Belangrijke juridische mededeling

|

52005SC0226

Aanbeveling voor een Aanbeveling van de Raad aan Hongarije om het buitensporige overheidstekort te verhelpen  /* SEC/2005/0226 def. */

	[pic] | COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN |Brussel, 16.2.2005SEC(2005) 226 definitiefAanbeveling voor eenAANBEVELING VAN DE RAAD AAN HONGARIJEom het buitensporige overheidstekort te verhelpen(door de Commissie ingediend)  TOELICHTINGDe buitensporigtekortprocedure (BTP) is geregeld bij artikel 104 van het Verdrag en bij Verordening (EG) nr. 1467/97 van de Raad van 7 juli 1997 over de bespoediging en verduidelijking van de tenuitvoerlegging van de procedure bij buitensporige tekorten, die deel uitmaakt van het stabiliteits- en groeipact. Deze bepalingen worden aangevuld door de politieke verbintenissen die zijn vastgelegd in de resolutie van de Europese Raad van Amsterdam van 17 juni 1997 betreffende het stabiliteits- en groeipact.Op grond van de voorjaarsprognoses 2004 van de diensten van de Commissie, waarin rekening was gehouden met de door Hongarije in maart 2004 verstrekte gegevens en die over 2003 een tekort van 5,9% van het BBP lieten zien[1], heeft de Commissie op 12 mei 2004 de buitensporigtekortprocedure ten aanzien van Hongarije ingeleid met de goedkeuring van het verslag als bedoeld in artikel 104, lid 3. Op aanbeveling van de Commissie stelde de Raad op 5 juli 2004 overeenkomstig artikel 104, lid 6, vast dat in Hongarije een buitensporig tekort bestond. Derhalve werd overeenkomstig artikel 104, lid 7, een aanbeveling tot de Hongaarse autoriteiten gericht om deze situatie te verhelpen[2]. In deze aanbeveling verzocht de Raad de Hongaarse autoriteiten de in het convergentieprogramma van mei 2004 voorgenomen maatregelen om het buitensporige tekort in 2008 te corrigeren, vastberaden ten uitvoer te leggen. Met name werd de Hongaarse autoriteiten aanbevolen klaar te staan om indien nodig aanvullende maatregelen te treffen om het voor 2004 vastgestelde streefcijfer voor het overheidstekort te halen, en uiterlijk 5 november 2005 te zorgen voor een doeltreffende uitvoering van de voorgenomen maatregelen om het voor 2005 vastgestelde streefcijfer voor het tekort te halen[3]. Op basis van de aanbeveling van de Commissie van 22 december 2004 stelde de Raad op 18 januari 2005 overeenkomstig artikel 104, lid 8, vast dat Hongarije geen effectief gevolg had gegeven aan de aanbevelingen van de Raad van 5 juli 2004. De Raad erkende dat de Hongaarse autoriteiten een reeks maatregelen hadden getroffen die het tekort over 2004 en 2005 gunstig hebben beïnvloed, maar wees erop dat deze maatregelen niet hebben kunnen voorkomen dat de doelstellingen voor beide jaren ruimschoots werden overschreden en dat, meer in het algemeen, werd afgeweken van het aanpassingstraject dat in het convergentieprogramma van mei 2004 was uitgestippeld. In dit verband benadrukte de Raad dat de regering alles in het werk zou moeten blijven stellen om het buitensporige tekort uiterlijk in 2008 te corrigeren en dat daarom een resoluut optreden bij de verdere consolidatie van de begroting en een grotere daadkracht bij de structurele hervormingen vereist was.Aangezien Hongarije nog geen lid van de eurozone is en daarom de laatste twee, in artikel 104, leden 9 en 11, beschreven stappen in de buitensporigtekortprocedure niet van toepassing zijn, kan de Raad opnieuw een aanbeveling overeenkomstig artikel 104, lid 7, doen. In een dergelijke aanbeveling dient rekening te worden gehouden met de begrotingsstrategie die ten grondslag ligt aan de eerste, op 1 december 2004 ingediende actualisering van het Hongaarse convergentieprogramma.De actualisering van het convergentieprogramma vermeldt voor de jaren 2004 tot en met 2008 als streefcijfers voor het overheidstekort 4,5%, 3,8%, 3,1%, 2,4% en 1,8% van het BBP. Deze cijfers zijn gunstig beïnvloed door het feit dat Eurostat op 23 september 2004 heeft beslist dat pensioenfondsen die deel uitmaken van de tweede pijler gedurende een overgangsperiode, en wel tot de begrotingskennisgeving van maart 2007, mogen worden ingedeeld bij de overheid. De Hongaarse autoriteiten hebben besloten van deze mogelijkheid gebruik te maken en hebben daarom de kosten die zijn ontstaan met de invoering van de tweede pijler in het kader van de pensioenhervorming van 1998, telkens van het desbetreffende tekort afgetrokken. Daarmee vallen de jaarlijkse tekorten in vergelijking met het programma van mei 2004 tussen de 0,8 en 1,0 procentpunt lager uit. Inclusief de kosten als gevolg van de pensioenhervorming van 1998, die overigens na de door Eurostat toegestane overgangsperiode in elk geval moeten worden meegeteld, bedragen de voor de jaren 2004 tot en met 2008 verwachte tekorten 5,3%, 4,7%, 4,1%, 3,4% en 2,8% van het BBP. In de actualisering wordt de termijn voor de correctie van het buitensporige tekort dus in acht genomen, hoewel de inspanningen in vergelijking met het convergentieprogramma minder sterk zijn gericht op de eerste jaren. Om een vergelijking met de najaarsprognoses 2004 van de diensten van de Commissie, met het oorspronkelijke convergentieprogramma en met de aanbeveling van de Raad overeenkomstig artikel 104, lid 7, mogelijk te maken en omdat het streefcijfer voor 2008 buiten de overgangsperiode valt, worden telkens twee cijfers gehanteerd: een inclusief en een exclusief de kosten van het pensioenfondsen.De diensten van de Commissie hebben een technische analyse van deze actualisering verricht. In haar ontwerp-aanbeveling van 16 februari 2005 voor een advies van de Raad over deze actualisering[4] neemt de Commissie het standpunt in dat het buitensporige tekort met het in de actualisering geschetste aanpassingstraject in 2008 kan zijn gecorrigeerd, mits dit traject wordt geflankeerd door adequate maatregelen om de uitvoeringsrisico´s tot een minimum te beperken. Dit geldt ook en met name voor de nieuwe tekortdoelstelling voor 2005 van 3,8% van het BBP (4,7% inclusief de kosten als gevolg van de pensioenhervorming) omdat een ontsporing in dit jaar haar weerslag heeft op de jaren daarna en daarmee de mogelijkheden om het tekort in 2008 onder de 3% van het BBP te brengen, in gevaar kunnen komen.De Commissie heeft erop gewezen dat de kans op tegenvallende begrotingsresultaten aanwezig is en dat de begrotingskoers in het programma derhalve niet lijkt te volstaan om dit traject te realiseren. Voor het jaar 2005, waarvoor de diensten van de Commissie in hun najaarsprognoses 2004 een tekort van 5,2% (4,3% exclusief de kosten als gevolg van de pensioenhervorming) verwachten, zijn de voornaamste risico´s: (1) de rente-uitgaven kunnen hoger uitvallen dan verwacht; (2) de onlangs ingevoerde voorschriften om de uitgaven binnen de perken te houden, kunnen ontoereikend blijken. Ook wordt mogelijkerwijs niet tijdig goedkeuring verleend voor de in het convergentieprogramma van mei 2004 en de actualisering ervan aangekondigde aanvullende maatregelen om de overheidsdiensten, de gezondheidszorg en het onderwijsstelsel te hervormen, terwijl deze hervormingen voor de beoogde aanpassing van essentieel belang zijn; (3) de prognoses voor bepaalde inkomsten (vooral de BTW en de sociale premies) lijken te optimistisch. Ook dreigde de BTW-teruggaaf over 2004 deels te worden overgeheveld naar 2005, maar de autoriteiten hebben toegezegd het betalingstempo op te voeren om de begroting 2005 niet te belasten. In de begroting is een "noodreserve" opgenomen in de orde van grootte van 0,5% van het BBP ter voorkoming van een eventuele overschrijding van het streefcijfer voor 2005. Deze is bedoeld voor de financiering van aanpassingen aan onvoorziene ontwikkelingen waarop de regering geen invloed heeft. Hoewel het bestaan van deze reserve verheugend is, lijkt het daarvoor uitgetrokken bedrag ontoereikend, gelet op de risico's waaraan de begroting 2005 onderhevig is. Ook kan, als deze reserve te vroeg in het jaar wordt aangesproken, de animo afnemen om strikt de hand te houden aan de begroting. Verder zou zich een risico kunnen voordoen ten aanzien van bepaalde lopende investeringen die men wil overhevelen naar publiek/private partnerschappen. Mocht dit niet op tijd gebeuren, dan moeten de investeringen uit de begroting worden gefinancierd. Ten slotte kan een eventuele verlaging van de BTW-tarieven in het kader van de lopende hervorming van het belastingstelsel, de risico´s aan de inkomstenzijde vergroten, zelfs als de verlaging wordt gecompenseerd met een verhoging van andere tarieven. Als niet zorgvuldig wordt nagedacht over het juiste tijdstip voor deze operatie, kan de herziene doelstelling voor 2005 en daarmee het traject voor de terugdringing van het tekort in gevaar komen[5]. Om de tekortdoelstelling voor 2005 van 3,8% van het BBP (4,7% van het BBP inclusief de kosten als gevolg van de pensioenhervorming) te halen, lijken dus aanvullende maatregelen ten belope van een half procentpunt van het BBP noodzakelijk.Gezien deze evaluatie lijkt het nodig dat de Hongaarse autoriteiten: (i) aanvullende, zo mogelijk structurele maatregelen treffen om de nieuwe tekortdoelstelling voor 2005 van 3,8% van het BBP (4,7% van het BBP inclusief de kosten als gevolg van de pensioenhervorming van 1998, die overigens na de door Eurostat toegestane overgangsperiode voor de registratie van deze post in elk geval moeten worden meegeteld) te halen. Met name zou de "noodreserve" fors kunnen worden uitgebreid en zou deze zo min mogelijk en alleen als er gegevens beschikbaar zijn die echte duidelijkheid verschaffen over het halen van de tekortdoelstelling voor 2005, mogen worden aangesproken; (ii) de termijn voor een belastingverlaging en de verlaging zelf afhankelijk stellen van de verwachting of de tekortdoelstellingen van de in december 2004 ingediende actualisering van het convergentieprogramma worden gehaald; (iii) de eerder gedane toezeggingen nakomen en doorgaan met de voorgenomen hervormingen in de overheidsdiensten, de gezondheidszorg en het onderwijsstelsel zodat tevens de houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn verbetert.Derhalve dient de Commissie hierbij overeenkomstig artikel 104, lid 7, van het Verdrag bij de Raad een aanbeveling in voor een nieuwe tot Hongarije te richten aanbeveling van de Raad om te bereiken dat het buitensporige tekort wordt verholpen.Aanbeveling voor eenAANBEVELING VAN DE RAAD AAN HONGARIJEom het buitensporige overheidstekort te verhelpenDE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 104, lid 7,Gezien de aanbeveling van de Commissie,Overwegende hetgeen volgt:(1) Overeenkomstig artikel 104 van het Verdrag dienen de lidstaten buitensporige overheidstekorten te vermijden.