				|

		52013PC0709

			Aanbeveling voor een BESLUIT VAN DE RAAD tot toekenning van wederzijdse bijstand aan Roemenië /* COM/2013/0709 final - 2013/ () */

			   	TOELICHTING
1. Inleiding
Na een gezamenlijk programma van de EU en het
IMF voor de verlening van financiële bijstand op middellange termijn aan
Roemenië, dat liep van voorjaar 2009 tot voorjaar 2011 en waarbij 5 miljard EUR
door de EU werd verstrekt en 12,9 miljard EUR door het IMF, hechtten de Raad en
de Europese Unie op 12 mei 2011 hun goedkeuring aan een besluit over een
vervolgprogramma voor de verlening van anticiperende bijstand waarmee de EU tot
1,4 miljard EUR vrijmaakt voor financiële bijstand op middellange termijn voor
Roemenië[1].
In het tweede programma, dat eveneens een gezamenlijk programma van de EU en
het IMF was, werden noch door de EU noch door het IMF middelen verstrekt
aangezien het een anticiperend programma betrof
Op 4 juli 2013 verzocht de Roemeense overheid
in het licht van de nog steeds bestaande risico's voor haar betalingsbalans, om
een derde programma voor financiële bijstand op middellange termijn van de EU,
opnieuw samen met een stand-by-overeenkomst van het IMF. De bijstand van de EU
en IMF zal wellicht als preventief worden beschouwd, zonder daadwerkelijke
uitkeringen. Op 9 juli heeft het EFC gunstig geantwoord op dit verzoek en de
Commissie opdracht gegeven om over een nieuw gezamenlijk anticiperend programma
van de EU en het IMF te onderhandelen.
Van 17 tot 31 juli hebben de diensten van de
Commissie samen met medewerkersvan het IMF een onderhandelingsmissie ondernomen
naar Boekarest. Op technisch niveau werd overeenstemming bereikt over de
bepalingen en de inhoud van een nieuw programma. In het kader van een nieuw
programma zou nog steeds steun worden verleend aan het economische programma
van de overheid dat onder meer gericht is op de consolidering van
macro-economische, budgettaire en financiële stabiliteit, de vergroting van de
veerkracht en groeipotentieel van de economie, de versterking van de
administratieve capaciteit, de hervorming van de belastingsdiensten en de
verbetering van het beheer en de controle van de overheidsfinanciën. Een nieuw
programma zou een looptijd hebben van 24 maanden en zou bestaan uit
anticiperende steun van de Europese Unie ter waarde van 2 miljard EUR, en van
het IMF ter waarde van 1,75 miljard SDR (ongeveer 2 miljard EUR), ondersteund
door een stand-by-overeenkomst. Daarnaast verstrekt de Wereldbank nog steeds de
eerder toegezegde steun ten belope van 891 miljoen EUR, waarvan 514 miljoen EUR
nog moet worden uitgekeerd.
2. Macro-economische ontwikkelingen en
vooruitzichten
Sinds 2011 kent Roemenië een positieve
economische groei. Uit recente ontwikkelingen kan worden afgeleid dat de groei
in 2013 ongeveer 2 % zou bedragen, wat iets beter is dan de 1,6 % uit de
voorjaarsprognose van de Commissie De uitstekende exportprestaties
(voornamelijk van de automobielindustrie en dienstensector) en een goede oogst
zijn de voornaamste groeistimulansen. Deze positieve tendensen verbergen echter
een zwakke binnenlandse vraag, met een gelijkblijvend verbruik en krimpende
investeringen in de eerste helft van 2013.
Verwacht wordt dat de groei geleidelijk zal
aantrekken naarmate de structurele hervormingen hun vruchten afwerpen, de
absorptie van de EU-fondsen verbetert en de export sterk blijft doordat de
Europese economie zich herstelt. Met een gemiddelde oogst wordt de groei op
iets meer dan 2 % geraamd voor 2014. Verwacht wordt dat de binnenlandse vraag
de belangrijkste groeimotor zal zijn, onder impuls van de investeringen en de
particuliere consumptie en dat de netto-export een kleine negatieve bijdrage
zal leveren, terwijl de import in 2014 zal heropleven als gevolg van de
toenemende binnenlandse vraag.
De HICP-inflatie in Roemenië bleef in
2009-2011 met ongeveer 6 % hoog, maar daalde in 2012 naar gemiddeld 3,4 %. Eind
2012 en de eerste helft van 2013 nam de opwaartse druk op de prijzen echter
opnieuw toe. Verwacht wordt dat de inflatie in de tweede helft van 2013 zal
afnemen dankzij een scherpe daling van de voedselprijzen en een omslag van de
basiseffecten, om eind 2013 onder 3,5 % uit te komen en zo in de buurt te komen
van de doelstelling van de centrale bank (2,5 % ±1pp). In 2014 wordt een
verdere vertraging verwacht.
3.
Overheidsfinanciën
Roemenië heeft de afgelopen jaren zijn
overheidsfinanciën met succes geconsolideerd, en zijn begrotingstekort
teruggedrongen van 9 % van het bbp in 2009 tot iets minder dan 3 % in 2012.
Hierdoor kon de Raad op 21 juni 2013 de buitensporigtekortprocedure voor
Roemenië intrekken. Een nieuw programma zou ondersteuning bieden aan de
budgettaire consolidatie-inspanningen die gericht zijn op het bereiken van de
middellangetermijndoelstelling van Roemenië om tegen 2015 tot een structureel
begrotingstekort van 1 % van het bbp te komen. De overheid blijft vasthouden
aan de doelstelling van het vorige programma om voor 2013 een tekort van 2,4 %
in ESR-termen te bewerkstelligen. In 2014 in overeenstemming met de vereisten
van het stabiliteits- en groeipact is een verdere consolidatie gepland. Volgens
de huidige aanwijzingen zou Roemenië streven naar een tekort van 2 % in
ESR-termen, conform de actualisering van 2013 van zijn convergentieprogramma.
Tijdens de onderhandelingsmissie van juli werd
overeenstemming bereikt over begrotingswijzigingen halverwege het jaar, met een
aantal verschuivingen in inkomsten en uitgaven en met een gelijkblijvende
algemene tekortdoelstelling in 2013 van 2,3 % op kasbasis en 2,4 % in
ESA-termen. In de herziene begroting wordt uitgegaan van lagere inkomsten en
geringere binnenlandse kapitaalinvesteringen, minder voorzieningen voor
correcties in verband met EU-fondsen en een verlaging van de overdrachten aan andere
