title: Aanbeveling nr. 93/13/COL van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van 21 februari 2013 betreffende een gecoördineerd controleplan ter opsporing van frauduleuze praktijken bij de handel in bepaalde levensmiddelen

text:
               30.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 118/44

         AANBEVELINGNr. 93/13/COL VAN DE TOEZICHTHOUDENDE AUTORITEIT VAN DE EVA
   van 21 februari 2013
   betreffende een gecoördineerd controleplan ter opsporing van frauduleuze praktijken bij de handel in bepaalde levensmiddelen
   DE TOEZICHTHOUDENDE AUTORITEIT VAN DE EVA,
   Gezien de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (EER), en met name artikel 109 en Protocol 1,
   Gezien de Overeenkomst tussen de EVA-staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie, en met name artikel 5, lid 2, onder b), en Protocol 1,
   Gezien het besluit waaraan wordt gerefereerd in punt 54zzzi van hoofdstuk XII van bijlage II bij de EER-overeenkomst (Verordening (EG) nr. 882/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 inzake officiële controles op de naleving van de wetgeving inzake diervoeders en levensmiddelen en de voorschriften inzake diergezondheid en dierenwelzijn), zoals gerectificeerd en gewijzigd, en met name artikel 53,
   Gezien Besluit 75/13/COL van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van 19 februari 2013 waarbij aan het bevoegde lid van het College de bevoegdheid wordt verleend de definitieve, door het Comité Veterinaire en fytosanitaire aangelegenheden van de EVA goedgekeurde aanbeveling (geval nr. 663341) aan te nemen,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Krachtens artikel 53 van Verordening (EG) nr. 882/2004 is de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA (de Autoriteit) gemachtigd om indien nodig op ad-hocbasis gecoördineerde plannen aan te bevelen, in het bijzonder om de aanwezigheid van risico's in diervoeders, levensmiddelen of dieren vast te stellen.

               (2)

               In Richtlijn 2000/13/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 maart 2000 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgeving van de lidstaten inzake etikettering en presentatie van levensmiddelen en inzake de daarvoor gemaakte reclame (1) zijn voor alle levensmiddelen geldende regels van de EER vastgelegd inzake de etikettering van levensmiddelen.

               (3)

               Overeenkomstig Richtlijn 2000/13/EG mogen de etikettering en de wijze waarop deze is uitgevoerd de consument niet misleiden, met name wat betreft de kenmerken van het levensmiddel, met inbegrip van zijn ware aard en identiteit. Verder moet, bij ontbreken van specifieke EER- of nationale regels, de verkoopbenaming de benaming zijn die gebruikelijk is in de EER-staat waar het levensmiddel wordt verkocht, of een omschrijving van het levensmiddel die zo duidelijk is gesteld dat de koper daaruit de ware aard van het product kan opmaken.

               (4)

               Bovendien moeten alle ingrediënten worden vermeld op het etiket van voor de eindgebruiker of instellingen bestemde voorverpakte levensmiddelen. In het bijzonder moeten levensmiddelen die vlees als ingrediënt bevatten, wanneer zij voor de eindgebruiker of instellingen zijn bestemd, ook de diersoort waarvan het vlees afkomstig is, rechtstreeks op de verpakking of op een daaraan gehecht etiket vermelden. Indien een ingrediënt in de benaming van het levensmiddel wordt vermeld, moet de hoeveelheid ervan, uitgedrukt in procenten, ook in de lijst van ingrediënten worden opgenomen, teneinde te vermijden dat de consument zou worden misleid met betrekking tot de identiteit en de samenstelling van het levensmiddel.

               (5)

               Verordening (EG) nr. 853/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 tot vaststelling van specifieke hygiënevoorschriften voor levensmiddelen van dierlijke oorsprong (2) voorziet in aanvullende voorschriften inzake etikettering die op specifieke levensmiddelen van toepassing zijn. In het bijzonder bepaalt zij dat pakketten die bestemd zijn voor de eindgebruiker en die gehakt vlees bevatten van onder meer eenhoevigen, een opschrift moeten dragen waarop staat dat dergelijke producten vóór consumptie moeten worden gekookt, indien en voor zover de nationale regels van de lidstaat op het grondgebied waarvan het product in de handel wordt gebracht dit voorschrijven.

               (6)

               In sectie III van bijlage II bij Verordening (EG) nr. 853/2004 wordt voorgeschreven dat exploitanten van een levensmiddelenbedrijf die een slachthuis beheren, de informatie over de voedselketen aangaande alle andere dieren dan vrij wild die naar het slachthuis worden gebracht of daarvoor bestemd zijn, moeten opvragen, ontvangen, controleren en er actief gebruik van maken. De relevante gegevens over de voedselketen dienen met name betrekking te hebben op de toegediende geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik die de dieren binnen een relevante periode hebben gekregen en wanneer er een wachttijd is, tezamen met de data van toediening en de wachttijden. In Verordening (EG) nr. 854/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 tot vaststelling van specifieke voorschriften voor de organisatie van de officiële controles van voor menselijke consumptie bestemde producten van dierlijke oorsprong (3) wordt onder meer voorgeschreven dat officiële dierenartsen controles en inspecties moeten uitvoeren. In het bijzonder moeten de officiële dierenartsen alle relevante gegevens verkregen uit de documenten van het bedrijf van herkomst van de voor de slacht bestemde dieren, met inbegrip van de gegevens over de voedselketen, controleren en analyseren, en bij de antemortem- en postmortemkeuring met de gedocumenteerde resultaten van die controle en analyse rekening houden.

               (7)

               Na officiële controles die sinds december 2012 in een aantal lidstaten van de Europese Unie worden uitgevoerd, bleek dat bepaalde voorverpakte producten paardenvlees bevatten, dat niet werd vermeld in de lijst van ingrediënten rechtstreeks op de verpakking of op een daaraan gehecht etiket. In plaats daarvan verwees de benaming van bepaalde van dergelijke levensmiddelen en/of de begeleidende lijst van ingrediënten op misleidende wijze uitsluitend naar de aanwezigheid van rundvlees.

               (8)

               Overeenkomstig artikel 17 van Verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2002 tot vaststelling van de algemene beginselen en voorschriften van de levensmiddelenwetgeving, tot oprichting van een Europese Autoriteit voor voedselveiligheid en tot vaststelling van procedures voor voedselveiligheidsaangelegenheden (4) moeten de exploitanten van levensmiddelenbedrijven ervoor zorgen dat de levensmiddelen in alle stadia van de productie, verwerking en distributie in de bedrijven onder hun beheer voldoen aan de voorschriften van de levensmiddelenwetgeving die van toepassing zijn op hun bedrijvigheid en controleren of deze voorschriften worden nageleefd.

               (9)

               Paarden vormen een diersoort die “voedselproducerend” of “niet-voedselproducerend” kan zijn. Fenylbutazon is een diergeneesmiddel waarvan het gebruik uitsluitend bij niet-voedselproducerende dieren is toegestaan krachtens Verordening (EU) nr. 37/2010 van de Commissie van 22 december 2009 betreffende farmacologisch werkzame stoffen en de indeling daarvan op basis van maximumwaarden voor residuen in levensmiddelen van dierlijke oorsprong (5). Dienovereenkomstig mogen niet-voedselproducerende paarden die ooit met fenylbutazon zijn behandeld, niet in de voedselketen komen. Rekening houdend met de frauduleuze praktijken met betrekking tot de aanwezigheid in bepaalde voedselproducten van paardenvlees dat niet op het etiket werd vermeld, is het met het oog op preventie noodzakelijk om na te gaan of niet-voedselproducerende, met fenylbutazon behandelde paarden in de voedselketen zijn terechtgekomen.

               (10)

               Het is derhalve noodzakelijk dat de Autoriteit er bij Noorwegen en IJsland op aandringt om gedurende één maand een gecoördineerd controleplan uit te voeren ter opsporing van frauduleuze praktijken bij de handel in bepaalde levensmiddelen. Deze periode kan met nog twee maanden worden verlengd.

               (11)

               Het aanbevolen controleplan moet bestaan uit twee acties.

               (12)

               De eerste actie moet bestaan uit passende controles, op het niveau van de detailhandel, van levensmiddelen die voor de eindgebruiker of instellingen zijn bestemd en die in de handel gebracht en/of geëtiketteerd zijn als bevattende rundvlees. Deze controles kunnen ook worden uitgebreid tot andere inrichtingen (bijvoorbeeld koelhuizen). Deze controles zijn erop gericht vast te stellen of dergelijke producten paardenvlees bevatten dat niet naar behoren op de verpakking is geëtiketteerd, dan wel of, bij niet-voorverpakte levensmiddelen, informatie met betrekking tot de aanwezigheid ervan niet ter beschikking is gesteld van de consument of instellingen. Dergelijke controles moeten worden uitgevoerd bij een representatief monster.

               (13)

               Er bestaan betrouwbare methoden waarmee met voldoende zekerheid de aanwezigheid van eiwitten van niet-vermelde soorten in een monster kan worden opgespoord. Het referentielaboratorium van de Europese Unie voor dierlijke eiwitten in diervoeders kan nuttig advies over deze methoden en het gebruik ervan verstrekken. De bevoegde autoriteiten van Noorwegen en IJsland dienen zich te baseren op het advies van dat laboratorium met betrekking tot de methoden die kunnen worden gebruikt.

               (14)

               De tweede actie moet bestaan uit passende controles in inrichtingen voor de bewerking van paardenvlees dat voor menselijke consumptie is bestemd, met inbegrip van voedsel van oorsprong uit derde landen, voor de opsporing van residuen van fenylbutazon. Deze controles moeten eveneens worden uitgevoerd bij een representatief monster, rekening houdend met de productie- en invoercijfers. Het is passend in dit geval te verwijzen naar de methoden waarin wordt voorzien door Beschikking 2002/657/EG van de Commissie ter uitvoering van Richtlijn 96/23/EG van de Raad wat de prestaties van analysemethoden en de interpretatie van resultaten betreft (6).

