				|

		52012DC0311

			Aanbeveling voor een AANBEVELING VAN DE RAAD over het nationale hervormingsprogramma 2012 van Estland en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma van Estland voor de periode 2012-2015 /* COM/2012/0311 final - 2012/ () */

			   	Aanbeveling voor een
AANBEVELING VAN DE RAAD
over het nationale hervormingsprogramma 2012
van Estland
en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma van Estland
voor de periode 2012-2015
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van
de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148, lid 4,
Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van
de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op
begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch
beleid[1],
en met name artikel 5, lid 2,
Gezien de aanbeveling van de Europese
Commissie[2],
Gezien de conclusies van de Europese Raad,
Gezien het advies van het Europees Parlement[3],
Gezien het advies van het Comité voor de
werkgelegenheid,
Na raadpleging van het Economisch en
Financieel Comité,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)(1)   Op 26 maart 2010 hechtte de Europese Raad zijn goedkeuring aan
het voorstel van de Europese Commissie voor een nieuwe groei- en
werkgelegenheidstrategie. Deze Europa 2020-strategie moet voor betere
coördinatie van het economisch beleid zorgen en zich toespitsen op de
sleutelgebieden waarop Europa’s potentieel voor duurzame groei en
concurrentievermogen een krachtige impuls nodig heeft.
(2)(2)   De Raad heeft op 13 juli 2010 een aanbeveling inzake de globale
richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten en de Unie (2010–2014)
en op 21 oktober 2010 een besluit betreffende de richtsnoeren voor het
werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten[4]
aangenomen, die samen de “geïntegreerde richtsnoeren” vormen. De lidstaten werd
verzocht in hun nationaal economisch en werkgelegenheidsbeleid met de
geïntegreerde richtsnoeren rekening te houden.
(3)(3)   Op 12 juli 2011 heeft de Raad een aanbeveling over het nationale
hervormingsprogramma voor 2011 van Estland aangenomen en een advies over het
geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Estland voor de periode 2011-2014
uitgebracht.
(4)(4)   Op 23 november 2011 hechtte de Commissie haar goedkeuring aan de
tweede jaarlijkse groeianalyse en gaf daarmee de aanzet tot het tweede Europees
Semester van voorafgaande en geïntegreerde beleidscoördinatie, dat op de Europa
2020-strategie berust. Op 14 februari 2012 heeft de Commissie op grond van
Verordening (EU) nr. 1176/2011 het Waarschuwingsmechanismeverslag[5] aangenomen. Daarin werd Estland
niet genoemd als een van de lidstaten die aan een diepgaande evaluatie zouden
worden onderworpen.
(5)(5)   Op 2 maart 2012 heeft de Europese Raad de prioriteiten inzake
financiële stabiliteit, begrotingsconsolidatie en groeibevorderende maatregelen
goedgekeurd. Hij benadrukte de noodzaak om te streven naar gedifferentieerde,
groeivriendelijke begrotingsconsolidatie, normalisering van de
kredietverschaffing aan de economie, bevordering van groei en
concurrentievermogen, aanpakken van de werkloosheid en van de sociale gevolgen
van de crisis, en modernisering van de overheidsdiensten. Hij verzocht de
lidstaten de landenspecifieke aanbevelingen van de Raad voor 2011 ten uitvoer
te leggen en deze prioriteiten om te zetten in concrete maatregelen die in hun
stabiliteits- of convergentieprogramma's en in hun nationale
hervormingsprogramma's zullen worden opgenomen.
(6)(6)   Op 2 maart 2012 verzocht de Europese Raad voorts de lidstaten die
aan het Euro Plus-pact deelnemen hun toezeggingen tijdig te presenteren om in
de stabiliteits- of convergentieprogramma's en de nationale
hervormingsprogramma's te kunnen worden opgenomen.
(7)(7)   Op 26 april 2012 heeft Estland zijn stabiliteitsprogramma voor de
periode 2012–2015 en zijn nationale hervormingsprogramma 2012 ingediend. Om met
de onderlinge verbanden rekening te houden zijn beide programma's terzelfder
tijd geëvalueerd.
(8)(8)   Op basis van de overeenkomstig artikel 5, lid 1, van Verordening
(EG) nr. 1466/97 van de Raad verrichte evaluatie van het stabiliteitsprogramma
komt de Raad tot de conclusie dat het aan de begrotingsprognoses van het
stabiliteitsprogramma ten grondslag liggende macro-economische scenario
aannemelijk is voor 2012-2013, wanneer de groei van het bbp naar verwachting op
een gemiddelde van 2,4% zal uitkomen. Volgens de voorjaarsprognose 2012 van de
Commissie zal de groei van het bbp 3,8% bedragen in 2013. De doelstelling van
de in het programma uiteengezette begrotingsstrategie is te zorgen voor een
duurzaam begrotingsbeleid dat evenwichtige groei ondersteunt door een
structureel overschot te verwezenlijken en terzelfder tijd voor voldoende
budgettaire buffers te zorgen en de belastingdruk op arbeid te verlichten. De
strategie is er ook op gericht aan de vereisten van het stabiliteits- en
groeipact te voldoen. Met het programma wordt beoogd de
middellangetermijnbegrotingsdoelstelling (MTD) van een structureel overschot
vanaf 2012 te overtreffen. De MTD weerspiegelt adequaat de vereisten van het
stabiliteits- en groeipact. Op basis van het (opnieuw berekende) structurele
begrotingssaldo[6]
strookt het groeitempo van de overheidsuitgaven, rekening houdend met
discretionaire maatregelen aan de ontvangstzijde, in alle jaren behalve in 2013
(wanneer de MTD naar verwachting zal worden bereikt) en in 2014, met de
uitgavenbenchmark van het stabiliteits- en groeipact. Parallel daarmee is het
programma gericht op het verwezenlijken van nominale overschotten vanaf 2014.
De schuldquote ligt ruim onder de 60% van het bbp en zal volgens het programma waarschijnlijk
na 2013 verder afnemen tot zo'n 10% in 2015.
(9)(9)   Estland heeft in 2011 een aanzienlijk begrotingsoverschot
verwezenlijkt. Met een daling van 7,6% tot ongeveer 1,6% is de verwachte
economische groei voor 2012 in de voorjaarsprognose 2012 van de Commissie veel
zwakker dan die voor 2011, waardoor verdere controle over de efficiëntie van de
uitgaven noodzakelijk is. Estland is voornemens in 2012 een structurele
begrotingsregel in te voeren om te helpen de uitgaven onder controle te houden.
Zodra de begrotingsregel is ingevoerd, moet deze worden aangevuld met een
versterking van het bindende karakter van de meerjarige uitgavendoelstellingen.
Estland heeft de aanbeveling van 2011 op dit gebied dus gedeeltelijk ten
uitvoer gelegd.
(10)(10)           Wat de arbeidsmarkt betreft, zijn een aantal stappen
ondernomen op het gebied van de belasting op arbeid. De prikkels om te werken
kunnen echter worden verbeterd door het toenemende beroep op uitkeringen voor
invaliditeit en arbeidsongeschiktheid aan te pakken en door ervoor te zorgen
dat werken loont voor mensen met hoge en lage inkomens die werkloosheids- en
ouderschapsuitkeringen ontvangen. Hoewel er veelbelovende inspanningen worden
geleverd om de hoge werkloosheid terug te dringen, blijven de langdurige en de
jeugdwerkloosheid hoog. Het armoederisico van kinderen in huishoudens zonder
baan neemt daardoor toe en moet worden aangepakt door doeltreffende sociale
diensten, met inbegrip van gezinsdiensten. De gezinssteun zelf kan op
begrotingsneutrale wijze worden verhoogd door de toekenning van ouderschaps- en
gezinsuitkeringen gerichter te maken en door ondoeltreffende kindgerelateerde
vrijstellingen van de inkomstenbelasting af te schaffen.
(11)(11)           Gezien de huidige trend van een modal shift ten nadele
van het openbaar vervoer zijn de maatregelen in het nationaal actieplan voor
energie-efficiëntie nog ontoereikend. De vloot nieuwe auto's in Estland is de
meest energie-intensieve in de EU. De brandstofaccijnzen volstaan niet om een
verschuiving van de consumptiepatronen teweeg te brengen. De omzetting van
verscheidene energiegerelateerde EU-richtlijnen is nog niet volledig voltooid.
Estland moet zijn energiebevoorrading nog diversifiëren. De
elektriciteitsinfrastructuur kan worden verbeterd om de toenemende hoeveelheid
windenergie te integreren.
(12)(12)           De kwaliteit en de beschikbaarheid van het
beroepsonderwijs zijn aanzienlijk verbeterd en er zijn nog meer
moderniseringsmaatregelen gepland voor 2012-2013. De overgang van algemeen
onderwijs naar beroepsonderwijs moet echter worden verbeterd en er zou een
veralgemening kunnen worden overwogen van praktijkgerichte programma's. Met de
participatie aan een leven lang leren gaat het de goede kant op, maar er is te
weinig aandacht voor laaggeschoolde arbeiders. Er blijven problemen bestaan met
het op elkaar afstemmen van resultaten op het gebied van onderwijs en de
behoeften van de arbeidsmarkt. Er zijn ook een dringende hervorming van het
hoger secundair onderwijs en een verdere verbetering van de levering van
onderwijsdiensten door lokale overheden nodig. De samenwerking tussen het
bedrijfsleven en instellingen voor hoger onderwijs blijft zwak, terwijl het
kennisintensieve deel van de particuliere sector verder moet worden ontwikkeld.
(13)(13)           Om in te spelen op de afnemende demografische trend en
een evenwichtige en concurrerende regionale ontwikkeling te waarborgen, moet op
langere termijn voor financiële duurzaamheid van de lokale overheden alsook
voor een betere verlening van overheidsdiensten op lokaal niveau worden gezorgd
en het gebruik van de relatief versnipperde middelen worden geoptimaliseerd.
Vanwege hun kleine omvang hebben de meeste lokale overheden moeilijkheden met
de universele verstrekking van de noodzakelijke sociale, gezondheids-,
arbeidsmarkt-, vervoers- en onderwijsdiensten.
(14)(14)            Estland
heeft een aantal toezeggingen gedaan in het kader van het Euro Plus-pact. Deze
toezeggingen en de tenuitvoerlegging van de in 2011 gedane toezeggingen hebben
betrekking op het bevorderen van de werkgelegenheid, het verhogen van het concurrentievermogen
en het verbeteren van de houdbaarheid van de overheidsfinanciën. De Commissie
heeft de nakoming van de in het kader van het Euro Plus-pact gedane
toezeggingen onderzocht. In de aanbevelingen is met de resultaten van dit
onderzoek rekening gehouden.
(15)(15)           In de context van het Europees Semester heeft de
Commissie een alomvattende analyse van het economische beleid van Estland
verricht. Zij heeft het stabiliteitsprogramma en het nationale
hervormingsprogramma beoordeeld. Daarbij heeft zij niet alleen gekeken naar de
relevantie ervan voor een houdbaar budgettair en sociaaleconomisch beleid in
Estland, maar ook of de EU-regels en ‑richtsnoeren in acht zijn genomen,
gezien de noodzaak de algemene economische governance van de Europese Unie te
versterken door middel van een EU-inbreng in toekomstige nationale besluiten.
Haar aanbevelingen in het kader van het Europees Semester worden in de
onderstaande aanbevelingen (1) tot en met (5) weergegeven.
(16)(16)           In het licht van deze beoordeling heeft de Raad het
stabiliteitsprogramma van Estland onderzocht. Zijn advies[7] daarover is met name in de
onderstaande aanbeveling (1) weergegeven,
BEVEELT AAN dat Estland in de periode
2012-2013 actie onderneemt om:
1.           Een gezonde
begrotingssituatie te handhaven door de begrotingsplannen volgens planning uit
te voeren en er zo voor te zorgen dat de middellangetermijndoelstelling voor de
begroting uiterlijk in 2013 wordt verwezenlijkt en de uitgavenbenchmark wordt
gehaald. De geplande begrotingsregel aan te vullen met regels voor de
meerjarige uitgaven met een sterker bindend karakter binnen het begrotingskader
voor de middellange termijn, de efficiëntie van de overheidsuitgaven te blijven
verhogen en de strijd tegen de schaduweconomie op te voeren.
2.           De prikkels om te werken te
verbeteren door het stelsel van sociale uitkeringen te stroomlijnen en de
flexibiliteit bij de toekenning van invaliditeits-, werkloosheids- en
ouderschapsuitkeringen te verhogen en terzelfder tijd voor voldoende sociale
bescherming te zorgen. De levering van sociale diensten te verbeteren en
tegelijk gezins- en ouderschapsuitkeringen gerichter te maken en verstorende
kindgerelateerde vrijstellingen van de inkomstenbelasting af te schaffen. De
arbeidsparticipatie van jonge en langdurig werklozen te verhogen.
3.           Opleiding en onderwijs
doeltreffender af te stemmen op de behoeften van de arbeidsmarkt en de
samenwerking tussen bedrijven en de academische wereld te verbeteren.
Programma's voor een leven lang leren beter toegankelijk te maken voor laaggeschoolde
arbeiders. De toekenning van prioriteit aan en de internationalisering van
onderzoeks- en innovatiesystemen te bevorderen.
4.           De energie-efficiëntie te
verbeteren, met name op het gebied van gebouwen en vervoer, en de
milieuprikkels met betrekking tot voertuigen en afval te versterken, onder meer
door prikkels zoals een belasting op voertuigen te overwegen. Het gebruik van
energie uit hernieuwbare bronnen te bevorderen, onder meer door betere
infrastructuur en wetgeving. De ontwikkeling van grensoverschrijdende
aansluitingen voort te zetten om een einde te maken aan het relatieve
marktisolement.
5.           De houdbaarheid van de
gemeentebegrotingen verbeteren en tegelijk de efficiëntie van lokale overheden
te verhogen en voor een doeltreffende dienstverlening te zorgen, met name door
sterkere prikkels voor fusie of versterkte samenwerking tussen gemeenten.
Daartoe strekkende hervormingsvoorstellen moeten binnen een redelijk
tijdsbestek hun beslag krijgen.
Gedaan te Brussel,
                                                                       Voor de Raad
                                                                       De
voorzitter
[1]               PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.
[2]               COM(2012) 311 final.
[3]               P7_TA(2012)0048 en P7_TA(2012)0047.
[4]               Besluit van de Raad 2012/238/EU van 26 april 2012.
[5]               COM(2012) 68 final.
[6]               Conjunctuurgezuiverd begrotingssaldo, exclusief
eenmalige en tijdelijke maatregelen, opnieuw berekend door de diensten van de
Commissie op basis van de in het programma verstrekte informatie, aan de hand
van de algemeen aanvaarde methode.
[7]               Uit hoofde van artikel 5, lid 2, van Verordening (EG)
nr. 1466/97 van de Raad.