overheidsdiensten. Voor de begroting 2014 zoekt de overheid naar manieren om de
inkomsten te vergroten, met name door de verbreding van de grondslagen. Een
grote uitdaging aan de uitgavenkant is de geleidelijke invoering van de wet
inzake de gelijkschakeling van salarissen, zoals overeengekomen in het kader
van het eerste programma.
Nu het grootste deel van de vereiste
begrotingsconsolidering is uitgevoerd, ligt de nadruk van een nieuw programma
op betere budgettaire governance. Het is de bedoeling het begrotingskader te
verbeteren zodat het voldoet aan de vereisten van het begrotingspact. Tevens
zal een aantal andere verbeteringen worden aangebracht aan de inhoud van de
begrotingsstrategie en de transparantie van de begrotingsprocedure. Voorts
zullen verbeteringen nodig zijn aan de jaarlijkse en halfjaarlijkse
investeringsbegroting, moet het systeem voor het uitoefenen van controle op
nieuwe verplichtingen worden afgewerkt (om nieuwe achterstallen te voorkomen)
en moeten de belastingdiensten worden verbeterd om de belastinginning
efficiënter te maken.
4. Ontwikkelingen van de financiële markten
en de bankensector
De omstandigheden op de financiële markten
zijn er sinds de zomer van 2012 aanzienlijk op vooruitgegaan omdat de stemming
op de wereldmarkten verbeterde en de binnenlandse politieke situatie tegen het
jaareinde stabieler werd. Die evolueerde grotendeels parallel aan de andere
landen van de regio, en bleef ook in de eerste helft van 2013 vrij gunstig. De
CDS-overheidsspreads over 5 jaar voor Roemenië zijn van bijna 500 basispunten
in mei 2012 gedaald tot onder 200 basispunten begin januari 2013, en blijven
sinds eind juni 2013 lichtjes boven 200 basispunten hangen. Na aanzienlijke
verliezen in mei 2012 herstelde de BET-aandelenmarktindex zich tot eind 2012;
sindsdien schommelde hij maar begin september 2013 was hij met ongeveer 10 %
toegenomen.
Ondanks de stijgende tendens bij de
probleemactiva (de dubieuze leningen vertegenwoordigden in juni 2013 20,3 %)
blijft de kapitalisatie van de bankensector op een geruststellend niveau (de
solvabiliteitsratio bedroeg in juni 14,7 %). De risico's van dubieuze leningen
werden gecompenseerd door een voorzichtig beleid inzake voorzieningen voor
verliezen op leningen, hoewel de voorzieningen de winstgevendheid onder druk
bleven zetten (het rendement op het eigen vermogen bedroeg in de eerste helft
van 2013 6 %, na drie jaar van verliezen). De centrale bank houdt nauwlettend
toezicht op banken met moederinstelingen in de periferie van het eurogebied,
die voldoende kapitaalbuffers hebben weten te handhaven. De overloopeffecten
van de crisis in Cyprus werden gecompenseerd door het akkoord om de lokale
depositogrondslag van de Roemeense tak van de Bank van Cyprus over te hevelen
naar Marfin Bank, een dochteronderneming van de Laikigroep, het
schuldafbouwproces van de buitenlandse banken en de verlaging van de
financiering van moederbanken (-14,6 % sinds december 2012), weliswaar in
overeenstemming met de regionale ontwikkelingen en grotendeels op ordelijke
wijze doorgevoerd, maar moeten door de toezichthouder nog steeds nauwlettend
worden gevolgd.
5.
Betalingsbalans en externe financieringsbehoefte
Verwacht wordt dat Roemenië in de beschouwde
programmaperiode (24 maanden) volledige toegang behoudt tot de markten voor
overheidsschulden behoudens ongunstigde externe ontwikkelingen. De CDS-spreads
bevinden zich op het laagste niveau sinds 2010. Verwacht wordt dat het tekort
op de lopende rekening zal dalen van ongeveer 4 % van het bbp in 2012 naar
ongeveer 2 % in 2013, voornamelijk dankzij een afname van het handelstekort.
Volgens het basisscenario zouden de komende
twee jaar geen overheids- of externe financieringstekorten mogen opduiken. Toch
blijft Roemenië kwetsbaar voor wisselkoersvolatiliteit en voor volatiele
internationale kapitaalbewegingen. In een ongunstig scenario zou de
financiering van de lopende rekening moeilijk kunnen worden en zou de toegang
tot de markten voor overheidspapier worden gehinderd. In dat geval zouden de
kasreserve van de schatkist (ongeveer 6 maanden financieringsbehoeften) en in
mindere mate de reserves van de nationale bank van Roemenië een eerste buffer
vormen. Mocht Roemenië langdurige en acute financieringsproblemen ondervinden,
dan kan het anticiperende programma worden geactiveerd en kunnen de beschikbare
middelen (2 miljard EUR van de EU, uitkeerbaar in twee tranches van 1 miljard
EUR, en tot 2 miljard van de stand-by-overeenkomst met het IMF) de overheids-
en begrotingsvastleggingen dekken. Een nieuw programma zal de financiële
markten ook duidelijk maken dat Roemenië vastbesloten is een ambitieuze agenda
voor economische hervormingen uit te voeren.
6. EU-betalingsbalanssteun past in het
kader van een internationaal optreden
Aangezien er in Roemenië nog steeds risico's
op betalingsbalansproblemen bestaan, heeft de Commissie, na raadpleging van het
Economisch en Financieel Comité (EFC) op donderdag 3 oktober 2013, de Raad
aanbevolen te besluiten wederzijdse bijstand overeenkomstig artikel 143
van het Verdrag (VWEU) te blijven verlenen, mits de Roemeense autoriteiten zich
vastleggen op de uitvoering van een omvangrijk programma van budgettaire,
financiële en structurele aanpassingen. De Roemeense regering moet haar
economisch programma uitvoeren om de resterende kwetsbaarheden weg te werken en
de resterende bedreigingen voor een houdbare betalingsbalans te verhelpen, en
moet tevens de nodige capaciteit ontwikkelen om economisch beleid uit te
stippelen en uit te voeren zonder internationale steun.
Voorts stelt de Commissie, na raadpleging van
het EFC, de Raad voor een besluit vast te stellen waarbij aan Roemenië
