title: Aanbeveling van de Commissie van 6 december 2007 betreffende risicoreductiemaatregelen voor de stoffen: piperazine; cyclohexaan; methyleendifenyldiisocyanaat; but-2-yn-1,4-diol; methyloxiraan; aniline; 2-ethylhexylacrylaat; 1,4-dichloorbenzeen; 3,5-dinitro-2,6-dimethyl-4-tert-butylacetofenon; bis(2-ethylhexyl)ftalaat; fenol; 5-tert-butyl-2,4,6-trinitro-m-xyleen (Kennisgeving geschied onder nummer C(2007) 5901) (Voor de EER relevante tekst )

text:
               7.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 33/8

      AANBEVELING VAN DE COMMISSIE

   van 6 december 2007
   betreffende risicoreductiemaatregelen voor de stoffen: piperazine; cyclohexaan; methyleendifenyldiisocyanaat; but-2-yn-1,4-diol; methyloxiraan; aniline; 2-ethylhexylacrylaat; 1,4-dichloorbenzeen; 3,5-dinitro-2,6-dimethyl-4-tert-butylacetofenon; bis(2-ethylhexyl)ftalaat; fenol; 5-tert-butyl-2,4,6-trinitro-m-xyleen
   (Kennisgeving geschied onder nummer C(2007) 5901)
   (Voor de EER relevante tekst)
   (2008/98/EG)
   DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
   Gelet op Verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad van 23 maart 1993 inzake de beoordeling en de beperking van de risico’s van bestaande stoffen (1), en met name op artikel 11, lid 2,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               In het kader van Verordening (EEG) nr. 793/93 zijn de volgende stoffen aangemerkt als prioriteitsstoffen die moeten worden geëvalueerd in overeenstemming met de Verordeningen (EG) nr. 1179/94 (2), (EG) nr. 2268/95 (3) en (EG) nr. 143/97 (4) van de Commissie betreffende de eerste, tweede en derde lijst van prioriteitsstoffen krachtens Verordening (EEG) nr. 793/93:

                           —

                           piperazine;

                           —

                           cyclohexaan;

                           —

                           methyleendifenyldiisocyanaat;

                           —

                           but-2-yn-1,4-diol;

                           —

                           methyloxiraan;

                           —

                           aniline;

                           —

                           2-ethylhexylacrylaat;

                           —

                           1,4-dichloorbenzeen;

                           —

                           3,5-dinitro-2,6-dimethyl-4-tert-butylacetofenon;

                           —

                           bis(2-ethylhexyl)ftalaat (DEHP)

                           —

                           fenol;

                           —

                           5-tert-butyl-2,4,6-trinitro-m-xyleen.

               (2)

               De overeenkomstig die verordeningen aangewezen rapporterende lidstaten hebben voor die stoffen de beoordeling van de risico’s voor mens en milieu afgerond in overeenstemming met Verordening (EG) nr. 1488/94 van de Commissie van 28 juni 1994 tot vaststelling van de beginselen voor de beoordeling van de risico’s voor mens en milieu van bestaande stoffen overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 793/93 (5) en voorstellen gedaan voor een strategie ter beperking van de risico’s overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 793/93.

               (3)

               Het Wetenschappelijk Comité voor de toxiciteit, de ecotoxiciteit en het milieu (WCTEM) en het Wetenschappelijk Comité voor gezondheids- en milieurisico’s (WCGM) zijn geraadpleegd over de door de rapporteurs uitgevoerde risicobeoordelingen en hebben hierover een advies uitgebracht. De adviezen zijn op de website van het WCTEM en het WCGM gepubliceerd.

               (4)

               De resultaten van de risicobeoordeling en de verdere resultaten van de strategieën ter beperking van de risico’s worden vermeld in Mededeling van de Commissie van 7 februari 2008 inzake de resultaten van de risicobeoordeling en de strategieën ter beperking van de risico’s voor de stoffen: piperazine; cyclohexaan; methyleendifenyldiisocyanaat; but-2-yn-1,4-diol; methyloxiraan; aniline; 2-ethylhexylacrylaat; 1,4-dichloorbenzeen; 3,5-dinitro-2,6-dimethyl-4-tert-butylacetofenon; bis(2-ethylhexyl)ftalaat; fenol; 5-tert-butyl-2,4,6-trinitro-m-xyleen (6).

               (5)

               Uitgaande van die evaluatie doet men er goed aan voor sommige stoffen bepaalde risicoreductiemaatregelen aan te bevelen.

               (6)

               De wetgeving ter bescherming van de werknemers die momenteel op communautair niveau van kracht is, wordt in het algemeen als een afdoende kader beschouwd om de aan de stof verbonden risico’s voor de werknemers te beperken voor zover dit nodig is en deze wetgeving is van toepassing.

               (7)

               De in deze aanbeveling vervatte risicoreductiemaatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het bij artikel 15, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 793/93 ingestelde comité,

         BEVEELT AAN:
   AFDELING 1
   PIPERAZINE

         (CAS-nr. 110-85-0; Einecs-nr. 203-808-3)

   Risicoreductiemaatregelen voor het milieu

               1.

               De bevoegde autoriteiten in de betrokken lidstaten zouden in de overeenkomstig Richtlijn 96/61/EG van de Raad (7) afgegeven vergunningen voorwaarden, emissiegrenswaarden of gelijkwaardige parameters of technische maatregelen voor piperazine moeten vastleggen, om te bereiken dat de exploitatie van de installaties in kwestie uiterlijk 31 oktober 2007 op basis van de beste beschikbare technieken (BBT) geschiedt, daarbij rekening houdend met de technische karakteristieken van de betrokken installaties, de geografische ligging ervan en de plaatselijke milieuomstandigheden.

               2.

               Er wordt aanbevolen dat de lidstaten zorgvuldig toezicht houden op de uitvoering van BBT voor piperazine en belangrijke ontwikkelingen in het kader van de uitwisseling van informatie over BBT aan de Commissie rapporteren.

               3.

               Lokale emissies in het milieu zouden waar nodig door nationale voorschriften moeten worden gereguleerd om te verzekeren dat er geen risico’s voor het milieu te verwachten zijn.

         AFDELING 2
   METHYLEENDIFENYLDIISOCYANAAT

         (CAS-nr. 26447-40-5; Einecs-nr. 247-714-0)

   Risicoreductiemaatregelen voor werknemers

               4.

               Werkgevers die methyleendifenyldiisocyanaat (MDI) voor bij de risicobeoordeling als zorgwekkend aangemerkte toepassingen gebruiken zouden kennis moeten nemen van eventuele sectorspecifieke richtsnoeren die op nationaal niveau zijn ontwikkeld op basis van de door de Commissie uit hoofde van artikel 12, lid 2, van Richtlijn 98/24/EG van de Raad (8).

         AFDELING 3
   BUT-2-YN-1,4-DIOL

         (CAS-nr. 110-65-6; Einecs-nr. 203-788-6)

   Risicoreductiemaatregelen voor werknemers

               5.

               Werkgevers die but-2-yn-1,4-diol voor bij de risicobeoordeling als zorgwekkend aangemerkte toepassingen gebruiken, met name bij gebruik in de vorm van schilfers, zouden kennis moeten nemen van eventuele sectorspecifieke richtsnoeren die op nationaal niveau zijn ontwikkeld op basis van de door de Commissie uit hoofde van artikel 12, lid 2, van Richtlijn 98/24/EG opgestelde niet-bindende praktische richtsnoeren.

         AFDELING 4
   ANILINE

         (CAS-nr. 62-53-3; Einecs-nr. 200-539-3)

   Risicoreductiemaatregelen voor werknemers, consumenten en het milieu

               6.

               Werkgevers die aniline gebruiken bij werkzaamheden waarbij blootstelling te verwachten valt (bv. service of onderhoud in gesloten systemen) zouden kennis moeten nemen van eventuele sectorspecifieke richtsnoeren die op nationaal niveau zijn ontwikkeld op basis van de door de Commissie uit hoofde van artikel 12, lid 2, van Richtlijn 98/24/EG opgestelde niet-bindende praktische richtsnoeren.

               7.

               De lidstaten zouden een actief en effectief markttoezicht op hun grondgebied moeten houden inzake de aanwezigheid van consumentenproducten die aniline bevatten en de Commissie via het systeem voor snelle uitwisseling van informatie (RAPEX) van Richtlijn 2001/95/EG van het Europees Parlement en de Raad (9) hiervan in kennis moeten stellen. Indien deze producten onveilig blijken te zijn, moeten zij uit de handel worden genomen overeenkomstig de bepalingen inzake het algemeen veiligheidsvereiste van Richtlijn 2001/95/EG.

               8.

               Voor stroomgebieden waar emissies van aniline een risico kunnen opleveren zou de desbetreffende lidstaat milieukwaliteitsnormen (MKN) moeten opstellen en deze uiterlijk 22 december 2015 moeten realiseren. De nationale maatregelen om de verontreiniging terug te dringen teneinde deze MKN te realiseren zouden moeten worden verwerkt in de stroomgebiedbeheersplannen overeenkomstig Richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad (10).

               9.

               De bevoegde autoriteiten in de betrokken lidstaten zouden in de overeenkomstig Richtlijn 96/61/EG afgegeven vergunningen voorwaarden, emissiegrenswaarden of gelijkwaardige parameters of technische maatregelen voor aniline moeten vastleggen, om te bereiken dat de exploitatie van de installaties in kwestie uiterlijk 31 oktober 2007 op basis van BBT geschiedt, daarbij rekening houdend met de technische karakteristieken van de betrokken installaties, de geografische ligging ervan en de plaatselijke milieuomstandigheden.

               10.

               Er wordt aanbevolen dat de lidstaten zorgvuldig toezicht houden op de uitvoering van BBT voor aniline en belangrijke ontwikkelingen in het kader van de uitwisseling van informatie over BBT aan de Commissie rapporteren.

               11.

               Lokale emissies in het aquatisch milieu en via emissies van aniline in de lucht moeten waar nodig door nationale voorschriften worden gereguleerd om het risico voor het milieu te voorkomen of te beperken.

         AFDELING 5
   BIS(2-ETHYLHEXYL)FTALAAT (DEHP)

         (CAS-nr. 117-81-7; Einecs-nr. 204-211-0)

   Risicoreductiemaatregelen voor het milieu

               12.

               Voor stroomgebieden waar emissies van DEHP een risico kunnen opleveren zou de desbetreffende lidstaat milieukwaliteitsnormen (MKN) moeten opstellen en deze uiterlijk 22 december 2015 moeten realiseren. De nationale maatregelen om de verontreiniging terug te dringen teneinde deze MKN te realiseren zouden moeten worden verwerkt in de stroomgebiedbeheersplannen overeenkomstig Richtlijn 2000/60/EG.

         AFDELING 6
   FENOL

         (CAS-nr. 108-95-2; Einecs-nr. 203-632-7)

   Risicoreductiemaatregelen voor consumenten en het milieu

               13.

               De lidstaten zouden een actief en effectief markttoezicht op hun grondgebied moeten houden inzake de aanwezigheid van consumentenproducten die fenol bevatten en de Commissie via het systeem voor snelle uitwisseling van informatie (RAPEX) van Richtlijn 2001/95/EG hiervan in kennis moeten stellen. Indien deze producten onveilig blijken te zijn, moeten zij uit de handel worden genomen overeenkomstig de bepalingen inzake het algemeen veiligheidsvereiste van Richtlijn 2001/95/EG.

               14.

               De bevoegde autoriteiten in de betrokken lidstaten zouden in de overeenkomstig Richtlijn 96/61/EG afgegeven vergunningen voorwaarden, emissiegrenswaarden of gelijkwaardige parameters of technische maatregelen voor fenol moeten vastleggen, om te bereiken dat de exploitatie van de installaties in kwestie uiterlijk 31 oktober 2007 op basis van BBT geschiedt, daarbij rekening houdend met de technische karakteristieken van de betrokken installaties, de geografische ligging ervan en de plaatselijke milieuomstandigheden. De bevoegde autoriteiten in de desbetreffende lidstaten zouden speciale aandacht moeten schenken aan de mogelijke risico’s van locaties waar fenol wordt geproduceerd en/of verwerkt, wat industriële afvalwaterzuiveringsinstallaties op dergelijke locaties betreft en wat mensen betreft die worden blootgesteld via het milieu (door emissies van dergelijke locaties in de lucht verontreinigde bovengrondse plantendelen).

               15.

               Er wordt aanbevolen dat de lidstaten zorgvuldig toezicht houden op de uitvoering van BBT voor fenol en belangrijke ontwikkelingen in het kader van de uitwisseling van informatie over BBT aan de Commissie rapporteren.

