				|

		52013PC0382

			Aanbeveling voor een BESLUIT VAN DE RAAD tot aanmaning van België om maatregelen te treffen om het tekort te verminderen in de mate die nodig wordt geacht om de buitensporigtekortsituatie te verhelpen /* COM/2013/0382 final */

			   	Aanbeveling voor een
BESLUIT VAN DE RAAD
tot aanmaning van België om maatregelen te
treffen om het tekort te verminderen in de mate die nodig wordt geacht om de
buitensporigtekortsituatie te verhelpen
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van
de Europese Unie, en met name artikel 126, lid 9,
Gezien de aanbeveling van de Europese
Commissie,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)       Overeenkomstig artikel 126
van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) dienen de
lidstaten buitensporige overheidstekorten te vermijden.
(2)       Het stabiliteits- en
groeipact is gebaseerd op de doelstelling van deugdelijke openbare financiën
als middel om de voorwaarden voor prijsstabiliteit en voor een tot
werkgelegenheidsschepping leidende sterke duurzame groei te verbeteren.
(3)       De Raad heeft op 2 december 2009
op grond van artikel 126, lid 6, VWEU besloten[1]
dat in België een buitensporig tekort bestond en overeenkomstig artikel 126,
lid 7, VWEU en artikel 3 van Verordening (EG) nr. 1467/97 van de Raad van 7
juli 1997 over de bespoediging en verduidelijking van de tenuitvoerlegging van
de procedure bij buitensporige tekorten een aanbeveling gedaan om uiterlijk 2012
het buitensporige tekort te corrigeren[2].
Om het overheidstekort op geloofwaardige en houdbare wijze onder 3% van het bbp
te brengen, is de Belgische autoriteiten aanbevolen a) de tekortverminderende
maatregelen in 2010 ten uitvoer te leggen als gepland in het kader van de
ontwerpbegroting voor 2010 en de geplande budgettaire inspanning in 2011 en 2012
te versterken; b) in de periode 2010-2012 een gemiddelde jaarlijkse
begrotingsinspanning van ¾% van het bbp te realiseren, die ook ertoe moest
bijdragen dat de brutoschuldquote van de overheid weer in een bevredigend tempo
kon gaan dalen richting de referentiewaarde doordat opnieuw een toereikend
primair overschot werd gerealiseerd; c) de maatregelen te bepalen die nodig waren
om, als het conjunctuurklimaat dit mogelijk maakte, het buitensporige tekort
uiterlijk 2012 te corrigeren en het tekort sneller terug te dringen indien de
economische of budgettaire omstandigheden gunstiger uitvielen dan verwacht werd
op het tijdstip waarop de btp-aanbevelingen werden gedaan; en d) de
monitoringmechanismen te versterken om ervoor te zorgen dat de
begrotingsdoelstellingen werden nageleefd. In zijn aanbevelingen heeft de Raad 2
juni 2010 vastgesteld als termijn voor het ondernemen van effectieve actie in
overeenstemming met de bepalingen van artikel 3, lid 4, van Verordening (EG)
nr. 1467/97.
(4)       Overeenkomstig het bepaalde
in artikel 126, lid 8, VWEU heeft de Raad op [21 juni 2013] besloten dat België
binnen de in de aanbeveling van de Raad van december 2009 voorgeschreven
termijn geen effectief gevolg aan die aanbeveling had gegeven.
(5)       In artikel 10, lid 3, van
Verordening (EG) nr. 1467/97 van de Raad wordt bepaald dat indien uit
feitelijke gegevens als bedoeld in Verordening (EG) nr. 479/2009 blijkt dat een
deelnemende lidstaat een buitensporig tekort niet heeft gecorrigeerd binnen de
termijnen die in een aanbeveling op grond van artikel 126, lid 7, zijn
voorgeschreven, de Raad onmiddellijk een besluit neemt op grond van artikel 126,
lid 9, waarbij de lidstaat wordt aangemaand binnen een voorgeschreven termijn
maatregelen te treffen om het tekort te verminderen in de mate die de Raad
nodig acht om de situatie te verhelpen.
(6)       Volgens de voorjaarsprognoses
2013 van de diensten van de Commissie zal het reële bbp in 2013 gelijk blijven
en zet de binnenlandse vraag de in 2012 ingezette krimp voort. Terwijl de
huishoudelijke consumptie waarschijnlijk zal stagneren, zullen, onder impuls
van een economiebreed gebrek aan vertrouwen, een noodlijdende bouwsector,
verscherpende kredietvoorwaarden en een industrie met ruime reservecapaciteit,
de investeringen naar verwachting dalen. Verwacht wordt dat zowel de private
consumptie als de private investeringen pas in tempo zullen toenemen vanaf 2014,
wanneer de binnenlandse vraag de voornaamste drijvende kracht achter een reële
groei van het bbp met 1,2% zou worden. Tegen de achtergrond van deze robuustere
binnenlandse vraag, wordt aangenomen dat de groei van de invoer met de groei
van de uitvoer gelijk zal komen. Dit zou verdere stijgingen van de
netto-uitvoer in 2014 beperken, in tegenstelling tot 2013 wanneer positieve
groei van de netto buitenlandse vraag naar verwachting zal beletten dat het bbp
krimpt.
(7)       Volgens de voorjaarsprognoses
2013 van de diensten van de Commissie zal het overheidstekort in 2013 tot 2,9%
van het bbp afnemen. De initiële begroting 2013 mikte op een nominaal tekort
van 2,15% van het bbp. Sinds de opstelling van de begroting zijn de officiële
groeiprognoses die aan de begroting ten grondslag liggen (+0,7%, overeenkomstig
de najaarsprognoses 2012 van de Commissiediensten) echter substantieel naar
beneden toe herzien, tot 0,2% in het stabiliteitsprogramma 2013 en 0,0% in de
voorjaarsprognoses. De regering heeft de nominale tekortdoelstelling dan ook
opgegeven en vervangen door een toezegging om het structurele saldo met 1,0%
van het bbp te verbeteren. In maart 2013 heeft de regering bijkomende
maatregelen genomen ten bedrage van 0,2% van het bbp bovenop de in de initiële
begroting 2013 genomen maatregelen ten bedrage van ongeveer 0,75% van het bbp
waarmee in de voorjaarsprognoses 2013 van de Commissiediensten rekening is
gehouden. Volgens deze prognoses komt er in 2013 een structurele verbetering
van ¾ % van het bbp, waaronder een bijdrage van ¼ procentpunt van lagere
rente-uitgaven.
(8)       Bij ongewijzigd beleid zal
volgens de voorjaarsprognoses 2013 van de Commissiediensten het tekort in 2014
opnieuw boven de referentiewaarde stijgen, tot 3,1% van het bbp, ondanks het
feit dat de verwachte groei boven het potentiële groeicijfer ligt. Deze nieuwe
stijging is toe te schrijven aan de autonome stijgende trend van de sociale
transfers en het feit dat de begroting 2013 ten bedrage van ongeveer 0,4% van
het bbp ook eenmalige en tijdelijke ontvangsten omvatte, zoals een fiscale
amnestie, de verkoop van telecomvergunningen en een uitzonderlijk hoog dividend
van de Nationale Bank van België.
(9)       De overheidsschuld is
gestegen van 84% van het bbp in 2007 tot bijna 100% van het bbp in 2012. De
dynamiek van het tekort en van het bbp maken ongeveer 6,5 procentpunt van de
stijging uit, terwijl exogene factoren, voornamelijk in verband met
reddingsoperaties in de financiële sector in de vorm van aandelenkapitaalinjecties,
ongeveer 9 procentpunt bedragen. Volgens de voorjaarsprognoses 2013 van de
diensten van de Commissie zal de overheidsschuld in 2014 tot meer dan 102% van
het bbp toenemen. De Belgische regering is voornemens financiële activa te
verkopen om de schuld onder 100% van het bbp te houden in 2013. In dit verband
heeft de Belgische regering onlangs de verkoop van Royal Park Investment (het
in de context van de redding van Fortis gecreëerde special purpose vehicle)
aangekondigd, die het schuldniveau met 0,2% van het bbp zou verminderen.
(10)     Volgens het Fiscal
Sustainability Report 2012 van de Europese Commissie dreigt de Belgische
begroting op korte termijn niet onder druk te komen staan. Op middellange tot
lange termijn zijn de risico's van budgettaire houdbaarheid echter hoog. In
België gaat van de vergrijzing een veel groter langetermijneffect op de
begroting uit dan gemiddeld in de EU het geval is. Dit komt vooral doordat de
pensioenuitgaven als percentage van het bbp de komende decennia snel zullen
stijgen. Hoewel de pensioenhervorming van december 2011 een belangrijke
positieve stap was, lijken bijkomende maatregelen noodzakelijk om de openbare
financiën op lange termijn weer volledig houdbaar te maken.
(11)     In het kader van de initiële
begroting 2013 en de begrotingscontrole van maart 2013 genomen maatregelen
zullen naar momenteel verwacht wordt het tekort onder 3% van het bbp brengen in
2013. Volgens de voorjaarsprognoses 2013 van de Commissiediensten is de
veiligheidsmarge tegen het overtreden van de referentiewaarde van het Verdrag
zeer nauw. Bovendien is de correctie momenteel nog niet houdbaar.
(12)     Tegen de achtergrond van grote
onzekerheden betreffende economische en budgettaire ontwikkelingen moet de
begrotingsdoelstelling die wordt aanbevolen voor het laatste jaar van de
correctieperiode op een niveau duidelijk onder de referentiewaarde worden
vastgesteld om een effectieve en blijvende correctie binnen de gevraagde
termijn te waarborgen.
(13)     Bijgevolg is een verdere
vermindering van het tekort van 2013 tot 2,7% van het bbp gerechtvaardigd, die
overeenstemt met een structurele verbetering met 1% van het bbp in 2013.
Daartoe worden, mede gelet op mogelijke negatieve tweederonde-effecten,
bijkomende maatregelen met een geraamde impact van ¼% van het bbp noodzakelijk
geacht.
(14)     België heeft zich er in zijn
stabiliteitsprogramma toe verbonden een in structurele termen evenwichtige begroting
te bereiken in 2015, alvorens zijn MTD van een surplus van 0,75% van het bbp in
structurele termen te bereiken in 2016.  Vervolgens hebben de Belgische
autoriteiten in een aan de Commissie gezonden brief van 28 mei 2013 toegezegd
een grotere budgettaire inspanning van ¾% van het bbp na te streven in 2014. Mede
gelet op het hoge schuldniveau is dit een passende inspanning die zal voldoen
aan de schuldverminderingsbenchmark. Daarna moet België voldoende vooruitgang
richting zijn middellangetermijndoelstelling, daaronder begrepen het voldoen
aan de uitgavenbenchmark, en richting de naleving van de
schuldverminderingsbenchmark blijven maken.
(15)     Voorts moet België de
houdbaarheid op lange termijn van de pensioen- en socialezekerheidsstelsels
versterken. In dit verband zijn bijkomende inspanningen nodig om het verschil
tussen de feitelijke en de wettelijke pensioenleeftijd te dichten, terwijl
maatregelen om de wettelijke pensioenleeftijd aan de ontwikkelingen inzake de
levensverwachting te koppelen het mogelijk zouden maken de houdbaarheid van het
pensioenstelsel op lange termijn te waarborgen.
(16)     Bovendien moet België
expliciete coördinatieregelingen treffen om ervoor te zorgen dat de budgettaire
doelstellingen binnen een middellangetermijnplanningsperspectief op het
federale niveau en de subfederale niveaus bindend zijn, daaronder begrepen door
de onmiddellijke vaststelling van een regel betreffende het saldo/surplus van
de algemene overheidsbegroting die voldoet aan de vereisten van het Verdrag
inzake stabiliteit, coördinatie en bestuur in de economische en monetaire unie.
(17)     Ten slotte is het, om het
welslagen van de budgettaire consolidatiestrategie te garanderen, eveneens
belangrijk, overeenkomstig de in de context van het Europees semester tot
België gerichte aanbevelingen van de Raad en met name die welke op de procedure
voor macro-economische onevenwichtigheden betrekking hebben, de budgettaire
consolidatie met omvattende structurele hervormingen te ondersteunen,
HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
Artikel 1
1.           België maakt uiterlijk 2013
een einde aan de huidige situatie van buitensporig tekort.
2.           België vermindert het nominale tekort tot 2,7% van het bbp in 2013.
Deze nominale verbetering stemt, op basis van de voorjaarsprognoses 2013 van de
Commissiediensten, overeen met een verbetering van het structurele saldo met 1%
van het bbp in 2013.
3.           België neemt en geeft
volledig uitvoering aan alle consolidatiemaatregelen die zijn opgenomen in de
begroting 2013 alsook bijkomende maatregelen van structurele aard om de
aanbevolen structurele inspanning voor 2013 te volbrengen.
4.           België staat klaar om,
mochten risico's voor de begrotingsplannen werkelijkheid worden, verdere
maatregelen te nemen. De budgettaire consolidatiemaatregelen moeten een blijvende
verbetering van het structurele saldo van de overheid op groeivriendelijke
wijze waarborgen.
Artikel 2
1.           België dient uiterlijk op 21
september 2013 een verslag in bij de Commissie over de maatregelen die werden
getroffen om zich naar dit besluit te voegen. De Commissie zal aan de hand van
dit verslag nagaan welke vooruitgang is geboekt om het buitensporige tekort te
corrigeren.
2.           België dient verder
driemaandelijks bij de Commissie verslagen in waarin wordt nagegaan welke
vooruitgang is geboekt om aan dit besluit te voldoen.
3.           België dient uiterlijk op 31
december 2013 een verslag in betreffende de voorgenomen uitvoering van de eerste
aanbeveling die uit hoofde van het Europees semester is gedaan betreffende het
treffen van expliciete coördinatieregelingen om ervoor te zorgen dat de
budgettaire doelstellingen binnen een middellangetermijnplanningsperspectief op
het federale niveau en de subfederale niveaus bindend zijn.
4.           België dient structurele
maatregelen voor 2014 in die een houdbare correctie van het buitensporig tekort
en passende vooruitgang richting zijn middellangetermijndoelstelling garanderen.

