title: RECOMMANDATION DE LA COMMISSION AU CONSEIL concernant l'approbation d'un accord de coopération dans le domaine des utilisations pacifiques de l'énergie nucléaire entre la Communauté européenne de l'énergie atomique (Euratom) et le gouvernement de l'Australie

text:
   NL
NL    NL
 ---pagebreak---                    EUROPESE COMMISSIE
                                                 Brussel, 2.3.2011
                                                 SEC(2011) 243 definitief
                AANBEVELING VAN DE COMMISSIE AAN DE RAAD
   betreffende de goedkeuring van een Overeenkomst voor samenwerking op het gebied
    van het vreedzame gebruik van kernenergie tussen de Europese Gemeenschap voor
                  Atoomenergie (Euratom) en de regering van Australië
NL                                                                                NL
 ---pagebreak---                    AANBEVELING VAN DE COMMISSIE AAN DE RAAD
      betreffende de goedkeuring van een Overeenkomst voor samenwerking op het gebied
       van het vreedzame gebruik van kernenergie tussen de Europese Gemeenschap voor
                     Atoomenergie (Euratom) en de regering van Australië
   A.        TOELICHTING
   1.        INLEIDING
   De bestaande overeenkomst Euratom-Australië loopt begin 2012 ten einde. Aangezien
   Australië één van de voornaamste leveranciers van uraan is aan de exploitanten van
   kerncentrales in de EU moet de overeenkomst voort worden gezet teneinde voor de
   betrekkingen op dit gebied een stabiel juridisch kader te bieden.
   Het toepassingsgebied van de huidige overeenkomst is beperkt tot de overdracht van nucleair
   materiaal van Australië aan de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie. In
   overeenstemming met de richtsnoeren waarover met de Raad is onderhandeld, heeft de
   Commissie daarom het toepassingsgebied van de overeenkomst uitgebreid om daarin ook de
   overdracht van materiaal, uitrusting en technologie op te nemen.
   Terwijl bepaalde EU-lidstaten bilaterale overeenkomsten hebben met Australië, waarborgt de
   onderhavige Euratom-overeenkomst de gelijke behandeling van alle lidstaten en hun
   exploitanten en vermindert zij de behoefte aan talrijke bilaterale overeenkomsten tussen
   Australië en afzonderlijke lidstaten van de EU.
   De overeenkomst zal voorzien in een brede samenwerking op het gebied van het vreedzame
   gebruik van kernenergie door de vaststelling van een algemeen kader voor politieke,
   technische en industriële samenwerking. Voor zowel de regeringen als de industriële spelers
   van de partijen (de regering van Australië en de Gemeenschap) zal zij een juridisch kader
   scheppen dat de samenwerking op dit gebied zal vergemakkelijken.
   2.        BELANG VAN DE OVEREENKOMST
   Voor Euratom is de ondertekening van deze overeenkomst belangrijk omdat Australië één van
   haar belangrijkste leveranciers van natuurlijk uraan is. Een vergemakkelijking van de handel
   in nucleair materiaal draagt bij tot het communautaire beleid van veiligstelling van de
   energievoorziening en diversificatie van de energiebronnen. Deze overeenkomst is vooral
   vanuit commercieel oogpunt belangrijk. Australië is wereldwijd de derde grootste producent
   van uraan met een productiecapaciteit van ongeveer 8 000 t U/jaar (19% van de mondiale
   uraanproductie). Australiës uraanreserves zijn de grootste ter wereld, namelijk 23% van alle
   reserves. De productie en uitvoer bedraagt ongeveer 10 000 ton uraanoxide (8 500 t U) per
   jaar.
   Australiës uraan wordt uitsluitend verkocht voor de opwekking van elektriciteit en om dit te
   garanderen geldt een veiligheidscontrole. Als land dat geen kernwapens heeft, is Australië
   partij bij het Verdrag inzake de niet-verspreiding van kernwapens (het zogenaamde non-
NL                                                2                                             NL
 ---pagebreak---    proliferatieverdrag - NPV). Zijn veiligheidscontroleovereenkomst overeenkomstig het NPV is
   van kracht geworden in 1974 en Australië was het eerste land ter wereld om in 1998 het
   desbetreffende aanvullende protocol in werking te doen treden. Bovenop deze internationale
   regelingen eist Australië van de afnemerslanden dat zij een overeenkomst inzake nucleaire
   samenwerking met Australië hebben gesloten.
   Ten slotte bevestigt de sluiting van de onderhavige overeenkomst de verbintenis van
   Australië, de Gemeenschap en de Regeringen van de lidstaten van de Europese Unie om de
   veiligheidscontrole, uitvoercontrole en fysieke beveiliging stringenter te maken en strikt toe te
   passen.
   3.        OVERZICHT VAN DE OVEREENKOMST
   De doelstelling van de overeenkomst is samenwerking tussen Euratom en Australië op het
   gebied van het vreedzame gebruik van kernenergie. Het toepassingsgebied van de
   samenwerking (artikel III) omvat voornamelijk de nucleaire veiligheid, de levering van
   nucleair materiaal, de overdracht van technologie, de overdracht van uitrusting en stralings-
   bescherming, de veiligheidscontrole en het gebruik van radio-isotopen. Deze overeenkomst
   bouwt voort op de overeenkomst van 1981 die uitsluitend betrekking had op de overdracht
   van nucleair materiaal van Australië aan Euratom. De herziene overeenkomst is bidirectioneel
   van aard.
   Met het oog op de actualisering van de overeenkomst, worden verouderde bepalingen bij de
   tijd gebracht en worden de hoofdtekst en de bijlagen en aangehechte uitwisselingen van nota's
   voor zover mogelijk geconsolideerd. De huidige bepalingen inzake non-proliferatie,
   veiligheidscontrole, fysieke beveiliging, overdracht en heroverdracht, alsmede inzake
   raadpleging en administratieve regelingen, vertrouwelijkheid en geschillenbeslechting, als
   vervat in de bestaande overeenkomst en de uitwisseling van nota's tussen de regering van
   Australië en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, worden gehandhaafd.
   Om een antwoord te bieden op de wens van beide partijen om uitbreiding van het
   toepassingsgebied van de overeenkomst en in lijn met de meest recente ontwikkelingen, zoals
   de uitbreidingen van de Gemeenschap, worden in de nieuwe overeenkomst ook aanvullende
   bepalingen opgenomen die van belang worden geacht door de betrokken Euratom-lidstaten en
   de regering van Australië.
   Wat de structuur betreft, worden voorts de aan de overeenkomst onderworpen goederen
   gedefinieerd (artikel IV) - de verschillende vormen van nucleair en niet-nucleair materiaal -
   en worden de voorwaarden voor handel in nucleair materiaal, niet-nucleair materiaal en
   uitrusting nader omschreven (artikel VI). De overeenkomst omvat een reeks bepalingen tot
   vaststelling van de criteria voor de overdracht van nucleair materiaal en met het oog op de
   oplossing van conflictsituaties. Er wordt onderstreept dat nucleair materiaal wordt gebruikt
   voor vreedzame doeleinden en met inachtneming van de relevante veiligheidscontrole-
   overeenkomsten (in de Gemeenschap de Euratom-veiligheidscontrole overeenkomstig het
   Euratom-Verdrag alsmede de IAEA-veiligheidscontroleovereenkomsten en hun aanvullende
   protocols1). Het vervoer van nucleair materiaal moet gebeuren in overeenstemming met de
   1
           INFCIRC/540.
NL                                                3                                                  NL
 ---pagebreak---    bepalingen van het Internationaal Verdrag betreffende de fysieke beveiliging van nucleair
   materiaal2.
   Bovendien wordt in de overeenkomst opnieuw het beginsel van het vrije verkeer van nucleair
   materiaal binnnen de Gemeenschap bevestigd. Intellectuele-eigendomskwesties (artikel IX)
   worden in detail behandeld, alsook de voorwaarden voor de uitwisseling van informatie
   (artikel X). Om de vlotte tenuitvoerlegging van de overeenkomst te waarborgen, is een
   specifiek artikel over overleg en arbitrage ingevoerd (artikel XV) ingeval problemen rijzen bij
   de correcte uitvoering van de overeenkomst. Zoals bij de overeenkomst van 1981 zal de
   initiële looptijd van de nieuwe overeenkomst 30 jaar bedragen (artikel XVIII).
   B.        AANBEVELING
   De Commissie is van mening dat de Overeenkomst betreffende samenwerking inzake het
   vreedzame gebruik van kernenergie tussen de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie en
   de regering van Australië, waarvan de sluiting wordt voorgesteld:
   – in overeenstemming is met de door de Raad op 9 juni 2010 vastgestelde
      onderhandelingsrichtsnoeren;
   – voldoet aan de doeleinden van vereenvoudiging, actualisering en uitbreiding van de
      bestaande overeenkomst;
   – een bevestiging vormt van de duidelijke verbintenis van beide partijen om de non-
      proliferatie te bevorderen en een hoog niveau van nucleaire veiligheid te waarborgen met
      het oog op een vreedzaam en veilig gebruik van kernenergie;
   – in overeenstemming is met het beleid van de Gemeenschap inzake energievoorzienings-
      zekerheid;
   – de zeer goede relaties tussen de EU en Australië op het gebied van samenwerking bij het
      energiebeleid verder zal versterken.
   De Commissie beveelt de Raad dan ook aan om, overeenkomstig artikel 101, tweede alinea,
   van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, de in
   bijlage aangehechte Overeenkomst betreffende samenwerking inzake het vreedzame gebruik
   van kernenergie tussen de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie en de regering van
   Australië goed te keuren.
   2
            INFCIRC/274/Rev.l.
NL                                                 4                                               NL
 ---pagebreak---                                              BIJLAGE
        OVEREENKOMST VOOR SAMENWERKING OP HET GEBIED VAN HET
         VREEDZAME GEBRUIK VAN KERNENERGIE TUSSEN DE EUROPESE
    GEMEENSCHAP VOOR ATOOMENERGIE (EURATOM) EN DE REGERING VAN
                                           AUSTRALIË
   De regering van Australië en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie (Euratom),
   hierna "de Gemeenschap" genoemd,
   VERLANGENDE hun samenwerking bij het gebruik van kernenergie voor vreedzame
   doeleinden te bevorderen;
   OVERWEGENDE dat de Overeenkomst tussen de Regering van Australië en de Europese
   Gemeenschap voor Atoomenergie betreffende de overdracht van kernmateriaal van Australië
   aan de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, gedaan te Brussel op 21 september 1981,
   beperkt is wat het toepassingsgebied betreft en in 2012 afloopt;
   OPNIEUW BEVESTIGEND de krachtige steun van de regering van Australië, de
   Gemeenschap en de regeringen van haar lidstaten aan de nucleaire non-proliferatie en de
   versteviging en efficiënte toepassing van de bijbehorende veiligheidscontrole- en
   uitvoercontrolestelsels waaronder samenwerking bij het vreedzame gebruik van kernenergie
   tussen Australië en de Gemeenschap plaatsvindt;
   OPNIEUW BEVESTIGEND de steun van de regering van Australië, de Gemeenschap en de
   regeringen van de lidstaten ervan aan de doelstellingen van de Internationale Organisatie voor
   Atoomenergie (hierna "de IAEA") en het veiligheidscontrolesysteem daarvan;
   OPNIEUW BEVESTIGEND de krachtige steun van de regering van Australië, de
   Gemeenschap en de regeringen van de lidstaten daarvan aan het Verdrag betreffende de
   fysieke beveiliging van nucleair materiaal, gedaan te New York en Wenen op 3 maart 1980 en
   in werking getreden, in algemene zin, op 8 februari 1987 en, wat Australië betreft, op 22
   oktober 1987;
   OVERWEGENDE dat Australië en alle lidstaten van de Gemeenschap partij zijn bij het
   Verdrag inzake de niet-verspreiding van kernwapens, gedaan te Washington, Londen en
   Moskou op 1 juli 1968 en in werking getreden op 5 maart 1970, hierna het non-
   proliferatieverdrag ("NPV") genoemd;
   OPMERKENDE dat in alle lidstaten van de Gemeenschap een nucleaire veiligheidscontrole
   wordt toegepast overeekomstig zowel het Verdrag tot oprichting van de Europese
