				|

		52013DC0365

			Aanbeveling voor een AANBEVELING VAN DE RAAD over het nationale hervormingsprogramma 2013 van Litouwen en met een advies van de Raad over het convergentieprogramma van Litouwen voor de periode 2012-2016 /* COM/2013/0365 final */

Aanbeveling voor een
AANBEVELING VAN DE RAAD
over het nationale hervormingsprogramma 2013
van Litouwen
en met een advies van de Raad over het convergentieprogramma van Litouwen voor
de periode 2012-2016
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van
de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148, lid 4,
Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de
Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties
en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid[1], en met
name artikel 9, lid 2,
Gezien de aanbevelingen van de Europese
Commissie[2],
Gezien de resoluties van het Europees
Parlement[3],
Gezien de conclusies van de Europese Raad,
Gezien het advies van het Comité voor de
werkgelegenheid,
Na raadpleging van het Economisch en
Financieel Comité,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)       Op 26 maart 2010 heeft de
Europese Raad zijn goedkeuring gehecht aan het voorstel van de Commissie voor
een nieuwe groei- en werkgelegenheidstrategie; deze Europa 2020-strategie moet
voor een betere coördinatie van het economisch beleid zorgen en zal zich
toespitsen op de sleutelgebieden waarop Europa’s potentieel voor duurzame groei
en concurrentievermogen een krachtige impuls nodig heeft.
(2)       De Raad heeft op 13 juli 2010
op basis van de voorstellen van de Commissie een aanbeveling inzake de globale
richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten en de Unie (2010-2014)
en op 21 oktober 2010 een besluit betreffende de richtsnoeren voor het
werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten[4]
vastgesteld, die samen de “geïntegreerde richtsnoeren” vormen. De lidstaten
werd verzocht in hun nationaal economisch en werkgelegenheidsbeleid met de
geïntegreerde richtsnoeren rekening te houden.
(3)       Op 29 juni 2012 hebben de
staatshoofden en regeringsleiders besloten tot een Pact voor groei en banen,
dat een samenhangend kader biedt voor actie op het niveau van de lidstaten, de
EU en de eurozone, waarbij alle mogelijke hefbomen, instrumenten en
beleidsvormen worden ingezet. Zij hebben bepaald welke maatregelen op het
niveau van de lidstaten moeten worden genomen, en met name verklaard
vastbesloten te zijn om de doelstellingen van de Europa 2020-strategie te
verwezenlijken en de landenspecifieke aanbevelingen uit te voeren.
(4)       Op 6 juli 2012 heeft de Raad
een aanbeveling over het nationale hervormingsprogramma van Litouwen voor 2012
vastgesteld en een advies over het geactualiseerde convergentieprogramma van
Litouwen voor de periode 2011-2015 uitgebracht.
(5)       Op 28 november 2012 heeft de
Commissie haar goedkeuring gehecht aan de jaarlijkse groeianalyse[5] en
daarmee de aanzet gegeven tot het Europees semester 2013 voor coördinatie van
het economisch beleid. Eveneens op 28 november 2012 heeft de Commissie op grond
van Verordening (EU) nr. 1176/2011 het tweede waarschuwingsmechanismeverslag[6]
aangenomen. Daarin werd Litouwen niet genoemd als een van de lidstaten die aan
een diepgaande evaluatie zouden worden onderworpen.
(6)       Op 14 maart 2013 heeft de
Europese Raad de prioriteiten inzake financiële stabiliteit,
begrotingsconsolidatie en groeibevorderende maatregelen goedgekeurd. Hij
benadrukte de noodzaak een gedifferentieerd, groeivriendelijk beleid van
begrotingsconsolidatie te voeren, de kredietverschaffing aan de economie te
normaliseren, de groei en het concurrentievermogen te bevorderen, de
werkloosheid en de sociale gevolgen van de crisis aan te pakken, en de
overheidsdiensten te moderniseren.
(7)       Litouwen heeft op 9 april 2013
zijn geactualiseerde nationale hervormingsprogramma 2013 ingediend en op 26
april zijn convergentieprogramma voor de periode 2012-2016. Om met de
onderlinge verbanden rekening te houden, zijn beide programma’s terzelfder tijd
geëvalueerd.
(8)       In het licht van de
overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad verrichte evaluatie van
het convergentieprogramma 2013 is de Raad van oordeel dat het aan de
begrotingsprognoses van het programma ten grondslag liggende macro-economische
scenario realistisch is en grotendeels aansluit bij de beoordeling in de voorjaarsprognoses
2012 van de Commissie. Nadat Litouwen vanaf 2009 een ambitieuze
begrotingsconsolidatie heeft doorgevoerd, is het overheidstekort teruggebracht
tot 3,2% van het bbp in 2012, wat voldoende wordt geacht om de beschikking
betreffende het bestaan van een buitensporig tekort te kunnen intrekken, de
kosten van de hervorming van het pensioenstelsel in aanmerking genomen. De
vermindering van het tekort was tot op zekere hoogte ook te danken aan de
krachtige economische groei en de tijdelijke uitgavenbevriezing. Het programma
heeft de middellangetermijndoelstelling gewijzigd van +0,5% naar −1,0%,
wat nog steeds in overeenstemming is met de vereisten van het stabiliteits- en
groeipact. Met de in het programma uitgestippelde begrotingsstrategie wordt beoogd
de middellangetermijndoelstelling in 2016 te halen. Op basis van het
(herberekende) structurele begrotingssaldo beloopt de jaarlijkse vooruitgang in
de richting van de middellangetermijndoelstelling meer dan 0,5% van het bbp in
structurele termen. Aan de uitgavenbenchmark wordt tijdens de gehele
programmaperiode voldaan. De aanpassing legt het accent enigszins op de
beginperiode en gaat met name uit van beperking van de uitgaven, maar wordt
slechts ten dele ondersteund door concrete maatregelen, waaronder niet altijd
gespecificeerde eenmalige maatregelen. Volgens de prognoses van de Commissie
zal de structurele aanpassing in 2013 en 2014 respectievelijk 0,3% en 0,0% van
het bbp belopen, wat minder is dan de vereiste vooruitgang van 0,5% van het
bbp, waardoor ook twijfel aan het in het programma uitgestippelde
aanpassingspad ontstaat. Er moeten nog nadere consolidatiemaatregelen worden
vastgesteld en structurele hervormingen overwogen, waaronder een verschuiving
naar op ontvangsten gebaseerde maatregelen. De overheidsschuld blijft onder de 60%
van het bbp: zij bedroeg in 2012 40,7% en zal naar verwachting gedurende de
programmaperiode nog iets zakken. In het convergentieprogramma wordt ervan
uitgegaan dat de schuld zal afnemen tot 39,7% in 2013 en verder tot 34,5% in 2016,
maar de Commissie verwacht in haar prognose een daling tot 40,1% van het bbp in
2013 en 39,4% in 2014. Deze verschillen zijn met name toe te schrijven aan het
feit dat het convergentieprogramma van een lager tekort uitgaat.
(9)       Alhoewel het tekort de
afgelopen jaren is verminderd, heeft Litouwen nog steeds onvoldoende
begrotingsruimte om tegenslagen op te vangen. Er zijn echter mogelijkheden voor
een minder verstorende belastingheffing en verdere verbetering van de
belastinginning. Litouwen heeft nog steeds de laagste belastingquote in de EU,
en de consolidatie-inspanningen zijn met name gericht op de uitgavenzijde. Er
is nog ruimte om aanvullende belastinginkomsten te overwegen die de groei het
minst aantasten, bijvoorbeeld milieubelastingen of periodieke
onroerendgoedbelastingen. Hoewel Litouwen al maatregelen heeft genomen om de
opbrengsten van de periodieke belasting op onroerend goed te verhogen, zijn
verdere inspanningen op dit vlak mogelijk. De opbrengsten van de
milieubelastingen vertonen in Litouwen een dalende lijn en waren in 2011 op één
na de laagste in de EU, ook doordat de vervoersbelastingen de laagste van de EU
zijn; dit maakt het niet gemakkelijker om de hoge energie-intensiteit van de
Litouwse economie te verlagen. Terzelfder tijd moet bij de
begrotingsconsolidatie voorrang worden gegeven aan groeibevorderende uitgaven,
bijvoorbeeld voor onderzoek en onderwijs. De uitvoering van de wetten ter
versterking van het begrotingskader heeft vertraging opgelopen. Het Litouwse
begrotingskader heeft een procyclisch beleid tijdens de jaren van sterke groei
niet kunnen voorkomen. De regels zijn ook onvoldoende bindend. De monitoring,
verantwoording en uitvoering van het begrotingsproces moeten worden verbeterd
en het bindende karakter van het kader voor de middellange termijn moet worden
versterkt.
(10)     De demografische
ontwikkelingen vormen een uitdaging voor de houdbaarheid van de Litouwse
begroting op de lange termijn. Een ingrijpende hervorming van het
pensioenstelsel, die zich zowel op de houdbaarheid als op de toereikendheid van
de pensioenen richt, blijft dan ook van belang. De toereikendheid van de
pensioenen vormt een uitdaging, want het oudere bevolkingsdeel loopt een
ernstig risico op armoede en uitsluiting. De hervorming van het stelsel voor
pensioenopbouw in 2012 moedigt de opbouw van tweedepijlerpensioenen met
financiële stimuleringsmaatregelen van de overheid aan. De hervorming brengt
daarnaast de mogelijkheid om gedurende een overgangsperiode af te zien van
particuliere pensioenopbouw en terug te keren naar het staatsfonds voor sociale
verzekering, en voorziet in een geleidelijke verhoging van de pensioenleeftijd.
De hervorming wordt op 1 januari 2014 van kracht. Het betreft hier belangrijke,
zij het opzichzelfstaande stappen in de goede richting, maar er zijn
ingrijpender wijzigingen nodig, vooral wat de eerste pensioenpijler betreft. Bovendien
zijn maatregelen nodig om de inzetbaarheid van oudere werknemers en een
ouderenvriendelijke werkomgeving te stimuleren.
(11)     De bestrijding van
werkloosheid en de lage arbeidsparticipatie blijven een belangrijke uitdaging. Met
name jonge en ongeschoolde werknemers worden door de hoge werkloosheid
getroffen. Discrepanties tussen gevraagde en aangeboden vaardigheden bleken
vooral duidelijk tijdens de crisis en vormen steeds vaker een probleem, wat op
structurele tekortkomingen van het onderwijs- en het arbeidsmarktbeleid wijst. De
resulterende tekorten aan geschoolde werknemers worden nog verergerd door de
hoge emigratiecijfers. Er is dus behoefte aan aanvullende maatregelen om de
flexibiliteit van de arbeidsmarkt te vergroten en de arbeidsparticipatie te
stimuleren, met name van jongeren, ongeschoolden en oudere werknemers. De
reikwijdte van de actieve arbeidsmarktmaatregelen en de financiële toewijzing
per maatregel zijn nog onvoldoende, en de maatregelen zijn niet voldoende
gericht op laaggeschoolden en langdurig werklozen. Een grondige herziening van
de arbeidswetgeving, waarbij de sociale partners worden betrokken, kan onnodige
beperkingen en administratieve hindernissen voor flexibele contracten,
ontslagbepalingen en arbeidstijdregelingen aan het licht brengen. Om de
overgang van het onderwijs naar de arbeidsmarkt te vergemakkelijken, kunnen
leercontracten en stages aantrekkelijker worden gemaakt.
(12)     Armoede en sociale uitsluiting
geven nog steeds aanleiding tot ernstige bezorgdheid. Met name de toename van
de armoede onder kinderen is zorgwekkend. In 2012 zijn maatregelen ingevoerd om
de sociale bijstand in geld te hervormen en zo de prikkel om werk te zoeken te
versterken (zoals arbeidsvoordelen voor langdurig werklozen, geleidelijke
vermindering van de sociale uitkeringen voor inactieve arbeidsgeschikten),
alsook maatregelen om armoede te bestrijden. Een proefproject in vijf gemeenten
heeft indrukwekkende resultaten opgeleverd in termen van kostenbesparing en
gerichtheid op de doelgroep. Er moet nu een monitoringsysteem worden opgezet om
de doeltreffendheid van de hervorming en het effect ervan op de bestrijding van
armoede en uitsluiting te beoordelen. De hervorming moet ook gepaard gaan met
activeringsmaatregelen om de arbeidsparticipatie te vergroten, met name voor
mensen die langdurig van een uitkering leven. De maatregelen ter bestrijding
van armoede omvatten een verhoogde dekking van de sociale uitkeringen en een
nieuwe methode voor de berekening van de uitkeringsbedragen. Bovendien is op 1
januari 2013 het minimumloon met 18% verhoogd, wat kan bijdragen tot
vermindering van de inactiviteitsval en de armoede onder werkenden. Gezien de
omvang van het probleem lijken deze maatregelen echter onvoldoende; bovendien
ontbreekt een alomvattende strategie of actieplan voor armoedebestrijding.
(13)     De overheid werkt al sinds 2010
aan een ambitieuze hervorming van de staatsbedrijven. De hervorming is relevant
en geloofwaardig, en omvat zowel wettelijke als organisatorische wijzigingen. De
regelgevingsaspecten van de hervorming zijn al van kracht, en aan de
verslagleggingvereisten wordt in hoge mate voldaan. De uitdaging is nu om
belangenconflicten met betrekking tot toezichts- en niet-toezichtsfuncties te
vermijden, en een onderscheid te maken tussen commerciële en niet-commerciële
activiteiten van staatsbedrijven. Zodra de hervorming volledig is doorgevoerd,
kan zij bijdragen tot een groter concurrentievermogen en een sterkere groei. Het
is dan ook van groot belang om de naleving ervan in het oog te houden.
(14)     De verbindingen van de elektriciteits- en gasnetten met die van de
buurlanden zijn nog onvoldoende ontwikkeld. Daardoor is de concurrentie in de
energiesector zeer beperkt en zijn de energieprijzen hoog. Bovendien is
energie-efficiëntie nog steeds een probleem. Er is slechts weinig vooruitgang
geboekt met de renovatie van gebouwen, ook wat de investeringen in het kader
van het JESSICA-holdingfonds betreft, en er zijn nog grote uitdagingen op het
gebied van particuliere huisvesting.
(15)     In de context van het Europees
semester heeft de Commissie een brede analyse van het economische beleid van
Litouwen verricht. Zij heeft het convergentieprogramma en het nationale
hervormingsprogramma beoordeeld. Daarbij heeft zij niet alleen gekeken naar de
relevantie ervan voor een houdbaar budgettair en sociaal-economisch beleid in
Litouwen, maar is zij ook nagegaan of de EU-regels en ‑richtsnoeren in
acht zijn genomen, gezien de noodzaak de algemene economische governance van de
Europese Unie te versterken door middel van een EU-inbreng in toekomstige
nationale besluiten. Haar aanbevelingen in het kader van het Europees semester
worden in de onderstaande aanbevelingen 1 tot en met 6 weergegeven.
(16)     In het licht van deze
beoordeling heeft de Raad het convergentieprogramma van Litouwen onderzocht.
Zijn advies[7]
daarover is met name in de onderstaande aanbeveling 1 weergegeven,
BEVEELT AAN dat Litouwen in de periode 2013-2014
actie onderneemt om:
1.           op groeivriendelijke wijze
een begrotingsconsolidatie door te voeren en de begrotingsstrategie volgens
plan uit te voeren, en een structurele aanpassingsinspanning te verrichten die
Litouwen in staat stelt zijn middellangetermijndoelstelling te behalen; voorrang
te geven aan groeibevorderende uitgaven; het begrotingskader te versterken, met
name door de invoering van afdwingbare en bindende maxima voor de uitgaven in
het begrotingskader voor de middellange termijn; het belastingstelsel te
herzien en te overwegen de belastingen te verhogen die het minst nadelig zijn
voor de groei, zoals periodieke onroerendgoedbelastingen en milieubelastingen,
en een autobelasting in te voeren, en er daarbij beter op toe te zien dat de
belastingen betaald worden;
2.           wetgeving betreffende een
brede hervorming van het pensioenstelsel aan te nemen en uit te voeren; de
wettelijke pensioenleeftijd aan te passen aan de levensverwachting, de
mogelijkheden voor vervroegde uittreding te verminderen, duidelijke regels voor
de indexering van pensioenen vast te stellen, het gebruik van aanvullende
spaarregelingen te stimuleren en daarbij toe te zien op de uitvoering van de
lopende hervormingen; de pensioenhervorming te ondersteunen met maatregelen om
de inzetbaarheid van oudere werknemers te bevorderen;
3.           de hoge werkloosheid aan te
pakken, met name onder laaggeschoolden en langdurig werklozen, door de middelen
meer toe te spitsen op een actief arbeidsmarktbeleid en de dekking en de
efficiëntie van dat beleid te vergroten; de inzetbaarheid van jongeren te
verbeteren, bijvoorbeeld door middel van een jeugdgarantieregeling, de
uitvoering en effectiviteit van leercontracten te vergroten en aanhoudende
discrepanties tussen gevraagde en aangeboden vaardigheden aan te pakken; in
overleg met de sociale partners te bezien of de arbeidswetgeving passend is op
het punt van flexibele contracten, ontslagbepalingen en flexibele
arbeidstijdregelingen;
4.           concrete gerichte maatregelen
uit te voeren om armoede en sociale uitsluiting te bestrijden; de koppeling
tussen de hervorming van de sociale bijstand in geld en de
activeringsmaatregelen te versterken;
5.           de hervorming van de
staatsbedrijven te voltooien en met name te zorgen voor een scheiding van
toezichts- en bestuursfuncties en nauwgezet toe te zien op de vervulling van de
vereisten van de hervorming;
6.           meer maatregelen treffen om
de energie-efficiëntie van gebouwen te verbeteren, onder meer door de opheffing
van negatieve prikkels en een snelle tenuitvoerlegging van het holdingfonds; de
concurrentie ten aanzien van de energienetten te stimuleren door de
interconnectiviteit met de gas- en elektriciteitsnetten van andere lidstaten te
verbeteren.
Gedaan te Brussel,
                                                                       Voor
de Raad
                                                                       De
voorzitter
[1]               PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.
[2]               COM(2013) 365 final.
[3]               P7_TA(2013)0052 en P7_TA(2013)0053.
[4]               Besluit 2013/208/EU van 22 april 2013.
[5]               COM(2012)
750 final.
[6]               COM(2012)
751 final.
[7]               Uit
hoofde van artikel 9, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad.