               (15)

               Noorwegen en IJsland moeten de resultaten van deze controles regelmatig aan de Autoriteit mededelen, teneinde de bevindingen te beoordelen en over een passende handelwijze te besluiten. Deze resultaten zullen de Europese Commissie worden meegedeeld.
               De in deze aanbeveling vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Comité Veterinaire en fytosanitaire aangelegenheden van de EVA, dat de Toezichthoudende Autoriteit bijstaat,

         HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING VASTGESTELD:
   Het is gewenst dat Noorwegen en IJsland een gecoördineerd controleplan toepassen, in overeenstemming met de bijlage bij deze aanbeveling, dat bestaat uit de volgende acties:

               (a)

               officiële controles van levensmiddelen die voor de eindgebruiker of instellingen zijn bestemd en die in de handel gebracht en/of geëtiketteerd zijn als bevattende rundvlees; alsmede

               (b)

               officiële controles van paardenvlees dat voor menselijke consumptie is bestemd, om residuen van fenylbutazon op te sporen.

      Gedaan te Brussel, 21 februari 2013.

            Voor de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA

         Sverrir Haukur GUNNLAUGSSON

            Lid van het College

         Xavier LEWIS

            Directeur

      (1)  Besluit waaraan wordt gerefereerd in punt 18 van hoofdstuk XII van bijlage II bij de EER-overeenkomst

      (2)  Besluit waaraan wordt gerefereerd in punt 6.1.17 van hoofdstuk I van bijlage I bij de EER-overeenkomst

      (3)  Besluit waaraan wordt gerefereerd in punt 1.1.12 van hoofdstuk I van bijlage I bij de EER-overeenkomst

      (4)  Besluit waaraan wordt gerefereerd in punt 54zzzc van hoofdstuk XII van bijlage II bij de EER-overeenkomst

      (5)  Besluit waaraan wordt gerefereerd in punt 13 van hoofdstuk XIII van bijlage II bij de EER-overeenkomst

      (6)  Besluit waaraan wordt gerefereerd in punt 7.2.19 van hoofdstuk I van bijlage I bij de EER-overeenkomst

      BIJLAGE

         Gecoördineerd controleplan ter opsporing van frauduleuze praktijken bij de handel in bepaalde levensmiddelen

      I.   ACTIES EN TOEPASSINGSGEBIED VAN HET GECOÖRDINEERD CONTROLEPLAN
      Het gecoördineerd controleplan moet bestaan uit twee acties:

         ACTIE 1:   Controles van levensmiddelen die in de handel gebracht en/of geëtiketteerd zijn als bevattende rundvlees

      A.   Productomschrijving

                  1.

                  Levensmiddelen die in de handel gebracht en/of geëtiketteerd zijn als bevattende rundvlees (bijvoorbeeld gehakt vlees, vleesproducten en vleesbereidingen) die in de volgende categorieën vallen:

                              (a)

                              voorverpakte levensmiddelen die voor de eindgebruiker of instellingen zijn bestemd en die zijn geëtiketteerd als bevattende rundvlees;

                              (b)

                              in de handel gebrachte en/of anderszins als bevattende rundvlees aangeduide levensmiddelen die niet voorverpakt voor verkoop aan de eindverbruiker of instellingen worden aangeboden of die op de plaats van verkoop op verzoek van de koper worden verpakt of met het oog op de onmiddellijke verkoop worden voorverpakt.

                  2.

                  Voor de toepassing van dit gecoördineerd controleplan geldt de definitie van “voorverpakte levensmiddelen” van artikel 1, lid 3, onder b), van Richtlijn 2000113/13/EG.

                  3.

                  Voor de toepassing van dit gecoördineerd controleplan gelden de definities van “gehakt vlees”, “vleesbereidingen” en “vleesproducten” van de punten 1.13, 1.15 en 7.1 van bijlage I bij Verordening (EG) nr. 853/2004.

            B.   Doelstelling

      De bevoegde autoriteiten van Noorwegen en IJsland moeten officiële controles uitvoeren om vast te stellen of de in punt A bedoelde producten paardenvlees bevatten dat niet naar behoren op de verpakking is geëtiketteerd, dan wel of, bij niet-voorverpakte levensmiddelen, informatie met betrekking tot de aanwezigheid ervan niet overeenkomstig de wetgeving van de EER en, in voorkomend geval, nationale bepalingen ter beschikking is gesteld van de consument of instellingen.
      C.   Bemonsteringsplaatsen en -procedure

                  1.

                  Het monster moet representatief zijn voor de betrokken producten en betrekking hebben op een reeks producten.

                  2.

                  De bemonstering van de producten moet worden uitgevoerd op het niveau van de detailhandel (bijvoorbeeld in supermarkten, kleinere winkels, bij slagers) en kan ook tot andere inrichtingen (bijvoorbeeld koelhuizen) worden uitgebreid.

            D.   Aantallen monsters en modaliteiten

      Onderstaande tabel biedt een overzicht van het aanbevolen indicatieve minimumaantal monsters dat moet worden genomen in de in sectie II beschreven periode. De bevoegde autoriteiten van Noorwegen en IJsland wordt verzocht indien mogelijk meer monsters te nemen. De verdeling van de monsters per land is gebaseerd op de bevolkingsaantallen, met een minimumaantal van 10 monsters van de betrokken producten per land per kalendermaand, zoals in sectie II wordt aangegeven.

                  Levensmiddelen die in de handel gebracht en/of geëtiketteerd zijn als bevattende rundvlees

                  Land van verkoop

                  Aanbevolen indicatief aantal monsters per maand

                  Noorwegen

                  50

                  IJsland

                  10

            E.   Methoden

      De bevoegde autoriteiten van Noorwegen en IJsland dienen bij voorkeur de methode(n) te gebruiken die zijn aanbevolen door het referentielaboratorium van de Europese Unie voor dierlijke eiwitten in diervoeders.

         ACTIE 2:   Controles van paardenvlees dat voor menselijke consumptie is bestemd

      A.   Productomschrijving

      Vlees van paarden, ezels, muildieren of muilezels, vers, gekoeld of bevroren, dat is ingedeeld onder code 0205 van de gecombineerde nomenclatuur en dat voor menselijke consumptie is bestemd.
      B.   Doelstelling

      De bevoegde autoriteiten van Noorwegen en IJsland moeten officiële controles uitvoeren om de mogelijke aanwezigheid van residuen van fenylbutazon in de in punt A bedoelde producten op te sporen.
      C.   Bemonsteringsplaatsen en -procedure

      De bemonstering van de producten moet worden uitgevoerd in inrichtingen voor de bewerking van de in punt A bedoelde producten (bijvoorbeeld slachthuizen, grensinspectieposten).
      D.   Aantallen monsters en modaliteiten

      Het aanbevolen minimumaantal van de monsters die binnen de in sectie II vermelde periode moeten worden genomen, moet worden vastgesteld op één monster per 50 ton van het in punt A bedoelde product, met een minimum van vijf monsters per lidstaat.
      E.   Methoden

      De bevoegde autoriteiten van Noorwegen en IJsland moeten gebruikmaken van methoden die aan de hand van Beschikking 2002/657/EG van de Commissie zijn gevalideerd. Voor de residuen die zijn opgenomen in groep A, punt 5, en groep B, punt 2, onder a), b) en e), van de lijst van bijlage I bij Richtlijn 96/23/EG
          (1), zijn dergelijke methoden beschikbaar op de website van het Europees referentielaboratorium voor residuen van diergeneesmiddelen en contaminanten in levensmiddelen van dierlijke oorsprong.
      II.   DUUR VAN HET GECOÖRDINEERD CONTROLEPLAN
      Het gecoördineerd controleplan moet worden toegepast gedurende een periode van één maand vanaf de datum van goedkeuring van deze aanbeveling of uiterlijk vanaf 1 maart 2013.
      III.   RAPPORTAGE OVER DE RESULTATEN

                  1.

                  De bevoegde autoriteiten van Noorwegen en IJsland moeten de samenvatting van de volgende gegevens rapporteren voor elk van de in sectie I van deze bijlage bedoelde acties:

                              (a)

                              het aantal genomen monsters per productsoort;

                              (b)

                              de gebruikte analysemethode(n) en het type toegepaste analyse;

                              (c)

                              het aantal positieve bevindingen;

                              (d)

                              de follow-upcontroles die zijn uitgevoerd als reactie op positieve bevindingen bij de onder actie 1, punt A, bedoelde producten als de opgespoorde aanwezigheid van paardenvlees meer dan 1 % bedraagt;

                              (e)

                              de follow-upcontroles die zijn uitgevoerd als reactie op positieve bevindingen bij de producten onder actie 2, punt A;

                              (f)

                              de resultaten van de follow-upcontroles;

                              (g)

                              met betrekking tot positieve bevindingen in de onder actie 2, punt A, bedoelde producten, het land waar het betrokken dier voor slachting werd gecertificeerd.

                        Het verslag moet worden medegedeeld aan de Autoriteit binnen de 15 dagen vanaf het einde van de in sectie II vermelde periode van één maand.
                  Het rapport moet worden ingediend in overeenstemming met het model dat door de Autoriteit is vastgesteld.

                  2.

                  De bevoegde autoriteiten van Noorwegen en IJsland moeten alle positieve resultaten van de officiële controles die zijn uitgevoerd in het kader van de acties 1 en 2, onmiddellijk via het systeem voor snelle waarschuwing voor levensmiddelen en diervoeders aan de Autoriteit rapporteren.

                  3.

                  De bevoegde autoriteiten van Noorwegen en IJsland moeten ook de resultaten van alle op hun verzoek door de exploitanten van levensmiddelenbedrijven uitgevoerde controles aan de Autoriteit rapporteren. Dergelijke gegevens moeten vergezeld gaan van de in punt 1 bedoelde gegevens en moeten worden ingediend in overeenstemming met het model dat door de Autoriteit is vastgesteld.

