title: Aanbeveling van de Raad van 12 juli 2016 over het nationale hervormingsprogramma 2016 van Slovenië met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma 2016 van Slovenië

text:
               18.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 299/90

         AANBEVELING VAN DE RAAD
   van 12 juli 2016
   over het nationale hervormingsprogramma 2016 van Slovenië met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma 2016 van Slovenië
   (2016/C 299/22)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148, lid 4,
   Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid (1), en met name artikel 5, lid 2,
   Gezien Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 betreffende de preventie en correctie van macro-economische onevenwichtigheden (2), en met name artikel 6, lid 1,
   Gezien de aanbeveling van de Europese Commissie,
   Gezien de resoluties van het Europees Parlement,
   Gezien de conclusies van de Europese Raad,
   Gezien het advies van het Comité voor de werkgelegenheid,
   Gezien het advies van het Economisch en Financieel Comité,
   Gezien het advies van het Comité voor sociale bescherming,
   Gezien het advies van het Comité voor de economische politiek,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 26 november 2015 heeft de Commissie haar goedkeuring gehecht aan de jaarlijkse groeianalyse en daarmee de aanzet gegeven tot het Europees semester 2016 voor coördinatie van het economisch beleid. De prioriteiten van de jaarlijkse groeianalyse zijn op 17-18 maart 2016 door de Europese Raad bekrachtigd. Op 26 november 2015 heeft de Commissie op grond van Verordening (EU) nr. 1176/2011 ook het waarschuwingsmechanismeverslag aangenomen, waarin zij Slovenië heeft genoemd als een van de lidstaten die aan een diepgaande evaluatie zouden worden onderworpen. Tevens heeft de Commissie op die datum een aanbeveling voor een aanbeveling van de Raad over het economisch beleid van de eurozone aangenomen. De aanbeveling van de Raad is op 18-19 februari 2016 door de Europese Raad bekrachtigd en op 8 maart 2016 door de Raad goedgekeurd (3). Als land dat de euro als munt heeft, en gelet op de nauwe verwevenheid van de economieën in de economische en monetaire unie, moet Slovenië ervoor zorgen dat de aanbeveling tijdig en volledig wordt opgevolgd.

               (2)

               Op 26 februari 2016 is het landverslag 2016 voor Slovenië gepubliceerd. Daarin werden de vorderingen beoordeeld die Slovenië bij de uitvoering van de op 14 juli 2015 door de Raad vastgestelde landspecifieke aanbevelingen heeft gemaakt, alsmede de vooruitgang die de lidstaat in de richting van zijn nationale Europa 2020-doelstellingen heeft geboekt. Het bevatte ook de diepgaande evaluatie die op grond van artikel 5 van Verordening (EU) nr. 1176/2011 is uitgevoerd. Op 8 maart 2016 heeft de Commissie de resultaten van de diepgaande evaluatie gepresenteerd. Op basis van haar analyse concludeert de Commissie dat Slovenië met macro-economische onevenwichtigheden wordt geconfronteerd. Zwakke punten in de banksector, de schuldenlast van het bedrijfsleven, het gebrek aan investeringen en de risico's voor de budgettaire houdbaarheid op lange termijn zijn kwetsbare aspecten die moeten worden verholpen. Het vertrouwen is teruggekeerd in de Sloveense banksector. Toch blijft de kredietgroei negatief en is het niveau van probleemleningen nog steeds relatief hoog. Het is belangrijk dat Slovenië de risico's voor de budgettaire houdbaarheid ten gevolge van de toenemende druk op de gezondheidszorg en de pensioenstelsels aanpakt en de toegenomen overheidsschuld terugdringt. Belemmeringen voor investeringen moeten verder worden verminderd, met name bij de overheid. Men moet de sociale partners sterker betrekken bij het vormgeven en uitvoeren van structurele hervormingen, in het bijzonder op het gebied van pensioenen, gezondheidszorg, langdurige zorg en arbeidsmarktbeleid.

               (3)

               Op 15 april 2016 heeft Slovenië zijn nationale hervormingsprogramma 2016 en zijn stabiliteitsprogramma 2016 ingediend. Op grond van de onderlinge verbanden tussen beide programma's zijn deze tegelijkertijd geëvalueerd.

               (4)

               De betrokken landspecifieke aanbevelingen zijn meegenomen in de programmering van de Europese structuur- en investeringsfondsen voor de periode 2014-2020. Op grond van artikel 23 van Verordening (EU) nr. 1303/2013 van het Europees Parlement en de Raad (4) kan de Commissie een lidstaat verzoeken zijn partnerschapsovereenkomst en de desbetreffende programma's te herzien, en wijzigingen daarop voorstellen indien dit nodig is om de uitvoering van de betrokken aanbevelingen van de Raad te ondersteunen. De Commissie heeft nader toegelicht hoe zij deze bepaling zal toepassen in richtsnoeren inzake de toepassing van maatregelen om de doeltreffendheid van de Europese structuur- en investeringsfondsen te koppelen aan gezond economisch bestuur.

               (5)

               In het stabiliteitsprogramma 2016 van Slovenië wordt aangegeven dat de uitzonderlijke instroom van vluchtelingen aanzienlijke gevolgen heeft voor de begroting en wordt afdoende bewijs geleverd voor de omvang en de aard van die extra kosten voor de begroting. Volgens de Commissie bedroegen de in aanmerking komende extra uitgaven 0,06 % van het bbp in 2015 en worden deze momenteel voor 2016 op 0,07 % van het bbp geschat. Op grond van de bepalingen van artikel 5, lid 1, en artikel 6, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 worden deze extra uitgaven toegestaan, voor zover de instroom van vluchtelingen een uitzonderlijke gebeurtenis is, de gevolgen ervan voor de Sloveense overheidsfinanciën aanzienlijk zijn en de houdbaarheid van de overheidsfinanciën niet in gevaar wordt gebracht wanneer een tijdelijke afwijking van het aanpassingstraject in de richting van de begrotingsdoelstelling op middellange termijn wordt toegestaan. Terwijl deze bepaling voor 2015 niet van toepassing is aangezien Slovenië zich in de buitensporigtekortprocedure bevond, zal voor 2016 in het voorjaar van 2017 een definitieve beoordeling, met inbegrip van de in aanmerking komende bedragen, worden gemaakt op grond van de waargenomen gegevens die de Sloveense autoriteiten zullen verstrekken.

               (6)

               Ingevolge de intrekking van de buitensporigtekortprocedure is Slovenië aan het preventieve deel van het stabiliteits- en groeipact en aan de overgangsregel voor de schuld onderworpen. In zijn stabiliteitsprogramma 2016 rekent de regering met een geleidelijke verbetering van het nominale saldo van 2,2 % van het bbp in 2016 naar 0,4 % van het bbp in 2019. De begrotingsdoelstelling op middellange termijn — een begroting in structureel evenwicht, die niet in overeenstemming is met de vereisten van het stabiliteits- en groeipact — zal naar verwachting worden bereikt in 2020, buiten de prognoseperiode van het programma. Het herberekende structurele saldo (5) wijst echter op een structureel tekort van 1,2 % van het bbp in 2019. Volgens het stabiliteitsprogramma zal de overheidsschuldquote naar verwachting dalen tot 80,2 % van het bbp in 2016 en verder tot 73,8 % van het bbp in 2019. Het macro-economische scenario dat aan deze begrotingsprognoses ten grondslag ligt, is plausibel. De maatregelen die nodig zijn om vanaf 2017 de geplande tekortdoelstellingen te ondersteunen, zijn echter niet voldoende gespecificeerd. Volgens de voorjaarsprognose 2016 van de Commissie wordt de outputgap van Slovenië in 2017 geraamd op 1,8 % van het bbp, terwijl de potentiële groei naar verwachting 1,1 % en de reële groei naar verwachting 2,3 % van het bbp zal bedragen. Op deze basis luidt de evaluatie dat voor Slovenië in 2017 „goede tijden” aanbreken, waarbij een structurele aanpassing van 1 % van het bbp vereist is. In het specifieke geval van Slovenië bestaat echter significante onzekerheid over de berekening van de potentiële groei en van de outputgap wegens de specifieke situatie van de arbeidsmarkt, de bijzonder sterke economische recessie in 2008-2013 en de structurele hervormingen die in uitvoering zijn. Alternatieve ramingen van de outputgap die betrekking hebben op een langere prognoseperiode, waarin de lopende herziening van de ramingsmethode tot uiting komt, zouden wijzen op een rustiger profiel van outputgap voor Slovenië, hetgeen betekent dat het voorbarig is te oordelen dat de Sloveense economie in 2017 „goede tijden” tegemoetgaat. Het zou derhalve meer aangewezen zijn om in de huidige situatie voor 2017 een structurele inspanning in overeenstemming met „normale tijden” te vragen. Er blijkt een risico te zijn op enige afwijking van de aanbevolen aanpassing in de richting van de middellangetermijndoelstelling in 2016 en, bij ongewijzigd beleid, een significante afwijking in 2017. De conclusie voor 2016 zou niet veranderen ingeval de gevolgen voor de begroting van de uitzonderlijke instroom van vluchtelingen van de evaluatie werden uitgesloten. Verwacht wordt dat Slovenië in 2016 zal voldoen aan de overgangsregel voor de schuld, en daar in 2017 in grote lijnen aan zal voldoen. Op basis van zijn beoordeling van het stabiliteitsprogramma en rekening houdend met de voorjaarsprognoses 2016 van de Commissie is de Raad van oordeel dat het risico bestaat dat Slovenië niet aan de bepalingen van het stabiliteits- en groeipact zal voldoen. Daarom zullen verdere maatregelen nodig zijn om de naleving in 2016 en 2017 te garanderen.

               (7)

               In juli 2015 heeft het parlement de wet inzake de budgettaire regels aangenomen. Er moet echter nog een onafhankelijke begrotingsraad worden benoemd die toezicht zal houden op de uitvoering van de regels. Voorts moet nog werk worden gemaakt van de herziening van de wet inzake de overheidsfinanciën hetgeen noodzakelijk is om volledig uitvoering te geven aan de wet inzake de budgettaire regels, om een wettelijke status te verlenen aan de meerjarige aanpak van het begrotingswerk.

               (8)

               Met het hoge niveau van overheidsschuld van ruim boven de 60 % van het bbp is Slovenië kwetsbaar voor groei- en renteschokken. Tegelijkertijd vergrijst de bevolking van Slovenië sneller dan in de meeste lidstaten. Slovenië heeft af te rekenen met hoge risico's voor de houdbaarheid van de overheidsfinanciën op lange termijn; de indicator voor het houdbaarheidstekort op lange termijn is immers de hoogste van alle lidstaten, als gevolg van de verwachte stijging van de overheidsuitgaven in verband met pensioenen, gezondheidszorg en langdurige zorg. De verwachte overheidsuitgaven voor pensioenen liggen hoger dan in alle andere lidstaten en zullen volgens de ramingen toenemen van 11,8 % in 2013 tot 15,3 % van het bbp in 2060. De afhankelijkheidsratio van ouderen zal naar verwachting meer dan verdubbelen tussen 2013 en 2060, wat aanzienlijke druk op de pensioenstelsels meebrengt. De te verwachten impliciete verplichtingen in verband met de vergrijzingskosten tonen welke uitdagingen de verouderende bevolking op lange termijn meebrengt. Daarnaast kunnen wat de toereikendheid betreft in de toekomst problemen worden verwacht voor werknemers met een onvolledige loopbaan; een groeiend aantal personen heeft nl. een onvolledige of korte loopbaan, mede vanwege hun late toetreding tot de arbeidsmarkt, hun arbeidsprestaties in tijdelijke banen en het lage niveau van bijdragen. Een witboek over pensioenen werd in april 2016 gepubliceerd en zal dienen als basis voor een brede openbare raadpleging. De resultaten van de raadpleging zullen worden verwerkt in een nieuwe pensioenhervorming die binnen de huidige zittingsperiode van het parlement dient te worden goedgekeurd, onmiddellijk startend met een overeenkomst met de sociale partners over belangrijke onderdelen van de hervorming, zijnde de pensioengerechtigde leeftijd, het niveau van de pensioenen, de indexering en de optimalisering van de tweede pijler.

               (9)

               De overheidsuitgaven voor langdurige zorg zullen volgens de verwachtingen tegen 2060 meer dan verdubbelen als gevolg van de vergrijzing. Dit vormt voor Slovenië een grote uitdaging voor de budgettaire houdbaarheid. Het aandeel van de bevolking van 80 jaar en ouder zal naar verwachting verdrievoudigen, van 4,6 % in 2013 tot 12,4 % in 2060. Tussen 2003 en 2013 zijn de totale uitgaven voor langdurige zorg met 85 % gestegen, waarbij de particuliere uitgaven sneller stijgen dan de overheidsuitgaven. Er is geen geïntegreerd stelsel voor langdurige zorg in Slovenië. Slovenië spitst zijn uitgaven toe op formele voordelen in natura en de meeste uitgaven gaan naar institutionele zorg meer dan naar thuiszorg, hoewel beide cijfers onder het EU-gemiddelde liggen. Er is aanzienlijke speelruimte om de kosteneffectiviteit van de gezondheidszorg te verbeteren door striktere maatregelen om de eerstelijnszorg beter te laten functioneren als „poortwachter”, met een verschuiving van intramurale naar extramurale gezondheidszorg, meer efficiëntie en beter beheer van ziekenhuizen, vlotter verloop van de processen voor gunning en betaling van contracten, ontwikkeling van betere kosteninformatie voor de aanpassing van de ingevoerde diagnosegerelateerde groepen en verdere uitwerking van het kader voor kwaliteitsbewaking. Aanbestedingen gebeuren niet vaak gezamenlijk en er wordt sterk gefocust op het gunningscriterium „laagste prijs”. De algemene evaluatie van het stelsel voor gezondheidszorg werd afgerond en de regering en het parlement keurden respectievelijk einde 2015, maart 2016 een resolutie goed met het plan 2016-2025 voor nationale gezondheidszorg. De resolutie behelst een strategisch plan voor de ontwikkeling van de gezondheidszorg. Een aantal van de erin vervatte maatregelen worden nu uitgevoerd terwijl voorstellen voor andere belangrijke bindende uitvoeringsmaatregelen in voorbereiding zijn en nog moeten worden ingediend. Voorts blijft het onduidelijk of de hervorming aandacht zal hebben voor belangrijke vraagstukken zoals ingebouwde automatische stabilisatieregelingen, die inkomstenschommelingen in de conjunctuurcyclus zouden opvangen, en de toegang tot en de kwaliteit van de dienstverlening. De goedkeuring van de wet langdurige zorg en de wet gezondheidszorg en zorgverzekering is herhaaldelijk uitgesteld en de huidige routekaart voor de vaststelling van deze wetgeving blijkt optimistisch voor de tweede helft van 2016.

               (10)

               De arbeidsmarktprestaties verbeteren geleidelijk en de sociale omstandigheden zijn gestabiliseerd. De creatie van banen is goed op gang gekomen en de werkloosheid is aan het dalen. De arbeidsparticipatie van oudere en laaggeschoolde werknemers blijft echter een uitdaging. Langdurig werklozen vertegenwoordigen nog steeds meer dan de helft van alle werklozen en een aanzienlijk deel onder hen is laaggeschoold of ouder dan 50 jaar. De richtsnoeren voor maatregelen inzake actief arbeidsmarktbeleid 2016-2020 vormen een voortzetting van de tot nog toe gevolgde aanpak, maar de uitgaven voor dit beleidsterrein blijven laag. In november 2015 werden tijdelijke vrijstellingen van sociale premies ten laste van werkgevers goedgekeurd voor nieuw aangeworven werknemers van meer dan 55 jaar. Verdere maatregelen om het arbeidsleven te verlengen, onder meer door aanpassing van de werkomgeving, die eveneens van belang zijn voor de houdbaarheid van het pensioenstelsel, zullen naar verwachting in 2016 worden voorgesteld. De groei van de lonen is gelijke tred blijven houden met de productiviteitswinsten en is het externe concurrentievermogen blijven ondersteunen. In november 2015 heeft het parlement een door de vakbonden voorgestelde wet aangenomen waarin het minimumloon opnieuw werd gedefinieerd met uitsluiting van bepaalde bonussen. Ten gevolge daarvan hebben werkgeversorganisaties zich uit het sociaal pact teruggetrokken, hetgeen de sociale dialoog aanmerkelijk verzwakt.

               (11)

               Er is vooruitgang geboekt bij de herschikking van oninbare leningen, ook al blijven deze op een hoog niveau in vergelijking met de periode vóór de crisis. Slovenië heeft een aantal beleidsmaatregelen genomen om de houdbaarheid van de banksector te verbeteren. De maatregelen hebben onder meer betrekking op de versterking van de capaciteit van banken om oninbare leningen weg te werken en actiemodellen met specifieke streefdoelen voor het terugdringen van oninbare leningen. Slovenië heeft ook diverse maatregelen ingevoerd ter beheersing van het kredietrisico. Medio 2016 worden positieve resultaten verwacht. Toch blijft het beleid op de korte termijn prioritair gericht op de verdere afwikkeling van de oninbare leningen en het beheer van kredietrisico's. De operationele en financiële herstructurering van grote ondernemingen is voltooid en de raamovereenkomsten voor herstructurering staan onder voortdurende controle. De Bank Asset Management Company (BAMC) is volledig operationeel en haar strategie voor 2017-2022 is vastgesteld. Hoewel de BAMC vorderingen heeft gemaakt in de sanering van haar leningenportefeuille, blijft er een significant risico voor de houdbaarheid van de overheidsfinanciën bestaan. In 2015 droegen haar activiteiten met 1 % van het bbp bij tot het overheidstekort van 2,9 %. Het toezicht op de activiteiten van de BAMC blijkt ontoereikend omdat de autoriteiten het tekort van deze onderneming in 2015 met 0,7 % van het bbp aanzienlijk hebben onderschat en niet op de hoogte bleken van het niveau van de door de BAMC gerealiseerde afschrijvingen. Er zijn ook aanvullende herstructureringsinstrumenten beschikbaar. Samen met aanzienlijke vorderingen bij de herstructurering van grote ondernemingen heeft Slovenië een aanvang gemaakt met de herstructurering van een aantal kleine en middelgrote ondernemingen. De richtsnoeren voor de herstructurering van kmo's worden momenteel door de banken uitgevoerd. Wat de toegang tot financiering voor kleine, middelgrote en micro-ondernemingen betreft, is er vooruitgang geboekt. De toegang tot alternatieve financieringsbronnen zoals durfkapitaal is niettemin beperkt. Ondanks de toenemende beschikbaarheid van schuld- en vermogensinstrumenten op de markt zijn kleine bedrijven nog steeds te afhankelijk van bankleningen. Dat segment is daarom zeer gevoelig voor ontwikkelingen op de kredietmarkt.

               (12)

               De groei van de investeringen is de afgelopen jaren stilgevallen, hetgeen de economische output en de vooruitzichten op toekomstige groei in Slovenië beperkt. De particuliere investeringen zijn tijdens de economische crisis sterk teruggelopen en het aandeel daarvan in het bbp is sindsdien gedaald. Terwijl de overheidsinvesteringen sterk afhankelijk zijn van de dynamiek van EU-fondsen, zijn meer productieve investeringen noodzakelijk om economische groei te stimuleren en te ondersteunen. De buitenlandse directe investeringen zijn de afgelopen twee jaar sterk gegroeid in Slovenië, hetgeen hoofdzakelijk te danken is aan intensievere privatiseringsinspanningen. Toch wordt het ondernemingsklimaat in Slovenië nog gehinderd door de lopende schuldafbouw en een hoog niveau van administratieve lasten, met name in de bouwsector en op het gebied van ruimtelijke ordening en naleving van de belastingwetgeving, maar ook ten gevolge van de restrictieve regeling voor toegang tot en uitoefening van gereglementeerde beroepen, hetgeen de instroom van investeringen belemmert. Om het zakendoen in Slovenië te vergemakkelijken moet het vertrouwen van de ondernemingswereld worden versterkt en moeten inefficiënties binnen het overheidsapparaat en bureaucratie ten gevolge van de grote aantallen wetten en regels en de talrijke wetswijzigingen, verder worden weggewerkt. Van de maatregelen ter vermindering van de administratieve lasten die in het enig document van de regering zijn vermeld, is ongeveer de helft uitgevoerd maar hebben een aantal relevante maatregelen, in het bijzonder met betrekking tot bouwvergunningen en ruimtelijke ordening, vertraging opgelopen.

               (13)

               De strategie 2015-2020 voor de ontwikkeling van het openbaar bestuur, die is aangenomen als onderdeel van Sloveniës naleving van de voorwaarden voor toegang tot Europese structuur- en investeringsfondsen voor de periode 2014-2020, heeft betrekking op verschillende portefeuilles, waardoor interministeriële coördinatie van essentieel belang is, wil de strategie naar behoren en tijdig worden uitgevoerd. In februari 2016 heeft de regering het tweede tussentijds verslag over de uitvoering van het programma „nultolerantie voor corruptie” goedgekeurd. Bij de uitvoering van dat programma is enige vooruitgang geboekt. Bepaalde maatregelen van het programma (gezamenlijke overheidsaanbestedingen voor gezondheidszorg, onderzoek van criminaliteit in de banksector en vaststelling van de wet voor integriteit en preventie van corruptie) hebben echter vertraging opgelopen. De voorgenomen wijziging van de wet inzake integriteit en corruptiepreventie zal een kans bieden om de werking van de commissie voor corruptiepreventie te verbeteren, omdat kwesties met betrekking tot geloofwaardigheid en efficiënte werking aandacht krijgen. In het justitiële stelsel is de duur van rechtszaken verder ingekort en is het aantal hangende zaken, komende van zeer hoge niveaus, teruggedrongen, hetgeen deels te danken is aan een kleiner aantal binnenkomende zaken. De daling is tot op zekere hoogte ook toe te schrijven aan wijzigingen in de procedurele en statistische behandeling van handhavingszaken. Het Hooggerechtshof gaat verder met het actualiseren van bedrijfsprocessen in rechtbanken en met het hervormen van casemanagementsystemen. Ondanks een verbeterd insolventiekader, dat bedrijven meer kansen tot reorganisatie biedt, blijven liquidatieprocedures slepend lang en inefficiënt.

               (14)

               De staatsinmenging in de economie blijft groot. De overheid is de grootste werkgever, vermogensbeheerder en houder van bedrijfsschuld in Slovenië. Als reactie op de aanbevelingen die dienaangaande tussen 2012 en 2015 tot de lidstaat werden gericht, heeft Slovenië een nieuw kader voor de Sloveense overheidsholding opgesteld. Dit bevat een strategie voor het beheer van staatseigendom, een reeks prestatiecriteria voor activa en een beheersplan voor 2016. Dit stelsel vormt een aanvulling op de nieuwe code corporate governance voor staatsbedrijven die eind 2014 werd goedgekeurd. De strategie bevestigt de omvang van de huidige overheidsinmenging in de economie en spitst zich in sterkere mate toe op het verbeteren van prestaties van staatsbedrijven. Daarom is het des te belangrijker dat de herziene kaderregeling door de Sloveense overheidsholding wordt geïmplementeerd om te zorgen voor scheiding van de eigendoms- en regulerende functies van de overheid en het professionele beheer van staatsbedrijven. Dit moet samen met de verdere privatisering van geselecteerde activa de voorwaardelijke verplichtingen verminderen voor de begroting op dit gebied. De privatisering van de Nova Ljubljanska Banka (NLB) moet in 2016 worden gelanceerd in overeenstemming met het beheersplan van de Sloveense overheidsholding.

               (15)

               In de context van het Europees semester heeft de Commissie een brede analyse van het economische beleid van Slovenië verricht. Deze analyse is gepubliceerd in het landverslag 2016. Voorts heeft zij zowel het stabiliteitsprogramma als het nationale hervormingsprogramma doorgelicht en onderzocht welk gevolg is gegeven aan de aanbevelingen die in eerdere jaren tot Slovenië zijn gericht. Daarbij heeft zij niet alleen gekeken naar de relevantie ervan voor een houdbaar budgettair en sociaaleconomisch beleid in Slovenië, maar is zij ook nagegaan of de EU-regels en -richtsnoeren in acht zijn genomen, gezien de noodzaak de algehele economische governance van de Unie te versterken door middel van een inbreng op EU-niveau in toekomstige nationale besluiten. De aanbevelingen in het kader van het Europees semester worden in de onderstaande aanbevelingen 1 tot en met 4 weergegeven.

               (16)

               In het licht van deze beoordeling heeft de Raad het stabiliteitsprogramma onderzocht en zijn advies (6) daarover is met name in de onderstaande aanbeveling (1) weergegeven.

               (17)

               In het licht van de diepgaande evaluatie door de Commissie en van deze beoordeling heeft de Raad het nationale hervormingsprogramma en het stabiliteitsprogramma onderzocht. Zijn aanbevelingen op grond van artikel 6 van Verordening (EU) nr. 1176/2011 zijn in de onderstaande aanbevelingen 1, 3 en 4 weergegeven.

         BEVEELT AAN dat Slovenië in 2016 en 2017 de volgende actie onderneemt:

               1.

               Na de correctie van het buitensporig tekort een jaarlijkse budgettaire aanpassing van 0,6 % van het bbp realiseren in de richting van de begrotingsdoelstelling op middellange termijn in 2016 en in 2017. Een middellangetermijnbegrotingsdoelstelling vaststellen in overeenstemming met de vereisten van het stabiliteits- en groeipact. Het begrotingskader versterken, onder meer door de aanstelling van een onafhankelijke begrotingsraad en de wijziging van de wet inzake de overheidsfinanciën. De hervorming van de stelsels voor langdurige zorg en gezondheidszorg voltooien en implementeren, door deze kostenefficiënter te maken om zo de houdbaarheid op lange termijn van toegankelijke, hoogwaardige gezondheidszorg te garanderen. Uiterlijk eind 2017 de nodige maatregelen nemen om te zorgen voor de houdbaarheid en de toereikendheid van het pensioenstelsel op de lange termijn.

               2.

               In overleg met de sociale partners de inzetbaarheid van laaggeschoolde en oudere werknemers vergroten, onder meer via gerichte maatregelen voor een leven lang leren en activering.

               3.

               De financieringsvoorwaarden voor kredietwaardige bedrijven verbeteren, onder meer door duurzame afwikkeling van oninbare leningen en toegang tot alternatieve financieringsbronnen te bevorderen. Zorgen voor correcte uitvoering van de strategie van het agentschap voor het beheer van bankactiva.

               4.

               Maatregelen nemen om de overheidsdiensten te moderniseren en de administratieve lasten voor het bedrijfsleven te verminderen. De governance en de prestaties van staatsbedrijven verbeteren.

      Gedaan te Brussel, 12 juli 2016.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         P. KAŽIMÍR

      (1)  PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.

      (2)  PB L 306 van 23.11.2011, blz. 25.

      (3)  PB C 96 van 11.3.2016, blz. 1.

      (4)  Verordening (EU) nr. 1303/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 houdende gemeenschappelijke bepalingen inzake het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds, het Cohesiefonds, het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling en het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij en algemene bepalingen inzake het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds, het Cohesiefonds en het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij, en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1083/2006 van de Raad (PB L 347 van 20.12.2013, blz. 320).

      (5)  Het structurele saldo zoals de Commissie dat op basis van de informatie in het stabiliteitsprogramma heeft herberekend volgens de algemeen aanvaarde methode.

      (6)  Uit hoofde van artikel 5, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1466/97.


Avis juridique important

|

32004H0358

Aanbeveling van de Commissie van 7 april 2004 inzake het gebruik van een gemeenschappelĳk Europees formaat voor vergunningsdocumenten afgegeven in overeenstemming met Richtlĳn 95/18/EG van de Raad betreffende de verlening van vergunningen aan spoorwegondernemingen (kennisgeving geschied onder nummer C(2004) 1279)

Publicatieblad Nr. L 113 van 20/04/2004 blz. 0037 - 0044

Aanbeveling van de Commissievan 7 april 2004inzake het gebruik van een gemeenschappelijk Europees formaat voor vergunningsdocumenten afgegeven in overeenstemming met Richtlijn 95/18/EG van de Raad betreffende de verlening van vergunningen aan spoorwegondernemingen(kennisgeving geschied onder nummer C(2004) 1279)(2004/358/EG)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 211, tweede alinea,Overwegende hetgeen volgt:(1) Artikel 4 van Richtlijn 95/18/EG van de Raad van 19 juni 1995 betreffende de verlening van vergunningen aan spoorwegondernemingen(1), gewijzigd bij Richtlijn 2001/13/EG van het Europees Parlement en de Raad(2), bepaalt dat een vergunning overal op het grondgebied van de Gemeenschap geldig is en krachtens artikel 11, lid 8, moeten de lidstaten de Commissie in kennis stellen van de afgifte, schorsing, intrekking of wijziging van een vergunning en moet de Commissie de andere lidstaten hiervan onverwijld op de hoogte brengen. Een gemeenschappelijk formaat voor het vergunningsdocument en voor mededelingen inzake vergunningen zou daarom het werk van de lidstaten en de Commissie vergemakkelijken en zou het voor alle belanghebbende partijen, en met name voor de vergunningverlenende autoriteiten en de infrastructuurbeheerders, gemakkelijker maken toegang tot informatie over vergunningen te verkrijgen.(2) Bij Richtlijn 2001/13/EG wordt de op de lidstaten rustende verplichting om spoorwegvergunningen te verlenen, uitgebreid van spoorwegondernemingen die diensten verlenen in de zin van artikel 10 van Richtlijn 91/440/EEG van de Raad van 29 juli 1991 betreffende de ontwikkeling van de spoorwegen in de Gemeenschap(3), gewijzigd bij Richtlijn 2001/12/EG van het Europees Parlement en de Raad(4), tot alle relevante spoorwegondernemingen. Spoorwegvergunningen zullen bijgevolg meer erkenning en ingang vinden in de Gemeenschap.(3) Richtlijn 2001/12/EG geeft vergunninghoudende spoorwegondernemingen vanaf 15 maart 2003 toegang tot het trans-Europese netwerk voor goederenvervoer per spoor voor het verrichten van internationaal vrachtvervoer en vanaf 15 maart 2008 tot het gehele spoorwegnet. De lidstaten zullen in toenemende mate informatie over vergunningen uitwisselen en controleren of spoorwegondernemingen die deze toegangsrechten uitoefenen, over een geldige vergunning beschikken, zodat er behoefte bestaat aan een standaardisering van het vergunningsdocument en de desbetreffende informatie en deze vergunningen gemakkelijker verkrijgbaar moeten worden.(4) De op grond van de Richtlijnen 95/18/EG en 2001/13/EG afgegeven spoorwegvergunningen zijn krachtens Besluit nr. 118/2001 van het Gemengd Comité van de EER van 28 september 2001 tot wijziging van bijlage XIII (Vervoer) bij de EER-overeenkomst(5) ook geldig in de Europese Economische Ruimte. In de Europese Economische Ruimte afgegeven vergunningen zijn, bij hetzelfde besluit, eveneens geldig in de Gemeenschap.(5) Alle nodige informatie ter staving van het feit dat een bepaalde spoorwegonderneming voor een bepaald type railvervoersdiensten over de juiste vergunning beschikt, kan in een standaarddocument van één pagina worden ondergebracht. Met een standaardformulier voor vergunningsdocumenten zou het gemakkelijker worden alle relevante vergunningsinformatie op de website van de Commissie te publiceren. Dit standaardformulier zou dan in de toekomst kunnen worden aangepast aan de hand van de met het gebruik ervan opgedane ervaringen en van wijzigingen in de behoefte aan vergunningsinformatie.(6) De vereisten van artikel 9 van Richtlijn 95/18/EG inzake verzekering of gelijkwaardige regelingen ter dekking van aansprakelijkheid kunnen evenwel, afhankelijk van de nationale wetgeving, van lidstaat tot lidstaat uiteenlopen en daarom zou een bijlage bij het vergunningsdocument het bewijs moeten bevatten dat een spoorwegonderneming aan deze nationale vereisten voldoet. Indien vereist op grond van de wettelijke voorschriften inzake de financiële dekking van aansprakelijkheid, zou een afzonderlijke bijlage moeten worden bijgevoegd voor elk van de lidstaten waar de vergunninghoudende spoorwegonderneming toegangsrechten uitoefent.(7) Naast de vereisten van Richtlijn 95/18/EG kan een lidstaat spoorwegondernemingen nationale bepalingen van wet- en regelgeving opleggen, zoals beschreven in artikel 12 van Richtlijn 95/18/EG. Naar deze bepalingen mag in het vergunningsdocument worden verwezen, maar mededeling hiervan aan de Commissie in connectie met het standaardvergunningsdocument is niet vereist. Wel moet in dat document worden vermeld dat deze bestaan en desgevraagd voor de Commissie beschikbaar zijn.(8) De bepalingen van deze aanbeveling zijn voorgelegd aan het Comité voor de ontwikkeling van de Europese spoorwegen, dat in het leven is geroepen bij artikel 11 bis van Richtlijn 91/440/EEG en artikel 35 van Richtlijn 2001/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2001 inzake de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit en de heffing van rechten voor het gebruik van spoorweginfrastructuur alsmede inzake veiligheidscertificering(6), gewijzigd bij Beschikking 2002/844/EG van de Commissie(7). Dit comité heeft een gunstig advies over de aanbeveling uitgebracht.(9) Waar de lidstaten, bij de toepassing van voorschriften van Richtlijn 95/18/EG, regels voor de vorm van spoorwegvergunningen vaststellen, zou dit moeten geschieden op basis van het standaardformulier.(10) Wanneer de vergunningverlenende autoriteit van de lidstaat inlichtingen over de afgifte, schorsing, intrekking en wijziging van railvervoersvergunningen aan de spoorwegonderneming in kwestie en de Commissie verstrekt, maakt zij gebruik van het voor het vergunningsdocument vastgestelde standaardformulier,BEVEELT AAN:1. Voor overeenkomstig Richtlijn 95/18/EG afgegeven vergunningsdocumenten moet het in bijlage I bij deze aanbeveling omschreven standaardformulier worden gebruikt.Bij wijziging, schorsing, intrekking of vervanging van een bepaalde vergunning door een tijdelijke vergunning zou een in het standaardformulier opgesteld document moeten worden afgegeven.2. Het bewijs dat een vergunninghoudende spoorwegonderneming voldoet aan de nationale vereisten inzake verzekering of dat in een gelijkwaardige regeling ter dekking van haar aansprakelijkheid is voorzien, moet in een bijlage bij het vergunningsdocument worden opgenomen, met gebruikmaking van het in bijlage II bij deze aanbeveling omschreven standaardformulier.3. Deze aanbeveling is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 7 april 2004.Voor de CommissieLoyola De PalacioVice-voorzitter(1) PB L 143 van 27.6.1995, blz. 70.(2) PB L 75 van 15.3.2001, blz. 26.(3) PB L 237 van 24.8.1991, blz. 25.(4) PB L 75 van 15.3.2001, blz. 1.(5) PB L 322 van 6.12.2001, blz. 32.(6) PB L 75 van 15.3.2001, blz. 29.(7) PB L 289 van 26.10.2002, blz. 30.BIJLAGE IStandaardformulier voor spoorwegvergunningenHieronder volgen het standaardformulier voor het spoorwegvergunningsdocument en de voor de gebruiker van het formulier noodzakelijke uitleg en aanwijzingen.>PIC FILE= "L_2004113NL.004001.TIF">>PIC FILE= "L_2004113NL.004101.TIF">BIJLAGE IIStandaardformulier voor de verzekeringsbijlage bij de spoorwegvergunningHieronder volgt het standaardformulier voor de verzekeringsbijlage bij het spoorwegvergunningsdocument en de voor de gebruiker van het formulier noodzakelijke uitleg en aanwijzingen.>PIC FILE= "L_2004113NL.004301.TIF">>PIC FILE= "L_2004113NL.004401.TIF">


Avis juridique important

|

32002H0201

Aanbeveling van de Commissie van 4 maart 2002 inzake de reductie van de aanwezigheid van dioxinen, furanen en PCB's in diervoeder en levensmiddelen (Voor de EER relevante tekst) (kennisgeving geschied onder nummer C(2002) 836)

Publicatieblad Nr. L 067 van 09/03/2002 blz. 0069 - 0073

Aanbeveling van de Commissievan 4 maart 2002inzake de reductie van de aanwezigheid van dioxinen, furanen en PCB's in diervoeder en levensmiddelen(kennisgeving geschied onder nummer C(2002) 836)(Voor de EER relevante tekst)(2002/201/EG)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 211, tweede streepjeOverwegende hetgeen volgt:(1) Voorlopig moeten de aanvaardbare dioxineniveaus in diervoeder en levensmiddelen worden beoordeeld aan de hand van de huidige achtergrondniveaus. De maximumgehalten voor diervoeder als bepaald in Richtlijn 1999/29/EG van de Raad van 22 april 1999 inzake ongewenste stoffen en producten in diervoeding(1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2001/102/EG(2) en de maximumgehalten voor levensmiddelen als bepaald in Verordening (EG) nr. 466/2001 van de Commissie van 8 maart 2001 tot vaststelling van maximumgehalten aan bepaalde verontreinigingen in levensmiddelen(3), gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2375/2001 van de Raad(4), liggen vast op een strikt maar haalbaar niveau, rekening houdend met achtergrondverontreiniging. Deze maximumgehalten voorkomen een onaanvaardbaar hoge blootstelling van dieren en mensen en de distributie van diervoeder en levensmiddelen met een onaanvaardbaar verontreinigingsniveau.(2) Op 30 mei 2001 heeft het Wetenschappelijk Comité voor de menselijke voeding (SCF) een advies goedgekeurd over de risicobeoordeling van dioxinen en dioxineachtige PCB's in voedsel, op basis van nieuwe wetenschappelijke informatie die sinds de goedkeuring van het SCF-advies van 22 november 2000 over dit onderwerp bekend was geworden. Het SCF heeft voor dioxinen en dioxineachtige PCB's een toelaatbare wekelijkse inname (tolerable weekly intake - TWI) vastgesteld van 14 pg WHO-TEQ (World Health Organisation-Toxic equivalent)/kg lichaamsgewicht. Uit blootstellingsschattingen blijkt dat een aanzienlijk deel van de Europese bevolking een voedingsinname heeft die boven de toelaatbare grens ligt.(3) In het belang van de consumentenbescherming moet er daarom voor worden gezorgd dat de bevolking via levensmiddelen minder aan dioxinen wordt blootgesteld. Ruim 90 % van de blootstelling van de mens aan dioxinen is afkomstig van levensmiddelen. Levensmiddelen van dierlijke oorsprong veroorzaken normaliter circa 80 % van alle blootstelling. Het dioxinegehalte van dieren is voornamelijk afkomstig uit diervoeder. Aangezien de verontreiniging van levensmiddelen rechtstreeks samenhangt met de verontreiniging van diervoeder, is er een geïntegreerde aanpak nodig om de incidentie van dioxinen in de hele voedselketen te reduceren, d.w.z. van diervoeder via voedselproducerende dieren tot mensen.(4) Er moeten maatregelen genomen worden om de aanwezigheid en het vrijkomen van dioxinen in het milieu verder tegen te gaan, zodat de invloed van milieuvervuiling op de verontreiniging van diervoeder en levensmiddelen wordt beperkt. Op 24 oktober 2001 heeft de Commissie een mededeling aan de Raad, het Europees Parlement en het Economisch en Sociaal Comité over een communautaire strategie inzake dioxinen, furanen en polychloorbifenylen goedgekeurd (COM(2001) 593 def.)(5). De strategie is gericht op maatregelen die nu en in de toekomst kunnen worden genomen om het vrijkomen van dioxinen en PCB's in het milieu te beperken.(5) Om het verontreinigingsniveau van diervoeder en levensmiddelen te reduceren is het niet genoeg maatregelen te nemen die uitsluitend gebaseerd zijn op het instellen van maximumgehalten voor dioxinen en dioxineachtige PCB's in diervoeder en levensmiddelen, tenzij deze gehalten zo laag zouden liggen dat een groot deel van de diervoeder- en levensmiddelenvoorraad ongeschikt voor consumptie zou moeten worden verklaard. Het wordt algemeen erkend dat er, om de aanwezigheid van dioxinen in diervoeder en levensmiddelen actief terug te dringen, behalve aan maximumgehalten ook behoefte is aan maatregelen die een proactieve aanpak stimuleren, zoals het instellen van actiedrempels en streefwaarden voor diervoeder en levensmiddelen, in combinatie met maatregelen om de emissies te reduceren. Actiedrempels moeten voor de bevoegde autoriteiten en de betrokken bedrijven een middel zijn om te bepalen in welke gevallen het wenselijk is een verontreinigingsbron op te sporen en maatregelen te nemen om deze te reduceren of te elimineren, niet alleen als Richtlijn 1999/29/EG of Verordening (EG) nr. 466/2001 niet wordt nageleefd maar ook als in diervoeder en levensmiddelen hoge dioxineniveaus boven het normale achtergrondniveau worden aangetroffen. Deze aanpak moet ertoe leiden dat de dioxinegehalten in diervoeder en levensmiddelen geleidelijk afnemen en uiteindelijk de streefwaarden bereiken.(6) Hoewel eventuele gehalten uit toxicologisch oogpunt voor zowel dioxinen, furanen als dioxineachtige PCB's zouden moeten gelden, zijn de in Richtlijn 1999/29/EG en Verordening (EG) nr. 466/2001 vastgelegde maximumgehalten voorlopig alleen van toepassing op dioxinen en furanen en niet op dioxineachtige PCB's, omdat er nog te weinig bekend is over de prevalentie van dioxineachtige PCB's. Conform de aanbevelingen van het SCF en het SCAN moeten er dus betrouwbare gegevens worden verzameld over de aanwezigheid van dioxineachtige PCB's in een zo groot mogelijk aantal voedermiddelen, diervoeders en levensmiddelen, zodat binnen betrekkelijk korte tijd een betrouwbare database kan worden opgezet. Dit moet de mogelijkheid bieden de in Richtlijn 1999/29/EG en Verordening (EG) nr. 466/2001 bepaalde maximumgehalten en de in deze aanbeveling bepaalde actiedrempels zodanig te herzien dat ze ook gelden voor dioxineachtige PCB's.(7) De actiedrempels moeten uiterlijk op 31 december 2004 worden herzien, zodra er voldoende gegevens zijn over de aanwezigheid van dioxineachtige PCB's in voedermiddelen, diervoeder en levensmiddelen.(8) Naast de herziening bedoeld om de niveaus tevens te laten gelden voor dioxineachtige PCB's, moeten de actiedrempels ook periodiek worden aangepast om rekening te houden met de geleidelijke daling van de dioxineniveaus en de actieve aanpak die wordt gevolgd om het dioxineniveau van levensmiddelen te reduceren.(9) De streefwaarden zijn de verontreinigingsniveaus van levensmiddelen en diervoeder die moeten worden bereikt om de blootstelling van de meerderheid van de EU-burgers uiteindelijk terug te brengen tot de door het SCF bepaalde TWI voor dioxinen en dioxineachtige PCB's. Deze moeten worden vastgesteld aan de hand van meer accurate informatie over de effecten die milieumaatregelen en maatregelen aan de bron van levensmiddelen en diervoeder hebben op de vermindering van de gehalten van dioxinen en dioxineachtige PCB's in de diverse voedermiddelen, diervoeders en levensmiddelen. De streefwaarden moeten uiterlijk op 31 december 2004 worden vastgesteld, wanneer meer informatie beschikbaar zal zijn en de actiedrempels voor het eerst zullen worden herzien zodat ze ook voor dioxineachtige PCB's zullen gelden.(10) Het is van groot belang dat de controle op alle voedermiddelen, diervoeders en levensmiddelen in de gehele Gemeenschap op dezelfde manier wordt uitgevoerd. Daarom moeten nauwkeurige regels voor het toezicht op dioxinen en dioxineachtige PCB's in diervoeder en levensmiddelen worden vastgelegd in het kader van het Permanent Comité voor veevoeders respectievelijk het Permanent Comité voor levensmiddelen. Deze regels omvatten onder andere voorschriften voor de minimale frequentie van de controles door de lidstaten, de te controleren voedermiddelen, diervoeders en levensmiddelen en de wijze van verslaglegging van de resultaten,BEVEELT AAN:1. Dat de lidstaten, afhankelijk van de productie, het gebruik en de consumptie van voedermiddelen, diervoeder en levensmiddelen in hun land, een steekproefsgewijze controle op de aanwezigheid van dioxinen en dioxineachtige PCB's in voedermiddelen, diervoeder en levensmiddelen uitvoeren. Deze controles moeten worden uitgevoerd volgens de richtsnoeren en frequentie die zijn bepaald door het Permanent Comité voor veevoeders respectievelijk het Permanent Comité voor levensmiddelen.2. Dat in gevallen waarin de bepalingen van Richtlijn 1999/29/EG en Verordening (EG) nr. 466/2001 niet worden nageleefd, en (onverminderd punt 3) in gevallen waarin dioxinegehalten boven de actiedrempels als vastgelegd in de bijlagen I en II worden aangetroffen, de lidstaten, in samenwerking met de betrokken bedrijven,a) onderzoek instellen naar de bron van de verontreiniging,b) controles op dioxineachtige PCB's uitvoeren,c) maatregelen nemen om de bron van verontreiniging te reduceren of te elimineren.3. Dat de lidstaten die te maken hebben met bijzonder hoge achtergrondniveaus van dioxinen, nationale actiedrempels bepalen voor de binnenlandse productie van voedermiddelen, diervoeders en levensmiddelen, zodanig dat in circa 5 % van de resultaten van de in punt 1 genoemde controles een onderzoek wordt ingesteld naar de bron van de verontreiniging.4. Dat de lidstaten de Commissie en de andere lidstaten informeren over hun bevindingen, de resultaten van hun onderzoek en de genomen maatregelen om de bron van verontreiniging te reduceren of te elimineren.5. Dat de lidstaten de in punt 4 genoemde gegevens elk jaar uiterlijk op 31 december doorgeven (voor levensmiddelen) of deze opnemen in het jaarverslag dat op grond van artikel 22, lid 2, van Richtlijn 95/53/EG van de Raad(6), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2001/46/EG van het Europees Parlement en de Raad(7), moet worden ingediend (voor diervoeder); alleen als de informatie van direct belang is voor de andere lidstaten, moet deze onmiddellijk worden doorgegeven.Gedaan te Brussel, 4 maart 2002.Voor de CommissieDavid ByrneLid van de Commissie(1) PB L 115 van 4.5.1999, blz. 32.(2) PB L 6 van 10.1.2002, blz. 45.(3) PB L 77 van 16.3.2001, blz. 1.(4) PB L 321 van 6.12.2001, blz. 1.(5) PB C 322 van 17.11.2001, blz. 2.(6) PB L 265 van 8.11.1995, blz. 17.(7) PB L 234 van 2.9.2001, blz. 55.BIJLAGE IDioxine (som van de polychloordibenzo-para-dioxinen (PCDD's) en de polychloordibenzofuranen (PCDF's), uitgedrukt in door de WHO (Wereldgezondheidsorganisatie) vastgestelde toxische equivalenten, waarbij gebruik wordt gemaakt van de WHO-TEF's (toxische-equivalentiefactoren van 1997)>RUIMTE VOOR DE TABEL>BIJLAGE IIDioxine (som van de polychloordibenzo-para-dioxinen (PCDD's) en de polychloordibenzofuranen (PCDF's), uitgedrukt in door de WHO (Wereldgezondheidsorganisatie) vastgestelde toxische equivalenten, waarbij gebruik wordt gemaakt van de WHO-TEF's (toxische-equivalentiefactoren van 1997)>RUIMTE VOOR DE TABEL>


title: 66/17/EEG: Aanbeveling van de Commissie van 20 december 1965 gericht tot de Lid-Staten op grond van de artikelen 155 en 115 over de ten opzichte van derde landen toe te passen uitvoerregeling voor hennepzaad

text:
58/66                        PUBLIKATIEBLAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN                                        12 . 1 . 66
                                           AANBEVELINGEN EN ADVIEZEN
                                         AANBEVELING VAN DE COMMISSIE
                                                  van 20 december 1965
                      gericht tot de Lid-Staten op grond van de artikelen 155 en 115 over de
                      ten opzichte van derde landen toe te passen uitvoerregeling voor
                                                        hennepzaad
                                                       (66/17/EEG)
     De Commissie had de Lid-Staten op 18 januari                     Om deze redenen en op grond van artikel 155
1962 aanbevolen geen toestemming te verlenen voor                en artikel 115, eerste alinea, eerste volzin, beveelt
de wederuitvoer naar derde landen van sommige                    de Commissie de Lid-Staten aan tot en met 31 de
soorten hennepzaad van Italiaanse oorsprong (1). Zij             cember 1966 geen toestemming te verlenen voor
heeft deze aanbeveling op 31 juli 1963 voor het                  de wederuitvoer naar derde landen van hennepzaad
jaar 1963 vernieuwd (2) en op 7 april 1964 (3) voor              van de soorten „Carmagnola", „Eletta Campagna",
het jaar 1964 . Op 11 januari 1965 heeft zij de ver             „Febranova", „cs" en „t 4", van tariefpost no. 12.01
lenging van de toepassing van genoemde maatrege                 ex G van het gemeenschappelijk douanetarief, voor
len tot 31 december 1965 aanbevolen (4).                         zover deze produkten van Italiaanse oorsprong zijn
                                                                 en uit Italië of uit een andere Lid-Staat zijn inge
     De Commissie heeft onlangs de situatie van                  voerd.
deze produkten alsmede van twee nieuwe varië
teiten hennepzaad „cs" en „t 4" met medewerking
van deskundigen uit de Lid-Staten bestudeerd ; daar                   Brussel, 20 december 1965 .
deze situatie geen verandering heeft ondergaan,                                               Voor de Commissie
werd het dienstig geacht de toepassing van de in
de bovengenoemde aanbeveling vervatte maatrege                                                  De Voorzitter
len, met uitbreiding van twee nieuwe variëteiten,
tot en met 31 december 1966 te verlengen.                                                     Walter HALLSTEIN
                                         AANBEVELING VAN DE COMMISSIE
                                                   van 20 december 1965
                       gericht tot de Lid-Staten op grond van de artikelen 155 en 115 over de
                       ten opzichte van derde landen toe te passen uitvoerregeling voor som
                                          mige soorten ongelooide huiden en vellen
                                                        (66/18/EEG)
     De Commissie had de Lid-Staten op 20 decem                 nieuwd (6) en op 7 april 1964 (7) voor het jaar 1964 .
 ber 1961 aanbevolen geen toestemming te verlenen                 Op 11 januari 1965 heeft zij de verlenging van de
 voor de wederuitvoer naar derde landen van som                  toepassing van genoemde maatregelen tot 31 de
 mige soorten ongelooide huiden en vellen die uit                 cember 1965 aanbevolen (8).
 andere Lid-Staten zijn ingevoerd (5). Zij heeft deze
 aanbeveling op 31 juli 1963 voor het jaar 1963 ver                  De Commissie heeft onlangs de situatie in de
                                                                  sector ongelooide huiden en vellen met medewer
 (!) PB no .   13 van 21 . 2. 1962, blz. 213 /62.
                                                                  king van vertegenwoordigers der Lid-Staten bestu
 (2) PB no.  129 van 23. 8. 1963, blz. 2294/63.
 (3) PB no.   69 van 30. 4. 1964, blz. 1107/64.
 (4) PB no.    12 van 28. 1 . 1965, blz. 138/65.                  (6) PB no . 129 van 23. 8. 1963, blz. 2292/ 63.
 (5) PB no .    5 van 20. 1 . 1962, blz. 108/62 en no. 10         (7) PB no . 69 van 30. 4 . 1964, blz. 1105/64 .
     van 10. 2. 1962, blz. 167/62 (rectificatie).                 (8) PB no . 12 van 28 . 1 . 1965, blz. 138/65.


title: Aanbeveling (EU) 2016/213 van de Raad van 12 februari 2016 inzake de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (elfde EOF) voor het begrotingsjaar 2014

text:
               16.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 39/62

         AANBEVELING (EU) 2016/213 VAN DE RAAD
   van 12 februari 2016
   inzake de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (elfde EOF) voor het begrotingsjaar 2014
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gezien de Partnerschapsovereenkomst tussen de leden van de groep van staten in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan, enerzijds, en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, anderzijds, ondertekend te Cotonou op 23 juni 2000 (1), zoals laatstelijk gewijzigd,
   Gezien het Intern Akkoord tussen de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten van de Europese Unie, in het kader van de Raad bijeen, betreffende de financiering van de steun van de Europese Unie binnen het meerjarig financieel kader voor de periode 2014 tot en met 2020, overeenkomstig de ACS-EG-Partnerschapsovereenkomst, en betreffende de toewijzing van financiële bijstand ten behoeve van de landen en gebieden overzee waarop de bepalingen van het vierde deel van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie van toepassing zijn (2) (het „Intern Akkoord”), waarbij, onder andere, het elfde Europees Ontwikkelingsfonds (elfde EOF) werd ingesteld, en met name artikel 11, lid 7,
   Gezien Verordening (EU) 2015/323 van de Raad van 2 maart 2015 inzake het Financieel Reglement van toepassing op het elfde Europees Ontwikkelingsfonds (3), en met name de artikelen 43 tot en met 45,
   Na onderzoek van de jaarrekening en de balans betreffende de verrichtingen van het elfde EOF, die op 31 december 2014 zijn vastgesteld, alsmede van het jaarverslag van de Rekenkamer over de activiteiten gefinancierd uit het achtste, negende, tiende en elfde Europees Ontwikkelingsfonds (EOF) wat het begrotingsjaar 2014 betreft, samen met de in dat jaarverslag vervatte antwoorden van de Commissie (4),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Krachtens artikel 11, lid 7, van het Intern Akkoord wordt aan de Commissie voor het financieel beheer van het elfde EOF kwijting verleend door het Europees Parlement op aanbeveling van de Raad.

               (2)

               De uitvoering van de verrichtingen van het elfde EOF door de Commissie gedurende het begrotingsjaar 2014 is over het geheel genomen bevredigend geweest,

         BEVEELT het Europees Parlement AAN de Commissie kwijting te verlenen voor de uitvoering van de verrichtingen van het elfde EOF voor het begrotingsjaar 2014.

      Gedaan te Brussel, 12 februari 2016.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         J.R.V.A. DIJSSELBLOEM

      (1)  PB L 317 van 15.12.2000, blz. 3.

      (2)  PB L 210 van 6.8.2013, blz. 1.

      (3)  PB L 58 van 3.3.2015, blz. 17.

      (4)  PB C 373 van 10.11.2015, blz. 289.


Avis juridique important

|

52004SC0835

Aanbeveling voor een beschikking van de Raad betreffende het bestaan van een buitensporig tekort in Slowakije  /* SEC/2004/0835 def. */

Aanbeveling voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD betreffende het bestaan van een buitensporig tekort in Slowakije(door de Commissie ingediend)TOELICHTINGOp 7 april 2004 heeft de Commissie haar voorjaarsprognoses 2004 [1] gepubliceerd. Volgens deze prognoses, waarin rekening is gehouden met de gegevens die Slowakije in maart 2004 heeft meegedeeld, daalde het Slowaakse overheidstekort van 5,7% van het BBP in 2002 tot 3,6% van het BBP in 2003, waardoor het hoger is uitgekomen dan de in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde van 3% van het BBP.[1]  De voorjaarsprognoses 2004 van de Commissie zijn beschikbaar op de volgende website:Op grond van dit bewijsmateriaal heeft de Commissie op 12 mei 2004 de buitensporigtekortprocedure ten aanzien van Slowakije ingeleid met de goedkeuring van het verslag zoals bedoeld in artikel 104, lid 3, van het Verdrag [2]. Op 14 mei 2004 ontving de Commissie het convergentieprogramma van Slowakije, waarin werd bevestigd dat het tekort in 2003 3,6% van het BBP bedroeg.[2]  De volledige tekst van dit verslag is beschikbaar op de volgende website: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/ about/activities/sgp/procedures_en.htm.De toepassing van de buitensporigtekortprocedure (BTP) is geregeld bij artikel 104 van het Verdrag en bij Verordening (EG) nr. 1467/97 van de Raad "over de bespoediging en verduidelijking van de tenuitvoerlegging van de procedure bij buitensporige tekorten", die deel uitmaakt van het stabiliteits- en groeipact [3]. De landen die op 1 mei 2004 tot de EU zijn toegetreden, zijn lidstaten met een derogatie. Deze dienen weliswaar buitensporige tekorten te vermijden, maar sancties uit hoofde van artikel 104, leden 9 en 11, van het Verdrag kunnen aan hen niet worden opgelegd.[3]  PB L 209 van 2.8.1997.In het Commissieverslag op grond van artikel 104, lid 3, van het Verdrag werd geconcludeerd dat het feit dat het Slowaakse tekort in 2003 de in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde van 3% van het BBP overschreed, niet werd veroorzaakt door een buiten de macht van de Slowaakse autoriteiten vallende ongewone gebeurtenis en evenmin het gevolg was van een ernstige economische neergang in de zin van het stabiliteits- en groeipact, aangezien de reële BBP-groei in 2003 4,2% bedroeg. Wat de ontwikkelingen in 2004 betreft, werd in het verslag geconcludeerd dat het overheidstekort wellicht zal toenemen en boven de 3% van het BBP zal blijven. Met name wordt in de voorjaarsprognoses 2004 van de Commissie voor 2004 uitgegaan van een overheidstekort van 4,1% van het BBP, een percentage dat de door de Slowaakse autoriteiten in het convergentieprogramma voorspelde 4,0% van het BBP dicht benadert.In het Commissieverslag, dat op de voorjaarsprognoses 2004 van de Commissie is gebaseerd, wordt ook geconcludeerd dat de verhouding van de schuld tot het BBP, die in 2003 42,8% van het BBP bedroeg, ook in 2004 onder de in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde van 60% zal blijven. In de voorjaarsprognoses 2004 van de Commissie wordt met name verwacht dat de schuldquote in 2004 zal uitkomen op 45,1% van het BBP, hetzelfde percentage dat door de Slowaakse autoriteiten in het convergentieprogramma wordt voorspeld.In artikel 104, lid 4, van het Verdrag wordt bepaald dat "het in artikel 114 bedoelde Comité (d.i. het Economisch en Financieel Comité) advies uitbrengt over het verslag van de Commissie". Het Comité bracht advies uit op 24 mei 2004 en sloot zich daarin aan bij de beoordeling van het Commissieverslag. Het Comité kwam met name tot de conclusie dat de begrotingssituatie in Slowakije duidde op het bestaan van een buitensporig tekort in de zin van het eerste van de twee in artikel 104, lid 2, bedoelde criteria voor de vaststelling van dergelijke tekorten. Ook wanneer andere relevante factoren, zoals met name de budgettaire situatie op middellange termijn en de investeringsquote van de overheid, in aanmerking worden genomen, brengt dit geen verandering in de evaluatie op basis van de criteria zelf. Het Comité verwachtte tevens dat het overheidstekort ook in 2004 de referentiewaarde van het Verdrag ver zal overschrijden en dat de bruto overheidsschuld in 2004 onder de in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde van 60% van het BBP zal blijven.Na onderzoek van alle relevante factoren die in haar verslag in aanmerking zijn genomen en gezien het advies van het Comité is de Commissie van mening dat er in Slowakije een buitensporig tekort bestaat. Dit advies, dat op 24 juni 2004 door de Commissie werd goedgekeurd, is aan de Raad uitgebracht overeenkomstig artikel 104, lid 5, van het Verdrag. De Commissie beveelt de Raad aan dienovereenkomstig te besluiten conform artikel 104, lid 6, en richt hierbij een aanbeveling voor een beschikking in die zin tot de Raad. Bovendien dient de Commissie overeenkomstig artikel 104, lid 7, van het Verdrag bij de Raad een aanbeveling in voor een tot Slowakije te richten aanbeveling van de Raad om te bereiken dat het buitensporige tekort wordt verholpen.Aanbeveling voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD betreffende het bestaan van een buitensporig tekort in SlowakijeDE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 104, lid 6,Gezien de aanbeveling van de Commissie,Gezien de opmerkingen van Slowakije,Overwegende hetgeen volgt:(1) Overeenkomstig artikel 104 van het Verdrag dienen de lidstaten buitensporige tekorten te vermijden. Dit geldt ook voor lidstaten met een derogatie, wat het geval is voor alle landen die op 1 mei 2004 tot de EU zijn toegetreden.(2) Het stabiliteits- en groeipact is gebaseerd op de doelstelling van deugdelijke openbare financiën als middel om de voorwaarden voor prijsstabiliteit en voor een tot werkgelegenheidsschepping leidende sterke duurzame groei te verbeteren.(3) De buitensporigtekortprocedure van artikel 104 voorziet in een beschikking betreffende het bestaan van een buitensporig tekort en het aan het Verdrag gehechte protocol betreffende de procedure bij buitensporige tekorten bevat nadere bepalingen betreffende de toepassing van de buitensporigtekortprocedure. Verordening (EG) nr. 3605/93 van de Raad [4], zoals gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 475/2000 van de Raad [5] en Verordening (EG) nr. 351/2002 van de Commissie [6], bevat gedetailleerde regels en definities voor de toepassing van de bepalingen van genoemd protocol.[4]  PB L 332 van 31.12.1993, blz. 7.[5]  PB L 58 van 3.3.2000, blz. 1.[6]  PB L 55 van 26.2.2002, blz. 23.(4) Volgens artikel 104, lid 5, van het Verdrag moet de Commissie advies uitbrengen aan de Raad indien zij van oordeel is dat er in een lidstaat een buitensporig tekort bestaat of kan ontstaan. Na onderzoek van alle relevante factoren waarmee in haar verslag op grond van artikel 104, lid 3, rekening is gehouden en gezien het advies van het Economisch en Financieel Comité overeenkomstig artikel 104, lid 4, kwam de Commissie in haar advies van 24 juni 2004 tot de conclusie dat er in Slowakije een buitensporig tekort bestaat.(5) In artikel 104, lid 6, van het Verdrag wordt bepaald dat de Raad rekening moet houden met de opmerkingen die de betrokken lidstaat eventueel wenst te maken, alvorens, na een algehele evaluatie te hebben gemaakt, te besluiten of er al dan niet een buitensporig tekort bestaat.(6) De algehele evaluatie leidt tot de volgende conclusies. In 2003 bedroeg het overheidstekort in Slowakije 3,6% van het BBP, wat een overschrijding is van de in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde van 3% van het BBP. Het feit dat het overheidstekort de referentiewaarde overschreed, werd niet veroorzaakt door een buiten de macht van de Slowaakse autoriteiten vallende ongewone gebeurtenis en was evenmin het gevolg van een ernstige economische neergang in de zin van het stabiliteits- en groeipact. In 2004 zal het overheidstekort waarschijnlijk boven 3% van het BBP blijven. Volgens de voorjaarsprognoses 2004 van de Commissie zal het tekort in 2004 met name uitkomen op 4,1% van het BBP, terwijl in het convergentieprogramma van Slowakije een tekort van 4,0% van het BBP wordt verwacht. De schuldquote, die in 2003 42,8% bedroeg, zal in 2004 waarschijnlijk onder de in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde van 60% van het BBP blijven,HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD:Artikel 1Uit een algehele evaluatie volgt dat er in Slowakije een buitensporig tekort bestaat.Artikel 2Deze beschikking is gericht tot de Republiek Slowakije.Gedaan te Brussel, [5 juli 2004].Voor de RaadDe Voorzitter[...]


Avis juridique important

|

31992H0443

92/443/EEG: Aanbeveling van de Raad van 27 juli 1992 betreffende de bevordering van werknemersparticipatie in bedrijfswinsten en -resultaten (inclusief aandelenparticipatie)

Publicatieblad Nr. L 245 van 26/08/1992 blz. 0053 - 0055

AANBEVELING VAN DE RAAD van 27 juli 1992 betreffende de bevordering van werknemersparticipatie in bedrijfswinsten en -resultaten (inclusief aandelenparticipatie) (92/443/EEG)DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 235,  Gezien het voorstel van de Commissie (1),  Gezien het advies van het Europese Parlement (2),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),  Overwegende dat de Commissie in haar mededeling betreffende het actieprogramma in verband met de tenuitvoerlegging van het Gemeenschapshandvest van de sociale grondrechten van de werkenden, haar voornemen heeft bekendgemaakt om een communautair  instrument inzake aandelen- en financiële participatie van werknemers voor te leggen;  Overwegende dat over de bevordering in de Lid-Staten van werknemersparticipatie in bedrijfswinsten en -resultaten een rapport is opgesteld; dat uit dit rapport is gebleken dat er in de Gemeenschap een grote verscheidenheid van participatievormen  bestaat, waaronder de toekenning van premies in contanten, stelsels op basis van de toekenning van aandelen en uitgestelde winstdeling en verschillende stelsels van werknemersaandeelhouderschap;  Overwegende dat de aanmoediging van financiële bedrijfsparticipatie van werknemers, zonder discriminatie naar geslacht of nationaliteit, kan worden beschouwd als een manier om een verderreikende verdeling te verkrijgen van het vermogen van de  ondernemingen, dat mede door de werknemers is gevormd; dat daarnaast met name een grotere betrokkenheid van de werknemers bij de toekomst van hun bedrijven wordt bevorderd door stimulering van op bedrijfsniveau vastgestelde vormen van financiële  bedrijfsparticipatie van de werknemers;  Overwegende dat er, hoewel het empirische onderzoek naar de gevolgen van dergelijke participatievormen in de praktijk nog geen overtuigend bewijs levert van grote algemene voordelen, voldoende aanwijzingen zijn dat die vormen positieve gevolgen hebben,  vooral wat de motivatie en de produktiviteit van de werknemers en het concurrentievermogen van de ondernemingen betreft;  Overwegende dat een grotere verspreiding van vormen van financiële participatie binnen de Gemeenschap moet worden bevorderd, zonder daarom een actieve harmonisering of een vermindering van de vele bestaande vormen na te streven;  Overwegende dat rekening moet worden gehouden met de belangrijke rol en de grote verantwoordelijkheden van de sociale partners op dit gebied; dat de belangstelling van de sociale partners voor en hun actieve betrokkenheid bij dit communautaire  initiatief bepalend zullen zijn voor het uiteindelijke succes;  Overwegende dat deze actie nodig lijkt om, in het kader van de werking van de gemeenschappelijke markt, een van de doelstellingen van de Gemeenschap te verwezenlijken,  I. VERZOEKT DE LID-STATEN:  1. om de potentiële voordelen te erkennen van een ruimer gebruik, individueel of collectief, van een grote verscheidenheid aan vormen voor werknemersparticipatie in bedrijfswinsten en -resultatenzoals winstdeling, werknemersaandeelhouderschapof gemengde  vormen;  2. om in dat verband rekening te houden met de rol en verantwoordelijkheid van de sociale partners, overeenkomstig de nationale wetgevingen en/of praktijken,  II. BEVEELT DE LID-STATEN AAN:  1. ervoor te zorgen dat adequate wettelijke structuren de invoering mogelijk maken van de in deze aanbeveling bedoelde participatievormen;  2. de mogelijkheid te overwegen om stimulerende maatregelen toe te passen, zoals het verlenen van fiscale of andere financiële voordelen om de invoering van bepaalde participatievormen te bevorderen;  3. het gebruik van participatievormen aan te moedigen door goede voorlichting van alle betrokken partijen te vergemakkelijken;  4. bij de keuze van de te stimuleren participatievormen rekening te houden met de in de andere Lid-Staten opgedane ervaring;  5. ervoor te zorgen dat de betrokken partijen, in het kader van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen alsook van de eventuele praktijk in de Lid-Staten, kunnen beschikken over een ruime scala van vormen of voorwaarden, terwijl over de  toepassing daarvan, wanneer dat opportuun is, overleg plaatsvindt tussen werkgevers en werknemers of hun vertegenwoordigers;  6. ervoor te zorgen dat deze keuze gemaakt kan worden op een niveau dat, met inachtneming van de nationale wetgevingen en/of praktijken op het gebied van collectieve onderhandelingen, zo dicht mogelijk bij de werknemers en de onderneming ligt;  7. inachtneming van de kernpunten in de bijlage in overweging te nemen en/of aan te moedigen, wanneer nieuwe vormen van financiële participatie worden uitgewerkt of bestaande vormen worden herzien;  8. drie jaar na de aanneming van deze aanbeveling de beschikbare nationale gegevens inzake de ontwikkeling van de financiële participatie van werknemers te onderzoeken en de resultaten aan de Commissie mee te delen;  9. de sociale partners van bovengenoemde punten bewust te maken,  III. NEEMT AKTE VAN HET VOORNEMEN VAN DE COMMISSIE OM:  binnen vier jaar na de aanneming van deze aanbeveling op basis van de door de Lid-Staten verstrekte informatie een verslag over de toepassing ervan aan het Europese Parlement, de Raad en het Economisch en Sociaal Comité voor te leggen.  Gedaan te Brussel, 27 juli 1992.  Voor de Raad De Voorzitter N. LAMONT (1) PB nr. C 245 van 20. 9. 1991, blz. 12, en PB nr. C 140 van 3. 6. 1992, blz. 5.(2) PB nr. C 125 van 18. 5. 1992, blz. 241.(3) PB nr. C 18 van 21. 4. 1992, blz. 40.   BIJLAGE   IN DEEL II, PUNT 7, BEDOELDE KERNPUNTEN  1. Regelmaat: regelmatig worden er participatievormen toegepast en ten minste eenmaal per jaar wordt een of andere  "bonus" toegekend.  2. Vooraf vastgelegde vorm: de wijze van berekening van de uitkeringen aan werknemers wordt vóór het begin van iedere referentieperiode ondubbelzinnig vastgesteld.  3. Handhaving van loononderhandelingen: het bestaan van vormen van financiële participatie mag geen beletsel vormen voor het voeren van normale onderhandelingen over lonen en arbeidsvoorwaarden, noch voor het vaststellen van lonen en andere  arbeidsvoorwaarden in deze onderhandelingen.  Afspraken over nieuwe bepalingen op het gebied van financiële werknemersparticipatie kunnen deel uitmaken van de normale onderhandelingen over vaste lonen en arbeidsvoorwaarden, zonder daarvoor in de plaats te komen.  4. Vrijwillige participatie: de mogelijkheid, zowel voor ondernemingen als voor werknemers, om binnen het in de Lid-Staten bestaande wettelijke, bestuursrechtelijke of contractuele kader te kiezen voor de toetreding tot een participatievorm of voor de  vorm van of de voorwaarden voor financiële participatie waaraan zij wensen deel te nemen.  5. Berekening van de werknemersuitkeringen: bonussen moeten in de regel niet vooraf worden vastgesteld, maar worden bepaald aan de hand van een vooraf bepaalde formule waarin de prestatie van de onderneming over een bepaalde periode (uitgedrukt in  termen van winst of een andere ondernemingsindicator) wordt weerspiegeld, met dien verstande dat de indicator van de ondernemingsprestatie ondubbelzinnig gespecificeerd moet zijn.  6. Bedragen: de wijze waarop de bonussen worden berekend, moet de gewenste stimulerende werking hebben, zonder dat echter een bepaald plafond (in bedragen of percentages) wordt overschreden, ten einde al te aanzienlijke fluctuaties in het totale inkomen  te voorkomen.  7. Risico's: de werknemers moeten worden gewaarschuwd voor de risico's die inherent zijn aan de vormen van financiële participatie; naast de aan de participatievormen verbonden risico's van inkomensfluctuaties, kunnen de werknemers extra risico's lopen  wanneer hun participatie de vorm aanneemt van weinig gediversifieerde investeringen; in dat verband zou onderzoek moeten worden verricht naar mogelijke mechanismen om zich tegen het risico van waardeverlies van de activa te beschermen.  8. Begunstigden: begunstigden zijn in de eerste plaats de werknemers, d.w.z. onder een arbeidsovereenkomst vallende loontrekkenden; toegang tot de vormen van winstparticipatie moet zoveel mogelijk openstaan voor alle werknemers van de onderneming.  Meer in het algemeen moeten werknemers in een zelfde objectieve situatie gelijke rechten hebben wat betreft de toegang tot participatievormen.  9. Soort onderneming: participatiestelsels kunnen zowel door particuliere als door overheidsondernemingen worden opgezet, zolang betrouwbare indicatoren van de resultaten of de winst van de onderneming beschikbaar zijn of vastgesteld kunnen worden.  10. Omvang van de onderneming:  a) kleine en middelgrote ondernemingen moeten voldoende mogelijkheden hebben om vormen van financiële participatie toe te passen; vooral is belangrijk dat de administratieve verplichtingen redelijk en de minimale financiële eisen, zo al noodzakelijk,  niet te groot zijn;  b) bij grotere ondernemingen, vooral multinationals, kan het nuttig zijn de gehele of een gedeelte van de werknemersuitkering te relateren aan de prestatie van afzonderlijke winsteenheden in plaats van aan de totale ondernemingsresultaten;  c) de omvang van de onderneming kan mede bepalend zijn voor de keuze van de meest geschikte formule.  11. Gecompliceerdheid: ingewikkelde participatievormen moeten worden vermeden.  12. Informatie en opleiding: voor het welslagen van de verschillende participatievormen moeten aanzienlijke inspanningen worden geleverd om alle betrokken werknemers goed te informeren en, waar nodig, op te leiden.


				|

		52015PC0099

			Aanbeveling voor een AANBEVELING VAN DE RAAD betreffende de globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten en de Unie /* COM/2015/099 final - 2015/ () */

			   	TOELICHTING
Volgens het Verdrag betreffende
de werking van de Europese Unie dienen de lidstaten hun economisch beleid en de
bevordering van de werkgelegenheid te beschouwen als aangelegenheden van
gemeenschappelijk belang en hun maatregelen op deze gebieden in het kader van
de Raad te coördineren. In twee afzonderlijke artikelen van het Verdrag is
bepaald dat de Raad globale richtsnoeren voor het economisch beleid (artikel
121) en richtsnoeren inzake werkgelegenheid (artikel 148) moet opstellen. Hierbij
wordt erop gewezen dat de richtsnoeren inzake werkgelegenheid verenigbaar
moeten zijn met de globale richtsnoeren voor het economisch beleid. Gelet op
deze rechtsgrondslag worden de richtsnoeren inzake werkgelegenheid en de
richtsnoeren voor het economisch beleid gepresenteerd als twee afzonderlijke –
maar intrinsiek met elkaar verbonden – rechtsinstrumenten:
·
een aanbeveling van de Raad betreffende de globale
richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten en de Unie – Deel I
van de geïntegreerde richtsnoeren;
·
een besluit van de Raad betreffende de richtsnoeren
voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten – Deel II van de geïntegreerde
richtsnoeren.
De richtsnoeren werden in 2010
voor het eerst gezamenlijk aangenomen ("geïntegreerd pakket"), als
basis voor de Europa 2020-strategie. In 2010 werd tevens besloten dat de
geïntegreerde richtsnoeren tot 2014 grotendeels stabiel moeten blijven. Terwijl
de globale richtsnoeren voor het economisch beleid langere tijd geldig blijven,
moeten de richtsnoeren inzake werkgelegenheid jaarlijks worden vastgesteld.
In de richtsnoeren is, behalve
het kader voor de reikwijdte en richting van de beleidscoördinatie in de
lidstaten, ook de basis vastgelegd voor de landenspecifieke aanbevelingen op de
respectieve beleidsgebieden.
De huidige reeks
"geïntegreerde richtsnoeren" moet de basis vormen voor de
Europa 2020-strategie in het kader van de nieuwe aanpak voor het
economische beleid die is gebaseerd op investeringen, structurele hervormingen
en begrotingsverantwoordelijkheid, zoals vastgelegd in de jaarlijkse
groeianalyse 2015 van de Commissie. Tegelijkertijd moeten de geïntegreerde
richtsnoeren de verwezenlijking van slimme, duurzame en inclusieve groei en de
doelstellingen van het Europees semester voor coördinatie van het economisch
beleid ondersteunen.
De "geïntegreerde richtsnoeren"
zijn:
Richtsnoer 1:   Bevorderen van investeringen
Richtsnoer 2:   Stimuleren van groei door de
implementatie van structurele hervormingen
Richtsnoer 3:   Wegnemen van de belangrijkste belemmeringen voor groei
en werkgelegenheid op EU-niveau
Richtsnoer 4:   Verbeteren van de duurzaamheid en groeivriendelijkheid
van overheidsfinanciën
Richtsnoer 5:   Stimuleren van de vraag naar
arbeid
Richtsnoer 6:   Stimuleren van het
arbeidsaanbod en het kwalificatieniveau
Richtsnoer 7:   Verbeteren van de werking van
de arbeidsmarkten
Richtsnoer 8:   Waarborgen van billijkheid, bestrijden van armoede en
bevorderen van gelijke kansen
Aanbeveling voor een
AANBEVELING VAN DE RAAD
betreffende de globale richtsnoeren voor het
economisch beleid van de lidstaten en de Unie
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van
de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2,
Gezien de aanbeveling van de Europese
Commissie,
Gezien de conclusies van de Europese Raad,
Overwegende hetgeen volgt:
(1) De lidstaten moeten hun economisch beleid
beschouwen als een aangelegenheid van gemeenschappelijk belang en het in het
kader van de Raad coördineren. De Raad moet werkgelegenheidsrichtsnoeren en
globale richtsnoeren voor het economisch beleid vaststellen teneinde het beleid
van de lidstaten en de Unie aan te sturen.
(2) In overeenstemming met de bepalingen van
het Verdrag heeft de Unie coördinatie-instrumenten ontwikkeld en ingevoerd voor
het begrotingsbeleid en het macrostructurele beleid. In het Europees semester
worden de verschillende instrumenten gecombineerd in een overkoepelend kader
voor een geïntegreerd, multilateraal economisch en budgettair toezicht. De
stroomlijning en versterking van het Europees semester, zoals uiteengezet in de
jaarlijkse groeianalyse 2015 van de Commissie, zal de werking ervan verder
verbeteren.
(3) Door de financiële en economische crisis
zijn belangrijke tekortkomingen in de economie van de Unie en haar lidstaten
aan het licht gekomen en uitvergroot. De crisis heeft ook laten zien dat de
economieën en arbeidsmarkten van de lidstaten onderling nauw vervlochten zijn.
Het stimuleren van sterke, duurzame en inclusieve groei en het scheppen van
banen in de Unie is de belangrijkste uitdaging van vandaag. Dit vereist
gecoördineerde en ambitieuze beleidsmaatregelen op zowel EU-niveau als
nationaal niveau, in overeenstemming met de bepalingen van het Verdrag en het
economisch bestuur van de Unie. Door combinatie van activiteiten aan de vraag-
en aanbodzijde moeten deze maatregelen ervoor zorgen dat investeringen worden
gestimuleerd, opnieuw wordt ingezet op structurele hervormingen en budgettaire
verantwoordelijkheid wordt genomen.
(4) Daarnaast moeten de lidstaten en de Unie
de sociale gevolgen van de crisis aanpakken en ernaar streven een hechte
samenleving te ontwikkelen waarin mensen de kans krijgen om zich voor te
bereiden op en om te gaan met veranderingen, en actief kunnen deelnemen aan de
samenleving en de economie. Iedereen moet kansen en mogelijkheden krijgen, en
armoede en sociale uitsluiting moeten worden verminderd, met name door ervoor
te zorgen dat de arbeidsmarkten en de socialezekerheidsstelsels doeltreffend
functioneren en door belemmeringen voor arbeidsparticipatie weg te nemen. Ook
moeten de lidstaten verzekeren dat economische groei ten goede komt aan alle
burgers en alle regio’s.
(5) Maatregelen overeenkomstig de richtsnoeren
vormen een belangrijke bijdrage tot de verwezenlijking van de doelstellingen
van de Europa 2020-strategie. De richtsnoeren vormen een geïntegreerde
reeks Europese en nationale beleidslijnen, die de lidstaten en de Unie ten
uitvoer dienen te leggen ter verwezenlijking van de positieve overloopeffecten
van gecoördineerde structurele hervormingen, een geschikte algehele mix van
economisch beleid en een consistentere bijdrage van het Europees beleid aan de
doelstellingen van de Europa 2020-strategie.
(6) Hoewel deze richtsnoeren gericht zijn tot
de lidstaten en de Unie, moeten zij ten uitvoer worden gelegd in partnerschap
met alle nationale, regionale en lokale autoriteiten, in nauwe samenwerking met
de parlementen, de sociale partners en de vertegenwoordigers van het
maatschappelijk middenveld.
(7) De lidstaten kunnen aan de hand van de
globale richtsnoeren voor het economisch beleid hervormingen doorvoeren, als
afspiegeling van hun onderlinge afhankelijkheid. De richtsnoeren zijn in
overeenstemming met het stabiliteits- en groeipact. De richtsnoeren moeten de
basis vormen voor landenspecifieke aanbevelingen die de Raad tot de lidstaten
kan richten,
HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING
VASTGESTELD:
(1) De lidstaten en, indien nodig, de Unie,
dienen bij hun economische beleid rekening te houden met de in de bijlage
opgenomen richtsnoeren. Deze richtsnoeren maken deel uit van de
"geïntegreerde richtsnoeren".
Gedaan te Brussel,
                                                                       Voor
de Raad
                                                                       De
voorzitter


Avis juridique important

|

32003H0670

Aanbeveling van de Commissie van 19 september 2003 betreffende de Europese lĳst van beroepsziekten (Voor de EER relevante tekst) (kennisgeving geschied onder nummer C(2003) 3297)

Publicatieblad Nr. L 238 van 25/09/2003 blz. 0028 - 0034

Aanbeveling van de Commissievan 19 september 2003betreffende de Europese lijst van beroepsziekten(kennisgeving geschied onder nummer C(2003) 3297)(Voor de EER relevante tekst)(2003/670/EG)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 211,Overwegende hetgeen volgt:(1) De lidstaten hebben Aanbeveling 90/326/EEG van de Commissie van 22 mei 1990 betreffende de goedkeuring van een Europese lijst van beroepsziekten(1) grotendeels uitgevoerd en zich, zoals is vermeld in de mededeling van de Commissie van 1996 over de Europese lijst van beroepsziekten(2), vooral bijzonder ingespannen om zich aan te passen aan de bepalingen van bijlage I van de aanbeveling.(2) In de periode die is verlopen sinds Aanbeveling 90/326/EEG verscheen, is dankzij de wetenschappelijke en technische ontwikkelingen meer inzicht verkregen in het ontstaansmechanisme van bepaalde beroepsziekten en de causale verbanden. Het is daarom dienstig een nieuwe aanbeveling uit te brengen waarvan de tekst, de Europese lijst van beroepsziekten en de aanvullende lijst aan deze gewijzigde inzichten zijn aangepast.(3) De ervaring die sinds 1990 is opgedaan dankzij de follow-up van Aanbeveling 90/326/EEG in de lidstaten heeft duidelijk gemaakt welke aspecten verbeterd kunnen worden om de doelstellingen van die aanbeveling beter te verwezenlijken, met name wat betreft de preventie en de verzameling en vergelijkbaarheid van gegevens.(4) De mededeling van de Commissie "Zich aanpassen aan de veranderingen in werk en samenleving: een nieuwe communautaire gezondheids- en veiligheidsstrategie 2002-2006"(3) hecht bijzonder belang aan een betere preventie van beroepsziekten. Deze aanbeveling dient bij uitstek het instrument voor preventie op communautair niveau te zijn.(5) Bovengenoemde mededeling onderstreept dat het van groot belang is om alle actoren - met name de overheden en de sociale partners - bij de verbetering van de gezondheid en veiligheid op het werk te betrekken, in het kader van een goed bestuur dat steunt op deelname van iedereen, overeenkomstig het witboek over Europese governance(4). Daarom is het dienstig om de lidstaten te verzoeken alle actoren actief te betrekken bij de ontwikkeling van doeltreffende maatregelen om beroepsziekten te voorkomen.(6) Volgens bovengenoemde mededeling moeten er ook gekwantificeerde nationale doelstellingen worden vastgesteld om het aantal gevallen van erkende beroepsziekten omlaag te brengen.(7) De resolutie van de Raad van 3 juni 2002 over een nieuwe communautaire strategie inzake de gezondheid en de veiligheid op het werk 2002-2006(5) verzoekt de lidstaten om een preventiebeleid op te zetten en uit te voeren dat gecoördineerd en samenhangend is en aangepast aan de nationale situaties, met meetbare doelstellingen voor het terugdringen van het aantal arbeidsongevallen en beroepsziekten, in het bijzonder in de sectoren waar de ongevallencijfers boven het gemiddelde liggen.(8) Het bij Verordening (EG) nr. 2062/94 van de Raad(6) opgerichte Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk heeft onder andere tot taak de communautaire instanties en de lidstaten de objectieve technische, wetenschappelijke en economische informatie te verstrekken die noodzakelijk is voor het opstellen en uitvoeren van beleid om de veiligheid en de gezondheid van de werknemers te beschermen en technische, wetenschappelijke en economische informatie in de lidstaten te verzamelen en te verspreiden. In dat verband dient het Agentschap ook een belangrijke rol te spelen bij de uitwisseling van informatie, ervaring en goede praktijken op het gebied van de preventie van beroepsziekten.(9) De nationale gezondheidsstelsels kunnen een belangrijke rol spelen ten behoeve van een betere preventie van beroepsziekten, in het bijzonder door betere bewustmaking van de gezondheidswerkers teneinde de kennis en de diagnostiek van deze ziekten te verbeteren,DOET DE VOLGENDE AANBEVELING:Artikel 1Onverminderd gunstiger nationale wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen wordt de lidstaten aanbevolen om:1. zo spoedig mogelijk in hun wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen met betrekking tot de wetenschappelijk erkende beroepsziekten die voor schadeloosstelling in aanmerking kunnen komen en waarvoor preventieve maatregelen moeten worden getroffen, de in bijlage I vervatte Europese lijst van beroepsziekten op te nemen;2. zich ervoor in te zetten in hun wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen een recht op schadeloosstelling wegens beroepsziekte op te nemen van de werknemer die aan een niet in bijlage I voorkomende aandoening lijdt waarvan de beroepsgerelateerde oorsprong en aard kunnen worden vastgesteld, vooral indien deze aandoening in bijlage II voorkomt;3. maatregelen voor een doeltreffende preventie van de in de Europese lijst in bijlage I vermelde beroepsziekten te ontwikkelen en te verbeteren, met actieve inschakeling van alle betrokken actoren en zo nodig uitwisseling van informatie, ervaring en goede praktijken via het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk;4. gekwantificeerde nationale doelstellingen te formuleren om het aantal gevallen van erkende beroepsziekten omlaag te brengen, waarbij prioriteit wordt toegekend aan de in de Europese lijst van bijlage I opgenomen beroepsziekten;5. de aangifte van alle gevallen van beroepsziekten te waarborgen en hun statistieken van beroepsziekten geleidelijk met de Europese lijst in bijlage I verenigbaar te maken en in overeenstemming te brengen met het geharmoniseerde systeem van de Europese statistiek van beroepsziekten, zodat voor elk geval van beroepsziekte informatie over het oorzakelijk agens of de oorzakelijke factor, de medische diagnose en het geslacht van de betrokkene beschikbaar is;6. een systeem voor informatie- en/of gegevensverzameling betreffende de epidemiologie van de in bijlage II beschreven ziekten of andere beroepsgerelateerde ziekten op te zetten;7. het onderzoek te bevorderen op het gebied van aandoeningen ten gevolge van beroepsuitoefening, met name wat de in bijlage II beschreven aandoeningen alsmede arbeidsgebonden stoornissen van psychosociale aard betreft;8. te zorgen voor een ruime verspreiding van documentatie ter ondersteuning van de diagnostiek van op hun nationale lijst voorkomende beroepsziekten, daarbij met name rekening houdend met de door de Commissie uitgebrachte "Information notices on diagnosis of occupational diseases";9. de statistische en epidemiologische gegevens met betrekking tot op nationaal niveau erkende beroepsziekten aan de Commissie door te geven en voor de belanghebbende kringen toegankelijk te maken, met name via het door het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk opgezette informatienetwerk;10. te bevorderen dat de nationale gezondheidsstelsels actief bijdragen tot de preventie van beroepsziekten, met name door betere bewustmaking van de gezondheidswerkers teneinde de kennis en de diagnostiek van deze ziekten te verbeteren.Artikel 2De lidstaten leggen zelf, aan de hand van de aldaar geldende wetgeving of nationale praktijken, de criteria voor erkenning van iedere beroepsziekte vast.Artikel 3Deze aanbeveling komt in de plaats van Aanbeveling 90/326/EEG.Artikel 4De lidstaten wordt verzocht de Commissie uiterlijk op 31 december 2006 in te lichten omtrent de maatregelen die zij hebben genomen om aan deze aanbeveling gevolg te geven.Gedaan te Brussel, 19 september 2003.Voor de CommissieAnna DiamantopoulouLid van de Commissie(1) PB L 160 van 26.6.1990, blz. 39.(2) COM(96) 454 def.(3) COM(2002) 118 def.(4) COM(2001) 428 def.(5) PB C 161 van 5.7.2002, blz. 1.(6) PB L 216 van 20.8.1994, blz. 1.BIJLAGE IEuropese lijst van beroepsziektenDe op deze lijst voorkomende ziekten moeten rechtstreeks verband houden met het uitgeoefende beroep. De Commissie zal de criteria voor erkenning van elke hierna genoemde beroepsziekte vastleggen.1. Door de volgende chemische agentia veroorzaakte ziekten100 Acrylnitril101 Arseen en arseenverbindingen102 Beryllium en berylliumverbindingen103.01 Koolstofmonoxide103.02 Fosgeen104.01 Blauwzuur104.02 Cyaniden en verbindingen daarvan104.03 Isocyanaten105 Cadmium en cadmiumverbindingen106 Chroom en chroomverbindingen107 Kwik en kwikverbindingen108 Mangaan en mangaanverbindingen109.01 Salpeterzuur109.02 Stikstofoxiden109.03 Ammoniak110 Nikkel en nikkelverbindingen111 Fosfor en fosforverbindingen112 Lood en loodverbindingen113.01 Zwaveloxiden113.02 Zwavelzuur113.03 Koolstofdisulfide114 Vanadium en vanadiumverbindingen115.01 Chloor115.02 Broom115.04 Jood115.05 Fluor en fluorverbindingen116 Alifatische en alicyclische koolwaterstoffen uit petroleumether en benzine117 Gehalogeneerde derivaten van alifatische en alicyclische koolwaterstoffen118 Butyl-, methyl- en isopropylalcohol119 Ethyleenglycol, diethyleenglycol, 1,4-butaandiol en nitroderivaten van glycolen en glycerol120 Methylether, ethylether, isopropylether, vinylether, dichloorisopropylether, guaiacolmethylether en ethyleenglycolmonoethylether121 Aceton, chlooraceton, broomaceton, hexafluoraceton, methylethylketon, methyl-n-butylketon, methylisobutylketon, diacetonalcohol, mesityloxide en 2-methylcyclohexanon122 Organofosforesters123 Organische zuren124 Formaldehyde125 Alifatische nitroderivaten126.01 Benzeen en homologen daarvan (benzeenhomologen worden aangeduid met de formule CnH2n-6)126.02 Naftalenen en homologen daarvan (naftaleenhomologen worden aangeduid met de formule CnH2n-12)126.03 Vinylbenzeen en divinylbenzeen127 Halogeenderivaten van aromatische koolwaterstoffen128.01 Fenolen en homologen en halogeenderivaten daarvan128.02 Naftolen en homologen en halogeenderivaten daarvan128.03 Halogeenderivaten van alkylaryloxiden128.04 Halogeenderivaten van alkylarylsulfiden128.05 Benzochinonen129.01 Aromatische aminen en aromatische hydrazinen en halogeen-, fenol-, nitroso-, nitro- en sulfonderivaten daarvan129.02 Alifatische aminen en halogeenderivaten daarvan130.01 Nitroderivaten van aromatische koolwaterstoffen130.02 Nitroderivaten van fenolen en homologen131 Antimoon en antimoonderivaten132 Salpeterzure esters133 Waterstofsulfide135 Door niet onder andere posten opgenomen organische oplosmiddelen veroorzaakte encefalopathieën136 Door niet onder andere posten opgenomen organische oplosmiddelen veroorzaakte polyneuropathieën2. Door niet onder andere posten opgenomen stoffen en agentia veroorzaakte huidziekten201 Huidziekten en huidkanker, veroorzaakt door:201.01 Roet201.03 Teer201.02 Bitumen201.04 Pek201.05 Antraceen en antraceenverbindingen201.06 Minerale oliën en vetten201.07 Ruwe paraffine201.08 Carbazool en carbazoolverbindingen201.09 Bijproducten van de steenkooldistillatie202 Dermatites en dermatosen, veroorzaakt in het arbeidsmilieu door wetenschappelijk erkende allergenen of irriterende stoffen die niet onder andere posten zijn opgenomen3. Door het inademen van niet onder andere posten opgenomen stoffen en agentia veroorzaakte ziekten301 Ziekten van het ademhalingsstelsel en kanker301.11 Silicose301.12 Silicose gepaard met longtuberculose301.21 Asbestose301.22 Mesothelioom, veroorzaakt door de inademing van asbeststof301.31 Pneumoconiosen, veroorzaakt door stof van silicaten302 Complicatie van asbestose door bronchuscarcinoom303 Bronchopulmonale aandoeningen, veroorzaakt door stof van gesinterde metalen304.01 Extrinsieke allergische alveolitis304.02 Longaandoeningen, veroorzaakt door de inademing van stof en vezels van katoen, vlas, hennep, jute, sisal en bagasse304.04 Aandoeningen van de ademhalingswegen, veroorzaakt door de inademing van stof van kobalt, tin, barium en grafiet304.05 Siderose305.01 Door houtstof veroorzaakte kanker van de bovenste ademhalingswegen304.06 Allergisch astma, veroorzaakt door de inademing van als zodanig erkende en aan het soort werk inherente allergenen304.07 Allergische rinitis, veroorzaakt door de inademing van als zodanig erkende en aan het soort werk inherente allergenen306 Fibrotische aandoeningen van de pleura, met longfunctiestoornissen, veroorzaakt door asbest307 Chronische obstructieve bronchitis of emfyseem bij mijnwerkers308 Longkanker, veroorzaakt door de inademing van asbeststof309 Bronchopulmonale aandoeningen ten gevolge van stof of rook van aluminium of verbindingen daarvan310 Bronchopulmonale aandoeningen, veroorzaakt door stof van thomasslakken4. Infectie- en parasitaire ziekten401 Infectie- en parasitaire ziekten die door dieren of dierlijke resten op mensen worden overgebracht402 Tetanus403 Brucellose404 Virushepatitis405 Tuberculose406 Amoebiasis407 Andere door het werk veroorzaakte infectieziekten van het personeel dat zich bezighoudt met preventie, gezondheidszorg, hulp aan huis en andere soortgelijke werkzaamheden waarvoor een bewezen infectierisico bestaat5. Door de volgende fysische agentia veroorzaakte beroepsziekten502.01 Staar, veroorzaakt door thermische straling502.02 Conjunctivale aandoeningen als gevolg van de blootstelling aan ultraviolette straling503 Hardhorendheid of doofheid ten gevolge van lawaai504 Caissonziekte505.01 Osteoarticulaire aandoeningen van de handen en polsen ten gevolge van mechanische trillingen505.02 Angioneurotische aandoeningen veroorzaakt door mechanische trillingen506.10 Ontsteking van de periarticulaire slijmbeurzen als gevolg van druk506.11 Bursitis pre- en infrapatellaris506.12 Bursitis olecrani506.13 Bursitis van de schouder506.21 Ontstekingen door overbelasting van peesscheden506.22 Ontstekingen door overbelasting van het weefsel van peesscheden506.23 Ontstekingen door overbelasting van de inplantingen van spieren en pezen506.30 Meniscuslaesies als gevolg van langdurig werken in geknielde of gehurkte houding506.40 Zenuwverlamming door druk506.45 Carpale-tunnelsyndroom507 Nystagmus van mijnwerkers508 Ziekten veroorzaakt door ioniserende stralingBIJLAGE IIAanvullende lijst van ziekten die vermoedelijk door de beroepsuitoefening veroorzaakt worden, gemeld zouden moeten worden en in de toekomst in bijlage I van de Europese lijst opgenomen zouden kunnen worden2.1. Door de volgende chemische agentia veroorzaakte ziekten2.101 Ozon2.102 Andere dan de in rubriek 1.116 van bijlage I bedoelde alifatische koolwaterstoffen2.103 Bifenyl2.104 Decaline2.105 Aromatische zuren - aromatische anhydriden en halogeenderivaten daarvan2.106 Difenyloxide2.107 Tetrahydrofuran2.108 Thiofeen2.109 MethacrylnitrilAcetonitril2.111 Thioalcoholen2.112 Mercaptanen en thio-ethers2.113 Thallium en thalliumverbindingen2.114 Niet onder rubriek 1.118 van bijlage I bedoelde alcoholen en halogeenderivaten daarvan2.115 Niet onder rubriek 1.119 van bijlage I bedoelde glycolen en halogeenderivaten daarvan2.116 Niet onder rubriek 1.120 van bijlage I bedoelde ethers en halogeenderivaten daarvan2.117 Niet onder rubriek 1.121 van bijlage I bedoelde ketonen en halogeenderivaten daarvan2.118 Niet onder rubriek 1.122 van bijlage I bedoelde esters en halogeenderivaten daarvan2.119 Furfural2.120 Thiofenolen en homologe verbindingen en halogeenderivaten daarvan2.121 Zilver2.122 Seleen2.123 Koper2.124 Zink2.125 Magnesium2.126 Platina2.127 Tantaal2.128 Titaan2.129 Terpenen2.130 Boranen2.140 Door inademing van parelmoerstof veroorzaakte ziekten2.141 Door hormonale stoffen veroorzaakte ziekten2.150 Cariës van de tanden ten gevolge van werkzaamheden in de chocolade-, suiker- en meelindustrie2.160 Siliciumdioxide2.170 Niet onder andere posten opgenomen polycyclische aromatische koolwaterstoffen2.190 Dimethylformamide2.2. Door niet onder andere posten opgenomen stoffen en agentia veroorzaakte huidziekten2.201 Niet in bijlage I erkende allergische en ortho-ergische dermatites en dermatosen2.3. Door het inademen van niet onder andere posten opgenomen stoffen veroorzaakte ziekten2.301 Aan niet in de Europese lijst opgenomen metalen te wijten longfibrosen2.303 Bronchopulmonale aandoeningen en kanker ten gevolge van blootstelling aan:- roet- teer- bitumen- pek- antraceen en verbindingen daarvan- minerale oliën en vetten2.304 Bronchopulmonale aandoeningen ten gevolge van minerale kunstvezels2.305 Bronchopulmonale aandoeningen ten gevolge van synthetische vezels2.307 Aandoeningen van de ademhalingswegen, in het bijzonder astma, veroorzaakt door niet in bijlage I opgenomen irriterende stoffen2.308 Kanker van het strottenhoofd, veroorzaakt door de inademing van asbeststof2.4. Niet in bijlage I opgenomen infectie- en parasitaire ziekten2.401 Parasitaire ziekten2.402 Tropische ziekten2.5. Door fysische agentia veroorzaakte ziekten2.501 Afscheuring door overbelasting van de doornuitsteeksels2.502 Discopathie van de dorsolumbale wervelkolom als gevolg van herhaalde verticale lichaamstrillingen2.503 Noduli van de stembanden door intensief beroepsmatig stemgebruik