title: Aanbeveling van de Commissie van 30 mei 2008 betreffende risicoreductiemaatregelen voor de stoffen natriumchromaat, natriumdichromaat en 2,2′,6,6′-tetrabroom-4,4′-isopropylideendifenol (tetrabroombisfenol A) (Kennisgeving geschied onder nummer C(2008) 2256) (Voor de EER relevante tekst)

text:
               18.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 158/62

      AANBEVELING VAN DE COMMISSIE

   van 30 mei 2008
   betreffende risicoreductiemaatregelen voor de stoffen natriumchromaat, natriumdichromaat en 2,2′,6,6′-tetrabroom-4,4′-isopropylideendifenol (tetrabroombisfenol A)
   (Kennisgeving geschied onder nummer C(2008) 2256)
   (Voor de EER relevante tekst)
   (2008/454/EG)
   DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
   Gelet op Verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad van 23 maart 1993 inzake de beoordeling en de beperking van de risico’s van bestaande stoffen (1), en met name op artikel 11, lid 2,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Bij Verordeningen (EG) nr. 143/97 (2) en (EG) nr. 2364/2000 (3) van de Commissie betreffende de derde respectievelijk de vierde lijst van prioriteitsstoffen krachtens Verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad zijn de volgende stoffen aangemerkt als prioriteitsstoffen die in het kader van Verordening (EEG) nr. 793/93 moeten worden geëvalueerd:

                           —

                           natriumchromaat,

                           —

                           natriumdichromaat,

                           —

                           2,2′,6,6′-tetrabroom-4,4′-isopropylideendifenol (tetrabroombisfenol A).

               (2)

               De volgens Verordeningen (EEG) nr. 793/93 en (EG) nr. 143/97 aangewezen rapporterende lidstaten hebben voor die stoffen, overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1488/94 van de Commissie van 28 juni 1994 tot vaststelling van de beginselen voor de beoordeling van de risico's voor mens en milieu van bestaande stoffen krachtens Verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad (4), de beoordeling van de risico's voor mens en milieu afgerond en voorstellen gedaan voor een strategie ter beperking van de risico's.

               (3)

               Het Wetenschappelijk Comité voor toxiciteit, ecotoxiciteit en milieu (WCTEM) en het Wetenschappelijk Comité voor gezondheids- en milieurisico's (WCGM) zijn geraadpleegd over de door de rapporterende lidstaten uitgevoerde risicobeoordelingen en hebben hierover advies uitgebracht. Die adviezen zijn op de website van de wetenschappelijke comités gepubliceerd.

               (4)

               De resultaten van de risicobeoordeling en de verdere resultaten van de strategieën ter beperking van de risico’s worden vermeld in de desbetreffende mededeling van de Commissie (5).

               (5)

               Uitgaande van die evaluatie is het passend voor sommige stoffen bepaalde risicoreductiemaatregelen aan te bevelen.

               (6)

               De voor werknemers aanbevolen risicoreductiemaatregelen moeten worden bekeken binnen het kader van de wetgeving ter bescherming van werknemers, welke als een afdoende kader wordt beschouwd om de aan deze stoffen verbonden risico's te beperken voor zover dit nodig is.

               (7)

               De in deze aanbeveling vervatte risicoreductiemaatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het bij artikel 15, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 793/93 ingestelde comité,

         BEVEELT AAN:
   DEEL 1
   NATRIUMCHROMAAT

         (CAS-nr. 7775-11-3; Einecs-nr. 231-889-5)

   Risicoreductiemaatregelen voor werknemers (1) en voor het milieu (2, 3, 4, 5, 6)

               1.

               Werkgevers die chroom(VI)-verbindingen gebruiken bij de productie van pigmenten en kleurstoffen, bij de formulering van producten voor de behandeling van metalen, bij elektrolytische metaalplating, en als beitsmiddel om wol te verven, dienen kennis te nemen van eventuele sectorspecifieke richtsnoeren die op nationaal niveau zijn ontwikkeld op basis van de uit hoofde van artikel 12, lid 2, van Richtlijn 98/24/EG van de Raad (6) opgestelde niet-bindende praktische richtsnoeren.

               2.

               De bevoegde autoriteiten in de betrokken lidstaten dienen in de overeenkomstig Richtlijn 2008/1/EG van het Europees Parlement en de Raad (7) afgegeven vergunningen voorwaarden, emissiegrenswaarden of gelijkwaardige parameters of technische maatregelen voor chroom(VI) vast te leggen, om ervoor te zorgen dat de exploitatie van de installaties in kwestie op basis van de beste beschikbare technieken (BBT) geschiedt, rekening houdend met de technische karakteristieken van de betrokken installaties, de geografische ligging ervan en de plaatselijke milieuomstandigheden.

               3.

               De lidstaten dienen zorgvuldig toezicht uit te oefenen op de uitvoering van BBT voor chroom(VI) en belangrijke ontwikkelingen in het kader van de uitwisseling van informatie over BBT aan de Commissie te rapporteren.

               4.

               Teneinde de vergunningverlening en bewaking krachtens Richtlijn 2008/1/EG te vergemakkelijken, dient chroom(VI) te worden meegenomen bij de lopende werkzaamheden ter ontwikkeling van richtsnoeren voor BBT.

               5.

               Lokale emissies naar het milieu moeten waar nodig door nationale voorschriften worden gereguleerd om ervoor te zorgen dat er geen risico's voor het milieu te verwachten zijn.

               6.

               Voor wateren waar emissies van chroom(VI) een risico kunnen opleveren, dienen de betrokken lidstaten milieukwaliteitsnormen (MKN) op te stellen alsmede nationale maatregelen om de verontreiniging terug te dringen teneinde deze MKN tegen 2015 te realiseren overeenkomstig het bepaalde in Richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad (8).

         DEEL 2
   NATRIUMDICHROMAAT

         (CAS-nr. 10588-01-9; Einecs-nr. 234-190-3)

   Risicoreductiemaatregelen voor werknemers (7) en voor het milieu (8, 9, 10, 11, 12)

               7.

               Werkgevers die chroom(VI)-verbindingen gebruiken bij de productie van pigmenten en kleurstoffen, bij de formulering van producten voor de behandeling van metalen, bij elektrolytische metaalplating, en als beitsmiddel om wol te verven, dienen kennis te nemen van eventuele sectorspecifieke richtsnoeren die op nationaal niveau zijn ontwikkeld op basis van de uit hoofde van artikel 12, lid 2, van Richtlijn 98/24/EG opgestelde niet-bindende praktische richtsnoeren.

               8.

               De bevoegde autoriteiten in de betrokken lidstaten dienen in de overeenkomstig Richtlijn 2008/1/EG afgegeven vergunningen voorwaarden, emissiegrenswaarden of gelijkwaardige parameters of technische maatregelen voor chroom(VI) vast te leggen, om ervoor te zorgen dat de exploitatie van de installaties in kwestie op basis van BBT geschiedt, rekening houdend met de technische karakteristieken van de betrokken installaties, de geografische ligging ervan en de plaatselijke milieuomstandigheden.

               9.

               De lidstaten dienen zorgvuldig toezicht uit te oefenen op de uitvoering van BBT voor chroom(VI) en belangrijke ontwikkelingen in het kader van de uitwisseling van informatie over BBT aan de Commissie te rapporteren.

               10.

               Teneinde de vergunningverlening en bewaking krachtens Richtlijn 2008/1/EG te vergemakkelijken, dient chroom(VI) te worden meegenomen bij de lopende werkzaamheden ter ontwikkeling van richtsnoeren voor BBT.

               11.

               Lokale emissies naar het milieu moeten waar nodig door nationale voorschriften worden gereguleerd om ervoor te zorgen dat er geen risico's voor het milieu te verwachten zijn.

               12.

               Voor wateren waar emissies van chroom(VI) een risico kunnen opleveren, dienen de betrokken lidstaten milieukwaliteitsnormen (MKN) op te stellen alsmede nationale maatregelen om de verontreiniging terug te dringen teneinde deze MKN tegen 2015 te realiseren overeenkomstig het bepaalde in Richtlijn 2000/60/EG.

         DEEL 3
   2,2′,6,6′-TETRABROOM-4,4′-ISOPROPYLIDEENDIFENOL (TETRABROOMBISFENOL A)

         (CAS-nr. 79-94-7; Einecs-nr. 201-236-9)

   Risicoreductiemaatregelen voor het milieu (13,14)

               13.

               De bevoegde autoriteiten in de betrokken lidstaten dienen in de overeenkomstig Richtlijn 2008/1/EG afgegeven vergunningen voorwaarden, emissiegrenswaarden of gelijkwaardige parameters of technische maatregelen voor TBBPA vast te leggen, om ervoor te zorgen dat de exploitatie van de installaties in kwestie op basis van BBT geschiedt, rekening houdend met de technische karakteristieken van de betrokken installaties, de geografische ligging ervan en de plaatselijke milieuomstandigheden.

               14.

               Lokale emissies van TBBPA naar het milieu moeten waar nodig door nationale voorschriften worden gereguleerd om ervoor te zorgen dat er geen risico's voor het milieu te verwachten zijn.

         DEEL 4
   ADRESSATEN

               15.

               Deze aanbeveling is gericht tot alle sectoren waarin de genoemde stoffen worden ingevoerd, geproduceerd, vervoerd, opgeslagen, in een preparaat geformuleerd of anderszins verwerkt, gebruikt, verwijderd of teruggewonnen, en tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 30 mei 2008.

            Voor de Commissie

         Stavros DIMAS

            Lid van de Commissie

      (1)  PB L 84 van 5.4.1993, blz. 1. Verordening gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1882/2003 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 284 van 31.10.2003, blz. 1).

      (2)  PB L 25 van 28.1.1997, blz. 13.

      (3)  PB L 273 van 26.10.2000, blz. 5.

      (4)  PB L 161 van 29.6.1994, blz. 3.

      (5)  PB C 152 van 18.6.2008, blz. 11.

      (6)  PB L 131 van 5.5.1998, blz. 11. Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 2007/30/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 165 van 27.6.2007, blz. 21).

      (7)  PB L 24 van 29.1.2008, blz. 8.