Avis juridique important

|

31995H0113

95/113/EG: Aanbeveling van de Raad van 20 maart 1995 inzake de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1989) (zevende EOF) voor het begrotingsjaar 1993

Publicatieblad Nr. L 080 van 08/04/1995 blz. 0045 - 0045

AANBEVELING VAN DE RAAD van 20 maart 1995  inzake de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de verrichtingen van het  Europees Ontwikkelingsfonds (1989) (zevende EOF) voor het begrotingsjaar 1993 (95/113/EG) DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 206, Gelet op de vierde ACS-EEG-Overeenkomst, ondertekend te Lomé op 15 december 1989, Gelet op Besluit 91/482/EEG van de Raad van 25 juli 1991 betreffende de associatie van de landen en  gebieden overzee met de Europese Economische Gemeenschap  (1), Gelet op het Intern Akkoord betreffende de financiering en het beheer van de steun van de  Gemeenschap  (2), ondertekend op 16 juli 1990, inzonderheid op artikel 33, lid 3, Gelet op het Financieel Reglement van 29 juli 1991 van toepassing op het zevende Europees  Ontwikkelingsfonds  (3), inzonderheid op de artikelen 69 tot en met 77, Na onderzoek van de jaarrekening en de balans betreffende de verrichtingen van het Europees  Ontwikkelingsfonds (1989) (zevende EOF), die op 31 december 1993 zijn vastgesteld, alsmede van het  verslag van de Rekenkamer over het begrotingsjaar 1993 waaraan de antwoorden van de Commissie zijn  gehecht  (4), Overwegende dat krachtens artikel 33, lid 3, van het Intern Akkoord aan de Commissie voor het  beheer van het Europees Ontwikkelingsfonds (1989) (zevende EOF) kwijting wordt verleend door het  Europees Parlement op aanbeveling van de Raad; Overwegende dat de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1989)  (zevende EOF) door de Commissie gedurende het begrotingsjaar 1993 over het geheel genomen  bevredigend is geweest, BEVEELT het Europees Parlement AAN de Commissie kwijting te verlenen voor de uitvoering van de  verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1989) (zevende EOF) voor het begrotingsjaar  1993. Gedaan te Brussel, 20 maart 1995. Voor de Raad De Voorzitter E. ALPHANDÉRY


Belangrijke juridische mededeling

|

52007SC0140

Aanbeveling voor een advies van de Raad overeenkomstig artikel 9, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde convergentieprogramma van Malta voor de periode 2006-2009  /* SEC/2007/0140 def. */

