leeftijd ,   _ het draagvermogen in tonnen of het vermogen in pk , meer in het bijzonder in verband met de karakteristieken van de gewoonlijk door de betrokken schepen bevaren waterwegen ,   _ de verhouding tonnage / motorvermogen voor schepen met mechanische voortstuwing ,   _ de vaarwaardigheid ,   _ de uitrusting en de inrichting .  4 . Het bedrag van de sloopvergoeding op een niveau vaststellen dat toereikend is om ten eerste de betrokken schippers ertoe aan te sporen hun schepen uit de vaart te nemen en ten tweede hen in staat te stellen eventueel op een andere economische activiteit over te schakelen .  5 . Alle nuttige maatregelen nemen om te voorkomen dat gedurende de periode tijdens welke sloopmaatregelen worden toegepast andere binnenschepen van de categorie waarin capaciteitsoverschotten worden waargenomen in de vaart worden gebracht .  6 . Aan de werknemers die deel uitmaken van de bemanning van schepen die door de Lid-Staten tot de sloop worden toegelaten handhaving van het loonpeil waarborgen door betaling van een passende uitkering , zolang deze werknemers geen nieuwe betrekking hebben kunnen vinden , doch gedurende ten hoogste één jaar .  Te dien einde , in het geval dat deze werknemers werk tegen een lager loon aanvaarden , een compenserend bedrag uitbetalen gelijk aan het verschil tussen het nieuwe en het vroegere loon , totdat bovenvermelde termijn van één jaar is verstreken .  Ten gunste van de werknemers die binnen een redelijke termijn geen nieuwe betrekking hebben kunnen vinden , welke hun een gelijkwaardig inkomen verzekert , een herscholings - en / of verplaatsingsmaatregel organiseren die voor bijstand van het Europees Sociaal Fonds in aanmerking kan komen .  Aan werknemers die minder dan vijf jaar verwijderd zijn van hun pensionering een vervroegd pensioen verlenen dat gelijk is aan het bedrag waarop zij recht zouden hebben als zij de normale leeftijdsgrens hadden bereikt .  De Commissie behoudt zich het recht voor om in het kader van de overlegprocedure , bedoeld in de beschikking van de Raad van 21 maart 1962 ( 1 ) , en van de procedure bedoeld in artikel 93 , lid 3 , van het E.E.G.-Verdrag , alle opmerkingen te maken die zij in verband met de maatregelen die de Lid-Staten voor de toepassing van een sloopregeling voornemens zijn te treffen noodzakelijk acht .  Brussel , 31 juli 1968 .  Voor de Commissie  De Voorzitter  Jean REY