title: Aanbeveling voor een advies van de Raad overeenkomstig artikel 5, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Luxemburg voor de periode 2000-2004

text: ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---


title: Aanbeveling van de Raad van 14 juli 2015 over het nationale hervormingsprogramma 2015 van Frankrijk en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma 2015 van Frankrijk

text:
               18.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 272/51

         AANBEVELING VAN DE RAAD
   van 14 juli 2015
   over het nationale hervormingsprogramma 2015 van Frankrijk en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma 2015 van Frankrijk
   (2015/C 272/14)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148, lid 4,
   Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid (1), en met name artikel 5, lid 2,
   Gezien Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 betreffende de preventie en correctie van macro-economische onevenwichtigheden (2), en met name artikel 6, lid 1,
   Gezien de aanbeveling van de Europese Commissie,
   Gezien de resoluties van het Europees Parlement,
   Gezien de conclusies van de Europese Raad,
   Gezien het advies van het Comité voor de werkgelegenheid,
   Gezien het advies van het Economisch en Financieel Comité,
   Gezien het advies van het Comité voor sociale bescherming,
   Gezien het advies van het Comité voor de economische politiek,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 26 maart 2010 heeft de Europese Raad zijn goedkeuring gehecht aan het voorstel van de Commissie voor een nieuwe, op versterkte coördinatie berustende, groei- en werkgelegenheidsstrategie, te weten de Europa 2020-strategie. Deze strategie spitst zich toe op de belangrijkste gebieden waarop het potentieel van Europa voor duurzame groei en concurrentievermogen een krachtige impuls nodig heeft.

               (2)

               Op voorstel van de Commissie heeft de Raad op 14 juli 2015 een aanbeveling inzake de globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten en de Unie, en op 21 oktober 2010 een besluit betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten (3) vastgesteld. Samen vormen zij de „geïntegreerde richtsnoeren”, en de lidstaten werd verzocht rekening te houden met deze richtsnoeren in hun nationaal economisch en werkgelegenheidsbeleid.

               (3)

               Op 8 juli 2014 heeft de Raad een aanbeveling (4) over het nationale hervormingsprogramma voor 2014 van Frankrijk vastgesteld en een advies over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma voor 2014 van Frankrijk uitgebracht. In overeenstemming met Verordening (EU) nr. 473/2013 van het Europees Parlement en de Raad (5) heeft de Commissie op 28 november 2014 haar advies over het ontwerpbegrotingsplan van Frankrijk voor 2015 gepresenteerd.

               (4)

               Op 28 november 2014 heeft de Commissie haar goedkeuring gehecht aan de jaarlijkse groeianalyse en daarmee de aanzet gegeven tot het Europees semester 2015 voor coördinatie van het economisch beleid. Tevens heeft de Commissie op die datum op grond van Verordening (EU) nr. 1176/2011 het waarschuwingsmechanismeverslag aangenomen, waarin Frankrijk werd genoemd als een van de lidstaten die aan een diepgaande evaluatie zouden worden onderworpen.

               (5)

               Op 18 december 2014 heeft de Europese Raad de volgende prioriteiten goedgekeurd: stimuleren van investeringen, intensiveren van structurele hervormingen en nastreven van een verantwoorde, groeivriendelijke begrotingsconsolidatie.

               (6)

               Op 26 februari 2015 heeft de Commissie haar landenverslag 2015 voor Frankrijk gepubliceerd. In het landenverslag worden de vorderingen beoordeeld die bij de tenuitvoerlegging van de op 8 juli 2014 vastgestelde landspecifieke aanbevelingen zijn gemaakt. Het landenverslag bevat ook de resultaten van de diepgaande evaluatie die op grond van artikel 5 van Verordening (EU) nr. 1176/2011 is uitgevoerd. Op basis van haar analyse concludeert de Commissie dat Frankrijk buitensporige macro-economische onevenwichtigheden ondervindt die afdoende beleidsactie en specifieke monitoring vereisen. Met name in een context van lage groei en lage inflatie, in combinatie met een zwakke winstgevendheid van de ondernemingen, en gezien de tot dusver ontoereikende beleidsreactie, zijn de risico's die uit zowel het kosten- als het niet-kostenconcurrentievermogen en uit de hoge en verder oplopende schuldenlast, met name de overheidsschuld, voortvloeien, significant toegenomen. De noodzaak van actie om het risico van negatieve effecten op de Franse economie en, gezien de omvang ervan, op de economische en monetaire unie in het algemeen te verminderen, is bijzonder groot.

               (7)

               Op 30 april 2015 heeft Frankrijk zijn nationale hervormingsprogramma 2015 en zijn stabiliteitsprogramma 2015 ingediend. Om met de onderlinge verbanden tussen beide programma's rekening te houden, zijn deze tegelijkertijd geëvalueerd.

               (8)

               Frankrijk valt momenteel onder het corrigerende deel van het stabiliteits- en groeipact. In haar stabiliteitsprogramma 2015 plant de regering het buitensporig tekort tegen 2017 te corrigeren, in lijn met de aanbeveling van de Raad van 10 maart 2015, en de middellangetermijndoelstelling — een structureel tekort van 0,4 % van het bbp — tegen 2018 te bereiken (6). Hoewel de regering van plan is de door de Raad vastgestelde doelstellingen voor het nominale tekort te respecteren, ligt de geplande budgettaire inspanning (7) over de periode 2015-2017 onder het aanbevolen niveau. In haar stabiliteitsprogramma 2015 verwacht de regering dat de overheidsschuldquote in 2016 op 97 % zal pieken alvorens in 2018 tot 95,5 % van het bbp terug te lopen. Het macro-economische scenario dat aan deze begrotingsprognoses ten grondslag ligt, is plausibel. Frankrijk heeft op 10 juni 2015 een verslag ingediend over de genomen maatregelen om meer informatie te verstrekken over de geplande inspanningen voor de periode 2015-2017. Na beoordeling van het verslag heeft de Commissie op 1 juli 2015 een mededeling uitgebracht, waarin zij aangaf dat de procedure bij buitensporige tekorten dient te worden opgeschort. In de voorjaarsprognoses 2015 van de Commissie die na het door Frankrijk ingediende verslag over genomen maatregelen zijn geactualiseerd, wordt het nominale tekort voor 2015 geraamd op 3,8 % van het bbp, hetgeen voldoet aan de doelstelling van 4 % van het bbp die de Raad in het kader van de buitensporigtekortprocedure hanteert. De voor dat jaar verwachte begrotingsinspanning zal echter lager zijn dan die welke door de Raad is aanbevolen. Rekening houdend met de aanvullende informatie in het verslag over genomen maatregelen van Frankrijk, voorziet de Commissie in haar geactualiseerde prognose dat het nominale tekort in 2016 zal uitkomen op 3,4 % van het bbp, hetgeen voldoet aan de aanbevolen doelstelling. Daarentegen is de verwachting dat de door de Raad aanbevolen begrotingsinspanning niet wordt geleverd. In de aanbeveling van de Raad van 10 maart 2015 werd gepleit voor een evaluatie van de belangrijkste geplande maatregelen voor 2016 en 2017, hetgeen ontbrak in het verslag over genomen maatregelen.
               Ten slotte is, ondanks de aanbeveling van de Raad, de „Loi de programmation des finances publiques” niet geactualiseerd. De door Frankrijk gevolgde consolidatiestrategie berust voornamelijk op verbetering van de conjuncturele omstandigheden en een aanhoudende lage rentevoet, en is derhalve aan risico's onderhevig. Op basis van zijn beoordeling van het stabiliteitsprogramma, en rekening houdend met de voorjaarsprognoses 2015 en de mededeling van de Commissie van 1 juli 2015, is de Raad van oordeel dat Frankrijk in grote lijnen aan het stabiliteits- en groeipact voldoet. Om echter binnen de vastgestelde termijn voor een houdbare correctie van het buitensporige tekort te zorgen, dient de begrotingsstrategie te worden versterkt en door uitgebreide en ambitieuze structurele hervormingen te worden ondersteund.

               (9)

               Het zal van cruciaal belang zijn de bestedingstoetsingen te intensiveren en grote gebieden voor uitgavenbesnoeiingen vast te stellen zodat de verwachte resultaten kunnen worden behaald. Frankrijk zou ervoor moeten zorgen dat er bij de doelstellingen inzake bestedingsmatiging rekening mee wordt gehouden dat de inflatie bijna nul bedraagt. Tegelijkertijd zouden de besparingen als gevolg van de dankzij de lagere rente lager uitvallende kosten van de overheidsschuld naar het verminderen van het tekort moeten worden gekanaliseerd. Bovendien kunnen geen omvangrijke kortetermijnbesparingen worden gerealiseerd zonder significante beteugeling van de stijging van de socialezekerheidsuitgaven, die in 2014 26 % van het bbp bedroegen en bijna de helft van alle uitgaven van de publieke sector uitmaakten. Voor 2015-2017 zijn besparingen op de uitgaven voor gezondheidszorg van 11 miljard EUR gepland, maar er zijn meer inspanningen nodig om uitgavenstijgingen op dit gebied te begrenzen. Er is met name ruimte om verder kostenbeheersingsbeleid op het gebied van geneesmiddelenprijzen en ziekenhuisuitgaven te implementeren. Het pensioenstelsel zal tot 2020 met tekorten worden geconfronteerd, en eerdere pensioenhervormingen zullen niet volstaan om de tekorten weg te werken. Met name de regelingen voor ambtenaren en werknemers van overheidsbedrijven blijven een invloed hebben op het totale pensioentekort. Bovendien heeft de macro-economische situatie een grote impact op de houdbaarheid van het pensioenstelsel, met name de toestand van de aanvullendpensioenregelingen. Er is afdoende actie nodig om de financiële gezondheid van het aanvullendpensioenstelsel te herstellen.

               (10)

               Frankrijk heeft een hervorming van de lokale besturen ondernomen om de efficiëntie van het stelsel te verhogen. Het zou de geplande vermindering van de subsidies van de centrale overheid moeten blijven implementeren en de controle van de uitgaven van de lokale overheden moeten blijven versterken door, rekening houdend met de bestaande maxima voor een aantal lokale belastingen, de jaarlijkse stijging van de belastingopbrengsten van de lokale overheden te plafonneren. Er is eveneens actie nodig om de stijging van de administratieve kosten van de lokale overheden te beheersen.