	[pic] | COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN |Brussel, 7.2.2007SEC(2007) 140 definitiefAanbeveling voor eenADVIES VAN DE RAADovereenkomstig artikel 9, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde convergentieprogramma van Malta voor de periode 2006-2009(door de Commissie ingediend)TOELICHTINGAlgemene achtergrondHet stabiliteits- en groeipact, dat op 1 juli 1998 in werking is getreden, is gebaseerd op de doelstelling van deugdelijke openbare financiën als middel om de voorwaarden voor prijsstabiliteit en voor een tot werkgelegenheidsschepping leidende sterke duurzame groei te verbeteren. Bij de hervorming van het pact in 2005 werd het nut ervan bij het verankeren van begrotingsdiscipline erkend, maar werd tevens versterking van de doeltreffendheid en de economische onderbouwing, alsook waarborging van de houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn beoogd.In Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid[1], die deel uitmaakt van het pact, is bepaald dat de lidstaten bij de Raad en de Commissie stabiliteits- of convergentieprogramma's moeten indienen, alsook jaarlijkse actualiseringen daarvan (de lidstaten die de gemeenschappelijke munt al hebben aangenomen dienen (geactualiseerde) stabiliteitsprogramma's in en lidstaten die deze nog niet hebben aangenomen dienen (geactualiseerde) convergentieprogramma's in). Het eerste convergentieprogramma van Malta is in mei 2004 ingediend. Overeenkomstig de verordening bracht de Raad op basis van een aanbeveling van de Commissie en na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité op 5 juli 2004 hierover advies uit. Geactualiseerde stabiliteits- en convergentieprogramma's worden volgens dezelfde procedure door de Commissie beoordeeld en door bovengenoemd Comité onderzocht, terwijl ook de Raad over de mogelijkheid beschikt deze programma's te evalueren.Achtergrond voor de beoordeling van het geactualiseerde programmaDe Commissie heeft het op 7 december 2006 ingediende meest recente geactualiseerde convergentieprogramma van Malta onderzocht en een aanbeveling voor een advies van de Raad aangenomen (zie het kader voor de belangrijkste beoordelingspunten).Om de achtergrond te schetsen waartegen de begrotingsstrategie in het geactualiseerde convergentieprogramma wordt beoordeeld, bevatten de volgende punten een overzicht van:1.  de economische en budgettaire resultaten over de afgelopen tien jaar;2.  de positie van het land overeenkomstig het corrigerende deel van het stabiliteits- en groeipact (buitensporigtekortprocedure);3.  de meest recente beoordeling van de positie van het land overeenkomstig het preventieve deel van het stabiliteits- en groeipact (samenvatting van het advies van de Raad over de vorige actualisering van het convergentieprogramma);4.  de beoordeling van de Commissie van het nationale hervormingsprogramma van oktober 2006.Recente economische en budgettaire resultatenNa een periode van sterke economische groei in de tweede helft van de jaren negentig heeft de Maltese economie tussen 2001 en 2005 duidelijk minder gepresteerd[2]. Hoewel ongunstige conjuncturele ontwikkelingen daaraan mede debet waren, is ook het externe concurrentievermogen van Malta gaandeweg aangetast door binnenlandse structurele zwakheden, die nog werden versterkt door een sectorale concentratie in de verwerkende industrie. Daardoor is de uitvoer gedaald en is het externe tekort verslechterd tot rond de 11% van het BBP in 2005. Aangezien in TFP-groeiramingen "kwalitatieve" aspecten van factorinputs tot uiting kunnen komen, lijkt de lage totale factorproductiviteit in de afgelopen jaren een andere oorzaak van de lage economische groei van Malta. In de afgelopen jaren had Malta een overheidstekort. Ook al is het gelukt om de tekortquote sinds 1998 terug te dringen, toch is de aanpassing niet altijd van duurzame aard geweest. In de meeste jaren is de aanpassing tot stand gebracht dankzij hogere ontvangsten, maar sinds kort worden daartoe juist de uitgaven in de hand gehouden, hetgeen zou moeten leiden tot een duurzamere consolidatie. Ook al is men er in de afgelopen jaren in geslaagd de totale uitgaven in te dammen, toch hebben bepaalde uitgaven, waaronder die aan gezondheidszorg en sociale bescherming, tussen 1998 en 2004 wel een stijgende lijn vertoond.Buitensporigtekortprocedure ten aanzien van MaltaOp 5 juli 2004 heeft de Raad overeenkomstig artikel 104, lid 6, een beschikking vastgesteld waarin werd geconstateerd dat in Malta een buitensporig tekort bestond. Tegelijk heeft hij overeenkomstig artikel 104, lid 7, een aanbeveling gedaan die erin bestond dat het buitensporige tekort uiterlijk in 2006 moest zijn gecorrigeerd. Met name is Malta aanbevolen om krachtdadig maatregelen, en in het bijzonder maatregelen van structurele aard, ten uitvoer te leggen om de uitgaven te stroomlijnen en terug te dringen. Ook is Malta aanbevolen de stijging van de schuldquote in 2005 een halt toe te roepen en deze daarna terug te dringen.Beoordeling in het advies van de Raad over het vorige programmaOp 14 maart 2006 heeft de Raad advies uitgebracht over de vorige actualisering van het convergentieprogramma voor de periode 2005-2008. De Raad was van oordeel dat het programma over het geheel voldeed aan de eis om het buitensporige tekort in 2006 te verhelpen. De Raad heeft Malta verzocht de begrotingsmaatregelen voor 2006 strikt ten uitvoer te leggen en ervoor te zorgen dat het buitensporige tekort dat jaar overeenkomstig het geactualiseerde convergentieprogramma zou worden verholpen, alsmede erop toe te zien dat de begrotingsconsolidatie in de richting van de middellangetermijndoelstelling van het programma zou worden voortgezet nadat het buitensporig tekort was verholpen, erop toe te zien dat de schuldquote vanaf 2006 in een bevredigend tempo zou afnemen in de richting van de in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde van 60% van het BBP, en de houdbaarheid van de overheidsfinanciën op lange termijn te verbeteren door verdere vorderingen te maken bij de voorbereiding en uitvoering van de pensioenhervorming.Beoordeling van de Commissie van het nationale hervormingsprogramma van oktober 2006Het uitvoeringsverslag van het nationale hervormingsprogramma van Malta in het kader van de vernieuwde Lissabonstrategie voor groei en werkgelegenheid is op 15 oktober 2006 ingediend. In het nationale hervormingsprogramma van Malta worden als belangrijkste uitdagingen/prioriteiten aangemerkt: houdbaarheid van de overheidsfinanciën, concurrentievermogen, milieu, werkgelegenheid en onderwijs en opleiding. Uit de beoordeling door de Commissie van dit programma (goedgekeurd als onderdeel van het jaarlijkse voortgangsverslag van december 2006 [3] ) blijkt dat Malta goede vorderingen maakt bij de tenuitvoerlegging van zijn nationale hervormingsprogramma. Vooral op het gebied van de houdbaarheid van de begroting, die door de Maltese autoriteiten als cruciaal element voor meer groei en werkgelegenheid en de invoering van de euro wordt beschouwd, vordert de tenuitvoerlegging goed. Op micro-economisch en werkgelegenheidsgebied worden echter minder inspanningen geleverd.Gezien de onderkende sterke en zwakke punten is Malta aanbevolen actie te ondernemen op de volgende terreinen: vergroting van de concurrentie, beperking en ombuiging van staatssteun, meer mensen in het arbeidsproces krijgen, aanpakken van zwartwerken en wijziging van het belasting- en het uitkeringsstelsel.Kader: Belangrijkste beoordelingspunten Overeenkomstig artikel 5, lid 1, (voor stabiliteitsprogramma´s) en artikel 9, lid 1, (voor convergentieprogramma´s) van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad wordt beoordeeld: of de economische hypothesen waarop het programma gebaseerd is, realistisch zijn; de middellangetermijnbegrotingsdoelstelling (MTD) van de lidstaat en of het aanpassingstraject richting de MTD passend is; of de met het oog op de naleving van dit aanpassingstraject genomen of voorgenomen maatregelen afdoende zijn om de MTD gedurende de cyclus te halen; bij de beoordeling van het aanpassingstraject richting de MTD: of in economisch goede tijden een grotere aanpassing wordt nagestreefd en in economisch slechte tijden juist een minder zware inspanning toelaatbaar is, en - voor de lidstaten van het eurogebied en het WKM II – of de lidstaat een jaarlijkse verbetering van het conjunctuurgezuiverde begrotingssaldo, ongerekend eenmalige en tijdelijke maatregelen, met 0,5% van het BBP als benchmark nastreeft om zijn MTD te bereiken; bij de bepaling van het aanpassingstraject richting de MTD (voor de lidstaten die deze doelstelling nog niet bereikt hebben) en bij het toestaan van een tijdelijke afwijking van de MTD (voor landen die de doelstelling wel hebben bereikt): de uitvoering van grote structurele hervormingen die op lange termijn rechtstreekse kostenbesparende effecten hebben (mede doordat zij de potentiële groei verhogen) en bijgevolg een verifieerbare positieve invloed op de houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn hebben (met dien verstande dat een passende veiligheidsmarge voor de naleving van de referentiewaarde van 3% van het BBP gewaarborgd moet zijn en dat een terugkeer naar de MTD binnen de programmaperiode wordt verwacht), waarbij bijzondere aandacht wordt besteed aan pensioenhervormingen die gepaard gaan met de invoering van een meerpijlerstelsel dat een verplichte pijler met volledige kapitaaldekking omvat; of het economisch beleid van de betrokken lidstaat strookt met de globale richtsnoeren voor het economisch beleid. Bij de beoordeling van de aannemelijkheid van de macro-economische hypothesen wordt gekeken naar de najaarsprognoses 2006 van de diensten van de Commissie en wordt ook gebruikgemaakt van de algemeen aanvaarde methode voor de raming van de potentiële productie en de conjunctuurgezuiverde saldi. De consistentie met de globale richtsnoeren voor het economisch beleid wordt getoetst aan de globale richtsnoeren voor het economisch beleid op het gebied van de openbare financiën, zoals opgenomen in de geïntegreerde richtsnoeren voor de periode 2005-2008. Voorts worden beoordeeld: de ontwikkeling van de schuldquote en de vooruitzichten voor de houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn, waaraan volgens het verslag van de Raad van 20 maart 2005 over de verbetering van de uitvoering van het stabiliteits- en groeipact "bij het toezicht op de begrotingssituatie voldoende aandacht" zou moeten worden geschonken. In een mededeling van de Commissie van 12 oktober 2006 wordt de aanpak voor de toetsing van de houdbaarheid op lange termijn uiteengezet[4]; de mate van integratie met het nationale hervormingsprogramma van de lidstaten in het kader van de Lissabonstrategie voor groei en werkgelegenheid. In zijn begeleidende nota van 7 juni 2005 aan de Europese Raad over de globale richtsnoeren voor het economisch beleid voor de periode 2005-2008 heeft de Raad (Ecofin) verklaard dat de nationale hervormingsprogramma´s moeten stroken met de stabiliteits- en convergentieprogramma´s; de inachtneming van de gedragscode[5], die voor de stabiliteits- en convergentieprogramma´s onder meer een gemeenschappelijke structuur en een reeks gegevenstabellen voorschrijft. |-  Aanbeveling voor eenADVIES VAN DE RAADovereenkomstig artikel 9, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde convergentieprogramma van Malta voor de periode 2006-2009DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid[6], en met name op artikel 9, lid 3,Gezien de aanbeveling van de Commissie,Na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité,BRENGT HET VOLGENDE ADVIES UIT:5.  Op [27 februari 2007] heeft de Raad het geactualiseerde convergentieprogramma van Malta voor de periode 2006-2009 behandeld.6.  In het macro-economische scenario dat aan het programma ten grondslag ligt, wordt ervan uitgegaan dat de reële BBP-groei in de gehele programmaperiode rond de 3% zal blijven hangen. Afgaande op de thans beschikbare informatie lijkt dit scenario te berusten op groeihypothesen die voor 2007 gunstig en voor de jaren daarna nog gunstiger zijn, met name vanwege de voorspoedige langetermijnontwikkelingen in de externe sector. Als de netto-uitvoer op middellange termijn ongunstiger uitvalt dan in het programma wordt verwacht, kunnen de externe onevenwichtigheden van de afgelopen jaren nog verder toenemen.7.  Het overheidstekort over 2006 wordt in de najaarsprognoses 2006 van de diensten van de Commissie geraamd op 2,9% van het BBP, tegen een streefcijfer van 2,7% van het BBP in de vorige actualisering van het convergentieprogramma. De raming voor 2006 in de nieuwe actualisering (2,6% van het BBP) ligt onder de najaarsprognose 2006 van de diensten van de Commissie en lijkt plausibel gezien de recente informatie over de BBP-groei en de kasgegevens over de overheidsfinanciën.8.  