Avis juridique important

|

52004SC0833

Aanbeveling voor een advies van de Raad overeenkomstig artikel 9, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het convergentieprogramma van Slowakije voor de periode 2004-2007  /* SEC/2004/0833 def. */

Aanbeveling voor een ADVIES VAN DE RAAD overeenkomstig artikel 9, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het convergentieprogramma van Slowakije voor de periode 2004-2007(door de Commissie ingediend)TOELICHTINGIn Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid [1] wordt bepaald dat niet-deelnemende lidstaten (d.w.z. de lidstaten die de euro niet hebben aangenomen) met het oog op het regelmatige multilaterale toezicht overeenkomstig artikel 99 van het Verdrag een convergentieprogramma moeten indienen bij de Raad en de Commissie.[1]  PB L 209 van 2.8.1997. Alle documenten waarnaar in deze tekst wordt verwezen, zijn te vinden op de volgende website: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/ about/activities/sgp/main_en.htm.Overeenkomstig artikel 9 van deze verordening dient de Raad elk convergentieprogramma te onderzoeken op basis van evaluaties van de Commissie en het bij artikel 114 van het Verdrag ingestelde comité (het Economisch en Financieel Comité). Op basis van een aanbeveling van de Commissie en na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité moet de Raad advies uitbrengen na zelf het programma te hebben onderzocht. Ingevolge de verordening moeten de lidstaten jaarlijks een geactualiseerd convergentieprogramma indienen, dat eveneens volgens deze zelfde procedures door de Raad kan worden beoordeeld.Voor de tien landen die op 1 mei 2004 tot de EU zijn toegetreden, geldt een derogatie, hetgeen betekent dat zij niet deelnemen aan de euro. Deze landen hebben toegezegd hun convergentieprogramma uiterlijk 15 mei 2004 en een eerste actualisering ervan tegen het eind van 2004 in te dienen.Op 14 mei 2004 heeft Slowakije zijn convergentieprogramma voor de periode 2004-2007 ingediend. De diensten van de Commissie hebben een technische analyse van dit programma verricht en daarbij rekening gehouden met de voorjaarsprognoses 2004, de gedragscode [2] en de beginselen die zijn vervat in de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement van 27 november 2002 betreffende de verbetering van de coördinatie van het begrotingsbeleid [3]. Op grond hiervan zijn zij tot de volgende evaluatie gekomen:[2]  Herzien advies van het Economisch en Financieel Comité over de inhoud en de vorm van de stabiliteits- en convergentieprogramma's, document EFC/ECFIN/404/01 - REV 1 van 27 juni 2001, door de Raad (Ecofin) op 10 juli 2001 bekrachtigd.[3]  COM(2002) 668 definitief van 27.11.2002.Op 14 mei 2004 heeft Slowakije zijn eerste convergentieprogramma ingediend. Het programma heeft betrekking op de periode 2004-2007 en bevat tevens indicatieve prognoses tot 2010. In het document is rekening gehouden met de maatregelen die in het kader van de begroting voor 2004 zijn genomen. Het programma strookt ook met het gedetailleerde voorstel van de autoriteiten voor een meerjarig begrotingskader voor de periode 2005-2007. Voorts wordt in het document het voornemen van de autoriteiten kenbaar gemaakt om uiterlijk in 2008 of 2009 de euro aan te nemen.Het programma is uitstekend gepresenteerd en grotendeels in overeenstemming met de herziene gedragscode voor de inhoud en de vorm van de stabiliteits- en convergentieprogramma's [4]. Het steekt gunstig af bij de economische pretoetredingsprogramma's van 2001, 2002 en 2003 wat de overvloed aan verstrekte informatie en de samenhang van deze informatie betreft.[4]  Op enkele kleine details na (een paar ontbrekende prognoses voor de jaren 2006 en 2007 in de tabel betreffende de externe hypotheses en de verstrekking van de gegevens over de particuliere consumptie in louter geaggregeerde vorm [de rijen 16 en 17 samen] in tabel 2), worden in de overeenkomstig de gedragscode op te stellen tabellen die aan het programma zijn gehecht, niet alleen de verplichte maar ook de facultatieve gegevens verstrekt. Daarnaast bevat het programma een hele reeks aanvullende gegevens. Bovendien zijn thans tot 2002 ramingen van de geconsolideerde uitgaven- en inkomstenquotes en desaggregaties daarvan conform de indelingen van het ESR 1995 beschikbaar, maar voor de jaren daarvoor zijn nog steeds geen geconsolideerde uitgaven- en inkomstenquotes voorhanden.Hoewel het overheidstekort in 2003 is teruggelopen tot 3,6% van het BBP, ligt het toch nog hoger dan de in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde van 3% van het BBP. Op 12 mei 2004 heeft de Commissie dan ook met de goedkeuring van het verslag zoals bedoeld in artikel 104, lid 3, van het Verdrag de buitensporigtekortprocedure ten aanzien van Slowakije ingeleid. Op 25 mei heeft het Economisch en Financieel Comité advies uitgebracht over dit verslag. Verwacht wordt dat de Raad op 5 juli 2004 op grond van de aanbevelingen van de Commissie zal besluiten dat er in Slowakije een buitensporig tekort bestaat en aanbevelingen tot Slowakije zal richten om een einde te maken aan deze situatie.Het macro-economische scenario dat in het programma wordt geschetst, is aannemelijk en sluit grotendeels aan bij de prognoses van de Commissie: in het programma wordt voorspeld dat de reële BBP-groei, na een gestage versnelling te hebben vertoond van 1,5% in 1999 tot 4,2% in 2003, zich in 2004 en 2005 op ongeveer hetzelfde niveau als 2003 zal handhaven onder invloed van een aantrekkende binnenlandse vraag en een afnemende externe groeibijdrage. Voor de jaren 2006 en 2007, die buiten de prognosehorizon van de Commissie vallen, wordt in het programma de plausibele voorspelling gedaan dat de groei zal versnellen tot bijna 5% (waarmee hij dicht in de buurt zal komen van het thans voor die periode geraamde groeipotentieel) - onder impuls van een wederom toenemende uitvoer naarmate de door de BDI tot stand gebrachte exportcapaciteit wordt benut. Gedurende de gehele programmaperiode profiteert de uitvoer van de naar verwachting tot 2005 versnellende en vervolgens afvlakkende, maar robuust blijvende groei bij de voornaamste handelspartners van Slowakije. In het licht van de groeivooruitzichten en, sinds kort, ingrijpender arbeidsmarkthervormingen, wordt aangenomen dat de werkloosheid geleidelijk zal teruglopen van iets meer dan 17% in 2003 tot ongeveer 14,5% in 2007.Verwacht wordt dat de inflatie na 2004 snel zal afnemen (tot minder dan 3% in 2006 en 2007) naarmate het effect van de stijgingen van de gereguleerde prijzen uitdooft. De inflatieprognose is realistisch op voorwaarde dat tweede-ronde-effecten strikt worden beperkt, in het bijzonder door een op de inflatieontwikkelingen uit het verleden geënte loonvorming in met name de overheidssector tegen te gaan, omdat dit een ongunstig demonstratie-effect kan hebben. Met het monetaire beleid wordt een impliciete inflatiedoelstelling nagestreefd, terwijl tegelijkertijd wordt getracht de overmatige wisselkoersvolatiliteit te verminderen en de druk op de wisselkoers te neutraliseren, welke niet in overeenstemming wordt geacht met de economische basisgegevens. De beleidsrente is teruggeschroefd omdat de kracht van de valuta, die sinds medio 2002 met ongeveer 10% is geapprecieerd, zorgen baarde. De renteverlaging werd ook mogelijk gemaakt door de aan de gang zijnde budgettaire consolidatie-inspanningen. In het programma wordt aangegeven dat Slowakije in 2005 of 2006 zal toetreden tot het WKM II.Met het programma wordt beoogd het overheidstekort terug te dringen van 3,6% van het BBP in 2003 tot 3,0% van het BBP in 2007 om aan het in het Verdrag van Maastricht vastgelegde tekortcriterium te voldoen - waarbij het aanpassingsproces bijna volledig spoort met het economische pretoetredingsprogramma van 2003 (dat betrekking heeft op de periode tot en met 2006) en gericht is op de verwezenlijking van de volgende intermediaire tekortdoelstellingen: 4,0% van het BBP in 2004, 3,9% van het BBP in 2005 en 3,9% van het BBP in 2006. Tegen de achtergrond van een ingrijpend maar naar verwachting in wezen inkomstenneutraal belastinghervormingspakket - dat voornamelijk leidt tot een verschuiving van de belastingdruk van de directe naar de indirecte belastingen en dat sinds begin 2004 van kracht is - berust het aanpassingsproces gedurende de programmaperiode op een vermindering van de primaire uitgaven met 1,5 procentpunt van het BBP. Deze uitgavenvermindering is in ruime mate het gevolg van veelal reeds doorgevoerde structurele hervormingen, die met name betrekking hebben op de gezondheidszorg en de sociale bescherming.Zeker in een klimaat dat door een robuuste groei wordt gekenmerkt, lijkt de voorgenomen vermindering van het tekort met niet meer dan 0,6% van het BBP over een periode van vier jaar weinig ambitieus. Bovendien vindt de vermindering pas aan het einde van de programmaperiode plaats. Er dient evenwel met de volgende specifieke, modulerende factoren rekening te worden gehouden: ten eerste heeft tussen 2002 en 2003 een vrij grote tekortreductie met 2,1 procentpunt van het BBP plaatsgevonden, die ten dele op eenmalige factoren terug te voeren was; ten tweede zij gewezen op het feit dat de aanpassing zich aan de uitgavenzijde heeft voorgedaan; ten derde wordt in 2005 een op kapitaaldekking gebaseerde pensioenpijler ingevoerd, wat leidt tot een heroriëntering van de socialezekerheidsbijdragen en dus tot een inkomstendaling voor de overheid, die oploopt van 0,5 procentpunt van het BBP in 2005 tot 1 procentpunt van het BBP aan het einde van de programmaperiode; en ten vierde doet zich tijdens de programmaperiode een stijging van de overheidsinvesteringen voor. Mits de risico's aan de uitgavenzijde strikt in de hand worden gehouden - waartoe kan worden bijgedragen door bindende uitgavenplafonds voor de middellange termijn vast te stellen - kunnen de mogelijk meevallende belastinginkomsten in 2004 en latere jaren een welkome gelegenheid bieden om de tekortreductie in een sneller tempo te doen verlopen dan in het programma is aangegeven.Een eventuele versnelde afbouw van het tekort verdient zeker aanbeveling. Een dergelijke ontwikkeling zou het immers niet alleen mogelijk maken het overheidstekort in 2007 terug te dringen tot minder dan 3,0% van het BBP, maar zou tevens de weg vrijmaken voor de verwezenlijking van de tweede belangrijke doelstelling van het programma, namelijk de totstandbrenging, tegen het einde van het decennium, van een structurele begrotingssituatie die vrijwel in evenwicht