(2) Het stabiliteits- en groeipact is gebaseerd op de doelstelling van deugdelijke openbare financiën als middel om de voorwaarden voor prijsstabiliteit en voor een tot werkgelegenheidsschepping leidende sterke duurzame groei te verbeteren.(3) Op 5 juli 2004 heeft de Raad overeenkomstig artikel 104, lid 6, vastgesteld dat er in Hongarije een buitensporig tekort bestaat.(4) Na te hebben vastgesteld dat er in Hongarije een buitensporig tekort bestaat, heeft de Raad overeenkomstig artikel 104, lid 7, van het Verdrag en artikel 3 van Verordening (EG) nr. 1467/97 van de Raad van 7 juli 1997 over de bespoediging en verduidelijking van de tenuitvoerlegging van de procedure bij buitensporige tekorten[6] de Hongaarse autoriteiten aanbevolen binnen een middellange-termijnkader maatregelen te nemen om het tekort in 2008 op een geloofwaardige en duurzame wijze terug te brengen tot onder de 3% van het BBP, dit overeenkomstig het traject voor de vermindering van het tekort dat wordt vermeld in het advies van de Raad van 5 juli 2004 over het convergentieprogramma van mei 2004. Met name is de autoriteiten aanbevolen klaar te staan om aanvullende maatregelen te nemen om de tekortdoelstelling voor 2004 te bereiken, en uiterlijk 5 november 2004 te zorgen voor een doeltreffende tenuitvoerlegging van de voorgenomen maatregelen om de tekortdoelstelling voor 2005 te halen.(5) Op 18 januari 2005 heeft de Raad erkend dat voor het verstrijken van de termijn van 5 november 2004 een reeks maatregelen zijn getroffen om het overheidstekort over 2004 en 2005 terug te dringen. Deze werden echter onvoldoende bevonden om de doelstellingen te halen en een afwijking van het in het convergentieprogramma van mei 2004 uitgestippelde aanpassingstraject te voorkomen. Naar het oordeel van de Raad zou de regering alles in het werk moeten blijven stellen om het buitensporige tekort uiterlijk in 2008 te corrigeren en was daarom een resoluut optreden bij de verdere consolidatie van de begroting en een grotere daadkracht bij de structurele hervormingen vereist. Daarom heeft de Raad overeenkomstig artikel 104, lid 8, van het Verdrag vastgesteld dat Hongarije binnen de termijn van 5 november 2005 geen effectief gevolg heeft gegeven aan de aanbeveling van de Raad van 5 juli 2005[7].(6) Na de toetreding tot de Gemeenschap op 1 mei 2004 is Hongarije een lidstaat met een derogatie in de zin van artikel 122, lid 1, van het Verdrag, hetgeen inhoudt dat het buitensporige tekorten dient te vermijden, maar dat artikel 104, leden 9 en 11, van het Verdrag niet op het land van toepassing is. Derhalve dient een nieuwe aanbeveling overeenkomstig artikel 104, lid 7, te worden gedaan.(7) Overeenkomstig artikel 3, lid 4, van Verordening (EG) nr. 1467/97 dient in een aanbeveling van de Raad overeenkomstig artikel 104, lid 7, te worden vermeld dat de betrokken lidstaat binnen een termijn van ten hoogste vier maanden daaraan effectief gevolg moet geven en dat het buitensporige tekort, behoudens bijzondere omstandigheden, binnen het jaar nadat het is geconstateerd verholpen moet zijn. Voor Hongarije gelden dergelijke bijzondere omstandigheden nog steeds, met name omdat het overheidstekort bij de toetreding tot de EU ruim boven de referentiewaarde van 3% van het BBP lag en de economie zich in een herstructureringsfase bevindt.(8) Als er bijzondere omstandigheden gelden, kan het de betrokken lidstaat worden toegestaan het tekort binnen een middellange-termijnkader te corrigeren. De in december 2004 door Hongarije ingediende actualisering van het convergentieprogramma bevat een herzien kader met als streefcijfers voor het overheidstekort over de jaren 2004 tot en met 2008 4,5%, 3,8%, 3,1%, 2,4% en 1,8% van het BBP. Inclusief de kosten als gevolg van de pensioenhervorming van 1998, die overigens in elk geval moeten worden meegeteld na de overgangsperiode die Eurostat voor de registratie van deze post heeft toegestaan en die verstrijkt na de kennisgeving van maart 2007, bedragen de voor de jaren 2004 tot en met 2008 verwachte overheidstekorten 5,3%, 4,7%, 4,1%, 3,4% en 2,8% van het BBP. Ook in de actualisering wordt dus uitgegaan van een correctie van het buitensporige tekort in 2008. Volgens het advies van de Raad van [8 maart 2005] kan met het aanpassingstraject, waarin de tekortdoelstelling voor 2005 op 3,8% van het BBP (4,7% van het BBP inclusief de kosten als gevolg van de pensioenhervorming) en die voor 2008 op 2,8% van het BBP (inclusief de kosten als gevolg van de pensioenhervorming) ligt, het buitensporige tekort in 2008 zijn gecorrigeerd, mits dit traject wordt geflankeerd door adequate maatregelen om de tekortdoelstellingen te halen.(9) Hoewel dit aanpassingstraject en met name de nieuwe tekortdoelstelling voor 2005 van 3,8% van het BBP (4,7% van het BBP inclusief de kosten als gevolg van de pensioenhervorming) op zich als adequaat kunnen worden aangemerkt, kan met de huidige beleidskoers van de Hongaarse autoriteiten de doelstelling niet worden gehaald. Op basis van de ontwerp-begroting 2005 en een verwachte groei van 3,7% voor 2005 rekenen de diensten van de Commissie in hun najaarsprognoses 2004 op een tekort van 5,2% van het BBP over 2005 (inclusief de kosten als gevolg van de pensioenhervorming). Er wordt gewezen op drie hoofdrisico's: (i) de rente-uitgaven zouden hoger kunnen uitvallen; (ii) mogelijkerwijs zijn de onlangs ingevoerde voorschriften om de uitgaven binnen de perken te houden, ontoereikend en wordt niet tijdig goedkeuring verleend voor de in het convergentieprogramma van mei 2004 en de actualisering ervan aangekondigde aanvullende maatregelen om de overheidsdiensten, de gezondheidszorg en het onderwijsstelsel te hervormen, terwijl deze hervormingen voor de beoogde aanpassing van essentieel belang zijn; (iii) bij een aantal posten, met name de BTW en de sociale premies, zouden de inkomsten kunnen tegenvallen. Bij de BTW is nog een extra risico geconstateerd, namelijk dat de teruggaaf over 2004 deels wordt overgeheveld naar 2005, maar aangezien de autoriteiten onlangs hebben toegezegd het betalingstempo op te voeren, wordt ervan uitgegaan dat de begroting 2005 niet extra wordt belast en daarom geen extra ingreep noodzakelijk is. Verder zou zich een risico kunnen voordoen ten aanzien van bepaalde lopende investeringen die men wil overhevelen naar publiek/private partnerschappen. Mocht dit niet op tijd gebeuren, dan moeten de investeringen uit de begroting worden gefinancierd. In de begroting is een "noodreserve" opgenomen in de orde van grootte van 0,5% van het BBP ter voorkoming van een eventuele overschrijding van het streefcijfer voor 2005. Hoewel het bestaan van deze reserve verheugend is, lijkt het daarvoor uitgetrokken bedrag ontoereikend, gelet op de risico's waaraan de begroting 2005 onderhevig is. Ook wordt gevreesd dat deze reserves te vroeg in het jaar worden aangesproken. Om de tekortdoelstelling voor 2005 van 3,8% van het BBP (4,7% van het BBP inclusief de kosten als gevolg van de pensioenhervorming) te halen, lijken dus aanvullende maatregelen ten belope van een half procentpunt van het BBP noodzakelijk.(10) Maatregelen ter consolidering van de begroting dienen een duurzame verbetering van het overheidssaldo teweeg te brengen en tegelijkertijd gericht te zijn op een kwalitatieve verbetering van de openbare financiën en op versterking van het economische groeipotentieel,BEVEELT AAN:-  dat de Hongaarse autoriteiten zo snel mogelijk een eind maken aan de thans bestaande buitensporigtekortsituatie;-  dat de Hongaarse autoriteiten binnen een middellange-termijnkader maatregelen nemen om het tekort op een geloofwaardige en duurzame wijze terug te dringen tot minder dan 3% van het BBP in 2008, dit overeenkomstig het traject voor de vermindering van het tekort dat wordt vermeld in het advies van de Raad van [8 maart 2005] over de in december 2004 ingediende actualisering van het convergentieprogramma;-  dat de Hongaarse autoriteiten uiterlijk [8 juli 2005] zorgen voor een doeltreffende tenuitvoerlegging van aanvullende, zo mogelijk structurele maatregelen om de nieuwe in het geactualiseerde convergentieprogramma vermelde tekortdoelstelling voor 2005 van 3,8% van het BBP (4,7% van het BBP inclusief de kosten als gevolg van de pensioenhervorming van 1998, die overigens in elk geval moeten worden meegeteld na de overgangsperiode die Eurostat voor de registratie van deze post heeft toegestaan en die verstrijkt na de begrotingskennisgeving van maart 2007) te halen. Met name zou de "noodreserve" in de begroting 2005 fors kunnen worden uitgebreid en zou deze zo min mogelijk en alleen als er gegevens beschikbaar zijn die echte duidelijkheid verschaffen over het halen van de tekortdoelstelling voor 2005, mogen worden aangesproken;-  dat de Hongaarse autoriteiten de termijn voor een belastingverlaging en de verlaging zelf afhankelijk stellen van het halen van de tekortdoelstellingen van de in december 2004 ingediende actualisering van het convergentieprogramma.Voorts verzoekt de Raad de Hongaarse autoriteiten:-  elke aangelegenheid aan te grijpen om de begrotingsaanpassing te versnellen;-  de eerder gedane toezeggingen na te komen en door te gaan met de voorgenomen hervormingen in de overheidsdiensten, de gezondheidszorg en het onderwijsstelsel zodat tevens de houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn verbetert.Deze aanbeveling is gericht tot de Republiek Hongarije.Gedaan te Brussel, op [8 maart 2005].Voor de RaadDe Voorzitter [1] De notificatie van september 2004 verhoogde het algemene overheidstekort van 5,9% van het BBP tot 6,2% voor 2003.[2] Zie http://register.consilium.eu.int/pdf/en/04/st11/st11218.en04.pdf.[3] Daarnaast verzocht de Raad de Hongaarse autoriteiten elke aangelegenheid aan te grijpen om de begrotingsaanpassing te versnellen; de beoogde hervormingen door te voeren van de overheidsdiensten, de gezondheidszorg en het onderwijsstelsel met het oog op de geplande verlaging van de uitgavenquote en de verbetering van de houdbaarheid van de overheidsfinanciën op lange termijn; en ervoor te zorgen dat de geplande belastingverlagingen adequaat worden gefinancierd en dat de uitvoering ervan afhankelijk wordt gesteld van het halen van de tekortdoelstellingen.[4] SEC(2005) 229.[5] Aan het definitieve tekort over 2004 kleven nog steeds risico´s omdat er nog onzekerheid bestaat over het verschil tussen de gegevens op kasbasis en die op transactiebasis. Deze onzekerheid betreft met name de registratie van subsidies aan de landbouw en van de uitbetaling van de dertiende maand aan ambtenaren. Daardoor blijft de mogelijkheid aanwezig dat het tekort over 2004 op transactiebasis hoger uitvalt en dat dit zijn weerslag heeft op het tekort over 2005.[6] PB L 209 van 2.8.1997, blz. 6.[7] Zie http://register.consilium.eu.int.


