title: Aanbeveling van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 inzake sleutelcompetenties voor een leven lang leren

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 394/10

      AANBEVELING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

   van 18 december 2006
   inzake sleutelcompetenties voor een leven lang leren
   (2006/962/EG)
   HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 149, lid 4, en artikel 150, lid 4,
   Gezien het voorstel van de Commissie,
   Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1),
   Gezien het advies van het Comité van de Regio's (2),
   Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (3),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De Europese Raad van Lissabon van 23-24 maart 2000 concludeerde dat als onderdeel van Europa's antwoord op de mondialisering en de overgang naar kenniseconomieën een Europees kader moet worden bepaald waarin de nieuwe basisvaardigheden, die door een leven lang leren moeten worden verschaft, worden beschreven, en benadrukte dat mensen Europa's hoogste goed zijn. Sindsdien zijn die conclusies regelmatig bekrachtigd, onder andere door de Europese Raden van Brussel van 20-21 maart 2003 en22-23 maart 2005, en in de nieuw leven ingeblazen Lissabonstrategie die in 2005 werd goedgekeurd.

               (2)

               De Europese Raden van Stockholm (23-24 maart 2001) en Barcelona (15-16 maart 2002) hebben hun goedkeuring gehecht aan de concrete toekomstige doelstellingen van de Europese onderwijs- en opleidingsstelsels en een werkprogramma (het werkprogramma „Onderwijs en opleiding 2010”) om deze voor 2010 te verwezenlijken. Deze doelstellingen omvatten de ontwikkeling van vaardigheden voor de kennismaatschappij en specifieke doelstellingen om het leren van talen te stimuleren, de ondernemingsgeest te ontwikkelen en in het algemeen de Europese dimensie in het onderwijs te versterken.

               (3)

               In de mededeling van de Commissie „Een Europese ruimte voor levenslang leren realiseren” en de daaropvolgende resolutie van de Raad van 27 juni 2002 inzake levenslang leren (4) wordt het verschaffen van „de nieuwe basisvaardigheden” als prioriteit aangemerkt en wordt benadrukt dat een leven lang leren betrekking moet hebben op het leren vanaf de voorschoolse leeftijd tot na de pensionering.

               (4)

               In het kader van de verbetering van de werkgelegenheidsprestaties van de Gemeenschap hebben de Europese Raden van Brussel van maart 2003 en december 2003 benadrukt dat bij de ontwikkeling van een leven lang leren speciaal het accent moet worden gelegd op actieve en preventieve maatregelen voor werklozen en inactieve personen. Zij baseerden zich daarbij op het verslag van de taakgroep werkgelegenheid, waarin werd beklemtoond dat mensen zich aan veranderingen moeten kunnen aanpassen, dat het belangrijk is mensen in de arbeidsmarkt op te nemen en dat een leven lang leren een sleutelrol speelt.

               (5)

               In mei 2003 keurde de Raad vijf Europese referentieniveaus („benchmarks”) goed en gaf hij daarmee blijk van zijn vastbeslotenheid tot een meetbare verbetering van de gemiddelde Europese prestaties te komen. Deze referentieniveaus hebben betrekking op leesvaardigheid, voortijdige schoolverlaters, het afronden van de tweede fase van het voortgezet onderwijs en de deelname van volwassenen aan een leven lang leren en hangen nauw samen met de ontwikkeling van sleutelcompetenties.

               (6)

               Het in november 2004 goedgekeurde verslag van de Raad over de bredere rol van het onderwijs benadrukte dat onderwijs de instandhouding en de vernieuwing van de gemeenschappelijke culturele achtergrond in de maatschappij bevordert, alsook het aanleren van essentiële sociale en maatschappelijke waarden, zoals burgerzin, gelijkheid van alle burgers, tolerantie en respect, aspecten die bijzonder belangrijk zijn in een tijd waarin alle lidstaten worden geconfronteerd met de vraag hoe ze moeten omgaan met de toenemende sociale en culturele diversiteit. Bovendien bestaat de rol van het onderwijs bij de versterking van de sociale cohesie er voor een aanzienlijk deel in om mensen in staat te stellen het beroepsleven binnen te stappen en er te blijven.

               (7)

               Het in 2005 door de Commissie goedgekeurde verslag over de vorderingen met de Lissabondoelstellingen op onderwijs- en opleidingsgebied wees uit dat het percentage 15-jarigen dat slecht presteert op het gebied van lezen, niet is gedaald en dat het aantal leerlingen dat het hoger middelbaar onderwijs voltooit, niet is gestegen. Er was enige vooruitgang waarneembaar bij het terugdringen van schooluitval, maar bij het huidige tempo worden de door de Raad van mei 2003 vastgestelde Europese referentieniveaus voor 2010 niet gehaald. Het percentage volwassenen dat onderwijs of een opleiding volgt, groeit niet snel genoeg om het referentieniveau voor 2010 te halen en de gegevens wijzen uit dat laaggeschoolden minder gemakkelijk aan bij- en nascholing deelnemen.

               (8)

               In het in maart 2002 door de Europese sociale partners goedgekeurde Actiekader voor de ontwikkeling van competenties en kwalificaties voor een leven lang leren wordt benadrukt dat het bedrijfsleven zich hoe langer hoe sneller moet aanpassen om concurrerend te blijven. Meer teamwerk, vlakkere structuren, gedelegeerde verantwoordelijkheden en een grotere behoefte aan multitasking leiden tot een ontwikkeling van lerende organisaties. In dit verband vormt het vermogen van organisaties om competenties vast te stellen, te mobiliseren en te erkennen, en de ontwikkeling ervan voor alle werknemers te stimuleren de basis voor nieuwe concurrentiestrategieën.

               (9)

               Uit het Maastrichtse onderzoek uit 2004 naar beroepsonderwijs en -opleiding blijkt dat er een aanzienlijke kloof bestaat tussen de voor nieuwe banen vereiste en de door de Europese beroepsbevolking behaalde onderwijsniveaus. Blijkens deze studie is meer dan een derde van de Europese beroepsbevolking (80 miljoen personen) laaggeschoold terwijl in 2010 voor naar schatting bijna 50 % van de nieuwe banen tertiaire kwalificaties vereist zullen zijn, voor iets minder dan 40 % hoger middelbaar onderwijs en voor slechts ongeveer 15 % basisopleiding volstaat.

               (10)

               In het in 2004 goedgekeurde gezamenlijk verslag van de Raad en de Commissie over het werkprogramma „Onderwijs en opleiding 2010” werd nog eens met klem gewezen op het feit dat in het kader van de strategieën van de lidstaten voor een leven langleren alle burgers moeten worden toegerust met de nodige competenties. Om hervormingen te vergemakkelijken en te stimuleren stelt het verslag voor gemeenschappelijke Europese referentiecriteria en uitgangspunten te ontwikkelen en wordt prioriteit toegekend aan het kader van sleutelcompetenties.

               (11)

               Het Europees Pact voor de jeugd, dat aan de conclusies van de Europese Raad van Brussel van 22-23 maart 2005 is gehecht, benadrukt de noodzaak de ontwikkeling van een gemeenschappelijke set van basisvaardigheden aan te moedigen.

               (12)

               De noodzaak om jongeren toe te rusten met de nodige sleutelcompetenties en de opleidingsniveaus te verbeteren maakt integraal deel uit van de door de Europese Raad van juni 2005 goedgekeurde Geïntegreerde richtsnoeren voor groei en werkgelegenheid 2005-2008. In de werkgelegenheidsrichtsnoeren wordt met name gepleit voor een aanpassing van de onderwijs- en opleidingsstelsels in reactie op de nieuwe competentievereisten door in het kader van de hervormingsprogramma's van de lidstaten de behoeften van het bedrijfsleven en de sleutelcompetenties beter in kaart te brengen. Bovendien wordt er in de werkgelegenheidsrichtsnoeren voor gepleit om in alle acties voor gendermainstreaming en gendergelijkheid te zorgen en in heel de Europese Unie tot een algemene arbeidsparticipatie van 70 % en ten minste 60 % voor vrouwen te komen.

               (13)

               Deze aanbeveling dient bij te dragen tot de ontwikkeling van onderwijs en opleiding van een hoog gehalte, dat toekomstgericht is en afgestemd is op de behoeften van de Europese samenleving door de activiteiten van de lidstaten te versterken en aan te vullen en ervoor te zorgen dat hun initiële onderwijs- en opleidingsstelsels alle jongeren de mogelijkheid bieden om hun sleutelcompetenties op een zodanig peil te brengen dat zij toegerust zijn voor verder leren, voor het beroepsleven en voor het leven als volwassene in het algemeen, en dat volwassenen in staat zijn hun sleutelcompetenties dankzij een coherent en uitgebreid onderwijsaanbod voor een leven lang leren verder te ontwikkelen en actueel te houden. Deze aanbeveling dient ook een gemeenschappelijk Europees referentiekader inzake sleutelcompetenties te bieden ten behoeve van beleidsmakers, onderwijs- en opleidingsaanbieders, sociale partners en de lerenden zelf om nationale hervormingen en de uitwisseling van informatie tussen de lidstaten en de Commissie in het kader van het werkprogramma „Onderwijs en opleiding 2010” te vergemakkelijken, met het doel de overeengekomen Europese referentieniveaus te halen. Voorts dient de aanbeveling ander gerelateerd beleid zoals het werkgelegenheids- en sociaal beleid en andere beleidsvormen voor de jeugd te ondersteunen.

               (14)

               Aangezien de doelstellingen van deze aanbeveling, namelijk de activiteiten van de lidstaten te ondersteunen en aan te vullen door een gemeenschappelijk referentiepunt vast te stellen dat nationale hervormingen en verdere samenwerking tussen de lidstaten stimuleert en vergemakkelijkt, niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en derhalve beter door de Gemeenschap kunnen worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel, gaat deze aanbeveling niet verder dan wat nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken,

         BEVELEN DE LIDSTATEN AAN:
   in het kader van de strategieën voor een leven lang leren sleutelcompetenties voor iedereen te ontwikkelen en de „Sleutelcompetenties voor een leven lang leren — een Europees referentiekader”, hierna „Europees referentiekader” genoemd, in de bijlage te gebruiken als een referentie-instrument om ervoor te zorgen dat:

               1.

               het initieel onderwijs en de initiële opleiding alle jongeren de mogelijkheid bieden om hun sleutelcompetenties zodanig te ontwikkelen dat zij toegerust zijn voor verder leren, het werkzame leven en het leven als volwassene;

               2.

               er passende voorzieningen worden getroffen voor jongeren die als gevolg van een onderwijsachterstand door persoonlijke, sociaal-culturele of economische omstandigheden speciale ondersteuning behoeven om hun onderwijsmogelijkheden te realiseren;

               3.

               volwassenen in staat zijn de sleutelcompetenties hun leven lang verder te ontwikkelen en actueel te houden, en dat er bijzondere aandacht wordt besteed aan doelgroepen die in de nationale, regionale en/of lokale context als prioritair zijn aangemerkt, zoals personen die hun vaardigheden op peil moeten brengen;

               4.

               er passende voorzieningen voor volwassenenonderwijs en -opleiding aanwezig zijn, waaronder leraren en opleiders, validerings- en evaluatieprocedures, maatregelen om gelijke toegang tot een leven lang leren en de arbeidsmarkt te waarborgen, en ondersteuning voor lerenden die rekening houdt met de uiteenlopende behoeften en vaardigheden van volwassenen;

               5.

               coherentie van de volwasseneneducatie en -scholing voor individuele burgers door nauwe vervlechting met het werkgelegenheidsbeleid, sociaal beleid, cultuurbeleid, innovatiebeleid en andere beleidsvormen die jongeren betreffen, en via samenwerking met de sociale partners en andere belanghebbenden;

         NEMEN NOTA VAN HET VOORNEMEN VAN DE COMMISSIE OM:

               1.

               de lidstaten te helpen bij hun inspanningen om hun onderwijs- en opleidingsstelsels te ontwikkelen en deze aanbeveling uit te voeren en te verspreiden, onder meer door gebruik te maken van het Europees referentiekader als referentie om het leren van elkaar (peer learning) en de uitwisseling van goede praktijken te vergemakkelijken en om de ontwikkelingen te volgen en in tweejaarlijkse voortgangsverslagen over het werkprogramma „Onderwijs en opleiding 2010” verslag uit te brengen over de geboekte vooruitgang;

               2.

               het Europees referentiekader te gebruiken als referentie bij de uitvoering van de communautaire onderwijs- en opleidingsprogramma's en ervoor te zorgen dat die programma's de verwerving van sleutelcompetenties bevorderen;

               3.

               het ruimere gebruik van het Europees referentiekader in gerelateerd communautair beleid te bevorderen en met name bij de uitvoering van het werkgelegenheids-, jeugd-, cultureel en sociaal beleid, en nauwere banden te ontwikkelen met de sociale partners en andere organisaties die op die terreinen werkzaam zijn;

               4.

               het effect van het Europees referentiekader in het kader van het werkprogramma „Onderwijs en opleiding 2010” te beoordelen en uiterlijk 18 december 2010 aan het Europees Parlement en de Raad verslag uit te brengen over de opgedane ervaringen en de gevolgen voor de toekomst.

