Avis juridique important

|

52004SC0485(01)

Aanbeveling voor een Aanbeveling van de Raad strekkende tot het geven van een vroegtijdige waarschuwing aan Italië ter voorkoming van een buitensporig tekort (door de Commissie overeenkomstig artikel 99, lid 4, van het Verdrag ingediend)  /* SEC/2004/0485 def. */

Aanbeveling voor een AANBEVELING VAN DE RAAD strekkende tot het geven van een vroegtijdige waarschuwing aan Italië ter voorkoming van een buitensporig tekort (door de Commissie overeenkomstig artikel 99, lid 4, van het Verdrag ingediend)TOELICHTINGVerordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid [1] omvat een regeling voor het vroegtijdig signaleren van afwijkingen, op grond waarvan de Raad een lidstaat er in een vroeg stadium op wijst dat corrigerende begrotingsmaatregelen moeten worden getroffen om te voorkomen dat een overheidstekort buitensporig wordt. In artikel 6, lid 2, van de verordening wordt voorgeschreven hoe deze regeling moet worden toegepast op de lidstaten die de eenheidsmunt hebben aangenomen. De uitvoering van de stabiliteitsprogramma's van deze deelnemende lidstaten wordt regelmatig door de Raad gevolgd, met name om vast te stellen of de feitelijke of verwachte begrotingssituatie aanzienlijk afwijkt van de middellange-termijndoelstelling voor het overheidssaldo, of van het aanpassingstraject in de richting van die doelstelling, die in het programma is vastgesteld. Komt de Raad tot de bevinding dat er van een aanzienlijke afwijking sprake is, dan richt hij, teneinde een vroegtijdig signaal te geven ter voorkoming van een buitensporig tekort, een aanbeveling tot de betrokken lidstaat om de nodige aanpassingsmaatregelen te treffen. Deze vroegtijdige waarschuwing wordt gegeven volgens de procedure van artikel 99, lid 4, van het Verdrag, op aanbeveling van de Commissie.[1]  PB L 209 van 2.8.1997Om te beslissen of de regeling voor het geven van een vroegtijdige waarschuwing in werking moet worden gesteld, houdt de Commissie [2] rekening met de volgende elementen: de omvang van de budgettaire ontsporing, dat wil zeggen de mate waarin de begrotingssituaties afwijken van de doelstellingen die in de stabiliteits- of convergentieprogramma's zijn vastgesteld; de reden voor budgettaire ontsporing, dat wil zeggen of de afwijking van de feitelijke saldi van de doelstelling toe te schrijven is aan louter conjuncturele factoren; en het risico van de buitensporig-tekortsituatie, met andere woorden of het gevaar bestaat dat de 3-procentsnorm wordt overschreden.[2]  COM(2002) 668 def. van 27.11.2002.Doelstellingen voor het overheidstekort en resultatenHet geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Italië voor 2002, dat op 20 november 2002 bij de Commissie werd ingediend, heeft betrekking op de periode 2002-2006. In dit programma werd een overheidstekort verwacht van 1,5% in 2003, uitgaande van een reële groei van het BBP van 2,3%, en een overheidstekort van 0,6% van het BBP in 2004, uitgaande van een reële groei van het BBP van 2,9% . Hierop volgde een reeks bijstellingen (waarvan onderstaande tabel een overzicht bevat), na begrotingsresultaten in 2002 die slechter waren dan verwacht, geactualiseerde prognoses voor de economische groei en heroverweging van de begrotingsdoelstellingen. In de in september 2003 tezamen met de begroting gepresenteerde officiële prognoses bedroeg het geraamde tekort voor 2003 2,5% van het BBP bij een reële groei van het BBP van 0,5%. Het was de bedoeling dat het tekort in 2004 zou zijn gedaald tot 2,2% van het BBP, uitgaande van een reële groei van het BBP van 1,9%. Deze cijfers voor zowel 2003 als 2004 werden bevestigd in het geactualiseerde stabiliteitsprogramma dat op 1 december 2003 werd ingediend.De opeenvolgende bijstellingen naar beneden van de economische groei en de bijstellingen naar boven van het begrotingstekort weerspiegelen een tendens waarop door de diensten van de Commissie in hun technische beoordeling van de geactualiseerde stabiliteitsprogramma's [3] en in de adviezen van de Raad over dezelfde programma's [4] al was gewezen. De begrotingsplannen zijn telkens op al te optimistische groeiramingen gebaseerd, vooral wat de groeivooruitzichten op middellange termijn betreft. Hierdoor vielen de begrotingsresultaten in procent van het BBP, zowel nominaal als conjunctuurgezuiverd, sterk tegen, zelfs zonder aanvullende discretionaire maatregelen tijdens het begrotingsjaar. [5] De opeenvolgende bijstellingen van het reële BBP hebben het niveau van de potentiële productie negatief beïnvloed. Wat volgens de officiële prognoses een verslechtering van de begrotingssituatie zou zijn geweest bleek van structurele aard te zijn. Hoewel in iedere groeiprognose fouten kunnen worden gemaakt en de duur van de huidige conjunctuurvertraging door de meeste analisten niet was voorzien, strookt de mate van optimisme in de officiële groeiprognoses van Italië en de aanhoudendheid van dit optimisme niet met een voorzichtige begrotingsstrategie.[3]  De beoordeling van de geactualiseerde stabiliteitsprogramma's van 2002 en van 2003 is te vinden op: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/ about/activities/sgp/cswd_en.htm.[4]  PB C 26 van 4.2.2003; PB C 51 van 26.2.2002; PB C 77 van 9.3.2001.[5]  Volgens de door de Raad op 12 juli 2002 goedgekeurde methode voor de berekening van de potentiële productie en de "output gap".De afwijking van de begrotingsdoelstelling in 2003In 2003 bedroeg, volgens de verslaglegging van 1 maart 2004 inzake overheidstekort en overheidsschuld (PBT-kennisgeving), de reële BBP-groei 0,3% en het tekort bedroeg 2,4% van het BBP, 0,9 procentpunt meer dan het oorspronkelijke streefcijfer voor het tekort, ondanks eenmalige maatregelen waarvan het effect wordt geraamd op meer dan 2 procentpunt van het BBP. Zonder eenmalige maatregelen zou het tekort meer dan 4½ % van het BBP hebben bedragen. [6][6]  "Eenmalige maatregelen" zijn maatregelen die tot tijdelijke (en derhalve volledig omkeerbare) verslechteringen of verbeteringen van het begrotingsevenwicht leiden. Zij worden gekenmerkt door een aanzienlijk, tijdelijk en identificeerbaar effect op de overheidsfinanciën, en gaan verder dan ieder blijvend effect dat zij zouden kunnen hebben. Derhalve kan, ook al is het niet uitgesloten dat fiscale kwijtscheldingen een blijvende verbreding van de belastinggrondslag tot gevolg kunnen hebben en derhalve niet zuiver eenmalig zouden zijn, het effect op het begrotingsjaar waaraan de ontvangsten zijn verbonden inderdaad als tijdelijk worden aangemerkt.De oorzaak van de ontsporing in 2003 in vergelijking met het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van 2002 lag in het feit dat de primaire uitgaven in verhouding tot het BBP 1,7 procentpunt hoger uitvielen dan verwacht, in welk cijfer ook een tekort aan ontvangsten uit de verkoop van reële activa van circa 0,4 procentpunt van het BBP is begrepen. [7] Een te optimistische inschatting van de belastingcomponent van de economische groei heeft tot een bijkomend tekort geleid ten opzichte van de prognoses, dat echter door de onverwachte resultaten van een fiscale kwijtschelding geheel is gecompenseerd. Algemeen beliep in vergelijking met het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van 2002 de afwijking van het primaire begrotingssaldo 1,6% van het BBP, wat aldus de dalende tendens van dit saldo bevestigt na de hoge overschotten die eind jaren '90 werden geregistreerd. Doordat de rentebetalingen ongeveer 0,7% lager uitvielen dan officieel was verwacht, bedroeg de totale begrotingsoverschrijding, zoals hierboven werd aangegeven, 0,9% van het BBP.[7]  Volgens het Europees systeem van nationale rekeningen (ESR 1995) worden verkopen van reële activa op de bruto-investeringen in vaste activa in mindering gebracht.Volgens de gemeenschappelijke methode voor de berekening van de potentiële productie en de "output gap" raamt de Commissie in haar voorjaarsprognoses 2004 het conjunctuurgezuiverde tekort in 2003 op 1,9% van het BBP, een verbetering van 0,3 procentpunt ten opzichte van het voorgaande jaar. Dit resultaat werd, zoals hierboven reeds is aangegeven, bereikt dankzij eenmalige maatregelen, die op iets meer dan 2 procentpunten van het BBP worden geraamd, tegen circa 1,5 procentpunt in 2002.De afwijking van de begrotingsdoelstelling in 2004In 2004 zal, volgens de voorjaarsprognoses van de Commissie van 2004, de reële BBP-groei 1,2% bedragen terwijl het tekort van de totale overheid bij het ontbreken van aanvullende maatregelen op 3,2% van het BBP wordt geraamd en derhalve de in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde zou overschrijden. Hoewel zij afnemen in vergelijking met 2003 maken eenmalige maatregelen, die op circa 1 procentpunt van het BBP worden geraamd, een niet onaanzienlijk deel uit. Zonder deze maatregelen kan het tekort dus op circa 4¼ % van het BBP worden geraamd.Volgens de voorjaarsprognoses is de ontsporing in 2004 1 procentpunt tegenover het in het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van 2003 bijgestelde streefcijfer van 2,2% van het BBP, en 2,6 procentpunten ten opzichte van het in het geactualiseerde programma van 2002 beoogde tekort van 0,6%. De Commissie raamt dat het conjuntuurgezuiverde tekort ten opzichte van 2003 met 0,7 procentpunt stijgt naar 2,6% van het BBP, hetgeen ver boven het niveau ligt dat een veiligheidsmarge tegen overschrijding van de referentiewaarde van 3% van het BBP waarborgt.Het verschil tussen het door de Commissie in haar voorjaarsprognoses 2004 aangekondigde tekort van 3,2% van het BBP en het in het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van 2003 vervatte bijgestelde officiële streefcijfer van 2,2% is te verklaren doordat in de eerste berekening met de volgende elementen rekening is gehouden: i) minder goede resultaten in 2003 - de ad-hoc-maatregelen niet meegerekend; ii) een geringe economische groei in 2004; iii) sterkere stijgingen in de bezoldiging per werknemer in de overheidssector, op basis van recente contractuele overeenkomsten; (iv) een voorzichtiger maar nog steeds optimistische prognose van de verkoop van aan de overheid toebehorende onroerende goederen; en v) ANAS, het agentschap dat is belast met investeringen in en onderhoud van het wegennetwerk van de staat, waarvan de Commissie, in tegenstelling tot de officiële prognoses, uit prudentiële overwegingen verwacht dat dit binnen de overheidssector blijft. [8] De Commissie heeft in haar voorjaarsprognoses 2004 niettemin officiële ramingen opgenomen van de budgettaire gevolgen van een aantal maatregelen (uitbreiding van de voorwaarden voor fiscale kwijtschelding wegens niet-aangifte van bepaalde inkomsten, kwijtschelding van inbreuken op bouwvoorschriften en betalingsregeling inzake belastingen) - welke gevolgen overigens mogelijkerwijs zullen uitblijven.