title: Aanbeveling van de Commissie van 29 juni 2009 over maatregelen ter verbetering van de werking van de interne markt (Voor de EER relevante tekst )

text:
               7.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 176/17

      AANBEVELING VAN DE COMMISSIE

   van 29 juni 2009
   over maatregelen ter verbetering van de werking van de interne markt
   (Voor de EER relevante tekst)
   (2009/524/EG)
   DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 211,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Een goed functionerende interne markt is van essentieel belang voor de groei en de werkgelegenheid en voor het bevorderen van de economische stabiliteit. Hoe efficiënter de interne markt functioneert, hoe meer deze tot een beter bedrijfsklimaat zal bijdragen en zodoende ondernemingen zal stimuleren investeringen te doen en arbeidsplaatsen te scheppen, en hoe meer het consumentenvertrouwen en de vraag zullen toenemen. Een goed functionerende interne markt in een klimaat van economische recessie is derhalve van cruciaal belang om het herstel van de Europese economie te bevorderen.

               (2)

               Voor een goed functionerende interne markt is het van essentieel belang dat communautaire voorschriften die de werking van de interne markt beïnvloeden (hierna „internemarktregels” genoemd), correct worden omgezet, toegepast, gehandhaafd en gecontroleerd, en door een bevredigende mate van harmonisatie worden gekenmerkt.

               (3)

               De raadplegingen en analyses ter voorbereiding van de mededeling van de Commissie „Een interne markt voor het Europa van de 21ste eeuw” (1) (hierna „de evaluatie van de interne markt” genoemd) hebben een aantal gebreken aan het licht gebracht waaruit blijkt dat de interne markt nog niet zo efficiënt functioneert als het hoort. In tal van gebieden en sectoren zijn verdere werkzaamheden noodzakelijk. Burgers en bedrijven zijn vaak niet in staat de vele kansen van de interne markt te benutten, omdat regels niet naar behoren worden toegepast en gehandhaafd.

               (4)

               Daarom heeft de Commissie in het kader van de evaluatie van de interne markt een reeks concrete maatregelen voorgesteld om ervoor te zorgen dat burgers en bedrijven van de economische voordelen van de interne markt kunnen blijven profiteren (2).

               (5)

               De maatregelen van de lidstaten en de maatregelen van de Commissie moeten elkaar aanvullen. Een gecoördineerde en op samenwerking gebaseerde aanpak in de vorm van een partnerschap tussen de Commissie en de lidstaten met als gemeenschappelijk doel een betere omzetting, toepassing en handhaving van de internemarktregels te garanderen, is van cruciaal belang om de goede werking van de interne markt te waarborgen. Het partnerschap dat in deze aanbeveling wordt bedoeld, gaat verder dan de reeds op een aantal beleidsterreinen van de interne markt bestaande samenwerking en vereist de totstandbrenging en handhaving van een nauwere samenwerking binnen en tussen de lidstaten en met de Commissie op alle voor de interne markt relevante gebieden. Dit partnerschap veronderstelt bovendien een gedeelde verantwoordelijkheid van de lidstaten voor de interne markt en derhalve een proactievere rol hunnerzijds in het beheer van de interne markt.

               (6)

               Bij de evaluatie van de interne markt, en met name in het kader van daarmee verband houdende discussies met de lidstaten, is gebleken dat de volgende punten van cruciaal belang zijn voor de totstandkoming van een goed functionerende interne markt: het garanderen van coördinatie op het gebied van internemarktaangelegenheden, een betere samenwerking binnen en tussen lidstaten en met de Commissie, een betere omzetting van de internemarktregels, het bewaken van markten en sectoren met het oog op het opsporen van potentiële marktverstoringen, het verbeteren van de toepassing van de internemarktregels, een sterkere handhaving van internemarktregels en het stimuleren van probleemoplossing, het bevorderen van een periodieke beoordeling van de nationale wetgeving, en het verstrekken van voorlichting aan burgers en bedrijven over hun rechten op de interne markt.

               (7)

               Deze aanbeveling is sterk geënt op oplossingen die al eerder in bepaalde lidstaten zijn ingevoerd en waarvan is gebleken dat ze in de betrokken lidstaten in de praktijk goed werken. Elke lidstaat bepaalt zelf welke procedures en praktijken het best kunnen garanderen dat aan deze aanbeveling gevolg wordt gegeven, afhankelijk van wat voor die lidstaat het effectiefst is, aangezien het denkbaar is dat procedures en praktijken die in de ene lidstaat doeltreffend zijn, in een andere lidstaat minder effectief zijn.

               (8)

               Onderzoek heeft uitgewezen dat lidstaten de interne coördinatie op het gebied van internemarktaangelegenheden moeten verbeteren, omdat de bevoegdheden nu over verschillende nationale overheden zijn gespreid (3). Aangezien bij de toepassing van internemarktregels in elke lidstaat een grote verscheidenheid van nationale, regionale en lokale overheden betrokken kunnen zijn, moet de samenwerking tussen deze instanties doeltreffender worden gemaakt. Derhalve dienen de lidstaten binnen hun nationale overheidsapparaat een coördinatiefunctie voor de interne markt tot stand te brengen en uit te bouwen. Deze functie kan verschillen naargelang van de specifieke nationale overheidsstructuren en -tradities. De voor deze functie verantwoordelijke instanties dienen de algehele verantwoordelijkheid te dragen voor het plannen, controleren en beoordelen van de tenuitvoerlegging van deze aanbeveling.

               (9)

               Nauwe grensoverschrijdende samenwerking tussen nationale autoriteiten die bevoegd zijn op het gebied van de interne markt, schept wederzijds vertrouwen en is van vitaal belang voor de juiste toepassing van de internemarktregels. De lidstaten dienen de nodige maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat de door de Commissie opgerichte grensoverschrijdende netwerken of elektronische informatiesystemen (zoals het informatiesysteem voor de interne markt (IMI), RAPEX (4), RASFF (5) of het netwerk voor samenwerking met betrekking tot consumentenbescherming) operationeel zijn door passende regelingen te treffen en daarvoor ook middelen uit te trekken.

               (10)

               De scoreborden van de interne markt hebben aangetoond dat internemarktrichtlijnen nog sneller en beter moeten worden omgezet. Hoewel de aanbeveling van de Commissie van 12 juli 2004 betreffende de omzetting in nationaal recht van internemarktrichtlijnen (6) (hierna de „aanbeveling van de Commissie van 2004” genoemd) in vergaande mate is toegepast en het omzettingspercentage hierdoor aanzienlijk is verbeterd, moeten delen van deze aanbeveling nog steeds doeltreffender ten uitvoer worden gelegd. Met de onderhavige aanbeveling worden de acties die de Commissie in haar aanbeveling van 2004 heeft aanbevolen verder ontwikkeld en wordt erop gewezen dat het nog steeds noodzakelijk is deze acties uit te voeren. De aanbeveling van de Commissie van 2004 blijft een referentie voor nationale autoriteiten die met het omzetten van regelgeving zijn belast. Deze aanbeveling bouwt ook voort op de mededeling van de Commissie „Een Europa van resultaten — Toepassing van het Gemeenschapsrecht” (7) en op de mededeling van de Commissie „Evaluatie van de Lamfalussy-procedure — Bevorderen van de toezichtconvergentie” (8).

               (11)

               Markttoezicht is noodzakelijk om vast te stellen in welke sectoren de markt niet goed functioneert voor consumenten en bedrijven, en om het internemarktbeleid op deze gebieden toe te spitsen. Daarom moet het een integrerend onderdeel vormen van het ontwerpen en controleren van het internemarktbeleid (bijvoorbeeld via het scorebord van de consumentenmarkten). Samenwerking tussen de Commissie en de nationale autoriteiten bij markttoezicht en gegevensverzameling zal de kwaliteit van de gegevens en analyses voor gebruik op nationaal en communautair niveau ten goede komen en het bereiken van een consensus over internemarktaangelegenheden bevorderen. De lidstaten worden aangemoedigd aan marktevaluaties van de Commissie deel te nemen en op nationaal niveau soortgelijke evaluaties te verrichten, die op de specifieke nationale behoeften zijn afgestemd.

               (12)

               Diverse nationale onderzoeken hebben uitgewezen dat het zeer belangrijk is ambtenaren, zoals onder meer rechters, van nationale, regionale en lokale overheden op te leiden om ze te helpen bij het correct omzetten, toepassen en handhaven van internemarktregels. In dit verband is het van belang ervoor te zorgen dat bij het opstellen van nationale wetgeving altijd met de internemarktregels en met het effect op het externe concurrentievermogen van de Gemeenschap in het algemeen rekening wordt gehouden. Het belang van opleiding is opnieuw aangetoond door een recente studie en resolutie van het Europees Parlement over de taak van de nationale rechter binnen het Europees gerechtelijk apparaat en door een resolutie van het Europees Parlement van 2005 over het mededingingsrecht (9), alsook door een recente resolutie van de Raad (10). Aan ambtenaren dienen bovendien leidraden te worden verschaft voor de toepassing van het Gemeenschapsrecht in het algemeen en van de internemarktregels in het bijzonder.

               (13)

               Het doeltreffend handhaven van internemarktregels en het treffen van passende maatregelen om problemen van burgers en bedrijven op te lossen, zijn van cruciaal belang om burgers en bedrijven te helpen profiteren van de in het Verdrag vastgelegde vrijheden. Door voort te bouwen op reeds bestaande samenwerking op het gebied van probleemoplossing, met name via Solvit (11), moeten de lidstaten de capaciteit van hun mechanismen voor probleemoplossing — in nationale rechtbanken dan wel via niet-gerechtelijke mechanismen — verbeteren, teneinde doeltreffende verhaalmogelijkheden te bieden. Het is van belang dat de omstandigheden die tot de diverse problemen hebben geleid, worden aangepakt.

               (14)

               Het is belangrijk om de nationale wetgeving periodiek te controleren en te evalueren, omdat zo kan worden nagegaan hoe efficiënt internemarktregels in de praktijk worden toegepast en of er voorschriften bestaan die burgers en bedrijven beletten optimaal van internemarktregels te profiteren. Dergelijke werkzaamheden moeten systematischer in alle lidstaten worden uitgevoerd.

               (15)

               Uit recente Eurobarometerenquêtes (12) en verzoeken aan de informatie- en probleemoplossende diensten blijkt dat het noodzakelijk is burgers en bedrijven beter in te lichten over hun rechten in de interne markt, zodat zij in staat zijn deze rechten in de praktijk uit te oefenen. Bovendien moeten burgers en bedrijven begeleiding kunnen vragen bij het uitoefenen van deze rechten. Daartoe dienen de lidstaten met de steun van de Commissie en eventueel in samenwerking met de belanghebbenden te zorgen voor de verstrekking van praktische informatie en adviezen over aangelegenheden die van belang zijn voor burgers en bedrijven die in een andere lidstaat willen wonen, studeren, werken, een onderneming willen opstarten of goederen of diensten willen aanbieden.

