title: 2011/136/EU: Aanbeveling van de Commissie van 1 maart 2011 over richtsnoeren voor de tenuitvoerlegging van de regels inzake gegevensbescherming in het systeem voor samenwerking op het gebied van consumentenbescherming (SSCB)

text:
               2.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 57/44

         AANBEVELING VAN DE COMMISSIE
   van 1 maart 2011
   over richtsnoeren voor de tenuitvoerlegging van de regels inzake gegevensbescherming in het systeem voor samenwerking op het gebied van consumentenbescherming (SSCB)
   (2011/136/EU)
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 292,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Verordening (EG) nr. 2006/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 27 oktober 2004 betreffende samenwerking tussen de nationale instanties die verantwoordelijk zijn voor handhaving van de wetgeving inzake consumentenbescherming („verordening betreffende samenwerking met betrekking tot consumentenbescherming”) (1) (hierna de „SCB-verordening” genoemd) is gericht op een betere samenwerking bij de handhaving van de wetgeving inzake consumentenbescherming in de interne markt, richt een EU-netwerk van nationale publieke handhavingsinstanties (hierna het „SCB-netwerk” genoemd) op en bepaalt het kader en de algemene voorwaarden voor de samenwerking van de handhavingsinstanties van de lidstaten om de collectieve economische belangen van de consument te beschermen.

               (2)

               Samenwerking tussen nationale handhavingsinstanties is van vitaal belang voor de efficiënte werking van de interne markt. Binnen het SCB-netwerk kan elke instantie de andere instanties om bijstand verzoeken voor het onderzoek naar mogelijke inbreuken op de Europese wetgeving inzake consumentenbescherming.

               (3)

               Het systeem voor samenwerking op het gebied van consumentenbescherming (hierna het „SSCB” genoemd) heeft tot doel de publieke handhavingsinstanties in staat te stellen in een veilige omgeving informatie uit te wisselen over mogelijke inbreuken op wetgeving inzake consumentenbescherming.

               (4)

               Bij de elektronische uitwisseling van informatie tussen de lidstaten moet worden voldaan aan de regels inzake de bescherming van persoonsgegevens van Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (2) (hierna de „gegevensbeschermingsrichtlijn” genoemd) en van Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2000 betreffende de bescherming van natuurlĳke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de communautaire instellingen en organen en betreffende het vrĳe verkeer van die gegevens (3) (hierna de „gegevensbeschermingsverordening” genoemd).

               (5)

               In artikel 8 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie wordt het recht op bescherming van persoonsgegevens erkend. Het SSCB moet ervoor zorgen dat de verschillende verplichtingen en verantwoordelijkheden van zowel de Commissie als de lidstaten met betrekking tot regels inzake gegevensbescherming duidelijk zijn en dat betrokkenen gebruik kunnen maken van informatie en van gemakkelijk beschikbare mechanismen om hun rechten te doen gelden.

               (6)

               Het is wenselijk richtsnoeren voor de tenuitvoerlegging van de regels inzake gegevensbescherming in het SSCB (hierna de „richtsnoeren” genoemd) vast te stellen om ervoor te zorgen dat de regels inzake gegevensbescherming worden nageleefd wanneer gegevens via het SSCB worden verwerkt.

               (7)

               Handhavingspersoneel moet worden aangespoord om contact te leggen met hun nationale toezichthoudende instantie voor gegevensbescherming om sturing en bijstand te krijgen met betrekking tot de wijze waarop de richtsnoeren in overeenstemming met de nationale wetgeving het beste uitgevoerd kunnen worden, alsmede om er, indien nodig, voor te zorgen dat de kennisgevings- en voorafgaande controleprocedures met betrekking tot de verwerkingen onder het SSCB op nationaal niveau worden uitgevoerd.

               (8)

               Handhavingspersoneel moet ten zeerste worden aangespoord deel te nemen aan de opleidingen die de Commissie organiseert om te helpen bij de uitvoering van de richtsnoeren.

               (9)

               Uiterlijk twee jaar na goedkeuring van deze aanbeveling moet de Commissie feedback worden verstrekt over de tenuitvoerlegging van de richtsnoeren. De Commissie moet vervolgens het gegevensbeschermingsniveau in het SSCB verder beoordelen en nagaan of bijkomende instrumenten, waaronder regelgevende maatregelen, vereist zijn.

               (10)

               De nodige stappen moeten worden ondernomen om de tenuitvoerlegging van de richtsnoeren door de actoren en gebruikers van het SSCB te vergemakkelijken. De nationale gegevensbeschermingsinstanties en de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming moeten nauwlettend toezien op de ontwikkelingen en op de tenuitvoerlegging van de garanties voor gegevensbeschermingen met betrekking tot het SSCB.

               (11)

               De richtsnoeren vormen een aanvulling op Beschikking 2007/76/EG van de Commissie (4), met inachtneming van het advies van de bij artikel 29 van de gegevensbeschermingsrichtlijn ingestelde Groep voor de bescherming van personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens (5) en het advies van de bij artikel 41 van de gegevensbeschermingsverordening ingestelde Toezichthouder voor gegevensbescherming (6) (hierna de „EDPS” genoemd),

         HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING VASTGESTELD:
   De lidstaten moeten de richtsnoeren in de bijlage volgen.

      Gedaan te Brussel, 1 maart 2011.

            Voor de Commissie

         John DALLI

            Lid van de Commissie

      (1)  PB L 364 van 9.12.2004, blz. 1.

      (2)  PB L 281 van 23.11.1995, blz. 31.

      (3)  PB L 8 van 12.1.2001, blz. 1.

      (4)  PB L 32 van 6.2.2007, blz. 192.

      (5)  Advies nr. 6/2007 over de gegevensbeschermingsaspecten van het systeem voor samenwerking op het gebied van de consumentenbescherming (CPCS) 01910/2007/NL — WP 130 — aangenomen op 21 september 2007.

      (6)  Advies van de EDPS, ref. 2010-0692.

      BIJLAGE

         Richtsnoeren voor de tenuitvoerlegging van de regels inzake gegevensbescherming in het systeem voor samenwerking op het gebied van consumentenbescherming, SSCB

      1.   INLEIDING
      Samenwerking tussen de nationale instanties voor consumentenbescherming is van vitaal belang voor een correcte werking van de interne markt. Een gebrek aan doeltreffende handhaving van grensoverschrijdende inbreuken ondermijnt het vertrouwen van de consument in grensoverschrijdende aanbiedingen, en daarmee ook zijn vertrouwen in de interne markt. Bovendien leidt gebrekkige handhaving tot concurrentieverstoringen.
      Het SSCB is een in de SCB-verordening voorzien IT-instrument dat een gestructureerd mechanisme biedt voor de uitwisseling van informatie tussen nationale instanties voor consumentenbescherming die tot het SCB-netwerk behoren. Via het SSCB kan een overheidsinstantie bijstand vragen aan andere overheidsinstanties binnen het SCB-netwerk om mogelijke inbreuken op de Europese wetgeving inzake consumentenbescherming te onderzoeken en aan te pakken, en om handhavingsmaatregelen te nemen om een halt toe te roepen aan illegale handelspraktijken van verkopers en leveranciers aan consumenten in andere EU-landen. Verzoeken om informatie en alle communicatie tussen bevoegde overheidsinstanties met betrekking tot de tenuitvoerlegging van de SCB-verordening geschieden via het SSCB.
      De SCB-verordening is erop gericht de handhaving van wetgeving inzake consumentenbescherming binnen de interne markt te bevorderen door een EU-netwerk van nationale handhavingsinstanties op te richten. Daarnaast stelt zij de voorwaarden voor de onderlinge samenwerking tussen de lidstaten vast. In de SCB-verordening is vastgesteld dat zulke uitwisselingen van informatie en wederzijdse verzoeken om bijstand tussen nationale handhavingsinstanties via een specifieke databank moeten verlopen. Daarom is het SSCB ontwikkeld om deze administratieve samenwerking en uitwisseling van informatie te vereenvoudigen en de Europese wetgeving inzake consumentenbescherming te kunnen handhaven.
      De samenwerking is beperkt tot intracommunautaire inbreuken op de rechtsbesluiten die voorkomen op de lijst in de bijlage van de SCB-verordening waarin de collectieve economische belangen van consumenten worden beschermd.
      2.   TOEPASSINGSGEBIED EN DOELSTELLING VAN DEZE RICHTSNOEREN
      Deze richtsnoeren willen in eerste instantie een evenwicht vinden tussen enerzijds een efficiënte en effectieve handhavingssamenwerking tussen de bevoegde autoriteiten in de lidstaten en anderzijds de eerbiediging van de fundamentele rechten op privacy en bescherming van persoonsgegevens.
      Persoonsgegevens worden in de gegevensbeschermingsrichtlijn gedefinieerd (1) als iedere informatie betreffende een geïdentificeerde of identificeerbare natuurlijke persoon; als identificeerbaar wordt beschouwd een persoon die direct of indirect kan worden geïdentificeerd, met name aan de hand van een identificatienummer of van een of meer specifieke elementen die kenmerkend zijn voor zijn of haar fysieke, fysiologische, psychische, economische, culturele of sociale identiteit.
      Aangezien het nationale handhavingspersoneel dat het SSCB gebruikt (degenen die de zaken behandelen), niet altijd deskundig is in gegevensbescherming en zich niet altijd voldoende bewust is van de door de eigen nationale wetgeving inzake gegevensbescherming opgelegde vereisten van gegevensbescherming, is het aan te raden om SSCB-gebruikers richtsnoeren aan te reiken. In deze richtsnoeren wordt niet alleen de werking van het SSCB vanuit het praktische oogpunt van gegevensbescherming uitgelegd, maar worden ook de in het systeem ingebouwde beveiligingen en de mogelijke risico’s van het gebruik ervan nauwkeurig beschreven.
      De richtsnoeren zijn bedoeld om de belangrijkste kwesties op het gebied van gegevensbescherming in verband met het SSCB te bestrijken en te voorzien in een gebruikersvriendelijke uitleg die alle SSCB-gebruikers kunnen raadplegen. Zij houden echter geen uitputtende analyse in van de consequenties die het SSCB heeft voor de gegevensbescherming.
      Het verdient sterk de aanbeveling dat instanties voor gegevensbescherming in de lidstaten ook worden geraadpleegd om te waarborgen dat deze richtsnoeren worden aangevuld met de in de nationale wetgeving inzake gegevensbescherming vastgelegde verplichtingen. SSCB-gebruikers kunnen daarnaast verdere bijstand en sturing krijgen van deze nationale gegevensbeschermingsinstanties zodat aan de vereisten inzake gegevensbescherming wordt voldaan. Een lijst van deze instanties met hun contactgegevens en websites is beschikbaar op:
      http://ec.europa.eu/justice_home/fsj/privacy/nationalcomm/#eu
      Het moet duidelijk zijn dat de verwerking van persoonsgegevens in overeenstemming met de in de gegevensbeschermingsrichtlijn vastgelegde bijzondere beginselen en voorwaarden moet plaatsvinden. Degenen die de zaken behandelen, hebben binnen de context van de SCB-verordening het recht om via het SSCB gegevens, waaronder persoonsgegevens, uit te wisselen indien dit tot doel heeft een einde te maken aan de inbreuk op de in de bijlage bij de SCB-verordening genoemde Europese consumentenwetgeving. Voordat zulke gegevens worden verwerkt, is echter een nauwkeurige beoordeling nodig om ervoor te zorgen dat de naleving van de beginselen inzake gegevensbescherming wordt gewaarborgd en de verwerking van de gegevens strikt genomen noodzakelijk is om de doelstellingen van de SCB-verordening te verwezenlijken.
      Met dit in het achterhoofd moeten degenen die de zaken behandelen en daarbij toegang hebben tot het SSCB, elk geval afzonderlijk beoordelen voordat ze de persoonsgegevens mogen verwerken (2). Deze richtsnoeren hebben tot doel hen met die beoordeling te helpen door enkele uitgangspunten inzake gegevensbescherming aan te reiken die in acht moeten worden genomen.
      Daarnaast verduidelijken ze enkele moeilijkheden van de SSCB-architectuur met betrekking tot gezamenlijke verwerking en gedeelde verantwoordelijkheid. Zo beschrijven ze de rol van de Commissie en de rol van de bevoegde autoriteiten van de lidstaten als gezamenlijke verantwoordelijken voor de gegevensuitwisseling via het SSCB.
      3.   HET SSCB — EEN IT-INSTRUMENT VOOR SAMENWERKING OP HANDHAVINGSGEBIED
      Het SSCB is een IT-instrument dat de Commissie samen met de lidstaten heeft ontwikkeld en onderhoudt. Het SSCB is bedoeld om lidstaten bijstand te verlenen bij de praktische tenuitvoerlegging van de Europese wetgeving inzake consumentenbescherming. Het wordt door het SCB-netwerk gebruikt. Dat netwerk bestaat uit overheidsinstanties die door de lidstaten en EER-landen zijn aangewezen om samen te werken en onderling informatie uit te wisselen bij de handhaving van de wetgeving inzake consumentenbescherming, zoals bepaald in de SCB-verordening.
      In artikel 10 van de SCB-verordening is het volgende bepaald:

            „De Commissie houdt een elektronische databank bij waarin zij de informatie die zij op grond van de artikelen 7, 8 en 9 ontvangt, opslaat en verwerkt. De databank kan alleen door de bevoegde autoriteiten worden geraadpleegd …”.