De in de actualisering uitgestippelde begrotingsstrategie is erop gericht het tekort in 2006 terug te dringen tot onder de referentiewaarde van 3% van het BBP en de begroting daarna verder te consolideren. In de actualisering wordt gerekend op een geleidelijke vermindering van het overheidstekort, die in 2009 zou moeten uitmonden in een min of meer sluitende begroting. Met een geprognosticeerde daling van de rentelast komt het primaire overschot in 2009 naar verwachting uit op 3¼% van het BBP. De aanpassing moet tot stand komen door een daling van de primaire-uitgavenquote van bijna 5¾ procentpunten, die de daling van de ontvangstenquote van bijna 3¾ procentpunten meer dan goedmaakt. Ook al is men erin geslaagd de totale uitgaven in te dammen, toch hebben de uitgaven aan gezondheidszorg in de afgelopen jaren wel een stijgende lijn vertoond. Er zal minder gebruik worden gemaakt van eenmalige maatregelen met een tekortverminderend effect dan in het verleden. Ondanks een veel gunstiger macro-economisch scenario wordt in het programma in grote lijnen vastgehouden aan de beoogde nominale budgettaire aanpassing van de vorige actualisering.9.  Het volgens de algemeen aanvaarde methode berekende structurele tekort (d.w.z. het conjunctuurgezuiverde saldo, ongerekend eenmalige en tijdelijke maatregelen) verbetert van circa 3% van het BBP in 2006 naar ½% aan het eind van de programmaperiode. Evenals in de vorige actualisering van het convergentieprogramma wordt als middellangetermijndoelstelling (MTD) voor de begrotingssituatie een structureel sluitende begroting gehanteerd, maar in het nieuwe programma wordt er niet naar gestreefd om deze doelstelling binnen de programmaperiode te bereiken. Aangezien de MTD ambitieuzer is dan de minimumbenchmark (geraamd op een tekort van circa 1¾% van het BBP), zou de verwezenlijking ervan een veiligheidsmarge tegen het ontstaan van een buitensporig tekort moeten bieden. De MTD ligt binnen de marge die in het stabiliteits- en groeipact en in de gedragscode is vastgesteld voor de lidstaten die tot het eurogebied en het WKM II behoren, en houdt voldoende rekening met de schuldquote en de gemiddelde potentiële productiegroei op lange termijn.10.  De aan de begrotingsprognoses in het programma verbonden risico's lijken elkaar voor 2007 min of meer in evenwicht te houden, maar daarna kunnen de begrotingsresultaten slechter uitvallen dan waarop in het programma wordt gerekend. Dit komt doordat voor 2007 wordt uitgegaan van een gunstige BBP-groei en aan de prognoses van de actualisering voor 2008 en 2009 een nog gunstiger macro-economisch scenario ten grondslag ligt (hoewel de belastingprognoses voor deze jaren aan de voorzichtige kant lijken). Daarnaast worden voor de periode na 2007 geen bijzonderheden verstrekt over de aanpassingsstrategie, waardoor de risico´s met betrekking tot de beoogde budgettaire consolidatie toenemen.11.  Gezien deze risicobeoordeling lijkt de begrotingskoers van het programma te voldoen aan de eis dat het buitensporig tekort in 2006 wordt gecorrigeerd, zoals de Raad heeft aanbevolen. Bovendien lijkt deze koers een veiligheidsmarge te verschaffen die ruim genoeg is om vanaf 2008 te voorkomen dat het tekort bij normale macro-economische fluctuaties de drempel van 3% van het BBP overschrijdt. In de jaren na de correctie van het buitensporig tekort is het uit het programma blijkende tempo van de aanpassing richting de MTD grotendeels in overeenstemming met het stabiliteits- en groeipact, dat voorschrijft dat de lidstaten die tot het eurogebied en WKM II behoren, een jaarlijkse verbetering van het structurele begrotingssaldo moeten nastreven met 0,5% van het BBP als benchmark, en dat in goede economische tijden een grotere aanpassing moet worden bewerkstelligd, terwijl in slechte economische tijden een minder zware inspanning toelaatbaar is.12.  De bruto overheidsschuld is volgens de ramingen in 2006 uitgekomen op 68¼% van het BBP, waarmee deze boven de in het Verdrag vastgestelde referentiewaarde van 60% van het BBP ligt. In het programma daalt de schuldquote in de programmaperiode met 8¾ procentpunten van het BBP. Gezien de bovenbeschreven risico's met betrekking tot de begrotingsdoelstellingen zal de schuldquote waarschijnlijk een minder gunstige ontwikkeling te zien geven dan waarop in het programma wordt gerekend. Al met al lijkt de schuldquote in de programmaperiode in voldoende mate af te nemen in de richting van de referentiewaarde.13.  Malta heeft onlangs een pensioenhervorming vastgesteld die gericht is op een verhoging van de effectieve pensioengerechtigde leeftijd en de pensioenen. Uit de ramingen van het programma blijkt dan ook dat de pensioenuitgaven zullen oplopen en dat de leeftijdsgerelateerde uitgaven daardoor sneller zullen stijgen en zullen uitkomen op vrijwel het EU-gemiddelde. Uit de prognoses blijkt voorts dat de uitgaven aan gezondheidszorg, als de huidige trend doorzet, op lange termijn rond 1¾ procentpunt van het BBP zullen stijgen. Daarmee ligt de stijging wel iets onder de historische trend. In de huidige begrotingssituatie is niet gewaarborgd dat de schuld geleidelijk wordt teruggedrongen tot onder de in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde. Door de verbetering van de begrotingssituatie, zoals geprojecteerd in het programma, zouden de risico´s voor de houdbaarheid van de overheidsfinanciën dan ook verminderen. Al met al lijkt Malta een middelgroot risico te lopen wat de houdbaarheid van de overheidsfinanciën betreft.14.  Het convergentieprogramma bevat geen kwalitatieve beoordeling van de algemene gevolgen van het uitvoeringsverslag van oktober 2006 van het nationale hervormingsprogramma binnen het kader van de begrotingsstrategie op middellange termijn. Wel verschaft het systematisch informatie over de rechtstreekse budgettaire kosten of besparingen van de voornaamste hervormingen waarin het nationale hervormingsprogramma voorziet, en wordt in de begrotingsprognoses expliciet rekening gehouden met de gevolgen van de in het nationale hervormingsprogramma geschetste maatregelen voor de openbare financiën. De in het convergentieprogramma opgenomen maatregelen op het gebied van de openbare financiën lijken aan te sluiten bij de in het kader van het nationale hervormingsprogramma voorgenomen acties. Met name zijn in beide programma´s plannen opgenomen om de pensioenhervorming ten uitvoer te leggen, terwijl het convergentieprogramma bijzonderheden bevat over de in de het nationale hervormingsprogramma aangekondigde belastinghervorming.15.  De in het programma uitgestippelde begrotingsstrategie is grotendeels in overeenstemming met de globale richtsnoeren voor het economisch beleid die in de geïntegreerde richtsnoeren voor de periode 2005-2008 zijn opgenomen.16.  Wat de in de gedragscode voor stabiliteits- en convergentieprogramma's gespecificeerde gegevensvereisten betreft, vertoont het programma enkele lacunes in de verplichte en facultatieve gegevens[7].Al met al voldoet het programma aan de eis dat het buitensporige tekort in 2006 wordt gecorrigeerd en wordt daarna met de uitstekende groeivooruitzichten gemikt op voldoende vooruitgang richting de MTD. De schuldquote in het programma lijkt voldoende snel af te nemen richting de referentiewaarde van 60% van het BBP. Na 2007 is de verwezenlijking van de begrotingsdoelstellingen evenwel aan risico's onderhevig. Met name gezien de recente toename van externe onevenwichtigheden is het van belang om een begrotingssituatie vast te houden die zo solide is dat een mogelijke omslag in het verwachte dynamische groeipatroon kan worden opgevangen. Gezien de bovenstaande evaluatie wordt Malta verzocht om:i) voldoende vooruitgang richting de MTD te boeken en ervoor te zorgen dat de schuldquote navenant wordt teruggebracht, alsook met name voor de uitgavenzijde een begrotingsstrategie met een langer tijdsperspectief uit te stippelen;ii) gezien de omvang van de schuld en de verwachte stijging van leeftijdsgerelateerde uitgaven de houdbaarheid van de overheidsfinanciën op lange termijn te verbeteren door de MTD te verwezenlijken en verdere vooruitgang te boeken bij de voorbereiding en tenuitvoerlegging van de hervorming van de gezondheidszorg.Vergelijking van de belangrijkste macro-economische en budgettaire prognoses2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 |Reëel BBP (Verandering in %) | CP dec 2006 | 2,2 | 2,9 | 3,0 | 3,1 | 3,1 |COM nov 2006 | 2,2 | 2,3 | 2,1 | 2,2 | n.b. |CP jan 2006 | 0,9 | 1,1 | 1,2 | 2,0 | n.b. |HICP-inflatie (%) | CP dec 2006 | 2,5 | 3,1 | 2,2 | 2,1 | 2,0 |COM nov 2006 | 2,5 | 3,0 | 2,6 | 2,4 | n.b. |CP jan 20066 | 2,8 | 3,1 | 2,5 | 1,9 | n.b. |Output gap (% van het potentiële BBP) | CP dec 20061 | -2,8 | -2,1 | -1,3 | -0,3 | 0,9 |COM nov 20065 | -2,1 | -1,4 | -1,1 | -0,5 | n.b. |CP jan 20061 | -2,9 | -3,7 | -4,2 | -4,4 | n.b. |Overheidssaldo (% van het BBP) | CP dec 2006 | -3,2 | -2,6 | -2,3 | -0,9 | 0,1 |COM nov 2006 | -3,2 | -2,9 | -2,7 | -2,9 | n.b. |CP jan 2006 | -3,9 | -2,7 | -2,3 | -1,2 | n.b. |Primair saldo (% van het BBP) | CP dec 2006 | 0,8 | 1,1 | 1,1 | 2,5 | 3,2 |COM nov 2006 | 0,8 | 0,9 | 0,7 | 0,6 | n.b. |CP jan 2006 | 0,3 | 1,4 | 1,5 | 2,4 | n.b. |Conjunctuurgezuiverd saldo (% van het BBP) | CP dec 20061 | -2,2 | -1,8 | -1,8 | -0,8 | -0,2 |COM nov 2006 | -2,4 | -2,3 | -2,3 | -2,7 | n.b. |CP jan 20061 | -2,8 | -1,3 | -0,7 | 0,4 | n.b. |Structureel saldo2 (% van het BBP) | CP dec 20063 | -3,8 | -2,9 | -2,0 | -1,0 | -0,4 |COM nov 20064 | -4,0 | -3,5 | -2,5 | -2,7 | n.b. |CP jan 2006 | -3,8 | -2,3 | -1,4 | 0,3 | n.b. |Bruto overheidsschuld (% van het BBP) | CP dec 2006 | 74,2 | 68,3 | 66,7 | 63,2 | 59,4 |COM nov 2006 | 74,2 | 69,6 | 69,0 | 68,6 | n.b. |CP jan 2006 | 76,7 | 70,8 | 68,9 | 67,3 | n.b. |Noten: 1Berekeningen van de diensten van de Commissie op basis van de in het programma voorkomende informatie. 2Conjunctuurgezuiverd saldo (zoals in de voorgaande rijen), ongerekend eenmalige en tijdelijke maatregelen. 3Eenmalige en tijdelijke maatregelen uit het programma (1,6% van het BBP in 2005, 1,1% van het BBP in 2006, 0,2% van het BBP in 2007, 0,2% van het BBP in 2008 en 0,2% van het BBP in 2009, alle met een tekortverminderend effect). 4Eenmalige en tijdelijke maatregelen uit de najaarsprognoses 2006 van de diensten van de Commissie (1,6% van het BBP in 2005, 1,1% van het BBP in 2006, 0,2% van het BBP in 2007 en 0% van het BBP in 2008, alle met een tekortverminderend effect). 5Op basis van een geraamde potentiële groei van achtereenvolgens 2,2%, 1,7%, 1,7% en 1,6% in de periode 2005-2008. 6 De CP-cijfers van januari 2006 stemmen overeen met het indexcijfer van de detailhandelsprijzen. Bronnen: Convergentieprogramma (CP); economische najaarsprognoses 2006 van de diensten van de Commissie (COM); berekeningen van de diensten van de Commissie. |[1] PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1. Verordening gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1055/2005 (PB L 174 van 7.7.2005, blz. 1). Alle documenten waarnaar in deze tekst wordt verwezen, zijn te vinden op:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm.[2] Op 7 december 2006 hebben de Maltese autoriteiten bij Eurostat nieuwe BBP-gegevens over de periode vanaf 1995 ingediend, waaruit blijkt dat de nominale BBP-cijfers over 1996-2003 in vergelijking met de cijfers van september 2006 neerwaarts zijn bijgesteld met percentages die oplopen tot zo´n 1%. Voor 2004, 2005 en de eerste helft van 2006 is het nominale BBP opwaarts bijgesteld met respectievelijk 0,4%, 0,9% en 1,1%. Deze bijstellingen zijn verricht in het kader van het periodieke proces waarbij wordt gekeken of de statistische Eurostatbenadering in acht wordt genomen. In haar beoordeling van het geactualiseerde programma heeft de Commissie de meest recente cijfers gehanteerd.[3] Communication from the Commission to the Spring European Council, "Implementing the renewed lisbon strategy for growth and jobs - A year of delivery", COM(2006) 816 van 12.12.2006.[4] Mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement: "Houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn in de EU", COM (2006) 574 van 12.10.2006; directoraat-generaal Economische en financiële zaken van de Commissie (2006): "The long-term sustainability of public finances in the European Union", European Economy nr. 4/2006.[5] "Specificaties inzake de uitvoering van het stabiliteits- en groeipact en richtsnoeren inzake de vorm en de inhoud van stabiliteits- en convergentieprogramma's", door de Raad (Ecofin) op 11 oktober 2005 bekrachtigd.[6] PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1. Verordening gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1055/2005 (PB L 174 van 7.7.2005, blz. 1). Alle documenten waarnaar in deze tekst wordt verwezen, zijn te vinden op:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm .[7] Met name ontbreken de gegevens over sectorale saldo´s, en in het bijzonder ramingen van de netto opgenomen/verstrekte leningen tegenover de rest van de wereld in de periode 2006-2009, en over de arbeidsproductiviteit in gewerkte uren.