Artikel 3
Dit besluit is
gericht tot het Koninkrijk België.
Gedaan te Brussel,
                                                                       Voor
de Raad
                                                                       De
voorzitter
[1]               Alle documenten betreffende de buitensporigtekortprocedure
van België zijn te vinden op:
http://ec.europa.eu/economy_finance/economic_governance/sgp/deficit/countries/belgium_en.htm
[2]               PB L 209 van 2.8.1997, blz. 6.


title: 2011/622/EU: Aanbeveling van de Commissie van 20 september 2011 betreffende de procedure om aan te tonen in welke mate bestaande spoorlijnen voldoen aan de fundamentele parameters van de technische specificaties inzake interoperabiliteit  Voor de EER relevante tekst

text:
               21.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 243/23

         AANBEVELING VAN DE COMMISSIE
   van 20 september 2011
   betreffende de procedure om aan te tonen in welke mate bestaande spoorlijnen voldoen aan de fundamentele parameters van de technische specificaties inzake interoperabiliteit
   (Voor de EER relevante tekst)
   (2011/622/EU)
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 292,
   Overwegende hetgeen volgt:
   Volgens punt 7.3.4 van de bijlage bij Besluit 2011/275/EU van de Commissie van 26 april 2011 betreffende de technische specificatie inzake interoperabiliteit van het subsysteem „infrastructuur” van het conventionele trans-Europese spoorwegsysteem (1) zijn sommige bestaande lijnen die niet worden verbeterd of vernieuwd, geschikt voor TSI-conforme voertuigen en voldoen zij aan de fundamentele eisen van Richtlijn 2008/57/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 juni 2008 betreffende de interoperabiliteit van het spoorwegsysteem in de Gemeenschap (2). In dergelijke gevallen moet de infrastructuurbeheerder het infrastructuurregister kunnen aanvullen overeenkomstig bijlage D bij Besluit 2011/275/EU. Er dient een gemeenschappelijke procedure te worden aanbevolen om aan te tonen in welke mate bestaande lijnen voldoen aan de fundamentele parameters van de bij Besluit 2011/275/EU vastgestelde TSI.
   BEVEELT AAN:
   De in de bijlage vastgestelde procedure dient te worden toegepast om aan te tonen in welke mate bestaande vaste installaties in overeenstemming zijn met de fundamentele parameters van de technische specificaties inzake interoperabiliteit.

      Gedaan te Brussel, 20 september 2011.

            Voor de Commissie

         Siim KALLAS

            Vicevoorzitter

      (1)  PB L 126 van 14.5.2011, blz. 53.

      (2)  PB L 191 van 18.7.2008, blz. 1.

      BIJLAGE

         Procedure om aan te tonen in welke mate bestaande spoorlijnen voldoen aan de fundamentele parameters van de technische specificaties inzake interoperabiliteit

      1.   Inleiding

      1.1.   Technisch toepassingsgebied

      Deze procedure heeft betrekking op de volgende subsystemen van structurele aard van het spoorwegsysteem in de Unie:

                  a)

                  infrastructuur, en

                  b)

                  energie

            Deze subsystemen zijn opgenomen in de lijst van subsystemen van bijlage II, punt 1, bij Richtlijn 2008/57/EG.
      1.2.   Geografisch toepassingsgebied

      Het geografische toepassingsgebied van deze procedure is het spoorwegsysteem in de Unie als gedefinieerd in Richtlijn 2008/57/EG.
      1.3.   Definities

      Voor de toepassing van deze procedure wordt verstaan onder:
      a)   „BI”: bestaande infrastructuur (vaste installaties) die vóór de inwerkingtreding van Richtlijn 2008/57/EG in gebruik is genomen of lijnen die na de inwerkingtreding van Richtlijn 2008/57/EG in gebruik zijn genomen maar niet onder de EG-keuringsprocedure vallen;
      b)   „beoordeling van de overeenstemming van de BI”: controle of de fundamentele parameters van een subsysteem en/of een onderdeel van bestaande lijnen aan de eisen van de ter zake geldende TSI's voldoet;
      c)   „beoordelingscertificaat voor BI”: een document dat door een onafhankelijke beoordelaar is opgesteld op basis van een beoordeling van de overeenstemming van de BI;
      d)   „beoordelingsverklaring voor BI”: het document dat door een aanvrager wordt verstrekt na de ontvangst van een beoordelingscertificaat voor de BI.
      2.   Procedure om aan te tonen dat bestaande lijnen voldoen aan de technische specificaties inzake interoperabiliteit

      2.1.   Doel

      Volgens Besluit 2011/275/EU betreffende de technische specificatie inzake interoperabiliteit van het subsysteem „infrastructuur” van het conventionele trans-Europese spoorwegsysteem zijn sommige bestaande lijnen die niet worden verbeterd of vernieuwd, geschikt voor TSI-conforme voertuigen en voldoen zij aan de fundamentele eisen van Richtlijn 2008/57/EG.
      Om aan te tonen dat bestaande vaste installaties in overeenstemming zijn met de ter zake geldende TSI's kan de volgende procedure worden toegepast zonder dat een nieuwe toestemming voor de ingebruikneming is vereist.
      Deze procedure is niet verplicht, maar kan op vrijwillige basis worden toegepast.
      2.2.   Procedure om aan te tonen in welke mate voldaan wordt aan de fundamentele parameters van de TSI

      1.   Om aan te tonen dat de infrastructuur aan de fundamentele parameters van de TSI voldoet, moet de procedure voor de beoordeling van de overeenstemming van BI worden gevolgd, waarbij de aanvrager de in de punten 2, 3, 5.2 en 5.4 vastgestelde verplichtingen in acht neemt en op zijn eigen verantwoordelijkheid verzekert en verklaart dat het betrokken subsysteem waarop de bepalingen van punt 4 zijn toegepast, in overeenstemming is met de eisen van de ter zake geldende TSI('s).
      2.   De aanvrager vraagt een onafhankelijke beoordelaar naar keuze om de overeenstemming van het subsysteem te beoordelen.
      De aanvraag moet de volgende gegevens bevatten:

                  a)

                  naam en adres van de aanvrager en, indien de aanvraag wordt ingediend door zijn gemachtigde, ook diens naam en adres;

                  b)

                  de technische documentatie.

            3.   Technische documentatie

                  3.1.

                  De aanvrager stelt de technische documentatie op en stelt ze ter beschikking van de onafhankelijke beoordelaar als bedoeld in punt 4. De documentatie moet het mogelijk maken aan te tonen in welke mate de bestaande subsystemen voldoen aan de fundamentele parameters van de ter zake geldende TSI('s).

                  3.2.

                  De technische documentatie bevat, indien van toepassing, de volgende elementen:

                              a)

                              een algemene beschrijving van het bestaande subsysteem;

                              b)

                              de documenten die nodig zijn voor de samenstelling van het technisch dossier;

                              c)

                              een lijst van de geheel of gedeeltelijk toegepaste geharmoniseerde normen en/of andere relevante technische specificaties waarvan de referenties in het Publicatieblad van de Europese Unie zijn bekendgemaakt en/of van de overeenkomstig artikel 17, lid 3, van Richtlijn 2008/57/EG aangemelde nationale technische voorschriften, en indien de geharmoniseerde of nationale normen niet zijn toegepast, een beschrijving van de wijze waarop aan de eisen van de relevante TSI('s) is voldaan; wanneer de geharmoniseerde of nationale normen gedeeltelijk zijn toegepast, wordt in de technische documentatie gespecificeerd welke delen zijn toegepast;

                              d)

                              de gebruiksvoorwaarden van het subsysteem (tijd-, afstand- of slijtagegebonden beperkingen, enz.);

                              e)

                              de beschrijvingen en toelichtingen die nodig zijn om de werking en het onderhoud van het subsysteem te begrijpen;

                              f)

                              de onderhoudsvoorschriften en technische documentatie betreffende het onderhoud van het subsysteem;

                              g)

                              alle in de relevante TSI('s) gespecificeerde technische eisen waarmee bij het onderhoud of de exploitatie van het subsysteem rekening moet worden gehouden;

                              h)

                              andere relevante technische bewijsstukken die aantonen dat eerdere controles of tests onder vergelijkbare omstandigheden met goed gevolg zijn uitgevoerd door deskundige instanties.

                  3.3.