   Gemeenschap voor Atoomenergie (hierna "het Euratom-Verdrag") als de veiligheidscontrole-
   overeenkomsten gesloten tussen de Gemeenschap, de lidstaten daarvan en de IAEA;
   OPMERKENDE dat de regeringen van Australië en van alle lidstaten van de Gemeenschap
   deelnemen aan de werkzaamheden van de Club van nucleaire leveranciers;
NL                                                5                                               NL
 ---pagebreak---    OPMERKENDE dat rekening moet worden gehouden met de verbintenissen van de regering
   van Australië en de regering van elke lidstaat van de Gemeenschap in het kader van de Club
   van nucleaire leveranciers;
   ERKENNENDE het beginsel van vrij verkeer van nucleair materiaal, uitrusting, niet-nucleair
   materiaal en technologie binnen de Gemeenschap;
   HET ERMEE EENS ZIJNDE dat de overeenkomst in overeenstemming moet zijn met de
   internationale verplichtingen van de Europese Unie en de regering van Australië uit hoofde
   van de overeenkomsten van de Wereldhandelsorganisatie;
   HERBEVESTIGEND de verbintenissen van de regering van Australië en de regeringen van
   de lidstaten van de Gemeenschap in het kader van hun bilaterale overeenkomsten inzake het
   vreedzame gebruik van kernenergie;
   ZIJN HET VOLGENDE OVEREENGEKOMEN:
                                              Artikel I
                                              Definities
   Voor de toepassing van deze overeenkomst wordt, tenzij anderszins gespecificeerd, verstaan
   onder:
   1.       "bijproduct", splijtbaar materiaal dat ontstaat in één of meer processtappen, al dan
            niet op elkaar volgend, uit nucleair materiaal dat wordt overgedragen
            overeenkomstig deze overeenkomst.
   2.       "bevoegde instantie":
            –      voor de regering van Australië, de Australian           Safeguards and Non-
                   Proliferation Office;
            –      voor de Gemeenschap, de Europese Commissie,
            of elke andere instantie die de desbetreffende partij op ieder moment schriftelijk aan
            de andere partij bekend kan maken;
   3.       "uitrusting", de goederen welke zijn genoemd in de delen 1, 3, 4, 5, 6 en 7 van
            bijlage B van IAEA-document INFCIRC/254/Rev.9/Part 1;
   4.       "intellectuele eigendom", eigendom als omschreven in artikel 2 van het Verdrag tot
            oprichting van de wereldorganisatie voor de intellectuele eigendom, gedaan te
            Stockholm op 14 juli 1967 en gewijzigd op 28 september 1979, wat ook andere
            eigendom kan omvatten zoals wederzijds overeengekomen door de partijen;
   5.       "militaire doeleinden", zonder dat zij daartoe zijn beperkt, militaire toepassingen van
            kernenergie zoals kernwapens of andere nucleaire explosiemiddelen (inclusief
            onderzoek en ontwikkeling of de productie van tritium voor gebruik in dergelijke
            kernwapens en andere nucleaire explosiemiddelen), kernvoortstuwing voor militaire
            doeleinden, munitie, inclusief munitie waarin verarmd uraan is verwerkt, militaire
NL                                                 6                                                NL
 ---pagebreak---            kernraketmotoren of militaire kernreactoren, zonder dat dit evenwel de indirecte
           toepassingen omvat zoals energie voor een militaire basis die wordt betrokken van
           een civiel stroomnet, of de productie van radio-isotopen bestemd voor
           diagnosestelling in een militair hospitaal;
   6.      "niet-nucleair materiaal":
           –      deuterium en zwaar water (deuteriumoxide) en elk ander deuteriummengsel
                  waarin de deuterium/waterstofverhouding meer dan 1:5000 bedraagt, voor
                  gebruik in een kernreactor, als gedefinieerd in punt (1.1) van bijlage B bij
                  IAEA-document INFCIRC/254/Rev.9/Part 1 (Richtsnoeren voor de overdracht
                  van nuclair materiaal);
           –      grafiet voor kerngebruik: grafiet voor gebruik in een kernreactor, als
                  gedefinieerd in punt (1.1) van bijlage B van IAEA-document
                  INFCIRC/254/Rev.9/Part 1 (Richtsnoeren voor de overdracht van nuclair
                  materiaal), met een zuiverheidsgraad beter dan 5 deeltjes per miljoen
                  boorequivalent en met een dichtheid groter dan 1,50 gram per kubieke
                  centimeter;
   7.      "nucleair materiaal", elk basismateriaal of elke bijzondere splijtstof als gedefinieerd
           in artikel XX van het statuut van de IAEA, gedaan op de hoofdzetel van de
           Verenigde Naties op 23 oktober 1956 en in werking getreden op 29 juli 1957 (hierna
           "het Statuut van de IAEA"). Elk besluit van de raad van bestuur van de IAEA,
           overeenkomstig artikel XX van het Statuut van de IAEA, tot wijziging van de lijst
           van materialen die als "basismateriaal" of als "bijzondere splijtstof" worden
           beschouwd, zal wat deze overeenkomst betreft slechts effect hebben wanneer beide
           partijen elkaar schriftelijk ervan in kennis hebben gesteld dat zij een dergelijke
           wijziging aanvaarden;
   8.      "partijen", de regering van Australië enerzijds en de Gemeenschap anderzijds;
           waarbij met "de Gemeenschap" wordt bedoeld, zowel:
           –      de rechtspersoon die is opgericht bij het Euratom-Verdrag; als
           –      het grondgebied waarop het Euratom-Verdrag van toepassing is;
   9.      "personen", elke natuurlijke persoon, onderneming of andere entiteit waarop de
           onder de respectieve territoriale bevoegdheid van de partijen geldende wettelijke en
           bestuursrechtelijke bepalingen van toepassing zijn, met uitzondering van de partijen
           bij deze overeenkomst zelf;
   10.     "technologie", technologie als gedefinieerd in bijlage A van IAEA-document
           INFCIRC/254/Rev.9/Part 1 (Richtsnoeren voor de overdracht van nuclair materiaal).
                                             Artikel II
                                            Doelstelling
   Het doel van deze overeenkomst is een kader te bieden voor samenwerking tussen de partijen
   inzake het vreedzame gebruik van kernenergie, op basis van wederzijds voordeel en
NL                                                7                                                NL
 ---pagebreak---    wederkerigheid en zonder afbreuk te doen aan de onderscheiden bevoegdheden van elke
   partij.
                                              Artikel III
                              Gebieden waarop wordt samengewerkt
   1.      Nucleair materiaal, uitrusting, niet-nucleair materiaal of als bijproduct geproduceerd
           nucleair materiaal worden uitsluitend voor vreedzame doeleinden gebruikt en worden
           niet voor enig militair doel gebruikt.
   2.      De samenwerking tussen de partijen op grond van deze overeenkomst heeft met
           name betrekking op de volgende gebieden:
           a)     levering van nucleair materiaal, niet-nucleair materiaal en uitrusting;
           b)     overdracht van technologie, inclusief het verstrekken van de voor dit artikel
                  relevante informatie, op voorwaarde dat afzonderlijke lidstaten van de
                  Gemeenschap zich bereid hebben verklaard om dergelijke overdrachten plaats
                  te doen vinden in het kader van deze overeenkomst;
           c)     overdracht van uitrusting die door de partijen is aangewezen als zijnde
                  uitrusting welke ontworpen, gebouwd of geëxploiteerd is op basis van of met
                  gebruikmaking van informatie die is verkregen van de andere partij, en die zich
                  op het moment van die aanwijzing binnen de jurisdictie van een van de partijen
                  bevindt;
           d)     aankoop van uitrusting en instrumenten;
           e)     toegang tot en gebruik van uitrusting en faciliteiten;
           f)     beheer van verbruikte splijtstof en radioactieve afvalstoffen;
           g)     nucleaire veiligheid en stralingsbescherming;
           h)     veiligheidscontrole en de fysieke beveiliging van nucleair materiaal en
                  nucleaire faciliteiten;
           i)     gebruik van radio-isotopen en straling in landbouw, industrie en geneeskunde;
           j)     geologische en geofysische exploratie, ontwikkeling, productie, verdere
                  verwerking en gebruik van uraanbronnen;
           k)     nucleaire forensische wetenschap;
           l)     regelgevingsaspecten van het vreedzame gebruik van kernenergie; en
           m)     andere gebieden die relevant zijn in het kader van deze overeenkomst, voor
                  zover zij vallen onder de onderscheiden programma's van de partijen.
   3.      De samenwerking betreft ook activiteiten op het gebied van nucleair onderzoek en
           ontwikkeling die van wederzijds belang zijn voor de partijen overeenkomstig door de
           partijen overeen te komen aanvullende bepalingen.
NL                                                 8                                              NL
 ---pagebreak---    4. De in lid 2 van dit artikel bedoelde samenwerking kan de volgende vormen
      aannemen:
      a)    organisatie van symposia en seminars;
      b)    organisatie van gezamenlijke projecten en oprichting van joint ventures;
      c)    oprichting van bilaterale werkgroepen voor de tenuitvoerlegging van
            gezamenlijke projecten;
      d)    leveringen van diensten van de splijtstofkringloop, zoals uraanconversie en
            isotopenverrijking;
      e)    handel en commerciële samenwerking in verband met de splijtstofkringloop;
      f)    overdracht van industriële uitrusting en industriële technologie; en
      g)    andere vormen van samenwerking als schriftelijk overeengekomen door de
            partijen.
   5. De samenwerking op de specifieke in lid 2 van dit artikel bedoelde gebieden kan
      voor zover nodig ten uitvoer worden gelegd via regelingen tussen een rechtspersoon
      van Australië en een rechtspersoon van de Gemeenschap, die de desbetreffende
      bevoegde instantie aan de andere bevoegde instantie bekend maakt als zijnde
      gemachtigd om dergelijke samenwerking ten uitvoer te leggen. Dergelijke regelingen
      omvatten bepalingen inzake de bescherming van intellectuele-eigendomsrechten
      wanneer dergelijke rechten bestaan of ontstaan.
                                         Artikel IV
                      Goederen die onder de overeenkomst vallen
   1. Deze overeenkomst is van toepassing op:
      a)    nucleair materiaal, niet-nucleair materiaal of uitrusting, overgedragen tussen de
            partijen of hun respectieve personen, direct dan wel via een derde land.
            Dergelijk nucleair of niet-nucleair materiaal of dergelijke uitrusting valt onder
            deze overeenkomst zodra de desbetreffende goederen onder de territoriale
            jurisdictie van de ontvangende partij vallen. De leverende partij stelt de
            ontvangende partij schriftelijk in kennis van de geplande overdracht en de
            ontvangende partij bevestigt schriftelijk dat bedoelde goederen zullen worden
            bewaard overeenkomstig deze overeenkomst. De voorgestelde ontvanger,
            indien deze niet de ontvangende partij is, is een gemachtigde persoon in het
            kader van de territoriale jurisdictie van de ontvangende partij;
      b)    alle vormen van nucleair materiaal die door chemische of fysische processen of
            door isotopenscheiding worden vervaardigd, met dien verstande dat de
            hoeveelheid van het aldus geproduceerde nucleair materiaal slechts wordt
            geacht binnen het toepassingsgebied van deze overeenkomst te vallen in
            dezelfde verhouding als de hoeveelheid nucleair materiaal die bij de
            vervaardiging daarvan werd gebruikt en die aan deze overeenkomst