[8]  ANAS is in 2002 in een naamloze vennootschap omgezet. In 2002 en 2003 waren Istat en Eurostat echter van mening dat de vennootschap niet voldeed aan de vereisten om gelijkgesteld te worden met een entiteit buiten de overheidssector: de verkopen moeten met name ten minste 50% van de productiekosten dekken (afschrijving van de bestaande activa inbegrepen), zoals uit het Europees systeem van nationale rekeningen (ESR95) blijkt.Trage vermindering van de schuldquote van de overheidHet nog hoge niveau van de schuldquote van de overheid blijft bijzonder zorgwekkend. In het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van 2002 werd verwacht dat de schuldquote met 9,5 procentpunt zou verminderen tussen eind 2001 en eind 2004, en op 100,4% van het BBP zou uitkomen. In het geactualiseerde programma 2003 was het officiële streefcijfer voor de schuldquote voor eind 2004 naar boven bijgesteld, naar 105% van het BBP. In maart 2004 gaf Italië aan dat de schuld eind 2003 106,2% van het BBP beliep. [9] Zonder buitengewone operaties zoals omzetting van de schuldvorderingen door de Banca d'Italia in 2002 en de verkoop van overheidsdeelnemingen in ENEL, ENI en Poste SpA die terzelfder tijd plaatsvond als de omzetting van de Cassa Depositi e Prestiti (voorheen overheidsbank voor deposito's en leningen) in een naamloze vennootschap in 2003, zou de schuldquote sinds 2001 nauwelijks zijn gedaald. Voor 2004 verwacht de Commissie in haar voorjaarsprognoses 2004 een schuldquote van 106% van het BBP, vrijwel ongewijzigd ten opzichte van vorig jaar ondanks ontvangsten uit privatisering ten belope van 1% van het BBP (volgens het geactualiseerde stabiliteitsprogramma 2003).[9]  Naast de gebruikelijke bijstelling van de cijfers betreffende schuld en BBP zijn alle op 1 maart 2004 in het kader van PBT meegedeelde cijfers betreffende de overheidsschuld vanaf 1999 bijgesteld om de niet daarin opgenomen gegevens inzake postbankrekeningen (lopende rekeningen) erin te verwerken. Deze cijfers werden vervolgens wederom aangepast om bepaalde geconsolideerde elementen bij te stellen.De schuldvermindering werd vertraagd door: i) de opeenvolgende ontsporingen van het begrotingsevenwicht, ii) een geringere nominale groei van het BBP dan verwacht ten belope van 0,5% in 2002-2003 als gevolg van optimistische hypothesen over de reële BBP-groei, ten dele gecompenseerd door een sterkere stijging van de BBP-deflator dan werd verwacht; en iii) wat de "stock-flow adjustment" betreft, een financieringsbehoefte ("fabbisogno di cassa delle amministrazioni pubbliche" - een maatregel gebaseerd op kasstromen die onder meer transacties met financiële activa omvat, maar waarvan ontvangsten uit privatiseringen zijn uitgesloten) die stelselmatig hoger lag dan het tekort volgens de definitie van het Verdrag van Maastricht (op transactiebasis en financiële transacties meegerekend).De relatie tussen de fabbisogno en het tekort volgens het Verdrag van Maastricht is niet geheel duidelijk. Het verschil tussen de twee aggregaten komt voort uit: i) het op onverklaarbare wijze aanhoudende verschil tussen enerzijds rekeningen op kasbasis en anderzijds rekeningen op transactiebasis, dat, gelet op de aard van deze aggregaten, geleidelijk zou moeten verdwijnen; ii) financiële transacties en iii) statistische aanpassingen. Sedert 1999 weegt het gecumuleerde verschil tussen de fabbisogno en het tekort volgens het Verdrag van Maastricht circa 8 procentpunten van het BBP op de vermindering van de schuldquote.Voor de toekomst zijn er verschillende factoren die de houdbaarheid van de overheidsfinanciën op de lange termijn in gevaar kunnen brengen. Ten eerste is het primaire overschot de afgelopen jaren gestaag afgenomen en beliep dit in 2003 2,9% van het BBP, hetgeen volgens de diensten van de Commissie overeenkomt met een conjunctuurgezuiverd primair overschot van 3,4%; voor beide cijfers wordt een verdere daling in 2004 (voorjaarsprognoses 2004) verwacht. Zoals werd onderstreept in de technische evaluatie door de diensten van de Commissie van het geactualiseerde stabiliteitsprogramma 2003 en zoals in het programma zelf wordt erkend, zou dit niveau de houdbaarheid van de overheidsfinanciën op de lange termijn niet garanderen, gelet op de budgettaire gevolgen van de vergrijzing. [10] Ten tweede zijn de marges voor de aan het convergentieproces van Maastricht verbonden verminderingen van de impliciete rente zeer smal geworden: het voordeel van herfinanciering van oude obligaties met een hoge rente door nieuwe emissies met een veel lagere rente wordt steeds geringer. Het risico bestaat trouwens dat de rentelast op de schuld wederom toeneemt, aangezien de marktrente na de historisch lage niveaus van de afgelopen jaren waarschijnlijk weer zal stijgen. Daarnaast zal de schuldvermindering ook in gevaar komen door de geringe groei van de potentiële productie, waarvan geen significant herstel valt te verwachten tenzij Italië krachtdadig structurele hervormingen invoert om de doelstellingen van de agenda van Lissabon te verwezenlijken. Ten slotte vormt het verschil tussen rekeningen op kasbasis en rekeningen op transactiebasis een extra belemmering voor vermindering van de schuld.[10]  Evaluatie van het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Italië van 2003 (2003-2007), ECFIN/18/04-EN (http://europa.eu.int/comm/economy_finance/ about/activities/sgp/country/commwd/it/com_it20032004.pdf).Politieke conclusiesNaar de mening van de Commissie wijzen de voorjaarsprognoses 2004 op: 1) een aanzienlijke ontsporing van de begrotingssituatie in 2004 in de orde van grootte van 1 procentpunt ten opzichte van het streefcijfer voor het tekort in het geactualiseerde stabiliteitsprogramma 2003 (2,2% van het BBP), dat op zijn beurt resulteerde uit een opwaartse bijstelling van het streefcijfer van 0,6% van het BBP in het geactualiseerde stabiliteitsprogramma 2002; 2) de aanzienlijke afwijking van het traject naar een begrotingssituatie dichtbij het evenwicht of in overschot op middellange termijn valt grotendeels te verklaren uit een vertraging van de groei van het BBP die, zoals de Raad in zijn opeenvolgende adviezen over de geactualiseerde stabiliteitsprogramma's heeft gesteld, stelselmatig is onderschat; 3) dit verschil is ontstaan ondanks de aanzienlijke bijdrage van eenmalige maatregelen ten belope van 1 procentpunt van het BBP; 4) indien geen corrigerende maatregelen worden genomen kan het verwachte tekort in 2004 de in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde van 3% van het BBP overschrijden; 5) het geraamde conjunctuurgezuiverde begrotingssaldo ligt ver boven het niveau van 1,5% van het BBP dat een veiligheidsmarge tegen overschrijding van de referentiewaarde van 3% van het BBP waarborgt; 6) de afwijking van het traject naar een begrotingssituatie dichtbij het evenwicht of in overschot op middellange termijn zal in 2005 vermoedelijk nog groter worden gelet op de geplande geleidelijke afbouw van eenmalige maatregelen; op basis van de bestaande wetgeving verwacht de Commissie derhalve een tekort van 4% van het BBP bij een herstel van de economie; en 7) het pad van de afbouw van de schuld is, ondanks omvangrijke privatiseringsplannen ten belope van 1,1% van het BBP, eveneens in gevaar.Dit alles noopt ertoe om voor Italië de regeling voor het geven van een vroegtijdige waarschuwing in werking te stellen.Gelet op het voorgaande dienen de Italiaanse autoriteiten aanvullende maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat het tekort van de totale overheid de referentiewaarde van 3% van het BBP niet overschrijdt.Een goed ontworpen, binnen het jaar doorgevoerde aanpassing zou, indien deze als eerste stap van een geloofwaardig meerjarenprogramma wordt vastgesteld, een positief effect op het vertrouwen kunnen hebben dankzij welk het negatieve effect ervan op de vraag op korte termijn zou worden gecompenseerd. Deze aanpassing moet gericht zijn op een omvangrijke vermindering en grondige reorganisatie van de uitgaven, waarbij ruimte wordt geschapen voor de geplande vermindering van de belastingdruk, en op een versnelde vermindering van de schuldquote. Hierdoor zou de potentiële groei op de lange termijn worden versterkt.Het lijkt derhalve gepast in 2004 aanvullende maatregelen van blijvende aard in te voeren voor ten minste 7 miljard EUR (0,5% van het BBP), waardoor, volgens de door de Commissie opgestelde voorjaarsprognoses, de verslechtering van het conjuntuurgezuiverde begrotingssaldo in 2004 zou kunnen worden ingedamd. Aldus zou een voldoende marge moeten ontstaan om de begroting onder de referentiewaarde van 3% van het BBP te brengen, waarbij ook rekening moet worden gehouden met het risico dat de ontvangsten uit eenmalige maatregelen niet de bedragen bereiken die door de Commissie zijn genoemd in de voorjaarsprognoses die in ruime mate de officiële verwachtingen over het effect van tijdelijke maatregelen weerspiegelen.In de volgende jaren moet Italië streven naar een jaarlijkse verbetering van minstens 0,5 procentpunt van het BBP voor de conjunctuur gecorrigeerd en doorgaan met het geleidelijk afschaffen van eenmalige maatregelen zoals in het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van 2003 was aangegeven. In deze context zal het, gelet op de doelstelling van de regering om de belastingdruk geleidelijk te verminderen, van cruciaal belang zijn de uitgaven te beteugelen om de grotere tekorten te voorkomen die het gevolg zouden zijn van niet-gecompenseerde belastingverminderingen. Om de positieve gevolgen op de middellange termijn van de begrotingsconsolidatie te maximaliseren dient de regering ook aandacht te besteden aan de samenstelling en kwaliteit van de uitgaven.Op basis van deze beoordeling heeft de Commissie haar goedkeuring gehecht aan de bijgevoegde aanbeveling voor een aanbeveling van de Raad strekkende tot het geven van een vroegtijdige waarschuwing aan Italië. Zij legt deze aanbeveling voor aan de Raad, die daarover een besluit zal nemen. Daar de Commissie het met het oog op de openheid en de transparantie van belang acht dat de vroegtijdige waarschuwing van de Raad openbaar wordt gemaakt, heeft zij tevens overeenkomstig het bepaalde in artikel 99, lid 4, van het Verdrag een voorstel voor een besluit van de Raad in die zin aangenomen.Aanbeveling voor een AANBEVELING VAN DE RAAD strekkende tot het geven van een vroegtijdige waarschuwing aan Italië ter voorkoming van een buitensporig tekortDE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 99, lid 4,Gelet op Verordening (EG) nr. 1466/97 van 7 juli 1997 van de Raad over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid [11], en met name op artikel 6, lid 2,[11]  PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.Gezien de aanbeveling van de Commissie,Overwegende hetgeen volgt:(1) Bij artikel 6, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 is, in het kader van het stabiliteits- en groeipact, een regeling voor het vroegtijdig signaleren van afwijkingen ingesteld teneinde een lidstaat er in een vroeg stadium op te wijzen dat corrigerende begrotingsmaatregelen moeten worden getroffen om te voorkomen dat een overheidstekort buitensporig wordt. Er moet een vroegtijdige waarschuwing worden gegeven wanneer de Raad vaststelt dat de feitelijke of verwachte begrotingssituatie in een lidstaat aanzienlijk afwijkt van de middellange-termijnbegrotingsdoelstelling, of van het aanpassingstraject in de richting van die doelstelling, die in het stabiliteitsprogramma van de lidstaat voor het overheidssaldo is vastgesteld.