title: Aanbeveling van de Raad van 22 mei 2017 inzake het Europees kwalificatiekader voor een leven lang leren en tot intrekking van de aanbeveling van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2008 tot vaststelling van een Europees kwalificatiekader voor een leven lang leren

text:
                  15.6.2017

                  NL

                  Publicatieblad van de Europese Unie

                  C 189/15

            AANBEVELING VAN DE RAAD
      van 22 mei 2017
      inzake het Europees kwalificatiekader voor een leven lang leren en tot intrekking van de aanbeveling van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2008 tot vaststelling van een Europees kwalificatiekader voor een leven lang leren
      (2017/C 189/03)
      DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
      Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name de artikelen 165 en 166,
      Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
      Overwegende hetgeen volgt:

                  (1)

                  Kwalificaties kunnen voor verschillende doeleinden worden gebruikt. Zij zijn een indicatie voor werkgevers van wat de houders ervan in principe weten en kunnen („leerresultaten”). Soms zijn kwalificaties een voorwaarde om een gereglementeerd beroep te mogen uitoefenen. Zij helpen de onderwijs- en opleidingsautoriteiten en aanbieders van onderwijs en opleiding het niveau en de inhoud van de verworven kennis te bepalen. Zij zijn ook belangrijk voor het individu als uiting van zelfontplooiing. Kwalificaties spelen derhalve een belangrijke rol bij het verbeteren van de inzetbaarheid op de arbeidsmarkt, de mobiliteit en de toegang tot verder onderwijs.

                  (2)

                  Kwalificaties zijn het formele resultaat van een beoordelings- en validatieprocedure door een bevoegde autoriteit en hebben meestal de vorm van een document, zoals een certificaat of een diploma. Zij bevestigen dat iemand leerresultaten heeft bereikt die aan vastgelegde normen voldoen. Die leerresultaten kunnen via verschillende leertrajecten en door middel van formeel, niet-formeel of informeel leren worden verworven, in een nationale of internationale context. Informatie over leerresultaten moet gemakkelijk toegankelijk en transparant zijn.

                  (3)

                  De aanbeveling van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2008 tot vaststelling van een Europees kwalificatiekader voor een leven lang leren (1) resulteerde in een gemeenschappelijk referentiekader van acht kwalificatieniveaus, uitgedrukt als leerresultaten met stijgende niveaus van bekwaamheid. Ze dienen als vertaalinstrument tussen de verschillende kwalificatiesystemen en de bijbehorende niveaus. Het Europees kwalificatiekader voor een leven lang leren (EKK) heeft tot doel de transparantie, de vergelijkbaarheid en de overdraagbaarheid van kwalificaties te verbeteren.

                  (4)

                  De bredere doelstellingen van deze aanbeveling zijn het bevorderen van de modernisering van de onderwijs- en opleidingsstelsels en het vergroten van de inzetbaarheid, de mobiliteit en de sociale integratie van werkenden en lerenden. Verder heeft deze aanbeveling tot doel om formeel, niet-formeel en informeel leren beter aan elkaar te koppelen en de validering van in verschillende omgevingen verworven leerresultaten te ondersteunen.

                  (5)

                  De lidstaten hebben op leerresultaten gebaseerde nationale kwalificatiekaders ontwikkeld of zijn die aan het ontwikkelen en relateren deze via een „inschalingsproces” aan het EKK. De EKK-niveaus en de -descriptoren van de leerresultaten dragen bij tot een grotere transparantie en vergelijkbaarheid van kwalificaties van verschillende nationale stelsels. Zij leiden er ook toe dat de aandacht in onderwijs en opleiding steeds meer op leerresultaten komt te liggen. Relatering aan het EKK zou moeten gebeuren via de nationale kwalificatiekaders of, indien deze niet bestaan, de nationale kwalificatiesystemen (hierna „nationale kwalificatiekaders of -systemen”).

                  (6)

                  Kwalificaties zijn transparanter en beter vergelijkbaar als zij worden gepresenteerd in documenten die een verwijzing naar het toepasselijke EKK-niveau en een beschrijving van de verworven leerresultaten bevatten.

                  (7)

                  Er zou een breed spectrum van belanghebbenden betrokken moeten zijn bij de uitvoering van het EKK op uniaal en nationaal niveau om ervoor te zorgen dat het breed wordt gesteund. Belangrijke belanghebbenden zijn onder meer alle lerenden, aanbieders van onderwijs en opleiding, kwalificatieautoriteiten, kwaliteitsborgingsinstanties, werkgevers, vakbonden, kamers van industrie, koophandel en ambachten, instanties die betrokken zijn bij de erkenning van academische en beroepskwalificaties, arbeidsbureaus en diensten voor de integratie van migranten.

                  (8)

                  In haar verslag aan het Europees Parlement en de Raad van 19 december 2013 over de evaluatie van het EKK concludeerde de Commissie dat het EKK breed wordt aanvaard als referentiepunt voor de ontwikkeling van nationale kwalificatiekaders, voor het hanteren van de op leerresultaten gebaseerde aanpak en voor het vergroten van de transparantie en de erkenning van vaardigheden en competenties. De Commissie benadrukte dat de Unie lerenden en werkenden in staat moet stellen hun vaardigheden en competenties zichtbaarder te maken, ongeacht waar zij die hebben verworven.

                  (9)

                  Voorts concludeerde de Commissie in dat verslag dat de adviesgroep voor het EKK effectieve richtsnoeren verschafte voor relatering aan het EKK op nationaal niveau en werkte aan vertrouwen en begrip tussen de deelnemende landen. Zij concludeerde ook dat de doeltreffendheid van de nationale coördinatiepunten voor het EKK voor een groot deel afhangt van hoe nauw zij verbonden zijn met de nationale governance van het inschalingsproces.

                  (10)

                  Gezien de positieve evaluatie van de EKK-adviesgroep is de voortzetting van de groep van essentieel belang voor een consistente, coherente, transparante en gecoördineerde uitvoering van deze aanbeveling.

                  (11)

                  Transparantie en erkenning van vaardigheden en kwalificaties is een van de nieuwe prioriteiten in het kader van het gezamenlijk verslag 2015 van de Raad en de Commissie over de uitvoering van het strategisch kader voor Europese samenwerking op het gebied van onderwijs en opleiding (ET 2020). In dat verslag wordt benadrukt dat het EKK verder dient te worden ontwikkeld om kwalificaties transparanter en beter vergelijkbaar te maken. Met betrekking tot nieuwkomers wordt in het verslag ook benadrukt dat de bestaande transparantie-instrumenten kunnen bijdragen tot een beter inzicht in buitenlandse kwalificaties in de Unie en vice versa.

                  (12)

                  Het EKK en de daaraan gerelateerde nationale kwalificatiekaders of -systemen kunnen de bestaande erkenningsprocedures ondersteunen doordat zij een groter vertrouwen en inzicht in en een betere vergelijkbaarheid van de kwalificaties meebrengen. Dat kan het erkenningsproces voor leren en werken gemakkelijker maken. Overkoepelende kwalificatiekaders zoals het EKK kunnen dienen als informatie-instrument voor erkennings-procedures zoals vermeld in de aanbeveling over het gebruik van kwalificatiekaders bij de erkenning van buitenlandse kwalificaties, die is aangenomen in het kader van het Verdrag inzake de erkenning van kwalificaties betreffende hoger onderwijs in de Europese regio.

                  (13)

                  Nationale kwalificatiekaders en -systemen veranderen in de loop der tijd; derhalve zou de relatering aan het EKK zo nodig opnieuw moeten worden bezien en worden geactualiseerd.

                  (14)

                  Vertrouwen in de kwaliteit en het niveau van kwalificaties die zijn opgenomen in aan het EKK gerelateerde nationale kwalificatiekaders of -systemen (hierna „kwalificaties met een EKK-niveau”) is essentieel om de mobiliteit van lerenden en werknemers binnen en tussen sectoren en geografische grenzen te ondersteunen. De aanbeveling van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2008 tot vaststelling van een Europees kwalificatiekader voor een leven lang leren bevatte de gemeenschappelijke beginselen voor kwaliteitsborging in het hoger onderwijs, het beroepsonderwijs en de beroepsopleiding. Hierin werd overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel de verantwoordelijkheid van de lidstaten voor kwaliteitsborgingsregelingen voor nationale kwalificaties gerespecteerd. De Europese normen en richtsnoeren voor kwaliteitsborging in de Europese ruimte voor hoger onderwijs en het Europees referentiekader voor kwaliteitsborging in beroepsonderwijs en -opleiding vormen een basis voor dergelijke gemeenschappelijke beginselen.

                  (15)

                  De mogelijkheden voor de ontwikkeling van een register, buiten het terrein van hoger onderwijs, voor instanties die toezicht houden op kwaliteitsborgingssystemen voor kwalificaties, kunnen worden verkend.

                  (16)

                  Studiepuntensystemen kunnen mensen helpen om verder te leren door het faciliteren van flexibele leertrajecten en van de overstap tussen verschillende soorten en niveaus van onderwijs en opleiding en tussen verschillende landen. Hierdoor worden lerenden in staat gesteld de verschillende leerresultaten die zij in verschillende leeromgevingen hebben verworven, onder meer door middel van online, niet-formeel en informeel leren, te verzamelen en over te dragen. De op leerresultaten gebaseerde aanpak kan het ook gemakkelijker maken volledige kwalificaties of onderdelen daarvan te ontwikkelen, uit te voeren en te beoordelen.

                  (17)

                  Studiepuntensystemen op zowel nationaal als Europees niveau functioneren in een institutionele context zoals hoger onderwijs of beroepsonderwijs en -opleiding. Op Europees niveau is het Europees systeem voor het overdragen en verzamelen van studiepunten ontwikkeld binnen de Europese ruimte voor hoger onderwijs. Voor beroepsonderwijs en beroepsopleiding wordt het Europees studiepuntensysteem voor beroepsonderwijs en -opleiding ontwikkeld overeenkomstig de Aanbeveling van het Europees Parlement en de Raad van 18 juni 2009 tot vaststelling van een Europees systeem voor overdracht van leerresultaten voor beroepsonderwijs en -opleiding (Ecvet) (2). Waar nodig kan koppeling tussen nationale kwalificatiekaders en studiepuntensystemen worden bevorderd.

                  (18)

                  Hoewel het acquis van de Unie op het gebied van legale migratie en asiel bepaalt dat migranten dezelfde behandeling moeten krijgen als onderdanen wat de erkenning van kwalificaties betreft, en personen die internationale bescherming genieten zelfs in aanmerking komen voor faciliterende maatregelen overeenkomstig Richtlijn 2011/95/EU van het Europees Parlement en de Raad (3), blijft het aantal gevallen van overkwalificatie en onderbenutting van kwalificaties hoog bij burgers uit derde landen met een tertiaire opleiding. Samenwerking tussen de Unie en derde landen over de transparantie van kwalificaties kan de integratie van migranten op de arbeidsmarkten van de Unie bevorderen. Gezien de groeiende migratiestromen van en naar de Unie zijn meer inzicht in en een billijke erkenning van kwalificaties van buiten de Unie nodig.

                  (19)

                  De belangrijkste kenmerken van het EKK, namelijk de op leerresultaten gebaseerde aanpak, de definitie van niveaudescriptoren en de vaststelling van relateringscriteria zoals ontwikkeld door de EKK-adviesgroep, hebben als inspiratiebron gediend voor de ontwikkeling van nationale en regionale kwalificatiekaders overal ter wereld. Een toenemend aantal derde landen en regio’s wil de banden tussen hun kwalificatiekader en het EKK versterken.