NL                                            9                                               NL
 ---pagebreak---                onderworpen is, staat tot de totale hoeveelheid van het aldus gebruikte nucleair
               materiaal;
        c)     alle door neutronenbestraling geproduceerde generaties van nucleair materiaal,
               met dien verstande dat de hoeveelheid van het aldus geproduceerde nucleair
               materiaal slechts wordt geacht binnen het toepassingsgebied van deze
               overeenkomst te vallen in dezelfde verhouding als de hoeveelheid nucleair
               materiaal die aan deze overeenkomst is onderworpen en die, gebruikt bij deze
               productie, bijdraagt tot deze productie;
        d)     nucleair materiaal, geproduceerd, verwerkt of gebruikt in uitrusting waarbij:
               (i) aan deze overeenkomst onderworpen niet-nucleair materiaal geheel of in
               hoofdzaak verantwoordelijk was voor de productie, de verwerking of het
               gebruik van het nucleair materiaal en;
               (ii) aan deze overeenkomst onderworpen uitrusting3 geheel verantwoordelijk
               was voor de productie, de verwerking of het gebruik van het nucleair materiaal,
               en;
               (iii) door de leverende partij na overleg met de ontvangende partij uitrusting3 is
               aangewezen als zijnde ontworpen, gebouwd, gefabriceerd of geëxploiteerd op
               basis van of met gebruikmaking van aan deze overeenkomst onderworpen
               overgedragen technologie;
        e)     nucleair materiaal dat onderworpen was aan de Overeenkomst betreffende de
               overdracht van nucleair materiaal van Australië aan de Europese Gemeenschap
               voor Atoomenergie, gedaan te Brussel op 21 september 1981;
        f)     nucleair materiaal dat overeenkomstig bilaterale overeenkomsten uit lidstaten
               van de Gemeenschap aan Australië was overgedragen en dat bij de Commissie
               is aangemeld ten tijde van inwerkingtreding van deze overeenkomst;
        g)     nucleair materiaal dat voor militaire doeleinden is teruggewonnen uit ertsen of
               concentraten, ander dan uraanertsconcentraat, die tussen de partijen worden
               overgedragen, direct dan wel via een derde land, en waarvan de terugwinning
               door de overdragende partij bekend is gemaakt als zijnde relevant in het kader
               van de overeenkomst4.
   2.   Nucleair materiaal, niet-nucleair materiaal of uitrusting als bedoeld in lid 1 van dit
        artikel blijft aan de bepalingen van deze overeenkomst onderworpen, totdat volgens
        de in de administratieve regeling beschreven procedures is vastgesteld:
   3
      In de zin van dit artikel is uitrusting beperkt tot de items 1.1, 3, 4, 5, 6, 7 van bijlage B bij
      INFCIRC/254/Rev.9/Part 1, zonder de sub-componenten daarvan.
   4
      Wanneer dergelijk nucleair materiaal niet kan worden onderworpen aan alle in artikel VII bedoelde
      voorwaarden en regelingen, wordt dit nucleair materiaal niet gebruikt gebruikt totdat de partijen met
      elkaar overleg hebben gepleegd en een besluit hebben genomen over de toe te passen
      veiligheidscontrole en maatregelen voor fysieke beveiliging.
NL                                                 10                                                       NL
 ---pagebreak---             a)     dat bedoelde goederen opnieuw zijn overgedragen buiten de jurisdictie van de
                   ontvangende partij overeenkomstig de leden 5 en 6 van artikel VII van deze
                   overeenkomst;
            b)     dat nucleair materiaal niet langer kan worden gebruikt voor enige nucleaire
                   activiteit die relevant is uit het oogpunt van de in lid 1 van artikel VII bedoelde
                   veiligheidscontrole of niet langer praktisch is terug te winnen. Om vast te
                   stellen wanneer onder deze overeenkomst vallend nucleair materiaal niet langer
                   bruikbaar is of niet langer praktisch is terug te winnen voor verwerking in een
                   vorm waarin het bruikbaar is voor enige nucleaire activiteit die relevant is
                   vanuit het oogpunt van de veiligheidscontrole, aanvaarden beide Partijen een
                   besluit dat de IAEA neemt in overeenstemming met de bepalingen voor de
                   beëindiging van de veiligheidscontrole van de relevante veiligheidscontrole-
                   overeenkomsten waarbij de IAEA partij is;
            c)     dat niet-nucleair materiaal en niet-nucleaire uitrusting niet langer bruikbaar zijn
                   voor nucleaire doeleinden; dan wel
            d)     dat de partijen wederzijds bepalen dat het materiaal niet langer onder deze
                   overeenkomst valt.
   3.       De overdracht van technologie is aan deze overeenkomst onderworpen voor de
            lidstaten van de Gemeenschap die zich bereid hebben verklaard om dergelijke
            overdrachten, bij schriftelijke kennisgeving van de betrokken lidstaat aan de
            Europese Commissie, plaats te doen vinden binnen het kader van deze overeenkomst.
            Een voorafgaande kennisgeving tussen de betrokken lidstaten en de Europese
            Commissie enerzijds en de regering van Australië anderzijds moet vóór elke
            overdracht worden toegezonden.
                                                  Artikel V
                                                 Verrijking
   Voorafgaand aan elke verrijking van enig onder deze overeenkomst vallend nucleair materiaal
   tot de aanwezigheid van twintig (20) procent of meer van de isotoop U 235 is de schriftelijke
   instemming van beide partijen vereist en wordt de IAEA in kennis gesteld. In bedoelde
   instemming worden de voorwaarden omschreven waaronder het tot twintig (20) procent of
   meer verrijkte uraan mag worden gebruikt. Tussen de partijen kan een regeling worden
   vastgesteld om de tenuitvoerlegging van deze bepaling te vergemakkelijken.
                                                 Artikel VI
                Handel in nucleair materiaal, niet-nucleair materiaal of uitrusting
   1.       Elke overdracht van nucleair materiaal, niet-nucleair materiaal of uitrusting,
            uitgevoerd in het kader van de samenwerkingsactiviteiten, gebeurt overeenkomstig
            de relevante internationale verbintenissen van de Gemeenschap, de lidstaten van de
            Gemeenschap en Australië met betrekking tot het vreedzame gebruik van
            kernenergie als omschreven in artikel VII.
   2.       De partijen staan elkaar, voor zover praktisch mogelijk, bij bij de aankoop door een
            partij of door personen binnen de Gemeenschap of vallend onder de jurisdictie van
NL                                                    11                                               NL
 ---pagebreak---       de regering van Australië, van nucleair materiaal, niet-nucleair materiaal of
      uitrusting.
   3. De voortzetting van de onder deze overeenkomst vallende samenwerking wordt
      afhankelijk gesteld van de van een wederzijds bevredigende toepassing van het
      systeem voor veiligheidscontrole en toezicht, vastgesteld door de Gemeenschap
      overeenkomstig het Euratom-Verdrag, en van het systeem voor veiligheidscontrole
      en toezicht met betrekking tot nucleair materiaal, niet-nucleair materiaal of
      uitrusting, vastgesteld door de regering van Australië.
   4. De bepalingen van deze overeenkomst worden niet gebruikt om het vrije verkeer van
      nucleair materiaal, niet-nucleair materiaal, uitrusting en technologie op het
      grondgebied van de Gemeenschap te belemmeren.
   5. Overdrachten van nucleair materiaal en desbetreffende diensten geschieden onder
      billijke commerciële voorwaarden. De tenuitvoerlegging van het onderhavige lid laat
      het Euratom-Verdrag en de afgeleide wetgeving daarvan, alsmede de wet- en
      regelgeving van Australië, onverlet.
   6. Afgezien van het bepaalde in de leden 5 en 6 van artikel VII gebeurt elke
      heroverdracht van onder deze overeenkomst vallende goederen of technologie buiten
      de jurisdictie van de partijen overeenkomstig de verbintenissen van de regeringen
      van afzonderlijke lidstaten van de Gemeenschap en de regering van Australië binnen
      de groep van de nucleair materiaal leverende landen, bekend als de Club van
      nucleaire leveranciers. Met name gelden de Richtsnoeren voor de overdracht van
      nucleair materiaal, als neergelegd in IAEA-document INFCIRC/254/Rev. 9/Part 1,
      voor de heroverdracht van alle onder deze overeenkomst vallende goederen.
                                        Artikel VII
                  Onder deze overeenkomst vallend nucleair materiaal
   1. Onder deze overeenkomst vallend nucleair materiaal is onderworpen aan de
      volgende voorwaarden en regelingen:
      a)     in de Gemeenschap, de Euratom-veiligheidscontrole overeenkomstig het
             Euratom-Verdrag en de IAEA-veiligheidscontrole overeenkomstig de volgende
             veiligheidscontroleovereenkomsten, als mogelijk gewijzigd of vervangen, en
             overeenkomstig het non-proliferatieverdrag:
             i)    de Overeenkomst tussen de niet-kernwapenlidstaten van de
                   Gemeenschap, de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie en de
                   Internationale Organisatie voor Atoomenergie, gedaan te Brussel op
                   5 april 1973 en in werking getreden op 21 februari 1977 (gepubliceerd
                   als IAEA-document INFCIRC/193);
             ii)   de Overeenkomst tussen Frankrijk, de Europese Gemeenschap voor
                   Atoomenergie en de Internationale Organisatie voor Atoomenergie,
                   gedaan in juli 1978 en in werking getreden op 12 september 1981
                   (gepubliceerd als IAEA-document INFCIRC/290);
NL                                          12                                            NL
 ---pagebreak---             iii)   de Overeenkomst tussen het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië
                   en Noord-Ierland, de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie en de
                   Internationale Organisatie voor Atoomenergie betreffende de toepassing
                   van de veiligheidscontrole in het Verenigd Koninkrijk van Groot-
                   Brittannië en Noord-Ierland in verband met het Verdrag inzake de niet-
                   verspreiding van kernwapens, gedaan te Wenen op 6 september 1976 en
                   in werking getreden op 14 augustus 1978 (gepubliceerd als IAEA-
                   document INFCIRC/263);
            iv)    de aanvullende protocols, gedaan op 22 september 1998 en in werking
                   getreden op 30 april 2004, op basis van IAEA-document INFCIRC/540
                   (gecorrigeerd) (Versterkt veiligheidscontrolesysteem, deel II);
      b)    in Australië, de IAEA-veiligheidscontrole overeenkomstig de Overeenkomst
            tussen Australië en de Internationale Organisatie voor Atoomenergie ter
            toepassing van de veiligheidscontrole in verband met het verdrag inzake de
            niet-verspreiding van kernwapens, die op 10 juli 1974 in werking is getreden
            (IAEA-document INFCIRC/217), aangevuld met het Aanvullend protocol bij
            de overeenkomst tussen Australië en de Internationale Organisatie voor
            Atoomenergie betreffende de toepassing van de veiligheidscontrole in verband
            met het Verdrag inzake de niet-verspreiding van kernwapens, gedaan te Wenen
            op 23 september 1997 en in werking getreden op 12 december 1998
            (gepubliceerd als IAEA-document INFCIRC/217/Add.1).
   2. Ingeval de toepassing van een van de in lid 1 van dit artikel genoemde
      overeenkomsten met de IAEA om eender welke reden in de Gemeenschap of in