         (1)  Besluit waaraan wordt gerefereerd in punt 2 van onderdeel 7.1 van hoofdstuk I van bijlage I van de EER-overeenkomst


				|

		52014DC0401

			Aanbeveling voor een AANBEVELING VAN DE RAAD inzake de uitvoering van de globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten die de euro als munt hebben /* COM/2014/0401 final */

Aanbeveling voor een
AANBEVELING VAN DE RAAD
inzake de uitvoering van de globale
richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten die de euro als munt
hebben
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van
de Europese Unie, en met name artikel 136 in samenhang met
artikel 121, lid 2,
Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97
van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op
begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch
beleid[1],
en met name artikel 5, lid 2,
Gezien Verordening (EU)
nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de Raad van
16 november 2011 betreffende de preventie en correctie van
macro-economische onevenwichtigheden[2],
en met name artikel 6, lid 1,
Gezien de aanbeveling van de Europese
Commissie[3],
Gezien de conclusies van de Europese Raad,
Gezien het advies van het Economisch en
Financieel Comité,
Gezien het advies van het
Comité voor de economische politiek,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)       De huidige economische omgeving
van de eurozone wordt gekenmerkt door een geleidelijk maar nog broos economisch
herstel. In 2013 en begin 2014 is de inflatie in de eurozone scherp
gedaald en er wordt van uitgegaan dat ze tijdens de prognoseperiode slechts
zeer geleidelijk zal stijgen, wat een weerspiegeling is van de bestaande
vertraging samen met de aan de gang zijnde relatieve prijsaanpassingen in de
kwetsbare economieën en de verdere stijging van de wisselkoers van de euro.
Voorts blijven de verschillen tussen de landen van de eurozone groot, hoewel
het herstel steeds breder gedragen wordt.
(2)       De eurozone is meer dan
louter de som van haar leden. De economische en financiële crisis heeft de
nauwe onderlinge relaties in de eurozone duidelijk blootgelegd en laten zien
dat sterkere coördinatie van het begrotings-, het financieel en het structureel
beleid tussen de lidstaten van de eurozone nodig is om in de eurozone als
geheel te komen tot een coherent beleidsstandpunt. Door de ondertekening van
het Verdrag inzake stabiliteit, coördinatie en bestuur in de economische en
monetaire unie op 2 maart 2012 hebben de lidstaten van de eurozone
zich verbonden tot het doorvoeren van een aantal ingrijpende
beleidshervormingen en tot beleidscoördinatie. Door de inwerkingtreding van de
twopack-verordeningen in 2013 is de budgettaire en economische
beleidscoördinatie binnen de eurozone verder verdiept. De lidstaten van de
eurozone hebben een specifieke verantwoordelijkheid voor de effectieve
tenuitvoerlegging van het nieuwe beleidskader. Dit vraagt om meer groepsdruk om
de tenuitvoerlegging van nationale hervormingen en verstandig begrotingsbeheer
te ondersteunen, grotere beoordeling van nationale hervormingen vanuit het
oogpunt van de eurozone, internalisering van potentiële overloopeffecten en het
stimuleren van beleid dat van bijzonder belang is voor een goed werkende
economische en monetaire unie.
(3)       Gelet op de hoge onderlinge
afhankelijkheid tussen de lidstaten van de eurozone zijn er potentieel grote
overloopeffecten ten gevolge van de tenuitvoerlegging van structurele
hervormingen, waarmee rekening moet worden gehouden om ervoor te zorgen dat de
beleidsmaatregelen voor de lidstaten van de eurozone individueel en voor de
eurozone als geheel zo goed mogelijk worden ontwikkeld en ten uitvoer worden
gelegd. Bijvoorbeeld meer gecoördineerde actie bij de tenuitvoerlegging van
hervormingen zou de nodige convergentie tussen de lidstaten in de hand werken.
Vroege besprekingen van de hervormingsplannen van de lidstaten van de eurozone,
voortbouwen op bestaande praktijken en doeltreffende tenuitvoerlegging van de
procedure bij macro-economische onevenwichtigheden zijn in dit verband van
groot belang.
(4)       Een van de belangrijkste
beleidsuitdagingen voor de eurozone is de vermindering van de overheidsschuld door
het voeren van een gedifferentieerd, groeivriendelijk begrotingsbeleid, terwijl
het groeipotentieel van de eurozone wordt gestimuleerd. Dankzij de inspanningen
voor consolidatie van de voorbije jaren is de begrotingssituatie in de eurozone
verbeterd, maar een aantal lidstaten van de eurozone moeten de
begrotingsaanpassingen nog voortzetten om de erg hoge schuldquotes te doen
dalen. Alle lidstaten van de eurozone zouden de kwaliteit van de
overheidsfinanciën moeten verbeteren teneinde de productiviteit en de
werkgelegenheid aan te zwengelen.
(5)       De investeringen in de
eurozone zijn in de eerste fase van de crisis sterk teruggevallen en zijn thans
nog niet teruggekeerd naar hun langetermijngemiddelde. Onder invloed van het
gecombineerde effect van de schuldafbouw in de particuliere sector, de
financiële versnippering en de nodige inspanningen voor begrotingsconsolidatie
waardoor de overheidsinvesteringen zijn gedaald, laten de investeringen een
zwakke tendens zien. Meer investeringen in infrastructuur en vaardigheden zijn
van wezenlijk belang om het herstel te ondersteunen en potentiële groei te
bevorderen. Veel van de investeringen moeten van de particuliere sector komen,
maar de overheden kunnen een belangrijke rol spelen bij de totstandbrenging van
de voorwaarden die dat in de hand werken.
(6)       In de eurozone blijft de
kredietstroom naar de reële economie nog altijd matig, terwijl de financiële
markt erg versnipperd is ondanks de verminderde druk op de overheidsschuld. De
toegang tot financiering, met name voor het mkb, blijft problematisch in
diverse lidstaten, wat het economisch herstel dreigt te ondermijnen. Er moeten
dus initiatieven komen om de kredietstromen te herstellen, de kapitaalmarkten
te verdiepen en de langetermijnfinanciering van de economie te bevorderen.
Maatregelen zoals de voltooiing van de sanering van
de bankbalansen en de voortzetting van de versterking van de vermogensbuffers
waar zulks nodig is, beoordelingen van de activakwaliteit en stresstests,
zullen helpen de resterende zwakke punten te identificeren en het vertrouwen in
de sector als geheel te vergroten. Er is aanzienlijke vooruitgang geboekt op de
weg naar de bankenunie, met name door de invoering van het gemeenschappelijk
toezichtsmechanisme en het akkoord over het gemeenschappelijk
afwikkelingsmechanisme.
(7)       De
financiële crisis heeft laten zien dat er leemten bestaan in de structuur van
de economische en monetaire unie. Op 28 november 2012 heeft de Commissie een blauwdruk
voor een hechte economische en monetaire unie gepresenteerd, die bedoeld was
als startsein voor een Europees debat. Op 5 december 2012 bracht de
voorzitter van de Europese Raad in nauwe samenwerking met de voorzitter van de
Europese Commissie, de voorzitter van de Eurogroep en de president van de
Europese Centrale Bank een rapport uit, waarin op een aantal ideeën uit de
blauwdruk van de Commissie werd voortgebouwd, en dat een tijdschema en een
gefaseerd proces voor het verwezenlijken van de economische en monetaire unie
bevatte. Het Europees Parlement deelde zijn standpunten over de verdieping van
de economische en monetaire unie mee in zijn resolutie van
20 november 2012. Sedertdien zijn belangrijke stappen gezet. Om de economische
en monetaire unie verder te ontwikkelen, zal een stapsgewijze benadering moeten
worden gevolgd waarin solidariteit met discipline wordt gecombineerd. De
sixpack- en de twopack-wetgeving voorzien in een eerste evaluatie van de
tenuitvoerlegging tegen eind 2014,
BEVEELT AAN dat de lidstaten van de
eurozone in de periode 2014-2015 actie zouden moeten ondernemen, elk
afzonderlijk en collectief, zonder afbreuk te doen aan de bevoegdheden van de
Raad om het economisch beleid van de lidstaten te coördineren, maar in het
bijzonder binnen het kader van de economische beleidscoördinatie in de Eurogroep,
om:
1.           In nauwe samenwerking met de
Commissie de tenuitvoerlegging van structurele hervormingen op de gebieden die
voor de goede werking van de eurozone het meest relevant zijn, te bevorderen en
te volgen, teneinde convergentie en aanpassing van interne en externe
onevenwichtigheden te bevorderen. Vorderingen bij de tenuitvoerlegging van
hervormingen in de lidstaten van de eurozone waar zich buitensporige
onevenwichtigheden voordoen, en in de lidstaten van de eurozone met
onevenwichtigheden waar doortastende maatregelen moeten worden genomen, te
beoordelen en te stimuleren teneinde negatieve overloopeffecten naar de rest
van de eurozone te voorkomen, en in landen met grote overschotten passend
beleid aan te moedigen teneinde positieve overloopeffecten te optimaliseren. Op
gezette tijden thematische discussies te houden over structurele
beleidsmaatregelen met potentieel grote overloopeffecten, waarbij vooral wordt
gekeken naar beperking van de hoge belastingwig op arbeid en hervorming van de
dienstenmarkten.
2.           In nauwe samenwerking met de
Commissie het begrotingsbeleid van de lidstaten van de eurozone te coördineren, met name bij de beoordeling van de
ontwerpbegrotingsplannen om een coherent en
groeivriendelijk begrotingsbeleid in de eurozone te garanderen. De kwaliteit en
duurzaamheid van de overheidsfinanciën te verbeteren door de materiële en
immateriële investeringen op nationaal en op EU-niveau op te drijven. Ervoor te
zorgen dat de nationale begrotingskaders, met inbegrip van nationale begrotingsraden,
worden versterkt.
3.           Het bankenstelsel veerkrachtiger te maken, met name door
de nodige maatregelen te nemen in de follow-up van de beoordelingen van de
activakwaliteit en de stresstests, en door de verordeningen inzake de
bankenunie ten uitvoer te leggen, met inbegrip van de verdere werkzaamheden die
voor de overgangsperiode van het gemeenschappelijk afwikkelingsmechanisme zijn
gepland. Investeringen van de particuliere sector te stimuleren en de stroom
van krediet naar de economie te verhogen door middel van maatregelen om de
toegang tot krediet van het mkb te
verbeteren, de kapitaalmarkten te verdiepen en de
securitisatiemarkt nieuw leven in te blazen overeenkomstig de voorstellen en
het tijdschema in de mededeling van de Commissie over de langetermijnfinanciering
van de Europese economie.
4.           Verder te werken aan de verdieping van de economische en
monetaire unie en bij te dragen aan de verbetering van het kader voor
economisch toezicht in het kader van de herziening die voor eind 2014 is
gepland.
Gedaan te Brussel,
                                                                       Voor
de Raad
                                                                       De
voorzitter
[1]               PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.
[2]               PB L 306 van 23.11.2011, blz. 25.
[3]               COM(2014) 401 final.