(2) Om te beslissen of de regeling voor het geven van een vroegtijdige waarschuwing in werking moet worden gesteld, moet met de volgende elementen rekening worden gehouden: de omvang van de budgettaire ontsporing, dat wil zeggen de mate waarin de begrotingssituaties afwijken van de doelstellingen die in de stabiliteits- of convergentieprogramma's zijn vastgesteld; de reden voor budgettaire ontsporing, dat wil zeggen of de afwijking van de feitelijke saldi van de doelstelling toe te schrijven is aan louter conjuncturele factoren; en het risico van de buitensporig-tekortsituatie, met andere woorden of het gevaar bestaat dat de 3-procentsnorm wordt overschreden.(3) In de op 17 juni 1997 te Amsterdam aangenomen resolutie over het stabiliteits- en groeipact [12] heeft de Europese Raad alle partijen verzocht het Verdrag en het stabiliteits- en groeipact strikt en tijdig toe te passen.[12]  PB C 236 van 2.8.1997, blz. 1.(4) In het geactualiseerde stabiliteitsprogramma 2003 van Italië, waarover de Raad op 10 februari 2004 advies heeft uitgebracht [13], streven de Italiaanse autoriteiten naar een overheidstekort van 2,2% van het BBP in 2004, in plaats van de in de actualisering van 2002 aangekondigde 0,6% van het BBP.[13]  PB C 43 van 19.2.2004, blz. 1-2.(5) In de voorjaarsprognoses 2004 van de Commissie wordt het tekort van de totale overheid in Italië in 2004 geraamd op 3,2% van het BBP, dat wil zeggen 2,6 procentpunt boven het in het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van 2002 gestelde streefcijfer en 1,0 procentpunt meer dan dat in het geactualiseerde programma van 2003. Ten opzichte van het aanvankelijke streefcijfer van 0,6% van het BBP valt slechts een klein gedeelte van de verwachte ontsporing van 2,6 procentpunten te verklaren door een wijziging van de conjuncturele situatie zoals gemeten door de "output gap". Ten opzichte van het bijgestelde streefcijfer van 2,2% van het BBP is de verwachte ontsporing van 1,0 procentpunt geheel voor conjunctuurinvloeden gecorrigeerd, aangezien de raming van de output gap vrijwel ongewijzigd is. Het belang van de tijdelijke maatregelen in de strategie van begrotingsaanpassing van de regering verhult een nog sterkere verslechtering van de onderliggende begrotingspositie, die te wijten is aan het gebrek aan aanpassing van de courante primaire uitgaven.(6) Uit de opeenvolgende opwaartse bijstellingen van het begrotingstekort komt voornamelijk een tendens naar voren waarop in de technische evaluatie door de diensten van de Commissie van de geactualiseerde stabiliteitsprogramma's [14] en in de adviezen van de Raad over dezelfde programma's [15]. werd gewezen. De begrotingsplannen zijn telkens op al te optimistische groeiramingen gebaseerd, die vervolgens resulteerden in sterk tegenvallende begrotingsresultaten in percentage van het BBP, zowel nominaal als conjunctuurgezuiverd, zelfs zonder aanvullende discretionaire stimuleringsmaatregelen tijdens het begrotingsjaar. Hoewel in groeiprognoses fouten kunnen worden gemaakt en de duur van de huidige conjunctuurvertraging door de meeste analisten niet was voorzien, strookt de mate van optimisme in de officiële groeiprognoses van Italië en de aanhoudendheid van dit optimisme niet met een voorzichtige begrotingsstrategie.[14]  http://europa.eu.int/comm/economy_finance/ about/activities/sgp/cswd_en.htm.[15]  PB C 26 van 4.2.2003; PB C 51 van 26.2.2002; PB C 77 van 9.3.2001.(7) Ten gevolge van opeenvolgende ontsporingen is de Italiaanse begrotingssituatie geenszins in evenwicht, zowel in nominale als in conjunctuurgezuiverde termen. In de voorjaarsprognoses 2004 van de Commissie wordt voor 2004 met name een groter tekort verwacht dan de in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde van 3% van het BBP. Bovendien zal de in het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van 2003 genoemde afwijking ten opzichte van het traject naar een begroting die nagenoeg in evenwicht is of een overschot vertoont in 2005 vermoedelijk nog groter worden. In haar voorjaarsprognoses 2004 verwacht de Commissie op basis van de bestaande wetgeving een tekort van 4% van het BBP bij een algemeen herstel van de economische activiteit.(8) Het nog hoge niveau van de schuldquote in Italië en de zeer trage vermindering daarvan versterken de bezorgdheid over de openbare financiën. Naast de opeenvolgende budgettaire ontsporingen werd de vertraging op het traject naar schuldvermindering beïnvloed door het op onverklaarbare wijze aanhoudende verschil tussen, enerzijds, rekeningen op kasbasis en, anderzijds, rekeningen op transactiebasis, dat, gelet op de aard van deze aggregaten, geleidelijk zou moeten verdwijnen. Sedert 1999 weegt het gecumuleerde verschil tussen de "fabbisogno di cassa delle amministrazioni pubbliche" - een maatregel gebaseerd op kasstromen die onder meer transacties met financiële activa omvat, maar waarvan ontvangsten uit privatiseringen zijn uitgesloten - en het tekort volgens het Verdrag van Maastricht circa 8 procentpunten van het BBP op de vermindering van de schuldquote. Met het oog op de toekomst is de Commissie van mening dat de zeer hoge schuldquote een risico vormt voor de houdbaarheid van de overheidsfinanciën op de lange termijn, gelet op de toekomstige budgettaire gevolgen van de vergrijzing, de verslechtering van het primaire overschot, de kwetsbaarheid van de economie voor de gevolgen van schokken voor de rente - in een situatie waarin de marges voor verdere verminderingen van de impliciete rente over de schuld zeer smal zijn geworden - en de geringe groei van de potentiële productie van de Italiaanse economie.(9) Om de dynamiek van de overheidsschuld in de afgelopen jaren en op de middellange termijn beter te begrijpen zou Italië gegevens moeten verschaffen over de andere factoren dan de financieringsbehoeften die van invloed zijn op het niveau van de schuld, zoals de verschillende soorten financiële transacties (met name de verhoging van leningen en deelnemingen, de componenten van deze aggregaten en de oorsprong van deze verhogingen) en het verschil tussen de op kasbasis en de op transactiebasis gebaseerde cijfers voor het overheidstekort.(10) De voor 2004 verwachte ontwikkeling van de overheidsfinanciën wijkt in aanzienlijke mate af van de prognoses in het geactualiseerde stabiliteitsprogramma 2003 en van het aanpassingstraject naar de middellange-termijndoelstelling van een begrotingssituatie die in evenwicht is of een overschot vertoont. Door de voor 2004 verwachte aanzienlijke afwijking zou de verbintenis om op middellange termijn een begrotingssituatie dichtbij het evenwicht te bereiken nog verder naar de toekomst verschuiven.(11) Een goed ontworpen, binnen het jaar doorgevoerde aanpassing zou, indien deze als eerste stap van een geloofwaardig meerjarenprogramma wordt vastgesteld, een positief effect op het vertrouwen kunnen hebben dankzij welk het negatieve effect ervan op de vraag op korte termijn zou worden gecompenseerd. Deze aanpassing moet gericht zijn op een omvangrijke vermindering en grondige reorganisatie van de uitgaven, waarbij ruimte wordt geschapen voor de geplande vermindering van de belastingdruk, en op een versnelde vermindering van de schuldquote. Hierdoor zou de potentiële groei op de lange termijn worden versterkt.(12) Gelet op het bovenstaande lijkt het gepast binnen het kalenderjaar 2004 aanvullende corrigerende maatregelen van blijvende aard in te voeren voor ten minste 7 miljard EUR (0,5% van het BBP), waardoor, volgens de door de Commissie opgestelde voorjaarsprognoses, de verslechtering van het conjuntuurgezuiverde begrotingssaldo in 2004 zou kunnen worden ingedamd. Op deze wijze moet het gevaar worden afgewend dat het tekort van de totale overheid in 2004 de referentiewaarde van 3% van het BBP overschrijdt, waarbij ook rekening moet worden gehouden met het risico dat eenmalige maatregelen niet de bedragen opleveren die door de Commissie zijn genoemd in de voorjaarsprognoses welke in ruime mate de officiële verwachtingen over het effect van tijdelijke maatregelen weerspiegelen. In de volgende jaren moet Italië streven naar een jaarlijkse verbetering van minstens 0,5 procentpunt van het BBP voor de conjunctuur gecorrigeerd totdat nagenoeg een evenwicht is bereikt, en doorgaan met het geleidelijk afschaffen van eenmalige maatregelen zoals in het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van 2003 was aangegeven.(13) Op basis van de beoordeling van de Commissie stelt de Raad vast dat er sprake is van een aanzienlijke afwijking in de zin van artikel 6, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad.(14) Het is noodzakelijk een vroegtijdige waarschuwing aan Italië te geven om te voorkomen dat er een buitensporig tekort ontstaat.BEVEELT AAN :1. De Italiaanse autoriteiten dienen alle gepaste maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat het tekort van de totale overheid in 2004 de in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde van 3% van het BBP niet overschrijdt. Hiertoe zou de goedkeuring van aanvullende maatregelen van duurzame aard ten belope van ten minste 0,5 procentpunt van het BBP in 2004 niet alleen het risico van overschrijding van de drempel van 3% van het BBP verminderen maar tevens bijdragen tot hervatting van de begrotingsconsolidatie.2. In de volgende jaren moet Italië streven naar een jaarlijkse verbetering van minstens 0,5 procentpunt van het BBP voor de conjunctuur gecorrigeerd totdat een begrotingssituatie is bereikt die vrijwel in evenwicht is of een overschot vertoont en doorgaan met het geleidelijk afschaffen van eenmalige maatregelen zoals in het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van 2003 was aangegeven. Gelet op de doelstelling van de regering om de belastingdruk geleidelijk te verminderen, zal het van cruciaal belang zijn de lopende primaire uitgaven te beteugelen en de kwaliteit en samenstelling ervan te verbeteren, om de grotere tekorten te voorkomen die het gevolg zouden zijn van niet-gecompenseerde belastingverminderingen. Dit zou bijdragen tot een duurzame begrotingsconsolidatie en tot versterking van de potentiële groei op de lange termijn.3. Italië dient alle gepaste maatregelen te nemen om de schuldvermindering te versnellen. Italië wordt tevens verzocht vóór begin juli een verslag op te stellen over de dynamiek van de overheidsschuld in de afgelopen jaren en op de middellange termijn, waarin vooral aandacht wordt besteed aan de andere factoren dan de financieringsbehoeften die van invloed zijn op het niveau van de schuld.Deze aanbeveling is gericht tot de Italiaanse Republiek.Gedaan te Brussel, op [...]Voor de RaadDe Voorzitter  [...]