      Australië wordt opgeschort of beëindigd, sluit de desbetreffende partij met de IAEA
      een overeenkomst welke voorziet in een doelmatigheid en dekking die gelijkwaardig
      zijn aan die waarin de onder a) of b) van lid 1 van dit artikel bedoelde
      veiligheidscontroleovereenkomsten voorzien, of, wanneer dat niet mogelijk is,
      a)     past de Gemeenschap, wat haar betreft, op het veiligheidscontrolesysteem van
            Euratom gebaseerde veiligheidscontroles toe welke een doelmatigheid en
            dekking bieden die gelijkwaardig zijn aan die waarin de in onder a) van lid 1
            van dit artikel bedoelde veiligheidscontroleovereenkomsten voorzien, of,
            wanneer dat niet mogelijk is,
      b)    treffen de partijen regelingen inzake de toepassing van veiligheidscontroles
            welke voorzien in een doelmatigheid en dekking die gelijkwaardig zijn aan die
            waarin de in onder a) en b) van lid 1 van dit artikel bedoelde veiligheids-
            controleovereenkomsten voorzien.
   3. De toepassing van fysieke beveiligingsmaatregelen gebeurt permanent op niveaus die
      minimaal voldoen aan de criteria van bijlage C van IAEA-document
      INFCIRC/254/Rev.9/Part 1 (Richtsnoeren voor de overdracht van nucleair
      materiaal); ter aanvulling van dit document verwijzen de lidstaten van de
      Gemeenschap, de Europese Commissie, in voorkomend geval, en Australië wanneer
      zij fysieke beveiligingsmaatregelen toepassen naar hun verplichtingen krachtens het
      Verdrag inzake de fysieke beveiliging van kernmateriaal, gedaan op 3 maart 1980,
      met inbegrip van alle amendementen die van kracht zijn voor iedere partij en de
      aanbevelingen in IAEA-document INFCIRC/225/Rev.4 als gecorrigeerd (Fysieke
NL                                          13                                            NL
 ---pagebreak---             beveiliging van nucleair materiaal). Het vervoer is onderworpen aan de bepalingen
            van het International Verdrag inzake de fysieke beveiliging van kernmateriaal,
            gedaan op 3 maart 1980, met inbegrip van alle wijzigingen die van kracht zijn voor
            iedere partij, en aan de IAEA-voorschriften voor het veilig vervoer van radioactief
            materiaal (IAEA Safety Standards Series nr. TS-R-1).
   4.       Nucleaire veiligheid en afvalbeheer zijn onderworpen aan het Verdrag inzake
            nucleaire veiligheid, gedaan te Wenen op 17 juni 1994 en in werking getreden op
            24 oktober 1996 (IAEA-document INFCIRC/449), het Gezamenlijk Verdrag inzake
            de veiligheid van het beheer van bestraalde splijtstof en inzake de veiligheid van het
            beheer van radioactief afval, gedaan te Wenen op 5 september 1997 en in werking
            getreden op 18 juni 2001 (IAEA-document INFCIRC/546), het Verdrag inzake de
            verlening van bijstand in het geval van een nucleair ongeval of een calamiteit met
            radioactieve stoffen, gedaan te Wenen op 26 september 1986 en in werking getreden
            op 26 februari 1987 (IAEA-document INFCIRC/336), het Verdrag inzake de
            vroegtijdige kennisgeving van een nucleair ongeval, gedaan te Wenen op
            26 september 1986 en in werking getreden op 27 oktober 1986 (IAEA-document
            INFCIRC/335).
   5.       Behalve in de in lid 6 van dit artikel bedoelde gevallen wordt onder deze
            overeenkomst vallend nucleair materiaal uitsluitend overgebracht buiten de
            territoriale jurisdictie van de ontvangende partij na voorafgaande schriftelijke
            toestemming van de leverende partij.
   6.       Bij de inwerkingtreding van deze overeenkomst wisselen de partijen lijsten van derde
            landen uit waarnaar heroverdrachten door de andere partijen overeenkomstig lid 5
            van dit artikel worden toegestaan. Elke partij stelt de andere partij in kennis van
            wijzigingen in haar lijst van derde landen.
                                              Artikel VIII
                                              Opwerking
   De partijen geven toestemming voor de opwerking van splijtstof die onder deze overeenkomst
   vallend nucleair materiaal bevat op voorwaarde dat dergelijke opwerking plaatsvindt
   overeenkomstig de in bijlage A omschreven voorwaarden.
                                               Artikel IX
                                        Intellectuele eigendom
   De Partijen waarborgen adequate en effectieve bescherming van intellectuele eigendom die is
   voortgebracht en technologie die is overgedragen bij de samenwerking in het kader van deze
   overeenkomst in overeenstemming met de schriftelijk vastgelegde regelingen tussen de
   partijen en de toepasselijke internationale overeenkomsten en de wettelijke en
   bestuursrechtelijke bepalingen die in Australië en in de Europese Unie of de lidstaten daarvan
   van kracht zijn.
NL                                                 14                                              NL
 ---pagebreak---                                          Artikel X
                                Uitwisseling van informatie
   1. (a) De partijen maken de informatie waarover zij beschikken in verband met onder
      het toepassingsgebied van deze overeenkomst vallende kwesties beschikbaar aan
      elkaar en aan personen binnen de Gemeenschap of onder de jurisdictie van de
      regering van Australië.
      (b)    De levering van informatie, ontvangen van een derde partij onder voorwaarden
             die een dergelijke levering moeten voorkomen, wordt uitgesloten van het
             toepassingsgebied van deze overeenkomst.
      (c)    Informatie die door de leverende partij als van commerciële waarde wordt
             beschouwd, wordt uitsluitend verstrekt onder de door de partijen
             gespecificeerde voorwaarden.
   2. (a) De partijen bevorderen en vergemakkelijken de uitwisseling van informatie
      tussen personen die onder de jurisdictie van de regering van Australië vallen
      enerzijds en personen uit de Gemeenschap anderzijds inzake kwesties die onder het
      toepassingsgebied van deze overeenkomst vallen.
      (b)    Informatie die in het bezit is van dergelijke personen wordt uitsluitend
             verstrekt met instemming van deze personen en overeenkomstig de door deze
             personen gespecificeerde voorwaarden.
   3. De partijen nemen alle passende voorzorgen om de vertrouwelijkheid te waarborgen
      van informatie die als resultaat van de uitvoering van deze overeenkomst wordt
      ontvangen.
                                        Artikel XI
                        Tenuitvoerlegging van de Overeenkomst
   1. De bepalingen van deze overeenkomst worden te goeder trouw ten uitvoer gelegd op
      zodanige wijze dat belemmering of vertraging van en onrechtmatige inmenging in de
      nucleaire activiteiten in Australië en in de Gemeenschap wordt vermeden en dat zij
      in overeenstemming zijn met de zorgvuldige beheersmethoden die vereist zijn voor
      de economische en veilige uitvoering van hun nucleaire activiteiten.
   2. De bepalingen van deze overeenkomst mogen niet worden gebruikt om commerciële
      of industriële voordelen te verkrijgen of om zich te mengen in de commerciële of
      industriële belangen, binnenslands dan wel internationaal, van elk van beide partijen
      of gemachtigde personen, noch om zich te mengen in het nucleaire beleid van elk
      van beide partijen of van de regeringen van de lidstaten van de Gemeenschap, noch
      om de bevordering van vreedzame en niet-explosieve toepassingen van kernenergie
      te belemmeren, noch om het verkeer van goederen die zijn onderworpen aan deze
      overeenkomst, dan wel met het oog daarop zijn aangemeld, binnen de onderscheiden
      territoriale jurisdictie van de partijen of tussen de regering van Australië en de
      Gemeenschap onderling te belemmeren.
NL                                           15                                             NL
 ---pagebreak---    3. De boekhouding van onder deze overeenkomst vallend nucleair materiaal wordt
      gebaseerd op de fungibiliteit van het nucleair materiaal en de beginselen van
      evenredigheid en equivalentie van nucleaire materialen als omschreven in de
      administratieve regelingen overeenkomstig artikel XII van deze overeenkomst.
   4. Elke wijziging van de in de artikelen I, IV, VI en VII van deze overeenkomst
      genoemde Information Circulars van de IAEA wordt uitsluitend van kracht in het
      kader van deze overeenkomst wanneer de partijen elkaar via diplomatieke weg
      schriftelijk ervan in kennis hebben gesteld dat zij deze wijziging aanvaarden.
                                       Artikel XII
                               Administratieve regelingen
   1. De bevoegde instanties van beide partijen stellen administratieve regelingen vast om
      de doeltreffende tenuitvoerlegging van het bepaalde in deze overeenkomst te
      waarborgen.
   2. Een overeenkomstig lid 1 van dit artikel vastgestelde administratieve regeling kan
      worden gewijzigd als wederzijds door de bevoegde instanties schriftelijk
      overeengekomen.
                                       Artikel XIII
                                    Toepasselijk recht
   1. De samenwerking in het kader van deze overeenkomst dient in overeenstemming te
      zijn met de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen die in Australië en binnen de
      Europese Unie van kracht zijn, alsmede met de internationale overeenkomsten die
      door de partijen zijn aangegaan. Wat de Gemeenschap betreft, omvat het toepasselijk
      recht het Euratom-Verdrag en het daarvan afgeleide recht.
   2. Elke partij waarborgt ten aanzien van de andere partij dat het bepaalde in deze
      overeenkomst wordt aanvaard en in acht genomen door, wat Australië betreft, alle
      overheidsondernemingen en alle onder de jurisdictie van Australië vallende
      personen, en, wat de Gemeenschap betreft, alle personen binnen de Gemeenschap
      waaraan een machtiging is verleend overeenkomstig deze overeenkomst.
                                       Artikel XIV
                                      Niet-naleving
   1. Wanneer één van beide partijen of een lidstaat van de Gemeenschap materiële
      bepalingen van deze overeenkomst schendt, kan de andere partij de samenwerking in
      het kader van deze overeenkomst bij schriftelijke kennisgeving geheel of gedeeltelijk
      opschorten of beëindigen.
   2. Voordat één van beide partijen een dergelijke stap neemt, overleggen de partijen om
      overeenstemming te bereiken over het besluit al dan niet corrigerende maatregelen te
      nemen, en, wanneer dit het geval is, over de te nemen corrigerende maatregelen en
      over de termijn waarbinnen dergelijke maatregelen moeten worden genomen.
NL                                          16                                               NL
 ---pagebreak---    3. Actie overeenkomstig lid 1 van dit artikel wordt uitsluitend ondernomen wanneer de
      maatregelen waarover een besluit is genomen, niet worden uitgevoerd binnen de
      door de partijen vastgestelde termijn of, wanneer geen oplossing is gevonden na het
      verstrijken van een redelijke termijn. In dergelijke gevallen heeft de leverende partij
      het recht de terugkeer van het onder deze overeenkomst vallende nucleair materiaal
      te eisen.
   4. In geval van het tot ontploffing brengen van een nucleair explosiemiddel door een
      lidstaat van de Gemeenschap die niet over kernwapens beschikt of door Australië,
      zijn bovenstaande bepalingen van toepassing.
                                       Artikel XV
                                  Overleg en arbitrage
   1. Op verzoek van een partij komen vertegenwoordigers van de partijen zo nodig bijeen
      om met elkaar overleg te plegen over problemen die ontstaan bij de toepassing van
