title: AANBEVELING VAN EEN VERORDENING (EEG) VAN DE RAAD tot verbetering van artikel 3 van Protocol nr. 1 van de Overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en het Koninkrijk Noorwegen en tot vaststelling van de toepassingsbepalingen daarvan (door de Commissie bij de Raad ingediend)

text:
ARCHIVES HISTORIQUES
DE LA COMMISSION
COLLECTION RELIEE DES
DOCUMENTS "COM"
COM (73) 1781
Vol. 1973/0307
 ---pagebreak--- Disclaimer
Conformément au règlement (CEE, Euratom) n° 354/83 du Conseil du 1er février 1983
concernant l'ouverture au public des archives historiques de la Communauté économique
européenne et de la Communauté européenne de l'énergie atomique (JO L 43 du 15.2.1983,
p. 1), tel que modifié par le règlement (CE, Euratom) n° 1700/2003 du 22 septembre 2003
(JO L 243 du 27.9.2003, p. 1), ce dossier est ouvert au public. Le cas échéant, les documents
classifiés présents dans ce dossier ont été déclassifiés conformément à l'article 5 dudit
règlement.
In accordance with Council Regulation (EEC, Euratom) No 354/83 of 1 February 1983
concerning the opening to the public of the historical archives of the European Economic
Community and the European Atomic Energy Community (OJ L 43, 15.2.1983, p. 1), as
amended by Regulation (EC, Euratom) No 1700/2003 of 22 September 2003 (OJ L 243,
27.9.2003, p. 1), this file is open to the public. Where necessary, classified documents in this
file have been declassified in conformity with Article 5 of the aforementioned regulation.
In Übereinstimmung mit der Verordnung (EWG, Euratom) Nr. 354/83 des Rates vom 1.
Februar 1983 über die Freigabe der historischen Archive der Europäischen
Wirtschaftsgemeinschaft und der Europäischen Atomgemeinschaft (ABI. L 43 vom 15.2.1983,
S. 1), geändert durch die Verordnung (EG, Euratom) Nr. 1700/2003 vom 22. September 2003
(ABI. L 243 vom 27.9.2003, S. 1), ist diese Datei der Öffentlichkeit zugänglich. Soweit
erforderlich, wurden die Verschlusssachen in dieser Datei in Übereinstimmung mit Artikel 5
der genannten Verordnung freigegeben.
 ---pagebreak--- COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN
                                                      COM(73)1781 def.
                                                      Brussel . 23 oktober 1973
                            AANBEVELING VAN EEN
                       VERORDENING (EEG) VAN DE RAAD
           tot verbetering van artikel 3 van Protocol nr. 1 van de
           Overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap
           en het Koninkrijk Noorwegen en tot vaststelling van de
                         toepassingsbepalingen daarvan
                ( door de Commissie bij de Raad ingediend )
   COM(73 ) 1781 def
 ---pagebreak---                                 TOELICHTING
1 . De permanente vertegenwoordiging van Ierland heeft vastgesteld dat
     het tijdschema voor de tariefverlagingen voor de verschillende
     aluminiump.rodukten als bepaald in az-tikel 3 van protocol nr . 1 van
     de Overeenkomst tussen EEG en Noorwegen slechts verwijst naar de
     basisrechten van het Gemeenschappelijk douanetarief en dat de ver
     wijzing naar het Ierse tarief bij vergissing achterwege is gebleven .
2 <> Volgens de huidige redactie van het betrokken tijdschema zou Ierland
     in feite voor bepaalde produkten , die tot nu toe met vrijdom van
     recht worden ingevoerd , douanerechten moeten instellen , terwijl de
     verlaging van de rechten voor andere produkten veel verder zou gaan
     dan voor de Gemeensehap in haar oorspronkelijke samenstelling is
     voorzien » Zulks zou strijdig zijn met andere bepalingen van de
     Overeenkomst »
     Om echter het relatieve belang van deze weglating te beoord«lsn Eoet
     worden vermeld dat de betrokken produkten volgens de gegevens die
     door de Ierse autoriteiten tijdens de onderhandelingen met Noor-
     wegen zijn verstrekt van "1968 tot en met 1971 niet zijn ingevoerd »
k . Daar het een materiële vergissing betreft lijkt het wenselijk deze
     door middel van een briefwisseling te verbeteren . Voorgesteld u ; .
     wordt dat de Commissie de bijgaande ontwerpen voor een brief en
     voor een verordening ter goedkeuring aan de Raad voorlegt , ten einde
     deze verbeteringen in werking te doen treden ,»
     De Noorse autoriteiten hebben medegedeeld dat zij zich met de tekst
     van de bijgaande brief kunnen verenigen . Voorgesteld wordt dat de
     heer Wellenstein voor de Gemeenschap onaertekeat . In dat geval zou
     de ambassadeur van Noorwegen namens de Noorse regering kunnen
     ondertekenen *
 ---pagebreak---                       MEDEDELING VAN DE COMMISSIE
betreft : Tijdschema voor tariefver lagingen voor aluminium in
            de Overeenkomst tussen de E.E.G. en Noorwegen
            De permanente vertegenwoordiging van Ierland heeft de aan
dacht van de Commissie gevestigd op het feit dat het tijdschema voor
de tariefverlagingen als bepaald in artikel 3 van protocol nr . 1 van
de overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en het
Koninkrijk Noorwegen , die op     mei 1973 is ondertekend , slechts ver
wijst naar de basisrechten van het GDT » De verwijzing naar het Ierse
tarief is bij vergissing achterwege gebleven »
            Indien deze vergissing niet wordt verbeterd zou het gevolg
daarvan zijn d<~t Ierland voor de thans met vrijdom van recht inge
voerde produkten douanerechten zou moeten instellen en voor andere
produkten tot verlagingen zou moeten overgaan die naar verhouding te .
hoog zijn . Zulks zou strijdig zijn met andere bepalingen van de
overeenkomst ( met name met artikel 3 | lid 1 en artikel 5 ? lid 1 ).
            Uit de tekst van de Overeenkomst zelf en van protocol nr . 1
blijkt dat het werkelijk een vergissing betreft en geen opzettelijke
weglating .   In dit verband wordt er voor wat aluminium betreft aan
herinnerd dat de richtlijnen van de Raad van 5 februari 1973 Cdoc .
1/30/73 (N 5 ) van 13 februari 1973 ), naast de rechten die door de
Gemeenschap in haar oorspronkelijke samenstelling op de verschillende
data van de overgangsperiode moeten worden toegepast , het percentage
van het basisrecht vermelden , waartoe het tarief op die data wordt
verlaagd . Het geval van Ierland valt onder het laatstgenoemde punt .
            Daar het om een materiele vergissing gaat lijkt het wense–
lijk deze door middel van een briefwisseling te verbeteren »
 ---pagebreak---                      ' MNBEVELIMÏ VA!T EHET
                 VERORDEMMJ (EEG) VAN DE R4AD
       tot verbetering van artikel 3 van Protocol nr . 1 van de
       Overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap
       en het Koninkrijk Noorwegen en tot vaststelling van de
                         toepassingsbepalingen daarvan
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,
gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische
Gemeenschap , inzonderheid op artikel 113f
gezien de aanbeveling van de Commissie ,
gelet op de Overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap
en het Koninkrijk Noorwegen , welke op ik mei 1973 is ondertekend ,
overwegende dat artik©l 3 Vc.n Protocol nr . 1 van de Overeenkomst tus
sen de Europese Economische Gemeenschap en het Koninkrijk Noorwegen
moet worden verbeterd en dat de briefwisseling die daartoe tussen de
Europese Economische Gemeenschap en het Koninkrijk Noorwegen op
              1973 heeft plaatsgevonden moet worden goedgekeurd ,
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD 8
                               Artikel 1
Namens de Gemeenschap wordt de briefwisseling van • «                     1973
tussen de Europese Economische Gemeenschap en het Koninkrijk Noorwegen ,
waarbij artikel 3 van Protocol nr . 1 van de Overeenkomst tussen de
Europese Economische Gemeenschap en het Koninkrijk Noorwegen wordt
verbeterd , goedgekeurd en bevestigd »     De tekst van de brieven is aan
deze verordening gehecht »
                                                             • » •/ • • •
 ---pagebreak---                                   Artikel 2
Deze verordening treedt in werking op de derde . dag volgend op die van a-
bekendmaking in het Pub likat ieblad van de Europese. Gemeenschappen .
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toe
passelijk in elke lid-staat .
                                          Brussel .
                                          Voor de Raad
                                          De Voorzitter
 ---pagebreak---                                                             BIJLAGE ï
Excellentie .
                      1             , '
          Hierbij wil ik Uw aandacht vestigen op een materiele ver
gissing in artikel 3 van Protocol nr . 1 van de Overeenkomst tussen
de EEG en Noorwegen . Dit artikel bevat een speciaal tijdschema voor
de verlaging van de douanerechten op de invoer in de Gemeenschap in
haar oorspronkelijke samenstelling en in Ierland van produkten van
onderverdeling nr . 76.01 A en de posten nr , 76*02 of 76.03 van het
gemeenschappeli jk douanetarief •
   î                                              .
          Tengevolge van een materiële vergissing bevat het tijdschema
in artikel 3 van Protocol nr . 1 slechts het tijdschema voor tarief-
verlagingen dat op grond van artikel 5# lid 1 van de Overeenkomst is
gebaseerd op de basisrechten die op 1 januari 1972 door de Gemeenschap
in haar oorspronkelijke samenstelling werden toegepast . Daar de
basisrechten die door Ierland op 1 januari 1972 werden toegepast ver
schillend zijn moet het tijdschema voor de tariefverlagingen voor
Ierland afzonderlijk worden vermeld ¥l zoa^.8 voor andere produkten in
artikel 1 , lid 2 en artikel 2 , lid 1 va^ Protocol, nr . .1, is geschied .
          Het Ierse recht dat op 1 januari 1972 op produkten van onder
verdeling 76.01 A en van bepaalde onderverdelingen van de posten
76.02 en 76.03 werd toegepast was nul ( Bijlage 1 ). Volgens artikel 3 f
lid 1 van de overeenkomst zullen deze rechten nul blijven .
          De Gemeenschap is dientengevolge van mening dat het tijdschema
van artikel 3 ten aanzien van deze - onderverdelingen van de posten ;
76.02 en 76.03 » waarvoor op 1 januari 1972 een positief basisrecht . op
de invoer in Ierland van kracht was . als volgt moet luiden :
 ---pagebreak---                         \ Gemeenschap in haar oorspronke - ;          Ierland
        Tijdschema        lijke samenstelling                    Percentage van d <
                          Toe te passen rechten in percen toe te passen
                          tages          ad valorem              basisrechten
                             Posten             Onderverdeling        Posten
                          nrs . 760 02 en       nr. 76.01 A      nrs . 76.02 en
                                   76.03                               76.03
                               • «
    Op de datum van
    in werkingtreding
    van de overeen                11.4              6.6                95%
    komst
    1 januari 197^                 10.8              6*3                90%
    1 januari 1975                 10.2              5,9                85%
  f 1 januari 1976                  9 -              5.6                75%
    1 januari 1977                  7.2              k.2                60%
    1 januari 197°                  3                3                  25%
    1 januari 1979                  2,7              2,7 .              22.5%
                                                               I
    1 januari 1980                  0                0         ι         0
               Voorts bewijst artikel k ( f ) van Protocol nr . 1 waarin de
    rechten zijn vastgelegd die opnieuw kunnen worden ingesteld wanneer
    een bepaald maximum is bereikt , dat een tijdschema in deae' vorm met
    de bedoelingen van de onderhandelaars overeenstemt . Voor wat de
    nieuwe lid-staten betreft wordt in dit artikel rekening gehouden met
    de geleidelijke aanpassing van hun douanetarieven aan het Gemeen
    schappelijk douanetarief s             -
    " In dat geval }
    ( ii ) herstelt Ierland vóór 1 juli 1977 de heffing van de voor derde
'w         landen geldende rechten" • ■ -
               Ik zou het op prijs stellen indien U mij zoudt willen beves
    tigen dat het Koninkrijk Noorwegen zich met de inhoud van deze brief
    kan verenigen .
                • « *
               Gelieve , Excellentie , de verzekering van mijn bijzondere
    hoogachting te aanvaarden .
 ---pagebreak---                         Tariefpost                              Op 1 januari 1972 bij invoer in Ierland
                                                                geldende rechten
7 D » 01 Ruw aluminium ; resten en afvallen van
          aluminium                                                              vrij
76.02 Staven , profielen en draad , massief , van
          aluminium s
          (A ) waarvan de afmeting van de dwarsdoor
                snede niet meer dan 5 inches bedraagt                            30%
          ( B ) andere                                                           vrij
76.03 Platen , bladen en strippen , van aluminium t
          (A ) Strippen met een breedte van niet meer
                dan 14 inches en een dikte van niet meer
                danVSinchj gegleufd of op andere wijze
                geperforeerd
          ( B ; Andere :
                ( 1 ) met een dikte van niet meer dan Yz inch                    30% *
                ( 2 ) overige                                                    vrij
*( 1 ) De htffing van dit recht is momenteel geschorst voor zever het goederen betreft waarvan de dikte
        van 1 et aluminium niet meer dan 1/ 50 inch bedraagt , andere dan stukken van dergelijke goederen
        van ronde of vrijwel ronde vorm , waarvan de afmeting van de grootste dwarsdoorsnede niet meer dan
        25 inches bedraagt .
  (2 ) De heffing van dit recht is momenteel geschorst voor zover het betrekking heeft op strippen die -
        ( a ) in rollen worden ingevoerd ,
        ( b ) een concave vorm hebben ?
        ( c ) een breedte hebben van niet meer dan Zfe inches ,
        ( d ) aan beide kanten zijn geverld of gelakt en waarvan de dikte met inbegrip van de verf of het
               lak niet minder dan 17/2000 inch of meer dan 12/ 1000 inch bedraagt »


