title: Aanbeveling nr. 245/78/EGKS van de Commissie van 2 februari 1978 houdende instelling van een voorlopig anti-dumpingrecht op invoer van coils van ijzer of staal, voor het walsen van plaat, van oorsprong uit Bulgarije en Japan

text:
7. 2. 78                            Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        Nr. L 37/ 13
                            AANBEVELING Nr. 245 / 78 / EGKS VAN DE COMMISSIE
                                                    van 2 februari 1 978
               houdende instelling van een voorlopig anti-dumpingrecht op invoer van coils
               van ijzer of staal , voor het walsen van plaat, van oorsprong uit Bulgarije en
                                                               Japan
DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE                                         toegenomen, omdat deze tussen 1974 en 1977 (eerste
GEMEENSCHAPPEN,                                                      zes maanden) in totaal van 1 012 000 ton op
                                                                     1 015 000 ton is gekomen , terwijl de invoer van oor
Gélet op het Verdrag tot oprichting van de Europese                  sprong uit Japan wat hun aandeel betreft gedurende
Gemeenschap voor Kolen en Staal, inzonderheid op                     dezelfde periode van 349 000 ton op 266 000 ton is
de artikelen 74 en 86,
                                                                     gekomen, en de invoer uit Bulgarije van 68 000 ton
Gelet op Aanbeveling 77/329/EGKS van de Commis                      op 81 000 ton ; dat de invoer derhalve in de Gemeen
sie betreffende de beschermende maatregelen tegen                    schap een aandeel heeft kunnen bemachtigen van
                                                                     1 6 % in het totaal en een marktaandeel van 7 % voor
de toepassing van dumping en de toekenning van
premies of subsidies door landen die geen lid zijn van               wat betreft de invoer van oorsprong uit Japan en Bul
de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal ( 1 ),                   garije, inbegrepen Tsjechoslowakije en Zuid-Korea,
gewijzigd bij Aanbeveling nr. 3004/77/EGKS (2), in                  die reeds aan een voorlopig anti-dumpingrecht in de
zonderheid op de artikelen 15 en 19 ,                                Gemeenschap is onderworpen, en anderzijds dat de
                                                                     communautaire ijzer- en staalindustrie zich in een cri
Gehoord de adviezen uitgebracht door het bij ge                     sistoestand bevindt die wordt gekenmerkt door ontsla
noemde Aanbeveling 77/329/EGKS ingesteld Raadge                     gen en werktijdverkorting voor het personeel van de
vend Comité,                                                         betrokken ondernemingen, dat van 780 000 op
                                                                     720 000 personen is teruggevallen tussen 1974 en
Overwegende dat namens de betrokken producenten                       1977 en door zware verliezen in de meeste onderne
in de Gemeenschap bij de Commissie een klacht is                     mingen ;
ingediend, die bewijzen bevat voor het bestaan van
dumping bij de invoer van coils van ijzer of staal, voor
                                                                     Overwegende dat de Commissie, om aan deze situatie
het walsen van plaat, van oorsprong uit Bulgarije en
                                                                     het hoofd te bieden, een systeem van minimumprij
Japan en uit bepaalde andere landen alsmede van
                                                                     zen (4) heeft ingesteld voor de verkoop in de Gemeen
daaruit voortvloeiende belangrijke schade ;
                                                                     schap van bepaalde door de Europese industrie ver
Overwegende dat de Commissie basisprijzen (3) heeft                  vaardigde ijzer- en staalprodukten ;
gepubliceerd, die zijn vastgesteld op grond van de
laagste normale prijs of normale produktiekosten in                  Overwegende dat de prijzen bij invoer in de Gemeen
de leverende landen, waar normale concurrentievoor                  schap van produkten van oorsprong uit Bulgarije en
waarden heersen, met inbegrip van de transport- en                   Japan aanzienlijk lager zijn dan deze minimumprijzen
verzekeringskosten, alsmede van de douanerechten ;                   en dat dergelijke onderbiedingen het evenwicht van
                                                                     het gehele prijzenstelsel in gevaar brengen en de
Overwegende dat de prijzen bij invoer in de Gemeen                  communautaire producenten of het grootste gedeelte
schap van de produkten waar de klacht betrekking op                  daarvan aanzienlijke schade berokkenen of dreigen te
heeft, met deze basisprijzen zijn vergeleken ;                       berokkenen ;
 Overwegende dat uit een eerste onderzoek van de uit
 deze vergelijking voortvloeiende feiten blijkt dat deze             Overwegende dat bepaalde Lid-Staten de Commissie
 produkten van oorsprong uit Bulgarije en Japan bij                  hebben verzocht onmiddellijk op te treden ;
 invoer in de Gemeenschap (Belgische en Engelse
 markt) worden aangeboden tegen prijzen die lager zijn               Overwegende dat de zware moeilijkheden van de
 dan de gepubliceerde basisprijzen en dat dumping                    communautaire staalindustrie een onmiddellijke actie
 heeft plaatsgevonden, waarvan de marge wordt ge                     noodzakelijk maken ;
 vormd door bedoelde onderbieding ;
                                                                      Overwegende dat de Commissie, onverminderd de re
 Overwegende dat ten aanzien van de schade voor de
                                                                      sultaten van de krachtens artikel 1 1 van Aanbeveling
 betrokken industrie, uit het bewijsmateriaal waarover
                                                                      77/329/EGKS ingestelde enquête, met spoed moest
 de Commissie beschikt enerzijds blijkt dat de invoer                 overgaan tot het nemen van voorlopige maatregelen in
 in de Gemeenschap van de betrokken produkten is                      de vorm van de instelling van een voorlopig anti
 (') PB nr. L 114 van 5. 5. 1977, blz. 6.
                                                                      dumpingrecht ten aanzien van de invoer van de be
 (2) PB nr. L 352 van 31 . 12. 1977, blz. 13 .                        trokken produkten van oorsprong uit Bulgarije en Ja
 (3) Vgl. mededeling van de Commissie van 31 december
     1977 betreffende de basisprijzen voor bepaalde ijzer- en         (4) PB nr. L 1 14 van 5 . 5 . 1977, blz . 1 , en PB nr. L 352 var
     staalprodukten, PB nr. L 353 van 31 . 12. 1977, blz . 1 .            31 . 12. 1977, blz . 17.
 ---pagebreak--- Nr. L 37/ 14                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                            7 . 2 . 78
pan waarvan het percentage overeenkomt met het ver         een borgsom worden betaald overeenkomende met
schil tussen de door de Commissie voor dit produkt          het bedrag van het voorlopig recht.
gepubliceerde basisprijs en de prijs daarvan bij invoer
in de Gemeenschap,
                                                                                Artikel 3
HEEFT     DE  VOLGENDE       AANBEVELING       VASTGE
STELD :                                                     Deze aanbeveling wordt ter kennis van de Lid-Staten
                                                            gebracht.
                       Artikel 1
                                                            Zij treedt voor elke Lid-Staat in werking op de datum
1.    Er wordt een voorlopig anti-dumpingrecht inge        van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de
steld voor de volgende produkten van oorsprong uit          Europese Gemeenschappen.
Bulgarije en Japan :
— coils van ijzer of staal, voor het walsen van plaat,      Zij is, onverminderd het bepaalde in artikel 18 van
— post van gemeenschappelijk douanetarief : 73.08 ,         Aanbeveling 77/329/EGKS, van toepassing tot de in
— NIMEXE-code : 73.08-01 tot 73.08-49 .                     werkingtreding van een besluit van de Commissie dat
                                                            hetzij de vaststelling van definitieve maatregelen be
2.    Het bedrag van dit recht komt overeen met het         helst, hetzij de verlenging van de geldigheidsduur van
bedrag dat het verschil vormt tussen de lagere daad        het voorlopige recht, zulks voor ten hoogste drie
werkelijke contractuele prijs (basis en extra's), franco    maanden .
grens, ingeklaard, van dit produkt en de hogere door
de Commissie voor dit zelfde produkt gepubliceerde
daadwerkelijke prijs (basis en extra's).
3 . De voor de heffing van de douanerechten gel            Gedaan te Brussel, 2 februari 1978 .
dende bepalingen zijn tevens voor de heffing van dit
recht van toepassing.
                                                                                Voor de Commissie
                       Artikel 2
                                                                                De Vice-Voorzitter
Voor het in de Gemeenschap in het vrije verkeer
brengen van de in artikel 1 bedoelde produkten moet                                   Wilhelm HAFERKAMP


Avis juridique important

|

E1995C0608(02)

AANBEVELING VAN DE TOEZICHTHOUDENDE AUTORITEIT VAN DE EVA van 19 april 1995 inzake een in 1995 uit te voeren gecoördineerd controleprogramma om de naleving te waarborgen van de maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen in en op bepaalde produkten van plantaardige oorsprong, met inbegrip van groenten en fruit