anticiperende financiële bijstand van de EU op middellange termijn ten belope
van maximaal 2 miljard EUR wordt toegekend ter ondersteuning van de
betalingsbalans van het land. Tot 30 september 2015
kan worden verzocht om de activering van de anticiperende financiële bijstand
en uitkeringen van de EU.
7. Grote lijnen van een nieuw programma
In het nieuwe programma wordt nog steeds
financiële bijstand verleend aan het economische programma van de overheid, dat
onder meer gericht is op de consolidering van macro-economische, budgettaire en
financiële stabiliteit, de vergroting van de veerkracht en het groeipotentieel
van de economie, de versterking van de administratieve capaciteit, de hervorming
van de belastingdiensten en de verbetering van het beheer en de controle van de
overheidsfinanciën. De specifieke economische beleidsvoorwaarden worden
uiteengezet in een memorandum van overeenstemming dat de Commissie zal sluiten
met de Roemeense overheid. Daarin blijven de verwezenlijkingen van de twee
voorgaande programma behouden en worden de voorwaarden van het tweede programma
waaraan nog niet is voldaan, overgenomen.
A: Begrotingsconsolidatie
Na de correctie van zijn buitensporige tekort
moet Roemenië volgens de vereisten van het stabiliteits- en groeipact zijn
structurele begrotingssaldo terugdringen totdat de
middellangetermijndoelstelling wordt bereikt om tegen 2015 te komen tot een
structureel overheidstekort van 1 % van het bbp, en dat daarna ook aan te
houden. Met het programma worden de inspanningen gehouden om de aanwas van
achterstallen te voorkomen, zowel bij de centrale als bij de lokale overheden.
De loonmassa in de overheidssector moet op een houdbaar niveau blijven, met een
beperking van zowel de loongroei als het aantal overheidsbanen.
B: Budgettaire governance en structurele
begrotingshervormingen
Om de begrotingsconsolidatie stevig te
verankeren voorziet het programma in een verdere versterking van het kader voor
budgettaire governance. De tenuitvoerlegging van het begrotingspact is op dat
vlak cruciaal, en een betere meerjarenbegrotingsplanning zal een duurzamer
begrotingsbeleid mogelijk maken.
De regering zal kunnen rekenen op aanzienlijke
technische bijstand van het IMF en de Wereldbank op het gebied van openbaar
financieel beheer en toezicht. De tenuitvoerlegging van een systeem voor het
uitoefenen van controle op de vastleggingen, in verschillende stappen, zal
zorgen voor een vermindering en betere beheersing van de achterstallen. In de
gezondheidssector zullen de begrotingscontrolemechanismen worden versterkt via
een kader voor betere rapportering en toezicht, in het bijzonder voor
ziekenhuzen en uitgaven voor geneesmiddelen, om te voorkomen dat
betalingsachterstallen zich opnieuw ophopen. Er zal nog meer voorrang worden
gegeven aan overheidsinvesteringen, om zo het groeipotentieel van het land te
versterken.
C: Beheer van de overheidsschuld
De overheid zal de nodige stappen ondernemen
om het beheer van de overheidsschuld te verbeteren teneinde de
financieringskosten en -risico's te verlagen en de gemiddelde looptijd van de
overheidsschuld te verhogen.
D: Toezicht- en regelgevingskader voor de
financiële sector
In de financiële sector blijven de overheden
werken aan de verbetering van het kader voor de afwikkeling van banken en de
wetgeving betreffende het depositogarantiefonds door GO 39/1996 en GEO 99/2006
te wijzigen. Om de procedure voor het opschonen van de balansen te versnellen,
heeft de nationale bank van Roemenië de bepalingen verduidelijkt die van
toepassing zijn op de afboekingen van leningen bij de Roemeense
bankenvereniging en zal zij een omvattende analyse maken van de kwaliteit van
de activa in de banksector. Om de kapitaalmarkt verder te ontwikkelen en de
financieringsbronnen voor banken te diversifiëren, zal de overheid de wetgeving
inzake gedekte obligaties wijzigen. Het handhaven van de kredietdiscipline en
het vermijden van moreel risico bij debiteuren dragen in belangrijke mate bij
tot het bevorderen van de financiële stabiliteit. De regering zal zich daarom
blijven onthouden van wetgevingsinitiatieven (zoals de uitvaardiging van een
wet op het persoonlijk faillissement) en wijzigingen in de
schuldinvorderingswetgeving omdat dit de kredietdiscipline zou ondermijnen. De
overheid zal nauw overleg plegen met alle relevante belanghebbenden, daarbij
rekening houdend met de effectbeoordeling van de nationale bank van Roemenië,
over de nieuwe bepalingen over onrechtmatige clausules in de wet betreffende de
toepassing van het wetboek van burgerlijke rechtsvordering. Zij zal ook zorgen
dat rechtszaken over onrechtmatige clausules worden behandeld door hogere
rechtbanken of door één gespecialiseerde rechtbank, en zal alle andere
maatregelen treffen die nodig zijn om de consequente toepassing van deze
bepalingen te waarborgen. Om het toezicht op de niet-bancaire financiële markt
te versterken en de consumentenbescherming te ondersteunen, moet de overheid
ervoor zorgen dat de wetgeving inzake de geïntegreerde toezichthouder voor de
niet-bancaire financiële sector, de financiële toezichthoudende autoriteit,
wordt gewijzigd zodat zij overeenstemt met de internationale goede praktijken.
E: Structurele hervormingen
De structurele hervormingen moeten de
marktwerking verbeteren, de weerbaarheid tegen externe schokken vergroten en
het groeipotentieel op lange termijn van Roemenië versterken. De agenda voor
structurele hervorming van dit programma maakt deel uit van een bredere agenda
in het kader van het nationaal hervormingsprogramma van Roemenië en valt onder
de landenspecifieke aanbevelingen die in het kader van het Europees semester
zijn gedaan aan Roemenië.
De herstructurering van de staatsbedrijven,
met inbegrip van de privatisering ervan, wordt opgevoerd om de risico's van
