title: 65ste zitting van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties Aanbeveling van het Europees Parlement aan de Raad van 25 maart 2010 over de 65ste zitting van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties (2010/2020(INI))

text:
               7.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               CE 4/49

         Donderdag 25 maart 201065ste zitting van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties
   P7_TA(2010)0084
   Aanbeveling van het Europees Parlement aan de Raad van 25 maart 2010 over de 65ste zitting van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties (2010/2020(INI))
   2011/C 4 E/08

      Het Europees Parlement,
   gezien de ontwerpaanbeveling aan de Raad, ingediend door Alexander Graf Lambsdorff namens de ALDE-Fractie, over de 65ste zitting van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties (B7-0243/2009),
   gezien de aanbeveling van het Europees Parlement van 24 maart 2009 aan de Raad over de prioriteiten van de EU op de 64ste zitting van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties (1),
   gezien de prioriteiten van de EU op de 64ste Algemene Vergadering van de Verenigde Naties, door de Raad vastgesteld op 9 juni 2009 (10809/09),
   gelet op de 64ste zitting van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties, met name de toen aangenomen resoluties getiteld „Towards global partnerships” (2), „Women in development” (3), „International Strategy for Disaster Reduction” (4), „Harmony with Nature” (5), „Situation of human rights in the Islamic Republic of Iran” (6), „Promotion of equitable geographical distribution in the membership of the human rights treaty bodies” (7), „Enhancement of international cooperation in the field of human rights” (8), „Globalisation and its impact on the full enjoyment of all human rights” (9), „Strengthening United Nations action in the field of human rights through the promotion of international cooperation and the importance of non-selectivity, impartiality and objectivity” (10), „Promotion of a democratic and equitable international order” (11), „Rights of the child” (12), „The girl child” (13), „Report of the Human Rights Council” (14), „Protection of global climate for present and future generations of humankind” (15), „Comprehensive Nuclear-Test-Ban Treaty” (16), „Towards a nuclear-weapon-free world: accelerating the implementation of nuclear disarmament commitments” (17), „Nuclear disarmament” (18), en „Promotion of multilateralism in the area of disarmament and non proliferation” (19),
   gezien de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling van de Verenigde Naties en de hulptoezeggingen van de EU-lidstaten voor de bestrijding van honger en armoede,
   gezien de in 2010 te houden toetsingsconferentie van de partijen bij het Verdrag inzake de niet-verspreiding van kernwapens (NPV), en de herzieningen van de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling (MDO's), de Mensenrechtenraad (MRR) en de Commissie voor vredesopbouw (PBC),
   gezien het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering (UNFCCC) en het Kyoto-protocol bij het UNFCCC,
   onder verwijzing naar zijn resolutie van 16 december 2009 over de vooruitzichten van de Ontwikkelingsagenda van Doha naar aanleiding van de zevende WTO-ministerconferentie (20),
   onder verwijzing naar zijn resolutie van 25 november 2009 over de EU-strategie voor de Conferentie van Kopenhagen over klimaatverandering (COP15) (21),
   onder verwijzing naar zijn resolutie van 22 oktober 2009 over democratieopbouw in de externe betrekkingen van de EU (22),
   onder verwijzing naar zijn resolutie van 8 oktober 2009 over de gevolgen van de mondiale financiële en economische crisis voor de ontwikkelingslanden en de ontwikkelingssamenwerking (23),
   onder verwijzing naar zijn resolutie van 7 mei 2009 over gendermainstreaming in de externe betrekkingen van de EU en haar vredesopbouw/natievorming (24),
   onder verwijzing naar zijn resolutie van 24 april 2009 over non-proliferatie en de toekomst van het Verdrag inzake de niet-verspreiding van kernwapens (NPV) (25),
   onder verwijzing naar zijn verklaring van 22 april 2009 over de campagne „NEE tegen geweld tegen vrouwen” (26),
   onder verwijzing naar zijn resolutie van 24 maart 2009 over de MDG-contracten (27),
   onder verwijzing naar zijn resolutie van 9 juni 2005 over de hervorming van de Verenigde Naties (28);
   gelet op artikel 121, lid 3, en artikel 97 van zijn Reglement,
   gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken en het advies van de Commissie ontwikkelingssamenwerking (A7-0049/2010),

               A.

               overwegende dat het VN-stelsel, met de legitimiteit die voortvloeit uit het mondiale lidmaatschap, een centrale rol blijft vervullen bij de vormgeving en de verbetering van de wereldwijde besluitvorming en bij het aanpakken van mondiale uitdagingen door middel van een effectief multilateralisme dat gebaseerd is op het internationaal recht, de beginselen van het VN-Handvest en het gedeelde engagement om de doelstellingen van de VN-wereldtop van 2005 te verwezenlijken,

               B.

               overwegende dat de Europese Unie voorstander is van multilaterale samenwerking en het versterken van de Verenigde Naties; dat derhalve de EU een leidende kracht zou moeten zijn bij de pogingen om de organisatie te hervormen en een krachtig voorstander moet blijven van haar belangrijke rol in het internationale stelsel,

               C.

               overwegende dat de huidige structuur van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties niet overeenkomt met de realiteit en de behoeften van de 21e eeuw; dat de secretaris-generaal van de VN de hervorming van de Veiligheidsraad beschouwt als deel van het permanente streven om dit onmisbare orgaan representatiever en efficiënter te maken,

               D.

               overwegende dat de EU en haar lidstaten de grootste bijdrage leveren aan de VN, met ongeveer 40 % van het geschatte budget van de VN, meer dan 40 % van de kosten voor vredeshandhaving en 12 % van de troepen, en meer dan de helft van de basisfinanciering van de VN-fondsen en –programma's,

               E.

               overwegende dat de Europese Unie, krachtens het Verdrag van Lissabon, bij externe betrekkingen en op internationale fora zal worden vertegenwoordigd door één enkele entiteit, de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid („de vicevoorzitter/hoge vertegenwoordiger”), die wordt bijgestaan door een nieuwe diplomatieke dienst van de EU; overwegende dat met het Verdrag van Lissabon eveneens de prerogatieven van het externe beleid van de Unie zijn gewijzigd, zoals de grotere integratie van de verschillende componenten van het extern optreden van de Unie, met name ontwikkelingsbeleid,

               F.

               overwegende dat de EU de EG zal moeten opvolgen als waarnemer bij de Algemene Vergadering van de VN (AVVN) en andere VN-organen, als partij bij een aantal VN-conventies en, in enkele uitzonderlijke gevallen zoals de FAO, als lid,

               G.

               overwegende dat de EU-lidstaten onlangs geen eenstemmigheid hebben bereikt over deelname aan de vervolgconferentie over racisme in Durban; overwegende dat er verschillen zijn opgetreden bij het oordeel van de EU over de naleving door China van de mensenrechten in de UNHRC en bij de stemming over het Goldstone-rapport; overwegende dat dit alles een negatieve invloed heeft gehad op de invloed van de EU en haar vermogen om haar waarden te doen gelden in de VN,

               H.

               overwegende dat de toenemende en ongecontroleerde verspreiding van kernwapens een steeds grotere bedreiging vormt voor de vrije wereld; overwegende dat de versterking van de drie pijlers van het Verdrag inzake de niet-verspreiding van kernwapens (NPV), te weten niet-verspreiding, ontwapening en samenwerking bij de civiele toepassing van kernenergie, een centrale plaats zal krijgen bij de toetsingsconferentie van het NPV,

               I.

               overwegende dat de Europese Unie, door in 2000 de Millenniumverklaring inzake ontwikkeling te steunen, er zich toe heeft verbonden om tegen 2015 extreme armoede te halveren en haar inspanningen te concentreren op vooruitgang met betrekking tot de acht millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling (MDG's),

               J.

               overwegende dat de institutionele vernieuwingen met betrekking tot de genderarchitectuur binnen het VN-stelsel een nieuwe impuls moeten geven aan het bereiken van een holistische en samenhangende aanpak van gendermainstreaming en vrouwenemancipatie,

               K.

               overwegende dat de onderhandelingen over een omvattende en juridisch bindende internationale overeenkomst over klimaatverandering voor de periode na 2012 moeten leiden tot een overeenkomst in Mexico City in december 2010; overwegende dat de klimaatverandering mogelijk conflicten over natuurlijke hulpbronnen in de hand kan werken,