      (8)  PB L 327 van 22.12.2000, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2008/32/EG (PB L 81 van 20.3.2008, blz. 60).


				|

		52013DC0354

			Aanbeveling voor een AANBEVELING VAN DE RAAD over het nationale hervormingsprogramma 2013 van Denemarken en met een advies van de Raad over het convergentieprogramma van Denemarken voor 2012-2016 /* COM/2013/0354 final - 2013/ () */

Aanbeveling voor een
AANBEVELING VAN DE RAAD
over het nationale hervormingsprogramma 2013
van Denemarken
en met een advies van de Raad over het convergentieprogramma van Denemarken
voor 2012-2016
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van
de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148, lid 4,
Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de
Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties
en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid[1], en met name artikel 9, lid 2,
Gezien Verordening (EU) nr. 1176/2011
van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011
betreffende de preventie en correctie van macro-economische onevenwichtigheden[2], en met name artikel 6,
lid 1,
Gezien de aanbeveling van de Europese
Commissie[3],
Gezien de resoluties van het Europees
Parlement[4],
Gezien de conclusies van de Europese Raad,
Gezien het advies van het Comité voor de
werkgelegenheid,
Na raadpleging van het Economisch en Financieel
Comité,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)       Op 26 maart 2010 heeft de
Europese Raad zijn goedkeuring gehecht aan het voorstel van de Europese
Commissie voor een nieuwe groei- en werkgelegenheidsstrategie; deze Europa 2020-strategie
moet voor een betere coördinatie van het economisch beleid zorgen en zal zich
toespitsen op de sleutelgebieden waarop Europa's potentieel voor duurzame groei
en concurrentievermogen een krachtige impuls nodig heeft.
(2)       De Raad heeft op 13 juli 2010,
op basis van de voorstellen van de Commissie, een aanbeveling inzake de globale
richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten en de Unie (2010-2014)
en op 21 oktober 2010 een besluit betreffende de richtsnoeren voor het
werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten[5]
vastgesteld, die samen de "geïntegreerde richtsnoeren" vormen. De
lidstaten werd verzocht in hun nationaal economisch en werkgelegenheidsbeleid
met de geïntegreerde richtsnoeren rekening te houden.
(3)       Op 29 juni 2012 hebben de
staatshoofden en regeringsleiders besloten tot een Pact voor groei en banen,
dat een samenhangend kader biedt voor actie op het niveau van de lidstaten, de
EU en de eurozone, waarbij alle mogelijke hefbomen, instrumenten en
beleidsvormen worden ingezet. Zij hebben bepaald welke maatregelen op het niveau
van de lidstaten moeten worden genomen, en met name verklaard vastbesloten te
zijn om de doelstellingen van de Europa 2020-strategie te verwezenlijken en de
landenspecifieke aanbevelingen uit te voeren.
(4)       Op 6 juli 2012 heeft de Raad
een aanbeveling over het nationale hervormingsprogramma voor 2012 van
Denemarken vastgesteld en een advies over het geactualiseerde
convergentieprogramma van Denemarken voor de periode 2011-2015 uitgebracht.
(5)       Op 28 november 2012 heeft de
Commissie haar goedkeuring gehecht aan de jaarlijkse groeianalyse[6] en daarmee de aanzet gegeven
tot het Europees semester voor coördinatie van het economisch beleid van 2013.
Eveneens op 28 november 2012 heeft de Commissie op grond van Verordening (EU)
nr. 1176/2011 het waarschuwingsmechanismeverslag[7]
aangenomen; daarin werd Denemarken genoemd als een van de lidstaten die aan een
diepgaande evaluatie zouden worden onderworpen.
(6)       Op 14 maart 2013 heeft de
Europese Raad de prioriteiten inzake financiële stabiliteit,
begrotingsconsolidatie en groeibevorderende maatregelen goedgekeurd. Hij
benadrukte dat moet worden gestreefd naar gedifferentieerde, groeivriendelijke
begrotingsconsolidatie, normalisering van de kredietverschaffing aan de
economie, bevordering van groei en concurrentievermogen, aanpakken van de
werkloosheid en van de sociale gevolgen van de crisis, en modernisering van de
overheidsdiensten.
(7)       Op 10 april 2013 heeft de
Commissie de uitkomsten gepubliceerd van de diepgaande evaluatie[8] voor Denemarken die zij op
grond van artikel 5 van Verordening (EU) nr. 1176/2011 betreffende de
preventie en correctie van macro-economische onevenwichtigheden heeft
uitgevoerd. Op basis van haar analyse concludeert de Commissie dat Denemarken
wordt geconfronteerd met macro-economische onevenwichtigheden, die evenwel niet
buitensporig zijn.
(8)       Op 30 april 2013 heeft
Denemarken zijn convergentieprogramma 2013 voor de periode 2012-2016 en zijn
nationale hervormingsprogramma 2013 ingediend. Om met de onderlinge verbanden
rekening te houden zijn beide programma's terzelfder tijd geëvalueerd.
(9)       In het licht van de
overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad verrichte evaluatie van
het convergentieprogramma 2013 is de Raad van oordeel dat het aan de
begrotingsprognoses van het programma ten grondslag liggende macro-economische
scenario aannemelijk is. Het scenario met een verwachte bbp-groei van 0,7 %
in 2013 en 1,6 % in 2014 sluit grotendeels aan bij de voorjaarsprognoses 2013
van de Commissie van 0,7 % en 1,7 %. De in het programma uitgestippelde
begrotingsstrategie heeft tot doel uiterlijk in 2013 het buitensporige tekort
te corrigeren en de middellangetermijndoelstelling (MTD) van een structureel
tekort van niet meer dan 0,5 % van het bbp te verwezenlijken, wat een
weerspiegeling is van de doelstellingen van het pact. Het programma beoogt een
overheidstekort van 1,7 % van het bbp in 2013 en 1,8 % in 2014, wat
in lijn is met de termijn die de Commissie in het kader van de
buitensporigtekortprocedure heeft voorgesteld. Uitgaande van de berekeningen
van het structurele begrotingssaldo strookt de gemiddelde jaarlijkse
begrotingsinspanning in de periode 2011-2013 met de aanbeveling van de Raad in
het kader van de buitensporigtekortprocedure. Verwacht wordt dat zich bij de
reële overheidsuitgaven (waaronder ook discretionaire inkomensmaatregelen) in 2013
een nulgroei zal voordoen en dat er in 2014 een toename van 0,4 % zal
zijn, waardoor in beide jaren dus aan de uitgavenbenchmark wordt voldaan. De
overheidsfinanciën in Denemarken zijn over het algemeen gezond en het land
heeft reeds zijn MTD bereikt. Dit neemt evenwel niet weg dat het voor
Denemarken, te meer omdat dit land een vergrijzende bevolking en een ambitieus
welzijnsbeleid heeft, van cruciaal belang is om een gezond en houdbaar kader voor
het begrotingsbeleid te handhaven en om het tekort onder de in het Verdrag
vastgestelde referentiewaarde van 3 % van het bbp te houden.
(10)     In 2012
heeft Denemarken de hervorming van de regelingen inzake het
invaliditeitspensioen en de flexibele arbeid afgerond en op 1 januari 2013 zijn
de hervormde regelingen in werking getreden. Deze hervormingen zijn belangrijke
maatregelen om het Deense arbeidsaanbod te vergroten. Toch blijft het een
uitdaging om de inzetbaarheid te verhogen van wie het verst van een baan
afstaat, zoals personen met een migrantenachtergrond, langdurig werklozen en
laaggeschoolde werknemers. De hervormingsagenda van de Deense regering is zeker
ambitieus, maar nu is het van belang erop toe te zien dat het vermaarde Deense
flexizekerheidsmodel een vlotte overgang van werkloosheid naar arbeid blijft
vergemakkelijken, maar tegelijk ook de marginalisering en de sociale
uitsluiting reduceert. In dit verband spelen onderwijs, opleiding en
verbetering van de vaardigheden een belangrijke rol.
(11)     Voor Denemarken is onderwijs
terecht een duidelijke prioriteit. Dit neemt niet weg dat er verdere
inspanningen nodig zijn om de kwaliteit en de kostenefficiëntie van de
onderwijs- en opleidingssystemen te verbeteren, onder meer door de volledige
uitvoering van de reeds gestarte hervormingen. De voorgestelde hervorming van
het lager en lager middelbaar onderwijs gaat de goede richting uit en zal naar
verwachting een positief effect hebben op de kostenefficiëntie van het
schoolsysteem en de kwaliteit van het onderwijs, met inbegrip van de door de
leerlingen bereikte niveaus. Op het gebied van de beroepsopleiding heeft de
Deense regering actie ondernomen om de kwaliteit van de beroepsopleiding voor
jongeren te verbeteren en zich te verzekeren van de nodige leerlingplaatsen in
de privésector. Er is een comité met vertegenwoordigers van de regering, de
gemeenten, de regio’s en de sociale partners opgericht om een permanente
oplossing te vinden waarmee het noodzakelijke aantal leerlingplaatsen kan
worden veiliggesteld en de kwaliteit van het systeem voor beroepsonderwijs en
–opleiding kan worden verhoogd. Als er blijvende en ambitieuze oplossingen
worden gevonden voor zowel het gebrek aan leerlingplaatsen als de hoge
uitvalpercentages in het beroepsonderwijs voor jongeren, zou Denemarken wel
degelijk beter voorbereid zijn op de toekomstige vraag naar vaardigheden op de
arbeidsmarkt en zouden de productiviteitscijfers verbeteren.
(12)     Denemarken zou, gezien het
belang van de plaatselijke diensten en de detailhandelsdiensten in de Deense
economie, meer economische groei kunnen genereren door in die sector
concurrentiebelemmeringen weg te werken. In 2012 heeft de Deense regering een
nieuwe wet op de mededinging ingediend, die een belangrijke stap in de juiste
richting is. Bij de herziening van de wet op de mededinging zijn doelmatiger
mechanismen voor de handhaving van de mededingingsvoorschriften ingesteld, wat
volledig strookt met het betrokken onderdeel van de aanbeveling voor 2012. Toch
kan meer worden gedaan om de doelmatigheid te waarborgen van de maatregelen die
ten behoeve van de sectorale en de openbare diensten zijn genomen om de
mededinging en de marktwerking te verbeteren. Tal van beleidsinitiatieven op
dit gebied bevinden zich nog in een pril stadium en verdere inspanningen zijn
nodig om een doelmatige tenuitvoerlegging te waarborgen.
(13)     In het voorbije jaar is, om de
bedreigingen voor de financiële en economische stabiliteit te kunnen
inschatten, heel wat onderzoek verricht over de schuldenlast van de huishoudens
op nationaal niveau en op EU-niveau. Op dit ogenblik lijken de risico's voor de
financiële stabiliteit onder controle te zijn, maar er is permanente monitoring
vereist. De Deense autoriteiten hebben een aantal maatregelen genomen om het
systeem van de hypothecaire kredieten robuuster te maken. Zij hebben onder meer
een systeem voor risicolabeling voor hypotheekleningen voor huizen ingesteld en
beperkingen ingevoerd op leningen met variabele rentevoet en/of leningen met
uitgestelde aflossing. De instellingen voor hypothecaire kredieten hebben op
eigen initiatief maatregelen genomen om erop toe te zien dat aanvullende
zekerheden worden gesteld. Al die maatregelen gaan de goede richting uit, maar
er zal nauwgezette monitoring nodig zijn om na te gaan of zij de gewenste
impact hebben. De Commissie zal de periodieke verslagen van Denemarken over de
impact van de in dit verband genomen maatregelen onderzoeken. Na verloop van
tijd zal de onroerendgoedbelasting in Denemarken moeten worden herzien om de distorsies
te verminderen en de anticyclische kenmerken ervan te versterken.
(14)     In de context van het Europees
semester heeft de Commissie een brede analyse van het economische beleid van
Denemarken verricht. Zij heeft zowel het convergentieprogramma als het
nationale hervormingsprogramma doorgelicht, en een diepgaande evaluatie
gepresenteerd. Daarbij heeft zij niet alleen gekeken naar de relevantie ervan
voor een houdbaar budgettair en sociaaleconomisch beleid, maar is zij ook
nagegaan of de EU-regels en ‑richtsnoeren in acht zijn genomen, gezien de
noodzaak de algemene economische governance van de Europese Unie te versterken
door middel van een EU-inbreng in toekomstige nationale besluiten. Haar
aanbevelingen in het kader van het Europees semester worden in onderstaande
aanbevelingen 1 tot en met 3 weergegeven.
(15)     In het licht van deze
beoordeling heeft de Raad het convergentieprogramma van Denemarken onderzocht.
Zijn advies daarover[9]
is met name in de onderstaande aanbeveling 1 weergegeven.
(16)     In het licht van de diepgaande
evaluatie van de Commissie en deze beoordeling heeft de Raad het nationale
hervormingsprogramma en het convergentieprogramma van Denemarken onderzocht.
Zijn aanbevelingen op grond van artikel 6 van
Verordening (EU) nr. 1176/2011 betreffende de preventie en
correctie van macro-economische onevenwichtigheden zijn in onderstaande
aanbeveling 3 weergegeven,
BEVEELT AAN dat Denemarken in de
periode 2013-2014 actie onderneemt om:
1.           De begrotingsstrategie in 2013
uit te voeren zoals beoogd, om ervoor te zorgen dat het buitensporige tekort
uiterlijk in 2013 wordt gecorrigeerd. Voorts voor 2014 en de periode daarna de
begrotingsstrategie uit te voeren om ervoor te zorgen dat een adequate
begrotingsinspanning wordt geleverd om op het niveau van de
middellangetermijndoelstelling te blijven.
2.           Verdere stappen te zetten om
de inzetbaarheid te vergroten van wie aan de rand van de arbeidsmarkt staat,
zoals personen met een migrantenachtergrond, langdurig werklozen en
laaggeschoolde werknemers. De kwaliteit van de beroepsopleiding te verhogen om
de uitvalpercentages te verminderen en het aantal leerlingplaatsen te verhogen.
De hervorming van het lager en lager middelbaar onderwijs uit te voeren om de
door de leerlingen bereikte niveaus te verhogen en het onderwijssysteem
kostenefficiënter te maken.
3.           De inspanningen voort te
zetten om de belemmeringen voor de concurrentie weg te nemen in de
dienstensector, met inbegrip van de sector van de detailhandel en de
bouwsector, en de doelmatigheid van de openbare dienstverlening te vergroten.
Gedaan te Brussel,
                                                                       Voor
de Raad
                                                                       De
voorzitter
[1]               PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.
[2]               PB L 306 van 23.11.2011, blz. 25.
[3]               COM(2013) 354 final.
[4]               P7_TA(2013)0052 en P7_TA(2013)0053.
[5]               Besluit 2013/208/EU van de Raad van 22 april 2013.
[6]               COM(2012) 750 final.
[7]               COM(2012) 751 final.
[8]               SWD(2013) 115 final.
[9]               Uit hoofde van artikel 9, lid 2, van Verordening (EG)
nr. 1466/97 van de Raad.