      Gedaan te Brussel, 18 december 2006.

            Voor het Europees Parlement

            De voorzitter

         J. BORRELL FONTELLES

            Voor de Raad

            De voorzitter

         J.-E. ENESTAM

      (1)  PB C 195 van 18.8.2006, blz. 109.

      (2)  PB C 229 van 22.9.2006, blz. 21.

      (3)  Advies van het Europees Parlement van 26 september 2006 (nog niet in het Publicatieblad bekendgemaakt) en besluit van de Raad van 18 december 2006.

      (4)  PB C 163 van 9.7.2002, blz. 1.

      BIJLAGE
      SLEUTELCOMPETENTIES VOOR EEN LEVEN LANG LEREN — EEN EUROPEES REFERENTIEKADER
      Achtergrond en doelstellingen
      Aangezien de mondialisering de Europese Unie voor steeds nieuwe uitdagingen stelt, zal elke burger moeten beschikken over een breed scala van sleutelcompetenties om zich flexibel te kunnen aanpassen aan een snel veranderende wereld waarin alles in hoge mate met elkaar verbonden is.
      Aangezien onderwijs een tweeledige functie heeft, sociaal en economisch, speelt het een cruciale rol bij de verwerving van de sleutelcompetenties die de burgers van Europa nodig hebben om zich op een soepele manier aan deze veranderingen aan te passen.
      In het bijzonder moet uitgaande van de uiteenlopende individuele vaardigheden aan de behoeften van de lerenden worden tegemoetgekomen door gelijke behandeling en toegang te garanderen voor die groepen die als gevolg van een onderwijsachterstand door persoonlijke, sociale, culturele of economische omstandigheden speciale ondersteuning behoeven om hun onderwijspotentieel te realiseren. Voorbeelden van zulke groepen zijn personen met geringe basisvaardigheden, in het bijzonder wat lezen en schrijven betreft, vroege schoolverlaters, langdurig werklozen en personen die weer aan het werk gaan na een lange periode van afwezigheid, ouderen, migranten en personen met een handicap.
      Derhalve zijn de voornaamste doelstellingen van dit referentiekader:

                  1)

                  de sleutelcompetenties vast te stellen en te omschrijven die in een kennismaatschappij nodig zijn voor zelfontplooiing, actief burgerschap, sociale cohesie en inzetbaarheid;

                  2)

                  de lidstaten te helpen bij hun inspanningen om ervoor te zorgen dat jongeren aan het einde van het initieel onderwijs en de initiële opleiding hun sleutelcompetenties op een zodanig peil hebben gebracht dat zij toegerust zijn voor verder leren, het werkzame leven en het leven als volwassene en dat volwassenen hun sleutelcompetenties gedurende hun hele leven kunnen ontwikkelen en bijwerken;

                  3)

                  de beleidsmakers, onderwijsaanbieders, werkgevers en de lerenden zelf een Europees referentie-instrument aan de hand te doen teneinde de inspanningen op nationaal en Europees niveau in de richting van gemeenschappelijk overeengekomen doelstellingen te vergemakkelijken;

                  4)

                  een kader te verschaffen voor verdere maatregelen op communautair niveau, zowel binnen het werkprogramma „Onderwijs en opleiding 2010” als binnen de communautaire onderwijs- en opleidingsprogramma's.

            Sleutelcompetenties
      Competenties worden gedefinieerd als een combinatie van kennis, vaardigheden en attitudes die in een bepaalde context adequaat zijn. Sleutelcompetenties zijn die competenties die elk individu nodig heeft voor zijn zelfontplooiing en ontwikkeling, actief burgerschap, sociale integratie en zijn werk.
      Het Europees referentiekader kent acht sleutelcompetenties:

                  1.

                  Communicatie in de moedertaal;

                  2.

                  Communicatie in vreemde talen;

                  3.

                  Wiskundige competentie en basiscompetentie op het gebied van exacte wetenschappen en technologie;

                  4.

                  Digitale competenties;

                  5.

                  Leercompetenties;

                  6.

                  Sociale en civieke competenties;

                  7.

                  Ontwikkeling van initiatief en ondernemerschap; en

                  8.

                  Cultureel bewustzijn en culturele expressie.

            De sleutelcompetenties zijn allemaal even belangrijk, omdat al deze competenties kunnen bijdragen tot een succesvol leven in een kennismaatschappij. Veel competenties overlappen elkaar en grijpen in elkaar: aspecten die voor één bepaald gebied essentieel zijn, zullen de competentie op een ander gebied ondersteunen. Competentie in de fundamentele basisvaardigheden taal, lezen en schrijven, rekenen en informatie- en communicatietechnologie (ICT) is een essentiële basis voor leren, en de leercompetentie ondersteunt alle leeractiviteiten. Enkele begrippen keren in het Europees referentiekader steeds weer terug: kritisch denken, creativiteit, initiatief, probleemoplossing, risicobeoordeling, het nemen van beslissingen, constructief management spelen een rol in alle acht sleutelcompetenties.
      1.   Communicatie in de moedertaal (1)

      Definitie:
      Communicatie in de moedertaal is het vermogen om zowel mondeling als schriftelijk (luisteren, spreken, lezen en schrijven) concepten, gedachten, gevoelens, feiten en meningen onder woorden te brengen en te interpreteren, en om op gepaste en creatieve wijze in alle maatschappelijke en culturele situaties, in onderwijs en opleiding, werk, thuis en vrije tijd — talig te handelen.
      Essentiële kennis, vaardigheden en attitudes met betrekking tot deze competentie
      Communicatiecompetentie is het resultaat van de verwerving van de moedertaal, die onlosmakelijk verbonden is met de ontwikkeling van het cognitief vermogen van het individu om de wereld te interpreteren en betrekkingen aan te gaan met anderen. Om in de moedertaal te communiceren moet iemand kennis hebben van de woordenschat, de functionele grammatica en de functies van taal. Dit veronderstelt kennis van de voornaamste soorten verbale interactie, van verschillende soorten literaire en niet literaire teksten, van de belangrijkste kenmerken van de verschillende stijlen en taalregisters, en van de verschillende contextafhankelijke vormen van taal en communicatie.
      Men moet over de vaardigheden beschikken om mondeling en schriftelijk in uiteenlopende communicatieve situaties te communiceren en zijn communicatief gedrag te observeren en aan te passen aan de eisen van de situatie. Deze competentie houdt ook het vermogen in om verschillende soorten teksten van elkaar te onderscheiden en te gebruiken, informatie te zoeken, te verzamelen en te verwerken, hulpmiddelen te gebruiken, en afhankelijk van de context op doeltreffende wijze zijn eigen argumenten schriftelijk en mondeling te formuleren en onder woorden te brengen.
      Een positieve attitude tegenover communicatie in de moedertaal impliceert openstaan voor een kritische en constructieve dialoog, enthousiasme voor de esthetische kwaliteiten van de taal en de bereidheid die na te streven, en belangstelling voor interactie met anderen. Dit impliceert een bewustzijn van het effect van taal op anderen en een behoefte om de taal op een positieve en maatschappelijk verantwoorde manier te begrijpen en te gebruiken.
      2.   Communicatie in vreemde talen (2)

      Definitie:
      Voor communicatie in een vreemde taal zijn in het algemeen dezelfde vaardigheden vereist als voor communicatie in de moedertaal: het vermogen om naar gelang van de eigen behoeften zowel mondeling als schriftelijk (luisteren, spreken, lezen en schrijven) concepten, gedachten, gevoelens, feiten en meningen te begrijpen, onder woorden te brengen en te interpreteren, in verschillende maatschappelijke en culturele contexten — onderwijs en opleiding, werk, thuis en vrije tijd. Communicatie in een vreemde taal vereist ook vaardigheden als bemiddeling en intercultureel begrip. Iemands taalbeheersing varieert naar gelang van deze vier dimensies (luisteren, spreken, lezen en schrijven), naar gelang van de taal en naar gelang van de sociale en culturele achtergrond, het milieu en de behoeften en/of belangstelling van de betrokkene.
      Essentiële kennis, vaardigheden en attitudes met betrekking tot deze competentie:
      Competentie in een vreemde taal vereist kennis van de woordenschat en functionele grammatica en van de belangrijkste soorten verbale interactie en taalregisters. Kennis van maatschappelijke conventies en het culturele aspect en de verschillende vormen van taal is belangrijk.
      Tot de essentiële vaardigheden inzake communicatie in vreemde talen behoren het vermogen om mondelinge mededelingen te begrijpen, een gesprek te beginnen, gaande te houden en te beëindigen, en teksten te lezen, te begrijpen en te produceren, al naargelang van de behoeften van het moment. Men moet ook in staat zijn op passende wijze gebruik te maken van hulpmiddelen en talen ook informeel in het kader van een leven lang leren te leren.
      Een positieve attitude impliceert de erkenning van culturele diversiteit, alsook belangstelling voor en nieuwsgierigheid naar talen en interculturele communicatie.
      3.   Wiskundige competentie en basiscompetenties op het gebied van exacte wetenschappen en technologie
      Definitie:

                  A.

                  Wiskundige competentie is het vermogen wiskundige denkpatronen te ontwikkelen en toe te passen om diverse problemen in dagelijkse situaties op te lossen. Deze competentie is gebaseerd op een degelijke beheersing van rekenvaardigheid, waarbij het accent op procédés en activiteit, alsmede op kennis ligt. Wiskundige competentie houdt — in uiteenlopende mate — het vermogen en de bereidheid in wiskundige denkmethoden (logisch en ruimtelijk denken) toe te passen en wiskundige voorstellingen (formules, modellen, constructies, grafieken/diagrammen) te gebruiken.

                  B.

                  Competentie op het gebied van exacte wetenschappen is het vermogen en de bereidheid om de kennis en methoden die gebruikt worden om de natuurlijke wereld te verklaren, te gebruiken om problemen te identificeren en gefundeerde conclusies te trekken. Technologische competentie wordt gezien als de toepassing van die kennis en methoden om in vastgestelde menselijke behoeften te voorzien. Beide terreinen van deze competentie impliceren inzicht in de door menselijke activiteit veroorzaakte veranderingen en verantwoordelijkheid als individueel burger.

            Essentiële kennis, vaardigheden en attitudes met betrekking tot deze competentie

                  A.

                  De noodzakelijke kennis van wiskunde omvat een gedegen kennis van getallen, maateenheden en structuren, de basisbewerkingen en wiskundige basisvoorstellingen, begrip van wiskundige termen en begrippen, en van de vragen waarop de wiskunde antwoord kan geven.
                  Men moet over de vaardigheden beschikken om de wiskundige grondbeginselen en procédés in dagelijkse situaties thuis en op het werk toe te passen en argumentatieketens te volgen en te beoordelen. Men moet in staat zijn wiskundig te redeneren, wiskundige bewijzen te begrijpen, wiskundig te communiceren en de juiste hulpmiddelen te gebruiken.
                  Een positieve attitude in de wiskunde is gebaseerd op respect voor de waarheid en de bereidheid naar redenen te zoeken en hun validiteit te beoordelen.

                  B.