               (16)

               De bijlage bij deze aanbeveling bevat een overzicht van de maatregelen die de lidstaten kunnen nemen om deze aanbeveling ten uitvoer te leggen, alsook een lijst van in bepaalde lidstaten bestaande praktijken waarop deze maatregelen zijn gebaseerd. Hoewel sommige maatregelen aanvankelijk kosten zullen meebrengen, wordt ervan uitgegaan dat de maatregelen uiteindelijk besparingen zullen opleveren, bijvoorbeeld door het stroomlijnen van nationale overheidsprocedures. Op lange termijn zouden deze maatregelen tot een betere werking van de interne markt moeten leiden, hetgeen voor zowel consumenten als bedrijven voordelen meebrengt.

               (17)

               De voortgang bij de tenuitvoerlegging van deze aanbeveling moet in nauwe samenwerking tussen de Commissie en de lidstaten worden gecontroleerd, onder meer via discussies in het Raadgevend Comité voor de interne markt op basis van benchmarks en indicatoren. Teneinde de Commissie in staat te stellen om vier jaar na de bekendmaking van deze aanbeveling in het Publicatieblad een effectbeoordeling te verrichten, dienen de lidstaten de Commissie drie jaar na de bekendmaking ervan in het Publicatieblad op de hoogte te stellen van de maatregelen die zijn genomen om deze aanbeveling ten uitvoer te leggen,

         BEVEELT AAN DAT DE LIDSTATEN:

               1.

               een coördinatiefunctie voor de interne markt tot stand brengen en uitbouwen om een efficiënte coördinatie te bevorderen binnen en tussen nationale, regionale en lokale autoriteiten die op het gebied van de interne markt bevoegd zijn en om als referentiepunt voor de interne markt binnen het staatsbestuur op te treden;

               2.

               actieve samenwerking bevorderen tussen bestuursorganen die in de verschillende lidstaten voor internemarktaangelegenheden bevoegd zijn, alsook met de Commissie door daarvoor voldoende middelen uit te trekken;

               3.

               alle nodige maatregelen nemen om de omzetting te verbeteren van richtlijnen die op de interne markt van invloed zijn;

               4.

               de werkzaamheden van de Commissie ten behoeve van markttoezicht en de daarmee samenhangende gegevensverzameling ondersteunen door actief bij te dragen aan de werkzaamheden op communautair niveau en, in voorkomend geval, te overwegen op nationaal niveau soortgelijke werkzaamheden te verrichten;

               5.

               ervoor zorgen dat nationale autoriteiten en ambtenaren voldoende kennis hebben van het Gemeenschapsrecht in het algemeen en van de internemarktregels in het bijzonder, zodat zij de internemarktregels op efficiënte wijze kunnen toepassen en, in voorkomend geval, met deze regels rekening houden bij de opstelling en invoering van nieuwe nationale wetgeving;

               6.

               een snelle en efficiënte oplossing in de hand werken en aanmoedigen van problemen die burgers en bedrijven bij het uitoefenen van hun internemarktrechten ondervinden, door in het algemeen maatregelen te treffen met het oog op een betere handhaving van de internemarktregels en er in het bijzonder voor te zorgen dat de rechterlijke macht voldoende kennis heeft van het Gemeenschapsrecht, met inbegrip van de internemarktregels, alsook door mechanismen voor probleemoplossing voldoende te ondersteunen;

               7.

               de nationale wetgeving regelmatig evalueren en toetsen om ervoor te zorgen dat deze volledig in overeenstemming is met de internemarktregels en daarbij na te gaan in hoeverre gebruik wordt gemaakt van de vrijstellingen of afwijkingen waarin de bestaande internemarktregels voorzien;

               8.

               meer praktische informatie over internemarktaangelegenheden verstrekken aan bedrijven en burgers;

               9.

               de in de bijlage vermelde maatregelen en praktijken bestuderen en, rekening houdend met hun nationale institutionele tradities, praktijken invoeren die de werking van de interne markt naar verwachting zullen verbeteren en het meest geschikt zijn voor de tenuitvoerlegging van deze aanbeveling;

               10.

               samenwerken met de Commissie en andere lidstaten bij het toezicht op de tenuitvoerlegging van deze aanbeveling, de Commissie regelmatig inlichten over de maatregelen die met het oog op de tenuitvoerlegging van deze aanbeveling zijn genomen, en drie jaar na de bekendmaking van deze aanbeveling in het Publicatieblad een eindrapport naar de Commissie sturen.

      Gedaan te Brussel, 29 juni 2009.

            Voor de Commissie

         Charlie McCREEVY

            Lid van de Commissie

      (1)  COM(2007) 724 definitief van 20.11.2007.

      (2)  In de periode 1992-2006 is het bbp van de Gemeenschap met 2,15 % toegenomen en zijn er 2,75 miljoen banen bij gekomen; voorts is de intracommunautaire handel tussen 1995 en 2005 met 30 % gegroeid (SEC(2007) 1521 van 20.11.2007).

      (3)  Werkdocument van de diensten van de Commissie met als titel „Instruments for a modernised single market policy” (SEC(2007) 1518 van 20.11.2007).

      (4)  Rapid alert system for non-food dangerous products (communautair systeem voor snelle waarschuwingen over gevaarlijke non-foodproducten).

      (5)  Rapid alert system for food and feed (communautair systeem voor snelle waarschuwingen voor levensmiddelen en diervoeders).

      (6)  PB L 98 van 16.4.2005, blz. 47.

      (7)  COM(2007) 502 definitief van 5.9.2007.

      (8)  COM(2007) 727 definitief van 20.11.2007.

      (9)  Resolutie van het Europees Parlement over de taak van de nationale rechter binnen het Europees gerechtelijk apparaat (2007/2027(INI) van 9.7.2008); resolutie van het Europees Parlement over het verslag van de Commissie over het mededingingsbeleid 2004 (2005/2209(INI) van 20.3.2006).

      (10)  Resolutie van de Raad en van de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten, in het kader van de Raad, bijeenkomst 14757 van 28 oktober 2008.

      (11)  Mededeling van de Commissie „Effectieve probleemoplossing op de interne markt („Solvit”)” (COM(2001) 702 definitief van 27.11.2001).

      (12)  http://ec.europa.eu/internal_market/strategy/index_en.htm#061204

      BIJLAGE

         Maatregelen en praktijken ter verbetering van de werking van de interne markt

      1.   MAATREGELEN MET HET OOG OP EEN BETERE COÖRDINATIE OP HET GEBIED VAN INTERNEMARKTAANGELEGENHEDEN
      De lidstaten wordt verzocht de volgende maatregelen te nemen:

                  a)

                  de verantwoordelijkheid voor de coördinatie op het gebied van internemarktaangelegenheden toewijzen aan een nieuwe of bestaande instantie binnen het nationale overheidsapparaat;

                  b)

                  zorgen voor coördinatie tussen ministeries en nationale overheidsinstellingen op het gebied van internemarktaangelegenheden;

                  c)

                  zorgen voor coördinatie tussen ministeries en nationale overheidsinstellingen enerzijds en regionale en lokale autoriteiten anderzijds, alsmede tussen regionale autoriteiten en lokale autoriteiten onderling;

                  d)

                  ervoor zorgen dat de bevoegde ministeries, instellingen en andere organen met internemarktregels rekening houden;

                  e)

                  overwegen de verantwoordelijkheid voor een aantal activiteiten die met de interne markt verband houden, toe te vertrouwen aan een enkele autoriteit, rekening houdend met de organisatie van het nationale overheidsapparaat;

                  f)

                  de tenuitvoerlegging van deze aanbeveling plannen, controleren en beoordelen.

                  In bepaalde lidstaten bestaande praktijken die gelijkenis vertonen met de voorgestelde maatregelen

                  Verantwoordelijkheid voor de coördinatie op het gebied van internemarktaangelegenheden

                              —

                              Sommige overheidsorganen passen reeds een vorm van coördinatie toe die sterk lijkt op een coördinatiefunctie voor de interne markt. Ze werken nauw samen met andere autoriteiten bij internemarktaangelegenheden, zorgen ervoor dat de nationale wetgeving wordt afgestemd op internemarktregels en zijn verantwoordelijk voor een aantal internemarktactiviteiten.

                  Interministeriële samenwerking

                              —

                              In interministeriële werkgroepen voor internemarktaangelegenheden komen vertegenwoordigers van de betrokken autoriteiten bijeen.

                  Verticale coördinatie

                              —

                              Er bestaan speciale netwerken, bijvoorbeeld op het gebied van overheidsopdrachten of markttoezicht, die het contact tussen regionale en lokale autoriteiten verzekeren. Deze netwerken beschikken over gemeenschappelijke databanken of websites.

                              —

                              Regionale en lokale vertegenwoordigers worden bij de werkzaamheden van interministeriële werkgroepen betrokken als de onderwerpen voor hen van belang zijn.

                  Politieke zichtbaarheid

                              —

                              Er worden regelmatig politieke debatten over internemarktaangelegenheden gehouden, bijvoorbeeld in subcomités van de nationale ministerraad.

                              —

                              Het nationale parlement is actief betrokken bij het analyseren van internemarktaangelegenheden, bijvoorbeeld door het opstellen van verslagen of het verrichten van onderzoek naar deze aangelegenheden.

                  Afstemming nationale wetgeving

                              —

                              Een overheidsinstelling zorgt ervoor dat de nationale wetgeving verenigbaar is met de internemarktregels, onder andere door nationale ontwerpwetgeving te toetsen.

                  Internemarktactiviteiten bijeenbrengen

                              —

                              Bepaalde overheidsinstellingen zijn verantwoordelijk voor een aantal internemarktactiviteiten, zoals Solvit, IMI, kennisgevingen uit hoofde van Richtlijn 98/34/EG van het Europees Parlement en de Raad (1) en Verordening (EG) nr. 2679/98 van de Raad (2), coördinatie van de oprichting van eenloketten in het kader van het goederenpakket.

            2.   MAATREGELEN TER VERBETERING VAN DE SAMENWERKING TUSSEN LIDSTATEN ONDERLING EN TUSSEN LIDSTATEN EN COMMISSIE
      De lidstaten wordt verzocht de volgende maatregelen te nemen:

                  a)

                  op permanente basis dienstige taalcursussen, ICT-cursussen en andere cursussen aanbieden en ruchtbaarheid geven aan bestaande netwerken en aan relevante voorschriften met betrekking tot gegevensbescherming, teneinde de communautaire netwerken (bijvoorbeeld het informatiesysteem voor de interne markt (IMI), RAPEX, RASFF, netwerken voor samenwerking met betrekking tot consumentenbescherming e.d.) op nationaal niveau volledig operationeel te maken;

                  b)

                  zorgen voor de uitwisseling tussen nationale overheidsdiensten van ambtenaren die verantwoordelijk zijn voor internemarktaangelegenheden, bijvoorbeeld via bestaande netwerken;

                  c)

                  ervoor zorgen dat actieve samenwerking tussen autoriteiten die in de verschillende lidstaten voor internemarktaangelegenheden verantwoordelijk zijn, deel uitmaakt van de nationale bestuurscultuur;

                  d)

                  organisatorische maatregelen nemen om ervoor te zorgen dat lidstaten in staat zijn vlot in te gaan op verzoeken van de Commissie om inlichtingen over de toepassing van internemarktregels op nationaal niveau, met name in het kader van het „EU Pilot”-project (3) en de inbreukprocedures.