Avis juridique important

|

31995H0326

95/326/EG: Aanbeveling van de Raad van 10 juli 1995 betreffende globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de Lid-Staten en van de Gemeenschap

Publicatieblad Nr. L 191 van 12/08/1995 blz. 0024 - 0028

AANBEVELING VAN DE RAAD van 10 juli 1995 betreffende globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de Lid-Staten en van de Gemeenschap (95/326/EG)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 103, lid 2,Gezien de aanbeveling van de Commissie,Gezien het advies van het Monetair Comité,Gezien de conclusies van de Europese Raad in Cannes van 26 en 27 juni 1995,BEVEELT AAN:1. Inleiding Sinds de zomer van 1994, toen de vorige globale richtsnoeren zijn aangenomen, heeft de economische groei in de Gemeenschap zich op overtuigende wijze voortgezet. De recente onrust op de valutamarkten als gevolg van de daling van de dollar heeft echter aangetoond dat er nog belangrijke gevaren bestaan en dat belangrijke beleidsvraagstukken onopgelost blijven. Teneinde ervoor te zorgen dat de verwachte groei ten volle wordt benut om de werkgelegenheid te vergroten en de convergentie te verbeteren, moet het economische beleid een antwoord bieden op de uitdagingen en kansen van de huidige economische expansie.De nieuwe richtsnoeren - opgesteld en goedgekeurd overeenkomstig artikel 103, lid 2, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap - zullen als leidraad dienen voor het economische beleid van de Gemeenschap en van de Lid-Staten. De richtsnoeren herbevestigen de doelstellingen van de vorige richtsnoeren en de conclusies van de Europese Raad betreffende de bestrijding van de werkloosheid, met name die van de bijeenkomst te Essen, waar vijf terreinen werden aangewezen voor verdergaande maatregelen. De volledige tenuitvoerlegging van deze richtsnoeren zal het mogelijk maken de convergentie te vergroten en de goede groei- en werkgelegenheidsvooruitzichten tot werkelijkheid te maken teneinde de werkloosheid sterk terug te dringen, en aldus iets te doen aan het probleem van de sociale uitsluiting.In het huidige klimaat verdienen twee beleidsaspecten bijzondere aandacht. Allereerst bestaat het gevaar dat onder invloed van de gunstige effecten van de economische groei de aandacht voor de nodige aanpassingen verslapt. Dit zou tot uitdrukking kunnen komen in een verminderde bereidheid, onder invloed van de cyclische verbetering van het begrotingstekort, tot het treffen van maatregelen om de structurele begrotingsonevenwichtigheden voorgoed weg te nemen of, naarmate de werkgelegenheid zich begint te herstellen, in aarzeling om de maatregelen te nemen en uit te voeren die noodzakelijk zijn om onvolkomenheden van de arbeidsmarkt weg te werken. Het is van groot belang deze twee tendensen krachtdadig te weerstaan.Ten tweede hebben sommige recente schommelingen van de wisselkoersen niet alleen het risico op inflatieverschillen vergroot, zij hebben ook bijgedragen tot verstoring van de werking van de interne markt, en vormen derhalve een bedreiging voor de positieve effecten van de economische integratie. Wisselkoersaanpasssingen die niet in overeenstemming zijn met de economische basisparameters, zullen nadelig zijn voor alle Lid-Staten.Om dergelijke gebeurtenissen zoveel mogelijk te vermijden moet het scheppen van de voorwaarden voor stabiele wisselkoersen die in overeenstemming zijn met de economische basisparameters, tot één van de hoofdprioriteiten van het economische beleid in de Gemeenschap worden gemaakt.De onderhavige richtsnoeren herbevestigen de beleidsdoelstellingen van de richtsnoeren van december 1993 en juli 1994: het is voor de Gemeenschap en de Lid-Staten van essentieel belang het huidige herstel om te zetten in een krachtige, duurzame en niet-inflatoire groei op de middellange termijn die niet bedreigend is voor het milieu. Dergelijke groei is belangrijk wil men de werkloosheid aanzienlijk terugdringen en voldoende convergentie mogelijk maken om de overgang naar Fase III van de Economische en Monetaire Unie (EMU) te vergemakkelijken. Om deze doelstellingen te verwezenlijken is een stabiel investeringsbevorderend macro-economisch kader voor de korte en de middellange termijn nodig dat wordt gekenmerkt door:- een op stabiliteit gericht monetair beleid dat niet wordt ondermijnd door ongewenste begrotings- en loonontwikkelingen;- onverdroten inspanningen in de meeste Lid-Staten om de overheidsfinanciën te consolideren in overeenstemming met de doelstellingen van hun convergentieprogramma's;- een ontwikkeling van de nominale lonen die verenigbaar is met de doelstelling van prijsstabiliteit; tegelijkertijd dient de stijging van de reële lonen achter te blijven bij de produktiviteitsstijging, teneinde het rendement van investeringen die werkgelegenheid opleveren te vergroten.Een essentiële aanvulling op dit kader vormen structurele hervormingen om het concurrentievermogen van de economieën van de Lid-Staten te stimuleren en de werking van hun arbeidsmarkten te verbeteren. De beleidsmaatregelen die nodig zijn om te komen tot duurzame groei op de lange termijn, meer werkgelegenheid en een grotere convergentie moeten met elkaar verenigbaar zijn.2. Richtsnoeren voor het economische beleid Prijs- en wisselkoersstabiliteitSinds het begin van dit decennium zijn in de Gemeenschap en in de Lid-Staten grote vorderingen gemaakt met het terugdringen van de inflatie. In negen Lid-Staten zal de inflatie in 1996 volgens de ramingen die de Commissie in het voorjaar heeft bekendgemaakt, tussen 2 en 3 procent bedragen, hetgeen strookt met de doelstelling van de richtsnoeren van 1993 en 1994. In twee andere Lid-Staten zal de inflatie volgend jaar naar verwachting enigszins hoger uitkomen.Er moet nog meer naar prijsstabiliteit worden toegewerkt. Dit vereist allereerst van de groep Lid-Staten waar de inflatieresultaten in overeenstemming zijn met de richtsnoeren van 1994, sterk wordt uitgebreid. Lid-Staten waar momenteel inflatiecijfers tussen 2 en 3 procent worden verwacht, dienen een beleid te blijven voeren dat voorkomt dat de inflatoire druk weer toeneemt en dat de inflatie verder omlaag brengt naar 2 procent of minder. Andere landen dienen hun inspanningen op dit terrein, in sommige gevallen zelfs sterk, op te voeren, willen zij voldoen aan de richtsnoeren.Wisselkoersschommelingen kunnen belangrijke gevolgen hebben voor de convergentie van de inflatie. Zo zal in de meeste Lid-Staten waarvan de valuta in waarde is gestegen de inflatieconvergentie naar verwachting toenemen. In deze Lid-Staten zullen de loonontwikkelingen naar verwachting in de meeste gevallen grosso modo ook in overeenstemming zijn met de doelstelling van prijsstabiliteit. Er moet echter worden voorkomen dat de loonontwikkelingen leiden tot een daling van het rendement van de investeringen, in het bijzonder in de exportgerichte sectoren. Daar staat tegenover dat in de Lid-Staten waarvan de valuta in waarde is gedaald, de prijsspanningen en het gevaar van een versnelling van de inflatie zijn toegenomen. In deze landen is de grootste voorzichtigheid geboden. Met het oog op de sterke economische groei zal met name het ontstaan van een loon- en prijsspiraal als gevolg van stijgende invoerprijzen moeten worden voorkomen. Als dit niet gebeurt zal de geloofwaardigheid van het geheel van op stabiliteit gerichte beleidsmaatregelen snel worden ondermijnd.De combinatie van de sterke depreciatie van de dollar, onopgeloste structurele problemen, de onzekere begrotings- en inflatievooruitzichten en andere onzekere factoren in sommige Lid-Staten heeft de stabiliteit van de wisselkoersen in de Gemeenschap ernstig ondermijnd. Schommelingen van de wisselkoersen die groter zijn dan op grond van de inflatieverschillen kan worden verwacht zijn nadelig voor alle Lid-Staten; in de landen wier valuta in waarde is gestegen heeft dit geleid tot minder goede groeivooruitzichten, hoewel die over het algemeen vrij gunstig blijven, terwijl in de landen wier valuta in waarde is gedaald, de inflatievooruitzichten zullen verslechteren en extra inspanningen nodig zullen zijn om de inflatiedoelstellingen op middellange termijn te bereiken. Ook is de goede werking van de interne markt hierdoor verstoord, omdat eventueel op basis van onevenwichtige wisselkoersen besluiten worden getroffen in het bedrijfsleven die specifieke belangengroepen verkeerde stimulansen verschaffen.Door nog meer vooruitgang te boeken op het gebied van de prijsstabiliteit, kunnen de Lid-Staten de kansen op duurzame stabiliteit van de wisselkoersen verbeteren, hetgeen weer de prijsstabiliteit in de hand zal werken. In dit verband is een belangrijke rol weggelegd voor het begrotingsbeleid en de geloofwaardigheid van de inspanningen om tot begrotingsconsolidatie te komen. Stabiele wisselkoersen zullen er ook toe bijdragen dat de voordelen van de interne markt ten volle kunnen worden benut en de aanwending van de middelen in de Gemeenschap wordt verbeterd. Alle Lid-Staten moeten hun wisselkoersbeleid blijven zien als een aangelegenheid van gemeenschappelijk belang in het kader van het Europees Monetair Stelsel (EMS), en, waar passend, het EMS-wisselkoersmechanisme.Gezonde overheidsfinanciënOndanks de consolidatie van de economische groei blijft het onzeker of de begrotingsonevenwichtigheden zullen worden weggenomen en in welke mate de begrotingsconvergentie zal worden bereikt.Als gevolg van het uitblijven van verdere begrotingsconsolidatie wordt het begrotingsbeleid in veel gevallen nog steeds ernstig beperkt door een hoge en toenemende rentelast. Verder ondermijnt deze situatie de duurzame stabiliteit van de prijzen en de wisselkoersen, vergroot de onzekerheid over de richting van het begrotingsbeleid en tast de geloofwaardigheid van het beleid aan. Voorts leidt dit tot een onevenwichtige policy mix en wordt het monetaire beleid hierdoor aangetast. Op de middellange termijn zullen aanhoudende begrotingsonevenwichtigheden negatieve gevolgen hebben voor de economische groei en het scheppen van werkgelegenheid. Een gezonde begrotingssituatie is een positieve factor aan de aanbodzijde, omdat hierdoor belastingverlagingen en vergroting van de produktieve overheidsinvesteringen mogelijk worden. De groei- en werkgelegenheidsargumenten voor begrotingsconsolidatie zijn minstens zo belangrijk als de argumenten die zijn ingegeven door de noodzaak te komen tot meer houdbare schuldposities en nominale convergentie. Als het niet lukt de begrotingstekorten en de schuldquoten in een periode van relatief sterke groei op duurzame wijze terug te dringen, wanneer dan wel?Nagenoeg alle Lid-Staten staan voor de duidelijke taak om voor een optimale benutting van de groei te zorgen teneinde de begrotingsconsolidatie te bevorderen door middel van terugdringing van de structurele tekorten. De Lid-Staten zouden ernaar moeten streven hun begrotingstekort zo snel mogelijk tot minder dan 3 procent van het bruto binnenlands produkt (BBP) terug te brengen als een eerste stap naar de middellange-termijndoelstelling van een "bijna-evenwicht" als bedoeld in de richtsnoeren van december 1993. In sommige landen vergt de structuur van het pensioenstelsel een overschot op de begroting.De laatste ramingen wijzen uit dat alle Lid-Staten, met inbegrip van de landen wier tekort voor dit jaar op minder dan 3 procent werd geraamd, eventuele niet-begrote extra ruimte die ontstaat als gevolg van de economische groei of van een daling van de rente, dienen te gebruiken om het proces van begrotingsconsolidatie te versnellen. Dit is ten zeerste geboden voor de landen met een hoge schuld/BBP-ratio. Mocht de onrust op de valutamarkten de economische groei dit jaar doen afnemen, dan nog mogen de inspanningen om de doelstellingen van de convergentieprogramma's te bereiken, niet worden verminderd.De vooruitzichten voor 1996 geven aan dat de begrotingsdoelstellingen, op basis van de tot dusver duidelijk omschreven aanpassingsmaatregelen van de Lid-Staten wier convergentieprogramma's streefcijfers voor de begroting omvatten, niet in dezelfde mate zullen worden gerealiseerd. In verscheidene gevallen is een aanpassing noodzakelijk om de in de convergentieprogramma's opgenomen streefcijfers te bereiken. Op basis van de ramingen van de Commissie