                  (20)

                  Bij Richtlijn 2005/36/EG van het Europees Parlement en de Raad (4) is bepaald dat gemeenschappelijke opleidingskaders voor gereglementeerde beroepen door middel van een gedelegeerde handeling van de Commissie kunnen worden opgezet als gemeenschappelijk geheel van kennis, vaardigheden en competenties. Gemeenschappelijke opleidingskaders moeten gebaseerd zijn op de EKK-niveaus. Verwijzingen naar EKK-niveaus voor kwalificaties mogen geen invloed hebben op de toegang tot de arbeidsmarkt in gevallen waarin beroepskwalificaties zijn erkend overeenkomstig Richtlijn 2005/36/EG.

                  (21)

                  Het kwalificatiekader van de Europese ruimte voor hoger onderwijs biedt descriptoren voor de korte cyclus (die kan worden gekoppeld aan of binnen de eerste cyclus), de eerste, tweede en derde cyclus van het hoger onderwijs. Elke cyclusdescriptor bevat een verklaring over de resultaten en vaardigheden die zijn gekoppeld aan de kwalificaties die aan het eind van die cyclus worden toegekend. Het EKK is in overeenstemming met het kwalificatiekader van de Europese ruimte voor hoger onderwijs en de daarin opgenomen cyclusdescriptoren. De korte cyclus (die kan worden gekoppeld aan of binnen de eerste cyclus) en de eerste, tweede en derde cyclus van het kwalificatiekader van de Europese ruimte voor hoger onderwijs komen overeen met respectievelijk de EKK-niveaus 5 tot en met 8.

                  (22)

                  Beschikking nr. 2241/2004/EG van het Europees Parlement en de Raad (5) helpt mensen hun vaardigheden, competenties en kwalificaties beter te presenteren.

                  (23)

                  De Commissie ontwikkelt momenteel een Europese classificatie van vaardigheden, competenties, kwalificaties en beroepen (ESCO). De classificatie zal op vrijwillige basis worden gebruikt en kan een betere afstemming tussen onderwijs en werk ondersteunen. De gegevens die de lidstaten in het kader van het EKK hebben verzameld, kunnen als input voor deze classificatie dienen.

                  (24)

                  Informatie over het proces van het relateren van nationale kwalificatiekaders of -systemen aan het EKK en over kwalificaties met een EKK-niveau moet gemakkelijk toegankelijk zijn voor het publiek. Het gebruik van gemeenschappelijke gegevensstructuren en -formaten zou hierbij helpen. Het zou ook de begrijpelijkheid en het gebruik van gepubliceerde informatie over kwalificaties ten goede komen.

                  (25)

                  Er zou sprake moeten zijn van samenhang, complementariteit en synergieën op nationaal en uniaal niveau tussen de uitvoering van het EKK, de nationale kwalificatiekaders of -systemen en de instrumenten voor transparantie en erkenning van vaardigheden, competenties en kwalificaties, waaronder instrumenten voor kwaliteitsborging, voor het verzamelen en overdragen van studiepunten en in het kader van de Europese ruimte voor hoger onderwijs ontwikkelde instrumenten voor transparantie en erkenning van vaardigheden, competenties en kwalificaties.

                  (26)

                  De ontwikkeling van het EKK zou volledig coherent moeten zijn met de bestaande Europese samenwerking op het gebied van onderwijs en opleiding in de context van het strategische kader ET 2020 en toekomstige Europese strategische kaders voor onderwijs en opleiding.

                  (27)

                  Deze aanbeveling vervangt of definieert geen nationale kwalificatiekaders of -systemen. Het EKK beschrijft geen specifieke kwalificaties, noch individuele competenties; een specifieke kwalificatie moet via de toepasselijke nationale kwalificatiesystemen worden gerelateerd aan het juiste EKK-niveau.

                  (28)

                  Deze aanbeveling consolideert het EKK als een gemeenschappelijk referentiekader van acht niveaus, uitgedrukt in termen van leerresultaten, dat als een vertaalinstrument dient voor de verschillende kwalificatiekaders of -systemen en de bijbehorende niveaus.

                  (29)

                  Deze aanbeveling is door het niet-bindende karakter ervan in overeenstemming met het subsidiariteitsbeginsel en het evenredigheidsbeginsel in zoverre zij de activiteiten van de lidstaten ondersteunt en aanvult door nauwere samenwerking tussen hen mogelijk te maken ter verbetering van de transparantie, de vergelijkbaarheid en de overdraagbaarheid van kwalificaties. Zij zou overeenkomstig het nationale recht en de nationale praktijk moeten worden uitgevoerd,

            BEVEELT AAN DAT DE LIDSTATEN, REKENING HOUDEND MET DE NATIONALE OMSTANDIGHEDEN:

                  1.

                  Het EKK gebruiken voor het relateren van nationale kwalificatiekaders of -systemen en voor het vergelijken van alle soorten en niveaus van kwalificaties in de Unie die zijn opgenomen in nationale kwalificatiekaders of -systemen, met name door hun kwalificatieniveaus te relateren aan de niveaus van het EKK in bijlage II en met gebruikmaking van de criteria in bijlage III.

                  2.

                  De relatering van de niveaus van de nationale kwalificatiekaders of -systemen aan de niveaus van het EKK in bijlage II, wanneer relevant, opnieuw bezien en actualiseren met gebruikmaking van de criteria in bijlage III, met inachtneming van de nationale context.

                  3.

                  Ervoor zorgen dat de kwalificaties met een EKK-niveau in overeenstemming zijn met de gemeenschappelijke beginselen voor kwaliteitsborging in bijlage IV, onverminderd de nationale kwaliteitsborgingsbeginselen die van toepassing zijn op nationale kwalificaties.

                  4.

                  Indien van toepassing koppelingen bevorderen tussen studiepuntensystemen en nationale kwalificatiekaders of -systemen, rekening houdend met de gemeenschappelijke beginselen voor studiepuntensystemen in bijlage V, onverminderd nationale besluiten om i) gebruik te maken van studiepuntensystemen en ii) ze te relateren aan nationale kwalificatiekaders of -systemen. Deze gemeenschappelijke beginselen zullen niet leiden tot een automatische erkenning van kwalificaties.

                  5.

                  Waar nodig maatregelen nemen om ervoor te zorgen dat alle nieuwe door de bevoegde autoriteiten afgegeven kwalificatiedocumenten (bv. certificaten, diploma’s, certificaatsupplementen, diplomasupplementen) en/of kwalificatieregisters een duidelijke verwijzing naar het passende EKK-niveau bevatten.

                  6.

                  De resultaten van het inschalingsproces op nationaal en uniaal niveau publiek toegankelijk maken en waar mogelijk ervoor zorgen dat de informatie over kwalificaties en de bijbehorende leerresultaten toegankelijk en openbaar is, met gebruikmaking van de gegevensvelden overeenkomstig bijlage VI.

                  7.

                  Het gebruik van het EKK door sociale partners, arbeidsbureaus, onderwijsaanbieders, kwaliteitsborgingsinstanties en overheidsinstanties aanmoedigen om de vergelijkbaarheid van kwalificaties en de transparantie van de leerresultaten te bevorderen.

                  8.

                  Zorgen voor de voortzetting en de coördinatie van de taken die door de nationale EKK-coördinatiepunten worden uitgevoerd (EKK-NCP’s). De EKK-NCP’s hebben als belangrijkste taken de nationale autoriteiten ondersteunen bij het relateren van nationale kwalificatiekaders of -systemen aan het EKK, en het EKK dichter bij personen en organisaties brengen,

            BEVEELT AAN DAT DE COMMISSIE, IN SAMENWERKING MET DE LIDSTATEN EN BELANGHEBBENDEN BINNEN DE EKK-ADVIESGROEP:

                  9.

                  De consistentie bevordert in de verdere uitvoering van het EKK in de verschillende lidstaten door het vergelijken en bespreken van de methoden die worden gebruikt voor het vaststellen van de niveaus van de kwalificaties in de nationale kwalificatiekaders of -systemen, met inachtneming van de nationale context.

                  10.

                  De ontwikkeling ondersteunt van methoden voor de beschrijving, het gebruik en de toepassing van leerresultaten ter verbetering van de transparantie van, het inzicht in en de vergelijkbaarheid van kwalificaties, met inachtneming van de nationale context.

                  11.

                  Ondersteuning biedt bij het opzetten van vrijwillige procedures voor het vaststellen van internationale kwalificaties door middel van nationale kwalificatiekaders of -systemen en informatie-uitwisseling en overleg tussen lidstaten over die procedures om consistentie te waarborgen.

                  12.

                  Richtsnoeren opstelt voor het kenbaar maken van het EKK, met name de wijze waarop EKK-niveaus worden weergegeven op nieuw afgegeven certificaten, diploma’s en supplementen, en/of kwalificatieregisters, overeenkomstig de nationale systemen en voorschriften inzake certificaten en diploma’s.

                  13.

                  De mogelijkheden verkent voor de ontwikkeling en toepassing van criteria en procedures om, in overeenstemming met internationale overeenkomsten, de vergelijking van nationale en regionale kwalificatiekaders van derde landen met het EKK mogelijk te maken.

                  14.

                  Peer learning en uitwisselingen van beste praktijken tussen de lidstaten opzet en waar nodig collegiale advisering („peer counselling”) faciliteert op verzoek van de lidstaten,

            BEVEELT AAN DAT DE COMMISSIE:

                  15.

                  Ervoor zorgt dat de uitvoering van deze aanbeveling wordt ondersteund via activiteiten die uit relevante Unieprogramma’s worden gefinancierd.

                  16.

                  Zorgt voor een doeltreffende governance van de EKK-uitvoering door het in stand houden en ten volle ondersteunen van de in 2009 ingestelde EKK-adviesgroep, die is samengesteld uit vertegenwoordigers van de lidstaten en, in voorkomend geval, van andere deelnemende landen, de sociale partners en andere belanghebbenden. De EKK-adviesgroep zou de algehele coherentie moeten waarborgen en bijdragen tot de transparantie van en het vertrouwen in het proces van relatering van nationale kwalificatiekaders of -systemen aan het EKK.

                  17.

                  Na de vaststelling van deze aanbeveling wanneer nodig verslag uitbrengt over de geboekte voortgang in de context van relevante beleidskaders voor onderwijs, opleiding en werkgelegenheid.

                  18.

                  In samenwerking met de lidstaten en na raadpleging van de betrokken belanghebbenden de naar aanleiding van deze aanbeveling genomen maatregelen beoordeelt en evalueert en uiterlijk in 2022 verslag uitbrengt aan de Raad over de opgedane ervaringen en de gevolgen voor de toekomst, waaronder indien nodig een eventuele evaluatie en herziening van deze aanbeveling.

            De aanbeveling van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2008 tot vaststelling van een Europees kwalificatiekader voor een leven lang leren wordt ingetrokken.

         Gedaan te Brussel, 22 mei 2017.

               Voor de Raad

               De voorzitter

            E. BARTOLO

         (1)  PB C 111 van 6.5.2008, blz. 1.

         (2)  PB C 155 van 8.7.2009, blz. 11.