Publicatieblad Nr. L 125 van 08/06/1995 blz. 0028 - 0029

AANBEVELING VAN DE TOEZICHTHOUDENDE AUTORITEIT VAN DE EVA van 19 april 1995 inzake een in 1995 uit te voeren gecoördineerd controleprogramma om de naleving te waarborgen van de maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen in en op bepaalde produkten van plantaardige oorsprong, met inbegrip van groenten en fruit DE TOEZICHTHOUDENDE AUTORITEIT VAN DE EVA,Gelet op de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, inzonderheid op artikel 109 en Protocol 1,Gelet op de Overeenkomst tussen de EVA-Staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie, inzonderheid op artikel 5, lid 2, onder b), en Protocol 1,Gelet op het in hoofdstuk XII, punt 54, van bijlage II bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte bedoelde besluit (Richtlijn 90/642/EEG van de Raad van 27 november 1990 tot vaststelling van maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen in en op bepaalde produkten van plantaardige oorsprong, met inbegrip van groenten en fruit (1)), inzonderheid op artikel 4, lid 3,Overwegende dat Richtlijn 90/642/EEG is gewijzigd bij Richtlijn 93/58/EEG (2) waarin een eerste lijst van maximumgehalten en bestrijdingsmiddelenresiduen als bedoeld in artikel 1, lid 1, van Richtlijn 90/642/EEG, is opgenomen, welke lijst uiterlijk op 1 juli 1994 door de EVA-Staten dient te worden toegepast; dat in artikel 4, lid 1, van Richtlijn 90/642/EEG is bepaald dat de Lid-Staten programma's dienen op te stellen waarin aard en frequentie worden vastgesteld van de controles die moeten worden uitgevoerd om de inachtneming van de vastgestelde maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen te waarborgen; dat de in artikel 4, lid 2, van Richtlijn 90/642/EEG vastgestelde eis dat de EVA-Staten vóór 1 augustus van elk jaar aan de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA alle dienstige informatie dienen toe te zenden over de uitvoering van hun controleprogramma's in het voorafgaande jaar, pas op 1 augustus 1995 in werking kan treden;Overwegende dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA bijgevolg niet over voldoende informatie inzake de door de Lid-Staten uitgevoerde en geplande controleprogramma's beschikt; dat evenwel, om de inachtneming van de bindende maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen te waarborgen en tot de voltooiing en werking van de interne markt bij te dragen, een aantal fundamentele regelingen moeten worden getroffen voor de coördinatie van de door de EVA-Staten in 1995 uit te voeren controles op residuen van bestrijdingsmiddelen; dat het, met het oog op de vaststelling van latere gecoördineerde aanbevelingen voor de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA nuttig zou zijn vooraf in kennis te worden gesteld van de door de EVA-Staten geplande programma's voor de controle op de inachtneming van de bij Richtlijn 93/58/EEG vastgestelde maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen;Overwegende dat de controles en bemonsteringen die door de EVA-Staten zijn verricht om de inachtneming van de maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen, die zijn vastgesteld in de lijst als bedoeld in artikel 1, lid 1, van Richtlijn 90/642/EEG, te garanderen, moeten worden uitgevoerd overeenkomstig het bepaalde in het in hoofdstuk XII, punt 20, van bijlage II bij de EER-Overeenkomst bedoelde besluit (Richtlijn 79/700/EEG van de Commissie van 24 juli 1979 tot vaststelling van communautaire bemonsteringsmethoden voor de officiële controle op residuen van bestrijdingsmiddelen in en op groenten en fruit (3)), het in hoofdstuk XII, punt 37, van bijlage II bij de EER-Overeenkomst bedoelde besluit (Richtlijn 85/591/EEG van de Raad van 20 december 1985 betreffende de invoering van communautaire bemonsteringswijzen en analysemethoden voor de controle van voor menselijke voeding bestemde levensmiddelen (4)) en de in hoofdstuk XII, punten 50 en 54 n, van bijlage II bij de EER-Overeenkomst bedoelde besluiten (Richtlijnen 89/397/EEG (5) en 93/99/EEG (6) van de Raad inzake de officiële controle op levensmiddelen);Overwegende dat de EVA-Staten op 19 december 1994 zijn geraadpleegd in het kader van het Comité voor levensmiddelen van de EVA, dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA bijstaat,HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING AANGENOMEN:Aan de EVA-Staten wordt aanbevolen:1. bij voorrang controles uit te voeren op produkten van een significant deel van de in bijlage I bij Richtlijn 90/642/EEG vermelde produktgroepen;2. in de loop van 1995 of tijdens het verkoopseizoen van het produkt bij voorrang geregeld een minimumaantal monsters te nemen in verhouding tot de produktie, de consumptie en de invoer in de EER van elk produkt, waarbij de herkomst en het handels- of het verkoopsstadium duidelijk moeten worden aangegeven;3. bij voorrang analyses te verrichten met het oog op de opsporing van residuen van een, gelet op de gebruikte analysemethode, maximaal aantal in bijlage II bij Richtlijn 90/642/EEG vermelde bestrijdingsmiddelen;4. in het kader van het toezicht op de naleving van de eisen inzake toegelaten maximumgehalten aan residuen, ook, indien dat dienstig is, het residugehalte in elk monster te bepalen;5. de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA zo snel mogelijk nadere gegevens toe te zenden over de overeenkomstig artikel 4, lid 1, van Richtlijn 90/642/EEG opgestelde nationale controleprogramma's voor 1995;6. indien mogelijk uiterlijk op 1 juli 1995, maar in elk geval niet later dan 1 augustus 1995, de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA alle informatie te verstrekken die op grond van artikel 4, lid 2, van Richtlijn 90/642/EEG vereist is, en met name de uitkomsten van de in 1994 verrichte controles mede te delen door middel van het verslagformulier volgens het vastgestelde model; en7. de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA uiterlijk op 1 september 1995 het nationale controleprogramma voor 1996 toe te zenden.Gedaan te Brussel, 19 april 1995.Voor de Toezichthoudende Autoriteit van de EVADe VoorzitterKnut ALMESTAD(1) PB nr. L 350 van 14. 12. 1990, blz. 71.(2) PB nr. L 211 van 23. 8. 1993, blz. 6.(3) PB nr. L 207 van 15. 8. 1979, blz. 26.(4) PB nr. L 372 van 31. 12. 1985, blz. 50.(5) PB nr. L 186 van 30. 6. 1989, blz. 23.(6) PB nr. L 290 van 24. 11. 1993, blz. 14.


title: 69/34/EEG: Aanbeveling van de Commissie van 16 januari 1969 gericht tot de Lid-Staten over de ten opzichte van derde landen toe te passen uitvoerregeling voor sommige soorten ongelooide huiden en vellen

text:
Nr. L 29/ 14                           Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   5 . 2 . 69
Overwegende dat de in deze beschikking vervatte                                            Artikel 2
maatregelen in overeenstemming zijn met het advies
van het Comité van beheer voor melk en zuivelpro                 De Franse Republiek maakt aan de Commissie de
dukten,                                                           maatregelen bekend die krachtens deze beschikking
                                                                  zijn getroffen.
HEEFT DE        VOLGENDE BESCHIKKING              GEGEVEN :                                Artikel 3
                           Artikel 1                              Deze beschikking is gericht tot de Franse Republiek.
Het Franse interventiebureau gaat, vóór 31 januari                Brussel, 27 december 1968 .
1969, over tot het weer op de markt brengen van
10.000 ton boter waarop de in artikel 21, lid 3 , van                                                  Voor de Commissie
Verordening nr. 13/64/EEG of in artikel 6, lid 2, van                                                      De Voorzitter
Verordening (EEG) nr. 804/68 genoemde maatrege
len van toepassing zijn geweest.                                                                              Jean REY
                                           AANBEVELING VAN DE COMMISSIE
                                                      van 16 januari 1969
                       gericht tot de Lid-Staten over de ten opzichte van derde landen toe te passen
                             uitvoerregeling voor sommige soorten ongelooide huiden en vellen
                                                         (69/34/EEG)
De Commissie had de Lid-Staten op 20 december                      heeft zij de verlenging van de toepassing van genoem
1961 aanbevolen geen toestemming te verlenen voor                  de maatregelen tot 31 december 1968 aanbevolen (7).
de wederuitvoer naar derde landen van sommige
soorten ongelooide huiden en vellen die uit andere                 De Commissie heeft onlangs de situatie in de sector
Lid-Staten zijn ingevoerd (*). Zij heeft deze aanbe               ongelooide huiden en vellen met medewerking van
veling vernieuwd op 31 juli 1963 voor het jaar                     Vertegenwoordigers der Lid-Staten bestudeerd ; hier
 1963 (2), op 7 april 1964 (3) voor het jaar 1964, op              bij is gebleken dat het dienstig is de toepassing van
 11 januari 1965 (4) voor het jaar 1965, op 20 decem             de betrokken maatregelen tot en met 31 december
ber 1965 (5) voor het jaar 1966 en op 21 december                  1 969 te verlengen.
 1966 voor het jaar 1967 (6). Op 21 december 1967                  Om deze redenen en op grond van artikel 115 , eerste
                                                                   alinea, eerste volzin, beveelt de Commissie de Lid-
                                                                   Staten aan tot en met 31 december 1969 geen toe
                                                                   stemming te verlenen voor de wederuitvoer naar an
                                                                   dere dan de hierna in kolom 4 genoemde landen van
(*) PB nr. 5 van 20. 1 . 1962, blz. 108/62 en nr. 10 van
     10. 2. 1962, blz. 167/62 (rectificatie).                      onderstaande produkten voor zover deze van oor
(2) PB nr. 129 van 23 . 8. 1963, blz. 2292/63 .                    sprong zijn uit de in kolom 3 genoemde Lid-Staten
                                                                   en rechtstreeks uit deze Lid-Staten of uit andere Lid-
(3) PB nr. 69 van 30. 4. 1964, blz. 1105/64.
 (4) PB nr. 12 van 28 . 1 . 1965, blz. 138/65.                     Staten zijn ingevoerd :
(5) PB nr. 5 van 12. 1 . 1966, blz. 58/66.
(6) PB nr. 11 van 20. 1 . 1967, blz. 166/67.                       (7) PB nr. L 18 van 22. 1 . 1968, blz. 15.
 ---pagebreak--- 5 . 2. 69                                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                                Nr. L 29/ 15
         Nr. van het                                                                                Landen waarnaar
                                                                                Land
      gemeenschappelijk                                   Omschrijving                                                              wederuitvoer kan
                                                                                van oorsprong
         douanetarief                                                                                plaatsvinden
               1                                               2                                                  3                         4
ex 41.01 B                      Ongelooide zware runderhuiden en delen daarvan,                          Duitsland (B.R.)               E.E.G.
                                met uitzondering van afvallen (flanken, halzen en                        Frankrijk                      O.E.S.O.
                                koppen) (a)
ex 41.01 B                      Ongelooide lichte runderhuiden en delen daarvan,                         Duitsland (B.R.)               E.E.G.
                                met uitzondering van afvallen (flanken, halzen en                        Frankrijk                      E.E.G.
                                koppen) (b)
ex 41.01 B                      Ongelooide huiden en vellen van kalveren en paar                        Duitsland (B.R. )              E.E.G.
                                den (c)                                                                  Beneluxlanden                  E.E.G.
                                                                                Frankrijk                      E.E.G.
                                                                                Italië                         E.E.G.
ex 41.01                        Ongelooide vellen van geiten en schapen                                  Frankrijk                      E.E.G.
                                                                                Italië                         E.E.G.
ex 41.01                        Ongelooide vellen van lammeren en geitjes                                Frankrijk                      E.E.G.
                                                                                Italië                         E.E.G.
ex 43.01                        Ongelooide vellen van konijnen                                           Italië                         E.E.G.
( a) Als zware huiden worden aangemerkt de gehele huiden waarvan het gewicht meer dan 33 kg bedraagt voor stieren, meer dan 34,5 kg voor ossen en
      meer dan 28,5 kg voor koeien .
(b) Als lichte huiden worden aangemerkt de gehele huiden waarvan het gewicht maximaal 33 kg bedraagt voor stieren, 34,5 kg voor ossen en 28,5 kg
      voor koeien .
( c ) Wederuitvoer naar derde landen is toegestaan voor ongelooide paardehuiden van Italiaanse oorsprong en voor ongelooide huiden en vellen van kalveren
      van Italiaanse oorsprong met een gewicht van ten minste 6 kg.
      Wederuitvoer naar de landen van de O.E.S.O. is toegestaan voor paardestuiten voor zover deze afkomstig zijn van huiden van Franse oorsprong,
      waarvan de halzen zijn verwerkt door de industrie van de Lid-Staat die toestemming geeft tot wederuitvoer.
                    De Commissie beveelt de Lid-Staten voorts aan, voor zover zulks mogelijk is, machtiging
                    te verlenen tot de wederuitvoer naar derde landen, door de andere Lid-Staten, van de
                    huiden en vellen waarop de beperking van de wederuitvoer betrekking heeft, voor zover
                    de uitvoercontingenten voor deze huiden en vellen, die door hen ten aanzien van de
                    derde landen werden geopend, dit toelaten.
                    Brussel, 16 januari 1969.
                                                                                Voor de Commissie
                                                                                De Voorzitter
                                                                                Jean REY
                                                  AANBEVELING VAN DE COMMISSIE
                                                                 van 16 januari 1969
                    gericht tot de Lid-Staten over de ten opzichte van derde landen toe te passen uitvoer
                    regeling voor bepaalde resten en assen van non-ferro metalen en over de administratieve
                                                       samenwerking tussen de Lid-Staten
                                                                      (69/35/EEG)
De Commissie had de Lid-Staten op 1 maart 1962                                     De Commissie had de Lid-Staten voorts aanbevolen
aanbevolen de uitvoer van bepaalde resten en assen                                 bij hun onderlinge handel in de betreffende Produk
van non-ferro metalen naar derde landen aan een                                    ten gebruik te maken van een certificaat inzake de
contingenteringsstelsel te onderwerpen en de uitvoer                               controle van de bestemming 11 ).
naar derde landen van de bovengenoemde produkten
in het kader van de voor elke Lid-Staat vastgestelde
contingenten toe te staan.                                                         (!) PB nr. 28 van 17. 4. 1962, blz. 895/62.


