Avis juridique important

|

32000H0417

2000/417/EG: Aanbeveling van de Commissie van 25 mei 2000 inzake ontbundelde toegang tot het aansluitnet: De voorwaarden scheppen voor de concurrerende levering van een volledig gamma elektronische communicatiediensten waaronder breedbandmultimediadiensten en snelle Internet-diensten (kennisgeving geschied onder nummer C(2000) 1259) (Voor de EER relevante tekst)

Publicatieblad Nr. L 156 van 29/06/2000 blz. 0044 - 0050

Aanbeveling van de Commissievan 25 mei 2000inzake ontbundelde toegang tot het aansluitnet: De voorwaarden scheppen voor de concurrerende levering van een volledig gamma elektronische communicatiediensten waaronder breedbandmultimediadiensten en snelle Internet-diensten(kennisgeving geschied onder nummer C(2000) 1259)(Voor de EER relevante tekst)(2000/417/EG)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 211,Overwegende hetgeen volgt:(1) In de conclusies van de bijzondere Europese Raad van Lissabon op 23 en 24 maart 2000 wordt opgemerkt dat, als Europa volledig wil profiteren van het potentieel voor groei en werkgelegenheid dat wordt geboden door de digitale kenniseconomie, het bedrijfsleven en de burgers toegang moeten krijgen tot een goedkope communicatie-infrastructuur van wereldklasse en tot een breed dienstengamma. Om dit te realiseren worden de lidstaten opgeroepen om zich samen met de Commissie "te beijveren voor meer concurrentie op het gebied van lokale toegangsnetten vóór eind 2000 en voor het opsplitsen van het aansluitnet, om de kosten in verband met het gebruik van Internet aanzienlijk te verminderen".(2) Richtlijn 97/33/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 juni 1997 inzake interconnectie op telecommunicatiegebied, wat betreft de waarborging van de universele dienst en van de interoperabiliteit door toepassing van de beginselen van Open Network Provision (ONP)(1), als gewijzigd bij Richtlijn 98/61/EG(2), en met name artikel 4, lid 2, en de artikelen 7, 9 en 11, legt de beginselen vast voor de toegang tot netwerken, met inbegrip van collocatie, en verleent de nationale regelgevende instanties bevoegdheden om hun verantwoordelijkheid in dit verband uit te oefenen.(3) Richtlijn 98/10/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 1998 inzake de toepassing van Open Network Provision (ONP) op spraaktelefonie en inzake de universele telecommunicatiediensten in een door concurrentie gekenmerkt klimaat(3), en met name artikel 16, legt voorwaarden vast voor bijzondere netwerktoegang teneinde de ontwikkeling van nieuwe typen telecommunicatiediensten te stimuleren.(4) Richtlijn 92/44/EEG van de Raad van 5 juni 1992 betreffende de toepassing van Open Network Provision (ONP) op huurlijnen(4), gewijzigd bij Richtlijn 97/51/EEG(5) en Beschikking 80/98/EG van de Commissie(6), en met name artikel 8, lid 2, legt de voorwaarden vast voor de levering van huurlijnen.(5) Richtlijn 90/388/EEG van de Commissie(7), als laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 1999/64/EG(8), en met name artikel 4 quater, geeft voorschriften voor de herbalancering van tarieven op een volledig geliberaliseerde markt.(6) Onder het "aansluitnet" worden de koperdraden in het lokale toegangsnet verstaan die de ruimten van de klant verbinden met de wijkcentrale, concentrator of soortgelijke voorziening van de exploitant. Zoals opgemerkt in het vijfde verslag van de Commissie over de tenuitvoerlegging van het pakket telecommunicatieregelgeving(9) is het lokale toegangsnet nog steeds een van de onderdelen van de geliberaliseerde telecommunicatiemarkt waar de minste concurrentie bestaat, omdat nieuwe aanbieders niet beschikken over wijdverbreide alternatieve netwerkinfrastructuren en niet in staat zijn om met traditionele technologieën de schaalvoordelen en de dekkingsgraad te evenaren van exploitanten, die zijn aangemeld als beschikkende over een aanmerkelijke macht op de markt op het vaste netwerk (hierna "aangemelde exploitanten" genoemd). Dit is het gevolg van het feit dat de exploitanten hun oude koperen aansluitnetten hebben opgezet terwijl zij exclusieve rechten genoten, hetgeen zeer lang heeft geduurd, zodat zij hun investeringskosten konden financieren uit de opbrengsten van hun monopoliepositie.(7) De levering van nieuwe lijnen met glasvezelkabel met een hoge capaciteit rechtstreeks aan grote gebruikers is een specifieke markt die zich in een concurrerende context met nieuwe investeringen ontwikkelt en derhalve heeft deze aanbeveling geen betrekking op ontbundelde toegang tot glasvezelaansluitlijnen.(8) Het zou voor nieuwe aanbieders economisch niet haalbaar zijn de volledige koperen infrastructuur van het aansluitnet van de gevestigde exploitant binnen redelijke tijd te dupliceren en alternatieve infrastructuren (bijv. kabelnetten, satellieten, draadloze abonneelijnen) bieden over het algemeen niet dezelfde functionaliteit of dekkingsgraad.(9) Aangemelde exploitanten zetten op hun koperlijnen al snelle bitstreamdiensten met een grote bandbreedte op voor Internet-toegang, maar kunnen de invoering van bepaalde typen DSL-technologieën (Digital Subscriber Loop) en -diensten op het aansluitnet vertragen, wanneer deze in de plaats zouden kunnen komen van hun huidige aanbod. Dergelijke vertragingen zouden de gebruikers benadelen. Het is dan ook wenselijk dat derden ontbundelde toegang wordt geboden tot het aansluitnet van de aangemelde exploitant, met name, zoals vermeld in punt 5 van de aanbeveling van de Commissie inzake interconnectieprijzen voor huurlijnen(10), om te voldoen aan de gebruikersbehoeften wat betreft de concurrerende levering van huurlijnen en snelle Internet-toegang.(10) Volgens artikel 4, lid 2, van Richtlijn 97/33/EG en artikel 16 van Richtlijn 98/10/EG moeten aangemelde exploitanten redelijke verzoeken van nieuwe aanbieders om toegang tot het net, met name gedeelde toegang(11) tot de koperlijn, in behandeling nemen en trachten overeenstemming te bereiken over commerciële en technische voorwaarden. Als echter alleen maar gedeelde toegang tot het aansluitnet beschikbaar is wordt niet beantwoordt aan de volledige marktbehoefte, zodat het wenselijk wordt geacht dat de aangemelde exploitant tevens voorziet in volledige ontbundeling van het aansluitnet(12) naast gedeelde toegang, om ervoor te zorgen dat er meer concurrentie komt en dat alle typen gebruikers een ruimere keuze krijgen, doordat de markt kan beslissen welk aanbod van ontbundelde toegang het best tegemoet komt aan de behoeften van de gebruikers.(11) Aangemelde exploitanten moeten informatie en ontbundelde toegang aan derden leveren onder dezelfde voorwaarden en van dezelfde kwaliteit als die welke zij voor hun eigen diensten of diensten van hun dochterondernemingen of partners bieden. De publicatie door de aangemelde exploitant van een referentieaanbod voor ontbundelde toegang tot het aansluitnet, binnen een korte tijd en bij voorkeur op Internet, onder toezicht van de nationale regelgevende instantie (NRI) zal in dit verband bijdragen tot het scheppen van transparante en niet-discriminerende marktvoorwaarden.(12) Hoewel overeenstemming over de technische aspecten en tariefaspecten van de toegang tot het aansluitnet bij voorkeur wordt bereikt door commerciële onderhandelingen, leert de ervaring dat in de meeste gevallen door de regelgevende instantie moet worden ingegrepen in verband met de ongelijke machtsverhoudingen tijdens de onderhandelingen tussen de nieuwe aanbieder en de aangemelde exploitant en het gebrek aan andere alternatieven. Volgens artikel 9 van Richtlijn 97/33/EG en artikel 16, lid 4, van Richtlijn 98/10/EG kunnen de nationale regelgevende instanties op eigen initiatief maatregelen nemen teneinde kwesties, waaronder tarieven, zo te regelen dat interoperabiliteit van diensten, een zo groot mogelijk economisch rendement en zo groot mogelijke voordelen voor de eindgebruikers gewaarborgd zijn.(13) Regels voor de kostentoerekening en tarifering van aansluitlijnen en bijbehorende voorzieningen (zoals collocatie en gehuurde transmissiecapaciteit) moeten transparant, niet-discriminerend en objectief zijn om een eerlijke behandeling te waarborgen. Regels voor de tarifering moeten zo zijn dat de aanbieder van het aansluitnet de desbetreffende kosten kan dekken en een redelijk rendement kan hebben; regels voor de tarifering van aansluitlijnen moeten concurrentievervalsing uitsluiten, met name uitholling van de marges tussen de grootgebruikerstarieven en eindgebruikerstarieven van de aangemelde exploitant. In dit verband wordt het van belang geacht dat de mededingingsautoriteiten worden geraadpleegd.(14) Volgens Richtlijn 98/10/EG moeten de lidstaten ervoor zorgen dat alle redelijke verzoeken om aansluiting op het vaste openbare telefoonnet op een vaste locatie en toegang tot vaste openbare telefoondiensten door ten minste één exploitant worden gehonoreerd. Wanneer een klant besluit met een nieuwe aanbieder een contractuele overeenkomst aan te gaan voor de uitsluitende levering van diensten door middel van een volledig ontbundelde aansluitlijn, wordt de aangemelde exploitant geacht aan zijn verplichting krachtens artikel 5 van Richtlijn 98/10/EG te hebben voldaan. Volgens artikel 10 van Richtlijn 98/10/EG moeten de gebruikers in hun contracten volledig in kennis worden gesteld van dergelijke voorwaarden, onverminderd de toepassing van de communautaire wetgeving inzake consumentenbescherming.(15) Richtlijn 97/13/EG (vergunningen) voorziet in het gebruik van algemene machtigingen voor telecommunicatiediensten, behalve onder bepaalde voorwaarden die worden genoemd in artikel 7 van die richtlijn. Ondernemingen die DSL-technologie op ontbundelde aansluitnetten toepassen om hun klanten diensten te leveren, dienen overeenkomstig Richtlijn 97/13/EG een machtiging te krijgen op basis van de activiteiten die zij ontplooien, waarbij, overeenkomstig het beginsel van technologische neutraliteit, door de regelgeving geen specifieke beperkingen mogen worden opgelegd aan de aldus geleverde diensten. Gemachtigde exploitanten van datanetten of spraaktelefonienetten moeten het recht krijgen gebruik te maken van gedeelde toegang en/of volledig ontbundelde aansluitnetten van aangemelde exploitanten zonder aanvullende machtigingen of beperkingen.(16) Het is wenselijk dat de Commissie deze aanbeveling regelmatig evalueert op grond van de marktontwikkelingen en de opgedane ervaring, met name wat betreft tariefkwesties en de inhoud van het referentieaanbod in de bijlage.(17) Naast deze aanbeveling zijn de mededingingsregels van de Gemeenschap van kracht,BEVEELT AAN:Artikel 1Verlening van toegang tot het aansluitnet1. In verband met de bevordering van een geavanceerde, geharmoniseerde en concurrerende markt voor elektronische communicatie die gebruikers een ruime keuze uit een volledig pakket communicatiediensten biedt, waaronder breedbandmultimediadiensten en snelle Internet-diensten, betreft deze aanbeveling voorwaarden voor het verlenen van ontbundelde toegang tot het aansluitnet en de bijbehorende voorzieningen aan nieuwe aanbieders door exploitanten van het openbare vaste netwerk die door de nationale regelgevende instantie overeenkomstig Richtlijn 97/33/EG, Richtlijn 92/44/EEG en Richtlijn 98/10/EG zijn aangemeld als beschikkende over een aanmerkelijke marktmacht (hierna "aangemelde exploitanten" genoemd).2. Onverminderd de toepassing van de mededingingsregels van de Gemeenschap wordt aanbevolen dat in lidstaten waar nog geen volledig ontbundelde toegang beschikbaar is, de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen worden aangenomen om vóór 31 december 2000 volledig ontbundelde toegang tot het koperen aansluitnet van aangemelde exploitanten onder transparante, billijke en niet-discriminerende voorwaarden verplicht te stellen.3. De aanbevolen verlening van volledig ontbundelde toegang tot het aansluitnet(13) van aangemelde exploitanten doet geen afbreuk aan de verplichtingen voor aangemelde exploitanten uit hoofde van de Richtlijnen 97/33/EG en 98/10/EG om:- te voldoen aan verzoeken om andere vormen van toegang, waaronder gedeelde toegang tot het aansluitnet, overeenkomstig artikel 4, lid 2, van Richtlijn 97/33/EG en artikel 16 van Richtlijn 98/10/EG;- het non-dicriminatiebeginsel in acht te nemen wanneer zij het vaste openbare telefoonnet gebruiken om derden snelle bitstreamdiensten te leveren die zij ook aan hun eigen diensten leveren, overeenkomstig artikel 16, lid 7, van Richtlijn 98/10/EG.Invoering van nieuwe diensten4. In verband met het non-discriminatiebeginsel dat aangemelde exploitanten krachtens het Gemeenschapsrecht in acht moeten nemen, wordt aanbevolen dat de nationale regelgevende instanties erop toezien dat aangemelde exploitanten hun concurrenten onder dezelfde voorwaarden en binnen dezelfde termijnen dezelfde voorzieningen ter beschikking stellen als die welke zij aan zichzelf of hun geassocieerde ondernemingen ter beschikking stellen. Dit geldt met name voor de invoering van een nieuwe dienst op het aansluitnet, toegang tot ontbundelde aansluitnetten, beschikbaarheid van collocatieruimte, levering van gehuurde transmissiecapaciteit voor toegang tot collocatieplaatsen en bestel-, leverings-, kwaliteits- en onderhoudsprocedures.Tarifering5. Om langdurige tariefgeschillen tussen nieuwe aanbieders en aangemelde exploitanten, waardoor de daadwerkelijke ontbundeling van het aansluitnet zou worden vertraagd, te vermijden, wordt aanbevolen dat de nationale regelgevende instanties de tariferingsmethoden en de voor de berekening van de tarieven te hanteren parameters specificeren. Wanneer dat verenigbaar is met het Gemeenschapsrecht, kunnen de lidstaten in voorkomend geval de werkelijke tarieven vaststellen(14); het is wenselijk dat daarvoor de concurrentiesituatie wordt geanalyseerd.6. Zolang het niveau van de concurrentie op het aansluitnet ontoereikend is om buitensporige tarieven voor ontbundelde toegang tot het aansluitnet te voorkomen, wordt aanbevolen dat de tarieven voor ontbundelde toegang tot het aansluitnet het beginsel van kostenoriëntering volgen. In principe zal een op de actuele kostprijs(15) gebaseerde benadering eerlijke en duurzame concurrentie bevorderen en alternatieve investeringen, stimuleren; wanneer dit echter zou kunnen leiden tot concurrentievervalsing op korte termijn, bijvoorbeeld