Avis juridique important

|

31972H0384

72/384/EEG: Aanbeveling van de Commissie van 31 oktober 1972 gericht tot de Regering van de Bondsrepubliek Duitsland over de ontwerp-verordening ter uitvoering van Verordening nr. 117/66/EEG en Verordening (EEG) nr. 1016/68

Publicatieblad Nr. L 258 van 16/11/1972 blz. 0022 - 0022

++++AANBEVELING VAN DE COMMISSIE  van 31 oktober 1972  gericht tot de Regering van de Bondsrepubliek Duitsland over de ontwerp-verordening ter uitvoering van Verordening nr . 117/66/EEG en Verordening ( EEG ) nr . 1016/68   ( 72/384/EEG )  De Permanente Vertegenwoordiging van Duitsland heeft de Commissie de tekst toegezonden van een ontwerp-verordening houdende bepalingen ter uitvoering van Verordening nr . 117/66/EEG van de Raad van 28 juli 1966 betreffende de invoering van gemeenschappelijke regels voor het internationale vervoer van personen over de weg met autobussen ( 1 ) en Verordening ( EEG ) nr . 1016/68 van de Commissie van 9 juli 1968 betreffende de invoering van modellen van de controledocumenten , bedoeld in de artikelen 6 en 9 van Verordening nr . 117/66/EEG van de Raad ( 2 ) .  Deze toezending vormt een raadpleging als bedoeld in artikel 10 van Verordening nr . 117/66/EEG van de Raad .  De Commissie neemt akte van het feit dat de ontwerp-verordening betrekking heeft op de uitvoeringsmaatregelen die de Lid-Staten ingevolge voornoemde verordeningen van de Raad en de Commissie verplicht zijn te nemen . De Commissie is van oordeel dat de overwogen bepalingen voldoen aan de verplichtingen die bij artikel 10 van Verordening nr . 117/66/EEG en artikel 6 van Verordening ( EEG ) nr . 1016/68 aan de Lid-Staten worden opgelegd . Zij constateert evenwel dat in de aanhef van de ontwerpverordening artikel 57 a ) , lid 2 , van de  " Personenbefoerderungsgesetz " van 21 maart 1961 , gewijzigd bij de wet van 27 juni 1970 , die de " Gesetz zur Aenderung des Rechtspflegergesetzes , des Beurkundungsgesetzes und zur Umwandlung des Offenbarungseides in eine eidesstattliche Versicherung " wijzigt , wordt vermeld , maar dat er niet verwezen wordt naar de bovenbedoelde verordeningen van de gemeenschap , ter uitvoering van dewelke die ontwerp-verordening wordt getroffen .  Derhalve beveelt de Commissie de Duitse Regering aan om in de aanhef van de ontwerp-verordening te verwijzen naar artikel 10 van Verordening nr . 117/66/EEG van de Raad en artikel 6 van Verordening  ( EEG ) nr . 1016/68 van de Commissie .  Gedaan te Brussel , 31 oktober 1972 .  Voor de Commissie  De Voorzitter  S . L . MANSHOLT  ( 1 ) PB nr . 147 van 9 . 8 . 1966 , blz . 2688/66 .  ( 2 ) PB nr . L 173 van 22 . 7 . 1968 , blz . 8 .


Belangrijke juridische mededeling

|

52005SC0148

Aanbeveling voor een advies van de Raad overeenkomstig artikel 5, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Finland voor de periode 2004-2008  /* SEC/2005/0148 def. */