title: Aanbeveling Nr. 1-65 van 1 december 1965 aan de Regeringen der deelnemende Staten inzake verlenging van Aanbeveling Nr. 2-64 met betrekking tot de invoering van een specifieke bescherming van gieterijruwijzer

text:
8 . 12 . 65             PUBLIKATIEBLAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN                                       3077 /65
     EUROPESE GEMEENSCHAP VOOR KOLEN EN STAAL
                                       HOGE AUTORITEIT
                                              AANBEVELINGEN
                                           AANBEVELING No . 1-65
                                               van 1 december 1965
              aan de Regeringen der deelnemende Staten inzake verlenging van Aanbeve
              ling no. 2-64 met betrekking tot de invoering van een specifieke bescherming
                                                van gieterijruwijzer
DE HOGE AUTORITEIT,                                              Gezien de bepalingen van de Algemene Overeen
     Gezien de artikelen 2 tot en met 5 , 8 , 14 , 57, 71 ,  komst voor Tarieven en Handel (GA.T.T. ) en in
74, 81 en 86 van het Verdrag,                                het bijzonder artikel XIX van die overeenkomst ,
     Gezien de op 19 november 1957 tussen de Verte              Overwegende dat de Hoge Autoriteit bij de
genwoordigers van de Regeringen der deelnemende              bovengenoemde Aanbeveling no . 2-64 de Rege
Staten in het kader van de Raad van Ministers                ringen der deelnemende Staten had aanbevolen alle
gesloten overeenkomst inzake de harmonisering van            passende wettelijke en administratieve maatregelen
de aan de grenzen van de Gemeenschap toegepaste              te nemen, ten einde met ingang van 15 februari
douanerechten op ijzer- en staalprodukten ,                  1964, naast de voor gieterij ruwij zersoorten op grond
                                                             van Aanbeveling no . 1-64 van 15 januari 1964
     Gezien de Aanbeveling no . 1-64 van 15 januari          geldende bescherming aan de buitengrenzen van de
1964 (Publikatieblad van de Europese Gemeenschap            Gemeenschap , voor bedoelde produkten een speci
pen no . 8 van 22 januari 1964, blz . 99/64) aan de          fieke bescherming in te stellen van tenminste 7
Regeringen der deelnemende Staten betreffende een            E.M.O.-rekeneenheden per ton ;
verhoging van de bescherming van ijzer- en staal
produkten aan de buitengrenzen van de Gemeen
schap,                                                           Overwegende dat , zoals uit de motivering van
                                                             Aanbeveling no . 2-64 blijkt, deze tijdelijke
     Gezien de Aanbeveling no . 2-64 van 15 januari          beschermingsmaatregel noodzakelijk was geworden
1964 (Publikatieblad van de Europese Gemeenschap            als gevolg van de betrekkelijk sterke toeneming van
pen no. 8 van 22 januari 1964, blz. 107/64), gewijzigd       de invoer van gieterij ruwijzer uit derde landen ; dat
bij Beschikking no . 11-64 van 27 mei 1964                   dit gieterij ruwijzer werd aangeboden tegen dermate
(Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen               lage prijzen dat op de gemeenschappelijke markt
no. 86 van 2 juni 1964, blz . 1335/64), aan de Rege         voor gieterij ruwijzer een bijzonder ernstige toestand
ringen der deelnemende Staten met betrekking tot             ontstond en de noodzakelijke aanpassingsmaat
de invoering van een specifieke bescherming van              regelen der ondernemingen hierdoor ernstig werden
gieterij ruwijzer,                                           belemmerd ;
 ---pagebreak--- 3078/65                 PUBLIKATIEBLAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN                               8 . 12 . 65
    Overwegende dat de invoering van een specifiek      tot dezelfde toeneming van de invoer en tot dezelfde
recht , bij wijze van tijdelijke maatregel, derhalve    moeilijkheden en gevaren welke aanleiding waren
was bedoeld om aan de bovengenoemde moeilijk           tot de invoering van het specifieke invoerrecht van
heden het hoofd te bieden en de producenten van         7 E.M.O.-rekeneenheden per ton ; dat het derhalve
gieterij ruwijzer in staat te stellen zonder ernstige   noodzakelijk lijkt deze bijzondere douanebescher
moeilijkheden tot de nodige structurele aanpas         ming met een jaar te verlengen ,
singen over te gaan ;
                                                         DOET DE VOLGENDE AANBEVELING :
    Overwegende dat de verhoging van het invoer
recht heeft geleid tot een verminderde druk van de                            Artikel 1
invoer en de ondernemingen der Gemeenschap in
staat heeft gesteld hun afzet op de gemeenschappe           De geldigheidsduur van Aanbeveling no . 2-64
lijke markt te verhogen , de produktie verder te        wordt verlengd tot en met 31 december 1966 .
rationaliseren en structurele aanpassingsmaat
regelen te nemen ; dat evenwel de twee afgelopen                             Artikel 2
jaren niet toereikend waren om de nagestreefde
doelstellingen te verwezenlijken ;                           Deze aanbeveling zal ter kennis van de Rege
                                                        ringen der deelnemende Staten worden gebracht en
    Overwegende dat , onder deze omstandigheden         in het Publikatieblad van de Europese Gemeen
en rekening houdende met de huidige toestand van        schappen worden bekendgemaakt . Zij wordt voor
de markt voor gieterij ruwijzer, de afschaffing of      iedere Regering onmiddellijk na toezending van
vermindering van de douanebescherming zou leiden        kracht .
                  Deze aanbeveling is door de Hoge Autoriteit besproken en goedgekeurd in haar
              zitting van 1 december 1965 .
                                                                        Door de Hoge Autoriteit
                                                                             De Voorzitter
                                                                           Dino DEL BO


title: Aanbeveling voor een advies van de Raad overeenkomstig artikel 9, lid 3, vanVerordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde convergentieprogramma van het Verenigd Koninkrijk voor de periode van 2001-02 tot 2007-08

text: ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---


title: Aanbeveling (EU) 2016/2125 van de Commissie van 30 november 2016 inzake richtsnoeren betreffende zelfregulering door de industrie op grond van Richtlijn 2009/125/EG van het Europees Parlement en de Raad (Voor de EER relevante tekst )

text:
               3.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 329/109

         AANBEVELING (EU) 2016/2125 VAN DE COMMISSIE
   van 30 november 2016
   inzake richtsnoeren betreffende zelfregulering door de industrie op grond van Richtlijn 2009/125/EG van het Europees Parlement en de Raad
   (Voor de EER relevante tekst)
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 292,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               In artikel 15, lid 1, van Richtlijn 2009/125/EG van het Europees Parlement en de Raad (1) is bepaald dat wanneer een product voldoet aan de criteria zoals opgesomd in lid 2 van dat artikel, daarop een uitvoeringsmaatregel of een zelfreguleringsmaatregel van toepassing dient te zijn.

               (2)

               Artikel 15, lid 2, van Richtlijn 2009/125/EG bevat de criteria voor de producten waarop een uitvoerings- of zelfreguleringsmaatregel van toepassing moet zijn, onder meer dat het product een significant omzet- en handelsvolume binnen de Unie vertegenwoordigt van — ter indicatie — meer dan 200 000 eenheden per jaar, dat het zonder buitensporige kosten een significant milieueffect en een significant potentieel voor verbetering met betrekking tot milieueffecten heeft, rekening houdend met het ontbreken van andere toepasselijke wetgeving van de Unie, de tekortkomingen van de markt en de grote verschillen in milieuprestaties tussen de op de markt beschikbare producten met een gelijkwaardige functionaliteit.

               (3)

               In artikel 17 van Richtlijn 2009/125/EG is bepaald dat vrijwillige overeenkomsten of andere zelfreguleringsmaatregelen die worden gepresenteerd als alternatieven voor uitvoeringsmaatregelen voor een productgroep, ten minste op basis van bijlage VIII van de richtlijn worden beoordeeld.

               (4)

               Er moet worden gekozen voor alternatieve wijzen van aanpak, zoals zelfregulering op basis van door de bedrijfstak gesloten vrijwillige overeenkomsten als bedoeld in artikel 17 van Richtlijn 2009/125/EG, in plaats van aan bindende uitvoeringsmaatregelen, wanneer voor een bepaald product de beleidsdoelstellingen met dergelijke wijzen van aanpak waarschijnlijk sneller of goedkoper kunnen worden bereikt dan met bindende uitvoeringsmaatregelen.

               (5)

               De Commissie heeft richtsnoeren inzake door de industrie overeen te komen zelfreguleringsmaatregelen opgesteld om de totstandbrenging en uitvoering van dergelijke maatregelen te vergemakkelijken en te zorgen voor samenhang van dergelijke maatregelen.

               (6)

               Deze richtsnoeren betreffen met name de lijst van indicatieve criteria in bijlage VIII bij Richtlijn 2009/125/EG die door de Commissie kunnen worden gebruikt ter beoordeling van de toelaatbaarheid van een zelfreguleringsinitiatief als alternatief voor uitvoeringsmaatregelen, en die betrekking hebben op openstelling voor deelname, toegevoegde waarde, representativiteit, gekwantificeerde en gefaseerde doelstellingen, betrokkenheid van het maatschappelijke middenveld, toezicht en verslaglegging, kosteneffectiviteit van het beheer van een zelfreguleringsinitiatief, duurzaamheid en beleidsconsistentie.

               (7)

               In bijlage VIII bij Richtlijn 2009/125/EG is bepaald dat de daarin opgenomen lijst van criteria niet uitputtend is, en in artikel 17 van die richtlijn is bepaald dat een zelfreguleringsmaatregel ten minste op basis van bijlage VIII wordt beoordeeld. In de richtsnoeren moet in het bijzonder aandacht worden besteed aan de wijze waarop de werking van de zelfreguleringsmaatregel moet worden beheerd, wie kan deelnemen, informatie en toezicht, verslaglegging en naleving.

               (8)

               De richtsnoeren werden besproken met de lidstaten en de belanghebbenden in het overlegforum dat uit hoofde van artikel 18 van Richtlijn 2009/125/EG is ingesteld.

               (9)

               Zoals voorgeschreven in punt 6 van bijlage VIII bij Richtlijn 2009/125/EG, moeten zelfreguleringsmaatregelen een goed doortimmerd systeem voor toezicht en verslaglegging bevatten. De Commissie, bijgestaan door het overlegforum en het in artikel 19, lid 1, van Richtlijn 2009/125/EG bedoelde comité, moet toezien op de toepassing van de zelfreguleringsmaatregelen en moet overwegen bindende uitvoeringsmaatregelen in te voeren, wanneer de doelstellingen van de zelfreguleringsmaatregelen niet zijn gehaald,

         HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING VASTGESTELD:

               1.

               De industrie moet de in de bijlage opgenomen richtsnoeren volgen. Deze richtsnoeren zullen ertoe bijdragen dat de Commissie zelfreguleringsmaatregelen inzake ecologisch ontwerp in overweging zal nemen als deugdelijk alternatief voor uitvoeringsmaatregelen.

               2.

               Deze aanbeveling wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.

      Gedaan te Brussel, 30 november 2016.

            Voor de Commissie

         Miguel ARIAS CAÑETE

            Lid van de Commissie

      (1)  Richtlijn 2009/125/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 betreffende de totstandbrenging van een kader voor het vaststellen van eisen inzake ecologisch ontwerp voor energieverbruikende producten (PB L 285 van 31.10.2009, blz. 10).