         1.   beveelt de Raad het volgende aan:

         De Europese Unie en de Verenigde Naties

               (a)

               door middel van versterkte dialoog met de belangrijke partners effectief multilateralisme verdiepen om te bouwen aan een sterkere VN; stimuleren van de gedeelde, samenhangende en consistente EU-aanpak bij de VN die derden verwachten,

               (b)

               zichzelf binnen het VN-stelsel proberen op te werpen als een billijke intermediair tussen de verschillende groepen, ter bevordering van consensus en cohesie rond de drie pijlers waarop de VN rust (vrede en veiligheid, ontwikkeling en mensenrechten); het belang van effectief multilateralisme actief bevorderen en systematisch aanpakken in de bilaterale dialogen,

               (c)

               streven naar oplossingen die toelaten de versterkte externe rol en verhoogde verantwoordelijkheid van de Unie meer zichtbaarheid te geven voor de VN-lidstaten, met name met betrekking tot de toewijzing van voldoende spreektijd en initiatiefrecht in de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties; alle Europese middelen op het vlak van extern optreden aanwenden om effectieve en samenhangende EU-maatregelen te nemen bij de VN en ervoor zorgen dat de delegatie van de EU bij de Verenigde Naties in New York voldoende uitgerust is om haar versterkte rol te vervullen, met name op het vlak van personeel,

               (d)

               garanderen dat de EU met één stem spreekt teneinde haar positie over het voetlicht te brengen en tegelijkertijd lessen trekken uit de klimaatconferentie die in december 2009 in Kopenhagen is gehouden,

               (e)

               ervoor zorgen dat de waarden en belangen van de Unie op een effectieve en samenhangende manier vertegenwoordigd zijn in het VN-stelsel; in deze context, ernaar streven te kunnen waarborgen dat nominaties van EU-lidstaten voor belangrijke functies binnen de VN, waarover de lidstaten overeenstemming hebben bereikt, kunnen rekenen op de volle steun van de Unie; zich opwerpen als bundelende kracht die in staat is resultaten te boeken, met name met betrekking tot belangrijke stemmingen, om zo tot gezamenlijke standpunten te komen,

               (f)

               streven naar meer inhoudelijke samenwerking en dialoog met de nieuwe Amerikaanse regering en met opkomende wereldwijde en regionale spelers als China, India en Brazilië, met als doel het vinden van een gemeenschappelijke agenda en gemeenschappelijke oplossingen voor wereldwijde uitdagingen binnen een multilateraal kader,

               (g)

               verbeteren van de langetermijnplanning van de Unie, gezien het nieuwe potentieel van de EU op het vlak van interne coördinatie en externe vertegenwoordiging, met betrekking tot de belangrijke komende VN-evenementen, zoals de toetsing van de MDG's en de toetsingsconferentie van het NPV in 2010, alsook de herzieningen van de Mensenrechtenraad en de Commissie voor vredesopbouw (PBC) in 2011,

         Mondiaal bestuur en de hervorming van de VN

               (h)

               het voortouw nemen in het huidige debat over het mondiaal bestuur en ervoor zorgen dat duidelijke bruggen bestaan tussen het werk van de G20 en de VN, als legitieme organisatie voor globale maatregelen,

               (i)

               tastbare actie en nieuwe initiatieven ondernemen ter ondersteuning van het hervormingsproces van de VN, met nadruk op de noodzaak van een alomvattende hervorming van de Veiligheidsraad in al zijn facetten,

               (j)

               er bij de vicevoorzitter/hoge vertegenwoordiger op aandringen te werken aan een grotere eensgezindheid tussen de lidstaten voor wat betreft het standpunt over de hervorming van de Veiligheidsraad van de VN en dit standpunt bij de VN bepleiten; benadrukken dat het streven van de EU op langere termijn nog altijd ligt in een zetel voor de EU in een grotere Veiligheidsraad;

               (k)

               een ruimere deelname door transnationale parlementen in VN-activiteiten bevorderen met als doel het versterken van het democratisch karakter van de Verenigde Naties, haar programma's en haar bureaus, en initiatieven van het maatschappelijk middenveld en parlementen met dit doel steunen;

               (l)

               meer inspanningen leveren om de Algemene Vergadering van de VN nieuw leven in te blazen met betrekking tot gezamenlijke acties met belangrijke partners, door de suggesties van de ad-hocwerkgroepen en aanbevelingen van VN-functionarissen, zoals de voorzitter van de 64ste Algemene Vergadering, te vertalen in concrete stappen om de rol, de autoriteit, de prestaties en de doeltreffendheid van de Vergadering te versterken, alsook de transparantie van haar werkzaamheden te verhogen,

               (m)

               bijdragen aan de uitvoering van de nieuwe genderarchitectuur en de relevante institutionele vernieuwingen, om zo snel mogelijk te komen tot een meer coherente samengestelde entiteit die ernaar streeft de gendergelijkheid en de bescherming en emancipatie van vrouwen te bevorderen, ook in de context van conflicten en post-crisissituaties,

         Vrede en veiligheid

               (n)

               volledige steun geven aan de inspanningen van de secretaris-generaal van de VN om het beginsel „verantwoordelijkheid om te beschermen” (R2P) beter te definiëren, het belang ervan te benadrukken in het kader van conflictpreventie door de tenuitvoerlegging te bevorderen;

               (o)

               het initiatief van de EU-lidstaten steunen om een VN-resolutie aan te nemen over in zee gedumpte chemische wapens en de dreiging die deze vormen voor het milieu, de gezondheid, de veiligheid en de economie; en over de noodzaak om internationale en regionale samenwerking op dit gebied te versterken en informatie, ervaringen en technologieën op basis van vrijwilligheid uit te wisselen,

      Crisisbeheer, vredeshandhaving en vredesopbouw

               (p)

               bijdragen de capaciteit van de VN op het vlak van vredeshandhaving te verhogen om het risico op overbelasting te verminderen en de opname van het concept vredesopbouw in vredestichtingsacties bevorderen; het voortouw nemen bij het vinden van een nieuw perspectief voor VN-vredeshandhaving door de nadruk te leggen op civiel-militaire synergieën en door de coördinatie tussen verschillende regionale partners te verbeteren, met name tussen de EU en de Afrikaanse Unie,

               (q)

               verbeteren van de gezamenlijke inzet van troepen bij door de VN gemandateerde vredeshandhavingsoperaties, in het kader van het EU-VN-partnerschap; de betrokken VN-organen aanmoedigen de internationale en regionale partnerschappen voor het tot stand brengen van vrede verder te versterken, in het bijzonder om ervoor te zorgen dat de beperkte middelen zo goed mogelijk worden aangewend,

               (r)

               streven naar een coherent EU-standpunt en samenhangende maatregelen met betrekking tot de herziening van de PBC in 2011; inspanningen steunen om de rol van de PBC uit te breiden om zo de duurzaamheid van vredesakkoorden te vergemakkelijken en te verzekeren en om haar adviserende functie bij de Veiligheidsraad te versterken,

               (s)

               samenwerking tussen EU en VN blijven bevorderen op het gebied van herstel na de crisis en zich richten op een totaalaanpak voor het bewaren van de vrede, het voorkomen van conflicten en het aanpakken van een breed scala aan politieke, economische, maatschappelijke en milieukwesties die bijdragen aan de escalatie van conflicten in samenlevingen,

      Nucleaire ontwapening, non-proliferatie, conventionele ontwapening en wapenbeheersing en de bestrijding van terrorisme

               (t)

               op een coherente, consistente en efficiënte manier samenwerken met de EU-lidstaten om te zorgen voor een succesvolle afronding van de Conferentie ter toetsing van het non-proliferatieverdrag; de doelstelling onderschrijven volledige nucleaire ontwapening te bewerkstelligen, in lijn met resolutie 1887 van de VN-Veiligheidsraad, waarin het doel is vastgelegd te streven naar een wereld zonder kernwapens, wanneer de voorwaarden hiervoor aanwezig zijn, en ontwapening onder strenge en efficiënte internationale controle; de dialoog met alle kernmachten verdiepen teneinde een gemeenschappelijke agenda en een concreet tijdschema na te streven gericht op de geleidelijke vermindering en zo mogelijk uitbanning van het arsenaal aan kernkoppen, in combinatie met een verbetering van de controlemiddelen; aandringen op de ratificatie en inwerkingtreding van het Alomvattend Kernstopverdrag (CTBT),