               16.

               Lokale emissies in het milieu en in industriële afvalwaterzuiveringsinstallaties moeten waar nodig door nationale voorschriften worden gereguleerd om te garanderen dat er geen risico’s voor de micro-organismen in de industriële afvalwaterzuiveringsinstallaties en voor via het milieu blootgestelde mensen te verwachten zijn.

         AFDELING 7
   ADRESSATEN

               17.

               Deze aanbeveling is gericht tot alle sectoren waarin de genoemde stoffen worden ingevoerd, geproduceerd, vervoerd, opgeslagen, in een preparaat geformuleerd of anderszins verwerkt, gebruikt, verwijderd of teruggewonnen, en tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 6 december 2007.

            Voor de Commissie

         Stavros DIMAS

            Lid van de Commissie

      (1)  PB L 84 van 5.4.1993, blz. 1. Verordening gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1882/2003 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 284 van 31.10.2003, blz. 1).

      (2)  PB L 131 van 26.5.1994, blz. 3.

      (3)  PB L 231 van 28.9.1995, blz. 18.

      (4)  PB L 25 van 28.1.1997, blz. 13.

      (5)  PB L 161 van 29.6.1994, blz. 3.

      (6)  PB C 34 van 7.2.2008, blz. 1.

      (7)  PB L 257 van 10.10.1996, blz. 26. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 166/2006 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 33 van 4.2.2006, blz. 1).

      (8)  PB L 131 van 5.5.1998, blz. 11. Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 2007/30/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 165 van 27.6.2007, blz. 21).

      (9)  PB L 11 van 15.1.2002, blz. 4.

      (10)  PB L 327 van 22.12.2000, blz. 1. Richtlijn gewijzigd bij Beschikking nr. 2455/2001/EG (PB L 331 van 15.12.2001, blz. 1).


Belangrijke juridische mededeling

|

52007DC0803(05)

Aanbeveling van de Commissie inzake de globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten en de Commissie (overeenkomstig artikel 99 van het EG-Verdrag)  /* COM/2007/0803 def. */