				|

		52014PC0253

			Aanbeveling voor een BESLUIT VAN DE RAAD tot aanwijzing van de Culturele Hoofdstad van Europa 2018 in Nederland /* COM/2014/0253 final */

			   	TOELICHTING
Besluit nr. 1622/2006/EG van het Europees
Parlement en de Raad van 24 oktober 2006 tot vaststelling van een
communautaire actie voor het evenement "Culturele Hoofdstad van
Europa" voor de periode 2007 tot 2019[1]
legt de procedure vast voor de aanwijzing van de Culturele Hoofdsteden van
Europa. Overeenkomstig artikel 2 van dat besluit zullen met ingang van 2009
telkens twee steden in twee verschillende lidstaten als Culturele Hoofdsteden
van Europa worden aangewezen in de chronologische volgorde die is vastgesteld
in de bijlage bij het besluit. Malta en Nederland zijn in 2018 aan de beurt om
als gastheer voor het evenement op te treden. Malta heeft besloten één jaar
eerder dan volgens het normale tijdschema met zijn selectieprocedure te beginnen
en bij Besluit 2013/286/EU van de Raad van 17 mei 2013[2] is Valletta aangewezen
als "Culturele Hoofdstad van Europa 2018" in Malta.
Voor de aanwijzing van de Culturele Hoofdstad
van Europa 2018 in Nederland moet de onderstaande procedure worden gevolgd.
De betrokken lidstaat publiceert uiterlijk zes
jaar vóór het evenement een oproep tot het indienen van kandidaturen. Een jury
van dertien onafhankelijke deskundigen uit de culturele sector wordt uiterlijk
vijf jaar vóór het evenement voor een preselectievergadering bijeengeroepen. De
jury evalueert de ontvangen kandidaturen aan de hand van de in artikel 4
van Besluit nr. 1622/2006/EG vastgestelde criteria en stelt een shortlist op
van kandidaat-steden, die verder in aanmerking moeten worden genomen nadat zij hun
kandidatuur hebben aangevuld.
De betrokken lidstaat roept negen maanden na
de preselectievergadering de jury bijeen voor de definitieve selectie. Na een
grondige evaluatie van de voorgeselecteerde steden op basis van de voor het
evenement vastgestelde criteria beveelt de jury in de betrokken lidstaat één
stad aan voor de titel.
Op grond van deze aanbeveling draagt de
lidstaat een stad voor als Culturele Hoofdstad van Europa en stelt hij het
Europees Parlement, de Raad, de Commissie en het Comité van de Regio's
uiterlijk vier jaar voor het begin van het evenement daarvan in kennis.
Het Europees Parlement kan uiterlijk drie
maanden na ontvangst van de voordrachten een advies aan de Commissie doen
toekomen.
Op aanbeveling van de Commissie wijst de Raad
officieel de steden in kwestie aan voor het jaar waarvoor zij zijn
voorgedragen.
Na afsluiting van de twee bovengenoemde
selectierondes heeft de jury in haar verslag van september 2013 Leeuwarden
(Nederland) aanbevolen als gastheerstad voor het evenement van 2018. Nederland
heeft het Europees Parlement, de Raad, de Commissie en het Comité van de
Regio's in december 2013 van deze voordracht in kennis gesteld.
Het Europees Parlement heeft de Commissie in
februari 2014 een gunstig advies doen toekomen.
Bijgevolg dient de Commissie overeenkomstig
artikel 9, lid 3, van Besluit nr. 1622/2006/EG de bijgevoegde aanbeveling
bij de Raad in voor de officiële aanwijzing van Leeuwarden als "Culturele
Hoofdstad van Europa 2018" in Nederland.
Aanbeveling voor een
BESLUIT VAN DE RAAD
tot aanwijzing van de Culturele Hoofdstad van
Europa 2018 in Nederland

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van
de Europese Unie,
Gezien Besluit nr. 1622/2006/EG van het Europees
Parlement en de Raad van 24 oktober 2006 tot vaststelling van een
communautaire actie voor het evenement "Culturele Hoofdstad van
Europa" voor de periode 2007 tot 2019[3],
en met name artikel 9, lid 3,
Gezien de
aanbeveling van de Europese Commissie,
Gezien het
verslag van de jury van september 2013 over de selectieprocedure voor de
Culturele Hoofdstad van Europa in Nederland,
Overwegende
hetgeen volgt:
Overwegende dat
aan de in artikel 4 van Besluit nr. 1622/2006/EG bedoelde criteria volledig is
voldaan,
HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1
Leeuwarden wordt aangewezen als
"Culturele Hoofdstad van Europa 2018" in Nederland.
Artikel 2
Dit besluit
treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad
van de Europese Unie.
Gedaan te Brussel,
                                                                       Voor
de Raad
                                                                       De
voorzitter
[1]               PB L 304 van 3.11.2006, blz. 1.
[2]               PB L 162 van 14.06.2013, blz. 9.
[3]               PB L 304 van 3.11.2006, blz. 1.


Belangrijke juridische mededeling

|

52008DC0413

Aanbeveling van de Commissie aan de Raad betreffende voorstellen, namens de Europese Gemeenschap en samen met de lidstaten, voor wijzigingen van bijlage I van het protocol inzake persistente organische verontreinigende stoffen (POP's), behorend bij het UNECE-Verdrag betreffende grensoverschrijdende luchtverontreiniging over lange afstand  /* COM/2008/0413 def. */

	[pic] | COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN |Brussel, 1.7.2008COM(2008) 413 definitiefAANBEVELING VAN DE COMMISSIE AAN DE RAADbetreffende voorstellen, namens de Europese Gemeenschap en samen met de lidstaten, voor wijzigingen van bijlage I van het protocol inzake persistente organische verontreinigende stoffen (POP's), behorend bij het UNECE-Verdrag betreffende grensoverschrijdende luchtverontreiniging over lange afstandA. TOELICHTING1. Het uitvoerend orgaan van het UNECE-Verdrag betreffende grensoverschrijdende luchtverontreiniging over lange afstand (CLRTAP) hechtte in juni 1998 zijn goedkeuring aan het protocol inzake POP's. Dit protocol heeft momenteel betrekking op een lijst van 16 stoffen, namelijk elf pesticiden, twee industriële chemicaliën en drie onbedoelde bijproducten. Het uiteindelijke doel is de totale eliminatie van lozingen, emissies en verliezen van deze POP's. Het protocol inzake POP's is op 23 oktober 2003 in werking getreden. 29 partijen, waaronder de Gemeenschap en 21 van haar lidstaten, hebben het bekrachtigd[1].2. De Raad heeft een Besluit goedgekeurd betreffende de sluiting, namens de Europese Gemeenschap, van het protocol van 19 februari 2004[2]. Op 30 april 2004 werd de akte van goedkeuring door de Gemeenschap neergelegd.3. Krachtens artikel 14 van het protocol mag elke partij wijzigingen van het protocol voorstellen. De partijen bespreken op een vergadering van het uitvoerend orgaan de voorgestelde wijzigingen en nemen deze aan bij consensus van de op de vergadering aanwezige partijen.4. Voorstellen tot wijziging van de bijlagen van het protocol mogen enkel worden gedaan namens de Gemeenschap en haar lidstaten, gezien de verplichting tot samenwerking en eenheid bij de internationale vertegenwoordiging van de Gemeenschap, zoals deze voortvloeit uit artikel 10 van het EG-Verdrag.5. Met het oog op het inleiden van de procedures die leiden tot onderhandelingen over een eventuele wijziging van de bijlagen bij het protocol, heeft de Commissie, voor aangelegenheden die onder de bevoegdheid van de Gemeenschap vallen, in 2005 bij het uitvoerend orgaan van het protocol, namens de Gemeenschap en samen met de lidstaten die partij zijn bij het Verdrag, een voorstel gedaan tot wijziging van de desbetreffende bijlagen bij het protocol door toevoeging van de onderstaande stoffen: hexachloorbutadieen (HCBD); in de handel verkrijgbaar octabroomdifenylether (c-OctaBDE); pentachloorbenzeen (PeCB); polychloornaftalenen (PCNs); chloorparafines met korte keten (SCCPs); en perfluoroctaansulfonaat (PFOS).6. Volgens beschikbare wetenschappelijke informatie en onderzoeksverslagen, vertonen endosulfan en trifluralin kenmerken van persistente organische verontreinigende stoffen. Deze twee stoffen zijn beoordeeld overeenkomstig Richtlijn 91/414/EEG van de Raad betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen[3]. Ten gevolge daarvan zijn gewasbeschermingsmiddelen die endosulfan bevatten in december 2007 volledig en definitief ingetrokken[4] en worden gewasbeschermingsmiddelen die trifluralin bevatten volledig en definitief ingetrokken tegen december 2008[5]. Gezien het potentieel van deze chemische stoffen om zich over lange afstanden door het milieu te verplaatsen zijn de in nationaal of communautair verband getroffen maatregelen niet toereikend om een hoge mate van bescherming van de menselijke gezondheid en het milieu te waarborgen en zijn bredere internationale maatregelen noodzakelijk. De stoffen werden door de Commissie en de lidstaten voorgedragen voor opneming in het Verdrag van Stockholm inzake POP's in 2007. Het is derhalve passend dat de Gemeenschap en de lidstaten die partij zijn bij het Protocol, voorstellen de desbetreffende bijlagen bij het Protocol te wijzigen en deze twee stoffen daaraan toe te voegen.B. AANBEVELINGIn het licht van het bovenstaande beveelt de Commissie de Raad aan:De Commissie te machtigen, met het oog op het inleiden van de procedures die leiden tot onderhandelingen over een eventuele wijziging van de bijlagen bij het protocol inzake persistente organische verontreinigende stoffen (POP's), behorend bij het UNECE-Verdrag, om namens de Gemeenschap en samen met de lidstaten die partij zijn bij het Verdrag bij het uitvoerend orgaan van het protocol inzake persistente verontreinigende stoffen, tijdig voor bespreking tijdens de volgende bijeenkomst van het uitvoerend orgaan in december 2008, het voorstel voor te leggen tot wijziging van de desbetreffende bijlagen bij het Verdrag door toevoeging van de onderstaande stoffen aan bijlage I:- Endosulfan- TrifluralinDe Commissie ziet er samen met de lidstaten op toe dat de relevante informatie ter ondersteuning van de voorstellen aan het uitvoerend orgaan wordt voorgelegd.Gedaan te Brussel,Voor de Raad, de Voorzitter [1] Volgens de meest recente bijwerking op 18 september 2007 van het POP-secretariaat.[2] Besluit 2004/259/EG van de Raad van 19 februari 2004 betreffende de sluiting namens de Europese Gemeenschap van het Protocol inzake persistente organische verontreinigende stoffen b3[pic] het Verdrag van 1979 betreffende grensoverschr3[pic]dende luchtverontreiniging over lannische verontreinigende stoffen bĳ het Verdrag van 1979 betreffende grensoverschrĳdende luchtverontreiniging over lange afstand, PB L 81 van 19.3.2004, blz. 37.[3] PB L 230 van 19.8.1991, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2005/58/EG van de Commissie (PB L 246 van 22.9.2005, blz. 17).[4] PB L 317 van 3.12.2005, blz. 25.[5] Beschikking van de Commissie van 20 september 2007 betreffende de niet-opneming van trifluralin in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG van de Raad en de intrekking van de toelatingen voor gewasbeschermingsmiddelen die deze stof bevatten. PB L 255 van 29.9.2007, blz 42.