               (11)

               Er zijn beleidsmaatregelen genomen om via het belastingkrediet voor concurrentievermogen en werkgelegenheid van 20 miljard EUR en de ingevolge het verantwoordelijkheids- en solidariteitspact geplande verminderingen van de socialezekerheidsbijdragen van de werknemers van 10 miljard EUR, de arbeidskosten te verminderen en de winstmarges van de ondernemingen te verbeteren. Deze twee maatregelen maken 1,5 % van het bbp uit en zouden tot het verkleinen van de kloof tussen Frankrijk en het eurozonegemiddelde op het gebied van de loonwig moeten bijdragen. Deze maatregelen zouden in 2016 verder moeten worden geïmplementeerd, maar gezien de hoge kosten ervan voor de nationale begroting is het belangrijk na te gaan hoe effectief deze op ondernemingsniveau zijn. Hierbij zou vooral rekening moeten worden gehouden met de starheden die van invloed zijn op de arbeids- en productmarkten, in het bijzonder die welke op de lonen van invloed zijn. De arbeidskosten voor het minimumloon blijven in vergelijking met andere lidstaten hoog. Het minimumloon zou zich moeten ontwikkelen op een wijze die gunstiger is voor concurrentievermogen en banencreatie. Bovendien kan, in een context van lage inflatie, de automatische indexering ervan tot hogere loonstijgingen leiden dan noodzakelijk is voor koopkrachthandhaving.

               (12)

               Frankrijk zou afdoende actie moeten ondernemen om de regelgevingsdrempels in het arbeidsrecht en de boekhoudkundige voorschriften op te heffen die de groei van Franse ondernemingen, met name kleine en middelgrote ondernemingen, begrenzen. In het algemeen is er ruimte voor meer concurrentie in de dienstensector, met name in de vrije beroepen, de kleinhandel en de netwerkindustrieën. Een aantal voorschriften en tarieven voor gereglementeerde beroepen perken de economische activiteit in. Via de recente wet inzake groei, economische activiteit en gelijke kansen zijn nieuwe maatregelen voor het verbeteren van de concurrentie in de juridische beroepen getroffen waarvan de implementatie cruciaal zal zijn om ervoor te zorgen dat de barrières in het veld worden opgeheven. Frankrijk zou ook actie moeten ondernemen om in andere sectoren, met name de gezondheidssector, barrières op te heffen. De numerus clausus voor de toegang tot de beroepen in de gezondheidszorg belemmert nog steeds de toegang tot de diensten en zou kunnen worden herzien zonder de kwaliteit en de veiligheid in gevaar te brengen.

               (13)

               In 2014 was de belastingquote met 45,8 % een van de hoogste in de Unie. De vennootschapsbelastingtarieven zijn hoog en hebben een negatieve invloed op de Franse ondernemingsinvesteringen. De door een onderneming gemiddeld betaalde effectieve vennootschapsbelasting bedraagt 38,3 %, een van de hoogste tarieven in de Unie. Naast de geleidelijke afschaffing van de solidariteitsheffing voor ondernemingen die aan de gang is, en de verlaging van het wettelijk tarief tot 28 % in 2020, zou Frankrijk op korte termijn zijn inspanningen moeten opvoeren om ervoor te zorgen dat de vennootschapsbelasting bevorderlijk is voor groei en investeringen. Er zijn inspanningen nodig om het belastingstelsel te vereenvoudigen door het opheffen van inefficiënte belastingen. Meer dan 100 belastingen blijken weinig of geen opbrengsten te genereren en door de opheffing ervan zouden de procedures voor bedrijven en huishoudens kunnen vereenvoudigen.

               (14)

               De zwakke economische groei uitte zich in het feit dat de Franse werkloosheid in 2014 hoog bleef en de langdurige werkloosheid verslechterde. De algemene werkloosheid bedroeg 10,2 %, tegenover 10,3 % in 2013 en 7,5 % in 2008, en trof met name jongeren, oudere werknemers en laaggeschoolden. Frankrijk lijdt onder arbeidsmarktsegmentatie, waarbij contracten voor bepaalde tijd een steeds groter deel van de aanwervingen uitmaken. Deze trend kon niet worden ingetoomd met doelgerichte inspanningen om, met name via hogere sociale bijdragen voor de zeer korte contracten, het segmentatieniveau te verminderen. De herziening van het wettelijk kader voor arbeidscontracten zou ertoe kunnen bijdragen de segmentatie te verminderen. De recente hervormingen hebben slechts beperkte ruimte gecreëerd waarbinnen werkgevers van sectorakkoorden kunnen afwijken door middel van akkoorden op bedrijfsniveau. Daardoor kunnen de ondernemingen hun personeelsbestand slechts in beperkte mate aan hun behoeften aanpassen. Sectoren en ondernemingen wordt de vrijheid gegeven per geval en na onderhandelingen met de sociale partners te bepalen op welke voorwaarden van de 35-urenweek wordt afgeweken, maar dat zou aanzienlijke kosten met zich brengen. De wet tot instelling van de „accords de maintien de l'emploi” (akkoorden tot handhaving van banen) heeft niet de verwachte resultaten gebracht. Zeer weinig bedrijven hebben van de nieuwe regelingen voor akkoorden op bedrijfsniveau gebruikgemaakt om de arbeidsomstandigheden flexibeler te maken. Deze regeling zou moeten worden herzien om de ondernemingen meer armslag te geven om lonen en werktijden aan hun economische situatie aan te passen.

               (15)

               De langdurige verslechtering op de arbeidsmarkt is van invloed geweest op het stelsel van werkloosheidsuitkeringen en zet de houdbaarheid van het model op losse schroeven. De nieuwe op 1 juli 2014 ingevoerde overeenkomst met betrekking tot het stelsel van werkloosheidsuitkeringen volstaat niet om het tekort te verminderen. De verschillende ingevoerde maatregelen zullen naar verwachting 0,3 miljard EUR aan besparingen opleveren in 2014 en nog eens 0,8 miljard EUR in 2015. Niettemin zal het tekort van het stelsel naar verwachting nog toenemen van 3,9 miljard EUR in 2014 naar 4,4 miljard EUR in 2015, waardoor de schuld van het stelsel nog verder zou oplopen tot 25,9 miljard EUR. Er zijn structurele maatregelen nodig om het stelsel levensvatbaar te houden. Met name zouden de toelatingseisen, de degressiviteit van de uitkeringen en de vervangingsgraden voor werknemers met de hoogste lonen moeten worden herzien op basis van overleg tussen de sociale partners die met het beheer van het stelsel belast zijn.

               (16)

               In de context van het Europees semester heeft de Commissie een brede analyse van het economische beleid van Frankrijk verricht. Deze analyse is gepubliceerd in het landenverslag 2015. Voorts heeft de Commissie zowel het nationale hervormingsprogramma als het stabiliteitsprogramma doorgelicht en onderzocht welk gevolg is gegeven aan de aanbevelingen die in eerdere jaren tot Frankrijk zijn gericht. Daarbij heeft zij niet alleen gekeken naar de relevantie ervan voor een houdbaar budgettair en sociaaleconomisch beleid in Frankrijk, maar is zij ook nagegaan of de EU-regels en -richtsnoeren in acht zijn genomen, gezien de noodzaak de algehele economische governance van de Unie te versterken door middel van een inbreng op EU-niveau in toekomstige nationale besluiten. De aanbevelingen in het kader van het Europees semester worden in de onderstaande aanbevelingen 1 tot en met 6 weergegeven.

               (17)

               In het licht van deze beoordeling heeft de Raad het stabiliteitsprogramma onderzocht en zijn advies (8) daarover is met name in de onderstaande aanbeveling 1 weergegeven.

               (18)

               In het licht van de diepgaande evaluatie van de Commissie en deze beoordeling heeft de Raad het nationale hervormingsprogramma en het stabiliteitsprogramma onderzocht. Haar aanbevelingen op grond van artikel 6 van Verordening (EU) nr. 1176/2011 zijn in de onderstaande aanbevelingen 1 tot en met 6 weergegeven.

               (19)

               In de context van het Europees semester heeft de Commissie tevens een analyse van het economisch beleid van de eurozone als geheel verricht. Op basis hiervan heeft de Raad specifieke aanbevelingen gericht tot de lidstaten die de euro als munt hebben (9). Als land dat de euro als munt heeft, dient Frankrijk er ook op toe te zien dat aan die aanbevelingen volledig en tijdig uitvoering wordt gegeven,

         BEVEELT AAN dat Frankrijk in 2015 en 2016 de volgende actie onderneemt:

               1.

               Zorgen voor effectieve maatregelen binnen de buitensporigtekortprocedure en tegen 2017 voor een duurzame correctie van het buitensporig tekort, door het versterken van de begrotingsstrategie, door alle jaren de noodzakelijke maatregelen te nemen en door alle meevallers te gebruiken om het tekort en de schuldenlast te verminderen. Aangeven welke uitgavenbesnoeiingen voor die jaren gepland zijn en een onafhankelijke beoordeling van de impact van de belangrijkste maatregelen verschaffen.

               2.

               De inspanningen opvoeren om de uitgaventoetsing effectief te maken, de evaluaties van het overheidsbeleid voort te zetten en in alle subsectoren van de overheid, waaronder de sociale zekerheid en de lokale overheid, besparingsmogelijkheden te identificeren. Stappen doen om de stijging van de administratieve uitgaven van de lokale besturen aan banden te leggen. Aanvullende maatregelen nemen om het pensioenstelsel in evenwicht te brengen, met name er vóór maart 2016 voor zorgen dat de financiële situatie van de aanvullendpensioenstelsels op lange termijn houdbaar is.

               3.