Avis juridique important

|

31982H0922

82/922/EEG: Aanbeveling van de Commissie van 17 december 1982 aan de nationale spoorwegondernemingen betreffende de uitwerking van een systeem van internationale diensten van hoge kwaliteit voor reizigersverkeer

Publicatieblad Nr. L 381 van 31/12/1982 blz. 0038 - 0039 Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 07 Deel 3 blz. 0149  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 07 Deel 3 blz. 0149

*****AANBEVELING  VAN DE COMMISSIE  van 17 december 1982  aan de nationale spoorwegondernemingen betreffende de uitwerking van een systeem van internationale diensten van hoge kwaliteit voor het reizigersverkeer  (82/922/EEG)  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE  GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,  Overwegende dat het internationale reizigersvervoer zowel voor de spoorwegondernemingen als voor de gebruikers van grote betekenis is;  Overwegende dat de noodzaak bestaat de aangeboden vervoerdiensten verder te verbeteren;  Overwegende het totale kwaliteitsaanbod in het internationale reizigersvervoer;  Akte nemend van de inspanningen van de spoorwegondernemingen op deze gebieden,  NODIGT de nationale spoorwegondernemingen UIT om:  - de mogelijkheden en de wijze van toepassing van een systeem van internationale diensten van hoge kwaliteit voor het reizigersverkeer te bestuderen, uitgaande van de in de bijlage vervatte richtsnoeren;  - de Commissie vóór 1 mei 1983 op de hoogte te brengen van de gemaakte vorderingen bij het opvolgen van deze aanbeveling.  Deze aanbeveling is gericht tot:  Société Nationale des Chemins de Fer Belges,  85, rue de France,  B-1070 Bruxelles;  De danske Statsbaner,  Generaldirektionen,  Soelvgade 40,  DK-1307 Koebenhavn K;  Société Nationale des Chemins de Fer Français,  88, rue Saint-Lazare,  F-75436 Paris Cedex 09;  Deutsche Bundesbahn,  Hauptverwaltung,  Friedrich-Ebert-Anlage 43-45,  D-Frankfurt/Main;  oeOrganismós Sidirodrómon Elládos, AE,  Kentrikí Diéfthynsi,  Karóloy 1,  oeAthína 107,  Elláda;  Coras Iompair Éireann,  Heuston Station,  IRL-Dublin 8;  Azienda Autonoma delle Ferrovie dello Stato,  Piazza della Croce Rossa,  I-Roma;  Société Nationale des Chemins de Fer  Luxembourgeois,  9, place de la Gare,  Boîte postale 1803,  L-Luxembourg;  Nederlandse Spoorwegen,  Moreelsepark 1,  NL-3500 HA Utrecht;  British Railways Board,  222, Marylebone Road,  UK-London NW1 6JJ;  Northern Ireland Railways Company Limited,  (Central Station),  East Bridge Street,  UK-Belfast BT1 3PB.  Gedaan te Brussel, 17 december 1982.  Voor de Commissie  Giorgios CONTOGEORGIS  Lid van de Commissie  BIJLAGE  In aanmerking te nemen elementen bij de uitwerking van een systeem van internationale dag- en nachtdiensten van hoge kwaliteit voor het reizigersverkeer  1. Ten einde de omvang van het aanbod en de kenmerken van de diensten op het hoofdnet, dat door de verbindingen tussen de grote Europese agglomeraties gevormd wordt, te bepalen, dienen de permanente marktstudies per verbinding te worden geïntensiveerd.  2. Deze studies zouden zich ook kunnen uitstrekken tot de mogelijkheden inzake ontwikkeling en specialisatie van de nachttreinen en auto-slaaptreinen.  3. Het concept dat zou moeten prevaleren, is dat van een internationaal net van hoge kwaliteit, waarvan het technisch en commercieel beheer zoveel mogelijk vrij zou zijn van de beperkingen die voor de binnenlandse spoorwegdienst gelden, maar dat toch de onmisbare samenhang met deze dienst zou bewaren.  4. De spoorwegondernemingen zouden, zo spoedig mogelijk en na voltooiing van de marktstudies, in gemeenschappelijk overleg vastgestelde bepalingen inzake exploitatie van internationale treinen van hoge kwaliteit ten uitvoer moeten leggen, met name met het oog op:  - regelmaat en hoge reissnelheid;  - aanwending van de technische middelen die het meest geschikt zijn om kwaliteitsdiensten te kunnen aanbieden (samenstelling van de treinstellen, krachtvoertuigen);  - goede aansluitingen;  - reizigersservice (restauratie, informatie, telecommunicatiemiddelen, verbinding met de andere vervoertakken).  5. De nationale spoorwegondernemingen van de Gemeenschap dienen met de spoorwegondernemingen van de betrokken derde landen overleg te plegen met het oog op een gecooerdineerde tenuitvoerlegging.


title: Aanbeveling van de Raad van 19 maart 2007 inzake de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (7e EOF) voor het begrotingsjaar 2005

text:
               8.5.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 103/2

      AANBEVELING VAN DE RAAD

   van 19 maart 2007
   inzake de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (7e EOF) voor het begrotingsjaar 2005
   (2007/C 103/02)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
   Gelet op de vierde ACS-EG-Overeenkomst, ondertekend te Lomé op 15 december 1989 (1), gewijzigd bij de op 4 november 1995 (2) te Mauritius ondertekende overeenkomst,
   Gelet op Intern Akkoord 91/401/EEG betreffende de financiering en het beheer van de steun van de Gemeenschap in het kader van de vierde ACS-EEG-Overeenkomst waarbij, onder andere, een Europees Ontwikkelingsfonds (7e EOF) werd ingesteld (3), inzonderheid op artikel 33, lid 3,
   Gelet op het Financieel Reglement van 29 juli 1991 van toepassing op de samenwerking inzake de ontwikkelingsfinanciering krachtens de vierde ACS-EG-Overeenkomst (4), inzonderheid op de artikelen 69 tot en met 77,
   Na onderzoek van de jaarrekening en de balans betreffende de verrichtingen van het 7e EOF, die op 31 december 2005 zijn vastgesteld, alsmede van het verslag van de Rekenkamer over het begrotingsjaar 2005, waaraan de antwoorden van de Commissie zijn gehecht (5),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Krachtens artikel 33, lid 3, van het Intern Akkoord wordt aan de Commissie voor het financiële beheer van het 7e EOF kwijting verleend door het Europees Parlement op aanbeveling van de Raad.

               (2)

               De uitvoering van de verrichtingen van het 7e EOF door de Commissie gedurende het begrotingsjaar 2005 is over het geheel genomen bevredigend geweest.

         BEVEELT het Europees Parlement AAN de Commissie kwijting te verlenen voor de uitvoering van de verrichtingen van het 7e EOF voor het begrotingsjaar 2005.

      Gedaan te Brussel, 19 maart 2007

            Voor de Raad

            De voorzitter

         H. SEEHOFER

      (1)  PB L 229 van 17.8.1991, blz. 3.

      (2)  PB L 156 van 29.5.1998, blz. 3.

      (3)  PB L 229 van 17.8.1991, blz. 288.

      (4)  PB L 266 van 21.9.1991, blz. 1.

      (5)  PB C 263 van 31.10.2006, blz. 205.


Avis juridique important

|

31985H0386

85/386/EEG: Aanbeveling van de Raad van 10 juni 1985 betreffende houders van een in een derde land afgegeven diploma op het gebied van de architectuur

Publicatieblad Nr. L 223 van 21/08/1985 blz. 0028 - 0028 Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 06 Deel 3 blz. 0022  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 06 Deel 3 blz. 0022

*****AANBEVELING  VAN DE RAAD  van 10 juni 1985  betreffende houders van een in een derde land afgegeven diploma op het gebied van de architectuur  (85/386/EEG)  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Onder goedkeuring van Richtlijn 85/384/EEG van 10 juni 1985 inzake de onderlinge erkenning van de diploma's, certificaten en andere titels op het gebied van de architectuur, tevens houdende maatregelen tot vergemakkelijking van de daadwerkelijke uitoefening van het recht van vestiging en vrij verrichten van diensten (1);  Constaterende dat deze richtlijn slechts de aan de onderdanen van de Lid-Staten in een andere Lid-Staat afgegeven diploma's, certificaten en andere titels betreft;  Verlangend evenwel rekening te houden met de bijzondere situatie van onderdanen van de Lid-Staten die hun studies in een derde land hebben gevolgd en houder zijn van een bij de wetgeving van een Lid-Staat erkend diploma op het gebied van de architectuur,  BEVEELT de Regeringen van de Lid-Staten AAN de bovenbedoelde personen de toegang tot en de uitoefening van de werkzaamheden op het gebied van de architectuur binnen de Gemeenschap te vergemakkelijken door deze diploma's op hun grondgebied te erkennen.  Gedaan te Luxemburg, 10 juni 1985.  Voor de Raad  De Voorzitter  M. FIORET  (1) Zie bladzijde 15 van dit Publikatieblad.


