Avis juridique important

|

31985Y0017

Aanbeveling nr. 16 van 12 december 1984 betreffende het sluiten van overeenkomsten op grond van artikel 17 van Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad

Publicatieblad Nr. C 273 van 24/10/1985 blz. 0003 - 0005

AANBEVELING  Nr. 16van 12 december 1984betreffende het sluiten van overeenkomsten op grond van artikel 17 van  Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad(85/C 273/03)DE ADMINISTRATIEVE COMMISSIE VAN DE  EUROPESE GEMEENSCHAPPEN VOOR DE SOCIALE ZEKERHEID VAN MIGRERENDE WERKNEMERS, Gezien het advies van  het Raadgevend Comité voor de sociale zekerheid van migrerende werknemers, goedgekeurd op haar  vijftiende vergadering van 11 april 1984, Overwegende dat artikel 17 van Verordening (EEG) nr.  1408/71 bepaalt dat twee of meer Lid-Staten, de bevoegde autoriteiten van deze Staten of de door  deze autoriteiten aangewezen instellingen in onderlinge overeenstemming, in het belang van bepaalde  groepen personen die werkzaamheden al dan niet in loondienst uitoefenen of in het belang van  bepaalde van deze personen, uitzonderingen op de bepalingen van genoemde verordening betreffende de  vaststelling van de toe te passen wetgeving kunnen vaststellen; Overwegende dat bepaalde werknemers  wegens hun bijzondere kennis en bekwaamheden of wegens het bijzondere karakter van de  doelstellingen van de onderneming of de organisatie waarvoor zij werken, in het belang van deze  onderneming of organisatie en namens of voor rekening hiervan gedurende meer dan twaalf maanden  worden gedetacheerd in een andere Lid-Staat dan die waar zij normaal werkzaam zijn; Overwegende dat  in het belang van deze werknemers aan hen de keuze dient te worden gelaten tussen onderwerping aan  de wetgeving van de Lid-Staat van arbeid of blijvende onderwerping gedurende de gehele detachering  aan de wetgeving van de Lid-Staat waar zij gewoonlijk werkzaam zijn, BEVEELT de bevoegde  autoriteiten van de Lid-Staat aan overeenkomsten op grond van artikel 17 van Verordening (EEG) nr.  1408/71 te sluiten of te doen sluiten door de door deze bevoegde autoriteiten aangewezen  instellingen, welke van toepassing zijn op werknemers die wegens hun bijzondere kennis of  bekwaamheden of specifieke doelstellingen van de onderneming of organisatie waarvoor zij werken, in  het belang van deze onderneming of organisatie en namens of voor rekening hiervan gedurende meer  dan twaalf maanden worden gedetacheerd in een andere Lid-Staat dan die waar zij normaal werkzaam  zijn. In deze overeenkomst moet worden bepaald dat deze werknemers gedurende de gehele detachering  onderworpen blijven aan de wetgeving van de Lid-Staat van detachering, mits de betrokken werknemers  daarmee akkoord gaan. J. DOWNEY De Voorzitter van de Administratieve Commissie  AANBEVELING Nr. 17van 12 december 1984inzake de statistische gegevens die  jaarlijks voor de opstelling van de verslagen van de Administratieve Commissie moeten worden  verstrekt(85/C 273/04)DE ADMINISTRATIEVE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN VOOR DE  SOCIALE ZEKERHEID VAN MIGRERENDE WERKNEMERS, Gelet op artikel 103 van Verordening (EEG) nr. 574/72,  Overwegende dat Aanbeveling nr. 13 van 24 mei 1973 dient te worden gewijzigd als gevolg van de  inwerkingtreding van de Verordeningen (EEG) nr. 1390/81 en (EEG) nr. 3795/81 betreffende de  uitbreiding van de Verordeningen (EEG) nr. 1408/71 en (EEG) nr. 574/72 tot zelfstandigen en hun  gezinsleden en dat genoemde uitbreiding met zich brengt dat de door de sociale zekerheidsorganen  van de Lid-Staten bij te houden statistieken op een bepaalde wijze moeten worden ingericht,  Overwegende dat de Administratieve Commissie krachtens artikel 13, lid 1, van de ter uitvoering van  artikel 80, lid 3, van Verordening (EEG) nr. 1408/71 opgestelde statuten verplicht is periodiek een  algemeen verslag van haar werkzaamheden en van de uitvoering van de veror deningen inzake de  sociale zekerheid van migrerende werknemers samen te stellen; Overwegende dat de samenstelling van  genoemd verslag met zich brengt dat jaarlijks een aantal statistische gegevens wordt  bijeengebracht; Overwegende dat deze gegevens alleen van werkelijke betekenis zijn wanneer zij voor  alle Lid-Staten een zekere homogeniteit vertonen en wanneer zij worden verstrekt binnen een  redelijke termijn na het tijdvak waarop zij betrekking hebben; Overwegende dat de desbetreffende  statistieken dienen te worden vereenvoudigd en dat door de bevoegde autoriteiten nauwkeurige  richtlijnen aan de nationale organen dienen te worden gegeven, BEVEELT de bevoegde autoriteiten van  de Lid-Staten AAN zodanige maatregelen te treffen dat zo mogelijk de volgende gegevens jaarlijks  kunnen worden verzameld en verstrekt: 1. Het aantal werknemers en zelfstandigen dat onderdaan van  een andere Lid-Staat, vluchteling of staatloos is en werkzaam op het grondgebied van een der  Lid-Staten. Deze gegevens worden aangevuld met het aantal werknemers en zelfstandigen die onderdaan  van derde landen zijn. Dit aantal mag hetzij het gemiddelde aantal van het betrokken boekjaar  hetzij het aantal op een bepaalde datum zijn. Zo mogelijk moet een onderverdeling naar geslacht  worden gemaakt. Eveneens dienen gegevens te worden verstrekt over de onderverdeling naar werknemers  en zelfstandigen. De statistieken dienen in de eerste plaats verstrekt te worden door de organen  van de sociale zekerheid. Indien dit niet mogelijk is kunnen andere bronnen worden geraadpleegd of  kunnen ramingen worden gebruikt. 2. Met betrekking tot de krachtens de artikelen 19, 22, 25, 26,  28, 29, 31, 52 en 55 van Verordening (EEG) nr. 1408/71 verleende verstrekkingen. a) voor de op  grond van artikel 93 van Verordening (EEG) nr. 574/72 te vergoeden verstrekkingen het bedrag van de  krachtens de genoemde artikelen verleende verstrekkingen, alsmede het daarmee overeenkomende aantal  gevallen; b) voor de overeenkomstig de artikelen 94 en 95 van Verordening (EEG) nr. 574/72 te  vergoeden verstrekkingen, de gegevens die kunnen worden ontleend aan de ingevolge de genoemde  artikelen bijgehouden inventarissen of andere in bilaterale en multilaterale overeenkomsten  vastgelegde regelingen. Deze gegevens dienen te worden verstrekt door het land dat de prestaties  heeft verleend (crediteurland) gesplitst per debiteurland. Er dient onderscheid te worden gemaakt  tussen de stelsels voor werknemers en de stelsels voor zelfstandigen. Indien wederzijds van  vergoeding wordt afgezien, dienen bovengenoemde gegevens te worden verstrekt voor zover zij  beschikbaar zijn. Deze statistieken dienen voor zover mogelijk per kalenderjaar te worden  opgesteld. 3. Met betrekking tot de uitkeringen ter zake van invaliditeit, ouderdom, overlijden,  arbeidsongevallen en beroepsziekten (pensioenen) , die zijn vastgesteld en uitbetaald krachtens de  Verordeningen (EEG) nr. 1408/71 en (EEG) nr. 574/72 krachtens bilaterale en multilaterale  overeenkomsten of krachtens de nationale wetgeving: a) het aantal pensioengerechtigden wonende op  het grondgebied van ieder van de andere Lid-Staten. Dit aantal kan zijn hetzij het gemiddelde  aantal of het totale aantal gevallen van het betrokken boekjaar, hetzij het aantal op een bepaalde  datum. b) de bedragen van de aldus gedurende het betreffende boekjaar vastgestelde en uitbetaalde  pensioenen. Er moet onderscheid worden gemaakt tussen enerzijds pensioengerechtigden en hun  nagelaten betrekkingen en anderzijds tussen de stelsels voor werknemers en de stelsels voor  zelfstandigen. 4. Met betrekking tot de krachtens de artikelen 65 en 66 van Verordening (EEG) nr.  1408/71 verleende uitkeringen bij overlijden, het aantal gevallen en de daarmee overeenkomende  bedragen van de aan de in een andere Lid-Staat wonende rechthebbenden overgemaakte uitkeringen bij  overlijden. Er moet onderscheid worden gemaakt tussen de stelsels voor werknemers en de stelsels  voor zelfstandigen. 5. Met betrekking tot de werkloosheidsuitkeringen: - het aantal volledig  werkloze werknemers en zelfstandigen dat ingevolge artikel 69, lid 1, van Verordening (EEG) nr.  1408/71 werkloosheidsuitkeringen ontvangt. -het aantal vergoede werkloosheidsdagen; -de uitgekeerde  bedragen. 6. Met betrekking tot de kinderbijslagen: a) het bedrag van de in het betrokken boekjaar  aan de gezinsleden van werknemers en werklozen toegekende kinderbijslagen krachtens i) de  Verordeningen (EEG) nr. 1408/71 en (EEG) nr. 574/72, ii) bilaterale overeenkomsten, iii) de  nationale wetgeving, wanneer deze gezinsleden op het grondgebied van een andere Lid-Staat wonen;  wanneer de werknemer of werkloze onderworpen is aan de Franse wetgeving is dit het bedrag van de  door Frankrijk aan de organen van het woonland vergoede kinderbijslagen; b) het aantal gezinsleden  per woonland, waarvoor kinderbijslagen zijn verleend; c) het aantal gezinnen waarvoor de hierboven  bedoelde kinderbijslagen zijn uitgekeerd. Dit aantal kan hetzij het gemiddelde aantal of het totale  aantal van het betrokken boekjaar zijn, hetzij het aantal op een bepaalde datum. 7. Deze gegevens  moeten vóór 31 december van het jaar volgende op het jaar waarop zij betrekking hebben aan het  Secretariaat worden verstrekt volgens standaardmodellen, welke door de Rekencommissie worden  vastgesteld. 8. Na verwerking worden deze statistieken, voorzien van commentaar, ter kennis van de  Administratieve Commissie gebracht; zij worden in het algemeen verslag van haar werkzaamheden  bekendgemaakt. 9. Deze aanbeveling is voor het eerst van toepassing voor de gegevens betreffende  het jaar 1985. J. DOWNEY De Voorzitter van de Administratieve Commissie


				|

		52013DC0351

			Aanbeveling voor een AANBEVELING VAN DE RAAD over het nationale hervormingsprogramma 2013 van België en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma van België voor de periode 2012-2016 /* COM/2013/0351 final */