				|

		52014DC0411

			Aanbeveling voor een AANBEVELING VAN DE RAAD over het nationale hervormingsprogramma 2014 van Frankrijk en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma 2014 van Frankrijk /* COM/2014/0411 final - 2014/ () */

Aanbeveling voor een
AANBEVELING VAN DE RAAD
over het nationale hervormingsprogramma 2014
van Frankrijk
en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma 2014 van Frankrijk

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van
de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148, lid 4,
Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van
de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op
begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch
beleid[1],
en met name artikel 5, lid 2,
Gezien Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het
Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 betreffende de preventie en
correctie van macro-economische onevenwichtigheden[2], en met name artikel 6,
lid 1,
Gezien de aanbeveling van de Europese
Commissie[3],
Gezien de resoluties van het Europees
Parlement[4],
Gezien de conclusies van de Europese Raad,
Gezien het advies van het Comité voor de
werkgelegenheid,
Gezien het advies van het Economisch en
Financieel Comité,
Gezien het advies van het Comité voor sociale
bescherming,
Gezien het advies van het Comité voor de
economische politiek,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)
Op 26 maart 2010 heeft de Europese Raad zijn
goedkeuring gehecht aan het voorstel van de Commissie voor een nieuwe groei- en
werkgelegenheidsstrategie; deze Europa 2020-strategie moet voor een betere
coördinatie van het economisch beleid zorgen en spitst zich toe op de
sleutelgebieden waarop Europa's potentieel voor duurzame groei en
concurrentievermogen een krachtige impuls nodig heeft.
(2)
Op voorstel van de Commissie heeft de Raad op 13
juli 2010 een aanbeveling inzake de globale richtsnoeren voor het economisch
beleid van de lidstaten en de Unie (2010-2014) en op 21 oktober 2010 een
besluit betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de
lidstaten vastgesteld, die samen de "geïntegreerde richtsnoeren"
vormen. De lidstaten werd verzocht in hun nationaal economisch en
werkgelegenheidsbeleid met de geïntegreerde richtsnoeren rekening te houden.
(3)
Op 29 juni 2012 hebben de staatshoofden of
regeringsleiders besloten tot een Pact voor groei en banen, dat een
samenhangend kader biedt voor actie op het niveau van de lidstaten, de EU en de
eurozone, waarbij alle mogelijke hefbomen, instrumenten en beleidsvormen worden
ingezet. Zij hebben bepaald welke maatregelen op het niveau van de lidstaten
moeten worden genomen, en met name verklaard vastbesloten te zijn om de
doelstellingen van de Europa 2020-strategie te verwezenlijken en de
landenspecifieke aanbevelingen uit te voeren.
(4)
Op 9 juli 2013 heeft de Raad een aanbeveling over
het nationale hervormingsprogramma voor 2013 van Frankrijk vastgesteld en een
advies over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Frankrijk voor de
periode 2012-2017 uitgebracht. In overeenstemming met Verordening (EU) nr. 473/2013[5], heeft de Commissie op 15
november 2013 haar advies over het ontwerpbegrotingsplan van Frankrijk voor 2014[6]gepresenteerd.
(5)
Op 13 november 2013 heeft de Commissie
haar goedkeuring gehecht aan de jaarlijkse groeianalyse[7]en daarmee de aanzet
gegeven tot het Europees semester 2014 voor coördinatie van het economisch
beleid. Op dezelfde dag heeft de Commissie op grond van Verordening (EU) nr. 1176/2011
het Waarschuwingsmechanismeverslag[8]aangenomen.
Daarin wordt Frankrijk genoemd als een van de lidstaten die aan een diepgaande
evaluatie zouden worden onderworpen.
(6)
Op 20 december 2013 heeft de Europese Raad de
prioriteiten inzake financiële stabiliteit, begrotingsconsolidatie en
groeibevorderende maatregelen goedgekeurd. Hij benadrukte dat moet worden
gestreefd naar gedifferentieerde, groeivriendelijke begrotingsconsolidatie, een
normalisering van de kredietverschaffing aan de economie, bevordering van groei
en concurrentievermogen, het aanpakken van de werkloosheid en van de sociale
gevolgen van de crisis, en modernisering van de overheidsdiensten.
(7)
Op 5 maart 2014 heeft de Commissie de uitkomsten
gepubliceerd van de diepgaande evaluatie voor Frankrijk[9] die zij op grond van
artikel 5 van Verordening (EU) nr. 1176/2011 heeft uitgevoerd. Op basis van
haar analyse concludeert de Commissie dat Frankrijk macro-economische
onevenwichtigheden blijft ondervinden, die specifieke monitoring en afdoende
beleidsactie vereisen. Met name de afkalving van de handelsbalans en het concurrentievermogen
en de implicaties van het hoge niveau van de schulden van de overheidssector
verdienen voortdurende beleidsaandacht.
(8)
Op 7 mei 2014 heeft Frankrijk zijn nationaal
hervormingsprogramma 2014 en zijn stabiliteitsprogramma 2014 ingediend. Om met
de onderlinge verbanden rekening te houden, zijn beide programma's terzelfder
tijd geëvalueerd.
(9)
Met de in het stabiliteitsprogramma 2014
uitgestippelde begrotingsstrategie wordt beoogd het buitensporige tekort tegen 2015
te corrigeren en de middellangetermijnbegrotingsdoelstelling (MTD) in 2017 te
bereiken. Het programma bevestigt de vorige middellangetermijndoelstelling van
een structureel begrotingsevenwicht, die stringenter is dan het Stabiliteits-
en Groeipact vereist. Volgens het programma wordt het tekort in 2015 op 3% van
het bbp gebracht, boven de in de aanbeveling van de Raad van 21 juni 2013
vastgestelde doelstelling. Daarna is de geplande (herberekende) jaarlijkse
vooruitgang richting middellangetermijndoelstelling lager dan de minimumvereiste
van 0,5% van het bbp. Globaal is de in het programma geschetste
begrotingsstrategie slechts gedeeltelijk in lijn met de vereisten van het
Stabiliteits- en Groeipact. Volgens het programma zal de schuldquote in 2014 en
2015 op 95,6 % pieken en vervolgens dalen tot 91,9 % in 2017. Het
macro-economische scenario dat aan de begrotingsprognoses in het programma ten
grondslag ligt, is plausibel voor 2014 en licht optimistisch voor 2015: het bbp
zou dit en volgend jaar met 1,0% respectievelijk 1,7% groeien (1,0 %
respectievelijk 1,5 % volgens de voorjaarsprognose 2014 van de Commissie).
In april 2014 heeft de onafhankelijke hoge raad voor de openbare financiën
(“Haut Conseil des finances publiques”) een advies over het macro-economische
scenario van het programma uitgebracht. Op 5 maart 2014 heeft de Commissie
Frankrijk aanbevolen verdere inspanningen te leveren om voor de volledige
naleving van de aanbeveling van de Raad in het kader van de BTP te zorgen. In
het stabiliteitsprogramma wordt een aantal bijkomende maatregelen voor 2014
geschetst, waaronder de intrekking van de in het kader van een aanvullende
begroting aan te nemen ministeriële kredieten en de eerste effecten van het
door de regering aangekondigde plan voor besparingen van 50 miljard EUR. Op
basis hiervan en mede rekening houdend met het feit dat de in 2013
gerealiseerde begrotingsinspanning hoger was dan ten tijde van de aanbeveling
van de Commissie verwacht werd, kan het programma geacht worden globaal aan de
aanbeveling van de Commissie te beantwoorden. Het niveau van gedetailleerdheid
van de budgettaire consolidatiemaatregelen volstaat niet om geloofwaardig te
zorgen voor de correctie van de buitensporigtekortsituatie tegen 2015, zoals
ondersteund door de Commissieprognose van een tekort van 3,4% van het bbp
volgend jaar en een onderliggende structurele aanpassing die sterk achterblijft
bij het door de Raad aanbevolen niveau. Bovendien zullen de doelstellingen van
de regering waarschijnlijk te positief uitvallen. Met name moet nog een deel
van de in het programma aangekondigde bijkomende maatregelen voor 2014 worden
aangenomen en is het geplande bedrag van de besparingen voor 2015 zeer
ambitieus. Op basis van de prognose van de Commissie schiet de
begrotingsinspanning gedurende 2013-2014 0,2 procentpunt van het bbp tekort in
termen van de (gecorrigeerde) wijziging van het structurele saldo en 0,1 procentpunt
van het bbp in termen van het bedrag van de maatregelen die ten tijde van de
aanbeveling van de Raad noodzakelijk werden geacht. Op basis van zijn
beoordeling van het programma en de Commissieprognose is de Raad ingevolge Verordening
(EG) nr. 1466/97 van de Raad van oordeel dat de maatregelen die aan de
begrotingsstrategie ten grondslag liggen, nader moeten worden gespecificeerd en
dat verdere inspanningen nodig zijn om aan de aanbeveling van de Raad te
voldoen en vervolgens voor een passend traject richting
middellangetermijndoelstelling te zorgen. Met name zouden bijkomende
inspanningen in de komende wijzigingsbegrotingswet voor 2014 moeten worden
aangegeven.
(10)
Gezien de hoge en nog toenemende overheidsschuld en
het feit dat de termijn om het buitensporig tekort te corrigeren tot 2015 is
verlengd, is het des te belangrijker dat de begroting 2014 strikt wordt
uitgevoerd en de substantiële consolidatie-inspanningen standvastig worden
voortgezet in 2015. Met name moeten de overheidsuitgaven in een veel trager
tempo groeien dan in vorige jaren, zoals door de Franse regering gepland. Bijgevolg is het nodig de strategie betreffende het
verminderen van de uitgaven nader te specificeren door de aan de gang zijnde
uitgaventoets te intensiveren en door in voorkomend geval het toepassingsgebied
van het regeringsoptreden te herdefiniëren. Omvangrijke kortetermijnbesparingen
kunnen niet worden gerealiseerd zonder significante vermindering van de
stijging van de socialezekerheidsuitgaven, die bijna de helft van de
overheidsuitgaven uitmaken. Dit houdt het beteugelen in van de kosten van de
gezondheidszorg en de pensioenen, bijvoorbeeld middels het vaststellen van ambitieuzere
jaarlijkse doelstellingen voor de uitgaven voor gezondheidszorg en het
tijdelijk bevriezen van de pensioenen alsook andere sociale uitkeringen, zoals
momenteel door de regering wordt beoogd. Bovendien zou de geplande nieuwe
decentralisatiewet de verschillende bestuurslagen moeten stroomlijnen in
Frankrijk om bestuurlijke overlap te elimineren en verdere synergieën,
efficiëntieverbeteringen en besparingen tot stand te brengen door het fuseren
of afschaffen van bestuurslagen. In dit verband zullen de in het
stabiliteitsprogramma geschetste structurele hervormingen niet alleen pas op
middellange termijn in werking treden, hoewel ze vroeger zullen ingaan dan
volgens het stabiliteitsprogramma de bedoeling was, maar zijn ze ook aan
significante uitvoeringsrisico's onderhevig. De controle van de uitgaven van de
lokale overheid zou eveneens moeten worden versterkt, inclusief door het
plafonneren van de jaarlijkse stijging van de belastinginkomsten van de lokale
overheid en het rigoureus uitvoeren van de geplande vermindering van de
subsidies van de centrale overheid. Naast de noodzaak van besparingen op korte
termijn is ook de houdbaarheid van de overheidsfinanciën op lange termijn een
punt van zorg. Hoewel de overheidsuitgaven voor gezondheidszorg de laatste
jaren onder controle zijn gehouden, zijn verdere inspanningen nodig om de
kosteneffectiviteit van de gezondheidszorg te verbeteren. Met name is het nodig
verder kostenbeteugelend beleid te implementeren omdat naar verwachting de
uitgaven van de gezondheidszorg op middellange en lange termijn significant
zullen stijgen. Terreinen waar de efficiëntie verbeterd moet worden, zijn onder
meer de uitgaven voor geneesmiddelen en de administratieve uitgaven alsook de
ziekenhuiszorg. Ten slotte is in december 2013 een pensioenhervorming
aangenomen om voor de houdbaarheid op lange termijn van het stelsel te zorgen.
De pensioenhervorming zal echter niet volstaan om het tekort van het stelsel,
met name het tekort als gevolg van regelingen voor ambtenaren van de regionale
overheden en werknemers in een aantal overheidsbedrijven, op te heffen. Al met
al zullen volgens de prognoses van de Franse autoriteiten de nieuwe
pensioenmaatregelen het totale tekort van het stelsel slechts halveren tot zo'n
0,5 % van het bbp tegen 2020. Bovendien is de omvang van de aanpassing aan
significante risico's onderhevig aangezien het aan die prognoses ten grondslag
liggende macro-economische scenario overdreven optimistisch zou kunnen blijken.
Het pas opgerichte pensioenmonitoringcomité (“Comité de suivi des retraites”)
moet ervoor zorgen dat het tekort van het stelsel geleidelijk wordt
geëlimineerd.
(11)
Frankrijk behoort tot de lidstaten met de hoogste
arbeidskosten. Met name vermindert de hoge belastingdruk op arbeid de
winstgevendheid van de ondernemingen. Teneinde het kostenconcurrentievermogen
te ondersteunen, heeft de Franse overheid een aantal initiatieven genomen om de
belastingdruk op arbeid te verminderen. In december 2012 is een belastingaftrek
voor concurrentievermogen en werkgelegenheid (CICE) aangenomen die gelijkstaat
met een daling van de arbeidskosten voor de lonen van minder dan 2,5 keer het
minimumloon. Een verdere verlaging van de arbeidskosten met 10 miljard EUR is
in januari 2014 aangekondigd in het kader van een "verantwoordelijkheids-
en solidariteitspact". De twee maatregelen zullen 30 miljard EUR of 1,5 %
van het bbp uitmaken, wat evenredig is met de in 2010-2013 geregistreerde
totale stijging van de vennootschapsbelasting, en zullen, wat de
socialezekerheidsbijdragen van de werkgevers betreft, de kloof tussen Frankrijk
en het gemiddelde van de eurozone slechts met de helft overbruggen. Bovendien
zullen exportbedrijven, die meestal hogere lonen betalen, minder dan
niet-exportbedrijven van de CICE profiteren, waardoor de impact van de
maatregel op het concurrentievermogen zal verminderen. Het
verantwoordelijkheids- en solidariteitspact omvat een vermindering van de
arbeidskosten voor de lage lonen en een vermindering die gericht is op de lonen
van 1,6 à 3,5 keer het minimumloon. Laatstgenoemde maatregel, die naar
verwachting vanaf 2016 in werking zal treden, zou een meer directe impact op de
exportbedrijven hebben. De loonvorming in Frankrijk resulteert meestal in
verstoringen van de loonstructuur en beperkt meestal het vermogen van de
bedrijven om bij economische neergang de lonen aan te passen. De hoge raad voor
de financiering van de sociale bescherming (“Haut Conseil du financement de la
protection sociale”) heeft de impact op de werkgelegenheid van verschillende
scenario's voor socialezekerheidsvrijstellingen beoordeeld, maar er is in
beperkte mate de nadruk gelegd op de impact op de loonontwikkelingen en het
concurrentievermogen. Hoewel echter uitgebreide vrijstellingen zijn verleend
voor werknemers die het minimumloon verdienen, blijven de arbeidskosten voor
het minimumloon hoog. Deze vrijstellingen hebben in 2013 tot het beteugelen van
de arbeidskosten bijgedragen, hetgeen een positieve ontwikkeling is, maar het
niveau van het minimumloon in Frankrijk is van die aard dat het voor een van de
hoogste koopkrachtniveaus in de EU zorgt. Het minimumloon zou zich dan ook
moeten blijven ontwikkelen op een wijze die concurrentievermogen en
banencreatie ondersteunt. Frankrijk kent slechts enkele vrijstellingen van het
wettelijk minimumloon en er zouden bijkomende inspanningen kunnen worden
geleverd om voor kwetsbare groepen de arbeidskosten te verminderen.
(12)
Frankrijks mondiale ranking in een aantal
internationale bedrijfsklimaatenquêtes is verslechterd. Hoewel in het kader van
een in juli 2013 opgestarte "vereenvoudigingsschok" inspanningen zijn
geleverd om de relatie tussen bedrijfsleven en bestuur te bevorderen, is het
nodig het bedrijfsklimaat verder te verbeteren. Bovendien moet een aantal in
het kader van het vereenvoudigingplan beoogde maatregelen nog worden bepaald en
uitgevoerd. Met name moet specifieke aandacht worden besteed aan voorschriften
uit de arbeidswetgeving of aan boekhoudregels in verband met specifieke
groottedrempels die de groei van het Franse bedrijfsleven belemmeren. Deze
kunnen een rol spelen in de moeilijkheden van kmo's om de grootte te bereiken
die hen in staat zou stellen te exporteren en te innoveren. De
beleidsinitiatieven om de uitgaven voor O&O te verhogen en de innovatie
door privébedrijven te stimuleren, met name het belastingkrediet voor onderzoek
en de concurrentieclusters, hebben tot dusver gemengde resultaten opgeleverd.
Het afnemende gewicht van de industriële sector in de Franse privésector
vertaalt zich in stagnerende O&O-uitgaven door de privésector ondanks
significante inspanningen op bedrijfsniveau. Als gevolg daarvan blijft een
groot deel van de O&O-uitgaven met publiek geld gefinancierd worden, hetzij
direct via publiek onderzoek, hetzij indirect middels subsidies. De
effectiviteit van de bestaande instrumenten moet verder worden verbeterd om de
stoot te geven tot hogere O&O-uitgaven door private bedrijven en innovatie
in de privésector. Met name zouden de voor de concurrentieclusters bestemde
middelen beter ingezet kunnen worden om schaaleffecten te bevorderen en de
verspreiding van innovatie te verbeteren. Daarnaast zou de effectiviteit van
het beleid kunnen worden versterkt door deze clusters in staat te stellen echte
netwerken van bedrijven met positieve overloopeffecten te worden. Ten slotte
zullen de kosten van het belastingkrediet voor onderzoek naar verwachting 5,8
miljard EUR (in de buurt van 0,3 % van het bbp) bereiken in 2014. Ondanks
de kosten van deze maatregel is geen ex post beoordeling van de effectiviteit
ervan voor O&O beschikbaar.
(13)
Hoewel voor bepaalde beroepen (bv. dierenartsen)
belemmeringen voor rechtsvormen, aandeelhoudersvereisten of tarieven zijn