wanneer de eindgebruikerstarieven van de aangemelde exploitant op basis van de actuele kostprijs nog niet in evenwicht zijn, wordt aanbevolen dat de nationale regelgevende instantie volgens de procedure van lid 5 de termijn specificeert die redelijkerwijze nodig is om de prijs van het aansluitnet geleidelijk aan te passen aan de actuele kostprijs, ervoor zorgend dat een en ander in overeenstemming is met het kostentoerekeningssysteem dat is gebruikt bij het reguleren van de eindgebruikersdiensten.7. Wanneer aangemelde exploitanten hun eigen snelle DSL (digital subscriber loop, digitale abonneelijn)-diensten al leveren via ontbundelde toegang tot het aansluitnet, kunnen nationale regelgevende instanties overeenkomstig het non-discriminatiebeginsel eisen dat concurrenten toegang tot het aansluitnet wordt verleend tegen hetzelfde tarief als dat wat de aangemelde exploitant voor zijn eigen DSL-diensten in rekening brengt. Deze "non-discriminatie"-tariefregel zou ook moeten gelden voor de toegang van nieuwe aanbieders tot bijbehorende voorzieningen, zoals collocatie en gehuurde transmissiecapaciteit in het kernnet, die door de aangemelde exploitant ook worden gebruikt voor de ondersteuning van zijn eigen DSL-diensten of die van een dochteronderneming of geassocieerde onderneming.8. Om erop te kunnen vertrouwen dat de tarieven voor faciliteiten billijk zijn en om te kunnen aantonen dat de verplichtingen inzake non-discriminatie in acht worden genomen, wordt aanbevolen dat de nodige, gedetailleerde informatie over de toerekening van kosten, met inbegrip van interne verrekeningen overeenkomstig de richtsnoeren van Aanbeveling 98/322/EG van de Commissie(16) ter beschikking van de nationale regelgevende instantie wordt gesteld die deze informatie, rekening houdend met eventuele commerciële vertrouwelijkheid, onder een overeenkomst inzake geheimhouding ter beschikking van belangstellenden kan stellen.9. Aanbevolen wordt dat de nationale regelgevende instanties de marktomstandigheden op het gebied van het aansluitnet op gezette tijden evalueren en tariefbeginselen en -verplichtingen zo nodig aanpassen dan wel prijsreguleringen opheffen zodra op de markt voldoende concurrentie en voldoende alternatieve aanbiedingen aanwezig zijn. De regelmaat van de evaluatie dient van tevoren te worden meegedeeld teneinde de marktspelers een voorspelbare situatie te bieden.Technische voorwaarden en collocatie10. Er dient fysieke toegang te worden verleend tot elk mogelijk aansluitpunt van het koperen aansluitnet, d.w.z. wijkcentrale, concentrator of gelijkwaardige faciliteit, waar de nieuwe aanbieder zijn eigen netwerkapparatuur en -faciliteiten kan plaatsen en aansluiten om diensten aan zijn klant te verlenen. In principe dienen ondernemingen in geval van collocatie toestemming te krijgen alle apparatuur die nodig is voor toegang tot het ontbundelde aansluitnet, met gebruikmaking van de beschikbare collocatieruimte te plaatsen en om vanaf daar tot het "point of presence" van de nieuwe aanbieder transmissieverbindingen op te zetten of te huren. Aanbevolen wordt dat de nationale regelgevende instanties erop toezien dat collocatieruimte op transparante, billijke en niet discriminerende wijze aan concurrenten wordt aangeboden.11. In verband met technologieën en diensten die met ontbundelde aansluitnetten worden gebruikt, wordt aanbevolen dat de nationale regelgevende instanties erop toezien dat eventuele beperkingen die ertoe strekken de netwerkintegriteit te beschermen en, in geval van gedeelde toegang tot het aansluitnet, het spraaktelefoniekanaal te beschermen, overeenkomstig artikel 13, lid 2, onder b), van Richtlijn 98/10/EG niet discriminerend van aard zijn en gebaseerd zijn op objectieve vooraf vastgestelde criteria. Overeenkomstig het beginsel dat de toegang tot koperen aansluitnetten technologisch gezien neutraal moet zijn, dient de regelgeving geen bijkomende of specifieke beperkingen op te leggen aan ondernemingen die nieuwe DSL-technologieën op het aansluitnet gebruiken als middel voor dienstverlening aan de klant.Transparantie en coördinatie12. Om de tijd die nodig is voor de invoering van concurrerende DSL-diensten voor nieuwe aanbieders zoveel mogelijk te beperken, wordt aanbevolen dat de nationale regelgevende instanties ervoor zorgen dat aangemelde exploitanten zo spoedig mogelijk, bij voorkeur op Internet, een referentieaanbod publiceren voor volledige ontbundelde toegang en gedeelde toegang tot het aansluitnet, dat een beschrijving van de aanbiedingen bevat alsmede de daarvoor geldende voorwaarden, met inbegrip van de tarieven.De bijlage bevat een indicatieve lijst van punten die moeten worden opgenomen in het referentieaanbod voor ontbundelde toegang tot het aansluitnet.13. Bovendien wordt aanbevolen dat de nationale regelgevende instanties ervoor zorgen dat de volgende informatie over communicatiediensten via ontbundelde aansluitnetten gemakkelijk toegankelijk is:- vergunningsvoorwaarden voor exploitanten,- informatie voor gebruikers die diensten ontvangen van exploitanten die gebruik maken van ontbundelde toegang tot het aansluitnet, waaronder alle contractuele voorwaarden, met name tarieven, rechten van de gebruikers, minimale huurperiodes en aspecten van de universele dienst, beëindiging van de dienst, klachten en schadevergoedingsprocedures.14. De nationale regelgevende instanties wordt aanbevolen nationale coördinatiegroepen op te richten van geïnteresseerde partijen, waaronder vertegenwoordigers van de gebruikers, om de vereisten in de leden 12 en 13 nader in te vullen en op permanente basis advies uit te brengen over de gedetailleerdheid van de in het referentieaanbod te publiceren informatie. Aangemelde exploitanten dienen regelmatig aan hun nationale regelgevende instantie verslag uit te brengen over de wijze waarop zij ontbundeling van het aansluitnet in de praktijk brengen, met inbegrip van statistische informatie over de in het referentieaanbod vermelde punten.15. Aanbevolen wordt dat de lidstaten ervoor zorgen dat de nationale coördinatiegroepen kennis nemen van soortgelijke activiteiten die in andere lidstaten en relevante internationale organisaties plaatsvinden. Om de coördinatie te vergemakkelijken, wordt aanbevolen dat de nationale regelgevende instanties regelmatig aan het ONP-comité verslag uitbrengen over kwesties die betrekking hebben op de implementatie van ontbundelde toegang tot het aansluitnet.Evaluatie16. Deze aanbeveling, en met name de bijlage, zal door de Commissie worden geëvalueerd in het licht van de ontwikkelingen op de markt en vaar nodig worden bijgewerkt.Artikel 2Deze aanbeveling is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 25 mei 2000.Voor de CommissieErkki Liikanenen Mario MontiLeden van de Commissie(1) PB L 199 van 26.7.1997, blz. 32.(2) PB L 268 van 3.10.1998, blz. 37.(3) PB L 101 van 1.4.1998, blz. 24.(4) PB L 165 van 19.6.1992, blz. 32.(5) PB L 295 van 29.10.1997, blz. 23.(6) PB L 14 van 20.1.1998, blz. 27.(7) PB L 192 van 24.7.1990, blz. 10.(8) PB L 175 van 10.7.1999, blz. 39.(9) COM(1999) 537.(10) Nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad.(11) In het geval van "gedeeld gebruik van de koperlijn" wordt toegang geboden tot het ongebruikte hoogfrequente deel van het spectrum voor het opzetten van beperkte ADSL-diensten (d.w.z. transmissiesnelheden tot 8 Mbit/s), terwijl het laagfrequente deel van het spectrum nog steeds door de aangemelde exploitant wordt gebruikt om via dezelfde koperlijn de basisspraaktelefoniedienst aan te bieden. De Internationale Telecommunicatie-unie (ITU) heeft technische specificaties opgesteld voor full rate ADSL - met snelheden tot 8 Mbit/s downstream en 1 Mbit/s upstream - in haar aanbeveling G.992.1. Deze omvat een aantal varianten voor verschillende landen teneinde rekening te houden met regionale verschillen in de infrastructuur van het aansluitnet. De hoogste snelheden met ADSL worden bereikt op afstanden tot 4 km. Met deze vorm van aansluiting kan op dezelfde lijn tevens spraaktelefonie in de basisfrequentieband worden geleverd. Daarnaast heeft de ITU in haar aanbeveling G.992.2 een andere ADSL-variant uitgewerkt die ook wel bekend staat als G.Lite. Deze is zeer gemakkelijk toe te passen in de ruimten van de klant, omdat geen splitter nodig is (er is alleen een zeer eenvoudig serieel filter nodig om spraak en data te scheiden, waarvoor de bedrading in het gebouw van de klant niet hoeft te worden gewijzigd). Er zijn snelheden mogelijk tot 1,5 Mbit/s downstream naar de gebruiker en 385 kbit/s upstream. Sommige PC-leveranciers leveren al PC's met geïntegreerde G.Lite-ADSL-modems zodat in de thuissector op grote schaal gestandaardiseerde universele oplossingen kunnen worden ingevoerd.(12) In het geval van "volledige ontbundeling van het aansluitnet" krijgt de nieuwe aanbieder het exclusieve gebruik van het volledige frequentiespectrum dat op de koperlijn beschikbaar is, waardoor het mogelijk wordt de meest innovatieve en geavanceerde DSL-technologieën en -diensten toe te passen, d.w.z. transmissiesnelheden tot 60 Mbit/s naar de gebruiker met behulp van VDSL (Very high speed DSL). Momenteel wordt in de ITU en het ETSI gewerkt aan normalisatie van VDSL.(13) Zie ook de mededeling van de Commissie over ontbundelde toegang tot het aansluitnet (Nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad).(14) Zie voetnoot 13.(15) De actuele kostprijs omvat de kosten om thans een efficiënte en moderne gelijkwaardige infrastructuur aan te leggen en een dergelijke dienst te leveren.(16) (Zie de methode voor de toepassing van scheiding van de boekhoudingen en berekeningen van de huidige kosten) PB L 141 van 13.5.1998, blz. 6.BIJLAGEINDICATIEVE LIJST VAN PUNTEN DIE MOETEN WORDEN OPGENOMEN IN EEN REFERENTIEAANBOD(1) VOOR ONTBUNDELDE TOEGANG TOT HET AANSLUITNET, DAT DOOR AANGEMELDE EXPLOITANTEN MOET WORDEN GEPUBLICEERDA. Voorwaarden voor ontbundelde toegang tot het aansluitnet1. Netwerkelementen waartoe toegang wordt aangebodenmet daarin opgenomen met name de volgende elementen:- toegang tot kale koperen aansluitnetten (koper tot aan de wijkcentrale) en subnetten (koper tot aan de remote concentrator of gelijkwaardige faciliteit) in geval van volledige ontbundeling;- toegang tot niet voor spraak bestemde frequenties van een aansluitnet, in geval van gedeelde toegang tot het aansluitnet;- toegang tot ruimte op de plaats waar zich een hoofdverdeler (main distribution frame, MDF) van de aangemelde exploitant bevindt, voor aansluiting van DSL-access multiplexors (DSLAM's) en vergelijkbare types apparatuur op het aansluitnet van de aangemelde exploitant.2. Beschikbaarheid: Alle relevante gegevens over de architectuur van het lokale netwerk, informatie over de plaatsen van de fysieke aansluitpunten, beschikbaarheid van koperparen op bepaalde delen van het aansluitnet.3. Technische voorwaarden: Technische kenmerken van koperparen in het aansluitnet; lengtes, pupinspoelen en T-afsluitingen; procedures voor lijntests en lijnaanpassing. Specificaties voor DSL-apparatuur, splitters enz., onder verwijzing naar relevante internationale normen of aanbevelingen; spectrumbeperkingen en eisen inzake elektromagnetische compatibiliteit om interferentie met andere systemen te vermijden.4. Leveringsprocedures: Onderzoek van lijnen voor specifieke DSL-technologieën, bestel- en leveringsprocedures, gebruiksbeperkingen.B. Collocatiediensten5. Informatie over collocatieplaatsen: Met name de exacte locaties(2) van de desbetreffende plaatsen van de aangemelde exploitanten, waaronder centrales, Main Distribution Frame (MDF), concentrators en verspreide verdeelpunten zoals straatkasten, sokkels en nissen. Specificatie van de website(s) waar de meest recente lijst van locaties te vinden is. Beschikbaarheid van alternatieven wanneer fysieke collocatie niet beschikbaar is.6. Collocatieopties op de in punt 5 genoemde plaatsen: Mogelijke soorten collocatie (bijv. gedeeld, caged/cageless, fysiek of virtueel); beschikbaarheid van elektriciteit en airconditioning op deze plaatsen; regels voor onderverhuur van collocatieruimte.7. Apparatuurkenmerken: Eventuele beperkingen voor apparatuur die in collocatie kan worden geplaatst.8. Veiligheidsaspecten: Door aangemelde exploitanten getroffen maatregelen om de veiligheid van hun locaties te waarborgen; voorwaarden voor de toegang van het personeel van concurrerende exploitanten om problemen met de dienstverlening op te sporen en te verhelpen.9. Veiligheidsnormen: (In principe zouden de veiligheidsnormen die de gevestigde exploitant en zijn dochterondernemingen hanteren toereikend moeten zijn voor de apparatuur van de concurrerende exploitanten.)10. Inspecties: Regels voor concurrerende exploitanten en nationale regelgevende instanties voor de inspectie van locaties waarop fysieke collocatie mogelijk is of plaatsen waar collocatie is geweigerd in verband met ruimtegebrek.C. Operationele ondersteunende systemen11. Voorwaarden voor toegang tot de operationele ondersteunende systemen, informatiesystemen of databases voor reservering, levering, bestelling, onderhoud en herstelverzoeken en facturering van de aangemelde exploitant.12. In principe zouden de vermelde onderdelen van de operationele ondersteunende systemen (Operational Support System (OSS)) alle informatie over de eigenschappen van een lijn moeten omvatten, met inbegrip van informatie over de vraag of een bepaalde lijn geschikt is om geavanceerde diensten te ondersteunen.D. Leveringsvoorwaarden13. Termijnen: Termijn waarbinnen wordt gereageerd op verzoeken om de levering van diensten en faciliteiten alsmede contractuele compensatie die wordt verleend als de termijnen, overeenkomsten inzake het niveau van de dienst en procedures om gebreken te verhelpen en escalatie te voorkomen, niet worden nagekomen.14. Tarieven: Voor alle bovengenoemde aspecten, functies en faciliteiten, afzonderlijk vermeld, met inbegrip van eenmalige vergoedingen en terugkerende huurvergoedingen.(1) Een referentieaanbod voor ontbundelde toegang tot het aansluitnet omvat het basispakket van technische faciliteiten, met inbegrip van voorwaarden en tarieven, die aan de marktspelers worden aangeboden.(2) Om problemen met de openbare veiligheid te vermijden, is het mogelijk dat deze informatie alleen aan geïnteresseerde partijen ter beschikking wordt gesteld.