Aanbeveling voor een
AANBEVELING VAN DE RAAD
over het nationale hervormingsprogramma 2013
van België
en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma van België voor de
periode 2012-2016

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van
de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148, lid 4,
Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de
Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties
en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid[1], en met name artikel 5, lid 2,
Gezien Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het
Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 betreffende de
preventie en correctie van macro-economische onevenwichtigheden[2], en met name artikel 6, lid 1,
Gezien de aanbeveling van de Europese
Commissie[3],
Gezien de resoluties van het Europees
Parlement[4],
Gezien de conclusies van de Europese Raad,
Gezien het advies van het Comité voor de
werkgelegenheid,
Na raadpleging van het Economisch en Financieel
Comité,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)       Op 26 maart 2010 heeft de
Europese Raad zijn goedkeuring gehecht aan het voorstel van de Commissie voor
een nieuwe groei- en werkgelegenheidstrategie; deze Europa 2020-strategie moet
voor een betere coördinatie van het economisch beleid zorgen en zal zich
toespitsen op de sleutelgebieden waarop Europa's potentieel voor duurzame groei
en concurrentievermogen een krachtige impuls nodig heeft.
(2)       De Raad heeft op 13 juli 2010,
op basis van de voorstellen van de Commissie, een aanbeveling inzake de globale
richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten en de Unie (2010-2014)
en op 21 oktober 2010 een besluit betreffende de richtsnoeren voor het
werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten[5]
vastgesteld, die samen de "geïntegreerde richtsnoeren" vormen. De
lidstaten werd verzocht in hun nationaal economisch en werkgelegenheidsbeleid
met de geïntegreerde richtsnoeren rekening te houden.
(3)       Op 29 juni 2012 hebben de
staatshoofden en regeringsleiders besloten tot een Pact voor groei en banen,
dat een samenhangend kader biedt voor actie op het niveau van de lidstaten, de
EU en de eurozone, waarbij alle mogelijke hefbomen, instrumenten en
beleidsvormen worden ingezet. Zij hebben bepaald welke maatregelen op het
niveau van de lidstaten moeten worden genomen, en met name verklaard
vastbesloten te zijn om de doelstellingen van de Europa 2020-strategie te
verwezenlijken en de landenspecifieke aanbevelingen uit te voeren.
(4)       Op 6 juli 2012 heeft de Raad
een aanbeveling over het nationale hervormingsprogramma voor 2012 van België
vastgesteld en een advies over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van
België voor de periode 2011-2015 uitgebracht.
(5)       Op 28 november 2012 heeft de
Commissie haar goedkeuring gehecht aan de jaarlijkse groeianalyse[6] en daarmee de aanzet gegeven
tot het Europees semester 2013 voor coördinatie van het economisch beleid.
Eveneens op 28 november 2012 heeft de Commissie op grond van Verordening (EU)
nr. 1176/2011 het waarschuwingsmechanismeverslag[7]
aangenomen. Daarin werd België genoemd als een van de lidstaten die aan een
diepgaande evaluatie zouden worden onderworpen.
(6)       Op 14 maart 2013 heeft de
Europese Raad de prioriteiten inzake financiële stabiliteit,
begrotingsconsolidatie en groeibevorderende maatregelen goedgekeurd. Hij
benadrukte dat moet worden gestreefd naar gedifferentieerde, groeivriendelijke
begrotingsconsolidatie, normalisering van de kredietverschaffing aan de
economie, bevordering van groei en concurrentievermogen, aanpakken van de werkloosheid
en van de sociale gevolgen van de crisis, en modernisering van de
overheidsdiensten.
(7)       Op 10 april 2013 heeft de
Commissie de uitkomsten gepubliceerd van de diepgaande evaluatie[8] voor België die zij op grond
van artikel 5 van Verordening (EU) nr. 1176/2011
betreffende de preventie en correctie van macro-economische onevenwichtigheden
heeft uitgevoerd. Op basis van haar analyse concludeert de Commissie dat België
wordt geconfronteerd met macro-economische onevenwichtigheden die in het oog
moeten worden gehouden en een beleidsoptreden verdienen. Met name de
macro-economische ontwikkelingen ten aanzien van het externe
concurrentievermogen op het gebied van de goederenhandel, alsook de
schuldenlast, en dan vooral de implicaties van de hoge overheidsschuld voor de
reële economie, blijven aandacht verdienen.
(8)       Op 29 april 2013 heeft België
zijn stabiliteitsprogramma 2013 voor de periode 2012-2016 en zijn nationale
hervormingsprogramma 2013 ingediend. Om met de onderlinge verbanden rekening te
houden zijn beide programma's terzelfder tijd geëvalueerd.
(9)       In het licht van de
overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad verrichte evaluatie van
het stabiliteitsprogramma 2013 is de Raad van oordeel dat het aan de
begrotingsprognoses van het programma ten grondslag liggende macro-economische
scenario aannemelijk is. Met groeiprojecties van 0,2 % in 2013 en 1,5 %
in 2014 is het programma iets optimistischer dan de voorjaarsprognoses 2013 van
de Commissie, waarin wordt voorspeld dat het bbp in 2013 zo goed als geen groei
zal vertonen en in 2014 met 1,2 % zal toenemen. België legt al sinds 2010
consolidatiemaatregelen ten uitvoer, en dat was vooral het geval in 2012.
Eveneens in 2012 heeft het land structurele hervormingen in het
pensioenstelsel, het stelsel van werkloosheidsuitkeringen en de productmarkten
doorgevoerd. De geleverde begrotingsinspanning volstond echter niet om gevolg
te geven aan de aanbeveling van de Raad van 2 december 2009 om het
buitensporige overheidstekort te verhelpen. Mede als gevolg van de
herkapitalisatie van de bankgroep Dexia, die een negatief effect van 0,8 %
van het bbp op het feitelijke tekort sorteerde, en de tegenvallende economische
ontwikkelingen in de tweede helft van 2012 is het buitensporige tekort niet
binnen de gestelde termijn gecorrigeerd. Daar het buitensporige tekort in 2012
niet was verholpen, is het thans de bedoeling dat het tekort in 2013 tot minder
dan 3 % van het bbp wordt teruggedrongen. Doel van de in het programma
uitgestippelde begrotingsstrategie is uiterlijk in 2015 een structureel
begrotingsevenwicht te realiseren en het jaar nadien de
middellangetermijndoelstelling (MTD) te verwezenlijken. In het programma is de
MTD gewijzigd van een overschot van 0,5 % in een overschot van 0,75 %
van het bbp. De nieuwe MTD is in overeenstemming met de vereisten van het
stabiliteits- en groeipact. Het programma strookt met de nieuwe BTP-termijn van
2013, maar volgens de voorjaarsprognoses is de veiligheidsmarge om
overschrijding van de referentiewaarde van het Verdrag te voorkomen, bijzonder
klein. De geplande jaarlijkse voortgang in de richting van de MTD, die naar
verwachting uiterlijk in 2016 zal worden gehaald, is groter dan 0,5 % van
het bbp (in structurele termen). Voor de jaren na 2013 zijn geen consolidatiemaatregelen
gespecificeerd. Volgens de informatie in het programma zal het groeipercentage
van de overheidsuitgaven, ongerekend discretionaire maatregelen aan de
ontvangstenzijde, in de periode 2014-2016 naar verwachting een jaarlijkse
structurele aanpassingsinspanning van 0,5% van het bbp in de richting van de
MTD garanderen. Volgens het programma zal de schuldquote in 2013 met 100,0 %
van het bbp een hoogtepunt bereiken en vervolgens geleidelijk afnemen tot 93,0 %
van het bbp in 2016. Tussen 2014 en 2016 zal België naar verwachting in een
overgangsfase verkeren wat de naleving van het schuldcriterium betreft. Volgens
de plannen zal de schuldbenchmark aan het einde van de overgangsperiode worden
gehaald. Afgaande op de voorjaarsprognoses 2013 van de Commissie, waarin wordt
voorspeld dat de schuldquote in 2013 101,4 % van het bbp zal bedragen en
in 2014 bij ongewijzigd beleid verder zal oplopen tot 102,1 % van het bbp,
zal de overgang naar de schuldreductieregel in 2014 niet worden verwezenlijkt,
wat erop wijst dat er onvoldoende vooruitgang is geboekt in de richting van de
MTD. In het programma wordt niet uiteengezet hoe de geplande aanpassing over de
verschillende geledingen van de overheid zal worden gespreid, een kwestie die
ook in de landspecifieke aanbeveling van vorig jaar aan de orde is gesteld. Het
is noodzakelijk om, naast een op regels gebaseerd meerjarenkader voor de
overheden, expliciete coördinatieregelingen uit te werken en af te spreken om
steviger, automatische verbintenissen van de gemeenschappen en de gewesten en
van de lokale overheden zeker te stellen en af te dwingen teneinde de
budgettaire doelstellingen te bereiken.
(10)     Voor België wordt al in de
periode 2010-2020 een zeer sterke stijging van de leeftijdsgerelateerde
uitgaven voorspeld (+2,0 procentpunten van het bbp), vooral in de sectoren
pensioenen en langdurige zorg. Verwacht wordt dat de aangevatte hervorming van
de sociale zekerheid voor ouderen een positief effect op de arbeidsparticipatie
van ouderen zal sorteren. Uit prognoses blijkt niettemin dat België de 2020-doelstelling
die het land zichzelf op dit terrein heeft gesteld, niet zal halen. Gezien de
omvang van de uitdaging zullen additionele inspanningen moeten worden geleverd
om de kloof tussen de feitelijke en de wettelijke pensioenleeftijd te dichten.
Maatregelen om de wettelijke pensioenleeftijd aan de ontwikkeling van de
levensverwachting te koppelen, zouden het mogelijk maken de betaalbaarheid van
het pensioenstelsel op lange termijn te waarborgen. De noodzaak om de financiële
houdbaarheid te garanderen, zal moeten worden afgewogen tegen de noodzaak om de
socialezekerheidsstelsels voor ouderen op peil te houden. Bij de langdurige
zorg moet in het licht van de vrij hoge kosten van institutionele zorg in
België worden nagegaan of de kostenefficiëntie van de overheidsuitgaven voor
langdurige zorg niet kan worden verbeterd, of er geen kostenbesparende
maatregelen op het gebied van preventieve gezondheidszorg en revalidatie kunnen
worden getroffen, en of er geen betere voorwaarden voor zelfstandig wonen tot
stand kunnen worden gebracht.
(11)     Het feit dat België al geruime
tijd aan concurrentievermogen inboet, is aan diverse factoren te wijten, zoals
onder meer het loonvormingsmechanisme, slecht functionerende inputmarkten en
niet-kostenfactoren die met de innovatiecapaciteit van de economie samenhangen.
De loonnorm van 1996, die bedoeld was om de concurrentiepositie ten opzichte
van de voornaamste handelspartners te handhaven, heeft zijn rol niet altijd
naar behoren vervuld. De tot dusver genomen onmiddellijke maatregelen om de
loonontwikkeling beter bij het productiviteitspeil te doen aansluiten, zijn
weliswaar stappen in de goede richting maar zij gaan niet ver genoeg om de
loon- en productiviteitsontwikkelingen op lange termijn op elkaar af te
stemmen. Er zijn nog steeds structurele verbeteringen in het kader voor het
voeren van loononderhandelingen vereist: deze omvatten onder meer automatische
correcties ingeval de loonnorm niet in acht wordt genomen of wanneer de toename
van de gezondheidsindex de loonstijgingen bij de voornaamste handelspartners
overtreft. Het loononderhandelingssysteem moet ervoor zorgen dat de
loonontwikkeling gelijke tred houdt met de dynamiek van de productiviteit op
lokaal niveau. België is gespecialiseerd in intermediaire goederen die door een
harde internationale concurrentie worden gekenmerkt, wat het moeilijk maakt
schommelingen in de inputprijzen door te berekenen in de eindprijs. Hoewel de
sterke punten van het Belgische onderzoeks- en innovatiesysteem het
kostenconcurrentieprobleem enigszins hebben afgezwakt, zijn onderzoek en
ontwikkeling door de bedrijfssector nog steeds sterk geconcentreerd in bepaalde
ondernemingen en blijft de rest van het bedrijfsleven op dit gebied achterop
lopen. De randvoorwaarden voor een snellere overgang naar een
kennisintensievere economie moeten worden verbeterd, waarbij de nadruk dient te
worden gelegd op ondernemerszin, bevordering van ondernemingsdynamiek en de
vorming van menselijk kapitaal.
(12)     De prijzen van elektriciteit,
gas en tal van andere goederen en diensten liggen hoger in België dan in andere
lidstaten, een situatie die op een zwakke concurrentie en structurele
belemmeringen terug te voeren is. De detailhandelsprijzen blijven boven het
gemiddelde voor de eurozone, terwijl beperkingen op professionele diensten de
ontwikkeling van innovatieve bedrijfsmodellen in de weg staan en investeringen
hinderen. België heeft slechts beperkte vooruitgang geboekt bij het verbeteren
van de concurrentie in de netwerksectoren en is er niet volledig in geslaagd
sterke en onafhankelijke toezichthouders in het leven te roepen. België heeft
de op een na laagste penetratiegraad van mobiele breedband in de EU, een