en bij "ongewijzigd beleid", zullen slechts zeven Lid-Staten erin slagen hun tekort te beperken tot minder dan 3 procent van het BBP. Een en ander toont duidelijk aan dat het zaak is de hand te houden aan de convergentieprogramma's en deze geregeld bij te stellen, zodat zij kunnen bijdragen tot de verwezenlijking van de doelstellingen van het Verdrag.In tal van landen dient de voorkeur te worden gegeven aan het beheersen van uitgavenstijgingen aangezien er, afgezien van de gevolgen voor de werkgelegenheid, ongetwijfeld grenzen zijn aan hogere belastingen en sociale lasten. De rationalisering van overheidsuitgaven en belastingstelsels kan ook bijdragen tot economische groei en het scheppen van werkgelegenheid. Met name zouden de Lid-Staten, zoals voorgesteld in de richtsnoeren van 1994, waar nodig hun belastingstelsels zodanig moeten wijzigen dat de werkgelegenheid wordt bevorderd en het milieu er baat bij heeft, terwijl het accent van de overheidsuitgaven verlegd dient te worden van de consumptie naar uitgaven die de produktiviteit bevorderen; wat het laatste betreft dient het opvoeren van de overheidsinvesteringen en de investeringen in het menselijk kapitaal tot een prioriteit te worden gemaakt. In datzelfde verband dienen de indirecte loonkosten te worden verlaagd, in sommige landen in het bijzonder aan de onderkant van de loon- en produktiviteitsschaal. Het is echter van belang ervoor te zorgen dat de noodzakelijke verlaging van de begrotingstekorten niet in gevaar komt, hetgeen impliceert dat ter compensatie aanvullende inkomsten moeten worden gevonden.In verscheidene Lid-Staten blijven de begrotingsproblemen op de overheidsfinanciën drukken. In Griekenland is in 1994 enige vooruitgang geboekt. Het is echter van essentieel belang dat de budgettaire onevenwichtigheden veel sterker afnemen om het voortschrijden van de convergentie niet te belemmeren. Om het vertrouwen in het economische beleid te vergroten, zijn er op een meerjarige basis krachtige maatregelen nodig, vooral aan de uitgavenkant. In Italië beginnen de in de laatste jaren genomen maatregelen voor begrotingsconsolidatie vruchten af te werpen. Deze inspanningen moeten worden voortgezet door de volledige tenuitvoerlegging van het onlangs aangekondigde driejarenplan. In het geval van Zweden, dat ook wordt geconfronteerd met een groot tekort, is reeds een meerjarige aanpassing van het begrotingskader aangenomen. Het is noodzakelijk dit aanpassingsbeleid voort te zetten. In België vereist de hoge staatsschuld dat de begrotingscomponent van het Globaal Plan volledig ten uitvoer wordt gelegd, alsmede dat verdere vooruitgang wordt geboekt bij het verminderen van het tekort tot onder 3 procent van het BBP, teneinde tevens te komen tot een forsere verlaging van de schuldquote. In Spanje en Portugal zijn grotere inspanningen nodig op het gebied van de begrotingsconsolidatie. Ook Oostenrijk en Frankrijk hebben behoefte aan ambitieuze begrotingsdoelstellingen. Ofschoon Finland nog geen convergentieprogramma heeft opgesteld, is de verwachting dat de begrotingsdoelstellingen van dit land, ambitieus zullen zijn; de inspanningen om deze doelstellingen te verwezenlijken dienen te worden voortgezet. Denemarken, Nederland en het Verenigd Koninkrijk moeten voortgaan met de krachtdadige uitvoering van hun programma's voor begrotingsconsolidatie, in overeenstemming met hun convergentieprogramma's, om ervoor te zorgen dat hun tekort in 1996 onder de 3 procent ligt. De ramingen van de Commissie inzake de begrotingsontwikkelingen en -vooruitzichten in Duitsland, Ierland en Luxemburg geven aan dat deze landen geen buitensporige tekorten zullen vertonen. In Ierland zal de daling van de schuldquote naar verwachting gestaag doorzetten, terwijl de toestand van de overheidsfinanciën in Luxemburg gezond blijft.Terwijl de Lid-Staten een strikt begrotingsbeleid moeten blijven voeren om ervoor te zorgen dat de tekorten onder de 3 procent van het BBP komen te liggen, moet de Gemeenschap zelf behoedzaam omgaan met de door de Europese Raad van Edinburgh vastgestelde Financiële Vooruitzichten - die maximumbedragen behelzen, geen streefbedragen.Bevordering van het concurrentievermogen en duurzame groeiIngevolge de voorstellen in het Witboek "Groei, concurrentievermogen, werkgelegenheid" worden in de Lid-Staten hervormingen doorgevoerd om de factoren die bijdragen tot het groeipotentieel te versterken en de dynamiek en het concurrentievermogen van de economieën van de Gemeenschap te verbeteren.Om de kansen van de interne markt optimaal te benutten is inmiddels gemiddeld 92,4 procent van de communautaire richtlijnen omgezet in nationaal recht, met een spreiding van de Lid-Staten tussen 86,3 tot 98,6 procent. Verdere vooruitgang is echter nog vereist in de sectoren verzekeringen, intellectuele en industriële eigendom, overheidsopdrachten, nieuwe technologieën en diensten en het vrij verkeer. Verder verloopt de uitbreiding van de interne markt tot telecommunicatie en energie traag, en is de interne markt voor vervoer nog niet volledig tot stand gebracht. Verdere maatregelen zijn voorts ook vereist voor versterking van de mededingingsregels, vermindering van de staatssteun en terugdringing van de rol van de overheid. Dit reeds in gang gezette proces zou verder bevorderd kunnen worden door privatisering, voor zover de Lid-Staten dit verenigbaar achten met hun doelstellingen. Op communautair niveau zijn verschillende initiatieven genomen. Ingevolge de aanbeveling van de Raad van Essen is een Adviesgroep Concurrentievermogen ingesteld, die voornemens is aan de Europese Raad van Cannes verslag uit te brengen over het concurrentievermogen van de Gemeenschap en daarmee samenhangende vraagstukken. Voorts is de Groep voor vereenvoudiging in wetgeving en administratie ingesteld. Om het concurrentievermogen over de gehele linie te verbeteren, worden momenteel op communautair niveau verschillende vraagstukken onderzocht, waaronder verruiming van de financieringsmogelijkheden voor het midden- en kleinbedrijf (MKB), vergroting van de flexibiliteit op de arbeidsmarkt en verbetering van de kwaliteit van de beroepsopleiding.De groei- en arbeidsmogelijkheden die het resultaat zijn van milieubeschermende maatregelen, moeten volledig worden benut. Het verslag dat de Raad ECOFIN voor de Europese Raad van december 1995 zal opstellen over "het verband tussen economische groei en milieu, en de gevolgen hiervan voor het economische beleid", is in dit verband van bijzonder belang.Het is voor de dynamiek van de communautaire economieën van essentieel belang dat de investeringen worden opgevoerd. Dit geldt met name voor de investeringen in onderwijs en opleiding en in de infrastructuur van de Gemeenschap, die verder zal moeten worden ontwikkeld om te voldoen aan de eisen van de 21e eeuw. De transeuropese netwerken moeten worden gerealiseerd en het Actieplan voor de Informatiemaatschappij dient te worden uitgevoerd. Voorts is het noodzakelijk initiatieven voor onderzoek en ontwikkeling te stimuleren door een betere onderlinge afstemming van de activiteiten van de Lid-Staten. Parallelle, goed op elkaar afgestemde inspanningen op het niveau van de Gemeenschap en van de Lid-Staten vormen een belangrijke hoeksteen voor de verwezenlijking van de mogelijkheden voor werkgelegenheidsschepping en groei.Werkgelegenheid en de arbeidsmarktHet economisch herstel zal, indien de voorspellingen worden bewaarheid, de cyclische component van de werkloosheid in 1997 hebben geabsorbeerd. Om een gestage en significante daling van de werkloosheid te bewerkstelligen, is het echter noodzakelijk gedurende tal van jaren een hoog economisch groeipercentage te bereiken en ervoor te zorgen dat die groei meer banen kan creëren. In veel Lid-Staten is een sterkere differentiatie van de lonen naar sector, geografisch gebied en kwalificaties noodzakelijk. Een essentieel onderdeel van de inspanningen om de doelstellingen te bereiken wordt gevormd door een actiever en doeltreffender arbeidsmarktbeleid. Daarbij moet een brede, geïntegreerde en samenhangende actie worden ondernomen om structurele veranderingen teweeg te brengen in de onderwijsstelsels, het arbeidsrecht, de arbeidscontracten, de onderhandelingen over arbeidsvoorwaarden en het stelsel van de sociale zekerheid, teneinde de werking van de arbeidsmarkt in zijn geheel te verbeteren.In de context van het Witboek heeft de Europese Raad van Essen de volgende vijf prioriteiten voor het optreden van de Lid-Staten vastgesteld:- vergroting van de kansen op werk voor arbeidskrachten door de bevordering van investeringen in de beroepsopleiding;- vergroting van het werkgelegenheidseffect van de groei;- beperking van de indirecte loonkosten;- verbetering van de effectiviteit van het arbeidsmarktbeleid;- verbetering van de maatregelen ten behoeve van groepen die in bijzondere mate door de werkloosheid worden getroffen.De Europese Raad van Essen heeft de Lid-Staten verzocht op hun eigen specifieke situatie toegesneden maatregelen te treffen en meerjarenprogramma's op te stellen waarin hun beleidsvoornemens tot uitdrukking worden gebracht. Het is nu van belang dat de Lid-Staten die meerjarenprogramma's snel aannemen. Overeenkomstig het verzoek van de Europese Raad van Essen zullen de Raad en de Commissie de ontwikkeling van de werkgelegenheid nauwlettend volgen, het beleid van de Lid-Staten op dit gebied toetsen en, vanaf december 1995, ieder jaar aan de Europese Raad verslag uitbrengen over de verdere vooruitgang op de arbeidsmarkt.Er zijn reeds verschillende maatregelen getroffen, maar er zijn grotere en krachtigere inspanningen nodig.Voorbeelden van de wijze waarop een actiever en doeltreffender arbeidsmarktbeleid bijdraagt tot een grotere werkgelegenheid:i) het vergroot de kansen op werk voor arbeidskrachten door de bevordering van investeringen in de beroepsopleiding, in het bijzonder in het MKB, en verhoogt zo de kwaliteit van het menselijk kapitaal, hetgeen leidt tot een verbetering van het concurrentievermogen, de potentiële produktie, alsmede van de flexibiliteit en de kansen van de arbeidskrachten;ii) het vergroot het werkgelegenheidseffect van de groei, zonder een negatieve uitwerking te hebben op de omvang van de groei zelf, door middel van:- onderzoek dat door de sociale partners op de daartoe geëigende niveaus wordt verricht naar mogelijkheden om de werkgelegenheid te bevorderen, zonder het concurrentievermogen in gevaar te brengen, door middel van innoverende arbeidsregelingen zoals reorganisatie en nieuwe indeling van de arbeidstijd en nieuwe combinaties van werk en vrije tijd;- extra stimulering van de werkgelegenheid door vermindering van de indirecte loonkosten, in het bijzonder aan de onderkant van de loon- en produktiviteitsschaal, zonder dat aan andere delen van de arbeidsmarkt schade wordt toegebracht; vanuit macro-economisch oogpunt moet dit worden verwezenlijkt zonder dat de terugdringing van de begrotingstekorten of het concurrentievermogen van de ondernemingen in gevaar komt. Dit vereist hervormingen en, waar nodig, alternatieve financieringsbronnen voor de sociale-zekerheidsstelsels;- bevordering van nieuwe kansen op werk en van nieuwe activiteiten, vooral op regionaal en lokaal niveau, bij voorbeeld op milieugebied en in de sociale dienstverlening;iii) het bevordert de inzetbaarheid van werknemers wanneer nieuwe banen ter beschikking komen door middel van:- verbetering van de doeltreffendheid van het arbeidsmarktbeleid door vergroting van de flexibiliteit op het gebied van geografische en beroepsmobiliteit (met name van makkelijk inzetbare werknemers);- verbetering van maatregelen voor de groepen die het zwaarst door de werkloosheid worden getroffen, zulks door middel van speciale omscholingsprogramma's voor met uitsluiting bedreigde groepen.Een arbeidsmarktbeleid dat bijdraagt tot het benutten van deze drie mogelijkheden vormt niet alleen een onmisbare aanvulling op het macro-economisch en structureel beleid op het gebied van het concurrentievermogen, maar helpt tevens mee aan het behoud en de vergroting van de samenhang en de sociale consensus in de Unie in de lange en moeilijke strijd tegen de werkloosheid.Gedaan te Brussel, 10 juli 1995.Voor de RaadDe VoorzitterP. SOLBES MIRA