                  De aanvrager houdt de technische documentatie tijdens de volledige levensduur van het subsysteem ter beschikking van de relevante nationale autoriteiten.

            4.   Procedure om aan te tonen in welke mate voldaan is aan de fundamentele parameters van de TSI

                  4.1.

                  De door de aanvrager gekozen onafhankelijke beoordelaar houdt rekening met de resultaten van onderzoeken, controles en tests die door de aanvrager of andere instanties zijn uitgevoerd.

                  4.2.

                  Het bewijsmateriaal dat de onafhankelijke beoordelaar verzameld heeft, moet geëigend en voldoende zijn om aan te tonen in welke mate voldaan is aan de eisen van de relevante TSI('s) en dat alle vereiste en geëigende controles en tests zijn uitgevoerd.

                  4.3.

                  Wanneer het bestaande subsysteem aan de eisen van de toepasselijke TSI('s) voldoet, verleent de onafhankelijke beoordelaar een beoordelingscertificaat voor BI.

            5.   Beoordelingsverklaring voor BI

                  5.1.

                  De aanvrager stelt voor het subsysteem een schriftelijke beoordelingsverklaring op en bewaart deze gedurende de volledige levensduur van het subsysteem. In de beoordelingsverklaring voor BI wordt het subsysteem beschreven.

                  5.2.

                  De beoordelingsverklaring en de begeleidende documenten worden opgesteld overeenkomstig hoofdstuk 2.5.

                  5.3.

                  Een afschrift van de beoordelingsverklaring van de BI wordt op verzoek aan de relevante autoriteiten verstrekt.

            6.   Technisch dossier

                  6.1.

                  De onafhankelijke beoordelaar is verantwoordelijk voor de samenstelling van het technisch dossier dat de beoordelingsverklaring van de BI vergezelt.

                  6.2.

                  Het technisch dossier dat de beoordelingsverklaring van de BI vergezelt, wordt opgevraagd bij de aanvrager.

                  6.3.

                  De aanvrager bewaart gedurende de volledige levensduur van het subsysteem een exemplaar van het technisch dossier; dit dient te worden toegezonden aan elke andere lidstaat die daarom verzoekt.

            2.3.   Te beoordelen eigenschappen

      De eigenschappen die moeten worden beoordeeld bij de toepassing van de procedure om aan te tonen in welke mate aan de fundamentele parameters van de TSI is voldaan, zijn opgesomd in:

                  —

                  Tabel 1 voor het subsysteem infrastructuur van het conventionele spoorwegsysteem,

                  —

                  Tabel 2 voor het subsysteem energie van het conventionele spoorwegsysteem,

                  —

                  Tabel 3 voor het subsysteem infrastructuur van het hogesnelheidsspoorwegsysteem,

                  —

                  Tabel 4 voor het subsysteem energie van het hogesnelheidsspoorwegsysteem,

         Tabel 1

         Beoordeling van het subsysteem „infrastructuur” van het conventionele spoorwegsysteem om aan te tonen dat het bestaande subsysteem aan de eisen van de TSI voldoet

                  Te beoordelen eigenschappen (TSI CR INF)

                  Bestaande lijn waarvan geen EG-keuring plaatsvindt

                  Bijzondere keurings-procedures
                  (TSI CR INF)

                  1

                  2

                  Vrijeruimteprofiel (4.2.4.1)

                  X

                  6.2.4.1

                  Minimumspoorafstand (4.2.4.2)

                  X

                  6.2.4.2

                  Maximumhelling (4.2.4.3)

                  X

                  Minimumboogstraal voor bochten in horizontale alignementen (4.2.4.4)

                  X

                  Minimumboogstraal voor bochten in verticale alignementen (4.2.4.5)

                  X

                  Nominale spoorwijdte (4.2.5.1)

                  X

                  Verkanting (4.2.5.2)

                  X

                  Overgang van de verkanting (4.2.5.3)

                  X

                  Verkantingstekort (4.2.5.4)

                  X

                  6.2.4.3

                  Equivalente coniciteit (4.2.5.5.1) — ontwerpwaarde

                  n.v.t.

                  Equivalente coniciteit (4.2.5.5.2) — in bedrijf

                  Open punt

                  6.2.4.5

                  Spoorstaafkopprofielen voor hoofdspoor (4.2.5.6)

                  n.v.t.

                  Spoorstaafneiging (4.2.5.7)

                  X

                  Spoorbuigstijfheid (4.2.5.8)

                  n.v.t.

                  Vergrendeling (4.2.6.1)

                  X

                  Geometrie van wissels en kruisingen in bedrijf (4.2.6.2)

                  n.v.t.

                  Maximaal toegestane ongeleide opening van vaste kruisstukharten (4.2.6.3)

                  X

                  6.2.4.7

                  Weerstand van het spoor tegen verticale belasting (4.2.7.1)

                  X

                  6.2.5

                  Weerstand van het spoor tegen langskrachten (4.2.7.2)

                  X

                  6.2.5

                  Weerstand van het spoor tegen laterale krachten (4.2.7.3)

                  X

                  6.2.5

                  Weerstand van nieuwe bruggen tegen verkeersbelastingen (4.2.8.1)

                  n.v.t.

                  Verticale belasting van nieuwe beddingen en andere gronddrukeffecten (4.2.8.2)

                  n.v.t.

                  Weerstand van nieuwe kunstwerken over of naast de sporen (4.2.8.3)

                  n.v.t.

                  Weerstand van bestaande bruggen en beddingen tegen verkeersbelastingen (4.2.8.4)

                  X

                  6.2.4.9

                  Vaststelling van onmiddellijke actie-, interventie- en alarmgrenzen (4.2.9.1)

                  n.v.t.

                  Vaststelling van de scheluwtegrens waarbij onmiddellijke actie is vereist (4.2.9.2)

                  n.v.t.

                  Vaststelling van afwijking van de spoorwijdte waarbij onmiddellijke actie is vereist (4.2.9.3)

                  n.v.t.

                  Vaststelling van de verkantingsgrens waarbij onmiddellijke actie is vereist (4.2.9.4)

                  n.v.t.

                  Nuttige perronlengte (4.2.10.1)

                  X

                  Perronbreedte en -rand (4.2.10.2)

                  X

                  Perronkoppen (4.2.10.3)

                  X

                  Perronhoogte (4.2.10.4)

                  X

                  Perronoverstek (4.2.10.5)

                  X

                  Maximumdrukvariaties in tunnels (4.2.11.1)

                  X

                  6.2.4.6

                  Geluids- en trillingsdrempels en milderende maatregelen (4.2.11.2)

                  Open punt

                  Beveiliging tegen elektrische schokken (4.2.11.3)

                  Zie TSI ENE

                  Veiligheid in spoorwegtunnels (4.2.11.4)

                  Zie TSI SRT

                  Zijwindeffecten (4.2.11.5)

                  Open punt

                  Afstandmarkeringen (4.2.12.1)

                  X

                  Toiletledigingsinstallaties (4.2.13.2)

                  X

                  6.2.4.10

                  Wasstraten voor de reiniging van de buitenzijde (4.2.13.3)

                  X

                  6.2.4.10

                  Drinkwaterbevoorradingsinstallatie (4.2.13.4)

                  X

                  6.2.4.10

                  Brandstofbevoorrading (4.2.13.5)

                  X

                  6.2.4.10

                  Elektrische voeding (4.2.13.6)

                  X

                  6.2.4.10

         Tabel 2

         Beoordeling van het subsysteem „energie” van het conventionele spoorwegsysteem om aan dat het bestaande subsysteem aan de eisen van de TSI voldoet.

                  Te beoordelen eigenschappen (TSI CR ENE)

                  Bestaande lijn waarvan geen EG-keuring plaatsvindt

                  Bijzondere keurings-procedures
                  (TSI CR ENE)

                  1

                  2

                  Spanning en frequentie (4.2.3)

                  X

                  Parameters inzake prestaties systeem (4.2.4)

                  X

                  6.2.4.1

                  Continuïteit van de energievoorziening tijdens storingen in tunnels (4.2.5)

                  X

                  Stroomvoerend vermogen, gelijkstroomsystemen, stilstaande treinen (4.2.6)

                  X

                  Recuperatieremming (4.2.7)

                  X

                  6.2.4.2

                  Coördinatie van elektrische beveiliging (4.2.8)

                  X

                  6.2.4.3

                  Harmonische en dynamische effecten voor wisselstroomsystemen (4.2.9)

                  X

                  6.2.4.4

                  Geometrie van de bovenleiding: rijdraadhoogte (4.2.13.1)

                  X

                  Geometrie van de bovenleiding: variatie in rijdraadhoogte (4.2.13.2)

                  X

                  Geometrie van de bovenleiding: zijdelingse afwijking (4.2.13.3)

                  X

                  Omgrenzingsprofiel stroomafnemers (4.2.14)

                  X

                  Gemiddelde opdrukkracht (4.2.15)

                  X

                  Dynamisch gedrag stroomafnemers en kwaliteit stroomafname (4.2.16)

                  X

                  6.1.4.1, 6.2.4.5

                  Tussenafstand stroomafnemers (4.2.17)

                  X

                  Rijdraadmateriaal (4.2.18)

                  X

                  Fasescheidingssecties (4.2.19)

                  X

                  Systeemscheidingssecties (4.2.20)

                  X

                  Beheer van energievoorziening bij gevaar (4.4.2.3)

                  X

                  Onderhoudsvoorschriften (4.5)

                  X

                  6.2.4.6

                  Beveiliging tegen elektrische schokken (4.7.2, 4.7.3, 4.7.4)

                  X

         Tabel 3

         Beoordeling van het subsysteem „infrastructuur” van het hogesnelheidsspoorwegsysteem om aan te tonen dat het bestaande subsysteem aan de eisen van de TSI voldoet.

                  Te beoordelen eigenschappen (TSI HS INF)

                  Bestaande lijn waarvan geen EG-keuring plaatsvindt

                  Bijzondere keurings-procedures
                  (TSI HS INF)

                  1

                  2

                  Nominale spoorwijdte (4.2.2)

                  X

                  Minimumprofiel van de infrastructuur (4.2.3)

                  X

                  6.2.6.1

                  Minimumspoorafstand (4.2.4)

                  X

                  Stijgende en dalende maximumhellingen (4.2.5)

                  X

                  Minimumboogstraal (4.2.6)

                  X

                  Spoorverkanting (4.2.7)

                  X

                  Verkantingstekort (4.2.8)

                  X

                  Equivalente coniciteit (ontwerpwaarde) (4.2.9.2)

                  n.v.t.

                  Minimumwaarden voor gemiddelde spoorwijdte (4.2.9.3.1)

                  n.v.t.

                  Kwaliteit van spoorgeometrie en beperkingen ten opzichte van afzonderlijke afwijkingen (4.2.10)

                  n.v.t.

                  Spoorstaafneiging (4.2.11),

                  X

                  6.2.6.4

                  Vergrendeling (4.2.12.1)

                  X

                  Beweegbare puntstukken (4.2.12.2)

                  X

                  Geometrische eigenschappen (4.2.12.3)

                  n.v.t.