	[pic] | COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN |Brussel, 11.12.2007COM(2007) 803 definitiefDEEL IMEDEDELING VAN DE COMMISSIE AAN DE EUROPESE RAADStrategisch verslag over de hernieuwde Lissabon-strategie voor groei en werkgelegenheid: lancering van de nieuwe cyclus (2008-2010) Het tempo van de veranderingen aanhoudenHet tempo van de veranderingen aanhoudenDOOR DE LISSABON-STRATEGIE IN 2005 OPNIEUW TE LANCEREN EN TE RICHTEN OP GROEI EN WERKGELEGENHEID HEEFT EUROPA VEEL BEREIKT. ER IS EEN GROTE EN BLIJVENDE VERANDERING IN DE WIJZE WAAROP DE UNIE TE WERK GAAT: NAUW PARTNERSCHAP EN EEN DUIDELIJKE VERDELING VAN VERANTWOORDELIJKHEID TUSSEN DE LIDSTATEN EN DE COMMISSIE HEBBEN EEN GROTE STAP VOORWAARTS MOGELIJK GEMAAKT.De resultaten zijn al zichtbaar. De economie presteert veel beter dan in 2005. De groeicijfers zijn overtuigend. De afgelopen twee jaar zijn bijna 6,5 miljoen nieuwe banen gecreëerd. In de periode tot 2009 worden naar verwachting nog eens 5 miljoen arbeidsplaatsen gecreëerd. Deze cijfers staan voor miljoenen mensen die uit de ellende van de werkloosheid zijn bevrijd en hun leven een gunstige wending hebben gegeven.Natuurlijk is de opleving deels cyclisch. Maar de structurele hervormingen die door de lidstaten en de Unie de afgelopen jaren in het kader van de Lissabon-strategie zijn uitgevoerd, hebben een groot verschil gemaakt en vormen de beste bescherming tegen een cyclische recessie.De Lissabon-strategie is het instrument van de EU om veranderingen in goede banen te leiden. De strategie is een essentieel onderdeel van de respons van de Unie op de mondialisering en helpt de Europeanen de nieuwe uitdagingen en kansen op te pakken.Hervormingen zijn soms moeilijk. Zij zijn niet altijd populair. Maar de weg van de hervormingen is de enige die is afgestemd op de behoeften van vandaag. De successen tot dusver moeten ons aansporen tot verdere inspanningen in de volgende cyclus van de strategie.Dit betekent dat het tempo van de veranderingen moet worden aangehouden. Te veel Europeanen zijn nog werkloos. Wij beschikken nog niet over het beste klimaat voor de groei van ondernemingen. Europa is nog steeds verdeeld waar het gaat om de bevordering van innovatie en onderzoek en ontwikkeling; de bijdrage van de particuliere sector is nog steeds ontoereikend. Wij zijn nog maar pas begonnen met het omvormen van de EU in een koolstofarme economie. Gezien het risico van een wereldwijde vertraging van de groei is het essentieel de hervormingen snel uit te voeren en de weerbaarheid van onze economieën te vergroten.De Lissabon-strategie vereist sterk leiderschap. Als Europa voor dat leiderschap zorgt, zullen de maatregelen volgen. De prioritaire maatregelen die zijn overeengekomen tijdens de voorjaarstop van de Europese Raad in 2006, hebben voor een echte impuls gezorgd. Inmiddels kan in vrijwel alle lidstaten eenvoudiger en sneller een onderneming worden opgericht. Er zijn gezamenlijke beginselen voor flexizekerheid afgesproken. Dit biedt een sterke basis voor een nieuwe politieke impuls.Wij moeten op basis van deze impuls voortbouwen en afspraken maken over een doelgerichte lijst van ambitieuze nieuwe maatregelen. Enkele voorbeelden van wat wij gezamenlijk moeten doen:-  het aantal vroegtijdige schoolverlaters terugdringen, zodat niemand achterblijft in het tijdperk van de mondialisering;-  Europa een nieuwe “vijfde vrijheid” geven: de vrijheid van kennis, om Europa in staat te stellen te profiteren van zijn creatieve potentieel;-  zorgen voor een brede beschikbaarheid van snel internet om innovatie te stimuleren en ervoor te zorgen dat Europa de toon aangeeft in het internettijdperk;-  het midden- en kleinbedrijf stimuleren door wetgeving ten behoeve van kleine bedrijven voor Europa;-  de energie-efficiëntie van onze gebouwen aanzienlijk verbeteren, door gebruik te maken van onze aanzienlijke budgetten voor aanbestedingen en zo verandering te stimuleren;-  de driehoek onderwijs–onderzoek–innovatie versterken, met name door de oprichting en het functioneren van het Europees Instituut voor innovatie en technologie (ETI) en de gezamenlijke technologie-initiatieven (JTI).Europa heeft een unieke kans om zichzelf om te vormen tot een creatieve, moderne, innovatievriendelijke koolstofarme economie met een dynamisch bedrijfsklimaat, goed opgeleide werknemers en onderwijs van hoge kwaliteit, die gedragen wordt door een solide sociaal model. De Lissabon-strategie voor groei en werkgelegenheid maakt deel uit van het streven om de Europeanen te helpen succes te boeken met een agenda voor toegang, kansen en solidariteit, die ons in staat zal stellen te profiteren van onze openheid tegenover de rest van de wereld en de mondialisering zo gestalte te geven dat deze Europese waarden weerspiegelt.José Manuel Durão BarrosoBrussel, 11 december 2007INHOUD1. Inleiding 52. Tijdens de eerste Lissabon-cyclus (2005–2008) uitgevoerde structurele hervormingen 63. Verdieping van de Lissabon-strategie in de volgende Lissabon-cyclus 83.1. Doorgaan met hervormingen op nationaal niveau 83.2. Versterking van de economische beleidscoördinatie 83.3. Op Gemeenschapsniveau noodzakelijke hervormingen, inclusief het Lissabon-programma van de Gemeenschap 93.4. De externe agenda vorm geven 103.5. Integreren van de nationale, communautaire en internationale maatregelen in een doeltreffende beleidsrespons 114. Maatregelen op vier prioritaire gebieden 124.1. Investeren in mensen en moderniseren van de arbeidsmarkt 124.2. Ontsluiting van het ondernemingspotentieel, met name van het midden- en kleinbedrijf 144.3. Investeren in kennis en innovatie 154.4. Energie en klimaatverandering 175. Follow-up van de voorjaarstop van de Europese Raad in 2008 191. INLEIDINGMet de hernieuwde lancering van de Lissabon-strategie in 2005 hebben de Europese Unie en haar lidstaten zich verbonden tot een nieuw partnerschap dat gericht is op duurzame groei en werkgelegenheid.Bijna drie jaar later zijn de resultaten van dit partnerschap duidelijk waarneembaar. De economische groei is gestegen van 1,8% in 2005 tot (naar verwachting) 2,9% in 2007 en 2,4% in 2008. Hoewel de recente opleving grotendeels cyclisch is, hebben ook de structurele hervormingen in de lidstaten ertoe bijgedragen. De afgelopen twee jaar zijn bijna 6,5 miljoen nieuwe banen gecreëerd. In 2009 worden naar verwachting nog eens 5 miljoen arbeidsplaatsen gecreëerd. De werkloosheid zal naar verwachting dalen tot minder dan 7%, het laagste niveau sinds medio jaren ’80. De participatiegraad, momenteel 66%, is dichter in de buurt gekomen van de algemene Lissabon-doelstelling van 70%. Voor de eerste keer in tien jaar gaat de sterke stijging van de participatie gepaard met een solide groei van de productiviteit. De levensstandaard in de lidstaten die onlangs zijn toegetreden tot de EU, is duidelijk stijgende.Niet alle lidstaten hebben echter met dezelfde vastberadenheid hervormingen doorgevoerd. Op bepaalde gebieden, zoals de openstelling van de markt en de aanpak van de segmentatie van de arbeidsmarkt, blijven de hervormingen achter. Tegelijkertijd wordt de context minder gunstig als gevolg van de algemene economische vertraging, de financiële crisis en de hogere grondstofprijzen.Op de informele Europese Raad in Lissabon van oktober 2007 hebben de staatshoofden en regeringsleiders gesproken over het Europese antwoord op de mondialisering[1]. Zij bevestigden daarbij dat de hernieuwde Lissabon-strategie een centrale plaats inneemt en riepen tevens op tot verdieping ervan tijdens de volgende cyclus. Zij benadrukten tevens dat de EU de strategie moet inzetten om de mondialisering gestalte te geven overeenkomstig haar eigen waarden en belangen. Het ontwikkelingsmodel van de Unie, dat concurrentiekracht combineert met solidariteit en duurzaamheid, en haar jarenlange ervaring met economische integratie, zijn belangrijke pluspunten in een tijd van mondialisering. Met de ondertekening van het verdrag van Lissabon gaat voor de EU een nieuwe fase in. Nu enkele belangrijke institutionele vraagstukken zijn opgelost, kan de EU haar aandacht richten op kwesties die direct van invloed zijn op haar burgers in hun leven van alledag.Het eerste deel van deze mededeling voor de voorjaarsbijeenkomst van de Europese Raad in 2008 bevat de voorstellen van de Commissie om de strategie verder te ontwikkelen. Enerzijds wordt in deze mededeling gewezen op het belang van macro-economische stabiliteit, anderzijds wordt benadrukt dat nog hervormingen moeten worden uitgevoerd om de grondslagen te versterken en de aanhoudende economisch groei in de toekomst te kunnen behouden, en de EU te helpen het hoofd te bieden aan negatieve ontwikkelingen in de wereldeconomie.Het tweede deel bevat per lidstaat (en voor de eurozone als geheel) een evaluatie van de vorderingen met de tenuitvoerlegging van het nationale hervormingsprogramma en de specifieke aanbevelingen voor elk land, als goedgekeurd door de Raad[2]. Het derde deel is een begeleidend document dat een gedetailleerde evaluatie bevat van de vorderingen per beleidsterrein[3]. Het Lissabon-pakket bevat verder: 1) een voorstel voor een aanbeveling van de Raad om de specifieke aanbevelingen per lidstaat en “aandachtspunten” bij te werken, 2) een voorstel voor een aanbeveling van de Raad om de geïntegreerde richtsnoeren voor groei en werkgelegenheid opnieuw te bevestigen, 3) een nieuw Lissabon-programma van de Gemeenschap en 4) een analyse van de heroriëntatie van de structuurfondsen ter ondersteuning van groei en werkgelegenheid.2. Tijdens de eerste Lissabon-cyclus (2005–2008) uitgevoerde structurele hervormingenHoewel er brede overeenstemming is over wat er moet gebeuren, is het tempo waarin een en ander gebeurt ongelijkmatig. Alle lidstaten hebben sinds 2005 wezenlijke hervormingen doorgevoerd, maar bepaalde lidstaten hebben de uitdaging voortvarender opgenomen dan andere. De afgelopen twaalf maanden zijn enkele tekenen van “hervormingsmoeheid” zichtbaar geworden.Positief is dat de begrotingstekorten zijn afgenomen van 2,5% van het bbp in 2005 tot (naar verwacht) 1,1% in 2007, terwijl de staatsschuld is gedaald van 62,7% in 2005 tot iets minder dan 60% in 2007. Vooral in de eurozone is evenwel niet voldoende gebruik gemaakt van de relatief sterke economische groei om de structurele tekorten te verminderen.In bepaalde lidstaten ging de aantrekkende groei vergezeld van een geleidelijke toename van het onevenwicht, hetgeen bleek uit de grote tekorten op de lopende rekening, de afname van het concurrentievermogen, de groeiende schulden van huishoudens en de snelle stijging van de huizenprijzen.De euro was een anker van stabiliteit. Dit heeft het functioneren van de interne markt vergemakkelijkt, hetgeen in het voordeel was van de eurozone en de EU als geheel. Het potentiële geschatte groeipercentage van het bbp in de eurozone is sinds 2005 met 0,2 procentpunt toegenomen tot 2,25%, hetgeen deels te danken is aan de effecten van structurele hervormingen.De productiviteitsgroei kwam in 2006 op 1,5%, tegenover een jaarlijks groeipercentage van 1,2% in de periode van 2000 tot 2005. Europa heeft echter nog steeds een achterstand ten opzichte van andere leidende economieën, zowel wat betreft investeringen in informatie- en communicatietechnologieën (ICT), als wat betreft het gebruik daarvan om de productiviteit te versterken. Het openstellen van netwerkindustrieën en -diensten voor de concurrentie verliep traag en belangrijke obstakels voor markttoegang bestaan nog steeds. Bepaalde lidstaten hebben een achterstand bij de tenuitvoerlegging van de richtlijnen betreffende de interne markt. Ook de inspanningen om het kader voor intellectuele en industriële eigendom te verbeteren en de normalisatie in een hoger tempo door te voeren, hebben geen vruchten afgeworpen.De agenda van de EU voor betere regelgeving wordt geleidelijk ingevoerd, maar tal van lidstaten moeten de benodigde instrumenten nog steeds implementeren, waaronder effectbeoordelingen en methoden om de administratieve lasten te meten en te verminderen.Het is inmiddels in vrijwel alle lidstaten eenvoudiger en goedkoper geworden om een onderneming op te richten. Europa beschikt als geheel echter nog niet over een dynamische ondernemingscultuur. Inspanningen om het bedrijfsklimaat te verbeteren, worden vaak ad hoc uitgevoerd en zijn te zelden onderdeel van een geïntegreerde aanpak die gericht is op de groei van het midden- en kleinbedrijf. Hoewel de lidstaten zichzelf ertoe hebben verbonden de investeringen in onderzoek en ontwikkeling aanzienlijk te verhogen, zodat de EU in de buurt komt van het doel van 3% van het bbp vóór 2010, weerspiegelen de feiten dit streven nog lang niet.De groei van de werkgelegenheid is indrukwekkend, maar bepaalde regio’s en groepen hebben hiervan minder geprofiteerd. Tal van lidstaten zijn begonnen met de hervorming van hun pensioenstelsel en regelingen voor vervroegd pensioen. Dit heeft geleid tot een aanzienlijke en aanhoudende groei van de participatiegraad van oudere werknemers, maar we zijn nog ver verwijderd van een participatiegraad van 50%. De participatiegraad voor vrouwen is sterk toegenomen (deze bedraagt nu 57,2% en komt daarmee dicht in de buurt van de beoogde 60%), maar bepaalde lidstaten moeten verdere maatregelen nemen om de gelijkheid van vrouwen en mannen op de arbeidsmarkt te bevorderen.Ongeveer de helft van alle lidstaten heeft beleid ontwikkeld, of is daarmee bezig, gebaseerd op de op flexizekerheid gerichte aanpak. Maar de beleidsrespons blijft gefragmenteerd. Er is al enige tijd sprake van een verschuiving van passief naar actief arbeidsmarktbeleid. De lidstaten hervormen hun stelsels voor sociale zekerheid, met name door veranderingen in hun belasting- en zorgstelsel, om rechten en verplichtingen met elkaar in balans te brengen. Voor bepaalde categorieën (bijvoorbeeld nieuwkomers) zijn soepelere arbeidsovereenkomsten ingevoerd, maar deze zijn onvoldoende ondersteund door mogelijkheden om nieuwe vaardigheden te verwerven waarmee mensen vooruit kunnen komen op de arbeidsmarkt. Aan de moeilijkere taak om de regels te hervormen die gelden voor andere types contracten, is weinig aandacht besteed. Hierdoor blijven vele arbeidsmarkten gesegmenteerd, met goed beschermde “insiders” en kwetsbaardere buitenstaanders met een contract dat onzekere vooruitzichten biedt.Ook wordt er in onvoldoende mate levenslang geleerd, vooral bij de laagopgeleiden, die dit het hardste nodig hebben. De onderwijs- en opleidingsstelsels zijn nog niet voldoende afgestemd op de behoeften van de arbeidsmarkt.De EU heeft de eerste stappen gezet op haar weg naar een koolstofarme samenleving. Er is vooruitgang bij het voldoen aan de algemene Kyoto-doelstellingen van de EU. De EU heeft zich in 2007 op de voorjaarstop van de Europese Raad verbonden tot ambitieuze doelstellingen voor de vermindering van de uitstoot van broeikasgassen en een groter aandeel voor hernieuwbare energie in 2020.Een gedetailleerd overzicht van de vorderingen per lidstaat is terug te vinden in deel II van deze mededeling.3. Verdieping van de Lissabon-strategie in de volgende Lissabon-cyclusHoewel de economie beter in vorm is dan in 2005, gaat de EU de nieuwe Lissabon-cyclus in tegen een achtergrond van wereldwijd tragere groei en risico’s als gevolg van de financiële crisis en de stijgende prijzen van olie en grondstoffen. Het is derhalve hoog tijd om de implementatie van de strategie te verdiepen om zo meer vertrouwen te kweken en de economische grondslagen te versterken om mogelijke economische tegenslagen het hoofd te kunnen bieden.3.1. Doorgaan met hervormingen op nationaal niveauDe voornaamste uitdaging voor de lidstaten tijdens de volgende cyclus is de uitvoering van de nog uitstaande hervormingen, met name op de gebieden die genoemd worden in de specifieke aanbevelingen per land en de “aandachtspunten”.Aangezien het veel tijd kost om hervormingen uit te voeren en de resultaten te verwezenlijken, stelt de Commissie voor het bestaande pakket van maatregelen grotendeels onveranderd te handhaven en aan te passen, afhankelijk van de vorderingen die zijn gemaakt sinds het pakket voorjaar 2007 werd goedgekeurd.Om hun impact op de groei en de werkgelegenheid te maximaliseren, moet de nieuwe generatie programma’s in het kader van het cohesiebeleid van de EU 60% van de middelen[4] reserveren voor de ondersteuning van het nationale hervormingsprogramma. Voor cohesie is in de periode 2007–2013 347 miljard euro beschikbaar. Dit wordt aangevuld met nationale publieke en particuliere cofinanciering van circa 160 miljard euro. In totaal wordt tot 2013 jaarlijks 70 miljard euro vrijgemaakt, vooral ter ondersteuning van de nationale hervormingsprogramma’s. Nu de programmeringsfase is afgerond, moet erop worden toegezien dat de uitgaven overeenstemmen met de genoemde verbintenissen en niet worden verschoven naar sectoren met een lagere prioriteit.De plaatselijke en regionale autoriteiten zijn via de programmering en tenuitvoerlegging van de gereserveerde cohesieprogramma’s reeds actief betrokken bij de hernieuwde Lissabon-strategie. Verdere inspanningen zijn noodzakelijk ter versterking van de betrokkenheid van een zo breed mogelijke groep van belanghebbenden, en om de uitwisseling van ervaringen, ideeën en beste praktijken te bevorderen, die nu