title: AANBEVELING VAN DE RAAD van 16 maart 1992 inzake de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1975) (4e EOF) voor het begrotingsjaar 1990 (92/171/EEG) #

text:
Avis juridique important

|

31992H0171

AANBEVELING VAN DE RAAD van 16 maart 1992 inzake de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1975) (4e EOF) voor het begrotingsjaar 1990 (92/171/EEG)  -

Publicatieblad Nr. L 075 van 21/03/1992 blz. 0053 - 0053

AANBEVELING VAN DE RAAD  van 16 maart 1992  inzake de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1975) (4e EOF) voor het begrotingsjaar 1990  (92/171/EEG)DE RAAD VAN  DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 206 ter,  Gelet op de ACS-EEG-Overeenkomst van Lomé die op 28 februari 1975 is ondertekend,  Gelet op Besluit 76/568/EEG van de Raad van 29 juni 1976 betreffende de associatie van de landen en gebieden overzee met de Europese Economische Gemeenschap (1),  Gelet op het Intern Akkoord betreffende de financiering en het beheer van de steun van de Gemeenschap (2), dat is ondertekend op 11 juli 1975, inzonderheid op artikel 31, lid 3,  Gelet op het Financieel Reglement van 27 juli 1976 van toepassing op het Vierde Europees Ontwikkelingsfonds (3), inzonderheid op de artikelen 64 tot en met 67,  Na onderzoek van de jaarrekening en de balans betreffende de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1975) (4e EOF), die op 31 december 1990 zijn vastgesteld, alsmede van het verslag van de Rekenkamer over het begrotingsjaar 1990 waaraan de  antwoorden van de Commissie zijn gehecht (4),  Overwegende dat krachtens artikel 31, lid 3, van het Intern Akkoord aan de Commissie voor het beheer van het Europees Ontwikkelingsfonds (1975) (4e EOF) kwijting wordt verleend overeenkomstig de procedure van artikel 206 van het Verdrag;  Overwegende dat de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1975) (4e EOF) door de Commissie gedurende het begrotingsjaar 1990 over het geheel genomen bevredigend is geweest,  BEVEELT het Europese Parlement AAN de Commissie kwijting te verlenen voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1975) (4e EOF) voor het begrotingsjaar 1990. Gedaan te Brussel, 16 maart 1992. Voor de Raad  De Voorzitter  Jorge BRAGA DE MACEDO   (1) PB nr. L 176 van 1. 7. 1976, blz. 8. (2) PB nr. L 25 van 30. 1. 1976, blz. 168. (3) PB nr. L 229 van 20. 8. 1976, blz. 9. (4) PB nr. C 324 van 13. 12. 1991, blz. 194 t/m 209 en 305 t/m 316.


title: Aanbeveling van de Raad van 12 juli 2016 over het nationale hervormingsprogramma 2016 van België en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma 2016 van België

text:
               18.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 299/36

         AANBEVELING VAN DE RAAD
   van 12 juli 2016
   over het nationale hervormingsprogramma 2016 van België en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma 2016 van België
   (2016/C 299/09)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148, lid 4,
   Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid (1), en met name artikel 5, lid 2,
   Gezien de aanbeveling van de Europese Commissie,
   Gezien de resoluties van het Europees Parlement,
   Gezien de conclusies van de Europese Raad,
   Gezien het advies van het Comité voor de werkgelegenheid,
   Gezien het advies van het Economisch en Financieel Comité,
   Gezien het advies van het Comité voor sociale bescherming,
   Gezien het advies van het Comité voor de economische politiek,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 26 november 2015 heeft de Commissie haar goedkeuring gehecht aan de jaarlijkse groeianalyse en daarmee de aanzet gegeven tot het Europees semester 2016 voor coördinatie van het economisch beleid. De prioriteiten van de jaarlijkse groeianalyse zijn op 17-18 maart 2016 door de Europese Raad bekrachtigd. Op 26 november 2015 heeft de Commissie op grond van Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de Raad (2) ook het waarschuwingsmechanismeverslag aangenomen, waarin zij België heeft genoemd als een van de lidstaten die aan een diepgaande evaluatie zouden worden onderworpen. Tevens heeft de Commissie op die datum een aanbeveling voor een aanbeveling van de Raad over het economisch beleid van de eurozone aangenomen. Deze aanbeveling is op 18-19 februari 2016 door de Europese Raad bekrachtigd en op 8 maart 2016 door de Raad goedgekeurd (3). Als land dat de euro als munt heeft, en gelet op de nauwe verwevenheid van de economieën in de economische en monetaire unie moet België ervoor zorgen dat de aanbeveling tijdig en volledig wordt opgevolgd.

               (2)

               Op 26 februari 2016 is het landverslag 2016 voor België gepubliceerd. Daarin werd de vooruitgang beoordeeld die België bij de tenuitvoerlegging van de op 14 juli 2015 door de Raad vastgestelde landspecifieke aanbevelingen heeft geboekt. Het landverslag bevatte ook een op grond van artikel 5 van Verordening (EU) nr. 1176/2011 uitgevoerde diepgaande evaluatie. Op 8 maart 2016 heeft de Commissie de resultaten van de diepgaande evaluatie gepresenteerd. Op basis van haar analyse concludeert de Commissie dat België niet met macro-economische onevenwichtigheden wordt geconfronteerd. Verzwakte externe prestaties kunnen in combinatie met de hoge overheidsschuld in de toekomst risico's opleveren. Recente ontwikkelingen wijzen evenwel op een verbetering van het concurrentievermogen. Corrigerende maatregelen — waaronder loonmatiging en verlagingen van de socialezekerheidsbijdragen — hebben gezorgd voor een tragere toename van de arbeidskosten. De overheidsschuld daalt niet, maar de kortetermijnrisico's lijken onder controle.

               (3)

               Op 29 april 2016 heeft België zijn nationale hervormingsprogramma 2016 en zijn stabiliteitsprogramma 2016 ingediend. Om rekening te houden met de onderlinge verbanden tussen beide programma's, zijn deze tegelijkertijd geëvalueerd.