                  Mechanische weerstand van het spoor (4.2.13)

                  X

                  Treinbelastingen op kunstwerken (4.2.14)

                  X

                  Algemene spoorbuigstijfheid (4.2.15)

                  Open punt

                  6.2.6.3

                  Maximumdrukvariaties in tunnels (4.2.16),

                  X

                  6.2.6.5

                  Zijwindeffecten (4.2.17)

                  X

                  Elektrische karakteristieken (4.2.18)

                  X

                  Geluid en trillingen (4.2.19)

                  n.v.t.

                  Toegang tot perrons (4.2.20.1)

                  X

                  Nuttige perronlengte (4.2.20.2)

                  X

                  Perronhoogte en afstand tot het hart van het spoor (4.2.20.4-5)

                  X

                  Sporenplan langs de perrons (4.2.20.6)

                  X

                  Het voorkomen van elektrische schokken op perrons (4.2.20.7)

                  Zie HS ENE

                  Toegankelijkheid voor personen met beperkte mobiliteit (4.2.20.8)

                  Zie TSI PRM

                  Brandveiligheid en veiligheid in spoorwegtunnels (4.2.21)

                  Zie TSI SRT

                  Toegang tot spoorinstallaties voor onbevoegden (4.2.22)

                  X

                  Vluchtpaden voor de ontruiming van treinstellen buiten de stations (4.2.23)

                  X

                  Lengte opstelspoor (4.2.25.1)

                  X

                  Opstelspoorhellingen (4.2.25.2)

                  X

                  Boogstralen (4.2.25.3)

                  X

                  Vaste installaties voor het onderhoud van treinen (4.2.26)

                  X

         Tabel 4

         Beoordeling van het subsysteem „energie” van het hogesnelheidsspoorwegsysteem om aan te tonen dat het bestaande subsysteem aan de eisen van de TSI voldoet.

                  Te beoordelen eigenschappen (TSI HS ENE)

                  Bestaande lijn waarvan geen EG-keuring plaatsvindt

                  Bijzondere keurings-procedures
                  (TSI HS ENE)

                  1

                  2

                  Spanning en frequentie (4.2.2)

                  X

                  Prestaties en geïnstalleerd vermogen (4.2.3)

                  X

                  Recuperatieremming (4.2.4)

                  X

                  Continuïteit van de stroomvoorziening tijdens storingen (4.2.7)

                  n.v.t.

                  Algemeen ontwerp en maatvoering van de bovenleiding (4.2.9)

                  X

                  Overeenkomst bovenleiding/infrastructuurprofiel (4.2.10)

                  X

                  Rijdraadmateriaal (4.2.11)

                  X

                  Golfsnelheid in de rijdraad (4.2.12)

                  n.v.t.

                  Statische opdrukkracht (4.2.14)

                  n.v.t.

                  Gemiddelde opdrukkracht (4.2.15)

                  X

                  Kwaliteit stroomafname (4.2.16)

                  X

                  4.2.16.2.1, 4.2.16.2.3

                  Verticale verplaatsing van het contactpunt (4.2.17)

                  X

                  Stroomvoerend vermogen van de bovenleiding (4.2.18)

                  X

                  Stroomvoerend vermogen bij stilstand (4.2.20)

                  X

                  Fasescheidingssecties (4.2.21)

                  X

                  Systeemscheidingssecties (4.2.22)

                  X

                  Coördinatie van elektrische beveiliging (4.2.23)

                  X

                  Harmonische en dynamische effecten (4.2.25)

                  n.v.t.

                  Beheer van energievoorziening bij gevaar (4.4.1)

                  X

                  Onderhoud - Verantwoordelijkheden fabrikant (4.5.1)

                  n.v.t.

                  Onderhoud — Verantwoordelijkheden infrastructuurbeheerder (4.5.2)

                  n.v.t.

                  Beveiliging tegen elektrische schokken (4.7.1, 4.7.2, 4.7.3)

                  X

            2.4.   Eisen waaraan een onafhankelijke beoordelaar dient te voldoen

      1.   Een door de aanvrager geselecteerde onafhankelijke beoordelaar stelt de beoordeling van de overeenstemming van de BI op. Een onafhankelijke beoordelaar kan een externe entiteit zijn of een interne afdeling van de infrastructuurbeheerder.
      2.   Inzake spoorweginfrastructuur dient de onafhankelijke beoordelaar te beschikken over:

                  a)

                  een passende technische opleiding;

                  b)

                  voldoende kennis van de eisen die gesteld worden aan de beoordeling die hij opstelt en voldoende ervaring met de uitvoering van deze controles;

                  c)

                  de capaciteit om als formele neerslag van de uitgevoerde beoordeling een beoordelingscertificaat voor BI en technische documentatie op te stellen.

            3.   Wanneer de onafhankelijke beoordelaar deel uitmaakt van de infrastructuurbeheerder, dient hij aan de volgende eisen te voldoen:

                  a)

                  de beoordelaar en zijn personeel zijn organisatorisch te onderscheiden en beschikken over rapportagemethoden die hun onpartijdigheid waarborgen;

                  b)

                  de beoordelaar, noch zijn personeel zijn verantwoordelijk voor de exploitatie of het onderhoud van de door hen beoordeelde producten en zij oefenen geen activiteiten uit die hun onafhankelijk oordeel of hun integriteit met betrekking tot hun beoordelingsactiviteiten in het gedrang kunnen brengen;

                  c)

                  de beoordelaar verleent zijn diensten uitsluitend aan de onderneming waarvan hij deel uitmaakt.

            2.5.   Beoordelingsverklaring

      1.   De beoordelingsverklaring voor BI en de begeleidende documenten moeten worden gedateerd en ondertekend.
      2.   De verklaring wordt in dezelfde taal als die van het technisch dossier opgesteld en moet de volgende gegevens bevatten:

                  a)

                  de verwijzingen naar de procedure om aan te tonen dat bestaande lijnen aan de technische specificaties inzake interoperabiliteit voldoen;

                  b)

                  naam en adres van de aanvrager of zijn in de EU gevestigde gemachtigde (vermeld het de firmanaam en het volledige adres; in het geval van een gemachtigde, tevens de firmanaam van de aanvrager vermelden);

                  c)

                  een beknopte beschrĳving van het subsysteem;

                  d)

                  naam en adres van de onafhankelijke beoordelaar die de beoordeling van de overeenstemming van de BI heeft uitgevoerd;

                  e)

                  de referenties van de documenten in het technische dossier;

                  f)

                  alle ter zake relevante voorlopige of definitieve bepalingen waaraan het subsysteem moet voldoen, met name, in voorkomend geval, exploitatiebeperkingen of -voorwaarden;

                  g)

                  indien tijdelijk, de geldigheidstermijn van de beoordelingsverklaring;

                  h)

                  de identiteit van de ondertekenaar.


title: Aanbeveling van de Raad van 12 juli 2011 over het nationale hervormingsprogramma 2011 van Luxemburg en met een advies van de Raad over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Luxemburg voor de periode 2011-2014

text:
               16.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 210/5

         AANBEVELING VAN DE RAAD
   van 12 juli 2011
   over het nationale hervormingsprogramma 2011 van Luxemburg en met een advies van de Raad over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Luxemburg voor de periode 2011-2014
   2011/C 210/02
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148, lid 4,
   Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid (1), en met name artikel 5, lid 3,
   Gezien de aanbeveling van de Europese Commissie,
   Gezien de conclusies van de Europese Raad,
   Gezien het advies van het Comité voor de werkgelegenheid,
   Na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 26 maart 2010 hechtte de Europese Raad zijn goedkeuring aan het voorstel van de Commissie voor een nieuwe groei- en werkgelegenheidsstrategie. Deze Europa 2020-strategie moet voor betere coördinatie van het economisch beleid zorgen en zich toespitsen op de sleutelgebieden waarop Europa's potentieel voor duurzame groei en concurrentievermogen een krachtige impuls nodig heeft.

               (2)

               De Raad heeft op 13 juli 2010 een aanbeveling inzake de globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten en de Unie (2010-2014) en op 21 oktober 2010 een besluit betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten (2) aangenomen, die samen de „geïntegreerde richtsnoeren” vormen. De lidstaten werd verzocht in hun nationaal economisch en werkgelegenheidsbeleid met de geïntegreerde richtsnoeren rekening te houden.

               (3)

               Op 12 januari 2011 hechtte de Commissie haar goedkeuring aan de eerste jaarlijkse groeianalyse en gaf daarmee de aanzet tot een nieuwe cyclus van economische governance in de EU en het eerste Europees semester van voorafgaande en geïntegreerde beleidscoördinatie, dat op de Europa 2020-strategie berust.

               (4)

               Op 25 maart 2011 heeft de Europese Raad de prioriteiten inzake begrotingsconsolidatie en structurele hervorming goedgekeurd (overeenkomstig de conclusies van de Raad van 15 februari en 7 maart 2011 en in aansluiting op de jaarlijkse groeianalyse van de Commissie). Hij benadrukte dat voorrang moet worden gegeven aan het weer gezond en houdbaar maken van begrotingen, het terugdringen van de werkloosheid door hervormingen van de arbeidsmarkt en nieuwe inspanningen om de groei te stimuleren. Hij verzocht alle lidstaten deze prioriteiten in concrete maatregelen om te zetten die in hun stabiliteits- of convergentieprogramma's en in hun nationale hervormingsprogramma's worden opgenomen.

               (5)

               Op 25 maart 2011 verzocht de Europese Raad voorts de lidstaten die aan het Euro Plus-pact deelnemen hun toezeggingen tijdig te presenteren om te kunnen worden opgenomen in de stabiliteits- of convergentieprogramma's en de nationale hervormingsprogramma's.

               (6)

               Op 29 april 2011 heeft Luxemburg zijn geactualiseerde stabiliteitsprogramma 2011 voor de periode 2011-2014 en zijn nationale hervormingsprogramma 2011 ingediend. Om met de onderlinge verbanden rekening te houden zijn beide programma's terzelfder tijd geëvalueerd.

               (7)

               Rekening houdend met het uitzonderlijke gewicht van de financiële sector in de economie heeft Luxemburg de financiële en economische crisis vrij goed doorstaan. Nadat het reële bbp in 2009 met 3,6 % was gedaald, was er in 2010 sprake van een snel herstel van de economie. Het bbp steeg met circa 3,5 % onder impuls van een toename van de overheidsuitgaven waartoe de regering in het kader van het Europees Economisch Herstelprogramma had besloten, alsook onder invloed van een sterke groei van de netto-uitvoer. De werkgelegenheid bleef veerkrachtig, ten dele dankzij het feit dat op grote schaal gebruik werd gemaakt van arbeidstijdverkortingsregelingen, wat door de autoriteiten werd aangemoedigd. De werkloosheid begon vanaf begin 2008 te stijgen en heeft zich grotendeels gestabiliseerd op circa 6 %, een in Luxemburg historisch hoog niveau. Ondanks de recessie zijn de overheidsfinanciën in Luxemburg relatief gezond (een tekort van 1,7 % en een brutoschuld van 18,4 % in 2010) dankzij een zeer gunstige uitgangspositie.