	Brussel, 2.2.2005SEC(2005) 148 definitiefAanbeveling voor eenADVIES VAN DE RAADovereenkomstig artikel 5, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Finland voor de periode 2004-2008(door de Commissie ingediend)TOELICHTINGIn Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid[1] is bepaald dat deelnemende lidstaten, dat wil zeggen de lidstaten die de eenheidsmunt hebben aangenomen, vóór 1 maart 1999 bij de Raad en de Commissie een stabiliteitsprogramma moesten indienen. Overeenkomstig artikel 5 van deze verordening diende de Raad elk stabiliteitsprogramma te onderzoeken op basis van evaluaties door de Commissie en het bij artikel 114 van het Verdrag ingestelde comité (het Economisch en Financieel Comité). Op basis van een aanbeveling van de Commissie en na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité bracht de Raad vervolgens advies uit na zelf het programma te hebben onderzocht. Ingevolge de verordening moeten de lidstaten jaarlijks een geactualiseerd stabiliteitsprogramma indienen, dat eveneens volgens deze zelfde procedure door de Raad kan worden onderzocht.Het eerste stabiliteitsprogramma van Finland voor de periode 1998-2002 werd op 7 september 1998 ingediend en op 12 oktober 1998 door de Raad beoordeeld. Daarna is er jaarlijks een geactualiseerd programma gepresenteerd. Op 2 december 2004 heeft Finland zijn meest recente actualisering van het stabiliteitsprogramma ingediend. De diensten van de Commissie hebben een technische analyse van dit geactualiseerde programma verricht en daarbij rekening gehouden met de economische najaarsprognoses 2004 van de diensten van de Commissie, de gedragscode[2], de algemeen aanvaarde methode voor de schatting van de potentiële productie en de conjunctuurgezuiverde saldi, de aanbevelingen in de globale richtsnoeren voor het economisch beleid voor de periode 2003-2005 en de beginselen die zijn vervat in de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement van 27 november 2002 betreffende de verbetering van de coördinatie van het begrotingsbeleid[3]. Op grond hiervan zijn zij tot de volgende evaluatie gekomen:Op 2 december 2004 hebben de Finse autoriteiten het geactualiseerde stabiliteitsprogramma ingediend en, evenals voorgaande actualiseringen, ter informatie aan het parlement voorgelegd. Het geactualiseerde stabiliteitsprogramma bestrijkt de periode 2004-2008. Het is grotendeels in overeenstemming met de gedragscode; een aantal variabelen met betrekking tot basisveronderstellingen ontbreken evenwel.-  Volgens het macro-economisch scenario dat in het programma wordt geschetst groeit de economie in 2004 met ruim 3% dankzij een krachtige binnenlandse vraag, om vervolgens iets af te nemen tot 2,8% in 2005. De gemiddelde groeiprognose van circa 2,5% gedurende de programmaperiode lijkt aan de voorzichtige kant. De prognose voor de korte termijn blijft iets achter bij de najaarsprognoses 2004 van de diensten van de Commissie, en ook de in het programma vervatte verwachting op middellange termijn op basis van de potentiële productie is lager dan het door de Commissie geraamde groeipotentieel.-  Het voornaamste doel van de begrotingsstrategie van de regering is om de financiën van zowel de centrale overheid als van de lagere overheden vrijwel in evenwicht te houden. Doordat de sociale verzekeringsinstellingen regelmatig voor een overschot zorgen wordt een positief overheidssaldo verwacht van bijna 2% van het BBP per jaar. Dankzij de gevolgde strategie zou het evenwicht in de financiën van de centrale overheid volgens de definitie van de de nationale rekeningen tegen het eind van de verkiezingsperiode in 2007 moeten zijn hersteld. Met dit doel voor ogen heeft de Finse regering in mei 2003 jaarlijkse uitgavenplafonds vastgesteld voor de periode 2004-2007. Uit deze plafonds kan worden afgeleid dat de totale uitgaven van de centrale overheid gedurende die periode in reële termen gemiddeld met bijna 1% per jaar mogen stijgen. Doordat de uitgavenstijging grotendeels in 2004 plaatsvindt blijft er voor het laatste gedeelte van de verkiezingsperiode minder speelruimte over. Vergeleken met de voorgaande actualisering zijn de prognoses inzake het overheidsoverschot van 2004 tot 2007 vrijwel ongewijzigd gebleven.-  Hoewel het ernaar uitziet dat Finland zijn overheidsoverschot zal handhaven, zou het feitelijke resultaat kunnen tegenvallen omdat het in het geactualiseerde programma geschetste basisscenario voor de budgettaire ontwikkeling slechts gedeeltelijk rekening houdt met de belastingverlagingen ten bedrage van 1,7 miljard EUR (1,2% van het BBP), welke een aanvulling vormen op de collectieve loonovereenkomst die eind november 2004 voor tweeënhalf jaar is gesloten. Aangezien er geen plannen zijn aangekondigd om de uitgaven in 2005-2007 te verlagen zal, tenzij inkomstengenererende maatregelen worden genomen, het tekort van de centrale overheid tussen 2005 en 2007 derhalve wellicht hoger zijn dan in het programma wordt gesuggereerd, waardoor ook het totale overheidsoverschot zal dalen. De Finse overheid verwacht dat de loonovereenkomst-annex-belastingverlagingen het overschot met 0,3 procentpunt zal reduceren tot circa 1,9% van het BBP in 2007. Zij meent evenwel dat het pakket de dynamiek van de economie zal bevorderen doordat het een gunstige invloed zal hebben op het groeipotentieel en de schepping van arbeidsplaatsen en aldus het vermogen om inkomsten te genereren zal versterken. In het licht van deze risicobeoordeling volstaat de begrotingsstrategie die in het programma wordt geschetst om in de periode 2004-2008 aan de middellangetermijndoelstelling van het stabiliteits- en groeipact inzake een vrijwel evenwichtige begrotingssituatie te voldoen. Ook biedt deze strategie een voldoende grote veiligheidsmarge om te voorkomen dat bij normale macro-economische schommelingen de voor begrotingstekorten geldende referentiewaarde van 3% van het BBP in de programmaperiode wordt overschreden.-  Verwacht wordt dat de bruto schuldquote van de overheid ruim onder 60% van het BBP zal blijven en gedurende de programmaperiode verder zal afnemen. Volgens het programma zal de schuldquote van een geraamd niveau van 44,6% van het BBP in 2004 dalen tot ongeveer 41% in 2008. Vergeleken met de vorige actualisering voorziet het huidige programma vanaf 2005 een aanzienlijk lagere schuldquote als gevolg van een sterkere groei van het nominale BBP, een vermindering van de kredietopneming door de centrale overheid, lagere rentebetalingen en hogere belastingontvangsten. Het vorige programma voorspelde dat de schuldquote met iets minder dan 45% van het BBP in 2004-2007 vrijwel stabiel zou blijven, terwijl thans een daling met bijna 3 procentpunt wordt voorzien.-  Het programma bespreekt het structurele hervormingsprogramma van de overheid waarmee wordt beoogd de houdbaarheid van de overheidsfinanciën te verbeteren door in 2005 een hervorming van het pensioenstelsel ten uitvoer te leggen. Deze hervorming vormt een vervolg op eerdere maatregelen en is bedoeld om de leeftijd voor de uittreding uit de arbeidsmarkt met drie jaar te verhogen tot 62-63 jaar. Daarnaast bevat het verdere maatregelen om de aanhoudend hoge structurele werkloosheid terug te dringen. De collectieve loonovereenkomst die eind november 2004 werd gesloten en die gepaard gaat met belastingverlagingen moet de dynamiek van de economie versterken en het scheppen van banen bevorderen. Van de bestaande en voorgestelde maatregelen kan inderdaad worden verwacht dat zij in een hogere potentiële groei zullen resulteren en de houdbaarheid van de overheidsfinanciën verder zullen verbeteren.-  Finland lijkt in een gunstige positie te verkeren wat betreft de houdbaarheid van de overheidsfinanciën op lange termijn, ondanks de verwachte hoge budgettaire kosten van de vergrijzing. De in het programma geschetste strategie heeft een ruime grondslag en beoogt een verdere schuldconsolidatie en structurele hervormingen, zoals bijvoorbeeld een voortzetting van de pensioenhervorming en maatregelen om de pensioenleeftijd te verhogen. De reeds ten uitvoer gelegde en de voorgenomen structurele hervormingen zullen waarschijnlijk een gunstige invloed op de overheidsfinanciën hebben.