               (u)

               de Amerikaanse regering steunen bij haar toezegging te streven naar mondiale nucleaire ontwapening, aangespoord door de visie van president Obama van een wereld zonder kernwapens en de verschillende initiatieven toejuichen die door sommige EU-lidstaten zijn ondernomen om binnen de NAVO te onderhandelen over de terugtrekking van kernwapens op Europees grondgebied in volledige samenwerking met Rusland, teneinde te komen tot een evenredige terugtrekking,

               (v)

               wijzen op de noodzaak van effectieve wapenbeheersing, inclusief handwapens en verarmduraniummunitie, en zijn invloed aanwenden ter ondersteuning van bredere, meer praktische en effectieve ontwapeningsinspanningen en -maatregelen; de noodzaak benadrukken van volledige implementatie van het Verdrag inzake chemische wapens (CWC), het Verdrag inzake biologische en toxinewapens (BTWC), het Verdrag tegen clustermunitie (CCM) en het Verdrag tegen antipersoonsmijnen (APMC) en tegelijkertijd wijzen op de noodzaak van verdere ontwikkeling van de internationale regeling tegen proliferatie van massavernietingswapens,

               (w)

               versterken van de samenwerking en coördinatie met belangrijke partners in de strijd tegen terrorisme, met inachtneming van een volledige naleving van de internationale rechtsregels en de mensenrechten, en steunen van de inspanningen van de VN op het vlak van multilaterale terrorismebestrijding (inclusief stappen om het VN-systeem van terroristenlijsten aan te passen aan de normen van de internationale mensenrechtenwetgeving), alsook de effectieve implementatie van haar wereldwijde terrorismebestrijdingsstrategie („Global Counter-Terrorism Strategy”); zich meer inspannen om tot een overeenkomst te komen en een alomvattend verdrag te sluiten over internationaal terrorisme; nauw samenwerken wanneer de levens van gijzelaars op het spel staan,

         Ontwikkeling en klimaatverandering

               (x)

               een leidende rol op zich nemen bij de verbetering van de doeltreffendheid van de VN-ontwikkelingshulp, aangezien de huidige versplintering kan leiden tot de geleidelijke teloorgang van de rol van de VN als vooraanstaand speler op het vlak van ontwikkeling; streven naar een meer coherente programmering en een samenhangend operationeel kader op het niveau van de VN, om de impact van VN-ontwikkelingshulp te maximaliseren,

               (y)

               erop aandringen dat de crisis niet wordt aangegrepen om de noodzakelijke wereldwijde respons op klimaatverandering en verslechtering van het milieu te vermijden of uit te stellen, en in plaats daarvan de respons op de crisis gebruiken als een kans om de grondslag te leggen voor een nieuwe en moderne groene economie; in deze context zou het initiatief voor een groene economie, dat is gestart door het Milieuprogramma van de Verenigde Naties, ten volle moeten worden ondersteund en zouden de daaraan gerelateerde discussies over een wereldwijde „Green New Deal” moeten worden gestimuleerd,

               (z)

               de noodzaak van duurzame economische groei en ontwikkeling benadrukken,

               (aa)

               herhalen van het beginsel dat het ontwikkelingsbeleid moet worden uitgestippeld in samenwerking met de ontvangende landen,

      Millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling

               (ab)

               herbevestigen van het engagement om de streefcijfers van de MDO's voor 2015 te bereiken, ter voorbereiding van de toetsingsconferentie van de MDO's; er bij alle partners op aandringen om hetzelfde te doen, erop wijzend dat de donoren hun beloften uit 2005 op het vlak van jaarlijkse hulpstromen niet nakomen en dat er te langzaam vooruitgang wordt geboekt om de doelstellingen tegen 2015 te bereiken,

               (ac)

               energiek het voortouw nemen met het oog op de plenaire bijeenkomst op hoog niveau over de MDO's, en daarbij met name de volgende doelstellingen na te streven:

                           —

                           herbevestiging van de doelstellingen en streefcijfers van de MDO's als ondergrens van wat tegen 2015 moet worden bereikt, waarbij alle pogingen om de gedane beloften af te zwakken of uit te stellen worden bestreden;

                           —

                           overeenstemming tussen de ontwikkelde en de ontwikkelingslanden over versnelde actie, met inbegrip van concrete plannen en toezeggingen, aangezien de wereld ver achterblijft bij de in het kader van de MDO's gedane belofte, en meer dan een miljard mensen nog steeds in extreme armoede leven, een cijfer dat naar verwachting nog zal stijgen;

                           —

                           een duidelijk signaal geven dat een nieuwe, nog ambitieuzere agenda voor de uitroeiing van de armoede vóór 2015 zal worden aangenomen, om ervoor te zorgen dat blijvende inspanningen worden geleverd om armoede volledig uit te roeien;

                           —

                           aandringen op een betere coördinatie tussen de VN-organen en een coherenter operationeel VN-kader om versnippering te voorkomen teneinde de MDO's te bereiken,

               (ad)

               er in de meest krachtige bewoordingen op wijzen dat de verwezenlijking van de MDO's niet enkel een morele verplichting is, maar eveneens een belangrijke bijdrage zal leveren aan de bevordering van de internationale welvaart, stabiliteit, veiligheid en sociale gerechtigheid,

               (ae)

               benadrukken dat de internationale gemeenschap bijkomende inspanningen moet leveren om de negatieve gevolgen van de mondiale economische crisis en de klimaatverandering voor de ontwikkelingslanden aan te pakken; innovatieve financieringsmechanismen voorstellen, zoals een internationale belasting op financiële transacties,

               (af)

               concrete toezeggingen doen inzake het waarborgen van een betere coördinatie, beleidssamenhang en de verwezenlijking van MDO 8, alsmede inzake het dichten van de financiële kloof, om op die manier de in Gleneagles overeengekomen doelstelling te bereiken om ongeveer 154 miljard USD (uitgedrukt in prijzen van 2008) te besteden aan officiële ontwikkelingshulp (ODA),

               (ag)

               in het kader van de plenaire vergadering op hoog niveau over de MDO zijn gemeenschappelijke toezegging om 0,7 % van het BNI aan ODA te besteden nogmaals bevestigen, op basis van duidelijke en bindende tijdschema's voor elke lidstaat,

               (ah)

               erop aandringen MDO -middelen niet te gebruiken om de gevolgen van de financiële crisis en de klimaatverandering voor de armen aan te pakken; in plaats hiervan, bijkomende middelen vrijmaken doeltreffender acties lanceren om de doelstellingen te bereiken op gebieden waar slechts heel weinig vooruitgang is geboekt, zoals MDO 5 (gezondheid van moeders) en MDO 4 (kindersterfte); de aandacht toespitsen op het heractiveren van de doelstellingen, overeenkomstig een agenda en een routekaart voor de periode 2010-2015,

         Klimaatverandering

               (ai)

               een debat bevorderen met het oog op de komende conferentie van de partijen bij het VN-raamverdrag inzake klimaatverandering (COP16) in Mexico in december 2010 en beginnen te werken aan consensus over het aannemen van een nieuwe, bindende internationale overeenkomst over klimaatverandering voor de periode na 2012,

               (aj)

               vermijden van de organisatorische en structurele vergissingen van COP15 in Kopenhagen, waar geen internationaal bindende overeenkomst werd gesloten, door specifieke regels voor de stemming voor te stellen, op basis van significante meerderheden, om op die manier de vooruitgang van de onderhandelingen te vergemakkelijken,

         Mensenrechten

      Institutionele kwesties

               (ak)

               er bij de vicevoorzitter/hoge vertegenwoordiger op aandringen bij mensenrechtenkwesties namens alle EU-lidstaten te spreken, en tevens alle lidstaten aansporen deze gezamenlijke EU-standpunten te benadrukken, om er meer gewicht aan toe te kennen, ervan uitgaand dat volgens artikel 21 van het EU-verdrag de universaliteit en ondeelbaarheid van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden een van de beginselen vormt die de Unie moet hanteren bij haar optreden op het internationale toneel en dat ondersteuning van democratie en mensenrechten een van de doelstellingen van haar externe optreden is,