Belangrijke juridische mededeling

|

52007SC0068

Aanbeveling voor een advies van de Raad overeenkomstig artikel 5, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Nederland voor de periode 2006-2009  /* SEC/2007/0068 def. */

	[pic] | COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN |Brussel, 23.1.2007SEC(2007) 68 definitiefAanbeveling voor eenADVIES VAN DE RAADovereenkomstig artikel 5, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Nederland voor de periode 2006-2009(ingediend door de Commissie)TOELICHTINGALGEMENE ACHTERGRONDHet stabiliteits- en groeipact, dat op 1 juli 1998 in werking is getreden, is gebaseerd op de doelstelling van deugdelijke openbare financiën als middel om de voorwaarden voor prijsstabiliteit en voor een tot werkgelegenheidschepping leidende sterke duurzame groei te verbeteren. Bij de hervorming van het pact in 2005 werd het nut ervan bij het verankeren van begrotingsdiscipline erkend, maar werd tevens versterking van de doeltreffendheid en de economische onderbouwing, alsook waarborging van de houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn beoogd.In Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid[1], die deel uitmaakt van het pact, is bepaald dat de lidstaten bij de Raad en de Commissie stabiliteits- of convergentieprogramma's moeten indienen, alsook jaarlijkse actualiseringen daarvan (de lidstaten die de gemeenschappelijke munt al hebben aangenomen dienen (geactualiseerde) stabiliteitsprogramma's in en lidstaten die deze nog niet hebben aangenomen dienen (geactualiseerde) convergentieprogramma's in). Het eerste stabiliteitsprogramma van Nederland is in november 1998 ingediend. Overeenkomstig de verordening bracht de Raad op basis van een aanbeveling van de Commissie en na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité op 1 december 1998 hierover advies uit. Geactualiseerde stabiliteits- en convergentieprogramma's worden volgens dezelfde procedure door de Commissie beoordeeld en door bovengenoemd Comité onderzocht, terwijl ook de Raad over de mogelijkheid beschikt deze programma's te evalueren.Achtergrond voor de beoordeling van het geactualiseerde programmaDe Commissie heeft het op 22 november 2006 ingediende meest recente geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Nederland onderzocht en een aanbeveling voor een advies van de Raad aangenomen (zie het kader voor de belangrijkste beoordelingspunten).Om de achtergrond te schetsen waartegen de begrotingsstrategie in het geactualiseerde stabiliteitsprogramma wordt beoordeeld, bevatten de volgende punten een overzicht van:1.  de economische en budgettaire resultaten over de afgelopen tien jaar;2.  de meest recente beoordeling van de positie van het land overeenkomstig het preventieve deel van het stabiliteits- en groeipact (samenvatting van het advies van de Raad over de vorige actualisering van het stabiliteitprogramma);3.  de beoordeling van de Commissie van het nationale hervormingsprogramma van september 2006.Recente economische en budgettaire resultatenIn de tweede helft van de jaren negentig kende Nederland een langdurige conjuncturele hausse en presteerde het op het gebied van economische groei en werkloosheid gemiddeld beter dan het eurogebied. Aan het begin van de jaren 2000 volgde een inzinking. Over deze gehele cyclus gezien waren de Nederlandse economische resultaten beter dan het gemiddelde van het eurogebied. Wel had de economie waarschijnlijk meer baat gehad bij een stabieler groeipatroon. De huidige zeer hoge schuldenlast van de particuliere huishoudens kan negatieve gevolgen hebben bij verdere rentestijgingen, hetgeen een rem kan zetten op de particuliere consumptie en daarmee de volgende economische inzinking kan veroorzaken.Voorts hebben de dynamische ontwikkelingen op de huizen- en de aandelenmarkt, waaraan de economische boom aan het eind van de jaren negentig grotendeels te danken was, ook geleid tot een tijdelijke toename van de belastingelasticiteiten. Ondanks de bestaande begrotingsregels kon een procyclische budgettaire beleidskoers niet geheel worden voorkomen. Het comfortabele overheidsoverschot in 2000 verslechterde fors en sloeg in 2001 en 2002 om in een tekort, dat in 2003 de drempel van 3% van het BBP overschreed. In 2004 en 2005 werd een aanzienlijke budgettaire consolidatie gerealiseerd waarmee het tekort in 2004 en 2005 werd teruggebracht tot respectievelijk 1,9% en 0,3% van het BBP. In juni 2005 beeindigde de Raad de in juni 2004 ingeleide buitensporigtekortprocedure.Beoordeling in het advies van de Raad over het vorige programmaOp 14 maart 2006 heeft de Raad advies uitgebracht over de vorige actualisering van het stabiliteitsprogramma voor de periode 2005-2008. De Raad constateerde met instemming dat de Nederlandse regering haar best had gedaan om het tekort, na de snelle correctie van het buitensporige tekort, in 2005 nog verder terug te dringen onder de referentiewaarde van 3% van het BBP, en dat de autoriteiten de middellangetermijndoelstelling over de gehele programmaperiode wilden vasthouden. Mede gezien de meevallende resultaten over 2005 drong de Raad er bij Nederland op aan in 2006 en daarna een solide begrotingssituatie te handhaven.Beoordeling van de Commissie van het nationale hervormingsprogramma van 2006Het uitvoeringsverslag van het nationale hervormingsprogramma van Nederland in het kader van de vernieuwde Lissabonstrategie voor groei en werkgelegenheid is op 16 oktober 2006 ingediend. In het nationale hervormingsprogramma van Nederland worden als belangrijkste uitdagingen/prioriteiten aangemerkt: vergroting van het arbeidsaanbod, bevordering van de groei van de arbeidsproductiviteit door met name O&O, innovatie en onderwijs te stimuleren, en verbetering van het prijsconcurrentievermogen door de arbeidskosten in de hand te houden.Uit de beoordeling door de Commissie (goedgekeurd als onderdeel van het jaarlijkse voortgangsverslag van december 2006 [2] ) blijkt dat Nederland goede vorderingen maakt bij de tenuitvoerlegging van zijn nationale hervormingsprogramma. Hoewel er op macrogebied bepaalde risico´s bestaan, met name wat betreft de schuldenlast van de huishoudens en een mogelijke looninflatie als gevolg van de krappere arbeidsmarkt, is er over het geheel genomen sprake van een passend beleidskader. Op micro-economisch gebied worden duidelijke vorderingen gemaakt, afgezien van O&O waar slechts sprake is van een bescheiden vooruitgang. Ook al blijkt uit de kerncijfers een voor de meeste groepen gunstige werkgelegenheidssituatie, toch is er op het gebied van de werkgelegenheid in bredere zin eerder sprake van een gemengd beeld.In het licht van de geconstateerde sterke en zwakke punten is Nederland aanbevolen actie te ondernemen om het arbeidsaanbod van met name oudere werknemers, vrouwen en kansarme groepen te vergroten.Kader: Belangrijkste beoordelingspunten Overeenkomstig artikel 5, lid 1, (voor stabiliteitsprogramma´s) en artikel 9, lid 1, (voor convergentieprogramma´s) van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad wordt beoordeeld: of de economische hypothesen waarop het programma gebaseerd is, realistisch zijn; de middellangetermijnbegrotingsdoelstelling (MTD) van de lidstaat en of het aanpassingstraject richting de MTD passend is; of de met het oog op de naleving van dit aanpassingstraject genomen of voorgenomen maatregelen afdoende zijn om de MTD gedurende de cyclus te halen; bij de beoordeling van het aanpassingstraject richting de MTD: of in economisch goede tijden een grotere aanpassing wordt nagestreefd en in economisch slechte tijden juist een minder zware inspanning toelaatbaar