Avis juridique important

|

31965H5042

65/42/Euratom: Aanbeveling van de Commissie van 28 oktober 1965 aan de Lid-Staten betreffende de harmonisatie van de uitvoeringsbepalingen van het Verdrag van Parijs d.d. 29 juli 1960 en de Aanvullende Overeenkomst van Brussel d.d. 31 januari 1963

Publicatieblad Nr. 196 van 18/11/1965 blz. 2995 - 2996 Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 12 Deel 1 blz. 0098  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 12 Deel 1 blz. 0098

++++AANBEVELING VAN DE COMMISSIE  van 28 oktober 1965  aan de Lid-Staten betreffende de harmonisatie van de uitvoeringsbepalingen van het Verdrag van Parijs d.d . 29 juli 1960 en de Aanvullende Overeenkomst van Brussel d.d . 31 januari 1963   ( 65/42/Euratom )  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAP VOOR ATOOMENERGIE ,  Gelet op artikel 124 , juncto de artikelen 1 , 2 g ) en 98 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie ,  Overwegende dat de binnen de gemeenschappelijke markt van de Europese Gemeenschap snel groeiende industrie op het gebied van de kernenergie over een aan de bijzondere kenmerken van het nucleaire risico aangepaste en zoveel mogelijk geharmoniseerde regeling van aansprakelijkheid en financiële waarborgen in geval van schade moet beschikken , ten einde een doeltreffende en gelijkmatige bescherming aan eventuele slachtoffers te verlenen , de verschillen in concurrentievoorwaarden op het gebied van de kernenergie die het gevolg zijn van ongelijke verzekeringslasten , op te heffen , het vervoer van splijtstoffen binnen de Europese Gemeenschap te vergemakkelijken en de verzekeringskosten te verlagen ,  Na overleg met de deskundigen uit de Lid-Staten ,  HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING OPGESTELD :  I . De uitvoeringsbepalingen van bovengenoemde Verdragen dienen op onderstaande punten uniform als volgt te worden geformuleerd :  1 . een kerninstallatie in de zin van artikel 1 a ) ii ) van het Verdrag van Parijs kan uit meerdere installaties bestaan , mits de exploitant dezelfde is en zij een organisch geheel , d.w.z . een ruimtelijke eenheid vormen ;  2 . de " exploitant " van een kerninstallatie wordt aangewezen , zodra toestemming voor de bouw is verleend ( artikel 1 a ) vi ) van het Verdrag van Parijs ) ;  3 . de aansprakelijkheid van de exploitant strekt zich uit tot elke schade welke het gevolg is van ioniserende straling , afkomstig van elke stralingsbron binnen de kerninstallatie ( artikel 3 c ) van het Verdrag van Parijs ) ;  4 . de uitvoeringsbepalingen moeten de mogelijkheid voorzien dat de aansprakelijkheid van de vervoerder van splijtstoffen in de plaats treedt van die van de exploitant ( artikel 4 d ) van het Verdrag van Parijs ) ;  5 . de rechtsvorderingen tot vergoeding van schade krachtens het Verdrag van Parijs verjaren drie jaar na de dag waarop de betrokkene kennis draagt of redelijkerwijze geacht kan worden kennis te dragen van de schade en van de aansprakelijke exploitant ( artikel 8 c ) van het Verdrag van Parijs ) ;  6 . van de in artikel 8 e ) van het Verdrag van Parijs opengestelde mogelijkheid om in de uitvoeringsbepalingen te voorzien dat na verloop van de vervaltermijn een rechtsvordering tot vergoeding van na deze termijn opgetreden schade kan worden ingesteld , wordt geen gebruik gemaakt ;  7 . de verplichting uit hoofde van de financiële zekerheid ter dekking van aansprakelijkheid op grond van artikel 3 en 4 van het Verdrag van Parijs , voorzien in artikel 10 a ) van dit Verdrag , blijft van kracht indien de schade tevens door een andere verzekering of financiële zekerheid is gedekt ;  8 . bij uitoefening van het in artikel 5 a ) van de Aanvullende Overeenkomst van Brussel genoemde regres geniet de Staat voorrang boven de verzekeraars of andere personen die financiële zekerheid gesteld hebben .  II . Deze aanbeveling is gericht tot alle Lid-Staten .  Gedaan te Brussel , 28 oktober 1965 .  Voor de Commissie  De Voorzitter  P . CHATENET


title: Aanbeveling van de Raad van 11 juli 2017 over het nationale hervormingsprogramma 2017 van Finland en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma 2017 van Finland

text:
               9.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/114

         AANBEVELING VAN DE RAAD
   van 11 juli 2017
   over het nationale hervormingsprogramma 2017 van Finland en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma 2017 van Finland
   (2017/C 261/25)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148, lid 4,
   Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid (1), en met name artikel 5, lid 2,
   Gezien Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 betreffende de preventie en correctie van macro-economische onevenwichtigheden (2), en met name artikel 6, lid 1,
   Gezien de aanbeveling van de Europese Commissie,
   Gezien de resoluties van het Europees Parlement,
   Gezien de conclusies van de Europese Raad,
   Gezien het advies van het Comité voor de werkgelegenheid,
   Gezien het advies van het Economisch en Financieel Comité,
   Gezien het advies van het Comité voor sociale bescherming,
   Gezien het advies van het Comité voor de economische politiek,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 16 november 2016 heeft de Commissie haar goedkeuring gehecht aan de jaarlijkse groeianalyse en daarmee de aanzet gegeven tot het Europees Semester 2017 voor coördinatie van het economisch beleid. De prioriteiten van de jaarlijkse groeianalyse zijn op 9-10 maart 2017 door de Europese Raad bekrachtigd. Op 16 november 2016 heeft de Commissie op grond van Verordening (EU) nr. 1176/2011 het waarschuwingsmechanismeverslag aangenomen, waarin zij Finland heeft genoemd als een van de lidstaten die aan een diepgaande evaluatie zouden worden onderworpen. Tevens heeft de Commissie op die datum een aanbeveling voor een aanbeveling van de Raad over het economisch beleid van de eurozone aangenomen, die op 9-10 maart 2017 door de Europese Raad is bekrachtigd. Op 21 maart 2017 is de aanbeveling over het economisch beleid van de eurozone („aanbeveling voor de eurozone”) (3) door de Raad aangenomen.

               (2)

               Als lidstaat die de euro als munt heeft en in het licht van de grote onderlinge verwevenheid tussen de economieën van de Economische en Monetaire Unie, dient Finland ervoor te zorgen dat volledig en tijdig uitvoering wordt gegeven aan de aanbeveling voor de eurozone, zoals weergegeven in de aanbevelingen 1 en 2 hieronder.

               (3)

               Op 22 februari 2017 is het landverslag 2017 voor Finland gepubliceerd. Daarin werd de vooruitgang beoordeeld die Finland bij de tenuitvoerlegging van de op 12 juli 2016 door de Raad vastgestelde landspecifieke aanbevelingen heeft gemaakt, alsmede het gevolg dat is gegeven aan de landspecifieke aanbevelingen die in eerdere jaren werden goedgekeurd, en de vooruitgang die Finland in de richting van zijn nationale Europa 2020-doelstellingen heeft geboekt. Het landverslag bevatte ook een op grond van artikel 5 van Verordening (EU) nr. 1176/2011 uitgevoerde diepgaande evaluatie, waarvan de resultaten ook op 22 februari 2017 werden gepubliceerd. Op basis van haar analyse concludeerde de Commissie dat Finland niet met macro-economische onevenwichtigheden wordt geconfronteerd.

               (4)

               Op 28 april 2017 heeft Finland zijn nationale hervormingsprogramma 2017 en zijn stabiliteitsprogramma 2017 ingediend. Om met de onderlinge verbanden tussen beide programma’s rekening te houden, zijn deze tegelijkertijd geëvalueerd.

               (5)

               De betrokken landspecifieke aanbevelingen zijn meegenomen in de programmering van de Europese structuur- en investeringsfondsen (ESI-fondsen) voor de periode 2014-2020. Op grond van artikel 23 van Verordening (EU) nr. 1303/2013 van het Europees Parlement en de Raad (4) kan de Commissie een lidstaat verzoeken zijn partnerschapsovereenkomst en de betrokken programma’s te evalueren en wijzigingen voor te stellen, wanneer dit nodig is om de uitvoering van betrokken aanbevelingen van de Raad te ondersteunen. De Commissie heeft nadere gegevens verstrekt over de wijze waarop zij gebruik zal maken van die bepaling in richtsnoeren over de toepassing van de maatregelen die de doeltreffendheid van de ESI-fondsen koppelen aan gezond economisch bestuur.

               (6)

               Finland valt momenteel onder het preventieve deel van het stabiliteits- en groeipact en is onderworpen aan de schuldregel. In haar stabiliteitsprogramma 2017 gaat de regering uit van een verslechtering van het nominale saldo van -1,9 % van het bbp in 2016 tot -2,3 % in 2017, gevolgd door een gestage verbetering daarna tot -0,2 % in 2020. De begrotingsdoelstelling op middellange termijn — een structureel tekort van 0,5 % van het bbp — wordt naar verwachting bereikt vanaf 2019. Op basis van het herberekende (5) structurele saldo zal de begrotingsdoelstelling op middellange termijn pas worden bereikt vanaf 2020. Volgens het stabiliteitsprogramma 2017 zou de overheidsschuldquote in 2017 pieken op 64,7 %, en daarna dalen tot 62,7 % in 2020. Het macro-economische scenario dat aan die begrotingsprognoses ten grondslag ligt, blijkt gunstig te zijn, vooral wat 2018 en 2019 betreft. Het scenario is gebaseerd op de verwachting dat de werkgelegenheid zal groeien met bijna 2 % per jaar in 2018-2019, hetgeen aanzienlijk meer is dan de jaarlijkse gemiddelde stijging van de laatste tien jaar (+0,2 %).