               (al)

               komen tot een efficiënte proactieve onderhandelingsstrategie en een gemeenschappelijk standpunt met betrekking tot de herziening van de Mensenrechtenraad (UNHRC), door middel van een vroege en substantiële dialoog met de EU-lidstaten en de VN-leden, omdat de toetsing van de werkmethoden plaatsvindt in Genève, terwijl de status van het orgaan wordt besproken in New York; versterken van de Derde Commissie, met universeel lidmaatschap, als een communicatiekanaal voor de mensenrechtenzaken die worden behandeld door de Mensenrechtenraad, erop wijzend dat de Derde Commissie ook een tegenwicht kan bieden voor de tekortkomingen van de UNHRC,

               (am)

               samen met partners uit andere regio's met het oog op de hervorming van de UNHCR criteria vaststellen voor het lidmaatschap en verkiezingsrichtsnoeren opstellen die tijdens de verkiezing van de UNHCR kunnen worden gebruikt; steunen van een versterking van de UNHCR en van de speciale procedures zonder het pakket voor institutionele versterking open te breken en met behoud van de onafhankelijkheid van het Bureau van de hoge commissaris voor de mensenrechten (HCHR); steunen van de mogelijkheid voor de UNHCR om specifieke schendingen van mensenrechten te behandelen door middel van landgebonden resoluties,

               (an)

               ondersteunen van de nieuwe adjunct-secretaris-generaal in het Bureau van de Hoge Commissaris voor de mensenrechten (OHCHR) om mensenrechtenkwesties te integreren in belangrijke beleids- en beheersbeslissingen in het VN-hoofdkwartier in New York,

      Mensenrechtenkwesties

               (ao)

               er met aandrang voor pleiten dat de Algemene Vergadering in haar resoluties landenspecifieke situaties blijft behandelen, terwijl ernaar wordt gestreefd moties om geen actie te ondernemen („No Action Motions”) te vermijden,

               (ap)

               een leidende rol spelen bij de bevordering en bescherming van mensenrechten, inclusief de rechten van kwetsbare groepen en minderheden, de vrijheid van meningsuiting en vrije media, de vrijheid van godsdienst, de rechten van het kind, de bescherming van mensenrechtenactivisten en samenwerking met het maatschappelijk middenveld,

               (aq)

               hoge prioriteit geven aan mensenrechten bij het formuleren van een reactie op de wereldwijde financiële crisis, aangezien de negatieve gevolgen daarvan in onevenredige mate worden gevoeld door toch al gemarginaliseerde sectoren van de bevolking in veel landen waar de mensenrechten ernstig worden beperkt of volledig worden ondermijnd,

               (ar)

               de krachten bundelen om de wereldwijde trend om de doodstraf af te schaffen te versterken door te trachten de relevante resolutie over de doodstraf aan te nemen; alle pogingen om foltering uit te bannen ondersteunen en in het bijzonder aandringen op goedkeuring van het facultatieve protocol bij de VN-conventie tegen foltering,

      Gendermainstreaming en het verschaffen van zelfbeschikking aan vrouwen

               (as)

               ernaar streven meer vrouwen zelfbeschikking te verschaffen zodat ze hun wezenlijke bijdrage kunnen leveren aan het bereiken van duurzame vrede, veiligheid en verzoening, alsook hun deelname aan de bemiddeling bij en oplossing van conflicten bevorderen, rekening houdend met de komende tiende verjaardag van resolutie 1325 van de VN-Veiligheidsraad; de EU-lidstaten die op dit vlak nog niet actief zijn, aansporen nationale actieplannen op te stellen om deze resolutie te implementeren,

               (at)

               zijn diepe gehechtheid betuigen aan resolutie 1325 van de VN-Veiligheidsraad die in 2000 is aangenomen, door deel te nemen aan de activiteiten ter herdenking van het tienjarig bestaan ervan,

               (au)

               resoluut en met alle mogelijke middelen verkrachting en seksueel geweld bestrijden als oorlogswapen; ervoor pleiten dat deze misdaden worden bestraft als oorlogsmisdaden en misdaden tegen de menselijkheid en dat er specifieke steunprogramma's voorhanden zijn voor de slachtoffers van dergelijke misdaden; steun verlenen aan de nieuw aangewezen speciaal vertegenwoordiger van de secretaris-generaal van de VN voor de bestrijding van seksueel geweld in conflicten,

         Slotaanbevelingen

               (av)

               inspanningen leveren om in de agenda voor de 65ste Algemene Vergadering een apart punt op te nemen over de samenwerking tussen de Verenigde Naties, regionale vergaderingen, nationale parlementen en de Interparlementaire Unie, om een debat op gang te brengen over de vraag hoe parlementsleden, nationale parlementen en regionale parlementaire vergaderingen een actievere rol kunnen spelen in de Verenigde Naties, in overeenstemming met het besluit dat werd genomen tijdens de 63ste Algemene Vergadering, en dat is opgenomen in de resolutie getiteld „Cooperation between the United Nations and the Interparliamentary Union” (A/RES/63/24);

         *
   * *
   2.   verzoekt zijn Voorzitter deze aanbeveling te doen toekomen aan de vice-voorzitter/hoge vertegenwoordiger, de Raad en, ter informatie, aan de Commissie.

      (1)  Aangenomen teksten, P6_TA(2009)0150.

      (2)  A/RES/64/223.

      (3)  A/RES/64/217.

      (4)  A/RES/64/200.

      (5)  A/RES/64/196.

      (6)  A/RES/64/176.

      (7)  A/RES/64/173.

      (8)  A/RES/64/171.

      (9)  A/RES/64/160.

      (10)  A/RES/64/158.

      (11)  A/RES/64/157.

      (12)  A/RES/64/146.

      (13)  A/RES/64/145.

      (14)  A/RES/64/143.

      (15)  A/RES/64/73.

      (16)  A/RES/64/69.

      (17)  A/RES/64/57.

      (18)  A/RES/64/53.

      (19)  A/RES/64/34.

      (20)  Aangenomen teksten, P7_TA(2009)0110.

      (21)  Aangenomen teksten, P7_TA(2009)0089.

      (22)  Aangenomen teksten, P7_TA(2009)0056.

      (23)  Aangenomen teksten, P7_TA(2009)0029.

      (24)  Aangenomen teksten, P6_TA(2009)0372.

      (25)  Aangenomen teksten, P6_TA(2009)0333.

      (26)  Aangenomen teksten, P6_TA(2009)0259.

      (27)  Aangenomen teksten, P6_TA(2009)0152.

      (28)  PB C 124 E van 25.5.2006, blz. 549.


title: Aanbeveling van de Raad van 12 juli 2016 over het nationale hervormingsprogramma 2016 van Oostenrijk en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma 2016 van Oostenrijk

text:
               18.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 299/57

         AANBEVELING VAN DE RAAD
   van 12 juli 2016
   over het nationale hervormingsprogramma 2016 van Oostenrijk en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma 2016 van Oostenrijk
   (2016/C 299/14)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148, lid 4,
   Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid (1), en met name artikel 5, lid 2,
   Gezien de aanbeveling van de Europese Commissie,
   Gezien de resoluties van het Europees Parlement,
   Gezien de conclusies van de Europese Raad,
   Gezien het advies van het Comité voor de werkgelegenheid,
   Gezien het advies van het Economisch en Financieel Comité,
   Gezien het advies van het Comité voor sociale bescherming,
   Gezien het advies van het Comité voor de economische politiek,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 26 november 2015 heeft de Commissie haar goedkeuring gehecht aan de jaarlijkse groeianalyse en daarmee de aanzet gegeven tot het Europees semester 2016 voor coördinatie van het economisch beleid. De prioriteiten van de jaarlijkse groeianalyse zijn op 17-18 maart 2016 door de Europese Raad bekrachtigd. Op 26 november 2015 heeft de Commissie op grond van Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de Raad (2) ook het waarschuwingsmechanismeverslag aangenomen, waarin zij Oostenrijk noemde als een van de lidstaten die aan een diepgaande evaluatie zouden worden onderworpen. Tevens heeft de Commissie op die datum een aanbeveling voor een aanbeveling van de Raad over het economisch beleid van de eurozone aangenomen. Deze aanbeveling is op 18-19 februari 2016 door de Europese Raad bekrachtigd en op 8 maart 2016 door de Raad goedgekeurd. (3) Als land dat de euro als munt heeft en in het licht van de nauwe onderlinge verwevenheid tussen de economieën van de economische en monetaire unie, dient Oostenrijk ervoor te zorgen dat aan deze aanbeveling volledig en tijdig uitvoering wordt gegeven.