opgebouwde achterstallen en operationele verliezen voor de staatsbegroting te
beperken en de financiële levensvatbaarheid van de meeste operaties van deze
bedrijven te vergroten. De autoriteiten zullen maatregelen nemen ter
versterking van de corporate governance van staatsbedrijven, onder meer ook in
de financiële sector.
In de energiesector zullen de nog niet
voltooide maatregelen van de vorige twee programma's worden uitgevoerd, samen
met de routekaarten voor de liberalisering van de gas- en elektriciteitsmarkt.
De verbetering van het ondernemersklimaat en
betere toegang tot financiering voor kleine en middelgrote ondernemingen is nog
een belangrijke pijler van de agenda voor structurele hervorming van dit
programma. Het programma strekt ertoe de administratieve lasten voor kleine en
middelgrote ondernemingen te verlagen, hun toegang tot bank- en
aandelenkapitaal te vergemakkelijken, de rechtsonzekerheid te verminderen door
de registratie van grond en eigendommen te verbeteren, en kleine en middelgrote
ondernemingen die naar het buitenland trekken te ondersteunen. Daarnaast steunt
het programma de hervorming van het kader voor intellectuele eigendomsrechten,
in het bijzonder met betrekking tot octrooien, met het oog op het aantrekken
van buitenlandse directe investeringen in onderzoek en innovatie.
Met betrekking tot de arbeidsmarkten steunt
het programma de voltooiing van de pensioenhervorming van 2010 door de
pensioenleeftijd voor vrouwen en mannen gelijk te trekken.
Naast de reeds beschreven brede domeinen van
maatregelen om de efficiëntie van de overheid te vergroten op gebieden die
cruciaal zijn voor de tenuitvoerlegging van het programma, wordt de Roemeense
overheid uitgenodigd halfjaarlijks verslag uit te brengen aan het Economisch en
Financieel Comité/Comité voor economische politiek over de geboekte
vooruitgang.
F: Monetair beleid
Het monetair beleid zal gericht blijven op
prijsstabiliteit zodat de inflatie binnen de doelbrandbreedte van de nationale
bank van Roemenië blijft (2,5 %, ± 1 pp).
Aanbeveling voor een
BESLUIT VAN DE RAAD
tot toekenning van wederzijdse bijstand aan
Roemenië
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van
de Europese Unie, en met name artikel 143,
Gezien de aanbeveling van de Commissie, na
raadpleging van het Economisch en Financieel Comité,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)       In de periode na 2009 heeft
Roemenië een grootschalig hervormingsprogramma doorgevoerd. In het kader van
twee betalingsbalansprogramma's heeft Roemenië zijn externe macro-economische
onevenwichtigheden grotendeels kunnen wegwerken en heeft de Raad op 21 juni
2013 de buitensporigtekortprocedure ingetrokken. De begrotingsconsolidatie moet
worden voortgezet in overeenstemming met de vereisten van het stabiliteits- en
groeipact om de middellangetermijndoelstelling tegen 2015 te bereiken. De
regering heeft opnieuw volledige toegang tot marktfinanciering en de
wisselkoers is sinds 2009 grotendeels stabiel gebleven.
(2)       Macro-economische en
financiële stabiliteit moeten worden geconsolideerd door een voorzichtig beleid
te voeren. Structurele hervormingen die in het kader van het vorige programma
van start gingen, moeten worden voortgezet en waar nodig versterkt om de
kwetsbaarheden te beperken en de basis voor toekomstige groei en inhaalbewegingen
te versterken.
(3)       Het door Roemenië gevoerde
economische beleid wordt op gezette tijden door de Raad beoordeeld, met name in
de context van de jaarlijkse evaluaties van het geactualiseerde
convergentieprogramma en van het nationale hervormingsprogramma van Roemenië,
alsook in het kader van de regelmatige toetsing in de context van het
convergentieverslag van de door Roemenië gemaakte vorderingen.
(4)       Hoewel de totale bruto
financieringsbehoefte volgens het referentiescenario van het economische
programma tot eind 2015 volledig is gedekt en de overheid haar toegang tot
marktfinanciering behoudt, rechtvaardigen de aan het referentiescenario
verbonden aanzienlijke risico's het verzoek van Roemenië om anticiperende
financiële bijstand in aansluiting op de bijstand die in het kader van
Beschikking 2009/458/EG[2]
en Besluit 2011/289/EU[3]
van de Raad is toegekend.
(5)       De Roemeense autoriteiten
hebben de Unie en andere internationale financiële instellingen om financiële
bijstand gevraagd om de houdbaarheid van de betalingsbalans te ondersteunen en
om de deviezenreserves op een solide niveau te kunnen houden, ook al doen er
zich ongunstige economische ontwikkelingen voor.
(6)       Ondanks verbeteringen in de
lopende rekening blijft Roemenië kwetsbaar voor wisselkoersvolatiliteit en voor
volatiele internationale kapitaalbewegingen. In een ongunstig scenario met een
verlaging van de nu nog overvloedige liquiditeit kunnen situaties ontstaan
waarin de financieringskosten voor Roemenië stijgen, misschien zelfs erg
abrupt. Bovendien kan de bankensector door ongunstige ontwikkelingen in de
eurozone opnieuw onder druk komen te staan. De resterende kwetsbaarheden
rechtvaardigen het verlenen van wederzijdse bijstand door de Unie,
HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Enig artikel
De Unie kent Roemenië wederzijdse bijstand
toe.
Gedaan te Brussel,
                                                                       Voor
de Raad
                                                                       De
voorzitter
FINANCIEEL MEMORANDUM
(zie
artikel 16 van de interne regels)
BELEIDSGEBIED: TITEL 01 – ECONOMISCHE EN
FINANCIËLE ZAKEN
ACTIVITEIT: FINANCIËLE VERRICHTINGEN EN INSTRUMENTEN
1.           BENAMING VAN HET VOORSTEL,
HET DESBETREFFEND BEGROTINGSONDERDEEL EN DE BEGROTINGSTITEL
Voorstel voor een besluit van de Raad tot