               (7)

               Op 22 mei 2017 heeft de Commissie op grond van artikel 126, lid 3, VWEU een verslag opgesteld omdat de Finse overheidsschuld meer dan de referentiewaarde van 60 % van het bbp bedroeg. De conclusie van het verslag, na beoordeling van alle relevante factoren, was dat het schuldcriterium geacht moest worden te zijn vervuld.

               (8)

               In het stabiliteitsprogramma 2017 wordt aangegeven dat de gevolgen voor de begroting van de uitzonderlijke toevloed van vluchtelingen aanzienlijk zijn en er wordt afdoende bewijs geleverd voor de omvang en de aard van die extra kosten voor de begroting. Volgens het stabiliteitsprogramma 2017 bedroegen de kosten 0,34 % van het bbp in 2016. Volgens de Commissie bedroegen de in aanmerking komende extra uitgaven in 2016 0,17 % van het bbp. Op grond van de bepalingen van artikel 5, lid 1, en artikel 6, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 worden deze extra uitgaven toegestaan, voor zover de instroom van vluchtelingen een buitengewone gebeurtenis is, de gevolgen ervan voor de Finse overheidsfinanciën aanzienlijk zijn en de houdbaarheid van de overheidsfinanciën niet in gevaar wordt gebracht wanneer een tijdelijke afwijking van het aanpassingstraject in de richting van de begrotingsdoelstelling op middellange termijn wordt toegestaan. Daarom is de vereiste aanpassing in de richting van de begrotingsdoelstelling op middellange termijn voor 2016 naar beneden bijgesteld om rekening te houden met deze kosten. Volgens het stabiliteitsprogramma 2017 kan worden verwacht dat de kosten met betrekking tot de uitzonderlijke instroom van vluchtelingen met 0,15 % van het bbp dalen in 2017. De Commissie zal in het voorjaar van 2018 een definitieve beoordeling van 2017 maken, met inbegrip van de in aanmerking komende bedragen, op basis van de waargenomen gegevens die de Finse autoriteiten zullen verstrekken.

               (9)

               In zijn ontwerpbegrotingsplan 2017 heeft Finland verzocht om gebruik te maken van de flexibiliteit in het kader van het preventieve deel overeenkomstig het „Gemeenschappelijk overeengekomen standpunt over flexibiliteit binnen het stabiliteits- en groeipact” dat de Raad Ecofin in februari 2016 heeft goedgekeurd. Finland verzoekt hierom met het oog op de geplande uitvoering van grote structurele hervormingen met een positief effect op de langetermijnhoudbaarheid van de overheidsfinanciën (verzoek om flexibiliteit ten belope van 0,5 % van het bbp) en wegens de nationale uitgaven voor projecten die door de Unie worden gecofinancierd uit de ESI-fondsen (verzoek om flexibiliteit ten belope van 0,1 % van het bbp).

               (10)

               Het verzoek om flexibiliteit voor structurele hervormingen heeft betrekking op hervormingen in de arbeidsmarkt, met name het pact voor concurrentievermogen en de pensioenhervorming. Voor meer dan 90 % van de werknemers worden de lonen volgens het pact gedurende twaalf maanden bevroren en wordt de jaarlijkse arbeidstijd permanent met 24 uur verlengd zonder compensatie. Voorts zullen werknemers permanent een groter aandeel betalen in de bijdragen voor de sociale zekerheid. Om de loonstop en de hogere kosten voor werknemers te compenseren, heeft de overheid de belastingen op inkomen uit arbeid permanent verlaagd vanaf 2017. De pensioenhervorming zal resulteren in een verhoging van de laagste wettelijke pensioenleeftijd van 63 tot 65 jaar tegen 2027; daarna zal de pensioenleeftijd worden gekoppeld aan de levensverwachting. Beide hervormingen zijn in 2017 in werking getreden. Ten gevolge van het pact voor concurrentievermogen zou de verbetering van het kostenconcurrentievermogen kunnen leiden tot meer werkgelegenheid en een verhoging van het reële bbp met 1,5 %-2 % zoals aangegeven in het ontwerpbegrotingsplan 2017. Gelet op de aard van de maatregel bestaat er onzekerheid betreffende de ramingen voor de werkgelegenheid of het bbp, maar deze lijken in het algemeen aannemelijk. Daarom zullen deze hervormingen een positieve weerslag hebben op de houdbaarheid van de overheidsfinanciën. Voorts wijzen de resultaten van de gedetailleerde beoordeling van de geraamde output gap voor 2017, die verricht is op basis van de voorjaarsprognose 2017 van de Commissie, erop dat Finland in 2017 aan de minimumbenchmark voldoet. Als bijkomende garantie dat de tekortreferentiewaarde van 3 % van het bbp in acht wordt genomen, heeft de regering publiekelijk toegezegd dat zij, indien nodig, in 2017 aanvullende maatregelen zal nemen om ervoor te zorgen dat wordt voldaan aan de begrotingsregels, onder meer wat betreft de inachtneming van de in het Verdrag vastgestelde referentiewaarde van 3 % van het bbp. Op die basis kan worden geoordeeld dat Finland in aanmerking komt voor de gevraagde tijdelijke afwijking met 0,5 % van het bbp in 2017, mits het de overeengekomen hervormingen adequaat implementeert, hetgeen zal worden gemonitord in het kader van het Europees Semester.

               (11)

               Wat betreft het verzoek om flexibiliteit voor extra investeringen blijkt de informatie van het stabiliteitsprogramma 2017 te bevestigen dat de tijdelijke afwijking van Finland van het aanpassingstraject in de richting van de begrotingsdoelstelling op middellange termijn in 2017 daadwerkelijk wordt gebruikt om de investeringen te verhogen. Bijgevolg, en mede rekening houdend met de bovenstaande gegevens betreffende de minimumbenchmark en het feit dat het land blijkens de gedetailleerde beoordeling van de geraamde output gap af te rekenen heeft met economisch slechte tijden, kan momenteel worden geoordeeld dat Finland in aanmerking komt voor een tijdelijke afwijking van 0,1 % van het bbp in 2017 om rekening te houden met de nationale investeringsuitgaven in door de Unie medegefinancierde projecten. De Commissie zal een ex-postbeoordeling verrichten om het daadwerkelijke bedrag van de nationale uitgaven voor investeringsprojecten met cofinanciering en van de daarmee samenhangende marge na te gaan.

               (12)

               Op 12 juli 2016 heeft de Raad Finland aanbevolen in 2017 een jaarlijkse begrotingsaanpassing van ten minste 0,6 % van het bbp te realiseren in de richting van de begrotingsdoelstelling op middellange termijn. De voorjaarsprognose 2017 van de Commissie laat ruimte voor een tijdelijke extra afwijking met 0,6 % van het bbp in 2017 krachtens de structurele en investeringsclausules, terwijl gezorgd wordt voor een voortdurende naleving van de minimumbenchmark (namelijk een structureel tekort van 1,1 % van het bbp). Op die basis zou het structurele saldo in 2017 met 0,5 % van het bbp mogen verslechteren. Op basis van de voorjaarsprognose 2017 van de Commissie zou Finland voldoen aan de vereisten van het preventieve deel. Indien de huidige geactualiseerde raming van de vermindering van de budgettaire impact in 2017 ten gevolge van de uitzonderlijke toestroom van vluchtelingen in aanmerking zou worden genomen, zou de conclusie van de algemene beoordeling niet veranderen. Voor 2018 zou Finland zijn begrotingsdoelstelling op middellange termijn moeten halen, rekening houdend met de marge voor buitengewone gebeurtenissen (toegekend voor 2016) alsmede met de marges voor implementering van structurele hervormingen en investeringen (toegekend voor 2017) (6). Op basis van de voorjaarsprognose 2017 van de Commissie is dit in overeenstemming met een maximale nominale groeivoet van netto overheidsuitgaven (7) van 1,6 %, hetgeen neerkomt op een jaarlijkse structurele aanpassing van 0,1 % van het bbp. Bij ongewijzigd beleid zou Finland in 2018 voldoen aan de vereisten van het preventieve deel. Indien de huidige geactualiseerde raming van de vermindering van de budgettaire impact in 2017 ten gevolge van de uitzonderlijke toestroom van vluchtelingen in aanmerking werd genomen, zou de conclusie van de algemene beoordeling niet veranderen. Tegelijkertijd wordt prima facie verwacht dat Finland in 2017 en 2018 niet zal voldoen aan de schuldreductiebenchmark. Al met al is de Raad van oordeel dat Finland bereid moet zijn verdere maatregelen te nemen om naleving te garanderen.

               (13)

               Als gevolg van de vergrijzing en de krimpende beroepsbevolking zullen de uitgaven voor pensioenen, gezondheidszorg en langdurige zorg naar verwachting stijgen van 23 % van het bbp in 2013 tot 27 % in 2030. In januari 2017 is een pensioenhervorming in werking getreden waardoor de laagste wettelijke pensioenleeftijd tegen 2027 opgetrokken wordt van 63 tot 65 jaar en de wettelijke pensioenleeftijd zal worden gekoppeld aan veranderingen in de levensverwachting. De kosten voor sociale diensten en gezondheidszorg, die nu door de gemeenten worden verstrekt, bedragen 10 % van het bbp. Als het stelsel niet wordt hervormd, zullen die uitgaven jaarlijks in nominale termen met 4,4 % groeien en een groter percentage van het bbp uitmaken. Een van de belangrijkste doelstellingen van de hervormingen is het houdbaarheidstekort op lange termijn in de overheidsfinanciën te verminderen door een betere beheersing van de kosten. Dit zal worden bereikt door de integratie van diensten, schaalvergroting van de dienstverleners en digitalisering. De eerste reeks wetsvoorstellen voor de hervorming van de sociale diensten en de gezondheidszorg werd in maart 2017 bij het parlement ingediend. Met deze wetten wordt het kader geschapen waarin de 18 nieuwe gebieden vanaf 2019 de verantwoordelijkheid voor de sociale diensten en gezondheidszorg van de gemeenten zullen overnemen. De wetgevingsvoorstellen voor de meest omstreden onderdelen van de hervorming, die met name betrekking hebben op de vrijheid van de patiënt om zijn dienstverlener te kiezen, zijn begin mei 2017 bij het parlement ingediend en moeten worden aangenomen om vanaf 2019 in werking te kunnen treden zoals gepland.

               (14)

               De loonstijgingen zijn de laatste jaren bescheiden geweest. De gemiddelde jaarlijkse stijging bij loononderhandelingen bedroeg 0,7 % in 2014-2016. Ten gevolge van de zwakke groei van de arbeidsproductiviteit is het kostenconcurrentievermogen slechts geleidelijk verbeterd. In 2016 hebben de sociale partners het pact voor concurrentievermogen ondertekend om Finlands kostenconcurrentievermogen stap voor stap te verbeteren. Voor meer dan 90 % van de werknemers worden de lonen volgens het pact voor concurrentievermogen gedurende twaalf maanden bevroren en wordt de jaarlijkse arbeidstijd permanent met 24 uur verlengd zonder compensatie. Voorts zullen werknemers permanent een groter aandeel betalen in de bijdragen voor de sociale zekerheid. Deze maatregelen zullen naar verwachting bijdragen tot een toename van de uitvoer en de werkgelegenheid in de komende jaren. De aanstaande loononderhandelingen in de tweede helft van 2017 zullen van cruciaal belang zijn om deze verwachte positieve gevolgen veilig te stellen aangezien de kostenconcurrentiekloof met vergelijkbare economieën niet volledig is weggewerkt door het pact voor concurrentievermogen.