      In artikel 12, lid 3, van de SCB-verordening wordt hier het volgende aan toegevoegd:

            „Het indienen van een verzoek om bijstand en het verstrekken van informatie geschiedt altijd schriftelijk aan de hand van een standaardformulier; verzoeken en informatie worden via de in artikel 10 bedoelde databank elektronisch toegezonden.”.

      Het SSCB vereenvoudigt de samenwerking en uitwisseling van informatie die beperkt is tot intracommunautaire inbreuken op de in de bijlage bij de SCB-verordening genoemde richtlijnen en verordeningen. Deze bijlage heeft betrekking op uiteenlopende onderwerpen, zoals oneerlijke handelspraktijken, verkoop op afstand, consumentenkrediet, pakketreizen, oneerlijke bedingen in overeenkomsten, timesharing, elektronische handel en andere. Het SSCB kan niet worden gebruikt voor het uitwisselen van informatie op wetgevingsterreinen die niet specifiek in deze bijlage worden vermeld.
      Voorbeelden:

                  I.

                  Een in België gevestigde handelaar hanteert oneerlijke bedingen in zijn betrekkingen met consumenten in Frankrijk en pleegt daarmee inbreuk op de richtlijn inzake oneerlijke bedingen in overeenkomsten. De consumenteninstantie in Frankrijk kan via het SSCB de consumenteninstantie in België vragen alle noodzakelijke en in België beschikbare handhavingsmaatregelen tegen de handelaar te treffen om de intracommunautaire inbreuk onverwijld te beëindigen.

                  II.

                  De consumenteninstantie in Denemarken ontvangt klachten dat een bepaalde website frauduleuze en misleidende handelspraktijken ten nadele van consumenten gebruikt. De website wordt in Zweden gehost. De Deense consumenteninstantie heeft informatie over de website nodig. Daarom gebruikt zij het SSCB om de Zweedse consumenteninstantie om informatie te vragen. Deze is vervolgens verplicht de gevraagde informatie te verstrekken.

            De informatie wordt door de lidstaten geüpload, opgeslagen in het SSCB, opgevraagd door de lidstaten waaraan de informatie is gericht en verwijderd door de Commissie (3). Het SSCB wordt gebruikt als een opslagplaats voor informatie en een middel om via een efficiënt en veilig communicatiesysteem informatie uit te wisselen.
      Vanuit het oogpunt van gegevensbescherming brengt de oprichting van een dergelijke databank altijd bepaalde risico’s voor het fundamentele recht op bescherming van persoonsgegevens: meer gegevens uitwisselen dan voor een efficiënte samenwerking strikt noodzakelijk is; gegevens bewaren die zouden moeten zijn verwijderd, en gegevens aanhouden die niet langer accuraat of correct zijn; en verzuimen te waarborgen dat de rechten van de betrokkenen worden geëerbiedigd en de verplichtingen van degenen die verantwoordelijk zijn voor de gegevensverwerking worden nageleefd. Om deze risico’s aan te pakken, moeten de gebruikers van het SSCB goed geïnformeerd en onderricht zijn over de regels inzake gegevensbescherming en moeten zij zorg kunnen dragen voor naleving van de toepasselijke wetgeving inzake gegevensbescherming.
      4.   HET JURIDISCHE EN TOEZICHTKADER VOOR GEGEVENSBESCHERMING
      De Europese Unie beschikt sinds 1995 over een degelijk juridisch kader voor gegevensbescherming: de gegevensbeschermingsrichtlijn (4) die de verwerking van persoonsgegevens door lidstaten regelt, en de gegevensbeschermingsverordening (5) die de verwerking van persoonsgegevens door instellingen en organen van de Europese Unie regelt. De toepassing van de wetgeving op het gebied van gegevensbescherming is op dit moment afhankelijk van de identiteit van de SSCB-actor of -gebruiker.
      De verwerking van gegevens door de Commissie wordt geregeld door de gegevensbeschermingsverordening, terwijl de verwerking van gegevens door degenen binnen de bevoegde nationale handhavingsinstanties die de zaken behandelen, wordt geregeld door de nationale wetgeving waarin de gegevensbeschermingsrichtlijn is omgezet.
      De Commissie en de aangewezen bevoegde autoriteiten, als medeverantwoordelijken voor de gegevensverwerking, moeten beide als hoofdactoren met een specifieke rol in het SSCB hun respectieve verwerkingshandelingen op voorhand kenbaar maken en ter controle voorleggen aan de desbetreffende toezichthoudende instantie en ervoor zorgen dat de regels inzake gegevensbescherming worden nageleefd. Desalniettemin kunnen er in de nationale wetgeving waarin de gegevensbescherming is omgezet uitzonderingen worden verleend met betrekking tot de voorschriften voor zowel de kennisgeving als de voorafgaande controle.
      Met de harmonisering van wetgeving inzake gegevensbescherming wordt beoogd zowel een hoog niveau van gegevensbescherming te waarborgen als de fundamentele rechten van personen te beschermen, en tegelijkertijd het vrij verkeer van persoonsgegevens tussen lidstaten mogelijk te maken. Aangezien nationale uitvoeringsmaatregelen tot verschillende regels kunnen leiden, worden SSCB-gebruikers er ten zeerste toe aangespoord deze richtsnoeren met hun nationale gegevensbeschermingsinstanties te bespreken, om te waarborgen dat de regels inzake gegevensbescherming worden nageleefd. Er kunnen immers andere regels gelden, bijvoorbeeld voor de informatie die aan personen moet worden verstrekt of voor de verplichting om de instantie voor gegevensbescherming te informeren over bepaalde handelingen voor gegevensverwerking.
      Een van de belangrijkste kenmerken van het Europese juridisch kader inzake gegevensbescherming is dat het toezicht berust bij onafhankelijke instanties voor gegevensbescherming. Burgers hebben het recht om bij deze instanties hun klachten in te dienen en meteen buiten de rechtbank tot een oplossing te komen voor kwesties op het gebied van gegevensbescherming. De nationale gegevensbeschermingsinstanties houden toezicht op de verwerking van persoonsgegevens op nationaal niveau. De Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming (EDPS) (6) houdt toezicht op de verwerking van persoonsgegevens door de Europese instellingen. De Commissie staat dan ook onder toezicht van de EDPS, terwijl andere gebruikers van het SSCB onder toezicht van de nationale gegevensbeschermingsinstanties staan.
      5.   WIE IS WIE IN HET SSCB? — DE KWESTIE VAN GEZAMENLIJKE VERANTWOORDELIJKHEID
      Het SSCB is een duidelijk voorbeeld van gezamenlijke verwerking en gedeelde verantwoordelijkheid. Zo mogen alleen de bevoegde autoriteiten in de lidstaten persoonsgegevens verzamelen, registreren, verstrekken en uitwisselen, maar is de Commissie verantwoordelijk voor het opslaan en verwijderen van deze gegevens op de servers. De Commissie heeft geen toegang tot deze persoonsgegevens, maar wordt beschouwd als de beheerder van het systeem.
      Bijgevolg kan de toewijzing van verschillende taken en verantwoordelijkheden aan de Commissie en de lidstaten als volgt worden samengevat:

                  —

                  iedere bevoegde autoriteit is verantwoordelijk voor haar eigen gegevensverwerkingsactiviteiten;

                  —

                  de Commissie is geen gebruiker maar beheerder van het systeem en is in de eerste plaats verantwoordelijk voor het onderhoud en de veiligheid van de systeemarchitectuur. De Commissie heeft wel toegang tot de waarschuwingen, feedback en andere relevante informatie over de zaken (7). Deze toegang wordt de Commissie verleend zodat zij toezicht kan houden op de toepassing van de SCB-verordening en de in de bijlage van de SCB-verordening genoemde wetgeving inzake gegevensbescherming, en statische gegevens kan verzamelen in verband met de uitvoering van deze taken. Zij heeft echter geen toegang tot de informatie in verzoeken om wederzijdse bijstand en handhaving, aangezien die uitsluitend gericht zijn aan de bevoegde autoriteiten in de lidstaten die voor de specifieke zaak verantwoordelijk zijn. De SCB-verordening voorziet er daarentegen wel in dat de Commissie de bevoegde autoriteiten bij bepaalde geschillen bijstand kan verlenen (8) en dat zij uitgenodigd kan worden om deel te nemen aan een gecoördineerd onderzoek waarbij meer dan twee lidstaten betrokken zijn (9);

                  —

                  de SSCB-actoren hebben dezelfde verantwoordelijkheden met betrekking tot de wettigheid van de verwerking, het verstrekken van informatie en rechten van toegang, bezwaar en rectificatie;

                  —

                  zowel de Commissie als de bevoegde autoriteiten zijn als verantwoordelijke voor de verwerking er afzonderlijk verantwoordelijk voor dat de regels voor hun gegevensverwerkingshandelingen compatibel zijn met de regels inzake gegevensbescherming.

            6.   ACTOREN EN GEBRUIKERS IN HET SSCB
      Er bestaan binnen het SSCB verschillende toegangsprofielen: de toegang tot de databank is beperkt en wordt alleen verstrekt aan een met naam genoemde ambtenaar van de bevoegde autoriteit (erkende gebruiker); deze taak is niet overdraagbaar. Verzoeken om toegang tot het SSCB kunnen alleen worden ingewilligd voor ambtenaren die door de bevoegde autoriteit van de lidstaat aan de Commissie kenbaar zijn gemaakt. Voor toegang tot het systeem is een inlognaam/wachtwoord vereist; deze kunnen worden verkregen via het verbindingsbureau.
      Uitsluitend gebruikers bij de aangezochte en verzoekende bevoegde autoriteiten hebben volledig toegang tot de voor een bepaalde zaak uitgewisselde informatie, met inbegrip van alle bijlagen bij het SSCB-bestand. Verbindingsbureaus kunnen alleen de belangrijke informatie over een zaak lezen zodat ze kunnen bepalen aan welke bevoegde autoriteit een verzoek moet worden overgebracht. Zij kunnen vertrouwelijke documenten bij een verzoek of waarschuwing niet lezen.
      In handhavingszaken wordt algemene informatie uitgewisseld tussen gebruikers bij alle bevoegde autoriteiten die voor de rechtsbesluiten waarop inbreuk is gepleegd als verantwoordelijke zijn aangemeld. Dat gebeurt aan de hand van kennisgevingen. In deze kennisgevingen moet de zaak in grote lijnen worden beschreven en moet vermelding van persoonsgegevens worden vermeden. Hierop zijn uitzonderingen mogelijk, zoals voor de naam van de verkoper of leverancier (als dit een natuurlijke persoon is).
      De Commissie heeft geen toegang tot verzoeken om informatie en handhaving of tot vertrouwelijke documenten, maar zij ontvangt wel kennisgevingen en waarschuwingen.
      7.   BEGINSELEN INZAKE GEGEVENSBESCHERMING DIE VAN TOEPASSING ZIJN OP DE UITWISSELING VAN INFORMATIE
      De SSCB-gebruikers in de lidstaten mogen persoonsgegevens alleen onder bepaalde voorwaarden en alleen in overeenstemming met de in de gegevensbeschermingsrichtlijn neergelegde beginselen verwerken. De verantwoordelijke voor de verwerking van de gegevens moet ervoor zorgen dat de beginselen inzake gegevensbescherming worden nageleefd bij de verwerking van persoonsgegevens in het SSCB.
      Er moet tevens worden opgemerkt dat zowel geheimhoudings- als gegevensbeschermingsregels op het SSCB van toepassing zijn. De regels op het gebied van vertrouwelijkheid en beroepsgeheim gelden voor gegevens in het algemeen, terwijl regels inzake gegevensbescherming beperkt zijn tot persoonsgegevens.
      Er moet rekening mee worden gehouden dat SSCB-gebruikers in de lidstaten nog voor veel andere verwerkingshandelingen verantwoordelijk zijn en bijgevolg misschien geen deskundigen zijn in gegevensbescherming. Naleving van gegevensbescherming in het SSCB moet niet onnodig complex zijn en mag geen buitensporige administratieve last vormen. Het systeem hoeft ook niet voor alle betrokkenen hetzelfde te zijn. Deze richtsnoeren zijn aanbevelingen voor de behandeling van persoonsgegevens; bovendien zijn niet alle gegevens die binnen het SSCB worden uitgewisseld persoonsgegevens.
      Voordat er informatie in het SSCB wordt geüpload, moet het handhavingspersoneel nagaan of de persoonsgegevens in kwestie strikt noodzakelijk zijn voor een efficiënte samenwerking en moet het er rekening mee houden naar wie het de persoonsgegevens stuurt. De handhavingsambtenaar moet zichzelf de vraag stellen of de ontvanger deze informatie werkelijk nodig heeft met het oog op de waarschuwing of het verzoek om wederzijdse bijstand.
      De volgende lijst met grondbeginselen van gegevensbescherming helpt het handhavingspersoneel dat toegang heeft tot het SSCB om elke keer dat het persoonsgegevens in het systeem verwerkt, te beoordelen of de regels inzake gegevensbescherming wat betreft de verwerking van persoonsgegevens worden nageleefd. Het handhavingspersoneel moet er ook rekening mee houden dat er op nationaal niveau uitzonderingen en beperkingen kunnen bestaan op de toepassing van onderstaande beginselen inzake gegevensbescherming. Het wordt derhalve aangeraden om de nationale gegevensbeschermingsinstanties te raadplegen (10).