               Ervoor zorgen dat de arbeidskostenverminderingen uit hoofde van het belastingkrediet voor concurrentievermogen en uit hoofde van het verantwoordelijkheids- en solidariteitspact worden volgehouden, met name door deze zoals gepland in 2016 te implementeren. De effectiviteit van deze regelingen beoordelen in het licht van de starheden op de arbeids- en productmarkten. In overleg met de sociale partners en in overeenstemming met de nationale praktijken het loonvormingsproces- hervormen om ervoor te zorgen dat de loonontwikkeling gelijke tred houdt met de productiviteit. Ervoor zorgen dat de ontwikkelingen van het minimumloon in overeenstemming zijn met de doelstellingen van bevordering van de werkgelegenheid en het concurrentievermogen.

               4.

               Tegen eind 2015 de regelgevingsbelemmeringen voor de groei van ondernemingen verminderen, met name door de groottecriteria in de voorschriften te herzien om op die manier drempeleffecten te vermijden. De beperkingen op de toegang tot en de uitoefening van gereglementeerde beroepen, met uitzondering van de juridische beroepen, vanaf 2015 opheffen — met name voor de beroepen in de gezondheidszorg.

               5.

               Het belastingstelsel vereenvoudigen en de efficiëntie ervan verbeteren, met name door inefficiënte belastinguitgaven af te schaffen. De investeringen bevorderen, actie ondernemen om de productiebelastingen en het wettelijke tarief van de vennootschapsbelasting te verminderen en daarbij de belastinggrondslag voor consumptie verbreden. Vanaf 2015 maatregelen nemen om inefficiënte belastingen die weinig of geen opbrengsten opleveren af te schaffen.

               6.

               Het arbeidsrecht hervormen om de werkgevers meer prikkels te verschaffen om op basis van contracten voor onbepaalde duur aan te werven. Het gemakkelijker maken dat op ondernemings- en sectorniveau van de algemene wettelijke bepalingen, met name wat de werktijdenregelingen betreft, wordt afgeweken. Tegen eind 2015 de wet tot instelling van de „accords de maintien de l'emploi” herzien om de toepassing ervan door de ondernemingen uit te breiden. In overleg met de sociale partners en in overeenstemming met de nationale praktijken actie ondernemen om het stelsel van werkloosheidsuitkeringen te hervormen teneinde het stelsel weer budgettair houdbaar te maken en de prikkels op te voeren om weer aan het werk te gaan.

      Gedaan te Brussel, 14 juli 2015.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         P. GRAMEGNA

      (1)  PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.

      (2)  PB L 306 van 23.11.2011, blz. 25.

      (3)  Gehandhaafd bij Besluit 2014/322/EU van de Raad van 6 mei 2014 betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten voor 2014 (PB L 165 van 4.6.2014, blz. 49).

      (4)  Aanbeveling van de Raad van 8 juli 2014 over het nationale hervormingsprogramma 2014 van Frankrijk en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma 2014 van Frankrijk (PB C 247 van 29.7.2014, blz. 42).

      (5)  Verordening (EU) nr. 473/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 21 mei 2013 betreffende gemeenschappelijke voorschriften voor het monitoren en beoordelen van ontwerpbegrotingsplannen en voor het garanderen van de correctie van buitensporige tekorten van de lidstaten van de eurozone (PB L 140 van 27.5.2013, blz. 11).

      (6)  Vergeleken met het vorige stabiliteitsprogramma heeft de regering haar middellangetermijndoelstelling van een structureel tekort van 0,25 % van het bbp verhoogd tot 0,4 %. De middellangetermijndoelstelling zal één jaar later worden bereikt dan voorzien in het stabiliteitsprogramma van vorig jaar.

      (7)  Het structurele saldo zoals herberekend door de Commissie op basis van de gegevens uit het stabiliteitsprogramma, volgens een algemeen aanvaarde methode.

      (8)  Uit hoofde van artikel 5, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1466/97.

      (9)  PB C 272 van 18.8.2015, blz. 98


title: Aanbeveling van de Commissie van 26 juli 2012 over de tenuitvoerlegging van prestatieplannen en -doelstellingen in samenhang met de EU-wijde prestatiedoelstellingen die overeenkomstig Verordening (EU) nr. 691/2010 van de Commissie zijn vastgesteld, en over de voorbereiding van de tweede referentieperiode  Voor de EER relevante tekst

text:
               31.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/1

         AANBEVELING VAN DE COMMISSIE
   van 26 juli 2012
   over de tenuitvoerlegging van prestatieplannen en -doelstellingen in samenhang met de EU-wijde prestatiedoelstellingen die overeenkomstig Verordening (EU) nr. 691/2010 van de Commissie zijn vastgesteld, en over de voorbereiding van de tweede referentieperiode
   (Voor de EER relevante tekst)
   2012/C 228/01
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 100, lid 2,
   Gezien Verordening (EU) nr. 691/2010 van de Commissie tot vaststelling van een prestatieregeling voor luchtvaartnavigatiediensten en netwerkfuncties en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2096/2005 tot vaststelling van de gemeenschappelijke eisen voor de verlening van luchtvaartnavigatiediensten (1),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               In Verordening (EU) nr. 691/2010 van de Commissie is bepaald dat de lidstaten prestatieplannen met bindende doelstellingen op nationaal niveau of op het niveau van functionele luchtruimblokken moeten vaststellen. In die verordening is eveneens bepaald dat de Commissie moet nagaan of de doelstellingen op nationaal niveau of op het niveau van functionele luchtruimblokken consistent zijn met en op passende wijze bijdragen tot de EU-wijde prestatiedoelstellingen, die voor de eerste referentieperiode (van 2012 tot 2014) zijn vastgesteld bij Besluit 2011/121/EU van de Commissie van 21 februari 2011 (2).

               (2)

               Overeenkomstig artikel 3 van Verordening (EU) nr. 691/2010 van de Commissie heeft de Commissie op 29 juli 2010 een prestatiebeoordelingsorgaan aangewezen om haar bij te staan bij de tenuitvoerlegging van de prestatieregeling.

               (3)

               De lidstaten hebben hun eerste nationale plannen uiterlijk op 5 juli 2011 aan de Commissie meegedeeld, waaronder ook een gezamenlijk plan van België en Luxemburg. Denemarken en Zweden hebben een plan voor hun functioneel luchtruimblok (FAB Denemarken-Zweden) bij de Commissie ingediend. België, Frankrijk, Duitsland, Luxemburg en Nederland hebben een plan voor hun functioneel luchtruimblok (FABEC) bij de Commissie ingediend.

               (4)

               Overeenkomstig artikel 13, lid 3, van Verordening (EU) nr. 691/2010 van de Commissie heeft de Commissie op 23 november 2011 Aanbeveling C(2011) 8329 definitief van de Commissie inzake de herziening van doelstellingen in de prestatieplannen aangenomen.

               (5)

               Op 1 februari 2012 hadden alle lidstaten, behalve Cyprus, overeenkomstig artikel 13, lid 4, van Verordening (EU) nr. 691/2010 aan de Commissie meegedeeld dat zij herziene prestatiedoelstellingen en prestatieplannen hadden vastgesteld. Op de datum waarop deze aanbeveling is aangenomen, had Cyprus de Commissie nog niet meegedeeld dat het een herzien prestatieplan en herziene prestatiedoelstellingen had vastgesteld.

               (6)

               Bijgestaan door het prestatiebeoordelingsorgaan heeft de Commissie de herziene plannen en doelstellingen op nationaal niveau of op het niveau van functionele luchtruimblokken beoordeeld volgens de procedure van artikel 14, lid 1, van Verordening (EU) nr. 691/2010 van de Commissie.

               (7)

               Op basis van deze beoordeling is de Commissie tot de bevinding gekomen dat de doelstellingen in de prestatieplannen op nationaal niveau of op het niveau van functionele luchtruimblokken consistent zijn met en op passende wijze bijdragen tot de EU-wijde doelstellingen. De lidstaten zijn daarvan op de hoogte gebracht overeenkomstig artikel 14, lid 2, van Verordening (EU) nr. 691/2010 van de Commissie.

               (8)

               Tijdens de beoordeling is de Commissie in het algemeen tot de vaststelling gekomen dat de doelstellingen consistent zijn met en op passende wijze bijdragen tot de EU-wijde doelstellingen, maar ook dat er aanzienlijke verschillen bestaan tussen de inspanningen van de individuele lidstaten. De Commissie is van oordeel dat bepaalde lidstaten hun prestatiedoelstellingen sterker hadden kunnen verbeteren.

               (9)

               In het licht van de beoordeling van de Commissie heeft deze aanbeveling betrekking op de tenuitvoerlegging van prestatieplannen en -doelstellingen in samenhang met de EU-wijde prestatiedoelstellingen en op de voorbereiding van de tweede referentieperiode. Bij de beoordeling van de prestatieplannen en -doelstellingen voor de tweede referentieperiode zal de Commissie rekening houden met de resultaten van de eerste referentieperiode.

               (10)

               De Commissie heeft overleg gepleegd met de lidstaten waarop deze aanbeveling betrekking heeft,

         HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING VASTGESTELD:

               1.

               Het doel van deze aanbeveling is de tenuitvoerlegging te garanderen van prestatieplannen en -doelstellingen die consistent zijn met de EU-wijde prestatiedoelstellingen welke de Commissie bij Besluit 2011/121/EU heeft vastgesteld voor de eerste referentieperiode, namelijk van 2012 tot 2014. De aanbeveling heeft ook tot doel te garanderen dat de resultaten van de eerste referentieperiode in aanmerking worden genomen bij de voorbereiding van de tweede referentieperiode.

               2.