Avis juridique important

|

31998Y0617(01)

Aanbeveling van de Raad van 28 mei 1998 betreffende de samenstelling van de apparatuur voor de herkenning van valse documenten in doorlaatposten in de Europese Unie

Publicatieblad Nr. C 189 van 17/06/1998 blz. 0019 - 0020

AANBEVELING VAN DE RAAD van 28 mei 1998 betreffende de samenstelling van de apparatuur voor de herkenning van valse documenten in doorlaatposten in de Europese Unie (98/C 189/02) DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag betreffende de Europese Unie, inzonderheid op artikel K.3, lid 2, onder a),Gezien het initiatief van het Verenigd Koninkrijk,Overwegende dat het van belang is qua deskundigheid en uitrusting uniforme niveaus te bepalen voor de herkenning van valse documenten in doorlaatposten in de Europese Unie,BEVEELT DE REGERINGEN VAN DE LIDSTATEN AAN:de volgende maatregelen te nemen om te zorgen voor uniforme niveaus qua apparatuur in doorlaatposten.1. Bepalende factorenDe in doorlaatposten ter beschikking te stellen apparatuur moet worden vastgesteld aan de hand van de volgende factoren:- omvang van het personenverkeer,- huidige omvang van het misbruik,- beschikbaarheid van referentiemateriaal,- aanwezigheid van controleambtenaren en niveau van de verstrekte opleiding.2. Aanbevolen niveau van de voorzieningena) MINIMUM-niveau: kleine, of niet permanent bemande doorlaatposten, waarvan het personeel alleen een elementaire opleiding heeft gehad.Vereiste apparatuur:Ultraviolet lichtbron- Vast; voor kantoorgebruik- Draagbaar; voor mobiel gebruik, bijvoorbeeld aan boord van treinen, bussen enz.Vergroting- Handloepen- Grote verlichte tafelloepReferentiemateriaal- Handboek van echte EU-documenten- Europees fraudebulletinb) INTERMEDIAIR niveau: kleine tot middelgrote doorlaatposten die permanent bemand zijn met personeel dat een basisopleiding heeft gehad en waar bovendien een documentexpert met een opleiding op intermediair niveau aanwezig of beschikbaar is.Vereiste apparatuur:Ultraviolet lichtbron- Vast; op elke controlebalie en voor kantoorgebruik- Draagbaar; voor mobiel gebruik, bijvoorbeeld aan boord van treinen, bussen enz.Vergroting- Stereozoom microscoop met laag vermogen- Lichtbron met flexibele vezeloptische lichtgeleider- LichtbakReferentiemateriaal- Handboek van echte EU-documenten- Europees fraudebulletinc) HOOG niveau: permanent bemande doorlaatposten waar veel documentfraude voorkomt, bemand met een breed scala aan gekwalificeerd personeel en documentexperts.Vereiste apparatuur:Ultraviolet lichtbron- Vast; op elke controlebalie en voor kantoorgebruik- Draagbaar; voor mobiel gebruik, bijvoorbeeld aan boord van treinen, bussen enz.Vergroting- Stereozoom microscoop met laag vermogen- Lichtbron met flexibele vezeloptische lichtgeleider- LichtbakInfrarood scanningsapparatuur- Infrarood apparatuur voor onderzoek documentenReferentiemateriaal- Handboek van echte EU-documenten- Europees fraudebulletinGedaan te Brussel, 28 mei 1998.Voor de RaadDe VoorzitterJ. STRAW


title: Aanbeveling van de Raad van 10 juli 2012 over het nationale hervormingsprogramma van Zweden voor 2012, met een advies van de Raad over het convergentieprogramma van Zweden voor de periode 2012-2015

text:
               24.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 219/85

         AANBEVELING VAN DE RAAD
   van 10 juli 2012
   over het nationale hervormingsprogramma van Zweden voor 2012, met een advies van de Raad over het convergentieprogramma van Zweden voor de periode 2012-2015
   2012/C 219/25
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148, lid 4,
   Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid (1), en met name artikel 9, lid 2,
   Gezien Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 betreffende de preventie en correctie van macro-economische onevenwichtigheden (2), en met name artikel 6, lid 1,
   Gezien de aanbeveling van de Europese Commissie,
   Gezien de conclusies van de Europese Raad,
   Gezien het advies van het Comité voor de werkgelegenheid,
   Na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 26 maart 2010 heeft de Europese Raad zijn goedkeuring gehecht aan het voorstel van de Europese Commissie voor een nieuwe groei- en werkgelegenheidstrategie; deze Europa 2020-strategie moet voor betere coördinatie van het economisch beleid zorgen en zich toespitsen op de sleutelgebieden waarop Europa’s potentieel voor duurzame groei en concurrentievermogen een krachtige impuls nodig heeft.

               (2)

               De Raad heeft op 13 juli 2010 een aanbeveling inzake de globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten en de Unie (2010-2014) vastgesteld, en op 21 oktober 2010 een besluit betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten vastgesteld (3), die samen de „geïntegreerde richtsnoeren” vormen. De lidstaten werd verzocht in hun nationaal economisch en werkgelegenheidsbeleid met de geïntegreerde richtsnoeren rekening te houden.

               (3)

               Op 12 juli 2011 heeft de Raad een aanbeveling (4) over het nationale hervormingsprogramma voor 2011 van Zweden aangenomen en een advies over het geactualiseerde convergentieprogramma van Zweden voor de periode 2011-2014 uitgebracht.

               (4)

               Op 23 november 2011 heeft de Commissie haar goedkeuring gehecht aan de tweede jaarlijkse groeianalyse en daarmee de aanzet gegeven tot het tweede Europees semester van voorafgaande en geïntegreerde beleidscoördinatie, dat op de Europa 2020-strategie berust. Op 14 februari 2012 heeft de Commissie op grond van Verordening (EU) nr. 1176/2011 het Waarschuwingsmechanismeverslag aangenomen. Daarin is Zweden genoemd als een van de lidstaten die aan een diepgaande evaluatie zouden worden onderworpen.

               (5)

               Op 1 december 2011 heeft de Raad conclusies aangenomen waarin hij het Comité voor sociale bescherming verzoekt om, in samenwerking met het Comité voor de werkgelegenheid en andere comités, de Raad zijn opvattingen kenbaar te maken over de maatregelen die in het kader van de Europa 2020-beleidscyclus worden aanbevolen. Die opvattingen vormen een onderdeel van het advies van het Comité voor de werkgelegenheid.

               (6)

               Het Europees Parlement is naar behoren bij het Europees semester betrokken, in overeenstemming met Verordening (EG) nr. 1466/97, en heeft op 15 februari 2012 een resolutie over werkgelegenheid en sociale aspecten in de jaarlijkse groeianalyse 2012 en een resolutie over de bijdrage aan de jaarlijkse groeianalyse 2012 aangenomen.

               (7)

               Op 2 maart 2012 heeft de Europese Raad de prioriteiten inzake financiële stabiliteit, begrotingsconsolidatie en groeibevorderende maatregelen goedgekeurd. Hij benadrukte dat er moet worden gewerkt aan gedifferentieerde, groeivriendelijke begrotingsconsolidatie, normalisering van de kredietverschaffing aan de economie, bevordering van groei en concurrentievermogen, aanpakken van de werkloosheid en van de sociale gevolgen van de crisis, en modernisering van de overheidsdiensten.

               (8)

               Op 20 april 2012 heeft Zweden zijn convergentieprogramma voor de periode 2012-2015 en zijn nationale hervormingsprogramma 2012 ingediend. Met het oog op het onderlinge verband zijn beide programma’s tegelijkertijd geëvalueerd. Voorts heeft de Commissie een diepgaande evaluatie uit hoofde van artikel 5 van Verordening (EU) nr. 1176/2011 uitgevoerd om na te gaan of Zweden door macro-economische onevenwichtigheden is geraakt. In haar diepgaande evaluatie is de Commissie tot de conclusie gekomen dat er voor Zweden sprake is van externe onevenwichtigheden, maar deze zijn niet buitensporig.

               (9)

               Op basis van de evaluatie van het convergentieprogramma overeenkomstig artikel 5, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1466/97, komt de Raad tot de conclusie dat het macro-economische scenario dat aan de begrotingsprognoses ten grondslag ligt, plausibel is voor 2012 en optimistisch voor 2013-2015, wanneer de groei van het bbp naar verwachting gemiddeld 3,5 % zou bedragen. De voorjaarsprognose 2012 van de diensten van de Commissie voorziet een groei van 2,1 % van het bbp voor 2013. Het doel van de in het convergentieprogramma beschreven begrotingsstrategie is om de houdbaarheid op lange termijn te waarborgen door de regels van het Zweedse begrotingskader te eerbiedigen, inclusief de doelstelling van een vorderingenoverschot voor de overheid van 1 % van het bbp gedurende de cyclus. De strategie richt zich ook op het voldoen aan de vereisten van het stabiliteits- en groeipact, met name wat betreft het respecteren van de referentiewaarde van 3 % van het bbp. De middellangetermijnbegrotingsdoelstelling (MTD) is in het convergentieprogramma veranderd van een overheidsoverschot van 1,0 % van het bpp in een tekort van 1,0 % van het bbp. Deze nieuwe MTD is in overeenstemming met de vereisten van het stabiliteits- en groeipact. Door deze verandering zal de MTD, afgaande op het (herberekende) structurele begrotingssaldo, waarschijnlijk worden gehaald gedurende de programmaperiode, zelfs als rekening wordt gehouden met verdere expansieve discretionaire maatregelen in 2013 of 2014. De begrotingsprognoses vanaf 2013 zijn aan neerwaartse risico’s onderhevig vanwege de optimistische macro-economische aannamen. Het geplande groeipercentage van de overheidsuitgaven, rekening houdend met discretionaire maatregelen aan de ontvangstenzijde, zou voldoen aan de uitgavenbenchmark van het stabiliteits- en groeipact. De schuldquote ligt onder de 60 % van het bpp en zal volgens het convergentieprogramma gedurende de programmaperiode verder blijven afnemen.

               (10)

               Uit de diepgaande evaluatie uit hoofde van artikel 5 van Verordening (EU) nr. 1176/2011 bleek dat de schuldenlast per huishouden relatief hoog is. Hoewel de situatie op de woning- en hypotheekmarkt zich in 2011 heeft gestabiliseerd, is er nog steeds sprake van structurele verstoringen die een bedreiging vormen voor de stabiliteit van deze markten op lange termijn. Er zijn nuttige maatregelen genomen om de veerkracht van de financiële sector te versterken, maar een aantal minder belichte beleidslijnen dragen mogelijk bij tot de wispelturigheid van de Zweedse woningmarkt en de accumulatie van hypotheekschuld: genereuze mogelijkheden voor belastingaftrek van rente, lage vermogensbelasting, weinig aflossing en stringente huurregulering. Aan de aanbodzijde vormen lokale monopolies op het gebied van ruimtelijke ordening, langdurige processen met betrekking tot bestemmingsplannen en een gebrek aan concurrentie een belemmering voor de flexibiliteit van het woningaanbod.

               (11)

               Hoewel de arbeidsmarkt in 2011 een algemene verbetering doormaakte, is er nog steeds sprake van hoge werkloosheid onder jongeren en kwetsbare groepen, en met name migranten. Zweden voert momenteel verschillende maatregelen voor actief arbeidsmarktbeleid en onderwijshervormingen door om dit probleem aan te pakken. De meeste maatregelen lijken relevant en geloofwaardig, maar het is nog te vroeg om het effect ervan te kunnen beoordelen. De relevantie en doeltreffendheid van de belangrijkste maatregel voor de aanpak van de jeugdwerkloosheid — de btw-verlaging voor restaurants en cateringdiensten — is onzeker en moet worden onderzocht. Bovendien zou het ambitieniveau kunnen worden verhoogd indien de problemen op een meer samenhangende wijze zouden worden opgelost door ook de relatief hoge lonen aan de onderkant van de loonschaal en de verschillen inzake arbeidsbescherming tussen vaste en tijdelijke werknemers aan te pakken.