      deze overeenkomst, om toezicht te houden op de uitvoering ervan en om regelingen
      te bespreken voor samenwerking die verder strekt dan die waarin deze overeenkomst
      voorziet. Dergelijk overleg kan ook de vorm aannemen van een briefwisseling. Meer
      in het bijzonder plegen de partijen overleg met elkaar voordat zij nieuwe verrijkings-
      of opwerkingsprojecten opstarten die relevant zijn voor het onder deze overeenkomst
      vallend nucleair materiaal.
   2. Elk geschil dat ontstaat uit de interpretatie of toepassing van deze overeenkomst en
      dat niet door overleg of op een andere wijze kan worden geregeld door de partijen,
      wordt op verzoek van een partij voorgelegd aan een scheidsgerecht dat bestaat uit
      drie scheidsrechters. Elke partij wijst een scheidsrechter aan en de twee aldus
      aangewezen scheidsrechters kiezen een derde, welke geen onderdaan is van een
      partij, die de voorzitter wordt. Wanneer een partij binnen een termijn van dertig
      dagen nadat arbitrage is aangevraagd, nog geen scheidsrechter heeft aangewezen, kan
      de andere partij bij het geschil de voorzitter van het Internationaal Gerechtshof
      verzoeken een scheidsrechter aan te stellen voor de partij die zelf nog geen
      scheidsrechter heeft aangewezen. Wanneer binnen een termijn van dertig dagen na de
      aanwijzing of aanstelling van scheidsrechters voor beide partijen nog geen derde
      scheidsrechter is gekozen, kan elk van beide partijen de voorzitter van het
      Internationaal Gerechtshof verzoeken de derde scheidsrechter aan te stellen. Een
      meerderheid van de leden van het scheidsgerecht vormt een quorum en alle besluiten
      worden genomen bij meerderheid van stemmen van alle leden van het
      scheidsgerecht. De arbitrageprocedure wordt vastgesteld door het scheidsgerecht. De
      besluiten van het scheidsgerecht zijn bindend voor beide partijen en worden door die
      partijen ten uitvoer gelegd. De vergoeding van de scheidsrechters wordt bepaald op
      dezelfde basis als die voor de rechters ad hoc van het Internationaal Gerechtshof.
   3. Ten behoeve van de beslechting van geschillen wordt de Engelse versie van deze
      overeenkomst gebruikt.
NL                                          17                                                NL
 ---pagebreak---                                               Artikel XVI
                                       Aanvullende bepalingen
   De bepalingen van alle van kracht zijnde bilaterale overeenkomsten inzake samenwerking op
   nucleair gebied tussen Australië en de lidstaten van de Gemeenschap worden beschouwd als
   een aanvulling op het bepaalde in deze overeenkomst en worden in voorkomend geval
   vervangen door de bepalingen van deze overeenkomst.
                                             Artikel XVII
                                              Wijzigingen
   1.       Op verzoek van een partij kunnen de partijen overleg plegen over mogelijke
            wijzigingen van deze overeenkomst, teneinde met name rekening te houden met de
            internationale ontwikkelingen op het gebied van nucleaire veiligheidscontrole.
   2.       Als de partijen dit overeenkomen, kan deze overeenkomst worden gewijzigd.
   3.       Een wijziging treedt op de door de partijen gespecificeerde datum in werking door
            uitwisseling van diplomatieke nota's tussen de partijen.
   4.       De bijlage bij deze overeenkomst vormt een integraal onderdeel van deze
            overeenkomst en kan worden gewijzigd overeenkomstig het bepaalde in dit artikel.
                                             Artikel XVIII
                                      Inwerkingtreding en duur
   1.       Deze overeenkomst treedt in werking op de datum van de laatste schriftelijke
            kennisgeving dat de voor de inwerkingtreding vereiste interne procedures door de
            partijen zijn voltooid.
   2.       Deze overeenkomst blijft van kracht gedurende een aanvankelijke periode van dertig
            jaar. Daarna wordt deze overeenkomst automatisch verlengd door bijkomende
            termijnen van tien jaar, tenzij een partij de andere partij ten minste zes maanden voor
            het verstrijken van een dergelijke bijkomende termijn in kennis stelt van haar
            voornemen de overeenkomst te beëindigen.
   3.       Ongeacht schorsing, beëindiging of verval van deze overeenkomst of van
            samenwerking in het kader hiervan om welke reden dan ook, blijven de
            verplichtingen krachtens de artikelen III, IV, V, VI, VII, VIII, IX, X, XI, XII en XIII
            zolang van kracht als aan deze artikelen onderworpen nucleair of niet-nucleair
            materiaal of uitrusting op het grondgebied van de andere partij of te eniger plaatse
            onder haar jurisdictie of beschikkingsmacht blijft, of totdat in overeenstemming met
            de bepalingen van artikel IV door de partijen wederzijds is vastgesteld dat dit
            nucleair materiaal niet langer bruikbaar is of praktisch niet is terug te winnen voor
            verwerking in een vorm waarin het bruikbaar is, voor enige nucleaire activiteit die
            relevant is vanuit het standpunt van de veiligheidscontrole.
NL                                                 18                                               NL
 ---pagebreak---    4.      Deze Overeenkomst vervangt de:
           a)    Overeenkomst tussen de Regering van Australië en de Europese Gemeenschap
                 voor Atoomenergie betreffende overdracht van kernmateriaal van Australië aan
                 de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, gedaan te Brussel op
                 21 september 1981;
           b)    Uitwisseling van nota's tot vaststelling van een uitvoeringsregeling inzake
                 International Obligation Exchanges, bij de Overeenkomst tussen de regering
                 van Australië en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie (EURATOM)
                 betreffende de overdracht van kernmateriaal van 21 september 1981, gedaan te
                 Brussel op 8 September 1993;
           c)    Uitwisseling van nota's tot vaststelling van een uitvoeringsregeling inzake de
                 overdracht van plutonium, bij de Overeenkomst tussen de regering van
                 Australië en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie (EURATOM)
                 betreffende de overdracht van kernmateriaal van 21 september 1981, gedaan te
                 Brussel op 8 September 1993; en
           d)    Uitwisseling van nota's tot vaststelling van een uitvoeringsregeling tussen de
                 regering van Australië en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie
                 (EURATOM) betreffende de overdracht van plutonium in het kader van de
                 Overeenkomst tussen de regering van Australië en EURATOM betreffende
                 overdracht van kernmateriaal van Australië aan EURATOM, en het
                 begeleidend schrijven nr. 2 van 21 september 1981 en de uitvoeringsregeling
                 betreffende de overdracht van plutonium van 8 september 1993.
   Gedaan in tweevoud te….., deze ….. dag van … in de Bulgaarse, Tsjechische, Deense,
   Nederlandse, Engelse, Estse, Finse, Franse, Duitse, Griekse, Hongaarse, Italiaanse, Letse,
   Litouwse, Maltese, Poolse, Portugese, Roemeense, Slowaakse, Sloveense, Spaanse en
   Zweedse taal, zijnde alle teksten gelijkelijk authentiek.
   TEN BLIJKE WAARVAN de ondergetekenden, hiertoe naar behoren gemachtigd, deze
   overeenkomst hebben ondertekend.
   Voor de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie            Voor de Regering van Australië
   [handtekening]                                             [handtekening]
NL                                                 19                                           NL
 ---pagebreak---                                             BIJLAGE A
                                           OPWERKING
   Overwegende dat krachtens artikel VIII van deze overeenkomst nucleair materiaal dat onder
   deze overeenkomst valt, uitsluitend mag worden opgewerkt overeenkomstig de in deze bijlage
   omschreven voorwaarden.
   De partijen bij deze overeenkomst,
   Erkennende dat de scheiding, de opslag, het vervoer en het gebruik van plutonium bijzondere
   maatregelen vereisen om het risico van nucleaire proliferatie te verminderen;
   Gelet op de rol van opwerking in verband met efficiënt energiegebruik, beheer van in
   verbruikte splijtstof vervat materiaal of andere vreedzame en niet-explosieve
   gebruiksdoeleinden met inbegrip van onderzoek;
   Geleid door de wens te komen tot voorzienbare en praktische toepassing van de
   overeengekomen voorwaarden als neergelegd in deze bijlage, waarbij rekening wordt
   gehouden zowel met hun vastbeslotenheid de doelstelling van non-proliferatie te bevorderen
   als met de behoefte op lange termijn van de splijtstofkringloopprogramma's van de partijen;
   Vastbesloten voort te gaan met de ondersteuning van de ontwikkeling van de internationale
   veiligheidscontrole en andere maatregelen met betrekking tot opwerking en plutonium,
   inclusief maatregelen om de weerstand tegen proliferatie en doeltreffende fysieke beveiliging
   te bevorderen;
   Zijn als volgt overeengekomen:
                                              Artikel 1
   Onder deze overeenkomst vallend nucleair materiaal mag worden opgewerkt overeenkomstig
   de volgende voorwaarden:
             a)    de opwerking vindt plaats voor het doel van energiegebruik of het beheer van
                   in verbruikte splijtstof vervat materiaal, in overeenstemming met het
                   wederzijds via overleg tussen de bevoegde instanties overeengekomen
                   splijtstofkringloopprogramma;
             b)    een beschrijving van elk voorgesteld splijtstofkringloopprogramma, met
                   inbegrip van nadere gegevens inzake het beleid en het wettelijk en
                   regelgevingskader met betrekking tot opwerking en met betrekking tot opslag,
                   gebruik en vervoer van plutonium, wordt verstrekt door de partij die deze
                   activiteiten overweegt;
             c)    het afgescheiden plutonium wordt opgeslagen en gebruikt overeenkomstig het
                   in het bovenstaande punt a) bedoelde splijtstofkringloopprogramma; en
             d)    de opwerking en het gebruik van het afgescheiden plutonium voor andere
                   vreedzame en niet-explosieve doeleinden met inbegrip van onderzoek vinden
NL                                                20                                             NL
 ---pagebreak---                  slechts plaats onder de voorwaarden die schriftelijk tussen de partijen zijn
                 overeengekomen na overleg overeenkomstig artikel 2 van deze bijlage.
                                            Artikel 2
   Binnen 40 dagen na ontvangst van een verzoek van één der partijen wordt tussen de partijen
   overleg gepleegd om:
            a)   de toepassing van de bepalingen van deze bijlage te bespreken;
            b)   wijzigingen van het in artikel 1 van deze                  bijlage   bedoelde
                 splijtstofkringloopprogramma in overweging te nemen;
            c)   verbeteringen van de internationale veiligheidscontrole en andere
                 controletechnieken, met inbegrip van de vaststelling van nieuwe en algemeen
                 aanvaarde internationale mechanismen met betrekking tot opwerking en
                 plutonium, in overweging te nemen; dan wel
            d)   voorstellen voor opwerking en gebruik, opslag en vervoer van het afgescheiden
                 plutonium voor andere vreedzame en niet-explosieve doeleinden met inbegrip
                 van onderzoek in overweging te nemen.
NL                                             21                                              NL