is, en - voor de lidstaten van het eurogebied en het WKM II – of de lidstaat een jaarlijkse verbetering van het conjunctuurgezuiverde begrotingssaldo, ongerekend eenmalige en tijdelijke maatregelen, met 0,5% van het BBP als benchmark nastreeft om zijn MTD te bereiken; bij de bepaling van het aanpassingstraject richting de MTD (voor de lidstaten die deze doelstelling nog niet bereikt hebben) en bij het toestaan van een tijdelijke afwijking van de MTD (voor landen die de doelstelling wel hebben bereikt): de uitvoering van grote structurele hervormingen die op lange termijn rechtstreekse kostenbesparende effecten hebben (mede doordat zij de potentiële groei verhogen) en bijgevolg een verifieerbare positieve invloed op de houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn hebben (met dien verstande dat een passende veiligheidsmarge voor de naleving van de referentiewaarde van 3% van het BBP gewaarborgd moet zijn en dat een terugkeer naar de MTD binnen de programmaperiode wordt verwacht), waarbij bijzondere aandacht wordt besteed aan pensioenhervormingen die gepaard gaan met de invoering van een meerpijlerstelsel dat een verplichte pijler met volledige kapitaaldekking omvat; of het economisch beleid van de betrokken lidstaat strookt met de globale richtsnoeren voor het economisch beleid. Bij de beoordeling van de aannemelijkheid van de macro-economische hypothesen wordt gekeken naar de najaarsprognoses 2006 van de diensten van de Commissie en wordt ook gebruikgemaakt van de algemeen aanvaarde methode voor de raming van de potentiële productie en de conjunctuurgezuiverde saldi. De consistentie met de globale richtsnoeren voor het economisch beleid wordt getoetst aan de globale richtsnoeren voor het economisch beleid op het gebied van de openbare financiën, zoals opgenomen in de geïntegreerde richtsnoeren voor de periode 2005-2008. Voorts worden beoordeeld: de ontwikkeling van de schuldquote en de vooruitzichten voor de houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn, waaraan volgens het verslag van de Raad van 20 maart 2005 over de verbetering van de uitvoering van het stabiliteits- en groeipact "bij het toezicht op de begrotingssituatie voldoende aandacht" zou moeten worden geschonken. In een mededeling van de Commissie van 12 oktober 2006 wordt de aanpak voor de toetsing van de houdbaarheid op lange termijn uiteengezet[3]; de mate van integratie met het nationale hervormingsprogramma van de lidstaten in het kader van de Lissabonstrategie voor groei en werkgelegenheid. In zijn begeleidende nota van 7 juni 2005 aan de Europese Raad over de globale richtsnoeren voor het economisch beleid voor de periode 2005-2008 heeft de Raad (Ecofin) verklaard dat de nationale hervormingsprogramma´s moeten stroken met de stabiliteits- en convergentieprogramma´s; de inachtneming van de gedragscode[4], die voor de stabiliteits- en convergentieprogramma´s onder meer een gemeenschappelijke structuur en een reeks gegevenstabellen voorschrijft. |-  Aanbeveling voor eenADVIES VAN DE RAADovereenkomstig artikel 5, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Nederland voor de periode 2006-2009DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid[5], en met name op artikel 5, lid 3,Gezien de aanbeveling van de Commissie,Na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité,BRENGT HET VOLGENDE ADVIES UIT:4.  Op [27 februari 2007] heeft de Raad het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Nederland voor de periode 2006-2009 behandeld.5.  Het macro-economische scenario dat aan het programma ten grondslag ligt, gaat uit van een reële BBP-groei van 3¼% in 2006, 3% in 2007 en 1¾% per jaar in de resterende programmaperiode. Afgaande op de thans beschikbare informatie lijkt dit scenario te berusten op plausibele groeihypothesen voor 2006 en 2007 en op voorzichtige groeihypothesen voor de jaren daarna. De inflatieprognoses van het programma lijken tot 2007 realistisch, maar voor de latere jaren lijken ze gezien de verwachte krapte op de arbeidsmarkt aan de lage kant.6.  In de najaarsprognoses 2006 van de diensten van de Commissie wordt voor 2006 gerekend op een sluitende begroting. In de vorige actualisering van het stabiliteitsprogramma bedroeg het streefcijfer nog -1,5% van het BBP. Deze ontwikkeling is voornamelijk het gevolg van de sterk verbeterde conjuncturele vooruitzichten, die resulteren in hogere belastingopbrengsten en hogere opbrengsten uit de verkoop van aardgas. De gegevens die sinds de najaarsprognoses beschikbaar zijn gekomen (maandgegevens over het overheidssaldo) wijzen erop dat het uiteindelijke budgettaire resultaat nog gunstiger uitvalt. De meest recente officiële raming in de najaarsnota 2006 geeft voor 2006 een overschot van 0,4% van het BBP te zien.7.  De budgettaire middellangetermijnstrategie in het programma is erop gericht de kosten van de vergrijzing via verdere budgettaire consolidatie op te vangen. Daartoe wordt in het programma gerekend op een verbetering van het overheidsoverschot van 0,1% van het BBP in 2006 tot 0,9% in 2009. Het primaire overschot moet oplopen van 2,4% van het BBP in 2006 tot 2,9% in 2009, een verbetering die in haar geheel plaatsvindt in het laatste jaar van het programma en grotendeels te danken is aan het feit dat voor dat jaar gerekend wordt op een restitutie van de in de periode 2007-2009 betaalde bijdrage aan de eigen middelen van de EU. De nominale aanpassing is volledig toe te schrijven aan een daling van de uitgavenquote, die de daling van de ontvangstenquote met 0,2 procentpunt meer dan compenseert. In vergelijking met de vorige actualisering van het stabiliteitsprogramma ligt het overheidssaldo over de gehele programmaperiode op een duidelijk hoger niveau. Dit komt met name door de hogere gasopbrengsten en de verbetering van de macro-economische situatie in 2005 en van de vooruitzichten voor 2006.8.  Het volgens de algemeen aanvaarde methode berekende structurele saldo (d.w.z. het conjunctuurgezuiverde saldo ongerekend eenmalige en tijdelijke maatregelen) zal in 2007 naar verwachting met ongeveer een half procentpunt van het BBP verslechteren, zich in 2008 stabiliseren en in 2009 met ongeveer een half procentpunt van het BBP verbeteren. Evenals in de vorige actualisering van het stabiliteitsprogramma is de in het programma gepresenteerde middellangetermijndoelstelling (MTD) voor de begrotingssituatie een structureel tekort van 0,5% à 1% van het BBP dat tijdens de gehele programmaperiode vastgehouden wordt. Aangezien de ondergrens van de MTD gelijk is aan de minimumbenchmark (geraamd op een tekort van circa 1% van het BBP), mag worden aangenomen dat de verwezenlijking van de MTD een veiligheidsmarge biedt die ruim genoeg is om een buitensporig tekort te voorkomen. De MTD ligt binnen de marge die in het stabiliteits- en groeipact en in de gedragscode is vastgesteld voor de lidstaten die tot het eurogebied en het WKM II behoren, en houdt afdoende rekening met de schuldquote en de gemiddelde groei van de potentiële productie op lange termijn.9.  De risico's voor de begrotingsprognoses van het programma lijken elkaar vanaf 2007 min of meer in evenwicht te houden. Enerzijds vormt de mogelijkheid dat de hogere belastingopbrengsten van 2006 in gunstige zin doorwerken naar 2007, een positief risico voor het begrotingsresultaat in 2007. Voorts brengt het behoedzame macro-economische scenario een positief risico mee voor de begrotingspositie in 2008 en 2009. Anderzijds kunnen de gasopbrengsten lager uitvallen dan waarop thans over de gehele periode wordt gerekend.10.  