               (12)

               Zweden heeft het op één na hoogste niveau van uitgaven voor onderzoek en ontwikkeling (O&O) uitgedrukt als percentage van het bbp en is een koploper op het gebied van innovatie volgens het prestatiescorebord voor onderzoek en innovatie. Met betrekking tot de commercialisering van innovatieve producten presteert Zweden echter onder het EU-gemiddelde en laat het een negatieve trend zien. Zweden lijkt bovendien achter te blijven bij het oprichten van snelgroeiende, innovatieve ondernemingen. Bovendien is de over het algemeen sterke positie van Zweden op het gebied van O&O kwetsbaar omdat het land sterk afhankelijk is van een paar grote multinationale ondernemingen die in toenemende mate hun O&O-activiteiten naar het buitenland verplaatsen. Deze punten moeten worden aangepakt in de nieuwe wet inzake onderzoek en innovatie, die voor de herfst van 2012 staat gepland.

               (13)

               In de context van het Europees semester heeft de Commissie een alomvattende analyse van het economische beleid van Zweden verricht. Zij heeft zowel het convergentieprogramma als het nationale hervormingsprogramma doorgelicht en een diepgaande evaluatie gepresenteerd. Daarbij heeft zij niet alleen gekeken naar de relevantie ervan voor een houdbaar budgettair en sociaaleconomisch beleid in Zweden, maar ook of de EU-regels en -richtsnoeren in acht zijn genomen, gezien de noodzaak de algemene economische governance van de Unie te versterken door middel van een EU-inbreng in toekomstige nationale besluiten. Haar aanbevelingen in het kader van het Europees semester worden in de onderstaande aanbevelingen 1 tot en met 4 weergegeven.

               (14)

               In het licht van deze beoordeling heeft de Raad het convergentieprogramma onderzocht. Zijn advies (5) daarover is met name in de onderstaande aanbeveling 1 weergegeven.

               (15)

               In het licht van de diepgaande evaluatie van de Commissie en deze beoordeling heeft de Raad het nationale hervormingsprogramma en het convergentieprogramma onderzocht. Zijn aanbevelingen op grond van artikel 6 van Verordening (EU) nr. 1176/2011 zijn met name in de onderstaande aanbeveling 2 weergegeven,

         BEVEELT AAN dat Zweden in de periode 2012-2013 actie onderneemt om:

               1.

               In 2012 en daarna een solide begrotingssituatie te behouden door de geplande begrotingsstrategie uit te voeren en ervoor te zorgen dat wordt voldaan aan de MTD.

               2.

               Verdere preventieve maatregelen te nemen om de stabiliteit op middellange termijn van de woning- en hypotheekmarkt te versterken, onder meer door het bevorderen van terughoudendheid bij het verstrekken van leningen, het verminderen van de tendens om schulden aan te gaan bij het financieren van investeringen in huizen, en het aanpakken van beperkingen inzake het woningaanbod en huurregulering.

               3.

               Verdere maatregelen te nemen om de participatie van jongeren en kwetsbare groepen op de arbeidsmarkt te verbeteren, bijvoorbeeld door de doeltreffendheid van de maatregelen op het gebied van het actief arbeidsmarktbeleid te verbeteren, de overgang van school naar werk te vergemakkelijken, impulsen te geven voor beleid om de vraag naar kwetsbare groepen te stimuleren en de werking van de arbeidsmarkt te verbeteren. Een evaluatie te verrichten van het effect van de verlaging van het btw-tarief voor restaurants en cateringdiensten op het scheppen van werkgelegenheid.

               4.

               In het kader van de geplande wet inzake onderzoek en innovatie extra maatregelen te nemen ter verdere verbetering van de topkwaliteit in het onderzoek en deze te richten op het verbeteren van de commercialisering van innovatieve producten en de ontwikkeling van nieuwe technologieën.

      Gedaan te Brussel, 10 juli 2012.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         V. SHIARLY

      (1)  PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.

      (2)  PB L 306 van 23.11.2011, blz. 25.

      (3)  Voor 2012 gehandhaafd bij Besluit 2012/238/EU van de Raad van 26 april 2012 betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten (PB L 119 van 4.5.2012, blz. 47).

      (4)  PB C 217 van 23.7.2011, blz. 9.

      (5)  Uit hoofde van artikel 9, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1466/97.


				|

		52013DC0383

			Aanbeveling voor een AANBEVELING VAN DE RAAD om het buitensporige overheidstekort in Spanje te verhelpen /* COM/2013/0383 final - 2013/ () */