verlening van anticiperende financiële bijstand van de EU op middellange
termijn aan Roemenië, in combinatie met een aanbeveling voor een besluit van de
Raad tot toekenning van wederzijdse bijstand aan Roemenië
01 04 01 01 Garantie van de Europese Unie voor
door de Unie opgenomen leningen ter ondersteuning van de betalingsbalansen.
2.           RECHTSGRONDSLAG:
Artikel 143 VWEU, Verordening (EG) nr.332/2002 van
de Raad.
3.           ALGEMENE KWANTITATIEVE
GEGEVENS VAN HET BEGROTINGSJAAR (IN EURO)
Deze post dient voor de opname in de begroting van
de door de Europese Unie verstrekte garantie. Aldus kan de Commissie de
schuldendienst (hoofdsom, rente en andere kosten) betalen, mocht de debiteur
(Roemenië) in gebreke blijven.
De begrotingspost ("p.m.") voor de
begrotingsgarantie zal alleen worden ingezet als daadwerkelijk een beroep op de
garantie wordt gedaan. Verwacht wordt dat geen beroep op de begrotingsgarantie
zal worden gedaan.
3a - Lopend jaar
Niet van toepassing
   ||   || VK
 Aanvankelijk krediet voor het begrotingsjaar (budget) ||   ||
 Overdrachten ||   ||
 Aanvullend krediet ||   ||
 Totaal krediet ||   ||
 Reeds uit hoofde van een ander werkprogramma gereserveerde kredieten ||   ||
 Beschikbaar saldo ||   ||
 Bedrag van de voorgestelde actie ||   ||
3b - Overdrachten
Niet van toepassing
   ||   || VK
 Overdrachten ||   ||
 Reeds uit hoofde van een ander werkprogramma gereserveerde kredieten ||   ||
 Beschikbaar saldo ||   ||
 Bedrag van de voorgestelde actie ||   ||
3c - Volgend begrotingsjaar
Niet van toepassing
   ||   || VK
 Aanvankelijk krediet voor het begrotingsjaar (budget) ||   || p.m.
 Overdrachten ||   ||
 Aanvullend krediet ||   ||
 Totaal krediet ||   ||
 Reeds uit hoofde van een ander werkprogramma gereserveerde kredieten ||   ||
 Beschikbaar saldo ||   ||
 Bedrag van de voorgestelde actie ||   || p.m.
4.           BESCHRIJVING VAN DE ACTIE
Indien deze wordt geactiveerd, bestaat de
voorgestelde anticiperende financiële bijstand van de EU op middellange termijn
aan Roemenië uit een (met leningen van de Unie op de internationale
kapitaalmarkten of met financiële instellingen te financieren) EU-lening van
maximaal 2 miljard EUR. Deze zal worden verstrekt in het kader van
een internationaal financieringspakket, en met name in combinatie met een
IMF-lening van 1,75 miljard SDR (circa 2 miljard EUR) ondersteund
door een stand-by-overeenkomst. De Wereldbank stelt 1 miljard EUR ter
beschikking in het kader van een ontwikkelingslening, met een optie voor
uitgestelde opneming. Daarnaast verstrekt de Wereldbank nog steeds de eerder
toegezegde steun ten belope van 891 miljoen EUR, waarvan 514 miljoen EUR nog
moet worden uitgekeerd. De anticiperende financiële bijstand van de EU op
middellange termijn aan Roemenië is bedoeld voor het afdekken van de nog steeds
bestaande risico's die aan de houdbaarheid van de betalingsbalans van Roemenië
verbonden zijn; ook al is het tekort op de lopende rekening duidelijk gedaald,
toch houden de volatiele kapitaalbewegingen nog steeds risico's in voor de
financiering. De anticiperende bijstand blijft ook ondersteuning bieden aan het
economische programma van de overheid, dat onder meer gericht is op de
consolidering van de macro-economische, budgettaire en financiële stabiliteit,
de vergroting van de veerkracht en de potentiële groei van de economie, de
versterking van de administratieve capaciteit, de hervorming van de
belastingdiensten en de verbetering van het beheer en de controle van de
overheidsfinanciën, en op de vergroting van de weerbaarheid en het
groeipotentieel van de Roemeense economie. Tot slot wordt er met de door de
Commissie in overleg met het Economisch en Financieel Comité beheerde bijstand
voor gezorgd dat het economisch beleid in Roemenië blijft aansluiten bij de
toezeggingen van Roemenië in EU-verband en bij de aanbevelingen van de Raad,
met name die in het kader van de uitvoering van het nationaal
hervormingsprogramma en in het kader van het convergentieprogramma.
De EU-middelen die op de kapitaalmarkten of bij
financiële instellingen worden opgenomen om de lening aan Roemenië te kunnen
verstrekken ingeval het land daarom verzoekt en de Commissie na raadpleging van
het EFC dat verzoek inwilligt, vallen onder de EU-garantie. De lening wordt
opgenomen op de kapitaalmarkten of bij financiële instellingen. De hoofdsom van
de leningen die aan Roemenië kunnen worden toegekend, bedraagt maximaal 2
miljard EUR.
De garantie van de EU is zo opgezet dat de
Commissie de schuldendienst kan betalen, mocht Roemenië in gebreke blijven.
Om aan haar verplichtingen te voldoen, kan de
Commissie de schuldendienst tijdelijk uit haar eigen kasmiddelen bekostigen. In
dat geval is artikel 12 van
Verordening (EG, Euratom) nr. 1150/2000 van de Raad van 22
mei 2000 houdende toepassing van Besluit 2007/436/EG, Euratom betreffende het
stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen (PB L 130
van 31.5.2000, blz. 1) van toepassing.
5.           BEREKENINGSWIJZE
Niet van toepassing.
6.           TIJDSCHEMA VOOR DE
BETALINGEN (IN EURO)
Niet van toepassing.
 Rubriek || Kredieten || Betalingen
   ||   ||   || Jaar n || Jaar n+1 || Jaar n+2 || Jaar n+3 || Volgende begrotingsjaren
   || Jaar n ||   ||   ||   ||   ||   ||
   || Jaar n+1 ||   ||   ||   ||   ||   ||
   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
   || Jaar n ||   ||   ||   ||   ||   ||
   || Jaar n+1 ||   ||   ||   ||   ||   ||
   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
   || Totaal ||   ||   ||   ||   ||   ||
[1]               Het eerste programma viel onder Beschikking 2009/458/EG
van de Raad, het tweede onder Besluit 2011/288/EU van de Raad.
[2]               PB L 150 van 13.6.2009, blz. 6.
[3]               PB L 132 van 12.5.2011, blz. 28.