               (15)

               De situatie op de arbeidsmarkt begon in 2016 geleidelijk te verbeteren maar er blijven nog problemen. De werkgelegenheid in de be- en verwerkende industrie is tussen 2008 en 2015 met 21 % afgenomen. In andere sectoren, zoals de bouw, het vastgoed en de gezondheidszorg, vertoont de arbeidsmarkt tekenen van tekorten. Hieruit blijkt de noodzaak van gerichte actieve arbeidsmarktmaatregelen en permanente investering in volwasseneneducatie en beroepsopleiding om arbeidsmobiliteit in de hand te werken. Het percentage vacatures ten opzichte van het aantal banen was in 2016 bijna even hoog als in 2007 terwijl het werkloosheidscijfer twee procentpunten hoger lag. Dit kan wijzen op discrepanties tussen vraag en aanbod van arbeidskrachten, lage aantrekkelijkheid van bepaalde vacatures of beperkte stimulansen om aan het werk te gaan. Er zijn volgehouden inspanningen nodig om te zorgen voor betere arbeidsmarktresultaten voor inactieven, met name de leeftijdsgroep tussen 25 en 39 jaar, langdurig werklozen en migranten. Om te zorgen voor betere resultaten in de samenleving en op de arbeidsmarkt voor personen met een migratieachtergrond zijn ook verdere investeringen in educatie noodzakelijk.

               (16)

               Wat betreft de activering van werklozen kan het complexe uitkeringsstelsel met de verschillende soorten toelagen resulteren in aanzienlijke inactiviteits- en lagelonenvallen of bureaucratische problemen bij het opnieuw toekennen van uitkeringen. Deze vallen moeten absoluut worden aangepakt. Om werklozen meer te stimuleren om in te gaan op werkaanbiedingen, worden hun strengere verplichtingen opgelegd om de aanbieding te aanvaarden en deel te nemen aan activeringsregelingen. Voorts is de duur van inkomensgerelateerde werkloosheidsuitkeringen ingekort. Er zijn positieve stimuli ingevoerd zoals de mogelijkheid om gebruik te maken van basiswerkloosheidsuitkeringen als mobiliteits- en loonsubsidie waarmee werkzoekenden worden geactiveerd. Deze sterkere prikkels om aan het werk te gaan zouden kunnen worden aangevuld met de afschaffing van bestaande bureaucratische belemmeringen om een baan te aanvaarden of ondernemer te worden.

               (17)

               Niet-kostengerelateerde aspecten van het concurrentievermogen zetten een rem op de uitvoerprestaties van Finland en maken het land mogelijk minder aantrekkelijk voor buitenlandse investeerders. De structurele veranderingen die zich voltrekken, zijn de jongste tijd vertraagd. Er zijn vorderingen geboekt om dienstensectoren zoals de detailhandel en het vervoer voor concurrentie open te stellen en er zijn voorstellen gedaan om de concurrentie in andere binnenlandse dienstensectoren te verhogen. Hoewel Finland in internationale vergelijkingen gerangschikt wordt bij ’s werelds leidende landen wat ondernemingsklimaat en investeringen betreft, liggen de totale inkomende buitenlandse investeringen onder het gemiddelde van de Unie, ten opzichte van de omvang van de economie.

               (18)

               In de context van het Europees Semester 2017 heeft de Commissie een brede analyse van het economische beleid van Finland verricht. Deze analyse is gepubliceerd in het landverslag 2017. Voorts heeft zij zowel het stabiliteitsprogramma 2017 als het nationale hervormingsprogramma 2017 doorgelicht en onderzocht welk gevolg is gegeven aan de aanbevelingen die in eerdere jaren tot Finland zijn gericht. Daarbij heeft zij niet alleen gekeken naar de relevantie ervan voor een houdbaar budgettair en sociaaleconomisch beleid in Finland, maar is zij ook nagegaan of de Unieregels en -richtsnoeren in acht zijn genomen, gezien de noodzaak de algehele economische governance van de Unie te versterken door middel van een inbreng op Unieniveau in toekomstige nationale besluiten.

               (19)

               In het licht van deze beoordeling heeft de Raad het stabiliteitsprogramma 2017 onderzocht en zijn advies (8) daarover is met name in de onderstaande aanbeveling 1 weergegeven,

         BEVEELT AAN dat Finland in 2017 en 2018 de volgende actie onderneemt:

               1.

               Zijn begrotingsbeleid voortzetten in overeenstemming met de vereisten van het preventieve deel van het stabiliteits- en groeipact, hetgeen inhoudt dat het zijn begrotingsdoelstelling op middellange termijn haalt in 2018, rekening houdend met de marges met betrekking tot buitengewone gebeurtenissen, de tenuitvoerlegging van de structurele hervormingen en de investeringen waarvoor een tijdelijke afwijking wordt verleend. Ervoor zorgen dat de administratieve hervorming tijdig wordt goedgekeurd en uitgevoerd met het oog op een betere kosteneffectiviteit van sociale diensten en gezondheidszorg.

               2.

               De verdere aanpassing van de lonen aan de ontwikkeling van de productiviteit bevorderen, met volledige inachtneming van de rol van de sociale partners. Gerichte maatregelen voor een actief arbeidsmarktbeleid nemen om werkgelegenheids- en sociale problemen aan te pakken, stimuli geven voor het aanvaarden van werk en ter bevordering van ondernemerschap.

               3.

               Het regelgevingskader verder verbeteren en de administratieve lasten verminderen om de concurrentie in de dienstensector te vergroten en investeringen te bevorderen.

      Gedaan te Brussel, 11 juli 2017.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         T. TÕNISTE

      (1)  PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.

      (2)  PB L 306 van 23.11.2011, blz. 25.

      (3)  PB C 92 van 24.3.2017, blz. 1.

      (4)  Verordening (EU) nr. 1303/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 houdende gemeenschappelijke bepalingen inzake het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds, het Cohesiefonds, het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling en het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij en algemene bepalingen inzake het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds, het Cohesiefonds en het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij, en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1083/2006 van de Raad (PB L 347 van 20.12.2013, blz. 320).

      (5)  Conjunctuurgezuiverd begrotingssaldo, ongerekend eenmalige en andere tijdelijke maatregelen, herberekend door de Commissie volgens de algemeen aanvaarde methode.

      (6)  Finland mag in 2018 van zijn begrotingsdoelstelling op middellange termijn afwijken omdat tijdelijke afwijkingen worden overgedragen voor een periode van drie jaar.

      (7)  De netto-overheidsuitgaven omvatten de totale overheidsuitgaven zonder rekening te houden met rente-uitgaven, uitgaven in het kader van programma’s van de Unie die volledig met inkomsten uit fondsen van Unie worden gefinancierd en niet-discretionaire veranderingen in de uitgaven voor werkloosheidsuitkeringen. Nationaal gefinancierde bruto-investeringen in vaste activa worden afgevlakt over een periode van vier jaar. Discretionaire inkomstenmaatregelen of bij wet geregelde inkomstenstijgingen zijn meegerekend. Eenmalige maatregelen aan zowel de inkomsten- als de uitgavenzijde zijn niet meegenomen.

      (8)  Op grond van artikel 5, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1466/97.


title: Aanbeveling van de Europese Centrale Bank van 28 oktober 2016 aan de Raad van de Europese Unie betreffende de externe accountants van de Banc Ceannais na hÉireann/Central Bank of Ireland (ECB/2016/29)

text:
               10.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 413/1

         AANBEVELING VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK
   van 28 oktober 2016
   aan de Raad van de Europese Unie betreffende de externe accountants van de Banc Ceannais na hÉireann/Central Bank of Ireland
   (ECB/2016/29)
   (2016/C 413/01)
   DE RAAD VAN BESTUUR VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK,
   Gezien de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank, met name artikel 27.1,
   Overwegende:

               (1)

               De rekeningen van de Europese Centrale Bank (ECB) en van nationale centrale banken van de eurogebiedlidstaten worden gecontroleerd door onafhankelijke externe accountants die op aanbeveling van de Raad van bestuur van de ECB zijn aanvaard door de Raad van de Europese Unie.

               (2)

               Het mandaat van de huidige externe accountants van de Banc Ceannais na hÉireann/Central Bank of Ireland, Grant Thornton, eindigde na de audit van het boekjaar 2015. Het is derhalve noodzakelijk om met ingang van het boekjaar 2016 externe accountants te benoemen.

               (3)

               De Banc Ceannais na hÉireann/Central Bank of Ireland heeft Mazars geselecteerd als haar externe accountants voor de boekjaren 2016 tot en met 2020,

         HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING VASTGESTELD:
   Het verdient aanbeveling dat Mazars wordt benoemd tot de externe accountants van de Banc Ceannais na hÉireann/Central Bank of Ireland voor de boekjaren 2016 tot en met 2020.

      Gedaan te Frankfurt am Main, 28 oktober 2016.

            De president van de ECB

         Mario DRAGHI


title: Aanbeveling van de Raad van 9 juli 2013 over het nationale hervormingsprogramma 2013 van Italië en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma van Italië voor de periode 2012-2017

text:
               30.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/42

      AANBEVELING VAN DE RAAD

   van 9 juli 2013
   over het nationale hervormingsprogramma 2013 van Italië en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma van Italië voor de periode 2012-2017
   2013/C 217/11
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148, lid 4,
   Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid (1), en met name artikel 5, lid 2,
   Gezien Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 betreffende de preventie en correctie van macro-economische onevenwichtigheden (2), en met name artikel 6, lid 1,
   Gezien de aanbeveling van de Europese Commissie,
   Gezien de conclusies van de Europese Raad,
   Gezien het advies van het Comité voor de werkgelegenheid,
   Gezien het advies van het Economisch en Financieel Comité,
   Gezien het advies van het Comité voor sociale bescherming,
   Gezien het advies het Comité voor de economische politiek,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 26 maart 2010 heeft de Europese Raad zijn goedkeuring gehecht aan het voorstel van de Commissie voor een nieuwe groei- en werkgelegenheidsstrategie; deze Europa 2020-strategie moet voor een betere coördinatie van het economisch beleid zorgen en spitst zich toe op de sleutelgebieden waarop Europa’s potentieel voor duurzame groei en concurrentievermogen een krachtige impuls nodig heeft.

               (2)

               De Raad heeft op 13 juli 2010 een aanbeveling inzake de globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten en de Unie (2010-2014) en op 21 oktober 2010 een besluit betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten vastgesteld (3), die samen de „geïntegreerde richtsnoeren” vormen. De lidstaten werd verzocht in hun nationale economisch en werkgelegenheidsbeleid met de geïntegreerde richtsnoeren rekening te houden.

               (3)

               Op 29 juni 2012 hebben de staatshoofden en regeringsleiders van de lidstaten besloten tot een Pact voor groei en banen, dat een samenhangend kader biedt voor actie op het niveau van de lidstaten, de EU en de eurozone, waarbij alle mogelijke hefbomen, instrumenten en beleidsvormen worden ingezet. Zij hebben bepaald welke maatregelen op het niveau van de lidstaten moeten worden genomen, en met name verklaard vastbesloten te zijn om de doelstellingen van de Europa 2020-strategie te verwezenlijken en de landenspecifieke aanbevelingen uit te voeren.

               (4)

               Op 10 juli 2012 heeft de Raad een aanbeveling (4) vastgesteld over het nationale hervormingsprogramma 2012 van Italië, en advies uitgebracht over het stabiliteitsprogramma van Italië voor de periode 2012-2015.

               (5)

               Op 28 november 2012 heeft de Commissie haar goedkeuring gehecht aan de jaarlijkse groeianalyse en daarmee de aanzet gegeven tot het Europees semester 2013 voor coördinatie van het economisch beleid. Eveneens op 28 november 2012 heeft de Commissie op grond van Verordening (EU) nr. 1176/2011 het waarschuwingsmechanismeverslag aangenomen. Daarin werd Italië genoemd als een van de lidstaten die aan een diepgaande evaluatie zouden worden onderworpen.