situatie die grotendeels te wijten is aan toezicht- en coördinatieproblemen wat
de beschikbaarheid van spectrum betreft. Doordat consumenten thans vaker van
leverancier veranderen, is de machtspositie op productiegebied van de
traditionele energieleverancier weliswaar afgebrokkeld, maar de concurrentie op
detailhandelsniveau voor elektriciteit en gas en op groothandelsniveau voor
elektriciteit blijft een uitdaging vormen, waarbij hoge distributiekosten een
onevenredig groot gewicht vertegenwoordigen in de nettoprijzen voor industriële
verbruikers in vergelijking met de buurlanden. Het besluit van België om de
detailhandelsprijzen van elektriciteit en gas voor eindverbruikers aan banden
te leggen, kan capaciteitsinvesteringen ontmoedigen en nieuwkomers ervan
weerhouden de markt te betreden. De voorwaarden voor vergunningverlening in de
postsector roepen nog steeds vragen op. Het binnenlandse passagiersvervoer per
spoor staat niet open voor concurrentie en de wetgeving inzake havenarbeid is
niet gemoderniseerd. Gezien het belang van alle bovengenoemde sectoren voor het
concurrentievermogen zijn de bovenbeschreven maatregelen dringend noodzakelijk.
(13)     Het Belgische belastingstelsel
leunt onevenredig zwaar op directe belastingen en bevat lacunes die afbreuk
doen aan de rechtvaardigheid ervan. Hoewel België reeds enige inspanningen
heeft geleverd om de totale belastingdruk op arbeid te verlichten, behoort het
impliciete belastingtarief voor de meeste categorieën werknemers nog steeds tot
de hoogste in de EU. België blijft een van de landen met het laagste aandeel
van de milieubelastingen in de totale belastingopbrengsten. Het
belastingstelsel is vatbaar voor vereenvoudiging en efficiëntieverbetering,
onder meer door de belastingaftrekken af te bouwen en te stroomlijnen, alsook
door ongerechtvaardigde of ondoeltreffende verlaagde btw-tarieven af te
schaffen.
(14)     België heeft te lijden van een
ondergemiddelde en stagnerende arbeidsparticipatie en grote verschillen qua
werkgelegenheid en werkloosheid tussen de gewesten en bepaalde subgroepen van
de bevolking. De bevolkingsgroepen waarvan de arbeidsparticipatie in alle
gewesten het laagst is, zijn onder meer mensen met een migrantenachtergrond,
ouderen en laaggeschoolde jongeren. Deze groepen lopen ook een groter risico op
armoede en sociale uitsluiting. De hervorming van het stelsel van
werkloosheidsuitkeringen betekent een stap in de goede richting, maar volstaat
op zich niet om de vraag naar en het aanbod van werk beter op elkaar te doen
aansluiten: deze hervorming moet vergezeld gaan van doeltreffende bijstand bij
het zoeken naar werk en opleidingsmogelijkheden. De wisselwerking tussen de
doelgerichte reducties op federaal niveau en de op gewestniveau bestaande
regelingen ter ondersteuning van de werkgelegenheid geeft aanleiding tot grote
complexiteit. Hoewel de maatregelen ten behoeve van laaggeschoolde jongeren
naar alle waarschijnlijkheid ook migranten ten goede zullen komen, is een
alomvattende strategie vereist die specifiek op deze doelgroep is toegespitst.
Bovendien lijken bepaalde wanverhoudingen op de arbeidsmarkt moeilijk oplosbaar
zonder een aanzienlijke vergroting van de interregionale arbeidsmobiliteit. Er
dient grondiger te worden nagegaan hoe het verschaffen van onderwijs en
opleiding transparanter en efficiënter kan worden gemaakt en hoe de synergie
tussen de verschillende aanbieders van opleidingen kan worden versterkt.
(15)     Uit projecties voor
broeikasgasemissies tot en met 2020 blijkt dat België zijn reductiedoelstelling
van 15 % zal missen. Het blijft onduidelijk hoe de afzonderlijke
initiatieven die door de diverse overheden worden genomen, moeten garanderen
dat de doelstelling wordt gehaald, of hoe de inspanning over de gewesten zal
worden verdeeld. Met name wat vervoer en gebouwen betreft, blijft onduidelijk
welk effect de gecombineerde maatregelen ter vermindering van de emissies
zullen sorteren. Het fileprobleem vormt een bijzonder zware belasting voor de
Belgische economie. Deze last wordt zelfs op niet minder dan 2 % van het
bbp geraamd en is daarmee een van de hoogste in Europa. De invoering van het
nieuwe systeem voor de heffing van verkeersbelasting in de drie gewesten is
echter uitgesteld tot 2016.
(16)     De coördinatieproblemen die
inherent zijn aan een sterk geregionaliseerde structuur, maken een efficiënte
organisatie van het openbaar bestuur des te noodzakelijker. De aanwezigheid van
meerdere netwerken, lagen en actoren kan immers tot het bestaan van parallelle
structuren leiden, hetgeen op zijn beurt in een zwakker bestuur en hogere
administratieve kosten kan resulteren. Deze problemen komen vooral tot uiting
op het gebied van de belastingheffing en de verdeling van de
begrotingsinspanningen, onder meer op het terrein van onderwijs en sociale
zekerheid, waarvoor algemeen genomen meer samenwerking en coördinatie is
vereist.
(17)     In de context van het Europees
semester heeft de Commissie een brede analyse van het economische beleid van
België verricht. Zij heeft zowel het stabiliteitsprogramma als het nationale
hervormingsprogramma doorgelicht en een diepgaande evaluatie gepresenteerd.
Daarbij heeft zij niet alleen gekeken naar de relevantie ervan voor een
houdbaar budgettair en sociaaleconomisch beleid in België, maar is zij ook
nagegaan of de EU-regels en ‑richtsnoeren in acht zijn genomen, gezien de
noodzaak de algemene economische governance van de Europese Unie te versterken
door middel van een EU-inbreng in toekomstige nationale besluiten. Haar
aanbevelingen in het kader van het Europees semester worden in de onderstaande
aanbevelingen 1 tot en met 7 weergegeven.
(18)     In het licht van deze
beoordeling heeft de Raad het stabiliteitsprogramma van België onderzocht. Zijn
advies[9]
daarover is met name in de onderstaande aanbeveling 1 weergegeven.
(19)     In het licht van de diepgaande
evaluatie van de Commissie en deze beoordeling heeft de Raad het nationale
hervormingsprogramma en het stabiliteitsprogramma van België onderzocht. Zijn
aanbevelingen op grond van artikel 6 van Verordening (EU) nr. 1176/2011
betreffende de preventie en correctie van macro-economische onevenwichtigheden
zijn in de onderstaande aanbevelingen 1, 2, 3, 4 en 5 weergegeven,
(20)     In de context van het Europees
semester heeft de Commissie tevens een analyse van het economische beleid van
de eurozone als geheel verricht. Op basis hiervan heeft de Raad specifieke
aanbevelingen gericht tot de lidstaten die de euro als munt hebben. Ook België
dient erop toe te zien dat aan deze aanbevelingen volledig en tijdig uitvoering
wordt gegeven,
BEVEELT AAN dat België in de periode 2013-2014
actie onderneemt om:
1.           Aanvullende maatregelen te nemen
om de structurele aanpassingsinspanning te realiseren die is gespecificeerd in het
besluit tot aanmaning om maatregelen te treffen om het buitensporige tekort
uiterlijk in 2013 te corrigeren en om de consolidatie een duurzamer en
geloofwaardiger karakter te verlenen. Een
duurzame correctie van de budgettaire onevenwichtigheden vereist een
geloofwaardige implementatie van ambitieuze structurele hervormingen die de
aanpassingscapaciteit verhogen en de potentiële groei doen toenemen. Na de correctie van het buitensporige tekort de
structurele aanpassing in een passend tempo voort te zetten teneinde uiterlijk
in 2016 de middellangetermijndoelstelling te realiseren, en er tevens voor te
zorgen dat de hoge schuldquote een duidelijke neerwaartse tendens te zien
geeft. Te dien einde uiterlijk op 15 oktober 2013 groeivriendelijke structurele
maatregelen voor het jaar 2014 te presenteren die een duurzame correctie van
het buitensporige tekort en voldoende vooruitgang in de richting van zijn
middellangetermijndoelstelling waarborgen. Erop toe te zien dat de aanpassing
evenwichtig is gespreid in de tijd of zelfs overwegend in de eerste jaren
plaatsvindt. Expliciete coördinatieregelingen te treffen om te garanderen dat
de begrotingsdoelstellingen bindend zijn op federaal en subfederaal niveau
binnen een planninghorizon op middellange termijn – onder meer door de spoedige
aanneming van een regel betreffende het overheidssaldo/overschot die strookt
met de vereisten van het Verdrag inzake stabiliteit, coördinatie en bestuur in
de economische en monetaire unie –, alsook om de lastenverdeling over en de
verantwoordingsplicht van de diverse geledingen van de overheid transparanter
te maken.
2.           De inspanningen te
intensiveren om de kloof tussen de werkelijke en de wettelijke pensioenleeftijd
te dichten, onder meer door een snelle afschaffing van
vervroegde-uittredingsregelingen. De hervormingen van de
socialezekerheidsstelsels voor ouderen te onderbouwen met
werkgelegenheidsbevorderende maatregelen en arbeidsmarkthervormingen die actief
ouder worden in de hand werken. Meer vaart te zetten achter de aanneming van
een besluit om de wettelijke pensioenleeftijd aan de levensverwachting te
koppelen. Door te gaan met het kostenefficiënter maken van de overheidsuitgaven
voor langdurige institutionele zorg.
3.           De aangevatte inspanningen
tot hervorming van het loonvormingsmechanisme, met inbegrip van de
loonindexering, voort te zetten om het concurrentievermogen te herstellen, met
name door in overleg met de sociale partners en conform de nationale praktijken
structurele maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat de loonvorming
aansluit bij de productiviteitsontwikkelingen, lokale verschillen in
productiviteit en arbeidsmarktomstandigheden weerspiegelt, en in automatische
correcties voorziet wanneer de loonontwikkeling het kostenconcurrentievermogen
ondermijnt.
4.           Concrete en aan een specifiek
tijdschema gebonden structurele maatregelen te presenteren om een betere
concurrentie in de dienstensector te waarborgen door belemmeringen in de
detailhandel uit de weg te ruimen, buitensporige beperkingen op professionele
diensten op te heffen en in een betere verschaffing van mobiele breedband te
voorzien. De werking van de energiesector te blijven verbeteren door de
distributiekosten terug te schroeven en de retailkosten te monitoren; de
onafhankelijkheid te versterken van de toezichthouders in de energie-,
telecommunicatie- en vervoersectoren (spoorwegen, luchthavens, havens en
wegvervoer). De resterende belemmeringen van regelgevende aard in de postsector
op te heffen.
5.           Concrete en aan een specifiek
tijdschema gebonden voorstellen uit te werken om een verschuiving van de
belastingen op arbeid naar minder groeiverstorende belastinggrondslagen te
bewerkstelligen, met name door de mogelijkheden te onderzoeken die worden
geboden door milieubelastingen (bijvoorbeeld op diesel en stookolie) en door de
belastingheffing op het particuliere gebruik van bedrijfswagens. Het
belastingstelsel te vereenvoudigen door het aantal aftrekken in de
inkomstenbelasting te verminderen, de efficiëntie van de btw te verhogen en
tevens voor een betere naleving van de belastingwetgeving te zorgen door
bestaande lacunes te dichten.
6.           De prikkels die werken
onaantrekkelijk maken, verder te reduceren door effectief de hand te houden aan
de verplichting om werk te zoeken en ervoor te zorgen dat alle werklozen
gepersonaliseerde bijstand wordt geboden bij het zoeken naar werk. Maatregelen
te treffen om de intergewestelijke arbeidsmobiliteit te vergroten. De
coherentie te vereenvoudigen en te versterken tussen prikkels om aan het werk
te gaan, het activeringsbeleid, de afstemming van arbeidsvraag en –aanbod,
onderwijs, een leven lang leren en beleidsmaatregelen op het gebied van
beroepsopleiding voor ouderen en jongeren. Alomvattende strategieën uit te
stippelen met het oog op de sociale inclusie van mensen met een
migrantenachtergrond.
7.           Concrete maatregelen te
treffen en afspraken te maken over een duidelijke taakverdeling tussen de
federale en gewestelijke overheden om vooruitgang te boeken bij de
verwezenlijking van de doelstellingen voor het verminderen van de
broeikasgasemissies van niet onder de emissiehandelsregeling vallende
activiteiten, en met name van vervoer en gebouwen.
Gedaan te Brussel,
                                                                       Voor
de Raad
                                                                       De
voorzitter
[1]               PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.
[2]               PB L 306 van 23.11.2011, blz. 25.
[3]               COM(2013) 351 final.
[4]               P7_TA(2013)0052 en P7_TA(2013)0053.
[5]               Besluit 2013/208/EU van de Raad van 22 april 2013.
[6]               COM(2012) 750 final.
[7]               COM(2012) 751 final.
[8]               SWD(2013) 113 final.
[9]               Uit hoofde van artikel 5, lid 2, van Verordening (EG)
nr. 1466/97 van de Raad.