title: Aanbeveling van de Raad van 12 juli 2011 over het nationale hervormingsprogramma 2011 van Oostenrijk en een advies van de Raad over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Oostenrijk voor de periode 2011-2014

text:
               16.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 210/8

         AANBEVELING VAN DE RAAD
   van 12 juli 2011
   over het nationale hervormingsprogramma 2011 van Oostenrijk en een advies van de Raad over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Oostenrijk voor de periode 2011-2014
   2011/C 210/03
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148, lid 4,
   Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid (1), en met name artikel 5, lid 3,
   Gezien de aanbeveling van de Europese Commissie,
   Gezien de conclusies van de Europese Raad,
   Gezien het advies van het Comité voor de werkgelegenheid,
   Na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 26 maart 2010 hechtte de Europese Raad zijn goedkeuring aan het voorstel van de Commissie voor een nieuwe groei- en werkgelegenheidsstrategie. Deze Europa 2020-strategie moet voor betere coördinatie van het economisch beleid zorgen en zich toespitsen op de sleutelgebieden waarop Europa's potentieel voor duurzame groei en concurrentievermogen een krachtige impuls nodig heeft.

               (2)

               De Raad heeft op 13 juli 2010 een aanbeveling inzake de globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten en de Unie (2010-2014) en op 21 oktober 2010 een besluit betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten (2) aangenomen, die samen de „geïntegreerde richtsnoeren” vormen. De lidstaten werd verzocht in hun nationaal economisch en werkgelegenheidsbeleid met de geïntegreerde richtsnoeren rekening te houden.

               (3)

               Op 12 januari 2011 hechtte de Commissie haar goedkeuring aan de eerste jaarlijkse groeianalyse en gaf daarmee de aanzet tot een nieuwe cyclus van economische governance in de EU en het eerste Europees Semester van voorafgaande en geïntegreerde beleidscoördinatie, dat op de Europa 2020-strategie berust.

               (4)

               Op 25 maart 2011 heeft de Europese Raad de prioriteiten inzake begrotingsconsolidatie en structurele hervorming goedgekeurd (overeenkomstig de conclusies van de Raad van 15 februari en 7 maart 2011 en in aansluiting op de jaarlijkse groeianalyse van de Commissie). Hij benadrukte dat voorrang moet worden gegeven aan het weer gezond en houdbaar maken van begrotingen, het terugdringen van de werkloosheid door hervormingen van de arbeidsmarkt en nieuwe inspanningen om de groei te stimuleren. Hij verzocht alle lidstaten deze prioriteiten om te zetten in concrete maatregelen die in hun stabiliteits- of convergentieprogramma's en in hun nationale hervormingsprogramma's worden opgenomen.

               (5)

               Op 25 maart 2011 verzocht de Europese Raad voorts de lidstaten die aan het Euro Plus-pact deelnemen hun toezeggingen tijdig te presenteren om te kunnen worden opgenomen in de stabiliteits- of convergentieprogramma's en de nationale hervormingsprogramma's.

               (6)

               Oostenrijk heeft op 27 april 2011 zijn stabiliteitsprogramma 2011 voor de periode 2011-2014 en op 2 mei 2011 zijn nationale hervormingsprogramma 2011 ingediend. Om met de onderlinge verbanden rekening te houden zijn beide programma's terzelfder tijd geëvalueerd.

               (7)

               De Oostenrijkse economie ging de crisis in met een gezonde onderliggende economische situatie, zonder dat zij in de voorafgaande periode te kampen had met grote onevenwichtigheden of verstoringen. Desondanks heeft de financieel-economische crisis de economie in de zwaarste recessie sinds decennia gestort. Alles samengenomen is het reële bbp in 2009 met bijna 4 % gekrompen. Door de crisis is de werkgelegenheid in 2009 met rond 1 % gedaald, waardoor de werkloosheid is toegenomen tot 4,8 % (tegenover 3,8 % het jaar voordien). De crisis maakte een eind aan de voordien aanhoudende groei van het overschot op de lopende rekening. De economische en financiële crisis eiste zijn tol van de overheidsfinanciën. Door de goedkeuring van stimuleringspakketten en doordat de automatische stabilisatoren ten volle functioneerden, bedroeg het overheidstekort 4,1 % van het bbp in 2009 en 4,6 % in 2010. De overheidsschuld liep in 2009 op tot 69,6 % van het bbp en tot 72,3 % in 2010. Omdat de meeste van de stimuleringsmaatregelen permanent waren, was er een begrotingsconsolidatie nodig zodra de economische toestand verbeterde. Een consolidatiepakket, goed voor bijna 1 % van het bbp, is in de begrotingswet voor 2011 goedgekeurd. Sinds het derde kwartaal 2009 is de economie zich geleidelijk aan het herstellen van de crisis dankzij een toename van de buitenlandse vraag en met name door sterkere economische activiteit in Duitsland. Alles samengenomen, beliep de reële bbp-groei 2 % in 2010.

               (8)

               Op basis van de evaluatie van het geactualiseerde stabiliteitsprogramma overeenkomstig artikel 5, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1466/97, komt de Raad tot de conclusie dat het macro-economische scenario dat aan de begrotingsprognoses ten grondslag ligt, plausibel is, maar te optimistisch tegen het eind van de looptijd van het stabiliteitsprogramma. Het hoofddoel van de begrotingsstrategie op middellange termijn, zoals die in de jongste actualisering van het stabiliteitsprogramma is gepresenteerd, is de geleidelijke terugdringing van het overheidstekort — van 4,6 % van het bbp in 2010 tot 2,4 % van het bbp in 2014 — vooral door het beperken van de uitgaven. Deze doelstellingen houden een aantal, vooral negatieve risico's in doordat de maatregelen om het consolideringstraject op het subnationale niveau te ondersteunen, weinig concreet zijn en doordat de bezuinigingen die een aantal op bondsniveau genomen maatregelen moesten opleveren, niet zullen worden gerealiseerd, zoals de opbrengst van de campagne tegen belastingfraude, waarvan het effect hoogst onzeker lijkt. Daartegenover staat dan weer dat het meerjarige uitgavenkader dat in 2009 voor de bondsoverheid is ingevoerd, een positieve risicofactor is, die lijkt te hebben bijgedragen tot een betere voorspelbaarheid van het begrotingsproces op de middellange termijn, zij het uitsluitend op het bondsniveau. Volgens het stabiliteitsprogramma zal de schuldquote toenemen van 72,3 % in 2010 tot 75,5 % in 2013, om dan in 2014 af te nemen tot 75,1 %. Toch is er aan deze prognose een aantal risico's verbonden, die verband houden met de toenemende schulden van overheidsbedrijven die niet onder de overheid worden ingedeeld, en met mogelijk verdere druk door steunmaatregelen voor de banksector. Tegelijk kan de schuldquote echter lager uitvallen, aangezien het waarschijnlijk is dat de banken die tijdens de crisis van de overheid steun hebben ontvangen, deze vroeger zullen terugbetalen dan is aangegeven in het tijdschema waarmee in het stabiliteitsprogramma wordt gerekend.

