title: 2011/766/EU: Aanbeveling van de Commissie van 22 november 2011 betreffende de procedure voor de erkenning van opleidingcentra en examinatoren voor treinbestuurders overeenkomstig Richtlijn 2007/59/EG van het Europees Parlement en de Raad  Voor de EER relevante tekst

text:
               29.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 314/41

         AANBEVELING VAN DE COMMISSIE
   van 22 november 2011
   betreffende de procedure voor de erkenning van opleidingcentra en examinatoren voor treinbestuurders overeenkomstig Richtlijn 2007/59/EG van het Europees Parlement en de Raad
   (Voor de EER relevante tekst)
   (2011/766/EU)
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 292,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Om te garanderen dat het kwaliteitsniveau van de opleiding en de examens van treinbestuurders en kandidaat-treinbestuurders passend en vergelijkbaar is, zodat zij in alle lidstaten kunnen worden gecertificeerd, wordt aanbevolen op EU-niveau gemeenschappelijke criteria en procedures te hanteren voor zowel de erkenning van opleidingscentra als examinatoren voor machinisten en kandidaat-machinisten alsmede inzake de kwaliteitseisen waaraan examinatoren dienen te voldoen.

               (2)

               Om de wederzijdse aanvaarding van examens mogelijk te maken moet het kwaliteitsniveau van de opleidingen en examens in alle lidstaten redelijk en vergelijkbaar zijn.

               (3)

               In de erkenningsverklaring moet worden gespecificeerd op welke bekwaamheidsgebieden het opleidingscentrum opleidingen mag aanbieden en op welke bekwaamheidsgebieden een examinator examens van treinbestuurders mag afnemen. Binnen de grenzen van de in de erkenningsverklaring omschreven bekwaamheidsgebieden moet het erkende opleidingscentrum toestemming krijgen om opleidingen te organiseren en moeten erkende examinatoren in de hele Unie examens kunnen afnemen.

               (4)

               Het is mogelijk dat de bevoegde instanties niet over de specifieke ervaring en de vereiste kennis beschikken voor de erkenning van opleidingscentra en examinatoren voor wat de algemene taalkennis van treinbestuurders betreft. In dat geval mogen de lidstaten door opleidingscentra uitgereikte getuigschriften van vakbekwaamheid aanvaarden overeenkomstig het door de Raad van Europa vastgestelde Europese kader voor taalkennis (European Framework for Language Competence).

               (5)

               Een aantal lidstaten hebben reeds examencentra opgericht om examens voor treinbestuurders te organiseren of werken aan de oprichting daarvan. In dit geval mogen de lidstaten de bevoegdheid voor de erkenning van examinatoren onder specifieke nationale voorwaarden delegeren aan de examencentra,

         HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING VASTGESTELD:

      Voorwerp

               1.

               In deze aanbeveling worden de aanbevolen praktijken en procedures uiteengezet voor de erkenning van opleidingscentra die beroepsopleidingen geven aan treinbestuurders en kandidaat-treinbestuurders en voor de erkenning van examinatoren van treinbestuurders en kandidaat-treinbestuurders overeenkomstig Richtlijn 2007/59/EG van de Europese Parlement en de Raad (1).

      Aanvraag van een erkenning voor een opleidingscentrum

               2.

               Een opleidingscentrum moet een schriftelijke aanvraag indienen om te worden erkend of om zijn erkenning te laten vernieuwen of wijzigen bij de bevoegde instantie van de lidstaat waar zijn hoofdvestiging zich bevindt of waar het zijn hoofdvestiging wenst te vestigen, behoudens in het in punt 6 bedoelde geval.

               3.

               Wanneer een opleidingscentrum uit meer dan één juridische entiteit bestaat, dient elke juridische entiteit een afzonderlijke erkenning aan te vragen.

               4.

               Bij de aanvraag moeten bewijsstukken worden gevoegd waaruit blijkt dat het opleidingscentrum voldoet aan de eisen van Richtlijn 2007/59/EG en Besluit 765/2011 van de Commissie (2).

               5.

               In de aanvragen moet worden gespecificeerd voor welke opleidingstaken de erkenning wordt aangevraagd. De aanvraag mag betrekking hebben op opleidingstaken op één of meer bekwaamheidsgebieden. Ze moet worden gestructureerd overeenkomstig de volgende bekwaamheidsgebieden:

                           a)

                           algemene vakkennis als bedoeld in bijlage IV bij Richtlijn 2007/59/EG;

                           b)

                           vakkennis inzake rollend materieel als bedoeld in bijlage V bij Richtlijn 2007/59/EG;

                           c)

                           vakkennis inzake infrastructuur als bedoeld in bijlage VI bij Richtlijn 2007/59/EG;

                           d)

                           taalvaardigheid als bedoeld in bijlage VI bij Richtlijn 2007/59/EG (algemene taalkennis en/of specifieke communicatie en terminologie in het kader van de spoorwegexploitatie en veiligheidsprocedures).

               6.

               Een opleidingscentrum waarvan de belangrijkste vestiging zich in een andere lidstaat bevindt dan die waar de infrastructuur zich bevindt, kan worden erkend door de bevoegde instantie van de lidstaat waar de infrastructuur zich bevindt.

               7.

               Wanneer een opleidingscentrum dat reeds door een bevoegde instantie van een lidstaat overeenkomstig deze aanbeveling en Besluit 765/2011 is erkend een erkenning aanvraagt voor opleidingstaken betreffende de vakkennis inzake infrastructuur, beperken de bevoegde instanties van andere lidstaten hun beoordeling tot de eisen die specifiek verband houden met de betrokken infrastructuur en worden zij geacht de reeds in de loop van vorige erkenningsprocedures beoordeelde aspecten niet opnieuw te onderzoeken.

      Afgifte van een erkenningsverklaring voor een opleidingscentrum

               8.

               De bevoegde instantie verleent uiterlijk twee maanden na ontvangst van alle vereiste documenten een erkenningsverklaring.

               9.

               De bevoegde instantie baseert haar besluit over de aanvraag op de elementen waarmee de aanvrager aantoont dat zijn onafhankelijkheid, bekwaamheid en onpartijdigheid worden gewaarborgd.

               10.

               Een erkenningsverklaring dient de volgende informatie te bevatten:

                           a)

                           de naam en het adres van de bevoegde instantie;

                           b)

                           de naam en het adres van het opleidingscentrum;

                           c)

                           de opleidingstaken waarvoor het opleidingscentrum overeenkomstig punt 5 opleidingen mag aanbieden;

                           d)

                           het overeenkomstig punt 15 toegekende identificatienummer van het opleidingscentrum;

                           e)

                           de vervaldatum van de erkenningsverklaring.

      Geldigheid, wijziging en vernieuwing van een erkenningsverklaring voor een opleidingscentrum

               11.

               Een erkenningsverklaring voor een opleidingscentrum is vijf jaar geldig. De bevoegde instantie kan de geldigheidsduur voor alle of een deel van de in de verklaring vermelde opleidingstaken in gemotiveerde gevallen inkorten.

               12.

               Een opleidingscentrum dat over een geldige erkenningsverklaring beschikt, kan te allen tijde toestemming vragen om zijn opleidingstaken uit te breiden. Op basis van de door de aanvrager ingediende passende aanvullende documenten wordt daartoe een gewijzigde erkenningsverklaring afgegeven. In dit geval wordt de vervaldatum van de gewijzigde verklaring niet gewijzigd.

               13.

               Indien het opleidingscentrum niet langer aan de eisen voor één of meer van de in de erkenningsverklaring genoemde opleidingstaken voldoet, dient het de onmiddellijk te stoppen met het aanbieden van opleiding voor deze taken en de bevoegde instantie die de erkenningsverklaring heeft afgegeven daar schriftelijk van op de hoogte te brengen. De bevoegde instantie beoordeelt de meegedeelde informatie en verleent een gewijzigde erkenningsverklaring. In dit geval wordt de vervaldatum van de verklaring niet gewijzigd.

               14.

               Op verzoek van een opleidingscentrum moet een erkenningsverklaring worden vernieuwd en afgegeven onder dezelfde voorwaarden als de oorspronkelijke erkenningsverklaring. De bevoegde instantie kan een vereenvoudigde procedure instellen wanneer de voorwaarden voor de erkenning niet zijn gewijzigd. Er moet een overzicht worden toegevoegd van de gedurende de vorige twee jaren georganiseerde opleidingsactiviteiten. Wanneer de vorige geldigheidsperiode overeenkomstig punt 11 is ingekort tot een periode van minder dan twee jaar, moet een overzicht voor de hele periode worden ingediend.

      Register van opleidingscentra

               15.

               In het in artikel 20, lid 3, van Richtlijn 2007/59/EG bedoelde register moet elk erkend opleidingscentrum met een individueel identificatienummer worden aangeduid. Het identificatienummer wordt bepaald op basis van de nationale regelgeving, maar moet de afkorting bevatten van de lidstaat waar het erkende opleidingscentrum gevestigd is.

               16.

               In het nationale register worden in ieder geval de volgende gegevens opgenomen:

                           a)

                           de naam en het adres van het erkende opleidingscentrum;

                           b)

                           de opleidingstaken waarvoor het opleidingscentrum erkend is en cursussen mag aanbieden overeenkomstig de betreffende bijlagen van Richtlijn 2007/59/EG;

                           c)

                           het identificatienummer;

                           d)

                           de vervaldatum van de erkenningsverklaring;

                           e)

                           de contactgegevens.

               17.

               Om ervoor te zorgen dat het register up-to-date blijft, dienen erkende opleidingscentra de bevoegde instantie die de erkenningsverklaring heeft afgegeven in kennis te stellen van elke wijziging van de in het register gepubliceerde gegevens. De lidstaten kunnen verlangen dat aanvullende gegevens in het register worden opgenomen en dat zij in kennis worden gesteld van wijzigingen van die gegevens.

      Schorsing en intrekking van erkenningen

               18.

               Wanneer uit door een bevoegde instantie of lidstaat overeenkomstig de artikelen 26, 27 of 29 van Richtlijn 2007/59/EG uitgevoerde evaluaties of controles blijkt dat een opleidingscentrum niet aan de erkenningsvoorwaarden voldoet, wordt de erkenningsverklaring van het betrokken centrum door de bevoegde instantie ingetrokken of geschorst.

               19.

               Indien een bevoegde instantie van oordeel is dat een door een bevoegde instantie van een andere lidstaat erkend opleidingscentrum niet aan de verplichtingen van Richtlijn 2007/59/EG en Besluit 765/2011 voldoet, stelt zij de bevoegde instantie van de lidstaat die de erkenningsverklaring heeft afgegeven, daarvan in kennis. De bevoegde instantie die de erkenningsverklaring heeft afgegeven onderzoekt deze informatie binnen vier weken en stelt de verzoekende bevoegde instantie in kennis van de resultaten van haar onderzoeken en besluiten.

               20.

               Wanneer de bevoegde instantie van oordeel is dat het opleidingscentrum niet langer aan de erkenningsvoorwaarden voldoet, dient zij de erkenningsverklaring te schorsen of in te trekken.

      Beroepsprocedure

               21.

               De bevoegde instantie stelt het opleidingscentrum schriftelijk in kennis van de redenen voor haar besluit.

               22.

               In geval van een schorsing of intrekking dient de bevoegde instantie het opleidingscentrum duidelijk mee te delen aan welke eisen het niet meer voldoet. De bevoegde instantie kan, voor de schorsing of intrekking in werking treedt, een termijn vaststellen waarbinnen het opleidingscentrum maatregelen dient te nemen om opnieuw aan de erkenningsvoorwaarden te voldoen. Zij stelt het opleidingscentrum in kennis van de procedure die het opleidingscentrum kan volgen om beroep aan te tekenen tegen haar besluit.

               23.

               De bevoegde instantie dient een administratieve beroepsprocedure op te zetten zodat het betrokken opleidingscentrum beroep kan aantekenen tegen een betwist besluit.

      Opleidingscentra voor taalopleidingen

               24.

               Een lidstaat kan een opleidingscentrum voor algemene taalopleidingen erkennen op basis van een getuigschrift waarin bevestigd wordt dat de aanvrager bekwaam is om algemene taalopleidingen te geven. Deze bekwaamheid dient in overeenstemming te zijn met de beginselen en methode van het door de Raad van Europa vastgestelde Europese kader voor taalkennis (European Framework for Language Competence) (3). De lidstaat kan aanvullende regels vaststellen om het gebruik van deze optie in overeenstemming te brengen met de nationale praktijken inzake de certificering van taalopleidingscentra.

               25.