-  Over het geheel genomen is het in de actualisering geschetste economisch beleid grotendeels in overeenstemming met de landenspecifieke globale richtsnoeren voor het economisch beleid op het gebied van de overheidsfinanciën. Met name de meerjarige uitgavenplafonds die in 2003 werden vastgesteld, lijken in 2004, het eerste jaar dat zij van toepassing waren, goed te hebben gewerkt, aangezien de uiteindelijke begrotingsuitgaven onder de gestelde limiet bleven; hetzelfde geldt voor de uitgaven in het kader van de begroting 2005. De overheid zal zich aan dit uitgavenkader, dat politiek bindend is, houden.Op grond van deze evaluatie heeft de Commissie de aangehechte aanbeveling voor een advies van de Raad over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Finland vastgesteld. Zij zal deze aanbeveling doen toekomen aan de Raad.Aanbeveling voor eenADVIES VAN DE RAADovereenkomstig artikel 5, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Finland voor de periode 2004-2008DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid[4], en met name op artikel 5, lid 3,Gezien de aanbeveling van de Commissie,Na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité,BRENGT HET VOLGENDE ADVIES UIT:Op [17 februari 2005] heeft de Raad het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Finland voor de periode 2004-2008 onderzocht. Het programma voldoet grotendeels aan de gegevensvereisten van de herziene "gedragscode voor de inhoud en de vorm van de stabiliteits- en convergentieprogramma's". Een aantal variabelen met betrekking tot de basisveronderstellingen ontbreken evenwel. Finland wordt dan ook verzocht volledig aan de gegevensvereisten te voldoen.In het macro-economische scenario dat in het programma wordt geschetst wordt ervan uitgegaan dat de reële BBP-groei zal teruglopen van 3,2% in 2004 tot 2,4% gemiddeld in de overige programmaperiode. Volgens de thans beschikbare informatie lijken deze groeiramingen aan de voorzichtige kant. De in het programma vervatte inflatieprognoses lijken realistisch en stemmen overeen met de ramingen van de diensten van de Commissie.Met een overschot van gemiddeld 2% van het BBP per jaar zal volgens het geactualiseerde programma wellicht gedurende de gehele programmaperiode sprake zijn van een comfortabele begrotingssituatie. Dit overschot wordt voornamelijk door de sociale verzekeringsinstellingen gegenereerd; de financiën van de centrale overheid, die momenteel in evenwicht zijn, zullen in de periode 2005-2007 geringe tekorten vertonen. De bedoeling is dat zij in 2007 opnieuw in evenwicht zijn. Hiertoe heeft de regering voor de periode 2004-2007 jaarlijkse uitgavenplafonds vastgesteld. Vergeleken met de voorgaande actualisering zijn de prognoses inzake het overheidsoverschot van 2004 tot 2007 vrijwel ongewijzigd gebleven.Hoewel het ernaar uitziet dat Finland zijn overheidsoverschot zal handhaven, zou het feitelijke begrotingsresultaat kunnen tegenvallen omdat het in het geactualiseerde programma geschetste basisscenario voor de budgettaire ontwikkeling slechts gedeeltelijk rekening houdt met de belastingverlagingen ten belope van 1,7 miljard EUR (1,2% van het BBP), welke een aanvulling vormen op de collectieve loonovereenkomst die eind november 2004 voor tweeënhalf jaar is gesloten. Aangezien er geen plannen zijn aangekondigd om de uitgaven in 2005-2007 verder te verlagen zal, tenzij inkomstengenererende maatregelen worden genomen, het tekort van de centrale overheid tussen 2005 en 2007 derhalve wellicht hoger zijn dan in het programma wordt gesuggereerd, waardoor ook het totale begrotingsoverschot zal dalen. De Finse overheid verwacht dat de loonovereenkomst-annex-belastingverlagingen het overschot met 0,3 procentpunt zal reduceren tot circa 1,9% van het BBP in 2007. Zij meent evenwel dat het pakket de dynamiek van de economie zal verbeteren doordat het een gunstige invloed zal hebben op het groeipotentieel en de schepping van arbeidsplaatsen en aldus het vermogen om inkomsten te genereren zal versterken.In het licht van deze risicobeoordeling volstaat de begrotingsstrategie die in het programma wordt geschetst om in de periode 2004-2008 aan de middellangetermijndoelstelling van het stabiliteits- en groeipact inzake een vrijwel evenwichtige begrotingssituatie te voldoen. Ook biedt het programma een voldoende grote veiligheidsmarge om te voorkomen dat bij normale macro-economische schommelingen de referentiewaarde van 3% van het BBP in genoemde periode wordt overschreden.Geraamd wordt dat de schuldquote in 2004 44,6% van het BBP zal hebben bedragen en daarmee ruim onder de in het Verdrag vastgestelde referentiewaarde van 60% zal zijn gebleven. Volgens het programma zal de schuldquote gedurende de programmaperiode verder dalen met 3,5 procentpunt.Finland lijkt in een gunstige positie te verkeren wat betreft de houdbaarheid van de overheidsfinanciën op lange termijn, ondanks de verwachte hoge budgettaire kosten van de vergrijzing. De in het programma geschetste strategie heeft een ruime grondslag en beoogt een verdere schuldconsolidatie en structurele hervormingen, zoals een voortzetting van de pensioenhervorming en maatregelen om de pensioenleeftijd te verhogen. De reeds ten uitvoer gelegde en voorgenomen structurele hervormingen zullen wellicht een gunstige invloed op de overheidsfinanciën hebben.Het in de actualisering geschetste economisch beleid is grotendeels in overeenstemming met de landenspecifieke globale richtsnoeren voor het economisch beleid op het gebied van de overheidsfinanciën. Met name lijken de meerjarige uitgavenplafonds die in 2003 werden vastgesteld in 2004, het eerste jaar dat zij van toepassing waren, goed te hebben gewerkt, aangezien de uiteindelijke begrotingsuitgaven onder de gestelde limiet bleven; hetzelfde geldt voor de uitgaven in het kader van de begroting 2005. De overheid zal zich aan dit uitgavenkader, dat politiek bindend is, houden.Tabel: Vergelijking tussen de belangrijkste macro-economische en budgettaire prognoses2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 |Reële BBP-groei (%) | SP dec. 2004 | 3,2 | 2,8 | 2,4 | 2,2 | 2,0 |COM okt. 2004 | 3,0 | 3,1 | 2,7 | n.b. | n.b. |SP nov. 2003 | 2,7 | 2,5 | 2,4 | 2,4 | n.b. |HICP-inflatie (%) | SP dec. 2004 | 0,2 | 1,4 | 1,8 | 1,8 | 1,8 |COM okt. 2004 | 0,2 | 1,5 | 1,7 | n.b. | n.b. |SP nov. 2003 | 0,7 | 1,3 | 1,8 | 1,8 | n.b. |Overheidssaldo (% van het BBP) | SP dec. 2004 | 2,0 | 1,8 | 2,1 | 2,2 | 2,0 |COM okt. 2004 | 2,3 | 2,1 | 2,2 | n.b. | n.b. |SP nov. 2003 | 1,7 | 2,1 | 2,1 | 2,2 | n.b. |Primair saldo (% van het BBP) | SP dec. 20042 | 3,7 | 3,4 | 3,8 | 3,9 | 3,7 |COM okt. 2004 | 4,1 | 3,9 | 3,8 | n.b. | n.b. |SP nov. 2003 | 3,7 | 4,0 | 4,1 | 4,3 | n.b. |Conjunctuurgezuiverd saldo (% van het BBP) | SP dec. 20041 | 2,1 | 1,7 | 2,0 | 2,1 | 1,9 |COM okt. 2004 | 2,8 | 2,3 | 2,3 | n.b. | n.b. |SP nov. 20031 | 2,4 | 2,4 | 2,3 | 2,2 | n.b. |Bruto overheidsschuld (% van het BBP) | SP dec. 2004 | 44,6 | 43,4 | 42,5 | 41,7 | 41,1 |COM okt. 2004 | 44,8 | 43,4 | 42,2 | n.b. | n.b. |SP nov. 2003 | 44,7 | 44,9 | 45,0 | 44,6 | n.b. |Noot: 1Berekeningen van de diensten van de Commissie op basis van de in het programma voorkomende informatie. 2Het door de Finse autoriteiten meegedeelde primaire saldo berust op netto rentebetalingen en niet op bruto rentebetalingen. De diensten van de Commissie hebben de cijfers opnieuw berekend op basis van de in het programma vervatte gegevens. Bronnen: Stabiliteitsprogramma (SP); najaarsprognoses 2004 van de diensten van de Commissie (COM); berekeningen van de diensten van de Commissie. | [1] PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1. Alle documenten waarnaar in deze tekst wordt verwezen, zijn te vinden op de volgende website: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm.[2] Herzien advies van het Economisch en Financieel Comité over de inhoud en de vorm van de stabiliteits- en convergentieprogramma's, door de Raad (Ecofin) op 10.7.2001 bekrachtigd.[3] COM(2002) 668 van 27.11.2002.[4] PB L 209 van 2.8.1997. Alle documenten waarnaar in deze tekst wordt verwezen, zijn te vinden op de volgende website: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm.