               Op basis van de aanbevelingen in de beoordelingsverslagen van het prestatiebeoordelingsorgaan en rekening houdende met de collectieve vooruitgang van de lidstaten die deelnemen aan de prestatieregeling, is de Commissie van oordeel dat:

                           a)

                           de lidstaten ervoor moeten zorgen dat hun verleners van luchtvaartnavigatiediensten hun capaciteitsplannen wijzigen zodat voldoende capaciteit beschikbaar is om te voldoen aan de doelstellingen van de vastgestelde prestatieplannen;

                           b)

                           de lidstaten moeten voorzien in de geplande capaciteit en tegelijk binnen de vastgestelde doelstelling inzake kosteneffectiviteit blijven; daarvoor is het met name belangrijk toezicht te houden op de ontwikkeling van de kosten;

                           c)

                           de lidstaten, vanaf de eerste referentieperiode, de Commissie jaarlijks in kennis moeten stellen van

                                       i)

                                       het verschil tussen de vastgestelde kosten en de werkelijke kosten, met name om de oncontroleerbare kosten te bepalen en om de ontwikkeling en relevantie van deze kosten te onderzoeken;

                                       ii)

                                       het verschil tussen de investeringen van de verleners van luchtvaartnavigatiediensten die in de prestatieplannen zijn vastgelegd en de werkelijke uitgaven, en het verschil tussen de geplande datum van inwerkingtreding van deze investeringen en de werkelijke datum;

                           d)

                           de lidstaten die deelnemen aan de volgende functionele luchtruimblokken: NEFAB (Noord-Europees functioneel luchtruimblok), Baltic en Blue MED, de Commissie uiterlijk tegen eind 2012 ter informatie in kennis moeten stellen van geaggregeerde prestatiedoelstellingen en daarbij duidelijk moeten aangeven dat deze op het niveau van het functionele luchtruimblok consistent zijn met de EU-wijde doelstellingen, zoals gespecificeerd in artikel 5, lid 3, van Verordening (EU) nr. 691/2010 van de Commissie.

               3.

               Met het oog op de voorbereiding van de tweede referentieperiode is de Commissie van oordeel dat:

                           e)

                           bij de beoordeling van de prestatieplannen en -doelstellingen voor de tweede referentieperiode rekening moet worden gehouden met de relatieve bijdragen van de lidstaten tot de verwezenlijking van de EU-wijde prestatiedoelstellingen tijdens de eerste referentieperiode, waarbij het jaar 2009 als benchmark wordt gebruikt;

                           f)

                           de lidstaten ervan uit moeten gaan dat aanzienlijke inspanningen nodig zullen zijn om voor de tweede referentieperiode een doelstelling inzake kosteneffectiviteit te halen die gevoelig lager is dan het gemiddelde in de eerste referentieperiode. Naar verwachting zal dit een grote neerwaartse druk uitoefenen op de kosten voor Europese verleners van luchtvaartnavigatiediensten, hetgeen consistent is met de oprichting van functionele luchtruimblokken;

                           g)

                           de lidstaten, bij de voorbereiding van de tweede referentieperiode, rekening moeten houden met de werkelijke risico's waarmee verleners van luchtvaartnavigatiediensten worden geconfronteerd, en erop moeten toezien dat het rendement op het eigen vermogen een billijker weerspiegeling is van deze risico's.

               4.

               De Commissie is voornemens om, samen met het prestatiebeoordelingsorgaan, de naleving van deze aanbeveling en andere aanbevelingen in het beoordelingsverslag van het prestatiebeoordelingsorgaan te volgen op basis van bilaterale en/of multilaterale contacten met de lidstaten.

               5.

               De Commissie herinnert de lidstaten aan hun verplichting uit hoofde van artikel 17, leden 1 en 3, van Verordening (EU) nr. 691/2010 van de Commissie om te zorgen voor monitoring van en rapportering over de tenuitvoerlegging van de prestatieplannen.

               6.

               Deze aanbeveling is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 26 juli 2012.

            Voor de Commissie

         Siim KALLAS

            Vicevoorzitter

      (1)  PB L 201 van 3.8.2010, blz. 1.

      (2)  PB L 48 van 23.2.2011, blz. 16.


title: Aanbeveling van de Raad van 10 juli 2012 over het nationale hervormingsprogramma 2012 van Oostenrijk en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma van Oostenrijk voor de periode 2011-2016

text:
               24.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 219/1

         AANBEVELING VAN DE RAAD
   van 10 juli 2012
   over het nationale hervormingsprogramma 2012 van Oostenrijk en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma van Oostenrijk voor de periode 2011-2016
   2012/C 219/01
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148, lid 4,
   Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid (1), en met name artikel 5, lid 2,
   Gezien de aanbeveling van de Europese Commissie,
   Gezien de conclusies van de Europese Raad,
   Gezien het advies van het Comité voor de werkgelegenheid,
   Na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 26 maart 2010 heeft de Europese Raad zijn goedkeuring gehecht aan het voorstel van de Commissie voor een nieuwe strategie voor banen en groei; deze Europa 2020-strategie moet voor betere coördinatie van het economisch beleid zorgen en zich toespitsen op de sleutelgebieden waarop Europa’s potentieel voor duurzame groei en concurrentievermogen een krachtige impuls nodig heeft.

               (2)

               De Raad heeft op 13 juli 2010 een aanbeveling inzake de globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten en de Unie (2010-2014) en op 21 oktober 2010 een besluit betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten (2) vastgesteld, die samen de „geïntegreerde richtsnoeren” vormen. De lidstaten werd verzocht in hun nationaal economisch en werkgelegenheidsbeleid met de geïntegreerde richtsnoeren rekening te houden.

               (3)

               Op 12 juli 2011 heeft de Raad een aanbeveling (3) over het nationale hervormingsprogramma voor 2011 van Oostenrijk aangenomen en een advies over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Oostenrijk voor de periode 2011-2014 uitgebracht.

               (4)

               Op 23 november 2011 heeft de Commissie haar goedkeuring gehecht aan de tweede jaarlijkse groeianalyse en daarmee de aanzet gegeven tot het tweede Europees semester van voorafgaande en geïntegreerde beleidscoördinatie, dat op de Europa 2020-strategie berust. Op 14 februari 2012 heeft de Commissie op grond van Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 betreffende de preventie en correctie van macro-economische onevenwichtigheden (4) het Waarschuwingsmechanismeverslag aangenomen. Daarin werd Oostenrijk niet genoemd als een van de lidstaten die aan een diepgaande evaluatie zouden worden onderworpen.

               (5)

               Op 1 december 2011 heeft de Raad conclusies aangenomen waarin het Comité voor sociale bescherming wordt verzocht om, in samenwerking met het Comité voor de werkgelegenheid en andere comités, zijn opvattingen kenbaar te maken over de maatregelen die in het kader van de beleidscyclus Europa 2020 worden aanbevolen. Die opvattingen vormen een onderdeel van het advies van het Comité voor de werkgelegenheid.

               (6)

               Het Europees Parlement is naar behoren bij het Europees semester betrokken, in overeenstemming met Verordening (EG) nr. 1466/97, en heeft op 15 februari 2012 een resolutie over werkgelegenheid en sociale aspecten in de jaarlijkse groeianalyse 2012 en een resolutie over de bijdrage aan de jaarlijkse groeianalyse 2012 aangenomen.

               (7)

               Op 2 maart 2012 heeft de Europese Raad de prioriteiten inzake financiële stabiliteit, begrotingsconsolidatie en groeibevorderende maatregelen goedgekeurd. Hij benadrukte de noodzaak gedifferentieerde, groeivriendelijke begrotingsconsolidatie na te streven, de kredietverschaffing aan de economie te normaliseren, groei en concurrentievermogen te bevorderen, werkloosheid en de sociale gevolgen van de crisis aan te pakken, en de overheidsdiensten te moderniseren.

               (8)

               Op 2 maart 2012 verzocht de Europese Raad voorts de lidstaten die aan het Euro Plus-pact deelnemen hun toezeggingen tijdig te presenteren om in de stabiliteits- of convergentieprogramma’s en de nationale hervormingsprogramma’s te kunnen worden opgenomen.

               (9)

               Oostenrijk heeft op 24 april 2012 zijn stabiliteitsprogramma voor de periode 2011-2016 en op 25 april 2012 zijn nationale hervormingsprogramma 2012 ingediend. Om met de onderlinge verbanden rekening te houden zijn beide programma’s tezelfdertijd geëvalueerd.

               (10)

               Op basis van de overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1466/97 verrichte evaluatie van het stabiliteitsprogramma, komt de Raad tot de conclusie dat het aan de begrotingsprognoses van het programma ten grondslag liggende macro-economische scenario voorzichtig is wat de jaren 2012 en 2013 betreft. Wat de jaren 2014-2016 betreft, wordt het scenario optimistischer, met een verwachte gemiddelde bbp-groei van 2,1 % die consequent boven de huidige ramingen van de potentiële groei ligt. Met de in het stabiliteitsprogramma uitgestippelde begrotingsstrategie wordt beoogd het buitensporige tekort tegen 2013 te corrigeren en de middellangetermijnbegrotingsdoelstelling (MTD) tegen 2016 te bereiken. In het stabiliteitsprogramma is de MTD veranderd van een streven naar een begrotingsevenwicht over de gehele conjunctuurcyclus in een streven naar een structureel tekort van 0,45 % van het bbp, wat voldoende aansluit bij de eisen van het stabiliteits- en groeipact. De voorziene correctie van het buitensporig tekort stemt overeen met de termijn zoals vastgesteld in de aanbeveling van de Raad van december 2009 in het kader van de buitensporigtekortprocedure. Uitgaande van het (herberekende) structurele begrotingssaldo (5), is de geplande gemiddelde jaarlijkse begrotingsinspanning van 0,5 % van het bbp voor de periode 2011-2013 lager dan de door de Raad aanbevolen 0,75 % van het bbp. De voorziene structurele vooruitgang in de richting van de MTD is voldoende in 2015, maar ligt in 2014 en 2016 lager dan de benchmark van 0,5 % van het bbp per jaar van het stabiliteits- en groeipact. Als met de discretionaire maatregelen aan de ontvangstenzijde rekening wordt gehouden, eerbiedigt het geschatte groeitempo van de overheidsuitgaven in de periode 2014-2015 echter de uitgavenbenchmark van het stabiliteits- en groeipact. Er kleven niettemin risico’s aan de begrotingsdoelstellingen, zowel aan de ontvangsten- als de uitgavenzijde. Het begrotingseffect van sommige maatregelen is bijvoorbeeld moeilijk te kwantificeren omdat het ervan afhangt hoe deze maatregelen afzonderlijk worden opgepakt. Aangezien de wetgeving nog niet is goedgekeurd, zijn de details van de belasting op financiële transacties nog niet bekend. De voorziene uitgavenbeperkingen op subnationaal niveau worden niet nader omschreven. Volgens het stabiliteitsprogramma zal de schuldquote, die tegen het eind van 2011 72,2 % bedroeg, in 2013 met 75,3 % op haar hoogst zijn voordat zij stapsgewijs daalt tot 70,6 % in 2016. Wat de schuldreductiebenchmark van het stabiliteits- en groeipact betreft, zal Oostenrijk zich in de jaren 2014-2016 in een overgangsperiode bevinden en zouden de plannen in het stabiliteitsprogramma voldoende vooruitgang in de richting van de schuldreductiebenchmark garanderen. Er zijn aan deze prognose echter risico's verbonden gezien de toenemende schuld van overheidsbedrijven die niet tot de overheidssector worden gerekend, en de mogelijk verdere kosten in verband met aan de banksector verleende overheidssteun.