               19.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 65/162

         P7_TA(2013)0234
   Aanbeveling aan de Raad met betrekking tot de 68e zitting van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties
   Aanbeveling van het Europees Parlement van 11 juni 2013 aan de Raad over de 68e zitting van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties (2013/2034(INI))
   (2016/C 065/23)

      Het Europees Parlement,

               —

               gezien het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU) en met name de artikelen 21 en 34,

               —

               gezien de ontwerpaanbeveling aan de Raad over de 68e zitting van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties (AVVN), ingediend door Alexander Graf Lambsdorff namens de ALDE-Fractie (B7-0083/2013),

               —

               gezien Besluit nr. 2011/168/CFSP van de Raad van 21 maart 2011 betreffende het Internationaal Strafhof en tot intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2003/444/CFSP,

               —

               gezien de prioriteiten van de EU voor de 66e zitting van de AVVN, vastgesteld door de Raad op 23 juli 2012 (1),

               —

               gezien de mededeling van de Commissie van 10 september 2003 met als titel „De Europese Unie en de Verenigde Naties: kiezen voor multilateralisme” (COM(2003)0526),

               —

               gezien de 67e zitting van de AVVN, met name de daarbij aangenomen resoluties over het wapenhandelsverdrag (2), de vierjaarlijkse grondige beleidsevaluatie van de operationele activiteiten voor ontwikkeling van de Verenigde Naties (3), vrijheid van godsdienst en overtuiging (4), bevordering van een democratische en faire internationale orde (5), verbetering van de internationale samenwerking op het vlak van de mensenrechten (6), de rechtsstaat op nationaal en internationaal niveau (7) en vrouwen, ontwapening, non-proliferatie en wapenbeheersing (8),

               —

               gezien de resolutie van de AVVN van 3 mei 2011 over de deelname van de Europese Unie aan de werkzaamheden van de Verenigde Naties (9),

               —

               gezien de resolutie van de AVVN van 31 oktober 2003, waarbij het Verdrag van de Verenigde Naties tegen corruptie werd aangenomen (10),

               —

               gezien resolutie 1325 van de VN-Veiligheidsraad (VNVR) over vrouwen, vrede en veiligheid, aangenomen op 31 oktober 2000,

               —

               gezien de resolutie van de VN-Mensenrechtenraad van 5 juli 2012 over de bevordering en bescherming van en de beschikking over de mensenrechten op het internet, waarin het belang van de bescherming van de mensenrechten en de vrije informatiestroom op het internet wordt erkend,

               —

               gezien zijn aanbeveling van 13 juni 2012 aan de Raad over de 67e zitting van de AVVN (11),

               —

               gezien zijn aanbeveling aan de Raad van 18 april 2013 over het VN-beginsel van „verantwoordelijkheid tot bescherming” (Responsibility to Protect, R2P) (12),

               —

               gezien zijn resolutie van 11 mei 2011 over de EU als wereldspeler: de rol van de EU in multilaterale organisaties (13),

               —

               gezien zijn resolutie van 7 juli 2011 over het externe beleid van de EU ter bevordering van de democratisering (14),

               —

               gezien zijn resolutie van 7 februari 2013 over de 22e zitting van de VN-Mensenrechtenraad (15),

               —

               gezien het verslag van de gezamenlijke delegatie van de Commissie buitenlandse zaken en de Subcommissie mensenrechten naar de 67e zitting van de Algemene Vergadering van de VN, van 28—29 oktober 2012,

               —

               gezien artikel 121, lid 3, en artikel 97 van zijn Reglement,

               —

               gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken en het advies van de Commissie ontwikkelingssamenwerking (A7-0202/2013),

               A.

               overwegende dat er gezien de toenemende mondialisering en onderlinge verbondenheid van staten en samenlevingen een groeiende behoefte bestaat aan en groeiende mogelijkheden zijn voor gemeenschappelijke regels en besluitvormingsmechanismen om de zich aandienende mondiale uitdagingen gezamenlijk te kunnen aanpakken;

               B.

               overwegende dat de versplintering van de mondiale beleidsvorming, in combinatie met een toenemend aantal internationale en transnationale fora, nieuwe complicaties schept in internationale betrekkingen;

               C.

               overwegende dat de EU zich inzet voor effectief multilateralisme met als kern een sterk VN-systeem; overwegende dat de VN in de mondiale governance centraal staat;

               D.

               overwegende dat een solide en stabiel partnerschap tussen de EU en de VN een belangrijke basis vormt voor en een bijdrage levert aan het werk van de VN voor elk van de drie pijlers — vrede en veiligheid, mensenrechten en ontwikkeling — en dat de EU in deze context haar verantwoordelijkheid moet opnemen en moet meewerken aan de uitwerking van gemeenschappelijke benaderingen voor mondiale uitdagingen;

               E.

               overwegende dat de eerbiediging, de bevordering en de vrijwaring van de universaliteit en ondeelbaarheid van de mensenrechten hoekstenen zijn van het internationale optreden van de EU; overwegende dat democratie en de rechtsstaat fundamenteel zijn voor een duurzame vrede, die de eerbiediging van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden garandeert;

               1.

               beveelt de Raad het volgende aan:

         De EU als wereldspeler

               (a)

               de samenhang en zichtbaarheid van de EU als wereldspeler binnen de VN permanent te garanderen; de EU beter in staat te stellen om op het wereldtoneel gecoördineerd, snel en grondig te handelen en consequent en tijdig te presteren; te zorgen voor de volledige uitvoering van de resolutie van de AVVN van 3 mei 2011 over de deelname van de EU aan de werkzaamheden van de Verenigde Naties;

               (b)

               effectief multilateralisme te bevorderen door de representativiteit, transparantie, verantwoordingsplicht, efficiëntie en effectiviteit van de VN te versterken, met het oog op de verbetering van de prestaties van de VN ter plaatse; te denken aan de noodzaak van een nieuw institutioneel evenwicht tussen de steeds belangrijker rol van de G-20, de VN en de VN-agentschappen, en de internationale financiële instellingen;

               (c)

               actievere betrekkingen te onderhouden met strategische en andere bilaterale en multilaterale partners, met als doel doeltreffende oplossingen te vinden voor problemen en waar mogelijk met het oog op betere resultaten collectieve inspanningen te leveren;

         De EU en mondiale governance

               (d)

               samenwerking met partners te bevorderen om van de VN een effectievere en hechtere organisatie voor de 21e eeuw te maken;

               (e)

               een grondige en consensuele hervorming van de VNVR te bevorderen; een concreet voorstel te doen voor de verwezenlijking van een belangrijke, langlopende doelstelling van de EU, namelijk een gemeenschappelijke EU-zetel in een uitgebreide VNVR; hiertoe het initiatief te nemen voor de formulering van een gezamenlijk standpunt van de EU-lidstaten; door te gaan met het bevorderen van de transparantie en een betere coördinatie van het beleid en de standpunten van de Europese leden van de VNVR; ervoor te zorgen dat de EU-lidstaten met een permanente zetel in de VNVR de zienswijzen en standpunten van de Unie uitdragen, zodat de EU binnen de VNVR op gecoördineerde wijze kan optreden;

               (f)

               gecoördineerde inspanningen te blijven leveren om de rol en de invloed van de AVVN te versterken en haar doeltreffendheid en efficiëntie te vergroten, onder meer door haar werkmethoden te verbeteren;

               (g)

               te zorgen voor meer institutionele betrokkenheid van andere belanghebbenden (vertegenwoordigers van maatschappelijke organisaties, de academische wereld) bij het werk van de AVVN; het VN-systeem te versterken door de voorradige civiele deskundigheid te verbreden en te verdiepen;

               (h)

               stimulansen te verstrekken voor de uitvoering van de plicht van elk land om betalingen van transnationale ondernemingen, met name in de banksector en de ontginningsindustrie, die geregistreerd of genoteerd staan op financiële markten in de nationale rechtsgebieden van partners, openbaar te maken;

         Vrede en veiligheid

               (i)

               de integratie van een vredesopbouwperspectief in vredeshandhavingsoperaties te bevorderen en de coördinatie tussen vredeshandhavingsoperaties en VN-landenteams en ontwikkelingsactoren te verbeteren;

               (j)

               samen te werken om de rol en het vermogen van regionale organisaties bij vredeshandhaving, conflictpreventie, civiel en militair crisisbeheer en conflictoplossing te versterken; gezamenlijke evaluatiemissies te bevorderen en de samenwerking tussen de EU en haar partners (zoals de Afrikaanse Unie en subregionale organisaties, de NAVO, de OVSE, de Asean, de Celac, de Arabische Liga enz.) bij conflictpreventie en in landen in een postconflictsituatie te versterken;

               (k)

               de Verenigde Naties op verzoek ondersteuning van de EU-gevechtsgroepen voor vredesafdwingende missies te verlenen en ervoor te zorgen dat de lidstaten ten volle meewerken aan het inzetten van die groepen voor missies waarvoor de VNVR of de AVVN toestemming heeft verleend;

               (l)

               ervoor te zorgen dat er in de mandaten van vredeshandhavingsmissies rekening wordt gehouden met de noodzakelijke ondersteuning van verkiezingsprocessen en onder meer verkiezingswaarnemingsmissies;

               (m)

               ernaar te streven het R2P-beginsel tot een nieuwe norm in het internationaal recht te maken binnen het kader dat tijdens de wereldtop van 2005 tussen de VN-lidstaten is overeengekomen;

               (n)

               ervoor te zorgen dat de eventuele verdere ontwikkeling en toepassing van het R2P-beginsel volledig in overeenstemming zijn met het internationaal humanitair recht, en tegelijkertijd streven naar de universele toepasbaarheid van dit beginsel als een instrument voor preventieve diplomatie en een motor voor menselijke ontwikkeling;

               (o)

               gevolg te geven aan de voorstellen van het Parlement in zijn aanbeveling aan de Raad inzake het VN-beginsel van „verantwoordelijkheid tot bescherming” (R2P) (16) en samen te werken met partners om ervoor te zorgen dat het R2P-concept gericht is op preventie, bescherming en wederopbouw na conflicten in verband met zorgwekkende situaties inzake genocide, etnische zuivering, oorlogsmisdaden of misdrijven tegen de menselijkheid, maar nooit als voorwendsel wordt gebruikt om particuliere of nationale belangen of de belangen van internationale coalities te bevorderen op basis van geostrategische of economische overwegingen met het oog op een machtswisseling; landen te helpen hiervoor capaciteit op te bouwen;

               (p)

               criteria op te stellen die bij de tenuitvoerlegging van het R2P-concept en met name de derde pijler, met inbegrip van militaire interventies, in acht moeten worden genomen, zoals proportionaliteit, een voorafgaande verduidelijking van de beleidsdoelstellingen en het gebruik van grondige effectbeoordelingen;

               (q)

               de politieke rol van de EU op het wereldtoneel te versterken door een actieve rol te spelen op het vlak van preventieve diplomatie;

               (r)

               te eisen dat alle partijen, of dit nu landen zijn of niet, die rechtstreeks en onrechtstreeks bij gewapende conflicten betrokken zijn, hun verplichtingen uit hoofde van het internationale recht ten volle nakomen en onder meer de humanitaire ruimte veiligstellen en onbelemmerde toegang tot humanitaire hulp garanderen voor mensen die in nood verkeren, met bijzondere aandacht voor de bescherming van burgers, en zich inzetten voor een vreedzame en diplomatieke oplossing van alle soorten conflicten;

               (s)

               resoluties 1325 (2000) en 1820 (2008) van de VNVR over vrouwen, vrede en veiligheid te ondersteunen; de nadruk te leggen op en te zorgen voor de deelname van vrouwen aan vredesprocessen; te erkennen dat er genderperspectieven moeten worden aangebracht in conflictpreventie, vredeshandhaving, humanitaire hulpverlening en wederopbouw na conflicten;

               (t)

               met de VN samen te werken om wereldwijde veiligheidsbedreigingen zoals de proliferatie van kernwapens, georganiseerde misdaad en terrorisme aan te pakken; zich meer in te spannen om de onderhandelingen over een alomvattend verdrag over internationaal terrorisme af te ronden;

               (u)

               samen te werken met multilaterale en bilaterale partners om krachtig en effectief de druk op te voeren om onmiddellijk een eind te maken aan de schending van de mensenrechten en het geweld in Syrië; met partners, in het bijzonder de VS, Turkije en de Arabische Liga, alle opties met betrekking tot de uitvoering van het R2P-beginsel te onderzoeken om het Syrische volk te helpen en het bloedvergieten te stoppen; de Syrische regering en al wie bij de crisis betrokken is onder druk te zetten om het internationale humanitaire recht volledig na te leven en snelle, grensoverschrijdende humanitaire hulpverlening, essentiële openbare dienstverlening en onbeperkte toegang voor humanitaire organisaties mogelijk te maken; de internationale partners ertoe op te roepen hun financiële verbintenissen met betrekking tot hulpverlening aan Syrische vluchtelingen na te komen, zodat de UNHCR en andere organisaties de nodige bijstand kunnen bieden; met partners te overleggen hoe de gevolgen van de Syrische crisis voor de buurlanden zo veel mogelijk kunnen worden beperkt;