Avis juridique important

|

31994H0175

Aanbeveling van de Commissie van 11 maart 1994 betreffende een gecoördineerd programma voor 1994 inzake de officiële controle op levensmiddelen

Publicatieblad Nr. L 080 van 24/03/1994 blz. 0025 - 0028

AANBEVELING VAN DE COMMISSIE van 11 maart 1994 betreffende een gecooerdineerd programma voor 1994 inzake de officiële controle op levensmiddelen (94/175/EG)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 155, tweede streepje,  Gelet op Richtlijn 89/397/EEG van de Raad van 14 juni 1989 inzake de officiële controle op levensmiddelen (1), inzonderheid op artikel 14, lid 3,  Na raadpleging van het Permanent Comité voor levensmiddelen,  Overwegende dat het met het oog op de goede werking van de interne markt nodig is om tot gecooerdineerde programma's voor de keuring van levensmiddelen op communautair niveau te komen;  Overwegende dat dergelijke programma's niet alleen moeten dienen om te kunnen vaststellen of de communautaire wetgeving wordt nageleefd, maar ook om te controleren of de levensmiddelen voor consumptie geschikt zijn;  Overwegende dat door de gelijktijdige uitvoering van nationale en gecooerdineerde programma's ervaring kan worden opgedaan die thans nog op ruime schaal ontbreekt,  BEVEELT AAN DAT DE LID-STATEN IN 1994 VAN DE VOLGENDE PRODUKTEN MONSTERS NEMEN EN DE AANGEGEVEN PARAMETERS ANALYSEREN:  1. Aflatoxine B1 in produkten die aflatoxine B1 kunnen bevatten en met name voor kinderen zijn bestemd.  2. Listeria monocytogenes in in de detailhandel verkochte pâté op basis van vlees.  3. Vervalsing van diepvriesprodukten op basis van vis.  4. Vervalsing van geite- en schapekaas.   Toelichting bij het gecooerdineerde keuringsprogramma voor 1994  In 1994 wordt het gecooerdineerde keuringsprogramma waarin artikel 14, lid 3, van Richtlijn 89/397/EEG voorziet, voor de tweede maal uitgevoerd.  Op verzoek van de Lid-Staten heeft de Commissie ruim de tijd genomen om het programma voor 1994 met de technische deskundigen van de Lid-Staten te bespreken.  Evenals vorig jaar hebben de gekozen onderwerpen betrekking op bestaande problemen in de Gemeenschap in verband met de bescherming van de volksgezondheid en de belangen van de consument en een eerlijk handelsverkeer.  Ten einde het budget voor laboratoriumonderzoek in bepaalde Lid-Staten niet al te zeer te belasten, heeft de Commissie besloten het aantal onderwerpen dit jaar tot vier te beperken.  Voor elk onderwerp wordt een analysemethode voorgesteld. Voor het nemen van monsters zijn geen uniforme percentages vastgesteld. Het aantal monsters moet voldoende hoog zijn om voor elke Lid-Staat een overzicht van de markt in de betrokken  levensmiddelen te kunnen geven.  Het aantal monsters en de gebruikte analysemethoden dienen op de in de bijlage opgenomen antwoordformulieren te worden vermeld of daarin beknopt te worden beschreven.  I. Aflatoxine B1 in produkten die aflatoxine B1 kunnen bevatten en met name voor kinderen zijn bestemd Aflatoxine B1 is een carcinogeen toxine dat wordt gevormd door de fungi aspergillus flavus en aspergillus parasiticus. Het is de bedoeling om met deze analyse de hoeveelheid van dit toxine te bepalen in produkten die aflatoxine B1 kunnen bevatten en met  name voor kinderen zijn bestemd.  II. Listeria monocytogenes in in de detailhandel verkochte pâté op basis van vlees Listeria monocytogenes is bekend geworden als pathogeen in voedsel en kan via een aantal voedingsmiddelen in de mens terechtkomen. Uit onderzoek blijkt dat listeriose steeds vaker voorkomt. Dit levert besmettingsgevaar op, vooral voor kinderen, ouderen,  zwangere vrouwen en mensen met een verminderde werking van het immuunsysteem.  III. Vervalsing van diepvriesprodukten op basis van vis De meeste diepvriesprodukten op basis van vis, zoals vissticks, visballetjes, viskroketten, visfilet en visspecialiteiten zoals garnalen, langoustines en krab, worden gemaakt van diepvriesvisblokken. Er zijn aanwijzingen dat de producenten van deze  blokken, nu populaire vissoorten als schelvis en kabeljauw duur zijn geworden, deze duurdere vissoorten door goedkopere vervangen. Bij dit onderzoek moet voor een brede scala van diepvriesvisprodukten, waarbij op het etiket bepaalde vissoorten worden  genoemd, worden nagegaan welke soorten deze bevatten. Om dit onderzoek enigszins binnen de perken te houden, moet het specifiek op kabeljauw-, schelvis- en langoustineprodukten worden gericht.  IV. Vervalsing van geite- en schapekaas Deze analyse is specifiek bedoeld om na te gaan in hoeverre bij de produktie van schape- en geitekaas illegaal van koemelk gebruik wordt gemaakt. Het onderzoek moet worden uitgevoerd bij produkten waarvan op het etiket is vermeld dat het om schape-,  respectievelijk geitekaas gaat. Naast monsterneming en analyse kunnen ook bedrijfscontroles in de levensmiddelenbranche nuttig zijn.  Gedaan te Brussel, 11 maart 1994.  Voor de Commissie Martin BANGEMANN Lid van de Commissie  (1) PB nr. L 186 van 30. 6. 1989, blz. 23.      BIJLAGE