               Voor de opleiding inzake specifieke communicatie en terminologie inzake spoorwegexploitatie en veiligheidsprocedures moet een erkenning overeenkomstig de bepalingen van deze aanbeveling worden verlangd. Aanvragen om te worden erkend als opleidingscentrum inzake specifieke communicatie en terminologie voor procedures inzake spoorwegexploitatie en -veiligheid moeten worden ingediend bij de bevoegde instantie van de lidstaat waar de infrastructuur waarop de communicatie en terminologie betrekking hebben, zich bevindt.

      Aanvraag van een erkenning als examinator

               26.

               Om als examinator te worden erkend, moet een schriftelijke aanvraag worden ingediend bij de bevoegde instantie van de betrokken lidstaat.

               27.

               Wanneer een aanvraag wordt ingediend voor de erkenning als examinator voor infrastructuurkennis, met inbegrip van trajectkennis en exploitatievoorschriften, is de bevoegde instantie van de lidstaat waar de infrastructuur zich bevindt verantwoordelijk voor de erkenning.

               28.

               Een aanvraag kan namens een kandidaat worden ingediend door zijn of haar werkgever.

               29.

               Bij de aanvraag moeten bewijsstukken worden gevoegd waaruit blijkt dat de examinator voldoet aan de eisen van Richtlijn 2007/59/EG en Besluit 765/2011.

               30.

               In de aanvraag moet worden gespecificeerd voor welke bekwaamheidsgebieden een examinator de erkenning aanvraagt. De aanvraag mag betrekking hebben op één of meer bekwaamheidsgebieden. Ze moet worden gestructureerd overeenkomstig de volgende bekwaamheidsgebieden:

                           a)

                           algemene vakkennis als bedoeld in bijlage IV bij Richtlijn 2007/59/EG;

                           b)

                           vakkennis inzake rollend materieel als bedoeld in bijlage V bij Richtlijn 2007/59/EG;

                           c)

                           vakkennis inzake infrastructuur als bedoeld in bijlage VI bij Richtlijn 2007/59/EG;

                           d)

                           taalvaardigheid als bedoeld in bijlage VI bij Richtlijn 2007/59/EG (algemene taalkennis en/of specifieke communicatie en terminologie op het gebied van spoorwegexploitatie en veiligheidsprocedures).

      Afgifte van een erkenningsverklaring voor een examinator

               31.

               De bevoegde instantie beoordeelt alle door de aanvrager ingediende documenten. Wanneer de aanvrager aan alle eisen voldoet, verleent zij zo snel mogelijk en uiterlijk twee maanden na ontvangst van alle vereiste documenten een erkenningsverklaring.

               32.

               Een erkenningsverklaring dient minstens de volgende informatie te bevatten:

                           a)

                           de naam en het adres van de bevoegde instantie;

                           b)

                           de naam of de namen, het adres en de geboortedatum van de aanvrager; de vermelding van de geboorteplaats van de aanvrager in de erkenningsverklaring is facultatief;

                           c)

                           de bekwaamheidsgebieden waarop de erkende examinator examens mag afnemen;

                           d)

                           de talen waarin de erkende examinator examens mag afnemen;

                           e)

                           het overeenkomstig punt 10, onder d), aan de examinator toegekende identificatienummer;

                           f)

                           de vervaldatum van de erkenningsverklaring.

      Geldigheid, wijziging en vernieuwing van een erkenningsverklaring voor een examinator

               33.

               Een erkenningsverklaring voor een examinator is vijf jaar geldig. De bevoegde instantie kan de geldigheidsduur voor alle of een deel van de in de verklaring vermelde bekwaamheidsgebieden in gemotiveerde gevallen inkorten.

               34.

               De houder van een geldige erkenningsverklaring kan te allen tijde om een wijziging vragen teneinde nieuwe bekwaamheidsgebieden toe te voegen. Op basis van de door de aanvrager ingediende passende aanvullende documenten wordt daartoe een gewijzigde erkenningsverklaring afgegeven. De vervaldatum van de gewijzigde verklaring wordt niet gewijzigd.

               35.

               Wanneer een erkenningsverklaring moet worden aangepast omdat de examinator niet langer aan de eisen voor één of meer in de verklaring genoemde bekwaamheidsgebieden voldoet, dient de examinator onmiddellijk te stoppen met het afnemen van examens op deze bekwaamheidsgebieden en de bevoegde instantie daar schriftelijk van in kennis te stellen. De bevoegde instantie beoordeelt de meegedeelde informatie en verleent een gewijzigde erkenningsverklaring. De vervaldatum van de gewijzigde verklaring wordt niet gewijzigd.

               36.

               Op verzoek van een examinator moet een erkenningsverklaring worden vernieuwd en afgegeven onder dezelfde voorwaarden als de oorspronkelijke erkenningsverklaring. De bevoegde instantie kan een vereenvoudigde procedure instellen wanneer de voorwaarden voor de erkenning niet zijn gewijzigd. In ieder geval dienen examinatoren die een vernieuwing aanvragen een overzicht te verstrekken van de bekwaamheden die zij tijdens de verstreken periode hebben verworven en van de tijdens de jongste twee jaren afgenomen examens. Wanneer de vorige geldigheidsperiode overeenkomstig punt 33 was ingekort tot een periode van minder dan twee jaar, moet een overzicht voor de hele periode worden ingediend.

      Register van examinatoren

               37.

               In het in artikel 20, lid 3, van Richtlijn 2007/59/EG bedoelde register moet elke examinator met een individueel identificatienummer worden aangeduid. Het identificatienummer wordt bepaald op basis van de nationale regelgeving, maar moet de afkorting bevatten van de lidstaat waar de examinator is gevestigd.

               38.

               In het nationale register worden in ieder geval de volgende gegevens opgenomen:

                           a)

                           de naam, het adres en de geboortedatum van de erkende examinator;

                           b)

                           de bekwaamheidsgebieden waarop de erkende examinator examens mag afnemen;

                           c)

                           de talen waarin de erkende examinator examens mag afnemen;

                           d)

                           het overeenkomstig punt 37 aan de examinator toegekende identificatienummer;

                           e)

                           wanneer een werkgever namens een examinator overeenkomstig punt 28 een aanvraag indient, de naam en het adres van de werkgever (in andere gevallen is de vermelding van de naam en het adres van de werkgever facultatief);

                           f)

                           de vervaldatum van de erkenningsverklaring;

                           g)

                           de contactgegevens.

               39.

               Om ervoor te zorgen dat het register up-to-date blijft, dient een erkend examinator of zijn of haar werkgever de bevoegde instantie die de erkenningsverklaring heeft afgegeven in kennis te stellen van elke wijziging van de in het register opgenomen gegevens. De lidstaten kunnen verlangen dat aanvullende gegevens in het register worden opgeslagen en dat zij in kennis worden gesteld van wijzigingen van die gegevens.

               40.

               De in de punt 38, onder a), b) en c), bedoelde gegevens moeten publiek toegankelijk worden gemaakt. Andere in punt 38 vermelde gegevens moeten openbaar worden gemaakt overeenkomstig de nationale regelgeving inzake de bescherming van persoonsgegevens.

      Schorsing en intrekking van erkenningen

               41.

               Wanneer uit door de bevoegde instantie of de lidstaten overeenkomstig de artikelen 26, 27 of 29 van Richtlijn 2007/59/EG uitgevoerde evaluaties of controles blijkt dat de examinator niet aan de erkenningsvoorwaarden voldoet, dient de bevoegde instantie zijn of haar erkenningsverklaring in te trekken of te schorsen.

               42.

               Indien een bevoegde instantie van oordeel is dat een door een bevoegde instantie van een andere lidstaat erkende examinator niet aan één of meer van de bij Richtlijn 2007/59/EG en Besluit 765/2011 vastgestelde eisen voldoet, stelt zij de bevoegde instantie van de lidstaat die de erkenningsverklaring heeft afgegeven daarvan in kennis en vraagt zij deze instantie de nodige controles uit te voeren.

               43.

               Indien de bevoegde instantie van de laatstgenoemde lidstaat van oordeel is dat de examinator niet langer aan de eisen voldoet, dient zij de erkenningsverklaring in te trekken of te schorsen, de examinator onmiddellijk schriftelijk in kennis te stellen van de redenen die aan de basis liggen van haar besluit en haar besluit mee te delen aan de bevoegde instantie die haar op de hoogte heeft gebracht van het feit dat de examinator niet aan de eisen voldoet.

      Beroepsprocedure

               44.

               De bevoegde instantie stelt de examinator schriftelijk in kennis van de redenen voor haar besluit.

               45.

               In geval van een schorsing of intrekking dient de bevoegde instantie duidelijke informatie te verstrekken over de eisen waar de examinator niet langer aan voldoet. De bevoegde instantie kan, voor de schorsing of intrekking in werking treedt, een termijn vaststellen waarbinnen de examinator de nodige stappen dient te nemen om opnieuw aan de erkenningsvoorwaarden te voldoen.

               46.

               De bevoegde instantie dient een administratieve beroepsprocedure in te stellen zodat kandidaten of examinatoren beroep kunnen aantekenen tegen een betwist besluit.

      Taalexamens

               47.

               Om de algemene taalkennis van een kandidaat te beoordelen en hem of haar als examinator te erkennen mag een lidstaat zich baseren op een getuigschrift dat is uitgereikt overeenkomstig de gangbare praktijken in de sector van de taalopleidingen. Dit getuigschrift moet bevestigen dat de kandidaat bekwaam is om examens af te nemen overeenkomstig de beginselen en methode van het door de Raad van Europa vastgestelde Europese kader voor taalkennis (European Framework for Language Competence). De lidstaat kan aanvullende regels vaststellen om het gebruik van deze optie in overeenstemming te brengen met de nationale praktijken inzake de certificering van de taalkennis van examinatoren.

               48.

               Voor de beoordeling van de bekwaamheid op het gebied van specifieke communicatie en terminologie inzake spoorwegexploitatie en veiligheidsprocedures moet een erkenning overeenkomstig de bepalingen van deze aanbeveling worden verlangd. Aanvragen om te worden erkend als examinator die bekwaam is om examens af te nemen over specifieke communicatie en terminologie inzake spoorwegexploitatie en veiligheidsprocedures moeten worden ingediend bij de bevoegde instantie van de lidstaat waar de infrastructuur waarop de communicatie en terminologie betrekking hebben, zich bevindt.

      Erkenning van examencentra

               49.

               Een lidstaat kan eisen dat examencentra worden erkend op basis van een bij de bevoegde instantie ingediende schriftelijke aanvraag.

               50.

               De bevoegde instantie dient een erkenningsverklaring af te geven voor het examencentrum overeenkomstig de nationale regelgeving en procedures en op basis van criteria van onafhankelijkheid, bekwaamheid en onpartijdigheid. De erkenning van examencentra gebeurt door toepassing van de punten 26 tot en met 48.

               51.

               De bevoegde instantie kan examencentra belasten met de erkenning van hun eigen examinatoren op voorwaarde dat zij aan de in punt 53 vastgestelde eisen voldoen.

               52.

               Voor de toepassing van punt 54 dient elk examencentrum een register bij te houden van alle examinatoren die het heeft erkend. Dat register moet de in punt 38 bedoelde informatie bevatten.

               53.

               Een examencentrum is verantwoordelijk voor het beheer van zijn examinatoren en dient ervoor te zorgen dat zij overeenkomstig Richtlijn 2007/59/EG en Besluit 765/2011 over de nodige bekwaamheden beschikken.

               54.

               Examinatoren mogen alleen toestemming krijgen om examens af te nemen in het kader van de activiteiten van het examencentrum waartoe zij behoren.

               55.

               Informatie over een erkend examencentrum moet publiek toegankelijk worden gemaakt in het register waarin punt 38 voorziet, zonder evenwel informatie te verstrekken over de individuele examinatoren die voor het centrum werken. De naam van het examencentrum moet worden vermeld in plaats van het in punt 37 bedoelde identificatienummer.

               56.

               De bevoegde instantie stelt het examencentrum schriftelijk in kennis van de redenen voor haar besluit.

               57.

               In geval van een schorsing of intrekking dient de bevoegde instantie duidelijke informatie te verstrekken over de eisen waaraan het examencentrum niet langer voldoet. De bevoegde instantie kan, vóór de schorsing of intrekking in werking treedt, een termijn vaststellen waarbinnen het examencentrum de nodige stappen dient te nemen om opnieuw aan de erkenningsvoorwaarden te voldoen.

               58.

               De bevoegde instantie dient een administratieve beroepsprocedure in te stellen zodat kandidaten of examencentra beroep kunnen aantekenen tegen een betwist besluit.

      Transparante evaluatieregels

               59.

               De evaluatie- en quoteringsbeginselen en de manier waarop de resultaten worden weergegeven, moeten vóór het examen bekend worden gemaakt.