al een van de belangrijkste sterke punten van de strategie is. In deze context is de Commissie verheugd over de grote belangstelling van het Europees Parlement, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio’s om met name toe te zien op de omvang van de participatie van belanghebbenden in de strategie.3.2. Versterking van de economische beleidscoördinatieDe economieën van de lidstaten zijn onderling sterk afhankelijk. Er zijn talloze voordelen te behalen indien alle betrokkenen in dezelfde richting gaan en de hervormingen tijdig op elkaar worden afgestemd. Het nieuwe governancemodel van de Lissabon-strategie, waarbij de nadruk ligt op partnerschap tussen de EU en de lidstaten, heeft zichzelf bewezen. De geïntegreerde richtsnoeren vormen een belangrijk instrument voor nauwere economische beleidscoördinatie in het kader van de hernieuwde strategie. Ze bieden een algemeen kader waarbinnen de lidstaten in verschillende ontwikkelingsfases en met verschillende sociale stelsels en institutionele raamwerken hun eigen nationale hervormingsagenda’s kunnen uitvoeren en zijn ook voldoende breed van opzet om ruimte te laten voor aanpassingen in het licht van veranderingen in het beleidsklimaat. Er is brede consensus tussen de lidstaten en de betrokkenen dat de richtsnoeren niet moeten worden veranderd en dat het accent moet liggen op uitvoering[5].Om deze redenen stelt de Commissie voor de bestaande richtsnoeren opnieuw te bevestigen voor de volgende cyclus, maar de toelichting bij te werken. Daarin wordt de context toegelicht waarin de richtsnoeren worden uitgevoerd. Dit omvat bijvoorbeeld een sterkere nadruk op maatregelen die gericht zijn op meer investeringen in mensen en modernisering van de arbeidsmarkt. De lidstaten moeten hun nationale hervormingsprogramma herzien om ervoor te zorgen dat dit is bijgewerkt voor de nieuwe cyclus. Ook moeten zij een breed scala van belanghebbenden betrekken bij hun ontwikkeling en uitvoering.De ervaring in de afgelopen drie jaar heeft aangetoond dat de coördinatie van de hervormingen verder moet worden versterkt. De Commissie stelt derhalve voor dat de lidstaten hun specifieke beleidsrespons op de specifieke aanbevelingen en “aandachtspunten” per land als onderdeel van het multilaterale proces van toezicht in de Raad bespreken. Om het debat te structureren, moet elke lidstaat in zijn uitvoeringsrapport een actieplan voorleggen waarin de maatregelen uiteen worden gezet die zullen worden genomen naar aanleiding van de aanbevelingen en/of aandachtspunten.Er is bovendien nog meer reden voor coördinerende hervormingen in de eurozone. Voorstellen voor meer doeltreffende coördinatie en governance in de eurozone zullen onderdeel zijn van de herziening van het functioneren van de EMU naar aanleiding van het tienjarig bestaan, die uiterlijk medio 2008 door de Commissie zal worden gepresenteerd.3.3. Op Gemeenschapsniveau noodzakelijke hervormingen, inclusief het Lissabon-programma van de GemeenschapHet nieuwe Lissabon-programma van de Gemeenschap is de bijdrage van de Gemeenschap aan de hernieuwde Lissabon-strategie. Het moet worden gezien als de tegenhanger van de nationale hervormingsprogramma’s. Het bevat een opsomming van de maatregelen van de Gemeenschap die de grootste waarde toevoegen aan de hervormingen van de lidstaten, en die de grootste impact hebben op de groei en de werkgelegenheid. Terwijl bepaalde maatregelen van het Lissabon-programma van de Gemeenschap slechts door de Commissie moeten worden goedgekeurd, vereisen de meeste goedkeuring op prioritaire basis door Raad en Parlement. Er is behoefte aan een onderling afgestemde politieke aandrijving door alle EU-instellingen om een akkoord te bereiken over deze maatregelen in de volgende cyclus en de groei en de werkgelegenheid te stimuleren. Het volledige Lissabon-programma van de Gemeenschap wordt in een afzonderlijke mededeling gepresenteerd.Het is belangrijk om op Gemeenschapsniveau de resterende lacunes in de interne markt aan te vullen, met name op het gebied van diensten, zodat de volledige voordelen van de nationale hervormingen kunnen worden gerealiseerd. De Commissie heeft onlangs haar visie voor de interne markt van de 21ste eeuw gepresenteerd[6]. Enkele van de voorgestelde maatregelen zullen vooruit worden uitgevoerd in het kader van het Lissabon-programma van de Gemeenschap. Zij zijn erop gericht de consument en kleine ondernemingen een sterkere positie te geven en beogen ook een betere uitvoering en handhaving van de regels van de interne markt, bijvoorbeeld door middel van “internemarktcentra” op nationaal niveau en regelmatig toezicht op de prijsontwikkeling van consumentengoederen. De handhaving van de consumentenwetgeving zal de consument helpen bij de keuze van een producent, waardoor concurrentie wordt bevorderd.3.4. De externe agenda vorm gevenDe EU moet haar burgers, belangen en waarden weliswaar beschermen, maar protectionisme kan niet de oplossing zijn. De EU is het grootste handelsblok en de grootste investeerder ter wereld. Onze openheid leidt tot lagere kosten voor de industrie, gunstigere prijzen en grotere keuze voor de consument, concurrentiestimulansen voor het bedrijfsleven en nieuwe investeringen.Mondialisering is de context voor de Lissabon-strategie en deze moet doeltreffender worden gericht op de beoogde resultaten. Dit kan op diverse manieren:-  de EU moet al haar instrumenten benutten om ervoor te zorgen dat haar openheid wordt behouden en dat daar voor haar bedrijfsleven een betere toegang tot de markten van derde landen tegenoverstaat:Met name multilaterale onderhandelingen, de succesvolle afsluiting van de Doha-handelsronde en de lopende bilaterale handelsafspraken moeten worden ingezet om nieuwe marktkansen te openen en tarieven en andere handelsbelemmeringen uit de weg te ruimen[7]. Zij moeten ook worden ingezet voor de bevordering van een op regels gebaseerde aanpak ter ondersteuning van hoge normen op het gebied van sociale en milieubescherming. Voorts zal de Commissie jaarlijks rapporteren over markttoegang en de landen en sectoren identificeren waar aanzienlijke belemmeringen blijven bestaan. Dit zal normaal gezien aanleiding geven tot overleg met de betrokken landen. Indien de problemen blijven bestaan, zou het gebruik van de handelsinstrumenten van de Gemeenschap en/of actie binnen de WTO kunnen worden overwogen. Bijzondere aandacht zal worden geschonken aan de verbetering van de toegang tot aanbestedingsmarkten en de handhaving van de intellectuele-eigendomsrechten, eerlijke concurrentie, alsmede de markttoegang voor het midden- en kleinbedrijf.-  de EU moet haar strategische dialoog met de belangrijkste derde landen verbeteren om voor beide partijen gunstige oplossingen te ontwikkelen, strengere normen en grotere convergentie van regelgeving te bevorderen:Dankzij de ervaring die zij met de interne markt heeft opgedaan, kan de EU specifieke kennis bijdragen (bijvoorbeeld met betrekking tot marktintegratie, sociale bescherming, werkgelegenheid en de rechten van werknemers, gezondheidszorg, milieubescherming, mededingingsregels, douane), die nuttig kan zijn voor haar belangrijkste partners. De besprekingen zouden ook kunnen leiden tot oplossingen op gebieden waarop de EU strategische belangen heeft (bijvoorbeeld markttoegang, energie, klimaatverandering, beheer van migratie, fatsoenlijk werk, technologische normen en intellectuele-eigendomsrechten, beleid inzake het midden- en kleinbedrijf). Er moet een nieuwe aanpak worden ontwikkeld, rekening houdende met de specificiteit van elke partner, zoals de recent gelanceerde Trans-Atlantische Economische Raad. Er moet bijzondere aandacht worden besteed aan de buurlanden van de Unie.3.5. Integreren van de nationale, communautaire en internationale maatregelen in een doeltreffende beleidsresponsDe voorjaarstop van de Europese Raad identificeerde in 2006 vier prioritaire gebieden als pijlers van de hernieuwde strategie (kennis en innovatie, ontsluiting van het ondernemingspotentieel, investeren in mensen en moderniseren van de arbeidsmarkt, energie/klimaatverandering). Deze gebieden zijn onderling verbonden; indien zij parallel worden nagestreefd, vormen zij een geïntegreerde beleidsaanpak.Voor elk van deze vier gebieden heeft de voorjaarstop van de Europese Raad een beperkt aantal specifieke, concrete maatregelen goedgekeurd waarvoor aan het eind van de eerste cyclus resultaten worden verwacht. Het succespercentage met de uitvoering van deze maatregelen is bevredigend. Zo is het nu bijvoorbeeld in bijna alle lidstaten mogelijk om binnen een week een bedrijf op te starten via “één loket”. Er is overeenstemming bereikt over een gemeenschappelijk pakket van beginselen inzake flexizekerheid. De vermindering van de administratieve lasten kreeg een sterke impuls na het besluit van de Europese Raad om 25% als doel te stellen. Uit deze voorbeelden blijkt dat de hernieuwde Lissabon-strategie zo kan worden ingezet dat er directe en tastbare voordelen zijn voor het bedrijfsleven en de burgers. Al dit vormt een solide platform op basis waarvan de Europese Raad een verdere impuls kan geven voor de uitvoering van de strategie door overeenstemming te bereiken over een beperkt aantal verdere maatregelen met de nodige resultaten als doel in 2010.De hernieuwde strategie is opgezet op basis van een partnerschap dat erkent dat om de gemeenschappelijke uitdagingen te kunnen aanpakken, elk niveau zijn eigen rol volledig moet spelen. De prioritaire gebieden moeten de verschillende niveaus samenbrengen. Als maatregelen door de lidstaten moeten worden uitgevoerd, moeten deze de maatregelen in het nationale hervormingsprogramma opnemen; indien op Gemeenschapsniveau moet worden opgetreden, moeten de maatregelen in het Lissabon-programma van de Gemeenschap worden opgenomen. Vele maatregelen kunnen trouwens pas verwezenlijkt worden als zij ondersteund worden door een proactief extern beleid, dat de EU moet helpen de mondialisering gestalte te geven en te profiteren van de kansen die deze biedt.4. Maatregelen op vier prioritaire gebieden4.1. Investeren in mensen en moderniseren van de arbeidsmarkt“Flexizekerheid” vormt een evenwicht tussen flexibiliteit en zekerheid op de arbeidsmarkt. Flexizekerheid moet ervoor zorgen dat alle burgers een hoog niveau van arbeidszekerheid genieten, dat wil zeggen dat zij gemakkelijk een goede baan kunnen vinden in elke fase van hun actieve bestaan. Flexizekerheid stelt zowel werknemers als werkgevers in staat de kansen te benutten die de mondialisering biedt. Naar aanleiding van het akkoord dat de sociale partners hebben bereikt, wordt de Europese Raad nu uitgenodigd zijn goedkeuring te hechten aan het voorstel van de Commissie voor gemeenschappelijke beginselen inzake flexizekerheid[8]. De lidstaten moeten deze nu uitvoeren en aanpassen aan hun eigen specifieke situatie.Intensievere inspanningen om armoede en sociale uitsluiting te bestrijden en de integratie van gemarginaliseerde personen te bevorderen, met name door actief inclusiebeleid, zijn van cruciaal belang. Bestrijding van armoede is een kernonderdeel van de hernieuwde Lissabon-strategie: deze legt het accent op groei en werkgelegenheid en op maatregelen die in de capaciteiten van mensen investeren en gelijke kansen, adequate sociale bescherming en banen van hoge kwaliteit bieden. De ondersteuning van laagopgeleide werknemers, migranten en gehandicapten moet worden versterkt, met name door de ontwikkeling van vaardigheden te bevorderen.Meer investeren in onderwijs en vaardigheden gedurende het hele leven van mensen is niet alleen van cruciaal belang voor het succes van Europa in het tijdperk van de mondialisering, maar het is ook een van de meest doeltreffende manieren om ongelijkheid en armoede te bestrijden. Op zeer jonge leeftijd ontwikkelen kinderen het vermogen om gedurende de rest van hun leven kennis te verwerven. Tijdens het basisonderwijs en het voortgezet onderwijs wordt leesvaardigheid een vereiste om vooruit te komen. De leesvaardigheid van een op de vijf vijftienjarigen in Europa is echter onvoldoende. Een op de zes jongeren in de leeftijd van 18 tot 24 jaar verlaat de school na slechts enkele jaren voortgezet onderwijs te hebben genoten. Dit maakt het voor hen uiterst moeilijk om een baan te vinden en in hun beroepsleven vooruit te komen. Velen worden uiteindelijk langdurig werkloos. Europa heeft geen enkele noemenswaardige vooruitgang geboekt bij het halen van de doelstellingen op dit gebied. Een vastberaden inspanning moet worden gedaan om de basisvaardigheden van jonge mensen te verbeteren en het aantal voortijdige schoolverlaters drastisch terug te dringen. Om een concrete stap voorwaarts te maken, moeten de middelen gedurende een periode van enkele jaren worden geconcentreerd.Leren in het buitenland kan een belangrijke stimulans vormen voor de persoonlijke ontwikkeling en talenkennis. Het Erasmus-programma heeft bijna twee miljoen jonge Europeanen de kans gegeven in het buitenland te studeren. Meer jonge mensen moeten daarvan kunnen profiteren, zodat dit in de toekomst een standaardonderdeel wordt van een universitaire opleiding.Ervoor zorgen dat kwalificaties die op het werk worden verworven, in heel Europa worden erkend, vergroot de prikkel voor mensen om door te gaan met het verwerven van nieuwe vaardigheden gedurende hun werkzame leven. Het onlangs overeengekomen Europese kader voor kwalificaties helpt dit doel te bereiken, mits de lidstaten snel optreden om hun nationale kwalificatiesystemen en kaders erop af te stemmen.De ontwikkeling van vaardigheden en het levenslang leren ondersteunen het beleid inzake flexizekerheid door de versterking van flexibiliteit, arbeidszekerheid en mobiliteit tussen banen. Er moet sterker en beter gericht beleid op het gebied van beroepsopleiding worden ontwikkeld als respons op de uitdaging van beroepsactiviteit op hogere leeftijd en als bijdrage aan de verhoging van de productiviteit en de inzetbaarheid. Het Europees Sociaal Fonds kan een aanzienlijke bijdrage leveren in dit verband.Alles moet in het werk worden gesteld om een goede prognose en controle mogelijk te maken van de toekomstige behoeften aan vaardigheden. Ook moet Europa, nu er in een groeiend aantal sectoren een groot tekort is aan werknemers en vaardigheden, de regionale en nationale arbeidsmobiliteit verbeteren en een wettelijk geregeld immigratiebeleid definiëren. Dit beleid moet gepaard gaan met maatregelen ter verbetering van de economische en sociale integratie van immigranten.Samen met haar evaluatie van de interne markt heeft de Commissie haar visie gepresenteerd voor een agenda van toegang, kansen en solidariteit en een publieke discussie opgestart om de mening van het publiek over deze cruciale vraagstukken te peilen. Medio 2008 zal op grond van deze gegevens een hernieuwde sociale agenda worden opgesteld.Meer investeren in mensen door een levenscyclusbenadering op het gebied van werkgelegenheid en onderwijs , moderniseren van de arbeidsmarkten en versterken van de sociale integratie :Maatregelen van de Gemeenschap:-  de Commissie zal tegen medio 2008 een hernieuwde Sociale Agenda presenteren gebaseerd op kansen, toegang en solidariteit, die rekening houdt met de nieuwe sociale realiteit in Europa en vraagstukken behandelt als jeugd, onderwijs, migratie en demografie;-  de Commissie zal voorstellen doen om het tekort aan vaardigheden aan te pakken door ervoor te zorgen dat de toekomstige behoeften aan vaardigheden in Europa beter worden voorspeld en geverifieerd;-  de Commissie zal voorstellen doen voor een gemeenschappelijk beleid inzake immigratie in 2008.Maatregelen van de lidstaten:-  uitvoeren van de overeengekomen gemeenschappelijke beginselen inzake flexizekerheid door vóór eind 2008 nationale routekaarten vast te stellen binnen hun nationale hervormingsprogramma’s;-  verbeteren van de beschikbaarheid en betaalbaarheid van kwalitatief hoogstaande kinderopvang , overeenkomstig de nationale en communautaire doelstellingen;-  opstellen van actieplannen en bepalen van doelstellingen om het aantal vroegtijdige schoolverlaters drastisch terug te dringen en hun leesvaardigheid te verbeteren;-  koppelen van nationale en regionale programma’s aan het Erasmus-programma om het aantal studenten dat deelneemt aan internationale uitwisselingen te stimuleren;-  vóór 2010: opstellen van nationale kwalificatiekaders die zijn afgestemd op het Europese kader.4.2. Ontsluiting van het ondernemingspotentieel, met name van het midden- en kleinbedrijfHet bedrijfsklimaat in Europa is verbeterd, nu de lidstaten zijn overgegaan tot de uitvoering van de besluiten van de voorjaarstop van de Europese Raad van 2006 om voor het starten van een bedrijf het principe van “één loket” in te voeren en de benodigde tijd te reduceren tot maximaal één week. De EU moet nu verdergaan en overeenstemming bereiken over een geïntegreerd beleid dat belemmeringen in alle fases van de ontwikkeling van het midden- en kleinbedrijf aanpakt en meer kleine bedrijven in staat stelt uit te groeien tot grote ondernemingen die met succes kunnen concurreren op de wereldmarkt. Deze aanpak kan worden vastgelegd in een wet inzake kleine bedrijven, die zowel de principes vaststelt als concrete maatregelen omvat voor de ondersteuning van kleine en middelgrote bedrijven