			   	Aanbeveling voor een
AANBEVELING VAN DE RAAD
om het buitensporige overheidstekort in
Spanje te verhelpen
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van
de Europese Unie, en met name artikel 126, lid 7,
Gezien de aanbeveling van de Europese
Commissie,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)       Overeenkomstig
artikel 126 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie
(VWEU) dienen de lidstaten buitensporige overheidstekorten te vermijden.
(2)       Het stabiliteits- en
groeipact is gebaseerd op de doelstelling van deugdelijke openbare financiën
als middel om de voorwaarden voor prijsstabiliteit en voor een tot
werkgelegenheidsschepping leidende sterke duurzame groei te verbeteren.
(3)       De Raad heeft op 27 april
2009 overeenkomstig artikel 104, lid 6, van het Verdrag tot oprichting van de
Europese Gemeenschap (VEG) besloten dat er in Spanje een buitensporig tekort
bestond, en overeenkomstig artikel 104, lid 7, VEG en artikel 3 van
Verordening (EG) nr. 1467/97 van de Raad van 7 juli 1997 over de
bespoediging en verduidelijking van de tenuitvoerlegging van de procedure bij
buitensporige tekorten een aanbeveling gedaan om het buitensporige tekort
uiterlijk in 2012 te corrigeren[1].
(4)       Op 2 december 2009 heeft de
Raad overeenkomstig artikel 3, lid 5, van Verordening (EG) nr. 1467/97 van
de Raad vastgesteld dat doeltreffende actie was ondernomen, maar dat er zich na
de vaststelling van die aanbeveling onverwachte ongunstige economische
gebeurtenissen met een ernstige negatieve weerslag op de openbare financiën
hadden voorgedaan[2].
Met name de scherpe daling van de groeivooruitzichten door de mondiale
economische en financiële crisis heeft ernstige nadelige gevolgen voor de
begroting gehad. Aansluitend heeft de Raad besloten een herziene aanbeveling
uit hoofde van artikel 126, lid 7, van het Verdrag betreffende de werking van
de Europese Unie (VWEU) te doen om het buitensporige tekort uiterlijk in 2013
op geloofwaardige en duurzame wijze terug te dringen door maatregelen binnen
een middellangetermijnkader te nemen.
(5)       De Commissie heeft op 15 juni
2010 geconcludeerd dat Spanje doeltreffend gevolg had gegeven aan de
aanbeveling van de Raad van 2 december 2009 om zijn overheidstekort tot onder
de referentiewaarde van 3 % van het bbp terug te dringen, en achtte daarom geen
verdere stap in de buitensporigtekortprocedure (BTP) noodzakelijk.
(6)       Op 10 juli 2012 heeft de Raad
overeenkomstig artikel 3, lid 5, van
Verordening (EG) nr. 1467/97 van de Raad vastgesteld dat
doeltreffende actie was ondernomen, maar dat er zich na de vaststelling van de
herziene aanbeveling in 2009 onverwachte ongunstige economische gebeurtenissen
met een ernstige negatieve weerslag op de openbare financiën hadden voorgedaan.
Met name de slechtere groeivooruitzichten en de verschuiving naar een
groeisamenstelling met minder belastingontvangsten hebben ernstige nadelige
gevolgen voor de begroting gehad. Daarom heeft de Raad een herziene aanbeveling
op grond van artikel 126, lid 7, VWEU vastgesteld ("de herziene
BTP-aanbeveling") en Spanje aanbevolen het buitensporige tekort uiterlijk
in 2014 te corrigeren. Om het nominale overheidstekort uiterlijk in 2014 tot
onder de referentiewaarde van 3 % van het bbp te brengen, kreeg Spanje op
basis van de bijgewerkte voorjaarsprognoses 2012 van de diensten van de
Commissie de aanbeveling om een verbetering van het structurele saldo met
2,7 % van het bbp in 2012, 2,5 % van het bbp in 2013 en 1,9 %
van het bbp in 2014 te realiseren. De nominale
tekortdoelstellingen werden vastgesteld op 6,3 % van het bbp voor 2012, 4,5 %
van het bbp voor 2013 en 2,8 % van het bbp voor 2014.
Spanje werd tevens aanbevolen de maatregelen ten uitvoer te leggen die
in de begroting 2012 en in de plannen van de autonome gemeenschappen tot
herstel van het evenwicht zijn vastgesteld, en uiterlijk eind juli 2012 het
aangekondigde meerjarige begrotingsplan voor 2013-2014 goed te keuren,
waaronder een budgettaire middellangetermijnstrategie met de noodzakelijke,
volledig uitgewerkte structurele maatregelen om het buitensporige tekort in
2014 te corrigeren.
(7)       De Commissie concludeerde op
14 november 2012 dat Spanje, afgaand op de najaarsprognoses 2012 van de
diensten van de Commissie, effectief gevolg had gegeven aan de herziene
aanbeveling van de Raad van of 10 juli 2012 en dat verdere stappen in de
buitensporigtekortprocedure niet noodzakelijk waren.
(8)       Overeenkomstig artikel 3, lid
5, van Verordening (EG) nr. 1467/97 kan de Raad, op grond van een aanbeveling
van de Commissie, een herziene aanbeveling krachtens artikel 126, lid 7, VWEU
vaststellen indien er effectieve maatregelen zijn genomen en er zich na de
vaststelling van die aanbeveling onverwachte ongunstige economische
gebeurtenissen met een ernstige negatieve weerslag op de openbare financiën
voordoen. Op basis van de in de aanbeveling van de Raad vervatte economische
prognoses wordt beoordeeld of er sprake is van onverwachte ongunstige
economische gebeurtenissen met een ernstige negatieve weerslag op de begroting.
(9)       Overeenkomstig artikel 126,
lid 7, VWEU en artikel 3 van Verordening (EG) nr. 1467/97 van de
Raad moet de Raad aanbevelingen richten tot de betrokken lidstaat opdat deze
binnen een bepaalde termijn een einde maakt aan de situatie van buitensporig
tekort. In de aanbeveling moet een termijn van ten hoogste zes maanden worden
bepaald waarbinnen de betrokken lidstaat effectieve actie moet ondernemen om
het buitensporige tekort te corrigeren. Voorts moet de Raad in een aanbeveling
om een buitensporig tekort te corrigeren, de betrokken lidstaat verzoeken dat hij
jaarlijkse begrotingsdoelstellingen realiseert die op grond van de prognoses
die aan de aanbeveling ten grondslag liggen, stroken met een benchmark die
overeenstemt met een minimale jaarlijkse verbetering van ten minste 0,5 % van
het bbp in het structurele saldo, dit is het conjunctuurgezuiverde
begrotingssaldo ongerekend eenmalige en tijdelijke maatregelen.
(10)     Na een kortstondige opleving
in 2011 is de economie weer in recessie; sinds het derde kwartaal 2011 is de
reële groei van het bbp op kwartaalbasis negatief. Op jaarbasis is het bbp in
2012 met 1,4 % gekrompen. Volgens de voorjaarsprognoses 2013 van de
diensten van de Commissie houdt de recessie in 2013 aan en weegt de positieve
netto-uitvoer niet op tegen de voortdurende krimp van de binnenlandse vraag.
Naar verwachting wordt de productie pas eind 2013 stabiel. Volgens de prognoses
zal het reële bbp in 2013 met 1,5 % krimpen en in 2014 met 0,9 %
groeien (waarbij wordt uitgegaan van ongewijzigd beleid). Ten tijde van de
laatste aanbeveling van de Raad werd verwacht dat het bbp in respectievelijk
2012 en 2013 krimpt met 1,9 % en 0,3 % en in 2014 groeit met
1,1 %. Het minder negatieve groeiresultaat voor 2012 is vooral toe te
schrijven aan de enigszins veerkrachtiger binnenlandse vraag en eventueel ook
aan de liquiditeit die is vrijgekomen via de regeling op basis waarvan de
regionale en lokale autoriteiten voor 1 januari 2012 commerciële schulden
hebben terugbetaald (27,4 miljard euro of 2,6 % van het bbp). Voor 2013 en
2014 voorzien de voorjaarsprognoses 2013 van de diensten van de Commissie een
sterkere daling van het reële bbp in 2013 en zwak herstel in 2014. Hierbij is
rekening gehouden met een sterkere daling van de binnenlandse vraag in beide
jaren en een langdurige inzinking van de werkgelegenheid. De verslechtering van
de macro-economische vooruitzichten houdt deels verband met de in het
begrotingsplan 2013-2014 en de begroting 2013 vastgelegde aanvullende
consolidatiemaatregelen.
(11)     Volgens de voorjaarsprognoses
2013 van de diensten van de Commissie bedroeg het overheidstekort in 2012
10,6 % van het bbp; de regerings- en BTP-doelstelling voor dat jaar
bedroeg 6,3 % van het bbp, en in 2011 werd 9,4 % van het bbp bereikt.
Gecorrigeerd voor de kapitaaloverdrachten aan banken (die als eenmalige acties
worden beschouwd) bedroeg het tekort in 2012 en 2011 respectievelijk 7,0 %
en 9,0 % van het bbp. De daling van het nominale
saldo komt overeen met een verbetering van het primaire saldo van 2,4
procentpunten (exclusief kapitaaloverdrachten aan banken), waarbij de economie kromp en er sprake was van een
belastingarme samenstelling van de groei. Volgens
de voorjaarsprognoses 2013 van de diensten van de Commissie daalde het
structurele tekort in 2012 met 1,8 procentpunten, terwijl de aanbevolen
verbetering 2,7 procentpunten bedroeg. De geraamde begrotingsinspanning blijft
ongewijzigd als deze wordt gecorrigeerd voor de lichte neerwaartse ontwikkeling
van de potentiële productiegroei sinds de laatste aanbeveling van de Raad. De