Avis juridique important

|

31971H0219

71/219/EEG: Aanbeveling van de Commissie van 26 mei 1971 aan de Regering van de Franse Republiek betreffende een ontwerp-decreet tot wijziging van decreet nr. 49-1473 van 14 november 1949 inzake de coördinatie van het vervoer per spoor en over de weg

Publicatieblad Nr. L 134 van 20/06/1971 blz. 0002 - 0003

++++AANBEVELING VAN DE COMMISSIE  van 26 mei 1971  aan de Regering van de Franse Republiek betreffende een ontwerp-decreet tot wijziging van decreet nr . 49-1473 van 14 november 1949 inzake de coordinatie van het vervoer per spoor en over de weg   ( 71/219/EEG )  Overeenkomstig artikel 1 van de beschikking van de Raad van 21 maart 1962 houdende vaststelling van een procedure voor het voorafgaande onderzoek en overleg omtrent bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen welke door de Lid-Staten op het gebied van het vervoer worden overwogen ( 1 ) , heeft de Franse Regering de Commissie bij een schrijven van 29 maart 1971 van haar Permanente Vertegenwoordiging bij de Europese Gemeenschappen de tekst van een ontwerp-decreet tot wijziging van decreet nr . 49-1473 van 14 november 1949 betreffende de coordinatie van het vervoer per spoor en over de weg , alsmede een begeleidend schrijven doen toekomen .  Het schrijven van de Permanente Vertegenwoordiging heeft de Commissie op 2 april 1971 bereikt , en de Franse Regering heeft het ontwerp eveneens ter kennis gebracht van de andere Lid-Staten .  Ingevolge artikel 2 , lid 3 , van de beschikking van de Raad van 21 maart 1962 heeft op initiatief van de Commissie overleg met de Lid-Staten ten aanzien van de desbetreffende bepalingen plaatsgehad tijdens een vergadering welke op 21 april 1971 te Brussel werd gehouden .  In overleg met de Franse Regering is de termijn van een maand waarbinnen de Commissie zich krachtens de beschikking van de Raad van 21 maart 1962 moet uitspreken overeenkomstig artikel 2 , lid 4 , van deze beschikking verlengd tot 25 mei 1971 .  Uit het begeleidend schrijven bij het ontwerp-decreet alsmede uit de door de Franse vertegenwoordigers tijdens het overleg met de Lid-Staten gegeven uitleg blijkt dat het omwerken van een aantal bepalingen inzake de coordinatie en de harmonisatie van het vervoer per spoor en over de weg in Frankrijk moet worden gezien als een uitvloeisel van de tenuitvoerlegging door de Franse Regering van de nieuwe beleidslijnen van haar vervoerbeleid , d.w.z . het aanpassen van het vervoer per spoor en over de weg aan de markteconomie . De voorgenomen nieuwe regeling is erop gericht de mededinging , binnen het kader van de bepalingen die de beschikbare capaciteit van het vervoer over de weg regelen , tussen de takken van vervoer en tussen ondernemingen na harmonisatie van de mededingingsvoorwaarden en met inachtneming van de vrijheid van keuze van de gebruiker , normaal te laten functioneren .  Op grond van artikel 2 van de beschikking van de Raad van 21 maart 1962 doet de Commissie de volgende aanbeveling :  1 . De Commissie stelt vast dat de voorgenomen nieuwe bepalingen inzake de toegang tot de markt voor het nationale verkeer in Frankrijk in hun algemene opzet overeenkomst vertonen met de richtlijnen van het gemeenschappelijk vervoerbeleid ter zake zoals dit voortvloeit uit de algemene koers welke door de instellingen van de Gemeenschap is aangegeven .  Niettemin is het invoeren van dergelijke maatregelen op initiatief van bepaalde Lid-Staten in het kader van hun eigen nationale wetgeving niet bevorderlijk voor de tenuitvoerlegging van het gemeenschappelijk vervoerbeleid . Voor het invoeren van een dergelijk beleid en het bereiken van de doelstellingen daarvan is het van belang dat de desbetreffende maatregelen op communautair niveau en in het kader van de instellingen van het Verdrag , worden genomen , en dat zij tegelijkertijd en op uniforme wijze door alle Lid-Staten worden aangepast .  2 . De Commissie heeft er dan ook , met name in haar memorandum betreffende de aan het gemeenschappelijk vervoerbeleid te geven koers en in haar actieprogramma inzake het gemeenschappelijk vervoerbeleid herhaaldelijk op gewezen dat de communautaire regeling voor de toegang tot de vervoermarkt te zamen met die van de prijsvorming het belangrijkste element vormen van de gemeenschappelijke ordening van het vervoer , die het in ordelijke banen leiden van de mededinging , het bevorderen van de integratie van de markt en tot stand brengen van het recht op het vrij verrichten van diensten en van vestiging op dit gebied mogelijk moet maken .  Overeenkomstig de door de Commissie naar voren gebrachte denkbeelden had de Raad tijdens zijn zitting van 22 juni 1965 ingestemd met de tenuitvoerlegging van een gemeenschappelijke ordening van de markt voor het goederenvervoer en een harmonisatie van de voorwaarden waaronder de nationale markten functioneren . De toegang tot de markt en de prijsvorming nemen een zeer belangrijke plaats in dit stelsel .  In zijn resolutie van 20 oktober 1966 had de Raad bovendien meer in het bijzonder gewezen op het belang zo spoedig mogelijk de bepalingen betreffende de controle van de capaciteit en de toegang tot het beroep van vervoerder vast te leggen en had hij de Commissie verzocht op korte termijn voorstellen ter zake in te dienen . Ten aanzien van deze voorstellen , die door de Commissie reeds in 1967 werden ingediend , hebben het Europese Parlement en het Economisch en Sociaal Comité een gunstig advies uitgebracht .  3 . Ten aanzien van de vervoerprijzen en -voorwaarden stelt de Commissie vast dat het ontwerp tot wijziging van het decreet van 1949 zich er voor het goederenvervoer per spoor toe beperkt te verwijzen naar het nieuwe cahier des charges van de S.N.C.F . dat deze instelling een ruime mate van vrijheid ten aanzien van de tarieven laat , terwijl het voor het vervoer over de weg geen wijziging brengt in het huidige stelsel van verplichte margetarieven , maar bepaalt dat de minister van Vervoer bij besluit de datum met ingang waarvan de wegvervoerders het recht zullen hebben voor alle of bepaalde categorieën van vervoer prijzen buiten de door de tarieven gestelde grenzen vast te leggen , alsmede de regels betreffende de bekendmaking van deze prijzen zal vaststellen .  Voor zover deze wijziging van het decreet van 1949 erop is gericht een kaderwet in het leven te roepen om een gelijklopende ontwikkeling van de tariefstructuur van het vervoer per spoor en over de weg in de zin van de in de overeenkomst van de Raad van 22 juni 1965 vastgelegde beginselen te bewerkstellingen , is deze wijziging in overeenstemming met de algemene lijn van het gemeenschappelijk vervoerbeleid welke door de instellingen van de Gemeenschap is uitgewerkt .  Ten aanzien van het vervoer per spoor herinnert de Commissie evenwel aan de opmerkingen die zij in dit verband ten aanzien van het nieuwe cahier des charges van de S.N.C.F . heeft gemaakt in haar advies van 29 januari 1971 .  Over de ontwikkeling van het tariefstelsel voor het wegvervoer kan de Commissie eerst een definitief oordeel uitspreken op het ogenblik waarop zij zal worden geraadpleegd ten aanzien van het ministerieel besluit betreffende de vaststelling van prijzen buiten de tariefgrenzen en de regels voor de bekendmaking van deze prijzen .  4 . Met het oog op het voorgaande is de Commissie van mening dat de tenuitvoerlegging van de overwogen Franse maatregelen zou moeten worden ingepast in een gemeenschappelijk geheel door de aanvaarding van overeenkomstige maatregelen in de zin van de beginselen bepaald door de Raad in zijn akkoord van 22 juni 1965 , in overeenstemming met zijn resolutie van 20 oktober 1966 , op de grondslag van de eerder vermelde voorstellen van de Commissie .  5 . De Commissie stelt de andere Lid-Staten in kennis van deze aanbeveling .  Gedaan te Brussel , 26 mei 1971 .  Voor de Commissie  De Voorzitter  Franco M . MALFATTI  ( 1 ) PB nr . 23 van 3 . 4 . 1962 , blz . 720/62 .