               (4)

               De relevante landspecifieke aanbevelingen zijn verwerkt in de programmering van de Europese structuur- en investeringsfondsen voor de periode 2014-2020. Zoals bepaald in artikel 23 van Verordening (EU) nr. 1303/2013 van het Europees Parlement en de Raad (4) kan de Commissie, wanneer het noodzakelijk is om de uitvoering van de relevante aanbevelingen van de Raad te ondersteunen, een lidstaat verzoeken de partnerschapsovereenkomst en de relevante programma's te evalueren en wijzigingen voor te stellen. De Commissie heeft nader toegelicht hoe zij van deze bepaling gebruik zou maken in richtsnoeren voor de toepassing van de maatregelen die de doeltreffendheid van de Europese structuur- en investeringsfondsen koppelen aan gezond economisch bestuur.

               (5)

               In het stabiliteitsprogramma 2016 wordt aangegeven dat de gevolgen voor de begroting van de uitzonderlijke toevloed van vluchtelingen in 2015 en 2016 en van de buitengewone veiligheidsmaatregelen in 2016 aanzienlijk zijn en er wordt afdoende bewijs geleverd voor de omvang en de aard van die extra kosten voor de begroting. Volgens de Commissie bedroegen de in aanmerking komende extra uitgaven voor vluchtelingen tot 0,03 % van het bbp in 2015, terwijl hun incrementele impact in 2016 wordt geraamd op 0,17 % van het bbp voor uitgaven met betrekking tot vluchtelingen en op 0,12 % van het bbp voor veiligheidsmaatregelen. Op grond van de bepalingen van artikel 5, lid 1, en artikel 6, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 kunnen deze extra uitgaven worden toegestaan, voor zover de instroom van vluchtelingen alsook de ernst van de terreurdreiging uitzonderlijke gebeurtenissen zijn, de gevolgen ervan voor de overheidsfinanciën van België aanzienlijk zijn en de houdbaarheid van de overheidsfinanciën niet in gevaar zou worden gebracht wanneer een tijdelijke afwijking van het aanpassingstraject in de richting van de begrotingsdoelstelling op middellange termijn wordt toegestaan. Daarom is de vereiste aanpassing in de richting van de begrotingsdoelstelling op middellange termijn voor 2015 naar beneden bijgesteld om rekening te houden met de extra kosten met betrekking tot vluchtelingen. Wat 2016 betreft, zal in het voorjaar van 2017 een definitieve beoordeling, met inbegrip van de in aanmerking komende bedragen, worden gemaakt op grond van de waargenomen gegevens die de Belgische autoriteiten zullen verstrekken.

               (6)

               België valt momenteel onder het preventieve deel van het stabiliteits- en groeipact en onder de overgangsregel voor de schuld. Op 18 mei 2016 heeft de Commissie een verslag opgesteld op grond van artikel 126, lid 3, VWEU, omdat België in 2015 onvoldoende vooruitgang heeft geboekt in de richting van de naleving van de schuldregel. De conclusie van de analyse was dat het schuldcriterium geacht moest worden vervuld te zijn. In haar stabiliteitsprogramma 2016 rekent de regering met een geleidelijke verbetering van het nominale saldo van een tekort van 2,6 % van het bbp in 2015 naar – 0,2 % van het bbp in 2019. De herziene begrotingsdoelstelling op middellange termijn, vastgesteld als een structureel begrotingsevenwicht, zal naar verwachting in 2018 worden verwezenlijkt. Het herberekende structurele saldo (5) wijst echter op een structureel tekort van 0,4 % van het bbp in 2018. Volgens het stabiliteitsprogramma zou de overheidsschuldquote in 2016 naar verwachting pieken op 106,2 % van het bbp, om daarna te dalen tot 99,6 % in 2019. Het macro-economische scenario dat aan deze begrotingsprognoses ten grondslag ligt, is plausibel. De maatregelen die nodig zijn om vanaf 2017 de geplande tekortdoelstellingen te ondersteunen, zijn echter niet voldoende gespecificeerd. Op basis van de voorjaarsprognoses 2016 van de Commissie is er, bij ongewijzigd beleid, een risico van ernstige afwijking van de aanbevolen begrotingsaanpassing in 2016, alsook in 2016 en 2017 samen genomen. Als het begrotingseffect van de uitzonderlijke instroom van vluchtelingen alsook van de buitengewone veiligheidsmaatregelen niet werd meegenomen in de beoordeling, is de verwachte afwijking in 2016 niet langer significant. België zal volgens de prognoses niet voldoen aan de overgangsregel voor de schuld in 2016 en, aan het einde van de overgangsperiode, aan de schuldreductiebenchmark in 2017. Op basis van zijn beoordeling van het stabiliteitsprogramma en rekening houdend met de voorjaarsprognoses 2016 van de Commissie is de Raad van oordeel dat het risico bestaat dat België niet aan de bepalingen van het stabiliteits- en groeipact zal voldoen. Daarom zullen verdere maatregelen nodig zijn om de naleving in 2016 en 2017 te garanderen.

               (7)

               De hoge overheidsschuld gaat gepaard met zwakke prestaties op het gebied van uitvoer en concurrentievermogen. De externe prestaties zijn sinds 2000 achteruitgegaan, zoals blijkt uit het verlies aan internationaal marktaandeel, en zijn nog verslechterd doordat voornamelijk naar minder dynamische markten wordt uitgevoerd. De neerwaartse tendens in het marktaandeel is de voorbije jaren wel tot stilstand gekomen, maar de gecumuleerde verliezen blijven aanzienlijk. De uitvoercapaciteit van België wordt ook belemmerd door specialisatie in marktsegmenten met een hogere blootstelling aan prijsconcurrentie. Dit valt bijzonder moeilijk te combineren met de hoge arbeidskosten. De loonkosten per eenheid product zijn tot voor kort snel gestegen als gevolg van de lage productiviteitsgroei, en met name de snelle loongroei. Deze laatste kan aan bepaalde kenmerken van het loonvormingsmechanisme worden toegeschreven. Enerzijds zijn de marges voor reële loongroei herhaaldelijk te hoog vastgesteld. Anderzijds overtrof de inflatie meermaals de verwachtingen en de inflatie in de buurlanden. Het structurele verschil in kerninflatie tussen België en zijn buurlanden is vooral het gevolg van grotere prijsstijgingen voor diensten en een suboptimale marktwerking in de detailhandelssector. Door de algemene praktijk van automatische loonindexering leidde deze inflatie tot hogere lonen. Al deze factoren samen hebben de doeltreffendheid van het sterk gecoördineerde systeem voor loonvorming aangetast. Om de vermindering van het concurrentievermogen en het negatieve effect daarvan op de exportprestaties en de werkgelegenheid tot stilstand te brengen, hebben de Belgische autoriteiten de voorbije jaren in het loonvormingsproces ingegrepen. Er zijn loonmatigingsmaatregelen opgelegd, waaronder plafonds voor reële loonsverhogingen en de schorsing van regelingen voor loonindexering. Daarnaast worden de socialezekerheidsbijdragen verlaagd. Om de houdbaarheid van deze correctie te verzekeren, zijn echter structurele hervormingen van het loonvormingskader nodig in overeenstemming met de aanbevelingen van de Raad van de afgelopen jaren. Hoewel de regering een herziening beoogt van de wet van 1996 tot bevordering van de werkgelegenheid en vrijwaring van het concurrentievermogen, die de basis vormt voor de tweejaarlijkse vaststelling van de „loonnorm” door de sociale partners, is hiermee tot dusver weinig vooruitgang geboekt. De invoering van een meer formele koppeling tussen lonen en productiviteit zou helpen om de recente vooruitgang veilig te stellen en te voorkomen dat vroegere problemen zich opnieuw voordoen.

               (8)

               Er is enige vooruitgang geboekt in de algemene werking van de arbeidsmarkt. De prikkels om te werken zijn versterkt door maatregelen om de loonwig te verminderen en door wijzigingen in het stelsel van werkloosheidsuitkeringen. Door de aanzienlijke verschillen in werkgelegenheidsgraad tussen specifieke bevolkingsgroepen blijft het arbeidspotentieel echter chronisch onderbenut, met name onder laaggeschoolden, jongeren, oudere werknemers en personen met een migratieachtergrond. Bovendien creëren de marginale belastingtarieven bij toetreding tot of terugkeer op de arbeidsmarkt een inactiviteits- en lageloonval voor verdieners van een tweede inkomen en specifieke huishoudens zoals alleenstaanden en eenoudergezinnen. Daarom is specifiek en aangepast beleid nodig om inschakeling op de arbeidsmarkt te stimuleren. De aan sociaaleconomische factoren gekoppelde onderwijsongelijkheid behoort tot de hoogste in de Unie en slechte onderwijsresultaten verklaren voor een deel de ondermaatse prestaties op de arbeidsmarkt van personen met een migratieachtergrond. De huidige onderwijshervormingen worden toegespitst op voortijdige schoolverlaters, en op het verbeteren van de toegang tot kinderopvang en voorschools onderwijs. De bevoegde autoriteiten streven ernaar de kwaliteit en relevantie van het beroepsonderwijs verbeteren. Deze hervormingen zouden een vlottere overgang naar een kennisintensieve en steeds meer op diensten gerichte economie kunnen faciliteren, en de discrepantie tussen vraag en aanbod van vaardigheden en aanhoudende tekorten in knelpuntberoepen kunnen verlichten. Daarnaast noopt de erg lage activiteits- en werkgelegenheidsgraad van oudere werknemers tot beleid ter bevordering van actief ouder worden en ter ondersteuning van de vraag naar oudere werknemers op de arbeidsmarkt. Ten slotte valt iets te zeggen voor bijkomende fiscale maatregelen om het aannemen van werk te stimuleren.

               (9)

               Er is nog behoorlijk veel ruimte om de niet-kostendimensie van het externe concurrentievermogen te verbeteren. Om het huidige welvaartsniveau te beschermen en te versterken, zou meer nadruk moeten worden gelegd op productiviteitswinsten en investeringen in op kennis gebaseerd kapitaal. Hiertoe moet blijvend worden ingezet op producten en bijbehorende diensten met een hogere toegevoegde waarde, op basis van betere prestaties op het gebied van innovatie en het gebruik van O&O-resultaten. Ondanks zijn kwalitatief hoogwaardige publieke onderzoeksstelsel heeft België relatief weinig snel groeiende ondernemingen in innovatieve sectoren. Het ondernemingsklimaat wordt bovendien gehinderd door administratieve lasten en regelgeving die een belemmering vormen voor de oprichting en uitbreiding van ondernemingen. Vereisten inzake aandeelhouderschap en beperkingen op het gebied van stemrechten, rechtsvormen en multidisciplinaire activiteiten remmen de marktdynamiek voor zakelijke diensten af. Operationele beperkingen en restricties op het gebied van vestigingsmogelijkheden sorteren hetzelfde effect in de detailhandelssector. Bovendien heeft de efficiëntie van het gerecht te lijden onder het feit dat informatie- en communicatietechnologie in die sector nog maar weinig is doorgedrongen. Allemaal samen vormen die factoren aanzienlijke obstakels voor particuliere investeringen. Ondermaatse infrastructuur en hardnekkige knelpunten ondermijnen eveneens de productiviteitsgroei en investeringen. In het vervoersnetwerk zijn investeringen het dringendst nodig. Door zijn geografische ligging, gecombineerd met de aanwezigheid van internationale organisaties, heeft België een groot aantal distributiecentra, logistieke bases en internationale hoofdkantoren van diverse ondernemingen weten aan te trekken. De verkeerscongestie tijdens de spitsuren blijft echter toenemen waardoor de aantrekkingskracht van het land voor buitenlandse investeerders vermindert en grote economische en milieukosten ontstaan. België zal naar verwachting zijn doelstelling voor vermindering van de broeikasgasemissies voor 2020 niet halen en kampt bovendien met ernstige problemen van luchtvervuiling. Gezien de hoge concentratie van economische activiteit rond de hoofdstad en de havens zijn de meest urgente uitdagingen het verbeteren van de basisinfrastructuur voor spoor- en wegvervoer en de aanleg van ontbrekende schakels tussen de belangrijkste economische centra. Tegelijkertijd is het belangrijk de verkeerscongestie tijdens de spitsuren aan te pakken door het verbeteren van het openbaar vervoer, het optimaliseren van het verkeersmanagement en het wegwerken van marktverstoringen en negatieve fiscale prikkels, zoals de gunstige behandeling van bedrijfsauto's.