         Welke beginselen inzake gegevensbescherming moeten worden nageleefd?

      De algemene beginselen inzake gegevensbescherming die vóór de verwerking van persoonsgegevens in aanmerking moeten worden genomen, komen uit de gegevensbeschermingsrichtlijn. Aangezien deze richtlijn in nationale wetgeving is omgezet, moeten degenen die de zaken behandelen hun nationale toezichthoudende instantie voor gegevensbescherming raadplegen over de toepassing van de onderstaande beginselen. Daarnaast moeten ze nagaan of er uitzonderingen of beperkingen op de toepassing ervan bestaan.

         Transparantiebeginsel

      In de gegevensbeschermingsrichtlijn is bepaald dat betrokkenen het recht hebben te worden ingelicht over de verwerking van hun persoonsgegevens. De voor de verwerking verantwoordelijke moet zijn naam en adres mededelen, alsmede het doel van de verwerking van de gegevens, wie de gegevens zal ontvangen en alle overige informatie die nodig is om een eerlijke verwerking te waarborgen (11).
      Gegevens mogen slechts in de volgende gevallen worden verwerkt (12):

                  —

                  de betrokkene heeft toegestemd in de verwerking;

                  —

                  de verwerking is noodzakelijk voor de uitvoering of het aangaan van een overeenkomst;

                  —

                  de verwerking is noodzakelijk voor het nakomen van een wettelijke verplichting;

                  —

                  de verwerking is noodzakelijk ter vrijwaring van een vitaal belang van de betrokkene;

                  —

                  de verwerking is noodzakelijk voor de vervulling van een taak van algemeen belang of die deel uitmaakt van de uitoefening van het openbaar gezag die aan de voor de verwerking verantwoordelijke of de derde aan wie de gegevens worden verstrekt, drager is opgedragen;

                  —

                  de verwerking is noodzakelijk voor de behartiging van het gerechtvaardigde belang van de voor de verwerking verantwoordelijke of van de derde(n) aan wie de gegevens worden verstrekt.

         Rechtmatigheids- en eerlijkheidsbeginsel

      Persoonsgegevens mogen niet op oneerlijke of onrechtmatige wijze worden verzameld of verwerkt, en mogen ook niet worden gebruikt voor doeleinden die onverenigbaar zijn met de in de SCB-verordening genoemde doeleinden. De verwerking gebeurt rechtmatig wanneer degenen die de zaken behandelen duidelijke redenen voor de verwerking kunnen aandragen. De gegevens moeten voor welbepaalde, uitdrukkelijk omschreven en gerechtvaardigde doeleinden worden verwerkt en mogen vervolgens niet verder worden verwerkt op een wijze die onverenigbaar is met die doeleinden (13). Dat kan alleen in de SCB-verordening worden bepaald.
      De verwerking gebeurt eerlijk wanneer de betrokkenen op de hoogte zijn van de doeleinden waarvoor hun gegevens worden verwerkt en van het bestaan van hun recht van toegang, rectificatie en bezwaar.

         Beginsel van evenredigheid, nauwkeurigheid en bewaringstermijnen

      De gegevens moeten toereikend, adequaat, ter zake dienend en niet bovenmatig zijn in verhouding tot het doel waarvoor zij worden verkregen en/of verder verwerkt. De gegevens moeten nauwkeurig zijn en zo nodig worden bijgewerkt; alle redelijke maatregelen moeten worden getroffen om de gegevens die, uitgaande van de doeleinden waarvoor zij worden verzameld of vervolgens worden verwerkt, onnauwkeurig of onvolledig zijn, te wissen of te corrigeren; persoonsgegevens mogen in een vorm die het mogelijk maakt de betrokkenen te identificeren, niet langer worden bewaard dan noodzakelijk is voor de verwezenlijking van de doeleinden waarvoor zij worden verzameld of vervolgens worden verwerkt. Er moeten passende waarborgen worden opgenomen voor persoonsgegevens die langer dan hierboven bepaald worden bewaard voor historische, statistische of wetenschappelijke doeleinden.
      Degenen die de zaken behandelen, moeten nagaan of de verwerkte informatie strikt noodzakelijk is voor de beoogde doeleinden.

         Beginsel van gebruiksbeperking

      Persoonsgegevens moeten voor welbepaalde, uitdrukkelijk omschreven en gerechtvaardigde doeleinden worden verzameld en mogen vervolgens niet worden verwerkt op een wijze die onverenigbaar is met die doeleinden. De betrokkene moet ervan op de hoogte worden gebracht. Degenen die de zaken behandelen, mogen persoonsgegevens uitsluitend verwerken wanneer dit een duidelijk doel dient: de juridische grondslagen voor een rechtmatige doorgifte worden in de SCB-verordening bepaald.

         Recht van toegang

      Krachtens de gegevensbeschermingsrichtlijn (14) hebben betrokkenen het recht te worden ingelicht over de verwerking van hun persoonsgegevens, over de doeleinden van de verwerking, over de ontvangers van de gegevens en over hun specifieke rechten, met name het recht op informatie en rectificatie. De betrokkene heeft het recht op toegang tot alle hem betreffende verwerkte gegevens. De betrokkene heeft tevens het recht te verzoeken om de rectificatie, verwijdering of blokkering van gegevens die incompleet of onnauwkeurig zijn, of die niet overeenkomstig de regels inzake gegevensbescherming zijn verwerkt (15).

         Gevoelige gegevens

      Het is verboden gegevens te verwerken waaruit zaken kunnen worden afgeleid zoals raciale of etnische afkomst, politieke opvattingen, godsdienstige of levensbeschouwelijke overtuiging, het lidmaatschap van een vakvereniging, alsook gegevens die de gezondheid of het seksuele leven betreffen, of gegevens inzake overtredingen en strafrechtelijke veroordelingen. De gegevensbeschermingsrichtlijn (16) voorziet echter in een aantal uitzonderingen op deze regel waarbij onder bepaalde voorwaarden gevoelige gegevens mogen worden verwerkt (17). Aangezien SSCB-gebruikers zich in een situatie kunnen bevinden waarbij ze gevoelige gegevens verwerken (18), moeten zij daarbij de nodige omzichtigheid aan de dag leggen. SSCB-gebruikers wordt aangeraden hun nationale gegevensbeschermingsinstantie te raadplegen over eventuele vrijstellingen voor de verwerking van gevoelige gegevens.

         Uitzonderingen

      In het kader van het voorkomen, onderzoeken, opsporen en vervolgen van strafbare feiten zijn in de gegevensbeschermingsrichtlijn enkele uitzonderingen toegestaan. Degenen die de zaken behandelen, wordt aangeraden de nationale wetgeving te raadplegen om na te gaan of en in welke mate zulke uitzonderingen mogelijk zijn (19). Er wordt aanbevolen eventuele uitzonderingen duidelijk te vermelden in de privacyverklaringen van elke bevoegde autoriteit.

         Toepassing van de beginselen inzake gegevensbescherming

      Wanneer deze beginselen inzake gegevensbescherming worden toegepast op de werking van het SSCB, gelden de volgende aanbevelingen:

                  1.

                  Het gebruik van het SSCB moet strikt beperkt zijn tot de in de SCB-verordening genoemde doeleinden. In artikel 13, lid 1, van de SCB-verordening is bepaald dat verstrekte informatie alleen mag worden gebruikt ter waarborging van de naleving van de wetgeving ter bescherming van de belangen van de consument. Deze wetten worden vermeld in de bijlage bij de SCB-verordening.

                  2.

                  Er wordt aanbevolen dat handhavingspersoneel de uit een verzoek om wederzijdse bijstand of een waarschuwing verkregen informatie alleen gebruikt voor die specifieke zaak en daarbij de wettelijke voorschriften inzake gegevensbescherming strikt naleeft en vooraf beoordeelt of de verwerking noodzakelijk is in het kader van een in het algemeen belang uitgevoerd onderzoek.

                  3.

                  Wanneer het handhavingspersoneel gegevens doorgeeft, gaat het voor elk geval na wie de te verwerken informatie moet ontvangen.

                  4.

                  De SSCB-gebruikers moeten hun vragen in het verzoek om wederzijdse bijstand zorgvuldig selecteren en niet meer gegevens vragen dan noodzakelijk. Hiermee worden niet alleen de beginselen betreffende de kwaliteit van de gegevens in acht genomen, maar wordt ook de administratieve last verminderd.

                  5.

                  De gegevensbeschermingsrichtlijn (20) vereist dat persoonsgegevens nauwkeurig zijn en worden bijgewerkt. Er wordt aanbevolen dat de informatieverstrekkende bevoegde autoriteit ervoor helpt zorgen dat de in het SSCB opgeslagen gegevens nauwkeurig zijn. In het SSCB zijn pop-upberichten toegevoegd om degenen die de zaken behandelen er regelmatig aan te herinneren te controleren of de persoonsgegevens nauwkeurig zijn en worden bijgewerkt.

                  6.

                  Een uitvoerige privacyverklaring op de website is een praktische manier om betrokkenen op de hoogte te brengen van hun rechten. Er wordt aanbevolen dat elke bevoegde autoriteit een privacyverklaring op haar website plaatst. Elke privacyverklaring moet alle uit hoofde van de gegevensbeschermingsrichtlijn vereiste informatie en een koppeling naar de privacyverklaring van de Commissie bevatten, alsook nadere details betreffende de bevoegde autoriteit in kwestie, waaronder contactgegevens. Alle nationale beperkingen van het toegangs- of informatierecht moeten in de verklaring worden opgenomen. Alle betrokken verantwoordelijken voor de verwerking van de gegevens moeten ervoor zorgen dat privacyverklaringen worden gepubliceerd.

                  7.

                  De betrokkene kan verzoeken om toegang tot, rectificatie en verwijdering van zijn/haar persoonsgegevens uit meer dan een bron. Hoewel elke bevoegde autoriteit, in haar hoedanigheid van verantwoordelijke voor de verwerking van de gegevens, verantwoordelijk is voor haar eigen verwerkingshandelingen, moet voor verzoeken betreffende grensoverschrijdende zaken naar een gecoördineerde reactie worden gestreefd. Er wordt aanbevolen dat in dergelijke gevallen de bevoegde autoriteiten andere betrokken bevoegde autoriteiten op de hoogte brengen van het ontvangen verzoek.
                  Wanneer een bevoegde autoriteit denkt dat de inwilliging van een verzoek de onderzoeks- of handhavingsprocedure van een andere bevoegde autoriteit kan beïnvloeden, vraagt zij de mening van die laatste vooraleer zij het verzoek inwilligt.
                  De betrokkene kan zich met zijn/haar verzoek ook tot de Commissie richten. De Commissie kan alleen een verzoek inwilligen voor gegevens waartoe zij toegang heeft. Wanneer de Commissie een verzoek ontvangt, moet zij de bevoegde autoriteit die de informatie verstrekte raadplegen. Indien er geen bezwaren zijn of indien de bevoegde autoriteit niet binnen een redelijke termijn antwoordt, mag de Commissie beslissen om op basis van de gegevensbeschermingsverordening het verzoek al dan niet in te willigen. De Commissie moet ook de mening vragen van de bevoegde autoriteiten waarvan de onderzoeks- of handhavingsactiviteiten als gevolg van de inwilliging van het verzoek in het gedrang kunnen komen. De Commissie moet nagaan of dergelijke uitwisselingen vereenvoudigd kunnen worden door extra technische functies in het SSCB op te nemen.