         (3)  Richtlijn 2011/95/EU van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2011 inzake normen voor de erkenning van onderdanen van derde landen of staatlozen als personen die internationale bescherming genieten, voor een uniforme status voor vluchtelingen of voor personen die in aanmerking komen voor subsidiaire bescherming, en voor de inhoud van de verleende bescherming (PB L 337 van 20.12.2011, blz. 9).

         (4)  Richtlijn 2005/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 september 2005 betreffende de erkenning van beroepskwalificaties (PB L 255 van 30.9.2005, blz. 22).

         (5)  Beschikking nr. 2241/2004/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 december 2004 betreffende een enkel communautair kader voor transparantie op het gebied van kwalificaties en competenties (Europass) (PB L 390 van 31.12.2004, blz. 6).

         BIJLAGE I
         Definities
         In deze aanbeveling gelden de volgende definities:

                     a)

                     „kwalificatie”: het formele resultaat van een beoordelings- en validatieproces, dat wordt verworven wanneer een bevoegde autoriteit vaststelt dat de leerprestaties die een persoon heeft bereikt, aan bepaalde eisen beantwoorden;

                     b)

                     „nationaal kwalificatiesysteem”: alle aspecten van de activiteiten van een lidstaat die verband houden met de erkenning van leren, en andere mechanismen die onderwijs en opleiding aan de arbeidsmarkt en de samenleving verbinden. Het gaat daarbij onder meer om de ontwikkeling en toepassing van institutionele regelingen en processen voor kwaliteitsborging, beoordeling, en de toekenning van kwalificaties. Een nationaal kwalificatiesysteem kan uit verschillende substructuren bestaan en kan een nationaal kwalificatiekader omvatten;

                     c)

                     „nationaal kwalificatiekader”: een instrument voor de classificatie van kwalificaties volgens een set van criteria voor bepaalde bereikte leerniveaus. Het heeft tot doel nationale kwalificatiesubstructuren te integreren en te coördineren en de transparantie, toegankelijkheid, voortgang en kwaliteit van de kwalificaties met betrekking tot de arbeidsmarkt en de samenleving te verbeteren;

                     d)

                     „internationale kwalificatie”: een kwalificatie uitgereikt door een wettelijk gevestigde internationale instantie (vereniging, organisatie, sector of onderneming) of door een nationale instantie namens een internationale instantie die in meer dan één land bruikbaar is en die leerresultaten omvat die zijn beoordeeld met verwijzing naar door een internationale instantie vastgestelde normen;

                     e)

                     „leerresultaten”: verklaringen met betrekking tot wat een lerende kent, begrijpt en kan doen na de voltooiing van een leerproces; zij worden gedefinieerd in termen van kennis, vaardigheden en verantwoordelijkheid en zelfstandigheid;

                     f)

                     „kennis”: het resultaat van de assimilatie van informatie door leren. Kennis is het geheel van feiten, beginselen, theorieën en praktijken dat verband houdt met een werk- of studiegebied. In het kader van het EKK wordt kennis als theoretische kennis en/of feitenkennis beschreven;

                     g)

                     „vaardigheden”: het vermogen om kennis toe te passen en knowhow te gebruiken om taken uit te voeren en problemen op te lossen. In het kader van het EKK worden vaardigheden als cognitief (logisch, intuïtief en creatief denken) of praktisch (handigheid en de toepassing van methoden, materialen, hulpmiddelen en instrumenten) beschreven;

                     h)

                     „verantwoordelijkheid en zelfstandigheid”: het vermogen van de lerende om kennis en vaardigheden zelfstandig en op verantwoordelijke wijze toe te passen;

                     i)

                     „competentie”: het bewezen vermogen om kennis, vaardigheden en persoonlijke, sociale en/of methodologische capaciteiten te gebruiken bij werk of studie en voor professionele en persoonlijke ontwikkeling;

                     j)

                     „validatie van niet-formeel en informeel leren”: het proces waarbij een bevoegde autoriteit bevestigt dat een persoon in niet-formele en informele leeromgevingen leerresultaten heeft verworven die aan een relevante norm voldoen. Het proces bestaat uit vier fasen: bepaling — door middel van een gesprek — van de specifieke ervaringen van de persoon; documentatie om diens ervaringen zichtbaar te maken; een formele beoordeling van deze ervaringen; en certificering van de resultaten van de beoordeling, hetgeen kan leiden tot een volledige of gedeeltelijke kwalificatie;

                     k)

                     „formele erkenning van leerresultaten”: het proces waarbij een bevoegde autoriteit een officiële status toekent aan verworven leerresultaten ten behoeve van verdere studies of werk door middel van i) de uitreiking van kwalificaties (certificaten, diploma’s of titels), ii) de validatie van niet-formeel en informeel leren, iii) de toekenning van gelijkwaardigheid, studiepunten of vrijstellingen;

                     l)

                     „studiepunt”: bevestiging dat een onderdeel van een kwalificatie, bestaande uit een samenhangend geheel van leerresultaten, door een bevoegde autoriteit volgens een overeengekomen norm is beoordeeld en gevalideerd; wordt toegekend door de bevoegde autoriteiten wanneer de betrokkene de gedefinieerde leerresultaten heeft bereikt, wat wordt gestaafd met adequate beoordelingen, en kan worden uitgedrukt in een kwantitatieve waarde (bijvoorbeeld studiepunten of credits) die een weergave is van de geschatte werkbelasting voor een gemiddeld persoon om de desbetreffende leerresultaten te bereiken;

                     m)

                     „studiepuntensystemen”: instrument voor meer transparantie bij de erkenning van studiepunten. Deze systemen kunnen onder meer bestaan uit gelijkstellingen, vrijstellingen, eenheden/modules die kunnen worden verzameld en overgedragen, de zelfstandigheid van aanbieders die trajecten kunnen personaliseren, en uit de validatie van niet-formeel en informeel leren;

                     n)

                     „studiepuntenoverdracht”: het proces waarbij personen die in één context studiepunten hebben verzameld in staat worden gesteld deze in een andere context te laten waarderen en erkennen.

         BIJLAGE II
         Descriptoren die de niveaus in het Europees kwalificatiekader (EKK) definiëren

                     Elk van de acht niveaus wordt gedefinieerd door een reeks descriptoren die aangeven welke leerresultaten relevant zijn voor de kwalificaties op dat niveau in alle systemen van kwalificaties.

                     Kennis

                     Vaardigheden

                     Verantwoordelijkheid en zelfstandigheid

                     In het kader van het EKK wordt kennis als theoretische kennis en/of feitenkennis beschreven.

                     In het kader van het EKK worden vaardigheden als cognitief (logisch, intuïtief en creatief denken) en praktisch (handigheid en de toepassing van methoden, materialen, hulpmiddelen en instrumenten) beschreven.

                     In het kader van het EKK wordt verantwoordelijkheid en zelfstandigheid beschreven als het vermogen van de lerende om kennis en vaardigheden zelfstandig en op verantwoordelijke wijze toe te passen.

                     Niveau 1
                     De leerresultaten die relevant zijn voor niveau 1 zijn

                     algemene basiskennis

                     basisvaardigheden die vereist zijn om eenvoudige taken uit te voeren

                     werk of studie onder direct toezicht in een gestructureerde context

                     Niveau 2
                     De leerresultaten die relevant zijn voor niveau 2 zijn

                     feitelijke basiskennis van een werk- of studieterrein

                     cognitieve en praktische basisvaardigheden die vereist zijn om relevante informatie te gebruiken om taken uit te voeren en routineproblemen met behulp van eenvoudige regels en hulpmiddelen op te lossen

                     werken of studeren onder toezicht met enige zelfstandigheid

                     Niveau 3
                     De leerresultaten die relevant zijn voor niveau 3 zijn

                     kennis van feiten, beginselen, processen en algemene begrippen van een werk- of studiegebied

                     een waaier van cognitieve en praktische vaardigheden die vereist zijn om taken uit te voeren en problemen op te lossen via de keuze en toepassing van basismethoden, hulpmiddelen, materialen en informatie

                     verantwoordelijkheid op zich nemen voor de voltooiing van taken op werk- of studiegebied
                     bij de oplossing van problemen het eigen gedrag aanpassen aan de omstandigheden

                     Niveau 4
                     De leerresultaten die relevant zijn voor niveau 4 zijn

                     feitenkennis en theoretische kennis in brede contexten van een werk- of studiegebied

                     een waaier van cognitieve en praktische vaardigheden die vereist zijn om in een werk- of studiegebied specifieke problemen op te lossen

                     zichzelf managen binnen de richtsnoeren van werk- of studiecontexten die gewoonlijk voorspelbaar zijn, maar kunnen veranderen
                     toezicht uitoefenen op routinewerk van anderen en een zekere mate van verantwoordelijkheid op zich nemen voor de evaluatie en verbetering van werk of studieactiviteiten

                     Niveau 5 (*1)

                     De leerresultaten die relevant zijn voor niveau 5 zijn

                     ruime, gespecialiseerde feiten- en theoretische kennis binnen een werk- of studiegebied en bewustzijn van de grenzen van die kennis

                     een brede waaier van cognitieve en praktische vaardigheden die vereist zijn om creatieve oplossingen voor abstracte problemen uit te werken

                     management en toezicht uitoefenen in contexten van werk- of studieactiviteiten waarin zich onvoorspelbare veranderingen voordoen
                     prestaties van zichzelf en anderen kritisch bekijken en verbeteren

                     Niveau 6 (*2)

                     De leerresultaten die relevant zijn voor niveau 6 zijn

                     gevorderde kennis van een werk- of studiegebied met een kritisch inzicht in theorieën en beginselen

                     gevorderde vaardigheden, waarbij blijk wordt gegeven van vakmanschap en innovatief vermogen om complexe en onvoorspelbare problemen in een gespecialiseerd werk- of studiegebied op te lossen

                     managen van complexe technische of beroepsactiviteiten of -projecten; de verantwoordelijkheid op zich nemen om in onvoorspelbare werk- of studiecontexten beslissingen te nemen
                     de verantwoordelijkheid op zich nemen om de professionele ontwikkeling van personen en groepen te managen

                     Niveau 7 (*3)

                     De leerresultaten die relevant zijn voor niveau 7 zijn

                     bijzonder gespecialiseerde kennis, die ten dele zeer geavanceerd is op een werk- of studiegebied, als basis voor originele ideeën en/of onderzoek
                     kritisch bewustzijn van kennisproblemen op een vakgebied en op het raakvlak tussen verschillende vakgebieden

                     voor onderzoek en/of innovatie vereiste gespecialiseerde probleemoplossende vaardigheden om nieuwe kennis en procedures te ontwikkelen en kennis uit verschillende vakgebieden te integreren

                     managen en transformeren van complexe en onvoorspelbare werk- of studiecontexten die nieuwe strategische benaderingen vereisen
                     de verantwoordelijkheid op zich nemen om bij te dragen tot professionele kennis en manieren van werken en/of om de strategische prestaties van teams kritisch te bekijken

                     Niveau 8 (*4)

                     De leerresultaten die relevant zijn voor niveau 8 zijn

                     de meest geavanceerde kennis op een werk- of studiegebied en op het raakvlak tussen verschillende vakgebieden

                     de meest geavanceerde en gespecialiseerde vaardigheden en technieken, met inbegrip van synthese- en evaluatievaardigheden/-technieken, die vereist zijn om kritische problemen in onderzoek en/of innovatie op te lossen en bestaande kennis of professionele manieren van werken uit te breiden en opnieuw te definiëren

                     blijk geven van een grote mate van autoriteit, innovatie, autonomie, wetenschappelijke en professionele integriteit en aanhoudende betrokkenheid bij de ontwikkeling van baanbrekende ideeën of processen voor werk- of studiecontexten, met inbegrip van onderzoek

                     Het kwalificatiekader van de Europese ruimte voor hoger onderwijs bevat descriptoren voor drie cycli, die in het kader van het Bolognaproces zijn overeengekomen door de ministers voor hoger onderwijs tijdens hun bijeenkomst in Bergen in mei 2005. Elke cyclusdescriptor geeft een algemene beschrijving van typische verwachtingen omtrent de resultaten en vermogens die verbonden zijn met de kwalificaties waar die cyclus toe leidt.