In het licht van deze risicobeoordeling lijkt de in het programma uitgestippelde begrotingskoers toereikend om de MTD van het programma in de gehele programmaperiode vast te houden. Bovendien verschaft deze strategie in de gehele programmaperiode een veiligheidsmarge die ruim genoeg is om te voorkomen dat het tekort bij normale macro-economische fluctuaties de drempel van 3% van het BBP overschrijdt. Niettemin bestaat er gevaar dat de budgettaire beleidskoers die uit het programma blijkt, procyclisch uitpakt in 2007, een jaar waarin goede tijden worden verwacht. Dit zou niet stroken met het stabiliteits- en groeipact.11.  Dankzij de forse terugdringing van het overheidstekort in 2004 en 2005 is de bruto overheidsschuld in 2006 volgens de ramingen gedaald tot 50,2% van het BBP, waarmee deze nog verder onder de in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde van 60% van het BBP ligt. In het programma wordt ervan uitgegaan dat de schuldquote in de programmaperiode nog eens met 6 procentpunt zal dalen.12.  Van de vergrijzing gaat in Nederland een groter langetermijneffect op de begroting uit dan gemiddeld in de EU het geval is. Dit komt met name doordat de pensioenuitgaven als percentage van het BBP in de komende decennia een relatief forse stijging te zien zullen geven. Hoewel de budgettaire uitgangspositie niet zo sterk is als in 2005, kunnen de verwachte budgettaire gevolgen van de vergrijzing op lange termijn deels, maar niet volledig worden opgevangen. De verwachte toekomstige stijging van de ontvangstenquote, die voornamelijk te danken is aan de uitgestelde belastingen op pensioenen, zou de stijging van de overheidsuitgaven op lange termijn deels compenseren. Als gezorgd wordt voor hoge primaire overschotten op middellange termijn en/of hervormingsmaatregelen ten uitvoer worden gelegd om de verwachte stijging van leeftijdsgebonden uitgaven te beteugelen, zouden de risico's voor de houdbaarheid van de openbare financiën verminderen. Al met al lijkt Nederland weinig risico te lopen wat de houdbaarheid van de openbare financiën betreft.13.  Het stabiliteitsprogramma bevat geen kwalitatieve beoordeling van de algemene gevolgen van het uitvoeringsverslag 2006 van het nationale hervormingsprogramma binnen het kader van de begrotingsstrategie op middellange termijn. Evenmin verschaft het systematisch informatie over de rechtstreekse budgettaire kosten of besparingen van de voornaamste hervormingen waarin het nationale hervormingsprogramma voorziet, hoewel in de begrotingsprognoses van het programma rekening lijkt te worden gehouden met de gevolgen van de in het nationale hervormingsprogramma geschetste maatregelen voor de openbare financiën. De in het stabiliteitsprogramma opgenomen maatregelen op het gebied van de openbare financiën lijken aan te sluiten bij de in het kader van het nationale hervormingsprogramma voorgenomen acties. Met name bevatten beide programma´s een beschrijving van de recente hervormingen in de gezondheidszorg, de wijzigingen in de vennootschapsbelasting en de geplande extra uitgaven aan bijvoorbeeld infrastructuur.14.  De in het programma uitgestippelde begrotingsstrategie is grotendeels in overeenstemming met de globale richtsnoeren voor het economisch beleid die in de geïntegreerde richtsnoeren voor de periode 2005-2008 zijn opgenomen.15.  Wat de in de gedragscode voor stabiliteits- en convergentieprogramma's gespecificeerde gegevensvereisten betreft, verschaft het programma alle vereiste en de meeste facultatieve gegevens[6].Al met al is er sprake van een solide budgettaire middellangetermijnpositie. De mogelijkheid dat de huidige gasopbrengsten niet zo hoog blijven, vormt een aanzienlijk risico, maar al met al houden de risico´s voor de verwezenlijking van de budgettaire doelstellingen elkaar min of meer in evenwicht.Gezien de beoordeling hierboven en de goede groeivooruitzichten wordt Nederland verzocht in 2007 en daarna een sterke structurele positie vast te houden en daarmee een procyclisch begrotingsbeleid in goede tijden te vermijden.Vergelijking van de belangrijkste macro-economische en budgettaire prognoses2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 |Reëel BBP (Verandering in %) | SP nov 2006 | 1,5 | 3¼ | 3 | 1¾ | 1¾ |COM nov 2006 | 1,5 | 3,0 | 2,9 | 2,6 | n.b. |SP dec 2005 | ¾ | 2½ | 2½ | 2¼ | n.b. |HICP-inflatie (%) | SP nov 2006 | 1,5 | 1½ | 1¾ | 1¾ | 1¾ |COM nov 2006 | 1,5 | 1,6 | 1,8 | 2,3 | n.b. |SP dec 2005 | 1,5 | 1,5 | 1,1 | n.b. | n.b. |Output gap (% van het potentiële BBP) | SP nov 20061 | -1,9 | -0,5 | 0,6 | 0,6 | 0,3 |COM nov 20065 | -2,0 | -1,2 | -0,4 | 0,0 | n.b. |SP dec 20051 | -2,3 | -1,5 | -0,9 | -0,6 | n.b. |Overheidssaldo (% van het BBP) | SP nov 2006 | -0,3 | 0,1 | 0,2 | 0,3 | 0,9 |COM nov 2006 | -0,3 | 0,0 | 0,1 | 0,3 | n.b. |SP dec 2005 | -1,2 | -1,5 | -1,2 | -1,1 | n.b. |Primair saldo (% van het BBP) | SP nov 2006 | 2,1 | 2,4 | 2,4 | 2,4 | 2,9 |COM nov 2006 | 2,1 | 2,3 | 2,3 | 2,3 | n.b. |SP dec 2005 | 1,4 | 1,1 | 1,4 | 1,5 | n.b. |Conjunctuurgezuiverd saldo (% van het BBP) | SP nov 20061 | 0,8 | 0,4 | -0,1 | 0,0 | 0,7 |COM nov 2006 | 0,9 | 0,6 | 0,4 | 0,3 | n.b. |SP dec 20051 | 0,0 | -0,7 | -0,6 | -0,6 | n.b. |Structureel saldo2 (% van het BBP) | SP nov 20063 | 0,8 | 0,4 | -0,1 | 0,0 | 0,4 |COM nov 20064 | 0,9 | 0,6 | 0,4 | 0,3 | n.b. |SP dec 2005 | 0,0 | -0,7 | -0,6 | -0,6 | n.b. |Bruto overheidsschuld (% van het BBP) | SP nov 2006 | 52,7 | 50,2 | 47,9 | 46,3 | 44,2 |COM nov 2006 | 52,7 | 50,5 | 47,8 | 45,4 | n.b. |SP dec 2005 | 54,4 | 54,5 | 53,9 | 53,1 | n.b. |Noten: 1Berekeningen van de diensten van de Commissie op basis van de in het programma voorkomende informatie. 2Conjunctuurgezuiverd saldo (zoals in de voorgaande rijen), ongerekend eenmalige en tijdelijke maatregelen. 3Eenmalige en tijdelijke maatregelen uit het programma (0,3% van het BBP in 2009), alle met een tekortverminderend effect). 4 Er zijn geen eenmalige en tijdelijke maatregelen in de najaarsprognoses 2006 van de diensten van de Commissie opgenomen. 5Op basis van een geraamde potentiële groei van achtereenvolgens 1,9%, 2,1%, 2,2% en 2,1% in de periode 2005-2008. Bronnen: Stabiliteitsprogramma (SP); economische najaarsprognoses 2006 van de diensten van de Commissie (COM); berekeningen van de diensten van de Commissie. |[1] PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1. Verordening gew3[pic]zigd b3[pic] Verordening (EG) nr. 1055/2005 (PB L 174 van 7.7.2005, blz. 1). Alle documenten waarnaar in deze tekst wordt verwezen, zijn te vinden op:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm.[2] Communication from the Commission to the spring European Council implementing the renewed lisbon strategy for growth and jobs - "A year of delivery", COM(2006) 816 van 12.12.2006.[3] Mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement: "Houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn in de EU", COM(2006) 574 definitief van 12.10.2006; directoraat-generaal Economische en financiële zaken van de Commissie (2006): "The long-term sustainability of public finances in the European Union", European Economy nr. 4/2006.[4] "Specificaties inzake de uitvoering van het stabiliteits- en groeipact en richtsnoeren inzake de vorm en de inhoud van stabiliteits- en convergentieprogramma's", door de Raad (Ecofin) op 11 oktober 2005 bekrachtigd.[5] PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1. Verordening gewĳzigd bĳ Verordening (EG) nr. 1055/2005 (PB L 174 van 7.7.2005, blz. 1). Alle documenten waarnaar in deze tekst wordt verwezen, zijn te vinden op:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm.[6] Een functionele uitsplitsing van de overheidsuitgaven voor 2009 ontbreekt.