title: Aanbeveling (EU) 2016/210 van de Raad van 12 februari 2016 inzake de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (achtste EOF) voor het begrotingsjaar 2014

text:
               16.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 39/59

         AANBEVELING (EU) 2016/210 VAN DE RAAD
   van 12 februari 2016
   inzake de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (achtste EOF) voor het begrotingsjaar 2014
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gezien de vierde ACS-EEG-Overeenkomst, ondertekend te Lomé op 15 december 1989 (1) en gewijzigd bij de op 4 november 1995 in Mauritius ondertekende overeenkomst (2),
   Gezien het Intern Akkoord tussen de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, betreffende de financiering en het beheer van de steun van de Gemeenschap in het kader van het tweede financieel protocol bij de vierde ACS-EG-Overeenkomst (3) (het „Intern Akkoord”), waarbij, onder andere, het achtste Europees Ontwikkelingsfonds (achtste EOF) werd ingesteld, en met name artikel 33, lid 3,
   Gezien het Financieel Reglement van 16 juni 1998 van toepassing op de samenwerking inzake de ontwikkelingsfinanciering krachtens de vierde ACS-EG-Overeenkomst (4), en met name de artikelen 66 tot en met 74,
   Na onderzoek van de jaarrekening en de balans betreffende de verrichtingen van het achtste EOF, die op 31 december 2014 zijn vastgesteld, alsmede van het jaarverslag van de Rekenkamer over de activiteiten gefinancierd uit het achtste, negende, tiende en elfde Europees Ontwikkelingsfonds (EOF) wat het begrotingsjaar 2014 betreft, samen met de in dat jaarverslag vervatte antwoorden van de Commissie (5),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Krachtens artikel 33, lid 3, van het Intern Akkoord wordt aan de Commissie voor het financieel beheer van het achtste EOF kwijting verleend door het Europees Parlement op aanbeveling van de Raad.

               (2)

               De uitvoering van de verrichtingen van het achtste EOF door de Commissie gedurende het begrotingsjaar 2014 is over het geheel genomen bevredigend geweest,

         BEVEELT het Europees Parlement AAN de Commissie kwijting te verlenen voor de uitvoering van de verrichtingen van het achtste EOF voor het begrotingsjaar 2014.

      Gedaan te Brussel, 12 februari 2016.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         J.R.V.A. DIJSSELBLOEM

      (1)  PB L 229 van 17.8.1991, blz. 3.

      (2)  PB L 156 van 29.5.1998, blz. 3.

      (3)  PB L 156 van 29.5.1998, blz. 108.

      (4)  PB L 191 van 7.7.1998, blz. 53.

      (5)  PB C 373 van 10.11.2015, blz. 289.


title: Aanbeveling van de Raad van 11 juli 2017 over het nationale hervormingsprogramma 2017 van Nederland en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma 2017 van Nederland

text:
               9.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/79

         AANBEVELING VAN DE RAAD
   van 11 juli 2017
   over het nationale hervormingsprogramma 2017 van Nederland en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma 2017 van Nederland
   (2017/C 261/18)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148, lid 4,
   Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid (1), en met name artikel 5, lid 2,
   Gezien Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 betreffende de preventie en correctie van macro-economische onevenwichtigheden (2), en met name artikel 6, lid 1,
   Gezien de aanbeveling van de Europese Commissie,
   Gezien de resoluties van het Europees Parlement,
   Gezien de conclusies van de Europese Raad,
   Gezien het advies van het Comité voor de werkgelegenheid,
   Gezien het advies van het Economisch en Financieel Comité,
   Gezien het advies van het Comité voor sociale bescherming,
   Gezien het advies van het Comité voor de economische politiek,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 16 november 2016 heeft de Commissie haar goedkeuring gehecht aan de jaarlijkse groeianalyse en daarmee de aanzet gegeven tot het Europees Semester 2017 voor coördinatie van het economisch beleid. De prioriteiten van de jaarlijkse groeianalyse zijn op 9-10 maart 2017 door de Europese Raad bekrachtigd. Op 16 november 2016 heeft de Commissie op grond van Verordening (EU) nr. 1176/2011 ook het waarschuwingsmechanismeverslag aangenomen, waarin zij Nederland heeft genoemd als een van de lidstaten die aan een diepgaande evaluatie zouden worden onderworpen. Tevens heeft de Commissie op die datum een aanbeveling voor een aanbeveling van de Raad over het economisch beleid van de eurozone aangenomen, die op 9-10 maart 2017 door de Europese Raad is bekrachtigd. Op 21 maart 2017 is de aanbeveling over het economisch beleid van de eurozone („aanbeveling voor de eurozone”) door de Raad aangenomen (3).