afgeschaft, bestaan voor de meeste beroepen (bv. het taxibedrijf, de
gezondheidssector, het notariaat en juridische beroepen meer in het algemeen)
nog steeds significante belemmeringen voor toegang of bedrijfsuitoefening. De
numerus clausus voor de toegang tot veel beroepen (artsen, apothekers, enz.)
belemmert nog steeds de toegang tot de diensten, en zou kunnen worden herzien
zonder de kwaliteit en de veiligheid in gevaar te brengen. Tot dusver heeft
geen grondige beoordeling van de noodzaak en evenredigheid van beperkingen met
betrekking tot reglementeerde beroepen plaatsgevonden. In de kleinhandelssector
blijven zware vereisten in verband met het verkrijgen van een vergunning voor
de opening van een winkel, met name het gevolg van stedenbouwkundige
voorschriften, en het verbod op het verkopen met verlies bestaan en hebben deze
een negatieve impact op de concurrentie en op de consumenten. Tot op vandaag
zijn in Frankrijk geen concrete maatregelen genomen om in de kleinhandelssector
toegangsbelemmeringen af te schaffen. Met betrekking tot elektriciteits- en
gasdistributie worden voor niet-huishoudelijke klanten de gereglementeerde prijzen
uitgefaseerd. Voor de huishoudens en voor elektriciteit blijven de prijzen
echter gereglementeerd; deze liggen onder de kostprijs en de toegang voor
alternatieve aanbieders wordt beperkt. Met betrekking tot
energie-interconnecties zouden de aan de gang zijnde projecten, met name met
Spanje, moeten worden voltooid om de elektriciteits- en gasinterconnecties met
de buurlanden te versterken. In de spoorwegsector beletten belemmeringen voor
markttoegang nog steeds een efficiënte marktwerking. Frankrijk heeft, behalve
wat de internationale diensten betreft, waar weinig nieuwkomers zijn, zijn
binnenlandse markt voor passagiersvervoer per spoor nog steeds niet voor
concurrentie opengesteld. Het heeft een hervorming van zijn spoorwegsysteem
opgestart om het financieel houdbaarder te maken. In oktober 2013 werd een
wetsontwerp ingediend, dat momenteel door het Parlement wordt besproken. De
ingediende maatregelen omvatten de instelling van een volwaardige
infrastructuurbeheerder binnen een verticaal geïntegreerde structuur die de
zittende exploitant omvat. Deze nieuwe structuur kan de toegang tot het netwerk
door alternatieve exploitanten belemmeren.
(14)
Frankrijk heeft een hoge en stijgende totale
belastingdruk. In 2013 bedroeg de belastingquote 45,9 %, een van de hoogste
in de EU en 3,3 procentpunt hoger dan sinds de start van de
begrotingsconsolidatie in 2010. Tegen deze achtergrond heeft een speciaal
comité (“Assises de la fiscalité”) inbreng geleverd in verband met een
mogelijke herziening van het belastingstelsel. Tot dusver is echter weinig
vooruitgang gemaakt in het verlagen van de wettelijke tarieven van de personen-
en vennootschapsbelasting en het verhogen van de btw-efficiëntie. In plaats
daarvan is een tijdelijke extra belasting op grote ondernemingen tot 2015
verlengd hetgeen ertoe zal leiden dat het wettelijke
all-invennootschapsbelastingtarief op 38,1 % piekt (het wettelijke tarief
van 33,3 % is reeds een van de hoogste in de EU). De Franse regering heeft
een geleidelijke verlaging van het wettelijke tarief tot 28 % tegen 2020
aangekondigd, maar er is geen informatie voorhanden over het precieze
tijdschema voor de invoering van de maatregel. Er is het afgelopen jaar ook
beperkte vooruitgang geboekt in het verminderen en stroomlijnen van de
inkomstenbelastingkortingen. Ondanks enige vooruitgang op het gebied van
milieubelasting (bv. met de geleidelijke invoering van een koolstofheffing of
“contribution climat énergie”), blijft de milieubelasting in verhouding tot het
bbp laag. Met name zijn de accijnzen in Frankrijk niet aan de inflatie
gekoppeld en blijven een aantal belangrijke milieuschadelijke subsidies zoals
de preferentiële accijns op diesel bestaan. Ten slotte zijn in 2013
geen bijkomende maatregelen genomen om de bevoordeling van schulden in de
vennootschapsbelasting aan te pakken met het oog op het voorkomen van een
verdere stijging van de totale private schuldenlast.
(15)
Ondanks een aantal in Frankrijk genomen
beleidsmaatregelen bleef de situatie op de arbeidsmarkt verslechteren in 2013
en blijven er significante uitdagingen bestaan. De werkloosheid bleef stijgen
tot 10,3 % in 2013 (tegenover 7,5 % in 2008). Frankrijks arbeidsmarkt
blijft gesegmenteerd met zeer lage niveaus van overgang van tijdelijke naar
vaste contracten (de kans om van een tijdelijke naar een vaste baan over te
stappen, bedroeg slechts 10,6 % in 2010, tegenover 25,9 % gemiddeld
in de EU). Het centraal akkoord inzake het beschermen van werkgelegenheid is in
een wet vertaald die in juli 2013 is aangenomen. Hoewel deze hervorming een
positieve stap is, blijft de impact ervan in dit stadium ongelijk. Met name
hebben zeer weinig bedrijven gebruik gemaakt van de wettelijk ingestelde
regelingen voor akkoorden op bedrijfsniveau om in geval van tijdelijke
economische moeilijkheden de flexibiliteit van de arbeidsomstandigheden te
verhogen. Het percentage voor de rechtbank gebrachte effectieve ontslagen is
echter significant gedaald. Hoewel in 2014 onderhandelingen tussen de sociale
partners hebben plaatsgevonden om het stelsel van werkloosheidsuitkeringen te
hervormen, zal het nieuwe akkoord naar verwachting het tekort van het stelsel
niet substantieel verminderen. Het gecumuleerde tekort van het stelsel van
werkloosheidsuitkeringen, dat in 2013 in de buurt lag van 1 % van het bbp,
vergt bijkomende structurele maatregelen om voor de houdbaarheid ervan te
zorgen. Met name werden sommige elementen, zoals de voorwaarden om in
aanmerking te komen, de degressiviteit van de uitkeringen in de tijd of de
vervangingsgraden voor werknemers met de hoogste lonen, ingevolge het jongste
akkoord tussen de sociale partners in 2014 slechts miniem gewijzigd en zouden
deze verder moeten worden aangepast om ervoor te zorgen dat de prikkels om te
werken toereikend zijn. Dankzij opeenvolgende pensioenhervormingen is de arbeidsparticipatie
van de werknemers tussen 55 en 64 jaar de laatste drie jaar constant gestegen.
De participatiegraad onder oudere werknemers in Frankrijk (45,6 % in 2012)
blijft echter ruim onder het gemiddelde in de EU (-4.5 procentpunt lager) en
slechts 55 % van de oudere werknemers in Frankrijk gaat onmiddellijk na
het beëindigen van de beroepsloopbaan met pensioen (2008-2011). De
werkloosheidsgraad voor deze groep is bijgevolg de laatste jaren sterk
gestegen. Het is dan ook nodig de maatregelen te versterken om hun
inzetbaarheid als werknemer te verbeteren en daarbij de prikkels te herzien om
aan het werk te blijven of weer aan het werk te gaan.
(16)
Uit de enquête van het programma voor internationale
studentenbeoordeling van 2013 bleek dat de onderwijsongelijkheid in Frankrijk
tot de grootste in de OESO-landen behoort. Een zesde van de jongeren in
Frankrijk verlaat onderwijs en opleiding zonder diploma. Dit is bijzonder
verontrustend omdat de jongerenwerkloosheid eind 2013 25,5 % bedroeg en de
kans op werkloosheid voor de minst gekwalificeerde jongeren bijna tweemaal zo
hoog was. De programma's om het leerlingwezen te bevorderen, moeten vooral de
minst gekwalificeerde jongeren bereiken. Enige vooruitgang in het aanpakken van
dit probleem is gemaakt door de opstart van de hervorming van de leerplicht in
juli 2013 en de aanneming van een wet betreffende beroepsopleiding en
permanente educatie. Het is echter te vroeg om te beoordelen of deze
maatregelen de ongelijkheden in het onderwijssysteem daadwerkelijk zullen
verminderen en er moet nog uitvoering worden gegeven aan een in januari 2014
aangekondigd nieuw plan dat zich op scholen voor lager secundair onderwijs in
achterstandsgebieden richt. Ten slotte is de overgang van school naar werk
vergemakkelijkt, maar is het aantal leerlingen in 2012 gedaald en zijn de
regelingen steeds meer de studenten in het hoger onderwijs ten goede gekomen.
(17)
In de context van het Europees semester heeft de
Commissie een brede analyse van het economische beleid van Frankrijk verricht.
Zij heeft zowel het stabiliteitsprogramma als het nationale
hervormingsprogramma doorgelicht. Daarbij heeft zij niet alleen gekeken naar de
relevantie ervan voor een houdbaar budgettair en sociaaleconomisch beleid in
Frankrijk, maar is zij ook nagegaan of de EU-regels en -richtsnoeren in acht
zijn genomen, gezien de noodzaak de algemene economische governance van de
Europese Unie te versterken door middel van een EU-inbreng in toekomstige
nationale besluiten. Haar aanbevelingen in het kader van het
Europees Semester worden in de onderstaande aanbevelingen 1 tot en met 7
weergegeven.
(18)
In het licht van deze beoordeling heeft de Raad het
stabiliteitsprogramma van Frankrijk onderzocht. Zijn advies daarover[10] is met name in de
onderstaande aanbeveling 1 weergegeven.
(19)
In het licht van de diepgaande evaluatie van de
Commissie en deze beoordeling heeft de Raad het nationale hervormingsprogramma
en het stabiliteitsprogramma onderzocht. Zijn aanbevelingen op grond van
artikel 6 van Verordening (EU) nr. 1176/2011 zijn in de onderstaande
aanbevelingen 1 tot en met 6 weergegeven.
(20)
In de context van het Europees semester heeft de
Commissie tevens een analyse van het economische beleid van de eurozone als
geheel verricht. Op basis van deze analyse heeft de Raad specifieke aanbevelingen
gericht tot de lidstaten die de euro als munt hebben. Ook Frankrijk dient erop
toe te zien dat aan deze aanbevelingen volledig en tijdig uitvoering wordt
gegeven,
BEVEELT AAN dat Frankrijk in de periode
2014-2015 actie zou moeten ondernemen om:
1.           De
begrotingsstrategie te versterken, inclusief door het nader specificeren van de
onderliggende maatregelen gedurende 2014 en daarna om te zorgen voor houdbare
correctie van het buitensporig tekort tegen 2015 door het realiseren van de
structurele aanpassingsinspanning die in de aanbeveling van de Raad in het
kader van de buitensporigtekortprocedure is gespecificeerd. Een houdbare
correctie van de budgettaire onevenwichtigheden vereist een geloofwaardige
uitvoering van ambitieuze structurele hervormingen om de aanpassingscapaciteit
te vergroten en groei en werkgelegenheid te stimuleren. Na de correctie van het
buitensporig tekort de structurele aanpassing van jaarlijks ten minste 0,5% van
het bbp en meer in goede economische omstandigheden of indien nodig in de
richting van de middellangetermijndoelstelling voort te zetten, om ervoor te
zorgen dat aan de schuldregel wordt voldaan zodat de hoge overheidsschuldquote
een duurzame neergaande trend blijft vertonen. De inspanningen op te voeren om
in alle subsectoren van de overheid efficiëntieverbeteringen tot stand te
brengen, inclusief door, in voorkomend geval, het toepassingsgebied van het
regeringsoptreden te herdefiniëren. Met name stappen te doen om vanaf 2015
zoals gepland de stijging van de socialezekerheidsuitgaven significant te
verminderen, bijvoorbeeld door het vaststellen van ambitieuzere
jaardoelstellingen voor de uitgaven van de gezondheidszorg, het beteugelen van
de pensioenkosten, en het stroomlijnen van de gezinsbijslagen en
huisvestingsvergoedingen. Een duidelijk tijdschema voor het aan de gang zijnde
decentralisatieproces vast te stellen en tegen december 2014 de eerste stappen
te doen met het oog op het elimineren van administratief dubbel werk, het
vergemakkelijken van fusies tussen lokale besturen en het verduidelijken van de
verantwoordelijkheden van elke lokale bestuurslaag. De jaarlijkse stijging van
de belastinginkomsten van de lokale overheid te plafonneren en de subsidies van
de centrale overheid te verminderen zoals gepland. Naast de noodzaak van
kortetermijnbesparingen stappen te doen om de op middellange en lange termijn
verwachte stijging van de publieke uitgaven aan te pakken, inclusief de
uitgaven inzake geneesmiddelen, en wanneer en indien nodig bijkomende
maatregelen te nemen om tegen 2020 het pensioenstelsel op houdbare wijze in
evenwicht te brengen, met een bijzondere focus op bestaande bijzondere
regelingen.
2.           Ervoor te zorgen dat de
arbeidskostenvermindering als gevolg van het “crédit d’impôt compétitivité
emploi” wordt volgehouden. Actie te ondernemen om de socialezekerheidsbijdragen
van de werkgevers verder te verlagen in lijn met de toezeggingen ingevolge het
verantwoordelijkheids- en solidariteitspact en ervoor te zorgen dat geen andere
maatregelen het effect ervan tenietdoen en dat aan de momenteel beoogde
targeting wordt vastgehouden. De economische impact van de vrijstellingen van
socialezekerheidsbijdrage nader te evalueren, waarbij de nadruk op
werkgelegenheid, loonontwikkelingen en concurrentievermogen komt te vallen, en
indien noodzakelijk passende maatregelen te nemen. Op begrotingsneutrale wijze
de arbeidskosten verder te verminderen, namelijk aan de onderkant van de
loonschaal, met name door gerichte verlagingen van de
socialezekerheidsbijdragen van de werkgevers, rekening houdend met de diverse
loonondersteuningsregelingen.
3.           Tegen december 2014 de
administratieve, fiscale en boekhoudregels voor bedrijven te vereenvoudigen en
concrete maatregelen te nemen om het lopende "vereenvoudigingsplan"
van de regering ten uitvoer te leggen. Belemmeringen uit hoofde van de
regelgeving voor de groei van bedrijven te elimineren, met name door het
herzien van de groottegerelateerde criteria in de voorschriften om
drempeleffecten te vermijden. Stappen te doen om het innovatiebeleid te
vereenvoudigen en de efficiëntie ervan te verbeteren, met name middels een
evaluatie en indien noodzakelijk een aanpassing van het “crédit d’impôt
recherche”. Ervoor te zorgen dat de middelen op de meest effectieve
concurrentieclusters gericht zijn en de economische impact van de in de
clusters ontwikkelde innovatie verder te bevorderen.
4.           Ongerechtvaardigde
beperkingen van de toegang tot en uitoefening van gereglementeerde beroepen af
te schaffen en de toetredingskosten te verminderen en de concurrentie in de
diensten te bevorderen. Verdere actie te ondernemen om de regelgevingslast die
van invloed is op de werking van de kleinhandelssector te verminderen, met name
door de vergunningverlening voor de opening van een winkel te vereenvoudigen en
het verbod op het verkopen met verlies op te heffen. Met behoud van betaalbare
voorwaarden voor kwetsbare groepen ervoor te zorgen dat de gereglementeerde
gas- en elektriciteitstarieven voor huishoudelijke klanten op een passend
niveau worden vastgesteld dat geen obstakel voor de concurrentie vormt. De
interconnectiecapaciteit voor elektriciteit en gas met Spanje te versterken;
met name de interconnectiecapaciteit voor gas te vergroten om de Iberische
gasmarkt en de Europese markt volledig te integreren. In de spoorwegsector
ervoor te zorgen dat de nieuwe eengemaakte infrastructuurbeheerder
onafhankelijk is van de zittende exploitant en stappen te doen om vóór 2019 het
binnenlandse personenvervoer voor concurrentie open te stellen.
5.           De belastingdruk op arbeid te
verminderen en de inspanningen op te voeren om het belastingstelsel te
vereenvoudigen en de efficiëntie ervan te verhogen. Hiertoe met ingang van de
begroting van 2015 maatregelen te nemen om: op basis van recente beoordelingen
en het “Assises de la fiscalité”-initiatief inefficiënt personeel te
verwijderen en vennootschapsbelastingkortingen op te heffen; bijkomende
maatregelen te nemen om de schuldbevoordeling in de vennootschapsbelasting op
te heffen; de fiscale grondslag, met name inzake consumptie, te verbreden;
milieuschadelijke subsidies uit te faseren.
6.           Verdere actie te ondernemen
om de rigiditeit van de arbeidsmarkt te bestrijden, met name maatregelen te
nemen om de voorwaarden van de “accords de maintien de l’emploi” te herzien om
ervoor te zorgen dat zij meer worden toegepast door bedrijven in moeilijkheden.
Bijkomende maatregelen te nemen om samen met de sociale partners het stelsel
van werkloosheidsuitkeringen te hervormen om de houdbaarheid ervan te
garanderen en ervoor te zorgen dat het voldoende prikkels geeft om weer aan het
werk te gaan. De begeleiding en opleiding voor oudere werknemers op te voeren
en de relevante specifieke regelingen inzake werkloosheidsuitkeringen te
herbeoordelen.
7.           Door te gaan met de
modernisering van het beroepsonderwijs en de beroepsopleiding, uitvoering te
geven aan de hervorming van de leerplicht en verdere actie te ondernemen om
onderwijsongelijkheden te verminderen met name door het versterken van de
maatregelen inzake schooluitval. Ervoor te zorgen dat het actieve
arbeidsmarktbeleid de meest kwetsbare groepen daadwerkelijk ondersteunt. De
overgang van school naar werk te verbeteren, met name door het versterken van
de maatregelen voor de verdere ontwikkeling van het leerlingstelsel, met een
specifieke klemtoon op de laaggeschoolden.
Gedaan te Brussel,
                                                                       Voor
de Raad
                                                                       De
voorzitter
[1]               PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.
[2]               PB L 306 van 23.11.2011, blz. 25.
[3]               COM(2014) 411 definitief.
[4]               P7_TA(2014)0128 en P7_TA(2014)0129.
[5]               PB L 140 van 27.5.2013, blz. 11.
[6]               C(2013) 8004 final.
[7]               COM(2013) 800 final.
[8]               COM(2013) 790 final.
[9]               SWD(2014) 81 final.
[10]             Op grond van artikel 5, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1466/97
van de Raad.