                  In bepaalde lidstaten bestaande praktijken die gelijkenis vertonen met de voorgestelde maatregelen

                  Samenwerking tussen nationale autoriteiten

                              —

                              Scandinavische en Baltische landen werken nauw samen op het gebied van markttoezicht, bij de tenuitvoerlegging van Richtlijn 2006/123/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende diensten op de interne markt (4), en bij andere internemarktaangelegenheden.

                              —

                              Er wordt tussen nationale autoriteiten samengewerkt op het gebied van overheidsopdrachten (bijvoorbeeld via het netwerk voor overheidsopdrachten) en markttoezicht. Nationale autoriteiten voor markttoezicht op het gebied van veiligheid van (niet-voedings)producten voor de consumptiemarkt werken nauw samen via het Prosafe-netwerk, en het ICSMS-systeem ondersteunt markttoezicht op het gebied van technische producten.

                  Uitwisselingen op bestuursniveau

                              —

                              Nationale mededingingsautoriteiten nemen deel aan uitwisselingen van nationale ambtenaren in het kader van het Europese mededingingsnetwerk.

                              —

                              Verschillende nationale autoriteiten voor markttoezicht en autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor de handhaving van consumentenbeschermingswetten nemen deel aan de uitwisseling van ambtenaren in het kader van het Consumer Safety Network van Richtlijn 2001/95/EG van het Europees Parlement en de Raad (5) en Verordening (EG) nr. 2006/2004 van het Europees Parlement en de Raad (6).

                  Ondersteuning met personele en financiële middelen

                              —

                              Er zijn verschillende teams samengesteld voor de oprichting van het informatienetwerk voor de interne markt (IMI). Deze teams hebben voldoende personele en financiële middelen toegewezen gekregen om het IMI in de lidstaten te ontwikkelen.

                  Opleiding

                              —

                              Vertegenwoordigers van nationale autoriteiten volgen eerst zelf opleidingen bij de Commissie en leiden vervolgens in de lidstaten andere leden van het IMI-netwerk op. Deze werkwijze is het meest succesvol als de rol van opleider in de functieomschrijving van deze ambtenaren wordt vermeld.

            3.   MAATREGELEN TER VERBETERING VAN DE OMZETTING VAN INTERNEMARKTREGELS
      De lidstaten wordt verzocht de volgende maatregelen te nemen:

                  a)

                  doelgerichte voorbereidingen treffen voor de omzetting, toepassing en handhaving van internemarktrichtlijnen op nationaal niveau;

                  b)

                  ervoor zorgen dat alle betrokken ambtenaren nauw met elkaar samenwerken en ertoe bijdragen dat ambtenaren die voor de omzetting en toepassing van een richtlijn op nationaal niveau verantwoordelijk zijn, ook bij de onderhandelingen over de richtlijn in kwestie worden betrokken;

                  c)

                  verbeteren van de samenwerking tussen de nationale overheidsdiensten en nationale, regionale en gedecentraliseerde parlementen, alsook regionale en lokale autoriteiten die bij de omzetting betrokken zijn, en hen waar nodig alle relevante informatie over de onderhandelingen en het omzettingsproces verstrekken;

                  d)

                  voor zover zulks nuttig is, tijdens het omzettingsproces informatie verstrekken aan belanghebbenden over wetsvoorstellen met betrekking tot de interne markt die voor burgers en bedrijven van belang kunnen zijn;

                  e)

                  voorkomen dat extra voorschriften worden ingevoerd die niet noodzakelijk zijn voor het omzetten van een richtlijn (7);

                  f)

                  de dialoog met de Commissie over de omzetting van internemarktrichtlijnen bevorderen met uiteenlopende middelen, zoals concordantietabellen voor een betere transparantie en gebruiksvriendelijkheid van nationale wetgeving.

                  In bepaalde lidstaten bestaande praktijken die gelijkenis vertonen met de voorgestelde maatregelen

                  Tijdige voorbereiding

                              —

                              Wanneer een richtlijn door de Commissie wordt ingediend, worden nationale effectbeoordelingen uitgevoerd, met onder meer een gedetailleerde analyse van de effecten voor de betrokken lidstaat en de potentiële gevolgen van de omzetting of toepassing van de richtlijn. In de loop van het omzettingsproces worden de effectbeoordelingen voortdurend bijgewerkt.

                  Continuïteit

                              —

                              Ambtenaren die betrokken zijn bij onderhandelingen over richtlijnen en de omzetting en handhaving daarvan, werken nauw met elkaar samen. In nationale richtsnoeren voor de omzetting van richtlijnen wordt extra gewezen op de noodzaak van een dergelijke continuïteit.

                  Samenwerking tussen parlementen

                              —

                              In een vroeg stadium en op regelmatige basis wordt informatie over de ontwikkelingen betreffende de omzetting van een Gemeenschapsrichtlijn naar nationale parlementen gestuurd; zo wordt hen onder meer elk kwartaal een scorebord over de omzettingsresultaten bezorgd.

                  Samenwerking met regionale en lokale autoriteiten

                              —

                              Ambtenaren van regionale of gedecentraliseerde autoriteiten worden betrokken bij de werkzaamheden van interministeriële werkgroepen die de omzetting van richtlijnen coördineren.

                              —

                              Voor alle overheidsniveaus en voor ngo’s worden opleidingen en conferenties over het omzettingsproces georganiseerd.

                  Communicatie met belanghebbenden

                              —

                              Het publiek heeft via internet toegang tot een databank met vereenvoudigde gegevens over het omzettingsproces. Op websites van ministeries wordt informatie over de vordering van het omzettingsproces beschikbaar gesteld en op internet wordt een lijst geplaatst van richtlijnen die niet tijdig zijn omgezet.

                              —

                              De nationale autoriteiten zijn verplicht ten minste twaalf weken voor de inwerkingtreding van nieuwe omzettingsregels richtsnoeren ter beschikking te stellen van burgers.

                  „Onnodige extra voorschriften” voorkomen

                              —

                              Er zijn speciale procedures van kracht om ervoor te zorgen dat er geen aanvullende maatregelen worden genomen die duidelijk onnodig zijn voor het omzetten van een richtlijn; een speciaal benoemd regeringscomité controleert bijvoorbeeld systematisch of ontwerpen van nationale omzettingsregels verder gaan dan door de richtlijnen wordt vereist.

                  Concordantietabellen

                              —

                              Concordantietabellen worden gebruikt voor informatieverstrekking en toetsingsdoeleinden.

            4.   MAATREGELEN VOOR EEN BETER TOEZICHT OP MARKTEN EN SECTOREN EN VOOR HET OPSPOREN VAN POTENTIËLE MARKTVERSTORINGEN
      De lidstaten wordt verzocht de volgende maatregelen te nemen:

                  a)

                  kwalitatieve en kwantitatieve informatie verzamelen over onder toezicht staande markten en sectoren, bijvoorbeeld op basis van marktanalyses van deskundigen, adviseurs of belanghebbenden, of op basis van gegevens die worden verzameld door nationale bureaus voor de statistiek en klachtenafhandelingsinstellingen;

                  b)

                  lokale informatiebronnen identificeren en de betrokkenheid van lokale belanghebbenden bij het markttoezichtproces bevorderen, bijvoorbeeld door het organiseren van lokaal overleg of vergaderingen tussen de Commissie en belangrijke lokale belanghebbenden;

                  c)

                  deelnemen aan specifieke aspecten van de toezichtwerkzaamheden, zoals het analyseren van de mededingingssituatie, de evaluatie van regelgeving of het verzamelen van gegevens om te meten hoe markten voor consumenten functioneren (bijvoorbeeld door regelmatig gemiddelde prijzen van vergelijkbare consumptieproducten en -diensten te verzamelen, door klachten van consumenten te classificeren en door passende indicatoren te ontwikkelen om de kwaliteit van de wetshandhaving te meten).

                  In bepaalde lidstaten bestaande praktijken die gelijkenis vertonen met de voorgestelde maatregelen

                  Verzamelen van informatie

                              —

                              Lidstaten verstrekken informatie over onder toezicht staande markten of sectoren aan de Commissie (bijvoorbeeld in de context van markttoezicht op het gebied van detailhandel).

                  Specifieke toezichtaspecten

                              —

                              Toezicht wordt ook uitgeoefend vanuit het oogpunt van de consument (bijvoorbeeld de publicatie van een jaarlijkse index van de consumentensituatie waarin 57 markten met elkaar worden vergeleken; deze methode is in andere lidstaten overgenomen) of uit mededingingsoogpunt (bijvoorbeeld toezicht op een nationale detailhandelsector uit mededingingsoogpunt).

                  Toezicht op nationaal niveau

                              —

                              In nauwe samenwerking met de Commissie is een proefevaluatie uitgevoerd om na te gaan of de methode van de Commissie kan worden gebruikt op nationaal niveau en om een leidraad te verstrekken voor een grondigere analyse in de lidstaten.

            5.   MAATREGELEN TER VERBETERING VAN DE TOEPASSING VAN INTERNEMARKTREGELS
      De lidstaten wordt verzocht de volgende maatregelen te nemen met betrekking tot ambtenaren die verantwoordelijk zijn voor de toepassing van internemarktregels:

                  a)

                  aan ambtenaren die in functie treden, opleidingen aanbieden over Gemeenschapsrecht in het algemeen en internemarktregels in het bijzonder;

                  b)

                  voorzien in permanente praktijkopleidingsprogramma’s over Gemeenschapsrecht in het algemeen en internemarktregels in het bijzonder;

                  c)

                  verstrekken van praktijkbegeleiding en advies met betrekking tot internemarktregels en de toepassing daarvan.

                  In bepaalde lidstaten bestaande praktijken die gelijkenis vertonen met de voorgestelde maatregelen

                  Opleiding

                              —

                              Er wordt een verplichte opleiding over Gemeenschapsrecht georganiseerd, bijvoorbeeld Gemeenschapsrecht als verplicht onderdeel van de voorbereidingsfase voor toegang tot een loopbaan bij de overheid. Er worden verplichte seminars georganiseerd over bestuurskwesties, inclusief een kennismaking met communautaire aangelegenheden.

                  Permanente praktijkopleiding

                              —

                              Via onlineopleidingsmodules worden opleidingen over communautaire en internemarktaangelegenheden georganiseerd. Er worden periodieke nieuwsbrieven gepubliceerd. Binnen de nationale overheid worden conferenties of regelmatige opleidingssessies gehouden.

                              —

                              Er bestaan speciale opleidingsprogramma’s voor ambtenaren over de interne markt.