tijdens hun levenscyclus.Een duidelijke prioriteit voor de Unie is om de grote lacunes in de interne markt aan te vullen, met name op het gebied van diensten, zodat de volledige voordelen van de nationale hervormingen kunnen worden benut. De volledige en tijdige implementatie van de dienstenrichtlijn zal niet alleen een werkelijk eengemaakte markt voor diensten creëren, maar is ook een goede gelegenheid om de procedures te stroomlijnen, bureaucratie terug te dringen, de toegang tot de markt te vergemakkelijken en snel interoperabele e-overheidstoepassingen in te voeren.De Europese agenda voor betere regelgeving begint resultaten af te werpen en de administratieve lasten moeten op EU-niveau met 25% worden verminderd. De lidstaten hebben zich ertoe verbonden op nationaal niveau even ambitieuze doelen te stellen. Een belangrijk onderdeel van de verbetering van het ondernemingsklimaat voor het midden- en kleinbedrijf, en een onderschatte bron van innovatie, is de modernisering van de overheidsadministratie, met name wat betreft het gebruik van interoperabele informatie- en communicatietechnologieën. In het kader van de agenda voor betere regelgeving formuleren de meeste overheden reeds een antwoord op de groeiende verwachtingen; bedrijven en burgers als klanten behandelen, nieuwe technologieën gebruiken, sociale innovatie bevorderen en organisatorische veranderingen doorvoeren om transparante, voorspelbare diensten en effectieve rechtsmiddelen te bieden. De Commissie zal de uitwisseling van goede voorbeelden stimuleren.Ontsluiting van het ondernemingspotentieel:Maatregelen van de Gemeenschap:-  een Europese wet ten behoeve van kleine bedrijven vaststellen, waarin een geïntegreerde beleidsaanpak wordt uitgezet om het groeipotentieel van het midden- en kleinbedrijf te ontsluiten in elke fase van de levenscyclus van een bedrijf;-  ernaar streven de administratieve lasten in de EU vóór 2012 met 25% te verminderen en een ambitieus vereenvoudigingsprogramma uitvoeren;-  versterken van de interne markt , vergroten van de concurrentie in de dienstensector en nemen van verdere maatregelen om de markten voor financiële diensten te integreren.Maatregelen van de lidstaten:-  verdere, samenhangende inspanningen leveren om vóór 2009 de dienstenrichtlijn ten uitvoer te leggen; voltooien van de screening en evaluatie van de nationale wetgeving vóór eind 2008 en, parallel hiermee, contactpunten en elektronische procedures opzetten en een effectief systeem voor grensoverschrijdende administratieve samenwerking invoeren;-  vóór de voorjaarstop van de Europese Raad in 2008 nationale doelstellingen voor verlaging van de administratieve lasten vaststellen en bekendmaken;-  ten volle gebruik maken van de kansen die ontstaan door de tenuitvoerlegging van de dienstenrichtlijn en de agenda voor betere regelgeving, teneinde de overheidsadministratie verder te moderniseren .4.3. Investeren in kennis en innovatieNaar aanleiding van de besluiten van de voorjaarstop van de Europese Raad in 2006 hebben de lidstaten doelen vastgesteld en maatregelen genomen om de investeringen in onderzoek en ontwikkeling te versterken. De Europese Onderzoeksraad en diverse gezamenlijke technologie-initiatieven zijn opgezet, op basis van voorstellen van de Commissie. Het Europees Instituut voor innovatie en technologie (ETI) begint naar verwachting in 2009 met zijn werk. In het kader van de nieuwe programma’s voor het cohesiebeleid zal ruim 85 miljard euro worden vrijgemaakt voor investeringen in kennis en innovatie.Dit zijn goede eerste stappen, maar er is meer nodig om de ambities van Europa te verwezenlijken. De lidstaten moeten aanvullende maatregelen nemen om hun investeringsdoelen voor onderzoek en ontwikkeling in 2010 te halen. Dit is met name een dringende noodzaak omdat de O&O-cijfers van de EU in 2006 licht zijn teruggevallen. De groei van de investeringen in onderzoek en ontwikkeling heeft namelijk geen gelijke tred gehouden met de sterkere groei van het BBP.Door de mondialisering worden onderzoek en ontwikkeling steeds vaker uitbesteed naar andere delen van de wereld. In Europa blijven de kosten voor de bescherming en uitvoering van innovaties te hoog. Licenties voor de distributie van content zijn nog steeds nationaal. De procedures voor het vaststellen van interoperabele normen zijn veel te traag. Het spectrum wordt gefragmenteerd beheerd, en dit remt de ontwikkeling van nieuwe hightech producten en grensoverschrijdende diensten. Te veel belemmeringen, onder andere wettelijke belemmeringen, weerhouden universiteiten, onderzoeksinstituten, bedrijven en onderzoekers ervan samen te werken. Dit staat ook in de weg van een van de traditioneel sterke punten van Europa: de creativiteit en inventiviteit van zijn mensen.Om deze trend een halt toe te roepen heeft Europa een “vijfde vrijheid” nodig: de vrijheid van kennis, naast de vier bestaande vrijheden (de vrijheid van verkeer van goederen, diensten, mensen en kapitaal). Deze “vijfde vrijheid” moet de overgang van de EU naar een innovatieve, creatieve kenniseconomie bevorderen:-  een van de dimensies daarvan is een daadwerkelijk Europese onderzoeksruimte, waar niet alleen de kadervoorwaarden aanwezig zijn om innovatie te stimuleren en te belonen, maar waar de EU en de nationale O&O-programma’s elkaar ook aanvullen, waar hulpmiddelen op basis van concurrentie worden toegewezen met het oog op excellentie, waar het gemakkelijk is voor universiteiten en bedrijven om samen te werken, waar universitaire diploma’s volledig worden erkend en studenten, academici, onderzoekers en werknemers zich kunnen vestigen waar ze willen werken en gemakkelijk kunnen samenwerken met de wereldwijde wetenschapswereld;-  Europa moet ook alle beschikbare middelen samenbrengen voor een nieuwe generatie grootschalige faciliteiten ten behoeve van toekomstige laboratoria en instrumenten die de komende decennia onontbeerlijk zijn om echt mee te tellen op het gebied van grensverleggend onderzoek. Er is overeenstemming bereikt over een gemeenschappelijke agenda die prioritaire onderzoeksfaciliteiten identificeert, variërend van lasers, telescopen en marien onderzoek tot databases voor kankeronderzoek. Aangezien de hulpmiddelen die nodig zijn om deze te lanceren, de capaciteit van een individuele lidstaat overschrijden, moeten nu nationale besluiten worden genomen om onze krachten te bundelen;-  informatie- en communicatietechnologieën, gedreven door snelle internetverbindingen, zijn van cruciaal belang voor het verhogen van de productiviteit en het stimuleren van innovatie in Europa. Te veel kleine bedrijven en burgers hebben nog geen snelle internetverbinding en dit belemmert hun ontwikkeling en hun innovatiepotentieel. Behalve het bevorderen van de concurrentie op de telecommunicatiemarkt, zijn nationale plannen nodig om ervoor te zorgen dat 30% van de Europese bevolking in 2010 gebruik maakt van snel internet.De “vijfde vrijheid”, het vrije verkeer van kennis, tot een realiteit maken:Maatregelen van de Gemeenschap:-  verbeteren van de kadervoorwaarden voor innovatie door een geïntegreerde jurisdictie in octrooizaken en de mogelijkheid één betaalbaar octrooi te registreren; stroomlijnen van de bestaande gefragmenteerde regels inzake intellectuele-eigendomsrechten, met name om het circuleren van content te vergemakkelijken; spoed zetten bij het vaststellen van interoperabele normen en streven naar een meer gezamenlijk spectrumbeheer; verbeteren van de toegang tot risicokapitaal;-  belemmeringen uit de weg ruimen voor de grensoverschrijdende mobiliteit van onderzoekers , op basis van een Europees “paspoort”;-  samenvoegen van de O&O-middelen van de EU en de lidstaten om te zorgen voor een efficiënter gebruik , door vóór eind 2008 overeenstemming te bereiken over onderwerpen voor gezamenlijke programma’s en vóór eind 2010 gezamenlijke oproepen te lanceren voor projecten;-  lanceren van een nieuwe generatie onderzoeksfaciliteiten van wereldklasse door vóór eind 2009 routekaarten op te stellen voor de lancering van 35 gezamenlijk overeengekomen projecten[9]. Voor die projecten op wereldwijde schaal: lanceren van een dialoog met belanghebbende internationale partners in 2008;-  verbeteren van de concurrentie voor snel internet door de herziening van de telecommunicatiewetgeving vóór mei 2009.Maatregelen van de lidstaten:-  beter coördineren van de inspanningen ter verbetering van de kadervoorwaarden voor innovatie ;-  aangeven hoe de nationale doelen voor investeringen in O&O voor 2010 zullen worden bereikt en hoe de O&O-strategieën zullen bijdragen tot de verwezenlijking van een Europese onderzoeksruimte;-  belemmeringen uit de weg ruimen voor de mobiliteit van onderzoekers tussen publieke en particuliere onderzoekscentra;-  vóór eind 2008 opstellen van nationale strategieën voor de aanwijzing van de nieuwe generatie onderzoeksfaciliteiten van wereldklasse waaraan zij deelnemen;-  als onderdeel van hun nationale hervormingsprogramma’s: nationale doelen vaststellen voor het gebruik van snel internet [10] met als doel een penetratiegraad van 30% van de EU-bevolking en aansluiting van alle scholen vóór 2010.4.4. Energie en klimaatveranderingOp de voorjaarstop van de Europese Raad in 2007 werd besloten Europa om te vormen in een koolstofarme economie die kan beschikken over een betrouwbaar voorziening van duurzame en concurrerende energie. Er is overeenstemming bereikt over ambitieuze doelstellingen om de emissie van broeikasgassen terug te dringen, de energie-efficiëntie te verhogen en het gebruik van hernieuwbare energie te stimuleren. Die doelstellingen moeten in 2020 zijn gehaald. De uitdaging tijdens de volgende cyclus is ervoor te zorgen dat het kader en de instrumenten aanwezig zijn om deze doelstellingen te verwezenlijken en met de rest van de wereld samen te werken om overeenstemming te bereiken over even ambitieuze maatregelen in VN-verband.De gehele economie moet zich aanpassen om dergelijke verreikende doelstellingen te halen. Marktgebaseerde instrumenten, zoals de regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten (ETS), bieden een prikkel voor bedrijven om hun emissies op kostenbesparende wijze terug te dringen. Een versterkte regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten moet worden aangevuld door maatregelen om te komen tot juridisch bindende nationale streefcijfers inzake broeikasgassen en hernieuwbare energie: dit omvat een mix van gerichte regelgeving, een effectief gebruik van economische instrumenten, zoals subsidies, belastingprikkels of aanbestedingen, alsmede stappen om de transparantie te verbeteren, zoals etikettering of milieuboekhouding. Resultaten zijn het snelst te behalen op het gebied van energie-efficiëntie, waar regeringen een pioniersrol kunnen vervullen. Al deze inspanningen dienen gepaard te gaan met verdere investeringen in onderzoek en ontwikkeling en een actief gebruik van nieuwe technologieën, zoals onlangs uiteengezet in het voorstel van de Commissie voor een Europees strategisch plan voor energietechnologie[11].Een meer competitieve en geïntegreerde interne energiemarkt zal een grote bijdrage leveren aan de betrouwbare levering van duurzame en concurrerende energie in de Unie. Dit omvat nieuwe investeringen ter verbetering van infrastructuur en koppeling van netwerken, beter beheer van voorraden, solidariteitsmechanismen en een meer gediversifieerde energiemix. Tegelijkertijd moeten alle beleidsvormen worden aangepast aan de impact van klimaatverandering. Klimaatverandering kan op aanvaardbare niveaus worden gehouden indien er wereldwijd doortastend wordt opgetreden, maar kan niet worden voorkomen. Het beleid moet rekening houden met deze realiteit en de sociale, ecologische en economische impact tot een minimum beperken, maar tegelijkertijd het potentieel ontwikkelen van nieuwe technologieën om de concurrentiekracht van de EU-industrie te versterken.Omvormen van Europa in een energie-efficiënte, koolstofarme economie:Maatregelen van de Gemeenschap:-  goedkeuren van wetgevingsvoorstellen ter voltooiing van de interne markt voor elektriciteit en gas en het klimaatveranderingspakket , om een kader tot stand te brengen voor de vermindering van de emissie van broeikasgassen met ten minste 20% en te zorgen dat het aan hernieuwbare energie in 2020 ten minste 20% bedraagt;-  bevorderen van een industriebeleid dat op duurzamer productie en consumptie gericht is , met de nadruk op hernieuwbare energie en koolstofarme en energie- en hulpstoffenefficiënte producten, diensten en technologieën;-  herzien van de richtlijn inzake energiebelasting, om deze sterker te koppelen aan de energie- en milieudoelstellingen van de EU;-  versterken van de vereisten in de richtlijn betreffende de energieprestatie van gebouwen .Maatregelen van de lidstaten:-  herzien van hun economische instrumenten , inclusief belasting, subsidies en heffingen, om ervoor te zorgen dat deze bijdragen tot de bestrijding van klimaatverandering op kosteneffectieve wijze;-  aanbestedende diensten ertoe aanzetten energie-efficiëntie systematisch te hanteren als één van de gunningscriteria voor openbare aanbestedingen;-  verplichte streefcijfers vaststellen voor de vermindering van het energiegebruik in overheidsgebouwen;-  verbeteren van de onderlinge koppeling van energienetten .5. FOLLOW-UP VAN DE VOORJAARSTOP VAN DE EUROPESE RAAD IN 2008De hernieuwde Lissabon-strategie voor groei en werkgelegenheid levert nu reeds resultaten op. Europa heeft nu een gemeenschappelijke geïntegreerde agenda, een pakket instrumenten om in partnerschap samen te werken aan gezamenlijke uitdagingen en effectief jaarlijks toezicht op de geboekte vorderingen tijdens de voorjaarstop van de Europese Raad.Alles is in gereedheid gebracht om tijdens de voorjaarstop van de Europese Raad in 2008 een ambitieuze volgende cyclus te lanceren , door:-  maatregelen goed te keuren binnen de vier prioritaire gebieden, als bedoeld in punt 4;-  de geïntegreerde richtsnoeren voor de komende drie jaar opnieuw te bevestigen;-  in te stemmen met de voorstellen van de Commissie voor specifieke aanbevelingen per lidstaat en “aandachtspunten”;-  een beroep te doen op de lidstaten om de resterende hervormingen in het kader van hun nationale hervormingsprogramma’s door te voeren en ervoor te zorgen dat deze programma’s volledig up-to-date zijn voor de nieuwe cyclus; de lidstaten in het kader van hun jaarlijkse uitvoeringsverslagen te verzoeken bij de Raad en de Commissie concrete actieplannen in te dienen met daarin hun specifieke beleidsrespons en tijdschema’s voor de implementatie van de specifieke aanbevelingen per lidstaat en “aandachtspunten”;-  het nieuwe Lissabon-programma van de Gemeenschap goed te keuren;-  een beroep te doen op de lidstaten om samen te werken met de nationale en regionale parlementen met het oog op de organisatie van jaarlijkse debatten over de uitvoering van de nationale hervormingsprogramma’s en specifieke aanbevelingen;-  een beroep te doen op de lidstaten om ervoor te zorgen dat de cohesiefondsen gebruikt worden overeenkomstig de bepalingen betreffende de toewijzing van kredieten, zodat hun impact op groei en werkgelegenheid maximaal is;-  de nationale Lissabon-coördinatoren aan te sporen ervaringen uit te blijven wisselen over hervormingen, met name op de vier prioritaire gebieden, en over het versterken van de betrokkenheid van belanghebbenden;-  een beroep te doen op het Europees Parlement om een actieve rol te spelen tijdens de volgende cyclus, onder andere door middel van de dialoog met de nationale parlementen.[1] Het Europese belang: slagen in een tijd van mondialisering - COM(2007) 581.[2] Aanbeveling 2007/209/EG van de Raad van 27 maart 2007 (PB L 92 van 3.4.2007, blz. 23).[3] Het deel over werkgelegenheid vormt ook de basis voor het gezamenlijk verslag over de werkgelegenheid. Het bevat tevens een samenvatting van de tussentijdse evaluatie van het initiatief voor groei.[4] De geselecteerde categorieën moeten een minimum van 60% voor hun rekening nemen in de minder ontwikkelde regio’s die in aanmerking komen voor de convergentieprogramma’s en ten minste 75% in relatief welvarende regio’s die in aanmerking komen voor de concurrentie- en werkgelegenheidsprogramma’s. Deze minima zijn op vrijwillige basis van toepassing op lidstaten die na mei 2004 tot de EU zijn toegetreden.[5] Evaluatie van het Geïntegreerde Pakket van Richtsnoeren voor Groei en Werkgelegenheid, Ontwerp-eindrapport, oktober 2007, Eureval en Rambøll Management en conclusies Raad Ecofin (13.11.2007).[6] Een interne markt voor het Europa van de 21ste eeuw - COM(2007) 724.[7] Europa als wereldspeler: Wereldwijd concurreren. Een bijdrage aan de EU-strategie voor groei en werkgelegenheid - COM(2006) 567.[8] Naar gemeenschappelijke beginselen inzake flexizekerheid: meer en betere banen door flexibiliteit en zekerheid - COM(2007) 359.[9] European Strategy Forum for Research Infrastructures (ESFRI), European Roadmap for Research Infrastructures, Report 2006 + Conclusies van de Raad van 21 en 22 mei 2007.[10] De Commissie houdt toezicht op de ontwikkeling van de interneteconomie van de EU door middel van een index voor breedbandgebruik, die in 2008 in gebruik wordt genomen.[11] Naar een Europees strategisch plan voor energietechnologie - COM(2006) 847.