               60.

               Machinisten of kandidaat-machinisten moeten inzage krijgen in de evaluatie- of examenresultaten en moeten de mogelijkheid krijgen een herziening te vragen in geval van een gemotiveerde negatieve beslissing over de door hen afgelegde examens.

      Kwaliteitscontroles en toezicht door de bevoegde instantie

               61.

               Voor de uitoefening van haar toezichthoudende opdracht overeenkomstig de artikelen 26, 27 of 29 van Richtlijn 2007/59/EG kan een bevoegde instantie verlangen dat:

                           a)

                           zij toegang krijgt tot alle documenten die relevant zijn voor de opstelling, uitvoering en beoordeling van examens;

                           b)

                           een rapportageprocedure wordt vastgesteld waarbij bepaalde informatie regelmatig of op verzoek wordt meegedeeld;

                           c)

                           op de examens toezicht wordt uitgeoefend door vertegenwoordigers van de bevoegde instantie.

      Gedaan te Brussel, 22 november 2011.

            Voor de Commissie

         Siim KALLAS

            Vicevoorzitter

      (1)  PB L 315 van 3.12.2007, blz. 51.

      (2)  Zie bladzijde 36 van dit Publicatieblad.

      (3)  Common European Framework of Reference for Languages: Learning, Teaching, Assessment, 2001 (Cambridge University Press voor de Engelse versie — ISBN 0-521-00531-0). Eveneens beschikbaar op de website van de Raad van Europa: http://www.coe.int/T/DG4/Portfolio/documents/Common%20European%20Framework%20hyperlinked.pdf


Avis juridique important

|

31978H0624

78/624/EEG: Aanbeveling van de Commissie van 29 juni 1978 inzake de algemene voorwaarden voor de toepassing van de referentietarieven voorzien in artikel 4, lid 3, van Verordening (EEG) nr. 2831/77 van de Raad betreffende de prijsvorming voor het goederenvervoer over de weg tussen de Lid-Staten

Publicatieblad Nr. L 202 van 26/07/1978 blz. 0014 - 0017 Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 07 Deel 1 blz. 0075  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 07 Deel 2 blz. 0119  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 07 Deel 2 blz. 0119

++++AANBEVELING VAN DE COMMISSIE  van 29 juni 1978  inzake de algemene voorwaarden voor de toepassing van de referentietarieven voorzien in artikel 4 , lid 3 , van Verordening ( EEG ) nr . 2831/77 van de Raad betreffende de prijsvorming voor het goederenvervoer over de weg tussen de Lid-Staten   ( 78/624/EEG )  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap ,  Gelet op Verordening ( EEG ) nr . 2831/77 van de Raad van 12 december 1977 betreffende de prijsvorming voor het goederenvervoer over de weg tussen de Lid-Staten ( 1 ) , inzonderheid op artikel 4 , lid 3 ,  Gezien het advies van het in artikel 16 van die verordening bedoelde comité ,  Overwegende dat de referentietarieven , om aan hun in die verordening omschreven doelstellingen te beantwoorden , de totstandkoming van vervoerprijzen die met de situatie op de betrokken markt en met de economische belangen van de deelnemers aan deze markt in overeenstemming zijn , moeten bevorderen ;  Overwegende dat , om dat doel te kunnen bereiken , de referentietarieven behalve de prijsschalen ook alle andere regels moeten behelzen die nodig zijn voor het berekenen van de vervoerprijs , met andere woorden de eigenlijke vervoerprijs en de bijkomende kosten ;  Overwegende dat bedoelde toepassingsvoorwaarden , als integrerend deel van de referentietarieven , enkel een aanbeveling vormen voor niet verplichte regels inzake de berekening van de vervoerprijs ,  DOET DE VOLGENDE AANBEVELING :  Artikel 1  Aan de beroepsorganisaties van ondernemingen voor goederenvervoer over de weg wordt aanbevolen om in de referentietarieven in de zin van artikel 3 van Verordening ( EEG ) nr . 2831/77 bijgaande regels op te nemen die nodig zijn voor het berekenen van de vervoerprijs , te weten de eigenlijke vervoerprijs en de bijkomende kosten .  Artikel 2  De geldigheidsduur van deze aanbeveling wordt gekoppeld aan die van genoemde verordening .  Artikel 3  Deze aanbeveling is gericht tot de beroepsorganisaties van de ondernemingen voor goederenvervoer over de weg van de Lid-Staten die door de regeringen van deze laatsten , krachtens artikel 17 , lid 1 , derde alinea , van Verordening ( EEG ) nr . 2831/77 , werden aangewezen .  Gedaan te Brussel , 29 juni 1978 .  Voor de Commissie  Richard BURKE  Lid van de Commissie  ( 1 ) PB nr . L 334 van 24 . 12 . 1977 , blz . 22 .


title: Aanbeveling van de Raad van 11 juli 2017 over het nationale hervormingsprogramma 2017 van Polen en met een advies van de Raad over het convergentieprogramma 2017 van Polen

text:
               9.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/88

         AANBEVELING VAN DE RAAD
   van 11 juli 2017
   over het nationale hervormingsprogramma 2017 van Polen en met een advies van de Raad over het convergentieprogramma 2017 van Polen
   (2017/C 261/20)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148, lid 4,
   Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid (1), en met name artikel 9, lid 2,
   Gezien de aanbeveling van de Europese Commissie,
   Gezien de resoluties van het Europees Parlement,
   Gezien de conclusies van de Europese Raad,
   Gezien het advies van het Comité voor de werkgelegenheid,
   Gezien het advies van het Economisch en Financieel Comité,
   Gezien het advies van het Comité voor sociale bescherming,
   Gezien het advies van het Comité voor de economische politiek,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 16 november 2016 heeft de Commissie haar goedkeuring gehecht aan de jaarlijkse groeianalyse en daarmee de aanzet gegeven tot het Europees Semester 2017 voor coördinatie van het economisch beleid. De prioriteiten van de jaarlijkse groeianalyse zijn op 9-10 maart 2017 door de Europese Raad bekrachtigd. Op 16 november 2016 heeft de Commissie op grond van Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de Raad (2) ook het waarschuwingsmechanismeverslag aangenomen, waarin zij Polen niet heeft genoemd als een van de lidstaten die aan een diepgaande evaluatie zouden worden onderworpen.

               (2)

               Op 22 februari 2017 is het landverslag 2017 voor Polen gepubliceerd. Daarin werd de vooruitgang beoordeeld die Polen bij de tenuitvoerlegging van de op 12 juli 2016 door de Raad vastgestelde landspecifieke aanbevelingen heeft gemaakt, alsmede het gevolg dat is gegeven aan de landspecifieke aanbevelingen die in de jaren voordien werden goedgekeurd, en de vooruitgang die Polen in de richting van zijn nationale Europa 2020-doelstellingen heeft geboekt.

               (3)

               Op 28 april 2017 heeft Polen zijn nationale hervormingsprogramma 2017 en zijn convergentieprogramma 2017 ingediend. Teneinde met de onderlinge verbanden tussen beide programma’s rekening te houden, zijn deze tegelijkertijd geëvalueerd.

               (4)

               De betrokken landspecifieke aanbevelingen zijn meegenomen in de programmering van de lidstaten voor de Europese structuur- en investeringsfondsen (ESI-fondsen) voor de periode 2014-2020. Op grond van artikel 23 van Verordening (EU) nr. 1303/2013 van het Europees Parlement en de Raad (3) kan de Commissie een lidstaat verzoeken zijn partnerschapsovereenkomst en de betrokken programma’s te evalueren en wijzigingen voor te stellen, wanneer dit nodig is om de uitvoering van betrokken aanbevelingen van de Raad te ondersteunen. De Commissie heeft nadere gegevens verstrekt over de wijze waarop zij gebruik zal maken van die bepaling in richtsnoeren over de toepassing van de maatregelen die de doeltreffendheid van de ESI-fondsen koppelen aan gezond economisch bestuur.

               (5)

               Polen valt momenteel onder het preventieve deel van het stabiliteits- en groeipact. In haar convergentieprogramma 2017 gaat de regering ervan uit dat het nominale saldo geleidelijk zal verbeteren van een tekort van 2,4 % van het bbp in 2016 tot 1,2 % van het bbp in 2020. Verwacht wordt dat de begrotingsdoelstelling op middellange termijn, een structureel tekort van 1 % van het bbp, niet zal worden bereikt in het tijdsbestek van het programma, d.w.z. tegen 2020. Volgens het convergentieprogramma 2017 zal de overheidsschuldquote naar verwachting toenemen van 54,4 % van het bbp in 2016 tot 55,3 % van het bbp in 2017 alvorens te dalen tot 52,1 % van het bbp in 2020. Het macro-economische scenario dat aan die begrotingsprognoses ten grondslag ligt, is gunstig.

               (6)

               Op 12 juli 2016 heeft de Raad Polen voor 2017 aanbevolen een jaarlijkse budgettaire aanpassing in de richting van de begrotingsdoelstelling op middellange termijn te realiseren van ten minste 0,5 % van het bbp. Op basis van de voorjaarsprognoses 2017 van de Commissie bestaat het risico dat in 2017 enigszins zal worden afgeweken van deze aanbevolen aanpassing.

               (7)

               In 2018 wordt verwacht dat Polen zich in het licht van zijn begrotingssituatie verder zal aanpassen in de richting van zijn begrotingsdoelstelling op middellange termijn van een structureel tekort van 1 % van het bbp. Volgens de in het kader van het stabiliteits- en groeipact gezamenlijk overeengekomen aanpassingsmatrix mag het nominale groeipercentage van de netto primaire overheidsuitgaven (4) in 2018 daartoe niet meer dan 3,7 % bedragen. Dat zou overeenkomen met een structurele aanpassing van 0,5 % van het bbp. Bij ongewijzigd beleid bestaat het gevaar dat in 2018 significant zal worden afgeweken van die vereiste. Al met al is de Raad van oordeel dat Polen bereid moet zijn om in 2017 verdere maatregelen te nemen, en dat in 2018 verdere maatregelen nodig zullen zijn om te voldoen aan de bepalingen van het stabiliteits- en groeipact. Op grond van Verordening (EG) nr. 1466/97 moet bij de beoordeling van de begrotingsplannen en -resultaten echter rekening worden gehouden met de begrotingsbalans van de lidstaat in het licht van de conjuncturele omstandigheden. Zoals is herhaald in de mededeling van de Commissie over het Europees Semester 2017 waarvan deze landspecifieke aanbevelingen vergezeld gaan, moet bij de beoordeling van de begrotingsresultaten 2018 naar behoren rekening worden gehouden met de doelstelling om een begrotingskoers te bereiken die zowel bijdraagt aan het versterken van het huidige herstel als aan het waarborgen van de houdbaarheid van de overheidsfinanciën van Polen. In die context neemt de Raad er akte van dat de Commissie voornemens is een algemene evaluatie in overeenstemming met Verordening (EG) nr. 1466/97 uit te voeren, in het bijzonder in het licht van de conjuncturele situatie van Polen.

               (8)

               In het landverslag 2017 is geconcludeerd dat er enige vooruitgang is geboekt met het verbeteren van de inning van de belastingen, omdat Polen een aantal hervormingen heeft doorgevoerd om het belastingstelsel te strenger te maken. De volledige impact daarvan op de inning van de belastingen en de kosten van de naleving van de belastingregels zouden van nabij moeten worden gevolgd. Daarentegen heeft Polen nog geen vooruitgang geboekt met het beperken van het wijdverbreide gebruik van verlaagde btw-tarieven, die een negatieve impact hebben op de btw-ontvangsten en geen doeltreffend instrument voor sociaal beleid zijn.

               (9)

               De uitgaven van Polen staan onder druk op verschillende gebieden, in het bijzonder ten gevolge van de vergrijzing. Daarom moeten mechanismen worden ingevoerd om de efficiëntie en de doeltreffendheid van overheidsuitgaven te beoordelen om de herverdeling van middelen mogelijk te maken. Met dit voor ogen heeft de regering plannen aangekondigd om het begrotingsproces te versterken, met name met betrekking tot het begrotingskader op middellange termijn en om uitgaventoetsingen een onderdeel te maken van het begrotingsproces. Polen is de enige lidstaat zonder volwaardige en onafhankelijke begrotingsraad en zonder gekende plannen om er een op te richten, al heeft het wel onafhankelijke begrotingsinstanties die sommige van die werkzaamheden uitvoeren.