                  Praktijkbegeleiding en advies

                              —

                              Een speciale gids over de interne markt helpt staatsambtenaren hun kennis en vaardigheden te verbeteren. Er worden ook gedetailleerde richtsnoeren over wederzijdse erkenning ontwikkeld naar aanleiding van de aanneming van het goederenpakket.

                              —

                              Een speciaal aangewezen helpdesk behandelt vragen van ambtenaren over de interne markt.

                              —

                              Op websites van nationale ministeries wordt een toelichting geplaatst over hoe wetgevingsbesluiten moeten worden geïnterpreteerd, om specifieke informatie te verstrekken over de toepassing van dergelijke besluiten.

                  Voorlichting en proeven over Gemeenschapsrecht en internemarktregels

                              —

                              Het Gemeenschapsrecht is een verplicht onderdeel van rechtenopleidingen.

                              —

                              Ambtenaren zijn verplicht een examen af te leggen over onder meer Gemeenschapsrecht en internemarktregels om een overheidsfunctie te kunnen bekleden.

            6.   MAATREGELEN VOOR EEN STERKERE HANDHAVING VAN INTERNEMARKTREGELS EN TER BEVORDERING VAN MECHANISMEN VOOR PROBLEEMOPLOSSING
      1)   Niet-gerechtelijke mechanismen voor probleemoplossing
      De lidstaten wordt verzocht de volgende maatregelen te nemen:

                  a)

                  ervoor zorgen dat voor burgers en bedrijven doorzichtige, eenvoudige en goedkope procedures beschikbaar zijn voor alternatieve geschillenbeslechting;

                  b)

                  deelnemen en actief bijdragen aan de werking en verdere ontwikkeling van mechanismen voor probleemoplossing op communautair niveau, zoals Solvit en het „EU Pilot”-project, met name door het beschikbaar stellen van voldoende middelen;

                  c)

                  voldoende informatie verstrekken aan burgers en bedrijven over bestaande mechanismen voor probleemoplossing op nationaal en communautair niveau via websites over de interne markt;

                  d)

                  aanpakken van de onderliggende oorzaken van problemen waarvoor mechanismen voor probleemoplossing worden ingezet.

            2)   Nationaal gerecht
      De lidstaten wordt verzocht de volgende maatregelen te nemen:

                  a)

                  aanbieden van opleidingen over Gemeenschapsrecht in het algemeen en internemarktregels in het bijzonder aan rechters die in functie treden, en van permanente praktijkopleidingsprogramma’s, onder meer via het Europees netwerk voor justitiële opleiding (8), dat de uitwisseling van rechters organiseert en financiert;

                  b)

                  zorgen voor eenvoudige toegang tot volledige en bijgewerkte informatie over Gemeenschapswetgeving over de interne markt en rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen, onder meer via het toekomstige Europees portaal voor e-justitie (9), dat zal fungeren als „elektronische onestopshop” voor informatie over Europese justitie en toegang zal bieden tot Europese gerechtelijke procedures;

                  c)

                  nationale gerechtshoven en rechtbanken stimuleren om informatie te verzamelen en beschikbaar te stellen over belangrijke nationale rechterlijke beslissingen op het gebied van de interne markt, met name nationale rechterlijke beslissingen waarmee prejudiciële beslissingen van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen worden toegepast.

                  Bestaande praktijken in bepaalde lidstaten die verwant zijn aan de voorgestelde maatregelen

                  Mechanismen voor alternatieve geschillenbeslechting

                              —

                              Een netwerk van kleine rechtbanken voor burgerlijke zaken, bedoeld voor kleine geschillen, wordt ingezet om sneller, doeltreffender en goedkoper rechterlijke beslissingen te nemen. Het is bedoeld voor zowel gerechtelijke als niet-gerechtelijke geschillenbeslechting.

                  Deelname aan communautaire mechanismen voor alternatieve geschillenbeslechting

                              —

                              Als de samenwerking van een bevoegde nationale instantie niet bevredigend is geweest, leggen Solvit-centra de zaak voor aan een hoger niveau binnen het bestuur, als tweede poging om een oplossing te vinden.

                  Informatie over mechanismen voor alternatieve geschillenbeslechting

                              —

                              Promotie van Solvit door nauwere samenwerking met belanghebbenden en door het versturen van informatieve overzichten aan belanghebbenden.

                  Opleiding

                              —

                              Het ministerie van Justitie organiseert speciale cursussen over internemarktregels voor rechters.

                              —

                              Verplichte opleidingsprogramma’s over Gemeenschapsrecht voor rechters in opleiding.

                  Eenvoudige toegang tot informatie

                              —

                              Een specifieke eenheid van een nationaal ministerie die gespecialiseerd is in internemarktregels, maakt samenvattingen van communautaire rechtspraak ten behoeve van het gerechtelijke apparaat.

                              —

                              In een juridisch nieuwsblad verschijnen samenvattingen van belangrijke rechterlijke beslissingen.

                  Uitwisseling van informatie over belangrijke uitspraken over de toepassing van internemarktregels

                              —

                              Nationale gerechtshoven zijn verplicht verslag uit te brengen over belangrijke rechterlijke beslissingen met betrekking tot Gemeenschapswetgeving en over besluiten op basis van prejudiciële beslissingen. Deze worden in een nieuwsbrief gepubliceerd.

            7.   MAATREGELEN TER BEVORDERING VAN EEN REGELMATIGE BEOORDELING VAN NATIONALE WETGEVING
      De lidstaten wordt verzocht de volgende maatregelen te nemen:

                  a)

                  een structurele aanpak ontwikkelen voor de controle en toetsing van nationale wetten waarmee internemarktregels ten uitvoer worden gelegd, teneinde vast te stellen op welke punten de toepassing van deze regels inconsequent is, onder meer door overleg met belanghebbenden, terugkoppeling vanuit de bestaande mechanismen voor probleemoplossing enz.;

                  b)

                  bestaande nationale voorschriften en bestuurlijke praktijken waar mogelijk toetsen, teneinde te achterhalen welke voorschriften burgers en bedrijven er eventueel van weerhouden ten volle te profiteren van de kansen van de interne markt; en waar nodig het nationale regelgevingskader aanpassen;

                  c)

                  organisatorische maatregelen treffen ten behoeve van een streng toezicht op prejudiciële beslissingen van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen en in dit verband regelmatig beoordelen of nationale wetgeving en bestuurlijke praktijken verenigbaar zijn met de internemarktregels.

                  In bepaalde lidstaten bestaande praktijken die gelijkenis vertonen met de voorgestelde maatregelen

                  Beoordeling van de tenuitvoerlegging

                              —

                              Er worden ex post effectbeoordelingen en audits ontwikkeld om toezicht te houden op de tenuitvoerlegging van de internemarktrichtlijnen.

                              —

                              Er wordt systematisch overleg met belanghebbenden ontwikkeld om te bespreken hoe (en of) de geselecteerde pakketten van onderling gerelateerde internemarktregels worden uitgevoerd en wat hun invloed is op burgers en bedrijven.

                  Toetsing van nationale regels en procedures

                              —

                              Nationale wetgeving op het gebied van het vrije verkeer van goederen en diensten wordt grondig getoetst.

                  Effectbeoordeling van prejudiciële beslissingen van het Hof van Justitie

                              —

                              Nationale autoriteiten gaan systematisch na of nationale wetgeving moet worden gewijzigd in navolging van recente uitspraken van het Hof van Justitie.

            8.   MAATREGELEN OM BURGERS EN BEDRIJVEN VOOR TE LICHTEN OVER HUN RECHTEN OP DE INTERNE MARKT
      De lidstaten wordt verzocht de volgende maatregelen te nemen:

                  a)

                  bevorderen van de bekendheid van communautaire informatiediensten (10), en met name van de hulpdiensten voor de interne markt (SMAS), binnen de nationale overheid en daarbuiten op nationale, regionale en lokale niveaus, een en ander in overeenstemming met de werkzaamheden van de Commissie;

                  b)

                  zorgen voor een sterkere coördinatie tussen de nationale contactpunten die verantwoordelijk zijn voor de communautaire informatiediensten;

                  c)

                  praktische informatie over rechten en plichten op de interne markt beschikbaar stellen in andere talen en eenvoudig toegankelijk maken via een website; en waarborgen dat alle relevante nationale en communautaire portalen met informatie over de interne markt, met name via het portaal „Uw Europa”, duidelijk naar elkaar verwijzen;

                  d)

                  voorlichtingscampagnes en -programma’s organiseren over de kansen en voordelen van de interne markt.

                  In bepaalde lidstaten bestaande praktijken die gelijkenis vertonen met de voorgestelde maatregelen

                  Promotie van communautaire informatiediensten

                              —

                              Via websites, brochures, folders, workshops en bewustmakingscampagnes wordt doelgerichte informatie verstrekt aan de sterkst betrokken belanghebbenden.

                  Coördinatie van communautaire informatiediensten op nationaal niveau

                              —

                              Een coördinatiegroep brengt de contactpunten van Europe Direct, Enterprise Europe Network, Eurojus, Europese consumentencentra (ECC-netwerk) en FIN-NET bijeen.

                  Eenvoudig toegankelijke informatie

                              —

                              Op horizontale e-governmentportalen, nationale websites over communautaire onderwerpen of op specifieke websites bedoeld voor bedrijven of burgers wordt een aanzienlijke hoeveelheid informatie en advies over de interne markt beschikbaar gesteld ten behoeve van buitenlandse burgers en bedrijven en voor nationale burgers die naar het buitenland willen.

                              —

                              Er wordt een nationale online-informatiebron over de interne markt ontwikkeld. Deze wordt door één overheidsinstelling gesponsord en door alle andere betrokken instellingen onderhouden.

                  Voorlichtingscampagnes

                              —

                              Er wordt een voorlichtingscampagne over de interne markt opgezet, met publicatiemateriaal, cursussen en openbare lezingen om burgers en bedrijven te informeren over kansen op de interne markt.

         (1)  Richtlijn van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften (PB L 204 van 21.7.1998, blz. 37).

         (2)  Verordening van 7 december 1998 inzake de werking van de interne markt wat het vrije verkeer van goederen tussen de lidstaten betreft (PB L 337 van 12.12.1998, blz. 8).

         (3)  De testfase van het „EU Pilot”-project, dat ten doel heeft sneller antwoord te krijgen op verzoeken en klachten over de juiste interpretatie en tenuitvoerlegging van Gemeenschapswetgeving via een informelere werkmethode tussen de Commissie en de lidstaten, is in april 2008 met 15 lidstaten van start gegaan.

         (4)  PB L 376 van 27.12.2006, blz. 36.

         (5)  PB L 11 van 15.1.2002, blz. 4.

         (6)  PB L 364 van 9.12.2004, blz. 1.

         (7)  Onverminderd de omzetting van minimumeisen in richtlijnen op het gebied van gedeelde bevoegdheden overeenkomstig het EG-Verdrag (met name artikel 137 van het EG-Verdrag).