title: 69/35/EEG: Aanbeveling van de Commissie van 16 januari 1969 gericht tot de Lid-Staten over de ten opzichte van derde landen toe te passen uitvoerregeling voor bepaalde resten en assen van non-ferro metalen en over de administratieve samenwerking tussen de Lid-Staten

text:
5 . 2. 69                                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                                Nr. L 29/ 15
         Nr. van het                                                                                Landen waarnaar
                                                                                Land
      gemeenschappelijk                                   Omschrijving                                                              wederuitvoer kan
                                                                                van oorsprong
         douanetarief                                                                                plaatsvinden
               1                                               2                                                  3                         4
ex 41.01 B                      Ongelooide zware runderhuiden en delen daarvan,                          Duitsland (B.R.)               E.E.G.
                                met uitzondering van afvallen (flanken, halzen en                        Frankrijk                      O.E.S.O.
                                koppen) (a)
ex 41.01 B                      Ongelooide lichte runderhuiden en delen daarvan,                         Duitsland (B.R.)               E.E.G.
                                met uitzondering van afvallen (flanken, halzen en                        Frankrijk                      E.E.G.
                                koppen) (b)
ex 41.01 B                      Ongelooide huiden en vellen van kalveren en paar                        Duitsland (B.R. )              E.E.G.
                                den (c)                                                                  Beneluxlanden                  E.E.G.
                                                                                Frankrijk                      E.E.G.
                                                                                Italië                         E.E.G.
ex 41.01                        Ongelooide vellen van geiten en schapen                                  Frankrijk                      E.E.G.
                                                                                Italië                         E.E.G.
ex 41.01                        Ongelooide vellen van lammeren en geitjes                                Frankrijk                      E.E.G.
                                                                                Italië                         E.E.G.
ex 43.01                        Ongelooide vellen van konijnen                                           Italië                         E.E.G.
( a) Als zware huiden worden aangemerkt de gehele huiden waarvan het gewicht meer dan 33 kg bedraagt voor stieren, meer dan 34,5 kg voor ossen en
      meer dan 28,5 kg voor koeien .
(b) Als lichte huiden worden aangemerkt de gehele huiden waarvan het gewicht maximaal 33 kg bedraagt voor stieren, 34,5 kg voor ossen en 28,5 kg
      voor koeien .
( c ) Wederuitvoer naar derde landen is toegestaan voor ongelooide paardehuiden van Italiaanse oorsprong en voor ongelooide huiden en vellen van kalveren
      van Italiaanse oorsprong met een gewicht van ten minste 6 kg.
      Wederuitvoer naar de landen van de O.E.S.O. is toegestaan voor paardestuiten voor zover deze afkomstig zijn van huiden van Franse oorsprong,
      waarvan de halzen zijn verwerkt door de industrie van de Lid-Staat die toestemming geeft tot wederuitvoer.
                    De Commissie beveelt de Lid-Staten voorts aan, voor zover zulks mogelijk is, machtiging
                    te verlenen tot de wederuitvoer naar derde landen, door de andere Lid-Staten, van de
                    huiden en vellen waarop de beperking van de wederuitvoer betrekking heeft, voor zover
                    de uitvoercontingenten voor deze huiden en vellen, die door hen ten aanzien van de
                    derde landen werden geopend, dit toelaten.
                    Brussel, 16 januari 1969.
                                                                                Voor de Commissie
                                                                                De Voorzitter
                                                                                Jean REY
                                                  AANBEVELING VAN DE COMMISSIE
                                                                 van 16 januari 1969
                    gericht tot de Lid-Staten over de ten opzichte van derde landen toe te passen uitvoer
                    regeling voor bepaalde resten en assen van non-ferro metalen en over de administratieve
                                                       samenwerking tussen de Lid-Staten
                                                                      (69/35/EEG)
De Commissie had de Lid-Staten op 1 maart 1962                                     De Commissie had de Lid-Staten voorts aanbevolen
aanbevolen de uitvoer van bepaalde resten en assen                                 bij hun onderlinge handel in de betreffende Produk
van non-ferro metalen naar derde landen aan een                                    ten gebruik te maken van een certificaat inzake de
contingenteringsstelsel te onderwerpen en de uitvoer                               controle van de bestemming 11 ).
naar derde landen van de bovengenoemde produkten
in het kader van de voor elke Lid-Staat vastgestelde
contingenten toe te staan.                                                         (!) PB nr. 28 van 17. 4. 1962, blz. 895/62.
 ---pagebreak--- Nr. L 29/ 16                           Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               5 . 2 . 69
De Commissie had op 31 juli 1963 (1), op 7 april                    toepassing van de in de bovengenoemde aanbeveling
1964 (2 ), op 11 januari 1965 (3 ), op 20 december                  vervatte maatregelen tot en met 31 december 1969 te
1965 (4), op 21 december 1966 (5 ) en op 21 december                verlengen en bepaalde wijzigingen aan te brengen
1967 (6) aanbevolen de toepassing van de bovenge                   in de contingenten naar derde landen.
noemde maatregelen uiteindelijk tot en met 31 de
cember 1968 te verlengen en bepaalde wijzigingen                    Om deze redenen en op grond van artikel 115, eerste
aan te brengen in de contingenten voor uitvoer naar                 alinea, eerste volzin, beveelt de Commissie, met in
derde landen.                                                       achtneming van de voorstellen der regeringsdeskun
                                                                    digen, de Lid-Staten aan de uitvoer naar derde lan
De Commissie heeft onlangs de situatie in de sector                 den van de hieronder genoemde produkten te beper
resten en assen van non-ferro metalen met medewer                  ken tot de contingenten welke hieronder voor elke
king van deskundigen uit de Lid-Staten bestudeerd ;                 Lid-Staat of voor elk douanegebied voor het jaar
uit dit onderzoek is gebleken dat het dienstig is de                1969 zijn vermeld :
    Nr. van het                                                                         Contingenten in tonnen
     gemeen
    schappelijk                         Omschrijving
   douanetarief                                                          Duitsland  Beneluxlanden      Frankrijk  Italië
ex 26.03 D         Assen en residuen van koper en koperlegeringen         3.000           250            3.500   1.500
ex 74.01           Resten en afvallen van koper en koperlegeringen
                   — afkomstig van het slopen van schepen welke
                      de nationaliteit van een derde land bezitten,
                      of van de onbruikbaarmaking van munitie
                      welke door de strijdkrachten van derde landen
                      is verkocht                                         4.000         2.000            1.300   3.000
                   — andere                                               3.500         1.300            4.150   2.200
     76.01 B       Resten en afvallen van aluminium                         415           170              300      185
     78.01 B       Resten en afvallen van lood                              255           100              165      125
                De Commissie beveelt de Lid-Staten voorts aan bij hun onderlinge handel in de boven
                vermelde produkten gebruik te maken van het certificaat inzake de controle van de be
                stemming, waarvan het model en de wijze van gebruik zijn vastgesteld in haar aanbeve
                ling van 1 maart 1962.
                De Commissie beveelt de Lid-Staten ten slotte aan elkaar wederzijds alle administratieve
                medewerking te verlenen, met name ten einde de verwezenlijking van technische ver
                edelingstransacties te vergemakkelijken en de goede werking van het controlesysteem te
                waarborgen. De in de onderhavige aanbeveling bedoelde maatregelen zullen tot en met
                31 december 1969 van kracht blijven, behoudens herziening voor uitzonderlijke gevallen
                op verzoek van de Lid-Staten.
                Brussel, 16 januari 1969.
                                                                                Voor de Commissie
                                                                                De Voorzitter
                                                                                Jean REY
 (J)  PB nr. 129 van 23 . 8. 1963, blz. 2295/63.
(2)   PB nr. 69 van 30. 4. 1964, blz. 1105/64.
(3)   PB nr. 12 van 28. 1 . 1965, blz. 140/65.
(4)   PB nr. 5 van 12. 1 . 1966, blz. 60/66.
 (5)  PB nr. 11 van 20. 1.1967, blz. 167/67.
 («)  PB nr. L 18 van 22. 1 . 1968, blz. 16.