               (10)

               Door een daling van de beroepsactieve bevolking in Polen zal het groeipotentieel in de komende decennia naar verwachting worden beperkt. De Poolse arbeidsmarkt heeft in de laatste jaren sterk gepresteerd. De arbeidsparticipatie blijft toenemen, maar door verschillende recente beleidsmaatregelen zou de arbeidsparticipatie van vooral vrouwen, laaggeschoolden en ouderen kunnen afnemen. De verlaging van de wettelijke pensioenleeftijd eind 2017 zal naar verwachting sommige oudere werknemers ertoe aanzetten om de arbeidsmarkt te verlaten. Het Poolse socialebeschermingsstelsel biedt niet zoveel stimulansen om aan het werk te gaan. De nieuwe kindertoelage zal naar verwachting armoede en ongelijkheid verminderen, maar zou ook een negatief effect kunnen hebben op de arbeidsparticipatie van ouders, vooral van vrouwen. De stimulansen om te gaan werken die in andere sociale uitkeringen zijn ingebouwd, worden tenietgedaan door de omvang van de kindertoelage en de beperkte inkomensafhankelijkheid ervan. Sinds september 2016 zijn vijfjarigen niet langer verplicht voorschools onderwijs te volgen en het inschrijvingspercentage van kinderen onder de drie jaar in formele kinderopvang is bij de laagste in de Unie. Ondanks de genomen maatregelen blijft de arbeidsmarkt erg gesegmenteerd, wat negatieve effecten heeft op de productiviteit en de accumulatie van menselijk kapitaal. Er blijven hinderpalen bestaan om op ruimere schaal vaste contracten te gebruiken. De codificatiecommissie is bezig met de voorbereiding van nieuwe ontwerpwetboeken inzake individuele en collectieve arbeidsregelingen. Dit is een gelegenheid om die hinderpalen uit de weg te ruimen.

               (11)

               De gemiddelde effectieve pensioenleeftijd is de laatste jaren gestegen, maar blijft te laag. Een hogere effectieve pensioenleeftijd is van cruciaal belang voor de economische groei, de toereikendheid van de toekomstige pensioenen en de budgettaire houdbaarheid van het pensioenstelsel. Het recente besluit om de wettelijke pensioenleeftijd te verlagen tot 60 jaar voor vrouwen en 65 jaar voor mannen gaat echter in de omgekeerde richting en kan negatieve gevolgen hebben voor de effectieve pensioenleeftijd. Het dure bijzondere socialeverzekeringsstelsel voor landbouwers (KRUS) is een andere reden voor de lage arbeidsmobiliteit en verborgen werkloosheid in de landbouw.

               (12)

               Het onderwijsstelsel is in de voorbije twee decennia aanzienlijk verbeterd: de basisvaardigheden van 15-jarigen liggen ruim boven het gemiddelde van de Unie en het percentage vroegtijdige schoolverlaters is een van de laagste in de Unie. Toch is er nog altijd ruimte om leerlingen op een betere manier de vaardigheden aan te leren die nodig zijn voor de snel veranderende arbeidsmarkt. De veranderingen in het basis- en het secundair onderwijs die op til zijn, brengen grote organisatorische uitdagingen met zich mee en verkorten de periode van algemeen onderwijs, wat een negatieve impact zou kunnen hebben op de kwaliteit van het onderwijs. Er zijn ook bijkomende veranderingen aangekondigd om het beroepsonderwijs en de beroepsopleidingen op de behoeften van de arbeidsmarkt af te stemmen, maar het is nog onzeker of de bestaande tekortkomingen daarmee kunnen worden aangepakt. De regering is gestart met raadplegingen over de hervorming van het hoger onderwijs om de sector beter te doen presteren en relevanter te maken voor de arbeidsmarkt. In Polen is er onvoldoende participatie in volwassenenonderwijs en is het gemiddelde niveau van de basisvaardigheden van oudere volwassenen laag, waardoor het moeilijk is om hen op de arbeidsmarkt in te zetten.

               (13)

               De zwakke punten in de ruimtelijke ordening verzwaren de administratieve lasten voor het verkrijgen van een bouwvergunning. De bestemmingsplannen bestrijken een beperkt deel van het grondgebied van Polen en zijn vaak van lage kwaliteit. In de gebieden waarvoor geen bestemmingsplan bestaat, worden bouwvergunningen verleend op basis van administratieve besluiten inzake ruimtelijke ordening die ad hoc worden genomen, wat voor investeerders risico’s en onzekerheid creëert. Het ontwerp van bouwwetboek heeft tot doel de processen voor ruimtelijke ordening te consolideren en de administratieve lasten voor investeerders te verlichten. De hervorming biedt de kans om zaken te verbeteren, maar het zal afhangen van de definitieve versie van het wetboek en de uitvoering die daaraan wordt gegeven.

               (14)

               Het ondernemingsklimaat is algemeen gunstig. In 2016 daalde de investeringsactiviteit echter aanzienlijk omdat de structuurfondsen van de Unie minder werden benut, onder meer door de overgang tussen programmeringsperioden en de grotere onzekerheid bij particuliere investeerders. Voorts werd het ondernemersvertrouwen ondermijnd door het toenemend aantal wijzigingen van de regelgeving en door de beperkte publieke raadplegingen over een aantal belangrijke wetten. Rechtszekerheid, vertrouwen in de kwaliteit en voorspelbaarheid van regelgeving, fiscaliteit en ander beleid en instellingen zijn belangrijke factoren waardoor het investeringspeil zou kunnen toenemen. In dit verband zijn ook de rechtsstaat en een onafhankelijke rechterlijke macht van wezenlijk belang. De rechtszekerheid kan mede worden verbeterd door werk te maken van ernstige punten van zorg in verband met de rechtsstaat.Als de regering een grotere rol wil spelen in de economie, zal het belangrijk zijn te verzekeren dat investeringsbeslissingen economisch haalbaar zijn. Er blijft op verschillende gebieden een aanzienlijke regeldruk bestaan.

               (15)

               Het wegennet is snel ontwikkeld dankzij financiering van de Unie, maar het aantal verkeersdoden is nog altijd bij de hoogste in de Unie en brengt hoge sociale kosten mee. Er zijn aanzienlijke middelen van de Unie beschikbaar, maar toch blijft de spoorwegsector kampen met grote knelpunten in de projectuitvoering. Daarnaast is er ook nog altijd de uitdaging om de spoorwegactiva een lange levensduur te verzekeren: er bestaat immers geen meerjarig programma voor het onderhoud van de spoorweginfrastructuur.

               (16)

               Ongeveer 60 % van de geïnstalleerde capaciteit inzake fossiele brandstoffen van Polen is ouder dan 30 jaar. Er zijn in de komende jaren dus aanzienlijke investeringen nodig. In 2016 was het interconnectieniveau voor elektriciteit bij de laagste in de Unie. Die factor draagt er, samen met het feit dat een aanzienlijke hoeveelheid capaciteit buiten bedrijf moet worden gesteld en dat de vraag naar elektriciteit stijgt, toe bij dat de vooruitzichten qua toereikendheid van de energieopwekking pover zijn. Het risico bestaat dat de bindende nationale doelstelling inzake hernieuwbare energie voor 2020 niet wordt gehaald. Na de inbedrijfsstelling van de terminal voor vloeibaar aardgas heeft Polen de zekerheid van zijn gasvoorziening aanzienlijk verbeterd. Het heeft ook zijn nationale netwerk voor gastransmissie- en distributie ontwikkeld. De werkzaamheden aan regionaal belangrijke gasinterconnectoren zitten echter niet op schema.

               (17)

               In de context van het Europees Semester 2017 heeft de Commissie een brede analyse van het economische beleid van Polen verricht. Die analyse is gepubliceerd in het landverslag 2017. Voorts heeft de Commissie zowel het convergentieprogramma 2017 als het nationale hervormingsprogramma 2017 doorgelicht en onderzocht welk gevolg is gegeven aan de aanbevelingen die in de voorgaande jaren tot Polen zijn gericht. Daarbij heeft zij niet alleen gekeken naar de relevantie ervan voor een houdbaar begrotings- en sociaaleconomisch beleid in Polen, maar is zij ook nagegaan of de Unieregels en -richtsnoeren in acht zijn genomen, gezien de noodzaak de algehele economische governance van de Unie te versterken door middel van een inbreng op Unieniveau in toekomstige nationale besluiten.

               (18)

               In het licht van deze beoordeling heeft de Raad het convergentieprogramma 2017 onderzocht en zijn advies (5) daarover is met name in onderstaande aanbeveling 1 weergegeven,

         BEVEELT AAN dat Polen in 2017 en 2018 de volgende actie onderneemt:

               1.

               Een aanzienlijke begrotingsinspanning leveren in 2018 overeenkomstig de vereisten van het preventieve deel van het stabiliteits- en groeipact, waarbij rekening wordt gehouden met de noodzaak van het versterken van het huidige herstel en van het waarborgen van de houdbaarheid van de overheidsfinanciën van Polen. Stappen zetten om de overheidsuitgaven efficiënter te maken en het gebruik van verlaagde btw-tarieven te beperken.

               2.

               Stappen zetten om de arbeidsparticipatie te verhogen, met name van vrouwen, laaggeschoolden en ouderen, onder meer door passende vaardigheden te bevorderen en hinderpalen voor vastere vormen van werkgelegenheid uit de weg te ruimen. De houdbaarheid en de toereikendheid van het pensioenstelsel garanderen door maatregelen te nemen om de effectieve pensioenleeftijd te verhogen en door een aanvang te maken met de hervorming van de preferentiële pensioenregelingen.

               3.

               Maatregelen nemen om belemmeringen voor investeringen weg te nemen, met name in de vervoerssector.

      Gedaan te Brussel, 11 juli 2017.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         T. TÕNISTE

      (1)  PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.

      (2)  Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 betreffende de preventie en correctie van macro-economische onevenwichtigheden (PB L 306 van 23.11.2011, blz. 25).

      (3)  Verordening (EU) nr. 1303/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 houdende gemeenschappelijke bepalingen inzake het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds, het Cohesiefonds, het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling en het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij en algemene bepalingen inzake het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds, het Cohesiefonds en het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij, en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1083/2006 van de Raad (PB L 347 van 20.12.2013, blz. 320).

      (4)  De netto-overheidsuitgaven bestaan uit de totale overheidsuitgaven exclusief rente-uitgaven, uitgaven in het kader van programma’s van de Unie die volledig met inkomsten uit fondsen van Unie worden gefinancierd en niet-discretionaire veranderingen in de uitgaven voor werkloosheidsuitkeringen. Nationaal gefinancierde bruto-investeringen in vaste activa worden gespreid over een periode van vier jaar. Er wordt rekening gehouden met discretionaire inkomstenmaatregelen of bij wet verplicht gestelde inkomstenstijgingen. Eenmalige maatregelen aan zowel de inkomsten- als de uitgavenzijde worden uitgevlakt.

      (5)  Op grond van artikel 9, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1466/97.


title: Aanbeveling van de Europese Centrale Bank van 10 juni 2015 aan de Raad van de Europese Unie betreffende de externe accountants van Banka Slovenije (ECB/2015/23)

text:
               18.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 201/1

         AANBEVELING VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK
   van 10 juni 2015
   aan de Raad van de Europese Unie betreffende de externe accountants van Banka Slovenije
   (ECB/2015/23)
   (2015/C 201/01)
   DE RAAD VAN BESTUUR VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK,
   Gezien de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank, met name artikel 27.1,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De rekeningen van de Europese Centrale Bank (ECB) en van de nationale centrale banken van de lidstaten die de euro als munt hebben, worden gecontroleerd door onafhankelijke externe accountants, die op aanbeveling van de Raad van bestuur van de ECB zijn aanvaard door de Raad van de Europese Unie.

               (2)

               Het mandaat van de huidige externe accountants van Banka Slovenije, Deloitte Revizija d.o.o., eindigde na de audit van het boekjaar 2014. Het is derhalve noodzakelijk om met ingang van het boekjaar 2015 externe accountants te benoemen.

               (3)

               Banka Slovenije heeft Ernst & Young d.o.o. geselecteerd als haar onafhankelijke accountants voor het boekjaar 2015 tot en met 2017,

         HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING VASTGESTELD:
   Het verdient aanbeveling dat Ernst & Young d.o.o. wordt benoemd tot de externe accountant van Banka Slovenije voor de boekjaren 2015 tot en met 2017.

      Gedaan te Frankfurt am Main, 10 juni 2015.