Belangrijke juridische mededeling

|

52006SC0023

Aanbeveling voor een advies van de Raad overeenkomstig artikel 5, lid 3, van Verordening (EG) Nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Finland voor de periode 2005-2009  /* SEC/2006/0023 def. */

	[pic] | COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN |Brussel, 11.1.2006SEC(2006) 23 definitiefAanbeveling voor eenADVIES VAN DE RAADovereenkomstig artikel 5, lid 3, van Verordening (EG) Nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Finland voor de periode 2005-2009(door de Commissie ingediend)TOELICHTINGAchtergrondHet op 1 juli 1998 in werking getreden stabiliteits- en groeipact is gebaseerd op de doelstelling van deugdelijke openbare financiën als middel om de voorwaarden voor prijsstabiliteit en voor een tot werkgelegenheidsschepping leidende sterke duurzame groei te verbeteren. Het pact is in 2005 voor het eerst gewijzigd. Daarbij is het nut van het pact voor het aanhouden van een gedisciplineerd begrotingsbeleid erkend, maar is terzelfder tijd het streven opgenomen de effectiviteit en de economische onderbouwing ervan te versterken en de houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn te garanderen.Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid[1], die deel uitmaakt van het pact, bepaalt dat de lidstaten stabiliteits- of convergentieprogramma's en jaarlijks geactualiseerde versies daarvan bij de Raad en de Commissie indienen (lidstaten die de eenheidsmunt al hebben aangenomen, verstrekken (geactualiseerde) stabiliteitsprogramma's en lidstaten die de eenheidsmunt nog niet hebben aangenomen, verstrekken (geactualiseerde) convergentieprogramma's). Het eerste stabiliteitsprogramma van Finland werd in september 1998 ingediend. Op basis van een aanbeveling van de Commissie en na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité bracht de Raad hierover op 12 oktober 1998 zoals bepaald bij de verordening een advies uit. Geactualiseerde stabiliteits- en convergentieprogramma's worden op basis van een door de Commissie verrichte evaluatie onderzocht door het vorengenoemde comité; geactualiseerde programma's kunnen overeenkomstig de procedure ook door de Raad worden onderzochtIn die programma's dienen de lidstaten hun middellangetermijndoelstelling voor de begrotingssituatie uiteen te zetten en de beleidsmaatregelen, inclusief de achterliggende economische hypothesen, aan te geven om die doelstelling duurzaam te verwezenlijken. Vanwege de economische en budgettaire verscheidenheid in de Unie, onder andere inzake het houdbaarheidsrisico op begrotingsgebied, dient de middellangetermijndoelstelling sedert de hervorming van het pact te worden gedifferentieerd naar lidstaat. Andere elementen van de hervorming zijn, over de gehele cyclus bekeken, een meer symmetrische benadering van het begrotingsbeleid via een striktere discipline in goede tijden en de noodzaak om bij de toetsing van tijdelijke afwijkingen van de middellangetermijndoelstelling of het aanpassingstraject daar naartoe rekening te houden met "belangrijke structurele hervormingen" met een meetbare impact op de langetermijnhoudbaarheid.Gelet op de najaarsprognoses 2005 van de diensten van de Commissie, de gedragscode[2], de algemeen aanvaarde methode voor de schatting van de potentiële productie en de conjunctuurgezuiverde saldi en de in de geïntegreerde richtsnoeren voor de periode 2005-2008 opgenomen globale richtsnoeren voor het economisch beleid, heeft de Commissie de onlangs door Finland ingediende actualisering van zijn stabiliteitsprogramma geanalyseerd en in het licht van de hierna volgende beoordeling een aanbeveling voor een advies van de Raad aangenomen.Beoordeling1.  Het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Finland werd op 24 november 2005 ingediend. Het programma bestrijkt de jaren 2005 tot 2009. De actualisering is grotendeels in overeenstemming met de in de nieuwe gedragscode vastgestelde modelstructuur voor stabiliteits- en convergentieprogramma’s. De overeenkomstig die nieuwe gedragscode verplicht of facultatief te verstrekken gegevens vertonen een aantal lacunes (met name ontbreken gegevens over externe hypothesen voor de jaren 2007-2009). Evenmin wordt uitdrukkelijk vermeld wat de begrotingsdoelstelling op middellangetermijn (MTD) is, zoals de gedragscode voorschrijft.2.  Na een uitzonderlijk diepe recessie in het begin van de jaren '90 liet de Finse economie in de periode 1995-2004 een krachtig herstel zien en een gemiddelde groei die met 3,5% per jaar ongeveer 1,5 procentpunt boven het gemiddelde van de eurozone uitstak. Door de sterke groei steeg de arbeidsparticipatiegraad van 60% net na de recessie tot 68% in 2004. De gemiddelde jaarlijkse inflatie bedroeg in de periode 1995-2004 1,5% en lag daarmee een half procentpunt lager dan die in de eurozone. In het macro-economische scenario dat in het programma wordt geschetst, wordt ervan uitgegaan dat de reële BBP-groei zal teruglopen van 2,7% in 2005-2006 tot 2,3% gemiddeld in de rest van de programmaperiode. De BBP-groeipercentages in 2005 (scherpe daling) en 2006 (stijging) ondervinden nadrukkelijk de invloed van de productiestops in de papier- en pulpindustrie als gevolg van een collectief arbeidsgeschil. Zowel de in het programma opgenomen prognoses voor de korte termijn als die voor de middellange termijn zijn voorzichtiger dan die van de diensten van de Commissie. De in het programma vervatte inflatieprognoses lijken realistisch en stemmen overeen met de ramingen van de diensten van de Commissie.3.  In zijn advies van 17 februari 2005 over de vorige actualisering van het stabiliteitsprogramma (voor de periode 2004-2008), viel de Raad de daarin voorgestelde begrotingsstrategie bij. Het overheidssurplus voor 2005 wordt, met de prognoses van de diensten van de Commissie als basis, geraamd op 1,9% van het BBP, wat grosso modo overeenkomt met het streefcijfer dat in de vorige programma-actualisering werd genoemd.4.  De belangrijkste doelstellingen die in deze actualisering worden aangewezen, zijn: tot stand brengen van evenwichtige overheidsfinanciën bij een normale economische groei en zorgen voor de langetermijnhoudbaarheid van de openbare financiën met het oog op de vergrijzing en de negatieve gevolgen daarvan. Tevens worden maatregelen voorgesteld om de financiën van de lokale besturen te verbeteren, waardoor zij tegen het einde van de programmaperiode een situatie in evenwicht te zien zouden moeten geven. Het overheidssurplus zal iets afnemen en tegen het einde van de programmaperiode 1,5% van het BBP bereiken. Zowel de ontvangsten als de uitgaven zullen in verhouding tot het BBP dalen tussen 2005 en 2007 (beide met circa 1 procentpunt van het BBP) en daarna naar verwachting stabiel blijven (evenals de nettoleningen). Het primaire surplus geeft een ietwat sterkere daling te zien als gevolg van de verwachte verkleining van het aandeel van de rente-uitgaven in het BBP. De afname van het surplus weerspiegelt de gespreide uitvoering van belastingverlagingen. De uitgaven zullen worden beheerst door de uitgavenmaxima die de overheid vaststelt en door een verlaging van de rente-uitgaven. Ten opzichte van de vorige actualisering zijn de surplusramingen voor 2006-2009 met ongeveer 0,5% van het BBP neerwaarts herzien, in verband met de belastingverlagingen en een voorzichtigere visie op de financiële situatie van de socialezekerheidsfondsen en de lokale besturen.5.  Structureel wordt een lichte afname van het surplus verwacht in de komende drie jaar, van om en bij de 2% van het BBP in 2005 tot 1,75% in de jaren 2006 tot 2008, waarna het in 2009 weer zou toenemen. Dit laatste is echter volledig toe te schrijven aan de verwachte toename van de output gap tot circa -1% van het BBP tegen het einde van de programmaperiode. Volgens het programma zal het structureel surplus inkrimpen tot ongeveer 1,5% van het BBP tegen het einde van de programmaperiode (2009)[3]. Ten behoeve van deze beoordeling wordt ervan uitgegaan dat dit de MTD van het programma is. Aangezien de MTD ambitieuzer is dan de minimumnorm (een geraamd tekort van 1% van het BBP), mag worden aangenomen dat bij verwezenlijking ervan het doel een veilige buffer tegen een buitensporig tekort aan te houden, bereikt zal zijn. De MTD van het programma ligt binnen de band die voor de eurozone en de ERM II-lidstaten is vastgesteld in het stabiliteits- en groeipact en in de gedragscode, en is aanzienlijk ambitieuzer dan in het licht van de schuldquote en de gemiddelde potentiële outputgroei op lange termijn nodig zou zijn. Als reden voor het aanhouden van een MTD die aanmerkelijk boven het voorgeschreven minimum ligt, wordt het waarborgen van de houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn opgegeven.6.  