                  Voor exacte wetenschappen en technologie omvat de essentiële kennis de grondbeginselen van de natuurlijke wereld, fundamentele wetenschappelijke begrippen, beginselen en methoden, technologie en technologische producten en procédés, en tevens inzicht in de invloed van wetenschap en technologie op de natuurlijke wereld. Deze competenties moeten de individuen vervolgens in staat stellen een beter inzicht te krijgen in de vorderingen, beperkingen en risico's van wetenschappelijke theorieën, toepassingen en technologie voor de samenleving in het algemeen (met betrekking tot de besluitvorming, waarden, ethische vraagstukken, cultuur, enz.).
                  Tot de vaardigheden behoren het vermogen om technologische instrumenten en machines te gebruiken en te hanteren, alsook wetenschappelijke gegevens om een doel te bereiken of tot gefundeerde besluiten of conclusies te komen. Men moet ook in staat zijn de wezenlijke kenmerken van wetenschappelijk onderzoek te herkennen en de conclusies en daaraan ten grondslag liggende redenering onder woorden te brengen.
                  De competentie omvat een kritische en nieuwsgierige attitude, belangstelling voor ethische vraagstukken en respect voor veiligheid en duurzaamheid — speciaal met betrekking tot de wetenschappelijke en technologische vooruitgang in relatie tot de eigen persoon, het gezin, de gemeenschap en de wereld.

            4.   Digitale competentie
      Definitie:
      Digitale competentie omvat de vertrouwdheid met en het kritische gebruik van technologieën van de informatiemaatschappij voor het werk, in de vrije tijd en voor communicatie. Zij wordt onderbouwd door basisvaardigheden in ICT: het gebruik van computers om informatie op te vragen, te beoordelen, op te slaan, te produceren, te presenteren en uit te wisselen, en om via internet te communiceren en deel te nemen aan samenwerkingsnetwerken.
      Essentiële kennis, vaardigheden en attitudes met betrekking tot deze competentie
      Digitale competentie vereist een gedegen inzicht in en kennis van de aard, de rol en de mogelijkheden van de technologieën van de informatiemaatschappij in alledaagse situaties: in het persoonlijke en maatschappelijke leven en op het werk. Zij omvat de voornaamste computertoepassingen zoals tekstverwerking, spreadsheets, databases, opslag en beheer van informatie, en inzicht in de mogelijkheden en potentiële risico's van het internet en communicatie via elektronische media (e-mail, netwerkinstrumenten) voor het werk, de vrije tijd, de uitwisseling van informatie en samenwerkingsnetwerken, leren en onderzoek. Men dient ook te begrijpen hoe de technologieën van de informatie–maatschappij creativiteit en innovatie kan ondersteunen, en op de hoogte te zijn van problemen rond de deugdelijkheid en betrouwbaarheid van de beschikbare informatie en de juridische en ethische beginselen in verband met het interactieve gebruik van technologieën van de informatiemaatschappij.
      De vaardigheden omvatten: het vermogen om informatie te zoeken, te verzamelen en te verwerken en deze op kritische en stelselmatige wijze te gebruiken, de relevantie ervan te beoordelen en onderscheid te maken tussen reëel en virtueel met in achtneming van de onderlinge verbanden. Men moet in staat zijn hulpmiddelen te gebruiken om complexe informatie te produceren, te presenteren en te begrijpen, en toegang te krijgen tot internetdiensten, daarnaar te zoeken en die te gebruiken; men moet ook in staat zijn technologieën van de informatiemaatschappij te gebruiken als hulp bij kritisch denken, creativiteit en innovatie.
      Het gebruik van technologieën van de informatiemaatschappij vereist een kritische en bedachtzame attitude tegenover beschikbare informatie en een verantwoord gebruik van interactieve mediabelangstelling om zich in gemeenschappen en netwerken voor culturele, sociale en/of professionele doeleinden te begeven, bevordert deze competentie eveneens.
      5.   Leercompetentie
      Definitie:
      Leercompetentie is het vermogen om een leerproces te beginnen en vol te houden, zijn eigen leerproces te organiseren, onder andere door efficiënt time- en informatiemanagement, zowel individueel als in groepen. De competentie omvat bewustzijn van het eigen leerproces en zijn behoeften, de vaststelling van de beschikbare mogelijkheden en het vermogen om obstakels te overwinnen teneinde met succes te leren. Deze competentie veronderstelt de verwerving, verwerking en assimilatie van nieuwe kennis en vaardigheden en het zoeken naar en gebruik maken van studiebegeleiding. Leercompetentie impliceert voor de lerenden het voortbouwen op eerdere leer- en levenservaringen om kennis en vaardigheden in uiteenlopende situaties — thuis, op het werk, bij onderwijs en opleiding — te gebruiken en toe te passen. Motivatie en zelfvertrouwen zijn van essentieel belang voor iemands competentie.
      Essentiële kennis, vaardigheden en attitudes met betrekking tot deze competentie
      Als het leren op specifieke werk- of carrièredoeleinden gericht is, moet iemand kennis bezitten van de vereiste competenties, kennis, vaardigheden en kwalificaties. In ieder geval veronderstelt leercompetentie dat iemand weet en begrijpt welke leerstrategieën zijn voorkeur hebben en wat de sterke en zwakke punten in zijn vaardigheden en kwalificaties zijn, en dat hij in staat is de beschikbare onderwijs- en opleidingsmogelijkheden en studieadvisering en/of -begeleiding te vinden.
      Leercompetentie vereist om te beginnen de vaardigheid om fundamentele basisvaardigheden te verwerven, zoals lezen en schrijven, rekenen en ICT-vaardigheden die voor verder leren nodig zijn. Op basis hiervan moet iemand in staat zijn nieuwe kennis en vaardigheden te ontsluiten, te verwerven, te verwerken en te assimileren. Dit vereist een efficiënt management van het leerproces en de loopbaan- en arbeidspatronen, en met name het vermogen om in het leren te volharden, zich gedurende langere periodes te concentreren en kritisch na te denken over de leerdoelen. Men moet in staat zijn tijd uit te trekken voor zelfstandig leren en zelfdiscipline aan de dag te leggen, maar in het kader van het leerproces ook met anderen samen te werken, voordeel te trekken uit een heterogene groep en het geleerde met anderen te delen. Men moet in staat zijn zijn eigen leerproces te organiseren, zijn eigen werk te beoordelen en zo nodig advies, informatie en hulp te zoeken.
      Een positieve attitude omvat de motivatie en het zelfvertrouwen om een leven lang met succes verder te leren. Een probleemoplossingsgerichte attitude ondersteunt zowel het leren als iemands vermogen met obstakels en veranderingen om te gaan. Het verlangen om eerdere leer- en levenservaringen toe te passen en de nieuwsgierigheid om naar leermogelijkheden te zoeken en het geleerde in uiteenlopende levenssituaties toe te passen zijn essentiële onderdelen van een positieve attitude.
      6.   Sociale en burgerschapscompetentie
      Definitie:
      Deze competenties omvatten persoonlijke, interpersoonlijke en interculturele competentie en bestrijken alle vormen van gedrag die het personen mogelijk maken op een efficiënte en constructieve manier deel te nemen aan het sociale en beroepsleven, met name in toenemend gediversifieerde samenlevingen, en om waar nodig conflicten op te lossen. Burgerschapscompetenties stellen personen in staat volledig deel te nemen aan het leven als burger, dankzij kennis van sociale en politieke begrippen en structuren, en een actieve en democratische participatie.
      Essentiële kennis, vaardigheden en attitudes met betrekking tot deze competentie

                  A.

                  Sociale competentie hangt samen met het persoonlijke en sociale welbevinden, hetgeen inzicht vereist in de manier waarop men voor een optimale lichamelijke en geestelijke gezondheid kan zorgen, het besef dat die van onschatbare waarde is voor jezelf, je familie en je directe sociale omgeving, en kennis van de manier waarop een gezonde leefstijl hiertoe kan bijdragen. Voor een succesvolle interpersoonlijke en sociale participatie is het essentieel de in verschillende samenlevingen en milieus (bv. op het werk) algemeen geaccepteerde gedragscodes en omgangsvormen te begrijpen. Het is evenzeer van belang op de hoogte te zijn van de basisbegrippen met betrekking tot individuen, groepen, arbeidsorganisaties, gelijkheid van man en vrouw en non-discriminatie, maatschappij en cultuur. Inzicht in de multiculturele en sociaal-economische dimensies van de Europese samenlevingen en in de wisselwerking tussen de nationale culturele identiteit en de Europese identiteit is belangrijk.
                  Hierbij staat de vaardigheid centraal om in verschillende omgevingen constructief te communiceren, blijk te geven van tolerantie, verschillende standpunten te verwoorden en te begrijpen, te onderhandelen en vertrouwen te wekken, en zich in te voelen. Men moet in staat zijn om te gaan met stress en frustraties, deze op constructieve wijze onder woorden te brengen en onderscheid te maken tussen privé- en beroepsleven.
                  Deze competentie is gebaseerd op attitudes van samenwerking, assertiviteit en integriteit. Men moet belangstelling hebben voor sociaal-economische ontwikkelingen, interculturele communicatie en diversiteit van waarden, men moet anderen respecteren en bereid zijn vooroordelen te overwinnen en compromissen te sluiten.

                  B.

                  Burgerschapscompetentie is gebaseerd op kennis van de begrippen democratie, rechtvaardigheid en gelijkheid, burgerschap en burgerrechten, zoals die onder meer zijn neergelegd in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en internationale verklaringen, en door de diverse instellingen op lokaal, regionaal, nationaal, Europees en internationaal niveau worden toegepast. Burgerschapscompetentie omvat kennis van de hedendaagse gebeurtenissen, alsmede van de voornaamste gebeurtenissen en ontwikkelingen in de nationale, de Europese en de wereldgeschiedenis. Tevens dient een besef van de oogmerken, de waarden en het beleid van sociale en politieke bewegingen te worden ontwikkeld. Kennis van de Europese integratie en van de structuren, de hoofddoelstellingen en waarden van de EU is eveneens essentieel, net als het besef van de verscheidenheid en de culturele identiteiten in Europa.
                  Tot de vaardigheden inzake burgerschapscompetentie behoren het vermogen om zich daadwerkelijk met anderen voor de publieke zaak in te zetten en solidariteit aan de dag te leggen en belangstelling voor het oplossen van problemen die een plaatselijke of grotere gemeenschap raken. Hiertoe behoren ook een kritische en creatieve bezinning op en constructieve deelname aan gemeenschaps-/buurtactiviteiten en de besluitvorming op alle niveaus — lokaal, nationaal en Europees –, met name door deel te nemen aan verkiezingen.
                  Volledige eerbiediging van de mensenrechten en gelijkheid als basis van de democratie, en erkenning en begrip van de verschillen tussen waardesystemen van verschillende religieuze of etnische groeperingen vormen de grondslagen voor een positieve attitude. Dit houdt ook in dat een gevoel van verbondenheid met zijn woonplaats, land, de Europese Unie en Europa in het algemeen en de wereld aan de dag wordt gelegd en dat blijk wordt gegeven van de bereidheid deel te nemen aan het democratisch besluitvormingsproces op alle niveaus. Ook het blijk geven van verantwoordelijkheidszin en het tonen van begrip en respect voor de gedeelde waarden die noodzakelijk zijn om de samenhang in de gemeenschap te waarborgen, zoals eerbied voor de democratische beginselen, hangen daarmee samen. Constructieve participatie impliceert ook burgerlijke activiteiten, steun voor sociale verscheidenheid en cohesie en duurzame ontwikkeling, en de bereidheid om de waarden en privésfeer van anderen te respecteren.