            De president van de ECB

         Mario DRAGHI


Avis juridique important

|

31978H0482

78/482/EEG: Aanbeveling van de Commissie van 12 mei 1978 gericht tot de Regering van Ierland betreffende een ontwerp-reglement met betrekking tot de tenuitvoerlegging van Richtlijn 74/561/EEG van de Raad inzake de toegang tot het beroep van ondernemer van nationaal en internationaal goederenvervoer over de weg

Publicatieblad Nr. L 152 van 08/06/1978 blz. 0024 - 0026

++++AANBEVELING VAN DE COMMISSIE  van 12 mei 1978  gericht tot de Regering van Ierland betreffende een ontwerp-reglement met betrekking tot de tenuitvoerlegging van Richtlijn 74/561/EEG van de Raad inzake de toegang tot het beroep van ondernemer van nationaal en internationaal goederenvervoer over de weg   ( 78/482/EEG )  Bij schrijven van 22 juli 1977 heeft de permanente vertegenwoordiging van Ierland bij de Europese Gemeenschappen de Commissie bij wijze van raadpleging de tekst doen toekomen van een ontwerp-reglement met betrekking tot de tenuitvoerlegging van Richtlijn 74/561/EEG van de Raad van 12 november 1974 inzake de toegang tot het beroep van ondernemer van nationaal en internationaal goederenvervoer over de weg ( 1 ) .  Deze raadpleging vindt plaats op grond van artikel 7 , lid 1 , van bovengenoemde richtlijn .  De Commissie betreurt het dat de Ierse Regering , getuige het tijdstip van kennisgeving van de uitvoeringsmaatregelen , niet tijdig de verplichtingen is nagekomen die haar door artikel 7 van Richtlijn 74/561/EEG worden opgelegd , en het de Commissie daardoor onmogelijk heeft gemaakt onderhavige aanbeveling op het gewenste ogenblik uit te brengen .  Ten aanzien van bovengenoemd ontwerp-reglement , doet de Commissie de volgende aanbeveling :  1 . De Commissie constateert dat , wat de toegang tot het beroep van ondernemer van goederenvervoer over de weg betreft , het ontwerp-reglement van de Ierse Regering in beginsel voldoet aan de voorschriften van bovengenoemde richtlijn , onder voorbehoud dat de nog te nemen uitvoeringsmaatregelen en de volgende , in het ontwerp aan te brengen wijzigingen worden goedgekeurd .  2 . Artikel 3 , lid 1 , van het ontwerp-reglement verbiedt personen die het beroep van ondernemer van goederenvervoer over de weg uitoefenen goederen te vervoeren indien zij niet in het bezit zijn van een nationaal of internationaal certificaat voor het goederenvervoer over de weg . Dit artikel heeft derhalve slechts betrekking op niet nader bepaalde " personen " en laat ondernemingen buiten beschouwing .  In dit verband heeft de Ierse Regering medegedeeld dat de term " persoon " in haar nationale wetgeving zowel het begrip natuurlijke persoon als het begrip rechtspersoon dekt .  Rekening houdend met de in artikel 1 , lid 2 , tweede alinea , van de communautaire richtlijn vervatte definitie van de term " onderneming " , waaronder aldaar worden verstaan verenigingen , groeperingen of organen , waarvan sommige niet in de categorieën natuurlijke of rechtspersonen kunnen worden ingedeeld , beveelt de Commissie de Ierse Regering evenwel aan , met zoveel woorden te stellen dat de bepalingen van het ontwerp-reglement voor de toegang tot het beroep van vervoerondernemer van toepassing zijn op personen zowel als op ondernemingen .  3 . De Commissie stelt eveneens vast dat artikel 3 , lid 2 , van het ontwerp-reglement bepaalde categorieën van vervoer vrijstelt van de toepassing van het bepaalde in artikel 3 , lid 1 , te weten het bezit van een certificaat voor het goederenvervoer over de weg dat aantoont dat wordt voldaan aan de voorwaarden betrouwbaarheid , financiële draagkracht en vakbekwaamheid .  Nu voorziet artikel 2 van de richtlijn echter niet in de mogelijkheid vrijstelling te verlenen van de toepassing van deze bepalingen aan bepaalde categorieën van vervoer , doch wel aan natuurlijke personen of ondernemingen die uitsluitend bepaalde categorieën van vervoer verrichten .  Derhalve beveelt de Commissie aan , met het oog op de duidelijkheid artikel 3 , lid 2 , van het ontwerp-reglement zodanig te wijzigen dat aan het bepaalde in artikel 2 van de richtlijn wordt voldaan .  4 . De Commissie merkt tevens op dat artikel 3 , lid 2 , van het ontwerp-reglement vrijstelling verleent van het bezit van een certificaat voor het goederenvervoer over de weg voor bepaalde categorieën van vervoer , waaronder :  a ) " het internationale vervoer met een vrachtwagen of trekker die voldoet aan de voorwaarden vastgesteld in artikel 7 , lid 1 , van de " Road Transport Act 1935  ( nr . 23 van 1935 ) " , gewijzigd bij artikel 29 van de  " Road Transport Act 1958 ( nr . 19 van 1958 ) " ,  b ) het vervoer van runderen , schapen en varkens op het nationale grondgebied .  De Commissie is van mening dat de sub a ) hierboven bedoelde categorieën van vervoer binnen het toepassingsgebied van de richtlijn vallen , aangezien zij niet behoren tot de bij artikel 2 van de richtlijn vrijgestelde categorieën van vervoer , te weten het vervoer dat slechts een geringe weerslag heeft op de vervoermarkt wegens de aard van de vervoerde goederen of de geringe afstand die wordt afgelegd .  Wat het sub b ) bedoelde vervoer betreft , te weten het vervoer van runderen , schapen en varkens op het nationale grondgebied , is de Commissie in de eerste plaats van oordeel dat uitsluiting hiervan uit het toepassingsgebied van de richtlijn alleen te wettigen valt indien de betrokken vervoerondernemers uitsluitend dit soort vervoer verrichten ( b.v . met voertuigen die daartoe op permanente wijze gebouwd en ingericht zijn ) . Voorts kan van een geringe weerslag daarvan op de betrokken vervoermarkt slechts sprake zijn wanneer het vervoer over geringe afstand plaatsvindt .  Wat de andere in artikel 3 , lid 2 , van het ontwerp-reglement vervatte vrijstellingen betreft , te weten het vervoer van turf , melk ( artikel 3 , lid 2 b ) ,  ( iii ) ( iv ) ( v ) ) en het vervoer " van boerderij tot boerderij " ( artikel 3 , lid 2 d ) ) , heeft de Commissie geen bezwaren tegen de door de Ierse Regering voorgestelde bepaling , mits de in artikel 2 van de communautaire richtlijn gestelde voorwaarde voor vrijstelling van het vervoer wordt nageleefd .  De Commissie beveelt derhalve aan , artikel 3 , lid 2 , van het ontwerp-reglement zodanig te wijzigen dat met bovenstaande opmerkingen rekening wordt gehouden .  5 . Wat het beginsel van de betrouwbaarheid betreft , merkt de Commissie op dat artikel 3 , lid 2 , van de richtlijn bepaalt dat in afwachting van een latere coordinatie elke Lid-Staat de bepalingen vaststelt waaraan de aanvrager ter zake van betrouwbaarheid moet voldoen .  De Commissie stelt evenwel vast dat deze bepalingen en met name artikel 5 , leden 9 en 11 , van het ontwerp-reglement onduidelijk en onvolledig zijn .  Ter wille van de duidelijkheid verzoekt de Commissie de Ierse Regering dan ook , in het huidige ontwerp-reglement bepalingen op te nemen die een nadere omschrijving mogelijk maken van de voorwaarden waaraan de betrokkenen ter zake van betrouwbaarheid moeten voldoen .  6 . Artikel 8 , leden 1 en 2 , van het ontwerp-reglement bevat bepalingen die een tijdelijke voortzetting van de exploitatie van een vervoeronderneming in geval van overlijden of ziekte van de houder van een vervoercertificaat moeten waarborgen .  De Commissie is van mening dat bovenvermelde bepalingen onvolledig zijn ten opzichte van de voorschriften van artikel 4 , lid 1 , van de communautaire richtlijn , aangezien :   - het ontwerp-reglement niet de voorwaarden vaststelt waaronder de exploitatie van de vervoeronderneming kan worden voortgezet ,   - het ontwerp-reglement uitsluitend melding maakt van het geval van overlijden of onbekwaamheid als gevolg van ziekte en de wettelijke onbekwaamheid buiten beschouwing laat .  De Commissie beveelt de Ierse Regering aan artikel 8 , leden 1 en 2 , van het ontwerp-reglement in overeenstemming te brengen met de voorschriften van artikel 4 , lid 1 , van de communautaire richtlijn .  7 . In artikel 13 , lid 4 , van het ontwerp-reglement wordt bepaald dat een bewijs van vakbekwaamheid door de minister aan iedere aanvrager kan worden afgeleverd , indien deze in het bezit is van :   - een diploma van de eerste of tweede graad , uitgereikt door het Chartered Institute of Transport , of   - een universitair diploma of enig ander getuigschrift van hoger onderwijs waaruit blijkt dat de betrokkene een studie over het vervoer heeft volbracht , of   - enigerlei andere kwalificatie die volgens de minister gelijkwaardig is aan een aldus gespecificeerde kwalificatie .  De Commissie merkt op dat artikel 3 , lid 4 , van de communautaire richtlijn voor de Lid-Staten voorziet in de mogelijkheid de kandidaat-vervoerondernemer vrij te stellen van het leveren van het bewijs van vakbekwaamheid , indien hij houder is van bepaalde diploma's van hoger onderwijs of van vakonderwijs , die een goede kennis omtrent de in de lijst van de bijlage bij de richtlijn aangegeven onderwerpen waarborgen . Een dergelijke bepaling houdt voor de Lid-Staten die menen van deze mogelijkheid gebruik te moeten maken de verplichting in , nauwkeurig aan te geven welke diploma's aanleiding kunnen geven tot deze vrijstelling .  De bepaling waarbij de minister de bevoegdheid wordt gegeven , uit te maken of vakbekwaamheid gelijkwaardig is aan die welke in de communautaire richtlijn is bepaald , is derhalve niet verenigbaar met de voorschriften van artikel 3 , lid 4 , van de communautaire richtlijn en zou moeten vervallen .  8 . Artikel 13 , lid 5 a ) , van het ontwerp-reglement bepaalt dat " wanneer een persoon de minister het bewijs levert dat hij vakbekwaam is en dat deze vakbekwaamheid voor de uitvoering van onderhavig reglement een voldoende kennis impliceert van één of meer van de in de bijlage bij de richtlijn van de Raad aangegeven onderwerpen , de minister deze persoon vrijstelling kan verlenen voor bovenvermeld(e ) onderwerp(en ) " .  Deze gedeeltelijke vrijstelling van het leveren van het bewijs van de kennis van één of verscheidene onderwerpen is echter niet in overeenstemming met artikel 3 , lid 4 , van de richtlijn , waarin wordt bepaald dat  " de Lid-Staten uitsluitend vrijstelling kunnen verlenen van de toepassing van dit artikel aan de houders van bepaalde diploma's van hoger onderwijs of van vakonderwijs , die een goede kennis omtrent de in de lijst van de bijlage aangegeven onderwerpen waarborgen " .  Bijgevolg beveelt de Commissie aan , artikel 13 , lid 5 a ) , van het ontwerp-reglement zodanig te wijzigen dat aan het bepaalde in artikel 3 , lid 4 , van de richtlijn wordt voldaan .  Gedaan te Brussel , 12 mei 1978 .  Voor de Commissie  Richard BURKE  Lid van de Commissie  ( 1 ) PB nr . L 308 van 19 . 11 . 1974 , blz . 18 .