               (2)

               Als lidstaat die de euro als munt heeft en in het licht van de grote onderlinge verwevenheid tussen de economieën van de Economische en Monetaire Unie, moet Nederland ervoor zorgen dat volledig en tijdig uitvoering wordt gegeven aan de aanbevelingen voor de eurozone, zoals in de onderstaande aanbevelingen 1 en 2 is weergegeven.

               (3)

               Op 22 februari 2017 is het landverslag 2017 voor Nederland gepubliceerd. Daarin werd de vooruitgang beoordeeld die Nederland bij de uitvoering van de op 12 juli 2016 door de Raad vastgestelde landspecifieke aanbevelingen heeft gemaakt, alsmede het gevolg dat is gegeven aan de landspecifieke aanbevelingen die in eerdere jaren werden goedgekeurd, en de vooruitgang die Nederland richting zijn nationale Europa 2020-doelstellingen heeft geboekt. Het landverslag bevatte ook een op grond van artikel 5 van Verordening (EU) nr. 1176/2011 uitgevoerde diepgaande evaluatie, waarvan de resultaten eveneens op 22 februari 2017 werden gepubliceerd. Op basis van haar analyse concludeert de Commissie dat Nederland macro-economische onevenwichtigheden ondervindt. Van de lidstaten van de eurozone heeft Nederland het hoogste driejaarsgemiddelde voor het overschot op de lopende rekening als percentage van het bbp. Het overschot wijst op een suboptimale toewijzing van middelen, wat ruimte laat voor meer groei en welvaart. Het beschikbare inkomen van huishoudens wordt afgeremd door een hoge verplichteafdrachtenwig. De particuliere schuldenlast is hoog, met name het volume hypotheekschulden van huishoudens. De lange balansen maken huishoudens kwetsbaarder voor financiële schokken. Om het risico van negatieve effecten voor de Nederlandse economie en, gelet op de omvang en de grensoverschrijdende relevantie van het land, voor de Economische en Monetaire Unie, te beperken, is het bijzonder belangrijk dat maatregelen worden genomen.

               (4)

               Op 26 april 2017 heeft Nederland zijn nationale hervormingsprogramma 2017 en zijn stabiliteitsprogramma 2017 ingediend. Om met de onderlinge verbanden tussen beide programma’s rekening te houden, zijn deze tegelijkertijd geëvalueerd.

               (5)

               De betrokken landspecifieke aanbevelingen zijn meegenomen in de programmering van de Europese structuur- en investeringsfondsen (ESI-fondsen) voor de periode 2014-2020. Op grond van artikel 23 van Verordening (EU) nr. 1303/2013 van het Europees Parlement en de Raad (4) kan de Commissie een lidstaat verzoeken zijn partnerschapsovereenkomst en de betrokken programma’s te evalueren en wijzigingen voor te stellen, wanneer dit nodig is om de uitvoering van betrokken aanbevelingen van de Raad te ondersteunen. De Commissie heeft nadere gegevens verstrekt over de wijze waarop zij gebruik zal maken van die bepaling in richtsnoeren over de toepassing van de maatregelen die de doeltreffendheid van de ESI-fondsen koppelen aan gezond economisch bestuur.

               (6)

               Nederland valt momenteel onder het preventieve deel van het stabiliteits- en groeipact en onder de overgangsregel voor de schuld. In haar stabiliteitsprogramma 2017 gaat de regering uit van een stijging van het overheidsoverschot tot 0,5 % van het bbp in 2017 en verder tot 1,3 % van het bbp in 2020. Nederland zal gedurende de hele programmaperiode met een marge aan de begrotingsdoelstelling op middellange termijn — een structureel tekort van 0,5 % van het bbp — blijven voldoen. Volgens het stabiliteitsprogramma 2017 zal de overheidsschuld in 2017 dalen tot 58,5 % van het bbp, wat onder de referentiewaarde van het Verdrag van 60 % van het bbp ligt. De regering gaat daarna uit van een verdere daling van de overheidsschuld tot 49,3 % van het bbp in 2020. Het macro-economische scenario dat aan die begrotingsprognoses ten grondslag ligt, is aannemelijk. Volgens de voorjaarsprognoses 2017 van de Commissie zal het structurele saldo stijgen van een overschot van 0,2 % van het bbp in 2017 tot 0,4 % van het bbp in 2018, wat boven de begrotingsdoelstelling op middellange termijn ligt. De overheidsschuld zou op een resoluut neerwaarts traject blijven dat verder gaat dan de vereisten van de schuldregel. Al met al is de Raad van oordeel dat Nederland volgens de projecties in 2017 en 2018 aan de bepalingen van het stabiliteits- en groeipact zal voldoen. Tegelijkertijd blijft er, met inachtneming van de doelstelling op middellange termijn, ruimte om potentiële groei en de binnenlandse vraag te ondersteunen door het begrotings- en het structuurbeleid te gebruiken, met inbegrip van investeringen in onderzoek en ontwikkeling, en door voorwaarden tot stand te brengen voor hogere reële loongroei, mede aangezien er externe onevenwichtigheden blijven bestaan.

               (7)

               De recente werkgelegenheidsgroei kan grotendeels worden toegeschreven aan een stijging van het aantal mensen met een tijdelijk contract en van het aantal zelfstandigen. Het hoge en nog oplopende percentage tijdelijke contracten en de snelle stijging van het aantal zelfstandigen zonder personeel doen zich voor tegen de achtergrond van grote verschillen in de toepasselijke arbeids- en ontslagbeschermingsregelgeving en verschillen in fiscale behandeling en behandeling op het gebied van sociale zekerheid. Er zijn al enkele maatregelen genomen, maar sommige van deze factoren vormen nog altijd een financiële prikkel voor werknemers om als zelfstandige te werken, of moedigen aan dat werknemers in dienst worden genomen met een tijdelijk contract. Dit kan bijzonder verstorende effecten hebben aan de onderkant van de arbeidsmarkt en kan hebben bijgedragen tot de waargenomen afvlakking in de geaggregeerde reële loongroei. Zelfstandigen zijn vaker onderverzekerd voor arbeidsongeschiktheid en werkloosheid en bouwen vaker te weinig op voor hun oude dag, wat ten koste kan gaan van de houdbaarheid van het socialezekerheidsstelsel op lange termijn. De handhaving van de maatregelen om schijnzelfstandigheid aan te pakken, is opgeschort tot 2018. De arbeidssituatie van mensen met een migratieachtergrond blijft een belangrijke uitdaging. De arbeidsparticipatie van niet in de EU geboren migranten is 20 procentpunten lager dan die van in Nederland geboren mensen, wat slechts in beperkte mate kan worden verklaard door verschillen in leeftijd en opleiding.