         (8)  http://www.ejtn.net/www/en/html/index.htm

         (9)  Het Europees portaal voor e-justitie zal op 14 december 2009 worden gelanceerd.

         (10)  Zoals onder meer Europe Direct, Citizens’ Signpost Service, Uw Europa, EURES, Europese consumentencentra, Enterprise Europe Network.


title: Aanbeveling van de Raad van 16 februari 2010 inzake de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (achtste EOF) voor het begrotingsjaar 2008

text:
               20.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 45/15

         AANBEVELING VAN DE RAAD
   van 16 februari 2010
   inzake de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (achtste EOF) voor het begrotingsjaar 2008
   (2010/102/EU)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gelet op de vierde ACS-EEG-overeenkomst, ondertekend te Lomé op 15 december 1989 (1), gewijzigd bij de op 4 november 1995 te Mauritius ondertekende overeenkomst (2),
   Gelet op het Intern Akkoord tussen de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten in het kader van de Raad bijeen, betreffende de financiering en het beheer van de steun van de Gemeenschap in het kader van het tweede financiële protocol bij de ACS-EG-overeenkomst (3) hierna „Intern Akkoord”, waarbij, onder andere, een achtste Europees Ontwikkelingsfonds (achtste EOF) werd ingesteld, inzonderheid op artikel 33, lid 3,
   Gelet op het Financieel Reglement van 16 juni 1998 van toepassing op de samenwerking inzake de ontwikkelingsfinanciering krachtens de vierde ACS-EG-overeenkomst (4), inzonderheid op de artikelen 66 tot en met 74,
   Na onderzoek van de jaarrekening en de balans betreffende de verrichtingen van het achtste EOF, die op 31 december 2008 zijn vastgesteld, alsmede van het verslag van de Rekenkamer over het begrotingsjaar 2008, waaraan de antwoorden van de Commissie zijn gehecht (5),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Krachtens artikel 33, lid 3, van het Intern Akkoord wordt aan de Commissie voor het financiële beheer van het achtste EOF kwijting verleend door het Europees Parlement op aanbeveling van de Raad.

               (2)

               De uitvoering van de verrichtingen van het achtste EOF door de Commissie gedurende het begrotingsjaar 2008 is over het geheel genomen bevredigend geweest,

         BEVEELT het Europees Parlement AAN de Commissie kwijting te verlenen voor de uitvoering van de verrichtingen van het achtste EOF voor het begrotingsjaar 2008.

      Gedaan te Brussel, 16 februari 2010.

            Voor de Raad

            De voorzitster

         E. SALGADO

      (1)  PB L 229 van 17.8.1991, blz. 3.

      (2)  PB L 156 van 29.5.1998, blz. 3.

      (3)  PB L 156 van 29.5.1998, blz. 108.

      (4)  PB L 191 van 7.7.1998, blz. 53.

      (5)  PB C 269 van 10.11.2009, blz. 257.


title: Aanbeveling van de Raad van  27 april 2006  betreffende het opstellen van overeenkomsten tussen politiële, douane- en andere gespecialiseerde wetshandhavingsinstanties in verband met misdaadpreventie en -bestrijding

text:
               25.5.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 124/1

      AANBEVELING VAN DE RAAD

   van 27 april 2006
   betreffende het opstellen van overeenkomsten tussen politiële, douane- en andere gespecialiseerde wetshandhavingsinstanties in verband met misdaadpreventie en -bestrijding
   (2006/C 124/01)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   MEMORERENDE HETGEEN VOLGT:

               (1)

               een van de doelstellingen van de Europese Unie is de geleidelijke totstandbrenging van een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid door de ontwikkeling van gezamenlijk optreden van de lidstaten op het gebied van politiële en justitiële samenwerking in strafzaken;

               (2)

               deze doelstelling wordt verwezenlijkt door het voorkomen en bestrijden van al dan niet georganiseerde criminaliteit, met name terrorisme, mensenhandel en misdrijven tegen kinderen, illegale drugshandel en illegale wapenhandel, corruptie en fraude, door middel van nauwere samenwerking tussen politiediensten, douaneautoriteiten en andere bevoegde autoriteiten in de lidstaten; ook moet nauwer worden samengewerkt met en, waar nodig, tussen de instellingen, organen en bureaus van de Europese Unie, zoals de Commissie (OLAF), Europol, Eurojust en Cepol;

               (3)

               onder gezamenlijk optreden in de zin van artikel 30 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, wordt op het gebied van politiële samenwerking verstaan, operationele samenwerking tussen de bevoegde autoriteiten, met inbegrip van politiële, douane- en andere gespecialiseerde instanties van de lidstaten belast met wetshandhaving met betrekking tot het voorkomen, opsporen en onderzoeken van strafbare feiten;

               (4)

               om dit doel zo efficiënt mogelijk te kunnen verwezenlijken, is op nationaal niveau een hoge mate van samenwerking tussen politiële, douane- en andere gespecialiseerde wetshandhavingsinstanties vereist;

               (5)

               in het Haagse Programma ter versterking van de vrijheid, de veiligheid en het recht in de Europese Unie, door de Europese Unie in november 2004 aangenomen, wordt benadrukt dat een optimaal beschermingsniveau voor de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht niet haalbaar is zonder een multidisciplinair en gecoördineerd optreden van de bevoegde wetshandhavingsinstanties, met name politie, douane en grensbewakingsdiensten, op EU-niveau en nationaal niveau;

               (6)

               de mededelingen van de Commissie „Versterking van de politie- en douanesamenwerking in de Europese Unie”, „Een betere toegang tot informatie voor de rechtshandhavingsinstanties” en „Ontwikkeling van een strategisch concept inzake de bestrijding van georganiseerde criminaliteit”;

               (7)

               de lidstaten hebben uiteenlopende wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen of regelingen inzake de rol en de taak die respectievelijk aan politie, douane en andere bevoegde instanties zijn toebedeeld op het gebied van misdaadpreventie en -bestrijding;

               (8)

               wil men voorkomen dat de werkzaamheden van politie, douane en andere bevoegde instanties elkaar overlappen en wil men dat hun complementaire middelen optimaal worden benut, dan is het van essentieel belang een hoog niveau van communicatie en samenwerking, en een doeltreffende organisatie te bevorderen en te garanderen;

               (9)

               bij de Resolutie van de Raad van 29 november 1996 betreffende het opstellen van overeenkomsten tussen politie en douane inzake drugsbestrijding (1) zijn de lidstaten ertoe aangespoord om overeenkomsten tussen politie- en douanediensten inzake drugsbestrijding tot stand te brengen; erkend is dat deze overeenkomsten uitbreiding tot andere vormen van criminaliteit behoeven;

         BEVEELT AAN DAT DE LIDSTATEN:

               1.

               al het nodige doen om, onverminderd de nationale wettelijke en bestuursrechtelijke voorschriften, op het gebied van misdaadpreventie en -bestrijding formele overeenkomsten of andere regelingen op nationaal niveau tussen politiële, douane- en andere gespecialiseerde wetshandhavingsinstanties vaststellen;

               2.

               in deze overeenkomsten of andere regelingen met name bepalingen omtrent het volgende opnemen:

                           a)

                           de nauwkeurige omschrijving en de eerbiediging van de bevoegdheden van elke dienst;

                           b)

                           indien nodig, het uitwisselen en delen van relevante informatie en van strategische, tactische en operationele inlichtingen, met name door wederzijds de rechtstreekse of onrechtstreekse toegang tot gegevensbanken te vergemakkelijken, met gepaste aandacht voor de rechten van de persoon en voor de gegevensbeschermingsvoorschriften;

                           c)

                           het ontwikkelen en bevorderen van beste praktijken;

                           d)

                           de procedures op operationeel gebied, en in voorkomend geval:

                                       —

                                       de gemeenschappelijke optredens,

                                       —

                                       de gezamenlijke mobiele eenheden,

                                       —

                                       de gemeenschappelijke onderzoekteams,

                                       —

                                       de gemeenschappelijke inlichtingenteams,

                                       —

                                       het gemeenschappelijk gebruik van apparatuur door diensten, en de samenwerking bij het ontwikkelen, aanschaffen, installeren en gebruiken van technologie;

                           e)

                           de uitwisseling van contactambtenaren bij de hoofdkwartieren van politie, douane en andere bevoegde instanties en ook bij de nationale Europol-eenheid en de nationale Europol-bureaus, om, waar nodig en conform de nationale wetgeving, het onderlinge vertrouwen te versterken en de communicatie te bevorderen;

                           f)

                           de gezamenlijke opleiding van bevoegde instanties, in voorkomend geval met medewerking van CEPOL;

                           g)

                           het uitwisselen van informatie over analyse- en onderzoekstechnieken en, in voorkomend geval, het gemeenschappelijk evalueren van de toepassing ervan;

                           h)

                           de uitwisseling van statistieken over criminaliteit en, in voorkomend geval, de ontwikkeling van een gemeenschappelijk systeem voor het verzamelen van de desbetreffende gegevens;

                           i)

                           waar nodig, het propageren op nationaal niveau van een concept voor een multi-institutioneel platform, bestaande uit politiediensten, douaneautoriteiten en andere bevoegde autoriteiten, in het bijzonder voor internationale uitwisseling van informatie;

                           j)

                           de mogelijke deelname aan permanente structuren voor multilaterale samenwerking tussen politiële, douane- en andere wetshandhavingsdiensten in regio's die aan de binnengrenzen van de lidstaten liggen;

                           k)

                           het instellen van regelingen voor nauwe contacten op plaatselijk niveau;

                           l)

                           het uitbrengen van gezamenlijke persverklaringen in geval van een gemeenschappelijk optreden.

               3.

               binnen drie jaar de Raad via het secretariaat-generaal in kennis stellen van de maatregelen die zij naar aanleiding van deze aanbeveling hebben genomen.

               4.

               deze aanbeveling opvolgen ter vervanging van de Resolutie van 29 november 1996 betreffende het opstellen van overeenkomsten tussen politie en douane inzake drugsbestrijding.