               (11)

               Met de vaststelling van het jongste budgettaire consolidatiepakket is Oostenrijk de weg ingeslagen naar houdbaardere overheidsfinanciën. De maatregelen in het pakket bevatten echter geen substantiële stroomlijning van de budgettaire betrekkingen tussen de federale, regionale en lokale overheden; die stroomlijning wordt alom als een belangrijke bron voor potentiële besparingen gezien. Er was een principeakkoord tussen de federale en regionale overheden over de centralisatie van de financiering van de gezondheidszorg bereikt, maar over de details moet nog worden onderhandeld.

               (12)

               Om de effectieve pensioenleeftijd op te trekken, heeft Oostenrijk hervormingsmaatregelen doorgevoerd die hoofdzakelijk op het beperken van de toegang tot de invaliditeitspensioenen zijn gericht. Er zijn nog geen stappen ondernomen om de harmonisatie van de wettelijke pensioenleeftijd tussen mannen en vrouwen te vervroegen, die momenteel is voorzien voor 2024-2033. De inzetbaarheid van oudere werknemers en de ontwikkeling van een cultuur van actief ouder worden binnen ondernemingen, moeten verder worden gestimuleerd. De voorgestelde maatregelen gaan mogelijk niet ver genoeg om de effectieve pensioenleeftijd wezenlijk op te trekken.

               (13)

               De prestaties van de Oostenrijkse arbeidsmarkt waren erg goed, getuige de laagste werkloosheidspercentages in de Unie in 2010 en 2011. Het arbeidsmarktpotentieel van Oostenrijk krimpt echter naar verwachting vanaf 2020. Oostenrijk moet er daarom naar streven het potentieel van de beroepsbevolking optimaal te benutten door de problemen aan te pakken van de lage arbeidsparticipatie van oudere werknemers en het wijdverbreide gebruik van pensioenregelingen voor vervroegde uittreding en invaliditeit, de hoge belasting- en socialezekerheidsdruk op inkomen uit arbeid en de relatief hoge concentratie van vrouwen in banen met lage lonen en deeltijdwerk. Daarnaast wordt het potentieel aan mensen met een migrantenachtergrond niet ten volle benut door hun lage scholingsniveau of problemen met de erkenning van in het buitenland verworven vaardigheden. De schoolresultaten, weergegeven in de uitslagen van het Programme for International Student Assessment van de OESO („PISA”), liggen onder het EU-gemiddelde en de invloed van de sociaaleconomische achtergrond op schoolprestaties is bijzonder groot. De belangrijkste uitdagingen blijven de gestage groei van het aantal studenten door de hoge inkomende mobiliteit („massa-universiteit”) en de hoge schooluitvalpercentages (rond de 40 %), evenals een aanzienlijk financieringstekort.

               (14)

               Oostenrijk geniet een gunstige positie wat het concurrentievermogen en de productiviteit betreft. Het land kampt niettemin op verschillende gebieden met relatieve structurele zwakke punten die het groeipotentieel op lange termijn kunnen schaden. De concurrentie in de dienstensector is niet bepaald gunstig geweest voor de binnenlandse vraag. De hoge tarieven voor de toegang tot netwerken en het concurrentieverstorende gedrag van gevestigde bedrijven (waardoor markttoetreding, concurrentie en innovatie worden belemmerd) zijn nog niet aangepakt. In de vrije beroepen blijven nog steeds ongerechtvaardigde beperkingen bestaan: het aantal door Oostenrijk aan de Commissie gemelde gereglementeerde beroepen ligt ver boven het EU-gemiddelde. De rechtvaardiging en proportionaliteit van de regelgeving voor deze beroepen moet worden nagegaan. Er is geen tastbare vooruitgang geboekt wat de toezegging van Oostenrijk betreft om de federale mededingingsautoriteit te versterken. Richtlijn 2006/123/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende diensten op de interne markt (6) („de dienstenrichtlijn”) is uiteindelijk uitgevoerd door de vaststelling van een „horizontale” wet en door wetswijzigingen op provinciaal niveau, zoals aanbevolen door de Raad in 2011.

               (15)

               De Oostenrijkse financiële sector wordt met specifieke uitdagingen geconfronteerd door de grote risicopositie van Oostenrijkse banken ten aanzien van landen in Midden-, Oost- en Zuid-Europa, aangezien een verslechtering van de kwaliteit van de activa in een aantal van deze economieën nog altijd zou kunnen voortduren. Beleidsbeslissingen met grensoverschrijdende impact moeten worden voorafgegaan door informatie-uitwisseling en coördinatie met de toezichthouders van het land van ontvangst. De autoriteiten moeten bovendien de banken die overheidssteun hebben genoten, en met name de genationaliseerde kredietinstellingen, voortdurend nauwlettend in de gaten blijven houden en herstructureren.

               (16)

               Oostenrijk heeft een aantal toezeggingen gedaan in het kader van het Euro Plus-pact. Deze toezeggingen, evenals de uitvoering van de toezeggingen die in 2011 zijn gedaan, hebben betrekking op het stimuleren van de werkgelegenheid, het verbeteren van het concurrentievermogen en het verbeteren van de houdbaarheid van de overheidsfinanciën. De Commissie heeft de nakoming van de in het kader van het Euro Plus-pact gedane toezeggingen onderzocht. In de aanbevelingen is met de resultaten van dit onderzoek rekening gehouden.

               (17)

               In de context van het Europees semester heeft de Commissie een alomvattende analyse van het economische beleid van Oostenrijk verricht. Zij heeft het stabiliteitsprogramma en het nationaal hervormingsprogramma onderzocht. Daarbij heeft zij niet alleen gekeken naar de relevantie ervan voor een houdbaar budgettair en sociaaleconomisch beleid in Oostenrijk, maar is zij ook nagegaan of de EU-regels en -richtsnoeren in acht zijn genomen, gezien de noodzaak de algemene economische governance van de Unie te versterken door middel van een EU-inbreng in toekomstige nationale besluiten. Haar aanbevelingen in het kader van het Europees semester worden in de onderstaande aanbevelingen 1 tot en met 7 weergegeven.

               (18)

               In het licht van deze beoordeling heeft de Raad het stabiliteitsprogramma van Oostenrijk onderzocht. Zijn advies (7) daarover is met name in de onderstaande aanbeveling 1 weergegeven,

         BEVEELT AAN dat Oostenrijk in de periode 2012-2013 actie onderneemt om:

               1.

               de begroting voor 2012 uit te voeren zoals voorzien en de begrotingsstrategie voor het jaar 2013 en de daaropvolgende jaren te versterken en onverkort uit te voeren; de maatregelen afdoende te specificeren (in het bijzonder op subnationaal niveau) om te zorgen voor een tijdige correctie van het buitensporig tekort en om de gemiddelde jaarlijkse structurele aanpassingsinspanning te bereiken die in de aanbevelingen van de Raad in het kader van de buitensporigtekortprocedure is uiteengezet. Daarna een afdoende structurele aanpassingsinspanning te leveren om voldoende vooruitgang in de richting van de middellangetermijnbegrotingsdoelstelling (MTD) te bewerkstelligen, inclusief het bereiken van de uitgavenbenchmark;

               2.

               verdere stappen te zetten om het nationale begrotingskader te versterken door de verantwoordelijkheden van de federale, regionale en lokale bestuursniveaus beter onderling af te stemmen, met name door het doorvoeren van concrete hervormingen om de organisatie, financiering en efficiëntie van de gezondheidszorg en het onderwijs te verbeteren;

               3.

               de harmonisatie van de wettelijke pensioenleeftijd tussen mannen en vrouwen te vervroegen; de inzetbaarheid van oudere werknemers te verhogen en nauwlettend toe te zien op de tenuitvoerlegging van recente hervormingen, die de manieren om vervroegd uit te treden beperken om zo te garanderen dat de effectieve pensioenleeftijd stijgt, onder meer door de wettelijke pensioengerechtigde leeftijd te koppelen aan de levensverwachting;

               4.

               maatregelen te nemen om de effectieve belasting- en socialezekerheidsdruk op arbeid te verminderen, met name voor mensen met een laag loon, met het oog op het verhogen van de werkgelegenheidsgraad van oudere werknemers en vrouwen, gezien de noodzaak het gevolg van demografische veranderingen van de beroepsbevolking tegen te gaan. De belastingdruk op een budgettair neutrale wijze te verschuiven naar onroerendgoedbelastingen en milieubelastingen. De grote genderloonkloof te verkleinen en de kansen voor vrouwen op een voltijdbaan te vergroten, in het bijzonder door in bijkomende zorgdiensten voor de personen ten laste te voorzien;

               5.

               door te gaan met het uitvoeren van maatregelen om de leerprestaties te verbeteren, met name van kansarme jongeren. Maatregelen te nemen om de schooluitval in het hoger onderwijs terug te dringen;

               6.

               verdere stappen te zetten ter bevordering van de mededinging in de dienstensectoren, door de toegangsbelemmeringen tot de retailmarkten op de gebieden communicatie, vervoer en energie weg te nemen. Alle ongerechtvaardigde beperkingen van de toegang tot vrije beroepen moeten worden weggenomen. De bevoegdheden van de federale mededingingsautoriteit te verruimen en de uitvoering van de hervorming van het mededingingsrecht te versnellen;

               7.

               banken die overheidssteun hebben gekregen, verder te herstructureren en in het oog te blijven houden, en tegelijkertijd buitensporige schuldafbouw te vermijden. De samenwerking en de coördinatie van nationale beleidsbeslissingen met de toezichthouders op de financiële sector in andere landen verder te verbeteren.