is of een overschot vertoont en van een veiligheidsmarge die groot genoeg is om te voorkomen dat de in het Verdrag voor het tekortcriterium vastgelegde referentiewaarde van 3% van het BBP bij normale macro-economische schommelingen wordt overschreden. Bovendien zou het versnellen van de tekortreductie wanneer de mogelijkheid zich voordoet, tevens zorgen voor een buffer om eventuele neerwaartse risico's op te vangen. In 2004 zijn de risico's licht positief, maar over de gehele programmaperiode bezien lijken zij vrijwel in evenwicht. Dit neemt evenwel niet weg dat er vooral aan de uitgavenzijde neerwaartse risico's bestaan, zoals met name vertragingen in de voorgenomen hervorming van de gezondheidszorg en een onvoldoende rationalisatie van de overheidssector.Het programma van structurele hervormingen van de autoriteiten, dat reeds voor een groot deel ten uitvoer is gelegd, komt aan de kwaliteit van de openbare financiën ten goede, en dat zowel aan de inkomstenzijde (belastinghervormingspakket) als aan de uitgavenzijde (met name gezondheidszorg en sociale bescherming), en zal ongetwijfeld bevorderlijk zijn voor de groei, met name door de stimulansen voor de arbeidsparticipatie te versterken (onder meer door doelgerichtere sociale overdrachten), en nieuwe arbeidsplaatsen scheppen.In het programma wordt ervan uitgegaan dat de schuldquote tussen 2003 en 2005 met 2,5 procentpunten zal toenemen tot 46,4% - hetgeen grotendeels in de lijn ligt van de Commissieprognose. Nadien wordt een daling voorspeld tot 45,5% in 2007. De invloed van de stock-flow adjustments op de schulddynamiek, die vóór 2003 aanzienlijk was als gevolg van privatiseringen en andere uitzonderlijke factoren, is sterk afgenomen. Het jaar 2004 vormt hierop een opvallende uitzondering, hetgeen vooral toe te schrijven is aan een lager tekort op transactiebasis dan op kasbasis.Wat de houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn betreft, hangt de realisatie van de programmaprognoses af van de strikte inachtneming van de ten aanzien van de begrotingsconsolidatie geformuleerde doelstellingen (die tegen 2010 leiden tot een budgettaire situatie die vrijwel in evenwicht is of een overschot vertoont), de onverkorte tenuitvoerlegging van de voorgenomen beleidsmaatregelen (onder meer ook de verdere verhoging van de pensioenleeftijd na de programmaperiode) en de onderliggende demografische hypotheses (waarbij met name de vruchtbaarheidscijfers mogelijk te optimistisch zijn ingeschat). De projecties wijzen uit dat Slowakije onder deze omstandigheden in een vrij goede positie zou verkeren om de budgettaire kosten van de vergrijzing te kunnen opvangen. Afgezien van een aantal andere risico's die zich op lange termijn kunnen aandienen, vloeien de voornaamste risico's die aan deze prognoses verbonden zijn, voort uit een gebrekkige of te langzame tenuitvoerlegging van de hervormingen of het terugdraaien van reeds doorgevoerde hervormingen.Tabel: Vergelijking tussen de belangrijkste macro-economische en budgettaire prognoses>RUIMTE VOOR DE TABEL>Op grond van deze evaluatie heeft de Commissie de aangehechte aanbeveling voor een advies van de Raad over het convergentieprogramma van Slowakije vastgesteld. Zij zal deze aanbeveling doen toekomen aan de Raad.Aanbeveling voor een ADVIES VAN DE RAAD  overeenkomstig artikel 9, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97  van de Raad van 7 juli 1997 over het convergentieprogramma van Slowakije voor de periode 2004-2007DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid [5], met name op artikel 9, lid 3,[5]  PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1. Alle documenten waarnaar in deze tekst wordt verwezen, zijn te vinden op de volgende website: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/ about/activities/sgp/main_en.htm.Gezien de aanbeveling van de Commissie,Na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité,BRENGT HET VOLGENDE ADVIES UIT:Op [5 juli 2004] heeft de Raad het convergentieprogramma van Slowakije behandeld. In dit programma, dat betrekking heeft op de periode 2004-2007, zijn tevens indicatieve prognoses tot 2010 opgenomen. Het programma voldoet grotendeels aan de gegevensvereisten van de herziene gedragscode voor de inhoud en de vorm van de stabiliteits- en convergentieprogramma's.De begrotingsstrategie die aan het programma ten grondslag ligt, is erop gericht het overheidstekort terug te dringen van 3,6% van het BBP in 2003 tot 3,0% van het BBP in 2007 om aan het in het Verdrag van Maastricht vastgelegde tekortcriterium te voldoen, waarbij de volgende intermediaire tekortdoelstellingen worden nagestreefd: 4,0% van het BBP in 2004, 3,9% van het BBP in 2005 en 3,9% van het BBP in 2006. Verwacht wordt dat de tekortreductie vooral in 2007 zal plaatsvinden. In het programma wordt uitgegaan van een aanpassing in de vorm van verminderingen van de primaire uitgaven met 1,5 procentpunt van het BBP. Deze uitgavenvermindering is in ruime mate het gevolg van veelal reeds doorgevoerde structurele hervormingen, die met name betrekking hebben op de gezondheidszorg en de sociale bescherming. De hervormingen aan de uitgavenzijde vinden plaats tegen de achtergrond van een ingrijpend, maar naar verwachting in wezen inkomstenneutraal pakket van belastinghervormingen (die begin 2004 van kracht zijn geworden); deze hervormingen leiden voornamelijk tot een verschuiving van de belastingdruk van de directe naar de indirecte belastingen. Daarnaast wordt in 2005 een op kapitaaldekking gebaseerde pensioenpijler ingevoerd, wat leidt tot een inkomstendaling voor de overheid, welke oploopt van naar schatting 0,5 procentpunt van het BBP in 2005 tot 1 procentpunt van het BBP aan het einde van de programmaperiode.Afgaande op de momenteel beschikbare informatie lijkt het macro-economische scenario dat aan het programma ten grondslag ligt, gebaseerd te zijn op aannemelijke groeihypothesen, namelijk een groei van iets meer dan 4% in 2004 en 2005 en een groeiversnelling tot bijna 5% in 2006 en 2007 - onder impuls van een verder aantrekkende uitvoer vanwege de door de BDI teweeggebrachte expansie van de exportcapaciteit. Om de verwachte daling van de werkloosheid te bewerkstelligen, zal het beleid gericht op het aanpakken van de diepgewortelde structurele problemen op de arbeidsmarkt krachtdadig moeten worden voortgezet, gezien de nog steeds zeer hoge werkloosheid in Slowakije. De voorspelde snelle inflatiedaling na 2004 - wanneer het effect van de stijgingen van de gereguleerde prijzen en de verhogingen van de indirecte belastingen uitdooft - ligt binnen handbereik, mits de tweede-ronde-effecten strikt worden beperkt. Zo mogen onder meer in de openbare sector de inflatieontwikkelingen uit het verleden niet fungeren als leidraad voor de loonontwikkelingen.In het programma wordt ervan uitgegaan dat het overheidstekort in 2007 zal zijn teruggedrongen tot de referentiewaarde van 3% van het BBP en daarna verder zal afnemen. Gezien de verwachting dat de Slowaakse economie een zeer robuuste groei te zien zal geven, lijken de omvang en het tempo van de tekortreductie niet bijzonder ambitieus. Er dient evenwel met de volgende modulerende factoren rekening te worden gehouden: de voorgenomen verlaging van de primaire uitgaven, de inkomstendaling als gevolg van de pensioenhervorming en de voor een deel eenmalige aanpassing die in 2003 heeft plaatsgevonden. Het in het programma geschetste begrotingsbeleid lijkt te volstaan om het tekort tegen het einde van de programmaperiode terug te dringen tot de drempel van 3% van het BBP. Over de gehele programmaperiode bezien, lijken de aan de begrotingsprognoses verbonden risico's vrijwel in evenwicht. Er is sprake van positieve risico's in 2004, wanneer het tekort naar verwachting slechts een beperkte toename zal vertonen. De neerwaartse risico's lijken geconcentreerd te zijn aan de uitgavenzijde en bestaan voornamelijk in een vertraging in de voorgenomen hervorming van de gezondheidszorg en een onvoldoende verdere rationalisatie van de overheidssector. Of de tekortdoelstellingen worden verwezenlijkt, zal afhangen van het feit of de regering in staat blijkt de primaire uitgaven onder controle te houden, hetgeen in de hand zou kunnen worden gewerkt door de vaststelling van bindende uitgavenplafonds voor de middellange termijn. Alle gelegenheden, en vooral eventuele meevallende belastinginkomsten, moeten worden aangegrepen om het tekort sneller af te bouwen. Dit zou niet alleen de kans verhogen dat in 2007 een tekort van minder dan 3% van het BBP wordt gerealiseerd, maar tevens de weg vrijmaken voor de verwezenlijking van de tweede belangrijke budgettaire doelstelling van het programma, namelijk de totstandbrenging vóór de in het programma aangegeven datum van 2010 van een structurele begrotingssituatie die vrijwel in evenwicht is of een overschot vertoont en van een veiligheidsmarge die groot genoeg is om te voorkomen dat de in het Verdrag voor het tekortcriterium vastgelegde referentiewaarde van 3% van het BBP bij normale macro-economische schommelingen wordt overschreden. Doordoor zou het land zich tevens in een betere uitgangspositie bevinden om de mogelijk explosieve groei van de kapitaalinstroom op te vangen.In het programma wordt voorspeld dat de schuldquote tussen 2003 en 2005 met 2,5 procentpunten zal toenemen tot 46,4% en in 2007 wederom zal afnemen tot 45,5%. Slowakije lijkt in een vrij goede positie te verkeren om de budgettaire kosten van de vergrijzing te kunnen opvangen. De houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn hangt af van de strikte inachtneming van de ten aanzien van de begrotingsconsolidatie geformuleerde doelstellingen en de onverkorte tenuitvoerlegging van de voorgenomen beleidsmaatregelen. Met name wat de vruchtbaarheidscijfers betreft, kunnen de demografische hypotheses die aan de desbetreffende programmaprognoses ten grondslag liggen, te optimistisch uitvallen. De voornaamste risico's voor de houdbaarheid op lange termijn zijn een gebrekkige of te langzame tenuitvoerlegging van de hervormingen of het terugdraaien van reeds doorgevoerde hervormingen.****Op [5 juli 2004] heeft de Raad overeenkomstig artikel 104, lid 6, van het Verdrag op aanbeveling van de Commissie besloten dat er in Slowakije een buitensporig tekort bestaat en overeenkomstig artikel 104, lid 7, aanbevelingen met beleidsadviezen tot Slowakije gericht om te bereiken dat deze situatie wordt verholpen.Voornaamste prognoses in het convergentieprogramma van Slowakije>RUIMTE VOOR DE TABEL>