      (1)  PB C 375 van 12.12.1996, blz. 1.


				|

		52014DC0428

			Aanbeveling voor een AANBEVELING VAN DE RAAD over het nationale hervormingsprogramma 2014 van Zweden en met een advies van de Raad over het convergentieprogramma 2014 van Zweden /* COM/2014/0428 final */

			   	Aanbeveling voor een
AANBEVELING VAN DE RAAD
over het nationale hervormingsprogramma 2014
van Zweden
en met een advies van de Raad over het convergentieprogramma 2014 van Zweden
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van
de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148,
lid 4,
Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van
de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op
begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid[1], en met name
artikel 9, lid 2,
Gezien Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het
Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 betreffende de preventie en
correctie van macro-economische onevenwichtigheden[2], en met name artikel 6,
lid 1,
Gezien de aanbeveling van de Europese
Commissie[3],
Gezien de resoluties van het Europees
Parlement[4],
Gezien de conclusies van de Europese Raad,
Gezien het advies van het Comité voor de
werkgelegenheid,
Gezien het advies van het Economisch en
Financieel Comité,
Gezien het advies van het Comité voor sociale
bescherming,
Gezien het advies van het Comité voor de
economische politiek,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)
Op 26 maart 2010 heeft de Europese Raad zijn
goedkeuring gehecht aan het voorstel van de Commissie voor een nieuwe groei- en
werkgelegenheidsstrategie; deze Europa 2020-strategie moet voor een betere
coördinatie van het economisch beleid zorgen en spitst zich toe op de
sleutelgebieden waar Europa's potentieel voor duurzame groei en
concurrentievermogen een krachtige impuls nodig heeft.
(2)
Op voorstel van de Commissie heeft de Raad op 13
juli 2010 een aanbeveling inzake de globale richtsnoeren voor het economisch
beleid van de lidstaten en de Unie (2010-2014) en op 21 oktober 2010 een
besluit betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de
lidstaten vastgesteld, die samen de "geïntegreerde richtsnoeren"
vormen. De lidstaten werd verzocht in hun nationaal economisch en
werkgelegenheidsbeleid met de geïntegreerde richtsnoeren rekening te houden.
(3)
Op 29 juni 2012 hebben de staatshoofden en
regeringsleiders besloten tot een Pact voor groei en banen, dat een
samenhangend kader biedt voor actie op het niveau van de lidstaten, de EU en de
eurozone, waarbij alle mogelijke hefbomen, instrumenten en beleidsvormen worden
ingezet. Zij hebben bepaald welke maatregelen op het niveau van de lidstaten
moeten worden genomen, en met name verklaard vastbesloten te zijn om de
doelstellingen van de Europa 2020-strategie te verwezenlijken en de
landenspecifieke aanbevelingen uit te voeren.
(4)
Op 9 juli 2013 heeft de Raad een aanbeveling over
het nationale hervormingsprogramma voor 2013 van Zweden vastgesteld en een
advies over het geactualiseerde convergentieprogramma van Zweden voor de
periode 2012-2016 uitgebracht.
(5)
Op 13 november 2013 heeft de Commissie haar
goedkeuring gehecht aan de jaarlijkse groeianalyse[5] en daarmee de aanzet
gegeven tot het Europees semester 2014 voor coördinatie van het economisch
beleid. Op dezelfde dag heeft de Commissie op grond van
Verordening (EU) nr. 1176/2011 het
waarschuwingsmechanismeverslag[6]
aangenomen. Daarin werd Zweden genoemd als een van de lidstaten die aan een
diepgaande evaluatie zouden worden onderworpen.
(6)
Op 20 december 2013 heeft de Europese Raad de
prioriteiten inzake financiële stabiliteit, begrotingsconsolidatie en
groeibevorderende maatregelen goedgekeurd. Hij benadrukte dat moet worden
gestreefd naar een gedifferentieerde, groeivriendelijke begrotingsconsolidatie,
normalisering van de kredietverschaffing aan de economie, bevordering van groei
en concurrentievermogen, aanpakken van de werkloosheid en van de sociale
gevolgen van de crisis, en modernisering van de overheidsdiensten.
(7)
Op 5 maart 2014 heeft de Commissie de
uitkomsten gepubliceerd van de diepgaande evaluatie voor Zweden[7] die zij op grond van
artikel 5 van Verordening (EU) nr. 1176/2011 heeft uitgevoerd.
Op basis van haar analyse concludeert de Commissie dat Zweden nog steeds wordt
geconfronteerd met macro-economische onevenwichtigheden die in het oog moeten
worden gehouden en een beleidsoptreden vereisen. Met name blijven de
ontwikkelingen met betrekking tot de schuldenlast van de huishoudens gekoppeld
aan inefficiënties in de woningmarkt aandacht vereisen. Hoewel aan het grote
overschot op de lopende rekening geen risico's verbonden zijn die vergelijkbaar
zijn met de risico's die met grote tekorten samenhangen, en het grote overschot
deels verband houdt met de noodzaak van deleveraging, zal de Commissie de
ontwikkelingen van de lopende rekening in Zweden in de context van het Europees
semester volgen.
(8)
On 16 april 2014 heeft Zweden zijn nationale
hervormingsprogramma 2014 en zijn convergentieprogramma 2014
ingediend. Om met de onderlinge verbanden rekening te houden, zijn beide
programma’s terzelfder tijd geëvalueerd.
(9)
Doel van de begrotingsstrategie die in het
convergentieprogramma 2014 is uitgestippeld, is te zorgen voor een
overheidsoverschot van gemiddeld 1 % van het bbp gedurende de
conjunctuurcyclus, zoals vastgesteld in het Zweedse begrotingskader. Het
programma bevestigt de in het vorige programma vastgestelde
middellangetermijndoelstelling van een structureel tekort van 1 % van het
bbp, hetgeen een adequate weerspiegeling is van de in het stabiliteits- en
groeipact gestelde eisen. Uitgaande van het (herberekende) structurele saldo,
beoogt het convergentieprogramma een uitkomst die de
middellangetermijndoelstelling gedurende de gehele programmaperiode overtreft.
Volgens het programma zal de overheidsschuld, die ruim onder de
referentiewaarde van 60 % van het bbp blijft, van 41,5 % van het bbp
in 2014 dalen tot 35 % in 2017. In het algemeen is de in het programma
uitgestippelde begrotingsstrategie in overeenstemming met de in het
stabiliteits- en groeipact gestelde eisen. Het macro-economische scenario dat
aan de begrotingsprognoses in het programma ten grondslag ligt, is aannemelijk.
Wat de houdbaarheid van de openbare financiën op de lange termijn betreft,
wordt een hoog percentage van het bbp aan langdurige zorg besteed en wordt een
significante stijging van de uitgaven op lange termijn verwacht om voldoende
rekening te houden met de vergrijzing, waardoor de uitgaven in Zweden in 2060
tot 6,4 % van het bbp zullen oplopen. Zweden moet dit aanpakken door
voldoende hoge primaire overschotten te realiseren en de toename van de leeftijdsgerelateerde
uitgaven verder in te dammen om de langetermijnhoudbaarheid van de begroting
veilig te stellen. In het licht van de overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1466/97
van de Raad verrichte evaluatie van het convergentieprogramma en de prognoses
van de Commissie is de Raad van oordeel dat het convergentieprogramma van
Zweden in overeenstemming is met de regels van het stabiliteits- en groeipact
en de risico's voor de begrotingsdoelstellingen beperkt zijn.
(10)
De hoge schuldenlast van de particuliere sector, en
met name van de Zweedse huishoudens, blijft een punt van zorg. Bovendien is de
blootstelling van de financiële sector aan huishoudens, als onderscheiden van
het bedrijfsleven, evenredig toegenomen met de schuldenlast van de sector
huishoudens, die momenteel 83 % van het bbp of ruwweg 160 % van het
beschikbare inkomen bedraagt. De schuldenlast wordt in de hand gewerkt door de
aanhoudende stijging van de kredietverlening en het trage tempo van
hypotheekaflossing. In geval van renteverhogingen,
dalingen van de huizenprijzen, en/of een ongunstige macro-economische
ontwikkeling zou de hoge schuldenlast van de huishoudens een risicofactor
worden. Dergelijke ontwikkelingen zouden gevolgen hebben voor de
huishoudens en hun consumptiepatronen. Ze kunnen ook negatieve
tweederonde-effecten op de banksector hebben door het aantal leningen waarvan
de schuldendienstverplichtingen niet worden nagekomen en de kosten van
marktfinanciering te verhogen. Zweden heeft geen maatregelen aangekondigd of
aangenomen om de bevoordeling van schulden in de onroerendgoedbelastingen aan
te pakken, wat in de context van een belastingverschuiving kan worden gedaan,
zonder de totale belastingdruk te verhogen. Zweden heeft wel enige actie
ondernomen om terughoudendheid bij het verstrekken van leningen te bevorderen