verwachte verandering in het structurele saldo werd echter ernstig aangetast
door een onvoorziene terugval in de inkomsten, die een daling van circa 1,0
procentpunt tot gevolg had. Als er rekening wordt gehouden met deze effecten,
zou de aangepaste begrotingsinspanning oplopen tot 2,9 procentpunten en
derhalve groter zijn dan de op grond van de herziene BTP-aanbeveling aanbevolen
inspanning. De begrotingsafwijking in 2012 is niet alleen te wijten aan
herkapitalisatiemaatregelen, maar ook aan een combinatie van tegenvallers bij
de ontvangsten (rekening houdend met de impact van discretionaire maatregelen
en het basiseffect) en hogere intermediaire consumptie en sociale overdrachten.
De belastingarme samenstelling van de groei en een sterkere verslechtering van
de arbeidsmarktsituatie hebben aanzienlijke tegenvallers aan de
ontvangstenzijde, met name op het gebied van directe en indirecte belastingen,
en hogere sociale uitgaven tot gevolg. Spanje heeft in 2012 aanzienlijke
consolidatiemaatregelen genomen die bij elkaar 4 % van het bbp bedragen,
waarvan circa 1½ % van het bbp aan de ontvangstenzijde en 2½ % van
het bbp aan de uitgavenzijde. Door deze maatregelen kon de onderliggende
verslechtering van het structurele saldo als gevolg van stijgende
rentebetalingen en hogere sociale overdrachten gedeeltelijk worden
gecompenseerd.
(12)     Voor 2013 wordt in de
voorjaarsprognoses 2013 van de diensten van de Commissie een daling van het
overheidstekort tot 6,5 % van het bbp voorspeld; de BTP-doelstelling
bedroeg 4,5 % van het bbp. Verwacht wordt dat het primaire saldo met 4,5
procentpunten zal verbeteren (exclusief
kapitaaloverdrachten aan banken is dat 0,9 procentpunten). Naar
aanleiding van de laatste aanbeveling van de Raad heeft de Spaanse regering in
augustus 2012 een meerjarig begrotingsplan voor 2013-2014 gepresenteerd, waarin
een aantal onderdelen van de consolidatiestrategie voor de middellange termijn
wordt omschreven. Aangenomen wordt dat het effect van de discretionaire
maatregelen op de begroting in 2013 in totaal ongeveer 1 % van het bbp aan
de uitgavenzijde en circa 1½ % van het bbp aan de ontvangstenzijde zal
bedragen. De verwachte begrotingsafwijking van circa 2 % van het bbp in
vergelijking met de BTP-doelstelling is ten dele te wijten aan de slechtere
uitgangspositie. De afwijking is echter hoofdzakelijk toe te schrijven aan de
ongunstige samenstelling van de groei: de particuliere consumptie krimpt
sterker en de arbeidsmarkt presteert slechter dan in de herziene
BTP-aanbeveling werd verwacht. Volgens de voorjaarsprognoses 2013 van de
diensten van de Commissie zal het structurele tekort in 2013 met 1,1
procentpunten dalen, terwijl de aanbevolen inspanning 2,5 procentpunten
bedroeg. De verwachte begrotingsinspanning, gecorrigeerd voor de verandering in
de geraamde potentiële groei en grotere tegenvallers dan verwacht, verbetert
met 1,4 procentpunten, waardoor de aangepaste begrotingsinspanning uitkomt op
2,5 % van het bbp. Dat cijfer is in overeenstemming met de inspanning die
in de herziene BTP-aanbeveling is aanbevolen. In zijn stabiliteitsprogramma
2013 heeft de Spaanse regering voor 2013 een doelstelling inzake het nominaal
overheidstekort van 6,3 % van het bbp aangekondigd, waarvoor dit jaar nog
aanvullende consolidatiemaatregelen voor een bedrag van circa 3 miljard euro
(0,3 % van het bbp) moeten worden aangenomen en uitgevoerd.
(13)     Voor 2014 wordt verwacht dat
het nominale tekort oploopt tot 7,0 % van het bbp, terwijl de
BTP-doelstelling 2,8 % van het bbp bedroeg. Het primaire tekort zou oplopen tot
0,4 % van het bbp. Afgezien van het basiseffect is de verwachte afwijking
vooral toe te schrijven aan het aflopen van tijdens de voorgaande jaren genomen
tijdelijke maatregelen en het feit dat de voor 2014 geplande
consolidatiemaatregelen onvoldoende waren gespecificeerd in het begrotingsplan
van augustus 2012, en daardoor niet in de prognoses van de diensten van de
Commissie konden worden meegenomen. Bovendien blijft de samenstelling van de
economische groei weinig belastingopbrengsten genereren, waarbij de sociale
bijdragen en de indirecte belastingen niet volledig evenredig met het nominale
bbp stijgen. Ook de rentebetalingen zouden blijven toenemen als gevolg van een
hogere uitstaande schuld. Volgens de voorjaarsprognoses 2013 van de diensten
van de Commissie stijgt het structurele tekort met 1,1 procentpunten, terwijl
de aanbevolen daling 1,9 % van het bbp bedraagt. De output gap,
gecorrigeerd voor de verandering in de geraamde potentiële groei en onverwacht
tegenvallende opbrengsten, neemt met nog eens 0,2 procentpunten toe.
(14)     Op het gebied van budgettaire
governance is er veel vooruitgang geboekt wat betreft de rapportage inzake de
begrotingsuitvoering op subcentrale overheidsniveaus. De bepalingen van de wet
inzake begrotingsstabiliteit met betrekking tot het mechanisme voor vroegtijdige
waarschuwing en het correctiemechanisme om afwijkingen van de
begrotingsdoelstellingen te beperken zijn niet ten volle doeltreffend geweest
en de transparantie van de uitvoering ervan kan worden verbeterd. Hoewel
vooruitgang wordt geboekt bij de budgettaire rapportage op regionaal niveau, is
een meeromvattende, consistentere en tijdiger rapportage, ook wat betreft de
begrotingsplannen, op geconsolideerde basis voor de overheid als geheel conform
ESR 95 vereist om tot een grotere budgettaire transparantie te komen. De
oprichting van een begrotingsraad met volledige institutionele en financiële
onafhankelijkheid laat nog op zich wachten.
(15)     De bruto overheidsschuld steeg
in 2012 tot circa 84 % van het bbp, terwijl in de geactualiseerde
voorjaarsprognoses 2012 van de diensten van de Commissie was uitgegaan van
80,9 % van het bbp. De stijging van de schuldquote was het gevolg van een
hoger dan verwacht feitelijk tekort, een lagere nominale bbp-groei, de kosten
van de maatregelen inzake bankherkapitalisaties en de terugbetaling van
schulden door overheidsdiensten. Volgens de voorjaarsprognoses 2013 van de
diensten van de Commissie zal de schuldquote bij ongewijzigd beleid verder
stijgen en in 2014 hoger zijn dan 95 %, en derhalve de referentiewaarde
van het Verdrag in al deze jaren overschrijden.
(16)     Op 10 april 2013 heeft de
Commissie op basis van haar diepgaande evaluatie 2013 inzake Spanje volgens de
procedure bij macro-economische onevenwichtigheden[3] geconcludeerd dat Spanje wordt
geconfronteerd met buitensporige macro-economische onevenwichtigheden. De
correctie van deze tijdens de jaren van hoogconjunctuur ontstane
onevenwichtigheden, en met name het afbouwen van de zeer hoge particuliere en
externe schulden, heeft ernstige gevolgen voor de economische groei, de
financiële stabiliteit en de overheidsfinanciën. Om op middellange termijn een
duurzame correctie van het buitensporige begrotingstekort te verwezenlijken,
moet er tegelijkertijd op doeltreffende wijze voor worden gezorgd dat de
macro-economische onevenwichtigheden worden verholpen. Daartoe dienen
structurele hervormingen te worden doorgevoerd om de groei en de
werkgelegenheid te stimuleren en om de structurele starheden te reduceren die
het aanpassingsproces in de weg staan.
(17)     Volgens de voorjaarsprognoses
2013 van de diensten van de Commissie zal Spanje niet voldoen aan de in de
aanbeveling van de Raad van 10 juli 2012 vastgelegde nominale
begrotingsdoelstellingen. Spanje heeft echter in 2012 en 2013 een structurele
inspanning gedaan die, rekening houdend met de in vergelijking met de prognoses
ten tijde van de aanbeveling van de Raad onverwacht slechte economische
ontwikkelingen, overeenkomt met de herziene BTP-aanbeveling. Deze onverwacht
slechte economische ontwikkelingen hebben ernstige gevolgen voor de
overheidsfinanciën gehad. Met name hebben aanzienlijke tegenvallers aan de
ontvangstenzijde, als gevolg van de herbalancering van de economie naar een
structuur met een minder belastingontvangsten genererende samenstelling van de
groei en daarmee gepaard gaande negatieve effecten op de inkomstenelasticiteit,
geleid tot een aanzienlijke verslechtering van de begrotingssituatie. Daarnaast
heeft de economische recessie een uitermate nadelige invloed op de
werkgelegenheid gehad en is de werkloosheid fors gestegen. Indien al deze
factoren worden bekeken en rekening wordt gehouden met de regels van het
stabiliteits- en groeipact en de noodzaak om buitensporige macro-economische
onevenwichtigheden te corrigeren met een ernstige negatieve weerslag op de
overheidsfinanciën als gevolg, is een verlenging van de termijn voor de
correctie van het buitensporige overheidstekort in Spanje met twee jaar tot
2016 gerechtvaardigd.
(18)     Tegen de achtergrond van grote
onzekerheden betreffende de economische en budgettaire ontwikkelingen moet de