            (*1)  De descriptor voor de korte cyclus, ontwikkeld door het „Joint Quality Initiative” als onderdeel van het Bolognaproces (mogelijk binnen de eerste cyclus of daaraan gekoppeld), komt overeen met de leerresultaten voor EKK-niveau 5.

            (*2)  De descriptor voor de eerste cyclus komt overeen met de leerresultaten voor EKK-niveau 6.

            (*3)  De descriptor voor de tweede cyclus komt overeen met de leerresultaten voor EKK-niveau 7.

            (*4)  De descriptor voor de derde cyclus komt overeen met de leerresultaten voor EKK-niveau 8.

         BIJLAGE III
         Criteria en procedures voor de relatering van nationale kwalificatiekaders of -systemen aan het Europees kwalificatiekader (EKK)

                     1.

                     De verantwoordelijkheden en/of de rechtsbevoegdheid van alle bij het inschalingsproces betrokken relevante nationale instanties worden door de bevoegde instanties duidelijk bepaald en bekendgemaakt.

                     2.

                     Er bestaat een duidelijk en aantoonbaar verband tussen de kwalificatieniveaus in de nationale kwalificatiekaders of -systemen en de niveaudescriptoren van het EKK.

                     3.

                     De nationale kwalificatiekaders of -systemen en de kwalificaties daarvan zijn gebaseerd op het beginsel en de doelstelling van leerresultaten en houden verband met regelingen voor de validatie van niet-formeel en informeel leren en, indien van toepassing, studiepuntensystemen.

                     4.

                     De procedures voor de opname van kwalificaties in het nationale kwalificatiekader of voor de beschrijving van de plaats van kwalificaties in het nationale kwalificatiesysteem zijn transparant.

                     5.

                     Het (de) nationale kwaliteitsborgingssyste(e)m(en) voor onderwijs en opleiding verwijst (verwijzen) naar de nationale kwalificatiekaders of -systemen en is (zijn) in overeenstemming met de beginselen voor kwaliteitsborging zoals gespecificeerd in bijlage IV bij deze aanbeveling.

                     6.

                     Het inschalingsproces omvat de uitdrukkelijke instemming van de relevante kwaliteits-borgingsinstanties dat het inschalingsverslag strookt met de relevante nationale kwaliteits-borgingsregelingen, -bepalingen en -praktijken.

                     7.

                     Bij het inschalingsproces worden internationale deskundigen betrokken en de inschalings-verslagen bevatten schriftelijke verklaringen van ten minste twee internationale deskundigen uit twee verschillende landen over het inschalingsproces.

                     8.

                     De bevoegde nationale autoriteit(en) certificeert (certificeren) de relatering van de nationale kwalificatiekaders of -systemen aan het EKK. Eén omvattend verslag over de relatering, voorzien van de nodige onderbouwing, wordt door de bevoegde autoriteiten, waaronder de nationale coördinatiepunten van het EKK, gepubliceerd en behandelt elk van de criteria afzonderlijk. Hetzelfde verslag kan worden gebruikt bij de zelfcertificering voor het kwalificatiekader van de Europese ruimte voor hoger onderwijs, in overeenstemming met de zelfcertificeringscriteria daarvan.

                     9.

                     Binnen zes maanden na de relatering of de bijwerking van het inschalingsverslag, publiceren de lidstaten en andere deelnemende landen het inschalingsverslag op het relevante Europese portaal, aangevuld met relevante informatie voor vergelijkingsdoeleinden.

                     10.

                     In aansluiting op het inschalingsproces zouden alle nieuwe door de bevoegde autoriteiten afgegeven documenten met betrekking tot kwalificaties die deel uitmaken van de nationale kwalificatiekaders of -systemen (bijvoorbeeld certificaten, diploma’s, certificaatsupplementen, diplomasupplementen) en/of kwalificatieregisters, een duidelijke verwijzing moeten bevatten, via de nationale kwalificatiekaders of -systemen, naar het bijbehorende EKK-niveau.

         BIJLAGE IV
         Beginselen voor kwaliteitsborging voor kwalificaties die zijn opgenomen in aan het Europees kwalificatiekader (EKK) gerelateerde nationale kwalificatiekaders of -systemen
         Alle kwalificaties met een EKK-niveau zouden aan kwaliteitsborging moeten worden onderworpen om het vertrouwen in de kwaliteit en het niveau ervan te vergroten.
         In overeenstemming met de nationale situatie en rekening houdend met sectorale verschillen zou de kwaliteitsborging van kwalificaties met een EKK-niveau moeten (1)
             (2):

                     1.

                     zich richten op het ontwerp van de kwalificaties alsmede de toepassing van de aanpak op basis van leerresultaten;

                     2.

                     zorgen voor een geldige en betrouwbare beoordeling volgens overeengekomen en transparante, op leerresultaten gebaseerde normen en zich richten op het certificeringsproces;

                     3.

                     bestaan uit feedbackmechanismen en procedures voor voortdurende verbetering;

                     4.

                     alle belanghebbenden bij alle stadia van het proces betrekken;

                     5.

                     bestaan uit samenhangende evaluatiemethoden, die zowel zelfbeoordeling als externe beoordeling omvatten;

                     6.

                     een integraal deel zijn van het interne beheer, ook bij uitbestede activiteiten, van instanties die kwalificaties met een EKK-niveau afgeven;

                     7.

                     gebaseerd zijn op duidelijke en meetbare doelstellingen, normen en richtsnoeren;

                     8.

                     met passende middelen worden ondersteund;

                     9.

                     een regelmatige evaluatie van de bestaande externe controle-instanties of -agentschappen voor kwaliteitsborging omvatten;

                     10.

                     voorzien in de elektronische toegankelijkheid van evaluatieresultaten.

            (1)  Deze gemeenschappelijke beginselen zijn volledig in overeenstemming met de Europese normen en richtsnoeren inzake kwaliteitsborging in de Europese ruimte voor hoger onderwijs en het Europees referentiekader voor kwaliteitsborging in beroepsonderwijs en -opleiding (Eqavet).

            (2)  Afhankelijk van de nationale situatie is het mogelijk dat deze beginselen niet van toepassing zijn op algemeen onderwijs.

         BIJLAGE V
         Beginselen voor studiepuntensystemen met betrekking tot aan het Europees kwalificatiekader (EKK) gerelateerde nationale kwalificatiekaders of -systemen (1)

         Door de op leerresultaten gebaseerde aanpak te gebruiken, zouden het EKK en de nationale kwalificatiekaders of -systemen personen betere ondersteuning moeten bieden wanneer zij de overstap maken i) tussen verschillende niveaus van onderwijs en opleiding, ii) binnen en tussen sectoren van onderwijs en opleiding, iii) tussen onderwijs en opleiding en de arbeidsmarkt en iv) binnen en over grenzen. Onverminderd nationale besluiten om i) gebruik te maken van studiepuntensystemen en ii) deze te relateren aan nationale kwalificatiekaders of -systemen, zouden, in voorkomend geval, verschillende studiepuntensystemen moeten samenwerken met nationale kwalificatiekaders of -systemen om overgangen te bevorderen en voortgang te stimuleren. Daartoe zouden studiepuntensystemen die gerelateerd zijn aan nationale kwalificatiekaders of -systemen waar passend de volgende beginselen in acht moeten nemen.

                     1.

                     Studiepuntensystemen zouden flexibele leertrajecten moeten ondersteunen voor individuele lerenden.

                     2.

                     Bij het ontwerpen en ontwikkelen van kwalificaties zou de aanpak op basis van leerresultaten systematisch moeten worden gebruikt om de overdracht van (onderdelen van) kwalificaties en voortgang in het leren te vergemakkelijken.

                     3.

                     Studiepuntensystemen zouden de overdracht van leerresultaten en de voortgang van lerenden gemakkelijker moeten maken over institutionele en nationale grenzen heen.

                     4.

                     Studiepuntensystemen zouden moeten worden ondersteund door een expliciete en transparante kwaliteitsborging.

                     5.

                     De door een persoon verworven studiepunten zouden moeten worden gedocumenteerd, waarbij de verworven leerresultaten, de naam van de bevoegde instelling die de studiepunten toekent en, waar van toepassing, de daarmee samenhangende waarde van de studiepunten worden vermeld.

                     6.

                     De systemen voor het overdragen en verzamelen van studiepunten zouden moeten streven naar synergieën met regelingen voor de validatie van eerdere scholing, en samenwerken om de overdracht en voortgang te vergemakkelijken en te bevorderen.

                     7.

                     Studiepuntensystemen zouden moeten worden ontwikkeld en verbeterd door middel van samenwerking tussen belanghebbenden op het passende nationale en Unieniveau.

            (1)  Deze gemeenschappelijke beginselen zijn volledig in overeenstemming met het Europees systeem voor het overdragen en verzamelen van studiepunten (ECTS) en het Europees studiepuntensysteem voor beroepsonderwijs en -opleiding (Ecvet).

         BIJLAGE VI
         Elementen voor gegevensvelden voor de elektronische publicatie van informatie over kwalificaties met een EKK-niveau

                        GEGEVENS

                        Verplicht/facultatief

                     Titel van de kwalificatie

                     Verplicht

                     Veld (*1)

                     Verplicht

                     Land/regio (code)

                     Verplicht

                     EKK-niveau

                     Verplicht

                     Beschrijving van de kwalificatie (*3)

                     Hetzij

                     Kennis

                     Verplicht

                     Vaardigheden

                     Verplicht

                     Verantwoordelijkheid en zelfstandigheid

                     Verplicht

                     Hetzij

                     Open tekstveld dat beschrijft wat de lerende moet weten, begrijpen en kunnen

                     Verplicht

                     Uitreikende instantie of bevoegde autoriteit (*2)

                     Verplicht

                     Benodigde studiepunten/theoretische werkbelasting om de leerresultaten te bereiken

                     Facultatief

                     Interne kwaliteitsborgingsprocessen

                     Facultatief

                     Externe kwaliteitsborgings-/regelgevingsinstantie

                     Facultatief

                     Meer informatie over de kwalificatie

                     Facultatief

                     Bron van informatie

                     Facultatief

                     Link naar relevante supplementen

                     Facultatief

                     URL van de kwalificatie

                     Facultatief

                     Taal van de informatie (code)

                     Facultatief

                     Toegangseisen

                     Facultatief

                     Vervaldatum (indien van toepassing)

                     Facultatief

                     Manieren om de kwalificatie te verwerven

                     Facultatief

                     Verhouding tot beroepen of beroepscategorieën

                     Facultatief

            (*1)  ISCED FoET2013.

            (*2)  De minimaal vereiste informatie over de uitreikende instantie of de bevoegde autoriteit moet het makkelijker maken om er informatie over te vinden; zij omvat de naam, of in voorkomend geval de naam van de groep van uitreikende instanties of bevoegde autoriteiten, aangevuld met een URL of contactinformatie.