      Gedaan te Brussel, 10 juli 2012.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         V. SHIARLY

      (1)  PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.

      (2)  Voor 2012 gehandhaafd bij Besluit 2012/238/EU van de Raad van 26 april 2012 betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten (PB L 119 van 4.5.2012, blz. 47).

      (3)  PB C 210 van 16.7.2011, blz. 8.

      (4)  PB L 306 van 23.11.2011, blz. 25.

      (5)  Conjunctuurgezuiverd begrotingssaldo, exclusief eenmalige en tijdelijke maatregelen, dat door de diensten van de Commissie op basis van de in het programma vervatte informatie is herberekend volgens de algemeen aanvaarde methode.

      (6)  PB L 376 van 27.12.2006, blz. 36.

      (7)  Uit hoofde van artikel 5, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1466/97.


title: Recommendation for a COUNCIL RECOMMENDATION on the National Reform Programme 2011 of Greeceand delivering a Council opinionon the updated Stability Programme of Greece, 2011-2014

text:
               EUROPESE COMMISSIE
                                                Brussel, 7.6.2011
                                                SEC(2011) 808 definitief
                               Aanbeveling voor een
                        AANBEVELING VAN DE RAAD
        over het nationale hervormingsprogramma 2011 van Griekenland
                          en met een advies van de Raad
betreffende het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Griekenland, 2011-2014
                             {SEC(2011) 717 definitief}
 ---pagebreak---                                            Aanbeveling voor een
                                  AANBEVELING VAN DE RAAD
                over het nationale hervormingsprogramma 2011 van Griekenland
                                     en met een advies van de Raad
       betreffende het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Griekenland, 2011-2014
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name de artikelen
   121, lid 2, en 148, lid 4,
   Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het
   toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid,
   en met name artikel 5, lid 3,
   Gezien de aanbeveling van de Europese Commissie,
   Gezien de conclusies van de Europese Raad,
   Gezien het advies van het Comité voor de werkgelegenheid,
   Na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité,
   Overwegende hetgeen volgt:
   (1)     Op 26 maart 2010 hechtte de Europese Raad zijn goedkeuring aan het voorstel van de
           Europese Commissie voor een nieuwe groei- en werkgelegenheidstrategie. Deze
           Europa 2020-strategie moet voor betere coördinatie van het economisch beleid zorgen
           en zich toespitsen op de sleutelgebieden waarop Europa's potentieel voor duurzame
           groei en concurrentievermogen een krachtige impuls nodig heeft.
   (2)     De Raad heeft op 13 juli 2010 een aanbeveling inzake de globale richtsnoeren voor het
           economisch beleid van de lidstaten en de Unie (2010-2014) en op 21 oktober 2010 een
           besluit betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten
           aangenomen1, die samen de "geïntegreerde richtsnoeren" vormen. De lidstaten werd
           verzocht in hun nationaal economisch en werkgelegenheidsbeleid met de
           geïntegreerde richtsnoeren rekening te houden.
   1
           Gehandhaafd voor 2011 bij Besluit 2011/308/EU van de Raad van 19 mei 2011.
NL                                                     2                                           NL
 ---pagebreak---    (3) Op 12 januari 2011 hechtte de Commissie haar goedkeuring aan de eerste jaarlijkse
       groeianalyse en gaf daarmee de aanzet tot een nieuwe cyclus van economische
       governance in de EU en het eerste Europees Semester van voorafgaande en
       geïntegreerde beleidscoördinatie, dat op de Europa 2020-strategie berust.
   (4) Op 25 maart 2011 heeft de Europese Raad de prioriteiten inzake
       begrotingsconsolidatie en structurele hervorming goedgekeurd (overeenkomstig de
       conclusies van de Raad van 15 februari en 7 maart 2011 en ten vervolge op de
       jaarlijkse groeianalyse van de Commissie). Hij benadrukte dat voorrang moet worden
       gegeven aan het weer gezond en houdbaar maken van begrotingen, het terugdringen
       van de werkloosheid door hervormingen van de arbeidsmarkt en nieuwe inspanningen
       om de groei te stimuleren.
   (5) Op 3 mei 2010 presenteerde Griekenland een breed aanpassingsprogramma met
       financiële bijstand van de lidstaten van het eurogebied en het IMF ten bedrage van
       110 miljard EUR. Het begeleidende memorandum van overeenstemming en de latere
       aanvullingen daarop bepalen de economische beleidsvoorwaarden op basis waarvan de
       financiële bijstand wordt uitbetaald.
   (6) De hoofdelementen van de beleidsvoorwaarden zijn vastgelegd in
       Besluit 2010/320/EU en de latere wijzigingen ervan2, die gericht zijn tot Griekenland
       met het oog op de versterking en verdieping van het begrotingstoezicht en tot
       aanmaning van Griekenland om maatregelen te treffen om het tekort te verminderen in
       de mate die nodig wordt geacht om de buitensporigtekortsituatie te verhelpen
       overeenkomstig de artikelen 136 en 126, lid 9, van het Verdrag.
   (7) Op 25 maart 2011 verzocht de Europese Raad voorts de lidstaten die aan het Euro
       Plus-pact deelnemen, hun toezeggingen tijdig te presenteren om te kunnen worden
       opgenomen in hun stabiliteits- of convergentieprogramma's en nationale
       hervormingsprogramma's.           Griekenland       heeft      nog     geen       geactualiseerd
       stabiliteitsprogramma ingediend en evenmin heeft het specifieke, in het kader van het
       Euro Plus-pact gedane toezeggingen en maatregelen voor 2011 expliciet meegedeeld.
       Deze zullen naar verwachting bij de Europese Raad worden ingediend.
   (8) De afgelopen tien jaar waren de groeiprestaties van Griekenland te danken aan
       onhoudbare factoren: de hoge bloei van de consumptie en de beleggingen in vastgoed
       ging gepaard met forse stijgingen van de reële lonen en snelle groei van het krediet;
       deze bloei werd aangejaagd door lage reële rentevoeten ten gevolge van de aanneming
       van de euro en door de liberalisering van de financiële markt. De wereldwijde crisis
       van 2008-2009 bracht de zwakke punten aan het licht, waaronder een onhoudbaar
       begrotingsbeleid, gedeeltelijk verholen door onbetrouwbare statistieken en tijdelijk
       hoge inkomsten; een verlies aan concurrentievermogen en een toenemende
       buitenlandse schuld. Ook al lag de banksector niet aan de economische en
       vertrouwenscrisis ten grondslag, toch werd zij erdoor getroffen. Vanwege ernstige
       tekortkomingen in de Griekse systemen voor financiële verslaggeving en statistiek
       werd pas laat bekend in welke mate de begrotingssituatie verslechterd was. Daardoor
   2
       Besluit van de Raad van 10 mei 2010 (2010/320/EU), (PB L 145 van 11.6.2010, blz. 6), Besluit van de
       Raad van 7 september 2010 (2010/486/EU), (PB L 241 van 14.9.2010, blz. 12), Besluit van de Raad
       van 20 december 2010 (2011/57/EU), (PB L 26 van 29.1.2011, blz. 15), Besluit van de Raad van
       7 maart 2011 (2011/257/EU), (PB L 110 van 29.4.2011, blz. 26).
NL                                                3                                                        NL
 ---pagebreak---            liep de uitvoering van de corrigerende maatregelen vertraging op. Doordat de
           budgettaire houdbaarheid van Griekenland zorgen baarde en de risicoaversie
           wereldwijd toenam, ging de marktstemming ten aanzien van Griekenland begin 2010
           fors achteruit. In april 2010 verzocht Griekenland om internationale financiële bijstand
           omdat het moest voorzien in aanzienlijke financieringsbehoeften en geen toegang kon
           krijgen tot internationale kapitaalmarkten.
   (9)     Griekenland zegde toe het economisch en financieel aanpassingsprogramma ten
           uitvoer te leggen om op korte termijn de budgettaire en buitenlandse
           onevenwichtigheden te verhelpen en het vertrouwen te herstellen. Op middellange
           termijn moet het de grondslag leggen voor een groeimodel dat meer gebaseerd is op
           groei- en werkgelegenheidsondersteunende investeringen en uitvoer. Het programma
           voorziet in een brede aanpak op drie fronten: i) een strategie voor vroegtijdige
           begrotingsconsolidatie, ondersteund door structurele begrotingsmaatregelen en betere
           begrotingscontrole; ii) structurele hervormingen op de arbeids- en productenmarkten
           ter bevordering van het concurrentievermogen en de groei; en iii) inspanningen om de
           stabiliteit van het bankstelsel veilig te stellen.
   (10)    De Commissie heeft het ontwerp van nationaal hervormingsprogramma geëvalueerd.3
           Daarbij heeft zij niet alleen gekeken naar de relevantie ervan voor een houdbaar
           budgettair en sociaaleconomisch beleid in Griekenland, maar ook of de EU-regels en –
           richtsnoeren in acht zijn genomen, gezien de noodzaak de algemene economische
           governance van de Europese Unie te versterken door middel van een EU-inbreng in
           toekomstige nationale besluiten. In dit verband beklemtoont de Commissie dat de
           geplande maatregelen dringend ten uitvoer moeten worden gelegd, zodat voldaan
           wordt aan Besluit (2010/320) van de Raad.
   BEVEELT AAN dat Griekenland:
   De in Besluit 2010/320/EU van de Raad, zoals gewijzigd bij Besluit van de Raad
   XXXX/XXX, vastgestelde en in het memorandum van overeenstemming van XX/XX/XXXX
   en de latere aanvullingen daarop[, met name de laatste aanvulling van XX/XX/XXXX, ]nader
   bepaalde maatregelen volledig ten uitvoer legt.
   Gedaan te Brussel,
                                                   Voor de Raad
                                                   De voorzitter
   3
           SEC(2011) 717.
NL                                                    4                                             NL


				|

		52014DC0422

			Aanbeveling voor een AANBEVELING VAN DE RAAD over het nationale hervormingsprogramma 2014 van Polen en met een advies van de Raad over het convergentieprogramma 2014 van Polen /* COM/2014/0422 final - 2014/ () */