            7.   Ontwikkeling van initiatief en ondernemerszin
      Definitie:
      Onder ontwikkeling van initiatief en ondernemerszin wordt iemands vermogen verstaan om ideeën in daden om te zetten. Het omvat creativiteit, innovatie en het nemen van risico's, alsook het vermogen om te plannen en projecten te beheren om doelstellingen te verwezenlijken. Ondernemerschap helpt iedereen niet alleen in het dagelijks leven thuis en in de maatschappij, maar ook om werknemers zich bewust te worden van hun arbeidsomgeving en kansen te grijpen, en is de basis voor meer specifieke vaardigheden en kennis die degenen nodig hebben die aan sociale of economische bedrijvigheid bijdragen. Het dient tevens het bewustzijn van ethische waarden en de bevordering van goed bestuur te omvatten.
      Essentiële kennis, vaardigheden en attitudes met betrekking tot deze competentie
      Deze kennis behelst onder meer het vermogen inzicht te verkrijgen in de beschikbare mogelijkheden voor persoonlijke, professionele en/of commerciële activiteiten, en van de grotere samenhangen waarin mensen wonen en werken, zoals een ruim begrip van het functioneren van de economie en de mogelijkheden en uitdagingen waarvoor een werkgever of organisatie staan. Men moet zich ook bewust zijn van de ethische rol van ondernemingen en van de positieve invloed die zij bijvoorbeeld door eerlijke handel of maatschappelijk verantwoord ondernemen kunnen uitoefenen.
      De vaardigheden hebben betrekking op proactief projectbeheer (waaronder planning, organisatie, management, leiderschap en delegeren, analyseren, communiceren, debriefing, evaluatie en verslaglegging), daadwerkelijke vertegenwoordiging en onderhandelen en het vermogen zowel alleen als in teamverband te werken. Een belangrijke competentie is het kunnen beoordelen van de eigen sterke en zwakke punten en het evalueren en zo nodig nemen van risico's.
      Een ondernemersattitude wordt gekenmerkt door initiatief, proactiviteit, onafhankelijkheid en innovatie in het persoonlijke en maatschappelijke leven en op het werk. Hiertoe behoren ook motivatie en de vastbeslotenheid om doelstellingen te halen, hetzij persoonlijke, hetzij gemeenschappelijke, ook op het werk.
      8.   Cultureel bewustzijn en culturele expressie
      Definitie:
      Erkenning van het belang van de creatieve expressie van ideeën, ervaringen en emoties in diverse vormen, waaronder muziek, podiumkunsten, literatuur en beeldende kunsten.
      Essentiële kennis, vaardigheden en attitudes met betrekking tot deze competentie
      Culturele kennis omvat een bewustzijn van het lokale, nationale en Europese culturele erfgoed en de plaats daarvan in de wereld. Daaronder valt elementaire kennis van de belangrijkste culturele werken, waaronder hedendaagse volkskunst als belangrijk onderdeel van de menselijke geschiedenis. Het is belangrijk de culturele en taalkundige verscheidenheid in Europa en in andere wereldregio's te begrijpen, te beseffen dat die beschermd moet worden, en inzicht te hebben in het belang van esthetische factoren in het dagelijkse leven.
      Tot de vaardigheden behoren zowel appreciatie als expressie: zelfexpressie via uiteenlopende uitdrukkingsvormen dankzij de individuele aangeboren capaciteiten alsmede het waarderen en genieten van kunstwerken en artistieke voorstellingen. Daartoe behoort evenzeer het vermogen om zijn eigen creatieve en expressieve gezichtspunten te relateren aan de meningen van anderen en sociale en economische kansen in culturele activiteiten te onderkennen en te verwezenlijken. Culturele expressie is essentieel voor de ontwikkeling van creatieve vaardigheden die kunnen worden toegepast in vele professionele contacten.
      Een gedegen begrip van de eigen cultuur vormt de basis voor respect en een open attitude tegenover de verscheidenheid van culturele uitdrukkingsvormen. Tot een positieve instelling behoren ook creativiteit en de bereidheid om esthetische mogelijkheden te cultiveren via artistieke zelfexpressie en deelneming aan het culturele leven.

         (1)  In de context van de multiculturele en veeltalige samenlevingen die Europa rijk is, wordt erkend dat de moedertaal niet altijd een officiële taal van een lidstaat hoeft te zijn, maar om volwaardig aan de samenleving te kunnen deelnemen is het wel een eerste vereiste om in een officiële taal te kunnen communiceren. In sommige lidstaten kan de moedertaal een van de verscheidene officiële talen zijn. Het is aan de afzonderlijke lidstaten om, afhankelijk van hun specifieke behoeften en omstandigheden, op deze situaties in te spelen en de definitie dienovereenkomstig toe te passen.

         (2)  Het is belangrijk te beseffen dat vele Europeanen in tweetalige of meertalige gezinnen en gemeenschappen leven en dat de officiële taal van het land waar zij wonen, soms niet hun moedertaal is. Voor deze groepen kan deze competentie de kennis van een officiële taal, veeleer dan een vreemde taal zijn. Hun behoeften, motivatie en sociale en/of economische drijfveren voor de ontwikkeling van deze competentie ter bevordering van hun integratie zal bijvoorbeeld verschillend zijn van die van degenen die een vreemde taal leren om te reizen of voor professionele doeleinden. Het is aan de afzonderlijke lidstaten om, afhankelijk van hun specifieke behoeften en omstandigheden, op deze situaties in te spelen en de definitie dienovereenkomstig toe te passen.


title: Aanbeveling van de Raad van 9 juli 2013 over het nationale hervormingsprogramma 2013 van Zweden en met een advies van de Raad over het convergentieprogramma van Zweden voor de periode 2012-2016

text:
               30.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/86

      AANBEVELING VAN DE RAAD

   van 9 juli 2013
   over het nationale hervormingsprogramma 2013 van Zweden en met een advies van de Raad over het convergentieprogramma van Zweden voor de periode 2012-2016
   2013/C 217/21
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148, lid 4,
   Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid (1), en met name artikel 9, lid 2,
   Gezien Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 betreffende de preventie en correctie van macro-economische onevenwichtigheden (2), en met name artikel 6, lid 1,
   Gezien de aanbeveling van de Europese Commissie,
   Gezien de conclusies van de Europese Raad,
   Gezien het advies van het Comité voor de werkgelegenheid,
   Gezien het advies van het Economisch en Financieel Comité,
   Gezien het advies van het Comité voor sociale bescherming,
   Gezien het advies van het Comité voor de economische politiek,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 26 maart 2010 heeft de Europese Raad zijn goedkeuring gehecht aan het voorstel van de Commissie voor een nieuwe groei- en werkgelegenheidsstrategie; deze Europa 2020-strategie moet voor een betere coördinatie van het economisch beleid zorgen en zal zich toespitsen op de sleutelgebieden waarop Europa's potentieel voor duurzame groei en concurrentievermogen een krachtige impuls nodig heeft.

               (2)

               De Raad heeft op 13 juli 2010 een aanbeveling inzake de globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten en de Unie (2010-2014) en op 21 oktober 2010 een besluit betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten (3) vastgesteld, die samen de „geïntegreerde richtsnoeren” vormen. De lidstaten werd verzocht in hun nationaal economisch en werkgelegenheidsbeleid met de geïntegreerde richtsnoeren rekening te houden.

               (3)

               Op 29 juni 2012 hebben de staatshoofden en regeringsleiders van de lidstaten besloten tot een Pact voor groei en banen, dat een samenhangend kader biedt voor actie op het niveau van de lidstaten, de EU en de eurozone, waarbij alle mogelijke hefbomen, instrumenten en beleidsvormen worden ingezet. Zij hebben bepaald welke maatregelen op het niveau van de lidstaten moeten worden genomen, en met name verklaard vastbesloten te zijn om de doelstellingen van de Europa 2020-strategie te verwezenlijken en de landenspecifieke aanbevelingen uit te voeren.

               (4)

               Op 10 juli 2012 heeft de Raad een aanbeveling over het nationale hervormingsprogramma 2012 van Zweden aangenomen en een advies over het convergentieprogramma van Zweden voor de periode 2012-2015 uitgebracht.

               (5)

               Op 28 november 2012 heeft de Commissie haar goedkeuring gehecht aan de jaarlijkse groeianalyse (4) en daarmee de aanzet gegeven tot het Europees semester 2013 voor coördinatie van het economisch beleid. Eveneens op 28 november 2012 heeft de Commissie op grond van Verordening (EU) nr. 1176/2011 het waarschuwingsmechanismeverslag aangenomen. Daarin werd Zweden genoemd als een van de lidstaten die aan een diepgaande evaluatie zouden worden onderworpen.

               (6)

               Het Europees Parlement is naar behoren bij het Europees semester betrokken, in overeenstemming met Verordening (EG) nr. 1466/97, en heeft op 7 februari 2013 een resolutie over werkgelegenheid en sociale aspecten in de jaarlijkse groeianalyse 2013 en een resolutie over de bijdrage aan de jaarlijkse groeianalyse 2013 aangenomen.

               (7)

               Op 14 maart 2013 heeft de Europese Raad de prioriteiten inzake financiële stabiliteit, begrotingsconsolidatie en groeibevorderende maatregelen goedgekeurd. Hij benadrukte dat moet worden gestreefd naar gedifferentieerde, groeivriendelijke begrotingsconsolidatie, normalisering van de kredietverschaffing aan de economie, bevordering van groei en concurrentievermogen, aanpakken van de werkloosheid en van de sociale gevolgen van de crisis, en modernisering van de overheidsdiensten.

               (8)

               Op 10 april 2013 heeft de Commissie de uitkomsten gepubliceerd van de diepgaande evaluatie voor Zweden die zij op grond van artikel 5 van Verordening (EU) nr. 1176/2011 betreffende de preventie en correctie van macro-economische onevenwichtigheden heeft uitgevoerd. Op basis van haar analyse concludeert de Commissie dat Zweden wordt geconfronteerd met macro-economische onevenwichtigheden die in het oog moeten worden gehouden en een beleidsoptreden verdienen. Met name bepaalde macro-economische ontwikkelingen ten aanzien van de schuld van de particuliere sector en de afbouw ervan, in combinatie met nog bestaande inefficiënties op de woningmarkt vragen om voortdurende aandacht. Hoewel aan het grote overschot op de lopende rekening geen risico's verbonden zijn die vergelijkbaar zijn met de risico's die met grote tekorten samenhangen, zal de Commissie ook de ontwikkeling van de lopende rekening van Zweden nauwlettend blijven volgen.

               (9)

               Op 19 april 2013 heeft Zweden zijn convergentieprogramma voor de periode 2012-2017 en zijn nationale hervormingsprogramma 2013 ingediend. Om met de onderlinge verbanden rekening te houden zijn beide programma's terzelfder tijd geëvalueerd.

               (10)

               In het licht van de overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1466/97 verrichte evaluatie van het convergentieprogramma is de Raad van oordeel dat het aan de begrotingsprognoses van het programma ten grondslag liggende macro-economische scenario aannemelijk is voor 2013. De regering voorspelt een bbp-groei van respectievelijk 1,2 % en 2,2 % in 2013 en 2014, terwijl de Commissie 1,5 % en 2,5 % verwacht. De doelstelling van de in het convergentieprogramma geschetste begrotingsstrategie is de houdbaarheid van de overheidsfinanciën op lange termijn te waarborgen door de regels van het Zweedse begrotingskader te eerbiedigen, inclusief de doelstelling van een vorderingenoverschot voor de overheid van 1 % van het bbp gedurende de conjunctuurcyclus. Het overheidssaldo is omgeslagen van een klein overschot van 0,2 % van het bbp in 2011 in een tekort van 0,5 % in 2012. In het convergentieprogramma wordt vastgehouden aan de vorige middellangetermijndoelstelling op begrotingsgebied van – 1,0 % van het bbp. De middellangetermijndoelstelling is in overeenstemming met de eisen van het stabiliteits- en groeipact. In het convergentieprogramma wordt ervan uitgegaan dat het structurele overheidssaldo, zoals herberekend door de Commissie, verbetert van een klein tekort van ongeveer 0,4 % in 2012-2013 naar een overschot in 2014 en daarna. Het is dan ook waarschijnlijk dat de middellangetermijndoelstelling in de loop van de programmaperiode wordt gehaald. Volgens de informatie in het convergentieprogramma zal het groeipercentage van de overheidsuitgaven, ongerekend discretionaire maatregelen aan de ontvangstenzijde, het middellangetermijnreferentiepercentage voor de potentiële groei van het bbp in 2012 en 2013 overschrijden, maar in 2014 onder dat percentage blijven. Zelfs als rekening wordt gehouden met de mogelijkheid van verdere expansieve discretionaire maatregelen in 2014, zijn de risico's voor de begrotingsdoelstellingen beperkt. Volgens het convergentieprogramma zal de schuldquote, die onder de referentiewaarde van 60 % van het bbp blijft, in 2013 tijdelijk stijgen tot 42 % van het bbp, maar in 2015 teruglopen tot minder dan 40 % van het bbp. De Commissie voorspelt dat de schuldquote in 2014 tot 39 % zal afnemen.