Belangrijke juridische mededeling

|

52008DC0333

Aanbeveling van de Commissie aan de Raad de Commissie te machtigen onderhandelingen te voeren met het oog op de opstelling van een internationaal juridisch bindend instrument betreffende maatregelen van de havenstaten om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen  /* COM/2008/0333 def. */

	[pic] | COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN |Brussel, 28.5.2008COM(2008) 333 definitiefAANBEVELING VAN DE COMMISSIE AAN DE RAADde Commissie te machtigen onderhandelingen te voeren met het oog op de opstelling van een internationaal juridisch bindend instrument betreffende maatregelen van de havenstaten om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigenI. TOELICHTINGIn de jongste vergadering van de Visserijcommissie van de FAO werd overeengekomen dat een internationaal juridisch bindend instrument betreffende maatregelen van de havenstaten om IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen dient te worden opgesteld met het oog op de voorlegging ervan in de 28e zitting van de Visserijcommissie van de FAO in februari 2009[1].In september 2007 heeft in Washington een raadpleging van deskundigen over dit onderwerp plaatsgevonden.Tijdens een zitting van 23 tot en met 27 juni 2008 zal een technische raadpleging plaatsvinden waaraan alle leden van de FAO kunnen deelnemen en die tot doel zal hebben de laatste hand te leggen aan het ontwerp van een internationaal instrument betreffende maatregelen van de havenstaten.Maatregelen van de havenstaten zijn aangemerkt als een cruciaal hulpmiddel voor de strijd van de internationale gemeenschap tegen IOO-visserij. Dit heeft met name geleid tot de goedkeuring door de FAO in 2005 van de modelregeling voor maatregelen van de havenstaten ter bestrijding van IOO-visserij. Die modelregeling bevat minimumnormen als basis voor de vaststelling door de staten van maatregelen om onder buitenlandse vlag varende vissersvaartuigen die hun havens wensen te gebruiken, te onderwerpen aan toezicht, controles en inspecties. Het betreft een niet-bindend instrument dat op vrijwillige basis wordt toegepast.Bovendien hebben sommige regionale organisaties voor visserijbeheer (ROVB's) bindende regelingen voor havenstaten ingesteld die de leden van die organisaties moeten toepassen om toezicht uit te oefenen op de rechtmatigheid van aanlandingen, overladingen en andere activiteiten in hun havens. Binnen sommige ROVB's zijn ook specifieke regels vastgesteld die tot doel hebben de toegang tot havens te ontzeggen aan vaartuigen die door de organisatie zijn opgenomen in een lijst van vaartuigen die IOO-visserij hebben bedreven of ondersteund.De Gemeenschap is lid van de FAO en ook van 13 ROVB's. Binnen de ROVB's aangenomen regelingen voor havenstaten zijn ten uitvoer gelegd door middel van Gemeenschapsrecht. Het Gemeenschapsrecht bevat ook algemene regels met betrekking tot de aanlanding van visserijproducten door vaartuigen van derde landen in havens van de Gemeenschap.De bestrijding van IOO-visserij is een wezenlijk onderdeel van het gemeenschappelijk visserijbeleid en de Gemeenschap dient internationale samenwerking op dit gebied te kunnen bevorderen door actief en constructief deel te nemen aan de onderhandelingen over een internationaal instrument betreffende maatregelen van de havenstaten.Behalve aan de bovenstaande overwegingen dient ook aandacht te worden geschonken aan het volgende:-  volgens vaste rechtspraak van het Europees Hof van Justitie (gebaseerd op de prejudiciële beslissing met betrekking tot Kramer en anderen en daarna altijd bevestigd) heeft de EG exclusieve externe bevoegdheid op visserijgebied met het oog op de instandhouding van de biologische rijkdommen van de zee;-  op 17 oktober 2007 heeft de Commissie het voorstel voor een verordening betreffende IOO-visserij goedgekeurd;-  in punt I b) van de bevoegdheidsverklaring van de EG bij haar toetreding tot de FAO staat dat de EG exclusieve bevoegdheid op visserijgebied met het oog op de instandhouding van de biologische rijkdommen van de zee heeft;-  in punt 2.1 van de interinstitutionele regeling die de Raad en de Commissie bij de toetreding van de EG tot de FAO hebben gesloten, staat dat voor vraagstukken die onder de exclusieve bevoegdheid van de EG vallen, de Commissie het woord voert en namens de EG haar stem uitbrengt;-  in zaak C-25/94 betreffende de nalevingsovereenkomst in FAO-verband heeft het Europees Hof van Justitie bepaald dat die regeling tussen Raad en Commissie ook geldt wanneer FAO-organen onderhandelingen voeren over een FAO-overeenkomst.II. AANBEVELINGIn het licht van het voorgaande beveelt de Commissie aan:-  dat de Raad de Commissie machtigt met andere belanghebbende partijen te onderhandelen met het oog op de opstelling van een internationaal juridisch bindend instrument betreffende maatregelen van de havenstaten om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen;-  dat, aangezien in overeenstemming met het Verdrag de Commissie deze onderhandelingen zal voeren namens de Europese Gemeenschap, de Raad een speciaal comité aanwijst om de Commissie bij deze taak bij te staan;-  dat de Raad de hieraan gehechte onderhandelingsrichtsnoeren verstrekt.BIJLAGEOnderhandelingsrichtsnoerenDe Commissie voert namens de Gemeenschap onderhandelingen met het oog op de opstelling van een internationaal juridisch bindend instrument betreffende maatregelen van de havenstaten dat erop is gericht IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen.De Commissie ziet erop toe dat de tekst van de overeenkomst strookt met het internationale recht, en in het bijzonder met de bepalingen van het Verdrag van de VN inzake het recht van de zee, de VN-Overeenkomst betreffende de instandhouding en het beheer van de grensoverschrijdende en de over grote afstanden trekkende visbestanden en de Overeenkomst om de naleving van de internationale instandhoudings- en beheersmaatregelen door vissersvaartuigen op de volle zee te bevorderen.De Commissie handelt tevens in overeenstemming met de doelstellingen die door de Gemeenschap worden nagestreefd in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid, en houdt, voor zover de overeenkomst van belang is voor ontwikkelingslanden, rekening met de beleidslijnen die zijn bepaald in de context van het proces van "beleidscoherentie voor ontwikkeling".De Commissie ondersteunt de totstandbrenging van een instrument dat de partijen bij dat instrument ertoe verbindt maatregelen vast te stellen om:- tegen te gaan dat hun havens worden gebruikt door vaartuigen die IOO-visserij bedrijven of ondersteunen;- vaartuigen te inspecteren die in hun havens aanwezig zijn en vermoedelijk dergelijke visserij hebben bedreven of ondersteund;- in overeenstemming met het internationale recht voor een passende vervolgactie naar aanleiding van inspecties te zorgen en passende maatregelen te nemen ten aanzien van vaartuigen waarvoor kan worden aangetoond dat zij IOO-visserij hebben bedreven of ondersteund.De Commissie bevordert de inpassing van de overeenkomst in een geïntegreerde aanpak om IOO-visserij tegen te gaan, te voorkomen en te beëindigen die met name is gebaseerd op internationale maatregelen op het gebied van samenwerking, toezicht en controle die gelden voor de gehele keten van visserij en bijbehorende activiteiten ("van het net tot het bord").De Commissie ziet erop toe dat de overeenkomst daadwerkelijk tot doel heeft IOO-visserij aan te pakken zonder vaartuigen te discrimineren die vissen met inachtneming van de geldende wet- en regelgeving, verordeningen of instandhoudings- en beheersmaatregelen.De Commissie steunt het standpunt dat de bepalingen van de overeenkomst minimumnormen dienen te bevatten die voor de partijen bij de overeenkomst geen beletsel vormen om, als havenstaat en in overeenstemming met het internationale recht, strengere maatregelen tegen IOO-visserij vast te stellen.De Commissie ziet erop toe dat de overeenkomst passende bepalingen bevat die het de Gemeenschap mogelijk maken partij bij de overeenkomst te worden.De Commissie brengt bij de Raad verslag uit over het resultaat van de onderhandelingen en over de problemen die eventueel tijdens de onderhandelingen rijzen.[1] Cf. punt 68 van het verslag over de zevenentwintigste zitting van de Visserijcommissie van de FAO (Rome, 5-9 maart 2007): "De dringende noodzaak van een uitgebreid samenstel van maatregelen van de havenstaten erkennend, nam de Visserijcommissie nota van de sterke steun voor het Noorweegse voorstel een nieuw juridisch bindend instrument te ontwikkelen dat is gebaseerd op de modelregeling voor maatregelen van de havenstaten ter bestrijding van IOO-visserij en het internationale actieplan om IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen. De Visserijcommissie onderschreef het volgende tijdschema: een raadpleging van deskundigen in de tweede helft van 2007 om een ontwerpovereenkomst voor te bereiden en een technische raadpleging in de eerste helft van 2008 om de laatste hand te leggen aan de tekst van het instrument, waarna het instrument wordt voorgelegd aan de Visserijcommissie in haar achtentwintigste zitting in 2009. Veel leden legden er de nadruk op dat het in het nieuwe instrument dient te gaan om minimumnormen voor de havenstaten waarbij er ook flexibiliteit moet zijn om strengere maatregelen te kunnen nemen, en sommige leden beklemtoonden dat het instrument geen afbreuk mag doen aan andere eerder overeengekomen maatregelen, bijvoorbeeld op het gebied van de noodzakelijke capaciteitsvermindering.".