               (8)

               De stijging in recente jaren van de spaarquote van huishoudens viel ten dele toe te schrijven aan hogere besparingen in de tweede pijler van het pensioenstelsel (verplichte aanvullende particuliere regelingen), wat mede door het regelgevingskader in de hand is gewerkt. Een passende intra- en intergenerationele verdeling van de kosten en risico’s die verder gaat dan de aangenomen regelgeving inzake de indexatie en financiële buffers (het financieel toetsingskader), zou de huishoudens helpen om hun financiële middelen op een groeivriendelijkere wijze te besteden. De regering heeft haar voornemen aangekondigd om de tweede pensioenpijler ingrijpend te hervormen om tot een betere dekking en tot een transparanter, flexibeler en actuarieel billijker stelsel te komen.

               (9)

               Starheden en verstorende prikkels die in de afgelopen decennia zijn ontstaan, drukken hun stempel op de woningfinancierings- en sectorale besparingspatronen. De neiging van huishoudens om steeds meer brutohypotheekschulden aan te gaan in verhouding tot de woningwaarde, hangt grotendeels samen met langdurige budgettaire prikkels, in het bijzonder de volledige fiscale aftrekbaarheid van de hypotheekrente. Het economisch herstel zet zich stevig door, maar er zijn sinds 2012 geen verdere maatregelen genomen om dit aan te pakken.

               (10)

               De investeringen daalden fors tijdens de economische crisis en hebben zich daarna slechts deels hersteld. De zwakke investeringen over de gehele economische breedte lijken een sterk conjunctureel karakter te hebben en zijn bepaald door een inzinking op de huizenmarkt en door keuzes die bij de consolidatie van de begroting zijn gemaakt. De investeringsbelemmeringen lijken niet noemenswaardig, maar de procedures om een bouwvergunning te verkrijgen, duren betrekkelijk lang. De geringe investeringen in hernieuwbare energie lijken samen te hangen met de marktdynamiek in het verleden, met marktonzekerheid over de toekomst en met regelgevingsfactoren. In vergelijking met de best presterende lidstaten zijn de publieke en particuliere uitgaven aan O&O laag, gelet op het opleidingsniveau, het niveau van de onderwijsprestaties en het niveau van economische ontwikkeling. De overheidsuitgaven op dit gebied zijn sinds 2014 gestagneerd, terwijl de particuliere O&O-uitgaven laag blijven. Er is geen vooruitgang geboekt met de betreffende aanbeveling 2016 van de Raad.

               (11)

               In de context van het Europees Semester 2017 heeft de Commissie een brede analyse van het economische beleid van Nederland verricht; deze analyse is gepubliceerd in het landverslag 2017. Voorts heeft de Commissie zowel het stabiliteitsprogramma 2017 als het nationale hervormingsprogramma 2017 doorgelicht en onderzocht welk gevolg is gegeven aan de aanbevelingen die in eerdere jaren tot Nederland zijn gericht. Daarbij heeft zij niet alleen gekeken naar de relevantie ervan voor een houdbaar budgettair en sociaaleconomisch beleid in Nederland, maar is zij ook nagegaan of de regels en richtsnoeren van de Unie in acht zijn genomen, gezien de noodzaak de algehele economische governance van de Unie te versterken door middel van een inbreng op Unieniveau in toekomstige nationale besluiten.

               (12)

               In het licht van deze beoordeling heeft de Raad het stabiliteitsprogramma 2017 onderzocht en is hij van mening (5) dat Nederland naar verwachting aan het stabiliteits- en groeipact zal voldoen.

               (13)

               In het licht van de diepgaande evaluatie door de Commissie en van deze beoordeling heeft de Raad het nationale hervormingsprogramma 2017 en het stabiliteitsprogramma 2017 onderzocht. Zijn aanbevelingen op grond van artikel 6 van Verordening (EU) nr. 1176/2011 zijn in de onderstaande aanbevelingen 1 en 2 aan Nederland weergegeven,

         BEVEELT AAN dat Nederland in 2017 en 2018 de volgende actie onderneemt:

               1.

               Met inachtneming van de doelstelling op middellange termijn, het begrotings- en het structuurbeleid gebruiken om potentiële groei en de binnenlandse vraag te ondersteunen, met inbegrip van investeringen in onderzoek en ontwikkeling. Maatregelen nemen om de resterende verstoringen op de woningmarkt en de bevoordeling van schulden van huishoudens terug te dringen, met name door de hypotheekrenteaftrek te beperken.

               2.

               Resterende belemmeringen voor het inhuren van personeel op basis van vaste contracten aanpakken. De sterke stijging van het aantal zelfstandigen zonder personeel aanpakken, mede door fiscale verstoringen die zelfstandigenbanen stimuleren, te beperken zonder het ondernemerschap te schaden, en door de toegang van de zelfstandigen tot betaalbare sociale bescherming te bevorderen. Op basis van het brede voorbereidende proces dat al aan de gang is, de tweede pijler van het pensioenstelsel transparanter, eerlijker tussen generaties en schokbestendiger maken. Gunstige voorwaarden tot stand brengen voor hogere reële loongroei, waarbij naar behoren rekening wordt gehouden met de rol van de sociale partners.

      Gedaan te Brussel, 11 juli 2017.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         T. TÕNISTE

      (1)  PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.

      (2)  PB L 306 van 23.11.2011, blz. 25.

      (3)  PB C 92 van 24.3.2017, blz. 1.

      (4)  Verordening (EU) nr. 1303/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 houdende gemeenschappelijke bepalingen inzake het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds, het Cohesiefonds, het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling en het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij en algemene bepalingen inzake het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds, het Cohesiefonds en het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij, en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1083/2006 van de Raad (PB L 347 van 20.12.2013, blz. 320).

      (5)  Op grond van artikel 5, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1466/97.