               (11)

               De hoge schuldenlast van de particuliere sector (235 % van het bbp in 2012) blijft een punt van zorg. De schuldenlast van de huishoudens, die schommelt rond de 80 % van het bbp of zowat 170 % van het besteedbaar inkomen bedraagt, heeft zich nog maar onlangs gestabiliseerd en zal gezien de aanhoudende stijging van de kredietverlening en het trage tempo van hypotheekaflossing naar verwachting in de nabije toekomst niet afnemen. De bestaande fiscale aftrekbaarheid van rente en de lage terugkerende belastingen op onroerend goed dragen bij tot fiscale bevoordeling van schulden in het kader van de Zweedse onroerendgoedbelasting, hetgeen een hoge schuldenlast in de hand werkt. De relatief brede kloof tussen het effectief marginaal belastingtarief voor schulden en dat voor eigen vermogen voor nieuwe investeringen duidt op een aanhoudende bevoordeling van schuldfinanciering voor ondernemingen. Zweden heeft onlangs de aftrekbaarheid van groepsrentekosten beperkt maar heeft geen uitgebreid systeem om de fiscale ongelijkheid tussen eigen vermogen en vreemd vermogen te corrigeren. Met 149 % van het bbp blijft de bedrijfsschuld substantieel.

               (12)

               Hoewel de Zweedse huizenmarkt in het recente verleden stabiel was, blijft ze een mogelijke bron van instabiliteit vormen. Aan de aanbodzijde wordt de Zweedse huizenmarkt gekenmerkt door bepaalde inefficiënties die hogere huizenprijzen in de hand kunnen werken en ongewenste lock-ineffecten kunnen sorteren. De Zweedse investeringen in de bouwsector zijn maar half zo hoog als die van andere noordse landen, zowel ten opzichte van het bbp als ten opzichte van het bevolkingscijfer. Door langdurige procedures op het gemeentelijke niveau neemt het starten van een nieuw project momenteel vaak meerdere jaren in beslag. Gestroomlijnde procedures zouden de flexibiliteit van het woningaanbod verhogen, de concurrentie in de bouwsector bevorderen en de bouwkosten drukken. Het systeem voor de vaststelling van de huurprijzen moet verder worden hervormd zodat de marktwerking voor een optimaal aanbod van huurwoningen tegen billijke prijzen kan zorgen. Het aanpakken van de inefficiënties op de huizenmarkt zal wellicht ook helpen de schuldenlast van de huishoudens terug te dringen, aangezien deze zaken onderling verbonden zijn.

               (13)

               In Zweden blijven de werkloosheidscijfers voor jongeren, mensen met een migrantenachtergrond en laaggeschoolden in het algemeen ver boven de werkloosheidscijfers bij de overige potentiële beroepsbevolking en boven het EU-gemiddelde liggen. Zweden heeft tal van nieuwe relevante maatregelen genomen om deze kwestie aan te pakken. Maatregelen die gericht zijn op de integratie van mensen met een migrantenachtergrond in de arbeidsmarkt hebben al eerste resultaten opgeleverd in de vorm van een verlaging van de werkloosheidgraad, maar de inspanningen moeten worden voortgezet om de kloof met de rest van de bevolking te verkleinen. Jongeren hebber tot dusver geen duidelijke voordelen ondervonden van deze maatregelen. Er worden echter enkele veelbelovende maatregelen uitgevoerd of voorbereid. Het gaat onder meer om steun voor overeenkomsten inzake werkervaringsplaatsen in de context van het Zweedse model van loonvaststelling door volledig onafhankelijke sociale partners. Inspanningen ter versterking van leerovereenkomsten en andere soorten van beroepsopleiding op de werkplek zijn ook zeer zinvol, maar moeten om het gewenste effect te sorteren van meer ambitie getuigen. Verdere vorderingen zijn geboden met betrekking tot de herziening van de wetgeving inzake arbeidsbescherming en de benutting van de voordelen van de werkgelegenheidsgarantie voor jongeren. Scherper afgebakende maatregelen die gericht zijn op wie ze het meest nodig heeft, verdienen de voorkeur op algemene subsidies. Volgens de Zweedse werkgarantieregeling krijgen jongeren die werk zoeken via de openbare dienst voor arbeidsvoorziening en die al 90 dagen werkloos zijn gerichte diensten aangeboden om hun werkgelegenheids- en opleidingskansen te verhogen. De garantieregeling lijkt momenteel echter minder doeltreffend te zijn afgestemd op jongeren die geen onderwijs of opleiding volgen en niet bij de dienst voor arbeidsvoorziening zijn ingeschreven. Overeenkomstig de aanbeveling van 2012 heeft Zweden opdracht gegeven voor een evaluatie van de effecten van het verlaagde btw-tarief voor restaurants en cateringdiensten op de prijzen, de lonen en de werkgelegenheid voor jongeren. De voorlopige resultaten van die evaluatie worden verwacht in januari 2014 en de definitieve conclusies in 2016. Deze evaluatie is belangrijk gezien de vragen die zijn gerezen omtrent de kosteneffectiviteit van deze maatregel.

               (14)

               In de context van het Europees semester heeft de Commissie een brede analyse van het economische beleid van Zweden verricht. Zij heeft zowel het convergentieprogramma als het nationale hervormingsprogramma doorgelicht en een diepgaande evaluatie gepresenteerd. Daarbij heeft zij niet alleen gekeken naar de relevantie ervan voor een houdbaar budgettair en sociaaleconomisch beleid in Zweden, maar is zij ook nagegaan of de EU-regels en -richtsnoeren in acht zijn genomen, gezien de noodzaak de algemene economische governance van de Europese Unie te versterken door middel van een EU-inbreng in toekomstige nationale besluiten. Haar aanbevelingen in het kader van het Europees semester worden in de onderstaande aanbevelingen 1 tot en met 4 weergegeven.

               (15)

               In het licht van deze beoordeling heeft de Raad het convergentieprogramma onderzocht. Zijn advies (5) daarover is met name in de onderstaande aanbeveling 1 weergegeven.

               (16)

               In het licht van de diepgaande evaluatie van de Commissie en deze beoordeling heeft de Raad het nationale hervormingsprogramma en convergentieprogramma onderzocht. Zijn aanbevelingen op grond van artikel 6 van Verordening (EU) nr. 1176/2011 zijn in de onderstaande aanbevelingen 2 en 3 weergegeven,

         BEVEELT AAN dat Zweden in de periode 2013-2014 actie onderneemt om:

               1.

               de nodige maatregelen te nemen om een groeivriendelijk begrotingsbeleid te voeren en een gezonde begrotingssituatie te handhaven die waarborgt dat de middellangetermijndoelstelling in de programmaperiode wordt bereikt;

               2.

               aan particuliere schulden verbonden risico's te blijven aanpakken door de fiscale bevoordeling van schulden in het kader van de onroerendgoedbelasting te verminderen aan de hand van een uitfasering van de fiscale aftrekbaarheid van rente op hypotheken en/of een verhoging van de belastingen op onroerend goed. Verdere initiatieven te nemen om terughoudendheid bij het verstrekken van leningen aan te moedigen aan de hand van maatregelen ter bevordering van de aflossing van hypotheken. De fiscale bevoordeling van schulden in het kader van de vennootschapsbelasting verder te verminderen;

               3.

               de efficiëntie van de huizenmarkt te verbeteren door voortdurende hervormingen van het stelstel voor de vaststelling van de huur en de contractvrijheid tussen individuele huurders en verhuurders te vergroten. Meer concurrentie in de bouwsector te bevorderen en de procedures voor stedenbouwkundige, bestemmings- en goedkeuringsprocedures te herzien teneinde de transparantie te verhogen, de termijnen te verkorten en toetredingsbelemmeringen voor bouwbedrijven weg te nemen;

               4.

               de inspanningen ter verhoging van de arbeidsmarktintegratie van laaggeschoolde jongeren en personen met een migrantenachtergrond op te voeren door middel van krachtiger en gerichter maatregelen om hun inzetbaarheid en de vraag naar deze groepen op de arbeidsmarkt te verhogen. De inspanningen ter versoepeling van de overgang van school naar werk te intensiveren, onder meer door meer gebruik te maken van leren op de werkplek, leerovereenkomsten en andere vormen van contracten waarbij werk en onderwijs worden gecombineerd. De jeugdgarantie te vervolledigen om jongeren die geen onderwijs of opleiding volgen beter te bereiken. De evaluatie van de effectiviteit van de verlaging van het btw-tarief voor restaurants en cateringdiensten voor het scheppen van werkgelegenheid te voltooien en er conclusies uit trekken.

      Gedaan te Brussel, 9 juli 2013.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         R. ŠADŽIUS

      (1)  PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.

      (2)  PB L 306 van 23.11.2011, blz. 25.

      (3)  Voor 2013 gehandhaafd bij Besluit 2013/208/EU van de Raad van 22 april 2013 betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten (PB L 118 van 30.4.2013, blz. 21).

      (4)  PB C 219 van 24.7.2012, blz. 85.

      (5)  Overeenkomstig artikel 9, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1466/97.


title: Aanbeveling (EU) 2017/84 van de Commissie van 16 januari 2017 inzake de controle van koolwaterstoffen uit minerale oliën in levensmiddelen en in materialen en voorwerpen bestemd om met levensmiddelen in contact te komen (Voor de EER relevante tekst. )

text:
               17.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 12/95

         AANBEVELING (EU) 2017/84 VAN DE COMMISSIE
   van 16 januari 2017
   inzake de controle van koolwaterstoffen uit minerale oliën in levensmiddelen en in materialen en voorwerpen bestemd om met levensmiddelen in contact te komen
   (Voor de EER relevante tekst)
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 292,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Koolwaterstoffen uit minerale oliën (mineral oil hydrocarbons, „MOH's”) zijn chemische verbindingen die voornamelijk worden gewonnen uit ruwe olie, maar ook kunstmatig worden geproduceerd uit kolen, aardgas en biomassa. MOH's kunnen in levensmiddelen aanwezig zijn als gevolg van milieuverontreiniging of via smeermiddelen voor machines die worden gebruikt bij de oogst en de productie van levensmiddelen, verwerkingsapparatuur, levensmiddelenadditieven en materialen bestemd om met levensmiddelen in contact te komen. Producten van levensmiddelenkwaliteit die MOH's bevatten, ondergaan een behandeling waardoor het gehalte aan aromatische koolwaterstoffen uit minerale oliën (mineral oil aromatic hydrocarbons, „MOAH's”) tot een minimum wordt beperkt.

               (2)

               In 2012 concludeerde het Wetenschappelijke Panel voor contaminanten in de voedselketen (Contam-panel) van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) dat de mogelijke gevolgen voor de gezondheid van de mens van de verschillende MOH's sterk uiteenlopen (1). MOAH's kunnen als genotoxische carcinogenen optreden, en sommige verzadigde koolwaterstoffen uit minerale oliën (mineral oil saturated hydrocarbons, „MOSH's”) kunnen zich ophopen in menselijk weefsel en negatieve gevolgen hebben voor de lever. Aangezien sommige MOAH's als mutageen en carcinogeen worden beschouwd, is het belangrijk de controle van MOH's te organiseren om een beter overzicht te krijgen van de relatieve gehalten aan MOSH's en MOAH's in de levensmiddelen die een belangrijk aandeel hebben in de blootstelling aan die stoffen via de voeding.

               (3)

               Aangezien migratie van voorwerpen die met levensmiddelen in contact komen, zoals verpakkingen van papier of karton, vermoedelijk aanzienlijk bijdraagt aan de totale blootstelling, zouden voorverpakte levensmiddelen, de verpakkingsmaterialen en de aanwezigheid van functionele sperlagen en voor de opslag en verwerking gebruikte apparatuur eveneens moeten worden gecontroleerd. Door bepaalde parameters, zoals opslagtijd en -omstandigheden, kan de migratie van MOH's van verpakkingen naar levensmiddelen toenemen. Aangezien MOH's makkelijker zijn op te sporen in grote hoeveelheden, zou bij de bemonstering rekening moeten worden gehouden met die parameters wanneer de migratie het hoogst is.