                  8.

                  Het besluit tot uitvoering van het SCB (Beschikking 2007/76/EG) voorziet in een aantal gegevensvelden in het SSCB voor de namen van bedrijfsleiders. Het handhavingspersoneel moet beoordelen of dit type persoonsgegevens noodzakelijk is om de kwestie op te lossen. Bij elke zaak moet worden nagegaan of het noodzakelijk is de naam van een bedrijfsleider in het daartoe bestemde gegevensveld in te vullen voordat er informatie in het SSCB wordt geüpload en voordat er een waarschuwing of verzoek om wederzijdse bijstand aan een andere bevoegde autoriteit wordt verstuurd.

                  9.

                  Het besluit tot uitvoering van het SCB (Beschikking 2007/76/EG) vereist dat de bevoegde autoriteiten die informatie- of handhavingsverzoeken of waarschuwingen uploaden, vermelden of de informatie als vertrouwelijk moet worden behandeld. Dit moet per geval gebeuren. Evenzo moet de aangezochte instantie vermelden of de informatie die ze verstrekt, vertrouwelijk moet worden behandeld. Het SSCB bevat standaard een instelling die ervoor zorgt dat de SSCB-gebruikers de toegang tot documenten uitdrukkelijk moeten toestaan door het vinkje bij de vertrouwelijkheidsvlag te verwijderen.

            8.   SSCB EN GEGEVENSBESCHERMING

         Een omgeving waarin gegevens worden beschermd

      In het ontwerp van het SSCB is de wetgeving inzake gegevensbescherming voor ogen gehouden:

                  —

                  het SSCB maakt gebruik van s-TESTA, hetgeen staat voor „secured Trans European Services for Telematics between Administrations” („beveiligde trans-Europese diensten voor telematica tussen overheidsdiensten”). s-TESTA biedt een beheerd, betrouwbaar en veilig pan-Europees communicatieplatform voor Europese en nationale overheden. Het s-TESTA-netwerk is gebaseerd op een speciale eigen infrastructuur die volledig van het internet is afgescheiden. Het ontwerp van het systeem omvat gepaste beveiligingsmaatregelen die een zo goed mogelijke beveiliging van het netwerk waarborgen. Voor het netwerk wordt een veiligheidsaccreditatie uitgevoerd om het geschikt te maken voor de doorgifte van informatie die volgens het niveau „EU Restricted” (vertrouwelijk) is geclassificeerd;

                  —

                  er is een aantal technische functies ingevoerd: veilige en persoonlijke wachtwoorden voor geïnformeerde bevoegde ambtenaren bij aangewezen instanties, het gebruik van een veilig netwerk (S-TESTA), pop-upberichten om degenen die de zaken behandelen eraan te herinneren dat ze de regels inzake gegevensbescherming moeten naleven wanneer ze persoonsgegevens verwerken, invoering van verschillende gebruikersprofielen die de toegang tot de informatie regelen afhankelijk van de rol van de gebruiker (de bevoegde autoriteit, het verbindingsbureau of de Commissie), de mogelijkheid om de toegang tot documenten te beperken door ze als vertrouwelijk te bestempelen en het bericht op de homepage van het SSCB met verwijzing naar de regels inzake gegevensbescherming;

                  —

                  er zijn uitvoeringsbepalingen (21) vastgesteld die betrekking hebben op de belangrijkste aspecten van het waarborgen van de gegevensbescherming: duidelijke regels voor de verwijdering van gegevens (welke informatie, hoe en wanneer gegevens verwijderen); beginselen die het soort toegang tot de informatie bepalen (alleen rechtstreeks betrokken bevoegde autoriteiten hebben volledige toegang, terwijl de andere alleen toegang hebben tot algemene informatie);

                  —

                  er zijn richtsnoeren voor het gebruik (22) vastgesteld die verder verduidelijken waar rekening mee moet worden gehouden bij het invullen van de verschillende gegevensvelden en deze richtsnoeren worden geïntegreerd (23);

                  —

                  er is voorzien in jaarlijkse beoordelingen om te garanderen dat de bevoegde autoriteiten de nauwkeurigheid van persoonsgegevens controleren (het merken is gepland maar nog niet ingevoerd) en ook dat zaken volgens de regels worden afgesloten en/of verwijderd, zodat ze niet worden vergeten. De Commissie organiseert samen met de lidstaten regelmatig een systematisch onderzoek naar zaken die aanzienlijk langer openstaan dan de tijd die de behandeling van een zaak gemiddeld vergt;

                  —

                  er is voorzien in het automatisch verwijderen van gevallen van wederzijdse bijstand, vijf jaar nadat de zaak is afgehandeld, zoals door de SCB-verordening voorgeschreven;

                  —

                  het SSCB is een evoluerende IT-instrument waarin rekening wordt gehouden met de bescherming van gegeven. Er zijn al heel wat beveiligingsfuncties ingebouwd in de hierboven beschreven systeemarchitectuur. De Commissie wil, zo nodig, verdere verbeteringen blijven ontwikkelen.

         Enkele extra leidraden

         Hoe lang moet een zaak worden bewaard en wanneer moet zij worden afgesloten en verwijderd?

      Alleen de Commissie kan informatie uit het SSCB verwijderen (24) en normaal gezien gebeurt dat op verzoek van een bevoegde autoriteit. Wanneer deze bevoegde autoriteit hierom verzoekt, moet zij de redenen voor haar verzoek om verwijdering preciseren. De enige uitzondering wordt gevormd door handhavingsverzoeken. Zij worden vijf jaar na afsluiting van de zaak door de verzoekende instantie automatisch door de Commissie verwijderd.
      Er zijn regels met vaste termijnen vastgesteld om ervoor te zorgen dat gegevens die niet langer vereist zijn, die onnauwkeurig zijn, die ongegrond blijken en/of die gedurende een maximumperiode zijn bewaard, worden verwijderd.

         Waarom bedraagt de periode om gegevens te bewaren vijf jaar?

      De bewaringstermijn is bedoeld om de samenwerking te vereenvoudigen tussen de overheidsinstanties die verantwoordelijk zijn voor de handhaving van de wetgeving ter bescherming van de consumentenbelangen bij intracommunautaire inbreuken, om bij te dragen tot een vlotte werking van de interne markt, tot de kwaliteit en samenhang van de handhaving van de wetgeving ter bescherming van de consumentenbelangen en tot de controle op de bescherming van de economische belangen van de consument, en om een bijdrage te leveren tot een verhoging van de standaard en samenhang van de handhaving. Gedurende de bewaringstermijn mag handhavingspersoneel dat werkt voor de bevoegde autoriteit die een zaak aanvankelijk in behandeling had, de zaak inzien om verbanden te leggen met mogelijk herhaalde inbreuken, wat bijdraagt tot een betere en efficiëntere handhaving.

         Welke informatie kan in het discussieforum worden opgenomen?

      Het discussieforum is een aanhangsel van het SSCB en is bedoeld voor de uitwisseling van informatie over kwesties zoals nieuwe handhavingsbevoegdheden en beste praktijken. Hoewel het discussieforum sowieso niet frequent door het handhavingspersoneel wordt gebruikt, mag het niet worden gebruikt om met de zaak verband houdende gegevens uit te wisselen en mag het geen verwijzingen naar persoonsgegevens bevatten.

         Welk soort gegevens mag in de korte samenvattingen en bijbehorende documenten worden opgenomen?

      Het besluit tot uitvoering van het SCB (Beschikking 2007/76/EG) voorziet in het gegevensveld „bijbehorende documenten” in geval van waarschuwingen en informatie- en handhavingsverzoeken. De korte samenvattingen zijn velden waarin de inbreuk wordt beschreven. Er wordt aanbevolen om geen persoonsgegevens in de korte samenvattingen te vermelden, aangezien dit gegevensveld bedoeld is voor een algemene beschrijving van de inbreuk. Niet strikt noodzakelijke persoonsgegevens moeten in bijbehorende documenten onleesbaar worden gemaakt of verwijderd.

         Wat wordt er bedoeld met een „redelijk vermoeden” dat een inbreuk heeft plaatsgehad?

      Redelijk vermoeden moet volgens de nationale wetgeving worden geïnterpreteerd. Er wordt echter aanbevolen om vermoedelijke inbreuken alleen in het SSCB op te nemen indien er aanwijzingen zijn dat een inbreuk (waarschijnlijk) heeft plaatsgehad.

         Hoe zit het met doorgifte naar derde landen?

      In de SCB-verordening (25) is bepaald dat een lidstaat de in het kader van de SCB-verordening verstrekte informatie ook aan een instantie van een derde land kan verstrekken uit hoofde van een bilaterale bijstandsovereenkomst met dat derde land, mits de bevoegde autoriteit die de informatie aanvankelijk heeft verstrekt daarmee instemt en mits de bepalingen inzake gegevensbescherming worden nageleefd.
      Bij gebrek aan een internationale overeenkomst van de Europese Unie voor samenwerkingsovereenkomsten inzake wederzijdse bijstand (26) met een derde land, wordt aanbevolen ervoor te zorgen dat een bilaterale bijstandsovereenkomst met een bepaald derde land afdoende garanties voor de gegevensbescherming biedt en dat een dergelijke overeenkomst aan de desbetreffende toezichthoudende instantie voor gegevensbescherming kenbaar wordt gemaakt zodat een voorafgaande controle kan worden uitgevoerd, tenzij de Commissie heeft vastgesteld dat het derde land waarborgen biedt voor een adequate bescherming van persoonsgegevens die overeenkomstig artikel 25 van de gegevensbeschermingsrichtlijn vanuit de Unie worden doorgegeven.

         (1)  Artikel 2, onder a).

         (2)  Hierbij moet worden opgemerkt dat de beginselen inzake gegevensbescherming van toepassing zijn op gegevens in zowel elektronische als papieren vorm.

         (3)  Voor specifieke regels inzake verwijderen, zie Beschikking 2007/76/EG en „Het samenwerkingsnetwerk voor consumentenbescherming: Richtsnoeren voor het gebruik”.

         (4)  Richtlijn 95/46/EG.

         (5)  Verordening (EG) nr. 45/2001.

         (6)  http://www.edps.europa.eu/EDPSWEB/edps/EDPS.

         (7)  Artikelen 8, 9 en 15 van Verordening (EG) nr. 2006/2004.

         (8)  Artikel 8, lid 5, van Verordening (EG) nr. 2006/2004.

         (9)  Artikel 9 van Verordening (EG) nr. 2006/2004.

         (10)  Artikel 11, lid 2, en artikel 13 van Richtlijn 95/46/EG.

         (11)  De artikelen 10 en 11 van Richtlijn 95/46/EG.

         (12)  Artikel 7 van Richtlijn 95/46/EG.

         (13)  Artikel 6, onder b), van Richtlijn 95/46/EG.

         (14)  De artikelen 10, 11 en 12 van Richtlijn 95/46/EG.

         (15)  Artikel 12 van Richtlijn 95/46/EG.

         (16)  Artikel 8, lid 2, van Richtlijn 95/46/EG.

         (17)  Artikel 8 van Richtlijn 95/46/EG.

         (18)  Hoofdstuk 4 van de bijlage bij Beschikking 2007/76/EG.

         (19)  Advies nr. 6/2007 over de gegevensbeschermingsaspecten van het systeem voor samenwerking op het gebied van de consumentenbescherming (CPCS) 01910/2007/NL — WP 130 — aangenomen op 21 september 2007, blz. 24.

         (20)  Artikel 6, onder d), van Richtlijn 95/46/EG.

         (21)  Beschikking 2007/76/EG.

         (22)  Het samenwerkingsnetwerk voor consumentenbescherming: Richtsnoeren voor het gebruik - op 8 juni 2010 door het SCB-comité goedgekeurd.

         (23)  De inhoud van deze richtsnoeren wordt opgenomen in toekomstige opleidingen over het SSCB.

         (24)  Artikel 10 van de SCB-verordening (Verordening (EG) nr. 2006/2004) en hoofdstuk 2 van de bijlage bij het besluit tot uitvoering van het SCB (Beschikking 2007/76/EG).

         (25)  Artikel 14, lid 2, van Verordening (EG) nr. 2006/2004.