               (2)

               Op 26 februari 2016 is het landverslag 2016 voor Oostenrijk gepubliceerd. Daarin werd een beoordeling gemaakt van de vooruitgang die Oostenrijk heeft geboekt bij de tenuitvoerlegging van de op 14 juli 2015 door de Raad vastgestelde landspecifieke aanbevelingen en bij de verwezenlijking van de nationale Europa 2020-doelstellingen. Het landverslag bevatte ook een op grond van artikel 5 van Verordening (EU) nr. 1176/2011 uitgevoerde diepgaande evaluatie. Op 8 maart 2016 heeft de Commissie de resultaten van de diepgaande evaluatie gepresenteerd. Op basis van haar analyse concludeert de Commissie dat er in Oostenrijk geen sprake is van macro-economische onevenwichtigheden.

               (3)

               Op 26 april 2016 heeft Oostenrijk zijn nationale hervormingsprogramma 2016 ingediend, en op 27 april 2016 zijn stabiliteitsprogramma 2016. Op grond van de onderlinge verbanden tussen beide programma's zijn deze tegelijkertijd geëvalueerd.

               (4)

               De relevante landspecifieke aanbevelingen zijn in aanmerking genomen bij de programmering van de Europese structuur- en investeringsfondsen voor de periode 2014-2020. Zoals bepaald in artikel 23 van Verordening (EU) nr. 1303/2013 van het Europees Parlement en de Raad (4) kan de Commissie, wanneer het noodzakelijk is om de uitvoering van de desbetreffende aanbevelingen van de Raad te ondersteunen, een lidstaat verzoeken de partnerschapsovereenkomst en de betrokken programma's te evalueren en wijzigingen voor te stellen. De Commissie heeft in richtsnoeren inzake de toepassing van maatregelen om de doeltreffendheid van de Europese structuur- en investeringsfondsen te koppelen aan gezond economisch bestuur, nader aangegeven hoe zij van die bepaling zou gebruikmaken.

               (5)

               In het stabiliteitsprogramma wordt aangegeven dat de budgettaire gevolgen van de uitzonderlijke instroom van vluchtelingen aanzienlijk zijn, en wordt afdoende bewijs gegeven van de omvang en de aard van die extra begrotingskosten. De in aanmerking komende extra uitgaven bedroegen volgens de Commissie 0,09 % van het bbp in 2015 en worden momenteel geraamd op 0,26 % van het bbp in 2016. Die bedragen betekenen een opwaartse herziening van de ramingen in het ontwerpbegrotingsplan 2016, waarin extra uitgaven werden voorzien van ongeveer 0,08 % van het bbp in 2015 en ongeveer 0,16 % van het bbp in 2016. Op grond van de bepalingen van artikel 5, lid 1, en artikel 6, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 kunnen die extra uitgaven worden toegestaan aangezien de instroom van vluchtelingen een uitzonderlijke gebeurtenis is, de gevolgen ervan voor de Oostenrijkse overheidsfinanciën aanzienlijk zijn en de houdbaarheid van de overheidsfinanciën niet in gevaar zou worden gebracht wanneer een afwijking van het aanpassingstraject in de richting van de budgettaire middellangetermijndoelstelling wordt toegestaan. Aangezien Oostenrijk in 2015 zijn budgettaire middellangetermijndoelstelling heeft behaald, heeft het voor dat jaar geen gebruikgemaakt van de mogelijke tijdelijke afwijking. Om er echter voor te zorgen dat Oostenrijk dezelfde tijdelijke afwijking wordt toegestaan als landen die hun budgettaire middellangetermijndoelstelling nog niet hebben behaald, mag Oostenrijk in 2016 en 2017 van de budgettaire middellangetermijndoelstelling afwijken met het bedrag dat voor 2015 werd geacht daarvoor in aanmerking te komen. In verband met een mogelijke extra afwijking in 2016 zal de Commissie in het voorjaar van 2017 een definitieve beoordeling maken, ook wat de in aanmerking komende bedragen betreft, op grond van de feitelijk waargenomen gegevens die de Oostenrijkse autoriteiten zullen verstrekken.

               (6)

               Oostenrijk is momenteel onderworpen aan het preventieve deel van het stabiliteits- en groeipact en aan de overgangsregel voor de schuld. In haar stabiliteitsprogramma 2016 voorziet de regering dat het nominale tekort in 2016 zal verslechteren tot 1,6 % van het bbp en daarna geleidelijk zal verbeteren tot 0,4 % van het bbp in 2020. Er wordt verwacht dat de budgettaire middellangetermijndoelstelling — een structureel tekort van 0,45 % van het bbp tot 2016 en na herziening een structureel tekort van 0,5 % van het bbp vanaf 2017 — vanaf 2018 wordt bereikt. Op basis van het herberekende structurele saldo zou de budgettaire middellangetermijndoelstelling echter pas vanaf 2019 worden bereikt. Volgens het stabiliteitsprogramma heeft de overheidsschuldquote in 2015 een piek van 86,2 % bereikt en zal die daarna geleidelijk teruglopen tot 76,6 % in 2020. Het macro-economische scenario dat aan deze begrotingsprognoses ten grondslag ligt, is plausibel. Tezelfdertijd zijn de maatregelen die nodig zijn om vanaf 2017 de geplande tekortdoelstellingen te ondersteunen, niet voldoende gespecificeerd. Op basis van de voorjaarsprognoses 2016 van de Commissie bestaat het risico op een lichte afwijking in 2016. Indien de extra gevolgen van de uitzonderlijke instroom van vluchtelingen zoals die momenteel voor 2016 worden geraamd, echter eveneens uit de beoordeling worden gehouden, kan worden verwacht dat Oostenrijk in 2016 zal voldoen aan de bepalingen van het stabiliteits- en groeipact. Bij ongewijzigd beleid bestaat er een risico dat in 2017 sterk van de aanbevolen aanpassing wordt afgeweken. De verwachte afwijking in 2017 zou echter niet langer significant zijn wanneer rekening wordt gehouden met de verdere marge die mogelijk voor 2016 wordt toegestaan in verband met de budgettaire gevolgen van de uitzonderlijke instroom van vluchtelingen. Oostenrijk zal volgens de prognose in 2016 aan de overgangsregel voor de schuld voldoen en, na afloop van de overgangsperiode, in 2017 aan de schuldreductiebenchmark. Op basis van zijn beoordeling van het stabiliteitsprogramma en rekening houdend met de voorjaarsprognoses 2016 van de Commissie is de Raad van oordeel dat het risico bestaat dat Oostenrijk niet aan de bepalingen van het stabiliteits- en groeipact zal voldoen. Daarom zullen verdere maatregelen nodig zijn om de naleving in 2016 en 2017 te garanderen.

               (7)

               De budgettaire gevolgen van de recente belastinghervorming zijn nog niet helemaal duidelijk. Wanneer op budgettaire houdbaarheid gerichte maatregelen worden genomen, moet rekening worden gehouden met het feit dat de belastingdruk op arbeid, ondanks de recente hervormingen, hoog blijft en dat Oostenrijk in vergelijking met andere Europese landen een brede belastingwig heeft. Ondertussen worden groeivriendelijker fiscale bronnen waarmee de belastingdruk op arbeid kan worden verlicht, niet ten volle benut. Dit probleem kan worden aangepakt door maatregelen te nemen om de belastingdruk op arbeid te verleggen naar andere inkomstenbronnen die minder schadelijk zijn voor groei.