               (9)

               Het overheidstekort zal volgens het stabiliteitsprogramma dalen tot onder de referentiewaarde van 3 % in 2013, hetgeen in lijn is met het tijdschema dat de Raad heeft vastgesteld. Toch ligt de gemiddelde jaarlijkse begrotinginspanning van 0,2 % van het bbp die in het stabiliteitsprogramma voor de periode 2011-2013 wordt gehanteerd, onder de inspanning van 0,75 % van het bbp die de Raad Oostenrijk gevraagd had te leveren. Volgens de laatste evaluatie van de Commissie zijn de risico's met betrekking tot de langetermijnhoudbaarheid van de overheidsfinanciën middelgroot.

               (10)

               Ook al heeft Oostenrijk een uitgewerkt nationaal stabiliteitspact lopen, toch kan een hervorming van de budgettaire betrekkingen tussen de verschillende bestuurslagen van de overheid aanzienlijke bezuinigingen opleveren, de begrotingsconsolidatie ten goede komen en middelen vrijmaken voor groeibevorderende investeringen in sectoren zoals O&O en onderwijs. Algemeen wordt erkend dat de bestaande betrekkingen complex zijn: niet alleen worden de opbrengsten van het merendeel van de diverse belastingen in vaste verhoudingen over de verschillende overheidsniveaus verdeeld, ook de besluitvorming is op veel gebieden over diverse bestuurslagen gespreid. Voor een aantal activiteiten berust de verantwoordelijkheid voor het innen van inkomsten en het doen van uitgaven niet bij dezelfde bestuurslaag. Opvallende voorbeelden van ondoelmatigheden die het gevolg zijn van de huidige vorm van deze budgettaire betrekkingen, zijn te vinden in de zorg en het onderwijs.

               (11)

               De gemiddelde belastingwig in Oostenrijk behoort tot de hoogste in de EU. In vergelijking met andere EU-landen zijn de sociale premies van werknemers zeer hoog. De verlaging in 2008 van de premies voor de werkloosheidsverzekering van mensen met een laag loon en de hervorming van de inkomstenbelasting van 2009 hebben de belastingdruk op arbeid helpen verminderen, maar konden niet voorkomen dat de belastingwig ten opzichte van het begin van het decennium licht is toegenomen voor zowel lage als middeninkomens. Deze wig heeft een negatief effect op de werkgelegenheid, met name voor laagbetaalde en laaggeschoolde werknemers.

               (12)

               De arbeidsparticipatie van oudere werknemers in Oostenrijk ligt nog steeds ver onder het EU-gemiddelde, ook al is er het afgelopen decennium een sterke stijging geweest. Nog steeds wordt in ruime mate gebruikgemaakt van regelingen voor vervroegde uittreding en van invaliditeitspensioenen. In 2010 werd in totaal 72 % van alle nieuwe pensioenen toegekend voordat de pensioengerechtigde leeftijd was bereikt. Een andere factor die bijdraagt tot de lage arbeidsparticipatie van oudere werknemers, is de nog steeds betrekkelijk lage pensioengerechtigde leeftijd voor vrouwen (60 jaar). Gezien de demografische ontwikkelingen in Oostenrijk zijn het optrekken van de effectieve pensioenleeftijd en het verbeteren van het kader waardoor oudere werknemers langer op de arbeidsmarkt kunnen blijven, van belang zowel om de houdbaarheid van de overheidsfinanciën te verzekeren als om het aanbod aan arbeidskrachten, dat volgens prognoses vanaf 2020 zal beginnen te krimpen, te stimuleren.

               (13)

               De arbeidsparticipatie van vrouwen in Oostenrijk is betrekkelijk hoog en gaat vergezeld van een van de hoogste percentages deeltijdwerk. De aanwezigheid van vrouwen is sterk geconcentreerd in banen met lage lonen. Deze patronen leveren een genderloonkloof op van 25,4 %, de op één na hoogste in de EU, en is een van de factoren die resulteren in een betrekkelijk hoog armoederisico voor vrouwen. Een belangrijke reden voor deeltijdwerk van vrouwen is de ongelijke verdeling tussen mannen en vrouwen van de zorgtaken voor kinderen en ouderen, en het ontbreken van diensten voor kinderopvang en langdurige zorg.

               (14)

               Het onderwijsbestel wordt gekenmerkt door vroegtijdige selectie, waarbij leerlingen, wanneer ze 10 zijn, hun verdere onderwijstraject moeten bepalen, met beperkte mogelijkheden om van traject te veranderen, en door vrij algemeen verbreid halfdaags onderwijs. Dit kan resulteren in suboptimale onderwijsresultaten voor kwetsbare jongeren, met name voor jongeren met een migrantenachtergrond. Vroege keuzes zijn in grote mate bepalend voor het verdere verloop van het onderwijstraject, waardoor het moeilijker wordt om nadien door te stoten naar hoger onderwijs. Een gemeenschappelijke school voor alle leerlingen van 10 tot 14 jaar kan de kansengelijkheid in het onderwijsbestel helpen te vergroten en kan de schooluitval helpen aan te pakken.

               (15)

               De concurrentie is onvoldoende ontwikkeld in de dienstensector, met name voor netwerkdiensten zoals telecommunicatie, vervoer, nutsdiensten, maar ook de detailhandel en de vrije beroepen. De productiviteitsgroei was zwak en de marktstructuur heeft de koopkracht en de consumentenvraag niet gestimuleerd. Concurrentie bevorderen door markttoetreding te vergemakkelijken, de wettelijke regels voor vrije beroepen te verminderen en concurrerende prijzen te garanderen, kan het aanbod voor de consumenten verruimen en goederen en diensten betaalbaarder maken. Oostenrijk heeft grote vertragingen opgelopen bij de omzetting van de dienstenrichtlijn; deze vertragingen aanpakken zou bijdragen tot meer groei. Met name is het nog wachten op de „horizontale wet”, een bondswet ter implementatie van de leidbeginselen van de richtlijn.