               (10)

               Een andere uitdaging houdt verband met de toereikendheid van de binnenlandse elektriciteitsproductie en de voorzieningszekerheid in het algemeen. Defecten aan verschillende kerncentrales doen vragen rijzen over hoe energievraag en -aanbod in evenwicht kunnen worden gebracht, terwijl het meermaals herziene tijdschema voor de geleidelijke afschaffing van het kernreactorpark heeft gezorgd voor een klimaat dat niet bevorderlijk is voor investeringsbeslissingen op lange termijn. Dit heeft geleid tot hogere invoer en een meer onzekere energievoorziening. Hoewel de risico's voor de energievoorziening op korte termijn zijn afgenomen, blijven de investeringsbehoeften op langere termijn groot. Naast aanzienlijke nieuwe binnenlandse productiecapaciteit en een verdere uitbouw van de interconnecties is er behoefte aan slimme netwerken om aan het beheer van de vraag te kunnen werken. Omdat de aanlooptijd voor grote projecten in de energiesector behoorlijk lang uitvalt en de komende tien jaar veel vervangingscapaciteit nodig is, moet snel werk worden gemaakt van met name een geschikt juridisch kader ter bevordering van een grotere productiecapaciteit.

               (11)

               België heeft enige vooruitgang geboekt bij de hervorming van het belastingstelsel, meer bepaald door het verschuiven van belastingen op arbeid naar andere belastinggrondslagen, waardoor de belastingwig op arbeid geleidelijk aan zal verkleinen. De verlagingen in de personenbelasting en de werkgeversbijdragen zullen de kloof eveneens helpen dichten. Niettemin blijft het belastingstelsel complex en worden de belastinggrondslagen uitgehold door specifieke vrijstellingen, aftrekposten en verlaagde tarieven. Sommige daarvan leiden tot inkomstenverlies, economische verstoringen en een zware administratieve lasten. Daarnaast lijkt de taxshift niet begrotingsneutraal te zijn. Er is nog altijd veel ruimte om de structuur van het belastingstelsel te verbeteren door de belastinggrondslagen verder te verbreden, waardoor lagere wettelijke tarieven en minder verstoringen mogelijk worden. Er bestaat ook veel potentieel voor een „groene” taxshift: zo genieten bedrijfsauto's en tankkaarten nog altijd een gunstige fiscale behandeling, wat vervuiling, congestie en uitstoot van broeikasgassen in de hand werkt.

               (12)

               België heeft de jongste jaren belangrijke vooruitgang geboekt met het hervormen van zijn pensioenstelsel. Met de wet van 10 augustus 2015 tot verhoging van de wettelijke leeftijd voor het rustpensioen en tot wijziging van de voorwaarden voor de toegang tot het vervroegd pensioen en de minimumleeftijd voor het overlevingspensioen zijn een nieuwe minimumleeftijd en criteria voor de duur van de loopbaan voor de gewone pensioenen vastgesteld. Maar zelfs na de recente hervormingen blijft de verwachte stijging van de pensioenuitgaven in verhouding tot het bbp aanzienlijk. Een automatische koppeling aan een gewijzigde levensverwachting, zoals eerder aanbevolen, zou de risico's voor de houdbaarheid op middellange en lange termijn verkleinen. In dat verband heeft de regering haar voornemen bekendgemaakt om een puntensysteem in te voeren waarbij automatische aanpassingsmechanismen in werking kunnen treden in samenhang met de demografische ontwikkelingen. Deze vraagstukken zullen ook in de toekomst in het kader van het Europees semester nauwlettend worden opgevolgd.

               (13)

               In de context van het Europees semester heeft de Commissie een brede analyse van het economische beleid van België verricht. Deze analyse is gepubliceerd in het landverslag 2016. Voorts heeft de Commissie zowel het stabiliteitsprogramma als het nationale hervormingsprogramma doorgelicht en onderzocht welk gevolg is gegeven aan de aanbevelingen die in eerdere jaren tot België zijn gericht. Daarbij heeft zij niet alleen gekeken naar de relevantie ervan voor een houdbaar budgettair en sociaaleconomisch beleid in België, maar heeft zij ook nagegaan of de EU-regels en -richtsnoeren in acht zijn genomen, gezien de noodzaak de algehele economische governance van de Unie te versterken door middel van een inbreng op EU-niveau in toekomstige nationale besluiten. De aanbevelingen in het kader van het Europees semester worden in de onderstaande aanbevelingen (1) tot en met (3) weergegeven.

               (14)

               In het licht van deze beoordeling heeft de Raad het stabiliteitsprogramma onderzocht en zijn advies (6) daarover is met name in de onderstaande aanbeveling (1) weergegeven.

         BEVEELT AAN dat België in 2016 en 2017 de volgende actie onderneemt:

               1.

               Een jaarlijkse budgettaire aanpassing realiseren van ten minste 0,6 % van het bbp in de richting van de begrotingsdoelstelling op middellange termijn in 2016 en 2017. Meevallers gebruiken om de vermindering van de schuldquote van de overheid te versnellen. Overeenstemming bereiken over een afdwingbare verdeling van begrotingsdoelstellingen over alle overheidsniveaus. Het belastingstelsel vereenvoudigen en verstorende belastinguitgaven afschaffen.

               2.

               De voorgenomen herziening doorvoeren van de wet van 1996 tot bevordering van de werkgelegenheid en vrijwaring van het concurrentievermogen in overleg met de sociale partners. Ervoor zorgen dat lonen gelijke tred kunnen houden met de productiviteit. Zorgen voor een doeltreffend activeringsbeleid voor de arbeidsmarkt. Verder werk maken van hervormingen op het gebied van onderwijs en beroepsopleiding en voorzien in opleidingsondersteuning voor achtergestelde groepen, met name personen met een migratieachtergrond.

               3.

               Verbeteren van de capaciteit om te innoveren, met name door het bevorderen van investeringen in op kennis gebaseerd kapitaal. Vergroten van de concurrentie in de sector van de zakelijke dienstverlening en de detailhandelssector door het afschaffen van onnodige operationele restricties en vestigingsbeperkingen. Verhelpen van tekortkomingen op het gebied van investeringen in vervoersinfrastructuur en energieopwekkingscapaciteit.

      Gedaan te Brussel, 12 juli 2016.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         P. KAŽIMÍR

      (1)  PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.

      (2)  Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 betreffende de preventie en correctie van macro-economische onevenwichtigheden (PB L 306 van 23.11.2011, blz. 25).

      (3)  PB C 96 van 11.3.2016, blz. 1.

      (4)  Verordening (EU) nr. 1303/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 houdende gemeenschappelijke bepalingen inzake het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds, het Cohesiefonds, het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling en het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij en algemene bepalingen inzake het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds, het Cohesiefonds en het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij, en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1083/2006 van de Raad (PB L 347 van 20.12.2013, blz. 320).

      (5)  Het structurele saldo zoals de Commissie dat op basis van de informatie in het stabiliteitsprogramma heeft herberekend volgens de algemeen aanvaarde methode.

      (6)  Uit hoofde van artikel 5, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1466/97.


title: Aanbeveling (EU) 2016/193 van de Commissie van 10 februari 2016 gericht tot de Helleense Republiek over de door Griekenland te nemen dringende maatregelen in het licht van de hervatting van overdrachten uit hoofde van Verordening (EU) nr. 604/2013 van het Europees Parlement en de Raad

text:
               13.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 38/9

         AANBEVELING (EU) 2016/193 VAN DE COMMISSIE
   van 10 februari 2016
   gericht tot de Helleense Republiek over de door Griekenland te nemen dringende maatregelen in het licht van de hervatting van overdrachten uit hoofde van Verordening (EU) nr. 604/2013 van het Europees Parlement en de Raad
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 292,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Sinds 2011 hebben de lidstaten de overdracht uit hoofde van Verordening (EU) nr. 604/2013 van het Europees Parlement en de Raad (1) (hierna „de Dublinverordening” genoemd) van personen die om internationale bescherming verzoeken, geschorst naar aanleiding van twee uitspraken van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens en het Hof van Justitie van de Europese Unie (2) waarin wordt gewezen op fundamentele tekortkomingen in het Griekse asielstelsel die een inbreuk dreigen te vormen op de grondrechten van personen die om internationale bescherming verzoeken en die door de lidstaten aan Griekenland worden overgedragen uit hoofde van Verordening (EG) nr. 343/2003 van de Raad (3).

               (2)

               Sinds de uitspraak in de zaak M.S.S. v. België en Griekenland door het Europees Hof voor de Rechten van de Mens in 2011 heeft het Comité van ministers van de Raad van Europa de situatie in Griekenland opgevolgd aan de hand van de voortgangsverslagen waarmee Griekenland op basis van getuigenissen van aldaar actieve ngo's en internationale organisaties, zoals de Hoge Commissaris van de Verenigde Naties voor Vluchtelingen (UNHCR), moet aantonen dat het arrest wordt uitgevoerd.

               (3)

               Als gevolg van het M.S.S.-arrest heeft Griekenland zich ertoe verbonden zijn asielstelsel te hervormen op basis van een nationaal actieplan inzake hervorming van het asielstelsel en migratiebeheer (hierna „het Griekse actieplan” genoemd), dat in augustus 2010 is voorgesteld en in januari 2013 is herzien.

               (4)

               Om de ernstige tekortkomingen in het Griekse asielstelsel aan te pakken, hebben de Griekse autoriteiten tevens het Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken (EASO) verzocht Griekenland in 2011 noodsteun te verlenen. Het EASO heeft van 1 april 2011 tot en met 31 december 2014 operationele steun verleend. Tijdens die periode werden asielondersteuningsteams ingezet om Griekenland hulp te bieden bij de oprichting van de drie nieuwe diensten, alsook bij de opvang van kwetsbare personen, de behandeling van nog niet afgehandelde verzoeken om internationale bescherming — met name in tweede aanleg — en capaciteitsopbouw voor de absorptie van middelen van de Europese Unie. Op 4 december 2014 heeft Griekenland bij het EASO een nieuw verzoek om speciale steun ingediend; momenteel is steun toegezegd tot eind mei 2016.