               (4)

               Om de betrouwbaarheid van de verkregen analysegegevens te waarborgen, zouden de lidstaten ervoor moeten zorgen dat geschikte analyse-apparatuur beschikbaar is en zouden zij voldoende ervaring moeten opdoen met het analyseren van MOH's in levensmiddelen en in materialen die met levensmiddelen in aanraking komen alvorens de analyseresultaten te produceren.

               (5)

               Om te zorgen voor een uniforme toepassing van deze aanbeveling zou het referentielaboratorium van de Europese Unie voor materialen die in contact komen met levensmiddelen (EU-RL) verdere ondersteuning moeten bieden aan de bevoegde instanties van de lidstaten en aan andere belanghebbende partijen, onder meer door middel van richtsnoeren over informatie die tijdens onderzoeken kan worden vergaard en over bemonsterings- en analysemethoden,

         HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING VASTGESTELD:

               1.

               De lidstaten zouden de aanwezigheid van MOH's in levensmiddelen gedurende 2017 en 2018 moeten controleren, met actieve betrokkenheid van exploitanten van levensmiddelenbedrijven en fabrikanten, verwerkers en distributeurs van materialen die met levensmiddelen in contact komen, alsook van andere belanghebbende partijen. Die controle zou betrekking moeten hebben op dierlijk vet, brood en broodjes, banketbakkerswaren, ontbijtgranen, suikerwerk (met inbegrip van chocolade) en cacao, visvlees, visproducten (vis in blik), granen voor menselijke consumptie, ijs en desserts, oliehoudende zaden, deegwaren, van granen afgeleide producten, peulvruchten, worst, noten, plantaardige olie en materialen die met levensmiddelen in contact komen en voor die producten worden gebruikt.

               2.

               Om een uniforme toepassing van deze aanbeveling te waarborgen en betrouwbare en vergelijkbare controleresultaten te produceren, zouden door het EU-RL in het kader van deze aanbeveling opgestelde specifieke richtsnoeren („de richtsnoeren”) moeten worden gevolgd. Aangezien dergelijke richtsnoeren nog niet bestaan, zouden de lidstaten moeten samenwerken met het EU-RL om die richtsnoeren gezamenlijk te ontwikkelen overeenkomstig hun behoeften voor de ontwikkeling van analytische capaciteiten.

               3.

               De lidstaten zouden monsters van levensmiddelen moeten nemen overeenkomstig Verordening (EG) nr. 333/2007 van de Commissie (2). Daarbij zou ook een evenredig aantal monsters van voorverpakte levensmiddelen moeten worden genomen. Bemonstering van materialen die met levensmiddelen in contact komen, zou moeten worden verricht volgens de beste praktijken die voor specifieke materialen of voorwerpen passend zijn, zoals in de richtsnoeren wordt vermeld. Verdere mogelijke bronnen van MOH's die verband houden met het gebruik van andere materialen in de toeleveringsketen die met levensmiddelen in contact komen, zoals tijdens opslag of verwerking, zouden moeten worden onderzocht wanneer er duidelijke aanwijzingen zijn dat deze bijdragen aan de aanwezigheid van MOH's. Bij de bemonstering van voorverpakte levensmiddelen zou de nadruk moeten liggen op goederen die dichter bij de minimale houdbaarheidsdatum zijn, en waarvan de opslag en verwerking plaatsvinden onder relatief warme omstandigheden.

               4.

               De monsters zouden moeten worden geanalyseerd zoals ze op de markt worden gebracht. Voor voorverpakte levensmiddelen zou het gehalte aan koolwaterstoffen uit minerale oliën moeten worden bepaald in zowel het levensmiddel als in het materiaal dat met het levensmiddel in contact komt, indien dat de vermoedelijke bron van de waargenomen MOH's is. Er zou in het bijzonder moeten worden gelet op de verschillen tussen MOSH's en MOAH's en op de interpretatie van de analyseresultaten om ervoor te zorgen dat de geproduceerde gegevens betrouwbaar en vergelijkbaar zijn. De lidstaten die voornemens zijn de aanwezigheid van MOSH's en MOAH's in levensmiddelen en materialen die met levensmiddelen in contact komen te analyseren, kunnen verzoeken om technische ondersteuning van het EU-RL voor materialen die met levensmiddelen in contact komen.

               5.

               Wanneer MOH's in levensmiddelen worden geconstateerd, zouden de lidstaten verder onderzoek in de levensmiddelenbedrijven moeten verrichten om te kunnen vaststellen wat de mogelijke bronnen zijn. Dat onderzoek zou zo veel mogelijk moeten zijn gericht op de door de exploitant van het levensmiddelenbedrijf gebruikte systemen die een invloed op de contaminatie kunnen hebben of die contaminatie kunnen beheersen (bv. productie- en verwerkingsmethoden, risicoanalyse en kritische controlepunten (HACCP) of vergelijkbare systemen of maatregelen voor het voorkomen van contaminatie).

               6.

               Wanneer MOH's worden geconstateerd in of afkomstig zijn uit materialen die met levensmiddelen in contact komen, zouden de lidstaten gegevens moeten verzamelen over het materiaal dat met levensmiddelen in contact komt (bv. soort en samenstelling van het verpakkingsmateriaal, aanwezigheid van functionele sperlagen, houdbaarheidsdatum van verpakte levensmiddelen) en verder onderzoek moeten verrichten in de bedrijven van de fabrikanten, verwerkers en distributeurs van materialen die met levensmiddelen in contact komen om vast te stellen welke systemen in de desbetreffende bedrijven worden gehanteerd (bv. productie- en verwerkingsmethoden van materialen die met levensmiddelen in contact komen, en de krachtens Verordening (EG) nr. 2023/2006 betreffende goede fabricagemethoden (3) vereiste documentatie) zoals vermeld in de richtsnoeren.

               7.

               De lidstaten, exploitanten van levensmiddelenbedrijven en fabrikanten, verwerkers en distributeurs van materialen die met levensmiddelen in contact komen en andere belanghebbende partijen zouden de controlegegevens uitgedrukt op basis van de totale massa aan de EFSA moeten verstrekken met de informatie en in het elektronische rapportageformaat aangegeven door de EFSA, zodat zij in een gegevensbank kunnen worden samengevoegd. Zij zouden die controlegegevens bij voorkeur tegen 1 oktober 2017 en vervolgens tegen 1 oktober 2018 moeten verstrekken. De laatste resultaten zouden tegen 28 februari 2019 moeten worden ingediend. Gegevens over de aanwezigheid van MOH's voor 2016 die mogelijk beschikbaar zijn maar nog niet zijn ingediend, zouden bij de eerste gelegenheid volgens dezelfde voorwaarden moeten worden toegezonden.

      Gedaan te Brussel, 16 januari 2017.

            Voor de Commissie

         Vytenis ANDRIUKAITIS

            Lid van de Commissie

      (1)  EFSA-panel voor contaminanten in de voedselketen (Contam-panel); Scientific Opinion on Mineral Oil Hydrocarbons in Food. EFSA Journal 2012;10(6):2704. p. 185 pp., doi:10.2903/j.efsa.2012.2704.

      (2)  Verordening (EG) nr. 333/2007 van de Commissie van 28 maart 2007 tot vaststelling van bemonsteringswijzen en analysemethoden voor de officiële controle op de gehalten aan lood, cadmium, kwik, anorganisch tin, 3-MCPD en benzo(a)pyreen in levensmiddelen (PB L 88 van 29.3.2007, blz. 29).

      (3)  Verordening (EG) nr. 2023/2006 van de Commissie van 22 december 2006 betreffende goede fabricagemethoden voor materialen en voorwerpen bestemd om met levensmiddelen in contact te komen (PB L 384 van 29.12.2006, blz. 75).


title: Aanbeveling van de Europese Centrale Bank van 17 april 2013 aan de Raad van de Europese Unie met betrekking tot de externe accountants van de Oesterreichische Nationalbank (ECB/2013/8)

text:
               23.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 115/1

         AANBEVELING VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK
   van 17 april 2013
   aan de Raad van de Europese Unie met betrekking tot de externe accountants van de Oesterreichische Nationalbank
   (ECB/2013/8)
   2013/C 115/01
   DE RAAD VAN BESTUUR VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK,
   Gelet op de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank, inzonderheid artikel 27.1,
   Overwegende:

               (1)

               De rekeningen van de Europese Centrale Bank (ECB) en van de nationale centrale banken van de lidstaten die de euro als munt hebben, worden gecontroleerd door onafhankelijke externe accountants, die op aanbeveling van de Raad van bestuur van de ECB zijn aanvaard door de Raad van de Europese Unie.

               (2)

               Het gewijzigde artikel 37, lid 1 van de Wet op de Oesterreichische Nationalbank stipuleert thans dat de Algemene Vergadering van de Oesterreichische Nationalbank elk jaar een externe accountant en een plaatsvervangende externe accountant selecteert in plaats van twee externe accountants en twee plaatsvervangende externe accountants. De plaatsvervangende externe accountant zal zijn mandaat alleen uitoefenen als de externe accountant in de onmogelijkheid verkeert de audit uit te voeren.

               (3)

               De mandaten van de huidige externe accountants en de plaatsvervangende externe accountants van de Oesterreichische Nationalbank eindigden na de audit van het boekjaar 2012. Het is derhalve noodzakelijk om met ingang van het boekjaar 2013 externe accountants te benoemen.

               (4)

               De Oesterreichische Nationalbank heeft voor het boekjaar 2013 KPMG Wirtschaftsprüfungs- und Steuerberatungs AG als externe accountant geselecteerd en PwC Wirtschaftsprüfung GmbH als haar nieuwe plaatsvervangende externe accountant.

               (5)

               De mandaten van de huidige externe accountant en de plaatsvervangende externe accountant kunnen jaarlijks verlengd worden, maar mogen in geen geval in totaal meer dan vijf jaar duren,

         HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING VASTGESTELD:

               1.

               Het verdient aanbeveling dat KPMG Wirtschaftsprüfungs- und Steuerberatungs AG voor het boekjaar 2013 wordt benoemd tot externe accountant van de Oesterreichische Nationalbank.

               2.

               Het verdient aanbeveling dat PwC Wirtschaftsprüfung GmbH voor het boekjaar 2013 wordt benoemd tot de plaatsvervangende externe accountant van de Oesterreichische Nationalbank.

               3.

               De mandaten van de externe accountant en de plaatsvervangende externe accountant kunnen jaarlijks verlengd worden. In geen geval mag het mandaat in totaal meer dan vijf jaar duren, ten laatste eindigend in het boekjaar 2017.

      Gedaan te Frankfurt am Main, 17 april 2013.