            (*3)  Deze beschrijving bestaat uit open tekstvelden, zonder het verplichte gebruik van standaardterminologie en zonder de verplichting voor de lidstaten om de beschrijving in andere talen van de Unie te vertalen.


				|

		52013DC0369

			Aanbeveling voor een AANBEVELING VAN DE RAAD over het nationale hervormingsprogramma 2013 van Nederland en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma van Nederland voor de periode 2012-2017 /* COM/2013/0369 final */

Aanbeveling voor een
AANBEVELING VAN DE RAAD
over het nationale hervormingsprogramma 2013
van Nederland
en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma van Nederland voor
de periode 2012-2017

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van
de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148, lid 4,
Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de
Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties
en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid[1], en met name artikel 5, lid 2,
Gezien Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het
Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 betreffende de
preventie en correctie van macro-economische onevenwichtigheden[2], en met name artikel 6, lid 1,
Gezien de aanbeveling van de Europese
Commissie[3],
Gezien de resoluties van het Europees
Parlement[4],
Gezien de conclusies van de Europese Raad,
Gezien het advies van het Comité voor de
werkgelegenheid,
Na raadpleging van het Economisch en
Financieel Comité,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)       Op 26 maart 2010 heeft de
Europese Raad zijn goedkeuring gehecht aan het voorstel van de Commissie voor
een nieuwe groei- en werkgelegenheidsstrategie; deze Europa 2020-strategie moet
voor een betere coördinatie van het economisch beleid zorgen en zal zich
toespitsen op de sleutelgebieden waarop Europa's potentieel voor duurzame groei
en concurrentievermogen een krachtige impuls nodig heeft.
(2)       De Raad heeft op 13 juli
2010, op voorstel van de Commissie, een aanbeveling inzake de globale
richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten en de Unie (2010-2014)
en op 21 oktober 2010 een besluit betreffende de richtsnoeren voor het
werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten[5]
vastgesteld, die samen de "geïntegreerde richtsnoeren" vormen. De
lidstaten werd verzocht in hun nationaal economisch en werkgelegenheidsbeleid
met de geïntegreerde richtsnoeren rekening te houden.
(3)       Op 29 juni 2012 hebben de
staatshoofden en regeringsleiders besloten tot een Pact voor groei en banen,
dat een samenhangend kader biedt voor actie op het niveau van de lidstaten, de
EU en de eurozone, waarbij alle mogelijke hefbomen, instrumenten en
beleidsvormen worden ingezet. Zij hebben bepaald welke maatregelen op het
niveau van de lidstaten moeten worden genomen, en met name verklaard
vastbesloten te zijn om de doelstellingen van de Europa 2020-strategie te
verwezenlijken en de landenspecifieke aanbevelingen uit te voeren.
(4)       Op 6 juli 2012 heeft de Raad
een aanbeveling over het nationale hervormingsprogramma voor 2012 van Nederland
vastgesteld en een advies over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van
Nederland voor de periode 2011-2015 uitgebracht.
(5)       Op 28 november 2012 heeft de
Commissie haar goedkeuring gehecht aan de jaarlijkse groeianalyse[6] en daarmee de aanzet gegeven
tot het Europees semester voor coördinatie van het economisch beleid van 2013.
Eveneens op 28 november 2012 heeft de Commissie op grond van Verordening (EU)
nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011
betreffende de preventie en correctie van macro-economische onevenwichtigheden,
het Waarschuwingsmechanismeverslag[7]
aangenomen. Daarin werd Nederland genoemd als een van de lidstaten die aan een
diepgaande evaluatie zouden worden onderworpen.
(6)       Op 14 maart 2013 heeft de
Europese Raad de prioriteiten inzake financiële stabiliteit,
begrotingsconsolidatie en groeibevorderende maatregelen goedgekeurd. Hij
benadrukte dat moet worden gestreefd naar gedifferentieerde, groeivriendelijke
begrotingsconsolidatie, normalisering van de kredietverschaffing aan de
economie, bevordering van groei en concurrentievermogen, aanpakken van de
werkloosheid en van de sociale gevolgen van de crisis, en modernisering van de
overheidsdiensten.
(7)       Op 10 april 2013 heeft de
Commissie de uitkomsten gepubliceerd van de diepgaande evaluatie[8] voor Nederland die zij op grond
van artikel 5 van Verordening (EU) nr. 1176/2011 heeft uitgevoerd. Op
basis van haar analyse concludeert de Commissie dat Nederland wordt geconfronteerd
met macro-economische onevenwichtigheden die echter niet buitensporig zijn.
(8)       Op 29 april 2013 heeft
Nederland zijn stabiliteitsprogramma 2013 voor de periode 2012-2017 en zijn
nationale hervormingsprogramma 2013 ingediend. Om met de onderlinge verbanden
rekening te houden, zijn beide programma's terzelfder tijd geëvalueerd.
(9)       Op basis van de
overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad verrichte evaluatie van
het stabiliteitsprogramma 2013 is de Raad van oordeel dat Nederland in de
periode 2011-2013 omvangrijke consolidatiemaatregelen ten uitvoer heeft gelegd,
maar dat de begrotingsinspanning vermoedelijk niet toereikend is om het
buitensporig tekort in 2013 te corrigeren, voornamelijk als gevolg van de
tegenvallende economische ontwikkelingen. Het macro-economische scenario dat
aan de begrotingsprognoses van het programma ten grondslag ligt, is over het
algemeen aannemelijk. Voor 2013 en 2014 verwacht het stabiliteitsprogramma een
reële economische groei van respectievelijk -0,4% en 1,1%, en ligt daarmee
redelijk dichtbij de in de voorjaarsprognoses van de Commissie geraamde cijfers
van 0,8% en 0,9%. Het uitdrukkelijke doel van het programma is om het nominale
overheidstekort vanaf 2014 op duurzame wijze tot onder de 3% van het bbp terug
te dringen. Het programma bevat geen expliciete verwijzing naar de
middellangetermijndoelstelling (MTD), wat vermoedelijk een bevestiging inhoudt
van de MTD van -0,5% die in het stabiliteitsprogramma van afgelopen jaar werd
meegedeeld. De MTD is in overeenstemming met de vereisten van het stabiliteits-
en groeipact. In het programma wordt voor 2015 een verlaging van het
structurele saldo met 0,5% van het bbp voorzien, overeenkomstig het jaarlijkse
minimumvereiste. In 2016 zal het structurele saldo naar verwachting
verslechteren met 0,4% van het bbp en in 2017 weer verbeteren met 0,1%,
waardoor wordt afgeweken van het correcte aanpassingstraject. Uitgaande van de
voorjaarsprognoses van de Commissie strookt de gemiddelde jaarlijkse
begrotingsinspanning van circa 0,7% van het bbp in de periode 2010-2013 met de
structurele inspanning van ¾% die door de Raad is aanbevolen. In 2011 en 2012
betrof de begrotingsinspanning voornamelijk de uitgavenzijde, maar in 2013
waren de maatregelen vooral op de ontvangsten gericht. Met het in het
stabiliteitsprogramma voorgenomen nominale tekort wordt het buitensporige
tekort in 2014 gecorrigeerd, één jaar later dan de termijn die eind 2009 door
de Raad in het kader van de buitensporigtekortprocedure is vastgelegd. De Raad is
van oordeel dat de door de autoriteiten geplande begrotingsinspanning niet zal
leiden tot een daadwerkelijke correctie van het buitensporig tekort tegen 2014.
Mogelijke aanvullende consolidatiemaatregelen die in het stabiliteitsprogramma
waren opgenomen, zijn voorlopig ingetrokken en zouden hoe dan ook ontoereikend
zijn. Nederland dient aanvullende maatregelen te nemen om het nominale tekort
van de overheid in 2014 op duurzame wijze onder de drempel van 3% van het bbp
terug te dringen. Volgens het stabiliteitsprogramma voor 2013 zal de
schuldquote in 2013 verder toenemen tot 74% van het bbp en vervolgens nog iets
stijgen tot 75% van het bbp in 2014. De schuldquote zal dan ook naar
verwachting ruim boven de referentiewaarde van 60% blijven. Het programma verwacht
voor 2015 een daling van de schuldquote tot 71,4%, en een verdere lichte afname
tot 70,8% in 2017. Deze afname van de schuldquote na 2014 wordt evenwel
onvoldoende geschraagd door beleidsmaatregelen.
(10)     Om het toekomstige
groeipotentieel van Nederland te versterken is het van het grootste belang dat
bij de vereiste consolidatie om het buitensporig tekort duurzaam te corrigeren
en de MTD op korte tot middellange termijn te halen, groeibevorderende uitgaven
buiten schot blijven. Met name inspanningen ter bevordering van innovatie en
onderzoek, waaronder fundamenteel onderzoek, zijn cruciaal voor een evenwichtig
aanpassingsproces. Dit zou niet alleen gunstig zijn voor het economisch
herstel, maar zou ook innovatie en menselijk kapitaal, het concurrentievermogen
en de groeivooruitzichten op middellange en lange termijn ten goede kunnen
komen.
(11)     Een belangrijk probleem is de
huizenmarkt, waar in de afgelopen tientallen jaren steeds meer starheden en
verstorende prikkels zijn ontstaan die hun stempel hebben gedrukt op de
woningfinancierings- en sectorale besparingspatronen. De neiging van