         (26)  Artikel 18 van Verordening (EG) nr. 2006/2004.


title: Aanbeveling van de Commissie gericht tot de Lid-Staten inzake het douaneregime van toepassing op de werktuigen, gereedschappen of materieel die tijdelijk uit een Lidstaat in een andere Lidstaat worden ingevoerd ten einde aldaar te worden gebezigd voor het verrichten van werkzaamheden van elke aard

text:
30. 11 . 62             PUBLIKATIEBLAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN                                    2767/62
                                            MEDEDELINGEN
                                     AANBEVELINGEN EN ADVIEZEN
                   Aanbeveling van de Commissie gericht tot de Lid-Staten inzake het
                   douaneregime van toepassing op de werktuigen, gereedschappen of
                   materieel die tijdelijk uit een Lid-Staat in een andere Lid-Staat worden
                   ingevoerd ten einde aldaar te worden gebezigd voor het verrichten van
                                          werkzaamheden van elke aard
    Het „Algemeen Programma" voor de ophef                 missie van oordeel dat het de Lid-Staten moge
fing van de beperkingen van het vrij verrichten van         lijk is voortaan van deze vereisten af te zien in
diensten, hetwelk door de Raad op 18 december               alle gevallen waarin de werktuigen, gereedschap
1961 is vastgesteld ter uitvoering van artikel 63,          pen of materieel waarvoor het regime van tijde
lid 1 , van het Verdrag, bepaalt dat „ieder verbod          lijke toelating wordt verzocht, voldoen aan de
of iedere belemmering van de verplaatsing van het           voorwaarden vereist voor de toepassing van het
voorwerp waarop de dienstverrichting betrekking             door het Verdrag voorziene preferentiële stelsel,
heeft, of van de daarvoor benodigde gereedschap            zolang de duur van hun verblijf in de Lid-Staat
pen, werktuigen, apparaten en andere hulpmidde             van invoer zes maanden niet overschrijdt. Boven
len" als een zodanige beperking wordt beschouwd.            dien is zij van mening dat de tijdelijke toelating
                                                            van bedoelde werktuigen, gereedschappen of ma
    Gezien het feit dat ingevolge artikel 60 van            terieel dient te geschieden onder gehele opschor
het Verdrag de heffing van invoerrechten van de             ting van de invoerrechten. Evenwel, voor het geval
goederen die het voorwerp, hulpmiddel of instru            het gevaar zou bestaan dat het verlenen van dit
ment van een dienstverrichting uitmaken, niet kan           gunstige regime moeilijkheden berokkent aan be
worden beschouwd als een beperking in de zin                paalde ondernemingen van de Lid-Staat van in
van het „Algemeen Programma", heeft de Raad                 voer, laat zij toe dat laatstgenoemde de toepassing
bij de goedkeuring van bedoeld „Algemeen Pro               van het regime van tijdelijke toelating afhankelijk
gramma" de tekst van een verklaring aanvaard                stelt van de betaling van een breukdeel van de
waarin hij vaststelt dat de aanpassing, in de zin           invoerrechten waaraan de werktuigen, gereed
van het Verdrag, van de wettelijke en bestuurs             schappen of materieel zouden zijn onderworpen
rechtelijke bepalingen inzake de heffing van in            indien zij werden ingevoerd ten verbruik.
voerrechten ter gelegenheid van de grensover
schrijding van dergelijke goederen, een belang                 Om deze redenen, en krachtens artikel 155 van
rijke bijdrage zou leveren tot de verwezenlijking           het Verdrag, beveelt de Commissie de Lid-Staten
van de doelstelling van het „Algemeen Program              aan, onverminderd de verplichtingen die uit de arti
ma" en waarin hij de wens uitspreekt dat een                kelen 12 en 14 van het Verdrag voortvloeien, de
zodanige aanpassing zo spoedig mogelijk zal wor            volgende voorschriften in hun wettelijke of bestuurs
den gerealiseerd.                                           rechtelijke bepalingen op douanegebied te doen
                                                            opnemen :
    Door de regels vast te stellen die voortaan             I.    Op de werktuigen, gereedschappen of mate
dienen te worden toegepast met betrekking tot de            rieel die voldoen aan de voorwaarden vereist voor
werktuigen, gereedschappen of materieel die tijde          de toepassing van de geleidelijke afschaffing, tus
lijk worden ingevoerd uit een Lid-Staat in een              sen de Lid-Staten, van de invoerrechten, kwanti
andere Lid-Staat ten einde aldaar te worden ge             tatieve beperkingen en alle maatregelen van ge
bezigd voor het verrichten van werkzaamheden                lijke werking, en die tijdelijk worden ingevoerd
van elke aard, beantwoordt deze aanbeveling aan             uit een Lid-Staat in een andere Lid-Staat ten einde
de door de Raad uitgedrukte wens. Zij is gegrond            aldaar te worden gebezigd voor het verrichten van
op het feit dat de douanebepalingen welke in alle           werkzaamheden van elke aard, wordt het regime
Lid-Staten van kracht zijn, het verlenen van het           van tijdelijke toelating toegepast indien de duur
regime van tijdelijke toelating ten behoeve van             van hun verblijf in de Lid-Staat van invoer zes
bedoelde gereedschappen, werktuigen of materieel            maanden niet overschrijdt.
slechts voorzien in zoverre bepaalde nauwkeurig
omschreven voorwaarden van economische aard zijn            II. De tijdelijke toelating van de in paragraaf I
vervuld. Gegeven het thans bereikte stadium van             bedoelde werktuigen of gereedschappen geschiedt
verwezenlijking van de douane-unie, is de Com              onder gehele opschorting van de invoerrechten.
 ---pagebreak--- 2768/62                  PUBLIKATIEBLAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN                          30 . 11 . 62
      Evenwel kan de toepassing van het regime       reedschappen, naar gelang van de duur van hun
van tijdelijke toelating afhankelijk worden gesteld  verblijf binnen het douanegebied van de Lid-Staat
van de betaling van een breukdeel van ' het bedrag   van invoer .
der invoerrechten waaraan zij zouden zijn onder
worpen indien zij werden ingevoerd ten verbruik :    IV.     Voor de vaststelling van de duur van het
                                                     verblijf van de werktuigen, gereedschappen of ma
      — indien het werktuigen, gereedschappen of     terieel binnen het douanegebied van de Lid-Staat
materieel betreft ten aanzien waarvan het gevaar     van invoer, worden de opeenvolgende tijdelijke
bestaat dat de opheffing van elke tariefbescher     toelatingen waarvan zij het voorwerp mochten uit
ming de binnen het grondgebied van de Lid-Staat      maken als één enkele tijdelijke toelating beschouwd.
van invoer gevestigde producenten of importeurs
van soortgelijke werktuigen of gereedschappen in          De Lid-Staten verlenen elkaar wederkerig bij
een moeilijke positie zou brengen ;                  stand met het oog op de toepassing van deze be
      — of indien het ontbreken van elke heffing     paling.
van invoerrechten tot een ernstige verstoring zou
leiden van de concurrentievoorwaarden tussen de      V.     Indien de tijdelijk ingevoerde werktuigen, ge
gebruikers van onder het regime van tijdelijke toe  reedschappen of materieel het voorwerp uitmaken
lating ingevoerde werktuigen, gereedschappen of      van een dienstverrichting — in de zin van artikel
materieel en de gebruikers van soortgelijke werk    60 van het Verdrag — of bestemd zijn om daar
tuigen of gereedschappen welke herkomstig zijn       voor te worden gebruikt, is het niet strijdig met
uit het vrije verkeer van de Lid-Staat van invoer.   de onderhavige aanbeveling de toepassing van bo
                                                     venvermelde bepalingen uit te stellen tot het
III .    Indien de toepassing van het regime van     tijdstip waarop deze dienst tussen de Lid-Staten
tijdelijke toelating op bepaalde werktuigen, gereed wordt geliberaliseerd .
schappen of materieel afhankelijk is gesteld van
de in paragraaf II bedoelde gedeeltelijke rechten   VI .    De Lid-Staten stellen elkaar en de Commis
heffing, wordt het breukdeel van het bedrag der      sie in kennis van de maatregelen die zij nemen
te heffen invoerrechten vastgesteld, rekening        voor de toepassing van de onderhavige aanbeve
houdende met de aard van de werktuigen en ge        ling.
              Brussel, 8 november 1962.                                   Voor de Commissie
                                                                              De Voorzitter
                                                                            W. HALLSTEIN


title: Aanbeveling van de Europese Centrale Bank van 23 augustus 2010 aan de Raad van de Europese Unie betreffende de externe accountant van de Banca d’Italia (ECB/2010/11)

text:
               28.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 233/1

         AANBEVELING VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK
   van 23 augustus 2010
   aan de Raad van de Europese Unie betreffende de externe accountant van de Banca d’Italia
   (ECB/2010/11)
   2010/C 233/01
   DE RAAD VAN BESTUUR VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK,
   Gelet op de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank, inzonderheid op artikel 27.1,
   Overwegende:

               (1)

               De rekeningen van de Europese Centrale Bank (ECB) en van de nationale centrale banken worden gecontroleerd door onafhankelijke externe accountants, die op aanbeveling van de raad van bestuur van de ECB zijn aanvaard door de Raad van de Europese Unie.

               (2)

               Het mandaat van de huidige externe accountants van Banca d’Italia eindigde na de audit van het boekjaar 2009. Het is derhalve noodzakelijk om met ingang van het boekjaar 2010 externe accountants te benoemen.

               (3)

               De Banca d’Italia heeft PricewaterhouseCoopers SpA geselecteerd als haar externe accountants voor de boekjaren 2010 tot en met 2015,

         HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING VASTGESTELD:
   Het verdient aanbeveling dat PricewaterhouseCoopers SpA wordt benoemd tot de externe accountants van Banca d’Italia voor de boekjaren 2010 tot en met 2015.

      Gedaan te Frankfurt am Main, 23 augustus 2010.

            De president van de ECB

         Jean-Claude TRICHET


title: Aanbeveling van de Commissie van 30 mei 2008 betreffende risicoreductiemaatregelen voor de stoffen chroomtrioxide, ammoniumdichromaat en kaliumdichromaat (Kennisgeving geschied onder nummer C(2008) 2326) (Voor de EER relevante tekst)

text:
               18.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 158/65

      AANBEVELING VAN DE COMMISSIE

   van 30 mei 2008
   betreffende risicoreductiemaatregelen voor de stoffen chroomtrioxide, ammoniumdichromaat en kaliumdichromaat
   (Kennisgeving geschied onder nummer C(2008) 2326)
   (Voor de EER relevante tekst)
   (2008/455/EG)
   DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
   Gelet op Verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad van 23 maart 1993 inzake de beoordeling en de beperking van de risico's van bestaande stoffen (1), en met name op artikel 11, lid 2,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Bij Verordening (EG) nr. 143/97 van de Commissie van 27 januari 1997 betreffende de derde lijst van prioriteitsstoffen krachtens Verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad (2) zijn de volgende stoffen aangemerkt als prioriteitsstoffen die in het kader van Verordening (EEG) nr. 793/93 moeten worden geëvalueerd:

                           —

                           chroomtrioxide,

                           —

                           ammoniumdichromaat,

                           —

                           kaliumdichromaat.

               (2)

               De volgens die verordening aangewezen rapporterende lidstaat heeft voor die stoffen, overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1488/94 van de Commissie van 28 juni 1994 tot vaststelling van de beginselen voor de beoordeling van de risico's voor mens en milieu van bestaande stoffen krachtens Verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad (3), de beoordeling van de risico's voor mens en milieu afgerond en voorstellen gedaan voor een strategie ter beperking van de risico's.

               (3)

               Het Wetenschappelijk Comité voor toxiciteit, ecotoxiciteit en milieu (WCTEM) is geraadpleegd over de door de rapporteur uitgevoerde risicobeoordelingen en heeft hierover advies uitgebracht. De adviezen zijn op de website van het Wetenschappelijk Comité gepubliceerd.

               (4)

               De resultaten van de risicobeoordeling en de verdere resultaten van de strategieën ter beperking van de risico’s worden vermeld in de desbetreffende mededeling van de Commissie (4).

               (5)

               Uitgaande van die evaluatie is het passend voor sommige stoffen bepaalde risicoreductiemaatregelen aan te bevelen.

               (6)

               De voor werknemers aanbevolen risicoreductiemaatregelen moeten worden bekeken binnen het kader van de wetgeving ter bescherming van werknemers, welke als een afdoende kader wordt beschouwd om de aan de stof verbonden risico's te beperken voor zover dit nodig is.