            De president van de ECB

         Mario DRAGHI


Avis juridique important

|

31985H0064

85/64/EEG: Aanbeveling van de Commissie van 20 december 1984 betreffende de door de Raad van Europa opgestelde Europese Overeenkomst inzake au pair-plaatsing

Publicatieblad Nr. L 024 van 29/01/1985 blz. 0027 - 0027 Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 05 Deel 4 blz. 0135  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 05 Deel 4 blz. 0135

*****AANBEVELING  VAN DE COMMISSIE  betreffende de door de Raad van Eurpa opgestelde Europese Overeenkomst inzake au pair-plaatsing  (85/64/EEG)  I  1. Steeds meer jongeren gaan naar het buitenland om er au pair te werken, waarmee zij, door de verwerving van kennis van andere talen en culturen, een bijdrage aan het wederzijds begrip tussen de volkeren leveren.  2. Ten aanzien van de bescherming van de personen die gebruiken maken van het au pair-systeem bestaan er tussen de Lid-Staten opmerkelijke verschillen die aanleiding geven tot allerlei moeilijkheden, zowel door gebrek aan passende informatie van de betrokkenen (au pair's en gastgezinnen) als door het ontbreken van duidelijke en gestandaardiseerde bepalingen.  3. Een onderlinge aanpassing van de nationale voorschriften inzake au pairplaatsing zal een verbetering betrekenen van de levensomstandigheden, alsmede van de omstandigheden inzake onderwijs, werk en opvang van au pair's, waarmee dan tegemoet wordt gekomen aan de algemene doelstelling van het Verdrag om tussen de Lid-Staten een nauwe samenwerking op sociaal gebied te bevorderen.  4. De au-pair's vormen een geheel eigen categorie omdat zij zowel werknemer als student zijn. Daarom is het nodig dat er voor deze groep passende voorschriften worden vastgesteld.  De Commissie van de Europese Gemeenschappen neemt nota van het bestaan van de door de Raad van Europa opgestelde Europese Overeenkomst inzake au pair-plaatsing. Zij is van oordeel dat deze overeenkomst geschikt is om op Europees niveau de rechtspositie van de au pair te regelen en in dat kader bepalingen inzake de levensomstandigheden en arbeidsvoorwaarden, onderwijs, sociale zekerheid, alsook de rechten en plichten van het gastgezin en de au pair vast te stellen, en eveneens nationale overleg- en voorlichtingsstructuren in het leven te roepen.  II  Om deze redenen en uit hoofde van artikel 155, tweede streepje, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, beveelt de Commissie de Lid-Staten aan, overwegende dat het volgens artikel 118 van het Verdrag haar taak is om tussen de Lid-Staten een nauwe samenwerking op sociaal gebied te bevorderen, met name op het terrein van het arbeidsrecht en de arbeidsvoorwaarden, om zo spoedig mogelijk, voor zover dat nog niet is gedaan, de Europese Overeenkomst inzake au pair-plaatsing te ondertekenen en te ratificeren.  De Lid-Staten brengen de Commissie zo spoedig mogelijk op de hoogte van het aan deze aanbeveling gegeven gevolg.  Gedaan te Brussel, 20 december 1984.  Voor de Commissie  Ivor RICHARD  Lid van de Commissie


title: Recommendation for a COUNCIL RECOMMENDATION With a view to bringing an end to the situation of an excessive government deficit in Ireland

text:
   NL
NL    NL
 ---pagebreak---     EUROPESE COMMISSIE
                                     Brussel, 3.12.2010
                                     SEC(2010) 1515 definitief
                     Aanbeveling voor een
               AANBEVELING VAN DE RAAD
   om het buitensporige overheidstekort in Ierland te verhelpen
                 (door de Commissie ingediend)
NL                                                              NL
 ---pagebreak---                                          Aanbeveling voor een
                                 AANBEVELING VAN DE RAAD
                     om het buitensporige overheidstekort in Ierland te verhelpen
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 126,
   lid 7, in samenhang met artikel 126, lid 13,
   Gezien de aanbeveling van de Commissie,
   Overwegende hetgeen volgt:
   (1) Overeenkomstig artikel 126, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de
   Europese Unie (VWEU) dienen de lidstaten buitensporige overheidstekorten te vermijden.
   (2) Het stabiliteits- en groeipact is gebaseerd op de doelstelling van deugdelijke openbare
   financiën als middel om de voorwaarden voor prijsstabiliteit en voor een tot
   werkgelegenheidsschepping leidende sterke duurzame groei te verbeteren.
   (3) De hervorming in 2005 van het stabiliteits- en groeipact was bedoeld om de
   doeltreffendheid en de economische onderbouwing van het pact te versterken en tevens de
   houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn te waarborgen. Deze hervorming
   moest ervoor zorgen dat bij alle stappen in de buitensporigtekortprocedure (BTP) met name
   de economische en budgettaire achtergrond ten volle in aanmerking werd genomen. Op deze
   wijze verschaft het stabiliteits- en groeipact een kader dat, met inachtneming van de
   economische situatie, het overheidsstreven naar een spoedige terugkeer naar solide
   begrotingssituaties ondersteunt.
   (4) Op grond van artikel 3, lid 5, van Verordening (EG) nr. 1467/97 van de Raad kan de Raad,
   indien in overeenstemming met een aanbeveling overeenkomstig artikel 126, lid 7, van het
   Verdrag doeltreffende actie is ondernomen en indien zich na de vaststelling van deze
   aanbeveling onverwachte ongunstige economische gebeurtenissen met een ernstige negatieve
   weerslag op de openbare financiën voordoen, op aanbeveling van de Commissie, besluiten
   een herziene aanbeveling overeenkomstig artikel 126, lid 7, van het Verdrag vast te stellen.
   (5) Op 27 april 2009 heeft de Raad overeenkomstig artikel 104, lid 6, van het Verdrag tot
   oprichting van de Europese Gemeenschap (VEG) besloten dat er in Ierland een buitensporig
   tekort bestond, en heeft hij aanbevelingen gedaan om het buitensporige tekort uiterlijk in 2013
   te verhelpen. De Raad heeft voorts 27 oktober 2009 vastgesteld als uiterste datum waarop
   doeltreffende actie moest worden ondernomen.
   (6) Op 2 december 2009 heeft de Raad geconcludeerd dat de Ierse overheid effectief gevolg
   had gegeven aan de aanbevelingen van de Raad van 27 april 2009, maar dat er in Ierland
   sprake was geweest van onverwachte ongunstige economische gebeurtenissen met een
   ernstige negatieve weerslag op de openbare financiën. Daarom stelde de Raad een herziene
NL                                                2                                                NL
 ---pagebreak---    aanbeveling overeenkomstig artikel 126, lid 7, van het Verdrag vast waarin de termijn voor de
   correctie van het buitensporige tekort werd verlengd tot 2014.
   (7) Op 13 juli 2010 concludeerde de Raad dat de Ierse overheid effectief gevolg had gegeven
   aan de aanbevelingen van de Raad.
   (8) Volgens de najaarsprognoses 2009 van de diensten van de Commissie, waarop de
   aanbevelingen berustten die de Raad in december 2009 overeenkomstig artikel 104, lid 7, van
   het Verdrag tot Ierland had gericht, zou het reële bbp in 2010 met 1,4% krimpen en in 2011
   weer met 2,6% groeien. Volgens de najaarsprognoses 2010 van de Commissie en de meest
   recente beoordeling van de diensten van de Commissie is de terugval van de productie in
   2010 beperkt gebleven tot 0,2%. In de afgelopen maanden zijn de economische vooruitzichten
   echter weer verslechterd: in de najaarsprognoses 2010 van de diensten van de Commissie
   wordt nu gerekend op een reële bbp-groei van 0,9% in 2011 en 1,9% in 2012. Voorts blijkt de
   financiële sector in Ierland harder door de crisis te zijn geraakt dan verwacht. De
   steunmaatregelen die nodig werden geacht om de financiële stabiliteit te bewaren en het
   vertrouwen in het bankwezen te herstellen zodat de economie weer de weg naar een duurzame
   economische groei zou kunnen inslaan, brengen enorme extra kosten mee voor de begroting.
   Door de onvoorziene kapitaalinjecties in het bankwezen en door een stijging van de
   financieringskosten van de overheid zullen de rente-uitgaven als percentage van het bbp in
   2014 naar verwachting 2,3 procentpunt hoger uitvallen dan waarop in het
   stabiliteitsprogramma van december 2009 was gerekend.
   (9) Met een overheidstekort dat volgens de najaarsprognoses 2010 van de diensten van de
   Commissie in 2010 uitkomt op 32,3% van het bbp, valt de begrotingssituatie dus sterk tegen.
   In dit cijfer zijn wel de eenmalige steunmaatregelen voor de banken verwerkt. Zonder deze
   maatregelen zou het tekort in 2010 naar verwachting 12,5% van het bbp hebben bedragen. Dit
   is slechter dan de 11,6% van het bbp waarvan in de actualisering van het
   stabiliteitsprogramma van december 2009 was uitgegaan, maar duidelijk beter dan de 14,7%
   - bij ongewijzigd beleid - in de najaarsprognoses 2009 van de diensten van de Commissie die
   ten grondslag lagen aan de aanbeveling van de Raad van december 2009. In afwijking van dit
   scenario van ongewijzigd beleid en overeenkomstig de aanbeveling van de Raad van
   december 2009 is een budgettair consolidatiepakket van 2½% van het bbp in de begroting
   voor 2010 opgenomen, dat onverkort ten uitvoer is gelegd. Het conjunctuurgezuiverde tekort,
   ongerekend eenmalige effecten, is volgens de ramingen in 2010 met 1¼ procentpunt van het
   bbp opgelopen tot zo'n 11% van het bbp. Dit is echter niet zozeer een gevolg van
   discretionaire maatregelen als wel van ontwikkelingen in de ontvangstenelasticiteiten tijdens
   de diepe recessie. Daar staat tegenover dat sinds medio 2008 omvangrijke
   consolidatiepakketten zijn vastgesteld ter grootte van ongeveer 9% van het bbp in 2009/2010.
   (10) De Ierse economie zal direct na de crisis minder sterk groeien dan in de boomperiode
   ervoor, zo is de verwachting. Volgens de najaarsprognoses 2010 van de diensten van de
   Commissie zal de reële bbp-groei in 2011 0,9% en in 2012 1,9% bedragen. Voor 2013, 2014
   en 2015 wordt in de projecties van de Commissie uitgegaan van respectievelijk 2,5%, 3,0% en
   3,0%. De prijsontwikkeling blijft ook gematigd. Het nominale bbp loopt in de
   najaarsprognoses 2010 van de diensten van de Commissie op van 1,3% in 2011 naar 2,7% in
   2012 en – op basis van de huidige projecties van de Commissie – naar 3,8% in 2013, 4,6% in
   2014 en 4,8% in 2015. Gezien deze macro-economische aannames is het voor een
   terugdringing van het tekort tot minder dan 3% van het bbp in 2015 nodig dat het structurele
   saldo in de periode 2011-2015 met ten minste 9½% van het bbp verbetert.
NL                                                3                                              NL
 ---pagebreak---    (11) Al met al kan in het licht van de bovenstaande overwegingen worden gesteld dat zich na
   de goedkeuring van de aanbeveling overeenkomstig artikel 126, lid 7, van het Verdrag
   onverwachte ongunstige economische gebeurtenissen met een ernstige negatieve weerslag op
   de openbare financiën hebben voorgedaan. Voorts behoudt de conclusie van de Raad van
   13 juli 2010 dat Ierland maatregelen heeft genomen waarmee voldoende vooruitgang is
   geboekt in de richting van de correctie van het buitensporige tekort, haar geldigheid. Tot slot
   is het oorspronkelijke traject voor de terugdringing van het tekort onhaalbaar geworden door
   het hogere vertrekpunt voor het overheidstekort, met daarbovenop de ongunstigere macro-
   economische vooruitzichten en tegenvallende rente-uitgaven. Derhalve zijn er goede redenen
   om de aanbevelingen overeenkomstig artikel 126, lid 7, van het Verdrag te herzien en de
   termijn voor de correctie van het buitensporige tekort te verlengen tot 2015.
   (12) De bruto overheidsschuld is opgelopen van 25% van het bbp in 2007 naar 65,5% van het
   bbp eind 2009, waarmee de in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde van 60% van het bbp
   is overschreden. Volgens de najaarsprognoses 2010 van de diensten van de Commissie zal de
   schuld eind 2010 zijn gestegen tot 97,4% van het bbp. Vóór de crisis was de schuld nog laag,
   maar door een omvangrijk primair overheidstekort dat tijdens de crisis ontstond, is deze sterk
   opgelopen. De maatregelen om het kwetsbare bankwezen te steunen, hebben fors bijgedragen
   aan de stijging van het tekort en de schuld in 2009 en 2010 met cumulatief zo'n 22½
   procentpunt van het bbp. Voorts zijn de hogere rentebetalingen van invloed op de
   ontwikkeling van de schuld. Om een herzien tekortreductietraject te realiseren dat tot een
   tekort van minder dan 3% van het bbp in 2015 leidt, zou de schuldquote zich in 2013 moeten
   stabiliseren en daarna moeten gaan dalen. De schulddynamiek wordt beïnvloed door diverse
   transacties onder de streep, die volgens de ramingen zullen leiden tot een stijging van de
   schuldquote met 5,3 procentpunt van het bbp in 2011, 0,8 procentpunt in 2012 en tot een
   daling ervan met 1,3 procentpunt in 2013, 1,1 procentpunt in 2014 en 1 procentpunt in 2015.
   Daarbij gaat het onder meer om verwachte kapitaalinjecties in banken en verlagingen van de
   kasreserves in 2011 en om verschillen tussen rentebetalingen op transactiebasis en op
   kasbasis.
   (13) Op 24 november 2010 hebben de autoriteiten een uitgebreid nationaal herstelplan 2011-
   2014 gepubliceerd met daarin gedetailleerde budgettaire consolidatieplannen om de bruto
   overheidsschuld fors omlaag te brengen door het tekort in de door het plan bestreken periode
   terug te dringen. In de loop van de periode zal een consolidatie van in totaal 15 miljard euro
   plaatsvinden, tweemaal zoveel als de aanpassing van 7,5 miljard euro die in het
   geactualiseerde stabiliteitsprogramma van december 2009 was gepland. Met een consolidatie
   van 6 miljard euro in 2011 ligt het zwaartepunt van de aanpassing duidelijk in de beginfase.
   Twee derde van dit bedrag zal komen uit ingrepen aan de uitgavenzijde. Ook bevat het plan
   structurele hervormingen, en met name hervormingen op de arbeidsmarkt. Voorts hebben de
   autoriteiten een brede strategie voor een grondige herstructurering van de financiële sector
   uitgewerkt. De strategie is gericht op een herstel van het vertrouwen in de sector, op een forse
   inkrimping van de sector, op een afsplitsing van de levensvatbare onderdelen van het stelsel
   en op een terugkeer naar een gezonde bedrijfsvoering in de sector en wordt geflankeerd door
   adequate herkapitaliseringsmaatregelen.
   (14) Om de geloofwaardigheid van de consolidatiestrategie voor de middellange termijn
   verder te verbeteren, zal het zaak zijn de zwaktes van het begrotingskader aan te pakken.
   Daartoe moet Ierland een begrotingsnorm invoeren die voorschrijft dat inkomstenmeevallers
   in de periode 2011-2015 moeten worden gebruikt voor een terugdringing van het tekort en de
   schuld. Ook moet Ierland overeenkomstig het voorstel in het nationale herstelplan 2011-2014
   een budgettaire adviesraad oprichten die de begrotingssituatie en –ramingen van de overheid
NL                                                 4                                                NL
 ---pagebreak---    aan een onafhankelijke toetsing onderwerpt. Tot slot zou het met het oog op de geplande
   aanpassing van nut zijn om een wet op de budgettaire verantwoordelijkheid in te voeren die
   een middellangetermijnkader voor de uitgaven met bindende meerjarige plafonds voor de
   uitgaven op elk gebied bevat. Daarbij moet rekening worden gehouden met herziene
   economische governancehervormingen op EU-niveau en worden voortgebouwd op reeds
   doorgevoerde hervormingen.
   (15) In Ierland gaat van de vergrijzing een groter langetermijneffect op de begroting uit dan
   gemiddeld in de EU het geval is. Dit komt met name doordat de pensioenuitgaven de
   komende decennia naar verwachting een vrij forse stijging zullen vertonen. De
   begrotingssituatie in 2010 verergert het begrotingseffect van de vergrijzing op het
   houdbaarheidstekort. Door een verbetering van het primaire saldo op middellange termijn en
   door verdere hervormingen kan het gevaar voor de houdbaarheid van de overheidsfinanciën
   op lange termijn worden beperkt.
   (16) Om beter toezicht te kunnen uitoefenen in het kader van de BTP, hetgeen ook
   noodzakelijk lijkt wegens de gestelde termijn voor de correctie van het buitensporige tekort,
   zal regelmatig en tijdig moeten worden gecontroleerd welke vorderingen zijn gemaakt bij de
   tenuitvoerlegging van de budgettaire consolidatiestrategie om het buitensporige tekort te
   verhelpen. Daarom zou in de actualiseringen van het Ierse stabiliteitsprogramma die tussen
   2009 en 2015 worden opgesteld, een apart hoofdstuk daaraan gewijd kunnen en moeten
   worden. Bovendien zullen de begrotingsdoelstellingen worden gecontroleerd in het kader van
   de bepalingen van het programma voor financiële bijstand aan Ierland, zoals ook is
   opgenomen in het tot Ierland gerichte besluit van de Raad van [7] december 2010 tot
   verlening van financiële bijstand van de EU,
   BEVEELT AAN:
   1.       Aangezien de verslechtering van de Ierse begrotingssituatie in 2010 samenhangt met
            de gevolgen van de crisis voor de overheidsontvangsten en de financiële sector en er
            omvangrijke steunmaatregelen voor de financiële sector moesten worden getroffen,
            maken de Ierse autoriteiten uiterlijk in 2015 een einde aan de thans bestaande
            buitensporigtekortsituatie.
   2.       De Ierse autoriteiten dringen het overheidstekort op geloofwaardige en duurzame
            wijze terug tot onder de 3% van het bbp door binnen een middellangetermijnkader
            maatregelen te nemen. Daartoe wordt in het bijzonder van de Ierse autoriteiten
            verwacht dat zij:
            a) maatregelen uitvoeren die ervoor zorgen dat het overheidstekort niet uitstijgt
            boven de 10,6% van het verwachte bbp in 2011, 8,6% van het bbp in 2012, 7,5% van
            het bbp in 2013, 5,1% van het bbp in 2014 en 2,9% van het bbp in 2015, waarbij in
            dit jaartraject geen rekening wordt gehouden met de eventuele rechtstreekse
            gevolgen van mogelijke steunmaatregelen voor banken in het kader van de
            overheidsstrategie voor de financiële sector, zoals beschreven in het memorandum
            voor het economische en financiële beleid (MEFP) en nader uitgewerkt in het door
            de Ierse autoriteiten en de Commissie te sluiten memorandum van overeenstemming.
            Ingeval de neerwaartse risico's voor de tekortdoelen zich daadwerkelijk voordoen,
            staat Ierland klaar om aanvullende consolidatiemaatregelen te treffen om het tekort in
            2015 tot onder de 3% van het bbp terug te dringen. Voorts sluit dit traject aan bij het
            voorlopige standpunt van Eurostat ten aanzien van de boekhoudkundige ESR95-
NL                                               5                                                  NL
 ---pagebreak---               behandeling van het moment van registratie van rentebetalingen op aan de Anglo
              Irish Bank te betalen promessen1 in die zin dat bij een herziening van dit standpunt
              ook het tekorttraject zal worden aangepast;
              b) in de periode 2011-2015 een verbetering van ten minste 9½% van het bbp
              realiseren.
   3.         Voorts nemen de Ierse autoriteiten alle gelegenheden, met inbegrip van verbeterde
              economische omstandigheden, te baat om de verlaging van de bruto schuldquote in
              de richting van de referentiewaarde van 60% van het bbp te versnellen.
   4.         Om de risico's voor de aanpassing te beperken, richt Ierland een budgettaire
              adviesraad op die de begrotingssituatie en –ramingen van de overheid aan een
              onafhankelijke toetsing onderwerpt. Ierland voert een wet op de budgettaire
              verantwoordelijkheid in die een middellangetermijnkader voor de uitgaven met
              bindende meerjarige plafonds voor de uitgaven op elk gebied bevat.
   5.         Om de risico's voor de houdbaarheid van de overheidsfinanciën op lange termijn te
              beperken, voeren de Ierse autoriteiten verdere hervormingen in het
              socialezekerheidsstelsel door.
   6.         De Raad stelt 7 juni 2011 vast als uiterste datum waarop de Ierse regering
              doeltreffende actie moet ondernemen en invulling moet geven aan de noodzakelijke
              maatregelen om de correctie van het buitensporige tekort naderbij te brengen. Bij de
              beoordeling van de doeltreffendheid van deze actie zal rekening worden gehouden
              met de economische ontwikkelingen die zich ten opzichte van de economische
              vooruitzichten in de najaarsprognoses 2010 van de diensten van de Commissie
              hebben voorgedaan.
   De Ierse autoriteiten brengen in een apart hoofdstuk in de actualiseringen van het
   stabiliteitsprogramma die tussen 2011 en 2015 worden opgesteld, verslag uit over de
   vorderingen die bij de uitvoering van deze aanbevelingen zijn gemaakt.
   Voorts verzoekt de Raad de Ierse autoriteiten hervormingen door te voeren om de potentiële
   bbp-groei te verhogen. Daarnaast wordt Ierland verzocht weer snel een duurzame
   middellangetermijngroei te realiseren door productiviteitsbevorderende maatregelen te treffen
   en een passend loonbeleid te voeren zodat het concurrentievermogen zich kan herstellen.
   Deze aanbeveling is gericht tot Ierland.
   Gedaan te Brussel, op
                                                         Voor de Raad
                                                         De voorzitter
   1
            Zie:
            http://epp.eurostat.ec.europa.eu/portal/page/portal/government_finance_statistics/methodology/advice_
            member_states.
NL                                                         6                                                      NL