title: 63/485/EEG: Aanbeveling van de Commissie van 31 juli 1963 gericht tot de Lid-Staten op grond van de artikelen 155 en 115 over de ten opzichte van derde landen toe te passen uitvoerregeling voor sommige soorten ongelooide huiden en vellen

text:
2292/63                  PUBLIKATIEBLAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN                                              23 . 8 . 63
                                        AANBEVELINGEN EN ADVIEZEN
                                      AANBEVELING VAN DE COMMISSIE
                                                      van 31 juli 1963
                   gericht tot de Lid-Staten op grond van de artikelen 155 en 115 over
                   de ten opzichte van derde landen toe te passen uitvoerregeling voor
                                    sommige soorten ongelooide huiden en vellen
                                                       (63/485/EEG)
                De Commissie had de Lid-Staten op 20 december 1961 aanbevolen geen toestem
        ming te verlenen voor de wederuitvoer naar derde landen van sommige soorten onge
        looide huiden en vellen die uit andere Lid-Staten zijn ingevoerd (1).
                De Commissie heeft zojuist de situatie in de sector van de ongelooide huiden en
        vellen met medewerking van de deskundigen van de Lid-Staten onderzocht ; bij deze
        gelegenheid werd de wenselijkheid erkend de toepassing van de in de genoemde
        aanbeveling vervatte maatregelen tot en met 31 december 1963 te verlengen.
                Om deze redenen en op grond van artikel 165 en artikel 115, eerste alinea,
        eerste volzin, beveelt de Commissie, rekening houdende met de voorstellen van de
        regeringsdeskundigen, de Lid-Staten aan tot en met 31 december 1963 geen toestem
        ming te verlenen voor de wederuitvoer naar andere dan de hierna in kolom 4 genoemde
        landen van onderstaande produkten voor zover deze produkten van oorsprong zijn
        uit de in kolom 3 genoemde Lid-Staten en rechtstreeks uit deze Lid-Staten of uit de
        andere Lid-Staten zijn ingevoerd :
        No . van het ge                                                                            Landen waar
          meenschappe-                                                                    Land van  naar wederuit
                                                   Produkten
           lijk douane                                                                  oorsprong voer kan plaats
               tarief                                                                                vinden
                  1                                    2                                      3            4
            ex 41.01          Ongelooide zware huiden en vellen van           run    B. R.
                              deren en delen ervan, met uitzondering           van    Duitsland       E. E. G.
                              flanken, halsstukken en koppen (a)                      Frankrijk      O. E. S. O.
             ex 41.01         Ongelooide lichte huiden en vellen van          run    B. R.
                              deren en delen ervan, met uitzondering           van    Duitsland        E. E. G.
                              flanken, halsstukken en koppen (b) (c)                  Frankrijk        E. E. G.
                                                                                Italië           E. E. G.
             ex 41.01         Ongelooide huiden en vellen van kalveren en             B. R.
                              paarden (d)                                             Duitsland        E. E. G.
                                                                                Benelux          E. E. G.
                                                                                Frankrijk        E. E. G.
                                                                                Italië           E. E. G.
             ex 41.01         Ongelooide huiden en vellen van geiten en               Frankrijk        E. E. G.
                              schapen                                                 Italië           E. E. G.
             ex 41.01         Ongelooide huiden en vellen van lammeren                Frankrijk        E. E. G.
                              en jonge geiten                                         Italië           E. E. G.
             ex 43.01         Ongelooide huiden en vellen van konijnen                Italië           E. E. G.
         (a) Als zware huiden en vellen worden beschouwd de gehele huiden en vellen waarvan het gewicht meer
              dan 33 kg bedraagt voor stieren, meer dan 34,5 kg voor ossen en meer dan 28,5 kg voor koeien.
         (b) Als lichte huiden en vellen worden beschouwd de gehele huiden en vellen waarvan het gewicht maximaal
              33 kg bedraagt voor stieren, 34,5 kg voor ossen en 28,5 kg voor koeien.
         (c) Wederuitvoer naar derde landen is toegestaan voor ongelooide lichte huiden en vellen van runderen
              van Italiaanse oorsprong, waarvan het gewicht 12 tot 20 kg en 30 tot 33 kg bedraagt (voor stieren) en
              30 tot 34,5 kg (voor ossen).
         (d) Wederuitvoer naar derde landen is toegestaan voor ongelooide huiden en vellen van paarden van
              Italiaanse oorsprong.
              Wederuitvoer naar de landen van de O.E.S.O. is toegestaan voor staartstukken van paarden voor zover
              deze afkomstig zijn van huiden en vellen van Franse oorsprong, waarvan de borststukken zijn verwerkt
              door dé industrie van de Lid-Staat die toestemming geeft tot wederuitvoer.
         (*) Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen no. 5 van 20 januari 1962, blz. 108/62,
              no. 10 van 10 februari 1962, blz. 167/62 (rectificatie) en no. 26 van 9 april 1962, blz. 884/62
              (rectificatie).
 ---pagebreak--- 23 . 8 . 63                  PUBLIKATIEBLAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN                              2293/63
                    De Commissie beveelt de Lid-Staten voorts aan, voor zover zulks doenlijk is, de
             mogelijkheid in overweging te nemen om de wederuitvoer naar derde landen door de
             andere Lid-Staten van de huiden en vellen, waarop genoemde beperking van, weder
            uitvoer betrekking heeft, toe te staan, voor zover de uitvoercontingenten voor deze
             huiden en vellen die door hen ten aanzien van de derde landen werden geopend hier
             toe ruimte bieden.
                    Brussel, 31 juli 1963.
                                                                           Voor de Commissie
                                                                              De Voorzitter
                                                                           Walter HALLSTEIN
                                      AANBEVELING VAN DE COMMISSIE
                                                   van 31 juli 1963
                      gericht tot de Lid-Staten op grond van de artikelen 155 en 115 over de -
                      ten opzichte van derde landen toe te passen uitvoerregeling voor som
                                                   mige houtsoorten
                                                     (63/486/EEG)
                    De Commissie had de Lid-Staten op 20 december 1961 aanbevolen hun uitvoer
            regeling naar derde landen voor sommige houtsoorten niet te wijzigen en een statis
             tische controle uit te oefenen op de uitvoer van genoemde produkten voor zover de
             Lid-Staten geen stelsel van vergunningen voor de uitvoer naar derde landen
             toepasten (1).
                    De Commissie heeft zojuist de situatie in de houtsector met medewerking van
            de deskundigen van de Lid-Staten onderzocht ; bij deze gelegenheid werd de wense
             lijkheid erkend de toepassing van de in de genoemde aanbeveling vervatte maatregelen
             te verlengen tot en met 30 september 1963.
                    Om deze redenen en op grond van artikel 155 en artikel 115, eerste alinea, eerste
            volzin, beveelt de Commissie, rekening houdende met de voorstellen van de rege
            ringsdeskundigen, de Lid-Staten aan hun huidige regelingen inzake de uitvoer naar
            derde landen tot en met 30 september 1963 niet te wijzigen voor de volgende pro
            dukten :
               No . van het gemeen                                  Omschrijving
            schappelijk douanetarief
                ex 44.01                Schaaldelen en kantstroken van naaldhout
                ex 44.03 B              Hout, onbewerkt, ook indien ontschorst of ruw behakt of ontdaan
                                        van spint, ander : naaldhout
                ex 44.05 B, C           Hout, enkel overlangs gezaagd of enkel gesneden of geschild,
                                        met een dikte van meer dan 5 mm : naaldhout
                    De Commissie beveelt de Lid-Staten voorts aan een statistische controle uit de
            oefenen op de uitvoer van de betreffende produkten voor zover zij geen stelsel van
            vergunningen voor de uitvoer naar derde landen toepassen.
                    Brussel, 31 juliJ.963.
                                                                           Voor de Commissie
                                                                             De Voorzitter
                                                                          Walter HALLSTEIN
            (*) Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen no. 5 van 20 januari 1962, blz. 109/62,
                 en no. 10 van 10 februari 1962, blz. 167/62 (rectificatie).