               (8)

               In 2015 bedroeg de arbeidsparticipatie in de leeftijdscategorie tussen 55 en 64 jaar 46,3 % (EU-gemiddelde: 53,3 %), waarmee Oostenrijk in de rangschikking van lidstaten de 19e plaats inneemt. Aanvullende maatregelen ter verhoging van de werkelijke pensioenleeftijd zijn sinds 2014 van kracht en hebben al enig effect gesorteerd. Het valt nog te bezien of de trend waarbij de effectieve pensioenleeftijd in Oostenrijk achterblijft bij het Uniegemiddelde, op de middellange termijn door die maatregelen kan worden gekeerd. Bovendien zijn mensen door de gestegen levensverwachting langer met pensioen. De wettelijke pensioenleeftijd voor vrouwen zal tussen 2024 en 2033 slechts geleidelijk worden verhoogd en aangepast aan die voor mannen. De wettelijke pensioenleeftijd stijgt in Oostenrijk niet mee met de toenemende levensverwachting. De Commissie schat dat de pensioenuitgaven tussen 2013 en 2040 met 0,8 % van het bbp zullen toenemen. Op de lange termijn (2060) zullen de pensioenuitgaven naar verwachting met 0,5 % van het bbp toenemen. Ook de uitgaven voor gezondheidszorg zullen naar verwachting tussen 2013 en 2040 met 1 % van het bbp toenemen, en met 1,3 % van het bbp tegen 2060. Samen met de verwachte stijging van de uitgaven voor langdurige zorg, houdt dit een middelgroot risico in voor de houdbaarheid van de begroting van Oostenrijk.

               (9)

               Tussen de verschillende bestuurslagen (federaal, deelstaten, lokaal) gelden complexe begrotingsregelingen en op veel beleidsgebieden, zoals gezondheidszorg, zijn de verantwoordelijkheden op het vlak van inkomsten en uitgaven niet goed op elkaar afgestemd. Volgens gegevens van de OESO uit 2014 hebben de decentrale overheden beleidsverantwoordelijkheden waarvoor de algemene overheidsuitgaven oplopen tot 16 % van het bbp, terwijl die overheden slechts voor ongeveer 2 % van het bbp aan decentrale belastingen innen. Die complexiteit is duur en kan een verminderde begrotingsdiscipline tot gevolg hebben. Momenteel wordt onderhandeld over de verdeling van inkomsten tussen de drie bestuursniveaus voor de periode vanaf 2017, wat de gelegenheid biedt deze kwestie aan te pakken.

               (10)

               Oostenrijk heeft van oudsher een van de laagste werkloosheidscijfers in de Unie. Sinds 2011 is de werkloosheid evenwel toegenomen, tot 5,7 % in 2015. Ook de jeugdwerkloosheid is laag: in 2015 ging het om 10,6 % van de actieve 15- tot 24-jarigen. Oostenrijk kent eveneens een hoge arbeidsparticipatie. Hoewel de arbeidsparticipatie van vrouwen met 70,2 % boven het EU-gemiddelde ligt, werkt een relatief groot deel van de vrouwen deeltijds om te kunnen zorgen voor kinderen of ouderen. Die omstandigheden dragen ertoe bij dat Oostenrijk in de EU een van de grootste loonverschillen en een grote pensioenkloof tussen mannen en vrouwen heeft. Voor oudere werknemers (van 55 tot 64 jaar) ligt de arbeidsparticipatie onder het EU-gemiddelde.

               (11)

               Oostenrijk heeft zijn nationale Europa 2020-doelstellingen voor onderwijs al ruimschoots behaald. In 2015 bedroeg het schooluitvalpercentage 7,3 % en het aantal tertiair opgeleiden 38,7 %. De onderwijsresultaten hangen echter sterk af van de sociaaleconomische achtergrond. De intergenerationele mobiliteit in het onderwijs behoort tot de laagste van alle OESO-landen waarvoor gegevens beschikbaar zijn. De schooluitval is bij migrantenkinderen bijna drie keer hoger dan bij autochtone leerlingen en vormt een extra uitdaging om jonge vluchtelingen en migranten die minstens de leerplichtige leeftijd hebben bereikt in het onderwijs- en opleidingssysteem te integreren.

               (12)

               Hoewel de Oostenrijkse banken op zowel binnenlandse als buitenlandse markten nog met problemen worden geconfronteerd, hebben de toezichtsmaatregelen op nationaal en Europees niveau geholpen bij de aanpak van risico's die zijn ontstaan door de afnemende kwaliteit van Midden-, Oost- en Zuidoost-Europese activa. Wat de herstructurering en afwikkeling van noodlijdende financiële instellingen betreft, zijn de budgettaire risico's al in de overheidsrekeningen doorberekend. Hoewel verdere risico's niet kunnen worden uitgesloten, lijken die beperkt te zullen blijven tot de erfenis uit het verleden voor enkele specifieke instellingen.

               (13)

               Oostenrijk heeft een hogere investeringsgraad dan het EU-gemiddelde voor alle componenten van het bbp behalve woningen. Sinds 2012 kent Oostenrijk echter een periode van zwakke investeringen, ondanks solide bedrijfsliquiditeiten en gunstige financieringsvoorwaarden. Om investeringen en groei te stimuleren moeten de administratieve complexiteiten en obstakels worden weggenomen. Zo zijn regelgevende belemmeringen en administratieve lasten op het gebied van dienstverlening niet bevorderlijk voor het oprichten van nieuwe bedrijven. Met betrekking tot de belemmeringen voor het oprichten van interdisciplinaire ondernemingen, waarop wordt gewezen in de landspecifieke aanbevelingen van 2015, is Oostenrijk verbeteringen beginnen te onderzoeken, maar er zijn nog geen beslissingen genomen. In de zakelijke dienstverlening worden specifieke problemen veroorzaakt door beperkende vergunningseisen en, met betrekking tot bepaalde beroepen, beperkingen ten aanzien van rechtsvorm en aandeelhouderschap, wat leidt tot een lage marktdynamiek en een negatieve productiviteitsgroei. In het door Oostenrijk ingediende actieplan, dat het resultaat is van de wederzijdse evaluatie betreffende de toegang tot en de uitoefening van gereglementeerde beroepen, wordt maar een beperkt aantal acties voorgesteld, hoewel er duidelijk ruimte is voor meer ambitieuze voorstellen.

               (14)

               De hoge instroom van vluchtelingen in het afgelopen jaar heeft een aantal sociale en economische gevolgen voor Oostenrijk. Terwijl de instroom van vluchtelingen wellicht de overheidsuitgaven en de binnenlandse vraag — en dus het bbp — op de korte termijn zal doen stijgen, zijn de gevolgen op de middellange termijn voor werkgelegenheid en groei afhankelijk van de mate waarin vluchtelingen met succes op de arbeidsmarkt en in de samenleving worden geïntegreerd, onder meer via educatieve ondersteuning. Deze kwestie staat hoog op de politieke agenda, zowel op EU- als op lidstaatniveau, en zal nauwlettend worden gemonitord en geanalyseerd, onder meer in het landverslag 2017.

               (15)

               In de context van het Europees semester heeft de Commissie een brede analyse van het economische beleid van Oostenrijk verricht. Deze analyse is gepubliceerd in het landverslag 2016. Voorts heeft de Commissie zowel het stabiliteitsprogramma als het nationale hervormingsprogramma doorgelicht en onderzocht welk gevolg is gegeven aan de aanbevelingen die in eerdere jaren tot Oostenrijk zijn gericht. Daarbij heeft zij niet alleen gekeken naar de relevantie ervan voor een houdbaar budgettair en sociaaleconomisch beleid in Oostenrijk, maar is zij ook nagegaan of de EU-regels en -richtsnoeren in acht zijn genomen, gezien de noodzaak de algehele economische governance van de Unie te versterken door middel van een inbreng op EU-niveau in toekomstige nationale besluiten. De aanbevelingen in het kader van het Europees semester worden in de onderstaande aanbevelingen 1 tot en met 3 weergegeven.

               (16)

               In het licht van deze beoordeling heeft de Raad het stabiliteitsprogramma onderzocht en zijn advies (5) daarover is met name in de onderstaande aanbeveling 1 weergegeven.

         BEVEELT AAN dat Oostenrijk in de periode 2016-2017 de volgende actie onderneemt:

               1.

               Ervoor zorgen dat de budgettaire middellangetermijndoelstelling in 2016 en 2017 niet verder afwijkt dan is toegestaan in verband met de budgettaire gevolgen van de uitzonderlijke instroom van vluchtelingen in 2015 en daartoe in 2017 een jaarlijkse budgettaire aanpassing van 0,3 % van het bbp realiseren, tenzij de middellangetermijndoelstelling met een kleinere inspanning wordt gehaald. Waarborgen van de houdbaarheid van het zorgstelsel, alsmede de houdbaarheid van het pensioenstelsel door de wettelijke pensioenleeftijd mee te laten stijgen met de levensverwachting. Vereenvoudigen, rationaliseren en stroomlijnen van de budgettaire betrekkingen en verantwoordelijkheden tussen de verschillende bestuursniveaus.