Avis juridique important

|

31984K0161

Aanbeveling nr. 161/84/EGKS van de Commissie van 20 januari 1984 betreffende het communautaire toezicht op de invoer van sommige onder het EGKS-Verdrag vallende ijzer- en staalprodukten van oorsprong uit derde landen

Publicatieblad Nr. L 019 van 24/01/1984 blz. 0005 - 0010

*****AANBEVELING  Nr. 161/84/EGKS VAN DE COMMISSIE  van 20 januari 1984  betreffende het communautaire toezicht op de invoer van sommige onder het EGKS-Verdrag vallende ijzer- en staalprodukten van oorsprong uit derde landen  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE  GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal, inzonderheid op artikel 74,  Overwegende dat bij Aanbeveling nr. 1399/82/EGKS (1), verlengd bij Aanbeveling nr. 3419/82/EGKS (2), de invoer van sommige onder het EGKS-Verdrag vallende ijzer- en staalprodukten van oorsprong uit derde landen is onderworpen aan communautair toezicht;  Overwegende dat het, gezien de recente ontwikkeling in de invoervoorwaarden van de betrokken produkten, van belang is de huidige bepalingen te wijzigen en aan te vullen en, in verband met de vroegere wijzigingen, over te gaan tot een herziening van de tekst van deze aanbeveling;  Overwegende dat het dienstig is de Lid-Staten te belasten met de taak bij de importeurs, namens de Commissie, de gegevens te verzamelen die nodig zijn om het bij het stelsel van toezicht beoogde doel te verwezenlijken,  DOET DE VOLGENDE AANBEVELING:  Artikel 1  1. De invoer in de Gemeenschap van de in bijlage III A en in bijlage III B genoemde onder het EGKS-Verdrag vallende ijzer- en staalprodukten van oorsprong uit derde landen, wordt afhankelijk gesteld van de afgifte van een invoerdocument.  2. De in lid 1 bedoelde produkten worden beschouwd als zijnde van eerste keuze totdat door de importeur het tegendeel is bewezen.  3. Het invoerdocument wordt door de Lid-Staten zonder kosten en voor alle gevraagde hoeveelheden afgegeven of geviseerd onmiddellijk na ontvangst van de aanvrage en in ieder geval binnen ten hoogste tien werkdagen na de indiening van de behoorlijk ingevulde aanvrage, vergezeld van twee kopieën van het desbetreffende koopcontract of van de desbetreffende koopcontracten of van de opdrachtbevestiging(en) van de verkoper. Indien de autoriteit die de vergunningen afgeeft zulks eist, moet het origineel van deze documenten worden overgelegd. Indien het produkt wordt aangegeven als zijnde van tweede keuze of van mindere waarde worden in het invoerdocument de preciese kenmerken aangegeven, waaruit de toestand van het produkt blijkt.  4. De toepassing van lid 1 laat de handhaving van de bestaande kwantitatieve beperkingen die door enkele Lid-Staten voor sommige ijzer- en staalprodukten ten opzichte van bepaalde derde landen worden toegepast, onverlet.  5. De geldigheidsduur van het invoerdocument wordt vastgesteld op twee maanden, behoudens eventuele wijziging van de geldende invoerregeling.  6. De volledig gebruikte invoerdocumenten worden onverwijld teruggezonden naar de dienst die ze heeft afgegeven. De invoerdocumenten waarvan twee maanden na afgifte geen gebruik of onvolledig gebruik is gemaakt, worden binnen vijf werkdagen na het verstrijken van hun geldigheidsduur teruggezonden naar de dienst die ze heeft afgegeven.  Artikel 2  1. In de aanvraag van de importeur dienen voor de in bijlage III A en in bijlage III B vermelde produkten van onverschillig welke oorsprong te worden vermeld:  a) het land van oorsprong en het land van herkomst;  b) de handelsbenaming van de goederen met aanduiding van de post van het gemeenschappelijk douanetarief en het nummer van de NIMEXE-code;  c) de kenmerken waaruit de eventuele tweede keuze of de mindere waarde blijkt;  d) de hoeveelheid van de produkten, in ton, per partij;  e) naam, adres, telefoon- en telexnummer van de verkoper;  f) naam, adres, telefoon- en telexnummer van de importeur;  g) naam, adres, telefoon- en telexnummer van de eventuele uiteindelijke koper, voor zover bekend;  h) waarschijnlijke datum en plaats (douanekantoor) van invoer;  i) plaats van bestemming op basis waarvan de in rekening gebrachte prijs is vastgesteld;  j) de datum van het koopcontract voor de produkten, evenals het nummer van het contract of elke andere door de verkoper verstrekte referentie ter identificatie van de levering;  k) eventueel de vermelding dat de produkten bestemd zijn voor de uitvoering van een overeenkomst voor loonveredeling en om na actieve veredeling weer te worden uitgevoerd naar een (met name te noemen) derde land.  2. Voor de in bijlage III A opgenomen produkten dient de importeur de volgende aanvullende gegevens te verstrekken:  A. voor de produkten van oorsprong en rechtstreeks van herkomst uit één van de in bijlage II genoemde landen (rechtstreekse invoer):  a) handelsbenaming van de produkten, met nauwkeurige specificatie, om de franco-prijs volgens de gekozen prijsschaal te kunnen berekenen;  b) prijs franco bestemming per ton, met vermelding van de douanerechten, de vervoerkosten en alle extra's, alle kortingen alsmede alle andere factoren die tot de berekening van de francoprijs hebben geleid;  c) opgave van:  i) de prijsschaal van de communautaire producent gekozen voor de berekening van de franco-prijs, onder vermelding van de datum van deze prijsschaal;  ii) of, eventueel, het aanbod van het derde land waarop een aanpassing heeft plaatsgevonden, met vermelding van de bijzonderheden die voor de identificatie van dit aanbod nodig zijn en de datum ervan;  iii) of, eventueel, andere prijzen (te rechtvaardigen);  d) datum van afgifte van het connossement, indien voorhanden;  B. voor de produkten van oorsprong uit één van de in bijlage II genoemde landen, doch van herkomst uit een ander derde land dan dat van oorsprong (niet-rechtstreekse invoer), voor produkten van oorsprong uit Brazilië, andere dan gietijzer van post 73.01 van het gemeenschappelijk douanetarief, en voor de produkten van oorsprong uit een niet in de bijlagen I en II genoemd derde land:  a) volledige benaming van het produkt overeenkomend met die vermeld in de lijst van produkten onderworpen aan de van kracht zijnde basisprijzen;  b) prijs cif grens van de Gemeenschap, per ton, in de munt van het contract, vermeerderd met de van toepassing zijnde douanerechten en de lossingskosten;  C. voor de produkten van oorsprong uit één van de in bijlage I genoemde landen:  naar keuze van de importeur,  hetzij:  a) volledige benaming van het produkt overeenkomend met die vermeld in de lijst van produkten onderworpen aan de van kracht zijnde basisprijzen;  b) prijs cif grens van de Gemeenschap, per ton, in de munt van het contract, lossingskosten inbegrepen,  hetzij:  a) handelsbenaming van de produkten, met nauwkeurige specificatie, om de franco-prijs volgens de gekozen prijsschaal te kunnen berekenen;  b) prijs franco bestemming per ton, met vermelding van de vervoerkosten en alle extra's, alle kortingen, alsmede alle andere factoren die tot de berekening van de franco-prijs hebben geleid;  c) opgave van:  i) de prijsschaal van de producent van het betrokken derde land gekozen voor de berekening van de franco-prijs, onder vermelding van de datum van deze prijsschaal,  of  ii) de prijsschaal van de communautaire producent gekozen voor de berekening van de franco-prijs, onder vermelding van de datum van deze prijsschaal,  of  iii) eventueel het aanbod van het derde land waarop een aanpassing heeft plaatsgevonden, met vermelding van de bijzonderheden die voor de identificatie van dit aanbod nodig zijn, en van de datum ervan;  iv) eventueel, andere prijzen (te rechtvaardigen);  d) datum van afgifte van het connossement, indien voorhanden.  3. De importeur verklaart dat hij noch zijn koper bij de handelstransactie een aftrek, korting of een terugbetaling in een andere vorm ontvangt die niet in het koopcontract betreffende deze transactie is opgenomen en dat zij er ook later geen zullen ontvangen.  4. De importeur dient de juistheid van zijn verzoek om een invoerdocument te staven.  5. De importeur dient te vermelden of zijn verzoek een levering betreft waarvoor reeds eerder een aanvraag voor een invoerdocument is ingediend.  Artikel 3  1. De Lid-Staten stellen de Commissie, zodra de bevoegde autoriteiten zulks vaststellen, in kennis van het verschil tussen:  - de prijs voortvloeiend uit de bepalingen op het gebied van prijzen van toepassing op de derde landen vermeld in de bijlagen I en II, berekend franco bestemming, op de voor de invoer vastgestelde datum,  en - de prijs toegepast op basis van de door de communautaire producent gekozen prijsschaal volgens artikel 2, lid 2, punt A, sub c), of op andere wijze gerechtvaardigd.  Zij leggen eveneens alle nodige documenten over, met name de kopieën van de verzoeken om vergunningen, het koopcontract of de koopcontracten en opdrachtbevestigingen van de verkoper, telkens wanneer het vastgestelde prijsverschil aanzienlijk is of betrekking heeft op een belangrijke hoeveelheid.  2. De Lid-Staten stellen de Commissie, zodra de bevoegde autoriteiten zulks vaststellen, in kennis van het verschil tussen:  - de basisprijs, als bekendgemaakt in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen, eventueel vermeerderd met extra's, en  - de prijs cif grens van de Gemeenschap, de toepasselijke douanerechten en de lossingskosten inbegrepen, in Ecu per ton, voor de volgende produkten:  i) de produkten van oorsprong uit een van de in de bijlagen I en II vermelde landen, doch van herkomst uit een ander derde land dan dat van oorsprong;  ii) de produkten van oorsprong uit andere derde landen dan die vermeld in de bijlagen I en II;  iii) de produkten van oorsprong uit Brazilië andere dan gietijzer van post 73.01 van het gemeenschappelijk douanetarief.  3. De Lid-Staten doen de Commissie binnen de eerste tien dagen van elke maand mededeling van de hoeveelheden in ton en de bedragen (berekend op basis van de cif-prijzen) waarvoor in de loop van de voorafgaande maand invoerdocumenten zijn afgegeven.  