Avis juridique important

|

32002H0216

Aanbeveling van de Raad van 5 maart 2002 inzake de aan de Commissie te verlenen kwĳting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1984) (Zesde EOF) voor het begrotingsjaar 2000

Publicatieblad Nr. L 072 van 14/03/2002 blz. 0023 - 0023

Aanbeveling van de Raadvan 5 maart 2002inzake de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1984) (Zesde EOF) voor het begrotingsjaar 2000(2002/216/EG)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op de derde ACS-EEG-overeenkomst, ondertekend te Lomé op 8 december 1984,Gelet op Besluit 86/283/EEG van de Raad van 30 juni 1986 betreffende de associatie van de landen en gebieden overzee met de Europese Economische Gemeenschap(1),Gelet op het Intern Akkoord betreffende de financiering en het beheer van de steun van de Gemeenschap(2), ondertekend te Brussel op 19 februari 1985, gewijzigd bij Besluit 86/281/EEG(3), inzonderheid op artikel 29, lid 3,Gelet op het Financieel Reglement van 11 november 1986 van toepassing op het Zesde Europees Ontwikkelingsfonds(4), inzonderheid op de artikelen 66 tot en met 73,Na onderzoek van de jaarrekening en de balans betreffende de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1984) (Zesde EOF), die op 31 december 2000 zijn vastgesteld, alsmede van het verslag van de Rekenkamer over het begrotingsjaar 2000, waaraan de antwoorden van de Commissie zijn gehecht(5),Overwegende hetgeen volgt:(1) Krachtens artikel 29, lid 3, van het Intern Akkoord wordt aan de Commissie voor het beheer van het Europees Ontwikkelingsfonds (1984) (Zesde EOF) kwijting verleend door het Europees Parlement op aanbeveling van de Raad.(2) De uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1984) (Zesde EOF) door de Commissie gedurende het begrotingsjaar 2000 is over het geheel genomen bevredigend geweest,BEVEELT het Europees Parlement AAN de Commissie kwijting te verlenen voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1984) (Zesde EOF) voor het begrotingsjaar 2000.Gedaan te Brussel, 5 maart 2002.Voor de RaadDe voorzitterR. De Rato Y Figaredo(1) PB L 175 van 1.7.1986, blz. 1.(2) PB L 86 van 31.3.1986, blz. 210.(3) PB L 178 van 2.7.1986, blz. 13.(4) PB L 325 van 20.11.1986, blz. 42.(5) PB C 359 van 15.12.2001, blz. 421.


title: Aanbeveling van de Europese Centrale Bank van 26 april 2013 aan de Raad van de Europese Unie betreffende de externe accountants van Suomen Pankki (ECB/2013/12)

text:
               3.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 126/1

         AANBEVELING VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK
   van 26 april 2013
   aan de Raad van de Europese Unie betreffende de externe accountants van Suomen Pankki
   (ECB/2013/12)
   2013/C 126/01
   DE RAAD VAN BESTUUR VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK,
   Gelet op de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank, inzonderheid artikel 27.1,
   Overwegende:

               (1)

               De rekeningen van de Europese Centrale Bank (ECB) en van de nationale centrale banken van de lidstaten die de euro als munt hebben, worden gecontroleerd door onafhankelijke externe accountants, die op aanbeveling van de Raad van bestuur van de ECB zijn aanvaard door de Raad van de Europese Unie.

               (2)

               Het mandaat van de huidige externe accountants van Suomen Pankki eindigde na de audit van het boekjaar 2012. Het is derhalve noodzakelijk om met ingang van het boekjaar 2013 externe accountants te benoemen.