               (7)

               De in deze aanbeveling vervatte risicoreductiemaatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het bij artikel 15, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 793/93 ingestelde comité,

         BEVEELT AAN:
   AFDELING 1
   CHROOMTRIOXIDE

         (CAS-nr. 1333-82-0; Einecs-nr. 215-607-8)

   AMMONIUMDICHROMAAT

         (CAS-nr. 7789-09-05; Einecs-nr. 232-143-1)

   KALIUMDICHROMAAT

         (CAS-nr. 7778-50-9; Einecs-nr. 231-906-6)

   Risicoreductiemaatregelen voor werknemers (1) en voor het milieu (2, 3, 4, 5, 6)

               1.

               Werkgevers die chroom(VI)-verbindingen gebruiken bij de productie van pigmenten en kleurstoffen, bij de formulering van producten voor de behandeling van metalen, bij elektrolytische metaalplating en als beitsmiddel om wol te verven, dienen kennis te nemen van eventuele sectorspecifieke richtsnoeren die op nationaal niveau zijn ontwikkeld op basis van de door de Commissie uit hoofde van artikel 12, lid 2, van Richtlijn 98/24/EG van de Raad (5) opgestelde niet-bindende praktische richtsnoeren.

               2.

               De bevoegde autoriteiten in de betrokken lidstaten dienen in de overeenkomstig Richtlijn 2008/1/EG (6) afgegeven vergunningen voorwaarden, emissiegrenswaarden of gelijkwaardige parameters of technische maatregelen voor chroom(VI)-verbindingen vast te leggen om ervoor te zorgen dat de exploitatie van de installaties in kwestie op basis van de beste beschikbare technieken (hierna „BBT” genoemd) geschiedt, rekening houdend met de technische karakteristieken van de betrokken installaties, de geografische ligging ervan en de plaatselijke milieuomstandigheden.

               3.

               De lidstaten dienen zorgvuldig toezicht te houden op de uitvoering van BBT voor chroom(VI)-verbindingen en belangrijke ontwikkelingen in het kader van de uitwisseling van informatie over BBT aan de Commissie te rapporteren.

               4.

               Lokale emissies naar het milieu moeten waar nodig door nationale voorschriften worden gereguleerd om ervoor te zorgen dat er geen risico's voor het milieu te verwachten zijn.

               5.

               Met name ter plaatse uitgevoerde reductie van chroom(VI)-verbindingen tot chroom(III)-looizouten in installaties waar huiden en vellen worden gelooid, wordt aanbevolen bij de volgende aanpassingen van de BREF-documenten voor installaties waar huiden en vellen worden gelooid, de passende referenties toe te voegen om erop te wijzen dat ter plaatse uitgevoerde reductie van chroom(VI)-verbindingen voor de productie van chroom(III)-looizouten niet als BBT mag worden beschouwd.

               6.

               Voor wateren waar emissies van chroom(VI) een risico kunnen opleveren, dienen de betrokken lidstaten milieukwaliteitsnormen (MKN) op te stellen alsmede nationale maatregelen om de verontreiniging terug te dringen teneinde deze MKN tegen 2015 te realiseren, overeenkomstig het bepaalde in Richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad (7).

         AFDELING 2
   ADRESSATEN

               7.

               Deze aanbeveling is gericht tot alle sectoren waarin de genoemde stoffen worden ingevoerd, geproduceerd, vervoerd, opgeslagen, in een preparaat geformuleerd of anderszins verwerkt, gebruikt, verwijderd of teruggewonnen, en tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 30 mei 2008.

            Voor de Commissie

         Stavros DIMAS

            Lid van de Commissie

      (1)  PB L 84 van 5.4.1993, blz. 1. Verordening gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1882/2003 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 284 van 31.10.2003, blz. 1).

      (2)  PB L 25 van 28.1.1997, blz. 13.

      (3)  PB L 161 van 29.6.1994, blz. 3.

      (4)  PB C 152 van 18.6.2008, blz. 1.

      (5)  PB L 131 van 5.5.1998, blz. 11. Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 2007/30/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 165 van 27.6.2007, blz. 21).

      (6)  PB L 24 van 29.1.2008, blz. 8.

      (7)  PB L 327 van 22.12.2000, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2008/32/EG (PB L 81 van 20.3.2008, blz. 60).


title: Aanbeveling nr. 1716/78/EGKS van de Commissie van 20 juli 1978 houdende schorsing van het voorlopig ingestelde anti-dumpingrecht ten aanzien van de invoer van coils voor het walsen van plaat, van ijzer of van staal, van oorsprong uit Australië

text:
Nr. L 198/4                         Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                            22. 7. 78
                          AANBEVELING Nr. 1716/78 /EGKS VAN DE COMMISSIE
                                                     van 20 juli 1978
              houdende schorsing van het voorlopig ingestelde anti-dumpingrecht, ten aan
              zien van de invoer van coils voor het walsen van plaat, van ijzer of van staal , van
                                                 oorsprong uit Australië
DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE                                    DOET DE VOLGENDE AANBEVELING :
GEMEENSCHAPPEN,
                                                                                Artikel 1
Gelet op het Verdrag tot de oprichting van de Europe
se Gemeenschap voor Kolen en Staal, inzonderheid                De toepassing van het voorlopig anti-dumpingrecht
op artikel 74,                                                  ingesteld door de Aanbeveling van de Commissie nr.
                                                                307/78/ EGKS ten aanzien van de invoer van coils
Gelet op de Aanbeveling 77/329/EGKS van de Com                 voor het walsen van plaat, van ijzer of van staal, van
missie van 15 april 1977 betreffende de beschermende            oorsprong uit Australië, is geschorst vanaf de datum
maatregelen tegen de toepassing van dumping en de               van inwerkingtreding van de huidige aanbeveling.
toekenning van premies of subsidies door landen die
geen lid zijn van de Europese Gemeenschap voor Ko              Deze aanbeveling loopt niet vooruit op het besluit dat
len en Staal (1), gewijzigd door Aanbeveling nr. 3004/          de Commissie later zal nemen inzake hetgeen tot die
77/EGKS (2), inzonderheid op de artikelen 15 en 19,             datum moet geschieden met de waarborgsommen ge
                                                                deponeerd uit hoofde van voorlopig recht,
Gehoord de adviezen uitgebracht in het bij genoemde
Aanbeveling 77/329/EGKS ingestelde Raadgevend                   Geen ander anti-dumpingrecht noch een andere der
Comité.                                                         gelijke maatregel, wordt toegepast ten aanzien van de
                                                                invoer van staalprodukten van het EGKS-Verdrag en
Overwegende dat de Commissie door de Aanbeveling                van oorsprong uit Australië, tenzij de Commissie een
nr. 307/78/EGKS (3), een voorlopig anti-dumpingrecht            andere aanbeveling doet.
heeft ingesteld ten aanzien van de invoer van coils
voor het walsen van plaat, van ijzer of van staal, van                                 Artikel 2
oorsprong uit Australië ;                                       Deze aanbeveling wordt ter kennis van de Lid-Staten
Overwegende dat sindsdien bepaalde regelingen wer              gebracht. Zij treedt voor elke Lid-Staat in werking op
den getroffen tussen de Gemeenschap en Australië                de datum van haar bekendmaking in het Publikatie
voor wat betreft de handel van staalprodukten ;                 blad van de Europese Gemeenschappen.
Overwegende dat deze regelingen, die door de Com
missie aanvaardbaar worden geacht, het mogelijk ma             Gedaan te Brussel, 20 juli 1978 .
ken de latere toepassing van voorlopige anti-dum
                                                                                Voor de Commissie
pingrechten te schorsen, zonder echter vooruit te lo
pen op het besluit dat de Commissie zal nemen inza                                       De Vice-Voorzitter
ke de waarborgsommen die als voorlopig recht werden
gedeponeerd,                                                                             Wilhelm HAFERKAMP
(!) PB nr. L 114 van 5. 5. 1977, blz. 6.
(2) PB nr. L 352 van 31 . 12. 1977, blz. 13.
(3) PB nr. L 45 van 16. 2. 1978 , blz. 17.


Avis juridique important

|

E1997C0167

AANBEVELING VAN DE TOEZICHTHOUDENDE AUTORITEIT VAN DE EVA Nr. 167/97/COL van 17 juni 1997 inzake een in 1997 uit te voeren gecoördineerd controleprogramma om de inachtneming van de maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen in en op bepaalde producten van plantaardige oorsprong, met inbegrip van groenten en fruit, te garanderen