               (5)

               De situatie in Griekenland heeft de Commissie er ook toe bewogen een aantal inbreukprocedures tegen Griekenland in te leiden, onder meer betreffende de ontoereikende toegang tot de asielprocedure, de ontoereikende opvangcapaciteit en de slechte opvangomstandigheden, waaronder in detentiecentra, het verzuim om vingerafdrukken te nemen van irreguliere migranten en asielzoekers, het gebrek aan een passende behandeling van niet-begeleide minderjarigen en het gebrek aan passende rechtsbijstand in het kader van beroepsprocedures. Deze aanbeveling doet geen afbreuk aan de lopende of toekomstige door de Commissie ingeleide inbreukprocedures met betrekking tot de onderwerpen die in deze aanbeveling aan bod komen.

               (6)

               Tezelfdertijd heeft de Commissie gecoördineerde maatregelen genomen om de tekortkomingen in het Griekse asielstelsel te helpen aanpakken. De Commissie heeft toegezien op de uitvoering door Griekenland van de in het Griekse actieplan beoogde maatregelen en heeft financiële en technische steun verleend, waarbij zij onder meer de nadruk heeft gelegd op de acties die gericht zijn op het aanpakken van de problemen die in de inbreukprocedures aan de orde zijn gesteld. In oktober 2014 is een werkdocument van de diensten van de Commissie (4) aan de Raad voorgelegd, waarin de uitvoering van het Griekse actieplan wordt beoordeeld en waarin wordt gewezen op de resterende tekortkomingen in het Griekse asielstelsel die dringend aandacht vereisten.

               (7)

               De Commissie heeft zeer nauw samengewerkt met alle belanghebbende lidstaten en met Noorwegen via regelmatige ad-hocbijeenkomsten van de zogenoemde groep „vrienden van Griekenland”, die wordt voorgezeten door de Commissie. Die groep, die voor het laatst bijeenkwam op 27 februari 2015, is een forum waarin informatie wordt uitgewisseld over de stand van de uitvoering van het Griekse actieplan en waarin belanghebbende lidstaten onder meer praktische samenwerkingsinitiatieven kunnen voorstellen. Dankzij de deelname van het EASO, Frontex, de UNHCR en de Internationale Organisatie voor Migratie (IOM) wordt bovendien verzekerd dat actuele informatie over de situatie in het veld beschikbaar is.

               (8)

               Griekenland heeft voor de periode 2014-2020 een aanzienlijk bedrag aan middelen van de Europese Unie toegewezen gekregen om nationale maatregelen op het vlak van asiel en migratie te kunnen nemen. Het ontving in totaal 294,5 miljoen EUR uit het Fonds voor asiel, migratie en integratie en in totaal 214,8 miljoen EUR uit het Fonds voor interne veiligheid — Grenzen en visa. Sinds 2014 heeft Griekenland bovendien 133 miljoen EUR aan noodhulp gekregen. Daarnaast werden Griekenland tussen 2008 en 2013 via het Europees Vluchtelingenfonds aanzienlijke middelen ter beschikking gesteld, waaronder in totaal 50,6 miljoen EUR aan noodfinanciering.

               (9)

               De problemen waarmee Griekenland wordt geconfronteerd, zijn nog aanzienlijk toegenomen door de zeer grote toestroom van migranten in de loop van 2015, wat een enorme druk heeft gezet op de in Griekenland beschikbare middelen en capaciteit om het hoofd te bieden aan de grote instroom van migranten van buiten de Europese Unie, waaronder zich veel personen bevinden die waarschijnlijk internationale bescherming behoeven. In 2015 kwamen meer dan 868 000 irreguliere migranten op de Griekse eilanden aan, met als gevolg een ongekende humanitaire migratiecrisis die om dringende actie riep.

               (10)

               In mei 2015 heeft de Commissie haar Europese migratieagenda (5) voorgesteld en op 14 september 2015 heeft de Raad een besluit vastgesteld voor de herplaatsing vanuit Italië en Griekenland van 40 000 personen die duidelijk internationale bescherming nodig hebben, waarvan er 16 000 moeten worden herplaatst vanuit Griekenland (6). Op 22 september 2015 heeft de Raad een besluit vastgesteld voor de herplaatsing van 120 000 extra personen vanuit Italië en Griekenland, waarvan er minstens 50 400 moeten worden herplaatst vanuit Griekenland (7). In het kader van die twee besluiten van de Raad moeten dus over een periode van twee jaar in totaal minstens 66 400 personen worden herplaatst vanuit Griekenland naar andere lidstaten (8).

               (11)

               In september 2015 is in Griekenland en Italië begonnen met de uitvoering van de hotspotaanpak, met steun van de Commissie, Frontex, EASO en Europol. Op 29 september 2015 heeft de Commissie een mededeling aangenomen waarin zij de onmiddellijk te nemen operationele, budgettaire en wetgevende maatregelen in het kader van de Europese migratieagenda uiteenzette en opriep tot de volledige uitvoering van de herplaatsingsregeling en de inzet van ondersteuningsteams voor migratiebeheer in hotspotgebieden. Griekenland heeft daartoe op 1 oktober 2015 aan de Raad een stappenplan voor de uitvoering van de herplaatsingsregeling en de totstandbrenging van hotspots voorgesteld waarin wordt uiteengezet welke acties prioritair zijn om de uitvoering te garanderen van de overeengekomen lopende acties op het vlak van asiel en opvang.

               (12)

               Naar aanleiding van de Europese top van 25 oktober 2015 heeft Griekenland zich ertoe verbonden de opvangcapaciteit uiterlijk eind 2015 te verhogen tot 30 000 plaatsen en met steun van de UNHCR te voorzien in huursubsidies en gastgezinregelingen voor ten minste 20 000 extra personen. Die in totaal 50 000 opvangplaatsen moeten tegemoetkomen aan de opvangbehoeften van zowel irreguliere migranten als asielzoekers in Griekenland, met inbegrip van degenen onder hen die in aanmerking kunnen komen voor herplaatsing naar andere lidstaten.

               (13)

               Tijdens zijn bijeenkomst van 8 en 9 december 2015 heeft het Comité van ministers van de Raad van Europa zich gebogen over de uitvoering van het M.S.S.-arrest. Het Comité was ingenomen met de oprichting van de nieuwe administratieve autoriteit voor immigratie. Het heeft bovendien nota genomen van de verhoging en de geplande extra verhoging van de opvangcapaciteit voor asielzoekers en het heeft de autoriteiten verzocht te zorgen voor een duurzame en ononderbroken werking van de open opvangcentra, alsook voor een dienstverlening waarbij adequate normen in acht worden genomen. Het Comité heeft de autoriteiten met klem verzocht inspanningen te blijven leveren om de levensomstandigheden van asielzoekers in het algemeen en niet-begeleide minderjarigen in het bijzonder te verbeteren (9).

               (14)

               Op 15 december 2015 heeft de Commissie een mededeling aangenomen over de door Griekenland geboekte vooruitgang bij het tot stand brengen van de hotspots, waarin wordt ingegaan op de ontwikkelingen in Griekenland in verband met de hotspotregeling op de eilanden in de Egeïsche Zee (10). In dat verslag wordt de aandacht gevestigd op de nieuwe toezeggingen van Griekenland en de UNHCR om de opvangcapaciteit te verhogen, maar wordt ook benadrukt dat Griekenland zijn opvangcapaciteit op de hotspots en op het vasteland moet verhogen, met name voor niet-begeleide minderjarigen en kwetsbare personen.

               (15)

               Als onderdeel van de hervormingen in het kader van het Griekse actieplan (2010-2014) heeft Griekenland zijn asielstelsel op een aantal punten aanzienlijk verbeterd. Er zijn drie nieuwe administratieve diensten opgericht die onafhankelijk zijn van de Griekse politie: de dienst voor eerste opvang, de beroepsinstanties (opgericht in 2011 maar momenteel niet operationeel) en de asieldienst (sinds 2013). Sinds 2011 zijn de materiële omstandigheden in de opvang- en detentiecentra er enigszins op vooruitgegaan. Bovendien is een aantal van de detentiecentra met de slechtste leefomstandigheden gesloten. Griekenland moet echter nog verdere inspanningen leveren om ervoor te zorgen dat zijn asielstelsel volledig in overeenstemming is met de vereisten van het Unierecht.

               (16)

               De Griekse asieldienst heeft zeven operationele regionale kantoren, waarvan zes in Attica, Lesbos, Noord-Evros, Zuid-Evros, Rhodos en Thessaloniki en één regionaal asielkantoor op het eiland Samos, dat in 2016 werd geopend. Er zijn ook drie operationele asielafdelingen in Amygdaleza, Patra en Xanthi, waar verzoeken om internationale bescherming van irreguliere migranten in detentiecentra worden onderzocht. Om volledig operationeel te kunnen zijn, hebben die kantoren en afdelingen voldoende personeel nodig. Bovendien hebben de Griekse autoriteiten zich ertoe verbonden in totaal 13 regionale asielkantoren te openen. Met het oog op daadwerkelijke toegang tot de asielprocedure in het hele land, moet Griekenland overeenkomstig het stappenplan voor herplaatsing van 2015 de resterende regionale asielkantoren oprichten en voldoende personeel aantrekken.

               (17)

               De opvangcapaciteit voor asielzoekers in Griekenland is enigszins toegenomen, maar is nog niet toereikend. Griekenland zou ervoor moeten zorgen dat de opvangomstandigheden in open en gesloten opvangfaciliteiten, met inbegrip van psychosociale diensten en toegang tot de nodige medische verzorging en behandeling, in overeenstemming zijn met de normen in de toepasselijke Uniewetgeving, met name in de richtlijn opvangvoorzieningen (Richtlijn 2013/33/EU van het Europees Parlement en de Raad (11)), en dat zij voortdurend gehandhaafd blijven. Griekenland zou ook moeten zorgen voor duurzame opvangomstandigheden via een passende financiering uit de nationale begroting of, voor zover beschikbaar, uit toegewezen middelen van de Europese Unie.

               (18)

               Om te garanderen dat asielzoekers toegang hebben tot een doeltreffend rechtsmiddel, heeft Griekenland een beroepsinstantie opgericht die verantwoordelijk is voor de werking van de bevoegde commissies voor de behandeling van beroepen tegen negatieve beslissingen in eerste aanleg van de asieldienst. Eind september 2015 hebben de beroepscommissies wegens het verstrijken van hun mandaat hun activiteiten gestaakt, met als gevolg dat een beroep tegen een afwijzende beslissing in eerste aanleg wel kan worden ingediend, maar niet kan worden behandeld. In de praktijk is er momenteel dan ook geen daadwerkelijk rechtsmiddel beschikbaar. Deze situatie verhindert ook een doeltreffende uitvoering van de herplaatsingsprocedure in gevallen waarin een aanvrager een beroep tegen een beslissing tot herplaatsing of overdracht heeft ingesteld.

               (19)

               Veel asielzoekers wordt momenteel niet de nodige gratis rechtsbijstand geboden die hen in staat moet stellen beroep aan te tekenen tegen de beslissing in eerste aanleg over een asielaanvraag, zoals de EU-regels voorschrijven. De desbetreffende bepalingen van Richtlijn 2013/32/EU van het Europees Parlement en de Raad (12) zijn nog niet in nationale wetgeving omgezet of ten uitvoer gelegd.