               (v)

               de inspanningen van de regio en de internationale gemeenschap om een politieke oplossing te vinden voor het conflict in Mali te bevorderen, in overeenstemming met de relevante resoluties van de VNVR, en steun te verlenen voor een democratische overgang door de overgangsinstellingen te consolideren, een inclusieve nationale dialoog en verzoening te stimuleren — onder meer door bemiddeling — en vrije, eerlijke en transparante verkiezingen te bevorderen; ook steun te verlenen voor de initiatieven betreffende de territoriale integriteit van Mali en de veiligheid van de bevolking van dit land; het belang te onderstrepen van het handhaven van de stabiliteit in de Sahelregio en van het voorkomen van negatieve gevolgen voor de stabiliteit van de buurlanden van Mali; zijn optreden nauwgezet te coördineren met dat van regionale en internationale partners, onder wie de Afrikaanse Unie en de ECOWAS; steun te verlenen voor de deelname van de EU-lidstaten aan een door de VN geleide vredeshandhavingsmissie, onder meer om binnen de EUTM Mali militaire training te geven aan Malinese strijdkrachten, en de EU-lidstaten hiertoe aan te moedigen; hulp te blijven verlenen aan de Misma (internationale ondersteuningsmissie ten behoeve van Mali onder Afrikaanse leiding);

               (w)

               zich te verheugen over het wapenhandelsverdrag dat de AVVN op 2 april 2013 heeft aangenomen en dat van toepassing zal zijn op een breed scala van wapens en op munitie; de snelle ondertekening, ratificering en daadwerkelijke en wereldwijde uitvoering van dit wapenhandelsverdrag door alle VN-lidstaten, inclusief de belangrijkste wapenproducerende landen ter wereld, actief te bevorderen; het voortouw te nemen bij de vastlegging van de hoogste gemeenschappelijke normen — onder meer met betrekking tot de situatie van de mensenrechten in ontvangende landen — voor de reglementering van de internationale handel in wapens en voor de bestrijding van de illegale wapenhandel, met als doel conflicten te voorkomen, menselijk lijden en corruptie te verminderen en bij te dragen tot de internationale vrede en veiligheid;

               (x)

               meer inspanningen te leveren voor multilaterale verbintenissen om het aantal kernwapens te verminderen;

         Mensenrechten, democratie en de rechtstaat

               (y)

               de internationale inspanningen te versterken die erop gericht zijn te bereiken dat alle door VN-verdragen beschermde mensenrechten als universeel, ondeelbaar, van elkaar afhankelijk en met elkaar verbonden worden beschouwd en dat de eerbiediging ervan wordt afgedwongen; zich te verzetten tegen pogingen om het humanitaire recht in het kader van de strijd tegen terrorisme uit te hollen; de algemene opname van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden, met inbegrip van de digitale vrijheden, in alle aspecten van het werk van de VN te bevorderen;

               (z)

               het proces van de universele periodieke toetsing (Universal Periodic Review, UPR) proberen te versterken door aanbevelingen te integreren in zijn bilaterale en multilaterale dialogen met VN-lidstaten en met name de mensenrechtendialogen; een milieu tot stand te brengen waarin ngo's in staat worden gesteld hun bijdrage te leveren aan de verschillende stadia van het UPR-proces;

               (aa)

               onverdraagzaamheid, negatieve stereotypering, stigmatisering, discriminatie en aanzetten tot geweld te bestrijden; met grote bezorgdheid de toename van het geweld tegen leden van religieuze en andere gemeenschappen in verschillende delen van de wereld te erkennen;

               (ab)

               beperkingen van de pers- en mediavrijheid wereldwijd aan te pakken; geweld tegen journalisten en bloggers te bestrijden; de vrijheid van meningsuiting, zowel online als offline, te waarborgen en bevorderen;

               (ac)

               universele steun voor het Statuut van Rome van het Internationaal Strafhof (ICC) te bevorderen en te streven naar een versterking van het functioneringsvermogen van het ICC om de straffeloosheid voor misdrijven tegen de menselijkheid terug te dringen;

               (ad)

               het engagement voor een op de rechtsstaat gebaseerde internationale orde te stimuleren, aangezien dit essentieel is voor het vreedzaam naast elkaar bestaan van staten en voor de totstandbrenging van staten met een groter herstellingsvermogen en duurzame vrede; in dit verband voor ogen te houden dat ondersteuning van de democratie en eerbiediging van de rechtsstaat niet los van elkaar kunnen worden gezien en dan ook als doelstelling van het buitenlands beleid van de EU moeten worden bevorderd;

               (ae)

               ondersteuning van staten, op hun verzoek, bij de binnenlandse tenuitvoerlegging van hun respectieve internationale verplichtingen te versterken door betere technische bijstand en de opbouw van instellingen en capaciteit;

               (af)

               de aanbevelingen op te volgen van de politieke verklaring die in september 2012 werd aangenomen tijdens de vergadering op hoog niveau inzake de rechtsstaat; de oprichting van het gezamenlijke universele aanspreekpunt voor de rechtsstaat te ondersteunen; de rol van de Rule of Law Coordination and Resource Group van de VN bij de algehele coördinatie en samenhang volledig te ondersteunen, onder meer om versnippering tussen diensten te vermijden (Departement politieke zaken, Ontwikkelingsprogramma van de VN enz.);

               (ag)

               voor ogen te houden dat corruptie een schending van de mensenrechten is en dat de Europese Unie een exclusieve bevoegdheid heeft geëist voor de ondertekening van het VN-verdrag tegen corruptie; de HV/VV te verzoeken een EU-actieplan tegen corruptie voor te leggen om doeltreffend toezicht te houden op de aanbevelingen in het verdrag, bijvoorbeeld door de lidstaten ertoe te verplichten informatie over corruptie bekend te maken en te verspreiden; kanalen voor het melden van dergelijke schendingen in het leven te roepen, een rechtskader voor de bescherming van getuigen tot stand te brengen en mechanismen uit te werken om de deelname van het maatschappelijk middenveld te waarborgen;

         Duurzame ontwikkeling

               (ah)

               bij te dragen tot een betere samenhang van het ontwikkelingsbeleid en tot een verbetering van de doeltreffendheid van ontwikkelingshulp en de consequente bestrijding van armoede, aangezien deze kwesties essentieel blijven om de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling (MDO's) te halen;

               (ai)

               de evaluatie en het beheer van de beperking van het risico op rampen verwerken in ontwikkelingsstrategieën, om de levens en bestaansmiddelen van bevolkingen veilig te stellen;

               (aj)

               de koppeling van noodhulp, rehabilitatie, de beperking van het risico op rampen en ontwikkeling verbeteren en de coördinatie tussen humanitaire en ontwikkelingsactoren versterken om de continuïteit van steun te verzekeren en veerkracht op te bouwen, hetgeen duidelijk nodig is gebleken uit de terugkerende voedselcrises in de Sahel-regio en de Hoorn van Afrika;

               (ak)

               te streven naar de volledige uitvoering van de resultaten van de Rio+20-conferentie, onder andere door duurzame ontwikkeling te bevorderen als het leidende beginsel voor mondiale ontwikkeling op de lange termijn; de internationale verbintenis van de EU en de lidstaten om ongeacht de impact van de financiële en economische crisis op de EU-27 0,7 % van het bbp aan ontwikkelingshulp te besteden, na te komen;

               (al)

               samen te werken om het politiek forum op hoog niveau voor duurzame ontwikkeling op tijd operationeel te maken teneinde de continue controle en evaluatie van de vorderingen bij het verwezenlijken van de vooropgestelde doelen te coördineren;

               (am)

               de algemene toegang tot water en betaalbare en duurzame energiediensten bevorderen, aangezien deze belangrijke drijvende krachten zijn achter armoedebestrijding en inclusieve groei;

               (an)

               op samenhangende en gecoördineerde wijze te werken aan de agenda voor de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling voor de periode na 2015; te onderhandelen over één enkel pakket met doelstellingen voor duurzame ontwikkeling die een mondiaal bereik hebben en actiegericht, meetbaar, tijdgebonden en gemakkelijk uit te leggen zijn; te streven naar doelstellingen waarin duurzaamheid, billijkheid en governance zijn opgenomen;

               (ao)

               het initiatief van de voorzitter van de AVVN te ondersteunen om het maatschappelijk middenveld tijdens de 68e zitting van de AVVN in 2013 in het kader van een speciaal evenement over de verwezenlijking van de MDO's een ontwikkelingsagenda voor de periode na 2015 voor te stellen; een dergelijk evenement zou een goede gelegenheid vormen om de civiele samenleving te raadplegen en mogelijkheden kunnen scheppen om voor wat de doelstellingen inzake duurzame ontwikkeling en het ontwikkelingsproces voor de periode na 2015 betreft, een gelijklopend pad in te slaan;

               (ap)

               het nieuwe samenwerkingskader voor na 2015 voorzien van een voorspelbare en realistische financieringsagenda, die in verhouding staat tot de overeengekomen doelstellingen;

         Mondiale samenwerking tussen parlementen

               (aq)

               het onderlinge contact tussen regeringen en parlementen met betrekking tot mondiale kwesties te bevorderen; mondiale governance te versterken en de burgers en parlementen meer te laten deelnemen aan de VN-activiteiten;

         Algemene overwegingen

               (ar)

               beter gevolg te geven aan de door het Parlement aangenomen aanbevelingen, onder meer door de Europese Dienst voor extern optreden (EDEO) te vragen om het Parlement elk jaar verslag uit te brengen over de resultaten van de zitting van de AVVN;

               2.

               verzoekt zijn Voorzitter deze aanbeveling te doen toekomen aan de Raad, de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid en — ter informatie — aan de Commissie.

      (1)  Raad van de Europese Unie 9820/1/12.

      (2)  Resolutie A/RES/67/234 van de AV van de VN.

      (3)  Resolutie A/RES/67/226 van de AV van de VN.

      (4)  Resolutie A/RES/67/179 van de AV van de VN.

      (5)  Resolutie A/RES/67/175 van de AV van de VN.

      (6)  Resolutie A/RES/67/169 van de AV van de VN.

      (7)  Resolutie A/RES/67/97 van de AV van de VN.

      (8)  Resolutie A/RES/67/48 van de AV van de VN.

      (9)  Resolutie A/RES/65/276 van de AV van de VN.

      (10)  Resolutie A/RES/58/4 van de AV van de VN.

      (11)  Aangenomen teksten, P7_TA(2012)0240.

      (12)  Aangenomen teksten, P7_TA(2013)0180.

      (13)  Aangenomen teksten, P7_TA(2011)0229.

      (14)  Aangenomen teksten, P7_TA(2011)0334.

      (15)  Aangenomen teksten, P7_TA(2013)0055.

      (16)  Aangenomen teksten, P7_TA(2013)0180.