Avis juridique important

|

32001H0310

Aanbeveling van de Commissie van 4 april 2001 met betrekking tot de beginselen voor de buitengerechtelĳke organen die bĳ de consensuele beslechting van consumentengeschillen betrokken zĳn (Voor de EER relevante tekst) (kennisgeving geschied onder nummer C(2001) 1016)

Publicatieblad Nr. L 109 van 19/04/2001 blz. 0056 - 0061

Aanbeveling van de Commissievan 4 april 2001met betrekking tot de beginselen voor de buitengerechtelijke organen die bij de consensuele beslechting van consumentengeschillen betrokken zijn(kennisgeving geschied onder nummer C(2001) 1016)(Voor de EER relevante tekst)(2001/310/EG)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 211,Overwegende hetgeen volgt:(1) Teneinde een hoog niveau van consumentenbescherming te garanderen en het vertrouwen van consumenten te bevorderen, dient de Gemeenschap ervoor te zorgen dat consumenten op eenvoudige en doeltreffende wijze toegang tot de rechtbank hebben en de beslechting van consumentengeschillen in een eerder stadium te bevorderern en te vergemakkelijken.(2) De voortdurende ontwikkeling van nieuwe vormen van handelstransacties, zoals elektronische handel, en de verwachte toename van het aantal grensoverschrijdende transacties maken het noodzakelijk om bijzondere aandacht te besteden aan het vergroten van het vertrouwen van de consument, in het bijzonder door middel van het garanderen van laagdrempelige toegang tot praktische, doeltreffende en goedkope verhaalsmogelijkheden, met inbegrip van toegang via elektronische middelen. In het door de Europese Raad van Feira van 19-20 juni 2000 goedgekeurde actieplan e-Europa wordt erkend dat elektronische handel zijn volledige potentieel uitsluitend kan benutten indien het vertrouwen van de consument, in samenwerking met consumentenverenigingen, de industrie en de lidstaten, wordt vergroot door middel van het bevorderen van de toegang tot alternatieve systemen voor geschillenbeslechting.(3) Op 30 maart 1998 keurde de Commissie Aanbeveling 98/257/EG goed betreffende de principes die van toepassing zijn op de organen die verantwoordelijk zijn voor de buitenrechtelijke beslechting van consumentengeschillen(1). Het toepassingsgebied van de aanbeveling was evenwel beperkt tot de procedures die, ongeacht hun benaming, leiden tot de beslechting van een geschil door de actieve tussenkomst van een derde persoon die een oplossing voorstelt of oplegt. De procedures die zich beperken tot een simpele poging de partijen bij elkaar te brengen om hen ervan te overtuigen een gezamenlijke oplossing te vinden, vallen er derhalve niet onder.(4) In zijn Resolutie van 25 mei 2000 inzake een communautair netwerk van nationale organen voor de buitengerechtelijke beslechting van consumentengeschillen(2) heeft de Raad opgemerkt dat de buitengerechtelijke organen die buiten het toepassingsgebied van Aanbeveling 98/257/EG vallen nuttig voor de consument zijn. Daarnaast verzocht de Raad de Commissie om, in nauwe samenwerking met de lidstaten, gemeenschappelijke criteria te ontwikkelen voor de evaluatie van dergelijke organen, die onder meer de kwaliteit, billijkheid en doeltreffendheid van zulke organen garanderen. In het bijzonder wordt erop gewezen dat de lidstaten dergelijke criteria toepassen teneinde dergelijke organen of regelingen op te nemen in het netwerk waarnaar verwezen wordt in het werkdocument van de Commissie over de oprichting van een Europees buitengerechtelijk netwerk (EB-net)(3).(5) Artikel 17 van Richtlijn 2000/31/EG van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2000 betreffende bepaalde juridische aspecten van de diensten van de informatiemaatschappij, met name de elektronische handel, in de interne markt(4) bepaalt dat de lidstaten ervoor zorgen dat hun wetgeving geen belemmering vormt voor het gebruik van de uit hoofde van de nationale wetgeving bestaande buitengerechtelijke geschillenregelingen.(6) Elektronische handel vergemakkelijkt grensoverschrijdende transacties tussen ondernemingen en consumenten. Het economische belang van de meeste van dergelijke transacties is gering en de beslechting van dergelijke geschillen moet derhalve eenvoudig, snel en goedkoop zijn. Nieuwe technologieën kunnen een bijdrage leveren aan de ontwikkeling van elektronische systemen voor geschillenbeslechting doordat ze een mechanisme bieden voor de doeltreffende beslechting van geschillen in verschillende rechtsgebieden zonder de noodzaak van persoonlijk contact. Ze moeten derhalve worden bevorderd door middel van beginselen die consistente en betrouwbare normen garanderen, met het oog op het vertrouwen van alle gebruikers.(7) In conclusies(5) die op 29 mei 2000 werden goedgekeurd, heeft de Raad de Commissie verzocht een groenboek op te stellen over alternatieve methoden voor het beslechten van geschillen onder het burgerlijk en handelsrecht, teneinde de bestaande situatie te inventariseren en te herzien, en een breed raadplegingsproces te initiëren.(8) Het Europees Parlement roept in zijn advies met betrekking tot het voorstel voor een verordening betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken(6) op om zoveel mogelijk gebruik te maken van buitengerechtelijke geschillenregelingen voor consumententransacties, in het bijzonder wanneer de partijen in verschillende lidstaten zijn gevestigd en gezien de kosten en de duur van gerechtelijke procedures voor geschillenbeslechting. In hun verklaring in verband met de goedkeuring van de bovenvermelde verordening is er door de Raad en de Commissie op gewezen dat het in het algemeen in het belang van consumenten en ondernemingen is om te streven naar de minnelijke schikking van hun geschillen voordat ze de gerechtelijke weg bewandelen, en hebben ze het belang benadrukt van het voortzetten van de werkzaamheden aan alternatieve methoden voor geschillenbeslechting op het niveau van de Europese Gemeenschap.(9) De beginselen in deze aanbeveling hebben geen invloed op de principes in Aanbeveling 98/257/EG van de Commissie, die moeten worden nageleefd in het geval van procedures die, ongeacht hun benaming, leiden tot de beslechting van een geschil door de actieve tussenkomst van een derde persoon die een oplossing voorstelt of oplegt, doorgaans door middel van een bindend of niet-bindend formeel besluit. Deze beginselen moeten worden nageleefd door alle procedures met een derde persoon die, ongeacht hun benaming, de beslechting van een consumentengeschil vergemakkelijken door het bij elkaar brengen en helpen van de partijen, bijvoorbeeld door middel van het doen van informele suggesties betreffende mogelijke oplossingen, om hen ervan te overtuigen een gezamenlijke oplossing te vinden. De beginselen zijn beperkt tot de procedures voor de beslechting van consumentengeschillen die bedoeld zijn als alternatief voor gerechtelijke beslechting. Klachtenregelingen van ondernemingen met rechtstreekse betrokkenheid van de consument of regelingen waarbij een derde partij dergelijke diensten van of namens een onderneming verricht, zijn derhalve uitgesloten aangezien deze onderdeel uitmaken van de gebruikelijke contacten tussen de partijen vóór het ontstaan van enig geschil dat aan een orgaan met een derde partij voor de beslechting van geschillen of een rechtbank wordt voorgelegd.(10) De onpartijdigheid van deze organen voor geschillenbeslechting moet gewaarborgd zijn om het vertrouwen van alle partijen in de billijkheid te garanderen. Er moeten passende maatregelen worden genomen om de onpartijdigheid te garanderen van de persoon of de groep personen die voor de geschillenprocedure verantwoordelijk is, en om te zorgen voor openbaarmaking aan de partijen van de informatie waaruit hun onpartijdigheid en competentie blijkt, teneinde de partijen in staat te stellen een gemotiveerde keuze te maken betreffende het al dan niet meedoen aan de procedure.(11) Teneinde ervoor te zorgen dat beide partijen over toereikende informatie beschikken, moet de doorzichtigheid van de procedure gewaarborgd zijn. De overeengekomen oplossing moet door het voor de procedure verantwoordelijke orgaan worden vastgelegd en aan de partijen bekend worden gemaakt om onzekerheid of onduidelijkheid in een later stadium te voorkomen.(12) Teneinde de doeltreffendheid van deze organen bij het beslechten van grensoverschrijdende geschillen te vergroten, moeten ze voor beide partijen, ongeacht waar ze gevestigd zijn, gemakkelijk toegankelijk en beschikbaar zijn. Hiertoe moet in het bijzonder het gebruik van elektronische middelen worden bevorderd.(13) Teneinde ervoor te zorgen dat dergelijke procedures een realistisch alternatief voor gerechtelijke geschillenbeslechting zijn, moeten zij streven naar een oplossing voor de problemen van kosten, duur, complexiteit en vertegenwoordiging. De doeltreffendheid moet worden gewaarborgd door middel van maatregelen inzake evenredige of geen kosten, eenvoudige toegang, doeltreffendheid, toezicht op de vooruitgang van de procedure voor geschillenbeslechting en toereikende informatie van de partijen.(14) Overeenkomstig artikel 6 van het Europese Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens is de toegang tot de gerechten een grondrecht. Het communautaire recht garandeert het vrije verkeer van goederen en diensten op de interne markt. Op basis van deze vrijheden moeten marktdeelnemers, de consumenten daaronder begrepen, zich voor het beslechten van de geschillen waartoe hun economische activiteiten aanleiding kunnen geven, op dezelfde wijze tot de rechterlijke instanties van een lidstaat kunnen wenden als de onderdanen van die lidstaat. De buitengerechtelijke procedures kunnen niet tot doel hebben het rechtsstelsel te vervangen. Door het volgen van de buitengerechtelijke weg kan de consument derhalve alleen zijn recht op toegang tot de gerechten worden ontnomen wanneer hij daar uitdrukkelijk, met volledige kennis van zaken en nadat het geschil is ontstaan, mee instemt.(15) De billijkheid van de procedure moet worden gegarandeerd door de partijen in de gelegenheid te stellen alle nodige en relevante informatie naar voren te brengen. Afhankelijk van de organisatie van de procedure moet de door de partijen naar voren gebrachte informatie vertrouwelijk worden behandeld, tenzij de partijen nadrukkelijk iets anders overeenkomen of, indien de gekozen aanpak de confrontatie van de partijen omvat, zouden passende maatregelen de billijkheid van de procedure moeten garanderen. De deelname van de partijen moet door middel van specifieke maatregelen worden bevorderd en gecontroleerd, in het bijzonder door het opvragen van informatie die nodig kan zijn voor de billijke beslechting van het geschil.(16) Voordat de partijen met een voorstel voor een oplossing van het geschil instemmen, moeten zij over voldoende tijd kunnen beschikken voor bestudering van de details en de eventuele bijkomende voorwaarden.(17) Teneinde ervoor te zorgen dat de procedures zowel flexibel als billijk zijn en dat consumenten tot een gemotiveerd oordeel kunnen komen, moet hen duidelijke en begrijpelijke informatie worden gegeven zodat ze de voorgestelde oplossing kunnen beoordelen, indien gewenst advies kunnen inwinnen en andere oplossingen kunnen overwegen.(18) De Commissie zal in haar gegevensbank van buitengerechtelijke organen voor de beslechting van consumentengeschillen informatie van de lidstaten opnemen betreffende het gebruik van dergelijke beginselen door organen voor geschillenbeslechting die onder het toepassingsgebied van deze aanbeveling vallen, teneinde ze in het Europees buitengerechtelijk netwerk (EB-net) op te nemen.(19) Tot slot lijkt, in deze omstandigheden, de vaststelling van beginselen voor organen voor de beslechting van consumentengeschillen die niet onder de principes van Aanbeveling 98/257/EG vallen op communautair niveau noodzakelijk, om op een essentieel gebied de door de lidstaten genomen initiatieven te ondersteunen en aan te vullen, met het oog op het waarborgen van een hoog niveau van consumentenbescherming, krachtens artikel 153 van het Verdrag. Dit gaat niet verder dan hetgeen nodig is om een goed verloop van de buitengerechtelijke procedures voor de beslechting van consumentengeschillen te waarborgen. Dit is derhalve in overeenstemming met het subsidiariteitsbeginsel,BEVEELT HIERBIJ AANdat de beginselen in deel II worden nageleefd door alle bestaande en toekomstige organen die procedures bieden voor de buitengerechtelijke beslechting van consumentengeschillen die onder het toepassingsgebied van deze aanbeveling in deel I vallen:I. TOEPASSINGSGEBIED1. Deze aanbeveling is van toepassing op de organen met derde partijen voor de beslechting van consumentengeschillen die, ongeacht hun benaming, geschillen beogen te beslechten door de partijen bij elkaar te brengen om hen ervan te overtuigen een gezamenlijke oplossing te vinden.2. Ze is niet van toepassing op bedrijfsregelingen voor de behandeling van klachten waarbij rechtstreeks contact tot stand wordt gebracht tussen de onderneming en de consument, of op regelingen die door of namens een onderneming worden beheerd.II. BEGINSELENA. OnpartijdigheidDe onpartijdigheid moet worden gegarandeerd door ervoor te zorgen dat degenen die voor de procedure verantwoordelijk zijn:a) voor een vaste termijn worden benoemd en niet zonder wettige reden kunnen worden afgezet;b) geen bijzondere relatie met de partijen hebben die aanleiding zou kunnen geven tot vermeende of daadwerkelijke belangenverstrengeling;c) voor het begin van de procedure aan beide partijen informatie geven over hun onpartijdigheid en competentie.B. Doorzichtigheid1. De doorzichtigheid van de procedure moet worden gegarandeerd.2. Er wordt gezorgd voor gemakkelijk toegankelijke en begrijpelijke informatie voor de partijen over de regels met betrekking tot het aanhangig maken van een zaak, de voorschriften ten aanzien van de procedure en de beschikbaarheid, zodat zij daar vooraf toegang toe hebben en kennis van kunnen nemen.3. Het betreft in het bijzonder informatie over:a) het verloop van de procedure, de soorten geschillen die het orgaan kan behandelen en de eventueel bestaande beperkingen ten aanzien van de werking van het orgaan;b) de regels ten aanzien van de eisen waaraan de partijen eventueel vooraf moeten voldoen, alsmede overige voorschriften ten aanzien van de procedure, met name die betreffende de toepassing van de procedure en de talen van de procedure;c) de kosten van de procedure voor de partijen, indien van toepassing;d) het tijdschema van de procedure, naargelang het soort geschil;e) de belangrijkste regels die van toepassing zijn (wetsbepalingen, beste praktijken, rechtsgevoel, gedragscodes, enz.);f) de rol van het orgaan bij de totstandbrenging van de beslechting van een geschil;g) de status van een eventuele overeenkomst over de oplossing van het geschil.4. Elke overeenkomst over de oplossing van het geschil tussen de partijen moet op een duurzaam medium worden vastgelegd, met inbegrip van de voorwaarden en de rechtsgronden waarop het is gebaseerd. Deze vastlegging moet beide partijen ter beschikking worden gesteld.5. Er moet informatie worden gepubliceerd over de resultaten van de procedure, waaronder begrepen:a) het aantal en het soort klachten dat aan het orgaan is voorgelegd en de resultaten van de behandeling van de klachten;b) de duur van de procedure voor het vinden van een oplossing;c) eventuele systematische problemen bij de behandeling van klachten;d) de naveling van de resultaten van de procedures.C. Doeltreffendheid1. De doeltreffendheid van de procedure moet worden gewaarborgd.2. De procedure moet voor beide partijen eenvoudig toegankelijk en beschikbaar zijn, bijvoorbeeld via elektronische middelen, ongeacht de plaats van vestiging van de partijen.3. De procedure moet voor consumenten kosteloos zijn, of eventuele kosten moeten evenredig zijn met het bedrag van het geschil en niet al te hoog.4. De partijen zijn niet verplicht van een juridisch vertegenwoordiger gebruik te maken. De partijen mogen er evenwel niet van weerhouden worden zich gedurende alle fasen van de procedure te laten vertegenwoordigen of te laten bijstaan door een juridisch vertegenwoordiger.5. Zodra een geschil aan het orgaan is voorgelegd, moet het zo snel mogelijk worden behandeld in overeenstemming met de aard van het geschil. De vooruitgang zou regelmatig door het orgaan, verantwoordelijk voor de procedure, moeten worden gecontroleerd teneinde de snelle en passende behandeling van het geschil tussen de partijen te verzekeren.6. Het optreden van de partijen moet door het verantwoordelijk orgaan worden geëvalueerd, teneinde ervoor te zorgen dat zij zich inzetten voor een goede, billijke en snelle beslechting van het geschil. Indien een partij zich ongepast gedraagt moeten beide partijen hiervan in kennis worden gesteld zodat ze kunnen overwegen of ze de procedure voor de geschillenbeslechting willen voortzetten.D. Billijkheid1. De billijkheid van de procedure moet wordt gewaarborgd. In het bijzonder.a) moeten de partijen worden geïnformeerd over hun recht om te weigeren aan de procedure mee te doen of zich, indien zij ontevreden zijn over de resultaten of de wijze van functioneren van het orgaan, op enig moment uit de procedure terug te trekken en een beroep te doen op het rechtsstelsel of andere buitengerechtelijke verhaalmechanismen;b) moeten beide partijen in staat zijn om vrijelijk en op eenvoudige wijze alle voor hun zaak relevante argumenten, informatie of bewijsmateriaal in te dienen op basis van vertrouwelijkheid, tenzij de partijen toestemming hebben gegeven om deze informatie aan de andere partij ter beschikking te stellen. Indien op enig moment de derde partij mogelijke oplossingen voor het geschil voorstelt, dan zouden de partijen de mogelijkheid moeten hebben hun standpunt naar voren te brengen en te reageren op ingediende argumenten, informatie of bewijsmateriaal door de andere partij;c) moeten beide partijen worden aangemoedigd om volledige medewerking aan het orgaan te leveren, in het bijzonder door alle voor een billijke oplossing van het geschil nodige informatie te leveren;d) moet de partijen, alvorens zij met een voorstel voor een oplossing instemmen, voldoende tijd ter beschikking worden gesteld om over het voorstel na te denken.2. De consument moet, voordat hij met een voorstel voor een oplossing instemt, duidelijke en begrijpelijke informatie krijgen met betrekking tot het volgende:a) de keuze om al dan niet met het voorstel voor een oplossing in te stemmen;b) het voorstel voor een oplossing kan minder gunstig zijn dan een door een rechtbank aan de hand van wettelijke regels vastgestelde oplossing;c) het recht op het inwinnen van onafhankelijk advies, alvorens het voorstel voor een oplossing te aanvaarden of af te wijzen;d) het gebruik van de procedure hem er niet van weerhoudt om zijn onopgeloste consumentengeschil te verwijzen naar een ander buitengerechtelijk mechanisme voor geschillenbeslechting dat, in het bijzonder binnen het toepassingsgebied van Aanbeveling 98/257/EG valt of om verhaal te zoeken via het gerechtelijk systeem in zijn eigen lidstaat;e) de stand van een overeengekomen oplossing.DEZE AANBEVELINGis gericht tot de lidstaten, voorzover zij daarbij betrokken zijn, in verband met de buitengerechtelijke organen die de oplossing van consumentengeschillen beogen te vergemakkelijken, en tot iedere natuurlijke of rechtspersoon die verantwoordelijk is voor het oprichten of functioneren van dergelijke organen.Gedaan te Brussel, 4 april 2001.Voor de CommissieDavid ByrneLid van de Commissie(1) Aanbeveling van de Commissie van 30 maart 1998 betreffende de principes die van toepassing zijn op de organen voor de buitengerechtelijke beslechting van consumentengeschillen (PB L 115 van 17.4.1998, blz. 31).(2) PB C 155 van 6.6.2000, blz. 1.(3) SEC(2000) 405. Zie: http://europa.eu.int/comm/consumers/policy/developments/acce_just/acce_just06_en.pdf(4) PB L 178 van 17.7.2000, blz. 1.(5) SI(2000) 519.(6) Advies van 21.9.2000, Verordening (EG) nr. 44/2001, PB L 12 van 16.1.2001, blz. 1.