Avis juridique important

|

31977H0713

77/713/EEG: Aanbeveling van de Raad van 25 oktober 1977 betreffende het rationeel gebruik van energie in industriebedrijven

Publicatieblad Nr. L 295 van 18/11/1977 blz. 0003 - 0004 Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 12 Deel 1 blz. 0229  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 12 Deel 3 blz. 0036  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 12 Deel 3 blz. 0036

++++AANBEVELING VAN DE RAAD  van 25 oktober 1977  betreffende het rationeel gebruik van energie in industriebedrijven   ( 77/713/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap ,  Gezien het ontwerp van de Commissie ,  Overwegende dat de Raad in zijn resolutie van 17 september 1974 betreffende een nieuwe strategie inzake het energiebeleid voor de Gemeenschap ( 1 ) zijn goedkeuring heeft gehecht aan het streven naar " vermindering van het groeipercentage van het interne energieverbruik door middel van maatregelen voor rationeel energieverbruik en energiebesparing , zonder daarbij de doelstellingen van de economische en sociale ontwikkeling in gevaar te brengen " ;  Overwegende dat een verbetering van het rationeel gebruik van energie over het algemeen het milieu ten goede komt ;  Overwegende dat de Raad in zijn resolutie van 17 december 1974 betreffende een actieprogramma van de Gemeenschappen inzake het rationeel gebruik van energie ( 2 ) , er akte van heeft genomen dat de Commissie , in haar mededeling aan de Raad betreffende het rationele gebruik van energie , een actieprogramma van de Gemeenschap ter zake heeft opgesteld ;  Overwegende dat ook de industriële sector mogelijkheden biedt voor een beter gebruik van de energie , met inachtneming van de haar eigen economische doelstellingen , en dat deze mogelijkheden verschillen naar gelang van de omvang van het bedrijf , zijn ligging , zijn fabricageprocédés en zijn produkten ;  Overwegende dat de ondernemingen bij hun streven naar het besparen van energie dienen te worden voorgelicht , bewustgemaakt en aangemoedigd overeenkomstig de artikelen 92 en volgende van het Verdrag ; en dat het voorts raadzaam is de in sommige Lid-Staten reeds genomen initiatieven tot oprichting van met deze taken belaste overheids - of erkende organen tot alle Lid-Staten uit te breiden ;  Overwegende dat de door grote bedrijven met een hoog energieverbruik reeds gevolgde handelwijze om een functionaris te benoemen die belast is met energiekwesties , een algemene regel zou moeten worden ;  Overwegende dat bovenbedoelde organen de door de bedrijven geboekte vooruitgang bij de uitvoering van hun energiebesparingsprogramma's in het oog zouden moeten houden ;  Overwegende dat één der vruchtbaarste middelen op Gemeenschapsniveau bestaat uit het stelselmatig en periodiek verspreiden van de verworven kennis inzake energiebesparingsmethoden onder de ondernemingen in de Gemeenschap , meer in het bijzonder onder de kleine en middelgrote bedrijven , en dat derhalve de beroepsorganisaties de door de functionarissen verantwoordelijk voor energiezaken opgedane ervaring alsmede de door hen ontmoette moeilijkheden zouden moeten verzamelen , ten einde deze te verspreiden ; deze zelfde organisaties zouden tevens op gezette tijden vergaderingen of studiebijeenkomsten moeten organiseren om de ervaringen van hun leden uit te wisselen ,  BEVEELT DE LID-STATEN AAN :  1 . de nodige maatregelen te treffen voor campagnes tot voorlichting en bewustmaking en , overeenkomstig de artikelen 92 en volgende van het Verdrag , stimulansen te geven voor de verwezenlijking van energiebesparingen ; te dien einde , voor zover deze nog niet bestaan , een of meer overheids - of erkende organen of diensten in het leven te roepen die met name met deze taken belast zullen worden , zulks in navolging van door sommigen van hen reeds genomen initiatieven ;  2 . de beroepsorganisaties , zowel de sectoriële als de algemene , alsmede de technisch-wetenschappelijke verenigingen en de bureaus van raadgevende ingenieurs uit te nodigen om periodiek , in de vorm van vergaderingen of studiebijeenkomsten een gedachtenwisseling over de ervaringen te organiseren op nationaal en eventueel op communautair niveau , ten einde een zo ruim en zo snel mogelijke verspreiding daarvan te waarborgen ;  3 . de industriebedrijven aan te moedigen om :   - in hun organisatie een dienst voor energiekwesties in te stellen , indien zulks althans nog niet is gebeurd , of een beroep te doen op een adviseur van buiten het bedrijf .  De functies en taken van deze diensten of personen zouden overeen kunnen komen met die welke als leidraad worden voorgesteld in de bijlage bij deze aanbeveling ;   - een hoofdstuk van hun jaarverslag , indien zij gehouden zijn een dergelijk verslag op te stellen , aan hun energieverbruik te besteden , met inbegrip van de reeds getroffen of nog overwogen energiebesparingsmaatregelen en de resultaten daarvan ;  4 . op de meest passende wijze alle dienstige inlichtingen in te winnen over de resultaten van de energiebesparingen in de in punt 3 genoemde industriebedrijven ;  5 . de op het gebied van deze aanbeveling genomen maatregelen en de daarmee verkregen of daarvan verwachte gevolgen regelmatig aan de Commissie mede te delen .  Gedaan te Luxemburg , 25 oktober 1977 .  Voor de Raad  De Voorzitter  W . CLAES  ( 1 ) PB nr . C 153 van 9 . 7 . 1975 , blz . 1 .  ( 2 ) PB nr . C 153 van 9 . 7 . 1975 , blz . 5 .  BIJLAGE  Leidraad voor de functies en taken van de diensten belast met energiekwesties in industriebedrijven  1 . De met energie-aangelegenheden belaste diensten of personen kunnen zich , met inachtneming van de economische doelstellingen van het bedrijf , richten naar de volgende taakstelling :  i ) Binnen het bedrijf  wegen en middelen vaststellen voor de uitvoering van het door de onderneming op te stellen energiebesparingsprogramma , en met name :   - er voortdurend op toezien dat elke verspilling van energie in het bedrijf wordt voorkomen ;   - aanpassingen voorstellen van de industriële uitrusting en procédés waardoor een rationeler gebruik van de energie mogelijk wordt ; hiertoe moet iedere investering voor nieuwe of aanvullende uitrustingen of procédés niet alleen uit financieel oogpunt , maar ook uit het oogpunt van energieverbruik worden afgewogen ;   - verbindingslijnen leggen tussen de verschillende diensten of afdelingen , alsmede met kantoorpersoneel en arbeiders , en deze begrip bijbrengen voor de doelstellingen van energiebesparing .  ii ) Naar buiten toe  de beroepscontacten onderhouden met de overige betrokken industriële kringen , ten einde de onderneming van de verworven ervaring te doen profiteren .  2 . Ten einde zijn taken op doeltreffende wijze te kunnen waarnemen moet de met energie-aangelegenheden belaste dienst rechtstreeks rekenschap afleggen aan de organen van zijn bedrijf met beslissingsbevoegdheid .


title: Aanbeveling van de Raad van 8 juli 2014 over het nationale hervormingsprogramma 2014 van Finland en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma 2014 van Finland

text:
               29.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 247/127

         AANBEVELING VAN DE RAAD
   van 8 juli 2014
   over het nationale hervormingsprogramma 2014 van Finland en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma 2014 van Finland
   2014/C 247/24
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148, lid 4,
   Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid (1), en met name artikel 5, lid 2,
   Gezien Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 betreffende de preventie en correctie van macro-economische onevenwichtigheden (2), en met name artikel 6, lid 1,
   Gezien de aanbeveling van de Europese Commissie,
   Gezien de resoluties van het Europees Parlement,
   Gezien de conclusies van de Europese Raad,
   Gezien het advies van het Comité voor de werkgelegenheid,
   Gezien het advies van het Economisch en Financieel Comité,
   Gezien het advies van het Comité voor de werkgelegenheid,
   Gezien het advies van het Comité voor de economische politiek,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 26 maart 2010 heeft de Europese Raad zijn goedkeuring gehecht aan het voorstel van de Commissie voor een nieuwe groei- en werkgelegenheidsstrategie; deze Europa 2020-strategie moet voor een betere coördinatie van het economisch beleid zorgen en is toegespitst op de sleutelgebieden waarop Europa's potentieel voor duurzame groei en concurrentievermogen een krachtige impuls nodig heeft.

               (2)

               Op voorstel van de Commissie heeft de Raad op 13 juli 2010 een aanbeveling inzake de globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten en de Unie (2010-2014) vastgesteld, en op 21 oktober 2010 heeft de Raad een besluit betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten vastgesteld (3), die samen de „geïntegreerde richtsnoeren” vormen. De lidstaten werd verzocht in hun nationaal economisch en werkgelegenheidsbeleid met de geïntegreerde richtsnoeren rekening te houden.

               (3)

               Op 29 juni 2012 hebben de staatshoofden en regeringsleiders van de lidstaten besloten tot een Pact voor groei en banen, dat een samenhangend kader biedt voor actie op het niveau van de lidstaten, de EU en de eurozone, waarbij alle mogelijke hefbomen, instrumenten en beleidsvormen worden ingezet. Zij hebben bepaald welke maatregelen op het niveau van de lidstaten moeten worden genomen, en met name verklaard vastbesloten te zijn om de doelstellingen van de Europa 2020-strategie te verwezenlijken en de landenspecifieke aanbevelingen uit te voeren.

               (4)

               Op 9 juli 2013 heeft de Raad een aanbeveling (4) over het nationale hervormingsprogramma voor 2013 van Finland vastgesteld en een advies over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Finland voor de periode 2012-2017 uitgebracht. In overeenstemming met Verordening (EU) nr. 473/2013 van het Europees Parlement en de Raad (5) heeft de Commissie op 15 november 2013 haar advies over het ontwerpbegrotingsplan van Finland voor 2014 gepresenteerd.

               (5)

               Op 13 november 2013 heeft de Commissie haar goedkeuring gehecht aan de jaarlijkse groeianalyse en daarmee de aanzet gegeven tot het Europees semester 2014 voor coördinatie van het economisch beleid. Tevens heeft de Commissie op 13 november 2013 op grond van Verordening (EU) nr. 1176/2011 het waarschuwingsmechanismeverslag aangenomen, waarin Finland werd genoemd als een van de lidstaten die aan een diepgaande evaluatie zouden worden onderworpen.

               (6)

               Op 20 december 2013 heeft de Europese Raad de prioriteiten inzake financiële stabiliteit, begrotingsconsolidatie en groeibevorderende maatregelen goedgekeurd. Hij benadrukte dat moet worden gestreefd naar gedifferentieerde, groeivriendelijke begrotingsconsolidatie, normalisering van de kredietverschaffing aan de economie, bevordering van groei en concurrentievermogen, aanpakken van de werkloosheid en van de sociale gevolgen van de crisis, en modernisering van de overheidsdiensten.

               (7)

               Op 5 maart 2014 heeft de Commissie de resultaten gepubliceerd van de diepgaande evaluatie voor Finland die zij op grond van artikel 5 van Verordening (EU) nr. 1176/2011 heeft uitgevoerd. Op basis van haar analyse concludeert de Commissie dat Finland nog steeds wordt geconfronteerd met macro-economische onevenwichtigheden die in het oog moeten worden gehouden en een beleidsoptreden vergen. Met name de zwakke exportresultaten van de afgelopen jaren, die het gevolg zijn van herstructureringen in de industrie en van factoren die met het kosten- en het niet-kostenconcurrentievermogen verband houden, vragen om voortdurende aandacht.

               (8)

               Op 17 april 2014 heeft Finland zijn nationale hervormingsprogramma 2014 en zijn stabiliteitsprogramma 2014 ingediend. Om met de onderlinge verbanden rekening te houden zijn beide programma's terzelfder tijd geëvalueerd.

               (9)

               De doelstelling van de in het stabiliteitsprogramma 2014 uitgestippelde begrotingsstrategie is om in 2015 naar de middellangetermijndoelstelling terug te keren, het structurele saldo gedurende de resterende periode van het stabiliteitsprogramma boven deze doelstelling te houden en de overheidsfinanciën vanaf 2017 in evenwicht te brengen. Finlands middellangetermijndoelstelling van een structureel tekort van 0,5 % van het bbp sluit aan bij de eisen van het stabiliteits- en groeipact. Finland heeft zijn middellangetermijndoelstelling in 2013 gehaald en is van plan er in 2014 dichtbij te blijven en in 2014 tevens aan de uitgavenbenchmark te voldoen. Volgens de plannen zal Finland in 2015 boven zijn middellangetermijndoelstelling uitkomen en in dat jaar de uitgavenbenchmark opnieuw in acht nemen. Over het algemeen strookt dit in grote lijnen met de eisen van het stabiliteits- en groeipact. De bruto schuldquote vertoont tegelijkertijd een stijgende lijn en zal in 2015, voornamelijk als gevolg van de zwakke economische vooruitzichten, naar verwachting boven de drempel van 60 % van het bbp uitkomen. Het aan de begrotingsprognoses van het stabiliteitsprogramma ten grondslag liggende macro-economische scenario, dat niet door een onafhankelijke instantie is opgesteld, is aannemelijk, hoewel het iets optimistischer is dan de voorjaarsprognoses 2014 van de diensten van de Commissie ten aanzien van de economische groei in 2014 en 2015. In de voorjaarsprognoses 2014 van de diensten van de Commissie wordt een verslechtering van het structurele saldo met 0,3 % van het bbp in 2014 voorspeld, wat een afwijking van de middellangetermijndoelstelling inhoudt, en een verbetering met 0,6 % van het bbp in 2015, terwijl in beide jaren aan de uitgavenbenchmark wordt voldaan. In het licht van de overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1466/97 verrichte evaluatie van het stabiliteitsprogramma en de prognoses van de Commissie is de Raad van oordeel dat mag worden verwacht dat Finland de doelstellingen van zijn stabiliteitsprogramma, die in grote lijnen met de eisen van het stabiliteits- en groeipact overeenkomen, zal verwezenlijken.

               (10)

               Wat de houdbaarheid van de overheidsfinanciën op lange termijn betreft, loopt Finland een hoog risico. Dit komt door de gevolgen van de vergrijzing voor de begroting. Finland heeft dit gevaar ingezien en in 2013 een structureel beleidsprogramma opgesteld dat erop gericht is de kloof te dichten en de groei een nieuwe impuls te geven. Een andere belangrijke stap is het overheidsuitgavenlimiterings- en begrotingsplan 2015-2018 van maart 2014, dat in aanpassingsmaatregelen, structurele hervormingen en investeringen in groei voorziet. De aanpassingsmaatregelen aan de inkomstenzijde hebben hoofdzakelijk betrekking op belastingverhogingen op inkomsten en producten.

               (11)

               De doeltreffendheid van de publieke dienstverlening heeft geen gelijke tred gehouden met productiviteitsontwikkelingen in de private sector. Finland bereidt administratieve hervormingen voor op het gebied van de gemeentelijke structuur, de gezondheidszorg en sociale dienstverlening. De gemeentelijke hervorming is gebaseerd op een vrijwillige fusie van gemeenten, met financiële prikkels van de centrale overheid. Het resultaat van de vrijwillige fusies is tot op heden nog ongewis. Vijf regionale aanbieders moeten diensten verlenen op het gebied van sociaal welzijn en gezondheidszorg, waarin ook een rol is weggelegd voor de gemeenten. Nadere gegevens zijn tot op heden niet bekend en er staat een wetsvoorstel op de rol voor de herfst van 2014. Begin 2017 zouden de nieuwe structuren een feit moeten zijn. Met de wet van juli 2013 inzake de ondersteuning van de functionele capaciteit van ouderen, waarin sterkere nadruk is gelegd op preventie, revalidatie en zelfstandig wonen, zou de behoefte aan institutionele zorg moeten afnemen en zouden de toekomstige kosten van langdurige zorg moeten worden ingedamd.

               (12)

               De belangrijkste arbeidsmarktuitdaging voor Finland blijft het arbeidsaanbod op lange termijn, aangezien het aantal mensen dat de arbeidsmarkt verlaat hoger is dan het aantal dat toetreedt. Het verlengen van loopbanen en het verbeteren van het arbeidsaanbod is noodzakelijk om in de toekomst aan de vraag naar arbeid te kunnen voldoen. Het structurele beleidsprogramma 2013 van de regering bevat maatregelen om loopbanen te verlengen en het arbeidsaanbod te verbeteren, en verhoogt daarnaast de prikkels om een baan te aanvaarden. Finland vermindert de vervroegde uittreding, maar sommige mogelijkheden blijven bestaan, zoals de zogenoemde „werkloosheidstunnel”, waarin oudere werklozen onder bepaalde voorwaarden recht houden op een werkloosheidsuitkering totdat zij met pensioen gaan. De onlangs ingevoerde levensverwachtingscoëfficiënt en de verdrievoudiging van het opbouwpercentage lijken een beperkt effect te hebben op de pensioenpraktijk. Bovendien bestaat het risico dat doordat de levensverwachting sneller stijgt dan voorzien en mensen niet langer werken, de toereikendheid van het pensioen zal afnemen. Finland heeft zich ten doel gesteld de effectieve pensioenleeftijd in 2025 te verhogen naar ten minste 62,4 jaar. Het is de vraag of de doelstelling kan worden bereikt zonder nieuwe maatregelen te nemen, zoals het verhogen van de wettelijke pensioenleeftijd en het intensiveren van de inspanningen om de inzetbaarheid van oudere werknemers te verbeteren. De sociale partners werken aan een voorstel voor een pensioenhervorming die na de verkiezingen in het voorjaar van 2015 door de nieuwe regering geïmplementeerd zou moeten worden en begin 2017 in werking zou moeten treden. Finland heeft ambitieuze en belangrijke maatregelen genomen om de jeugdwerkloosheid en de langdurige werkloosheid te bestrijden. Een blijvende verbetering van de baangerichte vaardigheden van de doelgroepen en hun vooruitzichten op de arbeidsmarkt heeft tijd nodig.

               (13)

               Finland heeft maatregelen genomen om het algehele concurrentieklimaat te verbeteren en er is enige vooruitgang geboekt bij het implementeren van het programma inzake gezonde mededinging. De mededingings- en de consumentenautoriteit zijn gefuseerd en de nieuwe structuur bevindt zich in de eerste implementatiefase. In het kader van de mededingingswet is een bovengrens gesteld aan dominante posities in de detailhandel in consumentengoederen, en de Finse autoriteit voor mededinging en consumentenzaken heeft specifieke bevoegdheden gekregen om onder bepaalde voorwaarden in te grijpen bij economische activiteiten van overheidsinstanties die de concurrentie op de markt verstoren. De detailhandel in Finland is uiterst geconcentreerd en bepaalde elementen in de desbetreffende regelgeving kunnen een efficiënte mededinging belemmeren en versterken de positie van de twee leiders in de detailhandel. De eisen op het gebied van stedelijke planning zijn daar een voorbeeld van: deze zijn strikt, in het bijzonder voor grote commerciële vestigingen. Op dit moment wordt de regelgeving voor ruimtelijke ordening aan een evaluatie onderworpen, wat de mogelijkheid zou bieden om deze meer in dienst te stellen van een „gezonde” mededinging. Finland heeft van alle lidstaten een van de sterkst gereguleerde detailhandelssectoren, waarin de mededinging onder meer wordt belemmerd door de regulering van grote detailhandelslocaties.

               (14)

               Het is een belangrijke uitdaging voor de Finse economie om de groei en het concurrentievermogen te herstellen. Finland prijkt erg hoog op de ranglijsten van het internationale concurrentievermogen, maar was tussen 2007 en 2012 niettemin het land in de Unie dat zijn exportmarktaandeel het snelst zag dalen. De intensiteit van de onderzoeks- en ontwikkelingsactiviteiten van het bedrijfsleven vertoont een neerwaartse lijn en de nationale doelstelling voor O&O-uitgaven lijkt steeds verder uit het zicht te geraken. De doeltreffendheid waarmee in het Finse onderzoek- en innovatiesysteem O&O‐investeringen worden omgezet in nieuwe innovatieve producten en diensten, is een kritiek punt. Op dit moment zijn de investeringen onvoldoende om het O&O-potentieel in nieuwe producten om te zetten. Door het geringe aantal grote exportbedrijven en hun beperkte scala aan producten en door de geringe exportgerichtheid van kleine Finse bedrijven worden de handelsresultaten en de potentiële groei gedrukt. Het exportpotentieel zou een impuls kunnen krijgen door meer steun op maat te bieden voor de internationalisering van kleine bedrijven. Finland is hervormingen gestart die gericht zijn op het vermogen om met innovatieve producten te komen, en op de bevordering van de diversificatie in het bedrijfsleven, inclusief een brede hervorming van de financiering van onderzoeksinstituten en onderzoek. Het structurele beleidsprogramma 2013 en het overheidsuitgavenlimiterings- en begrotingsplan 2015-2018 van maart 2014 bevatten niet alleen aanpassingsmaatregelen en structurele hervormingen, maar ook initiatieven om groei en innovatie te bevorderen. Finland zou ook kunnen profiteren van een diversificatie van zijn energievoorziening, in het bijzonder gezien de afhankelijkheid van het land van één gasbron.

               (15)

               In de context van het Europees semester heeft de Commissie een brede analyse van het economische beleid van Finland verricht. Zij heeft zowel het nationale hervormingsprogramma als het stabiliteitsprogramma doorgelicht. Daarbij heeft zij niet alleen gekeken naar de relevantie ervan voor een houdbaar budgettair en sociaaleconomisch beleid in Finland, maar is zij ook nagegaan of de EU-regels en -richtsnoeren in acht zijn genomen, gezien de noodzaak de algemene economische governance van de Unie te versterken door middel van een EU-inbreng in toekomstige nationale besluiten. Haar aanbevelingen in het kader van het Europees semester worden in de onderstaande aanbevelingen 1 tot en met 5 weergegeven.

               (16)

               In het licht van deze beoordeling heeft de Raad het stabiliteitsprogramma onderzocht en zijn advies daarover (6) is met name in de onderstaande aanbeveling 1 weergegeven.

               (17)

               In het licht van de diepgaande evaluatie van de Commissie en deze beoordeling heeft de Raad het nationale hervormingsprogramma en het stabiliteitsprogramma onderzocht. Zijn aanbevelingen op grond van artikel 6 van Verordening (EU) nr. 1176/2011 zijn in de onderstaande aanbevelingen 2, 4 en 5 weergegeven.

               (18)

               In de context van het Europees semester heeft de Commissie tevens een analyse van het economische beleid van de eurozone als geheel verricht. Op basis hiervan heeft de Raad specifieke aanbevelingen gericht tot de lidstaten die de euro als munt hebben (7). Als land dat de euro als munt heeft, dient Finland er ook op toe te zien dat aan die aanbevelingen volledig en tijdig uitvoering wordt gegeven,

         BEVEELT AAN dat Finland in de periode 2014-2015 actie onderneemt om:

               1.

               De opdoemende kloof ten opzichte van de middellangetermijndoelstelling te beperken, en ervoor te zorgen dat in 2015 naar deze doelstelling wordt teruggekeerd en dat deze daarna volgens plan in acht wordt genomen. Te waarborgen dat aan het schuldcriterium wordt voldaan, terwijl een groeivriendelijk begrotingsbeleid wordt nagestreefd. De hervormingen van het structurele beleidsprogramma en het overheidsuitgavenlimiterings- en begrotingsplan 2015-2018 snel te implementeren om de budgettaire houdbaarheidskloof te verkleinen en de groeivoorwaarden te versterken.

               2.

               Een effectieve tenuitvoerlegging van de lopende administratieve hervormingen op het gebied van de gemeentelijke structuur en de sociale dienstverlening en de gezondheidszorg te waarborgen om de publieke dienstverlening kosteneffectiever te maken.

               3.

               Het volledige arbeidspotentieel op de arbeidsmarkt beter te benutten, onder meer door de arbeidsparticipatie en de inzetbaarheid van oudere werknemers te verbeteren en de effectieve pensioenleeftijd op te trekken, door de mogelijkheden om vroegtijdig uit het arbeidsproces te treden, te beperken en de pensioenleeftijd of de pensioenuitkeringen aan te passen aan veranderingen in de levensverwachting. De arbeidsmarktvooruitzichten van jongeren en langdurig werklozen te verbeteren, met specifieke nadruk op het beroepsonderwijs en gerichte activeringsmaatregelen.

               4.

               De inspanningen voort te zetten om de concurrentie op de product- en dienstenmarkten, en in het bijzonder in de detailhandel, aan te wakkeren door het programma ter bevordering van een gezonde mededinging uit te voeren, met inbegrip van de wijzigingen in de ruimtelijke-ordeningswet om ervoor te zorgen dat deze wet een gezonde mededinging in de hand werkt.

               5.

               Een impuls te blijven geven aan het vermogen van Finland om innovatieve producten, diensten en snelgroeiende ondernemingen te creëren in een snel veranderende omgeving, en de bevordering van de diversificatie in het bedrijfsleven voort te zetten, in het bijzonder door het ondernemingsklimaat te verbeteren en aldus investeringen in Finland te bevorderen, en kleinere bedrijven in verdere mate te faciliteren om exportmarkten te betreden. Meer vaart te zetten achter de ontwikkeling van een gasnetverbinding met Estland.

      Gedaan te Brussel, 8 juli 2014.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         P. C. PADOAN

      (1)  PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.

      (2)  PB L 306 van 23.11.2011, blz. 25.

      (3)  Voor 2014 gehandhaafd bij Besluit 2014/322/EU van de Raad van 6 mei 2014 betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten voor 2014 (PB L 165 van 4.6.2014, blz. 49).

      (4)  PB C 217 van 30.7.2013, blz. 24.

      (5)  Verordening (EU) nr. 473/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 21 mei 2013 betreffende gemeenschappelijke voorschriften voor het monitoren en beoordelen van ontwerpbegrotingsplannen en voor het garanderen van de correctie van buitensporige tekorten van de lidstaten van de eurozone (PB L 140 van 27.5.2013, blz. 11).

      (6)  Op grond van artikel 5, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1466/97.

      (7)  Zie bladzijde 141 van dit Publicatieblad.


title: Aanbeveling van de Raad van 20 september 2016 over de oprichting van nationale comités voor de productiviteit

text:
               24.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 349/1

         AANBEVELING VAN DE RAAD
   van 20 september 2016
   over de oprichting van nationale comités voor de productiviteit
   (2016/C 349/01)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 292, in samenhang met artikel 121, lid 2, en artikel 136,
   Gezien de aanbeveling van de Europese Commissie,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De potentiële groei in de eurozone en in de Unie als geheel is sinds 2000 aanzienlijk vertraagd. De neerwaartse tendens in de potentiële productiegroei is voornamelijk toe te schrijven aan een gestage afname van de bijdrage van de totale factorproductiviteit. De economische groei is sinds 2008 verder verzwakt door dalende investeringen. Vooruitblikkend wordt aangenomen dat de economische groei uiteindelijk zal afhangen van het doen toenemen van de productiviteit. Verhoging van de productiviteit is een veelzijdige uitdaging die een reeks evenwichtige maatregelen vergt die met name zijn gericht op het ondersteunen van innovatie, het verbeteren van vaardigheden, het terugdringen van starheid op de arbeids- en productmarkten, en op het mogelijk maken van een betere toewijzing van middelen. Hoewel de productiviteits- en concurrentievermogenprestaties in de Unie verbetering behoeven, heeft de recente crisis duidelijk gemaakt dat de lidstaten die de euro als munt hebben („eurozonelidstaten”), in het bijzonder te maken kunnen krijgen met de mogelijke opbouw en plotselinge afbouw van macro-economische onevenwichtigheden die uitstralingseffecten op andere eurozonelidstaten en op niet-eurozonelidstaten kunnen sorteren. Zonder flexibele nominale wisselkoersen hebben zij adequate aanpassingsmechanismen voor landspecifieke schokken nodig. De dynamiek van de productiviteit en die van het concurrentievermogen zijn van belang voor zowel de cumulatie en correctie van macro-economische onevenwichtigheden (bijvoorbeeld handelstekorten, tekorten op de lopende rekening, de omvang van de binnenlandse en externe verplichtingen) als voor de doeltreffende aanpassing na asymmetrische schokken. Onderzoek en analyse van beleid dat van invloed is op de dynamiek van de productiviteit en het concurrentievermogen moeten een basis vormen voor ontwikkelingen die stroken met het doel van een soepele werking van de economische en monetaire unie.

               (2)

               Hoewel deze aanbeveling is gericht tot de eurozonelidstaten, worden de niet-eurozonelidstaten aangemoedigd om soortgelijke organen op te zetten of aan te wijzen. Niet-eurozonelidstaten die uiting geven aan hun voornemen om deze aanbeveling op te volgen, moet worden toegestaan op voet van gelijkheid deel te nemen aan alle aspecten van de samenwerking in verband met de comités voor de productiviteit.

               (3)

               Het Europees Semester, en met name de procedure bij macro-economische onevenwichtigheden, zoals vastgesteld in Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de Raad (1) en Verordening (EU) nr. 1174/2011 van het Europees Parlement en de Raad (2), biedt een kader voor een geïntegreerde coördinatie van en een geïntegreerd toezicht op het economisch beleid. Met het oog op de bevordering van de voortgang met structurele hervormingen moeten deze bestaande mechanismen profijt hebben van een sterke nationale eigen inbreng. Zorgen voor onafhankelijke analyse op nationaal niveau en versterken van de beleidsdialoog in de lidstaten lijken daarvoor geboden.

               (4)

               De oprichting van nationale comités voor de productiviteit die de ontwikkelingen volgen en het nationale debat inzake productiviteit en concurrentievermogen verrijken, moet leiden tot een sterker eigenaarschap van het nodige beleid en de nodige hervormingen op nationaal niveau, en tot een verbeterde kennisbasis voor de coördinatie van het economisch Uniebeleid. Deze comités moeten ontwikkelingen in productiviteit en concurrentievermogen analyseren, ook ten opzichte van concurrenten wereldwijd, met inachtneming van nationale kenmerken en vaste praktijken.

               (5)

               De werkingssfeer van diagnose en analyse door de comités voor de productiviteit bestrijkt een brede opvatting van productiviteit en concurrentievermogen. Hierbij moet rekening worden gehouden met de factoren en drijvende krachten achter de productiviteit en het concurrentievermogen op de lange termijn, zoals innovatie, en het vermogen om investeringen, ondernemingen en menselijk kapitaal aan te trekken, en om kostenfactoren en andere factoren die van invloed kunnen zijn op de prijs en kwaliteit van goederen en diensten aan te pakken, ook ten opzichte van concurrenten wereldwijd op de korte termijn.

               (6)

               Bovendien verhoogt een onafhankelijke, kwalitatief hoogwaardige economische analyse van de beleidsuitdagingen de transparantie in de discussies ter zake. Een beoordeling van beleidsuitdagingen zou het bewustzijn van alle belanghebbenden kunnen verhogen. Dit kan een positieve invloed hebben op het maatschappelijk draagvlak en het eigenaarschap voor de noodzakelijke hervormingen. De comités voor de productiviteit zouden, indien en voor zover dat tot hun nationale mandaat behoort, ook een beoordeling kunnen maken van de effecten van beleidsopties door de beleidsafwegingen expliciet te maken.

               (7)

               De comités voor de productiviteit moeten functionele autonomie krijgen ten opzichte van de overheidsinstantie die verantwoordelijk is voor het uitwerken en uitvoeren van beleidsmaatregelen op het gebied van productiviteit en concurrentievermogen op nationaal of Europees niveau. Zij moeten in het bijzonder onafhankelijke analyses kunnen maken op hun werkterrein. De samenstelling van de comités voor de productiviteit, die weliswaar valt onder de nationale beslissingsbevoegdheid, moet ook onpartijdig zijn in de zin dat zij niet uitsluitend of hoofdzakelijk de zienswijze van bepaalde groepen belanghebbenden mogen verkondigen. Deze onafhankelijkheid en onpartijdigheid moeten ervoor zorgen dat de comités voor de productiviteit bevoegd zijn om deskundige analyses te maken die in het algemeen belang worden geformuleerd.

               (8)

               De kenmerken van de comités voor de productiviteit moeten volledig met artikel 152 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) in overeenstemming zijn en moeten rekening houden met de nationale praktijk en instellingen voor de loonvorming. Overeenkomstig artikel 28 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie mag de werking van de comités voor de productiviteit geen afbreuk doen aan het recht dat werkgevers en werknemers of hun respectieve organisaties overeenkomstig het recht van de Unie en de nationale wetgevingen en praktijken hebben om op passende niveaus te onderhandelen over collectieve overeenkomsten en deze te sluiten of om collectieve actie te voeren.

               (9)

               De comités voor de productiviteit moeten contacten onderhouden met de comités voor de productiviteit van andere deelnemende lidstaten om hun standpunten uit te dragen en beste praktijken uit te wisselen, met inachtneming van de gehele eurozone en de ruimere dimensie van de Unie. De Commissie zou de uitwisseling van standpunten tussen de comités voor de productiviteit van alle deelnemende lidstaten kunnen faciliteren. Er moeten ook regelmatige besprekingen plaatsvinden tussen de comités voor de productiviteit en het Comité voor de economische politiek betreffende aangelegenheden die tot het bevoegdheidsgebied van laatstgenoemd comité behoren, met deelname van experts ter zake in niet-deelnemende lidstaten.

               (10)

               De comités voor de productiviteit moeten hun werkzaamheden op doorlopende basis uitvoeren. Zij moeten hun analyses openbaar maken en een jaarverslag publiceren, dat zou kunnen worden geïntegreerd in een reeds bestaand verslag. De onafhankelijke expertise die deze comités beschikbaar stellen, onder meer via de jaarverslagen, zou door de lidstaten en de Commissie kunnen worden gebruikt in de context van het Europees Semester en de procedure bij macro-economische onevenwichtigheden.

               (11)

               Om de uitwisseling van inzichten op supranationaal niveau te vergemakkelijken, moet er in elke lidstaat één als zodanig herkenbaar comité voor de productiviteit zijn. Het is belangrijk om voort te bouwen op bestaande structuren zodat wat reeds werkt, behouden blijft en de administratieve kosten tot een minimum worden beperkt. Het comité voor de productiviteit zou, in voorkomend geval, kunnen worden gebaseerd op een reeds gevestigde, gerespecteerde nationale structuur, inclusief wat betreft de betrokkenheid en raadpleging van belanghebbenden. Dit neemt niet weg dat de comités voor de productiviteit met het oog op een correcte uitvoering van hun werkzaamheden mogen leunen op diverse andere en bestaande organen, mits hun analyse van even hoge kwaliteit is.

               (12)

               Deze aanbeveling doet geen afbreuk aan de toegewezen taken voor het Europees Semester, met inbegrip van het opstellen en monitoren van de landspecifieke aanbevelingen of de toepassing van de procedure voor macro-economische onevenwichtigheden, zoals vastgesteld in Verordening (EU) nr. 1176/2011,

         HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING VASTGESTELD:
   I.   Doelen en toepassingsgebied

               1.

               Het doel van deze aanbeveling is de aanwijzing of oprichting van nationale comités voor de productiviteit om de ontwikkelingen en beleidsmaatregelen op het gebied van productiviteit en concurrentievermogen te analyseren, en aldus bij te dragen tot meer eigen eigenaarschap en de uitvoering van de noodzakelijke hervormingen op nationaal niveau, waardoor duurzame economische groei en convergentie worden gestimuleerd.

               2.

               Deze aanbeveling is gericht tot de eurozonelidstaten. De niet-eurozonelidstaten worden ook aangemoedigd om soortgelijke organen aan te wijzen of op te richten.

               3.

               Bij de toepassing van deze aanbeveling moet artikel 152 VWEU volledig in acht worden genomen en moet rekening worden gehouden met de nationale praktijk en instellingen voor de loonvorming. Deze aanbeveling neemt artikel 28 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie in acht en doet bijgevolg geen afbreuk aan het recht om over collectieve overeenkomsten te onderhandelen en deze te sluiten en de naleving ervan af te dwingen, of om collectieve actie te voeren in overeenstemming met de nationale wetgevingen en praktijken.

         II.   De comités voor de productiviteit

               4.

               Elke lidstaat zou over een comité voor de productiviteit moeten beschikken dat tot taak heeft:

                           a)

                           diagnoses en analyses te maken van de ontwikkelingen op het gebied van productiviteit en concurrentievermogen in de betrokken lidstaat. Bij de analyse zou rekening moeten worden gehouden met aspecten inzake de eurozone en de Unie, en zouden de factoren en drijvende krachten achter de productiviteit en het concurrentievermogen op de lange termijn, zoals innovatie, en het vermogen om investeringen, ondernemingen en menselijk kapitaal aan te trekken, moeten worden aangepakt, evenals het vermogen om de kostenfactoren en andere factoren aan te pakken die van invloed kunnen zijn op de prijs en kwaliteit van goederen en diensten, ook ten opzichte van concurrenten wereldwijd op de korte termijn. Analyses zouden moeten worden gebaseerd op transparante en vergelijkbare indicatoren, en

                           b)

                           onafhankelijke analyses te verrichten van de beleidsuitdagingen op het gebied van productiviteit en concurrentievermogen en, indien en in de mate waarin dat tot hun nationale mandaat behoort, de effecten van beleidsopties te beoordelen en daarbij beleidsafwegingen expliciet te maken.

               5.

               Elke lidstaat zou één comité voor de productiviteit moeten aanwijzen, dat op zijn beurt mag leunen op, of bestaan uit, andere, bestaande organen.

               6.

               De comités voor de productiviteit zouden hun werkzaamheden op doorlopende basis moeten uitvoeren. Zij zouden hun analyses openbaar moeten maken en een jaarverslag moeten publiceren. Zij zouden contacten moeten onderhouden met comités voor de productiviteit van niet-eurozonelidstaten om hun standpunten uit te dragen en beste praktijken uit te wisselen, en in passende gevallen gezamenlijke analyses te maken, daarbij tevens de gehele eurozone en de ruimere dimensie van de Unie in acht nemend. De Commissie zal regelmatig standpunten uitwisselen met alle deelnemende comités voor de productiviteit, bijvoorbeeld tijdens studiereizen naar de lidstaten, en zou de uitwisseling van standpunten tussen de comités voor de productiviteit kunnen faciliteren.

         III.   Kenmerken van de comités voor de productiviteit

               7.

               De comités voor de productiviteit zouden functionele autonomie moeten krijgen ten opzichte van de overheidsinstantie die verantwoordelijk is voor het uitwerken en uitvoeren van beleidsmaatregelen op het gebied van productiviteit en concurrentievermogen op nationaal of Europees niveau. Om de taken van deze aanbeveling te kunnen vervullen, zouden zij moeten worden geschraagd door nationale bepalingen die een hoge mate van functionele autonomie en verantwoordingsplicht bieden, met inbegrip van:

                           a)

                           de bevoegdheid om tijdig openbare mededelingen te doen;

                           b)

                           procedures voor de benoeming van leden op basis van ervaring en deskundigheid;

                           c)

                           passende toegang tot informatie om hun mandaat uit te voeren.

               8.

               Comités voor de productiviteit zouden objectief, neutraal en volledig onafhankelijk moeten zijn met betrekking tot analyse en inhoud. Zij mogen belanghebbenden raadplegen, maar zouden niet uitsluitend of hoofdzakelijk de opvattingen en belangen van een bepaalde groep belanghebbenden mogen verkondigen.

               9.

               Comités voor de productiviteit zouden in staat moeten zijn economische en statistische analyses te verrichten die als hoogwaardig gelden, ook in de academische wereld. De analyse zou kunnen worden gedaan door bestaande andere organen, mits hun analyse van even hoge kwaliteit is.

         IV.   Verhouding tot het Europees Semester

               10.

               De onafhankelijke expertise die deze comités beschikbaar stellen, onder meer via de jaarverslagen, zou door de lidstaten en de Commissie kunnen worden gebruikt in de context van het Europees Semester en de procedure bij macro-economische onevenwichtigheden. Deze aanbeveling doet geen afbreuk aan de toegewezen taken voor het Europees Semester, met inbegrip van het opstellen en monitoren van de landspecifieke aanbevelingen of de toepassing van de procedure voor macro-economische onevenwichtigheden, zoals vastgesteld in Verordening (EU) nr. 1176/2011.

         V.   Verantwoordingsplicht en transparantie

               11.

               De analyses van deze comités zouden in principe openbaar moeten worden gemaakt.

         VI.   Slotbepalingen

               12.

               De eurozonelidstaten worden uitgenodigd om de in deze aanbeveling vervatte beginselen uiterlijk 20 maart 2018 te implementeren.

               13.

               De Commissie wordt uitgenodigd om uiterlijk 20 maart 2019 op basis van relevante informatie van alle lidstaten een voortgangsverslag op te stellen over de uitvoering en de geschiktheid van deze aanbeveling, alsmede over de vraag of het noodzakelijk is om verdere bepalingen vast te stellen. Dat verslag gaat indien nodig vergezeld van een voorstel tot aanpassing van deze aanbeveling.

      Gedaan te Brussel, 20 september 2016.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         I. KORČOK

      (1)  Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 betreffende de preventie en correctie van macro-economische onevenwichtigheden (PB L 306 van 23.11.2011, blz. 25).

      (2)  Verordening (EU) nr. 1174/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 betreffende handhavingsmaatregelen voor de correctie van buitensporige macro-economische onevenwichtigheden in het eurogebied (PB L 306 van 23.11.2011, blz. 8).


title: Aanbeveling nr. 121/78/EGKS van de Commissie van 18 januari 1978 houdende instelling van een voorlopig anti-dumpingrecht op bepaald plaatijzer en plaatstaal van oorsprong uit Bulgarije, Tsjechoslowakije en Japan

text:
24. 1 . 78                          Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr. L 19/9
                           AANBEVELING Nr. 121 /78/EGKS VAN DE COMMISSIE
                                                   van 18 januari 1978
               houdende instelling van een voorlopig anti-dumpingrecht op bepaald plaatijzer
                     en plaatstaal van oorsprong uit Bulgarije, Tsjechoslowakije en Japan
DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE                                   le jaar 1974 tot 903 000 ton voor de eerste zes maan
GEMEENSCHAPPEN,                                                den van 1977, terwijl de invoer van oorsprong uit Ja
                                                               pan, Bulgarije en Tsjechoslowakije is gestegen van
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese            194 000 ton in 1974 tot 358 000 ton voor de eerste zes
Gemeenschap voor Kolen en Staal, inzonderheid op               maanden van 1977, en dat hun marktaandeel in de
de artikelen 74 en 86,
                                                               Gemeenschap daardoor op meer dan 20 % is geko
Gelet op de Aanbeveling 77/329/EGKS betreffende de             men voor alle betrokken landen samen, en op meer
beschermende maatregelen tegen de toepassing van               dan 8 % voor de invoer van oorsprong uit Japan, Bul
dumping en de toekenning van premies of subsidies              garije en Tsjechoslowakije ; dat anderzijds de commu
door landen die geen lid zijn van de Europese Ge              nautaire ijzer- en staalindustrie zich in een crisistoe
meenschap voor Kolen en Staal ( 1 ), gewijzigd bij Aan        stand bevindt, die wordt gekenmerkt door een ver
beveling nr. 3004/77/ EGKS (2), inzonderheid op de ar         mindering met circa 40 % van de produktie van het
tikelen 15 en 19,                                              betrokken plaatijzer en plaatstaal in de Gemeenschap
                                                               tussen 1974 en 1977 en door een teruggang van het
Gehoord de adviezen uitgebracht door het bij ge               aantal arbeidsplaatsen in de communautaire ijzer- en
noemde Aanbeveling 77/329/EGKS ingesteld Raadge               staalindustrie van 780 000 naar 720 000 tussen 1974
vend Comité,                                                   en 1977 en door werktijdverkorting op grote schaal,
                                                               en dat als gevolg daarvan de meeste bedrijven in de
Overwegende dat namens de betrokken fabrikanten in             communautaire ijzer- en staalindustrie ernstige verlie
de Gemeenschap bij de Commissie een klacht is in              zen hebben geleden ;
gediend, die bewijzen bevat voor het bestaan van
dumping ten aanzien van bepaald plaatijzer en plaat
                                                               Overwegende dat de Commissie om aan deze situatie
staal, van oorsprong uit Bulgarije, Tsjechoslowakije,          het hoofd te bieden onder meer een stelsel van richt
Japan en sommige andere landen, alsmede voor de
                                                               prijzen (4) heeft ingesteld voor de verkoop in de Ge
daaruit voortvloeiende belangrijke schade ;
                                                               meenschap van bepaalde door de Europese industrie
Overwegende dat de Commissie basisprijzen (3) heeft            vervaardigde ijzer- en staalprodukten ;
gepubliceerd, die zijn vastgesteld op grond van de
laagste normale prijs of normale produktiekosten in            Overwegende dat de prijzen bij invoer in de Gemeen
de leverende landen waar normale concurrentievoor             schap van produkten van oorsprong uit Bulgarije,
waarden heersen, met inbegrip van de transport- en             Tsjechoslowakije en Japan aanzienlijk lager liggen
verzekeringskosten, alsmede van de douanerechten ;             dan genoemde richtprijzen en dat dergelijke onder
                                                               biedingen de Europese producenten verhinderen de
Overwegende dat de prijzen bij invoer in de Gemeen            richtprijzen te verwezenlijken en het evenwicht van
schap van de produkten waar de klacht betrekking op            het gehele prijzenstelsel in gevaar brengen en de
heeft, met deze basisprijzen zijn vergeleken ;                 communautaire industrie of een aanmerkelijk deel
Overwegende dat uit een eerste onderzoek van de uit            daarvan aanzienlijke schade toebrengen ;
deze vergelijking voortvloeiende feiten blijkt dat deze
produkten van oorsprong uit Bulgarije, Tsjechoslowa           Overwegende dat twee Lid-Staten om onmiddellijk
kije en Japan bij invoer in de Gemeenschap (op de              optreden hebben verzocht ;
Britse en Franse markt) worden aangeboden tegen
prijzen die lager zijn dan de basisprijzen en dat dum         Overwegende dat, in de ernstige omstandigheden die
ping heeft plaatsgevonden, waarvan de marge wordt              zich in de communautaire ijzer- en staalindustrie
gevormd door bedoelde onderbieding ;                           voordoen, de belangen van de Gemeenschap een on
                                                               middellijke actie noodzakelijk maken ;
Overwegende dat, ten aanzien van de schade voor de
betrokken industrie, uit het bewijsmateriaal dat aan de        Overwegende dat de Commissie, onverminderd de re
Commissie is voorgelegd enerzijds blijkt dat de invoer
in de Gemeenschap van de betrokken produkten in                sultaten van de krachtens artikel 11 van Aanbeveling
                                                               77/329/EGKS ingestelde enquête, met spoed moet
totaal is toegenomen van 1 242 000 ton voor het gehe
                                                               overgaan tot het nemen van voorlopige maatregelen in
(») PB nr. L 114 van 5. 5. 1977, blz. 6.                       de vorm van de instelling van een voorlopig anti
(2) PB nr. L 352 van 31 . 12. 1977, blz. 13 .                  dumpingrecht ten aanzien van de invoer van de be
( ) ^gl. mededeling van de Commissie avan 31 december
    1977 betreffende de basisprijzen voor bepaalde ijzer- en   (4) PB nr. L 114 van 5. 5. 1977, blz . 1 ; PB nr. C 174 van 22.
    staalprodukten (PB nr. L 353 van 31 . 12. 1977, blz. 1 ).      7. 1977 en PB nr. L 352 van 31 . 12. 1977, blz . 17.
 ---pagebreak--- Nr. L 19/ 10                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                           24. 1 . 78
trokken produkten van oorsprong uit Bulgarije, Tsje                                Artikel 2
choslowakije en Japan, waarvan het percentage over
eenkomt met het verschil tussen de door de Commis          Voor het in de Gemeenschap in het vrije verkeer
sie voor dit produkt gepubliceerde basisprijs en de         brengen van de in artikel 1 bedoelde produkten moet
prijs daarvan bij invoer in de Gemeenschap,                 een borgsom worden betaald overeenkomende met
                                                            het bedrag van het voorlopig recht.
DOET DE VOLGENDE AANBEVELING :
                                                                                Artikel 3
                       Artikel 1                            Deze aanbeveling wordt ter kennis van de Lid-Staten
                                                            gebracht.
1 . Er wordt een voorlopig anti-dumpingrecht inge
steld voor de volgende produkten, van oorsprong uit         Zij treedt voor elke Lid-Staat in werking op de datum
Bulgarije, Tsjechoslowakije en Japan :                      van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de
— plaatijzer en plaatstaal, andere dan dynamoplaat of       Europese Gemeenschappen.
    transformatorplaat, enkel warmgewalst, met een
    dikte van 2 mm of meer,                                 Zij is, onverminderd het bepaalde in artikel 18 van
                                                            Aanbeveling 77/329/EGKS van toepassing tot de in
— post van gemeenschappelijk douanetarief : 73.13 B         werkingtreding van een besluit van de Commissie dat
     I a),                                                  hetzij de vaststelling van definitieve maatregelen be
— NIMEXE-code : 73.13-17, 19 , 21 , 23 , 26.                helst, hetzij de verlenging van de geldigheidsduur van
2. Het bedrag van dit recht komt overeen met het            het voorlopige recht, doch ten hoogste voor drie
                                                            maanden .
bedrag dat het verschil vormt tussen de lagere daad
werkelijke contractuele prijs (basisprijs + toeslagen)
franco grens, gededouaneerd, van dit produkt en de
hogere door de Commissie voor ditzelfde produkt ge         Gedaan te Brussel, 18 januari 1978 .
publiceerde daadwerkelijke prijs (basisprijs + toesla
gen).                                                                                Voor de Commissie
3 . De voor de heffing van de douanerechten gel                                       De Vice-Voorzitter
dende bepalingen zijn tevens op de heffing van dit
recht van toepassing.                                                                 Wilhelm HAFERKAMP


Avis juridique important

|

31986Y0018

Aanbeveling nr. 18 van 28 februari 1986 betreffende de wetgeving welke van toepassing is op werklozen die in deeltijd arbeid verrichten op het grondgebied van een andere Lid-Staat dan die op het grondgebied waarvan zij wonen, aangenomen door de Administratieve commissie tijdens haar 202e vergadering van 27 en 28 februari 1986

Publicatieblad Nr. C 284 van 11/11/1986 blz. 0004 - 0006

AANBEVELING Nr. 18van 28  februari 1986betreffende de wetgeving welke van toepassing is op werklozen die in deeltijd arbeid  verrichten op het grondgebied van een andere Lid-Staat dan die op het grondgebied waarvan zij  wonen, aangenomen door de Administratieve Commissie tijdens haar 202e vergadering van 27 en 28  februari 1986(86/C 284/05)DE ADMINISTRATIEVE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN VOOR  DE SOCIALE ZEKERHEID VAN MIGRERENDE WERKNEMERS, Overwegende dat, wanneer de op het grondgebied van  een Lid-Staat wonende werknemers krachtens de wetgeving van hun woonland recht hebben op  werkloosheidsuitkering, het voor deze werknemers mogelijk moet zijn deeltijdarbeid op het  grondgebied van een andere Lid-Staat te verrichten met behoud van de werkloosheidsuitkering ten  laste van hun woonland; Overwegende dat het ter voorkoming van eventuele wetsconflicten onder deze  omstandigheden nodig is vast te stellen welke wetgeving op deze werknemers van toepassing is;  Overwegende dat het de voorkeur verdient dat deze werknemers zowel voor het betalen van de wegens  hun beroepswerkzaamheden verschuldigde premies of bijdragen, als voor het toekennen van prestaties,  onderworpen blijven aan de wetgeving van hun woonland; BEVEELT de bevoegde autoriteiten van de  betrokken Lid-Staten AAN krachtens artikel 17 van Verordening (EEG) nr. 1408/71 overeenkomsten te  sluiten of te doen sluiten door de door hen aangewezen instellingen, met inachtneming van de  volgende voorwaarden: 1. In de overeenkomsten moet worden vastgesteld dat de werknemer die in de  Lid-Staat op het grondgebied waarvan hij woont, werkloosheidsuitkering ontvangt en terzelfder tijd  op het grondgebied van een andere Lid-Staat deeltijdarbeid verricht, zowel voor het betalen van de  premies of bijdragen als voor het toekennen van prestaties uitsluitend aan de wetgeving van  eerstbedoelde Lid-Staat onderworpen is. 2. Bij de toepassing van deze overeenkomsten moeten de  volgende administratieve formaliteiten in acht genomen worden: a) het orgaan dat in de Lid-Staat op  het grondgebied waarvan de betrokkene woont, de werkloosheidsuitkering verleent, stelt het door de  bevoegde autoriteit van deze Lid-Staat aangewezen orgaan op de hoogte van iedere deeltijdarbeid die  door de betrokkene in een andere Lid-Staat wordt uitgeoefend; b) dit aangewezen orgaan stelt de  betrokkene een verklaring ter hand waaruit blijkt dat hij onderworpen is aan de wetgeving van deze  Lid-Staat; het zendt een kopie van deze verklaring aan het door de bevoegde autoriteit van de  Lid-Staat op het grondgebied waarvan de betrokkene zijn deeltijdarbeid uitoefent, aangewezen  orgaan. Bij deze verklaring worden ten behoeve van de werkgever als bijlage gevoegd alle vereiste  gegevens in verband met het feit dat de betrokkene onderworpen is aan de wetgeving van de Lid-Staat  op het grondgebied waarvan hij woont. De verklaring blijft geldig zolang het orgaan van het land  van arbeid geen kennisgeving van intrekking heeft ontvangen; c) de betrokken organen moeten de bij  deze aanbeveling gevoegde modelverklaring gebruiken. C. J. van den BERG De Voorzitter van de  Administratieve Commissie >RUIMTE VOOR DE TABEL> AANWIJZINGEN Dit formulier moet in blokletters  worden ingevuld. Niet buiten de stippellijnen invullen Het aangewezen orgaan van de Lid-Staat aan  de wetgeving waarvan de betrokkene onderworpen is, dat door het orgaan dat de  werkloosheidsuitkeringen verleent op de hoogte is gesteld van het feit dat de betrokkene  deeltijdarbeid op het grondgebied van een andere Lid-Staat verricht, vult het formulier in en  overhandigt het aan de betrokkene. Het zendt bovendien een exemplaar van het formulier aan het  aangewezen orgaan van de Lid-Staat op het grondgebied waarvan de betrokkene zijn deeltijdarbeid  verricht. OPMERKINGEN  B = België; DK = Denemarken; D = Bondsrepubliek Duitsland; E = Spanje; GR =  Griekenland; F = Frankrijk; IRL = Ierland; I = Italië; L = Luxemburg; NL = Nederland; P = Portugal;  GB = Verenigd Koninkrijk.  Voor Portugese onderdanen alle namen (voornamen, naam, meisjesnaam)  vermelden in de volgorde van de burgerlijke stand, zoals deze voorkomen in de identiteitskaart of  het paspoort. . . (1) Initiaal van de Lid-Staat aan de wettelijke regeling waarvan de  werknemer is onderworpen: (2) Voor Spaanse onderdanen de twee namen vermelden. (3) Voor Spaanse onderdanen eveneens het nummer van de nationale identiteitskaart (D. N. I. )  vermelden, ook wanneer deze kaart niet meer geldig is. Wanneer de betrokkene geen identiteitskaart  bezit ,,geen'' vermelden. (4) Straat, nummer, postcode, plaats en land (5) Invullen indien beschikbaar. (6) Het in vak 6 genoemde orgaan vult de vakken 1 en 7 van het formulier in en zendt het formulier  aan het aangewezen orgaan van de Lid-Staat op het grondgebied waarvan de betrokkene zijn  deeltijdarbeid uitoefent


Avis juridique important

|

31986H0379

86/379/EEG: Aanbeveling van de Raad van 24 juli 1986 betreffende de werkgelegenheid voor gehandicapten in de Gemeenschap

Publicatieblad Nr. L 225 van 12/08/1986 blz. 0043 - 0047

*****AANBEVELING  VAN DE RAAD  van 24 juli 1986  betreffende de werkgelegenheid voor gehandicapten in de Gemeenschap  (86/379/EEG)  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 235,  Gezien de door de Commissie ingediende ontwerp-aanbeveling,  Gezien het advies van het Europese Parlement (1),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2),  Overwegende dat de resolutie van de Raad van 21 januari 1974 betreffende een sociaal actieprogramma (3) in het bijzonder voorziet in de tenuitvoerlegging van een programma voor de beroeps- en maatschappelijke integratie van gehandicapten;  Overwegende dat de resolutie van de Raad van 27 juni 1974 (4) betrekking heeft op een eerste communautair actieprogramma voor de beroepsrevalidatie van gehandicapten;  Overwegende dat de resolutie van de Raad en van de Vertegenwoordigers van de Regeringen van de Lid-Staten, in het kader van de Raad bijeen, van 21 december 1981 inzake de sociale integratie van gehandicapten (5) de Lid-Staten verzoekt ervoor te zorgen dat gehandicapten, met name uit het oogpunt van de werkgelegenheid, niet op onbillijke wijze de gevolgen van de economische moeilijkheden te dragen krijgen en maatregelen ter voorbereiding van gehandicapten op het werkend bestaan te bevorderen, maar niet voorziet in een gecooerdineerde of geconcentreerde communautaire actie in dit opzicht;  Overwegende dat in deze aanbeveling onder »gehandicapten" worden verstaan alle personen met ernstige handicaps die het gevolg zijn van lichamelijke, geestelijke of psychische aandoeningen;  Overwegende dat gehandicapten hetzelfde recht als alle andere werkenden hebben op gelijke kansen in opleiding en werkgelegenheid;  Overwegende dat in een periode van economische crisis de actie op Europees en Gemeenschapsniveau niet alleen moet worden voortgezet, maar zelfs moet worden geïntensiveerd om door middel van positief en coherent beleid gelijke kansen voor gehandicapten te bereiken;  Overwegende dat bij die vormen van beleid rekening moet worden gehouden met het streven van de gehandicapten naar een ten volle actief en zelfstandig bestaan;  Overwegende dat het Europese Parlement, in zijn resolutie van 11 maart 1981 (6), de nadruk heeft gelegd op de noodzaak om op Gemeenschapsniveau de economische, maatschappelijke en beroepsintegratie van gehandicapten te bevorderen;  Overwegende dat billijke kansen voor gehandicapten op het gebied van werkgelegenheid en beroepsopleiding nodig lijken voor het verwerkelijken van een van de doelstellingen van de Gemeenschap; dat het Verdrag, afgezien van artikel 235, niet voorziet in de bevoegdheden die vereist zijn voor de aanneming van de onderhavige aanbeveling,  I. BEVEELT DE LID-STATEN AAN:  1. Alle gepaste maatregelen te nemen ter waarborging van billijke kansen voor gehandicapten inzake werkgelegenheid en beroepsopleiding, met inbegrip van zowel de eerste opleiding en tewerkstelling als revalidatie en herplaatsing.  Dit beginsel van billijke kansen moet worden toegepast voor:  a) de toegang tot werkgelegenheid en normale of specifieke beroepsopleiding, met inbegrip van diensten voor beroepskeuzebegeleiding, arbeidsvoorziening en nazorg;  b) de handhaving in de betrekking of beroepsopleiding en bescherming tegen ongerechtvaardigd ontslag;  c) de promotiekansen en de mogelijkheden inzake permanente vorming.  2. Daartoe hun beleid ten gunste van de gehandicapten voort te zetten en, zo nodig, te intensiveren en opnieuw te bezien, in voorkomend geval na raadpleging van de organisaties van gehandicapten en van de sociale partners; dit beleid moet rekening houden met specifieke maatregelen en ontwikkelingen in de andere Lid-Staten die hun doeltreffendheid en nut hebben bewezen.  Dit beleid moet in het bijzonder gericht zijn op:  a) uitschakeling van negatieve discriminatie door:  i) zodanige herziening van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen dat zij niet in strijd zijn met het beginsel van billijke kansen voor gehandicapten;  ii) passende maatregelen om ontslagen in verband met een handicap zoveel mogelijk te voorkomen;  iii) uitzonderingen op het beginsel van billijke kansen bij toegang tot opleiding of werkgelegenheid te beperken tot de gevallen die gerechtvaardigd zijn wegens een specifieke incompatibiliteit tussen een bepaalde activiteit die een onderdeel van een betrekking of van een opleidingscursus uitmaakt enerzijds en een bepaalde handicap anderzijds; zo nodig moet deze incompatibiliteit door een geneeskundig advies kunnen worden bevestigd; alle uitzonderingen moeten regelmatig worden onderzocht om na te gaan of zij nog steeds gerechtvaardigd zijn;  iv) erop toe te zien dat de proeven die voor toegang tot beroepsopleidingscursussen vereist zijn, alsmede de proeven die tijdens of aan het einde van deze cursussen worden vereist, zodanig worden georganiseerd dat gehandicapte kandidaten daarbij niet worden benadeeld;  v) erop toe te zien dat gehandicapten hun rechten voor de bevoegde instanties kunnen doen gelden en daartoe overeenkomstig de nationale wetten en gebruiken de nodige bijstand kunnen ontvangen;  b) positieve acties voor gehandicapten, met name:  i) rekening houdend met de verschillen in de aard van de sectoren en ondernemingen, de vaststelling door de Lid-Staten, als zulks geschikt blijkt en na raadpleging van de organisaties van gehandicapten en de sociale partners, van realistische streefcijfers inzake de tewerkstelling van gehandicapten in openbare of particuliere ondernemingen met een minimumaantal van bijvoorbeeld tussen 15 en 50 werknemers. Bovendien moeten maatregelen worden getroffen om deze streefcijfers bekend te maken en te bereiken;  ii) de beschikbaarstelling in iedere Lid-Staat van een leidraad of gedragscode inzake werkgelegenheid voor gehandicapten, waarin de in de betrokken Lid-Staat reeds genomen positieve maatregelen zijn verwerkt en waarvan de strekking overeenkomt met deze aanbeveling; in de bijlage wordt een schema voor deze leidraad of gedragscode gegeven, met voorbeelden van positieve maatregelen;  de leidraad of gedragscode moet zo ruim mogelijk worden verspreid en zowel op de openbare als op de particuliere sector betrekking hebben;  de leidraad of code moet een duidelijke beschrijving geven van de bijdrage die de bestemmelingen kunnen en moeten leveren aan de daadwerkelijke uitvoering van het nationaal gehandicaptenbeleid en moet voorts informatie en adviezen bevatten betreffende de beschikbare steun vanwege de overheidsdiensten;  iii) aanmoediging van de zijde van de Lid-Staten om de openbare of particuliere ondernemingen te stimuleren tot het nemen van alle passende, op de aanwerving van gehandicapten gerichte maatregelen die met deze leidraad of gedragscode in overeenstemming zijn; de Lid-Staten moeten de middelen bepalen waarmee openbaarheid kan worden gegeven aan dat beleid en aan de jaarlijkse vooruitgang bij de tenuitvoerlegging daarvan, in overeenstemming met de reeds bestaande procedures voor de verspreiding van informatie op sociaal gebied;  iv) de samenwerking van de werkgever en de revalidatiediensten bij de herplaatsing van de werknemer, voor zover mogelijk bij hetzelfde bedrijf.  3. Aan de Commissie verslag te doen van de maatregelen die zij hebben genomen om deze aanbeveling ten uitvoer te leggen, ten einde de Commissie in staat te stellen het onder II, punt 3, bedoelde verslag op te stellen.  II. VERZOEKT DE COMMISSIE:  1. Zorg te dragen voor de cooerdinatie van de uitwisseling van gegevens en ervaringen betreffende de revalidatie en de werkgelegenheid voor gehandicapten tussen de nationale autoriteiten; de daartoe door de Lid-Staten aangewezen organisaties worden bij deze uitwisseling betrokken.  2. Uit het Europees Sociaal Fonds passende steun te blijven verlenen aan de gehandicapten, ongeacht hun leeftijd.  3. Aan de Raad binnen twee jaar na aanneming van deze aanbeveling verslag uit te brengen over de tenuitvoerlegging daarvan.  Gedaan te Brussel, 24 juli 1986.  Voor de Raad  De Voorzitter  A. CLARK  (1) PB nr. C 148 van 16. 6. 1986, blz. 84.  (2) PB nr. C 189 van 28. 7. 1986, blz. 10.  (3) PB nr. C 13 van 12. 2. 1974, blz. 1.  (4) PB nr. C 80 van 9. 7. 1974, blz. 30.  (5) PB nr. C 347 van 31. 12. 1981, blz. 1.  (6) PB nr. C 77 van 6. 4. 1981, blz. 27.  BIJLAGE  Schema voor positieve maatregelen tot bevordering van de beroepsopleiding en werkgelegenheid voor gehandicapten  Hieronder wordt een geheel van mogelijke maatregelen genoemd dat door de Commissie is voorgesteld en dat de Lid-Staten bij de uitvoering van deze aanbeveling, en met name bij de opstelling van een leidraad of gedragscode, in aanmerking dienen te nemen.  AFDELING I  OPNEMING VAN GEHANDICAPTEN IN HET ARBEIDSPROCES  1. Werkgelegenheidsschepping  a) Gecooerdineerde projecten  Gehandicapten moeten volledig en op billijke wijze kunnen profiteren van projecten als regionale ontwikkelingsprogramma's, plaatselijke werkgelegenheidsinitiatieven, acties gericht op de bevordering van de oprichting van cooeperaties of kleine en middelgrote ondernemingen.  b) Nieuwe technologieën  Stimulering van nieuwe werkgelegenheid door middel van nationale initiatieven zowel in de sector nieuwe technologieën zelf als ook door gebruikmaking van nieuwe technologieën als hulpmiddel om op andere gebieden werkgelegenheid mogelijk te maken.  In dit verband moeten projecten worden aangemoedigd voor de inschakeling van gehandicapten bij »telewerk".  Bestudering van de specifieke aspecten van de nieuwe technologische ontwikkeling die de werkgelegenheid in gevaar brengen en het treffen van passende maatregelen.  Aanpassing van de arbeidsruimte aan de behoeften van gehandicapten.  c) Andere maatregelen  Stimulering en ondersteuning van projecten ter opleiding en voorbereiding van gehandicapten met het oog op de oprichting van een eigen onderneming of tot het zoeken naar nieuwe werkgelegenheidskansen in de mediasector of bij diensten voor andere gehandicapten.  Aanduiding van andere sectoren (zoals tertiaire dienstverlening, inclusief toerisme en horeca, land-, tuin- en bosbouw) die goede perspectieven bieden en geschikt zijn voor verschillende categorieën gehandicapten.  Uitvoering van programma's voor het scheppen van nieuwe arbeidsplaatsen voor gehandicapten in deze sectoren.  Opstelling van speciale nationale beleidslijnen voor wederinschakeling in het arbeidsproces van mentaal gehandicapten die werkloos zijn geworden door de ontwikkeling op de arbeidsmarkt.  Scheppen van ruimere mogelijkheden voor deeltijdarbeid voor gehandicapte werknemers.  2. Sociale werkplaatsen  a) Algemeen  In elke Lid-Staat moet de situatie van de werkgelegenheid in de sociale werkvoorziening opnieuw worden bezien en moeten er plannen voor de toekomstige ontwikkelingen in deze sector worden opgesteld.  b) Kwantiteit  De projecten moeten gericht zijn op de beoordeling van de toekomstige vraag en de noodzaak dergelijke voorzieningen uit te breiden of te verminderen.  c) Kwaliteit  Bij de herziening moet op het volgende worden gelet:  - opvoering van de kwaliteit van de het slechtst functionerende werkplaatsen of centra tot het niveau van de optimaal functionerende werkplaatsen;  - invoering van nieuwe vormen van activiteiten (bijvoorbeeld in de informaticasector) die interessanter en uit commercieel oogpunt rendabeler zijn;  - uitbreiding van de opleidingsmogelijkheden in de werkplaatsen;  - ontwikkeling van de overgangsfunctie van de werkplaatsen, dat wil zeggen de functie die zij hebben bij de beoordeling en de persoonlijke ontwikkeling in de fase tussen het basisonderwijs of een werkloosheidsperiode en de toegang tot de arbeidsmarkt;  - doorbreking van het isolement door in normale ondernemingen arbeidsplaatsen of beschermde groepen, dan wel gemengde cooeperaties te ontwikkelen. 3. Overgang, beroepsrevalidatie en beroepsopleiding  Voor gehandicapte stagiaires de mogelijkheid openen om zich zo mogelijk en desgewenst in te schrijven voor geïntegreerde opleidingscursussen in normale instellingen.  Hoge prioriteit voor het verbeteren van de mogelijkheden tot en de kwaliteit van beroepsvoorbereiding en -opleiding van gehandicapten met bijzondere aandacht voor de volgende factoren:  - besteden van evenveel aandacht aan de behoeften van werknemers die door ongeval of ziekte gehandicapt zijn, als van jongeren met aangeboren of tijdens de kinderjaren of adolescentie ontstane handicaps;  - een meer realistische afstemming van de inhoud van de opleidingscursussen op de behoeften van de arbeidsmarkt;  - versterking van de rechtstreekse contacten tussen de opleidingsinstellingen en de plaatselijke vertegenwoordigers van de sociale partners;  - verbeteren van de opleidingsmethoden, vooral door meer gebruik te maken van nieuwe technologieën als technische hulpmiddelen, door invoering van modulaire opleidingen en zo nodig voorzieningen voor leren op afstand;  - aanmoediging van proefnemingen met opbouw en opzet van cursussen om de cooerdinatie van theoretische en praktische opleiding te vergemakkelijken;  - in alle opzichten verbetering van de toegang tot opleidingscursussen;  - aanmoediging van gehandicapte stagiaires om, voor zover mogelijk, actiever deel te nemen aan de planning van hun eigen opleidingsprogramma's;  - zorg dragen voor de continuïteit bij de beroepsvoorbereiding en -opleiding door stimulering van de samenwerking tussen de verschillende beroepssectoren en oprichting van multidisciplinaire teams.  4. Voorlichting, beoordeling en plaatsing  a) Voorlichting  Op regionaal niveau moeten in de algemene voorlichtingsdiensten diensten worden opgenomen voor studie- en beroepskeuzevoorlichting die officieel tot taak hebben in de behoeften van gehandicapten te voorzien.  Bij algemene en niet zozeer gespecialiseerde voorlichtingsdiensten moet het personeel een zodanige opleiding krijgen dat het zich een beeld kan vormen van de bijzondere behoeften van de gehandicapten en hun problemen kan oplossen.  b) Beoordeling  Het zoeken naar doeltreffende beoordelingsmethoden en die methoden voor zover mogelijk invoeren.  Prioriteit verlenen aan de volgende beginselen:  - de gehandicapte zelf (en zo nodig zijn familie) moet actief aan de beoordeling deelnemen;  - elke cliënt moet worden aangemoedigd te kiezen voor het beste opleidingsniveau en te streven naar het voor hem hoogste, bereikbare beroepsniveau.  c) Arbeidsbemiddelingsdiensten  Op regionaal niveau moeten in het kader van de algemene arbeidsbemiddeling diensten worden opgezet om behoorlijk opgeleide gehandicapten te helpen bij het vinden van een betrekking.  Deze diensten moeten ook zorg dragen voor begeleiding en bijstand van de gehandicapten bij hun werk, althans in de beginperiode.  Er moeten opleidingsprogramma's worden uitgevoerd voor functionarissen die voor de arbeidsbemiddeling met betrekking tot gehandicapten verantwoordelijk zijn.  5. Werkgevers en werknemersorganisaties  a) Stimulansen voor werkgevers  Werkgevers moeten worden aangemoedigd om meer gebruik te maken van openbare middelen.  Zo nodig moeten overeenkomstig het nationaal beleid en de nationale omstandigheden dergelijke middelen beschikbaar worden gesteld om de speciale kosten van een werkgever die gehandicapte werknemers in dienst neemt, geheel of gedeeltelijk te dekken.  Subsidieerbaar moeten onder meer zijn aanpassingen van machines of installaties, invoering van speciale toegangsvoorzieningen en extra personeelskosten.  De subsidies moeten zowel voor wederinschakeling in het arbeidsproces van een door een handicap getroffen werknemer als bij nieuwe aanwervingen worden verleend.  Er moet worden overwogen om bij nieuwe aanwervingen gedurende een bepaalde inwerkperiode overheidssubsidie voor de salariëring van de werknemer te verlenen.  b) Werknemersorganisaties  De vakbonden moeten worden aangemoedigd om alle nodige steun aan gehandicapte werknemers te verlenen en om te bewerkstelligen dat hun belangen naar behoren worden behartigd in vertegenwoordigende lichamen. 6. Sociale zekerheid  Verhinderen dat gehandicapten die werkloos worden of die na beroepsrevalidatie geen werk kunnen vinden, nadien louter wegens hun handicap in ongunstiger financiële omstandigheden komen te verkeren dan andere werknemers in een vergelijkbare situatie.  Tevens moet worden verhinderd dat de uitkeringsregelingen demotiverend werken op het aanvaarden van deeltijdbetrekkingen, het deelnemen aan proefperioden en inwerkperioden, of op de terugkeer in het arbeidsproces, wanneer dergelijke maatregelen zowel voor de gehandicapte werknemer als voor de werkgever wenselijk zijn.  AFDELING II  ALGEMEEN  1. Omgeving in het algemeen  Er moet zorg voor worden gedragen dat de gehandicapten in een omgeving verkeren waar zij doorlopend onderwijs en opleiding kunnen volgen en waar zij zoveel mogelijk kunnen bijdragen tot de economie.  De bestaande wetgeving moet doeltreffend worden uitgevoerd en zo nodig moet er een nieuwe wetgeving worden ingevoerd om te komen tot  - passende huisvesting (zoveel mogelijk geïntegreerd in het normale leven),  - behoorlijk vervoer naar opleiding en werk,  - gemakkelijke toegang tot en verplaatsing op de arbeidsplaats, vooral bij administratieve werkzaamheden.  Er moet voor worden gezorgd dat maatregelen die erop gericht zijn een doeltreffende billijke behandeling van gehandicapten te garanderen niet als discriminerend ten opzichte van valide personen worden beschouwd.  Er moet aandacht worden besteed aan de behoefte aan versoepeling van de arbeidsvoorwaarden van personen die een gehandicapte ten laste hebben.  2. Voorlichting en advies  a) Hulp voor gehandicapten  Er moet een voorlichtings- en adviessysteem tot stand worden gebracht ten behoeve van de gehandicapten, hun familie en de betrokken deskundigen (maatschappelijk werkers die gespecialiseerd zijn in persoonlijke hulpverlening en bestuursfunctionarissen) met betrekking tot technische hulpmiddelen en andere voor gehandicapten belangrijke zaken.  Naar gelang de beschikbare middelen zulks toelaten, moet dit systeem - bijvoorbeeld in de vorm van gespecialiseerde centra of diensten in het kader van reeds bestaande centra met taakverruiming - van het nationaal niveau mettertijd tot het regionaal en plaatselijk niveau worden uitgebreid.  b) Bewustmakingsproces  Er moet een gecooerdineerde actie worden ondernomen voor voorlichting en advisering van de politici, de sociale partners en het publiek omtrent de mogelijkheden en behoeften van de gehandicapten.  In het bijzonder moet er op ruime schaal audiovisueel materiaal over de problematiek van de gehandicapten beschikbaar worden gesteld via geschikte kanalen zoals belangengroepen en de opleidingssystemen van de sociale partners.  3. Sociaal onderzoek  Sociaal onderzoek moet worden aangemoedigd en gecooerdineerd zowel voor het analyseren van de behoeften en mogelijkheden als voor het evalueren van de doeltreffendheid van de genomen maatregelen; daartoe moeten nationale databanken tot stand worden gebracht.  4. Raadpleging, cooerdinatie en deelneming  De nationale, regionale en plaatselijke autoriteiten moeten hun systemen inzake raadpleging, cooerdinatie en deelneming voortzetten en verder ontwikkelen, en moeten daarbij de openbare diensten en instellingen, de vrijwilligersorganisaties, de zelfstandigen, de sociale partners en de media alsook de gehandicapten en hun familie betrekken.  Bijzondere prioriteit moet worden verleend aan de actieve inschakeling van de gehandicapten als vertegenwoordiger of op persoonlijke titel bij het nemen en uitvoeren van de hen betreffende besluiten.