Avis juridique important

|

31967H0171

67/171/EEG: Aanbeveling van de Commissie van 23 februari 1967 gericht tot de Franse Regering met betrekking tot het ontwerp van decreet inzake vaststelling van de regeling voor het internationale vervoer van personen over de weg

Publicatieblad Nr. 047 van 15/03/1967 blz. 0692 - 0693

++++ ( 1 ) PB no . 23 van 3 . 4 . 1962 , blz . 720/62 .  AANBEVELING VAN DE COMMISSIE  van 23 februari 1967  gericht tot de Franse Regering met betrekking tot het ontwerp van decreet inzake vaststelling van de regeling voor het internationale vervoer van personen over de weg   ( Slechts de tekst in de Franse taal is authentiek )   ( 67/171/EEG )  Overeenkomstig artikel 1 van beschikking van de Raad van 21 maart 1962 houdende vaststelling van een procedure voor het voorafgaande onderzoek en overleg omtrent bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen welke door de Lid-Staten op het gebied van het vervoer worden overwogen ( 1 ) , heeft de Franse Regering de Commissie bij brief van 19 januari 1967 van haar Permanente Vertegenwoordiger bij de Europese Gemeenschappen in kennis gesteld van een ontwerp van decreet inzake vaststelling van de regeling voor het internationale vervoer van personen over de weg .  De Commissie heeft de brief van de Pennanente Vertegenwoordiger op 24 januari 1967 ontvangen . De Franse Regering heeft ook de andere Lid-Staten in kennis gesteld van het ontwerp .  Op grond van artikel 2 van de beschikking van de Raad richt de Commissie de volgende aanbeveling tot de Franse Regering :  1 . Het door de Franse Regering voorgelegde ontwerp-decreet voorziet in de invoering van een nieuwe regeling voor het internationale vervoer van personen over de weg naar of van een plaats buiten Frankrijk waarbij een gedeelte van het traject over Frans grondgebied loopt . De bepalingen van het ontwerp-decreet zijn van toepassing op het vervoer met Lid-Staten van de Gemeenschap er met derde landen dat door Franse of buitenlandse ondernemingen met voertuigen , waarin meer dan negen zitplaatsen zijn , die van de bestuurder inbegrepen , wordt verricht .  2 . De Commissie constateert dat uit de bepalingen van het beoogde decreet blijkt dat de werkingsfeer van dit decreet zich lijkt te moeten uitstrekken tot het gehele internationale vervoer van personen over de weg naar en van andere landen dan Frankrijk en derhalve zowel het vervoer van personen over de weg tussen de Lid-Staten als het vervoer naar en van derde landen omvat .  De werkingsfeer van het betrokken ontwerp-decreet en die van Verordening no . 117/66/EEG van de Raad van 28 juli 1966 lijken elkaar derhalve te overlappen .  Voor zover dit ontwerp-decreet van toepassing lijkt te zijn op het vervoer tussen de Lid-Staten , meent de Commissie de volgende opmerkingen te moeten maken :  Op het eerste gezicht meent zij bepaalde afwijkingen te constateren tussen de bepalingen van het betrokken ontwerp-decreet en die van Verordening no . 117/66/EEG . Het betreft met name de definities van geregeld vervoer , pendelvervoer en ongeregeld vervoer alsmede de datum van inwerkingtreding van de liberalisatiemaatregelen voor bepaalde soorten ongeregeld vervoer .  Bovendien leggen de artikelen 5 en 6 van het betrokken ontwerp-decreet , waarin bepaald wordt dat vervoer waarvoor geen vergunning vereist is slechts mag worden verricht met voertuigen die in het land waarin de reis begint zijn ingeschreven , een beperking op , welke niet in overeenstemming is met de bepalingen van voornoemde verordening .  In werkelijkheid dient evenwel de vraag te worden gesteld of met betrekking tot het internationale vervoer van personen tussen de Lid-Staten bepalingen van Verordening no . 117/66/EEG rechtsgeldig in het betrokken decreet kunnen worden overgenomen .  De bepalingen van deze verordening zijn van krachtens artikel 189 van het Verdrag rechtstreeks toepasselijk in de Lid-Staten en zijn van kracht sedert 1 januari 1967 . Zij behoeven derhalve niet in normatieve regelingen van de Lid-Staten te worden overgebracht . Een dergelijke overbrenging zou overigens aanleiding kunnen geven tot dubbelzinningheid ten aanzien van de inwerkingtreding of de onmiddellijke toepasselijkheid van de verordeningen van de Gemeenschap als zodanig .  Er zou dehalve uitdrukkelijk dienen te worden bepaald dat dit decreet van toepassing is op het internationale vervoer van personen over de weg , met uitzondering van het vervoer tussen de Lid-Staten .  3 . Tenslotte vestigt de Commissie de aandacht van de Franse Regering op de uitvoeringsmaatregelen welke krachtens de bepalingen van Verordening no . 212/66/EEG van de Commissie van 16 december 1966 ten aanzien van controledocumenten door de Lid-Staten dienen te worden genomen .  4 . Om deze redenen beveelt de Commissie de Franse Regering aan , de bepalingen van het voorgenomen decreet in de zin van en overeenkomstig de in deze aanbeveling vervatte opmerkingen te wijzigen .  5 . De Commissie acht het niet nodig overleg te plegen met de andere Lid-Staten , als bedoeld in artikel 2 , lid 3 , van de beschikking van de Raad van 21 maart 1962 .  6 . De Commissie stelt de overige Lid-Staten in kennis van dit advies .  Brussel , 23 februari 1967 .  Voor de Commissie  De Vice-Voorzitter  Robert MARJOLIN


Avis juridique important

|

31983H0403

83/403/EEG: Aanbeveling van de Commissie van 29 juli 1983 aan de Helleense Republiek inzake de aanpassing van de nationale monopolies van commerciële aard in de zin van artikel 37, lid 1, van het EEG-Verdrag (Slechts de tekst in de Griekse taal is authentiek)

Publicatieblad Nr. L 233 van 24/08/1983 blz. 0029 - 0030

*****AANBEVELING  VAN DE COMMISSIE  van 29 juli 1983  aan de Helleense Republiek inzake de aanpassing van de nationale monopolies van commerciële aard in de zin van artikel 37, lid 1, van het EEG-Verdrag  (Slechts de tekst in de Griekse taal is authentiek)  (83/403/EEG)  I. De Helleense Republiek is krachtens artikel 40, lid 1, eerste alinea, van de Akte van Toetreding, verplicht vanaf 1 januari 1981 haar nationale monopolies van commerciële aard, als bedoeld in artikel 37, lid 1, van het EEG-Verdrag, geleidelijk in dier voege aan te passen dat vóór 31 december 1985 elke discriminatie tussen de onderdanen van de Lid-Staten, wat de voorwaarden van de voorziening en de afzet betreft, is uitgesloten.  In artikel 40, lid 1, tweede alinea, is voorts bepaald dat de huidige Lid-Staten jegens de Helleense Republiek gelijkwaardige verplichtingen aangaan. In de andere Lid-Staten valt echter ten opzichte van Griekenland geen enkel produkt onder een monopolieregeling van commerciële aard.  Krachtens artikel 40, lid 1, derde alinea, doet de Commissie vanaf 1981 aanbevelingen aan de Helleense Republiek met betrekking tot de wijze waarop en het ritme waarin de in de eerste alinea bedoelde aanpassing moet worden verwezenlijkt.  Overeenkomstig artikel 37, lid 3, van het EEG-Verdrag, welke bepaling van toepassing is krachtens artikel 1, lid 3, van het Toetredingsverdrag, moet het ritme van de bedoelde maatregelen worden aangepast aan de in de artikelen 30 tot en met 34 bedoelde afschaffing der kwantitatieve beperkingen voor dezelfde produkten.  II. De Akte van Toetreding schrijft in artikel 35 onmiddellijke afschaffing bij de toetreding voor van de kwantitatieve in- en uitvoerbeperkingen, behoudens voor een aantal in artikel 36 bedoelde produkten opgesomd in bijlage III van deze Akte, waarvoor aanvankelijk invoercontingenten zijn vastgesteld. Ten aanzien van het ritme voor de afschaffing van de kwantitatieve beperkingen van de invoer van deze produkten uit de andere Lid-Staten, houdt artikel 36, lid 3, van de Akte van Toetreding gedurende de overgangsperiode een progressieve verhoging in van 25 % aan het begin van elk jaar voor de contingenten die in rekeneenheden zijn uitgedrukt en van 20 % aan het begin van elk jaar voor de in volume uitgedrukte contingenten.  Geen van de produkten die in Griekenland onder een monopolie in de zin van artikel 37 van het EEG-Verdrag vallen, is evenwel opgenomen in de genoemde bijlage III, zodat voor deze produkten geen aanvangscontingent is vastgesteld. Om het ritme vast te stellen voor de geleidelijke afschaffing van de ter zake bestaande kwantitatieve beperkingen, acht de Commissie het derhalve noodzakelijk te verwijzen naar de criteria van artikel 33 van het EEG-Verdrag, onder inachtneming van de kortere overgangsperiode welke Griekenland is toegekend. Dit artikel vermeldt een overgangsperiode van twaalf jaar en stelt een minimumaanvangscontingent vast gelijk aan 3 % van de nationale produktie, met dien verstande dat dit aanvangscontingent niet lager mag zijn dan de bilaterale contingenten die bij de inwerkingtreding van het Toetredingsverdrag voor de andere Lid-Staten beschikbaar zijn gesteld. Dit contingent is gesteld op 5 % na het derde jaar en op ten minste 20 % aan het einde van het tiende jaar.  III. Gezien de kortere overgangsperiode die in artikel 40, lid 1, van de Akte van Toetreding is vastgesteld en die op 31 december 1985 afloopt, en de reeds verstreken tijd, meent de Commissie dat het contingent dat voor 1983 door Griekenland beschikbaar moet worden gesteld, ten minste gelijk moet zijn aan 6 % van de nationale produktie en, in geval er geen nationale produktie is, ten minste gelijk aan 6 % van het nationale verbruik. Voor de twee resterende jaren komen contingenten van onderscheidenlijk 9 en 15 % haar redelijk voor.  IV. Om deze redenen en onder voorbehoud van de houding waartoe zij te gelegener tijd mocht worden gebracht om op grond van de met de toepassing van deze aanbeveling verkregen resultaten aan te nemen, richt de Commissie uit hoofde van artikel 40, lid 1, derde alinea, van de Akte van Toetreding tot de Helleense Republiek de volgende aanbeveling:  1. Voor elk van de produkten die in Griekenland onder een nationaal monopolie van commerciële aard vallen een contingent beschikbaar te stellen van ten minste:  - voor de resterende periode van 1983: gelijk aan 6 % van de overeenkomstige nationale produktie of het overeenkomstige verbruik in het jaar 1982,  - voor 1984: gelijk aan 9 % van de nationale produktie of het overeenkomstige verbruik in 1983, - voor 1985: gelijk aan 15 % van de nationale produktie of het overeenkomstig verbruik in 1984,  met dien verstande dat vanaf 31 december 1985 geen kwantitatieve beperkingen meer geoorloofd zullen zijn.  De contingenten zullen beschikbaar zijn voor iedere importeur in Griekenland en de in het kader van deze contingenten ingevoerde produkten kunnen in Griekenland niet aan exclusieve afzetrechten worden onderworpen.  2. Alle belanghebbenden door een daartoe geëigende berichtgeving, en met name door middel van bekendmaking in het officiële blad van de Helleense Republiek van een mededeling aan de importeurs, in te lichten omtrent de hun geboden mogelijkheden om zich binnen het kader van de bovengenoemde contingenten in de overige Lid-Staten in de navolgende produkten te bevoorraden.  Onder deze aanbeveling zijn de volgende produkten begrepen, in volgorde van de desbetreffende post in het gemeenschappelijk douanetarief:  1. Zout (25.01 A II b))  2. Zwavel (ex 25.03)  3. Ruwe aardolie (27.09)  4. Benzine (ex 27.10 A III)  5. Superbenzine (ex 27.10 A III)  6. Lamppetroleum (ex 27.10 B III)  7. Gasolie (ex 27.10 C I)  8. Stookolie (ex 27.10 C II)  9. Kaliumsulfaten (ex 28.38 A II)  10. Dulcine (ex 29.25 B I)  11. Lucifers (36.06)  12. Speelkaarten (97.04 A).  Gedaan te Brussel, 29 juli 1983.  Voor de Commissie  Frans ANDRIESSEN  Lid van de Commissie


Avis juridique important

|

31983K0259

Aanbeveling nr. 259/83/EGKS van de Commissie van 27 januari 1983 tot instelling van een definitief anti-dumpingrecht voor breedflensbalken van oorsprong uit Spanje