title: Aanbeveling van de Commissie van 27 mei 2005 betreffende de echtheidscontrole van euromunten en de behandeling van euromunten die ongeschikt zijn voor circulatie (Kennisgeving geschied onder nummer C(2005) 1540)

text:
               15.7.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 184/60

      AANBEVELING VAN DE COMMISSIE

   van 27 mei 2005
   betreffende de echtheidscontrole van euromunten en de behandeling van euromunten die ongeschikt zijn voor circulatie
   (Kennisgeving geschied onder nummer C(2005) 1540)
   (2005/504/EG)
   DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 211,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Krachtens Verordening (EG) nr. 1338/2001 (1) van de Raad van 28 juni 2001 tot vaststelling van maatregelen die noodzakelijk zijn voor de bescherming van de euro tegen valsemunterij hebben de kredietinstellingen, alsmede alle andere instellingen die beroepshalve deelnemen aan de verwerking en verstrekking aan het publiek van bankbiljetten en muntstukken, met inbegrip van de instellingen waarvan de activiteit bestaat in het wisselen van bankbiljetten of muntstukken van verschillende valuta's, zoals wisselkantoren, de verplichting om alle ontvangen eurobankbiljetten en -muntstukken waarvan zij weten of voldoende redenen hebben om te vermoeden dat deze vals zijn, uit omloop te nemen en bij de bevoegde nationale autoriteiten in te leveren.

               (2)

               Er is geen gemeenschappelijke methode om ervoor te zorgen dat valse munten worden ontdekt en uit omloop worden genomen. Dit brengt het risico mee dat valse munten en andere op euromunten lijkende voorwerpen die op frauduleuze wijze of per ongeluk in omloop zijn gebracht, verder worden gebruikt en zo verwarring bij of schade voor het publiek kunnen veroorzaken.

               (3)

               Bij de echtheidscontrole van munten door middel van automatisch sorteren wordt een aantal voorwerpen geweigerd, zoals valse munten en voor circulatie ongeschikte echte euromunten. Ongeschikte echte munten worden ook door bedrijven en particulieren bij de bevoegde autoriteiten ingeleverd.

               (4)

               De nationale autoriteiten hebben geen gemeenschappelijke regels voor de behandeling en vergoeding van dergelijke ongeschikte echte munten, zodat er qua vergoeding verschillen zijn tussen de landen van het eurogebied.

               (5)

               Om de toepassing van artikel 6 van Verordening (EG) nr. 1338/2001 te vergemakkelijken, is het wenselijk te zorgen voor een proces waarbij de in omloop zijnde euromunten op echtheid worden gecontroleerd en valse munten, op euromunten lijkende voorwerpen en voor circulatie ongeschikte euromunten uit omloop worden genomen.

               (6)

               Om gelijke voorwaarden te scheppen ten aanzien van voor circulatie ongeschikte echte euromunten, is het wenselijk richtsnoeren voor de behandeling en vergoeding of vervanging van dergelijke munten op te stellen,

         BEVEELT AAN:
   DEEL I
   DEFINITIES EN AANBEVOLEN WERKWIJZEN
   Artikel 1
   Definities
   In deze aanbeveling wordt verstaan onder:

               a)

               „echtheidscontrole van euromunten”: het proces waarbij de echtheid van euromunten handmatig of door middel van automatisch elektromechanisch sorteren wordt geverifieerd. Tijdens dit proces worden valse munten, voor circulatie ongeschikte echte munten, op euromunten lijkende buitenlandse munten en op euromunten lijkende andere metalen voorwerpen, zoals medailles en penningen, geweigerd;

               b)

               „voor circulatie ongeschikte euromunten”: echte, voor circulatie bestemde euromunten die beschadigd zijn of waarvan de technische parameters en identificatiekenmerken door een betrekkelijk lange omlooptijd of per ongeluk zijn veranderd (afmetingen, gewicht, kleur, corrosie, randbeschadigingen), alsmede opzettelijk veranderde echte munten. Ten aanzien van de technische specificaties worden munten in deze aanbeveling als ongeschikt beschouwd wanneer een van de afmetingen ten minste 0,30 mm en/of het gewicht ten minste 5 % van de specificatie voor de betrokken euromunt afwijkt.

         Artikel 2
   Aanbevolen werkwijze
   De lidstaten verrichten de echtheidscontrole van euromunten die op hun grondgebied in omloop zijn, of houden daarop toezicht overeenkomstig het bepaalde in deel II van deze aanbeveling.
   De lidstaten stellen gemeenschappelijke regels voor de behandeling, vergoeding of vervanging van ongeschikte euromunten vast overeenkomstig het bepaalde in deel III van deze aanbeveling.
   DEEL II
   ECHTHEIDSCONTROLE VAN EUROMUNTEN
   Artikel 3
   Echtheidscontrole- en testvoorschriften
   Ten minste de volgende denominaties worden op echtheid gecontroleerd: 2 euro, 1 euro, 50 cent.
   De echtheidscontrole vindt centraal en/of in het kader van het muntverwerkingsproces plaats. Daartoe onderhouden de lidstaten met de kredietinstellingen en andere betrokken partijen die beroepshalve met contanten omgaan, contact over de tenuitvoerlegging van de in de artikelen 4 tot en met 6 van deze aanbeveling beschreven procedures voor echtheidscontroles.
   Elk jaar wordt in elke lidstaat ten minste 10 % van de totale nettohoeveelheid van de betrokken denominaties die door die lidstaat tot het einde van het voorafgaande jaar is uitgegeven, op echtheid gecontroleerd. Om ervoor te zorgen dat het benodigde aantal euromunten overeenkomstig de artikelen 4 tot en met 6 op echtheid wordt gecontroleerd, voeren de lidstaten controles uit bij een passend aantal kredietinstellingen en andere partijen die beroepshalve met contanten omgaan.
   Artikel 4
   Tests voor het controleren van de sorteermachines
   De werking van sorteermachines wordt gecontroleerd door middel van een detectietest, zo nodig voorafgegaan door een sorteercontrole, en wel op de volgende wijze:

               1)

               Met de sorteertest wordt gecontroleerd of de machine alle denominaties van euromunten correct kan sorteren. Deze test wordt uitgevoerd wanneer nationale regels inzake de sorteercapaciteit ontbreken.
               Bij de sorteertest worden ten minste honderd echte euromunten van elk van de denominaties getest. Deze munten van alle denominaties worden gemengd en drie keer door de machine gevoerd.
               Het aanvaardingspercentage zou elke keer ten minste 98 % moeten zijn. Wanneer de voor de sorteer- en detectietests gebruikte echte euromunten zich aan de grens van de voor euromunten gespecificeerde tolerantiemarges bevinden, mag een lager aanvaardingspercentage in overweging worden genomen.
               Echte munten die door een machine worden geweigerd, worden opnieuw getest. Na drie keer zouden alle echte munten aanvaard moeten zijn.