               2.

               Verbeteren van de participatie van vrouwen op de arbeidsmarkt. Maatregelen nemen om de onderwijsresultaten van achterstandsjongeren, vooral die met een migratieachtergrond, te verbeteren.

               3.

               Op het vlak van dienstverlening, wegnemen van administratieve en regelgevende belemmeringen voor investeringen, zoals beperkende vergunningseisen en beperkingen ten aanzien van rechtsvorm en aandeelhouderschap en obstakels voor het oprichten van interdisciplinaire ondernemingen.

      Gedaan te Brussel, 12 juli 2016.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         P. KAŽIMÍR

      (1)  PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.

      (2)  Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 betreffende de preventie en correctie van macro-economische onevenwichtigheden (PB L 306 van 23.11.2011, blz. 25).

      (3)  PB C 96 van 11.3.2016, blz. 1

      (4)  Verordening (EU) nr. 1303/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 houdende gemeenschappelijke bepalingen inzake het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds, het Cohesiefonds, het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling en het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij en algemene bepalingen inzake het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds, het Cohesiefonds en het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij, en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1083/2006 van de Raad (PB L 347 van 20.12.2013, blz. 320).

      (5)  Uit hoofde van artikel 5, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1466/97.


title: Aanbeveling van de Raad van 9 juli 2013 over het nationale hervormingsprogramma 2013 van Estland en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma van Estland voor de periode 2012-2017

text:
               30.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/21

      AANBEVELING VAN DE RAAD

   van 9 juli 2013
   over het nationale hervormingsprogramma 2013 van Estland en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma van Estland voor de periode 2012-2017
   2013/C 217/06
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148, lid 4,
   Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid (1), en met name artikel 5, lid 2,
   Gezien de aanbeveling van de Europese Commissie,
   Gezien de conclusies van de Europese Raad,
   Gezien het advies van het Comité voor de werkgelegenheid,
   Gezien het advies van het Economisch en Financieel Comité,
   Gezien het advies van het Comité voor de sociale bescherming,
   Gezien het advies van het Comité voor de economische politiek,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 26 maart 2010 heeft de Europese Raad zijn goedkeuring gehecht aan het voorstel van de Commissie voor een nieuwe groei- en werkgelegenheidsstrategie; deze Europa 2020-strategie moet voor betere coördinatie van het economisch beleid zorgen en spitst zich toe op de sleutelgebieden waarop Europa's potentieel voor duurzame groei en concurrentievermogen een krachtige impuls nodig heeft.

               (2)

               De Raad heeft op 13 juli 2010 een aanbeveling inzake de globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten en de Unie (2010-2014) en op 21 oktober 2010 een besluit betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten (2) vastgesteld, die samen de „geïntegreerde richtsnoeren” vormen. De lidstaten werd verzocht in hun nationaal economisch en werkgelegenheidsbeleid met de geïntegreerde richtsnoeren rekening te houden.

               (3)

               Op 29 juni 2012 hebben de staatshoofden en regeringsleiders van de lidstaten besloten tot een Pact voor groei en banen, dat een samenhangend kader biedt voor actie op het niveau van de lidstaten, de EU en de eurozone, waarbij alle mogelijke hefbomen, instrumenten en beleidsvormen worden ingezet. Zij hebben bepaald welke maatregelen op het niveau van de lidstaten moeten worden genomen, en met name verklaard vastbesloten te zijn om de doelstellingen van de Europa 2020-strategie te verwezenlijken en de landenspecifieke aanbevelingen uit te voeren.

               (4)

               Op 10 juli 2012 heeft de Raad een aanbeveling (3) over het nationale hervormingsprogramma voor 2012 van Estland vastgesteld en een advies over het stabiliteitsprogramma van Estland voor de periode 2012-2015 uitgebracht.

               (5)

               Op 28 november 2012 heeft de Commissie haar goedkeuring gehecht aan de jaarlijkse groeianalyse en daarmee de aanzet gegeven tot het Europees semester 2013 voor coördinatie van het economisch beleid. Eveneens op 28 november 2012 heeft de Commissie op grond van Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 betreffende de preventie en correctie van macro-economische onevenwichtigheden (4), het waarschuwingsmechanismeverslag aangenomen, daarin werd Estland niet genoemd als een van de lidstaten die aan een diepgaande evaluatie zouden worden onderworpen.

               (6)

               Het Europees Parlement is naar behoren bij het Europees semester betrokken, in overeenstemming met Verordening (EG) nr. 1466/97, en heeft op 7 februari 2013 een resolutie over werkgelegenheid en sociale aspecten in de jaarlijkse groeianalyse 2013 en een resolutie over de bijdrage aan de jaarlijkse groeianalyse 2013 aangenomen.

               (7)

               Op 14 maart 2013 heeft de Europese Raad de prioriteiten inzake financiële stabiliteit, begrotingsconsolidatie en groeibevorderende maatregelen goedgekeurd. Hij benadrukte dat moet worden gestreefd naar gedifferentieerde, groeivriendelijke begrotingsconsolidatie, een normalisering van de kredietverschaffing aan de economie, bevordering van groei en concurrentievermogen, het aanpakken van de werkloosheid en van de sociale gevolgen van de crisis, en modernisering van de overheidsdiensten.

               (8)

               Op 30 april 2013 heeft Estland zijn stabiliteitsprogramma voor de periode 2012-2017 en zijn nationale hervormingsprogramma voor 2013 ingediend. Om met de onderlinge verbanden rekening te houden, zijn beide programma's terzelfder tijd geëvalueerd.

               (9)

               Op basis van de overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1466/97 verrichte evaluatie van het stabiliteitsprogramma is de Raad van oordeel dat het aan de begrotingsprognoses van het programma ten grondslag liggende macro-economische scenario aannemelijk is voor 2013-2014, wanneer de groei van het bbp naar verwachting op een gemiddelde van 3,3 % zal uitkomen. Volgens de voorjaarsprognose 2013 van de diensten van de Commissie zal de groei in 2013-2014 3,5 % bedragen. Estland realiseerde in 2012 een nominaal begrotingstekort van 0,3 % van het bbp. In het stabiliteitsprogramma wordt de vorige middellangetermijndoelstelling (MTD) van een structureel overschot bevestigd. Dit is ambitieuzer dan wat het stabiliteits- en groeipact vereist. Aangezien het structurele saldo van Estland in 2012 een overschot kende, heeft Estland zijn MTD een jaar vroeger bereikt dan wat in het stabiliteitsprogramma voor 2012-2015 gepland was. De doelstelling van de in het stabiliteitsprogramma uiteengezette begrotingsstrategie is te zorgen voor een duurzaam begrotingsbeleid dat evenwichtige groei ondersteunt door niet van de MTD af te wijken maar waarbij ook wordt voorzien in voldoende budgettaire buffers en de belastingdruk op arbeid wordt verlicht. Het geplande nominale begrotingstekort van 0,5 % van het bbp in 2013 moet zich volgens het programma in de loop van de prognoseperiode gunstig ontwikkelen naar een evenwicht in 2014 en een overschot nadien. Uit een algehele evaluatie van het herberekende structurele saldo, met inbegrip van een analyse van de uitgavenbenchmark van het stabiliteits- en groeipact, blijkt dat Estland niet sterk afwijkt van de MTD in 2013 en terug aanknoopt bij een structureel overschot in 2014. De schuldquote ligt ruim onder de 60 % van het bbp en zal volgens het programma na 2013 waarschijnlijk verder afnemen tot zo’n 9 % in 2015-2016. Estland is voornemens in 2013 een structurele begrotingsregel in te voeren, zoals bij het Verdrag inzake stabiliteit, coördinatie en bestuur in de Economische en Monetaire Unie, ondertekend te Brussel op 2 maart 2012, wordt voorgeschreven. Zodra deze begrotingsregel is ingevoerd, moet bij wijze van ondersteuning ervan het bindende karakter van de meerjarige uitgavendoelstellingen worden versterkt.