huishoudens om steeds meer schulden aan te gaan voor een eigen woning hangt
voor een groot deel samen met langdurige fiscale prikkels, en met name de
volledige fiscale aftrekbaarheid van de hypotheekrente. Sinds april 2012 is een
reeks maatregelen deels ten uitvoer gelegd. Bij een aantal daarvan gaat het om
de aanpassing van de fiscale behandeling van de woningfinanciering. De
geleidelijke beperking van de hypotheekrenteaftrek en versterking van de
prikkel om af te lossen, is op zich nodig, maar deze maatregel wordt te traag
ingefaseerd om het aflosgedrag in de komende jaren significant te beïnvloeden.
De huurmarkt wordt afgeremd door de regulering en de aanwezigheid van een zeer
grote socialewoningsector die ook met lange wachtlijsten te kampen heeft. De
recente invoering van enige huurdifferentiatie in de socialewoningsector op
basis van het inkomen is een stap in de goede richting, maar het effect ervan
is beperkt. Hoewel de maatregelen stappen in de goede richting zijn, verlopen
de hervormingen om de onderliggende problemen aan te pakken derhalve over het
geheel genomen in een traag tempo en moet er bijgevolg meer vaart achter worden
gezet, terwijl er tegelijk voor moet worden gezorgd dat sociale woningen, ook
op gewilde locaties, beschikbaar blijven voor kansarme burgers die geen
huisvesting tegen marktvoorwaarden kunnen vinden.
(12)     De houdbaarheid van het
pensioenstelsel op lange termijn is verbeterd door de geleidelijke verhoging
van de wettelijke pensioenleeftijd van 65 jaar in 2012 naar 67 jaar in 2023.
Nederland heeft derhalve het deel van de aanbeveling van 2012 dat betrekking
had op de verhoging van de wettelijke pensioenleeftijd en op de koppeling ervan
aan de levensverwachting, volledig opgevolgd. Dit geldt voor zowel de eerste
als de tweede pensioenpijler. Een passende intra- en intergenerationele
verdeling van de kosten en risico’s is een van de knelpunten waarvoor nog een
oplossing moet worden gevonden. Daarnaast had het beheer van de pensioenfondsen
van de tweede pijler al moeten zijn hervormd om de gevolgen van de vergrijzing
beter te kunnen opvangen. Bij uitvoering van de hervormingsplannen voor de
langdurige zorg kan de snelle stijging van de kosten van de vergrijzing worden
beteugeld en worden de overheidsfinanciën daardoor beter houdbaar. In dit
verband moet ervoor worden gezorgd dat de kwaliteit en toegankelijkheid van
langdurige zorg op een adequaat peil blijft.
(13)     De door het kabinet
voorgestelde arbeidsmarkthervormingen zijn gericht op een verhoging van de
arbeidsparticipatie en –mobiliteit. De hervorming in het kader van de
Participatiewet is ambitieus en van belang om de arbeidsparticipatie te
bevorderen. De hervormingen zijn echter nog niet wettelijk vastgelegd en de
tijdspanne voor de uitvoering ervan lijkt tamelijk kort. Voorts zijn er verdere
maatregelen nodig ter verbetering van de inzetbaarheid van mensen aan de rand
van de arbeidsmarkt, zoals vrouwen, mensen met een migrantenachtergrond, mensen
met een handicap en ouderen. Nederland heeft hervormingen aangekondigd in het
stelsel van werkloosheidsuitkeringen en in zijn relatief strenge wetgeving ter
bescherming van werknemers. Deze hervormingen zijn in combinatie met een
mobiliteitsbonus die werkgevers krijgen voor het in dienst nemen van
uitkeringsgerechtigden van vijftig jaar of ouder en van mensen met een
arbeidshandicap, goed afgestemd op de onderkant van de arbeidsmarkt. Hoewel
deze maatregelen de goede kant op gaan, kunnen zij pas volledig worden
beoordeeld wanneer zij zijn goedgekeurd. Tot slot kunnen de toekomstige
tekorten aan arbeidskrachten nog versneld worden bestreden door het wegnemen
van de prikkels die tweede verdieners ontmoedigen om meer uren te gaan werken.
(14)     Er is substantiële vooruitgang
geboekt bij de uitvoering van de aanbeveling van 2012 over innovatie en de
banden tussen de wetenschap en het bedrijfsleven. Het bedrijfslevenbeleid
"Naar de top" met zijn sectorale aanpak voor publiek-private
samenwerking op het gebied van onderzoek, innovatie en onderwijs (zogeheten
topsectoren), verkeert thans in de implementatiefase. Afgezien van sectoraal
innovatiebeleid is het van belang om horizontaal onderzoeks- en innovatiebeleid
te voeren en de publieke financiering voor niet-geoormerkt fundamenteel
onderzoek op een adequaat niveau te houden.
(15)     In de context van het Europees
semester heeft de Commissie een brede analyse van het economische beleid van
Nederland verricht. Zij heeft zowel het stabiliteitsprogramma als het nationale
hervormingsprogramma doorgelicht en een diepgaande evaluatie gepresenteerd.
Daarbij heeft zij niet alleen gekeken naar de relevantie ervan voor een
houdbaar budgettair en sociaaleconomisch beleid in Nederland, maar is zij ook
nagegaan of de EU-regels en ‑richtsnoeren in acht zijn genomen, gezien de
noodzaak de algemene economische governance van de Europese Unie te versterken
door middel van een EU-inbreng in toekomstige nationale besluiten. Haar
aanbevelingen in het kader van het Europees semester worden in de onderstaande
aanbevelingen 1 tot en met 4 weergegeven.
(16)     In het licht van deze
beoordeling heeft de Raad het stabiliteitsprogramma van Nederland onderzocht.
Zijn advies[9]
daarover is met name in de onderstaande aanbeveling 1 weergegeven.
(17)     In het licht van de diepgaande
evaluatie van de Commissie en deze beoordeling heeft de Raad het nationale
hervormingsprogramma en het stabiliteitsprogramma van Nederland onderzocht.
Zijn aanbevelingen op grond van artikel 6 van Verordening (EU) nr. 1176/2011
betreffende de preventie en correctie van macro-economische onevenwichtigheden
zijn in de onderstaande aanbeveling 2 weergegeven.
(18)     In de context van het Europees
semester heeft de Commissie tevens een analyse van het economische beleid van
de eurozone als geheel verricht. Op basis hiervan heeft de Raad specifieke
aanbevelingen gericht tot de lidstaten die de euro als munt hebben. Ook
Nederland dient erop toe te zien dat aan deze aanbevelingen volledig en tijdig
uitvoering wordt gegeven,
BEVEELT AAN dat Nederland in de periode
2013-2014 actie onderneemt om:
1.           De begrotingsstrategie te
versterken en uit te voeren, en deze te onderbouwen met voldoende
gespecificeerde maatregelen voor 2014 en de daaropvolgende jaren, zodat het
buitensporig tekort tegen 2014 tijdig en op duurzame wijze wordt gecorrigeerd
en de structurele aanpassingsinspanning die is uiteengezet in de aanbevelingen
van de Raad in het kader van de buitensporigtekortprocedure, wordt
verwezenlijkt. De uitgaven op gebieden die rechtstreeks van belang voor de
groei zijn, zoals onderwijs, innovatie en onderzoek, te ontzien. Na de
correctie van het buitensporige tekort, de structurele aanpassingsinspanning
voort te zetten om de middellangetermijndoelstelling in 2015 te bereiken.
2.           De inspanningen met het oog
op de geleidelijke hervorming van de woningmarkt op te voeren door de geplande
beperking van de fiscale aftrekbaarheid van de hypotheekrente te bespoedigen,
een meer marktgericht prijsstelsel op de huurwoningenmarkt in te voeren en de
huur beter te koppelen aan de inkomens van huishoudens in de
socialewoningsector. Ervoor te zorgen dat woningcorporaties zich weer gaan
richten op huishoudens die het meest behoefte aan sociale woningen hebben.
3.           De tweede pensioenpijler aan
de verhoging van de wettelijke pensioenleeftijd aan te passen en daarbij een
passende intra- en intergenerationele verdeling van kosten en risico’s te
waarborgen. De geleidelijke verhoging van de wettelijke pensioenleeftijd te
ondersteunen met maatregelen om de inzetbaarheid van oudere werknemers op de
arbeidsmarkt te bevorderen. De geplande hervorming van de langdurige zorg uit
te voeren om de kosteneffectiviteit ervan te waarborgen, en deze hervorming,
met het oog op de houdbaarheid van het stelsel, aan te vullen met verdere maatregelen
ter beteugeling van de kostenstijging.
4.           Verdere maatregelen te nemen
om de arbeidsparticipatie te verhogen, met name van mensen in de marge van de
arbeidsmarkt. De beperking van negatieve fiscale arbeidsprikkels voort te
zetten, onder meer door een geleidelijke afschaffing van overdraagbare
heffingskortingen voor verdieners van een tweede inkomen. De
arbeidsmarktmobiliteit te bevorderen en rigiditeiten aan te pakken, onder meer
door de hervorming van de wetgeving ter bescherming van werknemers.
Gedaan te Brussel,
                                                                       Voor
de Raad
                                                                       De
voorzitter
[1]               PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.
[2]               PB L 306 van 23.11.2011, blz. 25.
[3]               COM(2013) 369 final.
[4]               P7_TA(2013)0052 en P7_TA(2013)0053.
[5]               Besluit 2013/208/EU van de Raad van 22 april 2013.
[6]               COM(2012) 750 final.
[7]               COM(2012) 751 final.
[8]               SWD(2013) 121 final.
[9]               Overeenkomstig artikel 5, lid 2, van Verordening nr.
1466/97 van de Raad.