               (3)

               Suomen Pankki heeft PricewaterhouseCoopers Oy voor de boekjaren 2013 tot 2019 als externe accountants geselecteerd,

         HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING VASTGESTELD:
   Het verdient aanbeveling dat PricewaterhouseCoopers Oy voor de boekjaren 2013 tot 2019 wordt benoemd tot externe accountant van Suomen Pankki.

      Gedaan te Frankfurt am Main, 26 april 2013.

            De president van de ECB

         Mario DRAGHI


title: 2014/661/EU: Aanbeveling van de Commissie van 10 september 2014 betreffende het monitoren van de aanwezigheid van 2- en 3-monochloorpropaan-1,2-diol (2- en 3-MCPD), 2- en 3-MCPD-vetzuuresters en glycidylvetzuuresters in levensmiddelen  Voor de EER relevante tekst

text:
               12.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 271/93

         AANBEVELING VAN DE COMMISSIE
   van 10 september 2014
   betreffende het monitoren van de aanwezigheid van 2- en 3-monochloorpropaan-1,2-diol (2- en 3-MCPD), 2- en 3-MCPD-vetzuuresters en glycidylvetzuuresters in levensmiddelen
   (Voor de EER relevante tekst)

      (2014/661/EU)

   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 292,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               3-monochloorpropaan-1,2-diol (3-MCPD) is een contaminant die vrijkomt bij de verwerking van voedsel en die als mogelijk kankerverwekkend voor de mens wordt beschouwd; de toelaatbare dagelijkse inname (TDI) ervan is vastgesteld op 2 μg/kg lichaamsgewicht (1). Bij Verordening (EG) nr. 1881/2006 van de Commissie (2) is een maximumgehalte van 20 μg/kg vastgelegd voor gehydrolyseerd plantaardig eiwit en sojasaus; dit maximumgehalte geldt voor vloeibare producten met 40 % droge stof, hetgeen overeenkomt met een maximumgehalte van 50 μg/kg in de droge stof.

               (2)

               Esters van 2- en 3-monochloorpropaan-1,2-diol (MCPD-esters) en glycidylesters zijn belangrijke contaminanten in verwerkte spijsoliën die als levensmiddel of als ingrediënt in levensmiddelen worden gebruikt. De veronderstelling dat 3-MCPD in mensen voor 100 % uit zijn esters wordt vrijgegeven, is bevestigd door het Contam, het panel voor contaminanten in de voedselketen van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) (3).

               (3)

               Glycidylvetzuuresters (GE) zijn procescontaminanten die ontstaan tijdens de desodoriseringsfase van de zuivering van spijsolie. De toxicologische relevantie van glycidylvetzuuresters is nog niet geheel duidelijk. Glycidol zelf wordt als waarschijnlijk kankerverwekkend voor de mens beschouwd. Uit de recentste wetenschappelijke studies blijkt dat glycidol in het menselijke spijsverteringskanaal bijna volledig uit vetzuuresters wordt vrijgegeven.

               (4)

               Op 20 september 2013 heeft de EFSA een wetenschappelijk rapport uitgebracht met een analyse van de aanwezigheid van 3-monochloorpropaan-1,2-diol (3-MCPD) in levensmiddelen in Europa in de periode 2009-2011 en een voorlopige blootstellingsbeoordeling (4).

               (5)

               Voor een nauwkeuriger blootstellingsbeoordeling zijn meer gegevens nodig over de aanwezigheid van MCPD-vetzuuresters en glycidylvetzuuresters.

               (6)

               Daarom moet de monitoring worden aanbevolen van de aanwezigheid van MCPD, MCPD-esters en glycidylesters in plantaardige oliën en vetten, daarvan afgeleide levensmiddelen en levensmiddelen die plantaardige oliën en vetten bevatten,

         HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING VASTGESTELD:

               1.

               De lidstaten zouden met actieve medewerking van de exploitanten van diervoeder- en levensmiddelenbedrijven de aanwezigheid van 2- en 3-MCPD, 2- en 3-MCPD-vetzuuresters en glycidylvetzuuresters in levensmiddelen moeten monitoren, met name in:

                           a)

                           plantaardige oliën en vetten en daarvan afgeleide producten zoals margarine en gelijkaardige producten;

                           b)

                           voor bijzondere voeding bestemde levensmiddelen zoals omschreven in Richtlijn 2009/39/EG van het Europees Parlement en de Raad (5), levensmiddelen die bestemd zijn voor zuigelingen en peuters, met inbegrip van zuigelingen- en opvolgzuigelingenvoeding zoals omschreven in Richtlijn 2006/141/EG van de Commissie (6), en voor zuigelingen bestemde dieetvoeding voor medisch gebruik zoals omschreven in Richtlijn 1999/21/EG van de Commissie (7);

                           c)

                           banketbakkerswaren, brood en broodjes,

                           d)

                           vlees en vis in blik (gerookt),

                           e)

                           snacks op basis van aardappelen of granen en andere gebakken producten op basis van aardappelen;

                           f)

                           levensmiddelen die plantaardige olie bevatten en levensmiddelen die met plantaardige oliën zijn bereid of geproduceerd.

                     De analyse van 2- en 3-MCPD, 2- en 3-MCPD-vetzuuresters en glycidylvetzuuresters in de onder b) tot en met f) genoemde levensmiddelen is bijzonder moeilijk en voorlopig zijn er geen door een ringonderzoek gevalideerde analysemethoden voorhanden. De analyse van de onder b) tot en met f) genoemde levensmiddelen moet dan ook met grote zorg gebeuren, zodat de verkregen gegevens betrouwbaar zijn.
               Lidstaten die voornemens zijn de aanwezigheid van 2- en 3-MCPD, 2- en 3-MCPD-vetzuuresters en glycidylvetzuuresters in de onder b) tot en met f) genoemde levensmiddelen te analyseren, kunnen daarom, indien toepasselijk en nodig, om de technische bijstand verzoeken van het Gemeenschappelijk Centrum voor onderzoek van de Commissie, met name de eenheid Normen voor voedselbiowetenschap (Unit Standards for Food Bioscience) van het Instituut voor referentiematerialen en -metingen (IRMM).

               2.

               Om ervoor te zorgen dat de monsters representatief zijn voor de bemonsterde partij, moeten de lidstaten de bemonsteringsprocedures volgen die zijn vastgelegd in deel B van de bijlage bij Verordening (EG) nr. 333/2007 van de Commissie (8).

               3.

               Voor de vaststelling van in esters gebonden MCPD en glycidol is het wenselijk de standaardmethoden van de American Oil Chemists' Society te gebruiken. Dit zijn gaschromatografie-massaspectrometriemethoden (GC-MS) die door een ringonderzoek gevalideerd zijn voor plantaardige oliën en vetten en beschikbaar zijn op de website www.aocs.org.
               Voor de analyse van in vetzuuresters gebonden MCPD en glycidol in spijsoliën en -vetten mag de bepaalbaarheidsgrens (limit of quantification — LOQ) niet hoger zijn dan 100 μg/kg. Voor andere levensmiddelen die meer dan 10 % vet bevatten, ligt de LOQ bij voorkeur maximaal even hoog, in verhouding tot het vetgehalte van de levensmiddelen: zo zou de LOQ voor de analyse van vetzuuresters van MCPD en glycidol in levensmiddelen met een vetgehalte van 20 % niet hoger mogen liggen dan 20 μg/kg op gehele gewichtsbasis. Voor levensmiddelen die minder dan 10 % vet bevatten, zou de LOQ niet hoger mogen zijn dan 10 μg/kg op gehele gewichtsbasis.

               4.

               De laboratoria moeten over kwaliteitscontroleprocedures beschikken om te verhinderen dat glycidylesters tijdens de analyse worden omgezet in MCPD-esters en omgekeerd. Bovendien moet de te meten grootheid ondubbelzinnig gepreciseerd worden en is er afzonderlijke rapportage nodig voor vrije 2- en 3-MCPD in de geanalyseerde matrix en voor 2- en 3-MCPD-vetzuuresters, aangezien beide stoffen als 3-MCPD worden gemeten. Over de volgende te meten grootheden moet afzonderlijk worden gerapporteerd:

                           —

                           2-MCPD

                           —

                           3-MCPD

                           —

                           2-MCPD-esters

                           —

                           3-MCPD-esters

                           —

                           glycidylesters.

                     Er zijn voorlopig geen aanwijzingen voor de aanwezigheid van vrije glycidol in de in punt 1 genoemde levensmiddelen. Indien echter bij de analyses vrije glycidol wordt vastgesteld, moet dit afzonderlijk worden gerapporteerd.

               5.

               De lidstaten moeten ervoor zorgen dat de EFSA de analyseresultaten op gezette tijden (om de zes maanden) ontvangt, in het door de EFSA gevraagde formaat voor de indiening van gegevens en in overeenstemming met de richtsnoeren van de EFSA betreffende de standaardmonsterbeschrijving (Standard Sample Description — SSD) voor levensmiddelen en diervoeders (9) en de aanvullende specifieke rapportagevereisten van de EFSA.
               Er zal een vereenvoudigd formaat met minder verplicht in te vullen velden beschikbaar worden gemaakt, zodat er zo veel mogelijk nuttige beschikbare monitoringgegevens worden ingediend.

               6.

               Er zullen richtsnoeren worden opgesteld om te zorgen voor een eenvormige uitvoering van deze aanbeveling en vergelijkbare rapportage van de resultaten.

      Gedaan te Brussel, 10 september 2014.

            Voor de Commissie

         Tonio BORG

            Lid van de Commissie

      (1)  Advies van het Wetenschappelijk Comité voor de menselijke voeding over 3-monochloorpropaan-1,2-diol (3-MCPD), tot aanpassing van zijn advies uit 1994 (vastgesteld op 30 mei 2001): http://ec.europa.eu/food/fs/sc/scf/out91_en.pdf

      (2)  Verordening (EG) nr. 1881/2006 van de Commissie van 19 december 2006 tot vaststelling van maximumgehalten aan bepaalde verontreinigingen in levensmiddelen (PB L 364 van 20.12.2006, blz. 5).