title: Aanbeveling van de Commissie van 28 mei 2008 betreffende risicoreductiemaatregelen voor de stoffen 2-nitrotolueen en 2,4-dinitrotolueen (Kennisgeving geschied onder nummer C(2008) 2233) (Voor de EER relevante tekst)

text:
               31.5.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 141/20

      AANBEVELING VAN DE COMMISSIE

   van 28 mei 2008
   betreffende risicoreductiemaatregelen voor de stoffen 2-nitrotolueen en 2,4-dinitrotolueen
   (Kennisgeving geschied onder nummer C(2008) 2233)
   (Voor de EER relevante tekst)
   (2008/405/EG)
   DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
   Gelet op Verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad van 23 maart 1993 inzake de beoordeling en de beperking van de risico’s van bestaande stoffen (1), en met name op artikel 11, lid 2,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Bij Verordening (EG) nr. 2364/2000 van de Commissie van 25 oktober 2000 betreffende de vierde lijst van prioriteitsstoffen krachtens Verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad (2) zijn de volgende stoffen aangemerkt als prioriteitsstoffen die in het kader van Verordening (EEG) nr. 793/93 moeten worden geëvalueerd:

                           —

                           2-nitrotolueen,

                           —

                           2,4-dinitrotolueen.

               (2)

               De volgens deze verordeningen aangewezen rapporterende lidstaat heeft voor die stoffen, overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1488/94 van de Commissie van 28 juni 1994 tot vaststelling van de beginselen voor de beoordeling van de risico’s voor mens en milieu van bestaande stoffen (3), de beoordeling van de risico’s voor mens en milieu afgerond en voorstellen gedaan voor een strategie ter beperking van de risico’s in overeenstemming met Verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad.

               (3)

               Het Wetenschappelijk Comité voor gezondheids- en milieurisico’s (WCGM) is geraadpleegd over de door de rapporterende lidstaat uitgevoerde risicobeoordelingen en heeft hierover advies uitgebracht. De adviezen zijn op de website van het Wetenschappelijk Comité gepubliceerd.

               (4)

               De resultaten van de risicobeoordeling en de verdere resultaten van de strategieën ter beperking van de risico’s worden vermeld in de desbetreffende mededeling van de Commissie (4).

               (5)

               Uitgaande van die evaluatie is het passend voor sommige stoffen bepaalde risicoreductiemaatregelen aan te bevelen. Voor stoffen die niet in expliciet in deze lijst worden genoemd, worden geen aanbevelingen geformuleerd.

               (6)

               De voor werknemers aanbevolen risicoreductiemaatregelen moeten worden bekeken binnen het kader van de wetgeving ter bescherming van werknemers, welke als een afdoende kader wordt beschouwd om de aan de stof verbonden risico’s te beperken voor zover dit nodig is.

               (7)

               De in deze aanbeveling vervatte risicoreductiemaatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het bij artikel 15, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 793/93 ingestelde comité,

         BEVEELT AAN:
   DEEL 1
   2,4-DINITROTOLUEEN
   (CAS-nr. 121-14-2; Einecs-nr. 204-450-0)
   Risicoreductiemaatregelen voor het milieu (1, 2, 3)

               1.

               De bevoegde autoriteiten in de betrokken lidstaten dienen in de overeenkomstig Richtlijn 2008/1/EG (5) van het Europees Parlement en de Raad afgegeven vergunningen voorwaarden, emissiegrenswaarden of gelijkwaardige parameters of technische maatregelen voor 2,4-dinitrotolueen vast te leggen, om ervoor te zorgen dat de exploitatie van de installaties in kwestie op basis van de beste beschikbare technieken (BBT) geschiedt, rekening houdend met de technische karakteristieken van de betrokken installaties, de geografische ligging ervan en de plaatselijke milieuomstandigheden.

               2.

               De lidstaten dienen zorgvuldig toezicht uit te oefenen op de uitvoering van BBT inzake 2,4-dinitrotolueen en belangrijke ontwikkelingen in het kader van de uitwisseling van informatie over BBT aan de Commissie te rapporteren.

               3.

               Lokale emissies van 2,4 DNT in het aquatisch milieu en in de lucht moeten waar nodig door nationale voorschriften worden gereguleerd om ervoor te zorgen dat er geen risico’s voor het milieu te verwachten zijn.

         DEEL 2
   ADRESSATEN

               4.

               Deze aanbeveling is gericht tot alle sectoren waarin de genoemde stoffen worden ingevoerd, geproduceerd, vervoerd, opgeslagen, in een preparaat geformuleerd of anderszins verwerkt, gebruikt, verwijderd of teruggewonnen, en tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 28 mei 2008.

            Voor de Commissie

         Stavros DIMAS

            Lid van de Commissie

      (1)  PB L 84 van 5.4.1993, blz. 1. Verordening gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1882/2003 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 284 van 31.10.2003, blz. 1).

      (2)  PB L 273 van 26.10.2000, blz. 5.

      (3)  PB L 161 van 29.6.1994, blz. 3.

      (4)  PB C 134 van 31.5.2008, blz. 4.

      (5)  PB L 24 van 29.1.2008, blz. 8.