Avis juridique important

|

31998H0287

98/287/EG: Aanbeveling van de Commissie van 23 april 1998 betreffende de dubbele aanduiding van prijzen en andere geldbedragen

Publicatieblad Nr. L 130 van 01/05/1998 blz. 0026 - 0028

AANBEVELING VAN DE COMMISSIE van 23 april 1998 betreffende de dubbele aanduiding van prijzen en andere geldbedragen (98/287/EG)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 155,(1) Overwegende dat, overeenkomstig de ontwerpverordening van de Raad over de invoering van de euro (1), de euro met ingang van 1 januari 1999 de munteenheid van de deelnemende lidstaten wordt; dat de nationale munteenheden van de deelnemende lidstaten tegen de omrekeningskoersen door de euro zullen worden vervangen; dat de euro tijdens een overgangsperiode in de vorm van verschillende muntaanduidingen zal bestaan; dat de nationale munteenheden ondereenheden van de euro zullen vormen overeenkomstig de omrekeningskoersen; dat, ingevolge artikel 4, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1103/97 van de Raad van 17 juni 1997 over enkele bepalingen betreffende de invoering van de euro (2), de omrekeningskoersen moeten worden gebruikt voor omrekening van de euro-eenheid naar de nationale munteenheden en omgekeerd;(2) Overwegende dat het vraagstuk betreffende de dubbele aanduiding van prijzen en andere geldbedragen tijdens de eerste Ronde Tafel van mei 1997 over de praktische aspecten van de euro aan de orde is gekomen; dat de Commissie als follow-up van deze Ronde Tafel raadgevende deskundigengroepen heeft opgericht om de vraagstukken op het gebied van de dubbele prijsaanduiding en de gewenning aan nieuwe prijzen en waarden in euro te bestuderen; dat de verslagen van deze raadgevende deskundigengroepen inmiddels zijn bekendgemaakt (3); dat de conclusies samen met de voorlopige conclusies van de Commissie in haar mededeling over de meest recente informatie betreffende de praktische aspecten van de invoering van de euro (4), die op 11 februari 1998 werd vastgesteld, zijn opgenomen; dat deze benadering werd besproken op de Ronde Tafel van 26 februari 1998;(3) Overwegende dat de Commissie op grond van deze conclusies van mening is dat het gebruik van dubbele prijsaanduidingen de omschakeling op de euro voor consumenten, detailhandelaren en dienstverleners in aanzienlijke mate zal vergemakkelijken, en dubbele prijsaanduidingen met name op het gebied van consumentenvoorlichting en -bescherming een belangrijke rol zullen vervullen; dat dubbele prijsaanduidingen niettemin slechts een van de vele communicatie-instrumenten zijn die kunnen worden aangewend als onderdeel van een globale communicatiestrategie om de omschakeling op de euro te vergemakkelijken;(4) Overwegende dat de Commissie, op het stuk van dubbele prijsaanduidingen, van oordeel is dat wetgeving op het niveau van de Gemeenschap niet de beste manier zou zijn om te waarborgen dat dubbele prijsaanduidingen aan de behoeften van de consumenten beantwoorden en tevens de kosten van de omschakeling op de euro zo laag mogelijk houden; dat de Commissie niettemin tot de conclusie is gekomen dat, waar dubbele prijsaanduidingen worden geboden, het volgen van een norm voor een goede praktijk tot grotere zekerheid en duidelijkheid voor alle betrokken partijen zou leiden; dat deze norm voor een goede praktijk het volgende dient te bestrijken: duidelijke vermelding door de detailhandelaren of zij bereid zijn tijdens de overgangsperiode betalingen in de euro-eenheid te aanvaarden; duidelijk onderscheid tussen, enerzijds, de eenheid waarin de prijs is vastgesteld en waarin de te betalen bedragen dienen te worden berekend, en, anderzijds, de tegenwaarde welke louter ter informatie wordt getoond; waar nodig, overeenkomsten over gemeenschappelijke formats of vormgeving voor dubbele prijsaanduidingen; vermijding van het verstrekken van bovenmatig grote hoeveelheden informatie omdat dit verwarrend kan zijn;(5) Overwegende dat de artikelen 4 en 5 van Verordening (EG) nr. 1103/97 voorschriften voor de vaststelling en toepassing van de omrekeningskoersen bevatten; dat voor de berekening van de tegenwaarden bij dubbele prijsaanduidingen de omrekeningskoersen en afrondingsregels dienen te worden toegepast; dat een dubbele prijsaanduiding de detailhandelaar niet ertoe mag verplichten tijdens de overgangsperiode betaling in euro te aanvaarden;(6) Overwegende dat er een reeks bepalingen betreffende consumentenbescherming en -voorlichting bestaat; dat in artikel 4 van Richtlijn 98/6/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 betreffende de bescherming van de consument inzake de prijsaanduiding van aan de consument aangeboden producten (5) is bepaald dat de prijsaanduidingen (verkoopprijs en prijs per meeteenheid) ondubbelzinnig, gemakkelijk herkenbaar en goed leesbaar moeten zijn; dat in genoemd artikel 4 in het licht van overweging 13 van de richtlijn is bepaald dat de lidstaten om transparantieredenen een beperking kunnen opleggen aan het aantal in de nationale munteenheid en in de euro-eenheid aan te duiden prijzen; dat in overweging 5 van Verordening (EG) nr. 1103/97 is gesteld dat nog andere maatregelen dan die welke zijn vastgesteld bij die verordening alsmede bij de verordening die nog uit hoofde van artikel 109 L, lid 4, derde zin, van het Verdrag, zal worden vastgesteld, dienen te worden bezien teneinde met name voor de consument een evenwichtige overgang te waarborgen;(7) Overwegende dat voor alle duidelijkheid en volledigheid zowel de wettelijke vereisten zoals deze door de Commissie worden geïnterpreteerd, als de door de Commissie voorgestelde norm voor een goede praktijk in deze aanbeveling zijn opgenomen; dat deze norm voor een goede praktijk als uitgangspunt voor onderhandelingen tussen beroeps- en bedrijfsleven en consumenten kan fungeren met als doel normen inzake transparantie en informatieverstrekking overeen te komen; dat dergelijke onderhandelingen reeds een aanvang hebben genomen op zowel nationaal als Gemeenschapsniveau;(8) Overwegende dat het wenselijk zou zijn dat reeds vroeg in de overgangsperiode met dubbele aanduiding van geldbedragen op "referentiedocumenten" zoals bankrekeningafschriften en facturen van nutsbedrijven wordt begonnen; dat in de detailhandel, afhankelijk van een aantal factoren, dubbele prijsaanduiding geleidelijk dient te worden ingevoerd, waarbij als factoren vallen te noemen: het door de klanten gewenste tempo van de omschakeling; de noodzaak de consumenten voor te lichten; de aard van het detailhandelsverkooppunt en de soorten producten die worden verkocht; de technische implicaties en de kosten van de aanpassing van de bestaande systemen voor het aanduiden van prijzen en voor financiële aanduidingen;(9) Overwegende dat Aanbeveling 98/286/EG van de Commissie van 23 april 1998 betreffende de dialoog, het volgen en de voorlichting om de overschakeling op de euro te vergemakkelijken (6) maatregelen omvat om op de goede praktijk ten aanzien van de invoering van de euro toe te zien en deze te evalueren; dat de Commissie regelgeving zou overwegen om de naleving van de goede praktijken op het gebied van de dubbele prijsaanduiding te waarborgen mochten deze maatregelen ondoeltreffend blijken,BEVEELT AAN:Artikel 1 Definities Voor de doeleinden van deze aanbeveling gelden de volgende definities:a) "dubbele aanduiding" van een prijs of een ander geldbedrag: de gelijktijdige aanduiding van een bedrag in de nationale munteenheid en in de euro-eenheid;b) "deelnemende lidstaten": de lidstaten die de ene munt aannemen overeenkomstig het Verdrag;c) "nationale munteenheid": de munteenheid van een deelnemende lidstaat, zoals deze munteenheid op de dag vóór de aanvang van de derde fase van de Economische en Monetaire Unie wordt gedefinieerd;d) "euro-eenheid": de munteenheid als bedoeld in artikel 2, tweede zin, van de ontwerpverordening van de Raad over de invoering van de euro;e) "overgangsperiode": de periode die ingaat op 1 januari 1999 en eindigt op 31 december 2001;f) "omrekeningskoers": de onherroepelijk vastgestelde koers die door de Raad overeenkomstig artikel 109 L, lid 4, eerste zin, van het Verdrag voor de munteenheid van elke deelnemende lidstaat wordt aangenomen.Artikel 2 Norm voor een goede praktijk 1. Bij een dubbele aanduiding van prijzen of andere geldbedragen moeten de volgende bepalingen overeenkomstig de bestaande wetgeving worden nageleefd:a) voor de berekening van de tegenwaarden bij dubbele prijsaanduidingen worden de omrekeningskoersen toegepast;b) afronding op de naastbijzijnde cent wordt met betrekking tot prijzen of andere geldbedragen die van een nationale munteenheid in de euro-eenheid zijn omgerekend, als een minimumnorm voor de nauwkeurigheid gehanteerd;c) dubbele aanduidingen van prijzen en andere geldbedragen moeten ondubbelzinnig, gemakkelijk herkenbaar en goed leesbaar zijn.2. Voorts dienen de volgende basisbepalingen in acht te worden genomen:a) Wat met name de duidelijkheid van de dubbele aanduidingen betreft:i) moet onderscheid kunnen worden gemaakt tussen, enerzijds, de eenheid waarin de prijs wordt vastgesteld en waarin de te betalen bedragen dienen te worden berekend, en, anderzijds, de tegenwaarde die louter ter informatie wordt aangeduid;ii) dubbele aanduidingen van prijzen en geldbedragen mogen niet met te veel cijfers worden overladen. Over het algemeen mag de dubbele prijsaanduiding per product tot de door de consument te betalen eindprijs beperkt blijven. Over het algemeen mogen de dubbele aanduidingen van geldbedragen op kassabonnen van detailhandelsverkooppunten en op andere financiële overzichten tot het totaalbedrag beperkt blijven.b) De detailhandelaren dienen duidelijk aan te geven of zij bereid zijn tijdens de overgangsperiode betalingen in de euro-eenheid te aanvaarden.Artikel 3 Toepassing 1. Dubbele prijsaanduidingen dienen een onderdeel te vormen van een globale communicatiestrategie die erop gericht is de omschakeling op de euro voor consumenten en werknemers te vergemakkelijken.2. Reeds vroeg in de overgangsperiode dient op "referentiedocumenten", zoals bankrekeningafschriften en facturen van nutsbedrijven met dubbele aanduidingen van geldbedragen te worden begonnen.3. De invoering van dubbele prijsaanduidingen in de detailhandel dient geleidelijk te gebeuren en zal afhankelijk zijn van de noodzaak de overschakeling voor klanten en consumenten te vergemakkelijken en van het tempo waarin deze de overschakeling willen zien verlopen. Zij zal tevens afhankelijk zijn van de aard van het detailhandelsverkooppunt, de soorten producten die worden verkocht, alsmede de technische implicaties en de kosten van de aanpassing van de bestaande systemen voor het aanduiden van prijzen en voor financiële aanduidingen.4. De beroeps- en bedrijfsorganisaties dienen de mogelijkheid te overwegen gemeenschappelijke formats of vormgevingen voor dubbele prijsaanduidingen uit te werken. Zij worden eveneens uitgenodigd de kleine detailhandelaren bij het ontwikkelen van mogelijkheden tot dubbele prijsaanduidingen en andere communicatieactiviteiten bij te staan.Artikel 4 Slotbepaling De lidstaten wordt verzocht aan de tenuitvoerlegging van deze aanbeveling hun steun te verlenen.Artikel 5 Geadresseerden Deze aanbeveling is gericht tot de lidstaten, alsmede tot alle economische actoren die eventueel tot dubbele aanduiding van prijzen of andere geldbedragen mochten overgaan.Gedaan te Brussel, 23 april 1998.Voor de CommissieYves-Thibault DE SILGUYLid van de Commissie(1) PB C 236 van 2. 8. 1997, blz. 8.(2) PB L 162 van 19. 6. 1997, blz. 1.(3) Verslag van de deskundigengroep inzake technische en kostenaspecten van dubbele prijsaanduidingen, Euro Paper nr. 13; verslag van de deskundigengroep over de aanvaarding van nieuwe prijzen en waardeschalen in euro, Euro Paper nr. 18.(4) COM(98) 61 def.(5) PB L 80 van 18. 3. 1998, blz. 27.(6) Zie bladzijde 22 van dit Publicatieblad.


				|

		52013DC0367

			Aanbeveling voor een AANBEVELING VAN DE RAAD over het nationale hervormingsprogramma 2013 van Hongarije en met een advies van de Raad over het convergentieprogramma van Hongarije voor de periode 2012-2016 /* COM/2013/0367 final - 2013/ () */

Aanbeveling voor een
AANBEVELING VAN DE RAAD
over het nationale hervormingsprogramma 2013
van Hongarije
en met een advies van de Raad over het convergentieprogramma van Hongarije voor
de periode 2012-2016