               (6)

               Het Europees Parlement is naar behoren bij het Europees semester betrokken, in overeenstemming met Verordening (EG) nr. 1466/97, en heeft op 7 februari 2013 een resolutie over werkgelegenheid en sociale aspecten in de jaarlijkse groeianalyse 2013 en een resolutie over de bijdrage aan de jaarlijkse groeianalyse 2013 aangenomen.

               (7)

               Op 14 maart 2013 heeft de Europese Raad de prioriteiten inzake financiële stabiliteit, begrotingsconsolidatie en groeibevorderende maatregelen goedgekeurd. Hij benadrukte de noodzaak om te streven naar gedifferentieerde, groeivriendelijke begrotingsconsolidatie, normalisering van de kredietverschaffing aan de economie, bevordering van groei en concurrentievermogen, aanpakken van de werkloosheid en van de sociale gevolgen van de crisis, en modernisering van de overheidsdiensten.

               (8)

               Op 10 april 2013 heeft de Commissie de uitkomsten gepubliceerd van de diepgaande evaluatie voor Italië die zij op grond van artikel 5 van Verordening (EU) nr. 1176/2011 heeft uitgevoerd. Op basis van haar analyse concludeert de Commissie dat Italië wordt geconfronteerd met macro-economische onevenwichtigheden die een vastberaden beleidsoptreden verdienen. Met name het verlies aan concurrentievermogen en de hoge overheidsschuld in een door aanhoudend zwakke groei gekenmerkt klimaat blijven de belangrijkste macro-economische onevenwichtigheden van Italië vormen.

               (9)

               Op 11 april 2013 heeft Italië zijn nationale hervormingsprogramma 2013 en zijn stabiliteitsprogramma voor de periode 2012-2017 ingediend. Na de indiening van deze programma’s heeft de op 28 april 2013 nieuw benoemde regering het voornemen kenbaar gemaakt om de agenda van structurele hervormingen te versterken en tegelijk de in het stabiliteitsprogramma geformuleerde begrotingsdoelstellingen bevestigd. Op 17 mei 2013 werd een decreto-legge goedgekeurd dat nieuwe bepalingen bevat over de onroerendzaakbelasting en de uitbreiding van de loonsuppletieregeling voor gedeeltelijk werkloze werknemers. Om met de onderlinge verbanden rekening te houden zijn beide programma’s en de nieuw door de regering genomen maatregelen terzelfder tijd geëvalueerd.

               (10)

               In het licht van de overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1466/97 verrichte evaluatie van het stabiliteitsprogramma is de Raad van oordeel dat het aan de begrotingsprognoses van het programma ten grondslag liggende macro-economische scenario optimistisch is voor 2014, vergeleken met de voorjaarsprognoses 2013 van de diensten van de Commissie. Dit scenario is plausibel voor 2015. Dit is echter in de aanname dat de goedgekeurde structurele hervormingen volledig worden uitgevoerd, hetgeen een uitdaging belooft te zijn. De in het stabiliteitsprogramma uitgetekende begrotingsstrategie werd door de nieuwe regering bevestigd en door het Italiaanse Parlement bekrachtigd. Zij zet in op het handhaven van het tekort onder de in het Verdrag vastgestelde referentiewaarde van 3 % van het bbp gedurende de hele programmaperiode, op het bereiken van de middellangetermijndoelstelling (MTD) in 2013 en op een schuldquote die vanaf 2014 op een neerwaarts pad wordt gebracht. Het stabiliteitsprogramma bevestigt de MTD van een begrotingssituatie die structureel in evenwicht is, hetgeen in overeenstemming is met het stabiliteits- en groeipact. Het tekort werd in 2012 teruggebracht tot de in het Verdrag vastgestelde referentiewaarde van 3 % van het bbp en de verwachting is dat het, volgens de voorjaarsprognoses 2013 van de diensten van de Commissie, in 2013-2014 onder de in het Verdrag vastgestelde referentiewaarde zal blijven. De bepalingen die de Italiaanse regering op 17 mei 2013 heeft goedgekeurd, blijken bij een beoordeling geen significant effect te hebben op het tekort, mits zij consequent worden toegepast. Zoals wordt beschreven in het op 21 juni 2013 door de Raad vastgestelde besluit tot beëindiging van de buitensporigtekortprocedure, zijn er twee vrijwaringsclausules in de wetgeving opgenomen om de verwezenlijking van de begrotingsdoelstellingen te waarborgen. Na een verbetering van 2,7 procentpunt van het bbp over de periode 2009-2012, zal het structurele saldo, uitgedrukt als percentage van het bbp, bij een voorts ongewijzigd beleid volgens de prognoses in 2013 verder verbeteren met 1 procentpunt (tot – 0,5 %) en in 2014 marginaal verslechteren.
               Het structurele primaire saldo zou in 2014 uitkomen op bijna 5 % van het bbp. De voor 2013 verwachte structurele aanpassing is passend, mede op basis van een analyse van uitgaven, ongerekend discretionaire maatregelen aan de ontvangstenzijde, terwijl de voorjaarsprognoses 2013 van de diensten van de Commissie voor 2014 een afwijking laten zien van het aanpassingstraject richting de MTD. Volgens het stabiliteitsprogramma zal de overheidsschuld in 2013 een piek bereiken en nadien beginnen te dalen, mede dankzij de verwachte privatiseringsopbrengsten van 1 procentpunt van het bbp per jaar. In de prognoses blijft de schuldquote echter toenemen tot 132,2 % van het bbp in 2014 bij ongewijzigd beleid, mede door het voldoen van handelsschulden, hetgeen zorgt voor een toename met rond 2,5 procentpunt in de periode 2013-2014, terwijl geen privatiseringsopbrengsten zijn opgenomen, omdat de details daarvan nog niet nader zijn uitgewerkt. Vanaf 2013 zit Italië in een overgangsperiode van drie jaar met betrekking tot de vervulling van het schuldcriterium en het schuldtraject in het stabiliteitsprogramma zorgt ervoor dat voldoende vooruitgang wordt geboekt in de richting van het vervullen van dat criterium. De in het stabiliteitsprogramma vervatte prognoses voor het overheidstekort en de overheidsschuld berusten echter op de volledige uitvoering van de begrotingsmaatregelen en de goedkeuring van structurele hervormingen, die van cruciaal belang zijn om het vertrouwen van de markt vast te houden en groei en werkgelegenheid te stimuleren.

               (11)

               Ook al zijn belangrijke hervormingen goedgekeurd om de begroting beter houdbaar te maken en groei te stimuleren, toch blijft de volledige tenuitvoerlegging van die hervormingen een uitdaging vormen en is er ruimte voor verdere maatregelen. Enkele cruciale maatregelen die werden voorgesteld, zijn nog niet goedgekeurd of vergen nog verdere uitvoeringswetgeving en het risico bestaat dat de concrete invulling daarvan niet consequent wordt opgevolgd op de verschillende overheidsniveaus. Ondanks de ondernomen actie blijven de doelmatigheid van de overheidsdiensten wat betreft het regelgevings- en procedureraamwerk, de bestuurlijke kwaliteit en de administratieve capaciteit lijden onder zwakke punten die ten koste gaan van de uitvoering van hervormingen en het ondernemingsklimaat.

               (12)

               De voltooiing van de hervorming van de civiele rechtspraak door de snelle uitvoering van de herziening van de organisatie van de rechtbanken en het terugdringen van de buitensporige doorlooptijden van zaken, het wegwerken van de achterstand bij de rechtbanken en het terugbrengen van het grote aantal processen zijn nodig om het ondernemingsklimaat te verbeteren. Na een arrest van het Grondwettelijk Hof inzake bemiddeling van oktober 2012 zijn initiatieven nodig om het gebruik van mechanismen voor buitengerechtelijke geschillenbeslechting te bevorderen. Corruptie vormt een ernstig punt van zorg, omdat deze kosten meebrengt van naar raming 4 % van het bbp, hetgeen een ernstige belemmering is van het potentieel voor economisch herstel. De anticorruptiewet van november 2012 vergt vervolgmaatregelen en de strijd tegen de corruptie zou verder kunnen worden opgevoerd, met name op het punt van de verjaring die momenteel wordt gekenmerkt door korte verjaringstermijnen.

               (13)

               Naast de ambitieuze strategie voor begrotingsconsolidatie die tot dusver ten uitvoer is uitgelegd, werd in april 2012 in de Grondwet de regel van een begrotingsevenwicht opgenomen en werden verdere maatregelen genomen om de doelmatigheid en de kwaliteit van de overheidsuitgaven te verbeteren. Toch hebben de genomen maatregelen, door lacunes in de praktische uitvoering, nog niet hun volledige effect gesorteerd. De politieke impasse heeft de noodzakelijke vermindering van het aantal provincies tegengehouden. Dankzij het Actieplan voor de Cohesie kan de absorptie van structuurfondsen worden versneld, hetgeen goed is voor rond 11,9 miljard EUR in drie opeenvolgende fasen. Niettemin mist de verbetering van het algemene beheer van deze fondsen nog steeds ambitie, met name in de Mezzogiorno, hetgeen ernstige problemen doet ontstaan met betrekking tot de programmeringsperiode 2014-2020. Dit biedt nog veel ruimte om de doelmatigheid van de overheidsuitgaven te versterken.

               (14)

               Banken spelen traditioneel een beslissende rol bij het ondersteunen van de economische activiteit in Italië, met name via kredietverlening aan kleine bedrijven. Door de aanhoudende economische neergang zijn hun mogelijkheden om deze rol op te nemen, verminderd. Het toegenomen kredietrisico, met een groot en toenemend aantal oninbare leningen, heeft bijgedragen tot een krimp in de kredietverschaffing en heeft de lage winstgevendheid van banken verder aangetast. Als reactie daarop onderzoekt de Banca d’Italia via inspecties ter plaatse in hoeverre de voor probleemkredieten aangelegde voorzieningen adequaat zijn. Met betrekking tot de corporate governance van sommige Italiaanse banken zijn er specifieke aspecten waardoor banken kunnen worden afgeremd om voluit hun rol als financieel intermediair te spelen. Maatregelen werden goedgekeurd om het gebruik van niet-bancaire financieringskanalen aan te moedigen, met name via de financiering van aandelen en bedrijfsobligaties, en om de innovatiecapaciteit te versterken, maar die maatregelen blijven beperkt in omvang. De omzetting van Richtlijn 2000/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 juni 2000 betreffende bestrijding van betalingsachterstand bij handelstransacties (5) en de geplande betaling van achterstallige handelsschulden zal positief uitwerken op het versterken van de liquiditeit van bedrijven.

               (15)

               In 2012 werd een verregaande hervorming van de arbeidsmarkt goedgekeurd, die de starheid en de segmentering van de arbeidsmarkt moet aanpakken. Deze hervorming moet worden aangevuld door de in de behandeling zijnde uitvoeringswetgeving goed te keuren en er moet zorgvuldig worden toegezien op de concrete toepassing ervan in de praktijk. Voorts moeten de overheidsdiensten voor arbeidsbemiddeling nog worden geïntegreerd met de diensten voor werkloosheidsuitkeringen, om de uitvoering van doeltreffende activeringsstrategieën te ondersteunen. In de periode 2011-2013 hebben de sociale partners in een reeks opeenvolgende akkoorden een nieuw kader uitgewerkt voor de loonvorming. Dit wordt ondersteund door fiscale prikkels, om lonen beter af te stemmen op de productiviteit en op de situatie op de lokale arbeidsmarkt. Dit raamwerk dient daadwerkelijk ten uitvoer te worden gelegd en dient geleidelijk te worden bijgesteld op basis van de monitoring van de uitkomsten ervan.