door in mei 2013 een minimumrisicogewicht van 15 % voor blootstellingen
aan hypotheken in te voeren, en heeft ook aangekondigd dat verder te zullen
optrekken. Desalniettemin blijven de aflossingspraktijken ontspannen, met zeer
lange aflossingstermijnen onder de 75 % van de LTV-ratio (loan-to-value
ratio). Krachtige maatregelen zijn in dit verband niet genomen, gelet op het
vrijwillige karakter van de aanbeveling van oktober 2013 inzake individuele
aflossingsschema's. In maart 2014 heeft de Zweedse vereniging van banken haar
aanbeveling aangescherpt door op te roepen tot aflossing tot 70 % van de
LTV-ratio. Tot slot heeft Zweden de bevoordeling van schulden in de
vennootschapsbelasting aangepakt door de beperkingen op renteaftrek vanaf
januari 2013 uit te breiden tot alle soorten groepsinterne leningen en een
zogenoemde investeerdersaftrek in te voeren die de fiscale bevoordeling van
schulden zou kunnen verminderen. De
vennootschapsbelasting werd begin 2013 ook van 26,3 % tot 22 %
verlaagd.
(11)
De Zweedse huizenmarkt, die de laatste twee
decennia werd gekenmerkt door sterke prijsstijgingen, blijft een potentiële
bron van instabiliteit. De woningmarkt heeft nog steeds te lijden onder
inefficiënties, met name als gevolg van complexe ruimtelijkeordeningsprocedures,
de beperkte concurrentie in de bouwsector en een hoge mate van
huurprijsbescherming. In combinatie met het schuldstimulerende belastingsysteem
werken deze inefficiënties mede hogere huizenprijzen in de hand. Zweden heeft
enkele maatregelen voor de huurmarkt genomen, maar deze lijken ontoereikend om
het achterliggende structurele probleem dat samenhangt met de grote starheid
van het huurstelsel, op te lossen. In de wet die de Zweedse regering op 9 april
2014 heeft voorgesteld, waren geen op de huurmarkt gerichte maatregelen
opgenomen. Zweden heeft maatregelen aangenomen om de inefficiënties van de
procedures met betrekking tot bestemmingsplannen en ruimtelijke ordening te
bestrijden en het gemeentelijke monopolie op het vaststellen van
bestemmingsplannen aan te pakken, door gemeenten te verplichten de
woningbehoeften in regionaal perspectief in kaart te brengen. Deze maatregelen
gaan in de goede richting, maar ze zijn nog niet allemaal uitgevoerd en er zijn
geen sancties vastgesteld voor gemeenten die in gebreke blijven.
(12)
Ondanks de hoge financieringsniveaus blijkt uit
onderzoek naar de vaardigheden van leerlingen dat de leerresultaten in het
verplicht onderwijs zwakker zijn dan begin jaren 2000: op alle drie geteste
gebieden (lezen, wiskunde en wetenschappen) scoort Zweden nu onder zowel het
EU- als het OESO-gemiddelde. Bovendien is het verband tussen sociaaleconomische
achtergrond en prestaties sterker geworden en zijn de verschillen tussen
scholen toegenomen. Hoewel de door de regering voorgestelde maatregelen een
stap in de goede richting zijn, lijken radicalere structurele hervormingen
noodzakelijk. Daarom staat Zweden op het punt een beoordeling van de
doeltreffendheid van het schoolsysteem uit te voeren om de prestaties terug op een
hoog niveau te brengen.
(13)
De arbeidsmarktsituatie van jongeren,
laagopgeleiden en mensen met een migratieachtergrond blijft zwak. De
jeugdwerkloosheid is nog steeds hoger dan het EU-gemiddelde. De Zweedse
regering heeft stappen ondernomen om deze punten aan te pakken, maar deze
kwesties lijken samen te hangen met problemen in het onderwijs: het Zweedse
onderwijssysteem slaagt er niet in een deel jonge mensen de nodige vaardigheden
te bezorgen om zich succesvol te integreren in de arbeidsmarkt. Op het gebied
van arbeidsmarktintegratie en onderwijs en opleiding heeft Zweden maatregelen
genomen om de overgang van school naar werk te versoepelen (een
stagehervorming, met inbegrip van een "stageloon") en jongeren te
helpen werkervaring op te doen ("ervaringsbanen"). De overgang is de
facto verbeterd door de invoering van vroege maatregelen voor wie daar het
meest behoefte aan heeft. Niet-geregistreerde personen die geen onderwijs of
opleiding volgen en geen werk hebben, worden echter weinig en moeilijk bereikt.
Zweden doet ook inspanningen om de integratie van mensen met een
migratieachtergrond te versnellen, maar er blijven uitdagingen bestaan, met
name ten aanzien van mensen met een niet-EU-achtergrond. Tot slot is Zweden
bezig met het evalueren van de effectiviteit van de verlaging van het
btw-tarief voor restaurants en cateringdiensten voor het scheppen van
werkgelegenheid. De eindevaluatie zal naar verwachting in januari 2016
beschikbaar zijn.
(14)
In de context van het Europees semester heeft de
Commissie een brede analyse van het economische beleid van Zweden verricht. Zij
heeft zowel het convergentieprogramma als het nationale hervormingsprogramma
doorgelicht. Daarbij heeft zij niet alleen gekeken naar de relevantie ervan
voor een houdbaar budgettair en sociaaleconomisch beleid in Zweden, maar is zij
ook nagegaan of de EU-regels en -richtsnoeren in acht zijn genomen, gezien de
noodzaak de algemene economische governance van de Europese Unie te versterken
door middel van een EU-inbreng in toekomstige nationale besluiten. Haar
aanbevelingen in het kader van het Europees semester worden in
de onderstaande aanbevelingen 1 tot en met 4 weergegeven.
(15)
In het licht van deze beoordeling heeft de Raad het
convergentieprogramma van Zweden onderzocht. Zijn advies[8] daarover is met name in
onderstaande aanbeveling (1) weergegeven.
(16)
In het licht van de diepgaande evaluatie van de
Commissie en deze beoordeling heeft de Raad het nationale hervormingsprogramma
en het convergentieprogramma onderzocht. Zijn aanbevelingen op grond van artikel
6 van Verordening (EU) nr. 1176/2011 zijn in de onderstaande aanbevelingen 2 en
3 weergegeven,
BEVEELT AAN dat Zweden in de periode 2014-2015
actie zou moeten ondernemen om:
1.           Een groeivriendelijk
begrotingsbeleid te blijven nastreven en een gezonde begrotingssituatie te
behouden om te waarborgen dat de begrotingsdoelstelling op de middellange
termijn gedurende de hele onder het convergentieprogramma vallende periode
wordt vastgehouden, ook met het oog op de door de vergrijzing gestelde
uitdagingen voor de houdbaarheid op langere termijn van de overheidsfinanciën.
2.           De groei van het krediet aan
huishoudens en de schuldenlast van de particuliere sector te matigen. Daartoe
de effecten van de bevoordeling van schulden in de personenbelasting te
verminderen door de fiscale aftrekbaarheid van rente op hypotheken geleidelijk
te beperken en/of de terugkerende belastingen op onroerend goed te verhogen.
Verdere maatregelen te nemen om het tempo van de aflossing van hypotheken op te
voeren.
3.           De efficiëntie van de
huizenmarkt te verbeteren door voortdurende hervormingen van het stelsel voor
de vaststelling van de huur. Met name door af te stappen van het
gebruikswaardesysteem en bepaalde segmenten van de huurmarkt verder te
liberaliseren, meer marktgerichte huurprijzen en een grotere contractvrijheid
tussen individuele huurders en verhuurders mogelijk te maken. De duur en de
complexiteit van bouwvergunnings- en beroepsprocedures te verminderen, door de
administratieve vereisten terug te dringen en samen te voegen,
bouwvoorschriften en -normen te harmoniseren tussen gemeenten en de
transparantie van grondbestemmingsprocedures te verhogen. Gemeenten aan te
moedigen hun eigen grond beschikbaar te stellen voor nieuwe
woningbouwprojecten.
4.           Passende maatregelen te nemen
om de basisvaardigheden te verbeteren en de overgang van het onderwijs naar de
arbeidsmarkt te vergemakkelijken, onder meer door meer gebruik te maken van
praktijkgerichte opleiding en leerlingplaatsen. De inspanningen op te voeren om
arbeidsmarkt- en onderwijsmaatregelen doeltreffender toe te spitsen op
laagopgeleide jongeren en mensen met een migratieachtergrond. Meer
vroegtijdige-interventiemaatregelen te nemen ten aanzien van jongeren die niet
bij de overheidsdiensten zijn geregistreerd en het bereik daarvan te
verbeteren.
Gedaan te Brussel,
                                                                       Voor
de Raad
                                                                       De
voorzitter
[1]               PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.
[2]               PB L 306 van 23.11.2011, blz. 25.
[3]               COM(2014) 428 final.
[4]               P7_TA(2014)0128 en P7_TA(2014)0129.
[5]               COM(2013) 800 final.
[6]               COM(2013) 790 final.
[7]               SWD(2014) 90 final.
[8]               Uit hoofde van artikel 9, lid 2, van
Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad.