title: Aanbeveling van de Raad van 7 januari 2014 betreffende de benoeming van een lid van de directie van de Europese Centrale Bank

text:
               11.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 8/1

         AANBEVELING VAN DE RAAD
   van 7 januari 2014
   betreffende de benoeming van een lid van de directie van de Europese Centrale Bank
   2014/C 8/01
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 283, lid 2,
   Gezien Protocol (nr. 4) betreffende de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank, en met name artikel 11.2,
   BEVEELT DE EUROPESE RAAD AAN:
   Mevrouw Sabine LAUTENSCHLÄGER te benoemen tot lid van de directie van de Europese Centrale Bank voor een ambtstermijn van acht jaar.

      Gedaan te Brussel, 7 januari 2014.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         D. KOURKOULAS


Avis juridique important

|

52001HB0002

Aanbeveling van de Europese Centrale Bank van 1 maart 2001 voor een verordening van de Raad houdende een wijziging van Verordening (EG) nr. 2531/98 van de Raad van 23 november 1998 met betrekking tot de toepassing van reserveverplichtingen door de Europese Centrale Bank (ECB/2001/2)

Publicatieblad Nr. C 089 van 20/03/2001 blz. 0004 - 0006

Aanbeveling van de Europese Centrale Bankvan 1 maart 2001voor een verordening van de Raad houdende een wijziging van Verordening (EG) nr. 2531/98 van de Raad van 23 november 1998 met betrekking tot de toepassing van reserveverplichtingen door de Europese Centrale Bank(ECB/2001/2)(2001/C 89/05)TOELICHTINGI. InleidingIngevolge Artikel 123, lid 1, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap (hierna het "Verdrag" genoemd) dient de aanvullende wetgeving als bedoeld in artikel 107, lid 6, van het Verdrag en artikel 42(1) van de statuten van het Europese Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank (hierna de "statuten" te noemen) door de Raad van de Europese Unie (hierna de "Raad van de EU" te noemen) te worden aangenomen zodra deze heeft bevestigd welke lidstaten voldoen aan de voorwaarden voor de invoering van één munt. Het Verdrag voorziet in een speciale procedure voor aanneming van de bepalingen als bedoeld in artikel 107, lid 6: de Raad van de EU neemt deze bepalingen hetzij op voorstel van de Commissie, hetzij op aanbeveling van de Europese Centrale Bank (ECB) aan. Om dubbel werk te vermijden vóór de aanvang van de derde fase van de Economische en Monetaire Unie, zijn het Europees Monetair Instituut en de Commissie overeengekomen dat de ECB een aanbeveling zal voorbereiden voor een op basis van artikel 19.2 van de statuten vastgestelde verordening van de Raad. Op 7 juli 1998 heeft de ECB Aanbeveling 98/C 246/06 voor een verordening (EG) van de Raad met betrekking tot de toepassing van reserveverplichtingen door de Europese Centrale Bank(2) voorgelegd aan de Raad van de EU. Op 23 november 1998 heeft de Raad van de EU Verordening (EG) nr. 2531/98 met betrekking tot de toepassing van reserveverplichtingen door de Europese Centrale Bank(3) vastgesteld. Het zou consistent zijn dezelfde procedure toe te passen om de voorgestelde wijzigingen van Verordening (EG) nr. 2531/98 in te voeren.De eerste zin van artikel 7, lid 2, van Verordening (EG) nr. 2531/98 bepaalt in het algemeen dat telkens wanneer een sanctie wordt opgelegd overeenkomstig artikel 7, lid 1, de beginselen en procedures vastgelegd in Verordening (EG) nr. 2532/98 van de Raad van 23 november 1998 met betrekking tot de bevoegdheid van de Europese Centrale Bank om sancties op te leggen(4) van toepassing zijn. Artikel 7, lid 2, van Verordening (EG) nr. 2531/98 voorziet evenwel in enkele afwijkingen. Met name wordt hierin bepaald dat de in artikel 3, lid 7, van Verordening (EG) nr. 2532/98 vermelde periode wordt ingekort.Artikel 3, lid 7, van Verordening (EG) nr. 2532/98 bepaalt dat: "Indien de Raad van bestuur van de ECB binnen twee maanden na indiening van het verzoek geen besluit heeft genomen, kan de betrokken onderneming overeenkomstig het Verdrag om rechterlijke toetsing van het besluit van de directie verzoeken.". De tweede zin van artikel 7, lid 2, van Verordening (EG) nr. 2531/98 kort deze periode in tot 15 dagen door te bepalen dat: "Telkens wanneer een sanctie wordt opgelegd overeenkomstig lid 1, zijn de beginselen en procedures vastgelegd in Verordening (EG) nr. 2532/98 van toepassing. Artikel 2, leden 1 en 3, en artikel 3, leden 1, 2, 3 en 4 van die verordening zijn evenwel niet van toepassing, en de in artikel 3, leden 6, 7 en 8 van die verordening vermelde periodes worden teruggebracht tot 15 dagen.".Uit de ervaring van de ECB bij het afhandelen van verzoeken om toetsing door de Raad van bestuur van een besluit van de directie om een sanctie op te leggen vanwege niet-naleving van de reserveverplichtingen, is gebleken dat de verkorte periode van 15 dagen de Raad van bestuur niet voldoende tijd geeft (i) om de complexiteit van de zaak uitvoerig te beoordelen; (ii) om te voldoen aan de procedurele vereisten die voortvloeien uit het recht op verweer van de ondernemingen; en (iii) om te voldoen aan de procedurele vereisten die gesteld worden aan de besluitvorming van de Raad van bestuur. Alleen al vanwege deze vereisten, zou het onmogelijk zijn voor de Raad van bestuur om een beslissing te nemen, hetgeen een onderneming het recht geeft om, na ommekomst van de periode van 15 dagen, rechtstreeks een verzoek om rechterlijke toetsing door het Europese Hof van Justitie in te dienen zonder dat de Raad van bestuur een besluit heeft genomen over het verzoek om toetsing.Om dergelijke situaties te vermijden, die de doeltreffendheid van de toetsingsprocedure kunnen aantasten, zou de ECB de Raad willen verzoeken de tijdslimiet van 15 dagen voor het toetsen van sancties op het gebied van reserveverplichtingen te verlengen, om te verzekeren dat de toetsingsprocedure naar behoren kan werken.Voorgesteld wordt derhalve om de normale periode van twee maanden weer in te voeren door de verwijzing naar artikel 3, lid 7, van Verordening (EG) nr. 2532/98 in artikel 7, lid 2, van Verordening (EG) nr. 2531/98 te schrappen, en wel als volgt: "Telkens wanneer een sanctie wordt opgelegd overeenkomstig lid 1, zijn de beginselen en procedures vastgelegd in Verordening (EG) nr. 2532/98 van toepassing. Artikel 2, leden 1 en 3, en artikel 3, leden 1, 2, 3 en 4 van die verordening zijn evenwel niet van toepassing, en de in artikel 3, leden 6 en 8 van die verordening vermelde periodes worden teruggebracht tot 15 dagen.".II. Opmerkingen bij de artikelenArtikel 1 - WijzigingDit artikel stelt voor om de huidige verwijzing naar de verkorte periode waarin de Raad van bestuur van de ECB een besluit dient te nemen naar aanleiding van een verzoek om toetsing van een sanctie waartoe is besloten door de directie van de ECB, te schrappen. Dientengevolge zou de normale periode van twee maanden, zoals gesteld in Verordening (EG) nr. 2532/98, ook van toepassing zijn op gevallen van niet-nakoming van de reserveverplichtingen.Artikel 2 - SlotbepalingenDeze verordening treedt in werking op de dag van haar publicatie in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen en is van toepassing op verzoeken die worden gedaan na de datum van publicatie.(1) Artikel 42 van de statuten luidt: "Overeenkomstig artikel 107, lid 6, van het Verdrag stelt de Raad, onmiddellijk nadat de datum voor de aanvang van de derde fase is bepaald, met gekwalificeerde meerderheid van stemmen, hetzij op voorstel van de Commissie en na raadpleging van het Europees Parlement en de ECB, hetzij op aanbeveling van de ECB en na raadpleging van het Europees Parlement en de Commissie, de in de artikelen 4, 5.4, 19.2, 20, 28.1, 29.2, 30.4 en 34.3 bedoelde bepalingen vast.".(2) PB C 246 van 6.8.1998, blz. 6.(3) PB L 318 van 27.11.1998, blz. 1.(4) PB L 318 van 27.11.1998, blz. 4.VOORGESTELDE WIJZIGING VAN DE VERORDENING (EG) Nr. 2531/98 VAN DE RAAD MET BETREKKING TOT DE TOEPASSING VAN RESERVEVERPLICHTINGEN DOOR DE EUROPESE CENTRALE BANK"DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op de statuten van het Europese Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank (hierna de 'statuten' te noemen), inzonderheid artikel 19.2,Gelet op de aanbeveling van de Europese Centrale Bank (ECB),Gelet op het advies van het Europees Parlement,Gelet op het advies van de Commissie,Handelend in overeenstemming met de procedure vastgelegd in artikel 107, lid 6, van het Verdrag ter oprichting van de Europese Gemeenschap en in artikel 42 van de statuten en op de voorwaarden uiteengezet in artikel 43.1 van de statuten, paragraaf 8 van het Protocol betreffende enkele bepalingen met betrekking tot het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland en paragraaf 2 van het Protocol betreffende enkele bepalingen inzake Denemarken,Overwegende hetgeen volgt:(1) De Raad heeft op 23 november 1998 Verordening (EG) nr. 2531/98 met betrekking tot de toepassing van reserveverplichtingen door de Europese Centrale Bank vastgesteld(1);(2) Specifieke sancties en procedures zijn vastgelegd in Verordening (EG) nr. 2531/98, die voorziet in een vereenvoudigde procedure voor het opleggen van sancties bij bepaalde soorten overtredingen, maar wat betreft de beginselen en procedures met betrekking tot het opleggen van sancties verwijst naar Verordening (EG) nr. 2532/98 van de Raad van 23 november 1998 met betrekking tot de bevoegdheid van de Europese Centrale Bank om sancties op te leggen(2);(3) Uit de ervaring met de toetsingsprocedure vastgelegd in artikel 3, lid 7, van Verordening (EG) nr. 2532/98 en vereenvoudigd door artikel 7, lid 2, van Verordening (EG) nr. 2531/98 is gebleken dat de verkorte periode van 15 dagen de Raad van bestuur niet voldoende tijd geeft om een goede beslissing te nemen;(4) Om te voorzien in een effectieve toetsingsprocedure, moet de periode voor de Raad van bestuur om een beslissing te nemen worden verlengd tot twee maanden,HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:Artikel 1WijzigingIn artikel 7, lid 2, van Verordening (EG) nr. 2531/98 van de Raad wordt de verwijzing naar artikel 3, lid 7, van Verordening (EG) nr. 2532/98 geschrapt.Article 2SlotbepalingenDeze verordening treedt in werking op de dag van haar publicatie in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.De bepalingen van deze verordening zijn van toepassing op verzoeken die worden gedaan na de publicatie van deze verordening. De datum waarop het verzoek door de ECB wordt ontvangen, is hiervoor bepalend.Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat."Deze aanbeveling is gericht tot de Raad van de Europese Unie.Deze aanbeveling wordt gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschapppen.Gedaan te Frankfurt am Main, 1 maart 2001.De president van de ECBWillem F. Duisenberg(1) PB L 318 van 27.11.1998, blz. 1.(2) PB L 318 van 27.11.1998, blz. 4..


Avis juridique important

|

31995H0112

95/112/EG: Aanbeveling van de Raad van 20 maart 1995 inzake de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1984) (zesde EOF) voor het begrotingsjaar 1993

Publicatieblad Nr. L 080 van 08/04/1995 blz. 0044 - 0044

AANBEVELING VAN DE RAAD van 20 maart 1995 inzake  de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees  Ontwikkelingsfonds (1984) (zesde EOF) voor het begrotingsjaar 1993 (95/112/EG)DE  RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 206, Gelet op de derde ACS-EEG-Overeenkomst, ondertekend te Lomé op 8 december 1984, Gelet op Besluit 86/283/EEG van de Raad van 30 juni 1986 betreffende de associatie van de landen en  gebieden overzee met de Europese Economische Gemeenschap  (1), Gelet op het Intern Akkoord betreffende de financiering en het beheer van de steun van de  Gemeenschap  (2), ondertekend te Brussel op 19 februari 1985, gewijzigd bij Besluit 86/281/EEG   (3), inzonderheid op artikel 29, lid 3, Gelet op het Financieel Reglement van 11 november 1986 van toepassing op het zesde Europees  Ontwikkelingsfonds  (4), inzonderheid op de artikelen 66 tot en met 73, Na onderzoek van de jaarrekening en de balans betreffende de verrichtingen van het Europees  Ontwikkelingsfonds (1984) (zesde EOF), die op 31 december 1993 zijn vastgesteld, alsmede van het  verslag van de Rekenkamer over het begrotingsjaar 1993 waaraan de antwoorden van de Commissie zijn  gehecht  (5), Overwegende dat krachtens artikel 29, lid 3, van het Intern Akkoord aan de Commissie voor het  beheer van het Europees Ontwikkelingsfonds (1984) (zesde EOF) kwijting wordt verleend door het  Europees Parlement op aanbeveling van de Raad; Overwegende dat de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1984)  (zesde EOF) door de Commissie gedurende het begrotingsjaar 1993 over het geheel genomen bevredigend  is geweest, BEVEELT het Europees Parlement AAN de Commissie kwijting te verlenen voor de uitvoering van de  verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1984) (zesde EOF) voor het begrotingsjaar 1993. Gedaan te Brussel, 20 maart 1995. Voor de Raad De Voorzitter E. ALPHANDÉRY


Avis juridique important

|

31996H0733

96/733/EG: Aanbeveling van de Commissie van 9 december 1996 betreffende milieuconvenanten tot uitvoering van communautaire richtlijnen (Voor de EER relevante tekst)