               (8)

               Op basis van de overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1466/97 verrichte evaluatie van het geactualiseerde stabiliteitsprogramma komt de Raad tot de conclusie dat het aan de begrotingsprognoses van het programma ten grondslag liggende macro-economische scenario in vergelijking met de voorjaarsprognose 2011 van de diensten van de Commissie aan de voorzichtige kant is. Volgens het stabiliteitsprogramma wordt voor 2011 een tekort van 1 % beoogd, wat aansluit bij de voorjaarsprognoses van de diensten van de Commissie. In het stabiliteitsprogramma wordt, bij ongewijzigd beleid, een verslechtering verwacht van het nominale tekort in 2012 tot 1,5 % van het bbp voordat dit geleidelijk verbetert tot 0,8 % van het bbp in 2014. De prognose van de diensten van de Commissie is iets optimistischer met een verwacht tekort van 1,1 % van het bbp in 2012, op basis van een optimistischer macro-economisch scenario en een tragere stijging van de uitgaven. In het programma wordt er echter niet op gerekend dat de middellangetermijndoelstelling (MTD), die wordt gedefinieerd als een structureel overschot van 0,5 % van het bbp, binnen de programmaperiode 2011-2014 zal worden gehaald. Integendeel: het structurele tekort (zoals herberekend door de diensten van de Commissie volgens de algemeen aanvaarde methode op basis van de in het stabiliteitsprogramma voorkomende informatie) zal naar verwachting geleidelijk verslechteren en omslaan van een overschot van 0,3 % in 2011 in een tekort van 0,8 % in 2014.

               (9)

               Met een bbp-groei die naar verwachting solide zal blijven, zouden de overheidsfinanciën van Luxemburg profijt kunnen trekken van een verdere verbetering van het structurele saldo om de MTD al in 2012 te bereiken. Dit zou Luxemburg een veiligheidsmarge bieden tegen een mogelijke toekomstige economische teruggang en de houdbaarheid van de overheidsfinanciën op lange termijn helpen verbeteren. Bovendien zou het land, gelet op het geschatte effect van de latent aanwezige verplichtingen in verband met de vergrijzing, gebaat zijn bij een ambitieuzere MTD.

               (10)

               Volgens de laatste evaluatie van de Commissie zijn de risico's ten aanzien van de langetermijnhoudbaarheid van de overheidsfinanciën van gemiddelde omvang. De leeftijdsgerelateerde overheidsuitgaven in Luxemburg zullen in de komende decennia naar verwachting de sterkste stijging in de EU te zien geven. De financiering op korte termijn van het pensioenstelsel wordt op dit ogenblik geschraagd door een geringe afhankelijkheidsratio van ouderen en is ten dele afhankelijk van de bijdragen die door de betrekkelijk jonge bevolking van grensoverschrijdende werknemers worden betaald. In de toekomst vindt een kentering van deze beide factoren plaats en zullen de pensioenkosten naar verwachting fors stijgen. Hoewel de regering een aanzienlijk bedrag aan financiële activa heeft opgebouwd en de pensioenreserves nog steeds toenemen, zullen deze middelen niet volstaan om de houdbaarheid van het stelsel te waarborgen. Daarnaast behoort de arbeidsparticipatie van ouderen (55-64-jarigen) met 38,2 % (2009) tot de laagste in de EU (EU-gemiddelde: 46 %). Hoewel de wettelijk pensioenleeftijd in beginsel 65 jaar is, staat het Luxemburgse pensioenstelsel dikwijls pensionering op een eerder tijdstip toe zonder enige noemenswaardige verlaging van het pensioen, dat bovendien relatief hoog is. Als gevolg hiervan is de gemiddelde leeftijd waarop werknemers de arbeidsmarkt verlaten 59,4 jaar, wat op de kosten van het pensioenstelsel weegt. In de plannen van de regering voor een hervorming van het pensioenstelsel is een nieuw model voorzien waarmee wordt beoogd werknemers op basis van vrijwilligheid langer aan het werk te houden. Dit zou de afhankelijkheidsgraad van het pensioenstelsel verbeteren. Dit mechanisme zou echter alleen gelden voor nieuwe gepensioneerden en zou alleen van toepassing zijn op het gedeelte van de loopbaan na de inwerkingtreding van de hervorming, waardoor het pas over 40 jaar ten volle effect zou gaan sorteren.

               (11)

               Het prijs- en kostenconcurrentievermogen van Luxemburg is sinds het begin van het vorige decennium aanmerkelijk verslechterd. De oorzaak hiervan ligt in de ontwikkelingen op het gebied van zowel lonen als productiviteit. Gedurende de periode 2000-2010 zijn de arbeidskosten per eenheid product in Luxemburg ongeveer anderhalf maal sneller gestegen dan gemiddeld in de EU-15, en meer dan vijfmaal sneller dan in Duitsland. Gelet op de overeenkomst tussen de regering en de vakbonden om de toepassing van het automatische indexeringsmechanisme van de lonen van het voorjaar tot oktober 2011 uit te stellen, zal de stijging van de reële lonen in 2011 aanzienlijk worden gematigd. Er moet nog een beslissing worden genomen over de volgende drempel. Gezien de huidige inflatieverwachtingen zou de eerstvolgende automatische indexering al in het voorjaar van 2012 kunnen plaatsvinden, waardoor de eerdere winst aan kostenconcurrentievermogen verloren zou gaan.

               (12)

               Ondanks een historisch sterke werkgelegenheidsgroei is de arbeidsparticipatie van de plaatselijke bevolking lager dan het EU-gemiddelde, vooral aan beide uiteinden van het leeftijdsspectrum. Van de nieuwe arbeidsplaatsen die in de afgelopen jaren zijn gecreëerd, hebben vooral niet-ingezetenen voordeel gehad. Alhoewel de stijging van de werkloosheid sinds 2008 verband houdt met de recessie, heeft deze een in toenemende mate structureel karakter, wat wordt geïllustreerd door het feit dat de werkgelegenheid in de aan de crisis voorafgaande jaren van economische groei circa 4 % per jaar moest toenemen om voor een marginale afname van de werkloosheid te zorgen. De jeugdwerkloosheid is met 16,1 % in 2010 relatief hoog in vergelijking met het cijfer van 6 % voor de beroepsbevolking als geheel. Het werkloosheidspercentage is in sterke mate afhankelijk van het studieniveau. Jonge Luxemburgers ondervinden voor de beschikbare banen sterke concurrentie van niet-ingezetenen, die dikwijls over evenveel — zo niet meer — kwalificaties beschikken.

               (13)

               De regering heeft een aantal toezeggingen gedaan in het kader van het Euro Plus-pact. Deze toezeggingen betreffen de vier doelstellingen van het pact. Op begrotingsgebied heeft de regering de grote lijnen van een pensioenhervorming goedgekeurd en zich ertoe verbonden deze hervorming uiterlijk eind 2011 te voltooien. Om de financiële stabiliteit te versterken, zijn de maatregelen gericht op stimulering van de veerkracht van de financiele sector door middel van regelgeving en toezicht op Europees en international niveau, en op voortzetting van de inspanningen om de structuur van de Luxemburgse economie te diversifiëren. Bij de werkgelegenheidsmaatregelen ligt de nadruk op verhoging van de efficiëntie van het actief werkgelegenheidsbeleid (hervorming van de „Administration de l'Emploi”) en aanmoediging van een leven lang leren in de particuliere sector via een hogere medefinanciering door de staat. De maatregelen ter bevordering van het concurrentievermogen omvatten onder meer uitstel van de loonindexering vanaf het voorjaar van 2011 (impliciet in het automatische indexeringssysteem) tot oktober 2011 en een toezegging om met de sociale partners te onderhandelen over een soortgelijk uitstel voor 2012. Ook heeft de regering toegezegd het ondernemingsklimaat te zullen verbeteren door administratieve vereenvoudiging en betere infrastructuur. Deze toezeggingen stroken met de bredere hervormingsagenda die in het stabiliteitsprogramma en het nationale hervormingsprogramma is vastgelegd, en pakken de uitdagingen aan op het gebied van pensioenen, concurrentievermogen, werkgelegenheid (met name van jongeren en oudere werknemers) en de financiële sector. Sommige van de voorgestelde hervormingen zijn echter niet erg gedetailleerd. De toezeggingen in het kader van het Euro Plus-pact zijn getoetst en in de aanbevelingen meegenomen.

               (14)

               De Commissie heeft het stabiliteitsprogramma en het nationale hervormingsprogramma, daaronder begrepen de Luxemburgse toezeggingen in het kader van het Euro Plus-pact, onderzocht. Daarbij heeft zij niet alleen gekeken naar de relevantie ervan voor een houdbaar budgettair en sociaaleconomisch beleid in Luxemburg, maar ook of zij met de EU-regels en richtsnoeren in overeenstemming zijn, gezien de noodzaak de algemene economische governance van de Europese Unie te versterken door middel van een EU-inbreng in toekomstige nationale besluiten. In het licht daarvan is de Commissie van mening dat een ambitieuzere vermindering van het tekort in 2011 mogelijk moet zijn gelet op de gunstige macro-economische vooruitzichten, en dat een grotere budgettaire inspanning het voor Luxemburg mogelijk zou maken de MTD in 2012 te bereiken. Ook moeten verdere stappen worden ondernomen om het pensioenstelsel te hervormen en beroepsactiviteit op oudere leeftijd te bevorderen, het concurrentievermogen te versterken en jongeren te helpen een baan te vinden.

               (15)

               In het licht van deze beoordeling heeft de Raad de actualisering 2011 van het stabiliteitsprogramma van Luxemburg onderzocht. Zijn advies (3) daarover is met name in de onderstaande aanbevelingen (1) en (2) weergegeven. Rekening houdende met de conclusies van de Europese Raad van 25 maart 2011 heeft de Raad het nationale hervormingsprogramma van Luxemburg onderzocht,

         BEVEELT AAN dat Luxemburg in de periode 2011-2012 actie onderneemt om:

               1.

               De verbeterende conjuncturele omstandigheden en onverwachte bijkomende inkomsten te benutten teneinde het nominale tekort verder te verlagen en de middellangetermijndoelstelling in 2012 te bereiken.

               2.

               Een grootschalige pensioenhervorming voor te stellen en ten uitvoer te leggen om de betaalbaarheid van het pensioenstelsel op lange termijn te waarborgen, waarbij in de eerste plaats maatregelen worden getroffen die de participatiegraad van oudere werknemers vergroten, met name door vervroegde uittreding te ontmoedigen. Teneinde de effectieve pensioenleeftijd te verhogen kunnen maatregelen worden overwogen die de wettelijke pensioenleeftijd aan de levensverwachting koppelen.

               3.

               In overleg met de sociale partners en conform de nationale praktijken het systeem voor het voeren van loononderhandelingen en het loonindexeringssysteem te hervormen, teneinde ervoor te zorgen dat de loonstijging beter aansluit bij de ontwikkeling van de arbeidsproductiviteit en het concurrentievermogen.

               4.

               Stappen te ondernemen om de jeugdwerkloosheid terug te dringen door maatregelen op het gebied van scholing en opleiding te treffen die erop zijn gericht de kwalifiacties van jongeren beter af te stemmen op de arbeidsvraag.

      Gedaan te Brussel, 12 juli 2011.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         J. VINCENT-ROSTOWSKI

      (1)  PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.

      (2)  Voor 2011 gehandhaafd bij Besluit 2011/308/EU van de Raad van 19 mei 2011 betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten (PB L 138 van 26.5.2011, blz. 56).