      BIJLAGE
      1.   DOELSTELLINGEN
      Zelfregulering houdt in dat ondernemingen of bedrijfstakken op eigen initiatief gedragscodes of operationele beperkingen vaststellen en zij voor de handhaving daarvan zelf verantwoordelijk zijn. Zuivere zelfregulering is ongebruikelijk en op het niveau van de Unie is de Commissie meestal betrokken bij het stimuleren of het faciliteren van de opstelling van de zelfreguleringsmaatregel. In het kader van betere regelgeving (1) beschouwt de Commissie goed doordachte, niet regelgevende instrumenten als alternatieve beleidsoplossingen.
      Richtlijn 2009/125/EG (hierna „de richtlijn” genoemd) voorziet in vrijwillige overeenkomsten of andere zelfreguleringsmaatregelen als alternatief voor uitvoeringsverordeningen in het kader daarvan, en geeft daaraan voorrang indien de beleidsdoelstellingen daarmee waarschijnlijk sneller of goedkoper worden bereikt dan met bindende voorschriften (2). De richtlijn voorziet in indicatieve criteria voor de beoordeling van zelfreguleringsmaatregelen (3), maar op basis van de ervaring met de drie door de Commissie erkende vrijwillige overeenkomsten tot dusverre (4), hebben de leden van het bij artikel 18 van de richtlijn ingestelde overlegforum erop gewezen dat met betrekking tot deze criteria richtsnoeren nodig zijn, in het bijzonder met betrekking tot toezicht en verslaglegging.
      Deze richtsnoeren hebben ten doel om de opstelling en tenuitvoerlegging van zelfreguleringsmaatregelen uit hoofde van de richtlijn te vergemakkelijken. Zij zijn zo opgesteld dat zij het bedrijfsleven ondersteunen en de consequente toepassing van zelfreguleringsmaatregelen vergemakkelijken. Zij houden rekening met de beginselen betreffende betere zelf- en coregulering (5).
      Deze richtsnoeren zullen ertoe bijdragen dat de Commissie zelfreguleringsmaatregelen inzake ecologisch ontwerp als deugdelijk alternatief voor uitvoeringsmaatregelen zal beschouwen. Voor bestaande zelfreguleringsmaatregelen inzake ecologisch ontwerp dient de Commissie uiterlijk in 2018 een voorstel te krijgen tot wijziging van de maatregelen om deze zoveel mogelijk in overeenstemming te brengen met de richtsnoeren.
      2.   ERKENNING VAN ZELFREGULERINGSMAATREGELEN INZAKE ECOLOGISCH ONTWERP
      De Commissie zal voorrang geven aan zelfreguleringsmaatregelen voor productgroepen die zijn opgenomen in het werkprogramma inzake ecologisch ontwerp, zoals bedoeld in artikel 16 van de richtlijn. Het bedrijfsleven moet de Commissie vóór of tijdens de technische, milieutechnische en economische analyse („voorbereidende studie”) van de betrokken productgroep een voorstel voor een zelfreguleringsmaatregel voor deze productgroep doen toekomen.
      Het bedrijfsleven kan worden verzocht het voorstel te wijzigen om rekening te houden met de opmerkingen van de Commissie en het overlegforum.
      Indien de Commissie besluit een zelfreguleringsmaatregel te erkennen, zal zij geen uitvoeringsverordening inzake ecologisch ontwerp vaststellen. Indien uit het toezicht op de zelfreguleringsmaatregel of feedback van belanghebbenden echter gebreken in de uitvoering van de zelfreguleringsmaatregel blijken, zal de Commissie de situatie opnieuw beoordelen.
      De erkenning van een zelfreguleringsmaatregel belet de Commissie niet voor de desbetreffende productgroep wetgeving goed te keuren op grond van andere beleidsinstrumenten (bijvoorbeeld Richtlijn 2010/30/EU van het Europees Parlement en de Raad (6) of Verordening (EG) nr. 66/2010 van het Europees Parlement en de Raad (7)).
      3.   RICHTSNOEREN VOOR ZELFREGULERINGSMAATREGELEN INZAKE ECOLOGISCH ONTWERP
      Een door het bedrijfsleven overeengekomen zelfreguleringsmaatregel inzake ecologisch ontwerp dient voorschriften voor de werking ervan te bevatten. Ter waarborging van de homogeniteit van de overeenkomstig de richtlijn erkende zelfreguleringsmaatregelen en ter vergemakkelijking van de totstandkoming en de uitvoering daarvan, moeten bij de opstelling van zelfreguleringsmaatregelen de onderstaande richtsnoeren worden gevolgd. Een zelfreguleringsmaatregel kan nadere voorschriften geven in aanvulling op die van de richtsnoeren, en kan de in de richtsnoeren vastgestelde regels verder uitwerken.
      3.1.   Openstelling voor deelname

      Ondernemingen die belangstelling hebben om een zelfreguleringsmaatregel op te stellen, moeten, voordat zij met dat proces beginnen, hun voornemen dit te doen openbaar maken. Om andere ondernemingen de gelegenheid te geven deel te nemen, moeten zij voor een contactpunt zorgen.
      De zelfreguleringsmaatregel moet een lijst bevatten van de ondernemingen die deze hebben ondertekend. Ondernemingen die actief zijn op dezelfde productmarkt moeten te allen tijde de mogelijkheid hebben om zich aan te sluiten bij de zelfreguleringsmaatregel, op voorwaarde dat zij deelnemen in de operationele kosten daarvan. Het formulier dat moet worden ingevuld en ondertekend door een onderneming die wenst toe te treden, moet aan de zelfreguleringsmaatregel worden gehecht. De ondertekenaars moeten de Commissie zonder onnodige vertraging de originele ingevulde en ondertekende lidmaatschapsformulieren toezenden.
      Een ondertekenaar die zich terugtrekt uit de zelfreguleringsmaatregel moet daarvan ten minste een maand op voorhand schriftelijk kennisgeven aan de voorzitter van de stuurgroep (zie punt 3.5). De voorzitter moet de stuurgroep binnen een week na ontvangst van de schriftelijke kennisgeving van de terugtrekking van een ondertekenaar daarvan in kennis stellen.
      3.2.   Toegevoegde waarde

      Voorstellen voor zelfreguleringsmaatregelen of voor herziene versies van bestaande zelfreguleringsmaatregelen moeten vergezeld gaan van een toelichting waarin wordt uitgelegd hoe met het voorstel sneller of goedkoper aan de doelstellingen inzake ecologisch ontwerp kan worden voldaan dan met bindende voorschriften, gestaafd met bewijzen.
      Indien (een deel van) de ondertekenaars een afzonderlijke overeenkomst hebben gesloten of vereniging van welke aard ook hebben opgericht in verband met de doelstellingen van de zelfreguleringsmaatregel, moeten alle relevante stukken betreffende de overeenkomst of de vereniging worden vermeld en publiek beschikbaar worden gemaakt.
      De zelfreguleringsmaatregel moet voorzien in een evaluatie van alle essentiële onderdelen ervan, met vermelding van een datum of specifieke omstandigheden die aanleiding geven tot de evaluatie. Het moment van de evaluatie moet gerechtvaardigd zijn door de noodzaak dat de maatregel zijn toegevoegde waarde moet (blijven) behouden, daarbij rekening houdend met de fasering van de in de maatregel opgenomen eisen en het tempo van de technologische ontwikkeling van de productgroep in kwestie.
      Bij de evaluatie moet worden nagegaan of een nieuwe versie van de maatregel nodig is. Aan het evaluatie- en herzieningsproces moeten waarnemers van de stuurgroep kunnen deelnemen. De bevindingen van de evaluatie en, in voorkomend geval, het voorstel voor de herziene zelfreguleringsmaatregel moeten bij de Commissie worden ingediend.
      3.3.   Representativiteit

      In de zelfreguleringsmaatregel moet de marktdekking van de ondertekenaars ervan worden vermeld, die ten minste 80 % moet bedragen van de in de Unie op de markt aangeboden en/of in gebruik genomen eenheden (8) van het soort producten waarop de maatregel betrekking heeft. De ondertekenaars moeten het bewijs leveren, dat is vergaard of gecontroleerd door een onafhankelijke rechtspersoon of natuurlijke persoon, waaruit blijkt dat de zelfreguleringsmaatregel een marktdekking van ten minste 80 % heeft. Dit bewijs moet naar de Commissie worden opgestuurd:

                  —

                  bij het indienen van een zelfreguleringsmaatregel of een herziene versie van een bestaande maatregel, waarbij de bevindingen binnen de laatste zes maanden zijn opgesteld of bijgewerkt;

                  —

                  binnen drie maanden na elke wijziging van de ondertekenaars (bijvoorbeeld na de terugtrekking van een ondertekenaar of nadat een onderdeel van een ondertekenaar is verkocht aan een niet-ondertekenaar), tenzij het meest recente verslag aantoont dat de marktdekking na de wijziging ten minste 80 % zal blijven;

                  —

                  twee jaar na verzending van het laatste verslag, om de dekking naar aanleiding van veranderingen in de markt bij te werken.
                  In de zelfreguleringsmaatregel moet worden vastgesteld welke precieze indicator(en) is/zijn gebruikt om de marktdekking te beoordelen waarop aanspraak wordt gemaakt. De indicatoren moeten objectief en meetbaar en door een onafhankelijke instantie verifieerbaar zijn. De indicatoren moeten betrekking hebben op alle energiegerelateerde producten die onder de maatregel vallen.

            3.4.   Gekwantificeerde en gefaseerde doelstellingen

      De zelfreguleringsmaatregel moet een overzicht geven van alle soorten producten die binnen het toepassingsgebied vallen, definities van deze producten geven, en een lijst van soorten producten geven die behoren tot de productgroep die binnen het toepassingsgebied van de zelfreguleringsmaatregel valt, maar die van de eisen daarvan zijn vrijgesteld. Voor alle verleende vrijstellingen moeten rechtvaardigingen worden verstrekt.
      In de zelfreguleringsmaatregel moeten het ontwerp en, in voorkomend geval, de informatie-eisen voor de producten die binnen het toepassingsgebied ervan vallen, worden vastgesteld. De eisen moeten verband houden met significante milieueffecten gedurende de levenscyclus van het product en moeten gericht zijn op het verbeteren van de milieuprestaties van de producten.
      Het moet mogelijk zijn de naleving van de eisen te meten op basis van duidelijke en betrouwbare indicatoren. Er moeten bijzonderheden worden verstrekt over de wijze waarop de naleving wordt gemeten en gecontroleerd. De zelfreguleringsmaatregel moet de documentatie geven waarop de voorgestelde eisen zijn gebaseerd. Belangrijke verschillen tussen de voorgestelde eisen en de documentatie moeten worden toegelicht.
      De eisen moeten worden ingediend met een datum waarop zij moeten worden toegepast, en als de zelfreguleringsmaatregel een lange periode bestrijkt, moet deze verschillende opeenvolgende niveaus van eisen omvatten. De eisen moeten van toepassing zijn op ten minste 90 % van alle eenheden (waarop de zelfreguleringsmaatregel betrekking heeft) die door elke ondertekenaar in de handel worden gebracht en/of in gebruik worden genomen.
      3.5.   Betrokkenheid van het maatschappelijk middenveld

      Het overlegforum, waar vertegenwoordigers van de lidstaten, het bedrijfsleven en de vakbonden, handelaars, kleinhandelaars, importeurs, milieugroepen en consumentenorganisaties deel van uitmaken, moet worden geraadpleegd over elk voorstel voor een zelfreguleringsmaatregel.

         Stuurgroep

      Bij de zelfreguleringsmaatregel moet een stuurgroep worden opgericht die voor de uitvoering van de maatregel zal zorgen.
      De stuurgroep moet bestaan uit alle ondertekenaars van de zelfreguleringsmaatregel en de Commissie. Elk van hen moet worden vertegenwoordigd door één lid, en alle leden moeten over gelijke stemrechten beschikken.
      De leden van het overlegforum en de onafhankelijke verificateur moeten de status van waarnemer in de stuurgroep hebben, zonder stemrecht.
      De stuurgroep moet ten minste een keer per jaar bijeenkomen in Brussel. De vergaderingen van de stuurgroep moeten openstaan voor belanghebbenden, met inbegrip van ondernemingen uit de sector waarop de zelfreguleringsmaatregel betrekking heeft, die deze niet hebben ondertekend.
      De stuurgroep kiest een voorzitter uit zijn leden. De voorzitter moet alle punten in de agenda van een vergadering van de stuurgroep opnemen waar de leden en waarnemers om hebben verzocht. Uitnodigingen voor de vergaderingen van de stuurgroep moeten aan alle leden en waarnemers worden toegezonden. Een aankondiging van de vergadering van de stuurgroep, met inbegrip van een ontwerpagenda, moet uiterlijk één maand vóór de vergadering op de website van de zelfreguleringsmaatregel worden gepubliceerd.
      Documenten die tijdens de vergaderingen van de stuurgroep worden voorgelegd en besproken, moeten aan alle leden en waarnemers van de stuurgroep worden toegezonden, en moeten uiterlijk een week vóór de vergadering op de website van de zelfreguleringsmaatregel worden gepubliceerd.
      Alle deelnemers moeten het recht hebben tijdens de vergaderingen van de stuurgroep het woord te nemen en de voorzitter te verzoeken hun standpunt in de notulen op te nemen.
      De ontwerpnotulen moeten aan alle leden en waarnemers van de stuurgroep worden toegezonden en zij moeten ten minste twee weken de tijd krijgen om daarover opmerkingen in te dienen. De definitieve notulen moeten binnen een maand na de vergadering op de website van de zelfreguleringsmaatregel worden gepubliceerd.