Aanbeveling voor een
AANBEVELING VAN DE RAAD
over het nationale hervormingsprogramma 2014
van Polen
en met een advies van de Raad over het convergentieprogramma 2014 van Polen
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van
de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en
artikel 148, lid 4,
Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97
van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op
begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid[1], en met name
artikel 9, lid 2,
Gezien de aanbeveling van de Europese
Commissie[2],
Gezien de resoluties van het Europees
Parlement[3],
Gezien de conclusies van de Europese Raad,
Gezien het advies van het Comité voor de
werkgelegenheid,
Gezien het advies van het Economisch en
Financieel Comité,
Gezien het advies van het Comité voor sociale
bescherming,
Gezien het advies van het Comité voor de
economische politiek,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)
Op 26 maart 2010 heeft de Europese Raad
zijn goedkeuring gehecht aan het voorstel van de Commissie voor een nieuwe
groei- en werkgelegenheidstrategie; deze Europa 2020-strategie moet voor een
betere coördinatie van het economisch beleid zorgen en spitst zich toe op de
sleutelgebieden waarop Europa's potentieel voor duurzame groei en
concurrentievermogen een krachtige impuls nodig heeft.
(2)
Op voorstel van de Commissie heeft de Raad op 13 juli 2010
een aanbeveling inzake de globale richtsnoeren voor het economisch beleid van
de lidstaten en de Unie (2010-2014) en op 21 oktober 2010 een besluit
betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten
vastgesteld, die samen de "geïntegreerde richtsnoeren" vormen. De
lidstaten werd verzocht in hun nationaal economisch en werkgelegenheidsbeleid
met de geïntegreerde richtsnoeren rekening te houden.
(3)
Op 29 juni 2012 hebben de staatshoofden
en regeringsleiders besloten tot een Pact voor groei en banen, dat een
samenhangend kader biedt voor actie op het niveau van de lidstaten, de EU en de
eurozone, waarbij alle mogelijke hefbomen, instrumenten en beleidsvormen worden
ingezet. Zij hebben bepaald welke maatregelen op het niveau van de lidstaten
moeten worden genomen, en met name verklaard vastbesloten te zijn om de
doelstellingen van de Europa 2020-strategie te verwezenlijken en de
landenspecifieke aanbevelingen uit te voeren.
(4)
Op 9 juli 2013 heeft de Raad een
aanbeveling over het nationale hervormingsprogramma voor 2013 van Polen
vastgesteld en een advies over het geactualiseerde convergentieprogramma van
Polen voor de periode 2012-2016 uitgebracht.
(5)
Op 13 november 2013 heeft de Commissie
haar goedkeuring gehecht aan de jaarlijkse groeianalyse[4] en daarmee de aanzet
gegeven tot het Europees semester 2014 voor coördinatie van het economisch
beleid. Op dezelfde dag heeft de Commissie op grond van Verordening (EU) nr. 1176/2011
het Waarschuwingsmechanismeverslag[5]
aangenomen. Daarin werd Polen niet genoemd als een van de lidstaten die aan een
diepgaande evaluatie zouden worden onderworpen.
(6)
Op 20 december 2013 heeft de Europese Raad
de prioriteiten inzake financiële stabiliteit, begrotingsconsolidatie en
groeibevorderende maatregelen goedgekeurd. Hij benadrukte dat moet worden
gestreefd naar gedifferentieerde, groeivriendelijke begrotingsconsolidatie,
normalisering van de kredietverschaffing aan de economie, bevordering van groei
en concurrentievermogen, aanpakken van de werkloosheid en van de sociale
gevolgen van de crisis, en modernisering van de overheidsdiensten.
(7)
Op 24 april 2014 heeft Polen zijn
nationale hervormingsprogramma 2014 ingediend en op 30 april 2014
zijn convergentieprogramma 2014. Om met de onderlinge verbanden rekening te
houden zijn beide programma's terzelfder tijd geëvalueerd.
(8)
De doelstelling van de in het convergentieprogramma
2014 uitgestippelde begrotingsstrategie is om het tekort in 2015 tot onder de
in het Verdrag vastgestelde referentiewaarde van 3 % van het bbp terug te
dringen en in 2018 de middellangetermijndoelstelling te halen. De
middellangetermijndoelstelling (-1 % van het bbp in structurele termen) is
stringenter dan hetgeen op grond van het stabiliteits- en groeipact vereist is.
De in het convergentieprogramma 2014 gepresenteerde doelstellingen voor het
nominale tekort stroken met een tijdige correctie van het buitensporige tekort.
Terwijl de (herberekende) structurele aanpassing in 2014 ook in overeenstemming
is met de aanbeveling die de Raad in het kader van de
buitensporigtekortprocedure heeft gedaan, blijft deze achter bij de voor 2015
vereiste verbetering. In de jaren na de geplande correctie van het
buitensporige tekort is de beoogde (herberekende) jaarlijkse vooruitgang
beperkter dan hetgeen op grond van het stabiliteits- en groeipact vereist is. Derhalve
zijn de programmadoelstellingen slechts gedeeltelijk in overeenstemming met de
eisen van het stabiliteits- en groeipact. De overheidsschuld zal in de
programmaperiode naar verwachting onder de 60 % van het bbp blijven. De
Poolse autoriteiten verwachten een scherpe daling van het bbp van 57,1 %
in 2013 naar 49,5 % in 2014, hetgeen vooral aan de grote, eenmalige
overdracht van pensioenvermogen toe te schrijven is, en gaan ervan uit dat het
bbp in 2015 op dit niveau blijft. Het aan de begrotingsprognoses van het
programma ten grondslag liggende macro-economische scenario is voor 2014 aannemelijk
en is voor 2015 optimistisch aangezien de reële bbp-groei van 3,8 % waarop
voor dat jaar wordt gerekend, hoger is dan de 3,4 % in de
voorjaarsprognoses 2014 van de Commissie. In het licht van de overeenkomstig
Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad verrichte evaluatie van
het programma en de prognoses van de Commissie is de Raad van oordeel dat Polen
in 2014 naar verwachting onder het door de Raad aanbevolen maximale nominale
tekort zal blijven, maar dat het gevaar bestaat dat het buitensporige tekort in
2015 niet duurzaam wordt gecorrigeerd en vervolgens van het aanpassingstraject
richting de middellangetermijndoelstelling wordt afgeweken.
(9)
Om het welslagen van de
begrotingsconsolidatiestrategie te waarborgen, is het van belang dat de
begrotingsconsolidatie met ingrijpende structurele hervormingen wordt
ondersteund. Een laag percentage groeibevorderende uitgaven (aan onderwijs,
onderzoek en innovatie) drukt de groeivooruitzichten op lange termijn. De
zorgkosten zullen op de middellange tot lange termijn naar verwachting
aanzienlijk oplopen als gevolg van de vergrijzing. De druk op de overheidsfinanciën
kan worden verlicht en de toegang tot de zorg kan worden verbeterd door de
eerstelijnszorg en verwijzingssystemen te versterken en de voordelen te
benutten die met kostenefficiëntieverbeteringen in de ziekenhuiszorg kunnen
worden behaald. De gebrekkige naleving van de belastingregelgeving blijft een probleem,
dat met name verband houdt met de efficiëntie van de belastingdienst en met de omvang
van de administratieve lasten voor belastingplichtigen. Polen heeft een uitgebreid
stelsel van verlaagde btw-tarieven, dat er mede voor heeft gezorgd dat het van
alle EU-landen de breedste btw-beleidskloof heeft. Het leidt tot
inkomstenderving en hogere kosten voor de naleving van de belastingregelgeving.
De energiebelasting is relatief gering. Er zijn in het recente verleden stappen
gezet om het Poolse begrotingskader te verbeteren. Het kader zou niettemin baat
kunnen hebben bij de oprichting van een volwaardige onafhankelijke
begrotingsraad, die verantwoordelijk zou worden voor controles ex ante op de
naleving van de begrotingsregels, een beoordeling van de macro-economische en
budgettaire prognoses, een analyse van de houdbaarheid van de overheidsfinanciën
op lange termijn en een beoordeling ex post van de naleving van begrotingsregels.