Avis juridique important

|

31979K0720

Aanbeveling nr. 720/79/EGKS van de Commissie van 9 april 1979 houdende opheffing van het voorlopige antidumpingrecht ingesteld op de invoer van bepaald hematietruwijzer van oorsprong uit Brazilië

Publicatieblad Nr. L 092 van 11/04/1979 blz. 0010 - 0010

++++AANBEVELING Nr . 720/79/EGKS VAN DE COMMISSIE  van 9 april 1979  houdende opheffing van het voorlopige antidumpingrecht ingesteld op de invoer van bepaald hematietruwijzer van oorsprong uit Brazilië  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal , inzonderheid op artikel 74 ,  Gelet op Aanbeveling 77/329/EGKS van de Commissie van 15 april 1977 betreffende beschermende maatregelen tegen de toepassing van dumping en de toekenning van premies of subsidies door landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal ( 1 ) , gewijzigd door de Aanbevelingen nr . 3004/77/EGKS ( 2 ) en nr . 158/79/EGKS ( 3 ) , inzonderheid op de artikelen 15 en 19 ,  Gehoord de adviezen uitgebracht in het bij genoemde Aanbeveling 77/329/EGKS ingestelde Raadgevend Comité ,  Overwegende dat de Commissie door Aanbeveling nr . 294/79/EGKS ( 4 ) , een voorlopig antidumpingrecht heeft ingesteld op de invoer van bepaald hematietruwijzer van oorsprong uit Brazilië ;  Overwegende dat sindsdien bepaalde afspraken werden gemaakt tussen de Gemeenschap en Brazilië voor wat betreft de handel in ijzer - en staalprodukten die echter alleen op de directe invoer betrekking hebben ;  Overwegende dat deze afspraken , die door de Commissie aanvaardbaar worden geacht , het mogelijk maken de verdere toepassing van voorlopige antidumpingrechten op de rechtstreekse invoer op te heffen met ingang van de datum waarop deze afspraken van kracht worden ,  DOET DE VOLGENDE AANBEVELING :  Artikel 1  De toepassing van het voorlopige antidumpingrecht ingesteld door Aanbeveling nr . 294/79/EGKS van de Commissie op de invoer van hematietruwijzer met een siliciumgehalte van meer dan 1 % en bevattende 0,1 of meer gewichtsprocent mangaan , van oorsprong uit Brazilië , is opgeheven met ingang van 26 maart 1979 voor de levering van goederen van oorsprong en van herkomst uit Brazilië . Echter , het recht wordt gehandhaafd voor de levering van goederen van oorsprong uit Brazilië maar van herkomst uit een ander land .  Geen ander antidumpingrecht noch een andere dergelijke maatregel , wordt toegepast ten aanzien van de invoer van ijzer - en staalprodukten vallende onder het EGKS-Verdrag en van oorsprong uit Brazilië , tenzij de Commissie een andere aanbeveling doet .  Artikel 2  Deze aanbeveling wordt ter kennis van de Lid-Staten gebracht .  Zij treedt voor elke Lid-Staat in werking op de datum van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen .  Gedaan te Brussel , 9 april 1979 .  Voor de Commissie  Etienne DAVIGNON  Lid van de Commissie  ( 1 ) PB nr . L 114 van 5 . 5 . 1977 , blz . 6 .  ( 2 ) PB nr . L 352 van 31 . 12 . 1977 , blz . 13 .  ( 3 ) PB nr . L 21 van 30 . 1 . 1979 , blz . 14 .  ( 4 ) PB nr . L 41 van 16 . 2 . 1979 , blz . 29 .