      (3)  Verklaring van het Wetenschappelijk Panel voor contaminanten in de voedselketen (Contam) naar aanleiding van een vraag van de Europese Commissie over 3-MCPD-esters: http://www.efsa.europa.eu/en/efsajournal/doc/1048.pdf

      (4)  Europese Autoriteit voor voedselveiligheid, 2013 Analysis of occurrence of 3-monochloropropane-1,2-diol (3-MCPD) in food in Europe in the years 2009-2011 and preliminary exposure assessment. EFSA Journal 2013;11(9):3381, 45 blz., doi:10.2903/j.efsa.2013.3381. Online beschikbaar op: www.efsa.europa.eu/efsajournal

      (5)  Richtlijn 2009/39/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 mei 2009 betreffende voor bijzondere voeding bestemde levensmiddelen (PB L 124 van 20.5.2009, blz. 21).

      (6)  Richtlijn 2006/141/EG van de Commissie van 22 december 2006 inzake volledige zuigelingenvoeding en opvolgzuigelingenvoeding en tot wijziging van Richtlijn 1999/21/EG (PB L 401 van 30.12.2006, blz. 1).

      (7)  Richtlijn 1999/21/EG van de Commissie van 25 maart 1999 betreffende dieetvoeding voor medisch gebruik (PB L 91 van 7.4.1999, blz. 29).

      (8)  Verordening (EG) nr. 333/2007 van de Commissie van 28 maart 2007 tot vaststelling van bemonsteringswijzen en analysemethoden voor de officiële controle op de gehalten aan lood, cadmium, kwik, anorganisch tin, 3-MCPD en polycyclische aromatische koolwaterstoffen in levensmiddelen (PB L 88 van 29.3.2007, blz. 29).

      (9)  http://www.efsa.europa.eu/en/datex/datexsubmitdata.htm


title: Aanbeveling van de Raad van 11 juli 2017 over het nationale hervormingsprogramma 2017 van Litouwen en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma 2017 van Litouwen

text:
               9.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/62

         AANBEVELING VAN DE RAAD
   van 11 juli 2017
   over het nationale hervormingsprogramma 2017 van Litouwen en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma 2017 van Litouwen
   (2017/C 261/14)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148, lid 4,
   Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid (1), en met name artikel 5, lid 2,
   Gezien de aanbeveling van de Europese Commissie,
   Gezien de resoluties van het Europees Parlement,
   Gezien de conclusies van de Europese Raad,
   Gezien het advies van het Comité voor de werkgelegenheid,
   Gezien het advies van het Economisch en Financieel Comité,
   Gezien het advies van het Comité voor sociale bescherming,
   Gezien het advies van het Comité voor de economische politiek,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 16 november 2016 heeft de Commissie haar goedkeuring gehecht aan de jaarlijkse groeianalyse en daarmee de aanzet gegeven tot het Europees Semester 2017 voor coördinatie van het economisch beleid. De prioriteiten van de jaarlijkse groeianalyse zijn op 9-10 maart 2017 door de Europese Raad bekrachtigd. Op 16 november 2016 heeft de Commissie op grond van Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de Raad (2) ook het waarschuwingsmechanismeverslag aangenomen, waarin zij Litouwen niet heeft genoemd als een van de lidstaten die aan een diepgaande evaluatie zouden worden onderworpen. Tevens heeft de Commissie op die datum een aanbeveling voor een aanbeveling van de Raad over het economisch beleid van de eurozone aangenomen, die op 9-10 maart 2017 door de Europese Raad is bekrachtigd. Op 21 maart 2017 heeft de Raad de aanbeveling van de Raad over het economisch beleid van de eurozone („aanbeveling voor de eurozone”) vastgesteld (3).

               (2)

               Als lidstaat die de euro als munt heeft en in het licht van de grote onderlinge verwevenheid tussen de economieën van de Economische en Monetaire Unie, moet Litouwen ervoor zorgen dat volledig en tijdig uitvoering wordt gegeven aan de aanbeveling voor de eurozone, zoals in de onderstaande aanbeveling 2 is weergegeven.

               (3)

               Op 22 februari 2017 is het landverslag 2017 voor Litouwen gepubliceerd. Daarin werd de vooruitgang beoordeeld die Litouwen bij de tenuitvoerlegging van de op 12 juli 2016 door de Raad vastgestelde landspecifieke aanbevelingen heeft gemaakt, alsmede het gevolg dat is gegeven aan de landspecifieke aanbevelingen die in eerdere jaren werden goedgekeurd, en de vooruitgang die Litouwen in de richting van zijn nationale Europa 2020-doelstellingen heeft geboekt.

               (4)

               Litouwen heeft op 27 april 2017 zijn nationaal hervormingsprogramma 2017 en op 28 april 2017 zijn stabiliteitsprogramma 2017 ingediend. Teneinde met de onderlinge verbanden tussen beide programma’s rekening te houden, zijn deze tegelijkertijd geëvalueerd.

               (5)

               De betrokken landspecifieke aanbevelingen zijn meegenomen in de programmering van de lidstaten voor de Europese structuur- en investeringsfondsen (ESI-fondsen) voor de periode 2014-2020. Op grond van artikel 23 van Verordening (EU) nr. 1303/2013 van het Europees Parlement en de Raad (4) kan de Commissie een lidstaat verzoeken zijn partnerschapsovereenkomst en de betrokken programma’s te evalueren en wijzigingen voor te stellen, wanneer dit nodig is om de uitvoering van betrokken aanbevelingen van de Raad te ondersteunen. De Commissie heeft nadere gegevens verstrekt over de wijze waarop zij gebruik zal maken van die bepaling in richtsnoeren over de toepassing van de maatregelen die de doeltreffendheid van de ESI-fondsen koppelen aan gezond economisch bestuur.

               (6)

               Litouwen valt momenteel onder het preventieve deel van het stabiliteits- en groeipact. In zijn stabiliteitsprogramma 2017 rekent de regering met een verbetering van het nominale saldo van een tekort van 0,4 % van het bbp in 2017 naar een overschot van 1,3 % van het bbp in 2020. Litouwen zal naar verwachting gedurende de gehele programmaperiode met een marge aan de begrotingsdoelstelling op middellange termijn — een structureel tekort van 1 % van het bbp — blijven voldoen. In het toegestane aanpassingstraject is de in 2016 van start gegane systemische pensioenhervorming verwerkt. Voor 2017 wordt rekening gehouden met de aanvullende grote structurele hervormingen van de arbeidsmarkt en het pensioenstelsel. Volgens het stabiliteitsprogramma 2017 zou de overheidsschuldquote dalen van 40,2 % van het bbp in 2016 naar 33,8 % in 2020. Het macro-economische scenario dat aan die begrotingsprognoses ten grondslag ligt, is plausibel. Tegelijkertijd zijn de maatregelen die nodig zijn om vanaf 2018 de geplande streefcijfers voor het overschot te ondersteunen, niet voldoende gespecificeerd.

               (7)

               In zijn stabiliteitsprogramma 2017 heeft Litouwen verzocht om gebruik te kunnen maken van de tijdelijke afwijking van 0,5 % van het bbp in het kader van het preventieve deel overeenkomstig het „gemeenschappelijk overeengekomen standpunt over flexibiliteit binnen het stabiliteits- en groeipact” dat de Raad Ecofin in februari 2016 heeft goedgekeurd, met het oog op de geplande uitvoering van grote structurele hervormingen met een positief effect op de langetermijnhoudbaarheid van de overheidsfinanciën. Dit heeft met name betrekking op het verbeteren van de houdbaarheid van het pensioenstelsel door een versterkte indexering en een geleidelijke verhoging van de pensioengeldige dienstjaren. In het kader van de hervormingen is er evenwel geen automatische koppeling tussen de pensioengerechtigde leeftijd en de levensverwachting tot stand gekomen. Daarnaast worden de arbeidsverhoudingen met deze hervormingen gemoderniseerd door de invoering van nieuwe vormen van arbeidsovereenkomsten, verkorte opzeggingstermijnen, lagere ontslagvergoedingen en meer flexibele arbeidstijden. De hervormingen versterken ook de dekking en de toereikendheid van de werkloosheids- en sociale uitkeringen, breiden de reikwijdte uit van het actief arbeidsmarktbeleid en verlagen het niveau van het illegale en onverzekerd werk. De autoriteiten zijn van mening dat de hervormingen een positief effect hebben op de houdbaarheid van de overheidsfinanciën door op lange termijn tot 3,8 % van het bbp te besparen op de gemiddelde jaarlijkse pensioenuitgaven, waarbij het onderdeel van de hervorming dat betrekking heeft op de arbeidsmarkt kan resulteren in een stijging van het gemiddelde jaarlijkse aantal werknemers tot 10 %, hetgeen een algemeen aannemelijke veronderstelling lijkt te zijn. Indien deze hervorming volledig en op tijd wordt geïmplementeerd, zal zij dus een positief effect hebben op de houdbaarheid van de overheidsfinanciën. Op die basis kan worden geoordeeld dat Litouwen in aanmerking komt voor de gevraagde tijdelijke afwijking in 2017, mits het de overeengekomen hervormingen adequaat implementeert, hetgeen zal worden gemonitord in het kader van het Europees Semester. Gelet op de noodzaak te zorgen voor een voortdurende naleving van de minimumbenchmark (namelijk een structureel tekort van 1,5 % van het bbp) en rekening houdend met de eerder toegekende marge krachtens de clausule voor systemische pensioenhervormingen (0,1 % van het bbp), kan momenteel worden geoordeeld dat Litouwen in aanmerking komt voor een tijdelijke afwijking van 0,4 % van het bbp in 2017, hetgeen iets lager is dan de gevraagde 0,5 % van het bbp.

               (8)

               Op 12 juli 2016 heeft de Raad voor 2017 aanbevolen dat Litouwen ervoor zorgt dat de afwijking van de begrotingsdoelstelling op middellange termijn beperkt blijft tot de marge die verband houdt met de systemische pensioenhervorming (5). Rekening houdend met de voor 2016 verleende marges die verband houden met de pensioenhervorming en de voor 2017 verleende tijdelijke afwijking die samengaat met de uitvoering van de structurele hervormingen, zou het structurele saldo in 2017 met 1,3 % van het bbp mogen verslechteren. Op basis van de voorjaarsprognoses 2017 van de Commissie zal Litouwen in 2017 aan deze vereiste voldoen. In 2018 zou Litouwen zijn begrotingsdoelstelling op middellange termijn moeten halen, rekening houdend met de voor 2016 toegestane marge die verband houdt met de uitvoering van de systemische pensioenhervorming en de voor 2017 verleende marge voor structurele hervormingen, aangezien tijdelijke afwijkingen worden overgedragen voor een periode van drie jaar. Volgens de voorjaarsprognoses 2017 van de Commissie spoort dit met een maximale nominale groeivoet van de netto primaire overheidsuitgaven (6) van 6,4 % in 2018, hetgeen overeenstemt met een verslechtering van het structurele saldo ter grootte van -0,6 % van het bbp. Bij ongewijzigd beleid wordt verwacht dat Litouwen in 2018 aan deze vereiste zal voldoen. In het algemeen is de Raad van oordeel dat Litouwen in 2017 en 2018 naar verwachting aan de bepalingen van het stabiliteits- en groeipact zal voldoen.