4. In de mededelingen van de Lid-Staten dient voorts te worden vermeld:  a) de verdeling per produkt, volgens de posten van het gemeenschappelijk douanetarief en de nummers van de NIMEXE-code, met aparte vermelding van de hoeveelheden produkten die van tweede keuze of van mindere waarde zijn;  b) de verdeling per land van oorsprong;  c) een afzonderlijke opgave, binnen het totaal per land van oorsprong en per produkt, van de hoeveelheden die niet rechtstreeks uit het land van oorsprong zijn ingevoerd, en, in dat geval, vermelding van het land van herkomst;  d) opgave van de hoeveelheden in ton, per produkt, die na actieve veredeling weer uit de Gemeenschap zijn uitgevoerd.  5. De Lid-Staten doen de Commissie binnen de eerste tien dagen van elke maand mededeling van de hoeveelheden in ton en de bedragen (berekend op basis van de cif-prijs) waarvoor de invoerdocumenten in de loop van de voorafgaande maand zijn komen te vervallen, zonder door de importeurs te zijn gebruikt.  Artikel 4  Voor de toepassing van deze aanbeveling wordt onder land van herkomst verstaan het laatste tussenliggende derde land waar het betrokken produkt, buiten een rechtstreeks verband met het vervoer, tussentijds is opgeslagen of het voorwerp is geweest van een rechtshandeling.  Artikel 5  Aanbeveling nr. 1399/82/EGKS wordt ingetrokken.  Artikel 6  Deze aanbeveling treedt voor elke Lid-Staat in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.  Zij is van toepassing tot en met 31 december 1984.  Gedaan te Brussel, 20 januari 1984.  Voor de Commissie  Wilhelm HAFERKAMP  Vice-Voorzitter  (1) PB nr. L 157 van 8. 6. 1982, blz. 5.  (2) PB nr. L 360 van 21. 12. 1982, blz. 25.  BIJLAGE I  Finland  Noorwegen  Oostenrijk  Zweden  BIJLAGE II  1.2 // Australië Brazilië (1) Bulgarije Hongarije Japan Korea  // Polen Roemenië Spanje Tsjechoslowakije Zuid-Afrika  (1) Alleen voor gietijzer van post 73.01 van het gemeenschappelijk douanetarief.  BIJLAGE III A  Lijst van de produkten waarvan de invoer afhankelijk is van de afgifte van een invoerdocument  1.2.3 //   //   //   // Nummer van het gemeenschappelijk douanetarief  // NIMEXE-code  // Produkten  //   //   //   //  //   //   // 73.01 B  // 73.01-21, 23, 25, 27  // Hematietruwijzer  // 73.01 C  // 73.01-31, 35  // Fosforruwijzer  // 73.01 D  // 73.01-41, 49  // Gietijzer ander dan spiegelijzer, hematietruwijzer en fosforruwijzer  // 73.02 A I  // 73.02-01, 09  // Ferromangaan bevattende meer dan 2 gewichtspercenten koolstof  // 73.07 A I  // 73.07-12  // Blooms en billets van ijzer of van staal, gewalst (1)  // 73.07 B I  // 73.07-21, 24  // Bramen en largets van ijzer of van staal, gewalst (1)  // 73.08  // 73.08-01, 03, 05, 07, 21, 25, 29, 41, 45, 49  // Coils voor het walsen van plaat, van ijzer of van staal  // 73.10 A I  // 73.10-11  // Walsdraad van ijzer of van staal  // 73.10 A II  // 73.10-13  // Staven voor het wapenen van beton (betonijzer of betonstaal) welke voorzien zijn van bij het walsen aangebrachte, geringe vervormingen van het oppervlak, zoals inkepingen, verdikkingen, ribbels, enz. en welke na het walsen al dan niet zijn getordeerd  //  // 73.10-16  // Staven voor het wapenen van beton (betonijzer of betonstaal) andere dan welke voorzien zijn van bij het walsen aangebrachte, geringe vervormingen van het oppervlak zoals inkepingen, verdikkingen, ribbels, enz.  //   //  // Massieve staven van ijzer of van staal, enkel warm gewalst of geperst andere dan staven voor het wapenen van beton  // 73.11 A I  // 73.11-11, 12, 14, 16, 19  // Profielijzer en profielstaal, enkel warm gewalst of geperst  // 73.12 A II  // 73.12-19  // Bandijzer en bandstaal, met uitzondering van dynamoband of transformatorband, enkel warm gewalst  // 73.13 A II  // 73.13-16  // Dynamoplaat of transformatorplaat van ijzer of van staal, andere dan met een wattverlies van 0,75 watt of minder, ongeacht de dikte  // 73.13 B I a)  // 73.13-17, 19, 21, 23, 26  // Plaatijzer en plaatstaal ander dan dynamoplaat of transformatorplaat, enkel warm gewalst, met een dikte van 2 mm en meer  // 73.13 B II a)  // 73.13-41  // Plaatijzer en plaatstaal ander dan dynamoplaat of transformatorplaat, enkel warm gewalst, met een dikte van 3 mm of meer  // 73.13 B II b)  // 73.13-43, 45  // Plaatijzer en plaatstaal ander dan dynamoplaat of transformatorplaat, enkel koud gewalst, met een dikte van meer dan 1 mm doch minder dan 3 mm  // 73.13 B II c)  // 73.13-47, 49  // Plaatijzer en plaatstaal ander dan dynamoplaat of transformatorplaat, enkel koud gewalst, met een dikte van 1 mm of minder  // 73.13 B IV c) 1 + 2  // 73.13-67, 68, 72  // Plaatijzer en plaatstaal ander dan dynamoplaat of transformatorplaat, verzinkt  // 73.15 B I b) 2 aa)  // 73.71-53  // Blooms, billets, bramen, largets, niet gesmeed (1): - van roestvrij of van hittebestendig staal  // 73.15 B V b) 1 aa)  // 73.73-23  // Walsdraad: - van roestvrij of van hittebestendig staal  // 73.15 B V b) 1 cc)  // 73.73-25  // Walsdraad: - van met zwavel, lood of fosfor gelegeerd staal  // 73.15 B V b) 1 dd)  // 73.73-26  // Walsdraad: - van mangaansiliciumstaal  // 73.15 B V b) 1 ee)  // 73.73-29  // Walsdraad: - ander  // 73.15 B V b) 2 aa)  // 73.73-33  // Staven en profielen, warm gewalst: - van roestvrij of hittebestendig staal  // 73.15 B V b) 2 cc)  // 73.73-35  // Staven en profielen, warm gewalst: - van met zwavel, lood of fosfor gelegeerd staal  // 73.15 B V b) 2 dd)  // 73.73-36  // Staven en profielen, warm gewalst: - van mangaansiliciumstaal  (1) Met inbegrip van continu gegoten produkten van dezelfde vorm.  1.2.3 //   //   //  //   //   //   // Nummer van het gemeenschappelijk douanetarief  // NIMEXE-code  // Produkten  //   //   //   //  // 73.15 B V b) 2 ee)  // 73.73-39  // Staven en profielen, warm gewalst: - ander  // 73.15 B VII a) 2  // 73.75-19  // Dynamoplaat of transformatorplaat van gelegeerd staal, met een wattverlies van meer dan 0,75 watt, ongeacht de dikte  // 73.15 B VII b) 1 aa) 11  // 73.75-23  // Plaat, warm gewalst, met een dikte van meer dan 4,75 mm: - van roestvrij of hittebestendig staal  // 73.15 B VII b) 1 bb) 11  // 73.75-33  // Plaat, warm gewalst, met een dikte van 3 mm en meer, doch niet meer dan 4,75 mm: - van roestvrij of hittebestendig staal  // 73.15 B VII b) 1 cc) 11  // 73.75-43  // Plaat, warm gewalst, met een dikte van minder dan 3 mm: - van roestvrij of hittebestendig staal  // 73.15 B VII b) 2 aa) 11  // 73.75-53  // Plaatstaal ander dan dynamoplaat of transformatorplaat, enkel koud gewalst, met een dikte van 3 mm of meer: - van roestvrij of van hittebestendig staal  // 73.15 B VII b) 2 aa) 22  // 73.75-54  // Plaatstaal ander dan dynamoplaat of transformatorplaat, enkel koud gewalst, met een dikte van 3 mm of meer: - van sneldraaistaal  // 73.15 B VII b) 2 bb) 11  // 73.75-63  // Plaat, koud gewalst, met een dikte van minder dan 3 mm: - van roestvrij of hittebestendig staal  //   //  //  BIJLAGE III B  Lijst van de produkten waarvan de invoer afhankelijk is van de afgifte van een invoerdocument  1.2.3 //   //   //   // Nummer van het gemeenschappelijk douanetarief  // NIMEXE- code  // Produkten  //   //   //  // 73.15 A I b) 2  // 73.61-50  // Blooms, billets, bramen en largets van koolstofstaal, andere dan gesmeed (1)  // 73.15 A V b) 1  // 73.63-21  // Walsdraad van koolstofstaal  // 73.15 A VII b) 1  // 73.65-53  // Plaatstaal, enkel koud gewalst, met een dikte van 3 mm of meer  // 73.15 B I b) 2 cc)  // 73.71-55  // Blooms, billets, bramen, largets: - van met zwavel, lood of fosfor gelegeerd staal (1)  // 73.15 B I b) 2 dd)  // 73.71-56  // Blooms, billets, bramen, largets: - van mangaansiliciumstaal (1)  // 73.15 B I b) 2 ee)  // 73.71-59  // Blooms, billets, bramen, largets: - andere (1)  // 73.15 B V b) 1 bb)  // 73.73-24  // Walsdraad van sneldraaistaal  // 73.15 B V b) 2 bb)  // 73.73-34  // Staven en profielen warm gewalst of warm geperst: - van sneldraaistaal  // 73.15 B VII b) 1 aa) 33  // 73.75-29  // Plaatstaal warm gewalst met een dikte van meer dan 4,75 mm: - andere gelegeerde stalen, doch niet van roestvrij of hittebestendig staal  // 73.15 B VII b) 1 bb) 33  // 73.75-39  // Plaatstaal warm gewalst met een dikte van meer dan 3 mm, doch niet meer dan 4,75 mm: - andere gelegeerde stalen, doch niet van roestvrij of hittebestendig staal  // 73.15 B VII b) 1 cc) 22  // 73.75-44  // Plaatstaal warm gewalst met een dikte van minder dan 3 mm: - van sneldraaistaal  // 73.15 B VII b) 1 cc) 33  // 73.75-49  // Plaatstaal warm gewalst met een dikte van minder dan 3 mm: - andere gelegeerde stalen, doch niet van roestvrij of hittebestendig staal  // 73.15 B VII b) 2 aa) 33  // 73.75-59  // Plaatstaal ander dan dynamoplaat of transformatorplaat, enkel koud gewalst, met een dikte van 3 mm of meer: - ander  // 73.15 B VII b) 2 bb) 33  // 73.75-69  // Plaatstaal koud gewalst met een dikte van minder dan 3 mm: - andere gelegeerde stalen, doch niet van roestvrij of hittebestendig staal  //  //   //  (1) Met inbegrip van continu gegoten produkten van dezelfde vorm.73.75-39  PLAATSTAAL WARM GEWALST MET EEN DIKTE VAN MEER DAN 3 MM, DOCH NIET MEER DAN 4,75 MM : - ANDERE GELEGEERDE STALEN, DOCH NIET VAN ROESTVRIJ OF HITTEBESTENDIG STAAL  73.15 B VII B ) 1 CC ) 22  73.75-44  PLAATSTAAL WARM GEWALST MET EEN DIKTE VAN MINDER DAN 3 MM : - VAN SNELDRAAISTAAL  73.15 B VII B ) 1 CC ) 33  73.75-49  PLAATSTAAL WARM GEWALST MET EEN DIKTE VAN MINDER DAN 3 MM : - ANDERE GELEGEERDE STALEN, DOCH NIET VAN ROESTVRIJ OF HITTEBESTENDIG STAAL  73.15 B VII B ) 2 AA ) 33  73.75-59  PLAATSTAAL ANDER DAN DYNAMOPLAAT OF TRANSFORMATORPLAAT, ENKEL KOUD GEWALST, MET EEN DIKTE VAN 3 MM OF MEER : - ANDER  73.15 B VII B ) 2 BB ) 33  73.75-69  PLAATSTAAL KOUD GEWALST MET EEN DIKTE VAN MINDER DAN 3 MM : - ANDERE GELEGEERDE STALEN, DOCH NIET VAN ROESTVRIJ OF HITTEBESTENDIG STAAL  //  //  //  ( 1 ) MET INBEGRIP VAN CONTINU GEGOTEN PRODUKTEN VAN DEZELFDE VORM .