Publicatieblad Nr. L 030 van 01/02/1983 blz. 0061 - 0064

*****AANBEVELING  Nr. 259/83/EGKS VAN DE COMMISSIE  van 27 januari 1983  tot instelling van een definitief anti-dumpingrecht voor breedflensbalken van oorsprong uit Spanje  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE  GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal,  Gelet op Aanbeveling nr. 3018/79/EGKS van de Commissie van 21 december 1979 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping of subsidiëring uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal (1), laatstelijk gewijzigd bij Aanbeveling nr. 3025/82/EGKS (2), inzonderheid op artikel 12,  Na overleg in het Raadgevend Comité bedoeld in genoemde aanbeveling,  Overwegende dat de Commissie in juli 1982 een klacht ontving ingediend door de Walzstahl-Vereinigung te Duesseldorf, namens bijna alle producenten in de Gemeenschap van breedflensbalken;  Overwegende dat de klacht voldoende bewijsmateriaal bevatte voor dumping met betrekking tot breedflensbalken van oorsprong uit Spanje alsmede van daaruit voortvloeiende aanzienlijke schade, en de Commissie derhalve door een bericht in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen (3) de inleiding van een procedure betreffende de invoer van breedflensbalken van oorsprong uit Spanje heeft bekendgemaakt en met een onderzoek ter zake op het niveau van de Gemeenschap is begonnen;  Overwegende dat de Commissie voor de voorlopige vaststelling van dumping de prijzen bij invoer in de Gemeenschap van breedflensbalken van oorsprong uit Spanje heeft vergeleken met de basisprijzen die voor deze produkten door de Commissie zijn gepubliceerd; dat de Commissie op grond van het toentertijd beschikbare bewijsmateriaal tot de conclusie kwam dat deze invoer met dumping aanzienlijke schade berokkende of dreigde te berokkenen aan een bedrijfstak van de Gemeenschap; dat de Commissie derhalve bij Aanbeveling nr. 2242/82/EGKS (4) een voorlopig anti-dumpingrecht op de invoer van breedflensbalken van oorsprong uit Spanje heeft ingesteld;  Overwegende dat dit recht gelijk was aan het verschil tussen de prijzen bij invoer van de betrokken produkten en de door de Commissie gepubliceerde basisprijzen, doch niet minder dan het verschil tussen deze basisprijzen en de prijzen vermeld in de aanvragen voor invoervergunningen voor de betrokken produkten in de Bondsrepubliek Duitsland in de eerste zes maanden van 1982; dat de Commissie vervolgens heeft vastgesteld dat in de periode van januari tot juli 1982 het verschil tussen de huidige prijzen bij invoer, cif-Duitse grens, ingeklaard, aanzienlijk groter was dan het minimumbedrag van het van kracht zijnde voorlopige recht; dat de Commissie derhalve bij Aanbeveling nr. 3024/82/EGKS (5) dit voorlopige recht heeft gewijzigd door instelling van een specifiek recht dat het werkelijke verschil weergaf; dat zij tegelijkertijd de geldigheidsduur van het voorlopige recht met een periode van ten hoogste twee maanden heeft verlengd;  Overwegende dat de Commissie in het daaropvolgende onderzoek de naar haar weten betrokken producenten, exporteurs, importeurs en vertegenwoordigers heeft verzocht om alle inlichtingen die zij noodzakelijk achtte om tot een definitieve bepaling van de dumpingmarge en de schade te komen; dat de Commissie een onderzoek ter plaatse heeft ingesteld bij de twee betrokken Spaanse exporteurs, namelijk Empresa Nacional Siderúrgica SA (Ensidesa) en José Maria Aristrain Madrid SA, te Madrid; dat de Commissie eveneens een onderzoek ter plaatse heeft ingesteld bij de volgende communautaire producenten: Thyssen AG, Duisburg, Stahlwerke Peine-Salzgitter AG, Salzgitter, Arbed Saarstahl GmbH, Voelklingen, en ten kantore van Thyssen Stahl Union, Duesseldorf, en de volgende importeurs: Carl Spaeter GmbH en Kloeckner & Co, Duisburg, Aristrain Internationale Handelsgesellschaft mbH, Frankfurt;  Overwegende dat de Commissie als periode voor het onderzoek naar dumping heeft vastgesteld: 1 augustus 1981 tot en met 31 juli 1982;  Overwegende dat de Commissie voor het definitief vaststellen van het bestaan van dumping de Spaanse exportprijzen vergeleek met de normale waarde van verkopen die in de periode van onderzoek plaatsvonden;  Overwegende dat met betrekking tot Ensidesa en Aristrain de normale waarden werden vastgesteld op grond van de betaalde of te betalen prijzen voor soortgelijke produkten in de periode van onderzoek op de binnenlandse markt, herleid tot het stadium af-fabriek,  waarbij rekening werd gehouden met het feit dat in sommige gevallen de kosten voor vervoer die door de maatschappijen op de binnenlandse markt werden gemaakt hoger waren dan het overeenkomstige bedrag dat aan de afnemer in rekening werd gebracht, indien dit verschil ten genoegen van de Commissie werd aangetoond; dat de Commissie bij de vaststelling van de normale waarde tevens rekening hield met aan bepaalde afnemers periodiek toegestane kortingen voor bepaalde hoeveelheden indien de maatschappijen in dit verband voldoende bewijsmateriaal voorlegden;  Overwegende dat voor elk soort breedflensbalk de normale waarde afzonderlijk werd vastgesteld, met inachtneming van de juiste afmetingen waarin zij werden uitgevoerd;  Overwegende dat de exportprijzen werden vastgesteld op grond van de voor de betrokken produkten betaalde of te betalen prijs bij uitvoer naar de Gemeenschap in de periode van onderzoek, herleid tot het stadium af-fabriek, en, zo nodig, met inachtneming van de kosten voor binnenlands vervoer en vervoer overzee, verzekering en havenrechten; dat de Commissie op basis van de beschikbare gegevens tevens rekening hield met de jaarlijkse korting toegestaan door een van de exportfirma's aan een importeur in de Gemeenschap;  Overwegende dat, aangezien Aristrain al zijn uitvoer van de betrokken produkten naar zijn volledig in eigendom zijnde filiaal in Frankfurt, Duitsland, heeft verkocht, zijn uitvoerprijzen werden berekend op grond van de prijs waartegen het ingevoerde produkt voor het eerst werd wederverkocht aan een onafhankelijke koper en een correctie is aangebracht voor alle kosten gemaakt tussen de invoer en de wederverkoop, waarbij inbegrepen kosten voor vervoer in de Gemeenschap, verzekering, overlading en bijkomende kosten, douanerechten en een redelijke marge voor algemene kosten en winst; dat tevens naar behoren rekening werd gehouden met verschillen in handelsstadia;  Overwegende dat beide exportfirma's een belastingvermindering ontvingen bij uitvoer van de betrokken produkten; dat de Commissie bijgevolg getracht heeft het bedrag vast te stellen van de in voorafgaande stadia geheven cumulatieve indirecte belastingen geheven op goederen die fysiek opgenomen zijn in enerzijds het uitgevoerde produkt en anderzijds de soortgelijke produkten bestemd voor verbruik op de binnenlandse markt; dat noch de Spaanse Regering noch de exportfirma's, na het verzoek van de Commissie, bewijsmateriaal voorlegden dat het bedrag van dergelijke belastingen aantoont; dat de Commissie de prijs bij uitvoer bijgevolg heeft verhoogd met een bedrag dat zij berekende op basis van de haar ter beschikking staande gegevens;  Overwegende dat bij vergelijking van de prijs bij uitvoer en de normale waarde de gemiddelde dumpingmarge 9,40 %, gelijk aan 29,77 Ecu per ton, bedroeg voor Aristrain en 10,26 %, gelijk aan 30,33 Ecu per ton, voor Ensidesa;  Overwegende dat de exporteurs de Commissie verzochten in verband met de devaluatie van de Spaanse valuta na afloop van de periode van onderzoek haar bevindingen inzake de dumping te herzien; dat de Commissie het niet passend achtte deze davaluatie in overweging te nemen aangezien de exporteurs niet aantoonden dat deze de dumpingmarge verminderde of teniet deed;  Overwegende dat ten aanzien van de schade uit het de Commissie ter beschikking staande bewijsmateriaal blijkt dat de invoer in de Gemeenschap van de betrokken produkten van oorsprong uit Spanje is gestegen van 129 099 ton in 1980 tot 134 969 ton in 1981 en tot 83 484 ton in de eerste zes maanden van 1982; dat wat de Duitse markt betreft, die van oudsher de grootste hoeveelheid Spaanse breedflensbalken opneemt, de invoer uit Spanje is gestegen van een maandelijks gemiddelde van 9 342 ton in 1980 tot gemiddeld 15 304 ton in de tweede helft van 1981 en gemiddeld 13 184 ton in de eerste zes maanden van 1982; dat in de periode van januari tot juni 1982 de invoer van het betrokken produkt uit Spanje 105 % hoger was dan in dezelfde periode van het voorgaande jaar;  Overwegende dat het aandeel in de communautaire markt van de Spaanse exporteurs tussen 1980 en 1981 enigszins daalde van 7,4 % tot 6,8 %, doch in de periode januari tot juni 1982 plotseling steeg tot 18,7 %; dat de overeenkomstige marktaandelen in de Bondsrepubliek Duitsland 16,3 % in 1980, 18,9 % in 1981 en 29,4 % in de eerste helft van 1982 bedroegen;  Overwegende dat breedflensbalken over het algemeen worden verkocht aan handelaren die deze opslaan en wederverkopen in de Gemeenschap; dat dezelfde groep handelaren die deze Spaanse uitvoer kopen eveneens soortgelijke produkten van de communautaire producenten kopen; dat de prijzen waartegen breedflensbalken van oorsprong uit Spanje aan deze handelaren werden verkocht in de meeste gevallen aanzienlijk beneden die van de prijsschalen van de producenten van de Gemeenschap lagen die ten tijde van de levering van deze invoer geldig waren;  Overwegende dat de Commissie eveneens de invloed van de invoer uit Spanje voor de communautaire industrie heeft onderzocht; dat de Commissie heeft vastgesteld dat de gemiddelde maandelijkse produktie van soortgelijke produkten in Duitsland tussen 1981 en de eerste negen maanden van 1982 met 28 % daalde en dat de verkoop van de producenten in de Gemeenschap aanzienlijk is verminderd; dat uit een onderzoek van de ontwikkeling van de verkoop op de Duitse markt blijkt dat de verkoop van de Duitse producenten tussen 1980 en het tweede kwartaal van 1982 met 64,3 % daalde, van gemiddeld 30 203 ton per maand tot 13 192 ton per maand; dat in dezelfde periode de verkopen van andere EGKS-producenten in Duitsland met 40,1 % daalde, van gemiddeld 25 509 ton per maand tot 15 272 ton per maand; dat het marktaandeel van de Duitse fabrikanten van breedflensbalken op hun binnenlandse markt daalde van 52,7 % in 1980 tot 46 % in 1981 en tot 37,6 % in de eerste helft van 1982, terwijl het marktaandeel van andere EGKS-producenten daalde van 30,7 % in 1981 tot 27,7 % in de eerste zes maanden van 1982;  Overwegende dat de Commissisie eveneens rekening gehouden heeft met het feit dat de staalindustrie in de Gemeenschap zich in een crisissituatie bevindt; dat tussen 1974 en 1980 de produktie van de betrokken produkten met meer dan 13 % terugliep, terwijl het aantal werknemers tussen 1974 en 1981 verminderde met 244 700 ofwel 30,8 %; dat de situatie van de communautaire producenten gekenmerkt blijft door een uiterst lage benutting van de produktiecapaciteit en aanzienlijk lagere winsten of door verliezen;  Overwegende dat ten einde deze situatie te verhelpen het staalbeleid van de Gemeenschap erop is gericht een voldoende prijsniveau voor de in de Gemeenschap verkochte betrokken produkten te verzekeren door gebruikmaking van produktiequota voor EGKS-ondernemingen en de verplichting bepaalde prijsniveaus in acht te nemen; dat deze produktiequota geregeld worden aangepast op grond van een prognose van vraag en aanbod voor de betrokken produkten, mede gelet op de ontwikkeling van de invoer uit derde landen; dat een grote verhoging van de invoer uit derde landen een verlaging van de quota van de producenten van de Gemeenschap vereist, waardoor hun indirecte kosten verhogen en hun marges nog meer verminderen;  Overwegende dat de Commissie heeft onderzocht of schade kan zijn veroorzaakt door andere factoren die afzonderlijk of gecombineerd de industrie van de Gemeenschap nadelig kunnen beïnvloeden, zoals omvang en prijzen van andere invoer of verminderde vraag; dat hoewel het niveau van het verbruik op de Duitse markt in 1980 en 1981 stabiel is gebleven dit in de eerste zes maanden van 1982 met 21 % ofwel 12 626 ton per maand is gedaald; dat, hoewel de invoer uit andere derde landen dan Spanje met 16,7 % steeg van 26 077 ton in 1980 tot 30 433 ton in 1981, deze in de eerste zes maanden van 1982 eveneens een geringe daling van 6 % tot 14 285 ton aantoonde; dat de gevolgen van de invoer met dumping uit Spanje, die in 1981 meer dan 81 % en in de eerste zes maanden van 1982 bijna 85 % van alle invoer uit derde landen in de Bondsrepubliek Duitsland uitmaakte, afzonderlijk van deze andere factoren zijn onderzocht;  Overwegende dat uit de thans definitief vastgestelde feiten blijkt dat, gezien de reeds uiterst moeilijke situatie van de bedrijfstak in de Gemeenschap en de herstructureringsinspanningen die op dit ogenblik worden ondernomen, aanzienlijke schade is veroorzaakt door de invoer met dumping uit Spanje en dat nog meer schade zou zijn veroorzaakt indien geen voorlopige maatregelen waren genomen;  Overwegende dat gezien de ernstige toestand waarin de communautaire staalindustrie zich bevindt, het belang van de Gemeenschap vereist dat een definitief anti-dumpingrecht wordt ingesteld en de bedragen die als zekerheid werden gesteld voor het voorlopige anti-dumpingrecht worden geïnd; dat, gelet op de omvang van de veroorzaakte schade, het bedrag van het definitieve recht gelijk dient te zijn aan de vastgestelde dumpingmarges, met inachtneming van waardeverminderingen waarop de importeurs aanspraak maken en welke ten genoegen van de bevoegde nationale autoriteiten worden aangetoond,  DOET DE VOLGENDE AANBEVELING:  Artikel 1  1. Er wordt een definitief anti-dumpingrecht ingesteld op breedflensbalken van post 73.11 A ex I van het gemeenschappelijk douanetarief, overeenkomende met NIMEXE-code 73.11-12, van oorsprong uit Spanje.  2. Het recht bedraagt 29,77 Ecu per 1 000 kg netto voor door José Maria Aristrain SA of José Maria Aristrain Madrid SA vervaardigde en uitgevoerde breedflensbalken en 30,33 Ecu per 1 000 kg netto voor door Empresa Nacional Siderúrgica SA (Ensidesa) vervaardigde en uitgevoerde breedflensbalken.  3. Het recht wordt echter met ten hoogste 10 % verminderd indien de importeur ten genoegen van de bevoegde nationale autoriteiten aantoont dat de ingevoerde produkten beneden de standaardmaat of tweede keus zijn.  4. De inzake douanerechten geldende bepalingen zijn op het recht van toepassing.  Artikel 2  De bedragen die ingevolge Aanbeveling nr. 2242/82/EGKS, als gewijzigd bij Aanbeveling nr. 3024/82/EGKS, tot zekerheid voor het voorlopige anti-dumpingrecht zijn gesteld, worden definitief geïnd voor zover zij het bedrag van het bij artikel 1 ingestelde definitieve recht niet overschrijden. Artikel 3  Deze aanbeveling treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.  Gedaan te Brussel, 27 januari 1983.  Voor de Commissie  Wilhelm HAFERKAMP  Vice-Voorzitter  (1) PB nr. L 339 van 31. 12. 1979, blz. 15.  (2) PB nr. L 317 van 13. 11. 1982, blz. 17.  (3) PB nr. C 207 van 10. 8. 1982, blz. 4.  (4) PB nr. L 238 van 13. 8. 1982, blz. 32.  (5) PB nr. L 317 van 13. 11. 1982, blz. 16.