               (9)

               Als gevolg van de laatste verhoging van het niet-belastbare minimumloon is de belastingdruk op werknemers met een laag inkomen de voorbije jaren aanzienlijk afgenomen en benadert hij nu het gemiddelde van de Unie. Tegelijkertijd bleven de compenserende belastingverhogingen beperkt. Bijgevolg behoren de belastingontvangsten als percentage van het bbp nog steeds tot de laagste binnen de Unie, hetgeen het vermogen van Litouwen beperkt om zijn sociale problemen aan te pakken. De lage belastinginkomsten zijn het gevolg van het relatief grote aandeel van de schaduweconomie en de relatief lage ontvangsten uit milieu- en kapitaalbelastingen.

               (10)

               Hoewel Litouwen de voorbije jaren enige vooruitgang heeft geboekt met het oog op een betere inning van de btw, behoort de btw-kloof tot de grootste in de Unie. Te lage loonaangiftes verergeren het probleem van de geringe ontvangsten bij de belastinginning. Een betere naleving van de belastingwetgeving zou resulteren in een verhoging van de begrotingsinkomsten en zou de billijkheid van het belastingstelsel en de efficiëntie van de economie verhogen.

               (11)

               Er wordt een scherpere stijging verwacht van de afhankelijkheidsratio van ouderen en in het kader van de huidige pensioenregelingen wordt geraamd dat de pensioenuitgaven als percentage van het bbp met ongeveer 50 % zullen stijgen tegen het einde van de jaren 2030. De koppeling van de pensioenuitkeringen aan de levensverwachting is essentieel om de druk van de pensioenuitgaven op de overheidsfinanciën te verminderen.

               (12)

               Litouwen heeft de inwerkingtreding van de nieuwe arbeidswetgeving en andere wetgeving over het nieuwe sociale model uitgesteld. Dit uitstel biedt Litouwen de gelegenheid om te zorgen voor een goed evenwicht tussen flexibiliteit en zekerheid in arbeidsrelaties. Het hoge percentage personen die risico op armoede of sociale uitsluiting lopen, in combinatie met de toenemende inkomensongelijkheid, blijft een groot probleem voor Litouwen. De verhouding tussen de inkomens van de 20 % rijkste huishoudens en die van de 20 % armste huishoudens steeg van 5,3 in 2012 tot 7,5 in 2015 en is de op een na hoogste in de Unie. Dit is nadelig voor de economische groei, de macro-economische stabiliteit en de ontwikkeling van een inclusieve samenleving. Momenteel wordt dit vraagstuk niet doeltreffend aangepakt met het sociaal vangnet, als gevolg van de geringe uitgaven voor sociale bescherming. Bovendien behoort het verschil in inkomensongelijkheid vóór en na belastingen en sociale overdrachten tot de kleinste van de Unie. De strijd tegen armoede en sociale uitsluiting staat evenwel hoog op de regeringsagenda. De wetgeving betreffende het nieuwe sociale model voorziet in een verhoging van de toereikendheid en de dekking van de werkloosheidsuitkeringen. Voorts vinden besprekingen plaats over een betere toereikendheid van de sociale bijstand. Deze belangrijke besluiten moeten nog worden aangenomen en uitgevoerd. Met het oog op de bestrijding van de armoede onder ouderen heeft Litouwen in 2016 een indexeringsmechanisme opgenomen in zijn pensioenwetgeving, dat kan worden ingezet om de toereikendheid van de pensioenen te verbeteren.

               (13)

               Het is belangrijk dat Litouwen een oplossing vindt voor zijn problemen op het vlak van vaardigheden en de negatieve effecten van zijn krimpende bevolking in de werkende leeftijd aanpakt. Het percentage leerlingen met onvoldoende basisvaardigheden blijft hoog. Ondanks het hoge percentage afgestudeerden van het hoger onderwijs vertoont het hoger onderwijs tekortkomingen door de gebrekkige kwaliteitsnormen en financiële stimulansen die bovenmaatse omvang en inefficiëntie in plaats van resultaatgerichtheid in de hand werken. De inspanningen moeten worden voortgezet om kwaliteitsvol onderricht op alle onderwijsniveaus te garanderen (onder meer door de loopbanen en arbeidsomstandigheden te hervormen). Dit is essentieel om zwakke prestaties en tekortkomingen in het onderwijs aan te pakken en te zorgen voor kwaliteit in het hoger onderwijs (onder meer door de invoering van financiering op prestatiebasis en de consolidatie van instellingen voor hoger onderwijs). De aanhoudende lage participatiegraad in het volwassenenonderwijs in Litouwen vormt een belemmering voor de doeltreffendheid van de arbeidsmarkthervormingen en de totstandkoming van een hogere kwalificatiegraad bij werknemers. Litouwen heeft zijn inspanningen toegespitst op een groter aanbod en een hogere relevantie van de door de overheid gefinancierde leermogelijkheden, maar tot nu toe heeft dit niet geleid tot concrete resultaten. Om een grotere en duurzame participatie aan de volwasseneneducatie tot stand te brengen, moet Litouwen tevens mensen aanmoedigen om zich bij te scholen en meer werkgevers aansporen om te voorzien in leermogelijkheden voor hun personeel.

               (14)

               De werkloosheid onder laaggeschoolde en middelhoog opgeleide werknemers ligt nog steeds boven het gemiddelde van de Unie. Het armoedepercentage bij personen met een beperking is hoog, deels wegens hun geringe integratie op de arbeidsmarkt. Maatregelen voor een actief arbeidsmarktbeleid spelen momenteel een beperkte rol bij het helpen van mensen terug te keren naar de arbeidsmarkt in Litouwen. Litouwen heeft aanzienlijke ruimte om de arbeidsmarkt inclusiever te maken, onder andere door meer steun te verlenen aan personen met een beperking. Dit houdt onder meer in dat ondersteunde werkgelegenheid en het programma voor beroepsrevalidatie moeten worden opgeschaald en dat meer middelen beschikbaar moeten worden voor beroepsrevalidatie. De recentelijk aangenomen arbeidswetgeving zou kunnen bijdragen tot de totstandkoming van maatregelen voor een actief arbeidsmarktbeleid.

               (15)

               Litouwen heeft enige vooruitgang geboekt met het verbeteren van de sociale dialoog. De sociale partners zijn actief betrokken bij het overleg over de nieuwe arbeidswet en het nieuwe sociale model, en de regering heeft een actieplan opgesteld om de sociale dialoog te versterken. Met dit actieplan wordt gestreefd naar capaciteitsopbouw bij de sociale partners, de bevordering van collectieve arbeidsonderhandelingen en de verbetering van de sociale dialoog op alle niveaus.

               (16)

               In Litouwen hebben gezondheidsresultaten nog steeds een aanzienlijke negatieve impact op de potentieel beschikbare arbeidskrachten en de arbeidsproductiviteit. Hoewel inspanningen worden geleverd om een verschuiving tot stand te brengen waarbij patiënten een beroep kunnen doen op een meer kostenefficiënte gezondheidszorg, worden de prestaties van het gezondheidszorgstelsel nog steeds gehinderd door een hoge afhankelijkheid van intramurale zorg en lage uitgaven voor preventie en volksgezondheid. De eigen bijdragen zijn zeer hoog, in het bijzonder voor geneesmiddelen.

               (17)

               Ongunstige demografische ontwikkelingen hebben tot gevolg dat groei steeds meer afhankelijk zal zijn van arbeidsproductiviteit. In de periode 2000-2015 was de stijging van de arbeidsproductiviteit in Litouwen een van de hoogste in de lidstaten, maar recentelijk is de groei vertraagd. De overheidsinvesteringen in Litouwen hebben te lijden onder een gebrekkige planning en koppeling aan de strategische nationale doelstellingen. De O&O-intensiteit van de overheid is verhoogd tot een waarde die in 2015 iets boven het gemiddelde van de Unie lag, maar de O&O-intensiteit van het bedrijfsleven loopt nog steeds achter. De in 2016 vastgestelde „richtsnoeren voor de hervorming van het Litouwse wetenschaps- en innovatiebeleid” hebben tot doel de hardnekkige problemen op het vlak van onderzoek en innovatie aan te pakken. In de richtsnoeren wordt gepleit voor een hervorming van de institutionele O&O financiering, de consolidatie van onderzoekscentra en instellingen voor hoger onderwijs, kennis- en technologieparken, alsmede voor verbeterde beleidscoördinatie, -monitoring en -evaluatie. Litouwen heeft enige vooruitgang geboekt met de ondersteuning van alternatieve financieringsbronnen en heeft meegewerkt aan de oprichting van risicokapitaal- en startkapitaalfondsen. Voorts heeft het parlement onlangs een wet op crowdfunding aangenomen.

               (18)

               Het aantal omkoopzaken die bij een rechtbank aanhangig zijn gemaakt, is de voorbije jaren gestaag toegenomen, hetgeen erop wijst dat Litouwen zijn inspanningen op het vlak van corruptiebestrijding heeft opgevoerd. Op sommige essentiële beleidsterreinen, zoals gezondheidszorg en overheidsopdrachten, worden de voorschriften tegen klein- en grootschalige corruptie in de praktijk niet altijd toegepast. De gezondheidszorg heeft te kampen met de courante praktijk van informele betalingen aan artsen. De transparantie bij overheidsopdrachten is ontoereikend, in het bijzonder op het gemeentelijk niveau. Voorts werkt de zwakke regeling voor de bescherming van klokkenluiders ontmoedigend voor tipgevers met inlichtingen over mogelijke onregelmatigheden in de openbare en de particuliere sector. De regering heeft de aanpak van corruptie in de gezondheidszorg opgenomen als prioriteit in haar programma voor corruptiebestrijding. Om de risico’s op corruptie en de belangenconflicten bij opdrachten van geringe waarde te verminderen, heeft de regering de aanbestedende overheidsdiensten ook verplicht tot online bekendmaking van de uitgeschreven aanbestedingen, de succesvolle inschrijvers en de toegekende contracten. Permanente monitoring is evenwel noodzakelijk om de uitvoering van deze beleidsmaatregelen te garanderen.