         Website:

      Voor de zelfreguleringsmaatregel moet een website worden opgericht. De website moet ten minste het volgende bevatten:

                  —

                  de meest recente en eerdere versies van de zelfreguleringsmaatregel;

                  —

                  een bijgewerkte lijst van de ondertekenaars en informatie over recente terugtrekkingen en uitsluitingen van ondertekenaars;

                  —

                  samenvattingen van verslagen over de marktdekking (zonder openbaarmaking van de commerciële en vertrouwelijke gegevens van individuele ondertekenaars);

                  —

                  geactualiseerde lijsten van producten die conform zijn verklaard door de ondertekenaars (producten waarvan de onafhankelijke verificateur heeft verklaard dat zij niet conform zijn mogen niet in de lijst worden opgenomen);

                  —

                  de door de onafhankelijke verificateur opgestelde verslagen over de naleving;

                  —

                  een actuele lijst van niet-conforme ondertekenaars;

                  —

                  voor elke vergadering van de stuurgroep: uitnodigingen, ontwerpagenda's, vergaderdocumenten en notulen van vergaderingen; alsmede

                  —

                  informatie betreffende de onafhankelijke verificateur, inclusief contactgegevens.
                  De website moet het bezoekers mogelijk maken vragen over de zelfreguleringsmaatregel te stellen aan de ondertekenaars en aan de onafhankelijke verificateur. Deze moeten binnen één maand worden beantwoord.

         Klachten

      De zelfreguleringsmaatregel moet erin voorzien dat een partij kosteloos gemotiveerde beweringen van mogelijke niet-naleving kan indienen bij de onafhankelijke verificateur. De onafhankelijke verificateur moet deze beweringen beoordelen en, in voorkomend geval, hieraan gevolg geven door de betrokken partij om informatie te verzoeken, door te testen en/of door een inspectie uit te voeren. De onafhankelijke verificateur moet op elke vergadering van de stuurgroep een overzicht geven van alle beweringen van niet-naleving die sinds de laatste vergadering zijn ingediend en, indien hij deze niet heeft onderzocht, zijn redenen daarvoor geven.

         Toegang tot gegevens

      In de zelfreguleringsmaatregel moet een eis worden opgenomen dat de ondertekenaars de Commissie en waarnemers van de stuurgroep op hun verzoek toegang verlenen tot technische gegevens over de milieuprestatie van producten en modellen die onder de maatregel vallen, met inbegrip van alle kenmerken die verband houden met bijzondere omstandigheden, zodat de Commissie en de waarnemers van de stuurgroep het ambitieniveau en de effecten van bestaande en voorgestelde zelfreguleringsmaatregelen kunnen beoordelen. De regels voor de toegang tot die gegevens hoeven niet van toepassing te zijn op commercieel gevoelige gegevens.
      In de zelfreguleringsmaatregel moet een eis worden opgenomen dat de ondertekenaars de markttoezichtautoriteiten van de lidstaten die verantwoordelijk zijn voor ecologisch ontwerp, op hun verzoek specifieke documentatie en informatie verstrekken, voor zover deze niet is opgenomen in de documentatie die bij de producten wordt geleverd, om hen in staat te stellen na te gaan of wordt voldaan aan de eisen van de zelfreguleringsmaatregel, onder meer door testen.
      3.6.   Toezicht en verslaglegging

         Onafhankelijke verificateur

      Een onafhankelijke verificateur moet controleren of de ondertekenaars de zelfreguleringsmaatregel naleven. In de zelfreguleringsmaatregel moet worden vermeld welke regels gelden voor de onafhankelijke verificateur, die een natuurlijke of een rechtspersoon kan zijn.
      De onafhankelijke verificateur moet beschikken over de vaardigheden die nodig zijn om de naleving van de eisen te controleren, en moet vrij zijn van belangenconflicten. De contractuele verplichtingen van de onafhankelijke verificateur mogen zijn rol bij de uitvoering van de nalevingscontrole niet belemmeren.
      De onafhankelijke verificateur moet:

                  —

                  zijn taken met de nodige zorg verrichten en adequaat toezicht uitoefenen op alle werkzaamheden waarvoor hij verantwoordelijk is;

                  —

                  onpartijdig zijn in al zijn activiteiten en zijn adviezen en verslagen uitsluitend baseren op de feiten; alsmede

                  —

                  de vertrouwelijkheid respecteren, voor zover nodig, met het oog op de bescherming van de commerciële belangen of van gevoelige gegevens en daartoe een „niet-openbaarmakingsovereenkomst” met de ondertekenaars van de zelfreguleringsmaatregel ondertekenen, indien daarom wordt verzocht.

            In de zelfreguleringsmaatregel moet de procedure worden vastgesteld voor de selectie van een onafhankelijke verificateur en moet worden bepaald hoe wordt gegarandeerd dat de verificateur vrij is van belangenconflicten en over de nodige vaardigheden ter controle van de naleving van de voorschriften beschikt. De benoeming van de geselecteerde onafhankelijke verificateur moet worden overeengekomen met de diensten van de Commissie. De stuurgroep moet worden betrokken bij het bepalen van de voorwaarden van het contract van de onafhankelijke verificateur.

         Verslaglegging over de naleving door de ondertekenaars

      In de zelfreguleringsmaatregel moeten voorschriften worden vastgesteld over ten minste de volgende aspecten van de documentatie die door elke partij bij de onafhankelijke verificateur moet worden ingediend:

                  —

                  de aard van de markt en de te rapporteren technische gegevens;

                  —

                  het formaat waarin de gegevens moeten worden ingediend;

                  —

                  de wijze waarop de documentatie moet worden verzonden; en

                  —

                  de frequentie waarmee en de tijdstippen waarop documentatie moet worden verstrekt.

            Elke ondertekenaar moet alle informatie en gegevens rapporteren (met inbegrip van marktgegevens en informatie over de milieuprestaties van producten) die een onafhankelijke verificateur nodig heeft om op betrouwbare wijze te controleren of de ondertekenaar alle verbintenissen in het kader van de maatregel naleeft.
      De ondertekenaars moeten de marktgegevens verstrekken waarmee een onafhankelijke verificateur kan vaststellen of ten minste 90 % van hun producten in overeenstemming is met de verbintenissen. Als de ondertekenaars zich ertoe verbinden dat zij ervoor zullen zorgen dat 100 % van hun producten voldoen aan de verbintenissen, hoeven zij geen specifieke marktgegevens aan de onafhankelijke verificateur te verstrekken.
      De rapportage dient plaats te vinden voor elk model dat onder de zelfreguleringsmaatregel valt en dat in de Unie in de handel is gebracht en/of in gebruik is genomen. Indien het verschil tussen bepaalde modellen niet relevant is voor de zelfreguleringsmaatregel (d.w.z. geen betrekking heeft op aspecten in verband met de eisen) mogen verslagen betrekking hebben op vergelijkbare modellen, mits dit wordt vermeld. De door de ondertekenaars gerapporteerde informatie en gegevens mogen slechts afwijken voor zover hun respectieve verbintenissen verschillen.
      Het formaat waarin de gegevens bij de onafhankelijke verificateur moeten worden ingediend, moet voor alle ondertekenaars hetzelfde zijn.
      Daarbij moet zo veel mogelijk gebruik worden gemaakt van elektronische communicatiemiddelen, rekening houdend met de eisen inzake vertrouwelijkheid en de administratieve last voor alle betrokken partijen.
      De periode waarover verslag wordt uitgebracht, moet één jaar zijn. Elke ondertekenaar moet elk jaar binnen twee maanden na het einde van de verslagperiode de bewijsstukken leveren. Voor aanvullende verzoeken van de onafhankelijke verificateur om aanvulling van ontbrekende informatie door de ondertekenaars na de uiterste datum moet een korte termijn gelden die in de zelfreguleringsmaatregel moet worden gespecificeerd.

         Controle op de naleving

      De zelfreguleringsmaatregel moet de onafhankelijke verificateur machtigen de naleving van de eisen van de zelfreguleringsmaatregel te controleren via:

                  —

                  de controle van de door de ondertekenaars verstrekte documentatie;

                  —

                  het testen van producten, en

                  —

                  de inspectie van de gebouwen van de ondertekenaars.

            De onafhankelijke verificateur moet beslissen over een passende combinatie van deze methoden.

         Testen

      Testen betreft het controleren van de kenmerken van de producten die onder de zelfreguleringsmaatregel vallen door middel van fysieke tests in een laboratorium. Als algemene regel geldt dat dit moet gebeuren in een onafhankelijk en, bij voorkeur, erkend laboratorium. Als alternatief kunnen de tests worden uitgevoerd in de gebouwen van een van de partijen, mits volledige objectiviteit kan worden gewaarborgd.
      De onafhankelijke verificateur moet voor testdoeleinden aselect een voldoende aantal producten selecteren van verschillende ondertekenaars, bij voorkeur door deze aan te schaffen bij detailhandelaren in verschillende lidstaten (fysieke of online winkels). Indien de ondertekenaars de producten rechtstreeks verstrekken, mogen zij niet betrokken zijn bij de selectie van de testexemplaren.
      De onafhankelijke verificateur kan specifieke modellen kiezen of modellen van een specifieke ondertekenaar, indien uit bronnen verkregen informatie wijst op een mogelijke niet-naleving van die modellen of die ondertekenaar.
      De ondertekenaars dienen op verzoek van de onafhankelijke verificateur specifieke documentatie en informatie te verstrekken met het oog op het testen, indien deze niet is opgenomen in de bij de producten geleverde documentatie.
      De gedetailleerde testverslagen van elk afzonderlijk getest product moeten aan de Commissie en aan de betrokken ondertekenaar worden verstrekt.

         Inspecties

      De onafhankelijke verificateur kan een inspectie verrichten van een specifieke ondertekenaar op basis van specifieke informatie die een dergelijke inspectie rechtvaardigt. De specifieke informatie moet worden meegedeeld aan de betrokken ondertekenaar.
      Een inspectie mag alleen worden gebruikt als middel om de naleving van de verbintenissen in het kader van de zelfregulering te controleren indien geen andere, meer kostenefficiënte middelen beschikbaar zijn. Tijdens een inspectie mag de onafhankelijke verificateur alleen die activiteiten uitvoeren die strikt noodzakelijk zijn voor het controleren van de naleving van de verbintenissen die de ondertekenaar in het kader van de zelfreguleringsmaatregel is aangegaan.
      De onafhankelijke verificateur mag de ondertekenaar niet van tevoren over de inspectie inlichten, of pas kort van tevoren. De ondertekenaar moet alle mogelijke ondersteuning bieden.
      De onafhankelijke verificateur moet binnen één maand na de inspectie een ontwerp van het inspectieverslag aan de betrokken ondertekenaar toesturen voor commentaar. De ondertekenaar deelt zijn opmerkingen binnen twee weken na ontvangst van het ontwerpverslag mee. De onafhankelijke verificateur moet het ontwerpverslag, indien nodig, binnen twee weken wijzigen om rekening te houden met de opmerkingen van de ondertekenaar. Het verslag, alsmede de reden voor de inspectie, moeten aan de Commissie en aan de betrokken ondertekenaar worden meegedeeld. Tijdens de eerste vergadering van de stuurgroep na de voltooiing van het verslag moet een samenvatting daarvan worden overgelegd. In de samenvatting mag geen commercieel gevoelige informatie openbaar worden gemaakt, tenzij dit noodzakelijk is voor het aantonen van niet-naleving van de zelfreguleringsmaatregel.