Avis juridique important

|

31977K0330

77/330/EGKS: Aanbeveling van de Commissie van 15 april 1977 aan de Regeringen van de Lid-Staten betreffende de instelling van een communautair toezicht op de invoer in de Gemeenschap van sommige onder het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal vallende ijzer- en staalprodukten van oorsprong uit derde landen

Publicatieblad Nr. L 114 van 05/05/1977 blz. 0015 - 0017

++++AANBEVELING VAN DE COMMISSIE  van 15 april 1977  aan de Regeringen van de Lid-Staten betreffende de instelling van een communautair toezicht op de invoer in de Gemeenschap van sommige onder het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal vallende ijzer - en staalprodukten van oorsprong uit derde landen   ( 77/330/EGKS )  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal , en met name op artikel 74 , punt 3 ,  Overwegende dat de situatie op de gemeenschappelijke markt voor staal sedert eind 1974 wordt gekenmerkt door een uiterst ongunstige orderpositie en een bijzonder laag prijspeil ;  Overwegende dat gedurende die zelfde periode de invoer van sommige ijzer - en staalprodukten van oorsprong uit derde landen aanmerkelijk is toegenomen , en dat de prijzen van de ingevoerde produkten nog hebben bijgedragen tot de ongunstige ontwikkeling van het interne prijspeil ;  Overwegende dat de Commissie heeft besloten ( 1 ) op grond van artikel 46 van het Verdrag specifieke crisismaatregelen in werking te stellen , met name wat betreft de verbetering van de driemaandelijkse programmavooruitzichten niet betrekking tot de ramingen inzake leveringen en invoer van de voornaamste ijzer - en staalprodukten ;  Overwegende dat men voor het opstellen van gedetailleerde programmavooruitzichten de voornemens inzake invoer zo nauwkeurig mogelijk dient te kennen , en dat het voorts noodzakelijk is er op toe te zien dat de invoer , of de voorwaarden waaronder de invoer plaats vindt , geen ernstig nadeel dreigen te berokkenen aan de communautaire produktie ;  Overwegende dat in die context de beschikking van de Commissie van 10 december 1975 ( 2 ) houdende instelling van een stelsel van statistisch toezicht a posteriori ontoereikend blijkt te zijn ;  Overwegende dat het in die omstandigheden in het belang van de Gemeenschap is om tijdelijk de invoer in de Gemeenschap van sommige bijzonder gevoelige ijzer - en staalprodukten van oorsprong uit derde landen afhankelijk te stellen van de overlegging van een invoerdocument , gebaseerd op uniforme criteria ; dat dit document , op overlegging door de importeur van een of meer aankoopcontracten , door de Lid-Staten onmiddellijk en zonder kosten dient te worden afgegeven of geviseerd voor de gevraagde hoeveelheid , zonder dat daardoor voor de importeur enig recht op invoer ontstaat ; dat derhalve van dat document slechts gebruik kan worden gemaakt tot het tijdstip waarop de invoerregeling een wijziging ondergaat ;  Overwegende dat de invoering van dit stelsel los staat van de handhaving van kwantitatieve beperkingen door sommige Lid-Staten voor sommige van de betrokken produkten ten opzichte van bepaalde derde landen ;  Overwegende dat het dienstig is de periode gedurende welke van het invoerdocument ten opzichte van de bedoelde derde landen gebruik kan worden gemaakt op drie maanden te stellen , zelfs wanneer regelingen inzake kwantitatieve beperkingen als hiervoren bedoeld van toepassing zijn ;  Overwegende dat de uitwisseling van informatie tussen de Lid-Staten en de Commissie betreffende de hoeveelheden en de bedragen waarop de afgegeven invoerdocumenten betrekking hebben en betreffende de werkelijk verrichte invoer zo snel mogelijk dient te geschieden ,  DOET DE VOLGENDE AANBEVELING :  Artikel 1  1 . De invoer in de Gemeenschap van de in bijlage genoemde , onder het EGKS-Verdrag vallende ijzer - en staalprodukten van oorsprong uit derde landen wordt afhankelijk gesteld van de afgifte van een invoerdocument .  Dit document wordt door de Lid-Staten zonder kosten en voor alle gevraagde hoeveelheden afgegeven of geviseerd binnen een termijn van ten hoogste vijf werkdagen na de indiening van het desbetreffende verzoek en van het aankoopcontract of de aankoopcontracten waarop het verzoek is gebaseerd .  Het invoerdocument kan derhalve slechts gebruikt worden tot het tijdstip waarop de invoerregeling een wijziging ondergaat .  2 . De toepassing van lid 1 staat los van de handhaving van de kwantitatieve beperkingen die door sommige Lid-Staten voor sommige ijzer - en staalprodukten ten opzichte van bepaalde derde landen worden toegepast .  3 . De periode waarin van het invoerdocument gebruik kan worden gemaakt , wordt op drie maanden vastgesteld .  Artikel 2  1 . In het verzoek van de importeur dienen te worden vermeld :  a ) naam en adres van de importeur ;  b ) de nauwkeurige omschrijving van het produkt ;  c ) het land van oorsprong en , eventueel , het land van herkomst ;  d ) de cif-prijs franco grens , alsmede de hoeveelheid van het produkt in tonnen ;  e ) de datum van het aankoopcontract voor de in te voeren produkten , alsmede de voorziene plaats en datum van invoer .  Artikel 3  1 . De Lid-Staten doen aan de Commissie binnen de eerste tien dagen van iedere maand mededeling van :  a ) de hoeveelheden en de bedragen , berekend op basis van de cif-prijzen , waarvoor in de loop van de voorafgaande maand invoerdocumenten zijn afgegeven ;  b ) de invoer die gedurende de maand , voorafgaande aan de sub a ) bedoelde maand , werkelijk plaats heeft gevonden .  2 . De mededelingen van de Lid-Staten worden naar derde landen van oorsprong en naar produkten ingedeeld , met vermelding van de in de bijlage opgenomen omschrijvingen en posten van het gemeenschappelijk douanetarief .  Artikel 4  Van deze aanbeveling wordt kennis gegeven aan de Regeringen van de Lid-Staten , en zij wordt in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen bekendgemaakt .  Zij treedt voor iedere Lid-Staat in werking op de datum van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen .  Gedaan te Brussel , 15 april 1977 .  Voor de Commissie  De Voorzitter  Roy JENKINS  ( 1 ) Mededeling van de Commissie betreffende de toepassing van crisismaatregelen ten aanzien van de ijzer - en staalmarkt van de Gemeenschap , PB nr . C 304 van 24 . 12 . 1976 , blz . 5 .  ( 2 ) PB nr . L 7 van 14 . 1 . 1976 , blz . 15 .  BIJLAGE  Lijst van de produkten waarvan de invoer afhankelijk is van de afgifte van een invoerdocument  Nr . van het gemeenschappelijk douanetarief * Produkten *  73.01 B * Hematietruwijzer *  73.01 C * Fosforruwijzer *  73.01 D * Overig gietijzer *  73.08 * Coils voor het walsen , van ijzer of van staal *  73.10 A I * Walsdraad *  73.10 A II a ) * Betonstaal *  73.10 A II b ) * Andere massieve staven *  73.11 A I * Profielijzer en profielstaal , enkel warn gewalst of warm geperst *  73.12 A * Bandijzer en bandstaal , enkel warm gewalst *  73.13 A II * Dynamoplaat of transformatorplaat *  73.13 B I a ) * Plaatijzer en plaatstaal , enkel warm gewalst , met een dikte van 2 mm en meer *  73.13 B II b ) * Plaatijzer en plaatstaal , enkel koud gewalst , met een dikte van meer dan 1 mm doch minder dan 3 mm *  73.13 B II c ) * Plaatijzer en plaatstaal , enkel koud gewalst , met een dikte van 1 mm of minder *  73.13 B IV c ) * Plaatijzer en plaatstaal , verzinkt of verlood *  73.15 A V b ) 1 * Walsdraad ( koolstofstaal ) *  73.15 B V b ) 2 * Staven en profielen , enkel warm gewalst , andere *  73.15 B VII b ) 2 bb ) * Plaatstaal , enkel koud gewalst , met een dikte van minder dan 3 mm *  Mededeling van de Commissie   - Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal -  met betrekking tot de publikatie van richtprijzen voor enkele ijzer - en staalprodukten  De Commissie van de Europese Gemeenschappen , in het kader van de permanente studie van de markt - en prijsontwikkeling welke wordt verricht ingevolge artikel 46 van het EGKS-Verdrag en naar aanleiding van de conclusies waartoe zij is gekomen bij de opstelling van haar Programma vooruitzichten Staal voor het tweede kwartaal 1977 , is van mening dat de voor de ijzer - en staalprodukten sedert 1975 toegepaste prijzen , de in artikel 3 van het Verdrag verplicht gestelde doelstellingen in gevaar dreigen te brengen .  Zij is met name van mening dat de onvoldoende ontvangsten van de ondernemingen de noodzakelijke herstructureringen van de sector in gevaar brengen en ernstige gevolgen met zich kan brengen op sociaal en regionaal gebied .  Zij acht het derhalve noodzakelijk de betrokkenen te bewegen tot overgang op een prijsniveau dat dit risico vermindert terwijl toch rekening wordt gehouden met de gerechtvaardigde belangen van de staalverbruikers . Met dit doel maakt de Commissie voor de reeds in haar anti-crisismaatregelen opgenomen walserijprodukten de volgende richtprijzen bekend :  Produkten * DM * FF * Pond * lire * Bfr/Lfr * Fl * Dkr *  Koudgewalste rollen en platen onder 3 mm * 760 * 1 592 * 187 * 285 000 * 11 650 * 795 * 1 920 *  Middeldikke en dikke platen in het warmbreedbandgebied van 3 mm en meer * 535 * 1 117 * 131 * 200 000 * 8 200 * 555 * 1 350 *  Middeldikke en dikke platen in het kwartogebied ( 3 mm en meer ) * 510 * 1 061 * 125 * 190 000 * 7 800 * 530 * 1 280 *  Staafstaal * 600 * 1 257 * 147,50 * 225 000 * 9 200 * 625 * 1 515 *  Balken * 615 * 1 285 * 151 * 230 000 * 9 400 * 640 * 1 550 *  Walsdraad * 655 * 1 369 * 160,50 * 245 000 * 10 000 * 680 * 1 650 *  Deze richtprijzen komen overeen met het begrip basisprijs vanaf pariteitspunten . Zij houden in dat de verhogingen en overprijzen , de verminderingen en kortingen alsmede de thans door de producenten gepubliceerde betalingstermijnen en -voorwaarden onveranderd blijven .  De Commissie vraagt de ijzer - en staalondernemingen zich te verbinden eventueel hun barema dienovereenkomstig te verhogen en deze richtprijzen in acht te nemen wanneer zij hun prijzen aanpassen aan de prijzen franco bestemming van andere ondernemingen in de Gemeenschap of van derde landen .  De Commissie beschouwt deze richtprijzen als voorlopig en overeenkomend met de huidige situatie . Zij zal nieuwe prijzen bekend maken indien zij door haar permanente studie van de markt tot andere conclusies komt .


title: Aanbeveling van de Raad van 12 februari 2008 inzake de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (8e EOF) voor het begrotingsjaar 2006

text:
               15.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 41/23

      AANBEVELING VAN DE RAAD

   van 12 februari 2008
   inzake de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (8e EOF) voor het begrotingsjaar 2006
   (2008/117/EG)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
   Gelet op de vierde ACS-EEG-Overeenkomst, ondertekend te Lomé op 15 december 1989 (1), gewijzigd bij de op 4 november 1995 te Mauritius ondertekende overeenkomst (2),
   Gelet op het Intern Akkoord betreffende de financiering en het beheer van de steun van de Gemeenschap in het kader van het tweede financiële protocol bij de vierde ACS-EG-Overeenkomst (3) waarbij, onder andere, een achtste Europees Ontwikkelingsfonds (8e EOF) werd ingesteld, inzonderheid op artikel 33, lid 3,
   Gelet op het Financieel Reglement 98/430/EEG van 16 juni 1998 van toepassing op de samenwerking inzake de ontwikkelingsfinanciering krachtens de vierde ACS-EG-Overeenkomst (4), inzonderheid op de artikelen 66 tot en met 74,
   Na onderzoek van de jaarrekening en de balans betreffende de verrichtingen van het 8e EOF, die op 31 december 2006 zijn vastgesteld, alsmede van het verslag van de Rekenkamer over het begrotingsjaar 2006, waaraan de antwoorden van de Commissie zijn gehecht (5),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Krachtens artikel 33, lid 3, van het Intern Akkoord wordt aan de Commissie voor het financiële beheer van het Achtste EOF kwijting verleend door het Europees Parlement op aanbeveling van de Raad.

               (2)

               De uitvoering van de verrichtingen van het 8e EOF door de Commissie gedurende het begrotingsjaar 2006 is over het geheel genomen bevredigend geweest.

         BEVEELT het Europees Parlement AAN de Commissie kwijting te verlenen voor de uitvoering van de verrichtingen van het 8e EOF voor het begrotingsjaar 2006.

      Gedaan te Brussel, 12 februari 2008.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         A. BAJUK

      (1)  PB L 229 van 17.8.1991, blz. 3.

      (2)  PB L 156 van 29.5.1998, blz. 3.

      (3)  PB L 156 van 29.5.1998, blz. 108.

      (4)  PB L 191 van 7.7.1998, blz. 53.

      (5)  PB C 259 van 31.10.2007, blz. 1.