Publicatieblad Nr. L 333 van 21/12/1996 blz. 0059 - 0061

AANBEVELING VAN DE COMMISSIE van 9 december 1996 betreffende milieuconvenanten tot uitvoering van communautaire richtlijnen (Voor de EER relevante tekst) (96/733/EG) DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 155, tweede streepje,Overwegende dat in de resolutie van de Raad en van de vertegenwoordigers van de Regeringen der Lid-Staten, in het kader van de Raad bijeen, van 1 februari 1993, betreffende een beleidsplan en actieprogramma van de Gemeenschap inzake het milieu en duurzame ontwikkeling (1), wordt erkend dat de betrokkenheid van alle lagen van de samenleving in een geest van gedeelde verantwoordelijkheid een verdieping en verruiming van de scala van instrumenten ter aanvulling van de normatieve wetgeving vereist;Overwegende dat er in dit communautaire programma op wordt gewezen, dat wetgevende maatregelen alleen niet toereikend zijn om veranderingen in de huidige ontwikkelingen en praktijken te bewerkstelligen;Overwegende dat al is enige vooruitgang geboekt, de verruiming van het instrumentarium moeilijker is gebleken dan was voorzien, zodat meer inspanningen noodzakelijk zijn om de toepassing van marktconforme instrumenten te bevorderen;Overwegende dat overeenkomsten tussen de overheid en de industrie ("milieuconvenanten") beleidsinstrumenten zijn, waarmee op kosteneffectieve wijze een bijdrage tot de verwezenlijking van milieudoelstellingen kan worden geleverd, door de bevordering van een actieve benadering vanuit de industrie;Overwegende dat de Commissie het gebruik van milieuconvenanten wil bevorderen en dat zij in haar mededeling over milieuconvenanten (2) aan de Raad en aan het Europees Parlement heeft gewezen op de voordelen en de voorwaarden voor het welslagen van dergelijke overeenkomsten;Overwegende dat milieuconvenanten onder bepaalde omstandigheden wetgeving kunnen aanvullen dan wel meer gedetailleerde wetgeving kunnen vervangen, wanneer zij als middel worden gebruikt om bepalingen van richtlijnen uit te voeren;Overwegende dat richtlijnen ten aanzien van de te bereiken resultaten verbindend zijn voor de Lid-Staten, zodat Lid-Staten die een richtlijn uitvoeren door middel van overeenkomsten ook steeds moeten kunnen verzekeren dat de door die richtlijn voorgeschreven resultaten worden verwezenlijkt;Overwegende dat het ter verzekering van de volledige naleving van de communautaire richtlijnen noodzakelijk is dat milieuconvenanten die bepalingen van richtlijnen uitvoeren, aan de eisen van doorzichtigheid, geloofwaardigheid en betrouwbaarheid voldoen;Overwegende dat in richtlijnen de bepalingen die door middel van een milieuconvenant kunnen worden uitgevoerd, duidelijk moeten worden aangegeven;Overwegende dat de bindende eisen waaraan overeenkomsten die de aangegeven bepalingen van een richtlijn uitvoeren, moeten voldoen, in die richtlijn moeten worden opgenomen;Overwegende dat Lid-Staten ervoor moeten zorgen dat milieuconvenanten in overeenstemming zijn met het Verdrag, met name met de regels inzake de interne markt en de mededinging, en met Richtlijn 83/189/EEG van de Raad van 28 maart 1983 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften (3), laatstelijk gewijzigd bij Beschikking 96/139/EG van de Commissie (4);Overwegende dat de milieuconvenanten en alle daarmee verband houdende gegevens, evenals de andere nationale maatregelen ter uitvoering van de richtlijn formeel ter kennis van de Commissie moeten worden gebracht, opdat zij op hun doelmatigheid als middel tot omzetting kunnen worden getoetst,BEVEELT AAN:1. Deze aanbeveling heeft ten doel richtsnoeren te formuleren voor het gebruik van overeenkomsten tussen overheidsinstanties en de betrokken economische sectoren ("milieuconvenanten") als een middel om communautaire richtlijnen op milieugebied uit te voeren.2.1. Wanneer in richtlijnen op milieugebied de tenuitvoerlegging door middel van milieuconvenanten uitdrukkelijk is toegestaan, dienen de Lid-Staten de volgende richtsnoeren in acht te nemen:2.2. De overeenkomsten moeten in ieder geval:a) de vorm hebben van een privaatrechtelijk dan wel publiekrechtelijk afdwingbare overeenkomst;b) gekwantificeerde doelstellingen en tussentijdse doelstellingen met de bijbehorende termijnen omvatten;c) in het staatsblad van het desbetreffende land worden bekendgemaakt dan wel in een officieel document dat in dezelfde mate voor het publiek toegankelijk is;d) voorzien in controle op de bereikte resultaten, regelmatige verslaggeving aan de bevoegde instanties en adequate voorlichting van het publiek;e) openstaan voor deelneming van alle partners die aan de voorwaarden van de overeenkomst willen voldoen.2.3. De overeenkomsten moeten zo nodig:a) doeltreffende regelingen vaststellen voor het verzamelen, de beoordeling en de controle van de bereikte resultaten;b) bepalen dat de deelnemende ondernemingen aan derden informatie over de uitvoering van de overeenkomst beschikbaar stellen onder dezelfde voorwaarden als die welke op grond van Richtlijn 90/313/EEG van de Raad van 7 juni 1990 inzake de vrije toegang tot milieu-informatie voor overheidsinstanties gelden (5);c) op niet-nakoming sancties stellen, zoals boetes, straffen of intrekking van vergunningen.3.1. Bij de sluiting van milieuconvenanten zorgt de bevoegde instantie ervoor, dat wordt toegezien op op grond van de overeenkomst gemaakte vorderingen en dat tijdig aanvullende maatregelen worden genomen wanneer dat noodzakelijk is om aan de uit de richtlijn voortvloeiende verplichtingen te voldoen.3.2. Als partij bij de overeenkomst dient de nationale instantie er ook voor te zorgen, dat de overeenkomst in overeenstemming is met het Verdrag, in het bijzonder met de regels inzake de interne markt en de mededinging, alsmede met Richtlijn 83/189/EEG.4. Wanneer milieuconvenanten als middel tot uitvoering van communautaire richtlijnen worden gebruikt, moeten zij te zamen met alle daarmee verband houdende informatie tegelijkertijd met andere nationale maatregelen die ter uitvoering van de richtlijn zijn vastgesteld, ter kennis van de Commissie worden gebracht, opdat zij op hun doelmatigheid als middel tot omzetting kunnen worden getoetst.5. Deze aanbeveling is gericht tot de Lid-Staten.Gedaan te Brussel, 9 december 1996.Voor de CommissieRitt BJERREGAARDLid van de Commissie(1) PB nr. C 138 van 17. 5. 1993, blz. 1.(2) COM(96) 561 def.(3) PB nr. L 109 van 26. 4. 1983, blz. 8.(4) PB nr. L 32 van 10. 2. 1996, blz. 31.(5) PB nr. L 158 van 23. 6. 1990, blz. 56.


Avis juridique important

|

52002HB0013

Aanbeveling van de Europese Centrale Bank van 19 december 2002 aan de Raad van de Europese Unie met betrekking tot de externe accountants van de Europese Centrale Bank en van Suomen Pankki (ECB/2002/13)

Publicatieblad Nr. C 331 van 31/12/2002 blz. 0056 - 0056

Aanbeveling van de Europese Centrale Bankvan 19 december 2002aan de Raad van de Europese Unie met betrekking tot de externe accountants van de Europese Centrale Bank en van Suomen Pankki(ECB/2002/13)(2002/C 331/08)DE RAAD VAN BESTUUR VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK,Gelet op de statuten van het Europees Stelsel van Centrale Banken en van de Europese Centrale Bank, inzonderheid op artikel 27.1,Overwegende hetgeen volgt:(1) De rekeningen van de Europese Centrale Bank en van de nationale centrale banken worden gecontroleerd door onafhankelijke externe accountants, die op aanbeveling van de Raad van bestuur zijn aanvaard door de Raad van de Europese Unie;(2) Het mandaat van de huidige externe accountant van de ECB eindigt in 2003. Het is derhalve noodzakelijk om met ingang van 2003 een externe accountant te benoemen. De externe accountant wordt voor de duur van vijf jaar benoemd.(3) Het mandaat van de externe accountant van Suomen Pankki werd met ingang van 2003 niet verlengd vanwege de voor midden 2003 verwachte stopzetting van activiteiten van de externe accountant, alsmede vanwege het beleid met regelmatige tussenpozen openbare inschrijvingen te organiseren. Het is derhalve noodzakelijk om met ingang van 2003 een externe accountant te benoemen. De externe accountant wordt voor de duur van vijf jaar benoemd,BEVEELT HIERMEE:KPMG Deutsche Treuhand-Gesellschaft AG Wirtschaftsprüfungsgesellschaft als externe accountant van de ECB aan.Ernst &  Young Oy als externe accountant van Suomen Pankki aan.Deze aanbeveling wordt gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Gedaan te Frankfurt am Main, 19 december 2002.De President van de ECBWillem F. Duisenberg


Avis juridique important

|

31981K0772

81/772/EGKS: Aanbeveling van de Commissie van 10 september 1981 tot wijziging van Aanbeveling nr. 1-64 van de Hoge Autoriteit betreffende een verhoging van de bescherming van ijzer- en staalprodukten aan de buitengrenzen van de Gemeenschap

Publicatieblad Nr. L 285 van 07/10/1981 blz. 0033 - 0033 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 13 Deel 11 blz. 0181  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 13 Deel 11 blz. 0181  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 11 Deel 15 blz. 0003  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 11 Deel 15 blz. 0003

AANBEVELING VAN DE COMMISSIE van 10 september 1981 tot wijziging van Aanbeveling nr. 1-64 van de Hoge Autoriteit betreffende een verhoging van de bescherming van ijzer- en staalprodukten aan de buitengrenzen van de Gemeenschap (81/772/EGKS)  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal, en met name op artikel 74,  Overwegende dat de Hoge Autoriteit in haar Aanbeveling nr. 1-64 (1), laatstelijk gewijzigd bij Aanbeveling nr. 1905/78/EGKS (2), de Lid-Staten een verhoging van de bescherming van ijzer- en staalprodukten aan de buitengrenzen van de Gemeenschap heeft opgelegd;  Overwegende dat deze aanbeveling zodanig is opgezet, dat zij in genen dele een belemmering vormt voor een constructieve deelneming van de Gemeenschap aan de multilaterale handelsbesprekingen in het kader van de GATT;  Overwegende dat de Vertegenwoordigers van de Regeringen der Lid-Staten van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal, in het kader van de Raad bijeen, bij besluit van 10 december 1979 (3) hun goedkeuring hebben gehecht aan het Protocol van Genève (1979) dat voortvloeit uit de handelsbesprekingen 1973-1979, voor zover het betrekking heeft op produkten die onder het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal vallen en die als zodanig zijn aangemerkt in de aan dat Protocol gehechte lijst van concessies van de Gemeenschappen ; dat deze concessies met ingang van 1 januari 1982 van toepassing zijn;  Overwegende dat in de tekst van artikel 2 van Aanbeveling nr. 1-64 moet worden gepreciseerd dat deze bepaling ook van toepassing is met betrekking tot de verplichtingen die voortvloeien uit het genoemde Protocol en uit de overige in het kader van de GATT gesloten tariefovereenkomsten,  DOET DE VOLGENDE AANBEVELING:    Artikel 1  Artikel 2, lid 1, van Aanbeveling nr. 1-64 wordt vervangen door de volgende tekst:  "1. Deze aanbeveling is niet van toepassing wanneer zulks voor bepaalde tariefposten ertoe zou leiden dat geconsolideerde tariefconcessies aan bij de GATT aangesloten landen, inclusief de verplichtingen voortvloeiende uit in het kader van de GATT door de Gemeenschap of haar in overeenkomst handelende Lid-Staten gesloten tariefovereenkomsten, niet in acht worden genomen.".  Artikel 2  Deze aanbeveling is gericht tot de Lid-Staten.  Zij wordt in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen bekendgemaakt.   Gedaan te Brussel, 10 september 1981.  Voor de Commissie  Wilhelm HAFERKAMP  Vice-Voorzitter  (1) PB nr. 8 van 22.1.1964, blz. 99/64. (2) PB nr. L 217 van 8.8.1978, blz. 5. (3) PB nr. L 71 van 17.3.1980, blz. 179.