Avis juridique important

|

31961K0001

EGKS Hoge Autoriteit: Aanbeveling nr. 1-61 van 1 maart 1961 aan de Regeringen der deelnemende Staten inzake het openbaar maken of ter kennis brengen van schalen, vrachtprijzen en tariefbepalingen voor het vervoer van kolen en staal

Publicatieblad Nr. 018 van 09/03/1961 blz. 0469 - 0471 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 7 Deel 1 blz. 0028  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 7 Deel 1 blz. 0028  Bijzondere uitgave in het Deens: Serie I Hoofdstuk 1959-1962 blz. 0066  Bijzondere uitgave in het Engels: Serie I Hoofdstuk 1959-1962 blz. 0069  Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 07 Deel 1 blz. 0025  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 07 Deel 1 blz. 0037  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 07 Deel 1 blz. 0037

++++AANBEVELING No . 1-61  van 1 maart 1961  aan de Regeringen der deelnemende Staten inzake het openbaar maken of ter kennis brengen van schalen , vrachtprijzen en tariefbepalingen voor het vervoer van kolen en staal  DE HOGE AUTORITEIT ,  Gezien de artikelen 2 tot en met 5 , 8 , 14 , 15 , 60 , 70 en 86 van het Verdrag en paragraaf 10 van de Overeenkomst met betrekking tot de overgangsbepalingen ;  Overwegende , dat krachtens artikel 70 , 3e lid , van het Verdrag de schalen , vrachtprijzen en tariefbepalingen , van welke aard dan ook , welke van toepassing zijn op het vervoer van kolen en staal binnen iedere deelnemende Staat en tussen de deelnemende Staten openbaar gemaakt of ter kennis van de Hoge Autoriteit gebracht worden ;  Overwegende , dat deze bepaling een rechtsnorm is welke de deelnemende Staten der Gemeenschap en de Hoge Autoriteit bindt ; dat voor de toepassing hiervan , in het bijzonder op ondernemingen van verschillende takken van vervoer , uitvoeringsbepalingen van de deelnemende Staten echter vereist zijn ;  Overwegende , dat zodanige bepalingen in het geheel niet dan wel slechts onvolledig bestaan ; dat de Hoge Autoriteit zich derhalve genoodzaakt ziet de deelnemende Staten door middel van een aanbeveling uit te nodigen passende uitvoeringsbepalingen af te kondigen ;  Overwegende , dat de door de deelnemende Staten te nemen uitvoeringsmaatregelen naar aard , omvang en vorm ertoe moeten strekken de aan het openbaar maken of ter kennis brengen van schalen , vrachtprijzen en tariefbepalingen van welke aard dan ook ten grondslag liggende doelstellingen op doeltreffende wijze te verwezenlijken ; dat de deelnemende Staten hierbij in aanmerking moeten nemen dat het in artikel 70 , 3e lid , neergelegde beginsel van het openbaar maken of ter kennis brengen niet een doel op zichzelf vormt ;  Overwegende dat iedere openbaarmaking of ter-kennis-brenging op zichzelf veeleer slechts een middel ter verwezenlijking van andere in het Verdrag omschreven doelstellingen vormt ; dat hierbij in de eerste plaats de bepalingen van het Verdrag inzake het vervoer in aanmerking komen welker inachtneming door de betrokkenen , in het bijzonder de vervoersondernemingen , op doeltreffende wijze dient te worden verzekerd ; dat het hier de volgende bepalingen betreft :   _ Artikel 4 b in verband met artikel 70 , 1e lid , van het Verdrag , volgens dewelke bij het vervoer van kolen en staal aan verbruikers die in overeenkomstige prijsvoorwaarden worden geboden ;   _ Artikel 70 , 2e lid , van het Verdrag dat met name discriminaties in vrachtprijzen en voorwaarden verbiedt welke zijn gebaseerd op het land van oorsprong of bestemming van de produkten ;   _ par . 10 , 3e lid , van de Overeenkomst met betrekking tot de overgangsbepalingen , dat de instelling van directe internationale tarieven alsmede de harmonisatie van vrachtprijzen en vervoervoorwaarden voorschrijft , voor zover dit noodzakelijk is voor de goede werking van de gemeenschappelijke markt ;  Overwegende dat de deelnemende Staten voorts hun maatregelen zodanig dienen te nemen dat deze de goede werking van de gemeenschappelijke markt voor kolen en staal , gelijk is voorzien in de bepalingen van het Verdrag , in het bijzonder in de artikelen 2 tot en met 5 en 60 , alsmede in de ter toepassing daarvan door de Hoge Autoriteit gegeven beschikkingen , bevorderen ;  Overwegende dat de deelnemende Staten ter nakoming van hun fundamentele verplichting krachtens artikel 86 , 1e lid , de aanbeveling op zodanige wijze dienen uit te voeren , dat deze de Gemeenschap de vervulling van haar taak vergemakkelijkt ;  Overwegende dat de door de deelnemende Staten uit te vaardigen voorschriften de doelstellingen der aanbeveling slechts dan kunnen verwezenlijken , wanneer voorzieningen zijn getroffen opdat de vervoerondernemingen deze voorschriften in acht nemen ; dat , daar het Verdrag de Hoge Autoriteit niet de mogelijkheid verleent zelf deze ondernemingen te controleren en in geval van overtreding in te grijpen , de deelnemende Staten hun voorschriften dusdanig dienen op te stellen dat de vervoerondernemingen doeltreffend kunnen worden gecontroleerd en dat overtredingen op passende wijze kunnen worden bestraft ;  Overwegende dat de bepalingen van het Verdrag ter zake alle takken van vervoer binnen de Gemeenschap omvatten ; dat derhalve de deelnemende Staten de op grond van deze aanbeveling te nemen uitvoeringsmaatregelen tot alle takken van vervoer dienen uit te strekken ; dat zij vrij zijn hun voorschriften overeenkomstig de eigenaardigheden van de onderscheidene takken van vervoer op uiteenlopende wijze te formuleren ;  Overwegende dat het in verband met de toestand op vervoersgebied noodzakelijk is dat de deelnemende Staten de in deze aanbeveling omschreven verplichtingen zo spoedig mogelijk nakomen ; dat derhalve de uiterste termijn van 31 december 1961 redelijk voorkomt om hetzij rechtstreeks de noodzakelijke wettelijke en reglementaire voorschriften uit te vaardigen hetzij , indien daarvoor een tijdrovende procedure zoals bijvoorbeeld de aanneming van een wet nodig zou zijn , de daarvoor vereiste stappen te nemen .  Overwegende dat het voorts doelmatig is dat de Hoge Autoriteit reeds tevoren onderzoekt of , en in welke mate de door de deelnemende Staten beoogde maatregelen aan de doelstellingen der aanbeveling beantwoorden ; dat het derhalve noodzakelijk is dat de Hoge Autoriteit hiervan tevoren in kennis wordt gesteld en wel uiterlijk per 31 oktober 1961 ;  Doet de volgende  AANBEVELING :  Artikel 1   ( 1 ) De Regeringen der deelnemende Staten dienen alle passende algemene of bijzondere maatregelen te nemen opdat de voor het vervoer van kolen en staal binnen elke deelnemende Staat en tussen de deelnemende Staten toegepaste schalen , vrachtprijzen en tariefbepalingen van welke aard dan ook in zodanige omvang en op zodanige aard en wijze worden openbaar gemaakt of ter kennis gebracht van de Hoge Autoriteit ,  a ) dat zij ertoe bijdragen , de toepassing door de vervoerondernemingen van schalen , vrachtprijzen en tariefbepalingen van welke aard dan ook te verzekeren met dien verstande dat aan verbruikers die in overeenkomstige omstandigheden verkeren , overeenkomstige prijsvoorwaarden worden geboden ( artikel 4 , sub b , en artikel 70 , 1e en 2e lid , van het Verdrag ) .  b ) dat de tenuitvoerlegging van de getroffen of nog te treffen maatregelen met het oog op de instelling van directe internationale tarieven en de harmonisatie der vrachtprijzen en vervoervoorwaarden mogelijk wordt gemaakt ( artikel 70 , 1e lid , van het Verdrag en par . 10 , 3e lid , van de Overeenkomst met betrekking tot de overgangsbepalingen ) .   ( 2 ) De maatregelen als bedoeld in lid 1 dienen zodanig te worden genomen dat deze de goede werking van de gemeenschappelijke markt , gelijk is voorzien in de bepalingen van het Verdrag , in het bijzonder in de artikelen 2 tot en met 5 en 60 , alsmede in de ter toepassing daarvan door de Hoge Autoriteit gegeven beschikkingen , bevorderen .  Artikel 2  De Regeringen der deelnemende Staten dienen alle passende algemene of bijzondere maatregelen te treffen , opdat de nakoming van de bestaande of nog uit te vaardigen wettelijke en reglementaire voorschriften ter verwezenlijking van de in artikel 1 omschreven doelstellingen kan worden gecontroleerd en overtreding van deze voorschriften kan worden bestraft .  Artikel 3  De krachtens de artikelen 1 en 2 te nemen maatregelen dienen alle takken van vervoer te omvatten . Hierbij kan met de eigenaardigheden der onderscheidene takken van vervoer rekening worden gehouden .  Artikel 4   ( 1 ) De Regeringen der deelnemende Staten dienen uiterlijk per 31 december 1961 de in de artikelen 1 en 2 bedoelde maatregelen te nemen . Kunnen deze maatregelen ingevolge de bepalingen van het nationale recht slechts krachtens een wet of volgens enige andere procedure van langdurige aard worden genomen , dan dient met deze procedures uiterlijk op ditzelfde tijdstip een aanvang te zijn gemaakt .   ( 2 ) De Regeringen der deelnemende Staten dienen de Hoge Autoriteit uiterlijk per 31 oktober 1961 van de inhoud der beoogde maatregelen in kennis te stellen .  Artikel 5  Deze aanbeveling wordt ter kennis van de Regeringen der deelnemende Staten gebracht en in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen afgekondigd .  Deze aanbeveling is door de Hoge Autoriteit besproken en goedgekeurd op haar zitting van 1 maart 1961 .  Door de Hoge Autoriteit  De Voorzitter  Piero MALVESTITI