               2)

               Met de detectietest wordt gecontroleerd of de machine in staat is op euromunten lijkende voorwerpen die niet aan de specificaties van de euromunten voldoen, met name valse munten, te weigeren.
               Voor de detectietest zijn exemplaren van valse munten voor alle betrokken denominaties nodig en een definitie die ook materialen omvat die voor de vervaardiging van op munten lijkende voorwerpen en niet-euromunten worden gebruikt. Voor dit doel zou een aantal representatieve families moeten worden gebruikt die afkomstig zijn uit de voorraden van de nationale analysecentra voor munten (NACM's) of het Europees technisch en wetenschappelijk centrum (ETWC). Deze families worden door het ETWC in samenwerking met de NACM's gedefinieerd en geactualiseerd.
               Deze valse munten worden gemengd met een passend aantal echte munten dat in samenwerking met het ETWC wordt vastgesteld, en drie keer door de machine gevoerd. Alle valse munten zouden elke keer moeten worden geweigerd.

               3)

               Met inachtneming van de nationale regels worden de in dit artikel bedoelde tests ten minste een keer per jaar uitgevoerd op elke sorteermachine op de plaatsen waar de echtheidscontrole plaatsvindt, bij de overeenkomstig artikel 3 geselecteerde instellingen.

         Artikel 5
   Extra tests van de sorteermachines bij een NACM of het ETWC
   Om de producenten van sorteermachines in staat te stellen alle gegevens te verkrijgen die voor de eerste afstelling van hun machines nodig zijn, mogen tests worden uitgevoerd bij bepaalde NACM's, het ETWC of, na een bilaterale overeenkomst, bij de producent. Deze tests worden uitgevoerd op basis van in samenwerking met het ETWC opgestelde voorwaarden en vertrouwelijkheidsregels.
   Na de tests bij een NACM of het ETWC wordt een voor de betrokken entiteit bestemd samenvattend verslag opgesteld, waarvan het ETWC een exemplaar ontvangt. Dit verslag wordt ten minste drie jaar bewaard en mag voor vergelijkingsdoeleinden worden gebruikt.
   Het verslag omvat ten minste de identificatie van de geteste machine, de testresultaten en algemene beoordeling, de precieze inhoud van de bij de tests gebruikte partijen, de aanvaardingscriteria, de datum en de handtekening van de gemachtigde persoon.
   De NACM's en het ETWC houden een register bij van de prestaties van de bij hen geteste sorteermachines. Een geconsolideerde lijst van sorteermachines die de in de tweede alinea van dit artikel bedoelde tests met succes hebben doorstaan, kan bij de NACM's of het ETWC op indicatieve basis worden geraadpleegd.
   Artikel 6
   Audit en verslaglegging
   De lidstaten houden toezicht op het vermogen van de overeenkomstig artikel 3 geselecteerde instellingen om euromunten op echtheid te controleren op basis van minimaal de volgende elementen:

               —

               het bestaan van schriftelijke vastgelegde gedragslijnen en procedures bij het sorteercentrum voor het ontdekken van valse munten, ongeschikte euromunten en op euromunten lijkende voorwerpen;

               —

               de aanstelling van geschoold personeel om de gedragslijnen ten uitvoer te leggen;

               —

               toereikendheid van de technische middelen en het bestaan van een eerste verslag van de producent waarin het prestatieniveau van sorteermachines wordt vermeld;

               —

               het bestaan van een schriftelijk onderhoudsplan om het aanvankelijke prestatieniveau van sorteermachines te handhaven;

               —

               het bestaan van schriftelijk vastgelegde minimumprocedures waarin de diverse processen voor het sorteren van euromunten en het op korte termijn inleveren van valse en verdachte munten bij de bevoegde nationale autoriteiten zijn vastgelegd;

               —

               de hoeveelheid op echtheid gecontroleerde munten.

         Ter gelegenheid van de in artikel 3 bedoelde controles kan, met inachtneming van de nationale regels en op basis van de bovenstaande elementen, een beperkte audit worden uitgevoerd waarover vervolgens verslag wordt uitgebracht.
   Elke lidstaat brengt jaarlijks aan het ETWC verslag uit over de activiteiten op het gebied van echtheidscontroles, inclusief controles en audits, alsmede over de hoeveelheid op echtheid gecontroleerde euromunten en de verhouding van elke categorie geweigerde voorwerpen ten opzichte van het aantal munten dat van elke gesorteerde denominatie in omloop is.
   DEEL III
   BEHANDELING VAN VOOR CIRCULATIE ONGESCHIKTE EUROMUNTEN
   Artikel 7
   Vergoeding of vervanging van ongeschikte euromunten
   Elke lidstaat voorziet voor bedrijven en particulieren die op zijn grondgebied of buiten het eurogebied gevestigd zijn, in de vergoeding of, al naar het geval, de vervanging van voor circulatie ongeschikte euromunten, ongeacht de nationale zijde; hierbij wordt de denominatie vermeld. De lidstaten zorgen op basis van de in artikel 12 bedoelde evaluatie voor soortgelijke voorwaarden voor de vergoeding van ongeschikte munten, zodat deze kan plaatsvinden ongeacht het land waar de munten uit omloop zijn genomen.
   De lidstaten kunnen weigeren opzettelijk veranderde echte euromunten te vergoeden indien vergoeding zou ingaan tegen nationale gebruiken of tradities (bijvoorbeeld omdat een gebrek aan respect is getoond voor de beeldenaar van de koning, de uitgevende autoriteit, enz.).
   Artikel 8
   Behandelingsvergoeding
   In beginsel wordt een behandelingsvergoeding in rekening gebracht voor de vergoeding of vervanging van ongeschikte munten. De behandelingsvergoeding zou in het gehele eurogebied hetzelfde moeten zijn, namelijk 5 % van de nominale waarde van de ingeleverde munten.
   Per inleverende entiteit mag maximaal een kg ongeschikte munten per denominatie worden vrijgesteld van de in de eerste alinea genoemde behandelingsvergoeding.
   Indien een zak/doos valse munten bevat of een zodanig aantal anomalieën, zoals verkeerd gesorteerde munten, niet-euromunten of euromunten met een niet-identificeerbare denominatie of andere afwijkingen, vertoont dat een nader onderzoek in de zin van artikel 10 nodig is, mag een extra vergoeding van 15 % van de nominale waarde van elke zak/doos in rekening worden gebracht.
   De lidstaten kunnen voorzien in algemene vrijstellingen van behandelingsvergoeding in gevallen waarin de inleverende entiteiten nauw en regelmatig met de autoriteiten samenwerken bij het uit omloop nemen van ongeschikte euromunten.
   Vervoerskosten en aanverwante kosten worden gedragen door de inleverende entiteit.
   Voor valse munten die bij de autoriteiten worden ingeleverd, wordt geen behandelingsvergoeding of andere vergoeding in rekening gebracht.
   Artikel 9
   Verpakking van ongeschikte euromunten
   De inleverende entiteit sorteert de munten per denominatie in standaardzakken of -dozen overeenkomstig de normen die gelden in de lidstaat tot welke het verzoek is gericht. Wanneer deze normen niet worden nageleefd, kan de inlevering worden geweigerd.
   Wanneer er geen nationale verpakkingsnormen zijn, bevatten de zakken of dozen:

               —

               500 munten bij de denominaties 2 EUR en 1 EUR;

               —

               1 000 munten bij de denominaties 0,50 EUR, 0,20 EUR en 0,10 EUR;

               —

               2 000 munten bij de denominaties 0,05 EUR, 0,02 EUR en 0,01  EUR.

         Op elke zak/doos worden duidelijk de inleverende entiteit, de waarde en denominatie van de inhoud, het gewicht, de verpakkingsdatum en het nummer van de zak/doos vermeld. De inleverende entiteit verstrekt een verpakkingslijst met een overzicht van de ingeleverde zakken/dozen.
   Wanneer de totale hoeveelheid ongeschikte euromunten kleiner is dan de bovengenoemde standaardhoeveelheden, mogen de per denominatie gesorteerde ongeschikte euromunten in niet-standaardverpakkingen worden ingeleverd.
   Artikel 10
   Controles van de lidstaten
   1.   De lidstaten controleren de ingeleverde ongeschikte munten op:

               —

               de voor elke zak/doos aangegeven hoeveelheid;

               —

               echtheid, om te garanderen dat er geen valse munten bij zijn;

               —

               uiterlijk, om te verifiëren dat ze in overeenstemming zijn met het bepaalde in artikel 7.

         2.   De hoeveelheid ingeleverde munten wordt gecontroleerd door elke zak/doos te wegen. Op het nominale gewicht van de in de tweede alinea van artikel 9 bedoelde standaardverpakking wordt een tolerantiemarge van – 2 % en + 1 % toegepast. Wanneer de nationale verpakkingsregelingen van de bovengenoemde normen verschillen, wordt een gelijkwaardige controle verricht. Voorts wordt elke zak/doos op zichtbare anomalieën gecontroleerd.
   Wanneer het gewicht van de zak/doos zich buiten de tolerantiemarge bevindt, wordt de gehele inhoud van de betrokken zak/doos gecontroleerd.
   3.   Controles op echtheid en uiterlijk mogen steekproefsgewijs worden verricht. Er wordt ten minste een representatieve steekproef van 10 % van de ingeleverde hoeveelheden gecontroleerd voor de denominaties 2 EUR, 1 EUR, 0,50 EUR, 0,20 EUR en 0,10 EUR.
   4.   Op de in lid 3 genoemde steekproeven worden echtheidscontroles uitgevoerd volgens de volgende procedures:

               i)

               in geval van mechanisch/automatisch sorteren worden de machines afgesteld overeenkomstig de procedures van deel II van deze aanbeveling;

               ii)

               in andere gevallen worden de criteria van de NACM's toegepast.

         Wanneer een valse munt wordt ontdekt, wordt de gehele inhoud van de zak/doos op echtheid gecontroleerd.
   5.   De in lid 3 genoemde steekproeven worden op uiterlijk gecontroleerd om na te gaan of een zak/doos anomalieën vertoont, zoals verkeerd gesorteerde munten, niet-euromunten of euromunten met een niet-identificeerbare denominatie. Indien deze anomalieën zich in meer dan 1 % van de gevallen voordoen, wordt de betrokken zak/doos opnieuw gecontroleerd en wordt het percentage niet-vergoedbare munten vastgesteld met een van de volgende methoden:

               i)

               alle munten in elke betrokken zak/doos worden handmatig onderzocht op een door de bevoegde nationale autoriteiten vastgestelde wijze;

               ii)

               naast de in lid 3 bedoelde steekproef wordt een extra steekproef van 10 % uit de zak/doos op uiterlijk gecontroleerd. Het percentage niet-vergoedbare munten van de twee steekproeven samen wordt dan toegepast op de volledige inhoud van de zak/doos.

         Artikel 11
   Informatie en communicatie
   De lidstaten brengen jaarlijks aan de Commissie en het Economisch en Financieel Comité (EFC) verslag uit over de ongeschikte euromunten die zijn vergoed of vervangen. Daarbij worden ook de hoeveelheid en de denominatie van de munten vermeld. Bovendien stelt de Commissie regelmatig verslagen op voor het EFC.
   De lidstaten zorgen ervoor dat via geschikte websites en publicaties informatie ter beschikking wordt gesteld over de voor vergoeding of vervanging bevoegde diensten en over specifieke regels, zoals verpakkingsnormen en vergoedingen.
   DEEL IV
   SLOTBEPALINGEN
   Artikel 12
   Evaluatie
   Drie jaar na de bekendmaking van deze aanbeveling worden deze regels in het licht van de opgedane ervaring geëvalueerd, onder meer wat betreft de harmonisatie van de in artikel 7 bedoelde voorwaarden voor vergoeding of vervanging van ongeschikte munten, de wenselijkheid om af te wijken van de in artikel 8 bedoelde vrijstellingen van behandelingsvergoeding, de mogelijkheid om te voorzien in een compensatiemechanisme tussen de lidstaten voor de ongeschikte munten die zijn vergoed, en de mogelijke behoefte aan wetgeving.
   Artikel 13
   Adressaten
   Deze aanbeveling is gericht tot de in artikel 1 van Verordening (EG) nr. 974/98 van de Raad (2) genoemde deelnemende lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 27 mei 2005.

            Voor de Commissie

         Siim KALLAS

            Vice-voorzitter

      (1)  PB L 181 van 4.7.2001, blz. 6.

      (2)  PB L 139 van 11.5.1998, blz. 1.