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van
de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148, lid 4,
Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van
de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op
begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch
beleid[1],
en met name artikel 9, lid 2,
Gezien Verordening (EU) nr. 1176/2011 van
het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 betreffende de preventie
en correctie van macro-economische onevenwichtigheden[2], en met name artikel 6, lid 1,
Gezien de aanbeveling van de Europese
Commissie[3],
Gezien de resoluties van het Europees
Parlement[4],
Gezien de conclusies van de Europese Raad,
Gezien het advies van het Comité voor de
werkgelegenheid,
Na raadpleging van het Economisch en
Financieel Comité,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)       Op 26 maart 2010 heeft de
Europese Raad zijn goedkeuring gehecht aan het voorstel van de Commissie voor
een nieuwe groei- en werkgelegenheidstrategie; deze Europa 2020-strategie moet
voor een betere coördinatie van het economisch beleid zorgen en zal zich
toespitsen op de sleutelgebieden waarop Europa's potentieel voor duurzame groei
en concurrentievermogen een krachtige impuls nodig heeft.
(2)       De Raad heeft op 13 juli
2010, op basis van de voorstellen van de Commissie, een aanbeveling inzake de
globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten en de Unie
(2010-2014) en op 21 oktober 2010 een besluit betreffende de richtsnoeren voor
het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten[5]
vastgesteld, die samen de "geïntegreerde richtsnoeren" vormen. De
lidstaten werd verzocht in hun nationaal economisch en werkgelegenheidsbeleid
met de geïntegreerde richtsnoeren rekening te houden.
(3)       Op 29 juni 2012 hebben de
staatshoofden en regeringsleiders besloten tot een Pact voor groei en banen,
dat een samenhangend kader biedt voor actie op het niveau van de lidstaten, de
EU en de eurozone, waarbij alle mogelijke hefbomen, instrumenten en
beleidsvormen worden ingezet. Zij hebben bepaald welke maatregelen op het niveau
van de lidstaten moeten worden genomen, en met name verklaard vastbesloten te
zijn om de doelstellingen van de Europa 2020-strategie te verwezenlijken en de
landenspecifieke aanbevelingen uit te voeren.
(4)       Op 6 juli 2012 heeft de Raad
een aanbeveling over het nationale hervormingsprogramma van Hongarije voor 2012
vastgesteld en een advies over het geactualiseerde convergentieprogramma van
Hongarije voor de periode 2011-2015 uitgebracht.
(5)       Op 28 november 2012 heeft de
Commissie haar goedkeuring gehecht aan de jaarlijkse groeianalyse[6] en daarmee de aanzet gegeven
tot het Europees semester van 2013 voor coördinatie van het economisch beleid.
Eveneens op 28 november 2012 heeft de Commissie op grond van Verordening (EU)
nr. 1176/2011 het waarschuwingsmechanismeverslag[7] aangenomen. Daarin werd
Hongarije genoemd als een van de lidstaten die aan een diepgaande evaluatie
zouden worden onderworpen.
(6)       Op 14 maart 2013 heeft de
Europese Raad de prioriteiten inzake financiële stabiliteit,
begrotingsconsolidatie en groeibevorderende maatregelen goedgekeurd. Hij
benadrukte dat moet worden gestreefd naar gedifferentieerde, groeivriendelijke
begrotingsconsolidatie, normalisering van de kredietverschaffing aan de
economie, bevordering van groei en concurrentievermogen, aanpakken van de
werkloosheid en van de sociale gevolgen van de crisis, en modernisering van de
overheidsdiensten.
(7)       Op 10 april 2013 heeft de
Commissie de uitkomsten gepubliceerd van de diepgaande evaluatie[8] voor Hongarije die zij op grond
van artikel 5 van Verordening (EU) nr. 1176/2011 heeft uitgevoerd. Op
basis van haar analyse concludeert de Commissie dat Hongarije wordt
geconfronteerd met macro-economische onevenwichtigheden die in het oog moeten
worden gehouden en een kordaat beleidsoptreden verdienen. Met name het aan de
gang zijnde ombuigingsproces van de zeer negatieve netto internationale
vermogenspositie, dat vooral op het conto komt van de schuldafbouw in de
particuliere sector in de context van een hoge overheidsschuld en een zwak
ondernemingsklimaat, blijft bijzonder grote aandacht verdienen om de
aanzienlijke risico's van negatieve effecten op de werking van de economie te
verkleinen.
(8)       Op 24 april 2013 heeft
Hongarije zijn convergentieprogramma 2013 voor de periode 2012-2016 ingediend en
op 22 april 2013 zijn nationale hervormingsprogramma 2013. Om met de onderlinge
verbanden rekening te houden zijn beide programma's terzelfder tijd
geëvalueerd.
(9)       In het licht van de
overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad verrichte evaluatie
van het convergentieprogramma 2013 (het programma) is de Raad van oordeel dat
het aan de begrotingsprognoses van het programma ten grondslag liggende
macro-economische scenario enigszins optimistisch is. De groeiprognoses van de
Hongaarse autoriteiten van 0,7 % voor 2013 en 1,9 % voor 2014 liggen
ongeveer een half procentpunt hoger dan die van de Commissie in haar
voorjaarsprognoses 2013. De in het programma uitgestippelde begrotingsstrategie
heeft tot doel dat het buitensporige tekort ten laatste in 2012 op duurzame
wijze wordt gecorrigeerd en dat de middellangetermijndoelstelling (MTD)
onverminderd wordt nageleefd. Hongarije heeft in 2012 aanzienlijke
begrotingsinspanningen geleverd en met het bereikte begrotingstekort van
1,9 % van het bbp beter gescoord dan de door de Raad aanbevolen
tekortdoelstelling van 2,5 % van het bbp, deels ook dankzij extra
eenmalige ontvangsten van 0,2 % van het bbp bovenop de ontvangsten die al
ten tijde van de aanbeveling van de Raad waren bevestigd. De corrigerende maatregelen
voor 2012 en nadien, met name de in het najaar van 2012 aangekondigde
maatregelen, waren evenwel hoofdzakelijk gericht op de ontvangstenzijde en
hadden vooral betrekking op bepaalde sectoren, wat twijfels doet rijzen over de
houdbaarheid van de consolidatie-inspanningen. Volgens de voorjaarsprognoses
2013 van de Commissie zijn verdere inspanningen nodig zowel voor 2013 als voor
2014 om het buitensporige tekort op duurzame wijze te corrigeren. Na de
publicatie van de voorjaarsprognoses heeft de regering een nieuw pakket
corrigerende maatregelen aangenomen en volgens de ramingen zal het tekort,
uitgaande van de geactualiseerde beoordeling van de Commissie, met deze nieuwe
maatregelen onder de 3 %-drempel van het bbp blijven zowel in 2013 als in
2014. In het programma is de MTD gewijzigd van een structureel saldo van
-1,5 % naar -1,7 % van het bbp. Deze nieuwe MTD is in overeenstemming
met de vereisten van het stabiliteits- en groeipact. Hongarije heeft in 2012
een structureel saldo van -0,7 % van het bbp laten optekenen, dat wil
zeggen ruim boven zijn herziene MTD, en volgens de voorjaarsprognoses 2013 van
de Commissie zal dit structurele saldo gedurende de prognoseperiode de MTD
blijven volgen en uitkomen op -1,1 % in 2013 en -1,8 % in 2014. Op
basis van de maatregelen die zijn aangenomen na de voorjaarsprognoses 2013 van
de Commissie zou het structurele saldo ook in 2014 boven de MTD kunnen blijven.
Het groeipercentage van de overheidsuitgaven in 2013 en 2014, ongerekend
discretionaire maatregelen aan de ontvangstenzijde, zal grotendeels in
overeenstemming zijn met het middellangetermijnreferentiepercentage voor de
potentiële groei van het bbp, maar dit naar verwachting ruim overschrijden in
2015 en 2016. In deze twee jaren zal de uitgavenbenchmark derhalve niet worden
nageleefd. Volgens de regeringsplannen zal de overheidsschuldquote over de
volledige programmaperiode voortdurend dalen van 79,2 % in 2012 naar
77,2 % in 2014 en verder naar 73,4 % in 2016; zij zal dus boven de
referentiewaarde van 60 % van het bbp blijven. Volgens de
voorjaarsprognoses 2013 van de Commissie, waarin rekening wordt gehouden met de
risico's voor de consolidatieplannen, zal er daarentegen slechts een minieme
daling plaatsvinden naar 78,9 % van het bbp in 2014; met de nieuwe corrigerende
maatregelen zou deze daling ongeveer 0,5 procentpunt lager moeten uitkomen.
Hongarije zal zich in een overgangsperiode bevinden vanaf 2013 wat de naleving
van het schuldcriterium betreft, en volgens de voorjaarsprognoses 2013 van de
Commissie boekt het land voldoende vooruitgang met de naleving van het
schuldcriterium in 2013 en 2014.
(10)     Het begrotingskader voor de
middellange termijn is vooralsnog louter indicatief en daarom wordt bij de
begrotingsplanning niet verder gekeken dan het lopende begrotingsjaar. Voorts
staan, ondanks enkele recente verbeteringen, het takenpakket en de analytische
middelen van de begrotingsraad nog altijd niet in verhouding tot het
verreikende vetorecht van deze raad en de behoefte aan een systematische
evaluatie achteraf van de naleving van de cijfermatige begrotingsregels. Een
versterking van het begrotingskader voor de middellange termijn en een
uitbreiding van het takenpakket van de begrotingsraad zouden de degelijkheid en
de geloofwaardigheid van het onlangs gereorganiseerde kader voor het
begrotingsbeheer helpen te verbeteren.
(11)     De Hongaarse financiële sector
is zijn schulden in een zeer hoog tempo aan het afbouwen, ten dele als gevolg
van enkele beleidsmaatregelen die een zeer negatief effect hebben gehad op de
winstgevendheid van de banken en krappe kredietomstandigheden in de hand
werken. Een van de grootste uitdagingen voor de financiële sector bestaat erin
de verslechterende kwaliteit van de portefeuille, die samenhangt met een
stijging van het aantal oninbare leningen, onder controle te krijgen. De
afgelopen jaren heeft de regering verschillende maatregelen aangenomen om
kredietnemers in vreemde valuta te ondersteunen, in enkele gevallen zonder de
belanghebbende partijen in de banksector daarbij te raadplegen. Deze
maatregelen waren echter niet altijd gericht op kredietnemers in moeilijkheden.
De vaststelling van een reeks maatregelen over een korte periode kan
kredietnemers ertoe aanzetten meer onverantwoorde risico's te nemen omdat zij
ervan uitgaan dat de overheid zal blijven bijspringen. In de mondiale
financiële crisis is duidelijk geworden in welke mate het bestaande banksysteem
de nationale autoriteiten ertoe kan dwingen om op te treden om de financiële
stabiliteit te waarborgen. In het eerste programma voor financiële bijstand aan
Hongarije werd gepleit voor een geavanceerd toezicht, met inbegrip van
effectieve noodbevoegdheden voor de financiële toezichthouder en de
vaststelling van een afwikkelingsmechanisme. De afgelopen drie jaar zijn de
bevoegdheden van de Hongaarse financiële toezichthoudende autoriteit weliswaar
fors aangescherpt, maar de wetgever heeft nog altijd niet voorzien in voldoende
toezichtsbevoegdheden.
(12)     Hongarije heeft geen gevolg
gegeven aan de aanbeveling van 2012 om een niet-verstorend en stabiel kader
voor de belasting van vennootschappen te creëren, en heeft de belastingdruk op
bepaalde bedrijfssectoren verhoogd door de invoering van nieuwe permanente
extra heffingen op bepaalde sectoren. Ofschoon de nieuwe belasting op kleine
ondernemingen die is ingevoerd in het kader van de wet ter bescherming van de
werkgelegenheid, qua concept veelbelovend is, bemoeilijkt het feit dat er
meerdere uiteenlopende belastingtarieven in de verschillende bedrijfssectoren
bestaan, een effectieve allocatie van middelen en is dit negatief voor de
investeringen en de kredietverlening. De invoering van verlaagde tarieven voor
de socialezekerheidsbijdragen in het kader van de wet ter bescherming van de
werkgelegenheid is een stap in de goede richting om de belastingwig op arbeid
te verkleinen. De belastingwig bij de lage inkomens is evenwel nog altijd hoog