title: Aanbeveling (EU) 2015/682 van de Commissie van 29 april 2015 betreffende de monitoring van de aanwezigheid van perchloraat in levensmiddelen (Voor de EER relevante tekst)

text:
               30.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 111/32

         AANBEVELING (EU) 2015/682 VAN DE COMMISSIE
   van 29 april 2015
   betreffende de monitoring van de aanwezigheid van perchloraat in levensmiddelen
   (Voor de EER relevante tekst)
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 292,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Perchloraat is van nature aanwezig in het milieu in nitraatafzettingen en potas; het kan in de atmosfeer worden gevormd, en neerslaan in de bodem en het grondwater. Het komt ook voor als milieuverontreinigende stof ten gevolge van het gebruik van stikstofhoudende meststoffen en ten gevolge van de vervaardiging, het gebruik en de verwijdering van ammoniumperchloraat dat wordt aangewend in brandstoffen voor raketten, explosieven, vuurwerk, vuurpijlen en toestellen voor het opblazen van airbags, alsook in andere industriële procedés. Perchloraat kan ook worden gevormd tijdens de afbraak van natriumhypochloriet dat is gebruikt om water te desinfecteren en kan de waterbevoorrading verontreinigen. Water, bodem en meststoffen worden beschouwd als mogelijke bronnen van perchloraatverontreiniging in levensmiddelen.

               (2)

               Het Panel voor contaminanten in de voedselketen (Contam-panel) van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) heeft een wetenschappelijk advies uitgebracht over de riciso's voor de volksgezondheid met betrekking tot de aanwezigheid van percholoraat in levensmiddelen (1). Het Contam-panel heeft geconcludeerd dat de chronische blootstelling aan perchloraat via voeding mogelijk zorgwekkend is, met name met betrekking tot grote consumenten in de jongere leeftijdsgroepen van de bevolking die een licht tot matig jodiumtekort hebben. Voorts is het mogelijk dat de kortetermijnblootstelling aan perchloraat zorgwekkend kan zijn voor zuigelingen die borstvoeding krijgen en peuters met een lage jodiuminname.

               (3)

               Het Contam-panel stelt dat er behoefte is aan meer gegevens over de aanwezigheid van perchloraat in levensmiddelen in Europa — in het bijzonder over de aanwezigheid ervan in groenten, zuigelingenvoeding, melk en zuivelproducten — om de onzekerheid in de risicobeoordeling verder te verminderen. Hoge gehalten zijn aangetroffen in Cucurbitaceae en bladgroenten, vooral bij exemplaren die in kassen/onder glas waren gekweekt. Er zijn onvoldoende gegevens over de aanwezigheid van perchloraat in levensmiddelen, met name gegevens uit levensmiddelenmonsters die na 1 september 2013 zijn genomen. De analyse van perchloraat in drinkwater zou indien mogelijk ook drinkwater moeten omvatten dat niet onder de in Verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad (2) bepaalde definitie van een levensmiddel valt. Sinds 1 september 2013 zijn risicobeperkende maatregelen genomen en de gegevens over perchloraat uit latere monsters reflecteren beter het beginsel „zo laag als redelijkerwijs mogelijk” door goede praktijken (bijvoorbeeld het gebruik van meststoffen met lage perchloraatgehalten), en de huidige aanwezigheid van perchloraat in levensmiddelen.

               (4)

               Daarom moet de monitoring van de aanwezigheid van perchloraat in levensmiddelen worden aanbevolen,

         HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING VASTGESTELD:

               1.

               De lidstaten zouden met de actieve betrokkenheid van de exploitanten van levensmiddelenbedrijven monitoring van de aanwezigheid van perchloraat in levensmiddelen moeten verrichten en met name in:

                           a)

                           fruit, groenten en verwerkte producten daarvan, met inbegrip van vruchtensappen;

                           b)

                           voor bijzondere voeding bestemde levensmiddelen, bedoeld voor zuigelingen en peuters, zoals omschreven in Verordening (EU) nr. 609/2013 van het Europees Parlement en de Raad (3);

                           c)

                           gedroogde kruiden en specerijen; thee; kruiden- en vruchtenthee;

                           d)

                           dranken, met inbegrip van drinkwater.

               2.

               Om te verzekeren dat de monsters representatief zijn voor de bemonsterde partij, zouden de lidstaten voor bladgroenten de bemonsteringsprocedures moeten volgen in de bijlage bij Verordening (EG) nr. 1882/2006 van de Commissie (4), en voor andere levensmiddelen die binnen het toepassingsgebied van Verordening (EG) nr. 333/2007 van de Commissie (5) vallen, die in deel B van de bijlage bij Verordening (EG) nr. 333/2007.

               3.

               De volgende analysemethode zorgt voor betrouwbare resultaten:
               „Quick Method for the Analysis of Residues of numerous Highly Polar Pesticides in Foods of Plant Origin involving Simultaneous Extraction with Methanol and LC-MS/MS Determination (QuPPe-Method) — Version 7.1” De methode kan op http://www.crl-pesticides.eu/library/docs/srm/meth_QuPPe.pdf worden gedownload.
               Voorts zou het artikel „Analysis of Perchlorate in Food Samples of Plant Origin Applying the QuPPe-Method and LC-MS/MS” moeten worden geraadpleegd waarin wordt uitgelegd hoe de milieuverontreinigende stof perchloraat in de bovengenoemde QuPPe-multiresidumethode kan worden geïntegreerd. Het artikel kan op http://www.analytik-news.de/Fachartikel/Volltext/cvuase2.pdf worden gedownload.
               De bepaalbaarheidsgrens voor de analyse van perchloraat zou niet hoger mogen zijn dan 2 μg/kg in levensmiddelen voor zuigelingen en peuters, 10 μg/kg in andere levensmiddelen en 20 μg/kg in gedroogde kruiden, specerijen, thee en kruiden- en vruchtenthee.

               4.

               De lidstaten zouden met de actieve betrokkenheid van de exploitanten van levensmiddelenbedrijven onderzoek moeten verrichten naar de factoren die leiden tot de aanwezigheid van perchloraat in levensmiddelen. Met name de analyse van de aanwezigheid van perchloraat in meststof, bodem, en irrigatie- en proceswater is passend in situaties waarin deze factoren van belang zijn.

               5.

               De lidstaten zouden ervoor moeten zorgen dat de EFSA de analyseresultaten regelmatig en uiterlijk eind februari 2016 ontvangt, in het door de EFSA gevraagde formaat voor de indiening van gegevens en in overeenstemming met de richtsnoeren van de EFSA betreffende de standaardmonsterbeschrijving (Standard Sample Description — SSD) voor levensmiddelen en diervoeders (6) en de aanvullende specifieke rapportagevereisten van de EFSA.

      Gedaan te Brussel, 29 april 2015.

            Voor de Commissie

         Vytenis ANDRIUKAITIS

            Lid van de Commissie

      (1)  Contam-panel van de EFSA (EFSA-panel voor contaminanten in de voedselketen), 2014. Scientific Opinion on the risks to public health related to the presence of perchlorate in food, in particular fruits and vegetables. EFSA Journal 2014;12(10):3869, 106 blz. doi:10.2903/j.efsa.2014.3869.

      (2)  Verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2002 tot vaststelling van de algemene beginselen en voorschriften van de levensmiddelenwetgeving, tot oprichting van een Europese Autoriteit voor voedselveiligheid en tot vaststelling van procedures voor voedselveiligheidsaangelegenheden (PB L 31 van 1.2.2002, blz. 1).

      (3)  Verordening (EU) nr. 609/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 12 juni 2013 inzake voor zuigelingen en peuters bedoelde levensmiddelen, voeding voor medisch gebruik en de dagelijkse voeding volledig vervangende producten voor gewichtsbeheersing, en tot intrekking van Richtlijn 92/52/EEG van de Raad, Richtlijnen 96/8/EG, 1999/21/EG, 2006/125/EG en 2006/141/EG van de Commissie, Richtlijn 2009/39/EG van het Europees Parlement en de Raad en de Verordeningen (EG) nr. 41/2009 en (EG) nr. 953/2009 van de Commissie (PB L 181 van 29.6.2013, blz. 35).

      (4)  Verordening (EG) nr. 1882/2006 van de Commissie van 19 december 2006 tot vaststelling van bemonsterings- en analysemethoden voor de officiële controle op het nitraatgehalte in bepaalde levensmiddelen (PB L 364 van 20.12.2006, blz. 25).

      (5)  Verordening (EG) nr. 333/2007 van de Commissie van 28 maart 2007 tot vaststelling van bemonsteringswijzen en analysemethoden voor de officiële controle op de gehalten aan lood, cadmium, kwik, anorganisch tin, 3-MCPD en polycyclische aromatische koolwaterstoffen in levensmiddelen (PB L 88 van 29.3.2007, blz. 29).

      (6)  http://www.efsa.europa.eu/en/datex/datexsubmitdata.htm


title: Aanbeveling van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA nr. 65/04/COL van 31 maart 2004 betreffende een gecoördineerd programma voor 2004 inzake de officiële controle op diervoeders

text:
               19.5.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 126/59

      AANBEVELING VAN DE TOEZICHTHOUDENDE AUTORITEIT VAN DE EVA
   nr. 65/04/COL
   van 31 maart 2004
   betreffende een gecoördineerd programma voor 2004 inzake de officiële controle op diervoeders
   DE TOEZICHTHOUDENDE AUTORITEIT VAN DE EVA,
   Gelet op de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (EER), inzonderheid op artikel 109 en Protocol nr. 1,
   Gelet op de Overeenkomst tussen de EVA-staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie, en met name op artikel 5, lid 2, onder b), en Protocol nr. 1,
   Gelet op het besluit waaraan gerefereerd wordt in punt 31a van hoofdstuk II van bijlage I bij de EER-overeenkomst (Richtlijn 95/53/EG van de Raad van 25 oktober 1995 tot vaststelling van de beginselen inzake de organisatie van de officiële controles op het gebied van diervoeding (1)), zoals gewijzigd en aangepast aan de EER-overeenkomst bij Protocol nr. 1 hiervan, en met name op artikel 22, lid 3,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Het is noodzakelijk, teneinde de goede werking van de EER te verzekeren, om te komen tot gecoördineerde programma’s voor de inspectie van levensmiddelen in de EER teneinde de geharmoniseerde uitvoering van de officiële controles van de EER-staten te verbeteren.

               (2)

               In dergelijke programma’s dient het accent te worden gelegd op de naleving van de krachtens de EER-overeenkomst geldende wetgeving en de bescherming van de volksgezondheid en de diergezondheid.

               (3)

               De resultaten van de gelijktijdige uitvoering van nationale programma’s en gecoördineerde programma’s kunnen informatie en ervaring opleveren die als grondslag voor toekomstige controlewerkzaamheden en -wetgeving kunnen dienen.

               (4)

               In het besluit waaraan gerefereerd wordt in punt 33 van hoofdstuk II van bijlage I bij de EER-overeenkomst (Richtlijn 2002/32/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 mei 2002 inzake ongewenste stoffen in diervoeding (2)) worden weliswaar maximale gehaltes aan aflatoxine B1 in diervoeders vastgesteld, maar er zijn geen voorschriften op grond van de EER-overeenkomst voor andere mycotoxinen, zoals ochratoxine A, zearalenon, deoxynivalenol en fumonisinen. Met het oog op de opstelling van wetgeving zou het verzamelen van informatie over de aanwezigheid van die mycotoxinen door steekproefsgewijze bemonstering nuttige gegevens voor een beoordeling van de situatie kunnen opleveren. Vooral bepaalde voedermiddelen zoals granen en oliehoudende zaden staan bloot aan verontreiniging met mycotoxinen door de omstandigheden bij de oogst, de opslag en het vervoer. Omdat de mycotoxineconcentratie van jaar tot jaar uiteenloopt, is het zinvol voor alle genoemde mycotoxinen gegevens voor opeenvolgende jaren te verzamelen.

               (5)

               Vroegere controles op de aanwezigheid van antibiotica en coccidiostatica in bepaalde diervoeders waarin die stoffen niet zijn toegestaan, duiden erop dat dergelijke inbreuken nog steeds voorkomen. De frequentie van dergelijke vondsten en de gevoeligheid van de materie rechtvaardigen de voortzetting van de controles.

               (6)

               De deelname van Noorwegen en IJsland aan de programma’s in het kader van bijlage II bij deze aanbeveling betreffende stoffen die niet als toevoegingsmiddel in diervoeders zijn toegelaten, zal, met het oog op de vrijstelling van deze landen van het bepaalde in hoofdstuk II van bijlage I bij de EER-overeenkomst, nader moeten worden geëvalueerd.

               (7)

               Er moet op worden toegezien dat de verbodsbepalingen ten aanzien van het gebruik van voedermiddelen van dierlijke oorsprong in diervoeders, zoals neergelegd in de desbetreffende Gemeenschapswetgeving, daadwerkelijk worden toegepast.

               (8)

               De verontreiniging van diervoeding en de voedselketen met medroxyprogesteronacetaat (MPA) heeft aangetoond hoe belangrijk de selectie van leveringen voor de veiligheid van diervoeders is. Sommige ingrediënten van diervoeders zijn bijproducten van de levensmiddelenindustrie, van andere industrieën of van de winning van mineralen. De bron van de voedermiddelen van industriële oorsprong en de erop toegepaste verwerkingsmethoden kunnen bijzonder significant zijn voor de veiligheid van de producten. Daarom moeten de bevoegde autoriteiten dit aspect bij hun controles in aanmerking nemen.

               (9)

               De in deze aanbeveling vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Comité plantgoed en diervoeding dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA bijstaat,

         BEVEELT DE EVA-STATEN AAN:

               1)

               in 2004 een gecoördineerd programma uit te voeren dat gericht is op de controle op:

                           a)

                           de concentratie van mycotoxinen (aflatoxine B1, ochratoxine A, zearalenon, deoxynivalenol en fumonisinen) in diervoeders, waarbij de analysemethoden moeten worden aangegeven. De bemonstering moet zowel steekproefsgewijs als gericht geschieden. Bij gerichte bemonstering moet het bij de monsters gaan om voedermiddelen waarvan vermoed wordt dat zij hogere mycotoxineconcentraties bevatten, zoals granen, oliehoudende zaden en vruchten, producten en bijproducten daarvan, alsmede voedermiddelen die lange tijd opgeslagen zijn geweest of over grote afstanden over zee zijn aangevoerd. Voor de verslaglegging over de resultaten van de controles moet gebruik worden gemaakt van het model in bijlage I;

                           b)

                           bepaalde geneeskrachtige stoffen, of deze nu wel of niet voor bepaalde diersoorten en -categorieën als toevoegingsmiddel in het voeder zijn toegelaten, in niet-gemedicineerde voormengsels en mengvoeders waarin deze geneeskrachtige stoffen niet zijn toegestaan. Bij de controles moet gericht naar deze geneeskrachtige stoffen in voormengsels en mengvoeders worden gezocht als de bevoegde autoriteit denkt dat het vrij waarschijnlijk is dat er onregelmatigheden worden aangetroffen. Voor de verslaglegging over de resultaten moet gebruik worden gemaakt van het model in bijlage II;

                           c)

                           de tenuitvoerlegging van verbodsbepalingen ten aanzien van de productie en het gebruik van voedermiddelen van dierlijke oorsprong, zoals uiteengezet in bijlage III;

                           d)

                           de door de mengvoederfabrikanten toegepaste procedures om hun leveringen van voedermiddelen van industriële oorsprong te selecteren en te beoordelen en de kwaliteit en veiligheid van deze ingrediënten te waarborgen, zoals uiteengezet in bijlage IV;

               2)

               de resultaten van het in punt 1 bedoelde gecoördineerde controleprogramma op te nemen in een afzonderlijk hoofdstuk van het jaarverslag over de controleactiviteiten, dat uiterlijk op 1 april 2005 in overeenstemming met artikel 22, lid 2, van Richtlijn 95/53/EG en overeenkomstig de laatste versie van het geharmoniseerde modelverslag moet worden ingediend bij de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA.

      Gedaan te Brussel, 31 maart 2004.

            Voor de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA

         Bernd HAMMERMAN

            Lid van het College

         Niels FENGER

            Directeur

      (1)  PB L 265 van 8.11.1995, blz. 17. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2001/46/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 234 van 1.9.2001, blz. 55).

      (2)  PB L 140 van 30.5.2002, blz. 10. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2005/8/EG van de Commissie (PB L 27 van 29.1.2005, blz. 44.

      BIJLAGE I
      Concentratie van bepaalde mycotoxinen (aflatoxine B1, ochratoxine A, zearalenon, deoxynivalenol, fumonisinen) in diervoeders
      Individuele resultaten van alle geteste monsters; model voor de in punt 1, onder a), bedoelde verslagen

                  Diervoeders

                  Monsterneming (steekproef of gericht)

                  Type en concentratie van de mycotoxinen (μg/kg voor een diervoeder met een vochtgehalte van 12 %)

                  Soort

                  Land van oorsprong

                  Aflatoxine B1

                  Ochratoxine A

                  Zearalenon

                  Deoxynivalenol

                  Fumonisinen (1)

            De bevoegde autoriteit moet ook:

                  —

                  de maatregelen die worden genomen wanneer de maximale gehaltes aan aflatoxine B1 worden overschreden;

                  —

                  de gebruikte analysemethoden en

                  —

                  de aantoonbaarheidsgrenzen

            aangeven.

         (1)  De concentratie aan fumonisinen omvat het totaal van de fumonisinen B1, B2 en B3.

      BIJLAGE II
      Aanwezigheid van bepaalde geneeskrachtige stoffen die niet als toevoegingsmiddel in diervoeders zijn toegelaten
      Sommige antibiotica, coccidiostatica en andere geneeskrachtige stoffen kunnen legitiem als toevoegingsmiddel in voormengsels en mengvoeders voor bepaalde diersoorten en categorieën aanwezig zijn wanneer dit is toegestaan krachtens het in punt 1 van hoofdstuk II van bijlage I bij de EER-overeenkomst bedoelde besluit (Richtlijn 70/524/EEG van de Raad van 23 november 1970 betreffende toevoegingsmiddelen in de diervoeding (1)).
      De aanwezigheid van niet-toegelaten stoffen in diervoeders vormt een inbreuk.
      De te controleren stoffen worden gekozen uit de volgende lijsten:

                  1)

                  Stoffen die alleen voor bepaalde diersoorten of -categorieën als toevoegingsmiddel in het voeder zijn toegelaten:

                              avilamycine

                              decoquinaat

                              diclazuril

                              flavofosfolipol

                              halofuginone-hydrobromide

                              lasalocide A natrium

                              maduramicin-ammonium alfa

                              monensin-natrium

                              narasin

                              narasin — nicarbazine

                              robenidinehydrochloride

                              salinomycine-natrium

                              semduramicin-natrium.

                  2)

                  Stoffen die niet meer als toevoegingsmiddel in diervoeders zijn toegelaten:

                              amprolium

                              amprolium/ethopabaat

                              arprinocide

                              avoparcine

                              carbadox

                              dimetridazol

                              dinitolmide

                              ipronidazol

                              meticlorpindol

                              meticlorpindol/methylbenzoquaat

                              nicarbazine

                              nifursol

                              olaquindox

                              ronidazol

                              spiramycine

                              tetracyclinen

                              tylosinefosfaat

                              virginiamycine

                              zinkbacitracine

                              andere antimicrobiële stoffen.

                  3)

                  Stoffen die nooit als toevoegingsmiddel in diervoeders zijn toegelaten:
                  Overige stoffen.

            Individuele resultaten van alle niet-conforme monsters; model voor de in punt 1, onder b), bedoelde verslagen

                  Soort diervoeder
                  (diersoort en -categorie)

                  Ontdekte stof

                  Gevonden gehalte

                  Reden voor de inbreuk (2)

                  Genomen maatregel

            De bevoegde autoriteit moet ook:

                  —

                  het totale aantal geteste monsters;

                  —

                  de namen van de onderzochte stoffen;

                  —

                  de gebruikte analysemethoden en

                  —

                  de aantoonbaarheidsgrenzen

            aangeven.

         (1)  PB L 270 van 14.12.1970, blz. 1.

         (2)  Reden waarom de niet-toegelaten stof zich in het diervoeder bevindt: resultaat van een onderzoek door de bevoegde autoriteit.

      BIJLAGE III
      Verbodsbepalingen ten aanzien van de productie en het gebruik van voedermiddelen van dierlijke oorsprong
      Onverminderd de artikelen 3 tot en met 13 en 15 van Richtlijn 95/53/EG voeren de EVA-staten in 2004 een gecoördineerd controleprogramma uit om na te gaan of de verbodsbepalingen ten aanzien van de productie en het gebruik van voedermiddelen van dierlijke oorsprong in acht zijn genomen.
      Met name om ervoor te zorgen dat het verbod op het vervoederen van verwerkte dierlijke eiwitten aan bepaalde dieren, zoals neergelegd in bijlage IV bij het besluit waarnaar verwezen wordt in punt 7, nummer 1, twaalfde streepje, van hoofdstuk I van bijlage I bij de EER-overeenkomst (Verordening (EG) nr. 999/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 houdende vaststelling van voorschriften inzake preventie, bestrijding en uitroeiing van bepaalde overdraagbare spongiforme encefalopathieën (1)), daadwerkelijk wordt toegepast, voeren de EVA-staten een specifiek controleprogramma op basis van gerichte controles uit. Overeenkomstig artikel 4 van Richtlijn 95/53/EG gaat dat controleprogramma uit van een aan risico gerelateerde strategie die alle stadia van de productie omvat, alsmede alle soorten inrichtingen waarin diervoeders worden vervaardigd, gehanteerd en toegediend. De EVA-staten besteden bijzondere aandacht aan de vaststelling van criteria die aan een risico gerelateerd kunnen worden. Het gewicht dat aan elk criterium wordt toegekend, moet in verhouding staan tot het risico. De frequentie van de controles en het aantal in de inrichting onderzochte monsters moeten correleren met de som van de aan die inrichting toegekende gewichten.
      Ter indicatie dienen de onderstaande inrichtingen en criteria bij de opstelling van een controleprogramma in aanmerking te worden genomen:

                  Inrichtingen

                  Criteria

                  Gewichten

                  Diervoederfabrieken

                              —

                              Diervoederfabrieken van zowel mengvoeders voor herkauwers als mengvoeders voor niet-herkauwers die toegestane verwerkte dierlijke eiwitten bevatten

                              —

                              Diervoederfabrieken waar eerder overtredingen zijn geconstateerd of waar die worden vermoed

                              —

                              Diervoederfabrieken met een grote hoeveelheid ingevoerde diervoeders met een hoog eiwitgehalte, zoals vismeel, sojameel, maïsglutenmeel en eiwitconcentraten

                              —

                              Diervoederfabrieken met een hoge mengvoederproductie

                              —

                              Risico op kruisverontreiniging als gevolg van interne operationele procedures (speciale silo’s, controle op de daadwerkelijke scheiding van de productielijnen, controle op de ingrediënten, intern laboratorium, bemonsteringsprocedures enz.)

                  Grensinspectieposten en andere punten van binnenkomst in de EER

                              —

                              Grote/kleine hoeveelheid ingevoerde diervoeders

                              —

                              Diervoeders met een hoog eiwitgehalte

                  Landbouwbedrijven

                              —

                              Zelfmengers die toegestane verwerkte dierlijke eiwitten gebruiken

                              —

                              Landbouwbedrijven waar herkauwers en andere diersoorten worden gehouden (risico op vermenging/verwisseling van voeder)

                              —

                              Landbouwbedrijven die diervoeders in bulk aanschaffen

                  Handelaren

                              —

                              Opslagloodsen en tussenopslag van diervoeders met een hoog eiwitgehalte

                              —

                              Grote hoeveelheid diervoeders in bulk verhandeld

                              —

                              Handelaren in mengvoeders die in het buitenland geproduceerd zijn

                  Mobiele mengvoederbereiders

                              —

                              Mengvoederbereiders die zowel voor herkauwers als voor niet-herkauwers produceren

                              —

                              Mengvoederbereiders waar eerder overtredingen zijn geconstateerd of waar die worden vermoed

                              —

                              Mengvoederbereiders die diervoeders met een hoog eiwitgehalte verwerken

                              —

                              Mengvoederbereiders met een hoge diervoederproductie

                              —

                              Een groot aantal landbouwbedrijven als afnemers, waaronder bedrijven met herkauwers

                  Transportmiddelen

                              —

                              Voertuigen die voor het vervoer van zowel verwerkte dierlijke eiwitten als diervoeders worden gebruikt

                              —

                              Voertuigen waarbij eerder overtredingen zijn geconstateerd of waarbij die worden vermoed

            Als alternatief voor deze ter indicatie genoemde inrichtingen en criteria mogen de EVA-staten vóór 30 april 2004 hun eigen risicobeoordeling sturen aan de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA.
      De bemonstering moet worden gericht op partijen of gebeurtenissen waarbij kruisverontreiniging met verboden verwerkte eiwitten het waarschijnlijkst is (eerste partij na het vervoer van diervoeders die voor deze volgende partij verboden dierlijke eiwitten bevatten, technische problemen of veranderingen in de productielijnen, veranderingen in de opslagbunkers of silo’s voor bulkmateriaal).
      Per jaar moeten er in een EVA-staat minimaal tien controles per 100 000 t geproduceerd mengvoeder plaatsvinden en moeten er minimaal 20 officiële monsters per 100 000 t geproduceerd mengvoeder worden genomen. In afwachting van de goedkeuring van alternatieve methoden moet voor de analyse van de monsters de microscopische identificatie en schatting zoals beschreven in Richtlijn 98/88/EG van de Commissie van 13 november 1998 tot vaststelling van richtsnoeren voor de microscopische identificatie en schatting van het gehalte aan bestanddelen van dierlijke oorsprong in het kader van de officiële controle van diervoeders (2) worden gebruikt. Iedere aanwezigheid van verboden bestanddelen van dierlijke oorsprong in diervoeders dient als overtreding van het voederverbod te worden beschouwd.
      De resultaten van de controleprogramma’s moeten aan de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA worden meegedeeld aan de hand van onderstaande tabellen:
      Overzicht van de controles betreffende het voederverbod voor diervoeder van dierlijke oorsprong (vervoederen van verboden verwerkte dierlijke eiwitten)
      A.   Gedocumenteerde controles

                  Stadium

                  Aantal controles op de aanwezigheid van verwerkte dierlijke eiwitten

                  Aantal overtredingen die niet op grond van laboratoriumtests, maar van documentaire controles e.d. zijn vastgesteld

                  Invoer van voedermiddelen

                  Opslag van voedermiddelen

                  Diervoederfabrieken

                  Zelfmengers/mobiele mengvoederbereiders

                  Intermediairs

                  Vervoermiddelen

                  Bedrijven met niet-herkauwers

                  Bedrijven met herkauwers

                  Overige: …

      B.   Bemonstering en testen van voedermiddelen en mengvoeders op verwerkte dierlijke eiwitten

                  Inrichtingen

                  Aantal officiële monsters, getest op verwerkte dierlijke eiwitten

                  Aantal niet-conforme monsters

                  Aanwezigheid van verwerkte dierlijke eiwitten van landdieren

                  Aanwezigheid van verwerkte dierlijke eiwitten van vis

                  Voedermiddelen

                  Mengvoeders

                  Voedermiddelen

                  Mengvoeders

                  Voedermiddelen

                  Mengvoeders

                  voor herkauwers

                  voor niet-herkauwers

                  voor herkauwers

                  voor niet-herkauwers

                  voor herkauwers

                  voor niet-herkauwers

                  Bij de invoer

                  Diervoederfabrieken

                  Intermediairs/opslag

                  Vervoermiddelen

                  Zelfmengers/mobiele mengvoederbereiders

                  Op het landbouwbedrijf

                  Overige: …

      C.   Overzicht van verboden verwerkte dierlijke eiwitten die zijn aangetroffen in voor herkauwers bedoelde diervoeders

                  Maand van bemonstering

                  Aard, mate en oorsprong van verontreiniging

                  Sancties (of andere maatregelen)

                  1

                  2

                  3

                  4

                  5

                  …

            Daarnaast moeten de EVA-staten voor diervoeders bestemde vetten en plantaardige oliën analyseren op de aanwezigheid van sporen van beenderen en de resultaten van deze analyses opnemen in het in punt 2 van de aanbeveling genoemde verslag.

         (1)  PB L 147 van 31.5.2001, blz. 1.

         (2)  PB L 318 van 27.11.1998, blz. 45.

      BIJLAGE IV
      Procedures voor de selectie en beoordeling van leveringen van voedermiddelen van industriële oorsprong
      De bevoegde autoriteiten moeten vaststellen welke procedures de mengvoederfabrikanten toepassen om hun leveringen van voedermiddelen van industriële oorsprong te selecteren en te beoordelen, en deze kort beschrijven. Sommige procedures kunnen verband houden met de vaststelling vooraf van kenmerken van de te leveren producten of de leveranciers, of van eisen die aan de producten of de leveranciers worden gesteld, en andere met eigen controles van de mengvoederfabrikanten bij de ontvangst van de leveringen ter verificatie van de overeenstemming met bepaalde parameters.
      Voor iedere voor de selectie en de beoordeling van leveringen vastgestelde procedure moeten de bevoegde autoriteiten de voor- en nadelen van de toepassing ervan met het oog op de voedselveiligheid aangeven. Ten slotte moeten zij beoordelen of de procedures, gezien de potentiële risico’s, aanvaardbaar, ontoereikend of onaanvaardbaar zijn om de veiligheid van de diervoeders te waarborgen, en de redenen geven die tot die conclusie leiden.
      Evaluatie van de procedures

                  Procedure (korte beschrijving, met inbegrip van criteria voor de aanvaarding/afwijzing van voedermiddelen)

                  Voordelen

                  Nadelen

                  Beoordeling van de aanvaardbaarheid van procedures


title: Aanbeveling van de Raad van 19 maart 2007 inzake de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (9e EOF) voor het begrotingsjaar 2005

text:
               8.5.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 103/4

      AANBEVELING VAN DE RAAD

   van 19 maart 2007
   inzake de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (9e EOF) voor het begrotingsjaar 2005
   (2007/C 103/04)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
   Gelet op de ACS-EG-Partnerschapsovereenkomst, ondertekend te Cotonou op 23 juni 2000 (1), en gewijzigd te Luxemburg op 25 juni 2005 (2),
   Gelet op het Intern Akkoord betreffende de financiering en het beheer van de steun van de Gemeenschap in het kader van het financiële protocol bij de ACS-EG-Partnerschapsovereenkomst (3) waarbij, onder andere, een negende Europees Ontwikkelingsfonds (9e EOF) werd ingesteld, inzonderheid op artikel 32, lid 3,
   Gelet op het Financieel Reglement van 27 maart 2003 van toepassing op het 9e EOF (4), inzonderheid op de artikelen 96 tot en met 103,
   Na onderzoek van de jaarrekening en de balans betreffende de verrichtingen van het 9e EOF, die op 31 december 2005 zijn vastgesteld, alsmede van het verslag van de Rekenkamer over het begrotingsjaar 2005, waaraan de antwoorden van de Commissie zijn gehecht (5).
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Krachtens artikel 32, lid 3, van het Intern Akkoord wordt aan de Commissie voor het financiële beheer van het 9e EOF kwijting verleend door het Europees Parlement op aanbeveling van de Raad.

               (2)

               De uitvoering van de verrichtingen van het 9e EOF door de Commissie gedurende het begrotingsjaar 2005 is over het geheel genomen bevredigend geweest.

         BEVEELT het Europees Parlement AAN de Commissie kwijting te verlenen voor de uitvoering van de verrichtingen van het 9e EOF voor het begrotingsjaar 2005.

      Gedaan te Brussel, 19 maart 2007

            Voor de Raad

            De Voorzitter

         H. SEEHOFER

      (1)  PB L 317 van 15.12.2000, blz. 3.

      (2)  PB L 287 van 28.10.2005, blz. 4.

      (3)  PB L 317 van 15.12.2000, blz. 355.

      (4)  PB L 83 van 1.4.2003, blz. 1.

      (5)  PB C 263 van 31.10.2006, blz. 205.