De risico's die aan de in de actualisering opgenomen begrotingsprognoses verbonden zijn, lijken elkaar min of meer in evenwicht te houden. De doelstellingen tot 2007 komen overeen met de economische najaarsprognoses 2005 van de diensten van de Commissie, al zijn deze laatste iets optimistischer. De meerjarige uitgavenmaxima voor de overheid hebben tot dusver goede resultaten opgeleverd wat het beheersen van de uitgaven betreft en de fiscale prognoses lijken op een voorzichtige grondslag te zijn gebaseerd. Met betrekking tot de economische groei wordt in het stabiliteitsprogramma opgemerkt dat de nadelige gevolgen van de vergrijzing en het slinkende arbeidsaanbod misschien onderschat worden. als men er rekening mee houdt dat de groeihypothesen in vergelijking met de prognoses van de diensten van de Commissie aan de voorzichtige kant zijn, lijken de risico's die het groeiscenario omringen evenwel matig te zijn.7.  Op grond van de bovenstaande risicoanalyse mag worden gesteld dat de uitgestippelde begrotingsstrategie toereikend lijkt om de impliciete MTD van het programma gedurende de gehele programmaperiode te kunnen aanhouden. Deze strategie biedt ook een voldoende veiligheidsmarge om gedurende de gehele programmaperiode het hoofd te kunnen bieden aan normale conjunctuurfluctuaties zonder de referentiewaarde van het tekort, te weten 3% van het BBP, te overschrijden. Over het geheel genomen, is de begrotingssituatie gezond te noemen en is de begrotingsstrategie een goed voorbeeld van begrotingsbeleid zoals het pact dat beoogt.8.  De prognose is dat de brutoschuld van de overheid gedurende de hele programmaperiode ruimschoots beneden de referentiewaarde van 60% van het BBP blijft. Volgens de actualisering zal de schuldquote van een geraamd niveau van 42,7% van het BBP in 2005 dalen tot 40,1% in 2009. De vermindering van de schuldquote door de aanzienlijke primaire overschotten wordt gematigd door een stock-flow adjustment in verband met de accumulatie van activa in de socialezekerheidsfondsen.9.  Wat de houdbaarheid van de overheidsfinanciën betreft, lijkt Finland weinig risico te lopen gezien de verwachte budgettaire kosten van de vergrijzing. De bruto schuldquote ligt momenteel onder de referentiewaarde van 60% van het BBP en dat zal in de loop van de prognoseperiode, die tot 2050 loopt, naar verwachting overwegend zo blijven. Mede door de aanzienlijke activa in de sociale zekerheid en de gunstige actuele begrotingssituatie zullen de budgettaire gevolgen van de vergrijzing beperkt blijven. Op lange termijn zou de houdbaarheid van de openbare financiën kunnen worden bedreigd door de stijgende pensioenuitgaven. De langetermijnbeheersing van leeftijdsgerelateerde uitgaven, onder andere door de recente hervormingsmaatregelen ter verhoging van de effectieve pensioenleeftijd effectief ten uitvoer te leggen, en de bestendiging van gezonde begrotingssituaties zijn sleutelfactoren om de risico's voor de houdbaarheid van de openbare financiën te verkleinen[4].10.  De voorgenomen maatregelen op het gebied van de openbare financiën zijn grotendeels in overeenstemming met de globale richtsnoeren voor het economisch beleid die zijn vervat in de geïntegreerde richtsnoeren voor de periode 2005-2008. De maatregelen, zoals een belangrijke pensioenhervorming die momenteel in fasen wordt ingevoerd, zijn in het bijzonder gericht op het waarborgen van de economische en budgettaire duurzaamheid en op groei en werkgelegenheid.11.  In het nationale programma van structurele hervormingen dat op 14 oktober 2005 werd ingediend in het kader van de vernieuwde Lissabonstrategie voor groei en werkgelegenheid worden de volgende uitdagingen met belangrijke consequenties voor de openbare financiën aangewezen: (i) de houdbaarheid daarvan en (ii) het functioneren van de arbeidsmarkt. De budgettaire consequenties van het nationale programma van structurele hervormingen zijn volledig verdisconteerd in de begrotingsprognoses van het stabiliteitsprogramma. De voorgenomen maatregelen op het gebied van de openbare financiën zijn in overeenstemming met die van het nationale programma van structurele hervormingen. Het stabiliteitsprogramma vermeldt in het bijzonder maatregelen om de centrale overheid en de lokale besturen efficiënter te maken en bevestigt het voornemen om ook na de huidige kabinetsperiode te blijven werken met uitgavenmaxima voor de centrale overheid.Aanbeveling voor eenADVIES VAN DE RAADovereenkomstig artikel 5, lid 3, van Verordening (EG) Nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Finland voor de periode 2005-2009DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid[5], en met name op artikel 5, lid 3,Gezien de aanbeveling van de Commissie,Na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité,BRENGT HET VOLGENDE ADVIES UIT:12.  Op 24 januari 2006 heeft de Raad het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Finland voor de periode 2005 - 2009 behandeld. De actualisering is grotendeels in overeenstemming met de in de nieuwe gedragscode vastgestelde modelstructuur voor stabiliteits- en convergentieprogramma’s. De overeenkomstig de nieuwe gedragscode verplicht of facultatief te verstrekken gegevens vertonen een aantal lacunes (met name ontbreken gegevens over externe hypothesen voor de jaren 2007-2009). Evenmin wordt uitdrukkelijk vermeld wat de begrotingsdoelstelling op middellangetermijn (MTD) is, zoals de gedragscode voorschrijft.13.  Na een uitzonderlijk diepe recessie in het begin van de jaren '90 liet de Finse economie in de periode 1995-2004 een krachtig herstel zien en een gemiddelde groei van 3,6% per jaar. Door de sterke groei steeg de arbeidsparticipatiegraad; desondanks bleef de inflatie onder het gemiddelde van de eurozone. In het macro-economische scenario dat in het programma wordt geschetst, wordt ervan uitgegaan dat de reële BBP-groei zal teruglopen van 2,7% in 2005-2006 tot 2,3% gemiddeld in de rest van de programmaperiode. In het licht van de thans beschikbare gegevens lijken de groeihypothesen waarop dit scenario steunt, aan de voorzichtige kant te zijn. De in het programma vervatte prognoses voor de inflatie lijken realistisch.14.  In zijn advies van 17 februari 2005 over de vorige actualisering van het stabiliteitsprogramma (voor de periode 2004-2008), viel de Raad de daarin voorgestelde begrotingsstrategie bij. Het overheidssurplus voor 2005 wordt, op basis van de prognoses van de diensten van de Commissie, geraamd op 1,9% van het BBP, wat grosso modo overeenkomt met het streefcijfer dat in de vorige programma-actualisering werd genoemd.15.  De belangrijkste doelstellingen van de overheid zijn: tot stand brengen van evenwichtige overheidsfinanciën bij een normale economische groei en zorgen voor de langetermijnhoudbaarheid van de openbare financiën Het overheidssurplus zal iets afnemen en tegen 2008-2009 1,5% van het BBP bereiken; het primaire surplus geeft een ietwat sterkere daling te zien als gevolg van de verwachte verkleining van het aandeel van de rente-uitgaven. De afname van het surplus is toe te schrijven aan de ontvangsten en weerspiegelt de geleidelijke invoering van belastingverlagingen. De uitgaven zullen worden beheerst door de uitgavenmaxima die de overheid vaststelt en door een verlaging van de rente-uitgaven. Ten opzichte van de vorige actualisering zijn de surplusramingen voor 2006-2009 met ongeveer 0,5% van het BBP neerwaarts herzien, in verband met de belastingverlagingen en een voorzichtigere visie op de financiële situatie van de socialezekerheidsfondsen en de lokale besturen.16.  Gedurende de programmaperiode wordt een lichte afname van het structureel surplus (d.w.z. het conjunctuurgezuiverde saldo exclusief eenmalige operaties en tijdelijke maatregelen) verwacht in de komende drie jaar, van om en bij de 2% van het BBP in 2005 tot 1,75% in de jaren 2006 tot 2008, waarna het in 2009 weer zou toenemen als gevolg van de verwachte toename van de output gap. Volgens het programma zal het structureel surplus tegen het einde van de programmaperiode circa 1,5% van het BBP bedragen[6], hetgeen kan worden beschouwd als de middellangetermijndoelstelling (MTD) van het programma, conform de MTD-beginselen die in het stabiliteits- en groeipact en in de gedragscode zijn vastgesteld. Aangezien de MTD ambitieuzer is dan de minimumnorm (een geraamd tekort van 1% van het BBP), mag worden aangenomen dat bij verwezenlijking ervan het doel een veilige buffer tegen een buitensporig tekort aan te houden, bereikt zal zijn. De MTD van het programma ligt binnen de band die voor de eurozone en de ERM II-lidstaten is vastgesteld in het stabiliteits- en groeipact en in de gedragscode, en is aanzienlijk ambitieuzer dan in het licht van de schuldquote en de gemiddelde potentiële outputgroei op lange termijn nodig zou zijn. Als reden voor het aanhouden van een MTD die aanmerkelijk boven het voorgeschreven minimum ligt, wordt het waarborgen van de houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn opgegeven.17.  