begrotingsdoelstelling die wordt aanbevolen voor het laatste jaar van de
correctieperiode op een niveau duidelijk onder de referentiewaarde worden
vastgesteld om een effectieve en blijvende correctie binnen de gevraagde
termijn te waarborgen.
(19)     De doelstellingen met
betrekking tot het tussentijds nominaal tekort die nodig zijn om het
buitensporige tekort in 2016 te corrigeren, worden vastgelegd op 6,5 % van
het bbp voor 2013, 5,8 % van het bbp voor 2014, 4,2 % van het bbp
voor 2015 en 2,8 % van het bbp voor 2016. Om deze doelstellingen te
verwezenlijken, moet er gedurende de periode 2013-2016 gemiddeld een jaarlijkse
verbetering van het primaire saldo (exclusief eenmalige maatregelen) van
1,3 % van het bbp worden gerealiseerd. Tevens is er, indien de
voorjaarsprognoses 2013 van de diensten van de Commissie worden uitgebreid tot
2016, een verbetering van het structurele begrotingssaldo vereist van
1,1 % van het bbp in 2013, 0,8 % van het bbp in 2014, 0,8 % van
het bbp in 2015 en 1,2 % van het bbp in 2016. Bij dit geleidelijke
aanpassingstraject wordt rekening gehouden met het huidige moeilijke
economische klimaat en de lopende grootschalige structurele transformatie van
de Spaanse economie. Ter ondersteuning daarvan zijn er ambitieuze structurele
hervormingen nodig. Van het aanpassingstraject wordt verwacht dat dit het
afbouwen van externe en interne onevenwichtigheden ondersteunt, het nadelige
kortetermijneffect van begrotingsconsolidatie op de economische groei tempert en
tegelijkertijd de stijgende lijn van de overheidsschuld stabiliseert en omzet
in een dalende lijn.
(20)     Bij uitbreiding van de
voorjaarsprognoses 2013 van de diensten van de Commissie tot 2016 en bij
ongewijzigd beleid zijn er op dit moment kennelijk geen aanvullende maatregelen
nodig om de aanbevolen verbetering van het structurele saldo voor 2013 (en de
nieuwe tekortdoelstelling van 6,5 % van het bbp) te verwezenlijken, maar
de begrotingsplannen moeten dan wel op alle overheidsniveaus nauwkeurig worden
uitgevoerd. Voor de periode 2014-2016 zijn er, bovenop de in de
voorjaarsprognoses 2013 van de diensten van de Commissie vastgelegde
maatregelen, aanzienlijke structurele begrotingsmaatregelen nodig om het tekort
onder de referentiewaarde van het Verdrag te brengen. Bij die maatregelen ter
hoogte van 2 % van het bbp in 2014, 1 % van het bbp in 2015 en
1½ % van het bbp in 2016 dient rekening te worden gehouden met de noodzaak
om nadelige tweede-ronde-effecten, negatieve potentiële productiegroei alsmede
stijgende rentebetaling en sociale uitkeringen te compenseren.
(21)     Het stabiliteitsprogramma 2013
voorziet in een aanpassingstraject dat in grote lijnen is afgestemd op de
correctie van het buitensporige tekort in 2016, waarbij wordt gestreefd naar
een nominaal tekort van 6,3 % van het bbp in 2013, 5,5 % in 2014,
4,1 % in 2015 en 2,7 % in 2016. De doelstelling voor 2013 is
gebaseerd op in het programma genoemde aanvullende consolidatiemaatregelen van
circa 3 miljard euro, die nog nauwkeurig moeten worden gespecificeerd.
(22)     Maatregelen ter consolidatie
van de begroting moeten een duurzame verbetering van het overheidssaldo
teweegbrengen en er tegelijkertijd op gericht zijn de kwaliteit van de openbare
financiën te verbeteren en het groeipotentieel van de economie te versterken.
(23)     Op de middellange termijn
wordt Spanje geconfronteerd met grote risico's en op de lange termijn met
middelgrote risico's voor de houdbaarheid van de overheidsfinanciën. Als er een
hoger primaire saldo van circa -0,5 % van
het bbp wordt bereikt, overeenkomstig het gemiddelde in de periode 1998-2012,
kunnen deze risico's binnen de perken worden gehouden. De hervorming van 2013
inzake de regelingen voor vervroegde uittreding zal naar verwachting een
bijdrage leveren aan de langetermijnhoudbaarheid van het
socialezekerheidsstelsel. Er lijken echter aanvullende maatregelen nodig om de
stijgende uitgaven in verband met de vergrijzing onder controle te houden,
bijvoorbeeld door de in de hervorming van 2011 vastgelegde houdbaarheidsfactor op
passende wijze te regelen, onder meer door ervoor te zorgen dat de
pensioenleeftijd meestijgt met de levensverwachting.
(24)     Gezien de gedecentraliseerde
overheidsfinanciën in Spanje, moet het begrotingsaanpassingstraject van Spanje
worden gesteund door een geloofwaardige consolidatiestrategie voor de
middellange termijn die het volgende omvat: (i) een gedetailleerd meerjarig
begrotingsplan met volledig gespecificeerde maatregelen voor 2014-16, (ii)
verdere verbetering van de doeltreffendheid van het institutionele kader (door
de transparantie van de uitvoering van de wet inzake begrotingsstabiliteit te
verbeteren en een onafhankelijke begrotingsraad op te richten), (iii) het
ondernemen van concrete stappen om het stijgende structurele tekort binnen het socialezekerheidsstelsel
in bedwang te houden, en (iv) meer nadruk leggen op het groeibevorderende
karakter van de consolidatie (onder meer door systematische evaluaties van de
uitgaven alsmede evaluaties van het belastingstelsel uit te voeren).
(25)     Parallel
aan de periodieke toetsingen van de financiële ondersteuning van het ESM voor
de herkapitalisatie van financiële instellingen in Spanje[4] en zoals overeengekomen in het memorandum van overeenstemming dat op
23 juli 2012 is getekend, zal om de drie maanden worden toegezien op de
vorderingen die Spanje maakt wat de naleving van de BTP-verplichtingen betreft.
(26)     Spanje voldoet aan de
voorwaarden voor de verlenging van de termijn voor de correctie van het
buitensporige overheidstekort, zoals vastgelegd in artikel 3, lid 5, van
Verordening (EG) nr. 1467/97 over de bespoediging en verduidelijking van de
tenuitvoerlegging van de procedure bij buitensporige tekorten,
HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING
VASTGESTELD:
(1)
Spanje maakt uiterlijk in 2016 een einde aan de
thans bestaande situatie van buitensporig tekort.
(2)
Spanje bereikt
een nominaal tekort van 6,5 % van het bbp in
2013, 5,8 % van het bbp in 2014, 4,2 % van het bbp in 2015 en
2,8 % van het bbp in 2016, hetgeen bij uitbreiding van de
voorjaarsprognoses 2013 van de diensten van de Commissie tot 2016 overeenkomt
met een verbetering van het structurele saldo van respectievelijk 1,1 %, 0,8 %, 0,8 % en
1,2 % van het bbp in de periode 2013-2016.
(3)
Spanje moet de in de begrotingsplannen van 2013
vastgelegde maatregelen op alle overheidsniveaus uitvoeren en klaarstaan om
corrigerende maatregelen te nemen indien er zich afwijkingen van de
begrotingsplannen voordoen. De autoriteiten moeten de begrotingsstrategie voor
de middellange termijn versterken met voor de periode 2014-2016 nauwkeurig
gespecificeerde structurele maatregelen die noodzakelijk zijn om het
buitensporige tekort uiterlijk in 2016 te corrigeren.
(4)
De Raad stelt als termijn 1 oktober vast waarop de
Spaanse autoriteiten effectieve maatregelen moeten nemen en overeenkomstig
artikel 3, lid 4 bis, van Verordening (EG) nr. 1467/97 van de Raad
gedetailleerd verslag moeten uitbrengen over de voorgenomen
consolidatiestrategie om de doelen te realiseren.
Verder moeten de Spaanse autoriteiten de
volgende maatregelen nemen: (i) versterken van de doeltreffendheid van het
institutionele kader door de transparantie van de uitvoering van de wet inzake
begrotingsstabiliteit te verbeteren en een onafhankelijke begrotingsraad op te
richten die analyses uitvoert, adviseert en er op toeziet dat het
begrotingsbeleid overeenkomt met de nationale en EU-begrotingsregels, (ii)
ondernemen van concrete stappen om het stijgende structurele tekort binnen het
socialezekerheidsstelsel in bedwang te houden, en (iii) meer nadruk leggen op
het groeibevorderende karakter van de consolidatie, onder meer door
systematische evaluaties van de uitgaven alsmede evaluaties van het
belastingstelsel uit te voeren. Bovendien is het, om
het welslagen van de budgettaire consolidatiestrategie te garanderen, belangrijk,
overeenkomstig de in de context van het Europees semester en de procedure
bij macro-economische onevenwichtigheden tot Spanje
gerichte aanbevelingen van de Raad, de budgettaire consolidatie met omvattende
structurele hervormingen te ondersteunen.
Deze aanbeveling
is gericht tot het Koninkrijk Spanje.
Gedaan te Brussel,
                                                                       Voor
de Raad
                                                                       De
voorzitter
[1]               PB L 209 van 2.8.1997, blz. 6.
[2]               Alle documenten die verband houden met de
buitensporigtekortprocedure inzake Spanje zijn beschikbaar op:
http://ec.europa.eu/economy_finance/economic_governance/sgp/deficit/countries/spain_en.htm