               (16)

               De jeugdwerkloosheid en het aantal jongeren die geen baan hebben en geen onderwijs of opleiding volgen, bleef toenemen en kwam eind 2012 uit op, respectievelijk, 37 % en 21,1 %. Zowel het aantal jongeren die een hoger onderwijsdiploma halen als het werkgelegenheidspercentage bij jongeren met een hoger onderwijsdiploma is het laagste van de Unie. Hieruit blijkt dat de vaardigheden van pas afgestudeerden niet goed aansluiten op de eisen van de arbeidsmarkt. Al valt er een lichte daling vast te stellen, toch blijft de schooluitval hoog. Deze vaststelling doet vragen rijzen over de prestaties van het onderwijsstelsel. Een van de sleutelelementen daarin is het lerarenberoep, dat momenteel door een gebrek aan groeimoeilijkheden wordt gekenmerkt en beperkte vooruitzichten biedt inzake professionele ontwikkeling. De arbeidsparticipatie van vrouwen op de arbeidsmarkt blijft gering en de genderkloof op de arbeidsmarkt behoort tot de grootste in de Unie. Het risico op armoede en sociale uitsluiting, en met name ernstige materiële deprivatie, neemt opvallend toe, terwijl het stelsel van sociale bescherming het steeds moeilijker heeft om aan sociale behoeften te voldoen, door het leeuwenaandeel dat pensioenuitgaven daarin innemen.

               (17)

               De structuur van het belastingstelsel blijft complex en drukt zwaar op arbeid en kapitaal. Na de inspanningen die in 2010-2011 werden geleverd, zijn verdere maatregelen die werden goedgekeurd om de belastingdruk te verschuiven van de productiefactoren naar consumptie, eigendom en milieu, eerder beperkt gebleven. Er zijn nog maatregelen nodig om het belastingstelsel te vereenvoudigen, de belastinguitgaven te stroomlijnen, de belastinggrondslag voor de onroerendzaakbelasting (IMU) af te stemmen op de marktwaarde, de regels beter te doen naleven, en belastingontduiking te ontmoedigen. In afwachting van een herziening van de kadastrale waarde, zal de beoogde hervorming van de onroerendzaakbelasting inzetten op grotere rechtvaardigheid, binnen de marges van de begrotingsstrategie die in het stabiliteitsprogramma is ontwikkeld. De omvang van de schaduweconomie en het zwartwerk terugbrengen, kan de overheidsfinanciën ten goede komen en kan het draagvlak helpen te verbeteren. Door de herziening van btw-vrijstellingen of verlaagde tarieven en van directe belastinguitgaven zijn misschien bepaalde aanpassingen van sociale transfers nodig, om negatieve herverdelingseffecten tot een minimum te beperken.

               (18)

               Aanzienlijke inspanningen zijn geleverd wat betreft de vrijmaking van de dienstensector. Niettemin dient de hervorming van gereguleerde beroepen te worden voortgezet om de overblijvende restricties aan te pakken, en de grondbeginselen ervan dienen te worden gevrijwaard tegen mogelijke tegenslagen, met name als gevolg van de hervorming van de juridische beroepen. Na het arrest van het Grondwettelijk Hof van juli 2012 is het ook belangrijk dat maatregelen worden genomen om lokale openbare diensten voor concurrentie open te stellen. De bij de Italiaanse wetgeving vastgestelde follow-up van de voorstellen van de Italiaanse mededingingsautoriteit zullen bijdragen tot het aanpakken van die problemen.

               (19)

               De hervorming van de netwerkindustrieën wordt voortgezet wat betreft het openstellen van markttoegang en het verbeteren van de infrastructuurcapaciteit, maar er blijven nog aanzienlijke uitdagingen. De ontvlechting in de gassector is bijna voltooid en de nationale energiestrategie van maart 2013 dient verder ten uitvoer te worden gelegd. De openstelling van de telecomsector voor concurrentie is een ander terrein waar maatregelen mogelijk zijn. De nieuwe Autorità di regolazione dei trasporti (toezichthouder voor de vervoerssector) die verantwoordelijk is voor snelwegen, luchthavens, havens en spoorwegen, is nog niet opgericht. Deze toezichthouder dient onafhankelijk te zijn, de middelen te krijgen die deze nodig heeft om te kunnen functioneren en de bevoegdheid te krijgen om sancties op te leggen. Ook is er een ernstig probleem van interne en grensoverschrijdende infrastructuurknelpunten, met noord-zuidverschillen, die mede de oorzaak zijn van hoge energieprijzen, lage breedbandpenetratie en vervoersknelpunten.

               (20)

               In het kader van het Europees Semester heeft de Commissie een omvattende analyse van het economische beleid van Italië verricht. Zij heeft zowel het nationale hervormingsprogramma als het stabiliteitsprogramma doorgelicht en een diepgaande evaluatie gepresenteerd. Daarbij heeft zij niet alleen gekeken naar de relevantie ervan voor een houdbaar budgettair en sociaaleconomisch beleid in Italië, maar is zij ook nagegaan of de EU-regels en -richtsnoeren in acht zijn genomen, gezien de noodzaak de algemene economische governance van de Unie te versterken door middel van een EU-inbreng in toekomstige nationale besluiten. Haar aanbevelingen in het kader van het Europees semester worden in de onderstaande aanbevelingen 1 tot en met 6 weergegeven.

               (21)

               In het licht van deze beoordeling heeft de Raad het stabiliteitsprogramma onderzocht. Zijn advies (6) daarover is met name in de onderstaande aanbeveling 1 weergegeven.

               (22)

               In het licht van de diepgaande evaluatie van de Commissie en deze beoordeling heeft de Raad het nationale hervormingsprogramma en het stabiliteitsprogramma van Italië onderzocht. Zijn aanbevelingen op grond van artikel 6 van Verordening (EU) nr. 1176/2011 zijn in de onderstaande aanbevelingen 1 tot en met 6 weergegeven.

               (23)

               In de context van het Europees semester heeft de Commissie tevens een analyse van het economische beleid van de eurozone als geheel verricht. Op basis hiervan heeft de Raad specifieke aanbevelingen gericht tot de lidstaten die de euro als munt hebben (7). Als land dat de euro als munt heeft dient Italië er ook op toe te zien dat aan deze aanbevelingen volledig en tijdig uitvoering wordt gegeven,

         BEVEELT AAN dat Italië in de periode 2013-2014 actie onderneemt om:

               1.

               ervoor te zorgen dat het tekort in 2013 onder de in het Verdrag vastgestelde referentiewaarde van 3 % van het bbp blijft, door de goedgekeurde maatregelen volledig ten uitvoer te leggen. Door te gaan met de structurele aanpassing in een passend tempo en via een groeivriendelijke begrotingsconsolidatie, om vanaf 2014 de MTD te bereiken en deze vast te houden. De geplande structurele primaire overschotten te bereiken om de zeer hoge schuldquote op een gestaag afnemend pad te krijgen. Door te gaan met een duurzame verbetering van de doelmatigheid en kwaliteit van overheidsuitgaven door de in 2012 goedgekeurde maatregelen volledig ten uitvoer te leggen en verdere inspanningen te leveren door diepgaande analyses van de uitgaven op alle overheidsniveaus te verrichten;

               2.

               een tijdige tenuitvoerlegging van de lopende hervormingen te verzekeren door spoedig de nodige uitvoeringswetgeving goed te keuren, door deze te laten volgen door concrete resultaten op alle overheidsniveaus en bij alle betrokken stakeholders, en door de impact ervan te monitoren. De doelmatigheid van overheidsdiensten te versterken en de coördinatie tussen de verschillende bestuursniveaus te verbeteren. Het bestuurlijke kader en het regelgevingskader voor burgers en bedrijven te vereenvoudigen en in de civiele rechtspraak de doorlooptijden van zaken en het hoge aantal zaken te verminderen, onder meer door het gebruik van buitengerechtelijke schikkingsprocedures te bevorderen. Het rechtskader voor de strijd tegen corruptie te versterken, onder meer door de regels inzake verjaringstermijnen te herzien. Structurele maatregelen te nemen om het beheer van de EU-fondsen in de zuidelijke regio’s te verbeteren met betrekking tot de programmeringsperiode 2014-2020;

               3.

               goede corporate governance-praktijken in de hele banksector ingang te doen vinden, hetgeen bevorderlijk is voor meer efficiëntie en winstgevendheid, om zo de kredietstroom naar productieactiviteiten te ondersteunen. De lopende werkzaamheden ten aanzien van het screenen van de kwaliteit van activa in de banksector voort te zetten en de afwikkeling te vergemakkelijken van oninbare leningen op de balansen van banken. De ontwikkeling van kapitaalmarkten verder te bevorderen om de toegang van bedrijven tot financiering te diversifiëren en te verbeteren, met name in de vorm van aandelenkapitaal, en zo weer de innovatiecapaciteit en de groei te stimuleren;

               4.

               de daadwerkelijke tenuitvoerlegging van de hervorming van de arbeidsmarkt en de loonvorming te verzekeren waardoor lonen beter op de productiviteit kunnen worden afgestemd. Verdere maatregelen te nemen om de arbeidsmarktparticipatie te stimuleren, met name bij vrouwen en jongeren, bijvoorbeeld via een jeugdgarantieregeling. De beroepsopleiding en het beroepsonderwijs te versterken, te zorgen voor doelmatigere overheidsdiensten voor arbeidsbemiddeling, en de begeleiding van hogeronderwijsstudenten bij hun loopbaan- en studiekeuze te verbeteren. De negatieve financiële prikkels voor tweede verdieners om uit werken te gaan, af te bouwen en het aanbod van zorg, met name kinderopvang en langdurige zorg, en buitenschoolse opvang te verbeteren. De inspanningen op te drijven om schooluitval te voorkomen. De kwaliteit van scholen en schoolresultaten te verbeteren, onder meer ook door de professionele ontwikkeling van leraren te stimuleren en hun loopbaanontwikkeling te diversifiëren. De doeltreffendheid van sociale transfers te verzekeren, met name door uitkeringen doelgerichter te maken, vooral voor huishoudens met een laag inkomen en kinderen;

               5.

               de belastingdruk op een begrotingsneutrale wijze te verschuiven van arbeid en kapitaal naar consumptie, eigendom en milieu. Met het oog daarop de omvang van de btw-vrijstellingen, verlaagde tarieven en directe belastinguitgaven te herzien en het kadastrale stelsel te hervormen door de belastinggrondslag van de recurrente onroerendzaakbelasting af te stemmen op de marktwaarde. De strijd tegen belastingontduiking voort te zetten, de naleving van de belastingwetgeving te verbeteren en beslissende stappen te zetten in de strijd tegen de schaduweconomie en het zwartwerk;

               6.

               voor de correcte tenuitvoerlegging te zorgen van de maatregelen om de markt in de dienstensector te liberaliseren. De bestaande beperkingen voor intellectuele dienstverlening op te heffen en de markttoegang te bevorderen voor bijvoorbeeld het aanbieden van lokale publieke diensten waar het gebruik van aanbestedingen, (in plaats van directe toewijzingen, dient te worden bevorderd. Door te gaan met de uitrol van maatregelen die zijn genomen om in de netwerkindustrieën de voorwaarden voor markttoegang te verbeteren, met name door prioriteit te geven aan de oprichting van de Autorità di regolazione dei trasporti. De infrastructuurcapaciteit te moderniseren, met de klemtoon op interconnectie in de energiesector, op multimodaal transport en ultrasnelle breedband in de telecomsector, alsmede met het oog op het aanpakken van de verschillen tussen het noorden en het zuiden van het land.

      Gedaan te Brussel, 9 juli 2013.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         R. ŠADŽIUS

      (1)  PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.

      (2)  PB L 306 van 23.11.2011, blz. 25.