Avis juridique important

|

31967H0125

67/125/EEG: Aanbeveling van de Commissie van 31 januari 1967 aan de Lid-Staten inzake de arbeidsbescherming voor jeugdige personen

Publicatieblad Nr. 025 van 13/02/1967 blz. 0405 - 0408 Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 05 Deel 1 blz. 0072  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 05 Deel 1 blz. 0072

++++ ( 1 ) PB no . 23 van 5 . 2 . 1966 , blz . 341/66 .   ( 2 ) PB no . 70 van 20 . 4 . 1966 , blz . 1035/66 .  AANBEVELING VAN DE COMMISSIE  van 31 januari 1967  aan de Lid-Staten inzake de arbeidsbescherming voor jeugdige personen  67/125/EEG )  Toelichting  De arbeidsbescherming voor jeugdige personen , die in enkele landen van de Gemeenschap een ontwikkeling van meer dan 100 jaar heeft doorgemaakt en uitgangspunt is geweest voor voorschriften inzake arbeidsbescherming , vormt ook thans nog een hoeksteen van de sociale politiek en een graadmeter voor de sociale vooruitgang .  In het kader van de toepassing van de artikelen 117 en 118 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap , beschouwt de Commissie het als haar speciale taak in ruime mate aandacht te schenken aan de verbetering van de levens - en arbeidsvoorwaarden , en in het bijzonder van de arbeidsbescherming van de werkende jeugd .  Zij acht het dringend noodzakelijk de arbeid van de jeugdige personen aan de moderne ontwikkeling van het economische leven aan te passen en daarbij rekening te houden met de jongste verworvenheden van de arbeidsleer en de arbeidsgeneeskunde .  Daarbij komt het haar voor dat het op de eerste plaats van bijzonder belang is de beschermende voorschriften algemeen toepasselijk te verklaren , dat wil zeggen op alle jongeren , ongeacht de bedrijfstak of de aard van de arbeidsovereenkomst . Wanneer in verband met bepaalde werkzaamheden of omstandigheden afwijking van deze voorschriften onvermijdelijk is , mag daarbij de grondgedachte van de arbeidsbescherming niet aangetast worden .  Voorts is de Commissie van mening dat in de Lid-Staten het beslissende vraagstuk van de minimumleeftijd voor toelating tot het arbeidsproces om een progressieve oplossing vraagt . Dat betekent , dat over het gehele grondgebied van de Gemeenschap en voor alle sectoren de totnogtoe slechts gedeeltelijk geldende minimumleeftijd van 15 jaar onmiddellijk en volledig wordt gerealiseerd en dat de Lid-Staten , samen met de Commissie , nog v}}r het einde van de in het Verdrag tot oprichting van de E.E.G . voorziene overgangsperiode de mogelijkheden en middelen onderzoeken om deze minimumleeftijd in een daartoe geëigenden vorm te verhogen en om de opneming van de jeugdige personen in de moderne arbiedswereld verder te verbeteren . De Commissie kent de moeilijkheden die in verband met de hiermee samenhangende noodzakelijke verlenging van de leerplicht in grote delen van de Gemeenschap nog bestaan ; zij gelooft echter dat het dringend noodzakelijk is deze moeilijkheden op korte termijn te overwinnen .  Verder is de Commissie de mening toegedaan dat het noodzakelijk is in de regeling van de arbeidsvoorwaarden voor jeugdige personen zowel de grondgedachte van de arbeidsbescherming als de noodzaak van een behoorlijke beroepsopleiding te verdisconteren .  De Commissie is van opvatting dat gezorgd moet worden voor een doorlopende medische begeleiding van de jeugdige werknemers , voor de nodige bescherming tegen het groelend ongevallenrisico en het toenemend gevaar voor de gezondheid alsmede voor een doelmatige controle op de toepassing en naleving van de beschermende voorschriften .  Tenslotte hoopt de Commissie dat haar voorstellen op zeer brede schaal worden verspreid en dat een regelmatige gedachtenwisseling met haar , op grond van verslagen van de Lid-Staten over de verdere ontwikkeling op het terrein van de bescherming van jeugdige arbeiders , zal leiden tot een werkelijke onderlinge aanpassing op de weg van de vooruitgang .  Aanbeveling  Om deze redenen beveelt de Commissie van de E.E.G . , op grond van het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap , in het bijzonder van de artikelen 117 , 118-en 115 daarvan , gehoord het Europese Parlement ( 1 ) en het Economisch en Sociaal Comité ( 2 ) , de Lid-Staten aan , zonder daarom af te zien van gunstiger nationale bepalingen :  1 . de arbeidsbescherming voor kinderen en jeugdige personen in een enkele wettelijke regeling samen te vatten of de geldende voorschriften , met inachtneming van de uit deze aanbeveling eventueel voortvloeiende wijzigingen en aanvullingen in één enkele tekst bekend te maken ;  2 . alle warkzaamheden van kinderen en jeugdige personen beneden 18 jaar onder de werkingssfeer van deze wettelijke regeling te brengen , ongeacht de aard van de rechtsverhouding op grond waarvan deze werkzaamheden worden verricht en de bedrijfstak waarin deze worden uitgeoefend .  In de zin van deze aanbeveling moeten niet als werkzaamheden beschouwd worden :  a ) het bij gelegenheid uit dienstbetoon verlenen van onbeduidende hulp ;  b ) de arbeid van huishoudelijke aard in het kader van de eigen gezinshuishouding ;  c ) de werkzaamheden die uitsluitend in verband met de opvoeding en de schoolopleiding worden verricht ;  d ) werkzaamheden die uit ergotherapeutische oefeningen bestaan ;  3 . de minimumleeftijd voor toelating tot het arbeidproces tot 15 jaar te verhogen en op langere termijn , overeenkomstig de ontwikkeling van de onderwijsstelsels , naar een verdere verhoging te streven ;  4 . de actieve medewerking van kinderen beneden de minimumleeftijd vermeld sub 3 in het eigen gezinsbedrijf alleen na het bereiken van de leeftijd van 12 jaar toe te laten , mits  a ) aan het kind slechts lichte , voor kinderen geschikte werkzaamheden worden opgedragen , waarbij in de eerste plaats uitgesloten zijn werkzaamheden die de lichamelijke en geestelijke gezondheid van het kind of zijn opvoeding in gevaar brengen ;  b ) deze werkzaamheden slechts korte tijd in beslag nemen of slechts bij gelegenheid worden gevraagd ;  c ) de werkzaamheden niet 's nachts , noch voor het kind naar school gaat en niet op zonen feestdagen worden verricht ;  5 . de actieve medewerking van kinderen beneden de minimumleeftijd vermeld sub 3 aan uitvoeringen van culturele , wetenschappelijke of pedagogische aard , bij opname voor film , televisie en radio of bij artistieke uitvoeringen slechts onder de in de wet genoemde omstandigheden toe te laten en slechts na voor ieder geval afzonderlijk vooraf verleende vergunning van de arbeidsinspectie , die vaststelt welke voorwaard in acht genomen moeten worden ;  6 . de arbeidstijd voor jeugdige personen tot 8 uren per dag en geleidelijk tot 40 uren per week te beperken , met dien verstande dat :  a ) de arbeidstijd van de jeugdige personen de gebruikelijke normale dagelijkse en wekelijkse arbeidstijd van de volwassen werknemers in het bedrijf of in de bedrijfsafdeling niet mag overschrijden en  b ) de tijd van het verplichte onderwijs in een vakschool of in cursussen voor voortgezette opleiding als deel van de arbeidstijd beschouwd wordt ;  7 . wanneer een vrije dag die in aansluiting op een feestdag gegeven wordt tevoren of naderhand ingehaald moet worden , slechts een verlenging van de arbeidstijd zoals vastgesteld onder punt 6 met ten hoogste 30 minuten per dag toe te laten ;  8 . daarnaast overschrijding van de arbeidstijd zoals vastgesteld onder punt 6 slechts in geval van overmacht toe te laten , en dan nog op voorwaarde dat hiervan onmiddellijk mededeling wordt gedaan aan de arbeidsinspectie , die bepaalt gedurende welke tijd de extra-arbeid door vermindering van de arbeidstijd moet worden gecompenseerd ;  9 . daarnaast afwijking van het onder punt 6 neergelegde beginsel alleen on reden van algemeen belang en alleen na voorafgaande vergunning van de arbeidsinspectie die de voorwaarden en verplichtingen vaststelt toe te laten ;  10 . voor jeugdige personen , afgezien van de noodzakelijke korte onderbrekingen , hoogstens een ononderbroken arbeidstijd van 4 1/2 uur toe te laten en bij een dagenlijkse arbeidstijd van meer dan 6 uur rusttijden met een totale duur van ten minste 60 minuten voor te schrijven , met een ononderbroken rusttijd van ten minste 30 minuten , tenzij de arbeidsinspectie in het belang van de jeugdige personen anders bepaalt ;  11 . voor jeugdige personen na de dagelijkse arbeidstijd , waartoe ook de sub 6 b ) vermelde tijden moeten worden gerekend , een rusttijd van in beginsel 12 uur voor te schrijven ;  12 . arbeid van jeugdige personen tussen 20 en 6 uur te verbieden ;  13 . voor zover bepaalde werkzaamheden of bijzondere omstandigheden afwijking van de in punt 12 neergelegde regeling vergen  a ) de afwijkingen in de wet te omschrijven ;  b ) deze afwijkingen , afgezien van de sub 5 vermelde werkzaamheden , uitsluitend voor jeugdige personen boven 16 jaar en  c ) slechts tot uiterlijk 23 uur toe te laten ;  14 . arbeid van jeugdige personen op zon - en feestdagen te verbieden ;  15 . voor zover bepaalde werkzaamheden afwijking van de in punt 14 neergelegde regeling vergen  a ) deze afwijkingen in de wet in concreto te omschrijven ;  b ) te zorgen dat de jeugdige personen gedurende de 12 voorafgaande of volgende werkdagen een corresponderende compensatie in de vorm van vrije tijd krijgen en  c ) te zorgen dat , " afgezien van de door de arbeidsinspectie met een vergunning vooraf speciaal toegelaten gevallen " , jeugdige personen tenminste om de andere zondag vrij van arbeid zijn ;  16 . uitgaande van de hierboven in de punten 6 en volgende bedoelde bescherming , deze regelingen aan te passen aan de bijzondere omstandigheden waarin de jeugdige personen verkeren , die werkzaam zijn als huishoudelijk personeel , in de landbouw en in de scheepvaart . Daarbij zou echter de geminddelde effectieve wekelijkse arbeidstijd van jeugdige personen , berekend over de arbeidsperioden en maximumarbeidsduur , zoals in de wet vast te stellen , de in punt 6 neergelegde normen niet mogen overschrijden ;  17 . de wettelijke duur van de vakantie met behoud van loon voor jeugdige personen op ten minste 24 kalenderdagen _ ongerekend zon - en feestdagen _ per jaar vast te stellen ;  18 . te bevorderen dat passende maatregelen worden getroffen om de jeugdige personen in staat te stellen buiten de gewone vakantie , met behoud van loon , deel te nemen aan erkende cursussen voor nascholing , voor algemene en staatsburgerlijke vorming en aan cursussen voor vakorganisaties , zulks rekening houdend met de bedrijfstechnische situatie ;  19 . te verbieden dat jeugdige personen arbied verrichten die als gevaarlijk of als schadelijk voor de gezondheid wordt beschouwd , hun lichaamskracht te boven gaat , hun gezondheid in gevaar kan brengen of waarbij zij aan morele gevaren zijn blootgesteld .  Hieronder vallen in beginsel werkzaamheden waarbij door een opgevoerd arbeidstempo een hoger loon bereikt kan worden , bijvoorbeeld akkoordwerk , of werkzaamheden waarbij het arbeidstempo mechanisch wordt bepaald , bijvoorbeeld werk aan de lopende band , en in het bijzonder die werkzaamheden die in internationale verdragen en aanbevelingen zijn verboden ( 1 ) .  In twijfelgevallen dienen de bedrijfscommissies voor arbeidsveiligheid en -hygiëne ingeschakeld te worden , eventueel volgens nadere aanwijzingen in collectieve arbeidsovereenkomsten ;  20 . bij de uitvaardiging een geheel of gedeeltelijk arbeidsverbod in het belang van de opleiding van de jeugdige personen aandacht te schenken aan de mogelijkheld bij deze verbodsbepalingen onderscheid te maken naar de leeftijd van de betrokkenen ;   ( 2 ) Zie in het bijzonder de aanbeveling van het Ministercomité van de Raad van Europa ( deelovereenkomst ) inzake de minimumleeftijd voor toelating tot werkzaamheden die voor jeugdige personen als gevaarlijk , of gevaarlijk in zedelijk in zedelijk opzieht , worden beschouwd ( Aanbeveling AP ( 63 ) 4 / Aanbevelingen AP ( 65 ) 2 en 3 ) .  21 . ervoor zorg te dragen dat jeugdige personen v}}r hun indiensttreding onderworpen worden aan een geneeskundig onderzoek en dat ook tijdens hun werk hun gezondheid onder toezicht blijft staan , zulks met inachtneming van de beginselen van de Verdragen nos . 77 en 78 en Aanbeveling no . 79 van de Internationale Arbeidsorganisatie en met een zo goed mogelijke gebruikmaking van de gegeven mogelijkheden . De geneeskundige controle moet ten minste eenmaal per jaar plaatsvinden en moet , in het bijzonder wanneer de aard van het werk bij verandering van de plaats van tewerstelling aanzielijk verandert , herhaald worden . Het geneeskundig onderzoek mag voor jeugdige personen geen kosten medebrengen en op geen enkele wijze tot loonderving leiden ;  22 . een goede introductie van de jeugdige personen in het bedrijf te bevorderen en ervoor zorg te dragen dat zij worden voorgelicht omtrent de wettelijke voorschriften inzake de arbeidsbescherming van jeugdige personen . Bijzondere aandacht moet worden gewijd aan het voorkomen van arbeidsongevallen en beroepsziekten , in het bijzonder door  a ) grondige voorlichting de jeugdige personen omtrent het ongevallenrisico en de gevaren voor de gezondheid in het bedrijf , alsmede omtrent de in verband daarmede vastgestelde veiligheidsvoorschriften en beschermingsmaatregelen ; deze voorlichting moet v}}r de indiensttreding en daarna periodiek plaatsvinden ;  b ) de jeugdige personen mede te laten werken in de bedrijfscommissies voor arbeidsveiligheid en -hyglëne ;  c ) opname van veiligheidsonderricht in het programma van de beroeps - en vakscholen ;  23 . door geschikte maatregelen er voor zorg te dragen dat de voorschriften inzake de arbeidsbescherming voor jeugdige personen worden nageleefd , in het bijzonder door :  a ) de arbeidsovereenkomst schriftelijk te doen aangaan ;  b ) voor de schrijven dat de gegevens worden bijgehouden omtrent de in het bedrijf werkzame jeugdige personen en hun werktijden ;  c ) het invoeren van geschikte methodes waardoor men in het bedrijf inzicht kan krijgen in de eigen problematiek van de jeugdige personen en waardoor men hun opvatting kan vernemen en hun medewerking kan verkrijgen ten aanzien van de maatregelen inzake arbeidsbescherming voor jeugdige personen , een en ander bij voorkeur in samenwerking met de vertegenwoordiging van het personeel ;  d ) voldoende toezicht van de arbeidsinspectie , doelmatigheidshalve met inschakeling van de in het bedrijf bestaande instellingen en commissies ;  e ) passende saneties ;  24 . de Commissie van de Europese Economische Gemeenschap elke twee jaar verslag uit te brengen omtrent de ontwikkeling van de arbeidsbescherming van jeugdige personen .  Brussel , 31 januari 1967 .  Voor de Commissie  De Voorzitter  Walter HALLSTEIN