[3]               http://ec.europa.eu/economy_finance/publications/occasional_paper/2013/op134_en.htm
[4]               http://ec.europa.eu/economy_finance/assistance_eu_ms/spain/index_en.htm


Avis juridique important

|

31982K1104

Aanbeveling nr. 1104/82/EGKS van de Commissie van 6 mei 1982 houdende instelling van een voorlopig anti-dumpingrecht voor bepaald plaatijzer en plaatstaal van oorsprong uit Brazilië

Publicatieblad Nr. L 128 van 11/05/1982 blz. 0009 - 0011

*****AANBEVELING  Nr. 1104/82/EGKS VAN DE COMMISSIE  van 6 mei 1982  houdende instelling van een voorlopig anti-dumpingrecht voor bepaald plaatijzer en plaatstaal van oorsprong uit Brazilië  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE  GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal, inzonderheid op de artikelen 74 en 86,  Gelet op Aanbeveling nr. 3018/79/EGKS van de Commissie van 21 december 1979 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping of subsidiëring uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal (1), inzonderheid op artikel 11,  Na overleg in het bij Aanbeveling nr. 3018/79/EGKS ingestelde Raadgevend Comité,  Overwegende dat de Commissie in maart 1982 een klacht ontving ingediend door de Walzstahl-Vereinigung, Duesseldorf, namens bijna alle producenten in de Gemeenschap van plaatijzer en plaatstaal, warm of koud gewalst, met een dikte van minder dan 3 mm;  Overwegende dat de Commissie, rekening houdend met het feit dat de klacht voldoende bewijsmateriaal bevatte van dumping van een soortgelijk produkt van oorsprong uit Brazilië en dreiging van aanzienlijke schade als een gevolg daarvan, derhalve door middel van een bericht in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen (2) de inleiding van een procedure betreffende de invoer van plaatijzer en plaatstaal van oorsprong uit Brazilië heeft aangekondigd, en op het niveau van de Gemeenschap met dit onderzoek is begonnen;  Overwegende dat de Commissie de exporteurs en importeurs waarvan zij weet dat zij betrokken zijn alsmede de vertegenwoordigers van het exporterende land en de indieners van de klacht officieel in kennis heeft gesteld;  Overwegende dat de Commissie alle rechtstreeks betrokken partijen in de gelegenheid heeft gesteld hun standpunt schriftelijk kenbaar te maken en dit mondeling toe te lichten; dat alle exporterende en verschillende importerende bekende betrokken partijen de mogelijkheid om hun standpunt schriftelijk kenbaar te maken hebben benut; dat de betrokken exporterende partijen tevens gebruik hebben gemaakt van de mogelijkheid hun standpunt mondeling toe te lichten;  Overwegende dat de Commissie basisprijzen heeft gepubliceerd (3), die zijn vastgesteld op basis van de laagste normale prijs of de laagste normale produktiekosten in de bevoorradende landen met normale mededinging, met inbegrip van de kosten van vervoer, verzekering en douanerechten; dat de Braziliaanse exporteurs geen bewijsmateriaal overmaakten aan de Commissie dat ertoe zou leiden te twijfelen aan de geschiktheid van deze basisprijzen; dat bovendien de beweringen van de Braziliaanse exporteurs, dat de prijzen bij uitvoer van het betrokken produkt naar de Gemeenschap hoger zijn dan de prijzen op de thuismarkt in Brazilië en dat deze uitvoerprijzen alle produktiekosten dekken, niet door bewijsmateriaal werden gestaafd;  Overwegende dat de Commissie voor de voorlopige vaststelling van dumping de invoerprijzen in de Gemeenschap van de betrokken produkten heeft vergeleken met de basisprijzen;  Overwegende dat deze vergelijking aantoont dat, tussen december 1981 en maart 1982, de meeste van deze produkten van oorsprong uit Brazilië werden aangeboden tot invoer in de Gemeenschap tegen prijzen beneden de basisprijzen en dat er derhalve dumping plaatsvond waarvan de marge gelijk is aan die onderbieding;  Overwegende dat de marge verschilt en in sommige gevallen meer dan 22 % bedraagt; dat deze onderbieding plaatsvond ondanks de overeenkomst afgesloten tussen Brazilië en de Gemeenschap over de handel in ijzer- en staalprodukten waarin de Braziliaanse Regering er zich toe verbonden had te verzekeren dat wat betreft de betrokken produkten de basisprijzen van de Gemeenschap zouden gerespecteerd worden door de Braziliaanse exporteurs;  Overwegende dat, wat betreft de schade aan de betrokken Europese industrie, de aan de Commissie ter beschikking staande gegevens aantonen dat de invoer in de Gemeenschap van de betrokken produkten van oorsprong uit Brazilië in 1980 ongeveer 30 000 ton bedroeg;  Overwegende dat de Duitse autoriteiten in de periode december 1981 tot maart 1982 aanvragen voor invoervergunningen hebben ontvangen voor een hoeveelheid van 98 058 ton van de betrokken produkten van oorsprong uit Brazilië en de Britse autoriteiten in dezelfde periode aanvragen ontvingen voor meer dan 20 000 ton; dat er gedurende de periode december  1981 tot februari 1982 reeds 34 644 ton van deze produkten feitelijk werden ingevoerd in de Bondsrepubliek Duitsland;  Overwegende dat de gemiddelde maandelijkse hoeveelheid van de betrokken produkten van oorsprong uit Brazilië waarvoor invoervergunningen werden toegekend tussen december 1981 en maart 1982 3 % bedraagt van het gemiddeld maandelijks verbruik in de Gemeenschap in 1980; dat de gemiddelde maandelijkse hoeveelheid waarvoor uitsluitend door de Duitse autoriteiten en gedurende dezelfde periode vergunningen werden toegekend 13,2 % vertegenwoordigt van het gemiddelde maandelijkse verbruik in Duitsland gedurende de eerste tien maanden van 1981;  Overwegende dat de gegevens die werden verkregen van bepaalde importeurs aantonen dat de prijzen waartegen aanzienlijke hoeveelheden van deze invoer werden doorverkocht in de Gemeenschap beduidend beneden voornoemde basisprijzen lagen en beneden het prijsniveau dat de producenten in de Gemeenschap zou toelaten hun kosten te dekken; dat deze prijzen de industrie in de Gemeenschap ertoe verplichten ofwel minder te verkopen ofwel hun prijzen naar beneden toe aan te passen;  Overwegende dat de betrokken industrie in de Gemeenschap in een crisissituatie verkeert die gekenmerkt wordt door een produktiedaling van 11 % tussen 1977 en 1980, door een zeer laag gebruik van de produktiecapaciteit, naar schatting minder dan 50 % in sommige gevallen, door lagere winsten of grotere verliezen; dat bovendien het aantal tewerkgestelden in de staalindustrie in de Gemeenschap daalde met 244 780 eenheden of 30,8 % tussen 1974 en 1981; dat de invoer van de hoeveelheden waarvoor vergunningen werden toegekend en de doorverkoop tegen lage prijzen de poging die door de autoriteiten van de Gemeenschap en de producenten wordt ondernomen om de produktie te verminderen en de prijzen te verhogen tot een niveau waarop winst gemaakt wordt, ernstig bedreigen;  Overwegende dat de Commissie tevens de schade heeft beschouwd veroorzaakt door andere factoren die, afzonderlijk of in combinatie, eveneens de industrie in de Gemeenschap treffen; dat in dit verband werd vastgesteld dat het verbruik in de Gemeenschap is gedaald; dat de ingevoerde hoeveelheid van andere bronnen nochtans veel sterker daalde van 1 430 000 ton in 1977 tot 753 000 ton in 1981; dat de invloed van de invoer met dumping gescheiden werd van de andere factoren die de industrie nadelig beïnvloeden; dat, rekening houdend met de herstructureringsinspanningen die op dit ogenblik worden ondernomen door de staalindustrie in de Gemeenschap, de Commissie tot de voorlopige vaststelling is gekomen dat de invoer met dumping aanzienlijke schade veroorzaakt of dreigt te veroorzaken aan een bedrijfstak in de Gemeenschap;  Overwegende dat er sedert december 1981 een aantal raadplegingen plaatsvond in het kader van bovengenoemde overeenkomst tussen de Gemeenschap en Brazilië met betrekking tot de betrokken invoer; dat deze raadplegingen niet hebben geleid tot een passende oplossing;  Overwegende dat, gezien deze omstandigheden en ten einde verdere schade gedurende het onderzoek te voorkomen, het belang van de Gemeenschap een onmiddellijke tussenkomst vereist in de vorm van een voorlopig anti-dumpingrecht; dat de gegevens die de Commissie op dit ogenblik ter beschikking heeft aantonen dat er alleen dumping was met betrekking tot de invoer van koud gewalst plaatijzer en plaatstaal; dat het daarom passend is het voorlopig recht te beperken tot de invoer van deze produkten; dat gelet op de graad van veroorzaakte schade dit recht gelijk moet zijn aan het verschil tussen de door de Gemeenschap voor deze produkten gepubliceerde basisprijzen en hun prijs bij invoer in de Gemeenschap;  Overwegende dat, ten einde ontduiking van het anti-dumpingrecht te vermijden, het noodzakelijk is in de gevallen waarin de betrokken produkten niet door de eerste aankoper in de Gemeenschap in het vrije verkeer worden gebracht, een ander criterium voor de berekening van het recht vast te stellen; dat bij dit criterium rekening dient te worden gehouden met de gemiddelde marge tussen de prijzen bij invoer en de verkoopprijzen die door de importeurs in de Gemeenschap van deze produkten van oorsprong uit Brazilië worden toegepast, welke marge voorlopig is vastgesteld tijdens het voorlopig onderzoek verricht door de Commissie;  Overwegende dat het aanbeveling verdient de termijn vast te stellen tijdens welke de betrokken partijen na de instelling van het voorlopig recht hun standpunt kenbaar kunnen maken en kunnen verzoeken mondeling door de Commissie te worden gehoord,  DOET DE VOLGENDE AANBEVELING:  Artikel 1  1. Er wordt een voorlopig anti-dumpingrecht ingesteld op plaatijzer en plaatstaal, enkel koud gewalst, met een dikte van minder dan 3 mm, van post 73.13 B II b) en c) van het gemeenschappelijk douanetarief en overeenkomende met NIMEXE-code 73.13-43, 45, 47 en 49, van oorsprong uit Brazilië.  2. Het bedrag van dit recht komt overeen met het verschil waarmee de contractuele werkelijke prijs (basisprijs plus toeslag) »franco-grens, ingeklaard" lager is dan de meest recente door de Commissie bekendgemaakte werkelijke prijs (basisprijs plus toeslagen) voor deze produkten. 3. a) Wanneer het in het vrije verkeer brengen van de in lid 1 omschreven produkten niet plaatsvindt op basis van de prijs tegen welke zij aan de eerste koper in de Gemeenschap worden geleverd, dient het bedrag van het recht gelijk te zijn aan het bedrag waarmee de contractuele werkelijke prijs (basisprijs plus toeslagen), »franco-grens ingeklaard", lager is dan de meest recente door de Commissie voor deze produkten bekendgemaakte werkelijke prijs (basisprijs plus toeslagen) verhoogd met 15 %.  b) Wanneer de aangever evenwel tegenover de douaneautoriteiten de door de eerste koper betaalde prijs kan bewijzen, is het bepaalde in lid 2 van toepassing.  4. De voor de toepassing van de douanerechten geldende bepalingen zijn op dit recht van toepassing.  5. Het in de Gemeenschap in het vrije verkeer brengen van de in lid 1 bedoelde produkten is onderworpen aan een zekerheidstelling ter hoogte van het bedrag van het voorlopige recht.  Artikel 2  1. Onverminderd het bepaalde in artikel 7, lid 4, sub b) en c), van Aanbeveling nr. 3018/79/EGKS kunnen de betrokken partijen binnen een maand te rekenen vanaf de inwerkingtreding van deze aanbeveling hun standpunt kenbaar maken en verzoeken mondeling door de Commissie te worden gehoord.  2. Onverminderd het bepaalde in de artikelen 11, 12 en 14 van Aanbeveling nr. 3018/79/EGKS is deze aanbeveling van toepassing voor een periode van vier maanden of tot op het ogenblik waarop de Commissie definitieve maatregelen vaststelt.  Artikel 3  Deze aanbeveling treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.  Gedaan te Brussel, 6 mei 1982.  Voor de Commissie  Wilhelm HAFERKAMP  Vice-Voorzitter  (1) PB nr. L 339 van 31. 12. 1979, blz. 15.  (2) PB nr. C 70 van 19. 3. 1982, blz. 3.  (3) PB nr. L 372 van 29. 12. 1981, blz. 1; PB nr. L 290 van 31. 10. 1980, blz. 1, als gewijzigd bij PB nr. L 184 van 4. 7. 1981, blz. 19, en PB nr. L 216 van 1. 8. 1981, blz. 1.