         Verslaglegging door de onafhankelijke verificateur

      De onafhankelijke verificateur moet het ontwerpverslag over de naleving opstellen en dit uiterlijk drie maanden na het einde van de verslagperiode aan de leden van de stuurgroep opsturen. De leden van de stuurgroep moeten twee weken de tijd krijgen om hun opmerkingen over het verslag te maken. De onafhankelijke verificateur moet het definitieve verslag over de naleving uiterlijk vier maanden na het einde van de verslagperiode aan de stuurgroep verstrekken. Het verslag over de naleving moet het volgende bevatten:

                  —

                  informatie over het verzamelen en verwerken van gegevens en de gebruikte methoden en eventuele moeilijkheden bij het opstellen van het verslag*;

                  —

                  de resultaten van de controle van documenten*;

                  —

                  de aanpak voor het selecteren van producten voor het testen en, indien dit op specifieke modellen of ondertekenaars was gericht, de redenen daarvoor*;

                  —

                  een lijst van geteste producten en een samenvatting van de afzonderlijke resultaten;

                  —

                  samenvattingen van de tijdens de verslagperiode verrichte inspecties;

                  —

                  een lijst van niet-conforme ondertekenaars;

                  —

                  informatie over de redenen voor eventuele niet-naleving*, en

                  —

                  aanbevelingen voor toekomstige verslagperioden.

            In de zelfreguleringsmaatregel kan worden aangeven dat de met een asterisk (*) aangeduide punten in geaggregeerde vorm moeten worden gepresenteerd, zodat de resultaten van alle ondertekenaars worden gecombineerd en er geen commerciële en vertrouwelijke gegevens van afzonderlijke ondertekenaars bekend worden. In dergelijke gevallen moeten voor elke ondertekenaar apart afzonderlijke verslagen met de specifieke informatie over die onderwerpen aan de Commissie en aan de betrokken ondertekenaar worden verstrekt.

         Niet-naleving

      Voor niet-naleving moet een systeem van oplopende sancties gelden.
      Een ondertekenaar die nalaat zijn verslag over de naleving aan de onafhankelijke verificateur toe te sturen moet in het jaar na de betrokken verslagperiode worden onderworpen aan een inspectie door de onafhankelijke verificateur. Het herhaaldelijk nalaten conformiteitsdocumentatie te rapporteren moet leiden tot onmiddellijke uitsluiting van de ondertekenaar van de zelfreguleringsmaatregel.
      Een ondertekenaar die volgens de inspectie of het nalevingsverslag van de onafhankelijke verificateur niet aan de vereisten van de zelfreguleringsmaatregel heeft voldaan, moet worden verplicht om corrigerende maatregelen te treffen. Niet-naleving die langer duurt dan zes maanden na het verslag van de onafhankelijke verificateur, moet leiden tot onmiddellijke uitsluiting van de ondertekenaar van de zelfreguleringsmaatregel.
      De voorzitter stelt de stuurgroep binnen één week na ontvangst van informatie van de onafhankelijke verificateur dat aan een voorwaarde voor onmiddellijke uitsluiting is voldaan, schriftelijk in kennis van de uitsluiting van een niet-conforme ondertekenaar.
      3.7.   Kosteneffectiviteit van het beheer van een zelfreguleringsinitiatief

      De ondertekenaars moeten alle kosten dragen die verbonden zijn aan de onafhankelijke verificateur en zijn activiteiten, de website en het functioneren van de stuurgroep, met uitzondering van de kosten voor deelname van de vertegenwoordiger van de Commissie en andere waarnemers dan de onafhankelijke verificateur.
      De zelfreguleringsmaatregel moet de ondertekenaars ertoe aanzetten om hun expertise, ervaringen, informatie en beste praktijken te delen met de ondertekenaars van andere zelfreguleringsmaatregelen inzake ecologisch ontwerp.
      3.8.   Duurzaamheid

      In de zelfreguleringsmaatregel moeten de beleidsdoelstellingen ervan worden vermeld. Deze moeten in overeenstemming zijn met de doelstellingen van de richtlijn.
      3.9.   Beleidsconsistentie

      De voorgestelde zelfreguleringsmaatregel moet in overeenstemming zijn met andere factoren en stimulansen op nationaal niveau.

         (1)  Betere regelgeving voor betere resultaten — Een EU-agenda, COM(2015) 215 final.

         (2)  Zie de overwegingen 18-21 en artikel 15, lid 3, onder b), en artikel 17 van de richtlijn.

         (3)  Bijlage VIII bij de richtlijn.

         (4)  COM(2012) 684 final, COM(2013) 23 final en COM(2015) 178 final.

         (5)  https://ec.europa.eu/digital-agenda/best-practice-principles-better-self-and-co-regulation

         (6)  Richtlijn 2010/30/EU van het Europees Parlement en de Raad van 19 mei 2010 betreffende de vermelding van het energieverbruik en het verbruik van andere hulpbronnen op de etikettering en in de standaardproductinformatie van energiegerelateerde producten (PB L 153 van 18.6.2010, blz. 1).

         (7)  Verordening (EG) nr. 66/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2009 betreffende de EU-milieukeur (PB L 27 van 30.1.2010, blz. 1).

         (8)  De „Blauwe Gids” voor de uitvoering van productvoorschriften van de EU preciseert wat onder „op de markt aanbieden” en „ingebruikneming” wordt verstaan (http://ec.europa.eu/DocsRoom/documents/4942/).


Avis juridique important

|

31995H0377

95/377/EG: Aanbeveling van de Commissie van 13 september 1995 betreffende de inachtneming van de statistische nomenclatuur van de economische activiteiten in de Europese Gemeenschap bij de onderverdeling van de netto- omzet naar categorieën bedrijfsactiviteiten

Publicatieblad Nr. L 225 van 22/09/1995 blz. 0018 - 0020

AANBEVELING VAN DE COMMISSIE van 13 september 1995 betreffende  de inachtneming van de statistische nomenclatuur van de economische activiteiten in de Europese  Gemeenschap bij de onderverdeling van de netto-omzet naar categorieën bedrijfsactiviteiten (Voor de  EER relevante tekst) (95/377/EG)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, Gelet op de Vierde Richtlijn 78/660/EEG van de Raad van 25 juli 1978  (1) betreffende de  jaarrekening van bepaalde vennootschapsvormen, inzonderheid op artikel 43, lid 1, onder 8), Overwegende dat het met het oog op de werking van de interne markt noodzakelijk is dat op het  gebied van de economische informatie normen worden toegepast, zodat ondernemingen, financiële  instellingen en administratieve diensten over betrouwbare en vergelijkbare statistische gegevens  kunnen beschikken; dat ondernemingen dergelijke gegevens vooral ook behoeven om hun prestaties te  meten, hun concurrentievermogen te evalueren en hun positie ten opzichte van de concurrentie te  bepalen; Overwegende dat de behoefte aan internationaal vergelijkbare economische informatie de Lid-Staten  en de Europese instellingen heeft aangespoord gemeenschappelijke nomenclaturen in te voeren, opdat  de inhoud van vooral de activiteiten- en produktencategorieën door alle Lid-Staten op gelijke wijze  wordt geïnterpreteerd en coherentie met de internationale classificaties van de Verenigde Naties  wordt gewaarborgd; dat hiertoe bij verordening een statistische nomenclatuur van de economische  activiteiten in de Europese Gemeenschap, NACE Rev. 1  (2), is vastgesteld, die door de diensten van  de Commissie voor alle naar economische activiteit ingedeelde statistieken wordt gebruikt en die  ook door de Lid-Staten rechtstreeks of via een hiervan afgeleide nationale nomenclatuur wordt  toegepast; Overwegende dat in de Vierde Richtlijn 78/660/EEG is vastgelegd dat cooerdinatiemaatregelen moeten  worden genomen die van toepassing zijn op de nationale bepalingen betreffende de jaarrekening van  bepaalde vennootschapsvormen en dat de jaarrekening een getrouw beeld moet geven van het vermogen,  de financiële positie en het resultaat van de vennootschap; dat hiertoe wordt vastgesteld welke  gegevens de toelichting ten minste moet bevatten en dat in dit verband in artikel 43, lid 1, onder  8), is bepaald dat zij gegevens over de netto-omzet, gesplitst naar categorieën  bedrijfsactiviteiten, omvat; Overwegende dat uit hoofde van de in Richtlijn 78/660/EEG vastgelegde vrijstellingen niet alle  vennootschappen in de Lid-Staten verplicht zijn deze informatie te verstrekken, zodat deze dan op  basis van vrijwilligheid wordt gegeven; Overwegende dat het wenselijk is dat voor de vennootschappen die deze informatie vrijwillig  verstrekken criteria worden vastgesteld waardoor de gepubliceerde informatie zowel binnen een  Lid-Staat als tussen verschillende Lid-Staten van de Europese Unie vergelijkbaar is; Overwegende: -  dat het op elkaar afstemmen van het boekhoudkundig en statistisch taalgebruik kan bijdragen tot  een verbetering van de vergelijkbaarheid en kwaliteit van de economische informatie; -  dat het algemeen gebruik van de NACE Rev. 1 bij de onderverdeling van de netto-omzet naar  categorieën bedrijfsactiviteiten overeenkomstig artikel 43, lid 1, onder 8), van Richtlijn  78/660/EEG deze onderlinge afstemming ten goede zou komen, daar hierdoor aan genoemde bepaling een  minimale inhoud wordt gegeven; dat gebruik van de NACE Rev. 1 door de grotere coherentie tussen het  economisch en boekhoudkundig taalgebruik talrijke voordelen biedt, inzonderheid: 1.  vermindering van de belasting die voor de vennootschappen uit de verzameling van statistische  gegevens voortvloeit door het gebruik van een gemeenschappelijk basis; 2.  betere overeenstemming tussen de bij de ondernemingen verzamelde informatie en de statistische  economische informatie die weer naar de gebruikers van economische informatie terugstroomt; -  dat het dus uiterst wenselijk is om dit doel (deze doelstellingen) te bereiken zonder dat aan de  vennootschappen nieuwe verplichtingen worden opgelegd; Overwegende dat in overeenstemming met het subsidiariteitsbeginsel de opstelling van  gemeenschappelijke statistische en boekhoudkundige normen voor de produktie van geharmoniseerde  resultaten alleen op communautair niveau op doeltreffende wijze kan worden uitgevoerd en dat de  toepassing hiervan in elke Lid-Staat zal plaatsvinden; Overwegende dat de Commissie het gezien deze situatie noodzakelijk acht de Lid-Staten aan te  bevelen een maatregel te bevorderen die tot een verbetering van de doorzichtigheid en de werking  van de interne markt leidt; dat een meerderheid van de leden van het Contactcomité, dat krachtens  artikel 52 van de Vierde Richtlijn van de Raad werd opgericht en dat met name tot taak heeft een  geharmoniseerde toepassing van de richtlijn te bevorderen door regelmatig overleg over met name de  concrete problemen die zich bij de toepassing daarvan voordoen, zich heeft uitgesproken voor het  voorstel van de Commissie betreffende de vrijwillige toepassing door de vennootschappen van de NACE  Rev. 1 voor de onderverdeling van de netto-omzet naar categorieën bedrijfsactiviteiten, BEVEELT DE LID-STATEN AAN: -  alle vennootschappen die, krachtens artikel 43, lid 1, onder 8), van Richtlijn  78/660/EEG een onderverdeling van hun netto-omzet naar categorieën bedrijfsactiviteiten maken, te  stimuleren om hiervoor de categorieën van de NACE Rev. 1 te gebruiken; -  de vennootschappen die zich op de statistische nomenclatuur baseren, aan te sporen om bij het  gebruik van de NACE Rev. 1 de in de bijlage van deze aanbeveling opgenomen voorwaarden toe te  passen. Gedaan te Brussel, 13 september 1995. Voor de Commissie Mario MONTI Lid van de Commissie  BIJLAGE Gebruik van de NACE Rev.1 als referentienomenclatuur voor de onderverdeling van  de omzet naar activiteit Vergelijkbare gegevens over de omzet naar categorieën  bedrijfsactiviteiten kunnen op de volgende wijze worden verkregen: -  de ondernemingen gebruiken voor de boekhoudkundige onderverdeling van de door hen afgezette  goederen en verleende diensten een classificatieschema dat is aangepast aan hun behoeften op het  gebied van het intern beheer; -  daarbij is het wenselijk dat zij hun classificatieschema voor de onderverdeling naar categorieën  bedrijfsactiviteiten aansluiten op de statistische nomenclatuur van de economische activiteiten in  de Europese Gemeenschap, NACE Rev.1, of op de nationale versie van deze nomenclatuur  (1). 1.  Mate van overeenstemming De interne classificatie stemt met de Europese statistische nomenclatuur overeen, als: -  haar rubrieken gelijk zijn aan die (afdelingen, groepen of klassen) van de NACE Rev.1  (2)   (3); -  haar rubrieken een onderverdeling zijn van die van de NACE Rev.1, zodat een aantal van deze  rubrieken samen overeenkomen met de rubrieken van NACE Rev.1. 2.  Gewenste niveau De NACE Rev.1 kent verscheidene niveaus, namelijk afdelingen, groepen en klassen. Daar de NACE Rev.1 tot en met het niveau van de klassen, d.w.z. het niveau met vier cijfers, voor  alle Lid-Staten gelijk is, is het wenselijk dat de verstrekte informatie gebaseerd is op dit niveau  dat als het meest adequaat wordt beschouwd. Bovendien wordt op basis van dit niveau de  hoofdactiviteit bepaald en de samenhang tussen de Lid-Staten gewaarborgd. 3.  Bijzondere gevallen en uitzonderingen 3.1  Het is mogelijk dat bepaalde vennootschappen menen dat een onderverdeling van hun omzet op  basis van het niveau van vier vijfers van de NACE Rev.1 voor hen te gedetailleerd en nadelig is. In  dat geval is het toegestaan de splitsing van de omzet naar activiteit te baseren op het niveau met  drie cijfers (groepen) of zelfs twee cijfers (afdelingen) van de NACE Rev.1. 3.2  In enkele gevallen waarin sprake is van een gedeeltelijke overeenstemming tussen de interne  classificatie en de statistische nomenclatuur, kunnen de omzetcijfers niet in een enkele klasse,  groep of afdeling van de NACE Rev.1 worden ingedeeld of zou een dergelijke indeling kosten  meebrengen die in geen verhouding tot het nut van de verstrekte informatie staan. In dat geval kan  de informatie worden ondergebracht in een post "Niet nader gesplitste omzet". 4.  Opmerking Met het oog op de onderverdeling van de omzet naar categorieën bedrijfsactiviteiten is het  wenselijk dat de vennootschappen hun zuiver commerciële activiteiten (handel)  (4) scheiden van hun  produktieactiviteiten (verkoop van door de onderneming geproduceerde goederen en diensten).


Avis juridique important

|

31970H0126

70/126/EEG: Aanbeveling van de Commissie van 22 december 1969 aan de Bondsrepubliek Duitsland inzake de wijziging van het nationale monopolie van commerciële aard betreffende alcohol (Slechts de tekst in de Duitse taal is authentiek)

Publicatieblad Nr. L 031 van 09/02/1970 blz. 0020 - 0023 Bijzondere uitgave in het Deens: Serie II Deel VI blz. 0032  Bijzondere uitgave in het Engels: Serie II Deel VI blz. 0030

++++AANBEVELING VAN DE COMMISSIE  van 22 december 1969  aan de Bondsrepubliek Duitsland inzake de wijziging van het nationale monopolie van commerciële aard betreffende alcohol   ( Slechts de tekst in de Duitse taal is authentiek )   ( 70/126/EEG )  I  1 . De Regering van de Bondsrepubliek Duitsland heeft bij schrijven van 29 januari 1959 de Commissie van de Europese Economische Gemeenschap medegedeeld dat ethylalcohol alsmede gedistilleerde dranken en alcoholhoudende dranken , met uitzondering van rum , arak , cognac en likeuren , in de Bondsrepubliek Duitsland vallen onder een nationaal monopolie van commerciële aard in de zin van artikel 37 van het E.E.G.-Verdrag .  Op grond van Verordening nr . 7 bis van de Raad van 18 december 1959 ( 1 ) wordt ethylalcohol die verkregen is op basis van landbouwprodukten , met uitzondering van gedistilleerde dranken en alcoholhoudende dranken , toegevoegd aan bijlage II bij het Verdrag . De artikelen 38 e.v . van het Verdrag zijn dus van toepassing op ethylalcohol verkregen op basis van landbouwprodukten .  Volgens artikel 37 , lid 1 , van het E.E.G.-Verdrag zijn de Lid-Staten verplicht hun nationale monopolies van commerciële aard geleidelijk in dier voege aan te passen dat aan het einde van de overgangsperiode elke discriminatie tussen de onderdanen van de Lid-Staten , wat de voorwaarden van de voorziening en afzet betreft , is uitgesloten .  2 . Na de inwerkingtreding van het E.E.G.-Verdrag heeft de Regering van de Bondsrepubliek Duitsland ten aanzien van gedistilleerde dranken en alcoholhoudende dranken geleidelijk vergunningen afgegeven voor de invoer van produkten uit de andere Lid-Staten . Deze maatregelen zijn echter op zichzelf onvoldoende om tot aan het einde van de overgangsperiode het vrije verkeer van gedistilleerde dranken en alcoholhoudende dranken binnen de Gemeenschap te waarborgen . Daarom heeft de Commissie de Bondsrepubliek Duitsland op 26 november 1963 de aanbeveling gedaan alle invoervergunningen te verlenen op grond van bepaalde quota en deze quota jaarlijks te verhogen met 15 % . De Bondsrepubliek Duitsland heeft aan deze aanbeveling gevolg gegeven .  Ten einde de definitieve afschaffing van deze kwantitatieve beperkingen voor het einde van 1969 geleidelijk tot stand te brengen , heeft de Commissie bij een brief van 27 juni 1969 onder verwijzing naar artikel 37 , lid 3 , juncto artikel 33 , lid 3 , van het E.E.G.-Verdrag de aanbeveling gedaan de invoerquota te verhogen . De Regering van de Bondsrepubliek Duitsland heeft nog geen overeenkomstige maatregelen getroffen .  De onderscheiden behandeling tussen ingevoerde en Duitse alcoholhoudende dranken wat betreft het toekennen van een termijn voor de belastingbetaling  ( Monopolausgleich en Branntweinaufschlag ) is door de Bondsrepubliek Duitsland geleidelijk verminderd . Desondanks bestaat nog een zeker verschil : voor de  " Branntweinaufschlag " op inheemse produkten is een betalingstermijn mogelijk voor het totale bedrag terwijl deze voor de " Monopolausgleich " slechts bestaat van een bedrag dat overeenkomt met het bedrag van de belasting op alcohol .  Afgezien van bovengenoemde maatregelen heeft de Bondsrepubliek Duitsland geen andere maatregelen getroffen om de " Monopolausgleich " met de  " Branntweinaufschlag " te harmoniseren , waaraan soortgelijke Duitse produkten onderworpen zijn .  3 . Ethylalcohol die niet verkregen is op basis van landbouwprodukten kan , evenals ethylalcohol die is verkregen op basis van landbouwprodukten , slechts via het monopolie worden ingevoerd . De handel in deze produkten is uitsluitend voorbehouden aan het monopolie .  Aangezien beide soorten ethylalcohol zich in zuivere vorm niet van elkaar onderscheiden en in Duitsland een nationale marktordening bestaat voor ethylalcohol , verkregen op basis van landbouwprodukten , welker doeltreffende werking afhankelijk is van voorschriften inzake de produktie , de invoer en de handel in de ethylalcohol welke niet is verkregen op basis van landbouwprodukten , heeft de Commissie tot op heden aan de Bondsrepubliek Duitsland geen aanbeveling gericht om bepaalde maatregelen te treffen ten aanzien van laatstgenoemd produkt . Men overweegt trouwens de nationale marktordening voor ethylalcohol , verkregen op basis van landbouwprodukten , te vervangen door een gemeenschappelijke ordening van deze markt .  4 . Hoewel de tot op dit moment door de Bondsrepubliek Duitsland getroffen maatregelen inzake gedistilleerde dranken en alcoholhoudende dranken voldoen aan de verplichting dit monopolie geleidelijk te wijzigen , zijn zij desondanks een onvoldoende waarborg om elke discriminatie tussen de onderdanen van de Lid-Staten , wat de voorwaarden van de voorziening en de afzet betreft , als bedoeld in artikel 37 van het E.E.G.-Verdrag , uit te sluiten .  Daar de in het Verdrag genoemde overgangsperiode binnenkort eindigt , moeten niet alleen voor gedistilleerde dranken en alcoholhoudende dranken , maar ook voor alcohol verkregen op basis van niet-landbouwprodukten alle maatregelen worden getroffen zodat uiterlijk op 31 december 1969 elke discriminatie is uitgesloten , wat de voorwaarden van de voorziening en de afzet tussen de onderdanen van de Lid-Staten betreft .  Artikel 37 maakt deel uit van de titel inzake het vrije verkeer van goederen en met name van het hoofdstuk inzake de afschaffing van de kwantitatieve beperkingen tussen de Lid-Staten ; dit artikel wil bereiken dat tegen het einde van de overgangsperiode en voor aan een nationaal monopolie van commerciële aard ( of aan een soortgelijke regeling ) onderworpen produkten hetzelfde resultaat wordt geboekt als voor andere produkten bereikt wordt door toepassing van de artikelen 30 tot en met 34 , m.a.w . het vrije verkeer van goederen .  Een andere procedure moet evenwel worden gevolgd om dit resultaat te bereiken in de sectoren die vallen onder nationale monopolies . Deze moeten geleidelijk worden gewijzigd enerzijds gezien de omstandigheid dat volgens de betrokken Lid-Staten onder een monopolie vervaardigde produkten bijzondere problemen opwerpen , en anderzijds om te voorkomen dat de afschaffing van de kwantitatieve beperkingen en maatregelen van gelijke werking in deze sectoren voor de praktijk zonder gevolgen blijven . De vrees was nl . gerechtvaardigd dat de liberalisatie van het handelsverkeer voor de aan een monopolie onderworpen produkten niet tot stand komt indien de monopolies op grond van hun exclusieve rechten op de invoer en de handel in bepaalde produkten vrij zouden blijven te beslissen in welke mate en onder welke voorwaarden de produkten uit de andere Lid-Staten op de eigen markt mogen worden toegelaten ( of , andersom , in welke mate eigen produkten naar de andere Lid-Staten mogen worden uitgevoerd ) .  Daarom is in artikel 37 bepaald dat aan het einde van de overgangsperiode elke discriminatie tussen de onderdanen van de Lid-Staten , wat de voorwaarden van de voorziening en de afzet betreft , is uitgesloten .  Vermelding verdient dat artikel 37 niet alleen afschaffing van de discriminaties eist welke rechtstreeks voortvloeien uit voorschriften die van toepassing zijn op onder een monopolie vervaardigde produkten ; dit doel zou , indien een artikel inzake nationale monopolies ontbrak , kunnen worden bereikt door andere Verdragsvoorschriften , met name die welke heffingen van gelijke werking als douanerechten en maatregelen van gelijke werking als kwantitatieve beperkingen verbieden . Uit het bovenstaande volgt ten aanzien van de kenmerken van de nationale monopolies en van de beperkingen waartoe zij aanleiding kunnen geven dat het doel van de wijziging - d.w.z . het uitsluiten van elke discriminatie - is , uit te sluiten dat aan het einde van de overgangsperiode nog discriminaties kunnen voorkomen als gevolg van bepaalde bijzondere bevoegdheden waarover de monopolies beschikken ten aanzien van de invoer en afzet op hun markt of de uitvoer van bepaalde produkten .  Daar de doelstellingen van artikel 37 deze zijn , moet de Bondsrepubliek Duitsland het alcoholmonopolie voor het einde van de overgangsperiode zo wijzigen dat deze doelstellingen worden bereikt . De Commissie van haar kant moet , afgezien van haar algemene verplichting te waken over de toepassing van het Verdrag , overeenkomstig artikel 37 , lid 6 , aanbevelingen doen over de wijze van aanpassing waarvan in dit artikel sprake is .  De Commissie is van mening dat het doel van artikel 37 van het E.E.G.-Verdrag niet bereikt wordt zolang het Duitse alcoholmonopolie mag beslissen of , in welke mate en voor welke hoeveelheden de produkten uit andere Lid-Staten mogen worden ingevoerd en verhandeld en zolang er verschillen blijven bestaan tussen de belastingheffing op ingevoerde produkten en eigen produkten . De Commissie is van mening dat , behoudens afschaffing van bedoelde discriminatie ten aanzien van de belastingen , de beste oplossing , omdat thans reeds vaststaat dat deze doeltreffend zal zijn om het in artikel 37 gestelde doel te bereiken , is gelegen in de afschaffing van de exclusieve rechten waarover het Duitse alcoholmonopolie beschikt , namelijk om in te voeren en uit te voeren en te verhandelen , voor zover deze rechten de handel tussen de Lid-Staten betreffen .  5 . De Commissie is evenwel van mening dat , indien er geen gemeenschappelijke ordening der markten bestaat voor ethylalcohol verkregen op basis van landbouwprodukten , gezien de onderlinge afhankelijkheid van deze alcohol en ethylalcohol welke niet is verkregen op basis van landbouwprodukten en gezien het feit dat gedistilleerde dranken ethylalcohol kunnen vervangen , de valorisatie hiervan dus in gevaar wordt gebracht en wellicht bijzondere maatregelen moeten worden getroffen totdat de gemeenschappelijke ordening der markten in werking treedt .  Op grond van artikel 37 , lid 4 , van het E.E.G.-Verdrag dienen , in geval van een nationaal monopolie van commerciële aard dat een regeling ter vergemakkelijking van de afzet of de valorisatie van landbouwprodukten omvat , overeenkomstig artikel 37 gelijkwaardige waarborgen te worden gegeven voor de werkgelegenheid en de levensstandaard van de betrokken producenten , gelet op het ritme van de mogelijke aanpassing en van de noodzakelijke specialisatie . Dit voorschrift is van toepassing op het Duitse alcoholmonopolie .  Het Duitse alcoholmonopolie is een nationale marktorganisatie . Het beïnvloedt de produktie van ethylalcohol , met name door het middel van contingentering en vaststelling van prijzen bij aankoop , waardoor het monopolie de betrokken producenten een adequaat inkomen garandeert . De produktie van gedistilleerde dranken wordt eveneens beïnvloed ten aanzien van kwantiteit en prijs , doordat de produktie en de verkoop van ethylalcohol die verkregen wordt op basis van landbouwprodukten , begunstigd wordt ; in dit verband wordt rekening gehouden met de belangen van de producenten van bepaalde landbouwgrondstoffen . Bij de onvoorwaardelijke openstelling van de Duitse markt voor produkten uit de andere Lid-Staten voor de inwerkingtreding van de gemeenschappelijke ordening der markten zou dus de verkoop van de Duitse ethylalcohol verkregen op basis van landbouwprodukten in het gedrang kunnen komen , alsmede de concurrentiedruk van Duitse gedistilleerde dranken , en dus de werkgelegenheid en de levensstandaard van de producenten van bepaalde landbouwgrondstoffen .  Volgens de Commissie dient men bij de wijziging van het Duitse alcoholmonopolie met bovengenoemde omstandigheden rekening te houden .  II  Om deze redenen doet de Commissie van de Europese Gemeenschappen de Duitse Bondsrepubliek overeenkomstig artikel 37 van het E.E.G.-Verdrag de aanbeveling de volgende maatregelen te treffen :  1 . Ten aanzien van gedistilleerde dranken en alcoholhoudende dranken :  a ) - ieder verzoek om een invoervergunning voor gedistilleerde dranken en alcoholhoudende dranken uit andere Lid-Staten wordt zonder beperking en onverwijld ingewilligd ;   - gedistilleerde dranken en alcoholhoudende dranken uit andere Lid-Staten worden onderworpen aan een heffing waarvan het bedrag overeenkomt met de heffing die drukt op overeenkomstige inheemse produkten ;   - de heffing kan worden betaald binnen dezelfde termijn als is gesteld voor soortgelijke nationale produkten .  b ) De Commissie is van mening dat , tot aan de inwerktreding van de verordeningen houdende invoering van een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector ethylalcohol , vervaardigd op basis van landbouwprodukten , de belangen van de Duitse producenten van landbouwgrondstoffen die worden verwerkt tot alcohol en alcoholhoudende dranken door de navolgende maatregelen voldoende beschermd zouden zijn :   - ingevoerde gedistilleerde dranken mogen in beginsel , wat de belastingen betreft , worden aangemerkt als vervaardigd in een distilleerderij die 10.000 hectoliter zuivere alcohol per jaar produceert ;   - de verplichting dat deze alcohol in beginsel voor de invoer gebotteld moet zijn , wordt gehandhaafd ;   - eventueel moeten , totdat gemeenschappelijke voorschriften zijn vastgesteld , niet-discriminerende kwaliteitsnormen worden vastgesteld , met name voor rum , uit graan vervaardigde gedistilleerde dranken , uit melasse en suikerriet vervaardigde gedistilleerde dranken , alsmede niet-discriminerende voorschriften inzake het alcoholgehalte van gedistilleerde dranken ;   - een speciale invoerbelasting moet worden geheven op alcoholhoudende dranken die afkomstig zijn uit een andere Lid-Staat , op voorwaarde dat de verkoopprijs van ethylalcohol , bestemd voor de vervaardiging van alcoholhoudende dranken in de Bondsrepubliek Duitsland , hoger is dan de laagste prijs voor ethylalcohol waarvoor een producent van alcoholhoudende dranken van de uitvoerende Lid-Staat deze grondstof hetzij op zijn eigen markt , hetzij op een markt van een andere Lid-Staat kan kopen . Het bedrag van de heffing mag in geen geval hoger zijn dan het verschil tussen beide prijzen . Indien de alcoholhoudende drank afkomstig is uit een andere Lid-Staat dan de Lid-Staat van uitvoer , kan deze alcoholhoudende drank worden aangemerkt als rechtstreeks ingevoerd uit de Lid-Staat van herkomst .  2 . Ten aanzien van ethylalcohol , verkregen op basis van niet-landbouwprodukten :  a ) - aan de onderdanen van alle Lid-Staten moet de mogelijkheid worden geboden ethylalcohol , verkregen op basis van niet-landbouwprodukten en afkomstig uit de Lid-Staten , vrijelijk en rechtstreeks in te voeren ;   - aan de leveranciers van alle Lid-Staten moet worden toegestaan hun eigen verkoopnet te vestigen in de Bondsrepubliek Duitsland , aldaar voorraden aan te houden en vrijelijk de verkoopprijzen vast te stellen ;   - aan de leveranciers in alle Lid-Staten moet worden toegestaan vrijelijk en rechtstreeks te leveren aan de Duitse consumenten ;   - zonder enige beperking moet elke rechtstreekse uitvoer naar de overige Lid-Staten worden toegestaan .  b ) Tot aan de inwerkingtreding van de regeling houdende invoering van een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector ethylalcohol , verkregen op basis van landbouwprodukten , mag de Bondsrepubliek Duitsland , ten einde de afzet van ethylalcohol , verkregen uit de vervaardiging van landbouwprodukten te garanderen , beslissen :   - dat ethylalcohol , verkregen uit de verwerking van niet-landbouwprodukten , slechts binnen bepaalde sectoren van de industrie mag worden gebruikt , zonder dat het overigens vergund is een onderscheid te maken tussen Duitse produkten en uit andere Lid-Staten afkomstige produkten ;   - dat bij de invoer van ethylalcohol , verkregen door verwerking van niet-landbouwprodukten en afkomstig uit de andere Lid-Staten , eventueel een speciale belasting mag worden geheven die overeenkomt met het verschil tussen de koopprijs van Duitse ethylalcohol , verkregen uit vervaardiging van niet-landbouwprodukten , en de prijs waartegen het Duitse monopolie deze aan de betrokken industrie verkoopt .  Brussel , 22 december 1969 .  Voor de Commissie  De Voorzitter  Jean REY  ( 1 ) PB nr . 7 van 30 . 1 . 1961 , blz . 71/61 .


Avis juridique important

|

31973H0304

73/304/EEG: Aanbeveling van de Commissie van 20 september 1973 aan de Regering van het Groothertogdom Luxemburg inzake de Groothertogelijke ontwerp-verordening ter uitvoering van Verordening (EEG) Nr. 516/72 en Verordening (EEG) Nr. 517/72

Publicatieblad Nr. L 283 van 10/10/1973 blz. 0016 - 0016

++++AANBEVELING VAN DE COMMISSIE  van 20 september 1973  aan de Regering van het Groothertogdom Luxemburg inzake de Groothertogelijke ontwerp-verordening ter uitvoering van Verordening ( EEG ) nr . 516/72 en Verordening ( EEG ) nr . 517/72   ( 73/304/EEG )  De Permanente Vertegenwoordiging van het Groothertogdom Luxemburg heeft de Commissie bij brief van 6 juli 1973 , de tekst doen toekomen van een Groothertogelijke ontwerp-verordening ter uitvoering van Verordening ( EEG ) nr . 516/72 van de Raad van 28 februari 1972 betreffende de vaststelling van gemeenschappelijke regels voor pendelvervoer met autobussen ( autocars ) tussen de Lid-Staten ( 1 ) en van Verordening ( EEG ) nr . 517/72 van de Raad van 28 februari 1972 betreffende de vaststelling van gemeenschappelijke regels voor het geregeld vervoer en de bijzondere vormen van geregeld vervoer met autobussen tussen de Lid-Staten ( 2 ) .  Deze mededeling bezit het karakter van raadpleging van de Commissie in de zin van artikel 24 van Verordening ( EEG ) nr . 516/72 en artikel 22 van Verordening ( EEG ) nr . 517/72 .  De Commissie neemt nota van het feit dat de Groothertogelijke ontwerp-verordening tot doel heeft uitvoeringsbepalingen in het leven te roepen conform de daartoe uit hoofde van bovengenoemde Raadsverordeningen op de Lid-Staten rustende plicht . Volgens de geciteerde artikelen moeten deze bepalingen onder andere betrekking hebben op de organisatie , de procedure en de controlemiddelen , alsmede op de bij inbreuk toepasselijke sancties . Wat het geregeld vervoer en de bijzondere vormen daarvan betreft moet daarin volgens artikel 22 , lid 3 , van Verordening ( EEG ) nr . 517/72 tevens worden vastgelegd of , en onder welke voorwaarden , de vergunning of de exploitatie van de vervoerdienst mag worden overgedragen .  De Commissie is van mening dat de ontworpen bepalingen beantwoorden aan de op de Lid-Staten rustende verplichtingen wat betreft de organisatie , de procedure en de controlemiddelen , alsmede de bij inbreuk toepasselijke sancties .  Zij stelt echter vast dat de Groothertogelijke ontwerpverordening niet aangeeft dat vergunningoverdracht uitsluitend betrekking heeft op het geregeld vervoer en de bijzondere vormen daarvan . Verder merkt zij op dat in het ontwerp overdracht van de vergunning afhankelijk wordt gesteld van goedkeuring door de instantie die de vergunning heeft afgegeven , zonder dat de voorwaarden waaronder de vergunning kan worden overgedragen ter sprake worden gebracht .  Derhalve adviseert de Commissie de Regering van het Groothertogdom Luxemburg , in de Groothertogelijke ontwerp-verordening op te nemen :   - dat het bepaalde inzake overdracht van vergunningen slechts betrekking heeft op het geregeld vervoer en de bijzondere vormen daarvan ;   - onder welke voorwaarden de vergunning of de exploitatie van de vervoerdienst mag worden overgedragen .  Gedaan te Brussel , 20 september 1973 .  Voor de Commissie  De Voorzitter  François-Xavier ORTOLI  ( 1 ) PB nr . L 67 van 20 . 3 . 1972 , blz . 13 .  ( 2 ) PB nr . L 67 van 20 . 3 . 1972 , blz . 19 .