(10)
De jeugdwerkloosheid is het afgelopen jaar
geleidelijk gestegen, deels als gevolg van de aanhoudende discrepantie tussen hetgeen
het onderwijs aflevert en hetgeen de arbeidsmarkt nodig heeft, en deels door
het groeiende aantal jongeren zonder onderwijs, werk of opleiding. Ondanks
voortdurende inspanningen om het beroepsonderwijs- en -opleidingsstelsel te
hervormen, is het nodig om de toegang tot hoogwaardige stage- en
leerwerkplaatsen verder te faciliteren, de samenwerking tussen scholen en
werkgevers te bevorderen en de niet-geregistreerde jeugd te bereiken,
overeenkomstig de doelstellingen van een jeugdgarantie. De afstemming van
vaardigheden op de eisen van de arbeidsmarkt is eveneens van belang in het
kader van een leven lang leren: op dit gebied laat de participatie nog altijd sterk
te wensen over, vooral onder oudere werknemers, wier vaardigheden vaak zijn
verouderd. Door het veelvuldige gebruik van tijdelijke dienstverbanden,
inclusief civielrechtelijke contracten, blijft de arbeidsmarkt gesegmenteerd.
Tijdelijke dienstverbanden komen met name veel voor onder jongeren. Als
argument voor tijdelijke arbeidscontracten wordt vaak aangevoerd dat het voor
werklozen een middel is om de arbeidsmarkt te betreden om later door te stromen
naar een vast dienstverband, maar voor de meerderheid van werknemers in Polen lijkt
dit niet op te gaan. Het overgangspercentage van een tijdelijk naar een vast
dienstverband is namelijk laag, hetgeen doorgaans een wissel trekt op de
productiviteit en op de kwaliteit van menselijk kapitaal.
(11)
De participatie van vrouwen op de arbeidsmarkt
blijft laag. Polen heeft diverse maatregelen genomen om de arbeidsparticipatie
van vrouwen te verhogen, onder meer door voor een ruimer aanbod aan kinderopvang
(crèches) te zorgen en door de overheidsfinanciering voor kleuterscholen te
verhogen, zodat ouders worden gestimuleerd om hun kinderen op te geven voor voorschools
onderwijs. Toch is de kinderopvang nog altijd beperkt, met name op het
platteland, en zijn er nog altijd ongelijkheden wat de toegang tot voorschools
onderwijs betreft. De participatie van oudere werknemers in Polen blijft laag.
De mogelijkheden voor vervroegde uittreding zijn aanzienlijk verminderd, maar
er zijn nog meer inspanningen nodig om de inzetbaarheid van oudere werknemers
en de effectieve duur van het beroepsleven te verhogen. Het blijft zaak de
speciale pensioenstelsels voor mijnwerkers en landbouwers te hervormen. Het
stelsel voor landbouwers (KRUS) prikkelt kleine landbouwers in de agrarische sector
blijven, wat tot verborgen werkloosheid op het platteland leidt en de informele
economie in de hand werkt. Mijnwerkers genieten nog altijd voorrechten als het
gaat om pensioenrechten en het vereiste minimum aan arbeidsverleden. Beide
pensioenstelsels belemmeren de sectorale en territoriale arbeidsmobiliteit.
(12)
Polen behoort tot de EU-landen met de laagste
O&O-uitgaven en tot de landen die het slechtst presteren bij de bredere
innovatie-indicatoren. Vooral de particuliere O&O-uitgaven zijn laag. De
lage O&O-uitgaven gaan hand in hand met matige onderzoeks- en
innovatieactiviteiten in het bedrijfsleven en met een onvoldoende
innovatievriendelijk ondernemersklimaat. Het risicomijdende Poolse innovatieondersteuningssysteem
berust grotendeels op subsidies waarmee de overname en overdracht van
technologie wordt gestimuleerd zonder dat dit een groot effect op echt nieuwe
innovatie heeft. De bestaande fiscale prikkels voor O&O zijn ondoeltreffend
in de zin dat ze geen interne O&O in de private sector stimuleren, en
worden alleen door grote ondernemingen benut. Poolse ondernemingen beperken zich
grotendeels tot het overnemen van technologie. Hoewel dit voor productiviteitsstijgingen
en economische groei heeft gezorgd, heeft Polen nu behoefte aan een overgang
naar een meer op eigen innovatie gebaseerd model. Het blijft zaak de innovatiecapaciteit
van Poolse ondernemingen te vergroten, de banden tussen wetenschap en bedrijfsleven
te versterken en gerichte, op de gehele innovatiecyclus afgestemde instrumenten
te ontwikkelen.
(13)
Er is nog veel potentiële winst te behalen met
verbeteringen in energie-efficiëntie in alle sectoren van de Poolse economie en
deze winst kan de groei ondersteunen, het concurrentievermogen verbeteren en de
Poolse energieafhankelijkheid verminderen. De binnenlandse
energieopwekkingscapaciteit begint te verouderen en het elektriciteitsnet is
nog altijd overbelast, maar er zijn projecten in de maak om de interconnectiecapaciteit
met naburige lidstaten uit te breiden. Het voornaamste probleem op de
aardgasmarkt blijft het gebrek aan diversificatie en concurrentie.
(14)
De onderontwikkelde Poolse transport- en breedbandinfrastructuur
blijft een belangrijk knelpunt voor groei. Er zijn met name aanzienlijke
investeringen nodig in het verouderde spoorwegnet om het concurrentievermogen
van de spoorwegsector te verbeteren en een betere balans te vinden tussen het
weg- en het spoorvervoer. Slechts een derde van het geëxploiteerde spoorwegnet
van in totaal 20 000 km verkeert in technisch goede staat. De
problemen met de tijdige implementatie van spoorwegprojecten houden aan.
Hulpbronnen kunnen beter worden benut door het afvalbeheer te verbeteren.
(15)
De handhaving van contracten in Polen neemt veel
tijd in beslag en de procedure om bouwvergunningen te verkrijgen, is lang en omslachtig.
De kosten om de belastingregelgeving na te leven zijn hoog, hetgeen voor het
bedrijfsleven een groot probleem is. Polen heeft aanzienlijke vooruitgang
geboekt bij het implementeren van een ambitieuze hervorming om de toegang tot
gereguleerde beroepen te vergemakkelijken.
(16)
In de context van het Europees semester heeft de
Commissie een brede analyse van het economische beleid van Polen verricht. Zij
heeft zowel het convergentieprogramma als het nationale hervormingsprogramma
geëvalueerd. Daarbij heeft zij niet alleen gekeken naar de relevantie ervan
voor een houdbaar budgettair en sociaaleconomisch beleid in Polen, maar is zij
ook nagegaan of de EU-regels en -richtsnoeren in acht zijn genomen, gezien de noodzaak
de algemene economische governance van de Europese Unie te versterken door
middel van een EU-inbreng in toekomstige nationale besluiten. Haar
aanbevelingen in het kader van het Europees semester worden in de onderstaande
aanbevelingen 1 tot en met 6 weergegeven.
(17)
In het licht van deze beoordeling heeft de Raad het
convergentieprogramma van Polen onderzocht. Zijn advies[6] daarover is met name in
de onderstaande aanbeveling 1 weergegeven,
BEVEELT AAN dat Polen in de periode 2014-2015
actie zou moeten ondernemen om:
1.           De begrotingsstrategie te
versterken om ervoor te zorgen dat de correctie van het buitensporige tekort in
2015 van duurzame aard zal zijn, door de in de aanbeveling van de Raad in het
kader van de buitensporigtekortprocedure gespecificeerde structurele aanpassingsinspanning
te realiseren. Na de correctie van het buitensporige tekort en tot de
realisatie van de middellangetermijndoelstelling een jaarlijkse structurele
aanpassing met 0,5 % van het bbp als benchmark na te streven. Een duurzame
correctie van de budgettaire onevenwichtigheden vereist een geloofwaardige
uitvoering van ambitieuze structurele hervormingen om de aanpassingscapaciteit
te verhogen en de groei en de werkgelegenheid een impuls te geven. In dit
verband de bezuinigingen op groeibevorderende investeringen zoveel mogelijk te
beperken, het sociaal beleid sterker te focussen en de kosteneffectiviteit van
de uitgaven en de algehele doelmatigheid van de gezondheidszorg te verbeteren,
de belastinggrondslag te verbreden door iets aan het uitgebreide stelsel van
verlaagde btw-tarieven te doen en door de naleving van de belastingregelgeving
te verbeteren, in het bijzonder door de efficiëntie van de belastingdienst te
verhogen. Een onafhankelijke begrotingsraad op te richten.
2.           De inspanningen om de jeugdwerkloosheid
terug te dringen op te voeren, met name door de relevantie van het onderwijs
voor de behoeften van de arbeidsmarkt verder te verbeteren, door voor een ruimer
aanbod aan stage- en leerwerkplaatsen te zorgen, door de niet-geregistreerde
jeugd beter te bereiken en door de samenwerking tussen scholen en werkgevers te
bevorderen, overeenkomstig de doelstellingen van een jeugdgarantie. De deelname
van volwassenen aan een leven lang leren te verhogen om het aanbod aan
vaardigheden af te stemmen op de vraag naar vaardigheden. De
arbeidsmarktsegmentatie te bestrijden door intensivering van de inspanningen om
een betere overgang van tijdelijke naar permanente dienstverbanden te waarborgen,
en door de terugdringing van het buitensporige gebruik van civielrechtelijke
contracten.
3.           Blijvende inspanningen te
verrichten om de participatie van vrouwen op de arbeidsmarkt te verhogen, in
het bijzonder door verdere stappen te zetten om voor een ruimer aanbod aan betaalbare,
hoogwaardige kinderopvang en voorschools onderwijs te zorgen en stabiele
financiering te waarborgen. Landbouwers in het algemene pensioenstelsel op te
nemen, te beginnen met het versnellen van de totstandkoming van het beoordelings-
en registratiesysteem voor inkomens van landbouwers. Het speciale
pensioenstelsel voor mijnwerkers geleidelijk af te schaffen teneinde hen in het
algemene stelsel te integreren. De algemene pensioenhervorming te ondersteunen
door intensivering van de inspanningen om de inzetbaarheid van oudere werknemers
te bevorderen teneinde de leeftijd waarop zij uit het arbeidsproces treden, te
doen stijgen.
4.           De effectiviteit van fiscale
prikkels ter bevordering van O&O in de private sector te verbeteren als
onderdeel van de inspanningen om de banden tussen onderzoek, innovatie en bedrijfslevenbeleid
te versterken, en bestaande instrumenten gerichter op de verschillende fases
van de innovatiecyclus af te stemmen.
5.           De
energieopwekkingscapaciteit te vernieuwen en uit te breiden en de efficiëntie
in de gehele energieketen te verbeteren. De ontwikkeling van het
elektriciteitsnet, inclusief de grensoverschrijdende koppelingen met naburige
lidstaten, te versnellen en uit te breiden, en de gasinterconnector met
Litouwen te ontwikkelen. Investeringsprojecten voor het spoor zonder verder
uitstel doeltreffend uit te voeren en de administratieve capaciteit in deze
sector te verbeteren. De inspanningen om de breedbanddekking uit te breiden, te
versnellen. Het afvalbeheer te verbeteren.
6.           Verdere stappen te zetten om
het ondernemersklimaat te verbeteren door de handhaving van contracten en de
eisen voor bouwvergunningen te vereenvoudigen. De inspanningen om ervoor te
zorgen dat ondernemingen minder tijd en geld hoeven te besteden aan het naleven
van de belastingregelgeving, op te voeren. De lopende hervorming om de toegang
tot gereguleerde beroepen te vergemakkelijken, te voltooien.
Gedaan te Brussel,
                                                                       Voor
de Raad
                                                                       De
voorzitter
[1]               PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.
[2]               COM(2014) 422 final.
[3]               P7_TA(2014)0128 en P7_TA(2014)0129.
[4]               COM(2013) 800 final.
[5]               COM(2013) 790 final.
[6]               Uit hoofde van artikel 9, lid 2, van
Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad.