Avis juridique important

|

31994H1069

94/1069/EG: Aanbeveling van de Commissie van 7 december 1994 inzake de overdracht van kleine en middelgrote ondernemingen (Voor de EER relevante tekst)

Publicatieblad Nr. L 385 van 31/12/1994 blz. 0014 - 0017

AANBEVELING VAN DE COMMISSIEvan 7 december 1994inzake de overdracht van kleine en middelgrote  ondernemingen (*)(Voor de EER relevante tekst)(94/1069/EG)DE COMMISSIE VAN DE  EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, Overwegende dat de Raad Besluit 89/490/EEG (1) heeft vastgesteld, welk besluit de verbetering van  het ondernemingsklimaat betreft; dat het programma ter ondersteuning van het MKB dat in dat besluit  is vervat, bij Besluit 91/319EEG (2) is herzien; dat de Raad in zijn Resolutie van 17 juni 1992 (3)  zijn toezegging om de consolidatie van de ten gunste van het bedrijfsleven gevoerde acties te  ondersteunen, heeft bevestigd; Overwegende dat de Raad in zijn Besluit 93/379/EEG (4) een op 1 juli 1993 ingaand programma heeft  vastgesteld ter versterking van de prioritaire krachtlijnen en ter verzekering van de continuïteit  van het beleid ten aanzien van de ondernemingen; dat dit programma in de eerste fase betrekking  heeft op de verbetering van het juridische, fiscale en administratieve ondernemingsklimaat en in  een specifiek onderzoek van de overdracht van ondernemingen voorziet; Overwegende dat in het Witboek over groei, concurrentievermogen en werkgelegenheid (5) de  overdracht van ondernemingen als een van de gebieden wordt beschouwd die prioritair voor  verbetering in aanmerking komen; Overwegende dat in het Geïntegreerd Programma ten behoeve van het MKB en de ambachtelijke sector  van 3 juni 1994 (6) in een aanbeveling van de Commissie inzake de overdracht van de ondernemingen  wordt voorzien als een van de communautaire bijdragen tot verbetering van het ondernemingsklimaat; Overwegende dat de Commissie in haar Mededeling betreffende de verbetering van het fiscale klimaat  voor het midden- en kleinbedrijf (7) een initiatief heeft aangekondigd dat gericht is op de  verlichting van het belastingstelsel van toepassing op erfopvolging en schenkingen. Overwegende dat de Raad in zijn Resolutie van 10 oktober 1994 (8) de Lid-Staten en de Commissie  verzoekt na te gaan in hoeverre de geldende rechtsregels de oprichting, uitbreiding en overdracht  van ondernemingen belemmeren. Overwegende dat de Commissie dit onderzoek heeft verricht en heeft geconstateerd dat duizenden  ondernemingen er jaarlijks toe worden gedwongen wegens onoverkomelijke moeilijkheden in verband met  de overdracht ervan, hun bedrijf stop te zetten; dat deze liquidaties negatieve gevolgen hebben  voor het gehele stramien van ondernemingen in de economie, alsmede voor hun schuldeisers en  werknemers. Overwegende dat dit verlies aan werkgelegenheid en economische rijkdom des te meer  betreurenswaardig is, aangezien het niet het gevolg is van het vrije spel van de krachten op de  markt, maar van een gebrekkige voorbereiding van de opvolging en van tekortkomingen in sommige  delen van de wetgeving van de Lid-Staten, met name in het vennootschaps-, het erf- en het  belastingrecht; Overwegende dat maatregelen gericht op de bewustmaking, voorlichting en opleiding van het  ondernemingshoofd om hem ertoe te brengen zijn opvolging reeds tijdens zijn leven voor te bereiden,  tot vergroting van de kans op slagen van de overdracht bijdragen; Overwegende dat een aantal wijzigingen in de wetgeving van de Lid-Staten het aantal ondernemingen  dat met succes wordt overgedragen, aanzienlijk zou doen toenemen; Overwegende dat een van de obstakels die het slagen van de overdracht in de weg staan, erin bestaat  dat het voor de opvolgers moeilijk is de compensaties voor uittredende mede-erfgenamen te  financieren; dat derhalve in alle Lid-Staten passende financieringsinstrumenten beschikbaar moeten  zijn; Overwegende dat het met het oog op de overdracht noodzakelijk kan zijn de rechtsvorm van de  onderneming te wijzigen door de voor het slagen van deze overdracht meest geëigende vorm te kiezen;  dat de ondernemingen niet in alle Lid-Staten over een omzettingsrecht beschikken waarmee zij hun  rechtsvorm kunnen wijzigen zonder tot ontbinding van de onderneming en oprichting van een nieuwe  onderneming over te gaan; dat deze handelingen kosten en administratieve rompslomp, alsmede een  periode van onzekerheid voor de vennoten en derden meebrengen; Overwegende dat de naamloze vennootschap als een van de rechtsvormen voorkomt die het best aan de  eisen van de overdrachtsoperatie beantwoordt; dat aan de naamloze vennootschap echter veeleisende  voorwaarden worden gesteld, met name wat de oprichting en het dagelijks bestuur betreft; dat deze  voorwaarden meestal zijn opgesteld voor een naamloze vennootschap met veel aandeelhouders, teneinde  de vennoten en derden te beschermen; dat sommige van deze voorwaarden niet noodzakelijk lijken  indien een ondernemer in familieverband een naamloze vennootschap wil oprichten om de overdracht  van zijn onderneming te vergemakkelijken; Overwegende dat sommige juridische technieken of vormen de overdracht vergemakkelijken door een  onderscheid te maken tussen management en de eigendomsrechten. Overwegende dat het aannemen van een rechtsvorm die het meest geschikt is om de overdracht van een  onderneming te doen slagen, niet mag worden doorkruist door het belastingstelsel; dat dit eveneens  voor alle andere handelingen ter voorbereiding van de overdracht geldt, zoals inbreng van activa,  fusie, splitsing en aandelenruil; Overwegende dat in de meeste Lid-Staten een personenvennootschap bij overlijden van een vennoot  wordt ontbonden, tenzij in de vennootschapsakte anders is bepaald; dat voorts de eenzijdige  rechtshandelingen van een vennoot en de vennootschapsakte uiteen kunnen lopen, waarbij in de  wetgevingen niet is aangegeven welke regeling dan prevaleert; dat deze verschillen bij het  overlijden van een dergelijke vennoot tot een conflict kunnen leiden dat de continuïteit van de  onderneming in gevaar kan brengen en zelfs tot liquidatie van de onderneming kan leiden. Overwegende dat bij overlijden van een van de vennoten van een personenvennootschap of van de  ondernemer zelf in de meeste Lid-Staten de mede-erfgenamen zich met algemene stemmen over het lot  van de onderneming dienen uit te spreken; dat derhalve het voortbestaan van de onderneming in  gevaar kan komen louter omdat een van de mede-erfgenamen deze voortzetting blokkeert; Overwegende dat een van de voornaamste obstakels die het slagen van de overdracht van een  familiebedrijf in de weg staan, uit de daarmee gepaard gaande fiscale last bestaat; dat het betalen  van successie- of schenkingsrechten het financiële evenwicht van de onderneming en derhalve haar  voortbestaan in gevaar kan brengen; dat dit belastingstelsel de Europese ondernemingen ten opzichte  van hun concurrenten elders ter wereld in een onvoordelige positie plaatst; Overwegende dat, door onmiddellijke betaling van successie- of schenkingsrechten te eisen, de  erfgenamen van de onderneming zich ertoe genoopt kunnen zien om een deel van de activa hiervoor te  gebruiken of om de gehele onderneming te verkopen of deze zelfs te liquideren; Overwegende dat het voor de evaluatie van de waarde van de onderneming aanbeveling verdient  rekening te houden met de als gevolg van de overdracht eventueel optredende waardevermindering van  de onderneming; Overwegende dat het nu moeilijker is dan voorheen om een opvolger in de familie te vinden; dat, om  het voortbestaan van de onderneming te garanderen, vooral wanneer dit niet in familieverband kan  gebeuren, de verkoop van de onderneming als vorm van overdracht moet worden vergemakkelijkt; dat de  ondernemer er beslist toe moet worden aangezet de overdracht nog bij leven te regelen; Overwegende dat terugkoop van de onderneming door de werknemers als vorm van overdracht  aanmoediging verdient; dat de voortzetting van de onderneming, alsmede de overdracht van kennis en  van de verworven ervaringen, daardoor kunnen worden gewaarborgd; Overwegende dat sommige Lid-Staten reeds maatregelen hebben genomen om de overdracht van de  ondernemingen te vereenvoudigen; dat sommige praktijken ook in andere Lid-Staten zouden kunnen  worden toegepast, DOET DE VOLGENDE AANBEVELINGArtikel 1DoelstellingenDe Lid-Staten wordt  verzocht de nodige maatregelen te nemen om de overdracht van de kleine en middelgrote ondernemingen  te vergemakkelijken, teneinde het voortbestaan van de ondernemingen en het behoud van de daarmee  verbonden arbeidsplaatsen te waarborgen. Met name wordt de Lid-Staten verzocht de meest geëigende maatregelen te nemen om het juridisch,  fiscaal en administratief kader te vervolledigen, teneinde: - het bedrijfshoofd van de met de overdracht gepaard gaande problemen bewust te maken en hem er  tegelijkertijd toe aan te zetten deze reeds tijdens zijn leven voor te bereiden; - een voor het slagen van de overdracht gunstig financieel klimaat te creëren; - de ondernemer de mogelijkheid te geven zijn overdracht efficiënt voor te bereiden door hem de  daartoe geschikte instrumenten te bieden; - de continuïteit van personenvennootschappen en van eenmanszaken bij het overlijden van een van de  vennoten of van de ondernemer te garanderen; - het slagen van de overdracht binnen de familie te garanderen door te voorkomen dat het erf- of  het schenkingsrecht het voortbestaan van de onderneming in gevaar brengt; - de ondernemer fiscaal aan te moedigen zijn onderneming door verkoop over te dragen of deze door  zijn werknemers te laten overnemen, vooral wanneer er in zijn familie geen opvolger is. Artikel 2VoorlichtingDe overheids- of particuliere initiatieven die op de bewustmaking,  voorlichting en opleiding van de ondernemingshoofden, en derhalve op de voorbereiding van hun  opvolging, gericht zijn, dienen te worden gestimuleerd teneinde het slagen van de overdracht van de  kleine en middelgrote ondernemingen te waarborgen. Artikel 3Financieel klimaatDe kleine en middelgrote ondernemingen dient een financieel klimaat  te worden geboden dat het welslagen van de overdracht bevordert. Artikel 4Voorbereiding van de overdrachtEr dient voor een passende voorbereiding van de  overdracht te worden zorg gedragen door de ondernemers de geschikte instrumenten te bieden. Te dien  einde wordt de Lid-Staten verzocht: a) in een omzettingsrecht voor de ondernemingen te voorzien, waardoor zij, rekening houdend met de  rechten van derden en van de vennoten, zonder ontbinding van de onderneming noch de oprichting van  een nieuwe onderneming, van de ene rechtsvorm naar een andere kunnen overgaan; b) de kleine en middelgrote ondernemingen de mogelijkheid te bieden een naamloze vennootschap met  een slechts zeer beperkt aantal aandeelhouders op te richten, waarvan de oprichting en het beheer  eenvoudiger zijn dan die van naamloze vennootschappen waarvan de aandelen in handen van een breed  publiek zijn; c) de mogelijkheid te verschaffen van oprichting van een naamloze vennootschap met slechts één  vennoot, als bedoeld in artikel 6 van de Twaalfde Richtlijn 89/667/EEG van de Raad (1), d) bij het belasten van de op de scheiding van management en de eigendomsrechten gerichte  transacties de economische noodzaak van de rechtshandelingen te erkennen in die gevallen waarin  deze worden verricht om de overdracht te vergemakkelijken en, in voorkomend geval, maatregelen te  nemen om deze handelingen toe te staan en te bevorderen; e) los van de verplichtingen die voortvloeien uit het communautaire recht, bij handelingen ter  voorbereiding van de overdracht zoals inbreng van activa, fusie, splitsing en aandelenruil het  beginsel van de fiscale neutraliteit toe te passen. Het beginsel van de fiscale neutraliteit zou  eveneens van toepassing dienen te zijn op zegelrecht, registratierecht en andere soortgelijke  heffingen. Artikel 5Continuïteit van personenvennootschappen en van eenmanszakenDe continuïteit van  personenvennootschappen en van eenmanszaken dient bij overlijden van een van de vennoten of van de  ondernemer te worden gewaarborgd. Te dien einde wordt de Lid-Staten verzocht: a) in het beginsel van de continuïteit van een personenvennootschap bij overlijden van een vennoot  te voorzien door de overblijvende vennoten de mogelijkheid te bieden over de voortzetting van de  onderneming met of zonder deelneming van de erfgenamen van de overleden vennoot, een beslissing te  nemen, door in voorkomend geval het aandeel van de overledene terug te betalen; bij de akte van  oprichting (akte van vennootschap) kan van het beginsel van de continuïteit van de vennootschap  worden afgeweken; b) indien de mogelijke tegenstrijdigheid tussen de akte van vennootschap/oprichting en de  testamentaire bepalingen of de schenkingen niet is opgelost, in hun wetgeving een bepaling op te  nemen volgens welke die akte voorrang heeft boven de eenzijdige rechtshandelingen van een van de  vennoten; c) erop toe te zien dat, in geval van overlijden van een vennoot van een personenvennootschap of  van de ondernemer van een eenmanszaak, het familierecht, het erfrecht en met name de regel van  unanimiteit voor beslissingen die in geval van onverdeeldheid moeten worden genomen, de  voortzetting van de onderneming niet in gevaar bregen; d) erop toe te zien dat de terugstorting van het aandeel van de overledene, als bedoeld onder a),  alsmede de betaling van de compensatie aan de tot de minderheid behorende ergenamen, zoals die uit  punt c) voortvloeit, het voortbestaan van de onderneming niet in gevaar kunnen brengen. Te dien  einde dient ervoor te worden gezorgd dat, indien de partijen voor gespreide betaling kiezen, de  compensatie op basis van een deel van de verkoopwaarde van de onderneming inclusief de cliëntele  ("goodwill"), zal worden berekend en indien een partij onmiddellijke betaling verlangt, deze  slechts op basis van de boekhoudkundige waarde wordt berekend. Artikel 6Successie- en schenkingsrechtenVoor het voortbestaan van de onderneming dient te  worden zorg gedragen door een daartoe geëigende fiscale behandeling van de erfopvolging en de  schenking. Te dien einde wordt de Lid-Staten verzocht een of meer van de volgende maatregelen te  nemen: a) de belasting op de strikt bedrijfsgebonden activa te verlichten in geval van overdracht langs de  weg van schenking of erfopvolging, met inbegrip van de successierechten, de schenkingsrechten en  het registratierecht, op voorwaarde dat de bedrijfsactiviteit op een geloofwaardige wijze voor een  bepaalde minimumduur wordt voortgezet; b) de ergenamen de mogelijkheid te bieden de betaling van de schenkings- respectievelijk  successierechten te spreiden of uit te stellen, op voorwaarde dat de bedrijfsactiviteit van de  onderneming wordt voortgezet, en hen vrijstelling van betaling van rente te verlenen; c) erop toe te zien dat bij de fiscale evaluatie van de onderneming rekening mag worden gehouden  met de ontwikkeling van die waarde tot enkele maanden na het overlijden van de ondernemer. Artikel 7Overdracht aan derdenDe ondernemer dient te worden aangemoedigd de overdracht van zijn  onderneming aan derden tijdens zijn leven te regelen indien de overdracht niet binnen de familie  kan gebeuren. Te dien einde wordt de Lid-Staten verzocht: a) ten minste gedeeltelijke vrijstelling te verlenen van inkomstenbelasting op de meerwaarde van of  de kapitaalwinst op de activa van een onderneming in geval van verkoop, met name wanneer de  ondernemer de leeftijd van 55 jaar heeft bereikt; de herinvestering van de winst op de verkoop van  een onderneming in een andere, niet ter beurze genoteerde onderneming die actief haar bedrijf maakt  van de produktie of van de verkoop van goederen of diensten, met fiscale maatregelen aan te  moedigen; b) de overname van de onderneming door de werknemers uit fiscaal oogpunt te vergemakkelijken door  verlichting van de belasting op de meerwaarde van de aandelen die aan de werknemers worden  overgedragen, door vrijstelling van registratierechten, door fiscale voordelen bij de toekenning  van financiële middelen aan de werknemers met het oog op de aankoop of door uitstel van belasting  tot op het ogenblik dat de werknemer zijn aandelen verkoopt; deze maatregelen dienen eveneens van  toepassing te zijn op een door de werknemers opgerichte onderneming of cooeperatieve vennootschap. Artikel 8Onderling overlegDe Lid-Staten wordt verzocht om in verbinding met de Commissie  onderling informatie uit te wisselen en onderling overleg te plegen, teneinde van de uitwisseling  van ervaringen en van de beste praktijken ("best practices") op het gebied van de overdracht van  kleine en middelgrote ondernemingen voordeel te trekken, met name met het oog op de  tenuitvoerlegging van de in deze aanbeveling voorgestelde maatregelen. Artikel 9RapporteringOm de Commissie in staat te stellen de gemaakte vooruitgang te evalueren,  wordt de Lid-Staten verzocht uiterlijk op 31 december 1996 de tekst van de belangrijkste wettelijke  en bestuursrechtelijke bepalingen mede te delen die zij aannemen om aan deze aanbeveling gevolg te  geven, en de Commissie over de nadien daarin aangebrachte wijzigingen in te lichten. Artikel 10BestemmingDeze aanbeveling is gericht tot de Lid-Staten. Gedaan te Brussel, 7 december 1994. Voor de CommissieRaniero VANNI D'ARCHIRAFILid van de Commissie(*) De  toelichting op deze aanbeveling is bekendgemaakt als mededeling in PB nr. C 400 van 31. 12. 1994,  blz. 1. (1) PB nr. L 239 van 16. 8. 1989, blz. 33. (2) PB nr. L 175 van 4. 7. 1991, blz. 32. (3) PB nr. C 178 van 15. 7. 1992, blz. 8. (4) PB nr. L 161 van 2. 7. 1993, blz. 68. (5) Witboek, deel A, Een meer concurrerende economie, blz. 14, en deel B, punt 2.7., Voorstellen en  oplossingen, blz. 92. (6) COM(94) 207 def. van 3. 6. 1994. (7) PB nr. C 187 van 9. 7. 1994, blz. 5. (8) PB nr. C 296 van 22. 10. 1994, blz. 6. (1) PB nr. L 395 van 30. 12. 1989, blz. 40.


title: Aanbeveling van de Commissie van 28 juni 2016 betreffende de monitoring van de aanwezigheid van nikkel in diervoeders (Voor de EER relevante tekst)

text:
               29.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 235/1

         AANBEVELING VAN DE COMMISSIE
   van 28 juni 2016
   betreffende de monitoring van de aanwezigheid van nikkel in diervoeders
   (Voor de EER relevante tekst)
   (2016/C 235/01)
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 292,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Nikkel (Ni) in diervoeders kan zowel van natuurlijke als van antropogene oorsprong zijn. Bovendien kunnen bepaalde voedermiddelen metallisch nikkel bevatten, aangezien dat bij de productie als katalysator wordt gebruikt.

               (2)

               Het Panel voor contaminanten in de voedselketen (Contam-panel) van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) heeft een wetenschappelijk advies uitgebracht over de risico’s van de aanwezigheid van Ni in diervoeders voor de diergezondheid, de volksgezondheid en het milieu (1).

               (3)

               Het Contam-panel is tot de conclusie gekomen dat het onwaarschijnlijk is dat de aanwezigheid van Ni in diervoeders negatieve gevolgen heeft voor runderen, varkens, konijnen, eenden, vissen, honden, kippen, paarden, schapen, geiten en katten. Wat de risico’s van de aanwezigheid van Ni in levensmiddelen van dierlijke oorsprong voor de menselijke gezondheid betreft, heeft het Contam-panel geconcludeerd dat wanneer uitsluitend levensmiddelen van dierlijke oorsprong in aanmerking worden genomen, de huidige niveaus van chronische blootstelling van de doorsneebevolking aan Ni mogelijk zorgwekkend kunnen zijn bij de jonge bevolking. Wat de acute blootstelling via de voeding betreft, heeft het Contam-panel geconcludeerd dat personen die gevoelig zijn voor nikkel bij de consumptie van levensmiddelen van dierlijke oorsprong het risico lopen op opflakkeringen van eczeem. Bijgevolg mag de bijdrage van levensmiddelen van dierlijke oorsprong tot de blootstelling van de mens aan Ni via de voeding niet worden onderschat, in het bijzonder in leeftijdsgroepen met een hoge blootstelling aan Ni via de voeding. Op basis van de beschikbare gegevens kon evenwel niet worden vastgesteld welk percentage van het Ni in diervoeders wordt overgedragen naar levensmiddelen van dierlijke oorsprong.

               (4)

               Er zij op gewezen dat de gegevens inzake de aanwezigheid van Ni in diervoeders waarop EFSA haar wetenschappelijk advies heeft gebaseerd, hoofdzakelijk afkomstig waren uit één lidstaat en dat deze gegevens bijgevolg niet noodzakelijk representatief zijn voor de aanwezigheid van Ni in diervoeders in de EU.

               (5)

               Daarom is het passend de aanwezigheid van Ni in diervoeders in de hele EU te monitoren alvorens te overwegen maximumnikkelgehalten in diervoeders of enige andere risicobeheersingsmaatregel vast te stellen om een hoog niveau van bescherming van de dierlijke en menselijke gezondheid te garanderen,

         HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING VASTGESTELD:

               1.

               De lidstaten zouden de aanwezigheid van Ni in diervoeders met de actieve betrokkenheid van de exploitanten van diervoederbedrijven moeten monitoren.

               2.

               Om ervoor te zorgen dat de monsters representatief zijn voor de bemonsterde partij, zouden de lidstaten de bemonsteringswijze die is vastgelegd in Verordening (EG) nr. 152/2009 van de Commissie (2) moeten volgen.

               3.

               De lidstaten zouden ervoor moeten zorgen dat de EFSA de analyseresultaten regelmatig en uiterlijk op 31 oktober 2017 ontvangt, in het door de EFSA gevraagde formaat voor de indiening van gegevens en in overeenstemming met de richtsnoeren van de EFSA betreffende de standaardmonsterbeschrijving (Standard Sample Description — SSD) voor levensmiddelen en diervoeders (3) en de aanvullende specifieke rapportagevereisten van de EFSA.

      Gedaan te Brussel, 28 juni 2016.

            Voor de Commissie

         Vytenis ANDRIUKAITIS

            Lid van de Commissie

      (1)  Contam-panel van EFSA (EFSA-panel voor contaminanten in de voedselketen), 2015. Scientific Opinion on the risks to animal and public health and the environment related to the presence of nickel in feed. EFSA Journal 2015;13(4):4074, 76 blz., doi:10.2903/j.efsa.2015.4074 www.efsa.europa.eu/efsajournal

      (2)  Verordening (EG) nr. 152/2009 van de Commissie van 27 januari 2009 tot vaststelling van de bemonsterings- en analysemethoden voor de officiële controle van diervoeders (PB L 54 van 26.2.2009, blz. 1).

      (3)  http://www.efsa.europa.eu/en/datex/datexsubmitdata.htm


Belangrijke juridische mededeling

|

52007PC0218

Aanbeveling voor een besluit van de Raad betreffende de toetreding van Bulgarije en Roemenië tot de Overeenkomst van 26 mei 1997, opgesteld op basis van artikel K.3, lid 2, onder c), van het Verdrag betreffende de Europese Unie ter bestrijding van corruptie waarbij ambtenaren van de Europese Gemeenschappen of van de lidstaten van de Europese Unie betrokken zijn  /* COM/2007/0218 def. - CNS 2007/0072 */

	[pic] | COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN |Brussel, 25.4.2007COM(2007) 218 definitief2007/0072 (CNS)Aanbeveling voor eenBESLUIT VAN DE RAADbetreffende de toetreding van Bulgarije en Roemenië tot de Overeenkomst van 26 mei 1997, opgesteld op basis van artikel K.3, lid 2, onder c), van het Verdrag betreffende de Europese Unie ter bestrijding van corruptie waarbij ambtenaren van de Europese Gemeenschappen of van de lidstaten van de Europese Unie betrokken zijn(door de Commissie ingediend)TOELICHTINGBij de Akte van Toetreding van Bulgarije en Roemenië[1] van 2005 is een vereenvoudigde regeling ingevoerd voor de toetreding van Bulgarije en Roemenië tot verdragen, overeenkomsten (en protocollen) die door de lidstaten zijn gesloten op grond van artikel 34 VEU (voorheen artikel K.3 VEU) of artikel 293 VEG. Het is voortaan niet meer nodig te onderhandelen over en over te gaan tot de sluiting van specifieke protocollen (die anders door 27 staten zouden moeten worden geratificeerd) betreffende de toetreding tot deze verdragen: in artikel 3, lid 3, van de Toetredingsakte wordt alleen bepaald dat Bulgarije en Roemenië krachtens de Toetredingsakte toetreden tot deze verdragen, overeenkomsten en protocollen.Overeenkomstig artikel 3, leden 3 en 4, van de Toetredingsakte stelt de Raad daartoe besluiten vast waarin wordt bepaald op welke data deze verdragen in werking treden ten aanzien van Bulgarije en Roemenië en waarin de als gevolg van de toetreding van deze twee nieuwe lidstaten vereiste aanpassingen in deze verdragen worden aangebracht (dat omvat in elk geval de vaststelling van deze verdragen in de Bulgaarse en de Roemeense taal, zodat deze versies "gelijkelijk authentiek" zijn). Deze besluiten van de Raad worden aangenomen op aanbeveling van de Commissie en na raadpleging van het Europees Parlement.In bijlage I bij de Toetredingsakte zijn op het gebied van justitie en binnenlandse zaken zeven verdragen, overeenkomsten en bijbehorende protocollen opgenomen.De lijst bevat onder andere de Overeenkomst van 26 mei 1997, opgesteld op basis van artikel K.3, lid 2, onder c), van het Verdrag betreffende de Europese Unie ter bestrijding van corruptie waarbij ambtenaren van de Europese Gemeenschappen of van de lidstaten van de Europese Unie betrokken zijn.Deze aanbeveling van de Commissie voor een besluit van de Raad heeft ten doel overeenkomstig artikel 3, lid 4, van de Toetredingsakte de vereiste aanpassingen aan te brengen naar aanleiding van de toetreding van Bulgarije en Roemenië tot de bovenvermelde overeenkomst.2007/0072 (CNS)Aanbeveling voor eenBESLUIT VAN DE RAADbetreffende de toetreding van Bulgarije en Roemenië tot de Overeenkomst van 26 mei 1997, opgesteld op basis van artikel K.3, lid 2, onder c), van het Verdrag betreffende de Europese Unie ter bestrijding van corruptie waarbij ambtenaren van de Europese Gemeenschappen of van de lidstaten van de Europese Unie betrokken zijnDE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag betreffende de Europese Unie,Gelet op het Verdrag betreffende de toetreding van Bulgarije en Roemenië,Gelet op de Akte van Toetreding van Bulgarije en Roemenië (hierna de "Toetredingsakte" genoemd), en met name op artikel 3, lid 4,Gezien de aanbeveling van de Commissie[2],Gezien het advies van het Europees Parlement[3],Overwegende hetgeen volgt:1.  De Overeenkomst ter bestrijding van corruptie waarbij ambtenaren van de Europese Gemeenschappen of van de lidstaten van de Europese Unie betrokken zijn (hierna de "Overeenkomst ter bestrijding van corruptie waarbij ambtenaren zijn betrokken" genoemd), is op 26 mei 1997 ondertekend en is op 28 september 2005 in werking getreden.2.  Estland, Cyprus, Letland, Litouwen, Hongarije, Polen, Slovenië en Slowakije hebben na hun toetreding tot de Europese Unie hun akten van toetreding tot de Overeenkomst ter bestrijding van corruptie waarbij ambtenaren zijn betrokken, neergelegd.3.  In artikel 3, lid 3, van de Toetredingsakte is bepaald dat Bulgarije en Roemenië toetreden tot de in bijlage I bij die Toetredingsakte opgesomde verdragen, overeenkomsten en protocollen tussen de lidstaten, waaronder de Overeenkomst ter bestrijding van corruptie waarbij ambtenaren van de Europese Gemeenschappen of van de lidstaten van de Europese Unie betrokken zijn. Deze verdragen, overeenkomsten en protocollen moeten ten aanzien van Bulgarije en Roemenië in werking treden op de door de Raad bepaalde data.4.  Overeenkomstig artikel 3, lid 4, van de Toetredingsakte moet de Raad de als gevolg van de toetreding vereiste aanpassingen in deze verdragen, overeenkomsten en protocollen aanbrengen,BESLUIT:Artikel 1De Overeenkomst ter bestrijding van corruptie waarbij ambtenaren zijn betrokken, treedt ten aanzien van Bulgarije en Roemenië in werking op de eerste dag van de eerste maand volgende op de datum van vaststelling van dit besluit.Artikel 2De Bulgaarse en de Roemeense versie van de Overeenkomst ter bestrijding van corruptie waarbij ambtenaren zijn betrokken, zijn aan dit besluit gehecht en zijn op gelijke wijze authentiek als de overige teksten van die overeenkomst.Artikel 3Dit besluit treedt in werking op de dag volgende op die van zijn bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie .Gedaan te Brussel, […]Voor de RaadDe voorzitterBIJLAGE De Bulgaarse en de Roemeense versie van de Overeenkomst van 26 mei 1997, opgesteld op basis van artikel K.3, lid 2, onder c), van het Verdrag betreffende de Europese Unie ter bestrijding van corruptie waarbij ambtenaren van de Europese Gemeenschappen of van de lidstaten van de Europese Unie betrokken zijn.[1] PB L 157 van 21.6.2005, blz. 203.[2] PB C […] van […], blz. […].[3] PB C […] van […], blz. […].


Avis juridique important

|

31997H0489

97/489/EG: Aanbeveling van de Commissie van 30 juli 1997 betreffende transacties die met een elektronisch betaalinstrument worden verricht, in het bijzonder inzake de betrekking tussen uitgever en houder (Voor de EER relevante tekst)

Publicatieblad Nr. L 208 van 02/08/1997 blz. 0052 - 0058

AANBEVELING VAN DE COMMISSIE van 30 juli 1997 betreffende transacties die met een elektronisch betaalinstrument worden verricht, in het bijzonder inzake de betrekking tussen uitgever en houder (Voor de EER relevante tekst) (97/489/EG)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 155, twee streepje,(1) Overwegende dat het waarborgen van de goede werking van de interne markt, waarvan betalingssystemen een essentieel onderdeel uitmaken, een van de hoofddoelstellingen van de Gemeenschap is; dat transacties met elektronische betaalinstrumenten zowel wat aantal als waarde betreft, een groeiend aandeel van binnenlandse en grensoverschrijdende betalingen voor hun rekening nemen; dat, gezien de huidige context van snelle innovatie en technologische vooruitgang, deze trend waarschijnlijk zal versnellen, in het bijzonder als gevolg van het brede spectrum van uit elektronische handel ontstane innovatie ondernemingen, markten en commerciële gemeenschappen;(2) Overwegende dat het voor particulieren en bedrijfsleven van belang is overal in de Gemeenschap elektronische betaalinstrumenten te kunnen gebruiken; dat met deze aanbeveling wordt beoogd aan te sluiten bij de op de voltooiing van de interne markt gerichte vooruitgang, met name in de context van de liberalisering van het kapitaalverkeer, en dat daarmee een bijdrage zal worden geleverd tot de tenuitvoerlegging van de Economische en Monetaire Unie;(3) Overwegende dat deze aanbeveling transacties bestrijkt die met elektronische betaalinstrumenten worden uitgevoerd; dat voor de doeleinden van deze aanbeveling mede instrumenten worden beoogd die toegang (op afstand) tot een rekening van een houder bieden, met name betaalkaarten en toepassingen voor telefonisch en thuisbankieren; dat onder transacties met een betaalkaart elektronische en niet-elektronische betalingen door middel van een betaalkaart worden begrepen, met inbegrip van procedures waarbij een handtekening is vereist en een bewijsstuk wordt geproduceerd; dat voor de toepassing van deze aanbeveling betaalinstrumenten eveneens herlaadbare elektronisch-geldinstrumenten in de vorm van kaarten waarop waarde is opgeslagen, en in het computergeheugen van een netwerk opgeslagen elektronisch geld omvatten; dat voor herlaadbare elektronische betaalinstrumenten, doordat zij aan de rekening van de cliënt kunnen zijn verbonden, de behoefte aan cliëntenbescherming het grootst is; dat deze aanbeveling wat elektronisch-geldinstrumenten betreft, bijgevolg beperkt is tot instrumenten van de herlaadbare categorie;(4) Overwegende dat deze aanbeveling ten doel heeft bij te dragen tot de opkomst van de informatiemaatschappij en met name van de elektronische handel, door het vertrouwen van de cliënt in deze instrumenten en de acceptatie ervan door de detailhandel te bevorderen; dat daartoe de Commissie ook de mogelijkheid om haar Aanbeveling 87/598/EEG (1) te moderniseren en te actualiseren zal overwegen, met het oog op het vastleggen van een duidelijk kader voor de betrekkingen tussen uitgevers en houders inzake elektronische betaalinstrumenten; dat in de onderhavige aanbeveling in de lijn met de bovengenoemde doelstellingen de minimuminformatie is vervat die de voorwaarden voor transacties met elektronische betaalinstrumenten zouden moeten bieden en tevens de minimumverplichtingen en -aansprakelijkheid van de betrokken partijen; dat genoemde voorwaarden schriftelijk dienen te zijn vastgelegd, in voorkomend geval mede langs elektronische weg, en dat zij een juist evenwicht tussen de belangen van de betrokken partijen dienen te garanderen; dat volgens Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (2) die voorwaarden in een begrijpelijke vorm moeten zijn gegoten;(5) Overwegende dat deze aanbeveling ter waarborging van de doorzichtigheid de minimumeisen voorstelt, die ervoor moeten zorgen dat de cliënten zowel bij het sluiten van een overeenkomst als na het verrichten van transacties langs de weg van een betaalinstrument passende informatie ontvangen, waaronder die over kosten, wisselkoersen en rentepercentages; dat voor de informatie van de houder over de berekeningswijze van rente dient te worden verwezen naar Richtlijn 87/102/EEG van de Raad van 22 december 1986 betreffende de harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake het consumentenkrediet (3), gewijzigd bij Richtlijn 90/88/EEG (4);(6) Overwegende dat in deze aanbeveling minimumeisen betreffende de verplichtingen en aansprakelijkheid van de betrokken partijen zijn vervat; dat in de informatie aan de houder duidelijk melding moet worden gemaakt van de omvang van de verplichtingen van de cliënt als houder van een elektronisch betaalinstrument waarmee deze zowel betalingen ten gunste van derden als bepaalde financiële transacties te eigen behoeve kan verrichten;(7) Overwegende dat in dit raam met het oog op verkrijging van betere verhaalsmogelijkheden voor de cliënten beroep op de lidstaten wordt gedaan zorg te dragen voor passende en doeltreffende middelen voor de regeling van geschillen tussen een houder en een uitgever; dat de Commissie op 14 februari 1996 een actieplan inzake de verhaalsmogelijkheden van de consument en de beslechting van consumentengeschillen in de interne markt heeft gepubliceerd; dat dit actieplan specifieke initiatieven ter bevordering van buitengerechtelijke procedures bevat; dat daarin objectieve criteria (bijlage II) worden voorgesteld om de betrouwbaarheid van deze procedures te waarborgen en tevens het gebruik van gestandaardiseerde klachtenformulieren (bijlage III) wordt bepleit;(8) Overwegende dat deze aanbeveling ertoe strekt de consument een hoge mate van bescherming op het gebied van elektronische betaalinstrumenten te bieden;(9) Overwegende dat het van essentieel belang is dat door middel van elektronische betaalinstrumenten verrichte transacties worden geregistreerd, zodat het verloop ervan kan worden nagegaan en fouten kunnen worden rechtgezet; dat ten aanzien van de vraag of een transactie juist is geregistreerd en geboekt dan wel door een technische storing of een ander falen is beïnvloed, de bewijslast bij de uitgever dient te berusten;(10) Overwegende dat, onverminderd de rechten die een houder krachtens de nationale wetgeving kan doen gelden, de door deze gegeven betalingsopdrachten in verband met door middel van een elektronisch betaalinstrument verrichte transacties onherroepelijk behoren te zijn, tenzij het bedrag niet was bepaald toen de order werd gegeven;(11) Overwegende dat regels dienen te worden vastgelegd ten aanzien van de aansprakelijkheid van de uitgever voor niet-uitvoering of voor gebrekkige uitvoering van betalingsopdrachten van een houder, alsmede voor transacties waarvoor deze geen toestemming heeft verleend, onverminderd de eigen verplichtingen van de houder in geval van verlies of diefstal van elektronische betaalinstrumenten;(12) Overwegende dat de Commissie op de tenuitvoerlegging van deze aanbeveling zal toezien en dat zij, indien zij tot de bevinding komt dat de tenuitvoerlegging onbevredigend is, voornemens is passende bindende wetgeving met betrekking tot de in deze aanbeveling behandelde vraagstukken voor te stellen,BEVEELT AAN:AFDELING I TOEPASSINGSGEBIED EN DEFINITIES Artikel 1 Toepassingsgebied 1. Deze aanbeveling is op de volgende transacties van toepassing:a) overmaking van geldmiddelen door middel van een elektronisch betaalinstrument, uitgezonderd die waartoe door financiële instellingen opdracht wordt gegeven, en door deze worden uitgevoerd;b) opneming van contanten met behulp van een elektronisch betaalinstrument en het op- en ontladen van een elektronisch-geldinstrument, zowel met behulp van apparatuur zoals geldautomaten en automatische loketten, als in de bedrijfsgebouwen van de uitgever of van een instelling die contractueel gehouden is het betaalinstrument te aanvaarden.2. In afwijking van lid 1 zijn op transacties met een elektronisch-geldinstrument artikel 4, lid 1, artikel 5, onder b), tweede en derde streepje, artikel 6, artikel 7, lid 2, onder c) en d), alsmede onder e), eerste streepje, artikel 8, leden 1, 2 en 3, en artikel 9, lid 2, niet van toepassing. Deze aanbeveling is evenwel volledig van toepassing wanneer het elektronisch-geldinstrument wordt gebruikt om door toegang op afstand waarde op de rekening van de houder te laden, respectievelijk van die rekening te ontladen.3. Deze aanbeveling is niet van toepassing op:a) betalingen met cheques;b) de garantiefunctie van bepaalde kaarten bij betalingen met cheques.Artikel 2 Definities In de zin van deze aanbeveling wordt verstaan onder:a) "elektronisch betaalinstrument", een instrument waarmee de houder daarvan de in artikel 1, lid 1, vermelde transacties kan verrichten. Daarmee worden zowel betaalinstrumenten met toegang op afstand als elektronisch-geldinstrumenten bedoeld;b) "betaalinstrument met toegang op afstand", een instrument waarmee een houder toegang kan krijgen tot geldmiddelen die zich op diens rekening bij een instelling bevinden, waarbij een betaling aan een begunstigde wordt toegestaan en waarvoor gewoonlijk een persoonlijk identiteitsnummer (PIN-code) en/of een ander soortgelijk bewijs van identiteit benodigd is. Hieronder zijn met name betaalkaarten (krediet-, debet-, uitgestelde debiterings- of bankkaarten) en toepassingen voor telefonisch en thuisbankieren begrepen;c) "elektronisch-geldinstrument", een oplaadbaar betaalinstrument niet zijnde een betaalinstrument met toegang op afstand, bestaande in een kaart waarop waarde is opgeslagen of in een computergeheugen, waarop waarde-eenheden elektronisch worden opgeslagen hetgeen de houder ervan in staat stelt de in artikel 1, lid 1, vermelde transacties te verrichten;d) "financiële instelling", een instelling zoals omschreven in artikel 4, lid 1, van Verordening (EG) nr. 3604/93 van de Raad (5);e) "uitgever", een persoon die in het raam van diens zakelijke activiteiten een ander persoon ingevolge een met die persoon gesloten overeenkomst een betaalinstrument verstrekt;f) "houder", degene die krachtens een tussen hem/haar en een uitgever gesloten overeenkomst houder is van een betaalinstrument.AFDELING II DOORZICHTIGHEID VAN DE TRANSACTIEVOORWAARDEN Artikel 3 In de voorwaarden voor de uitgifte en het gebruik van een elektronisch betaalinstrument vervatte minimuminformatie 1. Bij de ondertekening van de overeenkomst of in elk geval geruime tijd vóór de verstrekking van een elektronisch betaalinstrument zou de uitgever de houder de contractvoorwaarden, hierna "de voorwaarden" genoemd, die op de uitgifte en het gebruik van dat elektronisch betaalinstrument van toepassing zijn, dienen mede te delen. De voorwaarden zouden de op de overeenkomst toepasselijke wet dienen te vermelden.2. De voorwaarden zouden op schrift, waaronder in voorkomend geval tevens elektronische middelen zijn begrepen, moeten zijn in gemakkelijk te begrijpen bewoordingen en in een bevattelijke vorm zijn gesteld, en ten minste beschikbaar moeten zijn in de officiële taal of talen van de lidstaat waar het elektronisch betaalinstrument wordt aangeboden.3. De voorwaarden zouden ten minste moeten inhouden:a) een beschrijving van het elektronisch betaalinstrument, waaronder in voorkomend geval de technische vereisten van de communicatieapparatuur waarvan door de houder gebruik mag worden gemaakt, alsmede een beschrijving van de wijze waarop daarvan gebruik mag worden gemaakt, waaronder begrepen de eventuele financiële limieten;b) een beschrijving van de respectieve verplichtingen en aansprakelijkheid van de houder en van de uitgever, waaronder een beschrijving van de redelijke maatregelen die de houder zou moeten nemen om de veiligheid van het elektronisch betaalinstrument en van de middelen waarmee van dat instrument gebruik kan worden gemaakt (PIN- of een andere code), te waarborgen;c) indien van toepassing, de normale termijn waarbinnen de rekening van de houder zal worden gedebiteerd of gecrediteerd, de valutadatum mede daaronder begrepen, of, wanneer de houder geen rekening bij de uitgever heeft, de normale termijn waarbinnen de houder een factuur zal ontvangen;d) de eventueel door de houder verschuldige kosten. Indien van toepassing, zouden met name bijzonderheden over de volgende kosten dienen te worden verstrekt:- het bedrag van eventuele aanvangs- en jaarlijkse provisies;- de door de houder aan de uitgever voor bijzondere soorten transacties te betalen provisies en kosten;- de eventueel toegepaste rentepercentages en de wijze waarop deze zijn berekend;e) de termijn waarbinnen een gegeven transactie door de houder kan worden betwist, en een vermelding van de voor de houder openstaande verhaals- en klachtenprocedures en van de wijze waarop deze daartoe toegang heeft.4. Indien het elektronisch betaalinstrument voor transacties in het buitenland (buiten het land van uitgifte/aansluiting) kan worden gebruikt, zou tevens de volgende informatie aan de houder dienen te worden medegedeeld:a) een opgave van het bedrag van de eventueel voor valutatransacties in rekening gebrachte provisies en kosten, in voorkomend geval met inbegrip van de tarieven;b) de referentiewisselkoers die voor de omrekening van valutatransacties wordt gehanteerd, met inbegrip van de voor de vaststelling van deze koers relevante datum.Artikel 4 Informatie na een transactie 1. De uitgever zou de houder informatie dienen te verstrekken over de door middel van een elektronisch betaalinstrument verrichte transacties. Deze informatie zou schriftelijk dienen te geschieden waaronder in voorkomend geval tevens elektronische middelen zijn begrepen, in een bevattelijke vorm en zou ten minste dienen te behelzen:a) een referentie aan de hand waarvan de houder kan nagaan om welke transactie het gaat, in voorkomend geval met inbegrip van de informatie over de ontvanger bij/met wie de transactie werd gesloten;b) het bedrag van de transactie waarvoor de houder is gedebiteerd in de factureringsvaluta en, indien toepasselijk, het bedrag in vreemde valuta;c) het bedrag van de eventuele provisies en kosten die voor bijzondere soorten transacties worden aangerekend;De uitgever zou de houder eveneens dienen mede te delen welke wisselkoers voor de omrekening van de valutatransacties werd gehanteerd.2. De uitgever van een elektronisch-geldinstrument zou de houder de mogelijkheid dienen te bieden de laatste vijf met het instrument uitgevoerde verrichtingen en de uitstaande waarde die op dat instrument is opgeslagen, na te gaan.AFDELING III VERPLICHTINGEN EN AANSPRAKELIJKHEID VAN DE CONTRACTPARTIJEN Artikel 5 Verplichtingen van de houder Op de houder zou de verplichting dienen te rusten:a) het elektronisch betaalinstrument te gebruiken in overeenstemming met de voorwaarden die op de uitgifte en het gebruik van een betaalinstrument van toepassing zijn; de houder zou met name alle redelijke maatregelen dienen te nemen om de veiligheid van het elektronisch betaalinstrument en de middelen waarmee daarvan gebruik kan worden gemaakt (PIN- of een andere code), te waarborgen;b) de uitgever (of een door hem gespecificeerde instelling) onverwijld in kennis te stellen van:- verlies of diefstal van het elektronisch betaalinstrument of van de middelen waarmee daarvan gebruik kan worden gemaakt;- boeking van transacties waarvoor geen toestemming is gegeven, op de rekening van de houder;- elke fout of andere onregelmatigheid in het bijhouden van die rekening door de uitgever;c) nergens zijn PIN- of andere codes in een gemakkelijk herkenbare vorm te noteren, en met name niet op het elektronisch betaalinstrument, noch op iets dat de houder bij het elektronisch betaalinstrument bewaart of met dat betaalinstrument bij zich draagt;d) geen door de houder met behulp van diens elektronisch betaalinstrument gegeven opdracht te annuleren, behoudens indien de waarde niet was bepaald toen de order werd gegeven.Artikel 6 Aansprakelijkheid van de houder 1. Tot het tijdstip van de kennisgeving zou de houder tot een bedrag van ten hoogste 150 ecu zelf het verlies dienen te dragen dat de houder ten gevolge van verlies of diefstal van het elektronisch betaalinstrument heeft geleden, tenzij de houder uiterst onzorgvuldig, in strijd met de relevante bepalingen van artikel 5, onder a), b) en c), of frauduleus heeft gehandeld, in welk geval genoemd maximumbedrag niet van toepassing is.2. Zodra de houder de uitgever (of de door deze laatste gespecificeerde instelling) overeenkomstig artikel 5, onder b), kennis heeft gegeven, zou vanaf dat tijdstip de houder, behoudens indien deze frauduleus heeft gehandeld, niet voor het verlies ten gevolge van verlies of diefstal van diens elektronisch betaalinstrument aansprakelijk dienen te zijn.3. In afwijking van de leden 1 en 2 zou de houder niet aansprakelijk dienen te zijn indien het betaalinstrument werd gebruikt zonder dat het elektronisch betaalinstrument werd voorgelegd of zonder dat het instrument zelf op elektronische wijze werd geïdentificeerd. Het gebruik van een geheime code of een ander soortgelijk bewijs van identiteit zou op zich niet voldoende dienen te zijn om tot aansprakelijkheid van de houder te leiden.Artikel 7 Verplichtingen van de uitgever 1. De uitgever zou de voorwaarden moeten kunnen wijzigen, mits de wijziging tijdig genoeg individueel aan de houder wordt aangekondigd om deze laatste in staat te stellen de overeenkomst op te zeggen indien deze dit wenst. Een termijn van ten minste één maand zou dienen te worden vastgesteld, waarna de houder wordt geacht de voorwaarden te aanvaarden indien deze de overeenkomst daarvóór niet heeft opgezegd.De eerste alinea zou echter niet dienen te gelden in geval van een significante wijziging in het geldende rentepercentage, welke wijziging van kracht wordt op de datum die in de bekendmaking ervan wordt vermeld. In dit geval, en onverminderd het recht van de houder om de overeenkomst op te zeggen, zou de uitgever de houder bij de eerste gelegenheid individueel daarover dienen in te lichten.2. Op de uitgever zou de verplichting dienen te rusten:a) aan de PIN- of andere code van de houder geen bekendheid te geven, behoudens aan de houder zelf;b) geen elektronische betaalinstrumenten toe te zenden indien daarom niet is verzocht, tenzij ter vervanging van een reeds in het bezit van de houder zijnd elektronisch betaalinstrument;c) gedurende een voldoende lange tijd een interne registratie bij te houden, ten einde de mogelijkheid te bieden om de in artikel 1, lid 1, bedoelde transacties te achterhalen en fouten te kunnen rechtzetten;d) ervoor zorg te dragen dat gepaste middelen beschikbaar zijn om de houder de mogelijkheid te verschaffen de in artikel 5, onder b), vereiste kennisgeving te doen. In geval de kennisgeving per telefoon gebeurt, zou de uitgever (of de door deze laatste aangeduide instelling) de houder de middelen dienen te bieden om te bewijzen dat deze laatste die kennisgeving heeft gedaan;e) in een geschil met de houder betreffende een in artikel 1, lid 1, bedoelde transactie en onverminderd een eventueel door de houder geleverd bewijs van het tegendeel, te bewijzen dat de transactie:- juist werd geregistreerd en geboekt;- niet door een technische storing of ander falen werd beïnvloed.Artikel 8 Aansprakelijkheid van de uitgever 1. Onverminderd het bepaalde in de artikelen 5 en 6 en in artikel 7, lid 2, onder a) en e), zou de uitgever aansprakelijk dienen te zijn:a) voor de niet- of de gebrekkige uitvoering van de in artikel 1, lid 1, bedoelde transacties van de houder, zelfs indien een transactie wordt ingeleid op apparaten/terminals of met behulp van uitrusting waarop de uitgever noch rechtstreeks, noch uitsluitend controle heeft, mits de transactie niet wordt ingeleid op apparaten/terminals of met behulp van uitrusting waarvan het gebruik door de uitgever niet is toegestaan;b) voor transacties waarvoor de houder geen toestemming heeft verleend, alsmede voor elke aan de uitgever toe te rekenen fout of onregelmatigheid in het bijhouden van de rekening van de houder.2. Onverminderd het bepaalde in lid 3, bestaat het bedrag van de in lid 1 bedoelde aansprakelijkheid uit:a) het bedrag van de niet uitgevoerde of van de gebrekkig uitgevoerde transactie, vermeerderd met de eventuele rente op dat bedrag;b) het bedrag dat nodig is om de houder weer in de positie te brengen waarin deze verkeerde alvorens de transactie waarvoor geen toestemming was gegeven, geschiedde.3. Eventuele verdere financiële gevolgen en met name, die betreffende de omvang van de schade die dient te worden vergoed, zouden ten laste van de uitgever dienen te komen overeenkomstig het op de overeenkomst tussen uitgever en houder toepasselijke recht.4. De uitgever zou jegens de houder van een elektronisch-geldinstrument aansprakelijk dienen te zijn voor de verloren waarde die op het instrument was opgeslagen en voor de gebrekkige uitvoering van de transacties van de houder, indien het verlies of de gebrekkige uitvoering is toe te schrijven aan het ondeugdelijk functioneren van het instrument, van de apparaten/terminal of van enige andere uitrusting waarvan het gebruik is toegestaan, mits de ondeugdelijke functionering niet door de houder opzettelijk of in strijd met artikel 3, lid 3, onder a), werd veroorzaakt.AFDELING IV KENNISGEVING, GESCHILLENREGELING EN SLOTBEPALING Artikel 9 Kennisgeving 1. De uitgever (of de door deze gespecificeerde instelling) zou middelen dienen te verschaffen die het de houder toelaten dag en nacht kennis te geven van verlies of diefstal van diens elektronisch betaalinstrument.2. Zelfs indien de houder onzorgvuldig of frauduleus heeft gehandeld, zou op de uitgever (of de door deze gespecificeerde instelling), zodra deze laatste de kennisgeving heeft ontvangen, de verplichting dienen te rusten alle redelijke maatregelen te nemen om aan elk verder gebruik van het elektronisch betaalinstrument een einde te stellen.Artikel 10 Geschillenregeling De lidstaten worden uitgenodigd ervoor zorg te dragen dat voor de regeling van geschillen tussen houder en uitgever adequate en doeltreffende middelen beschikbaar zijn.Artikel 11 Slotbepaling De lidstaten worden uitgenodigd de nodige maatregelen te nemen, opdat uiterlijk op 31 december 1998 de uitgevers van elektronische betaalinstrumenten hun bedrijf voeren overeenkomstig de artikelen 1 tot en met 9.Gedaan te Brussel, 30 juli 1997.Voor de CommissieMario MONTILid van de Commissie(1) PB nr. L 365 van 24. 12. 1987, blz. 72.(2) PB nr. L 95 van 21. 4. 1993, blz. 29.(3) PB nr. L 42 van 12. 2. 1987, blz. 48.(4) PB nr. L 61 van 10. 3. 1990, blz. 14.(5) PB nr. L 332 van 31. 12. 1993, blz. 4.


Avis juridique important

|

52004SC0836

Aanbeveling voor een aanbeveling van de Raad aan Slowakije om het buitensporige overheidstekort te verhelpen  /* SEC/2004/0836 def. */

Aanbeveling voor een AANBEVELING VAN DE RAAD AAN SLOWAKIJE om het buitensporige overheidstekort te verhelpen(door de Commissie ingediend)TOELICHTINGOp 7 april 2004 heeft de Commissie haar voorjaarsprognoses 2004 [1] gepubliceerd. Volgens deze prognoses, waarin rekening is gehouden met de gegevens die Slowakije in maart 2004 heeft meegedeeld, daalde het Slowaakse overheidstekort van 5,7% van het BBP in 2002 tot 3,6% van het BBP in 2003, waardoor het hoger is uitgekomen dan de in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde van 3% van het BBP.[1]  De voorjaarsprognoses 2004 van de Commissie zijn beschikbaar op de volgende website: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/ publications/european_economy/2004/ee204en.pdf.Op grond van dit bewijsmateriaal heeft de Commissie op 12 mei 2004 de buitensporigtekortprocedure ten aanzien van Slowakije ingeleid met de goedkeuring van het verslag zoals bedoeld in artikel 104, lid 3, van het Verdrag [2]. Op 14 mei 2004 ontving de Commissie het convergentieprogramma van Slowakije, waarin werd bevestigd dat het tekort in 2003 3,6% van het BBP bedroeg.[2]  De volledige tekst van dit verslag is beschikbaar op de volgende website: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/ about/activities/sgp/procedures_en.htm.De toepassing van de buitensporigtekortprocedure (BTP) is geregeld bij artikel 104 van het Verdrag en bij Verordening (EG) nr. 1467/97 van de Raad "over de bespoediging en verduidelijking van de tenuitvoerlegging van de procedure bij buitensporige tekorten", die deel uitmaakt van het stabiliteits- en groeipact [3]. De landen die op 1 mei 2004 tot de EU zijn toegetreden, zijn lidstaten met een derogatie. Deze dienen weliswaar buitensporige tekorten te vermijden, maar sancties uit hoofde van artikel 104, leden 9 en 11, van het Verdrag kunnen aan hen niet worden opgelegd.[3]  PB L 209 van 2.8.1997.In het Commissieverslag op grond van artikel 104, lid 3, van het Verdrag werd geconcludeerd dat het feit dat het Slowaakse tekort in 2003 de in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde van 3% van het BBP overschreed, niet werd veroorzaakt door een buiten de macht van de Slowaakse autoriteiten vallende ongewone gebeurtenis en evenmin het gevolg was van een ernstige economische neergang in de zin van het stabiliteits- en groeipact, aangezien de reële BBP-groei in 2003 4,2% bedroeg. Wat de ontwikkelingen in 2004 betreft, werd in het verslag geconcludeerd dat het overheidstekort wellicht zal toenemen en boven de 3% van het BBP zal blijven. Met name wordt in de voorjaarsprognoses 2004 van de Commissie voor 2004 uitgegaan van een overheidstekort van 4,1% van het BBP, een percentage dat de door de Slowaakse autoriteiten in het convergentieprogramma voorspelde 4,0% van het BBP dicht benadert.In het Commissieverslag, dat op de voorjaarsprognoses 2004 van de Commissie is gebaseerd, wordt ook geconcludeerd dat de verhouding van de schuld tot het BBP, die in 2003 42,8% van het BBP bedroeg, ook in 2004 onder de in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde van 60% zal blijven. In de voorjaarsprognoses 2004 van de Commissie wordt met name verwacht dat de schuldquote in 2004 zal uitkomen op 45,1% van het BBP, hetzelfde percentage dat door de Slowaakse autoriteiten in het convergentieprogramma wordt voorspeld.In artikel 104, lid 4, van het Verdrag wordt bepaald dat "het in artikel 114 bedoelde Comité (d.i. het Economisch en Financieel Comité) advies uitbrengt over het verslag van de Commissie". Het Comité bracht advies uit op 24 mei 2004 en sloot zich daarin aan bij de beoordeling van het Commissieverslag. Het Comité kwam met name tot de conclusie dat de begrotingssituatie in Slowakije duidde op het bestaan van een buitensporig tekort in de zin van het eerste van de twee in artikel 104, lid 2, bedoelde criteria voor de vaststelling van dergelijke tekorten. Ook wanneer andere relevante factoren, zoals met name de budgettaire situatie op middellange termijn en de investeringsquote van de overheid, in aanmerking worden genomen, brengt dit geen verandering in de evaluatie op basis van de criteria zelf. Het Comité verwachtte tevens dat het overheidstekort ook in 2004 de referentiewaarde van het Verdrag ver zal overschrijden en dat de bruto overheidsschuld in 2004 onder de in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde van 60% van het BBP zal blijven.Na onderzoek van alle relevante factoren die in haar verslag in aanmerking zijn genomen en gezien het advies van het Comité is de Commissie van mening dat er in Slowakije een buitensporig tekort bestaat. Dit advies, dat op 24 juni 2004 door de Commissie werd goedgekeurd, is aan de Raad uitgebracht overeenkomstig artikel 104, lid 5, van het Verdrag. De Commissie heeft de Raad aanbevolen dienovereenkomstig te besluiten conform artikel 104, lid 6. Bovendien dient de Commissie hierbij overeenkomstig artikel 104, lid 7, van het Verdrag bij de Raad een aanbeveling in voor een tot Slowakije te richten aanbeveling van de Raad om te bereiken dat het buitensporige tekort wordt verholpen. Het toezicht op de tenuitvoerlegging van de door Slowakije genomen maatregelen kunnen verdere aanbevelingen van de Raad vereisen overeenkomstig artikel 104, lid 7, aangezien artikel 104, lid 9, niet van toepassing is op lidstaten met een derogatie.Aanbeveling voor een AANBEVELING VAN DE RAAD AAN SLOWAKIJE om het buitensporige overheidstekort te verhelpenDE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 104, lid 7,Gezien de aanbeveling van de Commissie,Overwegende hetgeen volgt:(1) Overeenkomstig artikel 104 van het Verdrag dienen de lidstaten buitensporige tekorten te vermijden.(2) Het stabiliteits- en groeipact is gebaseerd op de doelstelling van deugdelijke openbare financiën als middel om de voorwaarden voor prijsstabiliteit en voor een tot werkgelegenheidsschepping leidende krachtige duurzame groei te verbeteren.(3) De Raad heeft overeenkomstig artikel 104, lid 6, op [5 juli] 2004 besloten dat er in Slowakije een buitensporig tekort bestaat.(4) Na te hebben besloten dat er in Slowakije een buitensporig tekort bestaat, dient de Raad overeenkomstig artikel 104, lid 7, van het Verdrag en artikel 3, lid 4, van Verordening (EG) nr. 1467/97 van de Raad tegelijkertijd aanbevelingen te richten tot de betrokken lidstaat opdat deze binnen een bepaalde termijn een einde maakt aan deze situatie.(5) Overeenkomstig artikel 3, lid 4, van Verordening (EG) nr. 1467/97 moet in deze aanbeveling worden aangegeven dat de betrokken lidstaat hieraan binnen een termijn van ten hoogste vier maanden gevolg moet geven en dat het buitensporige tekort, behoudens bijzondere omstandigheden, binnen het jaar nadat het is geconstateerd, moet zijn verholpen. In Slowakije is er sprake van dergelijke bijzondere omstandigheden, met name wegens de aan de gang zijnde structurele verandering van de economie.(6) In geval van bijzondere omstandigheden kan de Raad toestaan dat het buitensporige tekort binnen een middellange-termijnkader wordt gecorrigeerd. Het is gepast om het door Slowakije in mei 2004 ingediende convergentieprogramma en de latere actualiseringen daarvan, alsmede de desbetreffende adviezen van de Raad als het aanpassingstraject voor het corrigeren van het buitensporige tekort te beschouwen. Volgens het convergentieprogramma van mei 2004 zal de correctie van het buitensporige tekort tegen 2007 voltooid zijn, waarbij de jaarlijkse streefcijfers voor het begrotingstekort de volgende zijn: 4,0% van het BBP in 2004, 3,9% van het BBP in 2005, 3,9% van het BBP in 2006 en 3,0% van het BBP in 2007. Het aanpassingstraject is gebaseerd op een macro-economisch scenario dat, volgens het advies van de Raad van [5 juli] 2004 over het convergentieprogramma, aannemelijk is.(7) De maatregelen ter consolidering van de begroting moeten naar het oordeel van de Raad een duurzame verbetering van het overheidssaldo teweegbrengen en er tegelijkertijd op gericht zijn de kwaliteit van de overheidsfinanciën te bevorderen en het groeipotentieel van de economie te versterken,BEVEELT AAN:- dat de Slowaakse autoriteiten zo spoedig mogelijk een einde maken aan de thans bestaande buitensporigtekortsituatie;- dat de Slowaakse autoriteiten maatregelen nemen binnen een middellange-termijnkader om het tekort in 2007 op geloofwaardige en duurzame wijze tot onder de 3% van het BBP terug te dringen overeenkomstig het traject voor tekortreductie dat in het advies van de Raad van [5 juli 2004] over het in mei 2004 ingediende convergentieprogramma is aangegeven;- dat de Slowaakse autoriteiten de in het convergentieprogramma van mei 2004 geplande maatregelen, met name die welke betrekking hebben op de voorgenomen verdere hervormingen in de gezondheidszorg en de verdere rationalisering van de overheidssector, vastberaden ten uitvoer leggen;- dat de Slowaakse autoriteiten vóór 5 november 2004 zorgen voor de doeltreffende tenuitvoerlegging van de maatregelen die zijn gepland om het voor 2005 vastgestelde streefcijfer voor het tekort te halen.Voorts verzoekt de Raad de Slowaakse autoriteiten:- elke gelegenheid te baat te nemen om de budgettaire aanpassing te versnellen, met name door hoger dan verwachte inkomsten uitsluitend aan te wenden om het tekort te verminderen;- het bindende karakter van het driejarige begrotingskader te versterken door gedetailleerde uitgavenplafonds voor de middellange termijn in te voeren, die door het parlement dienen te worden goedgekeurd.Deze aanbeveling is gericht tot de Republiek Slowakije.Gedaan te Brussel, [5 juli] 2004.Voor de RaadDe Voorzitter[...]


				|

		52013PC0653

			Aanbeveling voor een BESLUIT VAN DE RAAD houdende sluiting door de Commissie, namens de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, van de Associatieovereenkomst tussen de Europese Unie en haar lidstaten, enerzijds, en Oekraïne, anderzijds /* COM/2013/0653 final - 2013/ () */

			   	TOELICHTING
1.           ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL
Op 15 mei 2013 heeft de Commissie twee
voorstellen voor besluiten van de Raad in verband met de Associatieovereenkomst
tussen de EU en Oekraïne ingediend. Het eerste besluit had betrekking op de
ondertekening, namens de Europese Unie, en de voorlopige toepassing van de
Associatieovereenkomst tussen de Europese Unie en haar lidstaten, enerzijds, en
Oekraïne anderzijds (COM(2013)289). Het tweede besluit betrof de
sluiting van de Associatieovereenkomst (COM(2013)290).
Aangezien de Europese Gemeenschap voor
Atoomenergie (Euratom) ook partij is bij de Associatieovereenkomst, had de
Commissie in haar toelichting vermeld dat zij een afzonderlijk voorstel zou
indienen voor de goedkeuring door de Raad van de sluiting door de Commissie van
de onderdelen van de overeenkomst die onder het Verdrag tot oprichting van de
Europese Gemeenschap voor Atoomenergie (Euratom) vallen.
Voor de ondertekening en sluiting van
internationale overeenkomsten door Euratom gelden afzonderlijke procedures. Met
name moeten dergelijke overeenkomsten overeenkomstig artikel 101 van het
Euratom-Verdrag door de Commissie worden gesloten met goedkeuring van de Raad.
Het is daarom noodzakelijk afzonderlijke besluiten vast te stellen voor de
ondertekening en de sluiting van de Associatieovereenkomst door de EU en door
Euratom.
Wat de sluiting van de Associatieovereenkomst
namens Euratom betreft, stelt de Commissie voor dat de Raad zijn goedkeuring
verleent overeenkomstig artikel 101, lid 2, van het Verdrag tot oprichting van
de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie.
Gezien de in de documenten COM(2013)289 en COM(2013)290 beschreven resultaten van de
onderhandelingen – en op voorwaarde dat de Oekraïnse overheid blijk geeft van
vastberaden optreden en tastbare resultaten op de drie gebieden die zijn
beschreven in de conclusies inzake Oekraïne van de Raad van 10 december 2012 -
stelt de Commissie voor dat de Raad besluit dat de Associatieovereenkomst
tussen de Europese Unie en haar lidstaten, enerzijds, en Oekraïne, anderzijds,
namens de Unie moet worden ondertekend en dat zij de perso(o)n(en) aanwijst die
bevoegd is (zijn) om namens de Europese Unie de overeenkomst te ondertekenen.
Zodra de Raad zijn
goedkeuring heeft verleend en de Commissie het desbetreffende besluit heeft
vastgesteld, kan de Commissie de Associatieovereenkomst namens Euratom
ondertekenen en ratificeren.
2.           RESULTATEN EN JURIDISCHE ELEMENTEN VAN
HET VOORSTEL
De Commissie beveelt aan dat de Raad,
overeenkomstig artikel 101, lid 2, van het Verdrag tot oprichting van de
Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, zijn goedkeuring hecht aan de sluiting
van de Associatieovereenkomst tussen de Europese Unie en haar lidstaten,
enerzijds, en Oekraïne, anderzijds, wat aangelegenheden betreft die onder de Europese
Gemeenschap voor Atoomenergie ressorteren.
Aangezien de tekst van de overeenkomst reeds
aan de Raad is voorgelegd in het kader van het voorstel van de Commissie van 15
mei 2013 en teneinde de procedure te vereenvoudigen, is de overeenkomst zelf
niet aan dit voorstel gehecht, maar is zij als bijlage bij document
COM(2013)289 te vinden.
Voor
de Unie vormt artikel 217 van het Verdrag betreffende de werking van de
Europese Unie, in samenhang met artikel 218, lid 6, onder a), en artikel 218,
lid 8, tweede alinea, de rechtsgrondslag voor de sluiting van deze
overeenkomst.
Voor
Euratom vormt artikel 101 van het Verdrag tot oprichting van de Europese
Gemeenschap voor Atoomenergie de rechtsgrondslag voor de sluiting van deze
overeenkomst.
Bijgaand
voorstel vormt, samen met het besluit van de Commissie betreffende de sluiting,
het rechtsinstrument voor de sluiting van de Associatieovereenkomst namens de
Europese Gemeenschap voor Atoomenergie.
Dat de Commissie dit voorstel indient
als een overeenkomst tussen de Unie en haar lidstaten en Oekraïne, houdt
verband met het feit dat de overeenkomst tot stand is gekomen volgens de
verdragsregels die golden vóór de inwerkingtreding van het Verdrag van
Lissabon.
Overeenkomstig artikel 102 van het
Euratom-verdrag kan een overeenkomst pas voor Euratom in werking treden nadat
de lidstaten aan de Commissie hebben medegedeeld dat de overeenkomst volgens de
bepalingen van hun onderscheidene nationale wetgevingen van toepassing is
geworden.
Aanbeveling voor een
BESLUIT VAN DE RAAD
houdende sluiting door de Commissie, namens
de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, van de Associatieovereenkomst tussen
de Europese Unie en haar lidstaten, enerzijds, en Oekraïne, anderzijds
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag tot oprichting van de
Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, en met name artikel 101, tweede alinea,
Gezien de aanbeveling van de Commissie,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)       Op 22
januari 2007 heeft de Raad de Commissie gemachtigd om onderhandelingen met
Oekraïne te openen met het oog op de sluiting van een nieuwe overeenkomst
tussen de Europese Unie en Oekraïne ter vervanging van de partnerschaps- en
samenwerkingsovereenkomst.
(2)       Rekening
houdend met de nauwe historische banden en de steeds intensievere betrekkingen
tussen de partijen, alsmede hun wens om de betrekkingen op ambitieuze en
innovatieve wijze te versterken en verbreden, werden de onderhandelingen over
de associatieovereenkomst met succes afgerond en werd de overeenkomst in 2012
geparafeerd.
(3)       Op 15
mei 2013 heeft de Commissie de Raad voorgesteld dat de overeenkomst namens de
Unie wordt ondertekend en voorlopig wordt toegepast overeenkomstig artikel 486
van de overeenkomst, in afwachting van de sluiting op een latere datum en de goedkeuring
van de aangehechte verklaring(en).
(4)       De
ondertekening en de sluiting van de overeenkomst zijn onderworpen aan een
afzonderlijke procedure voor aangelegenheden die onder het Verdrag betreffende
de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie
vallen.
(5)       De
overeenkomst dient derhalve te worden gesloten, ook namens de Europese
Gemeenschap voor Atoomenergie, voor aangelegenheden die onder het
Euratom-verdrag vallen.
(6)       Overeenkomstig
artikel 102 van het Euratom-verdrag kan de overeenkomst pas voor de Europese
Gemeenschap voor Atoomenergie in werking treden als alle lidstaten aan de
Commissie hebben medegedeeld dat deze overeenkomst volgens de bepalingen van
hun onderscheidene nationale wetgevingen van toepassing zijn geworden.
(7)       De
sluiting van de overeenkomst door de Commissie namens de Europese Gemeenschap
voor Atoomenergie dient te worden goedgekeurd,
HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
Enig
artikel
1.           De sluiting door de
Commissie, namens de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, van de
Associatieovereenkomst tussen de Europese Unie en haar lidstaten, enerzijds, en
Oekraïne, anderzijds, wordt goedgekeurd.
2.           De tekst van de
overeenkomst is gehecht aan het besluit van de Raad betreffende de
ondertekening, namens de Europese Unie, en voorlopige toepassing van de
Associatieovereenkomst tussen de Europese Unie en haar lidstaten, enerzijds, en
Oekraïne, anderzijds.
Gedaan te Brussel,
                                                                       Voor
de Raad
                                                                       De
voorzitter


title: Aanbeveling van de Europese Centrale Bank van 16 februari 2009 aan de Raad van de Europese Unie met betrekking tot de externe accountants van de Deutsche Bundesbank (ECB/2009/3)

text:
               21.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 43/1

      AANBEVELING VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK

   van 16 februari 2009
   aan de Raad van de Europese Unie met betrekking tot de externe accountants van de Deutsche Bundesbank
   (ECB/2009/3)
   (2009/C 43/01)
   DE RAAD VAN BESTUUR VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK,
   Gelet op de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank, inzonderheid op artikel 27.1,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De rekeningen van de Europese Centrale Bank (ECB) en van de nationale centrale banken worden gecontroleerd door onafhankelijke externe accountants, die op aanbeveling van de Raad van bestuur van de ECB zijn aanvaard door de Raad van de Europese Unie.

               (2)

               Het mandaat van de huidige externe accountants van de Deutsche Bundesbank eindigt na de audit van het boekjaar 2008. Het is derhalve noodzakelijk om met ingang van het boekjaar 2009 externe accountants te benoemen.

               (3)

               De Deutsche Bundesbank heeft Ernst & Young AG Wirtschaftsprüfungsgesellschaft Steuerberatungsgesellschaft geselecteerd als haar onafhankelijke accountants voor het boekjaar 2009 tot 2014,

         HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING VASTGESTELD:
   Het verdient aanbeveling dat Ernst & Young AG Wirtschaftsprüfungsgesellschaft Steuerberatungsgesellschaft wordt benoemd tot de externe accountant van de Deutsche Bundesbank voor de boekjaren 2009 tot en met 2014.

      Gedaan te Frankfurt am Main, 16 februari 2009.

            De President van de ECB

         Jean-Claude TRICHET


|

52010DC0151

 Aanbeveling van de Commissie aan de Raad betreffende een voorstel, namens de Europese Unie, tot wijziging van de bijlagen A en C bij het Verdrag van Stockholm inzake persistente organische verontreinigende stoffen  /* COM/2010/0151 def. */

	[pic] | EUROPESE COMMISSIE |Brussel, 15.4.2010COM(2010)151 definitiefAANBEVELING VAN DE COMMISSIE AAN DE RAADbetreffende een voorstel, namens de Europese Unie, tot wijziging van de bijlagen A en C bij het Verdrag van Stockholm inzake persistente organische verontreinigende stoffenAANBEVELING VAN DE COMMISSIE AAN DE RAADbetreffende een voorstel, namens de Europese Unie, tot wijziging van de bijlagen A en C bij het Verdrag van Stockholm inzake persistente organische verontreinigende stoffenA. TOELICHTING1.  Het Verdrag van Stockholm inzake persistente organische verontreinigende stoffen is in werking getreden op 17 mei 2004. Het verdrag beoogt de gezondheid van de mens en het milieu te beschermen tegen persistente organische verontreinigende stoffen. Op basis van het voorzorgsbeginsel biedt het verdrag een kader voor de beëindiging van de productie, het gebruik, de invoer en de uitvoer van thans eenentwintig prioritaire persistente organische verontreinigende stoffen, de veilige hantering en verwijdering daarvan alsook de beëindiging of vermindering van onopzettelijke lozingen van bepaalde persistente organische verontreinigende stoffen.2.  Verordening (EG) nr. 850/2004 voorziet in de omzetting in EU-wetgeving van de verbintenissen die zijn vastgelegd in het bij Besluit 2006/507/EG van de Raad[1] goedgekeurde Verdrag van Stockholm inzake persistente organische verontreinigende stoffen (hierna "het Verdrag van Stockholm" genoemd) en in het bij Besluit 259/2004/EG van de Raad[2] goedgekeurde Protocol inzake persistente organische verontreinigende stoffen bij het Verdrag van 1979 betreffende grensoverschrijdende luchtverontreiniging over lange afstand.3.  In artikel 8, lid 1, van het Verdrag van Stockholm is bepaald dat elke partij bij het Secretariaat een voorstel mag indienen voor de opname van een chemische stof in bijlage A, B of C. Het voorstel moet de in bijlage D vermelde informatie bevatten. De procedure voor de goedkeuring van wijzigingen aan de bijlagen is vastgelegd in artikel 22 van het Verdrag van Stockholm.4.  Volgens beschikbare wetenschappelijke informatie en onderzoeksverslagen en rekening houdend met de in bijlage D bij het Verdrag van Stockholm vastgestelde controlecriteria, vertonen hexachloorbutadieen, pentachloorfenol en chloornaftalenen kenmerken van persistente organische verontreinigende stoffen.5.  De productie, het in de handel brengen, het gebruik of de onbedoelde uitstoot van deze stoffen zijn in de Unie al opgehouden of sterk verminderd, maar er kan niet worden uitgesloten dat zij in andere landen nog worden geproduceerd, gebruikt of in aanzienlijke mate onbedoeld worden uitgestoten. Omdat deze chemische stoffen zich over grote afstanden in het milieu kunnen verspreiden zijn de op nationaal of op het niveau van de Unie getroffen maatregelen niet toereikend om een hoge mate van milieu- en gezondheidsbescherming te waarborgen en is grootschaliger actie noodzakelijk.6.  De machtiging tot het openen van onderhandelingen wordt krachtens artikel 218, lid 2, VWEU verleend door de Raad.B. AANBEVELINGIn het licht van het bovenstaande beveelt de Commissie het volgende aan:Met het oog op de inleiding van de beoordelingsprocedures die aanleiding geven tot besprekingen over eventuele wijzigingen aan de bijlagen A en C bij het Verdrag van Stockholm inzake persistente organische verontreinigende stoffen, machtigt de Raad de Commissie om namens de Europese Unie het voorstel om de desbetreffende bijlagen bij het Verdrag van Stockholm te wijzigen door aan bijlage A en/of C de volgende stoffen toe te voegen, tijdig bij het Uitvoerend Secretariaat van het Verdrag in te dienen voor bespreking in de volgende vergadering van de Toetsingscommissie persistente organische verontreinigende stoffen in oktober 2010:-  hexachloorbutadieen (CAS-nummer: 87-68-3),-  pentachloorfenol (CAS-nummer: 87-86-5),-  chloornaftalenen (een groep van 75 chloornaftalenen die één tot acht chlooratomen bevatten).De Commissie ziet er samen met de lidstaten op toe dat informatie die relevant is ter ondersteuning van de voorstellen, wordt voorgelegd aan de Toetsingscommissie persistente organische verontreinigende stoffen.Gedaan te Brussel,Voor de Raad, de voorzitter [1] PB L 209 van 31.7.2006, blz. 1.[2] PB L 81 van 19.2.2004, blz. 35.


Belangrijke juridische mededeling

|

52005SC0149

Aanbeveling voor een advies van de Raad overeenkomstig artikel 9, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde convergentieprogramma van Estland voor de periode 2004-2008  /* SEC/2005/0149 def. */

	Brussel, 2.2.2005SEC(2005) 149 definitiefAanbeveling voor eenADVIES VAN DE RAADovereenkomstig artikel 9, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde convergentieprogramma van Estland voor de periode 2004-2008(door de Commissie ingediend)TOELICHTINGIn Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid[1] is bepaald dat niet-deelnemende lidstaten, dat wil zeggen de lidstaten die de eenheidsmunt niet hebben aangenomen, bij de Raad en de Commissie een convergentieprogramma moeten indienen. Overeenkomstig artikel 9 van deze verordening dient de Raad elk convergentieprogramma te onderzoeken op basis van evaluaties door de Commissie en het bij artikel 114 van het Verdrag ingestelde comité (het Economisch en Financieel Comité). Op basis van een aanbeveling van de Commissie en na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité dient de Raad vervolgens advies uit te brengen na zelf het programma te hebben onderzocht. Ingevolge de verordening moeten de lidstaten jaarlijks een geactualiseerd convergentieprogramma indienen, dat eveneens volgens deze zelfde procedure door de Raad kan worden onderzocht.De lidstaten die op 1 mei 2004 tot de EU zijn toegetreden, nemen niet deel aan de eenheidsmunt, maar moeten te zijner tijd voldoen aan de convergentiecriteria, waaronder het criterium inzake de houdbaarheid van de overheidsfinanciën, om de euro te kunnen invoeren.De lidstaten die op 1 mei 2004 tot de EU zijn toegetreden, hebben toegezegd hun convergentieprogramma uiterlijk op 15 mei 2004 en een eerste actualisering ervan tegen het einde van 2004 in te dienen. Het eerste convergentieprogramma van Estland voor de periode 2004-2008 werd op 1 mei 2004 ingediend en op 5 juli 2004 door de Raad beoordeeld. Op 1 december 2004 heeft Estland een actualisering van het convergentieprogramma ingediend. De diensten van de Commissie hebben een technische analyse van dit geactualiseerde programma verricht en daarbij rekening gehouden met de economische najaarsprognoses 2004 van de diensten van de Commissie, de gedragscode voor de inhoud en de vorm van de stabiliteits- en convergentieprogramma’s[2], de algemeen aanvaarde methode voor de schatting van de potentiële productie en de conjunctuurgezuiverde saldi, de aanbevelingen in de globale richtsnoeren voor het economisch beleid voor de periode 2003-2005 en de beginselen die zijn vervat in de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement van 27 november 2002 betreffende de verbetering van de coördinatie van het begrotingsbeleid[3]. Op grond hiervan zijn zij tot de volgende evaluatie gekomen:-  De eerste actualisering van het Estlandse convergentieprogramma is op 1 december 2004 ingediend bij de Europese Commissie. Het programma, dat de periode 2004-2008 bestrijkt, is in overeenstemming met de gedragscode voor de inhoud en de vorm van de stabiliteits- en convergentieprogramma’s.-  In het in het programma gepresenteerde macro-economische scenario wordt uitgegaan van een reële BBP-groei van 5,6% in 2004. Deze zal vervolgens naar verwachting versnellen tot 5,9% in 2005 en zich stabiliseren op 6% per jaar in de periode 2006-2008. Deze percentages liggen iets lager dan in de najaarsprognoses 2004 van de diensten van de Commissie, waarin groeicijfers van 5,9% voor 2004, 6% voor 2005 en 6,2% voor 2006 worden voorspeld. Beide projecties blijven onder de Commissieramingen van de potentiële productiegroei voor de jaren 2004-2007. Afgaande op de momenteel beschikbare informatie, en met name gezien het feit dat het feitelijke groeitempo in de eerste drie kwartalen van 2004 6,3% op jaarbasis heeft bedragen, alsook gelet op de reputatie van de Estlandse autoriteiten dat hun prognoses doorgaans aan de voorzichtige kant zijn, kan het aan het programma ten grondslag liggende scenario als aannemelijk worden beschouwd. Het hoge tekort op de externe rekening blijft de voornaamste macro-economische onevenwichtigheid waaraan Estland in de nabije toekomst het hoofd moet bieden. Dit tekort is grotendeels toe te schrijven aan de grote investeringsbehoefte van de economie. Deze investeringen zijn nodig om het inkomensniveau naar het EU-gemiddelde te tillen. Hoewel in het programma wordt uitgegaan van een voortdurende verkleining van het externe tekort als gevolg van structurele verbeteringen van de handelsbalans, is het in het licht van de huidige trends en de beperkte betrouwbaarheid van de handelsgegevens aangewezen voorzichtigheid te betrachten.-  Estland is op 28 juni 2004 met een standaardfluctuatiemarge tot het WKM II toegetreden en heeft zich er tegelijkertijd eenzijdig toe verbonden de bestaande currency-boardregeling te behouden. De harde koppeling aan de euro, die door een sterke beleidsdiscipline werd ondersteund, heeft ertoe bijgedragen dat de inflatie in de Estlandse economie in de afgelopen jaren vrij snel werd teruggedrongen. Vooral onder invloed van het effect van de toetreding tot de EU is de jaarlijkse HICP-inflatie weliswaar gestegen tot 3% in 2004, maar de verwachting is dat zij op middellange termijn wederom zal afnemen. De Estlandse geldmarktrente en rentetarieven voor bankkrediet bevinden zich op een historisch dieptepunt als gevolg van de ontwikkelingen in de eurozone en de aanhoudende renteconvergentie.-  Het geactualiseerde programma mikt op een begrotingssituatie die gedurende de gehele programmaperiode vrijwel in evenwicht is of een gering overschot vertoont. Voor 2004 wordt een begrotingsoverschot van 1% van het BBP verwacht. Vanaf 2005 wordt een sluitende begroting nagestreefd. Aangenomen wordt dat de krachtige groei van de activiteit ertoe zal leiden dat de openbare investeringen en de overheidsconsumptie als percentage van het BBP een daling te zien zullen geven, terwijl de nominale uitgaven voor beide posten zullen stijgen. Tegelijkertijd zal de inkomstenquote vooral vanwege het netto-effect van de lopende belastinghervorming verminderen. Hoewel de algemene strategie ongewijzigd is gebleven in vergelijking met het programma van mei 2004, is het verwachte begrotingsoverschot voor 2004 opwaarts herzien van 0,7% tot 1% van het BBP. Voor alle jaren van de programmaperiode zijn de prognoses voor de BBP-groei in opwaartse richting bijgesteld, al lijken zij nog steeds aan de voorzichtige kant te zijn.-  De risico’s die aan de in het programma vervatte begrotingsprognoses verbonden zijn, lijken elkaar grotendeels in evenwicht te houden. Enerzijds laat het behoedzame macro-economische scenario vermoeden dat de ontvangsten hoger en de uitgaven iets lager kunnen uitvallen dan geraamd. Estland heeft de afgelopen jaren immers de reputatie opgebouwd dat het doorgaans voorzichtige prognoses opstelt en dat het de begrotingsdoelstellingen herhaaldelijk overtreft. Anderzijds kunnen onverwachte tegenvallers aan de ontvangstenzijde als gevolg van de geplande belastingverlagingen of een ongunstig effect van exogene schokken op de groei niet volledig worden uitgesloten.-  In het licht van deze risicobeoordeling lijkt de in het programma uitgestippelde begrotingsstrategie te volstaan om de in het stabiliteits- en groeipact vastgelegde middellangetermijndoelstelling van een begrotingssituatie die vrijwel in evenwicht is, gedurende de gehele programmaperiode te verwezenlijken. De strategie lijkt tevens een veiligheidsmarge te bieden die groot genoeg is om te voorkomen dat de tekortdrempel van 3% van het BBP bij normale macro-economische schommelingen wordt overschreden.-  De schuldquote zou in 2004 4,8% van het BBP hebben bedragen, hetgeen aanzienlijk minder is dan de in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde van 60% van het BBP en tevens het laagste cijfer is van de hele EU. In het programma wordt voorspeld dat de schuldquote tijdens de programmaperiode nog met 1,9 procentpunt zal teruglopen.-  Het geactualiseerde programma bevat een beknopte analyse van het regeringsprogramma van structurele hervormingen, dat vooral gericht is op verbetering van de infrastructuur van het land (waartoe ook EU-middelen worden ingezet), het onderwijssysteem en de gezondheidszorg, alsook op een actief arbeidsmarktbeleid en de bevordering van innovatie en onderzoek. In het programma worden tevens maatregelen geschetst met het oog op een verdere versterking van het begrotingsproces door middel van een meerjarig begrotingskader, en met het oog op het bewerkstelligen van een grotere transparantie en betrouwbaarheid van de nominale uitgavenplafonds aan de hand van mechanismen voor het verrichten van systematische evaluaties. Het is de bedoeling dat de tekorten bij de lagere overheden worden beteugeld door de kredietopneming van deze overheden beter te coördineren met die van de centrale overheid en hen er tevens toe te verplichten een tussentijds begrotingskader op te stellen, maxima voor hun jaarlijkse tekorten in acht te nemen en reserves op te bouwen. Er mag redelijkerwijze worden verwacht dat de hervormingen, waarvan het merendeel reeds is aangevat of momenteel in wetgeving wordt gegoten, tot een verbetering van de groeivoorwaarden van de Estlandse economie zullen leiden en tegelijkertijd niet alleen de prikkels om te werken zullen vergroten, nieuwe banen zullen scheppen en de belastingontwijking zullen ontmoedigen, maar ook de begrotingsdiscipline bij zowel de vakministeries als de lagere overheden in de hand zullen werken. Met name op de arbeidsmarkt waren in 2004 reeds bemoedigende eerste resultaten merkbaar.-  Estland lijkt zich in een gunstige positie te bevinden op het gebied van de houdbaarheid op lange termijn van de openbare financiën, waarvan de verwachte budgettaire kosten van de vergrijzing een belangrijk aspect vormen. Een lage overheidsschuld, aanzienlijke financiële reserves van de overheid en een begrotingsstrategie op middellange termijn die volledig in overeenstemming is met de doelstelling van een begrotingssituatie die vrijwel in evenwicht is of een overschot vertoont, in combinatie met geloofwaardige en grondige hervormingen van het pensioenstelsel en de gezondheidszorg waarmee wordt beoogd de budgettaire druk op langere termijn te verlichten, moeten een blijvende houdbaarheid van de openbare financiën garanderen.-  Het in de actualisering geschetste economische beleid is grotendeels in overeenstemming met de landenspecifieke globale richtsnoeren voor het economisch beleid op het gebied van de openbare financiën. Het hoger dan verwachte begrotingsoverschot in 2004 spoort met de aanbeveling om een procyclisch begrotingsbeleid te vermijden. Gelet op het feit dat het tekort op de externe rekening in 2004 wellicht geen al te grote (of zelfs helemaal geen) daling te zien heeft gegeven, kan een snelle vermindering van het begrotingsoverschot er evenwel toe leiden dat de gevolgde begrotingsstrategie in onvoldoende mate bijdraagt tot de correctie van de externe onevenwichtigheid.Op grond van deze evaluatie heeft de Commissie de aangehechte aanbeveling voor een advies van de Raad over het convergentieprogramma van Estland vastgesteld. Zij zal deze aanbeveling doen toekomen aan de Raad.Aanbeveling voor eenADVIES VAN DE RAADovereenkomstig artikel 9, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde convergentieprogramma van Estland voor de periode 2004-2008DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid[4], en met name op artikel 9, lid 3,Gezien de aanbeveling van de Commissie,Na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité,BRENGT HET VOLGENDE ADVIES UIT:Op [17 februari 2005] heeft de Raad het geactualiseerde convergentieprogramma van Estland voor de periode 2004-2008 behandeld. Het programma voldoet aan de gegevensvereisten van de herziene gedragscode voor de inhoud en de vorm van de stabiliteits- en convergentieprogramma’s.In het macro-economische scenario dat aan het programma ten grondslag ligt, wordt ervan uitgegaan dat de reële BBP-groei zal aantrekken van 5,6% in 2004 tot gemiddeld 6,0% in de rest van de programmaperiode. Afgaande op de momenteel beschikbare informatie lijkt dit scenario op aannemelijke groeihypothesen gebaseerd te zijn. Ook de programmaprognoses voor de inflatie lijken realistisch.Estland mikt op een begrotingssituatie die gedurende de gehele programmaperiode vrijwel in evenwicht is of een gering overschot vertoont. Voor 2004 wordt in het programma uitgegaan van een begrotingsoverschot van 1% van het BBP, wat 0,3% meer is dan het in het programma van mei 2004 geplande overschot. Vanaf 2005 wordt een sluitende begroting nagestreefd, zoals ook in het vorige programma het geval was. Aangenomen wordt dat de overheidsinvesteringen in 2004 met 1 procentpunt van het BBP zijn gestegen tot 4,4% en tegen 2008 zullen afnemen tot 3,9%, waarmee zij ruim boven het EU-gemiddelde blijven (2,4% van het BBP in 2004).De risico’s die aan de in het programma vervatte begrotingsprognoses verbonden zijn, lijken elkaar grotendeels in evenwicht te houden. Enerzijds laat het behoedzame macro-economische scenario vermoeden dat de ontvangsten hoger en de uitgaven iets lager kunnen uitvallen dan geraamd. Estland heeft de afgelopen jaren immers de reputatie opgebouwd dat het doorgaans voorzichtige prognoses opstelt en dat het de begrotingsdoelstellingen herhaaldelijk overtreft. Anderzijds kunnen onverwachte tegenvallers aan de ontvangstenzijde als gevolg van de geplande belastingverlagingen of een ongunstig effect van exogene schokken op de groei niet volledig worden uitgesloten. Gezien het evenwicht tussen de positieve en negatieve risico’s lijkt de in het programma uitgestippelde begrotingsstrategie te volstaan om de in het stabiliteits- en groeipact vastgelegde middellangetermijndoelstelling van een begrotingssituatie die vrijwel in evenwicht is, gedurende de gehele programmaperiode (2004-2008) te verwezenlijken. De strategie lijkt tevens een veiligheidsmarge te bieden die groot genoeg is om te voorkomen dat de tekortdrempel van 3% van het BBP bij normale macro-economische schommelingen wordt overschreden.De schuldquote zou in 2004 4,8% van het BBP hebben bedragen, hetgeen aanzienlijk minder is dan de in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde van 60% van het BBP en tevens het laagste cijfer is van de hele EU. In het programma wordt voorspeld dat de schuldquote tijdens de programmaperiode nog met 1,9 procentpunt zal teruglopen.Estland lijkt zich in een gunstige positie te bevinden op het gebied van de houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn, ondanks de verwachte aanzienlijke budgettaire kosten van de vergrijzing. Een lage overheidsschuld, aanzienlijke financiële reserves van de overheid en een begrotingsstrategie op middellange termijn die volledig in overeenstemming is met de doelstelling van een begrotingssituatie die vrijwel in evenwicht is of een overschot vertoont, in combinatie met geloofwaardige en grondige hervormingen van het pensioenstelsel en de gezondheidszorg waarmee wordt beoogd de budgettaire druk op langere termijn te verlichten, moeten een blijvende houdbaarheid van de openbare financiën garanderen.Het in de actualisering geschetste economische beleid is grotendeels in overeenstemming met de landenspecifieke globale richtsnoeren voor het economisch beleid op het gebied van de openbare financiën. Het hoger dan verwachte begrotingsoverschot in 2004 spoort met de aanbeveling om een procyclisch begrotingsbeleid te vermijden. Gelet op het feit dat het tekort op de externe rekening in 2004 wellicht geen al te grote (of zelfs helemaal geen) daling te zien heeft gegeven, kan een snelle vermindering van het begrotingsoverschot er evenwel toe leiden dat de gevolgde begrotingsstrategie in onvoldoende mate bijdraagt tot de correctie van de externe onevenwichtigheid.Vergelijking tussen de belangrijkste macro-economische en budgettaire prognoses2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 |Reëel BBP (Verandering in %) | CP dec 2004 | 5,6 | 5,9 | 6,0 | 6,0 | 6,0 |COM okt 2004 | 5,9 | 6,0 | 6,2 | n.b. | n.b. |CP mei 2004 | 5,3 | 5,8 | 5,6 | 5,9 | 5,8 |HICP-inflatie* (%) | CP dec 2004 | 3,3 | 3,2 | 2,5 | 2,8 | 2,8 |COM okt 2004 | 3,4 | 3,5 | 2,8 | n.b. | n.b. |CP mei 2004 | 3,1 | 3,0 | 2,8 | 2,8 | 2,8 |Overheidssaldo (% van het BBP) | CP dec 2004 | 1,0 | 0,0 | 0,0 | 0,0 | 0,0 |COM okt 2004 | 0,5 | 0,2 | 0,1 | n.b. | n.b. |CP mei 2004 | 0,7 | 0,0 | 0,0 | 0,0 | 0,0 |Primair saldo (% van het BBP) | CP dec 2004 | 1,3 | 0,2 | 0,2 | 0,2 | 0,2 |COM okt 2004 | 0,8 | 0,4 | 0,3 | n.b. | n.b. |CP mei 2004 | 1,0 | 0,3 | 0,3 | 0,3 | 0,3 |Bruto overheidsschuld (% van het BBP) | CP dec 2004 | 4,8 | 4,6 | 4,3 | 3,1 | 2,9 |COM okt 2004 | 4,8 | 4,4 | 4,2 | n.b. | n.b. |CP mei 2004 | 5,4 | 5,1 | 4,7 | 3,4 | 3,2 |Noot: * In het programma wordt verwezen naar de nationale CPI-definitie in plaats van naar het HICP. Bronnen: convergentieprogramma (CP); najaarsprognoses 2004 van de diensten van de Commissie (COM). |[1] PB L 209 van 2.8.1997. Alle documenten waarnaar in deze tekst wordt verwezen, zijn te vinden op devolgende website: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm.[2] Herzien advies van het Economisch en Financieel Comité over de inhoud en de vorm van de stabiliteits- en convergentieprogramma's, document EFC/ECFIN/404/01–REV 1 van 27.6.2001, door de Raad (Ecofin) op 10.7.2001 bekrachtigd.[3] COM(2002) 668 van 27.11.2002.[4] PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1. Alle documenten waarnaar in deze tekst wordt verwezen, zijn te vinden opde volgende website: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm.


title: Aanbeveling van de Commissie aan de Raad om de onderhandelingsrichtsnoeren voor de handels- en samenwerkingsovereenkomst met de Republiek Irak te wijzigen

text:
   NL
NL    NL
 ---pagebreak---                  COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN
                                                Brussel, 27.7.2009
                                                SEC(2009) 1062 definitief
               AANBEVELING VAN DE COMMISSIE AAN DE RAAD
   om de onderhandelingsrichtsnoeren voor de handels- en samenwerkingsovereenkomst
                           met de Republiek Irak te wijzigen
NL                                         1                                       NL
 ---pagebreak---    1.       TOELICHTING
   Op 23 maart 2006 heeft de Raad de Commissie gemachtigd om met Irak te onderhandelen
   over een handels- en samenwerkingsovereenkomst en voor die onderhandelingen richtsnoeren
   opgesteld (doc. 6511/06 COMEM 23 WTO 38 RESTREINT UE).
   Tijdens de zevende onderhandelingsronde, die op 25 en 26 februari 2009 in Bagdad
   plaatsvond, hebben Irak en de Commissie afgesproken om de ontwerpovereenkomst meer
   gewicht te geven door de oprichting van een Samenwerkingsraad, die regelmatig op
   ministerieel niveau bijeenkomt, en door de titel te veranderen van "handels- en
   samenwerkingsovereenkomst" in "partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst".
   De Raad heeft dit initiatief zowel voor als na de zevende onderhandelingsronde bekrachtigd
   (MOG-werkgroep). De Commissie beveelt daarom aan de onderhandelingsrichtsnoeren aan te
   passen aan deze wijzigingen en verzoekt de Raad de voorgestelde wijzigingen goed te keuren.
NL                                               2                                             NL
 ---pagebreak---    2.       AANBEVELING
   Gezien het bovenstaande beveelt de Commissie aan dat de Raad zijn goedkeuring hecht aan
   onderstaande wijzigingen van de onderhandelingsrichtsnoeren.
   (1)    Wijziging van de titel van de overeenkomst
            • Overal in de onderhandelingsrichtsnoeren wordt de titel van de overeenkomst
               veranderd van "handels- en samenwerkingsovereenkomst" in "partnerschaps- en
               samenwerkingsovereenkomst".
   (2)    Oprichting van de Samenwerkingsraad
            • In titel III van deel D (Institutionele, algemene en slotbepalingen) wordt een
               nieuw punt toegevoegd:
   "Er wordt een Samenwerkingsraad ingesteld om toezicht uit te oefenen op de
   tenuitvoerlegging van de overeenkomst. Deze Samenwerkingsraad komt op ministerieel
   niveau bijeen en onderzoekt alle belangrijke vraagstukken in het kader van deze
   overeenkomst."
            • Het huidige punt D.1 moet worden aangepast aan de oprichting van de
               Samenwerkingsraad:
   Lid 1 – nieuwe tekst
   "Er wordt een Samenwerkingscomité ingesteld om de Samenwerkingsraad bij te staan."
   Lid 2 – geen wijzigingen.
NL                                               3                                           NL