en het zou raadzaam zijn om het stelsel beter af te stemmen op deze groep.
Hongarije is ook van plan de fiscale niet-naleving aan te pakken met verschillende
maatregelen, zoals de verplichting om alle kasregisters aan te sluiten op de
belastingautoriteiten. De genomen maatregelen op het gebied van
energiebelasting geven geen stimulans om het energieverbruik te beperken en
hebben verstorende effecten.
(13)     De lage werkgelegenheidsgraad
gaat gepaard met een zeer lage participatiegraad op de arbeidsmarkt. De
jeugdwerkloosheid is gestegen van 11 % in 2001 naar 28,1 % in 2012.
In de Publieke Regeling Arbeidsvoorziening wordt het merendeel van de budgettaire
middelen aangewend om langdurig werklozen in plaats van sociale uitkeringen een
werkgerelateerd inkomen te verschaffen, maar of dit hun inzetbaarheid op de
lange termijn verbetert, moet nog blijken. Hongarije heeft zijn actieve
arbeidsmarktbeleid geïntensiveerd, maar een aantal achtergestelde groepen moet
ruimere toegang tot deze maatregelen krijgen en de participatie van volwassenen
in permanente educatie is nog altijd bij de laagste in de EU. De afgelopen vijf
jaar is de participatiegraad bij vrouwen ongeveer gelijk gebleven op hetzelfde
lage niveau. Om vrouwen aan te moedigen toe te treden tot de arbeidsmarkt,
heeft de regering de faciliteiten voor kinderopvang uitgebreid en geijverd voor
flexibele werkregelingen. De sociale omstandigheden blijven erop achteruitgaan:
31 % van de bevolking loopt het risico op armoede of sociale uitsluiting
en een hoog percentage mensen kampt met grote materiële ontbering. Armoede
treft nog altijd op disproportionele wijze achtergestelde gebieden en
gemeenschappen, met name de Roma.
(14)     Het ondernemingsklimaat in
Hongarije is de afgelopen drie jaar constant verslechterd als gevolg van een
reeks maatregelen, waaronder beperkingen voor investeerders en een onstabiel
regelgevingskader, met name in de dienstensector. Recente beperkingen die op
disproportionele wijze buitenlandse investeerders treffen, zijn vooral gericht
op de dienstensector, inclusief retail. Het programma voor een eenvoudige staat
omvatte 114 maatregelen om de administratieve lasten voor de bedrijven met
circa HUF 500 miljard te verlagen, maar de uitvoering ervan heeft enige
vertraging opgelopen. Bij de openbare aanbestedingen is er nog altijd weinig
concurrentie, ofschoon er op 1 januari 2012 een nieuwe wet in werking is
getreden. Het programma voor corruptiebestrijding is een hoeksteen van het
Magyary-programma. De ontoereikende wetshandhaving op dit gebied noch de
aanscherping van de controles op de partijfinanciering, een belangrijk punt van
zorg, komt in dit programma echter aan bod. Bovendien zijn de aangekondigde
maatregelen voor het merendeel nog niet uitgevoerd. Het gebrek aan toezicht op
de uitgevoerde maatregelen blijft ook een probleem. De ontwikkelingen in
Hongarije in 2012 en 2013 hebben de zorg over de onafhankelijkheid van de
rechterlijke macht doen toenemen. Volgens het scorebord voor de Innovatie-Unie
is Hongarije een bescheiden innovator. De O&O-investeringen in het
bedrijfsleven komen hoofdzakelijk op het conto van buitenlandse ondernemingen.
(15)     Hongarije is erin geslaagd het
aantal voortijdige schoolverlaters te doen dalen. Aangezien er nog altijd grote
verschillen tussen de regio's bestaan, kunnen de nieuwe elementen van het
gecentraliseerde publieke onderwijssysteem evenwel, als zij niet zorgvuldig ten
uitvoer worden gelegd, een negatief effect sorteren en de sociale ongelijkheid
en segregatie versterken. Ofschoon het aantal leerlingen dat de stap naar het
hoger onderwijs zet, de afgelopen jaren aanzienlijk is toegenomen, zijn verdere
inspanningen vereist om het EU-gemiddelde en de nationale Europa
2020-doelstelling te bereiken. Het is twijfelachtig of de lopende hervorming
van het hoger onderwijs de toegang voor kansarme leerlingen kan verbeteren.
(16)     De tenuitvoerlegging van de
maatregelen in het Szell Kalman-plan, dat ertoe strekt de kostenefficiëntie en
de prestaties van het openbaar vervoer te verbeteren, heeft te kampen met
aanzienlijke vertragingen, en het ontbreken van een alomvattende
vervoerstrategie belemmert de financiële houdbaarheid van het vervoersysteem.
Hongarije heeft de elektriciteitsverbindingen met de buurlanden, zoals
aanbevolen in 2012, naar behoren uitgebreid, maar het gebrek aan
onafhankelijkheid van de regelgevende autoriteit voor energie bij de
vaststelling van de energietarieven en het feit dat veel energieprijzen gereguleerd
zijn, blijven aanleiding tot zorg.
(17)     In de context van
het Europees semester heeft de Commissie een brede analyse van het economische
beleid van Hongarije verricht. Zij heeft zowel het convergentieprogramma als
het nationale hervormingsprogramma doorgelicht en een diepgaande evaluatie
gepresenteerd. Daarbij heeft zij niet alleen gekeken naar de relevantie ervan
voor een houdbaar budgettair en sociaaleconomisch beleid in Hongarije, maar is
zij ook nagegaan of de EU-regels en ‑richtsnoeren in acht zijn genomen,
gezien de noodzaak de algemene economische governance van de Europese Unie te
versterken door middel van een EU-inbreng in toekomstige nationale besluiten.
Haar aanbevelingen in het kader van het Europees semester worden in de
onderstaande aanbevelingen 1 tot en met 7 weergegeven.
(18)     In het licht van deze
beoordeling heeft de Raad het convergentieprogramma van Hongarije onderzocht.
Zijn advies[9]
daarover is met name in de onderstaande aanbeveling 1 weergegeven.
(19)     In het licht van de diepgaande
evaluatie van de Commissie en deze beoordeling heeft de Raad het nationale
hervormingsprogramma en het convergentieprogramma onderzocht. Zijn
aanbevelingen op grond van artikel 6 van Verordening (EU) nr. 1176/2011
zijn in de onderstaande aanbevelingen 1, 2, 3, 4, 5 en 7 weergegeven,
BEVEELT AAN dat Hongarije in de periode
2013-2014 actie onderneemt om:
1.           Een geloofwaardige en
groeivriendelijke begrotingsstrategie ten uitvoer te leggen door het nemen van
de nodige maatregelen waarbij de nadruk ligt op uitgavenbesparingen, en een
gezonde begrotingssituatie in stand te houden met inachtneming van de
middellangetermijndoelstelling gedurende de programmahorizon. Voortbouwend op
de bovenstaande maatregelen, de schuldquote van de overheid standvastig omlaag te
brengen, ook met het oog op het verminderen van de opgebouwde macro-economische
onevenwichtigheden. Het begrotingskader voor de middellange termijn te
versterken door het een dwingender karakter te geven en nauw te koppelen aan
cijfermatige regels. Het takenpakket van de begrotingsraad uit te breiden,
onder meer met systematisch toezicht achteraf op de naleving van cijfermatige
begrotingsregels en met de opstelling van periodieke macrobudgettaire prognoses
en beoordelingen van het effect van belangrijke beleidsvoorstellen voor de
begroting.
2.           De kredietverlening aan de
economie te helpen normaliseren, hoofdzakelijk door de capaciteit voor
kapitaalvorming in de financiële sector te verbeteren, onder andere door de
extra lasten die nu aan de sector zijn opgelegd, te verlagen. De kwaliteit van
de portefeuille te verbeteren door probleemactiva te verwijderen van de
bankbalansen, nauw te overleggen met de belanghebbende partijen over nieuwe
beleidsinitiatieven en erop toe te zien dat nieuwe beleidsmaatregelen kredietnemers
niet aanzetten tot meer onverantwoord gedrag. De financiële wet- en regelgeving
en het financiële toezicht aan te scherpen, met name door effectievere
noodbevoegdheden te verlenen aan de Hongaarse financiële toezichthoudende
autoriteit en een afwikkelingsregeling voor banken in te stellen.
3.           Te zorgen voor een stabiel,
evenwichtiger en voorspelbaar vennootschapsbelastingstelsel. De
vennootschapsbelasting te stroomlijnen en verstoringen van de
middelenallocatie, die worden veroorzaakt door sectorspecifieke belastingen,
zoveel mogelijk te beperken om zo de groei en de werkgelegenheid te bevorderen.
Ervoor te blijven ijveren om de belasting op arbeid
werkgelegenheidsvriendelijker te maken door de belastingdruk op de lage
inkomens te verlichten, onder meer door de criteria om in aanmerking te komen
voor de wet ter bescherming van de werkgelegenheid, te verfijnen, en door de
belastingheffing te verschuiven naar milieubelastingen. De reeds aangekondigde
maatregelen om de fiscale naleving te verbeteren en de fiscale nalevingskosten
te verlagen, onverkort uit te voeren en te versterken.
4.           De jeugdwerkloosheid aan te
pakken, bijvoorbeeld door een zogenaamde jeugdgarantie. De maatregelen voor een
actief arbeidsmarktbeleid te intensiveren en het systeem van klantenprofilering
van de openbare dienst voor arbeidsvoorziening te versterken. De overheersende
rol van de Publieke Regeling Arbeidsvoorziening in het kader van de
werkgelegenheidsmaatregelen te beperken en de activeringselementen van die
regeling aan te scherpen. Opleidingsprogramma's te versterken om de
participatie in permanente educatie te stimuleren. De faciliteiten voor
kinderopvang verder uit te breiden om de participatie van vrouwen te
bevorderen. Ervoor te zorgen dat de doelstelling van de nationale strategie
voor sociale inclusie wordt opgenomen in alle beleidsterreinen om armoede te
bestrijden, met name bij kinderen en Roma.
5.           Een gunstig
ondernemingsklimaat te creëren, met name opnieuw een aantrekkelijke omgeving te
scheppen voor directe buitenlandse investeerders, door het regelgevingskader
stabieler te maken en de concurrentie op de markt te bevorderen. Zorg te dragen
voor de onverwijlde uitvoering van maatregelen om de administratieve lasten te
verlagen, de concurrentie bij openbare aanbestedingen te verbeteren en passende
maatregelen te nemen om corruptie te bestrijden. De zorg over de
onafhankelijkheid van de rechterlijke macht aan te pakken. Onlangs gecreëerde
belemmeringen in de dienstensector, inclusief voor retaildiensten, weg te nemen.
Te voorzien in doelgerichte prikkels ter ondersteuning van innoverende
bedrijven.
6.           Een nationale strategie tegen
voortijdig schoolverlaten ten uitvoer te leggen en ervoor te zorgen dat het
onderwijssysteem alle jongeren toerust met op de arbeidsmarkt afgestemde
vaardigheden, bekwaamheden en kwalificaties. De toegang tot inclusief regulier
onderwijs te verbeteren, met name voor Roma. De overgang tussen verschillende
fasen in het onderwijs en naar de arbeidsmarkt te ondersteunen. Het hoger
onderwijs zodanig te hervormen dat meer studenten, met name uit kansarme
groepen, dit niveau van onderwijs bereiken.
7.           De
gereguleerde energieprijzen geleidelijk af te schaffen zonder de doeltreffende
bescherming van economisch kwetsbare consumenten te ondergraven. Verdere
maatregelen te nemen om de onafhankelijkheid van de nationale regelgevende
autoriteit te garanderen. De financiële stabiliteit van overheidsbedrijven in
de vervoersector te garanderen door de exploitatiekosten te verlagen en de
inkomsten te verhogen.
Gedaan te Brussel,
                                                                       Voor
de Raad
                                                                       De
voorzitter
[1]               PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.
[2]               PB L 306 van 23.11.2011, blz. 25.
[3]               COM(2013) 367 final.
[4]               P7_TA(2013)0052 en P7_TA(2013)0053.
[5]               Besluit 2013/208/EU van de Raad van 22 april 2013.
[6]               COM(2012) 750 final.
[7]               COM(2012) 751 final.
[8]               SWD(2013) 119 final.
[9]               Uit hoofde van artikel 9, lid 2, van Verordening (EG)
nr. 1466/97 van de Raad.