               (10)

               Wat de arbeidsmarkt betreft, blijft de werkgelegenheid toenemen, maar zijn er ook nog altijd factoren die de groei bemoeilijken, zoals de aanhoudende jeugd- en langdurige werkloosheid, de discrepantie tussen vraag en aanbod van vaardigheden, en een groeiend tekort aan arbeidskrachten, onder meer doordat mensen niet meer beschikbaar zijn als gevolg van aanslepende gezondheidsproblemen. Het stelsel van sociale uitkeringen moet flexibeler en doelgerichter worden opgezet zodat het ondersteuning en prikkels geeft aan werklozen en niet-werkende personen die opnieuw aan het werk zouden kunnen gaan, terwijl ook de activeringsmaatregelen moeten worden versterkt zodat zij diegenen bereiken die er het meest behoefte aan hebben. De uitgaven voor gezinsbeleid kunnen op begrotingsneutrale wijze kostenefficiënter worden ingericht, onder meer door middelen voor ouderschapsuitkeringen om te buigen naar efficiëntere maatregelen zoals kinderopvang, wat naar verwachting ook de arbeidsparticipatie van vrouwen ten goede zal komen. De economische ontwikkeling in de regio's vereist een meer gecoördineerde aanpak om tot concretere resultaten te komen.

               (11)

               Op het gebied van onderwijs en opleiding heeft Estland de aanbevelingen van de Raad van 2012 gedeeltelijk gevolgd; de hervorming van het hoger onderwijs is vastgesteld in 2012 en een nieuwe alomvattende hervorming van het beroepsonderwijs en de beroepsopleiding zal in 2013 worden vastgesteld. Er zal met name zorg moeten worden gedragen voor voldoende betrokkenheid van de sociale partners te kunnen garanderen zodat er voldoende leerplaatsen kunnen worden aangeboden in het beroepsonderwijs. De rationalisering van het secundair onderwijs blijft een belangrijke toezegging die nog niet is nagekomen. De aanhoudende relatief hoge jeugdwerkloosheid moet worden aangepakt in het licht van de grote groep mensen zonder een hogere of lagere beroepsopleiding. Er is nog steeds onvoldoende werk gemaakt van de toegang tot permanente educatie voor laaggeschoolde werknemers en de maatregelen voor jonge werklozen komen niet altijd echt tegemoet aan de behoeften van de arbeidsmarkt. De bestaande kloof tussen de publieke onderzoekssector en de economie blijft een uitdaging voor de productiviteit en het concurrentievermogen. Daarnaast blijven ook de internationalisering en de prioritering van het onderzoeks- en innovatiesysteem een uitdaging, gezien de beperkte omvang van de economie.

               (12)

               De energie-intensiteit in Estland blijft zeer hoog. De regering heeft weliswaar een aantal stappen gezet, maar de inspanningen moeten worden voortgezet en opgevoerd, met extra nadruk op de renovatie van particuliere woningen. De vloot nieuwe auto's in Estland is de meest energie-intensieve in de Unie en ondanks de verhoging van de brandstofaccijnzen verandert het consumentengedrag niet. Zonder extra maatregelen is de kans klein dat Estland zijn broeikasgasemissiedoelstelling haalt, met name als maatregelen uitblijven op het gebied van vervoer en huisvesting. Estland heeft nog altijd een relatief geïsoleerde energiemarkt, omdat de grensoverschrijdende verbindingen ontoereikend zijn.

               (13)

               De dienstverlening waartoe de lokale overheden wettelijk verplicht zijn, is in de meeste sectoren niet effectief, ondermeer in de langdurige zorg, de ondersteuning van gezinnen, onderwijs en vervoer; hetzelfde geldt voor lokale steunmaatregelen die nodig zijn om het verstrekken van een effectieve gezondheidszorg te verzekeren. Dit is toe te schrijven aan het feit dat deze overheden weinig bestuurscapaciteit hebben en over onvoldoende inkomsten kunnen beschikken in verhouding tot de aan hen gedelegeerde taken. Tot dusver is er geen levensvatbaar plan opgesteld om het lokale bestuur te verbeteren.

               (14)

               In de context van het Europees semester heeft de Commissie een brede analyse van het economische beleid van Estland verricht. Zij heeft zowel het stabiliteitsprogramma als het nationale hervormingsprogramma beoordeeld. Daarbij heeft zij niet alleen gekeken naar de relevantie ervan voor een houdbaar budgettair en sociaaleconomisch beleid in Estland, maar is zij ook nagegaan of de EU-regels en -richtsnoeren in acht zijn genomen, gezien de noodzaak de algemene economische governance van de Unie te versterken door middel van een EU-inbreng in toekomstige nationale besluiten. Haar aanbevelingen in het kader van het Europees semester worden in de onderstaande aanbevelingen 1 tot en met 5 weergegeven.

               (15)

               In het licht van deze beoordeling heeft de Raad het stabiliteitsprogramma onderzocht en zijn advies (5) daarover is met name in de onderstaande aanbeveling 1 weergegeven.

               (16)

               In de context van het Europees semester heeft de Commissie tevens een analyse van het economische beleid van de eurozone als geheel verricht. Op basis hiervan heeft de Raad specifieke aanbevelingen gericht tot de lidstaten die de euro als munt hebben (6). Als land dat de euro als munt heeft, dient ook Estland erop toe te zien dat aan deze aanbevelingen volledig en tijdig uitvoering wordt gegeven,

         BEVEELT AAN dat Estland in de periode 2013-2014 actie onderneemt om:

               1.

               een groeivriendelijk begrotingsbeleid te voeren en een gezonde begrotingssituatie in stand te houden volgens planning, waarbij de middellangetermijndoelstelling voor de begroting over de hele looptijd van het stabiliteitsprogramma in acht wordt genomen. De geplande begrotingsregel aan te vullen met dwingender regels voor de meerjarige uitgaven binnen het begrotingskader voor de middellange termijn en de efficiëntie van de overheidsuitgaven te blijven verhogen;

               2.

               de prikkels om te werken, te verbeteren door de verschillende bestaande stelsels van sociale uitkeringen beter op elkaar af te stemmen en door uitkeringen flexibeler en doelgerichter toe te kennen. De sociale dienstverlening, waaronder kinderopvang, te verbeteren en tegelijkertijd het gezinsbeleid efficiënter en kosteneffectiever in te richten. Activeringsmaatregelen te versterken om het voor langdurig werklozen en mensen die een invaliditeits- of werkonbekwaamheidsuitkering ontvangen, gemakkelijker te maken om opnieuw tot de arbeidsmarkt toe te treden. Gecoördineerde maatregelen vast te stellen om de economische ontwikkeling te bevorderen in regio's die getroffen zijn door hoge werkloosheid;

               3.

               verdere inspanningen te leveren om de onderwijs- en opleidingsstelsels beter af te stemmen op de behoeften van de arbeidsmarkt, onder meer door de betrokkenheid van desociale partners te verhogen en de tenuitvoerlegging van doelgerichte maatregelen tegen jeugdwerkloosheid. De participatie van laaggeschoolde werknemers in permanente educatie sterk te verhogen. De inspanningen op te voeren om prioriteiten vast te stellen voor het onderzoeks- en innovatiesysteem, dit te internationaliseren en de samenwerking tussen het bedrijfsleven, het hoger onderwijs en de onderzoeksinstellingen te versterken;

               4.

               de energie-efficiëntie te verbeteren, met name van gebouwen en in het vervoer, en sterkere milieuprikkels te geven op het gebied van voertuigen en afvalstoffen. De ontwikkeling van grensoverschrijdende energieverbindingen te intensiveren om de energiebevoorrading te diversifiëren en de concurrentie op de energiemarkt te bevorderen;

               5.

               een beter evenwicht te bewerkstelligen tussen de inkomsten van lokale overheden en de aan hen delegeerde taken. Lokale overheden efficiënter te laten functioneren en zorg te dragen voor een kwaliteitsvolle lokale openbare dienstverlening.

      Gedaan te Brussel, 9 juli 2013.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         R. ŠADŽIUS

      (1)  PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.

      (2)  Voor 2013 gehandhaafd bij Besluit 2013/208/EU van de Raad van 22 april 2013 betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten (PB L 118 van 30.4.2013, blz. 21).

      (3)  PB C 219 van 24.7.2012, blz. 25.

      (4)  PB L 306 van 23.11.2011, blz. 25.

      (5)  Uit hoofde van artikel 5, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1466/97.

      (6)  Zie bladzijde 97 van dit Publicatieblad.