Publicatieblad Nr. L 303 van 06/11/1997 blz. 0026 - 0029

AANBEVELING VAN DE TOEZICHTHOUDENDE AUTORITEIT VAN DE EVA Nr. 167/97/COL van 17 juni 1997 inzake een in 1997 uit te voeren gecoördineerd controleprogramma om de inachtneming van de maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen in en op bepaalde producten van plantaardige oorsprong, met inbegrip van groenten en fruit, te garanderen DE TOEZICHTHOUDENDE AUTORITEIT VAN DE EVA,Gelet op de EER-Overeenkomst, inzonderheid op artikel 109 en Protocol 1,Gelet op de Overeenkomst betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie, inzonderheid op artikel 5, lid 2, onder b), en Protocol 1,Gelet op het in punt 54 van hoofdstuk XII van bijlage II bij EER-Overeenkomst bedoelde en bij Protocol 1 van de EER-Overeenkomst gewijzigde besluit tot vaststelling van maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen in en op bepaalde producten van plantaardige oorsprong, met inbegrip van groenten en fruit (Richtlijn 90/642/EEG van de Raad, zoals gewijzigd), inzonderheid op artikel 4, lid 3,Na raadpleging van het EVA-Comité voor levensmiddelen, dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA bijstaat,Overwegende dat op grond van artikel 4, lid 2, van dit besluit de EVA-staten de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA vóór 1 augustus 1996 alle dienstige informatie dienen toe te zenden over de uitvoering, in 1995, van de nationale controleprogramma's die zij hebben vastgesteld om te garanderen dat de in bijlage II bij voornoemde richtlijn vastgestelde maximumgehalten aan bestrijdingsmiddelenresiduen worden nageleefd; dat de Autoriteit op grond van deze bepaling een aantal gegevens heeft ontvangen;Overwegende dat de EVA-staten op grond van artikel 4, lid 1, van dit besluit programma's dienen op te stellen waarin de aard en de frequentie worden vastgesteld van de nationale controles die moeten worden verricht om te garanderen dat de in de lijst vastgestelde maximumgehalten aan bestrijdingsmiddelenresiduen in acht worden genomen;Overwegende dat aan de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA onvoldoende informatie is verstrekt om haar een volledig beeld te geven van de door de EVA-staten in 1995 verrichte controles op bestrijdingsmiddelenresiduen of voor een complete evaluatie van de door de EVA-staten voor 1997 geplande controles; dat evenwel voldoende informatie beschikbaar is voor de coördinatie, op EER-niveau, van een controleprogramma inzake specifieke bestrijdingsmiddel/gewascombinaties; dat dit het derde dergelijk specifiek gecoördineerd programma is dat wordt aanbevolen en de aanwijzingen betreffende de producten die in latere jaarlijkse specifieke gecoördineerde programma's moeten worden opgenomen, van belang zijn voor de planning van de bevoegde autoriteiten van de EVA-staten; dat de producten normaliter niet binnen drie jaar opnieuw in specifieke gecoördineerde programma's worden opgenomen;Overwegende dat bijlage II van het gewijzigde besluit lijsten bevat van geharmoniseerde maximumgehalten aan residuen van bepaalde bestrijdingsmiddelen, waarop de nationale en de gecoördineerde controleprogramma's in 1997 betrekking moeten hebben;Overwegende dat het nodig blijft algemene richtsnoeren voor de in 1997 door de EVA-staten te verrichten controles op bestrijdingsmiddelenresiduen aan te bevelen om ervoor te zorgen dat de opgelegde maximumgehalten aan bestrijdingsmiddelenresiduen worden nageleefd en op die wijze bij te dragen tot de goede werking van de Europese Economische Ruimte;Overwegende dat het belangrijk is dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA informatie wordt verstrekt over de geldende nationale maatregelen inzake kwaliteitsborging bij de bemonstering en de analyses van gehalten aan bestrijdingsmiddelenresiduen, zodat deze als uitgangspunt kan dienen voor verdere bespreking;Overwegende dat het, met het oog op de vaststelling van toekomstige aanbevelingen, voor de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA bovendien nuttig zou zijn dat de EVA-staten haar vooraf in kennis zouden stellen van de door hen voor 1998 geplande programma's voor de controle op de naleving van de bij het besluit vastgestelde maximumgehalten aan bestrijdingsmiddelenresiduen;Overwegende dat de controles en de steekproefbemonsteringen die de EVA-staten uitvoeren om ervoor te zorgen dat de maximumgehalten aan bestrijdingsmiddelenresiduen die zijn vastgesteld in de in artikel 1, lid 1, van Richtlijn 90/642/EEG bedoelde lijst in acht worden genomen, moeten worden uitgevoerd overeenkomstig het in punt 20 van hoofdstuk XII van bijlage II bij de EER-Overeenkomst bedoelde besluit tot vaststelling van communautaire bemonsteringsmethoden voor de officiële controle op residuen van bestrijdingsmiddelen in en op groenten en fruit (Richtlijn 79/700/EEG van de Commissie), het in punt 37 van hoofdstuk XII van bijlage II bij de EER-Overeenkomst bedoelde besluit betreffende de invoering van communautaire bemonsteringswijzen en analysemethoden voor de controle van voor menselijke voeding bestemde levensmiddelen (Richtlijn 85/591/EEG van de Raad), het in punt 50 van hoofdstuk XII van bijlage II bij de EER-Overeenkomst bedoelde besluit inzake de officiële controle op levensmiddelen (Richtlijn 89/397/EEG van de Raad) en het in punt 54n van hoofdstuk XII van bijlage II bij de EER-Overeenkomst bedoelde besluit betreffende aanvullende maatregelen inzake de officiële controle op levensmiddelen (Richtlijn 93/99/EEG van de Raad);Overwegende dat Liechtenstein uiterlijk op 1 januari 2000 de in hoofdstuk XII van bijlage II bij de EER-Overeenkomst vermelde besluiten moet naleven; dat Liechtenstein al het mogelijke zal doen om vóór 1 januari 1997 aan de in voornoemd hoofdstuk vermelde besluiten te voldoen; dat deze aanbeveling voor 1997 derhalve mede betrekking heeft op Liechtenstein;Overwegende dat de Europese Commissie in haar Aanbeveling van 2 december 1996 inzake een in 1997 uit te voeren gecoördineerd controleprogramma om de inachtneming van de maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen in en op bepaalde producten van plantaardige oorsprong, met inbegrip van groenten en fruit, te garanderen, haar lidstaten heeft aanbevolen een overeenkomstig programma uit te voeren,HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING GOEDGEKEURD:IJsland, Liechtenstein en Noorwegen wordt aanbevolen:1. als specifieke actie voor 1997, voor de in bijlage I vermelde bestrijdingsmiddel/gewascombinatie monsters te nemen en te analyseren, daarbij uitgaande van - als streefcijfer - een steekproef van 50 monsters per product, samengesteld in verhouding tot het aandeel van de staat, de EER en derde landen in de markt van de EVA-staat, en achteraf, doch niet later dan 1 augustus 1998, de uitkomsten mede te delen met vermelding van de gebruikte analysemethoden, de bereikte meldingsniveaus en de toegepaste maatregelen inzake kwaliteitsborging;2. de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA vóór 1 augustus 1997 alle informatie te verstrekken die is vereist op grond van artikel 4, lid 2, van het besluit betreffende de controles die in 1996 zijn verricht om er, ten minste door middel van steekproefbemonstering, voor te zorgen dat de maximumgehalten aan bestrijdingsmiddelenresiduen in acht worden genomen, en in het bijzonder:2.1. de uitkomsten van de specifieke actie voor 1996 als omschreven in punt 5 van de Aanbeveling van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA nr. 85/96/COL inzake een in 1996 uit te voeren gecoördineerd controleprogramma om de inachtneming te garanderen van de maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen in en op bepaalde producten van plantaardige oorsprong, met inbegrip van groenten en fruit;2.2. de uitkomsten van hun nationale programma's met betrekking tot de in bijlage II bij Richtlijn 90/642/EEG vermelde bestrijdingsmiddelen, gerelateerd aan de geharmoniseerde niveaus en, als op EER-niveau nog geen dergelijke niveaus zijn vastgesteld, aan de geldende nationale niveaus;2.3. de bij de opstelling van hun nationale programma's gehanteerde criteria inzake het aantal te nemen monsters en te verrichten analyses;2.4. de bij de bepaling en de vaststelling van de meldingsniveaus gehanteerde criteria;2.5. de maatregelen inzake kwaliteitsborging ten aanzien van de bemonstering van producten, of de wijzigingen in de in het voorgaande jaar vastgestelde maatregelen;2.6. nadere gegevens betreffende de erkenning, overeenkomstig het bepaalde in artikel 3 van Richtlijn 93/99/EEG, van de laboratoria die de analyses uitvoeren en, als nog geen dergelijke laboratoria erkend zijn, de criteria aan de hand waarvan de maatregelen inzake kwaliteitsborging in die laboratoria zijn opgesteld;3. de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA vóór 1 juli 1997 hun geplande nationale controleprogramma met betrekking tot de controle op de bij Richtlijn 90/642/EEG vastgestelde maximumgehalten aan bestrijdingsmiddelenresiduen voor 1998 en, voorzover mogelijk, voor de daaropvolgende jaren toe te zenden.4. Deze aanbeveling is gericht tot IJsland, Liechtenstein en Noorwegen.Gedaan te Brussel, 17 juni 1997.Voor de Toezichthoudende Autoriteit van de EVAKnut ALMESTADVoorzitterBIJLAGE Bij de in punt 1 van de aanbeveling bedoelde specifieke actie voor 1997 te controleren maximumresidugehalten (MRG's) >RUIMTE VOOR DE TABEL>


title: Aanbeveling van de Raad van  14 maart 2006  inzake de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (7e EOF) voor het begrotingsjaar 2004

text:
               18.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 81/10

      AANBEVELING VAN DE RAAD

   van 14 maart 2006
   inzake de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (7e EOF) voor het begrotingsjaar 2004
   (2006/221/EG)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
   Gelet op de vierde ACS-EG-Overeenkomst, ondertekend te Lomé op 15 december 1989, gewijzigd bij de op 4 november 1995 te Mauritius ondertekende overeenkomst,
   Gelet op Intern Akkoord 91/401/EEG betreffende de financiering en het beheer van de steun van de Gemeenschap in het kader van de vierde ACS-EG-Overeenkomst (1), waarbij, onder andere, een Europees Ontwikkelingsfonds (7e EOF) werd ingesteld, inzonderheid op artikel 33, lid 3,
   Gelet op Financieel Reglement 91/491/EEG van 29 juli 1991 van toepassing op de samenwerking inzake de ontwikkelingsfinanciering in het kader van de vierde ACS-EG-Overeenkomst (2), inzonderheid op de artikelen 69 tot en met 77,
   Na onderzoek van de jaarrekening en de balans betreffende de verrichtingen van het 7e EOF, die op 31 december 2004 zijn vastgesteld, alsmede van het verslag van de Rekenkamer over het begrotingsjaar 2004, waaraan de antwoorden van de Commissie zijn gehecht (3),
   Overwegende dat krachtens artikel 33, lid 3, van het Intern Akkoord aan de Commissie voor het financiële beheer van het 7e EOF kwijting wordt verleend door het Europees Parlement op aanbeveling van de Raad,
   Overwegende dat de uitvoering van de verrichtingen van het 7e EOF door de Commissie gedurende het begrotingsjaar 2004 over het geheel genomen bevredigend is geweest,
   BEVEELT het Europees Parlement AAN de Commissie kwijting te verlenen voor de uitvoering van de verrichtingen van het 7e EOF voor het begrotingsjaar 2004.

      Gedaan te Brussel, 14 maart 2006.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         K.-H. GRASSER

      (1)  PB L 229 van 17.8.1991, blz. 288.

      (2)  PB L 266 van 21.9.1991, blz. 1.

      (3)  PB C 301 van 30.11.2005, blz. 249.


title: Aanbeveling van de Europese Centrale Bank van 30 april 2008 aan de Raad van de Europese Unie betreffende de externe accountant van de Europese Centrale Bank (ECB/2008/2)

text:
               9.5.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 114/1

      AANBEVELING VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK

   van 30 april 2008
   aan de Raad van de Europese Unie betreffende de externe accountant van de Europese Centrale Bank
   (ECB/2008/2)
   (2008/C 114/01)
   DE RAAD VAN BESTUUR VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK,
   Gelet op de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank, inzonderheid op artikel 27.1,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De rekeningen van de Europese Centrale Bank (ECB) en van de nationale centrale banken van het Eurosysteem worden gecontroleerd door onafhankelijke externe accountants, die op aanbeveling van de Raad van bestuur van de ECB zijn aanvaard door de Raad van de Europese Unie.

               (2)

               Het mandaat van de huidige externe accountants van de ECB eindigt na de audit van het boekjaar 2007. Het is derhalve noodzakelijk om met ingang van het boekjaar 2008 externe accountants te benoemen.

               (3)

               De ECB heeft PricewaterhouseCoopers Aktiengesellschaft Wirtschaftsprüfungsgesellschaft als externe accountant geselecteerd voor de boekjaren 2008 tot en met 2012,

         HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING VASTGESTELD:
   Het verdient aanbeveling dat PricewaterhouseCoopers Aktiengesellschaft Wirtschaftsprüfungsgesellschaft wordt benoemd tot de externe accountant van de Europese Centrale Bank voor de boekjaren 2008 tot en met 2012.

      Gedaan te Frankfurt am Main, 30 april 2008.

            De President van de ECB

         Jean-Claude TRICHET


Avis juridique important

|

32001H0042

Aanbeveling van de Commissie van 22 december 2000 inzake een in 2001 uit te voeren gecoördineerd bewakingsprogramma van de Gemeenschap om de inachtneming van de maximumgehalten aan bestrĳdingsmiddelenresiduen in en op granen en bepaalde producten van plantaardige oorsprong, met inbegrip van groenten en fruit, te garanderen (Voor de EER relevante tekst) (kennisgeving geschied onder nummer C(2000) 4096)