Avis juridique important

|

31996K0004

96/14/EG: Aanbeveling nr. 4/96/EGKS van de Commissie van 21 november 1995 tot wijziging van Aanbeveling nr. 3118/94/EGKS en tot intrekking van Aanbeveling nr. 73/95/EGKS

Publicatieblad Nr. L 005 van 08/01/1996 blz. 0023 - 0023

AANBEVELING Nr. 4/96/EGKS VAN DE COMMISSIE van 21 november 1995 tot wijziging van Aanbeveling nr. 3118/94/EGKS en tot intrekking van Aanbeveling nr. 73/95/EGKSDE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal, inzonderheid op artikel 74,Overwegende dat, in afwachting van de sluiting en de inwerkingtreding van de overeenkomst met Rusland en met Oekraïne betreffende de handel in bepaalde ijzer- en staalprodukten, waarop het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal van toepassing is, bij Aanbeveling nr. 73/95/EGKS van de Commissie (1) een uitvoervergunning voor onder deze overeenkomsten vallende ingevoerde produkten verplicht werd gesteld;Overwegende dat met de inwerkingtreding van deze overeenkomsten (2) een communautaire invoervergunning verplicht wordt gesteld in overeenstemming met de bepalingen van Besluit nr. 3/96/EGKS van de Commissie (3), Aanbeveling nr. 73/95/EGKS dient te worden ingetrokken en, ter voorkoming van onnodige duplicatie van procedures, Aanbeveling nr. 3118/94/EGKS van de Commissie (4), laatstelijk gewijzigd bij Aanbeveling nr. 393/95/EGKS (5), zodanig dient te worden gewijzigd dat de verplichting toezichtsdocumenten over te leggen voor onder de overeenkomsten vallende produkten van oorsprong uit Rusland en Oekraïne, vervalt,DOET DE VOLGENDE AANBEVELING:Artikel 1Aanbeveling nr. 73/95/EGKS wordt ingetrokken.Artikel 2Artikel 1, eerste alinea, van Aanbeveling nr. 3118/94/EGKS is niet langer van toepassing op het in de Gemeenschap in het vrije verkeer brengen van die onder het EGKS-Verdrag vallende ijzer- en staalprodukten van oorsprong uit Rusland en uit Oekraïne, welke onder de overeenkomsten vallen tussen de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal en deze landen en waarvoor overeenkomstig de bepalingen van Besluit nr. 3/96/EGKS een communautaire invoervergunning vereist is.Artikel 3Deze aanbeveling treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.Zij is van toepassing met ingang van 1 januari 1996.Gedaan te Brussel, 21 november 1995.Voor de CommissieDe VoorzitterJacques SANTER(1) PB nr. L 13 van 19. 1. 1995, blz. 1.(2) Zie bladzijde 24 en 47 van dit Publikatieblad.(3) Zie bladzijde 1 van dit Publikatieblad.(4) PB nr. L 330 van 21. 12. 1994, blz. 6.(5) PB nr. L 43 van 25. 2. 1995, blz 23.


title: 2011/442/EU: Aanbeveling van de Commissie van 18 juli 2011 betreffende toegang tot een elementaire betaalrekening  Voor de EER relevante tekst

text:
               21.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 190/87

         AANBEVELING VAN DE COMMISSIE
   van 18 juli 2011
   betreffende toegang tot een elementaire betaalrekening
   (Voor de EER relevante tekst)
   (2011/442/EU)
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 292,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Om consumenten ten volle gebruik te laten maken van de eengemaakte markt en om ervoor te zorgen dat de eengemaakte markt naar behoren werkt, is het van essentieel belang te garanderen dat consumenten in de Europese Unie (hierna „de Unie” genoemd) toegang tot betalingsdiensten hebben. Momenteel wordt de beschikbaarheid van essentiële betalingsdiensten niet door betalingsdienstaanbieders verzekerd en evenmin door alle lidstaten in de Unie gegarandeerd.

               (2)

               Bestaande restrictieve toelaatbaarheidscriteria die door betalingsdienstaanbieders worden gehanteerd voor het openen van betaalrekeningen en verder reiken dan hetgeen de wet voorschrijft, verhinderen mogelijk de volledige toegang tot het recht op vrij verkeer van personen in de Unie. Het gebrek aan toegang tot betaalrekeningen belet consumenten bovendien toegang te hebben tot de gewone markt voor financiële diensten. Dit gaat ten koste van de financiële en sociale inclusie en treft vaak de meest kwetsbare groep van de bevolking. Het maakt het voor consumenten ook moeilijker toegang te hebben tot essentiële goederen en diensten. Daarom moeten beginselen inzake toegang tot elementaire betaalrekeningen worden vastgesteld. Dit is belangrijk voor het bevorderen van sociale inclusie en samenhang, zodat consumenten minimaal van een aantal gemeenschappelijke essentiële betalingsdiensten gebruik kunnen maken.

               (3)

               Het is van belang ervoor te zorgen dat beginselen inzake toegang tot elementaire betaalrekeningen in de hele Unie op consistente wijze worden toegepast. Om deze beginselen effectiever te maken, zouden deze echter ten uitvoer moeten worden gelegd met inachtneming van de diversiteit aan bankgebruiken in de Unie.

               (4)

               Deze aanbeveling bevat algemene beginselen voor het verstrekken van elementaire betaalrekeningen in de Unie.

               (5)

               Deze aanbeveling moet worden toegepast in samenhang met Richtlijn 2007/64/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 november 2007 betreffende betalingsdiensten in de interne markt (1). Dienovereenkomstig zijn de regels inzake de transparantie van voorwaarden en informatieverstrekking betreffende betalings-diensten ook op elementaire betaalrekeningen van toepassing.

               (6)

               De bepalingen van deze aanbeveling mogen de lidstaten of betalingsdienstaanbieders er niet van weerhouden maatregelen te nemen die overeenkomstig het Unierecht gerechtvaardigd zijn op rechtmatige gronden van openbare veiligheid en openbare orde.

               (7)

               In elke lidstaat moeten consumenten die wettig in de Unie verblijven en in die lidstaat geen betaalrekening hebben, over de mogelijkheid beschikken in die lidstaat een elementaire betaalrekening te openen en te gebruiken. Om voor de breedst mogelijke toegang tot elementaire betaalrekeningen te zorgen, moeten de lidstaten er zorg voor dragen dat consumenten toegang tot een dergelijke rekening hebben ongeacht hun financiële omstandigheden zoals werkloosheid of persoonlijk faillissement. Het recht op toegang tot een elementaire betaalrekening in elke lidstaat moet evenwel worden verleend overeenkomstig de voorschriften van Richtlijn 2005/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 oktober 2005 tot voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld en de financiering van terrorisme (2), met name met betrekking tot de „ken-uw-cliënt”-procedures.

               (8)

               Bovendien doet deze aanbeveling geen afbreuk aan de verplichting van de betalingsdienstaanbieder om het contract voor een elementaire betaalrekening in uitzonderlijke omstandigheden te beëindigen uit hoofde van desbetreffende Unie- of nationale wetgeving, zoals wetgeving inzake het witwassen van geld en terrorisme-financiering, of de preventie van en het onderzoek naar strafbare feiten.

               (9)

               Om er in het licht van hun specifieke nationale omstandigheden voor te zorgen dat elementaire betaalrekeningen beschikbaar zijn, moeten de lidstaten op grond van het transparantie-, non-discriminatie-, en evenredigheidsbeginsel één, meerdere of alle betalingsdienstaanbieders kunnen aanwijzen. De in dat verband door de lidstaten te nemen maatregelen mogen de concurrentie tussen betalingsdienstaanbieders niet vervalsen en moeten berusten op het transparantie-, non-discriminatie-, en evenredigheidsbeginsel. In dat verband moeten de lidstaten bekendmaken welke rechten en verplichtingen gelden voor de betalingsdienstaanbieders die met het verstrekken van een elementaire betaalrekening belast zijn.

               (10)

               Om voor transparantie en een eerlijke behandeling te zorgen en om de consument in staat te stellen het besluit van de betalingsdienstaanbieder aan te vechten, moet de betalingsdienstaanbieder de consument laten weten op welke gronden en met welke rechtvaardiging hem de toegang tot een elementaire betaalrekening wordt geweigerd.

               (11)

               In elke lidstaat moet de toegang tot een kernpakket van essentiële betalingsdiensten worden gegarandeerd. Een van de diensten die onlosmakelijk aan elementaire betaalrekeningen verbonden moeten zijn, is de mogelijkheid contant geld op de rekening te storten of van de rekening op te nemen. Deze diensten moeten de consument in staat stellen essentiële betalingstransacties uit te voeren zoals het ontvangen van een inkomen of uitkeringen, het betalen van rekeningen of belastingen en het aankopen van goederen en diensten, onder meer via automatische afschrijving, overmaking en het gebruik van een betaalkaart. Om voor de grootst mogelijke financiële inclusie te zorgen, moeten met deze diensten, indien technisch mogelijk, ook goederen en diensten online kunnen worden aangekocht. Deze diensten moeten de consument ook in staat stellen om, indien technisch mogelijk, via het onlinebank-systeem van de betalingsdienstaanbieder betalingsopdrachten te initiëren. Met een elementaire betaalrekening mogen echter geen betalingsopdrachten kunnen worden uitgevoerd die in een negatief saldo op de rekening zouden resulteren. Toegang tot krediet mag niet als een automatisch onderdeel of een aan een elementaire betaalrekening verbonden recht worden beschouwd.

               (12)

               Wanneer de betalingsdienstaanbieder aan de consument kosten in rekening brengt voor het openen, gebruikmaken van en sluiten van de rekening en voor het gebruik van diensten die er onlosmakelijk aan verbonden zijn zoals in deze aanbeveling omschreven, moet het totale in rekening gebrachte bedrag redelijk zijn voor de consument en dusdanig zijn dat het de consument in het licht van de specifieke nationale omstandigheden niet belet de elementaire betaalrekening te openen en van de daaraan verbonden diensten gebruik te maken. Alle aanvullende kosten die aan de consument in rekening worden gebracht wanneer hij een van de in de overeenkomst bepaalde voorwaarden niet naleeft, moeten eveneens redelijk zijn.

               (13)

               Om ervoor te zorgen dat het beginsel van redelijke kosten op consistente en efficiënte wijze ten uitvoer wordt gelegd, moeten de lidstaten vaststellen wat redelijke kosten zijn op basis van de in deze aanbeveling vervatte indicatieve criteria, die tezamen mogen worden overwogen.

               (14)

               Ter bevordering van financiële inclusie moeten ook maatregelen worden genomen om consumenten beter bewust te maken van de beschikbaarheid van elementaire betaalrekeningen. Daarom moeten de lidstaten en de betalingsdienstaanbieders aan de consumenten algemene, duidelijke en begrijpelijke informatie verstrekken over de belangrijkste kenmerken van en voorwaarden voor het gebruik van dergelijke rekeningen, alsook over de praktische werkwijze die de consument moet volgen om het recht op het openen van een elementaire betaalrekening uit te oefenen. De consument moet er ook van op de hoogte worden gebracht dat het voor de toegang tot een elementaire betaalrekening niet verplicht is aanvullende diensten aan te kopen.

               (15)

               De naleving van de bepalingen van deze aanbeveling vereist dat persoonsgegevens van consumenten worden verwerkt. Deze verwerking moet geschieden overeenkomstig Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (3), met name de artikelen 6, 7, 10, 11, 12 en 17, zodat de verwerking eerlijk en wettig verloopt en het grondrecht op bescherming van de persoonsgegevens in acht wordt genomen, in het bijzonder wat betreft de algemene voorwaarden van noodzakelijkheid en evenredigheid, het recht van de betrokkene op toegang tot zijn eigen gegevens, de correctie en schrapping of blokkering van onjuiste gegevens en artikel 28 betreffende het toezicht op de naleving van Richtlijn 95/46/EG door onafhankelijke openbare gegevensbeschermingsautoriteiten.

               (16)

               Consumenten moeten toegang hebben tot effectieve buitengerechtelijke klachten- en beroepsprocedures voor de schikking van geschillen die voortvloeien uit de in deze aanbeveling vervatte beginselen. Er mag gebruik worden gemaakt van bestaande organen en regelingen, bijvoorbeeld die welke zijn ingesteld voor de beslechting van geschillen betreffende de rechten en verplichtingen die voortvloeien uit Richtlijn 2007/64/EG.

               (17)

               De tenuitvoerlegging van de in deze aanbeveling vervatte beginselen moet worden versterkt door toezicht op nationaal niveau. Bevoegde autoriteiten moeten gemachtigd worden om hun toezichttaken efficiënt te vervullen.

               (18)

               De lidstaten moeten over betrouwbare nationale statistieken beschikken over ten minste het aantal elementaire betaalrekeningen dat geopend is, het aantal weigeringen en sluitingen van elementaire betaalrekeningen en de kosten die aan elementaire betaalrekeningen zijn verbonden. Daartoe wordt de lidstaten verzocht van alle relevante informatiebronnen gebruik te maken. Zij moeten deze informatie jaarlijks en voor het eerst uiterlijk op 1 juli 2012 aan de Commissie verstrekken.

               (19)

               De lidstaten moet worden verzocht uiterlijk zes maanden na de publicatie van deze aanbeveling de nodige maatregelen te nemen om te zorgen voor de toepassing ervan. Op basis van de rapportage van de lidstaten zal de Commissie tot 1 juli 2012 de genomen maatregelen volgen en beoordelen. Op basis daarvan zal de Commissie eventueel vereiste maatregelen voorstellen, zo nodig van wetgevende aard, om ervoor te zorgen dat de doelstellingen van deze aanbeveling ten volle worden verwezenlijkt.

         HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING VASTGESTELD:

      AFDELING I

      Definities

               1.

               Voor de toepassing van deze aanbeveling wordt verstaan onder:
               a)   „consument”: een natuurlijke persoon die voor doeleinden buiten zijn bedrijfs- of beroepsactiviteit handelt;
               b)   „betalingsdienstaanbieder”: de betalingsdienstaanbieder(s) als omschreven in artikel 4, lid 9, van Richtlijn 2007/64/EG, die overeenkomstig lid 3 belast is (zijn) met het verstrekken van elementaire betaalrekeningen;
               c)   „betaalrekening”: op naam van één consument aangehouden rekening die voor de uitvoering van betalingstransacties wordt gebruikt;
               d)   „betalingstransactie”: een betalingstransactie als omschreven in artikel 4, lid 5, van Richtlijn 2007/64/EG;
               e)   „geldmiddelen”: geldmiddelen als omschreven in artikel 4, lid 15, van Richtlijn 2007/64/EG;
               f)   „contract”: een raamcontract als omschreven in artikel 4, lid 12, van Richtlijn 2007/64/EG.

      AFDELING II

      Recht op toegang

               2.

               De lidstaten moeten ervoor zorgen dat elke wettig in de Unie verblijvende consument het recht heeft bij een betalingsdienstaanbieder die op hun grondgebied actief is, een elementaire betaalrekening te openen en te gebruiken mits hij op hun grondgebied nog niet over een betaalrekening beschikt waarmee hij gebruik kan maken van de in lid 6 genoemde betalingsdiensten. Dit recht moet ongeacht de financiële omstandigheden van de consument gelden.

               3.

               De lidstaten moeten ervoor zorgen dat binnen hun rechtsgebied ten minste één betalingsdienstaanbieder met het verstrekken van elementaire betaalrekeningen is belast. Daarbij moeten zij rekening houden met de geografische ligging en het marktaandeel van de betalingsdienstaanbieders in hun rechtsgebied. De lidstaten moeten ervoor zorgen dat daardoor de concurrentie tussen betalingsdienstaanbieders niet wordt vervalst.

               4.

               De lidstaten moeten maatregelen nemen om te garanderen dat betalingsdienst-aanbieders transparante, billijke en betrouwbare systemen gebruiken om na te gaan of de consument al dan niet reeds over een betaalrekening beschikt.

               5.

               De lidstaten moeten ervoor zorgen dat wanneer een aanvraag voor toegang tot een elementaire betaalrekening geweigerd wordt, de betalingsdienstaanbieder de consument onmiddellijk schriftelijk en gratis op de hoogte brengt van de gronden en de rechtvaardiging voor deze weigering. Bij wetgeving kunnen beperkingen op dit recht op informatie worden opgelegd indien de beperking een noodzakelijke en evenredige maatregel vormt ter bescherming van doelstellingen van nationale veiligheid en openbare orde.

      AFDELING III

      Kenmerken van een elementaire betaalrekening

               6.

               Een elementaire betaalrekening moet de volgende betalingsdiensten omvatten:

                           a)

                           diensten waarmee alle verrichtingen kunnen worden uitgevoerd die nodig zijn voor het openen, gebruiken en sluiten van een betaalrekening;

                           b)

                           diensten waarmee geld op een betaalrekening kan worden gestort;

                           c)

                           diensten waarmee contant geld van een betaalrekening kan worden opgenomen;

                           d)

                           uitvoering van betalingstransacties, met inbegrip van geldovermakingen op of vanaf een betaalrekening bij de betalingsdienstaanbieder van de consument of bij een andere betalingsdienstaanbieder naar aanleiding van:

                                       i)

                                       de uitvoering van een automatische afschrijving;

                                       ii)

                                       de uitvoering van betalingstransacties met een betaalkaart waarmee geen betalingstransacties kunnen worden uitgevoerd die het saldo op de betaalrekening zouden overschrijden;

                                       iii)

                                       de uitvoering van overmakingen.

               7.

               De toegang tot een elementaire betaalrekening mag niet afhankelijk worden gesteld van het aankopen van aanvullende diensten.

               8.

               De betalingsdienstaanbieder mag noch expliciet noch stilzwijgend samen met een elementaire betaalrekening overschrijdingskrediet aanbieden. Een betalingsopdracht aan de betalingsdienstaanbieder van de consument mag niet worden uitgevoerd indien dit in een negatief saldo op de elementaire betaalrekening van de consument zou resulteren.

      AFDELING IV

      Verbonden kosten

               9.

               De lidstaten moeten ervoor zorgen dat een elementaire betaalrekening hetzij gratis, hetzij tegen een redelijke kostprijs wordt aangeboden.

               10.

               Wanneer een betalingsdienstaanbieder aan de consument kosten in rekening brengt voor het openen, gebruiken en sluiten van een elementaire betaalrekening of voor de gebruikmaking van één, meerdere of alle in lid 6 genoemde diensten, moet het totale bedrag aan kosten dat ten laste van de consument komt, redelijk zijn.

               11.

               Alle aanvullende vergoedingen die de betalingsdienstaanbieder in verband met een contract voor een elementaire betaalrekening in rekening kan brengen, ook in geval van niet-naleving van de in het contract bepaalde verbintenissen van de consument, moeten redelijk zijn.

               12.

               De lidstaten moeten op basis van één of meer van de volgende criteria vaststellen wat redelijke kosten zijn:

                           a)

                           nationaal inkomen;

                           b)

                           gemiddelde kosten die in die lidstaat aan betaalrekeningen verbonden zijn;

                           c)

                           totale kosten voor het verstrekken van een elementaire betaalrekening;

                           d)

                           nationaal consumptieprijzen.

      AFDELING V

      Algemene informatie

               13.

               De lidstaten moeten campagnes opzetten om het publiek beter bewust te maken van de beschikbaarheid van betaalrekeningen, de prijsvoorwaarden, de te volgen procedures om het recht op toegang tot een elementaire betaalrekening uit te oefenen en de toe te passen methoden om toegang te hebben tot een buitengerechtelijk klachten- en beroepsmechanisme.

               14.

               De lidstaten moeten ervoor zorgen dat betalingsdienstaanbieders voor de consumenten informatie beschikbaar stellen over de specifieke kenmerken van de aangeboden elementaire betaalrekeningen en de daaraan verbonden kosten en gebruiksvoorwaarden. De consument moet er ook van op de hoogte worden gebracht dat het voor de toegang tot een elementaire betaalrekening niet verplicht is aanvullende diensten aan te kopen.

      AFDELING VI

      Toezicht en buitengerechtelijke geschillenbeslechtingsmechanismen

               15.

               De lidstaten moeten bevoegde autoriteiten aanwijzen die ervoor zorgen en erop toezien dat de in deze aanbeveling vervatte beginselen daadwerkelijk worden nageleefd. Deze aangewezen bevoegde autoriteiten moeten onafhankelijk zijn van betalingsdienstaanbieders.

               16.

               De lidstaten moeten ervoor zorgen dat passende en doeltreffende klachten- en beroepsprocedures worden ingesteld voor de buitengerechtelijke beslechting van geschillen tussen betalingsdienstaanbieders en consumenten betreffende rechten en verplichtingen die op grond van de beginselen van deze aanbeveling zijn vastgesteld, waarbij in voorkomend geval van bestaande instanties gebruik wordt gemaakt. De lidstaten dragen er voorts zorg voor dat alle betalingsdienstaanbieders die belast zijn met het verstrekken van elementaire betaalrekeningen, aangesloten zijn bij één of meer van dergelijke instanties die dergelijke klachten- en beroepsprocedures uitvoeren.

               17.

               De lidstaten dragen er zorg voor dat de in lid 16 bedoelde instanties actief samenwerken bij de beslechting van grensoverschrijdende geschillen.

      AFDELING VII

      Statistische informatie

               18.

               De lidstaten moeten ervoor zorgen dat betalingsdienstaanbieders aan de nationale autoriteiten jaarlijks betrouwbare informatie verstrekken over ten minste het aantal elementaire betaalrekeningen dat geopend is, het aantal aanvragen voor elementaire betaalrekeningen dat geweigerd is, en de redenen daarvoor, het aantal sluitingen van dergelijke rekeningen, alsook de kosten die aan elementaire betaalrekeningen zijn verbonden. Deze informatie moet in een samengevoegde vorm worden verstrekt.

               19.

               De lidstaten wordt verzocht jaarlijks en voor het eerst uiterlijk op 1 juli 2012 aan de Commissie informatie te verstrekken over het aantal elementaire betaalrekeningen dat geopend is, het aantal aanvragen voor elementaire betaalrekeningen dat geweigerd is, en de redenen daarvoor, het aantal sluitingen van dergelijke rekeningen, alsook de kosten die aan elementaire betaalrekeningen zijn verbonden.

      AFDELING VIII

      Slotbepalingen

               20.

               De lidstaten wordt verzocht uiterlijk zes maanden na de publicatie van deze aanbeveling de nodige maatregelen te nemen om te zorgen voor de toepassing van de aanbeveling en de Commissie in kennis te stellen van de maatregelen die overeenkomstig deze aanbeveling zijn genomen.

               21.

               Deze aanbeveling is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 18 juli 2011.

            Voor de Commissie

         Michel BARNIER

            Lid van de Commissie

      (1)  PB L 319 van 5.12.2007, blz. 1.

      (2)  PB L 309 van 25.11.2005, blz. 15.

      (3)  PB L 281 van 23.11.1995, blz. 31.