      (3)  Gehandhaafd voor 2013 bij Besluit 2013/208/EU van de Raad van 22 april 2013 betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten (PB L 118 van 30.4.2013, blz. 21).

      (4)  PB C 219 van 24.7.2012, blz. 46.

      (5)  PB L 200 van 8.8.2000, blz. 35.

      (6)  Uit hoofde van artikel 5, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1466/97.

      (7)  Zie bladzijde 97 van dit Publicatieblad.


title: Aanbeveling voor een advies van de Raad overeenkomstig artikel 9, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 Over het geactualiseerde convergentieprogramma van Denemarken voor de periode 2002-2010

text: ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---


Avis juridique important

|

31962H0117

AANBEVELING VAN DE COMMISSIE AAN DE LID-STATEN INZAKE DE HEFFING VAN INVOERRECHTEN TEN AANZIEN VAN GOEDEREN WELKE WEDER WORDEN INGEVOERD NA EEN VOORAFGAANDE TIJDELIJKE UITVOER TER VERWERKING, BEWERKING OF HERSTELLING

Publicatieblad Nr. 003 van 17/01/1962 blz. 0079

++++Aanbeveling van de Commissie aan de Lid-Staten inzake de heffing van invoerrechten ten aanzien van goederen welke weder worden ingevoerd na een voorafgaande tijdelijke uitvoer ter verwerking , bewerking of herstelling  De wijze waarop in elk der Lid-Staten rechten worden geheven op wederingevoerde goederen die tijdelijk werden uitgevoerd met het oog op verwerking , bewerking of herstelling ervan , loopt aanzienlijk uiteen . De totstandkoming van de douane-unie maakt , teneinde te voorkomen dat er distorsies in de concurrentie optreden en het handelsverkeer zich op ongewenste wijze verlegt , de opheffing van deze ongelijkheden en de toepassing door alle Lid-Staten van een zelfde heffingsstelsel noodzakelijk . De Commissie heeft te dien einde , na de bevoegde nationale instanties geraadpleegd te hebben , heffingsregels ontworpen , die in de Lid-Staten zouden moeten worden toegepast op goederen die weder worden ingevoerd na veredeling in derde landen .  Dit stelsel berust op de noodzaak om zo nauwkeurig mogelijk de rechten van het gemeenschappelijk douanetarief toe te passen op goederen die , na tijdelijke uitvoer voor verwerking , bewerking of herstelling , weder worden ingevoerd ; voorts wordt echter tevens rekening gehouden met het feit , dat de bescherming van het gemeenschappelijk douanetarief niet behoeft te worden gewaarborgd ten aanzien van de goederen die oorspronkelijk werden uitgevoerd voor veredeling in derde landen . Derhalve moet op het bedrag der invoerrechten die van toepassing zijn op de veredelde goederen , in mindering gebracht worden het bedrag van de invoerrechten die van toepassing zouden zijn op de oorspronkelijk uitgevoerde goederen , indien zij in onveredelde staat uit het land van veredeling ingevoerd zouden worden . Doordat zodoende rekening wordt gehouden zowel met de waardevermeerdering door veredeling van het oorspronkelijk uitgevoerde produkt als met het verschil tussen het op dit produkt te heffen recht en het recht dat voor de veredelde goederen geldt , wordt door deze heffingsregels aan de industrieën van de Gemeenschap de bescherming geboden , waarop zij rechtmatig aanspraak kunnen maken , zonder evenwel te verhinderen dat gebruik gemaakt wordt van de veredelingsindustrieën in derde landen ; wanneer de rechten van het gemeenschappelijk douanetarief op de juiste wijze worden toegepast , zou het daarentegen juist gemakkelijker zijn voor de Lid-Staten om af te zien van de voorwaarden van economische aard , waarvan het merendeel hunner momenteel de verwezenlijking van bepaalde vormen van loonveredeling in het buitenland afhankelijk stelt .  De invoering van de in deze aanbeveling vervatte voorschriften zou dientengevolge praktisch de mogelijkheid moeten bieden om de thans in de Lid-Staten gevolgde procedures inzake de tijdelijke uitvoer voor verwerking , bewerking of herstelling aanzienlijk te vereenvoudigen .  Aangezien het stelsel van tijdelijke uitvoer voor verwerking , bewerking of herstelling tot het einde van de overgangsperiode tussen de Lid-Staten van kracht zal blijven , zou het tevens wenselijk zijn vast te stellen welke heffingsregels toegepast moeten worden op de goederen die in een Lid-Staat na veredeling in een andere Lid-Staat , weder worden ingevoerd . Het is in dit verband gebleken , dat , alvorens van toepassing te kunnen zijn op genoemde goederen , de voorgestelde regels voor de na veredeling in een derde land wederingevoerde goederen , zekere wijzigingen moeten ondergaan , teneinde rekening te houden met de bijzondere situatie die door het Verdrag tussen de Lid-Staten werd geschapen . De toepassing ervan zonder meer zou in talrijke gevallen hebben geleid tot een zwaardere invoerrechtenlast voor de veredelde goederen dan die welke het gevolg is van de toepassing van de thans in de Lid-Staten geldende voorschriften .  Een dergelijke verzwaring van de invoerrechtenlast zou zowel tegen de letter als tegen de geest van het Verdrag indruisen . Doordat zij geen rekening houden met het eventuele verschil tussen het invoerrecht dat op het oorspronkelijk uitgevoerde produkt van toepassing is en het voor de wederingevoerde goederen geldende recht , vermijden de in de onderhavige aanbeveling voorziene bepalingen voor het verkeer tussen de Lid-Staten deze verhoging van rechten . De toepassing ervan op alle vormen van loonveredeling die zich in de Lid-Staten voordoen zal de arbeidsverdeling binnen de Gemeenschap aanzienlijk vergemakkelijken .  Om deze redenen en krachtens de artikelen 27 en 155 van het Verdrag beveelt de Commissie de Lid-Staten aan de volgende voorschriften in hun wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen op douanegebied te doen opnemen :  I . De goederen welke na een tijdelijke uitvoer ter verwerking , bewerking of herstelling in een derde land , weder worden ingevoerd tot verbruik in het douanegebied van een Lid-Staat , worden onderworpen aan de invoerrechten waarmede zij zijn belast in de staat waarin zij bij de douane van bedoelde Lid-Staat weder worden aangebracht .  Voor zover volgens de wettelijke bepalingen van de Lid-Staat van wederinvoer de voorwaarden voor de toepassing van het stelsel van tijdelijke uitvoer ter verwerking , bewerking of herstelling zijn in acht genomen , wordt evenwel het bedrag van deze invoerrechten verminderd met het bedrag der invoerrechten waarmede de oorspronkelijk uitgevoerde produkten zouden zijn belast indien zij zouden worden ingevoerd uit het land waar zij zijn veredeld en in de staat waarin zij zich ten tijde van de tijdelijke uitvoer bevonden .  II . Voor de toepassing van de bepalingen van paragraaf I wordt het bedrag der invoerrechten dat betrekking heeft op de oorspronkelijk uitgevoerde produkten , berekend op basis van de hoeveelheid en de soort van deze produkten ten tijde van de uitvoer , doch met inachtneming van hun waarde op de dag van de wederinvoer en naar het tarief dat op die dag van toepassing is . Indien de oorspronkelijk uitgevoerde produkten van dezelfde aard zijn als die waarvoor in de betreffende Lid-Staat een tariefcontingent bestaat met een verlaagd recht of met vrijstelling van recht , dient voor de berekening van het daarop betrekking hebbende bedrag der invoerrechten in aanmerking te worden genomen het recht hetwelk is voorzien voor de onder het contingent ingevoerde produkten .  Ingeval het invoerrecht waarmede het veredelde goed is belast , lager is dan het recht hetwelk van toepassing is op de oorspronkelijk uitgevoerde produkten , dient voor de berekening van het bedrag van de daarop betrekking hebbende rechten in aanmerking te worden genomen het recht waarmede het veredelde goed is belast .  III . Ingeval op deugdelijke wijze wordt aangetoond dat de herstelling van een goed kosteloos is verricht hetzij op grond van contractuele of wettelijke garantieverplichtingen hetzij op grond van de aanwezigheid van een fabricagefout en voor zover de ter zake in de betreffende Lid-Staat geldende bepalingen zijn in acht genomen , geeft de wederinvoer van het herstelde goed niet tot enige heffing van invoerrechten aanleiding . Deze bepaling vindt evenwel geen toepassing indien ten tijde van de eerste invoer tot verbruik van bedoeld goed bij de vaststelling van zijn belastbare waarde rekening is gehouden met de gebreken die tot de tijdelijke uitvoer hebben geleid .  IV . De bepalingen van de paragrafen I tot en met III zijn tijdens de overgangsperiode eveneens van toepassing op de goederen welke in een Lid-Staat weder worden ingevoerd na voorafgaande tijdelijke uitvoer ter verwerking , bewerking of herstelling in een andere Lid-Staat , met dien verstande evenwel dat  a ) indien de wederingevoerde goederen niet voldoen aan de voorwaarden vereist voor de toepassing van de bepalingen van het Verdrag betreffende de geleidelijke afschaffing , tussen de Lid-Staten , van de invoerrechten en van de kwantitatieve beperkingen alsmede van alle maatregelen van gelijke werking , voor de oorspronkelijk uitgevoerde produkten in aanmerking worden genomen de rechten welke van toepassing zijn op de produkten van dezelfde soort welke uit derde landen worden ingevoerd ;  b ) indien de wederingevoerde goederen de voorwaarden vervullen voor de toepassing van de bepalingen van het Verdrag betreffende de geleidelijke afschaffing , tussen de Lid-Staten , van de invoerrechten en de kwantitatieve beperkingen alsmede van alle maatregelen van gelijke werking , het bedrag der invoerrechten dat betrekking heeft op de oorspronkelijk uitgevoerde produkten , wordt berekend naar het recht hetwelk is voorzien voor de wederingevoerde goederen .  Brussel , 29 november 1961  Voor de Commissie  De Voorzitter  W . HALLSTEIN


title: Aanbeveling van de Europese Centrale Bank van 10 december 2015 aan de Raad van de Europese Unie betreffende de externe accountants van Národná Banka Slovenska (ECB/2015/45)

text:
               18.12.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 425/1

         AANBEVELING VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK
   van 10 december 2015
   aan de Raad van de Europese Unie betreffende de externe accountants van Národná Banka Slovenska
   (ECB/2015/45)
   (2015/C 425/01)
   DE RAAD VAN BESTUUR VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK,
   Gezien de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank, met name artikel 27.1,
   Overwegende:

               (1)

               De rekeningen van de Europese Centrale Bank (ECB) en van de nationale centrale banken van de lidstaten die de euro als munt hebben, worden gecontroleerd door onafhankelijke externe accountants, die op aanbeveling van de Raad van bestuur van de ECB zijn aanvaard door de Raad van de Europese Unie.

               (2)

               Het mandaat van de huidige externe accountants van Národná banka Slovenska, Ernst & Young Slovakia, spol. s r.o., is na de audit voor het boekjaar 2014 geëindigd. Het is derhalve noodzakelijk om met ingang van het boekjaar 2015 externe accountants te benoemen.

               (3)

               Národná banka Slovenska heeft Ernst & Young Slovakia, spol. s r.o. geselecteerd als haar externe accountants voor de boekjaren 2015 tot en met 2016,

         HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING VASTGESTELD:
   Het verdient aanbeveling dat Ernst & Young Slovakia, spol. s r.o. wordt benoemd tot de externe accountant van Banka Slovenije voor de boekjaren 2015 tot en 2016.

      Gedaan te Frankfurt am Main, 10 december 2015.

            De president van de ECB

         Mario DRAGHI