Publicatieblad Nr. L 011 van 16/01/2001 blz. 0040 - 0045

Aanbeveling van de Commissievan 22 december 2000inzake een in 2001 uit te voeren gecoördineerd bewakingsprogramma van de Gemeenschap om de inachtneming van de maximumgehalten aan bestrijdingsmiddelenresiduen in en op granen en bepaalde producten van plantaardige oorsprong, met inbegrip van groenten en fruit, te garanderen(kennisgeving geschied onder nummer C(2000) 4096)(Voor de EER relevante tekst)(2001/42/EG)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 86/362/EEG van de Raad van 24 juli 1986 tot vaststelling van maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen in en op granen(1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2000/58/EG van de Commissie(2), en met name op artikel 7, lid 2, onder b),Gelet op Richtlijn 90/642/EEG van de Raad van 27 november 1990 tot vaststelling van maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen in en op bepaalde producten van plantaardige oorsprong, met inbegrip van groenten en fruit(3), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2000/58/EG, en met name op artikel 4, lid 2, onder b),Overwegende hetgeen volgt:(1) In artikel 7, lid 2, onder b), van Richtlijn 86/362/EEG en artikel 4, lid 2, onder b), van Richtlijn 90/642/EEG is bepaald dat de Commissie het Permanent Plantenziektekundig Comité jaarlijks op 31 december een aanbeveling voorlegt met een gecoördineerd bewakingsprogramma van de Gemeenschap om de inachtneming van de in bijlage II bij bovengenoemde richtlijnen vastgestelde maximumgehalten aan bestrijdingsmiddelenresiduen te garanderen.(2) De ervaring van de Commissie en de lidstaten met het opstellen en uitvoeren van en de rapportering over de voorgaande drie jaarlijkse gecoördineerde bewakingsprogramma's wijst erop dat meerjarenprogramma's het doeltreffendst en het meest praktisch zijn. Het is dienstig in deze aanbeveling het kader voor de toekomstige programma's aan te geven. Op grond van artikel 1, lid 1, van Verordening (EG) nr. 645/2000 van de Commissie(4) kunnen aanbevelingen van de Commissie gelden voor een periode van één tot vijf jaar.(3) Zoals bepaald in artikel 7, lid 3, tweede alinea, van Richtlijn 86/362/EEG en artikel 4, lid 3, tweede alinea, van Richtlijn 90/642/EEG moet de Commissie geleidelijk komen tot een systeem waarmee de reële inname van bestrijdingsmiddelen via de voeding kan worden geraamd. Om te kunnen nagaan of dergelijke ramingen uitvoerbaar zijn, moeten bewakingsgegevens beschikbaar zijn over bestrijdingsmiddelenresiduen in een aantal levensmiddelen die belangrijke bestanddelen van het Europese voedselpakket vormen. Gezien de middelen die op nationaal niveau beschikbaar zijn voor bewakingsmaatregelen inzake bestrijdingsmiddelenresiduen kunnen de lidstaten per jaar slechts van tien producten monsters analyseren in het kader van een gecoördineerd bewakingsprogramma. Het gebruik van bestrijdingsmiddelen evolueert volgens een vijfjarige voortschrijdende cyclus. In het algemeen zou elk bestrijdingsmiddel in 20 tot 30 levensmiddelen moeten worden gevolgd over cycli van drie jaar.(4) Voor de residuen waarvoor volgens de aanbeveling in 2001 de bewaking uitgevoerd moet worden, kan worden nagegaan of het uitvoerbaar is de reële inname via de voeding na te gaan aan de hand van de gegevens over de bestrijdingsmiddelen acefaat, de benomyl-groep, chloorpyrifos, iprodion en methamidofos, aangezien voor deze verbindingen (groep A in bijlage IA) reeds in de periode 1996-2000 bewakingsmaatregelen zijn toegepast. Een voortdurende bewaking maakt het gemakkelijker om veranderingen in de aanwezigheid van bestrijdingsmiddelen op te sporen.(5) Voor de residuen waarvoor volgens de aanbeveling in de periode 2001-2004 de bewaking uitgevoerd moet worden, kan worden nagegaan of het uitvoerbaar is de reële inname via de voeding na te gaan aan de hand van de gegevens over de bestrijdingsmiddelen diazinon, metalaxyl, methidathion, thiabendazool en triazofos, aangezien voor deze verbindingen (groep B in bijlage IA) reeds in de periode 1997-2000 bewakingsmaatregelen zijn toegepast.(6) Voor de residuen waarvoor volgens de aanbeveling in de periode 2001-2004 de bewaking uitgevoerd moet worden, kan worden nagegegaan of het uitvoerbaar is de reële inname via de voeding na te gaan aan de hand van de gegevens over de bestrijdingsmiddelen chloorpyrifosmethyl, deltamethrin, endosulfan, imazalil, lambda-cyhalothrin, de maneb-groep, mecarbam, permethrin, pirimifos-methyl en vinchlozolin, aangezien voor deze verbindingen (groep C in bijlage IA) reeds in 1998, 1999 en 2000 bewakingsmaatregelen zijn toegepast.(7) Voor de residuen waarvoor volgens de aanbeveling in de periode 2001-2004 de bewaking uitgevoerd moet worden, kan worden nagegaan of het uitvoerbaar is de reële inname via de voeding na te gaan aan de hand van de gegevens over de bestrijdingsmiddelen azinfos-methyl, captan, chloorthalonil, dichlofluanide, dicofol, dimethoaat, folpet, malathion, omethoaat, procymidon, propyzamide en azoxystrobine, aangezien voor deze verbindingen met uitzondering van azoxystrobine (groep D in bijlage IA) ook reeds in 1998, 1999 en 2000 bewakingsmaatregelen zijn toegepast.(8) De bewaking van disulfoton, foraat, thiometon en oxydemeton-methyl is niet uitvoerbaar met analysemethodes voor verschillende residuen in het kader van een routinecontrole. Het is dienstig gegevens over de aanwezigheid van deze residuen, wanneer die wordt verwacht, te verzamelen in die lidstaten waar residuen van dit bestrijdingsmiddel met de grootste waarschijnlijkheid opgespoord kunnen worden.(9) De aantallen in het kader van de gecoördineerde bewaking te nemen monsters moeten op een systematische, statistisch verantwoorde wijze worden vastgesteld. De Commissie van de Codex Alimentarius(5) heeft een dergelijke aanpak ontwikkeld. Op basis van een bionomiale waarschijnlijkheidsverdeling kan worden bepaald dat bij onderzoek van in totaal 459 monsters, met een zekerheid van 99 % kan worden gesteld dat er één monster met een hoeveelheid bestrijdingsmiddelen boven de detectiegrens zal worden gevonden wanneer ervan wordt uitgegaan dat 1 % van de producten van plantaardige oorsprong een hoeveelheid residuen boven de detectiegrens bevat. Daarom moeten in de hele Gemeenschap minstens 459 monsters worden genomen en moet dit aantal over de lidstaten worden verdeeld op basis van het aantal inwoners en het aantal consumenten, met echter een minimum van twaalf monsters per product en per jaar, en worden vastgesteld in bijlage IB.(10) Ontwerp-richtsnoeren betreffende procedures voor de kwaliteitsbeheersing bij de analyse van bestrijdingsmiddelenresiduen zijn op 15 en 16 september 1997 te Oeiras, Portugal door de deskundigen van de lidstaten besproken; de subgroep Bestrijdingsmiddelenresiduen van de werkgroep Plantenziektekunde heeft er op 20 en 21 november 1997 kennis van genomen en heeft ze eveneens besproken. Overeengekomen is dat deze ontwerp-richtsnoeren zoveel mogelijk door de analyselaboratoria in de lidstaten moeten worden toegepast en dat ze moeten worden herzien in het licht van de ervaring. Deze richtsnoeren zijn van 15 tot 17 november 1999 in Athene in Griekenland door deskundigen van de lidstaten besproken en herzien. De herziene richtsnoeren zullen worden voorgelegd aan het Permanent Plantenziektekundig Comité en worden bekendgemaakt door de Commissie(6).(11) Overeenkomstig artikel 4, lid 2, onder a), van Richtlijn 90/642/EEG moeten de lidstaten, wanneer zij de Commissie informatie over de uitvoering van hun nationale controleprogramma's in het vorige jaar toesturen, nadere bijzonderheden verschaffen over de criteria die aan de opstelling van die programma's ten grondslag liggen. In dat verband moet ook informatie worden verschaft over de criteria die zijn toegepast voor de bepaling van het aantal te nemen monsters, de uit te voeren analyses, de meldingsniveaus en de criteria aan de hand waarvan de meldingsniveaus zijn bepaald. Op grond van Richtlijn 93/99/EEG van de Raad van 29 oktober 1993 betreffende aanvullende maatregelen inzake de officiële controle op levensmiddelen(7) moeten nadere gegevens worden verstrekt over de erkenning van de laboratoria die de analyses uitvoeren.(12) Informatie over de resultaten van bewakingsprogramma's is bijzonder geschikt om via computers of andere elektronische middelen te worden verwerkt, opgeslagen en doorgegeven. Er zijn formaten vastgesteld waarin de lidstaten de Commissie hun gegevens op diskette dienen toe te sturen. De lidstaten moeten dus in staat zijn hun verslagen in een standaardformaat aan de Commissie toe te zenden. De verdere ontwikkeling van een dergelijk standaardformaat kan het doeltreffendst worden aangepakt op basis van door de Commissie op te stellen richtsnoeren.(13) De in deze aanbeveling vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Plantenziektekundig Comité,BEVEELT DE LIDSTATEN AAN:Artikel 1Voor de in bijlage IA genoemde combinaties bestrijdingsmiddelenresidu/product monsters te nemen en te analyseren op basis van het in bijlage IB voor elke lidstaat vastgestelde aantal per product te nemen monsters, daarbij rekening houdend met het aandeel van de lidstaat zelf, van de rest van de Gemeenschap en van derde landen in de markt van die lidstaat; voor ten minste één bestrijdingsmiddel dat mogelijk een acuut risico vormt, worden de samenstellende delen van het verzamelmonster van één van de producten individueel geanalyseerd: er worden twee verzamelmonsters met een adequaat aantal samenstellende delen genomen, zo mogelijk uit de productie van één producent; als in het eerste verzamelmonster een detecteerbare hoeveelheid bestrijdingsmiddel wordt gevonden, wordt voor elk van de samenstellende delen van het tweede monster een afzonderlijke analyse uitgevoerd; in 2001 geldt dit onder meer voor de combinatie foraat/aardappelen en/of methidathion/appelen.Artikel 2Op basis van het aantal monsters van elk product dat in bijlage IB per lidstaat is vastgesteld, producten te bemonsteren voor de analyse van disulfoton, foraat, thiometon en oxydemeton-methyl in de lidstaten waar deze bestrijdingsmiddelen voor de in bijlage IB genoemde producten mogen worden gebruikt.Artikel 3Uiterlijk op 31 augustus 2001 in een rapport de resultaten mee te delen voor het gedeelte van de specifieke actie dat in bijlage IA voor 2000 staat gepland, met vermelding van de toegepaste analysemethoden en de behaalde rapportageniveaus, in overeenstemming met de kwaliteitscontrolemethoden als vastgesteld in de procedures voor kwaliteitsbeheersing bij de analyse van bestrijdingsmiddelenresiduen(8), in een formaat - ook het elektronische formaat - als vastgesteld in het werkdocument met aanwijzingen voor de lidstaten met betrekking tot de uitvoering van de aanbevelingen van de Commissie inzake gecoördineerde bewakingsprogramma's van de Gemeenschap(9).Artikel 4Uiterlijk op 31 augustus 2001 de Commissie en de lidstaten alle gegevens toe te zenden als vereist volgens artikel 7, lid 3, van Richtlijn 86/362/EEG en artikel 4, lid 3, van Richtlijn 90/642/EEG met betrekking tot de controles die in 2000 zijn uitgevoerd om er, op zijn minst door middel van steekproefbemonstering, voor te zorgen dat de maximumgehalten aan bestrijdingsmiddelenresiduen in acht worden genomen, d.w.z. onder meer:1. de uitkomsten van hun nationale programma's met betrekking tot de in bijlage II bij Richtlijn 86/362/EEG en Richtlijn 90/642/EEG vermelde bestrijdingsmiddelen, gerelateerd aan de geharmoniseerde niveaus en, als op communautair niveau dergelijke niveaus nog niet zijn vastgesteld, aan de geldende nationale niveaus;2. nadere gegevens over de door hun laboratoria gehanteerde kwaliteitscontrolemethodes, en met name nadere gegevens over de in de richtsnoeren betreffende de procedures voor de kwaliteitsbeheersing bij de analyse van bestrijdingsmiddelenresiduen voorkomende punten die zij niet hebben kunnen toepassen of met de toepassing waarvan zij moeite hebben gehad;3. nadere gegevens betreffende de erkenning, overeenkomstig het bepaalde in artikel 3 van Richtlijn 93/99/EEG, van de laboratoria die de analyses uitvoeren (aard van de erkenning, erkenningsinstantie en een kopie van het erkennningsdocument);4. nadere gegevens over deskundigheidstests en ringtests waaraan het laboratorium heeft deelgenomen.Artikel 5Uiterlijk op 30 september 2001 bij de Commissie het ontwerp van het nationaal programma voor 2002 in te dienen voor de bewaking van de maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen zoals vastgesteld bij de Richtlijnen 90/642/EEG en 86/362/EEG.Deze aanbeveling is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 22 december 2000.Voor de CommissieDavid ByrneLid van de Commissie(1) PB L 221 van 7.8.1986, blz. 37.(2) PB L 244 van 29.9.2000, blz. 78.(3) PB L 350 van 14.12.1990, blz. 71.(4) PB L 78 van 29.3.2000, blz. 7.(5) Codex Alimentarius, Pesticide Residues in Foodstuffs, Rome 1994, ISBN 92-5-203271-1; Vol,. 2, blz. 372.(6) De huidige versie is te vinden in PB L 128 van 21.5.1999, blz. 30. De herziene versie komt beschikbaar als document nummer SANCO/3103/2000. (http://europa.eu.int/comm/food/fs/ph_ps/pest/index_en.htm)(7) PB L 290 van 24.11.1993, blz. 14.(8) Zie voetnoot 6.(9) PB L 128 van 21.5.1999, blz. 48.BIJLAGE IACombinaties bestrijdingsmiddel/product die bij de specifieke actie als bedoeld in artikel 1 van de aanbeveling moeten worden bewaakt>RUIMTE VOOR DE TABEL>BIJLAGE IBAantal door iedere lidstaat per product te nemen monsters, in het kader van het gecoördineerd bewakingsprogramma van de Gemeenschap voor 2001>RUIMTE VOOR DE TABEL>BIJLAGE IIGecoördineerd bewakingsprogramma voor de jaren 1996 tot en met 2004 met periodes voor de schatting van de opname en vaststelling van de bestrijdingsmiddelen waarvoor de opname wordt geschat>RUIMTE VOOR DE TABEL>z Appelen, aardbeien, druiven, tomaten, sla.y Mandarijnen, peren, bananen, bonen, aardappelen.x Sinaasappelen, perziken, wortelen, spinazie.w Bloemkool, pepers, tarwe, meloen.v Rijst, komkommer, sluitkool, erwten.u Uien, prei, sinaasappelsap, appelsap, rogge.