               (19)

               In de context van het Europees Semester 2017 heeft de Commissie een brede analyse van het economische beleid van Litouwen verricht. Die analyse is gepubliceerd in het landverslag 2017. Voorts heeft zij zowel het stabiliteitsprogramma 2017 als het nationale hervormingsprogramma 2017 doorgelicht en onderzocht welk gevolg is gegeven aan de aanbevelingen die in eerdere jaren tot Litouwen waren gericht. Daarbij heeft zij niet alleen gekeken naar de relevantie ervan voor een houdbaar begrotings- en sociaaleconomisch beleid in Litouwen, maar is zij ook nagegaan of de Unieregels en -richtsnoeren in acht zijn genomen, gezien de noodzaak de algehele economische governance van de Unie te versterken door middel van een inbreng op Unieniveau in toekomstige nationale besluiten.

               (20)

               In het licht van deze beoordeling heeft de Raad het stabiliteitsprogramma 2017 onderzocht en zijn advies (7) daarover is met name in de onderstaande aanbeveling 1 weergegeven,

         BEVEELT AAN dat Litouwen in 2017 en 2018 de volgende actie onderneemt:

               1.

               Zijn begrotingsbeleid blijven voeren conform de vereisten van het preventieve deel van het stabiliteits- en groeipact, hetgeen inhoudt dat het land in 2018 zijn begrotingsdoelstelling op middellange termijn aanhoudt, rekening houdend met de marges die verband houden met het doorvoeren van de systemische pensioenhervorming en van de structurele hervormingen waarvoor een tijdelijke afwijking is toegestaan. De naleving van de belastingwetgeving verbeteren en de belastinggrondslag verbreden naar bronnen die minder nadelig zijn voor de groei. Maatregelen nemen om het aan de pensioenen gerelateerde vraagstuk van de budgettaire houdbaarheid op middellange termijn aan te pakken.

               2.

               Een oplossing bieden voor de tekorten aan vaardigheden door het nemen van doeltreffende maatregelen voor een actief arbeidsmarktbeleid, het stimuleren van volwasseneducatie en het verbeteren van onderwijsprestaties door de kwaliteit van het onderricht en van het hoger onderwijs te belonen. De prestaties van de gezondheidszorg verbeteren door de ambulante zorg, de ziektepreventie en de betaalbaarheid te versterken. Ervoor zorgen dat het sociale veiligheidsnet toereikender is.

               3.

               Maatregelen nemen om de productiviteit te versterken door overheidsinvesteringen efficiënter te maken en het verband tussen deze investeringen en de nationale strategische doelstellingen te versterken.

      Gedaan te Brussel, 11 juli 2017.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         T. TÕNISTE

      (1)  PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.

      (2)  Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 betreffende de preventie en correctie van macro-economische onevenwichtigheden (PB L 306 van 23.11.2011, blz. 25).

      (3)  PB C 92 van 24.3.2017, blz. 1.

      (4)  Verordening (EU) nr. 1303/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 houdende gemeenschappelijke bepalingen inzake het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds, het Cohesiefonds, het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling en het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij en algemene bepalingen inzake het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds, het Cohesiefonds en het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij, en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1083/2006 van de Raad (PB L 347 van 20.12.2013, blz. 320).

      (5)  Litouwen mag in 2017 en 2018 van zijn begrotingsdoelstelling op middellange termijn afwijken dankzij de voor 2016 toegekende marge krachtens de clausule voor systemische pensioenhervormingen, aangezien tijdelijke afwijkingen worden overgedragen voor een periode van drie jaar.

      (6)  De netto-overheidsuitgaven bestaan uit de totale overheidsuitgaven exclusief rente-uitgaven, uitgaven in het kader van programma’s van de Unie die volledig met inkomsten uit fondsen van Unie worden gefinancierd, en niet-discretionaire veranderingen in de uitgaven voor werkloosheidsuitkeringen. Nationaal gefinancierde bruto-investeringen in vaste activa zijn gespreid over een periode van vier jaar. Er wordt rekening gehouden met discretionaire inkomstenmaatregelen of bij wet verplicht gestelde inkomstenstijgingen. Eenmalige maatregelen aan zowel de inkomsten- als de uitgavenzijde worden uitgevlakt.

      (7)  Op grond van artikel 5, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1466/97.


Avis juridique important

|

31977K0328

77/328/EGKS: Aanbeveling van de Commissie van 15 april 1977 betreffende de bescherming tegen invoer die ernstig nadeel berokkent of dreigt te berokkenen aan de produktie in de gemeenschappelijke markt van overeenkomstige of rechtstreeks daarmede concurrerende goederen

Publicatieblad Nr. L 114 van 05/05/1977 blz. 0004 - 0005 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 11 Deel 3 blz. 0064  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 11 Deel 3 blz. 0064  Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 11 Deel 9 blz. 0026  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 13 Deel 7 blz. 0054  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 13 Deel 7 blz. 0054

++++AANBEVELING VAN DE COMMISSIE  van 15 april 1977  betreffende de bescherming tegen invoer die ernstig nadeel berokkent of dreigt te berokkenen aan de produktie in de gemeenschappelijke markt van overeenkomstige of rechtstreeks daarmede concurrerende goederen   ( 77/328/EGKS )  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal , inzonderheid de artikelen 74 en 86 ,  Overwegende dat krachtens artikel 74 van het Verdrag , de Commissie bevoegd is alle maatregelen te nemen overeenkomstig dit Verdrag en aan de Lid-Staten , onder de voorziene voorwaarden , alle nodige aanbevelingen te doen indien een van de produkten , vermeld in artikel 81 van het Verdrag , in het gebied van een of meer Lid-Staten wordt ingevoerd in zodanige toegenomen hoeveelheden en onder zodanige voorwaarden , dat daardoor ernstig nadeel wordt of dreigt te worden berokkend aan de produktie van overeenkomstige of rechtstreeks concurrerende artikelen in het gemeenschappelijke marktgebied ;  Overwegende dat , rekening houdend met het bestaan van de gemeenschappelijke markt voor kolen en staal , de instelling van nationale maatregelen , zelfs bij wederzijdse bijstand , geen doeltreffend en geheel overeenstemmend verweer tegen dergelijke invoer kan tot stand brengen maar integendeel de werking van deze gemeenschappelijke markt kan belemmeren en de verwezenlijkingen ervan in het gedrang brengen inzonderheid het eenvormig douanetarief , van toepassing tegenover derde landen ;  Overwegende dat om deze redenen , de Commissie er * oe gebracht kan worden beroep te doen op de bevoegdheden die haar door artikel 74 , lid 3 , van het Verdrag worden verleend ;  Overwegende dat om de Commissie in de mogelijkheid te stellen haar bevoegheden op een vlugge en doeltreffende wijze uit te oefenen het betaamt bepaalde procedureregelen vast te stellen en de samenwerking met de Lid-Staten te organiseren ;  Overwegende dat , ten einde enerzijds tegenstellingen te voorkomen tussen de acties van de Commissie en die van de Lid-Staten en anderzijds , in het geval dat het gemeenschappelijk belang niet op het spel staat , de verzekering te geven dat de Lid-Staten passende maatregelen kunnen nemen voor het verweer van de nationale produktie , het betaamt te voorzien , bij gebrek aan een communautaire actie , in de instelling , na overleg , van nationale maatregelen ,  DOET DE VOLGENDE AANBEVELING :  Artikel 1  1 . De Lid-Staten stellen de Commissie in kennis van elk gevaar dat voortvloeit uit de ontwikkeling van de invoer , waardoor het noodzakelijk zou kunnen worden beroep te doen op vrijwaringsmaatregelen .  2 . De Commissie stelt de andere Lid-Staten hiervan onmiddellijk op de hoogte .  Artikel 2  De Commissie organiseert een bijeenkomst voor overleg met de Lid-Staten binnen acht werkdagen na ontvangst door de Commissie van de in artikel 1 bedoelde kennisgeving .  Artikel 3  Het overleg heeft met name betrekking :  a ) op de voorwaarden oor de invoer en het verloop ervan alsmede op de verschillende factoren van de economische en commerciële situatie ten opzichte van het betrokken produkt ,  b ) op de maatregelen die eventueel dienen te worden getroffen .  Artikel 4  1 . Wanneer de Commissie na afloop van het in artikel 2 bedoelde overleg van mening is dat zij beroep moet doen op het bepaalde in artikel 74 , lid 3 , van het Verdrag , deelt zij dit de Lid-Staten mede binnen tien werkdagen na het overleg .  2 . Wanneer de Commissie na het verstrijken van deze termijn de in lid 1 bedoelde mededeling niet heeft gedaan , kunnen de betrokken Lid-Staten nationale maatregelen nemen .  Alvorens tot dergelijke maatregelen wordt overgegaan moet echter overleg worden gepleegd met de Commissie en de andere Lid-Staten . Dit overleg wordt door de Commissie georganiseerd binnen vijf werkdagen na ontvangst van het verzoek van de betrokken Lid-Staat of Lid-Staten . Het overleg heeft met name ten doel te onderzoeken in hoeverre de voorgestelde maatregelen in overeenstemming zijn met de doelstellingen en bepalingen van het Verdrag en de geldende internationale overeenkomsten , welke uitwerking zij hebben op de werking van de gemeenschappelijke markt en de eventueel noodzakelijke maatregelen van wederzijdse bijstand .  Artikel 5  Deze aanbeveling wordt ter kennis van de Regeringen van de Lid-Staten gebracht en in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen bekendgemaakt .  Zij treedt voor iedere Lid-Staat in werking op de datum van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen .  Gedaan te Brussel , 15 april 1977 .  Voor de Commissie  De Voorzitter  Roy JENKINS