      (3)  Zie artikel 5, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad.


Avis juridique important

|

31992H0441

92/441/EEG: Aanbeveling van de Raad van 24 juni 1992 inzake gemeenschappelijke criteria met betrekking tot toereikende inkomsten en prestaties in de stelsels van sociale bescherming

Publicatieblad Nr. L 245 van 26/08/1992 blz. 0046 - 0048

AANBEVELING VAN DE RAAD van 24 juni 1992 inzake gemeenschappelijke criteria met betrekking tot toereikende inkomsten en prestaties in de stelsels van sociale bescherming (92/441/EEG)DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 235,  Gezien het voorstel van de Commissie (1),  Gezien het advies van het Europese Parlement (2),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),   (1) Overwegende dat de versterking van de sociale samenhang binnen de Gemeenschap impliceert dat de solidariteit met de armste en meest kwetsbare personen in de samenleving moet worden bevorderd;   (2) Overwegende dat eerbied voor de menselijke waardigheid een van de grondrechten is waarop het Gemeenschapsrecht stoelt, zoals deze grondrechten erkend zijn in de preambule van de Europese Akte;   (3) Overwegende dat verschijnselen van sociale uitsluiting en gevaar voor bestaansonzekerheid in de afgelopen tien jaar zijn toegenomen en gediversifieerd, met name vanwege de combinatie van ontwikkelingen op de arbeidsmarkt enerzijds, in het bijzonder  de toename van langdurige werkloosheid, en veranderingen in de gezinsstructuur anderzijds, in het bijzonder de toename van het aantal eenpersoonshuishoudens;   (4) Overwegende dat de algemene beleidsmaatregelen inzake ontwikkeling, die de geconstateerde structurele ontwikkelingen kunnen helpen afremmen, vergezeld moeten gaan van een specifiek, systematisch en coherent integratiebeleid;   (5) Overwegende dat het derhalve zaak is de inspanningen voort te zetten, de verworvenheden van het sociaal beleid te versterken en dit beleid af te stemmen op het meerdimensionale karakter van de sociale uitsluiting, dat impliceert dat er naast de  verschillende vormen van directe hulp ook maatregelen vereist zijn die bewust gericht zijn op de economische en sociale integratie van de betrokkenen;   (6) Overwegende dat mensen met ontoereikende, onregelmatige en onzekere inkomsten niet in staat zijn behoorlijk deel te nemen aan het economische en sociale leven van de maatschappij waarin zij leven, en er evenmin in slagen zich economisch en sociaal  te integreren; dat het dus van belang is de meest kansarmen in het kader van een algemeen, samenhangend beleid ter ondersteuning van hun integratie een recht toe te kennen op toereikende, stabiele en voorzienbare inkomsten;   (7) Overwegende dat de Raad en de Ministers van Sociale Zaken, in het kader van de Raad bijeen, op 29 september 1989 een resolutie hebben aangenomen ter bestrijding van de sociale uitsluiting (4), waarin wordt beklemtoond dat de bestrijding van de  sociale uitsluiting een belangrijk onderdeel van de sociale dimensie van de interne markt mag worden geacht;   (8) Overwegende dat in het Gemeenschapshandvest van de sociale grondrechten van de werkenden, dat op de Europese Raad van Straatsburg van 9 december 1989 door de Staatshoofden en Regeringsleiders van elf Lid-Staten is aangenomen, met name in de achtste  overweging en in de punten 10 en 25 het volgende wordt verklaard:   "Overwegende dat [. . .] het, in een geest van solidariteit, belangrijk is sociale uitsluiting te bestrijden;";   "Volgens de specifieke bepalingen van elk land:  10. hebben alle werkenden van de Europese Gemeenschap recht op een adequate sociale bescherming en, ongeacht hun statuut en de grootte van de onderneming waarin zij werken, op sociale-zekerheidsprestaties van een toereikend niveau;  moeten personen die, ongeacht of zij al dan niet reeds hebben gewerkt, van de arbeidsmarkt zijn uitgesloten en geen bestaansmiddelen hebben, aanspraak kunnen maken op voldoende uitkeringen en middelen, aangepast aan hun persoonlijke situatie.";   "25. dienen alle personen die de pensioengerechtigde leeftijd hebben bereikt, maar geen recht op pensioen hebben en niet over andere bestaansmiddelen beschikken, in aanmerking te kunnen komen voor voldoende middelen, alsmede voor een aan hun specifieke  behoeften aangepaste sociale en geneeskundige bijstand.";   (9) Overwegende dat de Commissie dit fundamentele aspect van de bestrijding van sociale uitsluiting heeft overgenomen in haar actieprogramma tot uitvoering van het Gemeenschapshandvest van de sociale grondrechten van de werkenden, door met name te  wijzen op het belang van een communautair initiatief dat in een geest van solidariteit gericht is op de meest kansarme burgers van de Gemeenschap, met inbegrip van de ouderen, wier sociale situatie al te vaak gelijkenis vertoont met die van personen die  van de arbeidsmarkt zijn uitgesloten;  (10) Overwegende dat de invoering van een garantie inzake inkomsten en prestaties tot de sociale bescherming behoort; dat de Lid-Staten te dien aanzien de juridische aard bepalen van de maatregelen die deze garantie moeten bieden, en die in de meeste  Lid-Staten niet onder de sociale zekerheid vallen;  (11) Overwegende dat bij de geleidelijke tenuitvoerlegging van deze aanbeveling rekening moet worden gehouden met de beschikbare financiële middelen, met de nationale prioriteiten en met het evenwicht binnen de nationale stelsels van sociale  bescherming; dat het niveau van sociale bescherming van Lid-Staat tot Lid-Staat verschilt;  (12) Overwegende dat het Europese Parlement zich in zijn resolutie over de bestrijding van de armoede in de Europese Gemeenschap (5) heeft uitgesproken voor de invoering in alle Lid-Staten van een gegarandeerd minimuminkomen als middel om de armste  burgers in de maatschappij te integreren;  (13) Overwegende dat ook het Economisch en Sociaal Comité in zijn advies over armoede van 12 juli 1989 (6) de invoering van een sociaal minimum heeft bepleit, dat tegelijk bedoeld is als vangnet voor de armen en als stimulans voor hun reïntegratie in de  samenleving;  Overwegende dat deze aanbeveling de nationale en communautaire bepalingen inzake verblijfsrecht onverlet laat;  (15) Overwegende dat het Verdrag voor de verwezenlijking van de doelstellingen van deze aanbeveling in geen andere middelen voorziet dan die van artikel 235,  I. BEVEELT DE LID-STATEN AAN:  A. in het kader van een algemene, coherente regeling ter bestrijding van sociale uitsluiting, het fundamentele recht van personen te erkennen op inkomsten en prestaties die toereikend zijn om een menswaardig bestaan te leiden, en hun stelsel van sociale  bescherming voor zover nodig volgens onderstaande beginselen en richtsnoeren dienovereenkomstig aan te passen;  B. aan de erkenning van dit recht vorm te geven volgens onderstaande algemene beginselen:  1. de bevestiging van een op eerbied voor de menselijke waardigheid gebaseerd recht;  2. de omschrijving van de personele werkingssfeer van dit recht ten aanzien van de legale vestiging en de nationaliteit overeenkomstig de relevante bepalingen inzake vestiging en/of verblijf, waarbij ernaar wordt gestreefd volgens de door de Lid-Staten  vastgestelde bepalingen geleidelijk en zo ruim mogelijk alle uitsluitingssituaties te omvatten;  3. de opening van dit recht voor alle personen die zelf of in het huishouden waarin zij leven, niet over toereikende inkomsten beschikken,  - onder voorbehoud van actieve beschikbaarheid voor arbeid of beroepsopleiding ten einde werk te vinden, voor personen wier leeftijd, gezondheid en gezinssituatie deze actieve beschikbaarheid mogelijk maken of, in voorkomend geval, onder voorbehoud van  maatregelen tot economische en sociale integratie voor de overige personen, en - onverminderd het recht van de Lid-Staten om dit recht niet toe te kennen aan personen die een voltijdse betrekking hebben of aan studenten;  4. de toegang tot dit recht zonder beperking in de tijd, voor zover aan de toekenningsvoorwaarden wordt voldaan en met dien verstande dat in concreto het recht steeds opnieuw voor beperkte, aansluitende tijdvakken kan worden toegekend;  5. de aanvullende aard van dit recht ten opzichte van andere sociale rechten, terwijl er tegelijkertijd naar moet worden gestreefd de armsten opnieuw op te nemen in het stelsel van de algemene rechten;  6. de flankering van dit recht door beleidsmaatregelen die op nationaal niveau nodig worden geacht voor de economische en sociale integratie van de betrokkenen, zoals bepaald in de resolutie van de Raad en de Ministers van Sociale Zaken, in het kader  van de Raad bijeen, van 29 september 1989, ter bestrijding van de sociale uitsluiting;  C. aan de tenuitvoerlegging van dit recht vorm te geven volgens onderstaande praktische richtsnoeren:  1. a) rekening houdend met de levensstandaard en het prijspeil in de betrokken Lid-Staat wordt voor huishoudens van verschillend type en verschillende omvang de hoogte van de inkomsten vastgesteld die toereikend worden geacht om op menswaardige wijze in  de noodzakelijke levensbehoeften te voorzien;  b) de bedragen worden aangepast of aangevuld om in specifieke behoeften te voorzien;  c) bij de vaststelling van deze bedragen dient te worden uitgegaan van geschikte indicatoren zoals bij voorbeeld het gemiddelde beschikbare inkomen in de Lid-Staat, de gezinsconsumptiestatistiek, het wettelijk minimumloon, zo dat al bestaat, of het  prijspeil;  d) voor personen die de leeftijd en de geschiktheid hebben om te werken, moet een stimulans blijven bestaan om werk te zoeken;  e) er worden modaliteiten vastgesteld voor een periodieke herziening van deze bedragen op basis van dezelfde indicatoren, zodat de betrokkenen in deze behoeften kunnen blijven voorzien;  2. aan personen met individuele of gezinsinkomsten die lager zijn dan het aldus vastgestelde, aangepaste of aangevulde bedrag, dient afgestemde financiële steun te worden toegekend zodat zij over dit bedrag kunnen beschikken;  3. er dienen de nodige maatregelen te worden genomen opdat met betrekking tot de omvang van de aldus verstrekte geldelijke steun bij de toepassing van de regelingen inzake belastingheffing, burgerlijke verplichtingen en sociale zekerheid rekening wordt  gehouden met het wenselijke niveau van inkomsten en prestaties die toereikend zijn om een menswaardig bestaan te leiden;  4. er dienen maatregelen te worden genomen om ervoor te zorgen dat de betrokken personen gemakkelijker toegang krijgen tot passende sociale begeleiding, zoals advies, voorlichting en hulp bij het geldend maken van hun rechten;  5. ten behoeve van de personen die de leeftijd en de geschiktheid hebben om te werken, moeten maatregelen worden vastgesteld, waaronder indien nodig het organiseren van beroepsopleidingen, om hen doeltreffend te helpen bij hun integratie of  herintegratie in het beroepsleven;  6. er dienen maatregelen te worden genomen om de meest kansarme personen daadwerkelijk van dit recht op de hoogte te stellen;  de administratieve procedures en het onderzoek naar de bestaansmiddelen en de persoonlijke omstandigheden met betrekking tot de toekenning van dit recht dienen zoveel mogelijk te worden vereenvoudigd;  er dienen, voor zover mogelijk en overeenkomstig de nationale bepalingen, voor de betrokken personen gemakkelijk toegankelijke mogelijkheden te worden gecreëerd om bij onafhankelijke derden zoals rechtbanken in beroep te gaan:  D. deze inkomsten en prestaties te garanderen in het kader van de stelsels voor de sociale bescherming;  concrete regels ter zake vast te stelen, de kosten ervan te financieren en het beheer en de uitvoering ervan te organiseren overeenkomstig de nationale wetgeving en/of praktijken;  E. de in deze aanbeveling bedoelde maatregelen met ingang van heden geleidelijk uit te voeren, zodat over vijf jaar een balans kan worden opgemaakt,  - en daarbij rekening te houden met de beschikbare economische en begrotingsmiddelen, alsmede met de door de nationale autoriteiten vastgestelde prioriteiten en het evenwicht binnen de stelsels van sociale bescherming en - de werkingssfeer ervan in voorkomend geval te differentiëren naar leeftijdscategorie of gezinssituatie;  F. passende maatregelen te nemen - om systematisch informatie te verzamelen over de daadwerkelijke voorwaarden voor toegang van de betrokken bevolkingsgroepen tot deze maatregelen en - om de tenuitvoerlegging en de resultaten ervan methodisch te evalueren,  II. EN VERZOEKT DE COMMISSIE HIERTOE:  1. in samenwerking met de Lid-Staten de systematische uitwisseling van informatie en ervaringen en de voortdurende evaluatie van de vastgestelde nationale maatregelen te stimuleren en te organiseren;  2. het Europese Parlement, de Raad en het Economisch en Sociaal Comité op gezette tijden een verslag voor te leggen waarin de vorderingen en problemen bij de uitvoering van deze aanbeveling worden beschreven op basis van de haar door de Lid-Staten  verstrekte gegevens.  Gedaan te Luxemburg, 24 juni 1992.  Voor de Raad De Voorzitter José da SILVA PENEDA (1) PB nr. C 163 van 22. 6. 1991, blz. 3.(2) PB nr. C 150 van 15. 6. 1992.(3) PB nr. C 14 van 20. 1. 1992, blz. 1.(4) PB nr. C 277 van 31. 10. 1989, blz. 1.(5) PB nr. C 262 van 10. 10. 1988, blz. 194.(6) PB nr. C 221 van 28. 8. 1989, blz. 10.