               NL

                        EUROPESE COMMISSIE

               Brussel, 20.7.2010

               COM(2010) 913 definitief

               AANBEVELING VAN DE COMMISSIE AAN DE RAAD

               houdende machtiging van de Commissie om namens de Europese Unie onderhandelingen te openen voor de vernieuwing van het protocol bij de Partnerschapsovereenkomst inzake visserij met Kaapverdië

               AANBEVELING VAN DE COMMISSIE AAN DE RAAD

               houdende machtiging van de Commissie om namens de Europese Unie onderhandelingen te openen voor de vernieuwing van het protocol bij de Partnerschapsovereenkomst inzake visserij met Kaapverdië

               A.TOELICHTING

               De Europese Unie en de Republiek Kaapverdië hebben een protocol bij de visserijovereenkomst
                  1
                gesloten dat door beide partijen op 16 december 2005 is geparafeerd en op 30 maart 2007 in werking is getreden. Dit protocol, waarbij vangstmogelijkheden voor EU-vaartuigen en de financiële tegenprestatie daarvoor zijn vastgesteld, verstrijkt op 31 augustus 2011.

               De Commissie stelt voor te onderhandelen over een nieuw protocol dat de daadwerkelijke mogelijkheden en behoeften van de vloot van de lidstaten weerspiegelt en in overeenstemming is met de richtsnoeren van de Raad van juli 2004 betreffende partnerschapsovereenkomsten inzake visserij.

               De Raad wordt verzocht de bij deze aanbeveling gevoegde onderhandelingsrichtsnoeren goed te keuren.

               B.AANBEVELING

               In het licht van het bovenstaande doet de Commissie de onderstaande aanbevelingen.

               –De Raad machtigt de Commissie tot het openen en voeren van onderhandelingen met het oog op de vernieuwing van het protocol in het kader van de visserijpartnerschapsovereenkomst met de Republiek Kaapverdië;

               –De Commissie wordt als onderhandelaar van de Unie voor dit onderwerp aangewezen;

               –De Commissie zal deze onderhandelingen voeren in overleg met het bevoegde speciale comité overeenkomstig de bepalingen van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie;

               –De Raad keurt de bij deze aanbeveling gevoegde onderhandelingsrichtsnoeren goed.

               BIJLAGE

               Onderhandelingsrichtsnoeren

               –De onderhandelingen met het oog op de vernieuwing van het protocol in het kader van de visserijpartnerschapsovereenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Kaapverdië dienen te worden gevoerd overeenkomstig de conclusies van de Raad van 15 juli 2004 inzake visserijpartnerschapsovereenkomsten op basis van de mededeling van de Commissie van 23 december 2002, en met inachtneming van de mensenrechtensituatie in het land.

               –Het protocol dient een clausule te bevatten over de implicaties van schendingen van de mensenrechten en van de democratische beginselen.

               –Met het oog op de bevordering van duurzame en verantwoordelijke visserij aan de hand van dit protocol zal de Commissie tijdens de onderhandelingen uitgaan van de volgende doelstellingen:

               het garanderen van de toegang tot de exclusieve economische zone (EEZ) van de Republiek Kaapverdië en van de afgifte van de vergunningen die de vaartuigen van de Europese vloot nodig hebben om in deze EEZ op tonijnachtigen te vissen;

               gebruikmaking van de beste beschikbare wetenschappelijke adviezen;

               de garantie dat de toegang tot de visserijrijkdommen is gebaseerd op de criteria die tevens gelden in het kader van het bestaande protocol, en op de gedurende de afgelopen jaren geconstateerde ontwikkelingen;

               versterking van de dialoog over het sectorale beleid met als doel de toepassing van een beleid voor verantwoordelijke visserij te stimuleren dat in overeenstemming is met de ontwikkelingsdoelstellingen van het land, met name op het gebied van toezicht op en controle en bewaking van de visserijactiviteiten, het beheer van de visserijrijkdommen en betere normen inzake de hygiëne van visserijproducten.

                     (1)
                  Verordening (EG) nr. 2027/2006 van de Raad van 19 december 2006 - PB L 414 van 30 december 2006.