               (20)

               De Griekse procedures voor de identificatie van kwetsbare personen zijn erop vooruitgegaan. De asieldienst heeft samen met het EASO en de UNHCR een screeningprocedure ontwikkeld voor de identificatie van kwetsbare verzoekers, zoals niet-begeleide minderjarigen, om ervoor te zorgen dat zij tijdens de procedure ondersteuning krijgen. Wat niet-begeleide minderjarigen betreft, heeft Griekenland gerapporteerd dat in het kader van de eerste-opvangprocedure en de asielprocedure een procedure voor identiteits- en leeftijdsonderzoek wordt gevolgd. Daarnaast wordt een procedure ingesteld voor de behandeling van niet-begeleide minderjarigen door de Griekse politie, de dienst voor eerste opvang en de asieldienst.

               (21)

               Er zou verdere aandacht moeten worden besteed aan het voogdijstelsel voor niet-begeleide minderjarigen, gelet op het feit dat procureurs die worden aangesteld om minderjarigen te vertegenwoordigen, niet over de nodige middelen beschikken voor het grote aantal dossiers dat zij moeten behandelen, en het feit dat er geen instelling of orgaan bestaat waartoe de aanklagers zich kunnen wenden om een permanente voogd aan te wijzen. Er zouden ook concrete stappen moeten worden genomen om ervoor te zorgen dat alle niet-begeleide minderjarigen onmiddellijk naar speciale opvangcentra worden verwezen en worden bijgestaan door gespecialiseerd personeel.

               (22)

               Door de opschorting van overdrachten uit hoofde van de Dublinverordening aan Griekenland sinds 2011 is de doeltreffendheid van het Dublinsysteem in de Europese Unie aanzienlijk afgenomen. Omdat dergelijke overdrachten niet meer kunnen worden uitgevoerd, komt ook de doeltreffendheid van de herplaatsingsmaatregelen die in september 2015 ten behoeve van Griekenland zijn aangenomen, in het gedrang. Een van de belangrijkste stimulansen voor migranten om niet door te reizen naar andere lidstaten, is daardoor immers weggevallen.

               (23)

               Griekenland heeft belangrijke stappen genomen om de werking van zijn asielstelsel te verbeteren, maar er zijn nog steeds tekortkomingen. Griekenland moet dan ook ten spoedigste alle nodige stappen nemen voor een hervatting van de Dublinoverdrachten door er met name voor te zorgen dat een uit hoofde van de Dublinverordening overgedragen persoon alle rechten op grond van de asielwetgeving van de Europese Unie kan genieten, met inbegrip van de toegang tot een daadwerkelijk rechtsmiddel tegen een negatieve beslissing over een verzoek om internationale bescherming en passende opvang.

               (24)

               In deze aanbeveling worden de belangrijkste maatregelen vermeld die Griekenland in verband met de resterende tekortkomingen zou moeten nemen.

               (25)

               Om goed te kunnen beoordelen of de omstandigheden van dien aard zijn dat de lidstaten de individuele overdrachten uit hoofde van de Dublinverordening kunnen hervatten, moet een beroep worden gedaan op regelmatige verslagen van Griekenland over de bij het uitvoeren van die maatregelen geboekte vooruitgang, alsook op andere relevante elementen, waaronder eventuele toekomstige verslagen van de UNHCR of andere betrokken organisaties, waarbij er rekening mee dient te worden gehouden dat het aantal overdrachten en de categorieën van over te dragen personen moeten overeenstemmen met de specifieke vooruitgang die is geboekt.

               (26)

               Bij een eventuele hervatting van Dublinoverdrachten aan Griekenland moet er ook rekening mee worden gehouden dat Griekenland nog steeds dagelijks een groot aantal mogelijke asielzoekers ontvangt. Er moet worden voorkomen dat een te grote last op Griekenland wordt gelegd.

               (27)

               De bevoegdheid om te beslissen over een hervatting van dergelijke overdrachten berust uitsluitend bij de autoriteiten van de lidstaten onder toezicht van de rechterlijke autoriteit, die kan verzoeken om een prejudiciële beslissing van het Europees Hof van Justitie over de interpretatie van de Dublinverordening,

         HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING VASTGESTELD:
   (1)   Griekenland zou ervoor moeten zorgen dat de omstandigheden waarin personen die om internationale bescherming verzoeken, in Griekenland worden opgevangen, voldoen aan de eisen van Richtlijn 2013/33/EU.
   (2)   Griekenland zou de nodige stappen moeten nemen om op zijn hele grondgebied te zorgen voor een daadwerkelijke toegang tot de asielprocedure door de oprichting en de handhaving van alle 13 regionale asielkantoren. De regionale kantoren van de asieldienst zouden met name over voldoende personeel moeten beschikken om volledig operationeel te kunnen zijn en alle asielaanvragen te kunnen behandelen. De nodige personele middelen zouden moeten worden berekend aan de hand van het aantal in het vorige jaar in Griekenland ingediende asielaanvragen. Daartoe zouden de nodige aanwervingsprocedures ten spoedigste moeten worden voltooid.
   (3)   Griekenland zou ervoor moeten zorgen dat de beroepscommissies volledig operationeel zijn en over voldoende personeel beschikken, zodat een doeltreffende voorziening in rechte kan worden gegarandeerd tegen alle nieuwe administratieve beslissingen over verzoeken om internationale bescherming en dat zij alle hangende verzoeken om een rechterlijke toetsing van administratieve beslissingen over verzoeken om internationale bescherming zo spoedig mogelijk en in elk geval uiterlijk eind 2016 behandelen.
   (4)   Griekenland zou ervoor moeten zorgen dat alle asielzoekers tijdens de rechterlijke toetsingsprocedures met betrekking tot administratieve beslissingen over verzoeken om internationale bescherming de nodige rechtsbijstand krijgen overeenkomstig de vereisten van het EU-recht en dat het wetgevingskader voor de verlening van rechtsbijstand snel wordt goedgekeurd en uitgevoerd.
   (5)   Griekenland zou ervoor moeten zorgen dat de bestaande structuren voor de identificatie en de behandeling van kwetsbare aanvragers, met inbegrip van niet-begeleide minderjarigen, worden aangepast aan de vereisten van de asielwetgeving van de EU, zoals met name bedoeld in de artikelen 21 tot en met 25 van Richtlijn 2013/33/EU en artikel 25 van Richtlijn 2013/32/EU. Dat betekent dat Griekenland ervoor zou moeten zorgen dat het vereiste wetgevend kader tot stand wordt gebracht en dat het volledig wordt geïmplementeerd zodat op gepaste wijze rekening wordt gehouden met de rechten van kwetsbare personen, waaronder niet-begeleide minderjarigen, met name wat betreft accomodatie en voogdij.
   (6)   Griekenland zou ervoor moeten zorgen dat de 50 000 opvangplaatsen die het uiterlijk eind 2015 in samenwerking met de UNHCR zou creëren, zo spoedig mogelijk volledig operationeel zijn en dat voldoende middelen ter beschikking worden gesteld zodat permanent kan worden voorzien in essentieel onderhoud en essentiële diensten zoals catering en sanitaire voorzieningen.
   (7)   Griekenland zou ervoor moeten zorgen dat de uitvoering van deze aanbevelingen wordt ingecalculeerd bij de programmering van EU-fondsen en financiering uit de nationale begroting.

      Verslaglegging over de genomen maatregelen

               (8)

               Griekenland wordt verzocht uiterlijk op 4 maart 2016 en daarna maandelijks aan de Commissie verslag uit te brengen over de vooruitgang die is geboekt bij de uitvoering van de in deze aanbeveling vermelde maatregelen.

      Gedaan te Brussel, 10 februari 2016.

            Voor de Commissie

         Dimitris AVRAMOPOULOS

            Lid van de Commissie

      (1)  Verordening (EU) nr. 604/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming dat door een onderdaan van een derde land of een staatloze bij een van de lidstaten wordt ingediend (PB L 180 van 29.6.2013, blz. 31).

      (2)  M.S.S. v. België en Griekenland (nr. 30696/09) en NS/Secretary of State for the Home Department, zaken C-411/10 en C-493/10.

      (3)  Verordening (EG) nr. 343/2003 van de Raad van 18 februari 2003 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een asielverzoek dat door een onderdaan van een derde land bij een van de lidstaten wordt ingediend (PB L 50 van 25.2.2003, blz. 1) (vervangen door Verordening (EU) nr. 604/2013).

      (4)  SWD(2014) 316 final.

      (5)  COM(2015) 240 final.

      (6)  PB L 239 van 15.9.2015, blz. 146.

      (7)  PB L 248 van 24.9.2015, blz. 80.

      (8)  PB L 248 van 24.9.2015, blz. 80 en PB L 239 van 15.9.2015, blz. 146.

      (9)  1243e vergadering van het Comité van ministers van de Raad van Europa (8-9 december 2015).

      (10)  COM(2015) 678 final van 15 december 2015.

      (11)  Richtlijn 2013/33/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 tot vaststelling van normen voor de opvang van verzoekers om internationale bescherming (PB L 180 van 29.6.2013, blz. 96) en PB L 348 van 24.12.2008, blz. 98.

      (12)  Richtlijn 2013/32/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende gemeenschappelijke procedures voor de toekenning en intrekking van de internationale bescherming (PB L 180 van 29.6.2013, blz. 60).


Avis juridique important

|

31981K3792

Aanbeveling nr. 3792/81/EGKS van de Commissie van 22 december 1981 aan de Lid-Staten tot verlenging van het communautaire toezicht op de invoer in de Gemeenschap van sommige onder het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal vallende ijzer- en staalprodukten van oorsprong uit derde landen

Publicatieblad Nr. L 377 van 31/12/1981 blz. 0065

*****AANBEVELING  Nr. 3792/81/EGKS VAN DE COMMISSIE  van 22 december 1981  aan de Lid-Staten tot verlenging van het communautaire toezicht op de invoer in de Gemeenschap van sommige onder het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal vallende ijzer- en staalprodukten van oorsprong uit derde landen  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE  GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal, inzonderheid op artikel 74,  Overwegende dat de Commissie bij Aanbeveling nr. 587/80/EGKS (1), verlengd door Aanbeveling nr. 3384/80/EGKS (2) en gewijzigd door Aanbeveling nr. 1997/81/EGKS (3), een communautair toezicht heeft ingesteld op de invoer in de Gemeenschap van sommige onder het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal vallende ijzer- en staalprodukten;  Overwegende dat de redenen die voor de Commissie aanvankelijk aanleiding waren tot het nemen van deze maatregel, namelijk de noodzaak een beter overzicht te hebben van de toekomstige invoer en de voorwaarden waaronder deze plaatsvindt, blijven gelden;  Overwegende dat het derhalve noodzakelijk is dit toezicht te verlengen,  DOET DE VOLGENDE AANBEVELING:  Artikel 1  De geldigheidsduur van Aanbeveling nr. 587/80/EGKS wordt verlengd tot en met 31 december 1982 (4).  Artikel 2  Van deze aanbeveling wordt kennis gegeven aan de Lid-Staten.  Gedaan te Brussel, 22 december 1981.  Voor de Commissie  Wilhelm HAFERKAMP  Vice-Voorzitter  (1) PB nr. L 65 van 11. 3. 1980, blz. 5.  (2) PB nr. L 355 van 30. 12. 1980, blz. 42.  (3) PB nr. L 194 van 17. 7. 1981, blz. 20.  (4) De gedurende de maanden november en december 1981 afgegeven invoerdocumenten mogen conform artikel 1, lid 3, van Aanbeveling nr. 587/80/EGKS worden gebruikt gedurende een periode van twee maanden vanaf de datum van afgifte, zelfs indien deze periode een einde neemt in 1982.