				|

		52011SC0824

			Recommendation for a COUNCIL RECOMMENDATION on the National Reform Programme 2011 of Polandand delivering a Council opinionon the updated Convergence Programme of Poland, 2011-2014

			   	Aanbeveling voor een
AANBEVELING VAN DE RAAD
over het nationale hervormingsprogramma 2011
van Polen
en met een advies van de Raad
over het geactualiseerde convergentieprogramma van Polen voor de periode
2011–2014
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van
de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148, lid 4,
Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de
Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties
en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid[1], en met name artikel 9, lid 3,
Gezien de aanbeveling van de Europese
Commissie[2],
Gezien de conclusies van de Europese Raad,
Gezien het advies van het Comité voor de
werkgelegenheid,
Na raadpleging van het Economisch en
Financieel Comité,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)
Op 26 maart 2010 hechtte de Europese Raad zijn
goedkeuring aan het voorstel van de Europese Commissie voor een nieuwe groei-
en werkgelegenheidstrategie. Deze Europa 2020-strategie moet voor betere
coördinatie van het economisch beleid zorgen en zich toespitsen op de
sleutelgebieden waarop Europa’s potentieel voor duurzame groei en
concurrentievermogen een krachtige impuls nodig heeft.
(2)
De Raad heeft op 13 juli 2010 een aanbeveling
inzake de globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten en
de Unie (2010–2014) en op 21 oktober 2010 een besluit betreffende de
richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten aangenomen[3], die samen de “geïntegreerde richtsnoeren”
vormen. De lidstaten werd verzocht in hun nationaal economisch en
werkgelegenheidsbeleid met de geïntegreerde richtsnoeren rekening te houden.
(3)
Op 12 januari 2011 hechtte de Commissie haar
goedkeuring aan de eerste jaarlijkse groeianalyse en gaf daarmee de aanzet tot
een nieuwe cyclus van economische governance in de EU en het eerste Europees
Semester van voorafgaande en geïntegreerde beleidscoördinatie, dat op de Europa
2020-strategie berust.
(4)
Op 25 maart 2011 heeft de Europese Raad de
prioriteiten inzake begrotingsconsolidatie en structurele hervorming
goedgekeurd (overeenkomstig de conclusies van de Raad van 15 februari en 7
maart 2011 en ten vervolge op de jaarlijkse groeianalyse van de Commissie). Hij
benadrukte dat voorrang moet worden gegeven aan het weer gezond en houdbaar
maken van begrotingen, het terugdringen van de werkloosheid door hervormingen
van de arbeidsmarkt en nieuwe inspanningen om de groei te stimuleren. Hij
verzocht alle lidstaten deze prioriteiten in concrete maatregelen om te zetten
die in hun stabiliteits- of convergentieprogramma’s en in hun nationale
hervormingsprogramma’s worden opgenomen.
(5)
Op 25 maart 2011 verzocht de Europese Raad voorts
de lidstaten die aan het Euro Plus-pact deelnemen hun toezeggingen tijdig te
presenteren om te kunnen worden opgenomen in de stabiliteits- of
convergentieprogramma’s en de nationale hervormingsprogramma’s.
(6)
Op 27 april 2011 heeft Polen zijn geactualiseerde
convergentieprogramma 2011 voor de periode 2011–2014 ingediend en op 29 april
2011 zijn nationale hervormingsprogramma 2011. Om met de onderlinge verbanden
rekening te houden, zijn beide programma’s terzelfder tijd geëvalueerd.
(7)
De wereldwijde financiële crisis heeft in Polen tot
een economische inzinking geleid: de reële bbp-groei viel in 2009 terug tot
1,7%, maar het kwam niet tot een recessie. De reële bbp-groei herstelde zich in
2010 tot 3,8% doordat de sterke externe vraag de industriële productie
stimuleerde en een omslag in de voorraadcyclus teweegbracht, terwijl een
veerkrachtige arbeidsmarkt de particuliere consumptie ondersteunde. De
werkloosheid, die in 2008 nog op 7,1% stond, steeg in 2010 tot 9,6% ondanks dat
de werkgelegenheid toenam. De crisis heeft een zware tol geëist van de
overheidsfinanciën. Het overheidstekort steeg van 3,7% van het bbp in 2008 naar
7,3% in 2009. Ondanks een bescheiden consolidatiepakket en een sterke groei
liep het tekort in 2010 op tot 7,9% van het bbp. De schuldquote is gestegen van
50,9% in 2009 tot 55,1% in 2010, wat nog steeds onder de in het Verdrag
vastgestelde drempel van 60% en het grondwettelijk vastgelegde schuldplafond
ligt.
(8)
Op basis van de overeenkomstig Verordening (EG) nr.
1466/97 van de Raad verrichte evaluatie van het geactualiseerde
convergentieprogramma komt de Raad tot de conclusie dat het aan de
begrotingsprognoses ten grondslag liggende macro-economische scenario
aannemelijk is, hoewel het uitgaat van iets te optimistische groeiprognoses
voor 2012. Het doel van het programma is het tekort in 2012, de termijn die de
Raad heeft gesteld, terug te dringen tot beneden de referentiewaarde van 3% van
het bbp. De gemiddelde jaarlijkse begrotingsinspanning in de periode 2010-2012
is globaal genomen in overeenstemming met het cijfer van 1,25% van het bbp dat
de Raad op 6 juli 2009 in het kader van de buitensporigtekortprocedure heeft
aanbevolen. Er wordt niet verwacht dat de middellangetermijndoelstelling
gedurende de programmaperiode zal worden bereikt. De bijstelling van de
pensioenhervorming – waarbij het structurele begrotingstekort in 2011 met 0,7%
van het bbp wordt teruggebracht en in 2012 met nog eens 0,5% – leidt niet tot
verbetering van de onderliggende begrotingssituatie, aangezien de
langetermijnverplichtingen navenant toenemen. De begrotingsdoelstellingen zijn
onderhevig aan neerwaartse risico’s, met name dat de ontvangsten uit directe
belastingen lager uitvallen, aangezien wordt uitgegaan van optimistische
veronderstellingen inzake de elasticiteit van de belastinggrondslag; dat de
prognoses van het programma voor de sociale bijdragen uitgaan van gunstige
scenario’s voor werkgelegenheid en loonstijgingen; en dat mogelijke
vertragingen bij de uitvoering en wijzigingen van de tekortverminderende
maatregelen, waar de regering niet rechtstreeks vat op heeft, tot ontsporingen
bij de begrotingsuitvoering kunnen leiden.
(9)
De Poolse regering heeft zich ertoe verbonden het
algemene overheidstekort uiterlijk in 2012 terug te dringen tot onder de 3% van
het bbp, zoals de Raad heeft aanbevolen, en op de lange termijn de stabiliteit
van de overheidsfinanciën te verzekeren. Zij heeft daartoe in 2011 een plan
opgezet om de overheidsfinanciën substantieel te consolideren door middel van
maatregelen op zowel inkomsten- als uitgavengebied, die onder meer krachtige
bezuinigingen op de investeringsuitgaven van de overheid omvatten. De ontwerpbegroting
voor 2012 is door de regering op 5 mei 2011 goedgekeurd. Naar verwachting zal
deze tot een aanzienlijke verdere verlaging van het tekort leiden. Niettemin
kunnen naast de maatregelen die in de ontwerpbegroting voor 2012 zijn
opgenomen, nog andere maatregelen nodig zijn om de termijn van 2012 voor de
correctie van het buitensporige tekort te halen. Bij verdere verlaging van de
investeringsuitgaven van de overheid bestaat echter het risico dat het vermogen
tot medefinanciering van de door de EU gefinancierde investeringsprojecten
wordt beperkt.
(10)
Polen heeft zijn begrotingskader in de loop der
jaren versterkt. De bestaande begrotingsregels en programmeringsprocedures voor
de lange termijn lijken echter niet te leiden tot voldoende transparantie van het
begrotingsproces, voldoende stimulansen voor de coördinatie tussen de
verschillende geledingen van de overheid en voldoende flexibiliteit om
macro-economische schokken en onevenwichtigheden op te vangen, en kunnen
daardoor de houdbaarheid van de overheidsfinanciën op de middellange tot lange
termijn niet verzekeren. De begrotingsregels dienen bovendien gebaseerd te zijn
op voldoende brede budgettaire aggregaten en volledig in overeenstemming te
zijn met het Europees systeem van nationale en regionale rekeningen (ESR 95).
Uitgaande van het huidige beleid kunnen de risico’s van de vergrijzing voor de
houdbaarheid van de overheidsfinanciën op lange termijn als middelgroot worden
aangemerkt.
(11)
Hoewel de regering voor de meeste begunstigden een
einde heeft gemaakt aan de speciale vervroegde pensioenen, bestaan er nog
steeds speciale vervroegde-uittredingsregelingen voor geüniformeerd personeel
en mijnwerkers, en is de wettelijke pensioenleeftijd voor vrouwen lager dan
voor mannen. De effectieve
pensioenleeftijd ligt daardoor nog steeds laag. Het zeer zwaar gesubsidieerde
socialezekerheidsfonds voor landbouwers (KRUS) stimuleert landbouwers bovendien
nauwelijks om uit de sector te stappen, wat de economische herstructurering
vertraagt en de groei van de productiviteit belemmert.
(12)
Het stelsel voor onderwijs en opleiding sluit niet
volledig aan op de behoeften van de arbeidsmarkt. Ondanks een sterke groei van
de populatie met een voltooide tertiaire opleiding wordt de inzetbaarheid
gehinderd doordat kwalificaties en banen onvoldoende op elkaar zijn afgestemd.
Er is onvoldoende wisselwerking tussen het hoger onderwijs en de zakelijke en
arbeidsomgeving. De participatie in onderwijs en beroepsopleiding onder
volwassenen (met name oudere en laaggeschoolde werknemers) is nog zeer laag.
(13)
De Poolse overheid geeft weinig uit aan onderzoek
en ontwikkeling, en de particuliere uitgaven, die tot de laagste in de EU