               (16)

               Oostenrijk heeft een aantal toezeggingen gedaan in het kader van het Euro Plus-pact. Deze toezeggingen betreffen drie van de vier doelstellingen van het pact. Wat de begroting betreft, bieden de maatregelen een antwoord op de noodzaak om de effectieve pensioenleeftijd op te trekken en om de overheidsuitgaven op de verschillende bestuursniveaus beter onder controle te houden. Voor de werkgelegenheid ligt de nadruk op de strijd tegen de jeugdwerkloosheid en, wat concurrentievermogen betreft, op verdere investeringen in onderzoek en technologisch onderwijs, alsmede op de ontwikkeling van modellen voor Ganztagsschulen. De initiatieven die in het kader van het pact zijn gepresenteerd, sluiten aan bij het nationale hervormingsprogramma en zijn in overeenstemming met het Bundesfinanzrahmengesetz (BFRG) en het stabiliteitsprogramma. Hoewel met deze maatregelen een deel van de belangrijke sociaaleconomische problemen waarmee het land te maken heeft, worden aangepakt, blijft er nog een aantal uitdagingen die zeker in de toezeggingen hadden kunnen worden opgenomen, met name op het gebied van begrotingsbeleid, onderwijs, mededinging en innovatie. De in het kader van het Euro Plus-pact gedane toezeggingen zijn getoetst en in de aanbevelingen meegenomen.

               (17)

               De Commissie heeft voor Oostenrijk het stabiliteitsprogramma, het nationaal hervormingsprogramma en de in het kader van het Euro Plus-pact gedane toezeggingen onderzocht. Daarbij heeft zij niet alleen gekeken naar de relevantie ervan voor een houdbaar budgettair en sociaaleconomisch beleid in Oostenrijk, maar ook of daarmee de EU-regels en -richtsnoeren in acht zijn genomen, gezien de noodzaak om de algemene economische governance van de EU te versterken door middel van een EU-inbreng in toekomstige nationale besluiten. Zij is van oordeel dat, gezien de gunstige economische omstandigheden, de inspanningen met het oog op de begrotingsconsolidatie dienen te worden opgevoerd, met name in 2012, en dat de budgettaire betrekkingen tussen de verschillende bestuurslagen verder moeten worden hervormd. De belastingwig verkleinen, de onderwijsresultaten verbeteren en de strijd tegen de genderkloof voeren kan gunstig zijn voor de dynamiek van de arbeidsmarkt, terwijl het versterken van de concurrentie en het aanmoedigen van innovatie het concurrentievermogen kunnen verbeteren.

               (18)

               In het licht van deze beoordeling, en rekening houdende met de aanbeveling van de Raad van 2 december 2009 op grond van artikel 126, lid 7, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, heeft de Raad de actualisering 2011 van het stabiliteitsprogramma van Oostenrijk onderzocht. Zijn advies (3) daarover is met name in de onderstaande aanbevelingen (1) en (2) weergegeven,

         BEVEELT AAN dat Oostenrijk in de periode 2011-2012 actie onderneemt om:

               1.

               De correctie van het buitensporige tekort te versnellen. Het is de bedoeling om deze correctie vooral te realiseren door de uitgaven te beperken, en daarmee de hoge overheidsschuldquote op een neerwaarts pad te brengen, waarbij wordt geprofiteerd van het economisch herstel. Zo wordt in de periode 2011-2013 een gemiddelde jaarlijkse begrotingsinspanning van 0,75 % van het bbp verzekerd, overeenkomstig de aanbevelingen van de Raad in het kader van de buitensporigtekortprocedure. Met het oog daarop de nodige maatregelen goed te keuren en ten uitvoer te leggen, ook op het subnationale niveau. Maatregelen aangeven die nodig zijn om een passende vooruitgang te verzekeren in de richting van de middellange termijndoelstelling overeenkomstig het groei- en stabilitetispact, na correctie van het buitensporig tekort.

               2.

               Stappen te zetten om het nationale begrotingskader verder te versterken door tussen de verschillende bestuursniveaus de verantwoordelijkheden inzake wetgeving, administratie, het innen van inkomsten en het doen van uitgaven beter onderling af te stemmen, met name in de zorg.

               3.

               In overleg met de sociale partners en overeenkomstig nationale praktijken stappen zetten om de toetreding tot de huidige regeling voor vervroegde uittreding van mensen die lang hebben bijgedragen (Langzeitversicherte), verder te beperken en stappen nemen voor het inkorten van de overgangsperiode voor harmonisatie van de wettelijke pensioenleeftijd tussen mannen en vrouwen, teneinde de betaalbaarheid en de toereikendheid van het pensioenstelsel te garanderen. De voorwaarden voor toegang tot de regeling inzake invaliditeitspensioenen strikt toe te passen.

               4.

               De arbeidsparticipatie te vergroten door onder meer de volgende maatregelen te treffen: op een budgettair neutrale wijze de hoge effectieve belasting- en premiedruk verminderen, met name voor lage en middeninkomens; het nationale actieplan inzake de gelijke behandeling van vrouwen en mannen op de arbeidsmarkt ten uitvoer leggen, met onder meer een betere beschikbaarheid van zorgdiensten en van Ganztagsschulen zodat vrouwen meer mogelijkheden krijgen om voltijds te werken, en het verkleinen van de grote genderloonkloof; stappen zetten om de leerprestaties te verbeteren en schooluitval tegen te gaan.

               5.

               Verdere stappen te zetten om concurrentie te bevorderen, met name in de dienstensector, door de toegangsbarrières te versoepelen, door ongerechtvaardigde beperkingen inzake bepaalde vrije beroepen op te heffen en door de bevoegdheden van de mededingingsautoriteiten te verruimen. De aanneming te versnellen van de nog niet goedgekeurde „horizontale wet” ter implementatie van de dienstenrichtlijn.

      Gedaan te Brussel, 12 juli 2011.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         J. VINCENT-ROSTOWSKI

      (1)  PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.

      (2)  Gehandhaafd voor 2011 bij Besluit 2011/308/EU van de Raad van 19 mei 2011 betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten (PB L 138 van 26.5.2011, blz. 56).

      (3)  Uit hoofde van artikel 5, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad.