title: Aanbeveling (EU) 2017/948 van de Commissie van 31 mei 2017 betreffende het gebruik van de brandstofverbruiks- en CO2-emissiewaarden op basis waarvan typegoedkeuring is verleend en die volgens de wereldwijd geharmoniseerde testprocedure voor lichte voertuigen zijn gemeten, bij het beschikbaar maken van informatie voor de consument overeenkomstig Richtlijn 1999/94/EG van het Europees Parlement en de Raad (Kennisgeving geschied onder nummer C(2017) 3525)

text:
               2.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 142/100

         AANBEVELING (EU) 2017/948 VAN DE COMMISSIE
   van 31 mei 2017
   betreffende het gebruik van de brandstofverbruiks- en CO2-emissiewaarden op basis waarvan typegoedkeuring is verleend en die volgens de wereldwijd geharmoniseerde testprocedure voor lichte voertuigen zijn gemeten, bij het beschikbaar maken van informatie voor de consument overeenkomstig Richtlijn 1999/94/EG van het Europees Parlement en de Raad

         (Kennisgeving geschied onder nummer C(2017) 3525)

   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gezien Richtlijn 1999/94/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 1999 betreffende de beschikbaarheid van consumenteninformatie over het brandstofverbruik en de CO2-uitstoot bij het op de markt brengen van nieuwe personenauto's (1), en met name artikel 9, lid 2, onder c),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Een nieuwe regelgevende testprocedure voor het meten van de CO2-emissies en het brandstofverbruik van lichte voertuigen, de „World Harmonised Light Vehicles Test Procedure” (wereldwijd geharmoniseerde testprocedure voor lichte voertuigen, WLTP), vastgesteld bij Verordening C(2017) 3521 van de Commissie (2), zal de „New European Driving Cycle” (nieuwe Europese rijcyclus, NEDC), die momenteel krachtens Verordening (EG) nr. 692/2008 van de Commissie (3) wordt toegepast, maar niet langer aan de hedendaagse rijomstandigheden of voertuigtechnologieën beantwoordt, binnenkort vervangen. De WLTP zal striktere testomstandigheden omvatten en realistischer brandstofverbruiks- en CO2-emissiewaarden opleveren, wat de consument ten goede zal komen. De voorschriften betreffende consumenteninformatie zouden ook moeten aangeven hoe de toegang tot die verbeterde informatie en de vergelijkbaarheid ervan zullen worden gewaarborgd.

               (2)

               Richtlijn 1999/94/EG moet ervoor zorgen dat informatie over het brandstofverbruik en de CO2-uitstoot van nieuwe personenauto's die in de Unie te koop of voor leasing worden aangeboden, ter beschikking van de consument wordt gesteld, zodat hij bij de aankoop van een nieuwe auto met kennis van zaken een keuze kan maken. Volgens die richtlijn moet, wat nieuwe personenauto's betreft, de consument kunnen beschikken over informatie over zowel het officiële brandstofverbruik als de officiële specifieke CO2-uitstoot, zoals gedefinieerd in artikel 2, punten 5 en 6. De te hanteren waarden zijn die op basis waarvan typegoedkeuring is verleend en die door de typegoedkeuringsinstantie zijn gemeten overeenkomstig de bepalingen van Verordening (EG) nr. 715/2007 van het Europees Parlement en de Raad (4) en van Verordening (EG) nr. 692/2008, met name bijlage XII ervan, en die zijn opgenomen in bijlage VIII bij Richtlijn 2007/46/EG van het Europees Parlement en de Raad (5). Die waarden moeten aan het EG-typegoedkeuringscertificaat van het voertuig worden gehecht en in het conformiteitscertificaat worden opgenomen.

               (3)

               De WLTP moet geleidelijk worden ingevoerd, eerst voor nieuwe typen personenauto's zoals beschreven in Richtlijn 2007/46/EG, bijlage II, deel B, vanaf 1 september 2017 en daarna voor nieuwe personenauto's vanaf 1 september 2018. Voertuigen uit restantvoorraden volgens de definitie in Richtlijn 2007/46/EG, artikel 3, punt 22, waarvoor typegoedkeuring is verleend en volgens de NEDC metingen zijn verricht, mogen gedurende een periode van twaalf maanden vanaf de datum waarop de geldigheid van de EG-typegoedkeuring is verstreken, d.w.z. tot en met 31 augustus 2019, in de handel worden gebracht. Bijgevolg moeten vanaf 1 september 2019 alle nieuwe personenauto's die in de Unie op de markt worden gebracht, worden getest volgens de WLTP.

               (4)

               Tijdens de geleidelijke invoering van de WLTP moeten op het EG-typegoedkeuringscertificaat en het conformiteitscertificaat van het voertuig de brandstofverbruiks- en CO2-emissiewaarden worden vermeld op basis waarvan typegoedkeuring is verleend en die volgens de NEDC en/of de WLTP zijn gemeten. Voor personenauto's met een typegoedkeuring volgens de WLTP zullen de brandstofverbruiks- en CO2-emissiewaarden volgens zowel de WLTP als de NEDC in het conformiteitscertificaat worden opgenomen.

               (5)

               Voor die overgangsperiode met geleidelijke invoering van de WLTP is het dus belangrijk duidelijk aan te geven welke waarden voor consumenteninformatie overeenkomstig Richtlijn 1999/94/EG moeten worden gebruikt om ervoor te zorgen dat die informatie voor alle nieuwe personenauto's in alle lidstaten vergelijkbaar blijft.

               (6)

               De volgens de WLTP gemeten brandstofverbruiks- en CO2-emissiewaarden zullen hoogstwaarschijnlijk verschillen van die welke volgens de NEDC zijn gemeten. Voor een en dezelfde auto zullen de WLTP-waarden in veel gevallen hoger zijn dan de NEDC-waarden. Voorts zal de WLTP, in tegenstelling tot de NEDC, voor elk individueel voertuig specifieke brandstofverbruiks- en CO2-emissiewaarden verstrekken die een weerspiegeling zijn van de voertuigspecificaties en de optionele uitrusting waardoor die waarden worden beïnvloed. Zo zou aan de consumenten nauwkeuriger en realistischer informatie over elke nieuwe personenauto of, voor een bepaald automodel, over de verschillende mogelijke brandstofverbruiks- en CO2-emissiewaarden moeten kunnen worden verstrekt.

               (7)

               De resultaten van de tests van de brandstofverbruiks- en CO2-emissiewaarden worden geregistreerd voor verschillende testfasen. Voor voertuigen met typegoedkeuring volgens de NEDC worden er waarden voor rijden „in de stad” en „buiten de stad”, alsook „gecombineerde” en „gewogen, gecombineerde” waarden verstrekt. Voor voertuigen met typegoedkeuring volgens de WLTP worden er „lage”, „gemiddelde”, „hoge” en „extrahoge” waarden, alsook „gecombineerde” en „gewogen, gecombineerde” waarden verstrekt. Om de vergelijkbaarheid te waarborgen zou de consument ten minste over de „gecombineerde” waarden van de toepasselijke testmethode moeten beschikken.

               (8)

               Indien fabrikanten, los van de etiketten, gidsen en affiches of het reclamemateriaal zoals voorgeschreven bij Richtlijn 1999/94/EG, de consument vrijwillig op niet-geharmoniseerde testprotocollen gebaseerde informatie over het brandstofverbruik of de CO2-uitstoot verstrekken, zou de consument er duidelijk op moeten worden geattendeerd dat die waarden op niet-geharmoniseerde testprotocollen zijn gebaseerd. De consument moet worden geadviseerd het brandstofverbruik of de CO2-uitstoot van nieuwe personenauto's met elkaar te vergelijken door waarden te gebruiken die volgens een geharmoniseerd EU-testprotocol zijn gemeten en op basis waarvan typegoedkeuring is verleend.

               (9)

               Bij de omzetting van Richtlijn 1999/94/EG hebben sommige lidstaten ervoor gekozen om, naast de gegevens over het brandstofverbruik en de specifieke CO2-uitstoot, ook informatie over luchtverontreinigende stoffen op de voertuigetiketten te vermelden. Met de invoering van de WLTP en van de RDE-procedure om de emissies in reële rijomstandigheden te meten, en met de nieuwe voorschriften om een maximumwaarde van de emissies in reële rijomstandigheden op het conformiteitscertificaat van nieuwe auto's te vermelden (6), zal er vanaf 1 september 2017 informatie over luchtverontreinigende stoffen voor alle nieuwe voertuigtypen en vanaf 1 september 2019 voor alle nieuwe voertuigen beschikbaar zijn. Overeenkomstig de aanbeveling van het Europees Parlement ingevolge het onderzoek naar emissiemetingen in de automobielsector (7) zouden de lidstaten moeten overwegen die informatie ter beschikking te stellen van de consument om hem daarvan bewust te maken en hem in staat te stellen bij de aankoop van een auto met kennis van zaken een keuze te maken.

               (10)

               Om ervoor te zorgen dat de consument volledig inzicht krijgt in de gevolgen van de overgang naar de WLTP, zouden alle betrokken partijen voorlichtingscampagnes moeten voeren of daaraan moeten bijdragen om de effecten van de nieuwe testprocedure op de brandstofverbruiks- en CO2-emissiewaarden toe te lichten. Bij die voorlichtingscampagnes zouden de overheden, consumentenverenigingen, milieuorganisaties, niet-gouvernementele organisaties, chauffeursverenigingen en de auto-industrie moeten worden betrokken.

               (11)

               Na overleg met de deskundigengroep voor de ontwikkeling en uitvoering van het beleid inzake de CO2-emissies van wegvoertuigen, met deskundigen uit de industrie, consumentenorganisaties en andere niet-gouvernementele organisaties en met de lidstaten, acht de Commissie het passend om aanbevelingen te doen over de wijze waarop het officiële brandstofverbruik en de officiële specifieke CO2-uitstoot van nieuwe personenauto's zouden moeten worden geformuleerd om de consument te informeren.

               (12)

               Er zou een aanbeveling moeten worden vastgesteld om de consumenten een weloverwogen keuze te kunnen laten maken en om een geharmoniseerde toepassing van Richtlijn 1999/94/EG in de hele Unie te bevorderen.

               (13)

               De in deze aanbeveling vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het bij artikel 10 van Richtlijn 1999/94/EG ingestelde comité,

         HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING VASTGESTELD:

               1.

               De lidstaten zouden ervoor moeten zorgen dat de op de conformiteitscertificaten van nieuwe geregistreerde auto's vermelde NEDC-waarden worden gebruikt om tot en met 31 december 2018 het officiële brandstofverbruik en de officiële specifieke CO2-uitstoot zoals gedefinieerd in Richtlijn 1999/94/EG, artikel 2, punten 5 en 6, aan de consumenten mede te delen. Na die datum moeten de tests en de typegoedkeuring van alle nieuwe voertuigen die in de Unie op de markt worden gebracht, volgens de WLTP plaatsvinden.

               2.

               Vanaf 1 januari 2019 zouden de lidstaten ervoor moeten zorgen dat ter informatie van de consument alleen WLTP-brandstofverbruiks- en CO2-emissiewaarden worden gebruikt.

               3.

               De lidstaten zouden ervoor moeten zorgen dat na 1 januari 2019, wanneer voertuigen uit restantvoorraden mogelijk nog alleen maar NEDC-waarden hebben, die waarden vergezeld gaan van een disclaimer dat het voertuig een voertuig uit restantvoorraad is en dat de waarden niet vergelijkbaar zijn met waarden die op de WLTP zijn gebaseerd.

               4.

               De lidstaten zouden ervoor moeten zorgen dat het etiket dat op het verkooppunt op elke nieuwe personenauto is aangebracht of dicht bij de auto op een display wordt getoond, informatie bevat over het officiële brandstofverbruik en de officiële specifieke CO2-emissiewaarden van het voertuig waarop het betrekking heeft.

               5.

               De lidstaten zouden ervoor moeten zorgen dat de gids voor het brandstofverbruik en de CO2-uitstoot, alsook de affiche of display op het verkooppunt informatie bevatten over het officiële brandstofverbruik en de officiële specifieke CO2-emissiewaarden van het voertuig waarop ze betrekking hebben. Wanneer verschillende varianten en/of uitvoeringen onder één model zijn gegroepeerd, zouden de op te geven waarden die van het individuele voertuig met de hoogste waarden binnen die groep moeten zijn.

               6.

               De lidstaten zouden ervoor moeten zorgen dat reclamemateriaal met verwijzing naar een specifiek nieuw model personenauto of een uitvoering of variant ervan, informatie bevat over het officiële brandstofverbruik en de officiële specifieke CO2-emissiewaarden van het voertuig waarop het betrekking heeft. Indien het om meer dan één model gaat, zouden de lidstaten ervoor moeten zorgen dat de informatie het officiële brandstofverbruik en de officiële specifieke CO2-emissiewaarden bevat van alle voertuigen waarop zij betrekking heeft, of het verschil aangeeft tussen de slechtste en de beste waarden van al die voertuigen. Voor voertuigen met typegoedkeuring volgens de WLTP zouden de slechtste en de beste waarden die van de op de markt beschikbare nieuwe personenauto's moeten zijn zoals aangegeven op het conformiteitscertificaat.

               7.

               De lidstaten zouden ervoor moeten zorgen dat langs elektronische weg verspreid reclamemateriaal waarmee consumenten een specifiek voertuig kunnen configureren, zoals online car configurators, de consumenten duidelijk aangeeft hoe verschillende specifieke uitrustingsstukken en eventuele opties van invloed zijn op de brandstofverbruiks- en CO2-emissiewaarden die volgens de WLTP zijn gemeten en op basis waarvan typegoedkeuring is verleend.

               8.

               Indien lidstaten toestaan dat WLTP-brandstofverbruiks- en CO2-emissiewaarden als aanvullende informatie vóór 1 januari 2019 worden verstrekt om de consument zo spoedig mogelijk toegang te geven tot brandstofverbruiks- en CO2-emissiewaarden die representatiever zijn voor reële rijomstandigheden, zouden ze ervoor moeten zorgen dat die aanvullende informatie duidelijk en los van de etiketten, gidsen en affiches of van het reclamemateriaal zoals voorgeschreven bij Richtlijn 1999/94/EG, wordt gepresenteerd en dat zij de volgende tekst bevat:
               „Vanaf 1 september 2017 zal voor bepaalde nieuwe voertuigen typegoedkeuring worden verleend volgens de World Harmonised Light Vehicles Test Procedure (wereldwijd geharmoniseerde testprocedure voor lichte voertuigen, WLTP), een nieuwe, realistischer testprocedure om het brandstofverbruik en de CO2-uitstoot te meten. Vanaf 1 september 2018 zal de WLTP de New European Driving Cycle (nieuwe Europese rijcyclus, NEDC), d.w.z. de huidige testprocedure, volledig vervangen. Door realistischer testomstandigheden liggen het brandstofverbruik en de CO2-uitstoot, gemeten volgens de WLTP, in veel gevallen hoger dan die gemeten volgens de NEDC.”.

               9.

               De lidstaten zouden ervoor moeten zorgen dat de consument, voordat hij een besluit neemt over de aankoop van een auto, wordt geïnformeerd over de veranderingen in de brandstofverbruiks- en CO2-emissiewaarden als gevolg van de invoering van de WLTP en over de gevolgen die deze veranderingen kunnen hebben op het moment van registratie.

               10.

               De lidstaten zouden ervoor moeten zorgen dat het officiële brandstofverbruik en de officiële specifieke CO2-emissiewaarde ten minste de volgens de toegepaste testprocedure gemeten „gecombineerde” waarden omvatten.

               11.

               Indien fabrikanten, los van de etiketten, gidsen en affiches of het reclamemateriaal zoals voorgeschreven bij Richtlijn 1999/94/EG, de consument vrijwillig op niet-geharmoniseerde testprotocollen gebaseerde informatie over het brandstofverbruik of de CO2-uitstoot verstrekken, zouden de lidstaten ervoor moeten zorgen dat die informatie de volgende tekst bevat:
               „De brandstofverbruiks- of CO2-emissiewaarden zijn op niet-geharmoniseerde testprotocollen gebaseerd. Ze worden alleen ter informatie meegedeeld. Om de volgens een geharmoniseerd EU-testprotocol gemeten brandstofverbruiks- of CO2-emissiewaarden van een nieuwe personenauto te vergelijken, moeten officiële brandstofverbruiks- of CO2-emissiewaarden worden gebruikt [hyperlink naar waar deze waarden beschikbaar zijn].”.

               12.

               De lidstaten zouden de mogelijkheid moeten overwegen om de informatie over de maximumwaarde van de luchtverontreinigende stoffen in reële rijomstandigheden die op het conformiteitscertificaat van elk voertuig is aangegeven, ook te vermelden op het etiket dat op het verkooppunt op elke nieuwe personenauto is aangebracht of dicht bij de auto op een display wordt getoond.

               13.

               De lidstaten zouden ervoor moeten zorgen dat specifieke voorlichtingscampagnes worden gevoerd om de consument de invoering van de WLTP en de gevolgen ervan voor de brandstofverbruiks- en CO2-emissiewaarden, met name de verhoging van die waarden vergeleken met die gemeten volgens de NEDC, en de betekenis van de waarden als gevolg van verschillende testfasen, uit te leggen.

               14.

               Deze aanbeveling is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 31 mei 2017.

            Voor de Commissie

         Miguel ARIAS CAÑETE

            Lid van de Commissie

      (1)  PB L 12 van 18.1.2000, blz. 16.

      (2)  Verordening C(2017) 3521 van 1 juni 2017 van de Commissie tot aanvulling van Verordening (EG) nr. 715/2007 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de typegoedkeuring van motorvoertuigen met betrekking tot emissies van lichte personen- en bedrijfsvoertuigen (Euro 5 en Euro 6) en de toegang tot reparatie- en onderhoudsinformatie, tot wijziging van Richtlijn 2007/46/EG van het Europees Parlement en de Raad, Verordening (EG) nr. 692/2008 van de Commissie en Verordening (EU) nr. 1230/2012 van de Commissie en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 692/2008 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad).

      (3)  Verordening (EG) nr. 692/2008 van de Commissie van 18 juli 2008 tot uitvoering en wijziging van Verordening (EG) nr. 715/2007 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de typegoedkeuring van motorvoertuigen met betrekking tot emissies van lichte personen- en bedrijfsvoertuigen (Euro 5 en Euro 6) en de toegang tot reparatie- en onderhoudsinformatie (PB L 199 van 28.7.2008, blz. 1).

      (4)  Verordening (EG) nr. 715/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 20 juni 2007 betreffende de typegoedkeuring van motorvoertuigen met betrekking tot emissies van lichte personen- en bedrijfsvoertuigen (Euro 5 en Euro 6) en de toegang tot reparatie- en onderhoudsinformatie (PB L 171 van 29.6.2007, blz. 1).

      (5)  Richtlijn 2007/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 september 2007 tot vaststelling van een kader voor de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan en van systemen, onderdelen en technische eenheden die voor dergelijke voertuigen zijn bestemd (Kaderrichtlijn) (PB L 263 van 9.10.2007, blz. 1).

      (6)  Verordening (EU) 2016/646 van de Commissie van 20 april 2016 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 692/2008 wat de emissies van lichte personen- en bedrijfsvoertuigen (Euro 6) betreft (PB L 109 van 26.4.2016, blz. 1).

      (7)  P8_TA(2017)0100.


Avis juridique important

|

31979K0702

79/702/EGKS: Aanbeveling van de Commissie van 25 juli 1979 tot wijziging van en houdende afwijking van Aanbeveling nr. 1-64 van de Hoge Autoriteit betreffende een verhoging van de bescherming van ijzer- en staalprodukten aan de buitengrenzen van de Gemeenschap

Publicatieblad Nr. L 207 van 15/08/1979 blz. 0030 - 0031 Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 11 Deel 15 blz. 0170  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 11 Deel 11 blz. 0245  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 11 Deel 11 blz. 0245

++++AANBEVELING VAN DE COMMISSIE  van 25 juli 1979  tot wijziging van en houdende afwijking van Aanbeveling nr . 1-64 van de Hoge Autoriteit betreffende een verhoging van de bescherming van ijzer - en staalprodukten aan de buitengrenzen van de Gemeenschap   ( 79/702/EGKS )  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal ,  Gelet op Aanbeveling nr . 1-64 van de Hoge Autoriteit van 15 januari 1964 aan de Regeringen der deelnemende Staten betreffende een verhoging van de bescherming van ijzer - en staalprodukten aan de buitengrenzen van de Gemeenschap ( 1 ) , gewijzigd bij Aanbeveling nr . 1905/78/EGKS van 28 juli 1978 ( 2 ) , inzonderheid op artikel 3 ,  Gelet op het besluit van 18 december 1978 van de Vertegenwoordigers van de Regeringen der Lid-Staten , in het kader van de Raad bijeen ( 3 ) ,  Overwegende , enerzijds , dat er aanleiding is om het toezicht op het gebruik van bandijzer en bandstaal , bestemd voor het vervaardigen van blik ( onderverdeling 73.12 B I van het gemeenschappelijk douanetarief ) , op te heffen daar het douanerecht van toepassing op deze produkten hetzelfde is ( 8 % ) als dat betreffende ander bandijzer en bandstaal van onderverdeling 73.12 B II , en dat het derhalve dienstig is in de tabel , gehecht aan genoemde Aanbeveling nr . 1-64 , gewijzigd bij Aanbeveling nr . 1905/78/EGKS , de verwijzing ( a ) bij onderverdeling 73.12 B I en de voetnoot ( a ) te doen vervallen ;  Overwegende , anderzijds , dat op communautair niveau uniformiteit dient te worden gebracht in het douanetoezicht met betrekking tot het gebruik van goederen waarop bij invoer een gunstige tariefregeling van toepassing is op grond van hun bijzondere bestemming , met name voor de scheepsbouw , door de regels die voor overeenkomstige , onder het EEG-Verdrag vallende produkten gelden tot de EGKS-produkten uit te breiden ;  Overwegende dat het te dien einde dienstig is voor te schrijven dat de bepalingen van Verordening ( EEG ) nr . 1535/77 van de Commissie van 4 juli 1977 ( 4 ) , gewijzigd bij Verordening ( EEG ) nr . 2697/77 ( 5 ) , kunnen worden toegepast op coils voor het walsen van plaat , bestemd om opnieuw te worden gewalst , van onderverdeling 73.08 A van het gemeenschappelijk douanetarief , en dat de bepalingen van Verordening  ( EEG ) nr . 2695/77 van 7 december 1977 ( 6 ) , gewijzigd bij Verordening ( EEG ) nr . 2788/78 ( 7 ) , kunnen worden toegepast op voor de scheepsbouw bestemd materiaal , dat krachtens het besluit van 13 januari 1975 van de Vertegenwoordigers van de Regeringen der deelnemende Staten , in het kader van de Raad bijeen , mag worden ingevoerd onder een gunstige tariefregeling ,  DOET DE VOLGENDE AANBEVELING :  Artikel 1  In de tabel , gehecht aan Aanbeveling nr . 1-64 van de Hoge Autoriteit van 15 januari 1964 , gewijzigd bij Aanbeveling nr . 1905/78/EGKS , vervalt de verwijzing ( a ) bij onderverdeling 73.12 B I . Hetzelfde geldt voor de voetnoot ( a ) .  Artikel 2  De Lid-Staten worden gemachtigd van de uit artikel 1 van Aanbeveling nr . 1-64 van de Hoge Autoriteit van 15 januari 1964 voortvloeiende verplichtingen af te wijken , voor zover zulks noodzakelijk is om op de invoer van coils voor het walsen van plaat , van ijzer of van staal , met een breedte van minder dan 1,50 m en bestemd om opnieuw te worden gewalst , van onderverdeling 73.08 A van het gemeenschappelijk douanetarief , de bepalingen toe te passen van Verordening ( EEG ) nr . 1535/77 van de Commissie , gewijzigd bij Verordening ( EEG ) nr . 2697/77 .  Artikel 3  De Lid-Staten worden gemachtigd van de uit artikel 1 van Aanbeveling nr . 1-64 van de Hoge Autoriteit van 15 januari 1964 voortvloeiende verplichtingen af te wijken , voor zover zulks noodzakelijk is om op de produkten , die onder het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal vallen en die bestemd zijn om te worden verwerkt in de schepen bedoeld bij de onderverdelingen 89.01 A , 89.01 B I , 89.02 A , 89.02 B I en 89.03 A van het gemeenschappelijk douanetarief , met het oog op de bouw , de reparatie , het onderhoud of de verbouwing , alsmede de uitrusting van die schepen , de bepalingen toe te passen van Verordening ( EEG ) nr . 2695/77 van de Commissie van 7 december 1977 , gewijzigd bij Verordening ( EEG ) nr . 2788/78 .  Artikel 4  De Lid-Staten nemen alle maatregelen die nodig zijn om aan deze aanbeveling te voldoen .  Artikel 5  Van deze aanbeveling wordt kennisgeving gedaan aan de Lid-Staten en zij wordt bekendgemaakt in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen .  Gedaan te Brussel , 25 juli 1979 .  Voor de Commissie  Wilhelm HAFERKAMP  Vice-Voorzitter  ( 1 ) PB nr . 8 van 22 . 1 . 1964 , blz . 99/64 .  ( 2 ) PB nr . L 217 van 8 . 9 . 1978 , blz . 5 .  ( 3 ) PB nr . L 10 van 16 . 1 . 1979 , blz . 12 .  ( 4 ) PB nr . L 171 van 9 . 7 . 1977 , blz . 1 .  ( 5 ) PB nr . L 314 van 8 . 12 . 1977 , blz . 21 .  ( 6 ) PB nr . L 314 van 8 . 12 . 1977 , blz . 14 .  ( 7 ) PB nr . L 330 van 30 . 11 . 1978 , blz . 25 .


Avis juridique important

|

32002H0175

Aanbeveling van de Commissie van 22 februari 2002 tot wĳziging van Aanbeveling 98/195/EG, laatstelijk gewĳzigd bĳ Aanbeveling 2000/263/EG, inzake interconnectie in een geliberaliseerde telecommunicatiemarkt (Deel 1 - Interconnectieprĳzen) (Voor de EER relevante tekst) (kennisgeving geschied onder nummer C(2002) 561)

Publicatieblad Nr. L 058 van 28/02/2002 blz. 0056 - 0056

Aanbeveling van de Commissievan 22 februari 2002tot wijziging van Aanbeveling 98/195/EG, laatstelijk gewijzigd bij Aanbeveling 2000/263/EG, inzake interconnectie in een geliberaliseerde telecommunicatiemarkt(Deel 1 - Interconnectieprijzen)(kennisgeving geschied onder nummer C(2002) 561)(Voor de EER relevante tekst)(2002/175/EG)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 97/33/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 juni 1997 inzake interconnectie op telecommunicatiegebied, wat betreft de waarborging van de universele dienst en van de interoperabiliteit door toepassing van de beginselen van Open Network Provision (ONP)(1), gewijzigd bij Richtlijn 98/61/EG(2), en met name op artikel 7, lid 5,Na raadpleging van het Raadgevend Comité dat is ingesteld bij artikel 9, lid 1, van Richtlijn 90/387/EEG van de Raad van 28 juni 1990 betreffende de totstandbrenging van de interne markt voor telecommunicatiediensten door middel van de tenuitvoerlegging van Open Network Provision (ONP)(3), gewijzigd bij Richtlijn 97/51/EG van het Europees Parlement en de Raad(4),Overwegende hetgeen volgt:(1) Punt 9 van Aanbeveling 98/195/EG van de Commissie van 8 januari 1998 inzake interconnectie in een geliberaliseerde telecommunicatiemarkt (Deel 1 - Interconnectieprijzen)(5), laatstelijk gewijzigd bij Aanbeveling 2000/263/EG(6), bepaalt dat de aanbeveling voor 31 december 2000 door de Commissie wordt herzien. Met name werd in de aanbeveling erop gewezen dat een beoordeling zou moeten plaatsvinden van de noodzaak door te gaan met de publicatie van de "beste huidige praktijk"-interconnectieprijzen.(2) Het zesde en zevende verslag van de Commissie over de tenuitvoerlegging van het pakket telecommunicatieregelgeving(7) wijzen op de geleidelijke vermindering van interconnectieprijzen in de Gemeenschap tot de niveaus van de door de Commissie gepubliceerde aanbevolen "beste huidige praktijk"-interconnectieprijzen(8) en op de steeds betere beschikbaarheid van kostenberekeningssystemen voor exploitanten met interconnectieverplichtingen, en het wordt derhalve met ingang van 1 januari 2002 als niet meer noodzakelijk beschouwd gebruik te maken van de "beste huidige praktijk"-benadering en van updates van de aanbevolen prijzen, zoals oorspronkelijk opgenomen in Aanbeveling 98/195/EG.(3) Andere elementen van de aanbeveling blijven verder van nut voor de nationale regelgevende instanties en moeten worden behouden,BEVEELT AAN:Artikel 1Aanbeveling 98/195/EG, laatstelijk gewijzigd bij Aanbeveling 2000/263/EG, wordt als volgt gewijzigd:De punten 4, 4a, 5 en 9 van de aanbeveling evenals bijlage II worden geschrapt.Artikel 2Deze aanbeveling is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 22 februari 2002.Voor de CommissieErkki LiikanenLid van de Commissie(1) PB L 199 van 26.7.1997, blz. 32.(2) PB L 268 van 3.10.1998, blz. 37.(3) PB L 192 van 24.7.1990, blz. 1.(4) PB L 295 van 29.10.1997, blz. 23.(5) PB L 73 van 12.3.1998, blz. 42.(6) PB L 83 van 4.4.2000, blz. 30.(7) COM(2000) 814 van 7 december 2000 en COM(2001) 706 van 26 november 2001.(8)>RUIMTE VOOR DE TABEL>


Avis juridique important

|

31986H0458

86/458/EEG: Aanbeveling van de Raad van 15 september 1986 betreffende de onderdanen van het Groothertogdom Luxemburg die in het bezit zijn van een in een derde Staat verleend artsendiploma

Publicatieblad Nr. L 267 van 19/09/1986 blz. 0030 - 0030

*****AANBEVELING  VAN DE RAAD  van 15 september 1986  betreffende de onderdanen van het Groothertogdom Luxemburg die in het bezit zijn van een in een derde Staat verleend artsendiploma  (86/458/EEG)  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Vaststellend dat Richtlijn 86/457/EEG van de Raad van 15 september 1986 inzake een specifieke opleiding in de huisartsgeneeskunde (1) slechts de in een Lid-Staat afgegeven diploma's, certificaten en andere bewijsstukken betreft;  Verlangend evenwel rekening te houden met de bijzondere situatie van Luxemburgse onderdanen, die, aangezien het Groothertogdom Luxemburg zelf niet over een specifieke opleiding in de huisartsgeneeskunde beschikt, hun studie in een derde Staat hebben voortgezet,  BEVEELT de Regeringen van de andere Lid-Staten AAN, de toegang tot de werkzaamheden van huisarts en de uitoefening daarvan binnen de Gemeenschap te vergemakkelijken ten behoeve van onderdanen van het Groothertogdom Luxemburg die in het bezit zijn van een in een derde Staat afgegeven diploma waarmee een specifieke opleiding in de huisartsgeneeskunde is afgesloten en dat is erkend door het Luxemburgse Ministerie van Volksgezondheid.  Gedaan te Brussel, 15 september 1986.  Voor de Raad  De Voorzitter  G. HOWE  (1) Zie blz. 26 van dit Publikatieblad.


Avis juridique important

|

31981K1997

Aanbeveling nr. 1997/81/EGKS van de Commissie van 3 juli 1981 houdende wijziging van Aanbeveling nr. 587/80/EGKS betreffende het communautaire toezicht op de invoer van sommige onder het EGKS-Verdrag vallende ijzeren staalprodukten van oorsprong uit derde landen

Publicatieblad Nr. L 194 van 17/07/1981 blz. 0020

++++( 1 ) PB NR . L 65 VAN 11 . 3 . 1980 , BLZ . 5 .  ( 2 ) PB NR . L 355 VAN 30 . 12 . 1980 , BLZ . 42 .  ( 3 ) PB NR . L 344 VAN 31 . 12 . 1979 , BLZ . 15 .  AANBEVELING NR . 1997/81/EGKS VAN DE COMMISSIE VAN 3 JULI 1981 HOUDENDE WIJZIGING VAN AANBEVELING NR . 587/80/EGKS BETREFFENDE HET COMMUNAUTAIRE TOEZICHT OP DE INVOER VAN SOMMIGE ONDER HET EGKS-VERDRAG VALLENDE IJZER - EN STAALPRODUKTEN VAN OORSPRONG UIT DERDE LANDEN  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  GELET OP HET VERDRAG TOT OPRICHTING VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAP VOOR KOLEN EN STAAL , INZONDERHEID OP ARTIKEL 74 ,  OVERWEGENDE DAT BIJ AANBEVELING NR . 587/80/EGKS ( 1 ) , WAARVAN DE GELDIGHEIDSDUUR WERD VERLENGD TOT EN MET 31 DECEMBER 1981 BIJ AANBEVELING NR . 3384/80/EGKS ( 2 ) , EEN COMMUNAUTAIR TOEZICHT OP DE INVOER VAN SOMMIGE ONDER HET EGKS-VERDRAG VALLENDE IJZER - EN STAALPRODUKTEN WORDT INGESTELD ;  OVERWEGENDE DAT BEPAALDE DERDE LANDEN DIE NIET IN DE AAN AANBEVELING NR . 587/80/EGKS GEHECHTE LIJSTEN VERMELD WAREN , VOOR 1981 MET DE COMMISSIE REGELINGEN HEBBEN GETROFFEN BETREFFENDE HET HANDELSVERKEER IN BEPAALDE ONDER HET EGKS-VERDRAG VALLENDE IJZEREN STAALPRODUKTEN , ZODAT HET DIENSTIG IS DEZE AANBEVELING DIENOVEREENKOMSTIG TE WIJZIGEN ,  DOET DE VOLGENDE AANBEVELING :  ARTIKEL 1  AANBEVELING NR . 587/80/EGKS WORDT ALS VOLGT GEWIJZIGD :  1 . ARTIKEL 2 , LID 2 , SUB A , WORDT GELEZEN :  " A . VOOR DE PRODUKTEN VAN OORSPRONG EN RECHTSTREEKS VAN HERKOMST UIT EEN VAN DE IN BIJLAGE II , MET UITZONDERING VAN BRAZILIE , GENOEMDE LANDEN ( RECHTSTREEKSE INVOER ) , EN VOOR GIETIJZER VAN POST 73.01 VAN HET GEMEENSCHAPPELIJK DOUANETARIEF VAN OORSPRONG EN RECHTSTREEKS VAN HERKOMST UIT BRAZILIE :  A ) HANDELSBENAMING VAN DE PRODUKTEN , MET NAUWKEURIGE SPECIFICATIE , OM DE FRANCOPRIJS , VOLGENS DE GEKOZEN PRIJSSCHAAL , TE KUNNEN BEREKENEN ;  B ) PRIJS FRANCO BESTEMMING PER TON , MET VERMELDING VAN DE DOUANERECHTEN , DE VERVOERKOSTEN EN ALLE EXTRA'S , ALLE KORTINGEN ALSMEDE ALLE ANDERE FACTOREN DIE TOT DE BEREKENING VAN DE FRANCOPRIJS HEBBEN GELEID ;  C ) OPGAVE VAN :  I ) DE PRIJSSCHAAL VAN DE COMMUNAUTAIRE PRODUCENT GEKOZEN VOOR DE BEREKENING VAN DE FRANCOPRIJS , MET VERMELDING VAN DE DATUM VAN DEZE PRIJSSCHAAL ,  II ) OF , EVENTUEEL , HET AANBOD VAN HET DERDE LAND WAARVOOR EEN AANPASSING HEEFT PLAATSGEVONDEN , MET VERMELDING VAN DE BIJZONDERHEDEN DIE VOOR DE IDENTIFICATIE VAN DIT AANBOD NODIG ZIJN , MET INBEGRIP VAN DE DATUM VAN DIT AANBOD ,  III ) OF , EVENTUEEL , ANDERE PRIJZEN ( MET DE REDENEN DAARVOOR ) ;  D ) DATUM EN REFERENTIE VAN HET CONNOSSEMENT , INDIEN VOORHANDEN . " .  2 . ARTIKEL 2 , LID 2 , SUB B , WORDT GELEZEN :  " VOOR DE PRODUKTEN VAN OORSPRONG UIT EEN VAN DE IN BIJLAGE II GENOEMDE LANDEN , MET UITZONDERING VAN BRAZILIE , EN VOOR GIETIJZER VAN POST 73.01 VAN HET GEMEENSCHAPPELIJK DOUANETARIEF , VAN OORSPRONG UIT BRAZILIE , INGEVAL DEZE PRODUKTEN VAN HERKOMST ZIJN UIT EEN ANDER DERDE LAND DAN DAT VAN OORSPRONG ( NIET-RECHTSTREEKSE INVOER ) , EN VOOR DE PRODUKTEN VAN OORSPRONG UIT EEN NIET IN DE BIJLAGEN I EN II GENOEMD DERDE LAND ;  A ) VOLLEDIGE BENAMING VAN HET PRODUKT OVEREENKOMEND MET DIE VERMELD IN DE LIJST VAN AAN BASISPRIJZEN ONDERWORPEN PRODUKTEN ( 3 ) ;  B ) PRIJS GRENS VAN DE GEMEENSCHAP , CIF , INGEKLAARD EN GELOST , PER TON , IN DE MUNT VAN HET CONTRACT .  3 . ARTIKEL 3 , LID 1 , SUB I ) , WORDT GELEZEN :   " I ) DE PRODUKTEN VAN BIJLAGE III A VAN OORSPRONG UIT EEN VAN DE IN BIJLAGE II VERMELDE LANDEN , MET UITZONDERING VAN BRAZILIE , EN GIETIJZER VAN POST 73.01 VAN HET GEMEENSCHAPPELIJK DOUANETARIEF VAN OORSPRONG UIT BRAZILIE , DOCH VAN HERKOMST UIT EEN ANDER DERDE LAND DAN DAT VAN OORSPRONG . " .  4 . AAN BIJLAGE II WORDEN TOEGEVOEGD BRAZILIE EN ZUID-KOREA .  5 . IN BIJLAGE III , SUB A , WORDT NUMMER 73.02-11 VAN DE NIMEXE-CODE VERVANGEN DOOR DE NUMMERS 73.02-01 EN 73.02-09 .  ARTIKEL 2  DEZE AANBEVELING IS VAN TOEPASSING MET INGANG VAN DE DAG VAN HAAR BEKENDMAKING IN HET PUBLIKATIEBLAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN TOT 31 DECEMBER 1981 .  ARTIKEL 3  DEZE AANBEVELING IS GERICHT TOT DE LID-STATEN .  GEDAAN TE BRUSSEL , 3 JULI 1981 .  VOOR DE COMMISSIE  WILHELM HAFERKAMP  VICE-VOORZITTER


Avis juridique important

|

32002H0287

Aanbeveling van de Raad van 15 april 2002 betreffende de benoeming van de vice-president van de directie van de Europese Centrale Bank

Publicatieblad Nr. L 101 van 17/04/2002 blz. 0017 - 0017

Aanbeveling van de Raadvan 15 april 2002betreffende de benoeming van de vice-president van de directie van de Europese Centrale Bank(2002/287/EG)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, met name op artikel 112, lid 2, onder b), en artikel 122, lid 4, en op de artikelen 11.2. en 43.3. van het Protocol betreffende de statuten van het Europees stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank,BEVEELT AAN:Dat de heer Lucas D.PAPADEMOS wordt benoemd tot vice-president van de directie van de Europese Centrale Bank voor een ambtstermijn van 8 jaar die op 1 juni 2002 ingaat.Na raadpleging van het Europees Parlement en de Raad van bestuur van de Europese Centrale Bank, wordt deze aanbeveling met het oog op een besluit voorgelegd aan de staatshoofden en regeringsleiders van de lidstaten die de euro hebben aangenomen.Deze aanbeveling wordt in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen bekendgemaakt.Gedaan te Luxemburg, 15 april 2002.Voor de RaadDe voorzitterJ. Piqué I Camps


                  1.7.2017

                  NL

                  Publicatieblad van de Europese Unie

                  C 212/14

            Aanbeveling voor een besluit van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van artikel 22 van de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank
      (ECB/2017/18)

         (Ingediend door de Europese Centrale Bank)

      (2017/C 212/04)

         TOELICHTING

      I.   INLEIDING
      Op 4 maart 2015 heeft het Gerecht uitspraak gedaan in zaak T-496/11, Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland/Europese Centrale Bank (1). Het Gerecht heeft geoordeeld dat de Europese Centrale Bank (ECB) niet over de nodige bevoegdheid beschikt om de activiteit van verrekeningssystemen te reguleren, waaronder centrale tegenpartijen (CTP’s). Om die reden heeft het Gerecht het door de ECB op 5 juli 2011 bekendgemaakte toezichtkader van het Eurosysteem nietig verklaard, voor zover het toezichtkader van het Eurosysteem vereist dat CTP’s gevestigd moeten zijn in een lidstaat van de eurozone.
      Het Gerecht heeft er evenwel op gewezen dat artikel 129, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie voorziet in een vereenvoudigde wijzigingsprocedure voor een aantal bepalingen van de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank (hierna de „ESCB-statuten” genoemd). Krachtens deze bepaling kunnen het Europees Parlement en de Raad volgens de gewone wetgevingsprocedure artikel 22 van de ESCB-statuten wijzigen op aanbeveling van de ECB of op voorstel van de Commissie. Het Gerecht oordeelde dat het aan de ECB is om de wetgever van de Unie te verzoeken artikel 22 te wijzigen, indien de ECB van mening is dat het voor de goede uitvoering van de in artikel 127, lid 2, vierde streepje, van het Verdrag bedoelde taak noodzakelijk is dat zij over de bevoegdheid beschikt om regels vast te stellen voor CTP’s.
      Significante ontwikkelingen wereldwijd en op Europees niveau zouden naar verwachting met verrekeningssystemen, met name CTP’s, verbonden risico’s doen toenemen voor de goede werking van het betalingsverkeer en de tenuitvoerlegging van het gemeenschappelijke monetaire beleid, waardoor uiteindelijk het hoofddoel van het Eurosysteem, te weten de handhaving van prijsstabiliteit, in gevaar komt.
      Gezien het bovenstaande dient de ECB deze aanbeveling in voor een besluit van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van artikel 22 van de ESCB-statuten. Overeenkomstig artikel 40.3 van de ESCB-statuten heeft de Raad van bestuur de aanbeveling unaniem goedgekeurd. De aanbeveling wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.
      II.   ALGEMENE OVERWEGINGEN
      Verstoringen die CTP’s betreffen, kunnen via meerdere kanalen gevolgen hebben voor het hoofddoel van het Eurosysteem, te weten de handhaving van prijsstabiliteit. Ten eerste kunnen die verstoringen de liquiditeitspositie van eurogebiedkredietinstellingen schaden en mogelijkerwijze de goede werking van het betalingsverkeer in het eurogebied verstoren. Daardoor zou de vraag naar centralebankliquiditeit kunnen stijgen en mogelijkerwijze problemen veroorzaken bij de tenuitvoerlegging van het gemeenschappelijke monetaire beleid van het Eurosysteem. Ten tweede zouden die verstoringen de werking van financiëlemarktsegmenten kunnen schaden die essentieel zijn van de doorwerking van het monetaire beleid.
      In 2012 hebben het Europees Parlement en de Raad Verordening (EU) nr. 648/2012 (2) vastgesteld die onder meer het regelgevings- en toezichtkader vaststelt om ervoor te zorgen dat CTP’s betrouwbaar en solide zijn en steeds voldoen aan stringente organisatorische voorschriften, bedrijfsvoeringsvoorschriften en prudentiële vereisten. Dit regelgevingskader omvat collectieve toezichtregelingen in de vorm van colleges die de inbreng van het Eurosysteem vastleggen, waaronder in stresssitutaties waarin de valutastabiliteit bedreigd kan worden. Bovendien heeft de Europese Commissie gezien de stijgende systeemrelevantie van CTP’s een voorstel voor een verordening vastgesteld inzake een kader voor het herstel en de afwikkeling van CTP’s (3).
      Significante ontwikkelingen wereldwijd en op Europees niveau zouden naar verwachting met verrekeningssystemen, met name CTP’s, verbonden risico’s doen toenemen voor de goede werking van het betalingsverkeer en de tenuitvoerlegging van het gemeenschappelijke monetaire beleid, waardoor uiteindelijk het hoofddoel van het Eurosysteem, te weten de handhaving van prijsstabiliteit, in gevaar komt.
      Ten eerste zal de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk uit de Europese Unie een belangrijke impact hebben op het vermogen van het Eurosysteem om zijn taken als centrale bank van uitgifte van de euro uit te voeren. Thans clearen in het Verenigd Koninkrijk gevestigde CTP’s significante hoeveelheden in euro luidende transacties: de geschatte dagelijkse waarden van in euro luidende repo’s en open posities van in euro luidende renteswaps bedragen 101 miljard EUR, respectievelijk 33 biljoen EUR (ongeveer 99 % van de Uniemarkt) (4). Derhalve zou een significante verstoring, die een belangrijke in het VK gevestigde CTP treft, in het eurogebied kunnen leiden tot een sterke liquiditeitsdaling. Het Eurosysteem zal de risico’s die gemoeid zijn met in het VK gevestigde CTP’s, slechter kunnen monitoren en beheren indien het regelgevings- en toezichtkader, dat uit hoofde van Verordening (EU) nr. 648/2012 van toepassing is op in de Unie gevestigde CTP’s, niet langer van toepassing is op in het VK gevestigde CTP’s. Bovendien bouwen de huidige informatie-uitwisselings- en samenwerkingsregelingen tussen de ECB en de Bank of England voort op collectieve toezichtregelingen in de vorm van uit hoofde van Verordening (EU) nr. 648/2012 ingestelde colleges, maar kunnen deze niet vervangen; deze informatie-uitwisselings- en samenwerkingsregelingen betreffen in het VK gevestigde CTP’s met een significant in euro luidend transactievolume. In de toekomst zou in plaats daarvan uit hoofde van die verordening slechts de regeling voor in derde landen gevestigde CTP’s op in het VK gevestigde CTP’s van toepassing kunnen zijn.
      Ten tweede is de aard van centrale clearing in toenemende mate grensoverschrijdend en systeemrelevant geworden. Op de top van Pittsburgh in september 2009 zijn de G20-leiders overeengekomen dat alle gestandaardiseerde otc-derivatencontracten via een CTP gecleard moeten worden. Deze overeenkomst hebben de G20-leiders in juni 2010 opnieuw bevestigd en werd in de Unie middels Verordening (EU) nr. 648/2012 geïmplementeerd. Bovendien heeft de integratie van financiële markten in de Unie ertoe geleid dat CTP’s niet langer primair nationale behoeften en markten afdekken, maar veeleer kritieke infrastructuren in de financiële markten van de Unie zijn geworden. Deze ontwikkelingen hebben een dramatische stijging veroorzaakt in de omvang en het belang van CTP’s in de Unie en wereldwijd.
      Ten derde heeft de Europese Commissie op 13 juni 2017 haar wetgevingsvoorstel ingediend ter verzekering van financiële stabiliteit en de betrouwbaarheid en de deugdelijkheid van CTP’s die systeemrelevant zijn voor financiële markten in de hele Unie (5). Het Commissievoorstel beoogt de invoering van een meer geïntegreerd toezicht door toezichthouders en verantwoordelijkheden voor de centrale bank van uitgifte om de ontwikkeling van hechtere en beter geïntegreerde kapitaalmarkten te kunnen ondersteunen. Het voorstel beoogt tevens de kwesties te adresseren die voortvloeien uit de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk uit de Unie en wil verzekeren dat de waarborgen van het juridisch kader van de Unie van toepassing zijn op CTP’s die een cruciale systeemrol hebben voor de financiële markten van de Unie.
      Dienaangaande, om te verzekeren dat het Eurosysteem als centrale bank van uitgifte van de euro de door het wetgevingsvoorstel beoogde rol kan uitvoeren, is het van vitaal belang dat het Eurosysteem beschikt over de relevante bevoegdheden uit hoofde van het Verdrag en de ESCB-statuten. Het Eurosysteem moet bevoegd zijn om de risico’s te monitoren en te beoordelen die zijn verbonden met CTP’s die significante hoeveelheden in euro luidende transacties clearen. Daaronder moeten met name de regelgevende bevoegdheden vallen om bindende beoordelingen vast te stellen en corrigerende maatregelen te vereisen, in nauwe samenwerking met andere Unieautoriteiten, ingevolge risico’s die de fundamentele taken en het hoofddoel van het Eurosysteem treffen. Indien het noodzakelijk is om de stabiliteit van de euro te beschermen, moet de ECB bovendien buiten het kader van Verordening (EU) nr. 648/2012 beschikken over regelgevende bevoegdheden om aanvullende vereisten vast te stellen voor CTP’s die betrokken zijn bij het clearen van significante hoeveelheden in euro luidende transacties.
      Gezien het bovenstaande is de ECB van mening dat de verlening van bevoegdheid aan de ECB tot het reguleren van verrekeningssystemen, met name CTP’s, noodzakelijk is voor de goede uitvoering van haar in artikel 127, lid 2, eerste en vierde streepje, van het Verdrag bedoelde fundamentele taken.

         Aanbeveling voor een

         BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLIAMENT EN DE RAAD
         tot wijziging van artikel 22 van de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank
         HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
         Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 129, lid 3,
         Gezien de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank, en met name artikel 40.1,
         Gezien de aanbeveling van de Europese Centrale Bank,
         Gezien het advies van de Europese Commissie (*1),
         Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure,
         Overwegende hetgeen volgt:

                     (1)

                     De via het Europees Stelsel van centrale banken (ESCB) uit te voeren fundamentele taken omvatten het bepalen en tenuitvoerleggen van het monetaire beleid van de Unie en de bevordering van de goede werking van het betalingsverkeer. Betrouwbare en efficiënte financiëlemarktinfrastructuren, met name verrekeningssystemen, zijn essentieel voor de uitvoering van deze fundamentele taken.

                     (2)

                     Om de doelstellingen van het ESCB te verwezenlijken en zijn taken uit te voeren, zijn de Europese Centrale Bank (ECB) en nationale centrale banken gerechtigd faciliteiten ter beschikking stellen en de ECB kan verordeningen vaststellen ter verzekering van doelmatige en deugdelijke verrekenings- en betalingssystemen binnen de Unie en met andere landen.

                     (3)

                     Op 4 maart 2015 heeft het Gerecht uitspraak gedaan in zaak T-496/11, Verenigd Koninkrijk/Europese Centrale Bank (6), waarin gesteld werd dat de ECB niet beschikt over de noodzakelijke bevoegdheid tot regulering van de werkzaamheden van verrekeningssystemen. Het Gerecht verklaarde dat het Europees Parlement en de Raad krachtens artikel 129, lid 3, van het Verdrag, volgens de gewone wetgevingsprocedure en op aanbeveling van de ECB, artikel 22 van de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank (hierna de „ESCB-statuten” genoemd) kunnen wijzigen. Het Gerecht heeft geconcludeerd dat „het dus aan de ECB staat om de wetgever van de Unie te verzoeken om artikel 22 van de statuten in die zin te wijzigen dat hierin een uitdrukkelijke verwijzing naar effectenverrekeningssytemen wordt opgenomen, indien zij van mening is dat het voor de goede uitvoering van de in artikel 127, lid 2, vierde streepje, VWEU bedoelde taak noodzakelijk is dat haar de bevoegdheid wordt verleend om regels vast te stellen voor infrastructuren die effectentransacties verrekenen”.

                     (4)

                     Significante ontwikkelingen wereldwijd en op Europees niveau zouden naar verwachting het risico doen toenemen dat verstoringen verrekeningssystemen treffen, met name centrale tegenpartijen (CTP’s), de goede werking van het betalingsverkeer en de tenuitvoerlegging van het gemeenschappelijke monetaire beleid bedreigen, waardoor uiteindelijk het hoofddoel van het Eurosysteem, te weten de handhaving van prijsstabiliteit, in gevaar komt.

                     (5)

                     Op 29 maart 2017 stelden het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland de Europese Raad in kennis van hun voornemen zich uit de Europese Unie terug te trekken. De terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk zal de regulering van bepaalde systeemrelevante in euro luidende clearingactiviteiten, het oversight en het toezicht daarop fundamenteel wijzigen, waardoor het voor Eurosysteem moeilijker zal worden risico’s voor de goede werking van het betalingsverkeer en de tenuitvoerlegging van het monetaire beleid van het Eurosysteem te monitoren en te beheren.

                     (6)

                     Central clearing wordt in toenemende mate grensoverschrijdend en systeemrelevant. CTP’s zijn van fundamenteel belang voor de Unie als geheel, met name voor het eurogebied, gezien hun gedifferentieerde samenstelling en de pan-Europese aard van de door hen verleende financiële diensten. Dat vindt zijn weerslag in Verordening (EU) nr. 648/2012 van het Europees Parlement en de Raad (7) die collectieve toezichtregelingen in de vorm van colleges invoert die zijn samengesteld uit betrokken nationale en Unieautoriteiten, waaronder het Eurosysteem in zijn rol als centrale bank van uitgifte van de euro.

                     (7)

                     Om deze aangelegenheden te adresseren, heeft de Europese Commissie op 13 juni 2017 haar wetgevingsvoorstel ingediend ter verzekering van financiële stabiliteit en de betrouwbaarheid en de deugdelijkheid van CTP’s die systeemrelevant zijn voor financiële markten in de hele Unie. Om te verzekeren dat het Eurosysteem als centrale bank van uitgifte van de euro de door het wetgevingsvoorstel beoogde rol kan uitvoeren, is het van vitaal belang dat het Eurosysteem beschikt over de relevante bevoegdheden uit hoofde van het Verdrag en de ESCB-statuten. Met name moet het Eurosysteem beschikken over regelgevende bevoegdheden om bindende beoordelingen vast te stellen en corrigerende maatregelen te vereisen, zulks in nauwe samenwerking met andere Unieautoriteiten. Indien het noodzakelijk is om de stabiliteit van de euro te beschermen, moet de ECB tevens beschikken over regelgevende bevoegdheden om aanvullende vereisten vast te stellen voor CTP’s die betrokken zijn bij het clearen van significante hoeveelheden in euro luidende transacties.

                     (8)

                     Artikel 22 van de ESCB-statuten maakt deel uit van hoofdstuk IV „Monetaire functies en werkzaamheden van het ESCB”. De daarin opgedragen taken moeten dienovereenkomstig slechts voor doeleinden van monetair beleid aangewend worden.

                     (9)

                     Om die redenen moeten de ECB regelgevende bevoegdheden verleend worden ten aanzien van verrekeningssystemen, met name CTP’s, zulks middels een wijziging van artikel 22 van de ESCB-statuten,

               HEBBEN HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
         Artikel 1
         Artikel 22 van de ESCB-statuten wordt als volgt vervangen:

            „Artikel 22
            Verrekeningssystemen en betalingssystemen
            De ECB en de nationale centrale banken zijn gerechtigd faciliteiten ter beschikking te stellen en de ECB kan verordeningen vaststellen ter verzekering van doelmatige en deugdelijke verrekenings- en betalingssystemen en verrekeningssystemen voor financiële instrumenten binnen de Unie en met andere landen.”.

         Artikel 2
         Dit besluit treedt in werking op de twintigste dag volgende op de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

         Gedaan te Frankfurt am Main, 22 juni 2017.

               De president van de ECB

            Mario DRAGHI

         (1)  ECLI:EU:T:2015:133.

         (2)  Verordening (EU) nr. 648/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 4 juli 2012 betreffende otc-derivaten, centrale tegenpartijen en transactieregisters (PB L 201 van 27.7.2012, blz. 1).

         (3)  Voorstel voor een verordening van het Europees Parlement betreffende een kader voor het herstel en de afwikkeling van centrale tegenpartijen en tot wijziging van de Verordeningen (EU) nr. 1095/2010, (EU) nr. 648/2012 en (EU) 2015/2365 (COM(2016) 856 final).

         (4)  LCH.Clearnet Ltd CPMI-IOSCO publieke kwantitatieve openbaarmakingsinformatie, januari 2017.

         (5)  COM(2017) 331 final.

         (*1)  Nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad.

         (6)  ECLI: EU:T:2015:133.

         (7)  Verordening (EU) nr. 648/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 4 juli 2012 betreffende otc-derivaten, centrale tegenpartijen en transactieregisters (PB L 201 van 27.7.2012, blz. 1).


title: Aanbeveling voor een advies van de Raad overeenkomstig artikel 5, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Luxemburg voor de periode 2006-2009

text:
Belangrijke juridische mededeling

|

52007SC0137

Aanbeveling voor een Advies van de Raad overeenkomstig artikel 5, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Luxemburg voor de periode 2006-2009  /* SEC/2007/0137 def. */

	[pic] | COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN |Brussel, 7.2.2007SEC(2007) 137 definitiefAanbeveling voor eenADVIES VAN DE RAADovereenkomstig artikel 5, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Luxemburg voor de periode 2006-2009(door de Commissie ingediend)TOELICHTINGAlgemene achtergrondHet stabiliteits- en groeipact, dat op 1 juli 1998 in werking is getreden, is gebaseerd op de doelstelling van deugdelijke openbare financiën als middel om de voorwaarden voor prijsstabiliteit en voor een tot werkgelegenheidschepping leidende sterke duurzame groei te verbeteren. Bij de hervorming van het pact in 2005 werd het nut ervan bij het verankeren van begrotingsdiscipline erkend, maar werd tevens versterking van de doeltreffendheid en de economische onderbouwing, alsook waarborging van de houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn beoogd.In Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid[1], die deel uitmaakt van het pact, is bepaald dat de lidstaten bij de Raad en de Commissie stabiliteits- of convergentieprogramma's moeten indienen, alsook jaarlijkse actualiseringen daarvan (lidstaten die de gemeenschappelijke munt al hebben aangenomen dienen (geactualiseerde) stabiliteitsprogramma's in en lidstaten die deze nog niet hebben aangenomen dienen (geactualiseerde) convergentieprogramma's in). Het eerste stabiliteitsprogramma van Luxemburg is ingediend in februari 1999. Overeenkomstig de verordening bracht de Raad op basis van een aanbeveling van de Commissie en na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité op 15 maart 1999 hierover advies uit. Geactualiseerde stabiliteits- en convergentieprogramma's worden volgens dezelfde procedure door de Commissie beoordeeld en door hogervermeld Comité onderzocht, terwijl ook de Raad over de mogelijkheid beschikt deze programma's te evalueren.Achtergrond voor de beoordeling van het GEACTUALISEERDE PROGRAMMADe Commissie heeft het op 24 november 2006 ingediende meest recente geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Luxemburg onderzocht en een aanbeveling voor een advies van de Raad aangenomen (zie het kader voor de belangrijkste beoordelingspunten).Om de achtergrond te schetsen waartegen de begrotingsstrategie in het geactualiseerde stabiliteitsprogramma wordt beoordeeld, bevatten de volgende punten een overzicht van:1.  de economische en budgettaire resultaten over de afgelopen tien jaar;2.  de meest recente beoordeling van de positie van het land overeenkomstig het preventieve deel van het stabiliteits- en groeipact (samenvatting van het advies van de Raad over de vorige actualisering van het stabiliteitsprogramma); en3.  de beoordeling van de Commissie van het nationale hervormingsprogramma van oktober 2006.Recente economische en budgettaire resultatenZowel wat de productiegroei als wat de werkgelegenheidsgroei betreft, heeft Luxemburg de afgelopen 25 jaar een indrukwekkende macro-economische prestatie geleverd. Ook al zijn de laatste jaren geringe tekorten geboekt, toch blijft de toestand van de openbare financiën in wezen gezond, met een zeer lage overheidsschuld en een overheidssector die over omvangrijke reserves beschikt. Ondanks de forse werkgelegenheidsschepping is de arbeidsmarktsituatie evenwel minder rooskleurig dan zij op het eerste gezicht lijkt. De werkloosheid is weliswaar nog steeds vrij laag, maar neemt sinds 2002 gestaag toe, waarbij de Luxemburgers hevige concurrentie van buitenlanders ondervinden. Bovendien is de werkgelegenheidsgraad van de oudere Luxemburgse werknemers, hoewel zij de voorbije jaren is gestegen, nog steeds een van de laagste in de hele EU. De druk op de openbare financiën die door deze werklozen en extra gepensioneerden wordt veroorzaakt, kon tot dusver gemakkelijk worden opgevangen dankzij krachtig stijgende ontvangsten, maar dat neemt niet weg dat deze druk niet mag worden onderschat. Daarenboven leidt de in de komende decennia verwachte forse toename van de leeftijdsgebonden uitgaven tot bezorgdheid ten aanzien van de houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn.Beoordeling in het advies van de Raad over het vorige programmaOp 14 februari 2006 heeft de Raad advies uitgebracht over de vorige actualisering van het stabiliteitsprogramma voor de periode 2005-2008. De Raad was van oordeel dat "hoewel de in het programma geschetste algemene strategie, waarbij het tekort door middel van uitgavenbeperkingen wordt teruggedrongen lovenswaardig is, (…) het aangewezen [is] dat de Luxemburgse autoriteiten de inspanningen inzake begrotingsaanpassing in 2006 versterken en de noodzakelijke maatregelen voor 2007 en 2008 vaststellen en ten uitvoer leggen, en de houdbaarheid op lange termijn verbeteren, met name door stijgingen van de overheidsuitgaven in de hand te houden door hervorming van het pensioenstelsel."Beoordeling van de Commissie van het nationale hervormingsprogramma van oktober 2006Het uitvoeringsverslag van het nationale hervormingsprogramma van Luxemburg in het kader van de vernieuwde Lissabonstrategie voor groei en werkgelegenheid is op 27 oktober 2006 ingediend. In het nationale hervormingsprogramma van Luxemburg worden als belangrijkste uitdagingen aangemerkt: een onderwijs- en leersysteem van hoge kwaliteit, een in de Europese en internationale omgeving geïntegreerde economie, een aantrekkelijk economisch klimaat, een stabiel macro-economisch kader en de inachtneming van de beginselen van duurzame ontwikkeling.Uit de beoordeling van de Commissie van dit programma (goedgekeurd als onderdeel van haar jaarlijkse voortgangsverslag van december 2006[2]) is gebleken dat Luxemburg zeer goede vorderingen maakt bij de tenuitvoerlegging van zijn nationale hervormingsprogramma en van de in 2006 tijdens de voorjaarsbijeenkomst van de Europese Raad overeengekomen maatregelen, maar dat er nog steeds ruimte voor verbetering is wat de in 2005 geconstateerde zwakke punten betreft. De goedgekeurde macro-economische maatregelen zullen de begrotingsconsolidatie en een lagere inflatie in de hand werken. Momenteel wordt op micro-economisch niveau een veelbelovend maatregelenpakket ten uitvoer gelegd. Er zijn echter grotere inspanningen nodig om een systeem op te zetten voor het volgen en beoordelen van de jaarlijks gemaakte vorderingen. Tevens dient een aantal maatregelen te worden genomen om bijvoorbeeld startende bedrijven en kleine en middelgrote ondernemingen te ondersteunen. Ondanks bemoedigende hervormingen op het gebied van de werkgelegenheid zijn er geen nieuwe initiatieven aangekondigd om de werkgelegenheidsgraad van oudere werknemers te verhogen. Ook ingrijpende hervormingen ter verbetering van het onderwijssysteem laten nog steeds op zich wachten.Tegen de achtergrond van de geboekte vooruitgang werd Luxemburg aangespoord om zich op de volgende terreinen te concentreren: strategieën voor een verdere verhoging van de werkgelegenheidsgraad van oudere werknemers en een hervorming van de bestaande vervroegde-uittredingsregelingen; extra inspanningen om het percentage vroegtijdige schoolverlaters te verlagen en de kunstmatige barrières tussen verschillende onderwijsvormen weg te werken; nauwlettend volgen van het effect op de jeugdwerkloosheid van de recentelijk ten behoeve van jongeren genomen maatregelen; alsook meer steun voor concurrerende markten, de omzetting van EU-richtlijnen en kleine en middelgrote ondernemingen.Kader: Belangrijkste beoordelingspunten Overeenkomstig artikel 5, lid 1, (voor stabiliteitsprogramma´s) en artikel 9, lid 1, (voor convergentieprogramma´s) van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad wordt beoordeeld: of de economische hypothesen waarop het programma gebaseerd is, realistisch zijn; de middellangetermijnbegrotingsdoelstelling (MTD) van de lidstaat en of het aanpassingstraject richting de MTD passend is; of de met het oog op de naleving van dit aanpassingstraject genomen of voorgenomen maatregelen afdoende zijn om de MTD gedurende de cyclus te halen; bij de beoordeling van het aanpassingstraject richting de MTD: of in economisch goede tijden een grotere aanpassing wordt nagestreefd en in economisch slechte tijden juist een minder zware inspanning toelaatbaar is, en – voor de lidstaten van het eurogebied en het WKM II – of de lidstaat een jaarlijkse verbetering van het conjunctuurgezuiverde begrotingssaldo, ongerekend eenmalige en tijdelijke maatregelen, met 0,5% van het BBP als benchmark nastreeft om zijn MTD te bereiken; bij de bepaling van het aanpassingstraject richting de MTD (voor de lidstaten die deze doelstelling nog niet hebben bereikt) en bij het toestaan van een tijdelijke afwijking van de MTD (voor lidstaten die de doelstelling wel hebben bereikt): de uitvoering van grote structurele hervormingen die op lange termijn rechtstreekse kostenbesparende effecten hebben (mede doordat zij de potentiële groei verhogen) en bijgevolg een verifieerbare positieve invloed op de houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn hebben (met dien verstande dat een passende veiligheidsmarge voor de naleving van de referentiewaarde van 3% van het BBP gewaarborgd moet zijn en dat een terugkeer naar de MTD binnen de programmaperiode wordt verwacht), waarbij bijzondere aandacht wordt besteed aan pensioenhervormingen die gepaard gaan met de invoering van een meerpijlerstelsel dat een verplichte pijler met volledige kapitaaldekking omvat; of het economisch beleid van de betrokken lidstaat strookt met de globale richtsnoeren voor het economisch beleid. Bij de beoordeling van de aannemelijkheid van de macro-economische hypothesen wordt gekeken naar de najaarsprognoses 2006 van de diensten van de Commissie en wordt ook gebruikgemaakt van de algemeen aanvaarde methode voor de raming van de potentiële productie en de conjunctuurgezuiverde saldi. De consistentie met de globale richtsnoeren voor het economisch beleid wordt getoetst aan de globale richtsnoeren voor het economisch beleid op het gebied van de openbare financiën, zoals opgenomen in de geïntegreerde richtsnoeren voor de periode 2005-2008. Voorts worden beoordeeld: de ontwikkeling van de schuldquote en de vooruitzichten voor de houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn, waaraan volgens het verslag van de Raad van 20 maart 2005 over de verbetering van de uitvoering van het stabiliteits- en groeipact "bij het toezicht op de begrotingssituatie voldoende aandacht" zou moeten worden geschonken. In een mededeling van de Commissie van 12 oktober 2006 wordt de aanpak voor de toetsing van de houdbaarheid op lange termijn uiteengezet[3]; de mate van integratie met het nationale hervormingsprogramma van de lidstaten in het kader van de Lissabonstrategie voor groei en werkgelegenheid. In zijn begeleidende nota van 7 juni 2005 aan de Europese Raad over de globale richtsnoeren voor het economisch beleid voor de periode 2005-2008 heeft de Raad (Ecofin) verklaard dat de nationale hervormingsprogramma´s moeten stroken met de stabiliteits- en convergentieprogramma´s; de inachtneming van de gedragscode[4], die voor de stabiliteits- en convergentieprogramma´s onder meer een gemeenschappelijke structuur en een reeks gegevenstabellen voorschrijft. |-  Aanbeveling voor eenADVIES VAN DE RAADovereenkomstig artikel 5, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Luxemburg voor de periode 2006-2009DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid[5], en met name op artikel 5, lid 3,Gezien de aanbeveling van de Commissie,Na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité,BRENGT HET VOLGENDE ADVIES UIT:4.  Op [27 februari 2007] heeft de Raad het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Luxemburg voor de periode 2006-2009 behandeld.5.  In het macro-economische scenario dat aan het programma ten grondslag ligt, wordt ervan uitgegaan dat de reële BBP-groei zal vertragen van 5,5% in 2006 tot gemiddeld 4,3% gedurende de rest van de programmaperiode. Afgaande op de thans beschikbare informatie lijkt dit scenario van plausibele groeihypothesen uit te gaan. De inflatieprognoses van het programma lijken eveneens realistisch.6.  Het overheidstekort voor 2006 wordt in de najaarsprognoses 2006 van de diensten van de Commissie geraamd op 1,0% van het BBP, tegen een streefcijfer van 1,8% van het BBP in het vorige geactualiseerde stabiliteitsprogramma. Dit is gedeeltelijk te verklaren door de neerwaartse herziening van het feitelijke tekort van 2005 van 2,3% van het BBP in het vorige programma tot 1,0% volgens de meest recente gegevens. Ook in 2006 kan het feitelijke tekort beter uitvallen dan in het nieuwe programma wordt aangenomen (1,5% van het BBP), aangezien de belastingontvangsten wellicht zijn onderschat.7.  De voornaamste doelstelling van de in het programma uitgestippelde begrotingsstrategie op middellange termijn is het opnieuw realiseren van een evenwichtige begrotingssituatie binnen de programmaperiode. Deze doelstelling zou worden verwezenlijkt door een geleidelijke verbetering te bewerkstelligen van het overheidssaldo, dat zou omslaan van een tekort van naar schatting 1,5% van het BBP in een gering overschot van 0,1% van het BBP in 2009. De reductie van het primaire saldo zou parallel lopen met de vermindering van het nominale tekort. De aanpassing is gebaseerd op een reductie van de uitgavenquote ter grootte van 3,8 procentpunt van het BBP, die de daling van de ontvangstenquote met 2,1 procentpunt van het BBP ruimschoots zou compenseren. Deze strategie stemt overeen met die welke is beschreven in het programma van 2005, waarin tegen de achtergrond van grotendeels vergelijkbare macro-economische vooruitzichten werd voorspeld dat het tekort in 2005 in plaats van in 2006 een hoogtepunt zou bereiken en dat in 2008 in plaats van in 2009 een nagenoeg evenwichtige begrotingssituatie zou worden bereikt.8.  Aangenomen wordt dat het structurele saldo (d.w.z. het conjunctuurgezuiverde begrotingssaldo, ongerekend eenmalige en andere tijdelijke maatregelen), berekend overeenkomstig de algemeen aanvaarde methode, zal omslaan van een tekort van circa 1¼% van het BBP in 2006 in een overschot van ongeveer 1% van het BBP aan het einde van de programmaperiode. Evenals in de vorige actualisering van het stabiliteitsprogramma wordt in het nieuwe programma als middellangetermijndoelstelling (MTD) voor de begrotingssituatie een structureel tekort van 0,8% van het BBP gehanteerd. Volgens het programma is het de bedoeling dat de MTD in 2007 wordt gerealiseerd, een jaar eerder dan in de vorige actualisering is aangegeven. Aangezien de MTD (iets) ambitieuzer is dan de minimumbenchmark (geraamd op een tekort van circa 1% van het BBP), zou de verwezenlijking ervan een veiligheidsmarge tegen het ontstaan van een buitensporig tekort moeten bieden. De MTD ligt binnen de marge die in het stabiliteits- en groeipact en in de gedragscode is vastgesteld voor de lidstaten die tot het eurogebied en het WKM II behoren, en houdt afdoende rekening met de schuldquote en de gemiddelde potentiële productiegroei op lange termijn.9.  De feitelijke begrotingssaldi zouden beter kunnen uitvallen dan in het programma wordt voorspeld. Met name de fiscale prognoses lijken nogal aan de voorzichtige kant, vooral wat 2007 betreft. De laatste jaren zijn de Luxemburgse begrotingsresultaten immers zeer vaak gunstiger uitgevallen dan verwacht, meestal omdat de ontvangsten veel hoger uitkwamen dan voorspeld.10.  In het licht van deze risicobeoordeling lijkt de in het programma uitgestippelde begrotingsstrategie te volstaan om de MTD tegen 2007 te verwezenlijken, zoals in het programma wordt aangenomen. Bovendien lijkt deze strategie een veiligheidsmarge te verschaffen die ruim genoeg is om vanaf 2007 te voorkomen dat het tekort bij normale macro-economische fluctuaties de drempel van 3% van het BBP overschrijdt. Het uit het programma blijkende tempo van de aanpassing richting de MTD is volledig in overeenstemming met het stabiliteits- en groeipact, dat voorschrijft dat de lidstaten die tot het eurogebied en het WKM II behoren, een jaarlijkse verbetering van het structurele saldo moeten nastreven met 0,5% van het BBP als benchmark, en dat in goede economische tijden een grotere aanpassing moet worden bewerkstelligd, terwijl in slechte economische tijden een minder zware inspanning toelaatbaar is. Na de verwezenlijking van de MTD is het begrotingsbeleid zoals dat uit het programma naar voren komt, eveneens volledig in overeenstemming met het stabiliteits- en groeipact.11.  Volgens de ramingen is de bruto overheidsschuld in 2006 op 7,5% van het BBP uitgekomen, ruim onder de in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde van 60% van het BBP. In het programma wordt ervan uitgegaan dat de schuldquote tegen het einde van de programmaperiode licht zal stijgen tot 8,5% van het BBP.12.  Luxemburg behoort tot de EU-lidstaten waar het langetermijneffect van de vergrijzing op de begroting zich het sterkst doet gevoelen, met name in de vorm van een zeer forse stijging van de pensioenuitgaven met 7½ procentpunt van het BBP en van de totale leeftijdsgebonden uitgaven met 8¼ procentpunt tussen 2004 en 2050 (tegen gemiddelde stijgingen van respectievelijk 2¼ en 3½ procentpunt van het BBP in de EU). Het huidige niveau van de brutoschuld is zeer laag en het socialezekerheidsstelsel heeft een groot vermogen opgebouwd. De huidige omvang van dit vermogen (dat op ongeveer 25% van het BBP wordt geraamd) draagt weliswaar in aanzienlijke mate bij tot de houdbaarheid van de openbare financiën, maar zal op lange termijn het effect op de schuldquote van de forse stijging van de leeftijdsgebonden uitgaven niet volledig kunnen opvangen. Hoewel het handhaven van een gezonde begrotingssituatie de lasten van de vergrijzing ten dele zal helpen verlichten, zal het bijgevolg – zoals door de autoriteiten wordt erkend – toch noodzakelijk zijn een aantal wijzigingen in het pensioenstelsel aan te brengen om toekomstige stijgingen van de overheidsuitgaven in de hand te houden en het risico voor de houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn te verminderen. Alles samen lijkt Luxemburg een middelgroot risico te lopen wat de houdbaarheid van de openbare financiën betreft.13.  Het stabiliteitsprogramma bevat een kwalitatieve beoordeling van de algemene gevolgen van het uitvoeringsverslag van oktober 2006 van het nationale hervormingsprogramma binnen het kader van de begrotingsstrategie op middellange termijn. Daarnaast verschaft het enige informatie over de rechtstreekse budgettaire kosten of besparingen van de voornaamste hervormingen waarin het nationale hervormingsprogramma voorziet, en in de begrotingsprognoses lijkt rekening te worden gehouden met de gevolgen van de in het nationale hervormingsprogramma geschetste maatregelen voor de openbare financiën. De in het stabiliteitsprogramma opgenomen maatregelen op het gebied van de openbare financiën lijken aan te sluiten bij de in het kader van het nationale hervormingsprogramma voorgenomen acties. Met name het door het programma bevestigde voornemen van de regering om de overheidsinvesteringen op een hoog niveau te handhaven, lijkt te zijn ingegeven door het feit dat in het nationale hervormingsprogramma de intensivering van O&O, de aanmoediging van een duurzaam gebruik van hulpbronnen en de verbetering van de spoorwegverbindingen met de buurlanden als prioritaire maatregelen zijn aangemerkt.14.  De in het programma geschetste begrotingsstrategie is gedeeltelijk in overeenstemming met de globale richtsnoeren voor het economisch beleid die in de geïntegreerde richtsnoeren voor de periode 2005-2008 zijn opgenomen. Met name zijn tot dusver nog geen ingrijpende pensioenhervormingen doorgevoerd.15.  Wat de in de gedragscode voor stabiliteits- en convergentieprogramma's gespecificeerde gegevensvereisten betreft, vertoont het programma enige lacunes in de verplichte en facultatieve gegevens[6]. Voorts wijkt het op enige wezenlijke punten af van de in de gedragscode gespecificeerde modelstructuur[7].De algemene conclusie luidt dat er in het programma tegen de achtergrond van bijzonder gunstige groeivooruitzichten vanuit wordt gegaan dat snelle vorderingen zullen worden gemaakt richting de MTD, die vanaf 2007 zou moeten worden bereikt, en dat het tekort daarna verder zal worden teruggedrongen. De uitgavenbeperkende maatregelen waartoe onlangs is besloten, hebben evenwel slechts een tijdelijk karakter (namelijk tot 2009).Rekening houdend met bovenstaande beoordeling en gezien de verwachte stijging van de leeftijdgebonden uitgaven wordt Luxemburg verzocht de houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn te verbeteren door structurele hervormingsmaatregelen door te voeren (met name op het gebied van de pensioenen).Vergelijking van de belangrijkste macro-economische en budgettaire prognoses2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 |Reëel BBP (Verandering in %) | SP nov 2006 | 4,0 | 5,5 | 4,0 | 5,0 | 4,0 |COM nov 2006 | 4,0 | 5,5 | 4,5 | 4,2 | n.b. |SP nov 2005 | 4,0 | 4,4 | 4,9 | 4,9 | n.b. |HICP-inflatie (%) | SP nov 2006 | 3,8 | 2,9 | 1,4 | 2,0 | 2,0 |COM nov 2006 | 3,8 | 3,2 | 2,2 | 1,8 | n.b. |SP nov 2005 | 3,7 | 2,6 | 2,0 | 1,8 | n.b. |Output gap (% van het potentiële BBP) | SP nov 20061 | -1,6 | -0,3 | -0,8 | -0,5 | -1,6 |COM nov 20065 | -2,2 | -0,9 | -0,7 | -0,9 | n.b. |SP nov 20051 | -1,7 | -1,3 | -0,7 | -0,6 | n.b. |Overheidssaldo (% van het BBP) | SP nov 2006 | -1,0 | -1,5 | -0,9 | -0,4 | 0,1 |COM nov 2006 | -1,0 | -1,0 | -0,5 | -0,3 | n.b. |SP nov 2005 | -2,3 | -1,8 | -1,0 | -0,2 | n.b. |Primair saldo (% van het BBP) | SP nov 2006 | -0,8 | -1,3 | -0,8 | -0,2 | 0,3 |COM nov 2006 | -0,8 | -0,8 | -0,3 | -0,1 | n.b. |SP nov 2005 | -2,1 | -1,7 | -0,7 | 0,1 | n.b. |Conjunctuurgezuiverd saldo (% van het BBP) | SP nov 20061 | -0,2 | -1,3 | -0,5 | -0,1 | 0,9 |COM nov 2006 | 0,0 | -1,1 | -0,2 | 0,1 | n.b. |SP nov 20051 | -1,5 | -1,2 | -0,6 | 0,1 | n.b. |Structureel saldo2 (% van het BBP) | SP nov 20063 | -0,2 | -1,3 | -0,5 | -0,1 | 0,9 |COM nov 20064 | 0,0 | -1,1 | -0,2 | 0,1 | n.b. |SP nov 2005 | -1,5 | -1,2 | -0,6 | 0,1 | n.b. |Bruto overheidsschuld (% van het BBP) | SP nov 2006 | 6,1 | 7,5 | 8,2 | 8,5 | 8,5 |COM nov 2006 | 6,0 | 7,4 | 7,3 | 7,1 | n.b. |SP nov 2005 | 6,4 | 9,6 | 9,9 | 10,2 | n.b. |Noten: 1 Berekeningen van de diensten van de Commissie op basis van de in het programma voorkomende informatie. 2 Conjunctuurgezuiverd saldo (zoals in de vorige rijen), ongerekend eenmalige en andere tijdelijke maatregelen. 3 Er zijn geen eenmalige en andere tijdelijke maatregelen in het programma opgenomen. 4 Er zijn geen eenmalige en andere tijdelijke maatregelen in de najaarsprognoses 2006 van de diensten van de Commissie opgenomen. 5 Op basis van een geraamde potentiële groei van achtereenvolgens 4,1%, 4,1%, 4,4% en 4,7% in de periode 2005-2008. Bron: Stabiliteitsprogramma (SP); economische najaarsprognoses 2006 van de diensten van de Commissie (COM); berekeningen van de diensten van de Commissie. |[1] PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1. Verordening gewĳzigd bĳ Verordening (EG) nr. 1055/2005 (PB L 174 van 7.7.2005, blz. 1). Alle documenten waarnaar in deze tekst wordt verwezen, kunnen worden geraadpleegd op: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm .[2] Communication from the Commission to the Spring European Council, "Implementing the renewed lisbon strategy for growth and jobs - A year of delivery", COM(2006) 816 van 12.12.2006.[3] Mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement: "Houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn in de EU", COM(2006) 574 van 12.10.2006; directoraat-generaal Economische en financiële zaken van de Commissie (2006): "The long-term sustainability of public finances in the European Union", European Economy nr. 4/2006.[4] "Specificaties inzake de uitvoering van het stabiliteits- en groeipact en richtsnoeren inzake de vorm en de inhoud van stabiliteits- en convergentieprogramma's", door de Raad (Ecofin) op 11 oktober 2005 bekrachtigd.[5] PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1. Verordening gewĳzigd bĳ Verordening (EG) nr. 1055/2005 (PB L 174 van 7.7.2005, blz. 1). Alle documenten waarnaar in deze tekst wordt verwezen, kunnen worden geraadpleegd op: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm .[6] Met name de gegevens over de sectorale saldi ontbreken (behalve voor de overheid).[7] Het deel over de institutionele kenmerken van de openbare financiën ontbreekt.


title: Aanbeveling voor een aanbeveling van de Raad aan Portugal om het buitensporige overheidstekort te verhelpen - Toepassing van artikel 104, lid 7, van het Verdrag

text: ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---


				|

		52011SC0817

			Recommendation for a COUNCIL RECOMMENDATION on the National Reform Programme 2011 of Spainand delivering a Council opinionon the updated Stability Programme of Spain, 2011-2014

			   	Aanbeveling voor een
AANBEVELING VAN DE RAAD
over het nationale hervormingsprogramma 2011
van Spanje
en met een advies van de Raad
over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Spanje voor de periode
2011–2014
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van
de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148, lid 4,
Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de
Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties
en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid[1], en met name artikel 5, lid 3,
Gezien de aanbeveling van de Europese
Commissie[2],
Gezien de conclusies van de Europese Raad,
Gezien het advies van het Comité voor de
werkgelegenheid,
Na raadpleging van het Economisch en
Financieel Comité,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)
Op 26 maart 2010 hechtte de Europese Raad zijn
goedkeuring aan het voorstel van de Europese Commissie voor een nieuwe groei-
en werkgelegenheidstrategie. Deze Europa 2020-strategie moet voor betere coördinatie
van het economisch beleid zorgen en zich toespitsen op de sleutelgebieden
waarop Europa’s potentieel voor duurzame groei en concurrentievermogen een
krachtige impuls nodig heeft.
(2)
De Raad heeft op 13 juli 2010 een aanbeveling
inzake de globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten en
de Unie (2010–2014) en op 21 oktober 2010 een besluit betreffende de
richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten aangenomen[3], die samen de “geïntegreerde richtsnoeren”
vormen. De lidstaten werd verzocht in hun nationaal economisch en
werkgelegenheidsbeleid met de geïntegreerde richtsnoeren rekening te houden.
(3)
Op 12 januari 2011 hechtte de Commissie haar
goedkeuring aan de eerste jaarlijkse groeianalyse en gaf daarmee de aanzet tot
een nieuwe cyclus van economische governance in de EU en het eerste Europees
Semester van voorafgaande en geïntegreerde beleidscoördinatie, dat op de Europa
2020-strategie berust.
(4)
Op 25 maart 2011 heeft de Europese Raad de
prioriteiten inzake begrotingsconsolidatie en structurele hervorming
goedgekeurd (overeenkomstig de conclusies van de Raad van 15 februari en 7
maart 2011 en ten vervolge op de jaarlijkse groeianalyse van de Commissie). Hij
benadrukte dat voorrang moet worden gegeven aan het weer gezond en houdbaar
maken van begrotingen, het terugdringen van de werkloosheid door hervormingen
van de arbeidsmarkt en nieuwe inspanningen om de groei te stimuleren. Hij
verzocht alle lidstaten deze prioriteiten in concrete maatregelen om te zetten
die in hun stabiliteits- of convergentieprogramma’s en in hun nationale
hervormingsprogramma’s worden opgenomen.
(5)
Op 25 maart 2011 verzocht de Europese Raad voorts
de lidstaten die aan het Euro Plus-pact deelnemen hun toezeggingen tijdig te
presenteren om te kunnen worden opgenomen in de stabiliteits- of
convergentieprogramma’s en de nationale hervormingsprogramma’s.
(6)
Op 29 april 2011 heeft Spanje zijn geactualiseerde
stabiliteitsprogramma 2011 voor de periode 2011-2014 en zijn nationale
hervormingsprogramma 2011 ingediend. Om met de onderlinge verbanden rekening te
houden, zijn beide programma’s terzelfder tijd geëvalueerd.
(7)
De Spaanse economie werd zwaar getroffen door de
crisis en onderging in 2008–2009 een forse correctie. Het reële bbp slonk van
begin 2008 tot einde 2010 met 4,3% en de werkgelegenheid daalde met meer dan
10%. De werkloosheid was daardoor eind 2010 tot 20,1% gestegen, het hoogste
cijfer in de EU. Jongere (41,6% werkloos) en laaggeschoolde werknemers (26,4%
werkloos) kregen de grootste klappen van de recessie. De rente op de
staatsobligaties liep op en het bankstelsel, met name de spaarbanken, kwam
onder druk te staan door de instorting van de huizenprijzen en de sterke krimp
van de bouwsector. Het proces van verwerking van de grote macro-economische
onevenwichtigheden die tijdens de hoogconjunctuur zijn opgebouwd, zal nog heel
wat tijd in beslag nemen. Om deze problemen aan te pakken, heeft de Spaanse
regering een hervormingsagenda opgesteld die begrotingsconsolidatie,
herstructurering van de spaarbanken en hervorming van de arbeids- en
productmarkten omvat.
(8)
Op basis van de overeenkomstig Verordening (EG) nr.
1466/97 van de Raad verrichte evaluatie van het geactualiseerde
stabiliteitsprogramma komt de Raad tot de conclusie dat het aan de
begrotingsprognoses van het stabiliteitsprogramma ten grondslag liggende
macro-economische scenario te optimistisch is wat 2011 en 2012 betreft. Het
programma moet het begrotingstekort uiterlijk in 2013 terugbrengen tot onder de
referentiewaarde van 3% die de Raad in april 2009 heeft aanbevolen, en het
tekort tegen 2014 verder terugdringen tot 2,1% van het bbp. Het programma gaat
er niet vanuit dat de middellangetermijndoelstelling – een begroting in
evenwicht – binnen de programmaperiode wordt verwezenlijkt. Dit aanpassingstraject
is over het geheel genomen toereikend. De gemiddelde jaarlijkse verbetering van
het structurele saldo bedraagt voor 2010–2013 1,5% van het bbp, overeenkomstig
de aanbeveling van de Raad, en voor 2014 nog eens 0,3% daarbovenop. De
schuldquote zal naar verwachting oplopen van 60,1% van het bbp in 2010 tot rond
69% van het bbp aan het einde van de programmaperiode. Het consolidatietraject
is aan neerwaartse risico’s onderhevig, die verband houden met de onderliggende
macro-economische aannamen en de uitvoering van de begrotingsdoelstellingen op
regionaal niveau. De regio’s zijn voor een groot deel van de totale
overheidsuitgaven verantwoordelijk en hebben in 2010 vaak hun
begrotingsdoelstellingen overschreden. De Spaanse regering heeft echter
toegezegd aanvullende maatregelen te nemen in geval van
begrotingsoverschrijdingen.
(9)
Om de geplande begrotingsconsolidatie in 2011 en
2012 te bereiken, moeten de tekort- en schuldbeheersingsmechanismen die voor de
regionale regeringen zijn opgezet, strikt in acht worden genomen. Om de
begrotingsdoelstellingen te bereiken indien de macro-economische en budgettaire
ontwikkelingen in 2011 en 2012 slechter uitvallen dan geraamd, zal de regering
aanvullende maatregelen moeten nemen, waartoe zij zich ook heeft verbonden.
Voor 2013 zijn bepaalde maatregelen vastgesteld ter ondersteuning van de
begrotingsdoelstellingen.
(10)
Het Spaanse begrotingskader voor de middellange
termijn is van wezenlijk belang geweest bij het bevorderen van een meerjarige
begrotingsplanning en heeft over het algemeen goede resultaten opgeleverd. Door
de crisis is dit kader echter op de proef gesteld, waarbij is gebleken dat de
budgettaire stabiliteit en het preventieve aspect van het begrotingsbeleid
verder moeten worden versterkt. Dit kan worden bereikt door een uitgavenregel
in te voeren die gebaseerd is op de nominale bbp-groei op de middellange
termijn. De regel is door de Spaanse autoriteiten voorgesteld in het
stabiliteitsprogramma en zou automatisch bindend zijn voor de centrale regering
en de lokale regeringen. De regering is tevens van plan om voor de toepassing
van de regel op de autonome gemeenschappen te streven naar consensus binnen de
Raad voor het Fiscaal en Financieel Beleid (Consejo de Política Fiscal y
Financiera).
(11)
Het waarschijnlijke langetermijneffect van de
vergrijzing op de Spaanse overheidsbegroting is groter dan gemiddeld in de EU
het geval is. Dit komt vooral door de aanzienlijke stijging van de
pensioenuitgaven als percentage van het bbp die voor de komende decennia wordt
verwacht. Op den duur zal de vergrijzing leiden tot een aanzienlijke stijging
van het aantal gepensioneerden per werknemer. Wanneer het stelsel niet wordt
hervormd, zullen de pensioenuitgaven volgens raming veel sneller dan het
EU-gemiddelde stijgen en de houdbaarheid van de overheidsfinanciën in gevaar
brengen. Het voorstel van de regering voor hervorming van de pensioenen, dat
met de sociale partners is overeengekomen, draagt bij tot de houdbaarheid van
de begroting en versterkt de prikkels voor participatie in het arbeidsproces.
De hervorming moet nog door het parlement worden goedgekeurd en kan nog worden
gewijzigd.
(12)
Spanje heeft belangrijke stappen gezet om het
bankstelsel te versterken, met name door omvangrijke overheidssteun te
verstrekken en maatregelen te nemen de spaarbanken te herstructureren, de
solvabiliteit van de banken te versterken en de transparantie van hun balans te
verbeteren. De problemen die ontstaan zijn door de rol van de plaatselijke
autoriteiten in het bestuur van de spaarbanken, zijn echter nog niet volledig
opgelost. De methode om de spaarbanken door middel van “koude fusies” te
consolideren, heeft aanleiding gegeven tot enige onzekerheid omtrent de
doeltreffendheid van de reorganisatie en de afslanking van de banken. De
regering heeft zich ertoe verbonden de herstructurering tegen eind september
2011 af te ronden.
(13)
De lopende hervorming van de arbeidsmarkt in Spanje
moet worden aangevuld met een grondige herziening van het huidige logge stelsel
voor collectieve onderhandelingen. De overheersende rol van overeenkomsten op
het niveau van provincie of bedrijfstak laat weinig ruimte voor
onderhandelingen op bedrijfsniveau. De automatische verlenging van collectieve
overeenkomsten, de geldigheid van niet-verlengde contracten en de toepassing
van inflatiecorrectie achteraf dragen bij tot looninertie en vormen een
hindernis voor de loonflexibiliteit die nodig is om de economische aanpassingen
te versnellen en het concurrentievermogen te herstellen. De regering heeft de
sociale partners verzocht om in het voorjaar van 2011 tot overeenstemming te
komen over hervorming van het systeem voor collectieve loononderhandelingen en
heeft toegezegd dienovereenkomstig wetgeving op te stellen.
(14)
Gezien de zeer hoge werkloosheid heeft Spanje met
de wet van september 2010 de aanzet gegeven tot een hervorming van de
arbeidsmarkt. De wet is erop gericht de tweedeling van de arbeidsmarkt te
verkleinen en de jeugdwerkloosheid terug te dringen, de inzetbaarheid van
kwetsbare groepen te verbeteren en de flexibiliteit op bedrijfsniveau te
vergroten. Met dit doel voor ogen is in februari 2011 een hervorming van het
actieve arbeidsmarktbeleid goedgekeurd, die ook maatregelen omvat ter
versterking van de adviserende en sturende rol van de
arbeidsbemiddelingsdiensten en de coördinatie van deze diensten op nationaal en
regionaal niveau. Het is nog te vroeg om te beoordelen of de hervorming
voldoende is om de segmentatie te bestrijden en de jeugdwerkloosheid en
langdurige werkloosheid te verminderen, aangezien sommige maatregelen nog niet operationeel
zijn. De regering heeft toegezegd uiterlijk in oktober 2011 verdere stappen te
ondernemen.
(15)
De arbeidskosten per eenheid product zijn in Spanje
sinds de late jaren ’90 sterk gestegen, waardoor het vermogen om op prijs en
kosten te concurreren, is teruggevallen. Een combinatie van sterkere loongroei
en een lagere productiviteitsgroei dan in het eurogebied als geheel heeft
bijgedragen tot een aanhoudend hogere inflatie in Spanje. Wanneer er ruimte kan
worden gevonden voor een begrotingsneutrale verlaging van de relatief hoge
sociale bijdragen om de indirecte loonkosten te verlagen, zou dat het
concurrentievermogen helpen versterken. Energieheffingen, met name
brandstofbelastingen, zijn bijvoorbeeld relatief laag in Spanje, en kunnen een
middel zijn om de ontvangsten te vergroten.
(16)
Het hoge percentage vroegtijdige schoolverlaters
(31,2% in 2009) is bijzonder zorgwekkend, omdat daardoor de omvang van de
geschoolde beroepsbevolking wordt beperkt, de kans van de betrokkenen om werk
te vinden wordt aangetast en de potentiële groei wordt verminderd. De op 15
februari 2011 goedgekeurde wet inzake economische duurzaamheid omvat
maatregelen om de kwaliteit en kwantiteit van het menselijke kapitaal door
onderwijs en beroepsopleiding te vergroten. Het is niet zeker hoe effectief de
nieuwe maatregelen zijn om schooluitval te bestrijden en beroepsopleidingen te
verbeteren; het kan bovendien lastig blijken om die maatregelen op alle niveaus
van de overheid uit te voeren.
(17)
Spanje heeft vooruitgang geboekt met de verbetering
van de concurrentievoorwaarden voor de product- en dienstenmarkten en daarmee
een van de oorzaken van de lage productiviteitsgroei aangepakt. Hoewel Spanje
ver is gevorderd met de omzetting van de dienstenrichtlijn in de nationale
wetgeving, moet de markt voor professionele diensten nog verder worden
opengesteld. De wet inzake economische duurzaamheid omvat een uitgebreide reeks
maatregelen om het ondernemingsklimaat te verbeteren, de mededinging te
versterken en ecologische duurzaamheid te bevorderen. Het kan echter lastig
blijken om deze maatregelen op alle niveaus van de overheid uit te voeren. Met
name moeten overlappingen tussen bestuurslagen, zogenoemde “goldplating” op
wetgevingsgebied op allerlei niveaus (waarbij in de nationale wetgeving nadere
regels worden toegevoegd) en materiële verschillen op wetgevingsgebied tussen
regio’s worden voorkomen.
(18)
Spanje heeft een aantal toezeggingen gedaan in het
kader van het Euro Plus-pact[4].
Wat de begroting betreft, heeft Spanje toegezegd een uitgavenregel op te
stellen om de budgettaire stabiliteit en dus de houdbaarheid van de
overheidsfinanciën te versterken. Ter versterking van de financiële stabiliteit
heeft Spanje toegezegd voor 30 september de herstructurering van de financiële
sector af te ronden. De maatregelen op werkgelegenheidsgebied richten zich
vooral op uitvoeringsbesluiten inzake actief arbeidsmarktbeleid en bepalingen
inzake beroepsopleiding, alsook op de aanpak van zwartwerken. Wat het
concurrentievermogen betreft, richten de maatregelen zich op hervorming van het
systeem voor collectieve onderhandelingen, de gereglementeerde beroepen, de
oprichting van een adviescomité voor concurrentievermogen en hervorming van de
faillissementswet. De genoemde toezeggingen betreffen alle vier de doelstellingen
van het pact. De toezeggingen vormen een voortzetting van de lopende
hervormingsagenda, maar voor de uitvoering van bepaalde hervormingen wordt nu
een vast tijdschema gegeven en er wordt toegezien op volledige
tenuitvoerlegging van reeds doorgevoerde hervormingen. De gedane toezeggingen
zijn getoetst en in de aanbevelingen meegenomen.
(19)
De Commissie heeft het stabiliteitsprogramma, het
nationaal hervormingsprogramma en de in het kader van het Euro Plus-pact gedane
toezeggingen onderzocht[5].
Daarbij heeft zij niet alleen gekeken naar de relevantie ervan voor een
houdbaar budgettair en sociaaleconomisch beleid in Spanje, maar ook of de
EU-regels en ‑richtsnoeren in acht zijn genomen, gezien de noodzaak om de
algemene economische governance van de Europese Unie te versterken door middel
van een EU-inbreng in toekomstige nationale besluiten. De Commissie is in dit
verband van oordeel dat de door de Spaanse regering vastgestelde plannen voor
budgettaire consolidatie in overeenstemming zijn met de vereiste doelstellingen,
hoewel er nog enige neerwaartse risico’s bestaan. De stijging van de
overheidsuitgaven moet onder het percentage van de bbp-groei op de middellange
termijn worden gehouden en de pensioenhervorming moet worden goedgekeurd. In
2011–2012 te zetten verdere stappen moeten zich vooral richten op de
stabiliteit van het financiële stelsel (door voltooiing van de herstructurering
en consolidatie van de spaarbanken) en versterking van de binnenlandse
groeifactoren. Daartoe moet de huidige werkloosheidsgolf worden aangepakt door
met name de collectieve onderhandelingen te hervormen en de hervormingen van de
arbeidsmarkt verder uit te voeren, waarbij de effectiviteit van de maatregelen
nauwlettend moet worden gemeten en geëvalueerd. De dienstensector en de sector
gereglementeerde beroepen moeten verder worden opengesteld voor concurrentie en
de administratieve lasten voor het bedrijfsleven moeten worden verminderd.
(20)
In het licht van deze beoordeling, en rekening
houdende met de aanbeveling van de Raad van 2 juni 2010 op grond van artikel
126, lid 7, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, heeft
de Raad de actualisering 2011 van het stabiliteitsprogramma van Spanje
onderzocht. Zijn advies[6]
daarover is met name in de onderstaande aanbeveling (1) weergegeven. De Raad
heeft het nationale hervormingsprogramma van Spanje getoetst aan de conclusies
van de Europese Raad van 25 maart 2011,
BEVEELT AAN dat Spanje in de periode
2011–2012 actie onderneemt om:
(1)
De begrotingsstrategie in 2011 en 2012 uit te
voeren en er daarbij op toe te zien dat de doelstellingen voor het tekort in
alle geledingen van de overheid worden verwezenlijkt, onder meer door de
bestaande mechanismen voor de tekort- en schuldbeheersingsmechanismen voor de
regionale regeringen strikt toe te passen; verdere maatregelen vast te stellen
indien de budgettaire en economische ontwikkelingen anders lopen dan verwacht;
elke gelegenheid te baat te nemen, ook gunstiger economische omstandigheden, om
het tekort sneller terug te dringen; concrete maatregelen op te stellen om de
doelstellingen voor 2013 en 2014 volledig te ondersteunen. Te zorgen dat de
groei van de overheidsuitgaven onder het percentage van de bbp-groei op de
middellange termijn blijft, door zoals gepland in de wet inzake begrotingsstabiliteit
een uitgavenregel voor alle geledingen van de overheid in te voeren.
(2)
De voorgestelde pensioenhervorming goed te keuren,
waarbij de pensioenleeftijd en het aantal arbeidsjaren voor de berekening van
de pensioenen zoals gepland worden verhoogd; de pensioenparameters volgens plan
regelmatig opnieuw te bezien in overeenstemming met de verandering van de
levensverwachting, en verdere maatregelen op te zetten om de effectieve
pensioenleeftijd te verhogen, waaronder een leven lang leren voor oudere werknemers.
(3)
De lopende herstructurering van de spaarbanksector
te versterken door de nog aanwezige zwakheden in hun bestuursstructuur aan te
pakken.
(4)
Te onderzoeken hoeveel ruimte er is om de
socialezekerheidsbijdragen te verlagen, teneinde de indirecte loonkosten op
begrotingsneutrale wijze te verminderen, bijvoorbeeld door de structuur en het
tarief van de btw en de energiebelasting te wijzigen. In overleg met de sociale
partners, overeenkomstig de nationale praktijk, een hervorming van het proces
van collectieve loononderhandelingen en het loonindexeringsstelsel goed te
keuren en ten uitvoer te leggen, teneinde te waarborgen dat de loonstijging
meer in overeenstemming is met de ontwikkeling van de productiviteit en de
plaatselijke en bedrijfsomstandigheden.
(5)
Tegen eind 2011 een evaluatie te verrichten van het
effect van de arbeidsmarkthervormingen van september 2010 en de hervorming van
het actieve arbeidsmarktbeleid van februari 2011, en daarbij indien nodig
voorstellen te doen voor verdere hervormingen om de segmentatie van de
arbeidsmarkt te verminderen en de werkgelegenheid voor jongeren te verbeteren;
nauwlettend toezicht te houden op de effectiviteit van de maatregelen die in
het nationale hervormingsprogramma zijn opgenomen om schooluitval te bestrijden,
onder meer door preventief beleid, en de doorstroming naar beroepsonderwijs en ‑opleiding
te vergemakkelijken.
(6)
De markt voor professionele diensten verder open te
stellen en de geplande wetgeving goed te keuren teneinde het regelgevingskader
te herzien en beperkingen voor concurrentie, efficiëntie en innovatie weg te
nemen; in alle geledingen van de overheid de wet inzake economische
duurzaamheid ten uitvoer te leggen, met name de maatregelen ter verbetering van
het ondernemingsklimaat en ter versterking van de mededinging op de product- en
dienstenmarkten; de coördinatie tussen de regionale en nationale overheden te
verbeteren teneinde de administratieve lasten voor het bedrijfsleven te
verlichten.
Gedaan te
                                                                       Voor
de Raad
                                                                       De
voorzitter
[1]               PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.
[2]               PB C […] van [...], blz. […].
[3]               Gehandhaafd voor 2011 bij Besluit 2011/308/EU van de
Raad van 19 mei 2011.
[4]               Nadere gegevens over de in het kader van het Euro
Plus-pact gedane toezeggingen zijn te vinden in SEC(2011) 718.
[5]               SEC(2011) 718.
[6]               Uit hoofde van artikel 5, lid 3, van Verordening (EG)
nr. 1466/97 van de Raad.