behoren, compenseren dat slechts in geringe mate. De particuliere uitgaven op
dit terrein dalen de laatste jaren bovendien, omdat er voor de particuliere
sector onvoldoende investeringsprikkels zijn. Dit zal waarschijnlijk een groot
knelpunt worden voor de groei op de middellange en lange termijn. Er is geen
geïntegreerd systeem voor onderzoek en ontwikkeling, doordat de banden tussen
universiteiten, onderzoeksinstellingen en de industrie zwak zijn.
(14)
De lage arbeidsparticipatie van vrouwen is onder
andere te wijten aan de ontoereikende faciliteiten voor de opvang van kinderen
en afhankelijke personen. Het aantal kinderen onder de drie jaar waarvoor van
officiële opvangregelingen gebruik wordt gemaakt, ligt ver onder het
EU-gemiddelde. De inschrijvingsgraad van oudere kinderen neemt de afgelopen
jaren toe, maar is eveneens laag. In veel gevallen kunnen jonge ouders slechts
participeren op de arbeidsmarkt als familieleden de opvang van hun kinderen op
zich nemen. De ontoereikende opvangvoorzieningen verminderen bovendien het
arbeidsmarktpotentieel van met name oudere vrouwen, die stoppen met werken of
vervroegd uittreden om voor hun kleinkinderen of andere afhankelijke personen
te zorgen.
(15)
De onderontwikkelde netwerkinfrastructuur is een
hinderpaal voor het bedrijfsleven en buitenlandse investeringen en de
onderontwikkelde vervoersinfrastructuur versterkt de verschillen tussen de
regio’s. De energie-infrastructuur veroudert snel en heeft de grenzen van haar
capaciteit bereikt. Zij moet bovendien ingrijpend worden aangepast om te kunnen
voldoen aan de eisen die het beleid voor de bestrijding van de gevolgen van
klimaatverandering stelt. Het Poolse spoorwegnet is op twee na het grootste van
Europa, maar het is door de verouderde infrastructuur en het verouderde rollend
materieel niet in staat om de expansie van de economische activiteit te
ondersteunen.
(16)
De kwaliteit van het ondernemingsklimaat en de
efficiëntie van het overheidsbestuur in Polen laten te wensen over. In
vergelijking met andere landen heeft Polen vooral problemen op het gebied van
belastinginning, oprichting en beëindiging van bedrijven, de naleving van
contracten en de registratie van onroerend goed. Bedrijven ondervinden hinder
van langdurige licentie- en vergunningsprocedures. Wat juridische handelingen
betreft, zoals het handhaven van contracten en het verkrijgen van
bouwvergunningen, is het aantal benodigde procedures aan de hoge kant en neemt
het proces over het geheel genomen te veel tijd in beslag.
(17)
Polen heeft een aantal toezeggingen gedaan in het
kader van het Euro Plus-pact[4].
Wat de begroting betreft, verbindt Polen zich tot de bestaande schuldregel en
de tijdelijke uitgavenregel, de invoering van nieuwe regelgeving tot beperking
van de tekortquote voor plaatselijke overheden en de invoering van een
permanente uitgavenregel. Ter versterking van de financiële stabiliteit worden
maatregelen getroffen voor efficiëntere reglementering van en toezicht op de
banksector. De maatregelen op werkgelegenheidsgebied richten zich op de
arbeidsmarktparticipatie van vrouwen en oudere werknemers en op hervormingen om
de banden tussen bedrijfsleven en onderwijs te versterken. De maatregelen op
concurrentiegebied richten zich op de sector onderwijs en wetenschappen,
vervoer en de ontwikkeling van breedbandinfrastructuur en verbetering van het
ondernemingsklimaat. Deze toezeggingen betreffen de vier doelstellingen van het
pact en zijn grotendeels in overeenstemming met de agenda die in het
convergentieprogramma en het nationale hervormingsprogramma is gepresenteerd.
Een aantal belangrijke beleidsuitdagingen is nog niet aangepakt (bijvoorbeeld
de geringe arbeidsparticipatie van oudere werknemers) of slechts zijdelings aan
de orde gekomen (bijvoorbeeld verbetering van het bedrijfsbeheer). De in het
kader van het Euro Plus-pact gedane toezeggingen zijn onderzocht en bij de
aanbevelingen in aanmerking genomen.
(18)
De Commissie heeft het convergentieprogramma, het
nationale hervormingsprogramma en de in het kader van het Euro Plus-pact gedane
toezeggingen onderzocht[5].
Daarbij heeft zij niet alleen gekeken naar de relevantie ervan voor een
houdbaar budgettair en sociaaleconomisch beleid in Polen, maar ook of de
EU-regels en ‑richtsnoeren in acht zijn genomen, gezien de noodzaak om de
algemene economische governance van de Europese Unie te versterken door middel
van een EU-inbreng in toekomstige nationale besluiten. Zij is van oordeel dat
de programma’s een ambitieus plan voor de consolidatie van de
overheidsfinanciën vormen en moedigt de regering aan de tenuitvoerlegging ervan
voort te zetten, en zo nodig aanvullende maatregelen te treffen om het algemene
overheidstekort uiterlijk in 2012 terug te brengen tot minder dan 3% van het
bbp. Voortbouwend op de prestaties van het afgelopen decennium dient Polen
maatregelen te nemen om de arbeidsparticipatie verder te vergroten, met name
door het pensioenstelsel en het onderwijs te hervormen en de voorzieningen voor
de opvang van kinderen en afhankelijke personen te verbeteren. Daarnaast dient
het vermogen om op andere factoren dan prijs te concurreren verder te worden
versterkt door het kader voor onderzoek en ontwikkeling en het
ondernemingsklimaat te verbeteren en investeringen in infrastructuur aan te
moedigen.
(19)
In het licht van deze beoordeling, en rekening
houdende met de aanbeveling van de Raad van 7 juli 2009 op grond van artikel
126, lid 7, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, heeft
de Raad de actualisering 2011 van het convergentieprogramma van Polen
onderzocht. Zijn advies[6]
daarover is met name in de onderstaande aanbevelingen (1) en (2) weergegeven.
De Raad heeft het nationale hervormingsprogramma van Polen getoetst aan de
conclusies van de Europese Raad van 25 maart 2011,
BEVEELT AAN dat Polen in de periode
2011–2012 actie onderneemt om:
(1)
De in de ontwerpbegrotingswet 2012 aangekondigde
maatregelen ten uitvoer te leggen en permanente aanvullende maatregelen te
nemen om het algemene overheidstekort uiterlijk in 2012 terug te dringen tot
minder dan 3% van het bbp. Bezuinigingen op groeibevorderende uitgaven in de
toekomst tot het minimum te beperken, met name de medefinanciering van de
EU-fondsen, en toe te zien op passende vooruitgang in de richting van de
middellangetermijndoelstelling.
(2)
Wetgeving vast te stellen om uiterlijk in 2013 een
permanente uitgavenregel in het leven te roepen. Deze regel moet gebaseerd zijn
op voldoende brede budgettaire aggregaten en volledig in overeenstemming zijn
met het Europees systeem van economische rekeningen. Daarnaast op de
middellange termijn en in het kader van de jaarlijkse begrotingsprocedures
maatregelen te nemen ter versterking van de mechanismen voor de coördinatie
tussen de verschillende geledingen van de overheid.
(3)
Zoals gepland de wettelijk pensioenleeftijd voor de
geüniformeerde diensten te verhogen en verdere maatregelen te nemen om de
effectieve pensioenleeftijd te verhogen en aan de levensverwachting te
koppelen. Een tijdschema vast te stellen voor een wijziging van de
voorschriften inzake de bijdragen van landbouwers aan het
socialezekerheidsfonds voor landbouwers (KRUS), die beter rekening houdt met de
individuele inkomsten.
(4)
De voorgestelde strategie voor een leven lang leren
ten uitvoer te leggen en het leerlingstelsel en gespecialiseerde programma’s
voor beroepsopleiding en beroepsonderwijs voor oudere en laaggeschoolde
werknemers te verbeteren. De banden tussen wetenschap en bedrijfsleven te
versterken door tenuitvoerlegging van het programma “bouwen op kennis”
(“Budujemy na wiedzy”); het hervormingsprogramma voor het hoger onderwijs
(“Partnerstwo dla wiedzy”) uit te voeren, teneinde het onderwijs beter af te
stemmen op de behoeften van de arbeidsmarkt.
(5)
De arbeidsparticipatie van vrouwen te vergroten
door middel van maatregelen om stabiele financiering van regelingen voor de
opvang van kinderen onder de leerplichtige leeftijd te waarborgen, zodat er
meer kinderen onder de drie jaar worden ingeschreven.
(6)
Maatregelen te nemen om de stimulansen voor
investeringen in energieopwekkingscapaciteit te herschikken en technologieën
met een lage koolstofuitstoot en de verdere ontwikkeling van
grensoverschrijdende koppeling van elektriciteitsnetten aan te moedigen. Een
meerjarenplan te ontwikkelen voor investeringen in spoorweginfrastructuur en
het masterplan voor het spoorvervoer ten uitvoer te leggen.
(7)
Een tijdschema op te stellen om de juridische
procedures voor het afdwingen van de naleving van contracten te vereenvoudigen;
de wetgeving inzake bouw en ruimtelijke ordening te herzien om de
beroepsprocedures te stroomlijnen en de administratieve procedures te
versnellen.
Gedaan te
                                                                       Voor
de Raad
                                                                       De
voorzitter
[1]               PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.
[2]               PB C […] van [...], blz. […].
[3]               Gehandhaafd voor 2011 bij Besluit 2011/308/EU van de
Raad van 19 mei 2011.
[4]               Nadere gegevens over de in het kader van het Euro
Plus-pact gedane toezeggingen zijn te vinden in SEC(2011) 729.
[5]               SEC(2011) 729.
[6]               Uit hoofde van artikel 9, lid 3, van Verordening (EG)
nr. 1466/97 van de Raad.