De aan de begrotingsprognoses verbonden risico's lijken elkaar in evenwicht te houden. De belastingprognoses lijken op voorzichtige hypothesen te steunen en de uitgavenmaxima zijn tot dusver zeer doeltreffend gebleken. Met betrekking tot de economische groei wordt in het stabiliteitsprogramma opgemerkt dat de nadelige gevolgen van de vergrijzing en het slinkende arbeidsaanbod misschien onderschat worden in de actuele berekeningen; zoals eerder gezegd, lijken de prognoses van de actualisering aan de voorzichtige kant te zijn wat de economische groei betreft.18.  Op grond van de bovenstaande risicoanalyse mag worden gesteld dat de uitgestippelde begrotingsstrategie toereikend lijkt om de MTD van het programma gedurende de gehele programmaperiode aan te houden. Deze strategie biedt ook een voldoende veiligheidsmarge om gedurende de gehele programmaperiode het hoofd te kunnen bieden aan normale conjunctuurfluctuaties zonder de referentiewaarde van het tekort, te weten 3% van het BBP, te overschrijden. Over het geheel genomen, is de begrotingssituatie gezond te noemen en is de begrotingsstrategie een goed voorbeeld van begrotingsbeleid zoals het pact dat beoogt.19.  Geraamd wordt dat de schuldquote in 2005 42,7% van het BBP zal hebben bedragen en daarmee ruim onder de in het Verdrag vastgestelde referentiewaarde van 60% zal zijn gebleven. Volgens het programma zal de schuldquote gedurende de programmaperiode verder dalen met 2,6 procentpunt.20.  Finland lijkt weinig risico te lopen gezien de verwachte budgettaire kostprijs van de vergrijzing. De bruto schuldquote ligt momenteel onder de referentiewaarde van 60% van het BBP en dat zal in de loop van de prognoseperiode, die tot 2050 loopt, naar verwachting overwegend zo blijven. Mede door de aanzienlijke activa in de sociale zekerheid en de gunstige actuele begrotingssituatie zullen de budgettaire gevolgen van de vergrijzing beperkt blijven. Op lange termijn zou de houdbaarheid van de openbare financiën kunnen worden bedreigd door de stijgende pensioenuitgaven. De langetermijnbeheersing van leeftijdsgerelateerde uitgaven, onder andere door de recente hervormingsmaatregelen ter verhoging van de effectieve pensioenleeftijd effectief ten uitvoer te leggen, en de bestendiging van gezonde begrotingssituaties zijn sleutelfactoren om de risico's voor de houdbaarheid van de openbare financiën te verkleinen[7].21.  De voorgenomen maatregelen op het gebied van de openbare financiën zijn grotendeels in overeenstemming met de globale richtsnoeren voor het economisch beleid die zijn vervat in de geïntegreerde richtsnoeren voor de periode 2005-2008. De maatregelen, zoals een belangrijke pensioenhervorming die momenteel in fasen wordt ingevoerd, zijn in het bijzonder gericht op het waarborgen van de economische en budgettaire duurzaamheid en op groei en werkgelegenheid.22.  In het nationale programma van structurele hervormingen dat op 14 oktober 2005 werd ingediend in het kader van de vernieuwde Lissabonstrategie voor groei en werkgelegenheid worden de volgende uitdagingen met belangrijke consequenties voor de openbare financiën aangewezen: (i) de houdbaarheid daarvan en (ii) het functioneren van de arbeidsmarkt. De budgettaire consequenties van het nationale programma van structurele hervormingen zijn volledig verdisconteerd in de begrotingsprognoses van het stabiliteitsprogramma. De voorgenomen maatregelen op het gebied van de openbare financiën zijn in overeenstemming met die van het nationale programma van structurele hervormingen. Het stabiliteitsprogramma vermeldt in het bijzonder maatregelen om de centrale overheid en de lokale besturen efficiënter te maken en bevestigt het voornemen om ook na de huidige kabinetsperiode te blijven werken met uitgavenmaxima voor de centrale overheid.Vergelijking tussen de belangrijkste macro-economische en budgettaire prognoses2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 |Reëel BBP (Verandering in %) | SP nov. 2005 | 3.6 | 2.1 | 3.2 | 2.6 | 2.3 | 2.1 |COM nov. 2005 | 3.6 | 1.9 | 3.5 | 3.1 | n.b. | n.b. |SP dec. 2004 | 3.2 | 2.8 | 2.4 | 2.2 | 2.0 | n.b. |HICP-inflatie (%) | SP nov. 2005 | 0.2 | 1.0 | 1.3 | 1.5 | 1.8 | 1.8 |COM nov. 2005 | 0.1 | 1.0 | 1.4 | 1.3 | n.b. | n.b. |SP dec. 2004 | 0.2 | 1.4 | 1.8 | 1.8 | 1.8 | n.b. |Output gap (in % van het potentieel BBP) | SP nov 20051 | 0.0 | -0.7 | -0.2 | -0.2 | -0.5 | -0.9 |COM nov 20055 | -0,2 | -1.2 | -0.7 | -0.5 | n.b. | n.b. |SP dec. 20041 | -0.3 | -0.1 | -0.2 | -0.4 | -0.6 | n.b. |Overheidssaldo (% van het BBP) | SP nov. 2005 | 2.1 | 1.8 | 1.6 | 1.6 | 1.5 | 1.5 |COM nov. 2005 | 2.1 | 1.9 | 1.9 | 1.8 | n.b. | n.b. |SP dec. 2004 | 2.0 | 1.8 | 2.1 | 2.2 | 2.0 | n.b. |Primair saldo (% van het BBP) | SP nov. 2005 | 3.7 | 3.4 | 3.1 | 2.9 | 2.8 | 2.8 |COM nov. 2005 | 3.8 | 3.8 | 3.7 | 3.6 | n.b. | n.b. |SP dec. 2004 | 3.7 | 3.4 | 3.8 | 3.9 | 3.7 | n.b. |Conjunctuurgezuiverd saldo = structureel saldo2,3 (% van het BBP) | SP nov 20051 | 2.1 | 2.1 | 1.7 | 1.7 | 1.7 | 2.0 |COM nov 20054 | 2.3 | 2.7 | 2.3 | 2.1 | n.b. | n.b. |SP dec. 20041 | 2.2 | 1.9 | 2.2 | 2.4 | 2.4 | n.b. |Bruto overheidsschuld (% van het BBP) | SP nov. 2005 | 44.9 | 42.7 | 41.7 | 41.1 | 40.6 | 40.1 |COM nov. 2005 | 45.1 | 42.8 | 41.5 | 40.6 | n.b. | n.b. |SP dec. 2004 | 44.6 | 43.4 | 42.5 | 41.7 | 41.1 | n.b. |Noot: 1 Berekeningen van de diensten van de Commissie op basis van de in het programma voorkomende informatie. 2 Conjunctuurgezuiverd saldo exclusief eenmalige operaties en tijdelijke maatregelen. 3 Eenmalige operaties en andere tijdelijke maatregelen uit het programma. 4 Eenmalige operaties en andere tijdelijke maatregelen, ontleend aan de najaarsprognoses 2005 van de diensten van de Commissie. 5 Op basis van een geraamd groeipotentieel van 2,9%, 2,9%, 2,8% en 2,7% respectievelijk in de periode 2004-2007. Bron: Stabiliteitsprogramma (SP); economische najaarsprognoses 2005 van de diensten van de Commissie (COM); berekeningen van de diensten van de Commissie. |[1] PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1. Verordening zoals gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1055/2005 (PB L 174, 7.7.2005, blz. 1). Alle documenten waarnaar in deze tekst wordt verwezen, zijn te vinden op de volgende website: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm.http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm[2] Advies van het Economisch en Financieel Comité over de voorschriften voor de uitvoering van het stabiliteits- en groeipact en de gedragscode voor de inhoud en de vorm van de stabiliteits- en convergentieprogramma ’ s , waarbij de Raad ECOFIN van 11 oktober 2005 zich heeft aangesloten.[3] Volgens berekeningen in het programma. Herberekeningen van de diensten van de Commissie aan de hand van de programma-informatie volgens de algemeen aanvaarde methode leveren een structureel surplus van 2% van het BBP in 2009.[4] Nadere bijzonderheden inzake de langetermijnhoudbaarheid worden verstrekt in de technische evaluatie van het programma door de diensten van de Commissie, te publiceren op de volgende webpagina:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm.[5] PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1. Verordening zoals gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1055/2005 (PB L 174, 7.7.2005, blz. 1). Alle documenten waarnaar in deze tekst wordt verwezen, zijn te vinden op de volgende website: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm.http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm[6] Volgens berekeningen in het programma. Herberekeningen van de diensten van de Commissie aan de hand van de programma-informatie volgens de algemeen aanvaarde methode leveren een structureel surplus van 2% van het BBP in 2009.[7] Nadere bijzonderheden inzake de langetermijnhoudbaarheid worden verstrekt in de technische evaluatie van het programma door de diensten van de Commissie, te publiceren op de volgende webpagina:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm.


Avis juridique important

|

E1997C0166

AANBEVELING VAN DE TOEZICHTHOUDENDE AUTORITEIT VAN DE EVA Nr. 166/97/COL van 17 juni 1997 betreffende een gecoördineerd programma inzake de officiële controle op levensmiddelen voor 1997

Publicatieblad Nr. L 303 van 06/11/1997 blz. 0017 - 0025

AANBEVELING VAN DE TOEZICHTHOUDENDE AUTORITEIT VAN DE EVA Nr. 166/97/COL van 17 juni 1997 betreffende een gecoördineerd programma inzake de officiële controle op levensmiddelen voor 1997 DE TOEZICHTHOUDENDE AUTORITEIT VAN DE EVA,Gelet op de EER-Overeenkomst, inzonderheid op artikel 109 en Protocol 1,Gelet op de Overeenkomst betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie, inzonderheid op artikel 5, lid 2, onder b), en Protocol 1,Gelet op het in punt 50 van hoofdstuk XII van bijlage II bij de EER-Overeenkomst bedoelde en bij Protocol 1 van de EER-Overeenkomst gewijzigde besluit inzake de officiële controle op levensmiddelen (Richtlijn 89/397/EEG van de Raad), inzonderheid op artikel 14, lid 3,Na raadpleging van het EVA-Comité voor levensmiddelen, dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA bijstaat,Overwegende dat het met het oog op de goede werking van de Europese Economische Ruimte nodig is om tot gecoördineerde programma's voor de keuring van levensmiddelen binnen de EER te komen;Overwegende dat in dergelijke programma's de klemtoon wordt gelegd op de naleving van de in het kader van de EER-Overeenkomst geldende wetgeving betreffende levensmiddelen, de bescherming van de volksgezondheid, de belangen van de consument en eerlijke handelspraktijken;Overwegende dat de gelijktijdige uitvoering van nationale programma's en gecoördineerde programma's informatie en ervaring kan opleveren die als uitgangspunt kunnen dienen voor de controlewerkzaamheden in de toekomst;Overwegende dat Liechtenstein uiterlijk op 1 januari 2000 de in hoofdstuk XII van bijlage II bij de EER-Overeenkomst vermelde besluiten moet naleven; dat Liechtenstein al het mogelijke zal doen om vóór 1 januari 1997 aan de in voornoemd hoofdstuk vermelde besluiten te voldoen; dat deze aanbeveling voor 1997 derhalve mede betrekking heeft op Liechtenstein;Overwegende dat de Europese Commissie in haar aanbeveling van 8 januari 1997 betreffende een gecoördineerd programma inzake de officiële controle op levensmiddelen voor 1997 de lidstaten van de Europese Unie heeft aanbevolen een overeenkomstig programma uit te voeren,HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING GOEDGEKEURD:Aan IJsland, Liechtenstein en Noorwegen wordt aanbevolen in 1997 monsters te nemen en laboratoriumproeven uit te voeren inzake:a) aflatoxines in specerijen;b) verontreiniging van levensmiddelen voor mensen die lijden aan voedselallergieën of hypersensitiviteit;1. Er is weliswaar geen bemonsteringsfrequentie vastgesteld, maar IJsland, Liechtenstein en Noordwegen dienen ervoor te zorgen dat er voldoende monsters worden genomen om in elke EVA-staat een overzicht van de situatie voor de verschillende onderwerpen te kunnen geven. Er worden voorstellen gedaan voor de analysemethoden.2. IJsland, Liechtenstein en Noorwegen dienen de gevraagde informatie aan de hand van de in de bijlage opgenomen antwoordformulieren te verstrekken om de vergelijkbaarheid van de resultaten te bevorderen.3. Aflatoxines in specerijenSpecerijen, met name peper, producten op basis van cayennepeper, nootmuskaat en paprikapoeder kunnen als gevolg van de omstandigheden waarin zij werden verwerkt en opgeslagen, een buitensporig hoog aflatoxinegehalte vertonen. In artikel 2 van het in punt 54f van hoofdstuk XII van bijlage II bij de EER-Overeenkomst bedoelde besluit tot vaststelling van communautaire procedures inzake verontreinigingen in levensmiddelen (Verordening (EEG) nr. 315/93 van de Raad) is bepaald dat levensmiddelen met een gehalte aan verontreinigende stoffen dat met het oog op de volksgezondheid en inzonderheid in toxicologisch opzicht onaanvaardbaar is, niet in de handel mogen worden gebracht. Alle EVA-staten beschikken over een specifieke regelgeving inzake het aflatoxinegehalte van het bedoelde type producten.Met dit onderdeel van het programma wordt beoogd te onderzoeken in welke mate de aflatoxineconcentratie in die producten die nationale grenswaarden overschrijdt. Met dit onderzoek wordt ook gepeild naar de rechtsgrondslag voor het afkeuren van de betrokken producten in IJsland, Liechtenstein en Noorwegen. De gebruikte analysemethoden dienen voldoende gevoelig te zijn om de detectie van 1ìg (of minder) aflatoxine per kg monster mogelijk te maken.4. Verontreiniging van levensmiddelen voor mensen die lijden aan voedselallergieën of hypersensitiviteitBepaalde levensmiddelen worden in de handel gebracht vergezeld van de bewering (in de vorm van een mededeling op het etiket of anderszins) dat bepaalde stoffen, en met name specifieke eiwitten, daarin niet voorkomen. Dergelijke levensmiddelen vormen, als zij toch met de bewuste bestanddelen verontreinigd zijn, een potentieel gezondheidsrisico voor mensen die lijden aan voedselallergieën of hypersensitiviteit. Zelfs minuscule hoeveelheden kunnen fatale gevolgen hebben. In artikel 2 van het in punt 18 van hoofdstuk XII van bijlage II bij de EER-Overeenkomst bedoelde besluit betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake etikettering en presentatie van levensmiddelen alsmede inzake de daarvoor gemaakte reclame (Richtlijn 79/112/EEG van de Raad) is bepaald dat de etikettering en de reclame niet van dien aard mogen zijn dat zij de koper kunnen misleiden, met name ten aanzien van de samenstelling van het levensmiddel. Dit onderdeel van het programma is bedoeld om een overzicht te bieden van de maatregelen die IJsland, Liechtenstein en Noorwegen hebben genomen om de naleving van de richtlijn te garanderen wanneer verontreinigde levensmiddelen in de handel worden aangetroffen.ToepassingsgebiedAlle types levensmiddelen waarvan wordt beweerd dat specifieke stoffen daarin niet voorkomen: het lijkt wenselijk de bemonstering te beperken tot producten die geen melk/melkeiwitten, lactose, eieren c.q. gluten bevatten, aangezien dit de types levensmiddelen zijn die in de EVA-staten het meest te koop worden aangeboden.Verslaggeving: antwoordformulierDe EVA-staten dienen het aantal verontreinigde voedingsproducten en het aantal betrokken fabrikanten/importeurs te rapporteren aan de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, samen met informatie over de maatregelen die werden getroffen om de naleving van de richtlijn te garanderen. Indien de aard van de getroffen maatregelen afhankelijk is van het gehalte aan verontreinigende stoffen, moeten de betrokken drempelwaarden eveneens worden medegedeeld.5. Deze aanbeveling is gericht tot IJsland, Liechtenstein en Noorwegen.Gedaan te Brussel, 17 juni 1997.Voor de Toezichthoudende Autoriteit van de EVAKnut ALMESTADVoorzitterBIJLAGE 1. AFLATOXINES IN SPECERIJEN >BEGIN VAN DE GRAFIEK>Tabel 1.1.PeperLidstaat: Totaal aantal onderzochte monsters:Totaal aantal afgekeurde monsters:Aantal monstersGemiddelde waarde voor de positieve monsters(ìg/kg)Mediaan voor de positieve monsters(ìg/kg)Maximumwaarde(ìg/kg)Grens- of richtwaarde voor afkeuring(ìg/kg)Aflatoxine     niet aantoonbaar      50 ìg/kgB1B2G1G2Rechtsgrondslag voor afkeuring:Gebruikte analysemethode (verwijzing naar de literatuur, een gepubliceerde norm, enz.; summiere beschrijving van de procedure; aantoonbaarheids- en bepaalbaarheidsgrens) (indien verschillend van de voorgestelde methode):Andere bijzonderheden, aanwijzingen, eventuele problemen:Herkomst van de afgekeurde monsters (indien bekend):>EIND VAN DE GRAFIEK>>BEGIN VAN DE GRAFIEK>Tabel 1.2.Cayennepeper en chilipoederLidstaat: Totaal aantal onderzochte monsters:Totaal aantal afgekeurde monsters:Aantal monstersGemiddelde waarde voor de positieve monsters(ìg/kg)Mediaan voor de positieve monsters(ìg/kg)Maximumwaarde(ìg/kg)Grens- of richtwaarde voor afkeuring(ìg/kg)Aflatoxine     niet aantoonbaar      50 ìg/kgB1B2G1G2Rechtsgrondslag voor afkeuring:Gebruikte analysemethode (verwijzing naar de literatuur, een gepubliceerde norm, enz.; summiere beschrijving van de procedure; aantoonbaarheids- en bepaalbaarheidsgrens) (indien verschillend van de voorgestelde methode):Andere bijzonderheden, aanwijzingen, eventuele problemen:Herkomst van de afgekeurde monsters (indien bekend):>EIND VAN DE GRAFIEK>>BEGIN VAN DE GRAFIEK>Tabel 1.3.NootmuskaatLid-Staat: Totaal aantal onderzochte monsters:Totaal aantal afgekeurde monsters:Aantal monstersGemiddelde waarde voor de positieve monsters(ìg/kg)Mediaan voor de positieve monsters(ìg/kg)Maximumwaarde(ìg/kg)Grens- of richtwaarde voor afkeuring(ìg/kg)Aflatoxine     niet aantoonbaar      50 ìg/kgB1B2G1G2Rechtsgrondslag voor afkeuring:Gebruikte analysemethode (verwijzing naar de literatuur, een gepubliceerde norm, enz.; summiere beschrijving van de procedure; aantoonbaarheids- en bepaalbaarheidsgrens) (indien verschillend van de voorgestelde methode):Andere bijzonderheden, aanwijzingen, eventuele problemen:Herkomst van de afgekeurde monsters (indien bekend):>EIND VAN DE GRAFIEK>>BEGIN VAN DE GRAFIEK>Tabel 1.4.PaprikapoederLidstaat: Totaal aantal onderzochte monsters:Totaal aantal afgekeurde monsters:Aantal monstersGemiddelde waarde voor de positieve monsters(ìg/kg)Mediaan voor de positieve monsters(ìg/kg)Maximumwaarde(ìg/kg)Grens- of richtwaarde voor afkeuring(ìg/kg)Aflatoxine     niet aantoonbaar      50 ìg/kgB1B2G1G2Rechtsgrondslag voor afkeuring:Gebruikte analysemethode (verwijzing naar de literatuur, een gepubliceerde norm, enz.; summiere beschrijving van de procedure; aantoonbaarheids- en bepaalbaarheidsgrens) (indien verschillend van de voorgestelde methode):Andere bijzonderheden, aanwijzingen, eventuele problemen:Herkomst van de afgekeurde monsters (indien bekend):>EIND VAN DE GRAFIEK>2. VERONTREINIGING VAN LEVENSMIDDELEN VOOR MENSEN DIE AAN VOEDSELALLERGIEËN OF OVERGEVOELIGHEID LIJDEN >BEGIN VAN DE GRAFIEK>Tabel 2.1Onderzoek van producten waarin naar wordt beweerd een of meer van de volgende ingrediënten niet voorkomen: melk/melkeiwitten, lactose, eieren, glutenLidstaat: Totaal aantal onderzochte producten: Totaal aantal betrokken fabrikanten/importeurs: Totaal aantal producten waarin de genoemde ingrediënten werden aangetroffen: Totaal aantal fabrikanten/importeurs van producten waarin de genoemde ingrediënten werden aangetroffen: Maatregelen die werden getroffen toen de genoemde ingrediënten werden aangetroffenBeweringAantal productenAantal fabrikanten/importeursMaatregelen (*) Aantalonderzochtinbreuk vastgesteldgecontroleerdinbreuk vastgesteld     geen     mondelinge waarschuwing     schriftelijke waarschuwing     eis tot verbetering bedrijfsinterne controle     verkoopverbod     administratieve boete     optreden in rechte     andere(1)(2)(3)(4)(5)(6)(7)(8)bevat geen melk/melkeiwittenbevat geen lactosebevat geen eierenbevat geen gluten(*)Licht zo nodig de maatregelen toe. Vermeld, indien de aard van de maatregel samenhangt met de omvang van de vastgestelde verontreiniging, de geldende interventieniveaus (mg/kg)(1)(2)(3)(4)(5)(6)(7)(8)>EIND VAN DE GRAFIEK>>BEGIN VAN DE GRAFIEK>Tabel 2.2Lidstaat:Gebruikte analysemethoden:Melk/melkeiwittenLactoseEierenGlutenCommentaar:>EIND VAN DE GRAFIEK>