title: 2014/117/EU: Aanbeveling van de Commissie van 3 maart 2014 inzake het opstellen en uitvoeren van de productie- en afzetprogramma’s op grond van Verordening (EU) nr. 1379/2013 van het Europees Parlement en de Raad houdende een gemeenschappelijke marktordening voor visserijproducten en aquacultuurproducten

text:
               5.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 65/31

      AANBEVELING VAN DE COMMISSIE

   van 3 maart 2014
   inzake het opstellen en uitvoeren van de productie- en afzetprogramma’s op grond van Verordening (EU) nr. 1379/2013 van het Europees Parlement en de Raad houdende een gemeenschappelijke marktordening voor visserijproducten en aquacultuurproducten
   (2014/117/EU)
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 292,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Producentenorganisaties moeten op grond van artikel 28 van Verordening (EU) nr. 1379/2013 van het Europees Parlement en de Raad (1) (de „GMO-verordening”) productie- en afzetprogramma’s indienen bij de bevoegde nationale autoriteiten om bij te dragen tot de verwezenlijking van de doelstellingen van de gemeenschappelijke marktordening voor visserijproducten en aquacultuurproducten.

               (2)

               Productie- en afzetprogramma’s zijn een bindend instrument voor producentenorganisaties.

               (3)

               Om ervoor te zorgen dat de productie- en afzetprogramma’s op eenvormige wijze ten uitvoer worden gelegd, is het noodzakelijk dat de Commissie middels duidelijke en gedetailleerde richtsnoeren aan de lidstaten en de producentenorganisaties nadere aanbevelingen vaststelt inzake de structuur, het formaat en de termijnen die zijn bepaald in Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1418/2013 van de Commissie (2).

               (4)

               Om producentenorganisaties te helpen om bij te dragen aan de verwezenlijking van de doelstellingen van de gemeenschappelijke marktordening voor visserijproducten en aquacultuurproducten, moet de Commissie de producentenorganisaties aanbevelingen verschaffen over de presentatie van hun beoogde strategie om de productie af te stemmen op de eisen van de markt, met name door het productieprogramma en de te ontwikkelen afzetstrategie nader te omschrijven.

               (5)

               De Commissie moet ook voorbeelden verschaffen van de verschillende maatregelen die producentenorganisaties kunnen toepassen om te illustreren hoe zij concreet kunnen bijdragen aan de verwezenlijking van de verschillende in artikel 7 van Verordening (EU) nr. 1379/2013 vastgestelde doelstellingen van de producentenorganisaties die in de productie- en afzetprogramma’s worden nagestreefd.

               (6)

               Om het toezicht op de productie- en afzetprogramma’s door de producentenorganisaties te vergemakkelijken en om het voor de bevoegde nationale autoriteiten mogelijk te maken de bijdrage van de verschillende maatregelen van de productie- en afzetprogramma’s tot de verwezenlijking van de doelstellingen van de gemeenschappelijke marktordening te beoordelen en om hen in staat te stellen na te gaan of de producentenorganisaties de verplichtingen met betrekking tot de uitvoering van de plannen naleven, moet het gebruik van passende indicatoren worden aanbevolen.

               (7)

               Om het voor de producentenorganisaties en de bevoegde nationale autoriteiten makkelijker te maken de financiële behoeften te ramen die voortvloeien uit de uitvoering van de maatregelen die zijn opgenomen in de productie- en afzetprogramma’s, moet de opname van een financieel memorandum in elk productie- en afzetprogramma worden aanbevolen.

               (8)

               De Commissie moet aanbevelen dat het door de producentenorganisaties ingediende jaarverslag relevante indicatoren bevat voor de beoordeling van de uitvoering van de geplande maatregelen en voor de evaluatie van de bijdrage ervan aan de doelstellingen van de producentenorganisaties, zodat de bevoegde nationale autoriteiten de uitvoering van de productie- en afzetprogramma’s door de producentenorganisaties kunnen evalueren.

               (9)

               Deze aanbeveling zal zo nodig worden gewijzigd of herzien, met name na de aanneming van een toekomstige rechtshandeling van de Unie tot vaststelling van de voorwaarden voor de financiële steun voor het maritiem beleid en het visserijbeleid voor de periode 2014-2020,

         HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING VASTGESTELD:
   dat producentenorganisaties en unies van producentenorganisaties zich houden aan:

               a)

               het formaat en de structuur die zijn beschreven in deel A van deze aanbeveling voor de productie- en afzetprogramma’s zoals bedoeld in artikel 28, lid 1, van Verordening (EU) nr. 1379/2013 (hierna de „programma’s” genoemd);

               b)

               de bijzonderheden die zijn vastgesteld in deel B van deze aanbeveling met betrekking tot de termijnen en de procedure voor het jaarverslag als bedoeld in artikel 28, lid 5, van Verordening (EU) nr. 1379/2013 (hierna het „jaarverslag” genoemd).

         Wanneer deze aanbeveling verwijst naar de producentenorganisaties, worden daaronder ook de unies van producentenorganisaties verstaan.

      DEEL A

   FORMAAT EN STRUCTUUR VAN DE PRODUCTIE- EN AFZETPROGRAMMA’S
   Programma’s die bij de nationale autoriteiten worden ingediend door producentenorganisaties in de sector visserij en aquacultuur moeten de volgende gegevens bevatten:
   1.   Algemene informatie over de producentenorganisatie

         Naam

   De volledige naam van de producentenorganisatie.

         Type

   Producentenorganisatie voor aquacultuurproducten of producentenorganisatie voor visserijproducten.

         Identificatiecode

   De nationale identificatiecode.

         Locatie

   De plaats waar de producentenorganisatie officieel is ingeschreven (bijv. de stad of haven) en haar bevoegdheidsgebied, volgens de desbetreffende NUTS-eenheid (nomenclatuur van territoriale eenheden voor de statistiek).

         Aantal leden

   Het aantal officieel bij de producentenorganisatie ingeschreven producenten.

         Omzet (per soort)

   Een tabel die de totale omzet van de producentenorganisatie van de laatste drie jaar weergeeft, met een verdere uitsplitsing van de omzet per soort.
   De omzet moet worden berekend hetzij als de gemiddelde jaarwaarde van de bij eerste verkoop afgezette productie in de laatste drie jaar, hetzij, voor recentelijk erkende producentenorganisaties, als de som van de waarden van de bij eerste verkoop afgezette productie van alle leden van de producentenorganisatie in dezelfde periode.

         Volume van de vangsten en oogsten (uitgesplitst per soort)

   Een tabel met voor elke soort het volume en de waarde van de vangsten of oogsten in de laatste drie jaar, uitgedrukt in ton en in euro per jaar.

         Identificatie van de belangrijkste door de producentenorganisatie afgezette soorten [ex 2.1]

   Aanbevolen wordt gebruik te maken van de in het vorige punt beschreven tabel voor de identificatie van de belangrijkste afgezette soorten. De belangrijkste commerciële soorten moeten het leeuwendeel van de productie van elke producentenorganisatie uitmaken qua omzet en volume van de vangsten en oogsten. De voorschriften van artikel 2 van Verordening (EG) nr. 2508/2000 van de Commissie (3) dienen als referentie te worden gebruikt.
   2.   Productieprogramma en afzetstrategie

   2.1.   Inleiding

   De producentenorganisatie moet de algemene samenhang toelichten tussen de maatregelen die zij voornemens is uit te voeren en de doelstellingen van het programma.
   De programma’s dienen te zijn gebaseerd op een beoordeling van de sterke punten, mogelijkheden, dreigingen en zwakke punten van de producentenorganisatie en moeten worden ingeleid met een voorstelling van de geplande strategie van de producentenorganisatie om haar productie te ontwikkelen en af te stemmen op de markteisen, overeenkomstig de in de artikelen 3 en 7 van de GMO-verordening aan de producentenorganisaties toegewezen doelstellingen.
   Deze voorstelling moet duidelijk het verband aantonen tussen het productieprogramma en de afzetstrategie die de producentenorganisatie zal uitvoeren.
   2.2.   Productieprogramma

   Het productieprogramma dient te bestaan uit een indicatief tijdschema voor het aanbod over het hele jaar, rekening houdend met seizoenschommelingen (prijs, productie en vraag) op de markt. De volgende elementen moeten met name in aanmerking worden genomen:
   2.2.1.   Voor alle producentenorganisaties

               —

               planning van productieactiviteiten;

               —

               coördinatie van activiteiten met andere producenten.

         Voor producentenorganisaties in de visserijsector:

               —

               beheer van de verdeling van visserijrechten en toegang tussen de leden van de producentenorganisatie, overeenkomstig de productieplanning;

               —

               tenuitvoerlegging en beheer van de verplichting om alle vangsten aan te landen.

         2.2.2.   Voor producentenorganisaties in de aquacultuursector

               —

               ontwikkeling van een duurzame aquacultuur.

         2.3.   Afzetstrategie

   In de afzetstrategie moet worden beschreven hoe de producentenorganisatie van plan is ervoor te zorgen dat het aanbod is afgestemd op de eisen van de markt op het gebied van kwaliteit, hoeveelheid en aanbiedingsvorm. De volgende elementen moeten met name in aanmerking worden genomen:

               —

               identificatie van de markteisen (hoeveelheid, kwaliteit, aanbiedingsvorm);

               —

               identificatie van nieuwe afzetmogelijkheden en andere commerciële mogelijkheden;

               —

               dialoog en coördinatie met andere marktdeelnemers in de bevoorradingsketen.

         3.   Maatregelen met het oog op de in artikel 7 van de GMO-verordening vastgestelde doelstellingen

   3.1.   Voor producentenorganisaties in de visserijsector

   3.1.1.   Bevorderen van duurzame visserijactiviteiten
       (4)

   Onder deze rubriek zouden de programma’s één of meer van de volgende maatregelen moeten bevatten:

               —

               gezamenlijk beheer van de verdeling van de visserijrechten en de toegang tussen de leden van de producentenorganisatie, op basis van de beheersregels die van kracht zijn voor de verschillende bestanden, visserijtakken en visserijzones;

               —

               coördinerende dialoog en samenwerking met relevante wetenschappelijke organisaties in de visserijsector en samenwerking bij de ontwikkeling van wetenschappelijk advies ter ondersteuning van de besluitvorming op het gebied van het beheer van de visbestanden;

               —

               voorbereiding en beheer van wetenschappelijke en technische acties die gericht zijn op de verbetering van de kennis over de visbestanden en de gevolgen voor ecosystemen en op de ontwikkeling van duurzame visserijmethoden;

               —

               uitvoering van effectbeoordelingen voor de toepassing van nieuwe beheersmaatregelen;

               —

               identificatie en gezamenlijke preventie van risico’s in verband met de veiligheid op het werk en de veiligheid op zee;

               —

               verlenen van bijstand en opleiding aan de leden van de producentenorganisatie inzake de visserijverordening, de bevordering van duurzame visserijmethoden en de veiligheid aan boord;

               —

               effectieve deelname aan de verschillende relevante organen voor visserijbeheer op nationaal, regionaal, Europees en internationaal niveau;

               —

               coördinerende dialoog tussen producentenorganisaties, met inbegrip van die in andere lidstaten.

         3.1.2.   Ongewenste vangsten vermijden en beperken
       (5)

   Onder deze rubriek zouden de programma’s één of meer van de volgende maatregelen moeten bevatten:

               —

               identificatie en bevordering van visserijmethoden die ongewenste vangsten helpen vermijden en beperken;

               —

               opstellen en uitvoeren van programma’s en gezamenlijke acties om ongewenste vangsten te vermijden en te beperken;

               —

               identificatie van het best mogelijke gebruik van dergelijke vangsten (6).

         3.1.3.   Bijdragen aan de traceerbaarheid van visserijproducten en aan de toegang tot duidelijke en uitgebreide consumenteninformatie

   Onder deze rubriek zouden de programma’s één of meer van de volgende maatregelen moeten bevatten:

               —

               verbetering van de traceerbaarheidstechnieken;

               —

               evaluatie van de communicatiebehoeften en de consumentenvoorlichtingsacties;

               —

               verbetering van de etikettering van de producten, met inbegrip van het uitvoeren van certificatieprocedures ter ondersteuning van de verstrekking van verplichte en aanvullende facultatieve informatie als bedoeld in de artikelen 38 en 39 van de GMO-verordening;

               —

               voorbereiding en uitvoering van acties op het gebied van communicatie en voorlichting van de consument.

         3.1.4.   Bijdragen aan de uitbanning van illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij

   Onder deze rubriek zouden de programma’s één of meer van de volgende maatregelen moeten bevatten:

               —

               opleiding van producenten en educatie;

               —

               waarnemingsprogramma’s en controle van de activiteiten van de leden van de producentenorganisatie.

         3.1.5.   Verbetering van de voorwaarden waaronder de leden hun visserijproducten op de markt brengen

   Onder deze rubriek zouden de programma’s één of meer van de volgende maatregelen moeten bevatten:

               —

               identificatie van afzet- en kanaliseringsmogelijkheden voor de productie van hun leden;

               —

               ontwikkeling van strategieën om de productie beter af te zetten, ook middels productcertificering;

               —

               ontwikkeling van certificeringsprocessen, onder meer op het gebied van voedingswaarde en kwaliteit;

               —

               ondersteuning van de verstrekking van aanvullende facultatieve informatie overeenkomstig artikel 39 van de GMO-verordening;

               —

               ontwerpen en ontwikkelen van nieuwe methoden en nieuwe marketinginstrumenten;

               —

               verlenen van bijstand en opleiding inzake afzettechnieken aan de leden van de producentenorganisatie;

               —

               deelname aan handelsbeurzen op nationaal, Europees en internationaal niveau voor het promoten van de productie van de leden van de producentenorganisatie.

         3.1.6.   Vergroting van de economische rentabiliteit

   Onder deze rubriek zouden de programma’s één of meer van de volgende maatregelen moeten bevatten:

               —

               voorbereiding van en toezicht op wetenschappelijke en technische acties die op de verlaging van de exploitatiekosten zijn gericht;

               —

               verlenen van bijstand en opleiding aan de leden van de producentenorganisatie inzake bedrijfsbeheer in de visserijsector;

               —

               ontwikkeling van diensten voor de leden van de producentenorganisatie inzake kostenberekening.

         3.1.7.   Stabilisering van de markten

   Onder deze rubriek zouden de programma’s één of meer van de volgende maatregelen moeten bevatten:

               —

               bijdragen aan betere informatie over de markt;

               —

               verbetering van de kennis van de leden van de producentenorganisatie inzake de voornaamste economische aandrijvers van de bevoorradingsketen;

               —

               verlenen van praktische bijstand aan de producenten voor een betere coördinatie van de informatie-uitwisseling met klanten en andere actoren (met name verwerkers, detailhandelaren en veilingen).

         3.1.8.   Bijdragen tot de voedselvoorziening en bevorderen van hoge normen voor voedselkwaliteit en voedselveiligheid, terwijl eveneens de werkgelegenheid in kust- en plattelandsgebieden wordt bevorderd

   Onder deze rubriek zouden de programma’s één of meer van de volgende maatregelen moeten bevatten:

               —

               voorbereiden en voeren van campagnes ter bevordering van initiatieven betreffende handelsnormen (kwaliteit, grootte of gewicht, verpakking, aanbiedingsvorm en etikettering);

               —

               voorbereiden en voeren van afzetbevorderingscampagnes voor nieuwe soorten die op duurzame wijze kunnen worden benut;

               —

               voorbereiden en voeren van campagnes om nieuwe processen en producten te ontwikkelen;

               —

               voorbereiden en voeren van afzetbevorderingscampagnes voor visserijproducten;

               —

               voorbereiden en voeren van campagnes om de werkgelegenheid in de visserijsector te bevorderen.

         3.1.9.   Het milieueffect van visserij beperken, onder meer door middel van maatregelen om de selectiviteit van het vistuig te verbeteren

   Onder deze rubriek zouden de programma’s één of meer van de volgende maatregelen moeten bevatten:

               —

               voorbereiding en uitvoering van wetenschappelijk onderzoek en experimentele programma’s om de milieueffecten van visserijpraktijken te beoordelen en te beperken;

               —

               voorbereiding en uitvoering van experimentele programma’s ter ontwikkeling van vistuig met beperkte milieueffecten;

               —

               verstrekken van opleiding en bijstand aan producenten om het gebruik van visserijmethoden en vistuig met beperkte milieueffecten te bevorderen.

         3.2.   Voor producentenorganisaties in de aquacultuursector

   3.2.1.   Bevorderen van duurzame aquacultuuractiviteiten
       (7)

   Onder deze rubriek zouden de programma’s één of meer van de volgende maatregelen moeten bevatten:

               —

               voorbereiding en beheer van wetenschappelijke en technische acties ter verbetering van de kennis van de soorten en de impact van de aquacultuur op het milieu, en ter bevordering van de ontwikkeling van duurzame aquacultuurtechnieken;

               —

               coördinerende dialoog en samenwerking met relevante wetenschappelijke organisaties in de aquacultuur en samenwerking bij de ontwikkeling van wetenschappelijk advies ter ondersteuning van de besluitvorming inzake het beheer van de aquacultuur;

               —

               verlenen van bijstand en opleiding aan de leden van de producentenorganisatie voor het bevorderen van duurzame aquacultuurmethoden;

               —

               identificatie en gezamenlijke preventie van risico’s in verband met de veiligheid op het werk;

               —

               effectieve deelname aan de verschillende relevante organen voor de aquacultuur op nationaal, regionaal, Europees en internationaal niveau;

               —

               coördinerende dialoog tussen producentenorganisaties, met inbegrip van die in andere lidstaten.

         3.2.2.   Erop toezien dat de activiteiten van hun leden consistent zijn met de nationale strategische plannen
       (8)

   Onder deze rubriek zouden de programma’s één of meer van de volgende maatregelen moeten bevatten:

               —

               deelname aan de ontwikkeling van de nationale strategische plannen;

               —

               ontwikkeling van certificeringsregelingen voor duurzaam geproduceerd diervoeder.

         3.2.3.   Proberen te waarborgen dat uit de visserij afkomstig voeder voor de aquacultuur uit duurzaam beheerde visserijen afkomstig is

   Onder deze rubriek zouden de programma’s één of meer van de volgende maatregelen moeten bevatten:

               —

               deelname aan de ontwikkeling van traceerbaarheidsprocedures;

               —

               ontwikkeling van certificeringsregelingen voor duurzaam geproduceerd diervoeder.

         3.2.4.   Verbetering van de voorwaarden waaronder de leden hun aquacultuurproducten op de markt brengen

   Onder deze rubriek zouden de programma’s één of meer van de volgende maatregelen moeten bevatten:

               —

               identificatie van afzet- en kanaliseringmogelijkheden voor de productie van hun leden;

               —

               ontwikkeling van strategieën om de productie beter af te zetten, ook middels productcertificering;

               —

               ondersteuning van de verstrekking van aanvullende facultatieve informatie overeenkomstig artikel 39 van de GMO-verordening;

               —

               ontwikkeling van certificeringsprocessen, onder meer op het gebied van voedingswaarde en kwaliteit;

               —

               ontwerpen en ontwikkelen van nieuwe methoden en nieuwe marketinginstrumenten;

               —

               verlenen van bijstand en opleiding inzake afzettechnieken aan de leden van de producentenorganisatie;

               —

               deelname aan handelsbeurzen op nationaal, Europees en internationaal niveau voor het promoten van de productie van de leden van de producentenorganisatie.

         3.2.5.   Vergroting van de economische rentabiliteit

   Onder deze rubriek zouden de programma’s één of meer van de volgende maatregelen moeten bevatten:

               —

               voorbereiding van en toezicht op wetenschappelijke en technische acties die op de verlaging van de exploitatiekosten zijn gericht;

               —

               verlenen van bijstand en opleiding aan de leden van de producentenorganisatie inzake bedrijfsbeheer in de aquacultuursector;

               —

               ontwikkeling van diensten voor de leden van de producentenorganisatie inzake kostenberekening.

         3.2.6.   Stabilisering van de markten

   Onder deze rubriek zouden de programma’s één of meer van de volgende maatregelen moeten bevatten:

               —

               coördinatie tussen de verschillende producentenorganisaties van de inzameling, verwerking, uitwisseling en benutting van economische informatie met betrekking tot de productie van de leden van de producentenorganisatie, onder meer gegevens over het opkweken en over de eerste-verkoopprijzen;

               —

               bijdragen aan betere informatie over de markt;

               —

               verbetering van de kennis van de leden van de producentenorganisatie inzake de voornaamste economische aandrijvers van de bevoorradingsketen;

               —

               verlenen van praktische steun aan de producenten voor een betere coördinatie van de informatie-uitwisseling met de verwerkers.

         3.2.7.   Bijdragen tot de voedselvoorziening en bevorderen van hoge normen voor voedselkwaliteit en voedselveiligheid, terwijl eveneens de werkgelegenheid in kust- en plattelandsgebieden wordt bevorderd

   Onder deze rubriek zouden de programma’s één of meer van de volgende maatregelen moeten bevatten:

               —

               voorbereiden en voeren van campagnes ter bevordering van initiatieven betreffende handelsnormen (kwaliteit, grootte of gewicht, verpakking, aanbiedingsvorm en etikettering);

               —

               voorbereiden en voeren van campagnes om de werkgelegenheid in de aquacultuur te bevorderen;

               —

               voorbereiden en voeren van afzetbevorderingscampagnes voor aquacultuurproducten.

         4.   Maatregelen voor de regulering van het aanbod van bepaalde soorten
       (9)

   Onder deze rubriek zouden de programma’s één of meer van de volgende maatregelen moeten bevatten:

               —

               identificatie van visserijproducten die met afzetmoeilijkheden te kampen hebben in bepaalde perioden van het jaar;

               —

               ontwikkeling van specifieke productie- en afzetstrategieën en -instrumenten.

         5.   Sancties en controlemaatregelen

   Overeenkomstig artikel 8, lid 1, onder d), van de GMO-verordening dient onder deze rubriek een beschrijving te worden gegeven van de sancties die van toepassing zijn op leden die de voor de uitvoering van de programma’s vastgestelde besluiten niet naleven (10) alsook van de maatregelen die de producentenorganisatie zal nemen om erop toe te zien dat de activiteiten van haar leden in overeenstemming zijn met de door haar vastgestelde voorschriften (11). Onder deze rubriek zouden de programma’s één of meer van de volgende maatregelen moeten bevatten:

               —

               ontwikkeling van een sanctieregeling naar evenredigheid van de inbreuken die de leden van de producentenorganisatie hebben begaan;

               —

               ontwikkeling van strategieën en programma’s voor de handhaving van de door de producentenorganisatie vastgestelde regels;

               —

               verrichten van risicobeoordelingen voor de tenuitvoerlegging van de door de producentenorganisatie vastgestelde regels;

               —

               voorbereiding en uitvoering van controles op de naleving van de door de producentenorganisatie vastgestelde regels;

               —

               opleiding van waarnemers en controleurs;

               —

               totstandbrenging en verspreiding van richtsnoeren voor de tenuitvoerlegging van:

                           a)

                           de verordeningen in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid;

                           b)

                           de door de producentenorganisatie vastgestelde regels en beheersmaatregelen.

         6.   In aanmerking te nemen uitgaven

   6.1.   Financieel plan

   Aanbevolen wordt dat de producentenorganisaties hun programma’s vergezeld doen gaan van een financieel plan waarin voor elke maatregel die zij voornemens zijn uit te voeren, de verschillende kosten, uitgaven en verwachte financiële middelen worden vermeld.
   In het financiële plan dient een onderscheid te worden gemaakt tussen de volgende twee soorten activiteiten:

               a)

               activiteiten in verband met de voorbereiding van, het toezicht op en het sturen van de geplande maatregelen („projecteigenaaractiviteiten”), en

               b)

               activiteiten die verband houden met de praktische verwezenlijking van elke specifieke geplande maatregel („projectbeheersactiviteiten”).

         6.2.   Projecteigenaaractiviteiten

   Uitgaven voor projecteigenaaractiviteiten omvatten met name de uitgaven voor marktonderzoek, effectenstudies, projectontwikkeling, risicoanalyse en haalbaarheidsstudies die worden uitgevoerd vóór de tenuitvoerlegging van een maatregel die verband houdt met de verwezenlijking van een van de doelstellingen van het programma. Zij omvatten ook de uitgaven in verband met door de producentenorganisatie uitgevoerde toezicht- en controleactiviteiten in de loop van de uitvoering van een specifieke maatregel.
   De in aanmerking genomen uitgaven kunnen betrekking hebben op verschillende categorieën, zoals arbeid, dienstverlening of leveringen.
   6.3.   Projectbeheersactiviteiten

   Uitgaven voor projectbeheersactiviteiten omvatten met name de uitgaven voor elementen van de ten uitvoer gelegde maatregelen die niet strikt verband houden met projecteigenaaractiviteiten, zoals wetenschappelijke of technische experimenten, reclamecampagnes, aankoop en introductie van nieuwe technische voorzieningen om de selectiviteit te vergroten, de traceerbaarheid te vergroten of duurzame aquacultuur te bevorderen.
   7.   Tijdschema voor de tenuitvoerlegging

   De programma’s moeten een tijdschema bevatten van de geplande maatregelen en de daarmee gepaard gaande kosten, uitgesplitst in jaarlijkse termijnen in het geval van meerjarenprogramma’s.
   Het tijdschema moet voor elke maatregel passende output- en resultaatindicatoren vermelden, zoals aanbevolen in punt 8.
   8.   Indicatoren

   Zoals aanbevolen in punt 7 dienen voor elke geplande maatregel output- en resultaatindicatoren te worden vastgesteld zodat de producentenorganisaties en de bevoegde nationale autoriteiten de uitvoering ervan kunnen controleren. Deze indicatoren moeten worden gebruikt in het jaarverslag als bedoeld in artikel 28, lid 5, van de GMO-verordening. Deze indicatoren moeten gericht zijn op een evaluatie van de verwezenlijking van de strategische doelstellingen van de programma’s in relatie tot de uitgangssituatie die is beschreven in de inleiding van het programma.
   Overeenkomstig hun relevantie voor de verschillende geplande maatregelen moeten de volgende indicatoren worden gebruikt:
   8.1.   Outputindicatoren voor de tenuitvoerlegging van de geplande maatregelen

   8.1.1.   Voor producentenorganisaties in de visserijsector

   Onder deze rubriek zouden de programma’s outputindicatoren moeten bevatten om overeenstemming met de volgende elementen na te gaan:

               —

               de geplande activiteit van de vaartuigen, onder meer uitgedrukt in dagen op zee en gevangen hoeveelheden van de soorten waarop wordt gevist;

               —

               een voorlopig tijdschema voor de afzet van de producten per soort en aanbiedingsvorm;

               —

               een overzicht van de geplande acties voor het inventariseren van marktkansen;

               —

               een overzicht van de geplande acties voor de certificering/etikettering van de producten;

               —

               een voorlopig tijdschema voor het beheer van de visserijinspanning en/of de vangstcapaciteit per vangstgebied;

               —

               een overzicht met de geplande maatregelen voor het terugdringen van ongewenste bijvangst;

               —

               een planning voor de opleiding inzake naleving en regels, bewustmaking en controle van producenten.

         Deze outputindicatoren dienen ook een duidelijk beeld te geven van:

               —

               de prognoses betreffende de verkoopcyclus van de producten;

               —

               de overeenkomst van het gemiddelde maandinkomen van producenten met de verwachtingen.

         8.1.2.   Voor producentenorganisaties in de aquacultuursector

   Onder deze rubriek zouden de programma’s outputindicatoren moeten bevatten om overeenstemming met de volgende elementen na te gaan:

               —

               de geplande opkweek en oogst voor de gekweekte soorten;

               —

               een voorlopig tijdschema voor de afzet van de producten per soort en aanbiedingsvorm;

               —

               een overzicht van de geplande acties voor het inventariseren van marktkansen;

               —

               een overzicht van de geplande acties voor de certificering/etikettering van de producten;

               —

               een plan om de door de aquacultuur veroorzaakte verontreiniging van ecosystemen terug te dringen;

               —

               een plan voor de tenuitvoerlegging van duurzame voedermethoden bij gekweekte soorten;

               —

               een planning van de opleiding inzake naleving en regels, bewustmaking en controle.

         Deze outputindicatoren dienen ook een duidelijk beeld te geven van:

               —

               de prognoses betreffende de verkoopcyclus van de producten;

               —

               de overeenkomst van het gemiddelde maandinkomen van producenten met de verwachtingen.

         8.2.   Resultaatindicatoren om de bijdrage van de uitgevoerde maatregelen aan de verwezenlijking van de doelstellingen van de productie- en afzetprogramma’s te beoordelen

   8.2.1.   Voor producentenorganisaties in de visserijsector

   Onder deze rubriek zouden de programma’s outputindicatoren moeten bevatten met betrekking tot de volgende elementen:

               —

               volume en/of waarde van de gevangen of afgezette soorten;

               —

               gemiddelde grootte van de gevangen of afgezette soorten;

               —

               omzetstijging per soort en/of per product ten opzichte van een bepaalde uitgangssituatie;

               —

               aantal en volume en/of waarde van de verkochte nieuwe producten in vergelijking met het voorgaande jaar;

               —

               ontwikkeling van de visserijinspanning en/of vangstcapaciteit;

               —

               ontwikkeling van de samenstelling en/of het volume van de aanvoer van ongewenste vangsten;

               —

               ontwikkeling „per capita” van de waardering van de aangevoerde of geoogste productie;

               —

               ontwikkeling van de productiekosten per productie-eenheid;

               —

               ontwikkeling van de kostprijs van de afzet per productie-eenheid;

               —

               ontwikkeling van de gemiddelde maandinkomsten van de producenten;

               —

               veranderingen in het aandeel onverkochte producten ten opzichte van de uitgangssituatie;

               —

               veranderingen in de waarde van gevoelige producten ten opzichte van de uitgangssituatie;

               —

               aantal ongevallen (met letsels en/of dodelijke afloop);

               —

               veranderingen in het aantal geregistreerde overtredingen van de door de producentenorganisatie vastgestelde regels.

         8.2.2.   Voor producentenorganisaties in de aquacultuursector

   Onder deze rubriek zouden de programma’s outputindicatoren moeten bevatten met betrekking tot de volgende elementen:

               —

               volume en/of waarde van de geoogste of afgezette soorten;

               —

               omzetstijging per soort en/of per product ten opzichte van een bepaalde uitgangssituatie;

               —

               aantal en volume en/of waarde van de verkochte nieuwe producten in vergelijking met het voorgaande jaar;

               —

               ontwikkeling „per capita” van de waardering van de geoogste productie;

               —

               ontwikkeling van het aandeel van duurzame of hernieuwbare hulpbronnen afkomstige voeders die voor gekweekte soorten worden gebruikt;

               —

               ontwikkeling van de hoeveelheden verontreinigde outputs;

               —

               ontwikkeling van de productiekosten per productie-eenheid;

               —

               ontwikkeling van de kostprijs van de afzet per productie-eenheid;

               —

               ontwikkeling van de gemiddelde maandinkomsten van de producenten;

               —

               veranderingen in het aandeel onverkochte producten ten opzichte van de uitgangssituatie;

               —

               veranderingen in de waarde van gevoelige producten ten opzichte van de uitgangssituatie;

               —

               aantal ongevallen (met letsels en/of dodelijke afloop);

               —

               veranderingen in het aantal geregistreerde overtredingen van de door de producentenorganisatie vastgestelde regels.

      DEEL B

   INDIENING EN INHOUD VAN HET JAARVERSLAG
   Producentenorganisaties dienen het jaarverslag in nadat het programma is afgerond. In het geval van een meerjarenprogramma moet jaarlijks een verslag worden ingediend.
   Het jaarverslag bevat output- en resultaatindicatoren, zoals bepaald in het uitvoeringstijdschema van de programma’s dat ter goedkeuring is ingediend bij de bevoegde nationale autoriteiten.

      Gedaan te Brussel, 3 maart 2014.

            Voor de Commissie

         Maria DAMANAKI

            Lid van de Commissie

      (1)  Verordening (EU) nr. 1379/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2013 houdende een gemeenschappelijke marktordening voor visserijproducten en aquacultuurproducten, tot wijziging van Verordeningen (EG) nr. 1184/2006 en (EG) nr. 1224/2009 van de Raad en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 104/2000 van de Raad (PB L 354 van 28.12.2013, blz. 1).

      (2)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1418/2013 van de Commissie van 17 december 2013 met betrekking tot productie- en afzetprogramma’s overeenkomstig Verordening (EU) nr. 1379/2013 van het Europees Parlement en de Raad houdende een gemeenschappelijke marktordening voor visserijproducten en aquacultuurproducten (PB L 353van 28.12.2013, blz. 40).

      (3)  Verordening (EG) nr. 2508/2000 van de Commissie van 15 november 2000 tot vaststelling van de bepalingen ter uitvoering van Verordening (EG) nr. 104/2000 van de Raad wat betreft de werkprogramma’s in de visserijsector (PB L 289 van 16.11.2000, blz. 8).

      (4)  Het bevorderen van duurzame visserijactiviteiten van hun leden door hun ontwikkelingskansen te bieden in volledige overeenstemming met het instandhoudingsbeleid zoals vastgelegd in Verordening (EU) nr. 1380/2013 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 354 van 28.12.2013, blz. 22) („verordening inzake het gemeenschappelijk visserijbeleid”) en in de milieuwetgeving, met inachtneming van het sociaal beleid.

      (5)  Ongewenste vangsten van commerciële bestanden zo veel mogelijk vermijden en beperken en, waar nodig, deze vangsten zo goed mogelijk benutten zonder een markt te creëren voor vis die kleiner is dan de minimuminstandhoudingsreferentiegrootte, overeenkomstig artikel 15 van de verordening inzake het gemeenschappelijk visserijbeleid.

      (6)  Zonder een markt te creëren voor vis die kleiner is dan de minimuminstandhoudingsreferentiegrootte.

      (7)  Het bevorderen van duurzame aquacultuuractiviteiten van hun leden door hun ontwikkelingskansen te bieden in volledige overeenstemming met het instandhoudingsbeleid zoals vastgelegd in de verordening inzake het gemeenschappelijk visserijbeleid en in de milieuwetgeving, met inachtneming van het sociaal beleid.

      (8)  Bedoeld in artikel 34 van de verordening inzake het gemeenschappelijk visserijbeleid.

      (9)  „Soorten die traditioneel tijdens het seizoen met afzetmoeilijkheden te kampen hebben”, als bedoeld in artikel 28, lid 2, onder d), van de GMO-verordening.

      (10)  Sancties als bedoeld in artikel 28, lid 2, onder e), van de GMO-verordening.

      (11)  Maatregelen als bedoeld in artikel 8, lid 1, onder d), van de GMO-verordening.


Belangrijke juridische mededeling

|

E2000C0067

Aanbeveling van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA nr. 67/00/COL van 24 maart 2000 inzake een in 2000 uit te voeren gecoördineerd bewakingsprogramma om de inachtneming van de maximumgehalten aan bestrijdingsmiddelenresiduen in en op granen en bepaalde producten van plantaardige oorsprong, met inbegrip van groenten en fruit, te garanderen

Publicatieblad Nr. L 274 van 26/10/2000 blz. 0036 - 0041

Aanbeveling van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVAnr. 67/00/COLvan 24 maart 2000inzake een in 2000 uit te voeren gecoördineerd bewakingsprogramma om de inachtneming van de maximumgehalten aan bestrijdingsmiddelenresiduen in en op granen en bepaalde producten van plantaardige oorsprong, met inbegrip van groenten en fruit, te garanderenDE TOEZICHTHOUDENDE AUTORITEIT VAN DE EVA,Gelet op de EER-overeenkomst, en met name op artikel 109 en Protocol nr. 1,Gelet op de Overeenkomst tussen de EVA-staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie, en met name op artikel 5, lid 2, onder b), en Protocol nr. 1,Gelet op het in punt 38 van hoofdstuk XII van bijlage II bij de EER-overeenkomst bedoelde besluit tot vaststelling van maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen in en op granen (Richtlijn 86/362/EEG van de Raad)(1), en met name op artikel 7, lid 2, onder b),Gelet op het in punt 54 van hoofdstuk XII van bijlage II bij de EER-overeenkomst bedoelde besluit tot vaststelling van maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen in en op bepaalde producten van plantaardige oorsprong, met inbegrip van groenten en fruit (Richtlijn 90/642/EEG van de Raad(2), en met name artikel 4, lid 2, onder b),Na raadpleging van het Comité van beheer voor levensmiddelen van de EVA dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA bijstaat,Overwegende dat in artikel 7, lid 2, onder b), van Richtlijn 86/362/EEG en artikel 4, lid 2, onder b), van Richtlijn 90/642 is bepaald dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA uiterlijk op 31 december van elk jaar het Comité van beheer voor Levensmiddelen van de EVA dat de Toezichthoudende Autoriteit bijstaat, aan de EVA-saten een aanbeveling voorlegt met een gecoördineerd bewakingsprogramma om de inachtneming van de in bijlage II bij bovengenoemde richtlijnen vastgestelde maximumgehalten aan bestrijdingsmiddelenresiduen te garanderen;Overwegende dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA ieder jaar een bewakingsprogramma moet aanbevelen; dat de ervaring van de Europese Commissie en de EU-lidstaten met het opstellen en uitvoeren van en de rapportering over de voorgaande jaarlijkse gecoördineerde bewakingsprogramma's erop wijst dat meerjarenprogramma's zeer doeltreffend en praktisch zijn; dat het dienstig is in deze aanbeveling het kader voor de toekomstige programma's aan te geven;Overwegende dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA geleidelijk moet komen tot een systeem waarmee de reële blootstelling aan bestrijdingsmiddelen via de voeding kan worden geraamd, als bepaald in artikel 7, lid 3, tweede alinea, van Richtlijn 86/362/EEG en artikel 4, lid 3, tweede alinea, van Richtlijn 90/642/EEG; dat om te kunnen nagaan of dergelijke ramingen uitvoerbaar zijn, bewakingsgegevens beschikbaar moeten zijn over bestrijdingsmiddelenresiduen in een aantal levensmiddelen die belangrijke bestanddelen van het Europese voedselpakket vormen; dat de EVA-staten gezien de middelen die op nationaal niveau beschikbaar zijn voor bewakingsmaatregelen inzake bestrijdingsmiddelenresiduen, per jaar slechts van 4 à 5 producten monsters kunnen analyseren in het kader van een gecoördineerd bewakingsprogramma; dat in het algemeen een bestrijdingsmiddel in 20 levensmiddelen zou moeten worden gevolgd over cycli van vijf jaar;Overwegende dat aan de hand van de gegevens over de residuen waarop volgens de aanbeveling de bewaking in 2000 betrekking moet hebben, de uitvoerbaarheid van de raming kan worden nagegaan voor de gegevens betreffende de bestrijdingsmiddelen acefaat, de benomyl-groep, chloorpyrifos, iprodion en methamidofos, aangezien voor deze verbindingen (groep A in bijlage I) ook reeds in de periode 1996-1999 bewakingsmaatregelen zijn toegepast met het oog op de raming van de reële inname via de voeding;Overwegende dat aan de hand van de gegevens over de residuen waarop volgens de aanbeveling de bewaking in 2000 en 2001 betrekking moet hebben, de uitvoerbaarheid van de raming kan worden nagegaan voor de gegevens betreffende de bestrijdingsmiddelen diazinon, metalaxyl, methidathion, thiabendazool en triazofos, aangezien voor deze verbindingen (groep B in bijlage I) ook reeds in de periode 1997-1999 bewakingsmaatregelen zijn toegepast met het oog op de raming van de reële inname via de voeding;Overwegende dat aan de hand van de gegevens over de residuen waarop volgens de aanbeveling de bewaking in 2000, 2001 en 2002 betrekking moet hebben, de uitvoerbaarheid van de raming kan worden nagegaan voor de gegevens betreffende de bestrijdingsmiddelen, chloorpyrifosmethyl, deltamethrin, endosulfan, imazalil, lambda-cyhalothrin, de maneb-groep, mecarbam, permethrin, pirimifos-methyl en vinchlozolin, aangezien voor deze verbindingen (groep C in bijlage I) ook reeds in 1998-1999 bewakingsmaatregelen zijn toegepast met het oog op de raming van de reële inname via de voeding;Overwegende dat de aantallen in het kader van de specifieke gecoördineerde actie te nemen monsters op een systematische, statistisch verantwoorde wijze moeten worden vastgesteld; dat de Commissie van de Codex Alimentarius(3) een dergelijke aanpak heeft ontwikkeld; dat op basis van een binomiale waarschijnlijkheidsverdeling kan worden bepaald dat bij onderzoek van in totaal 459 monsters, met een zekerheid van 99 % kan worden gesteld dat er een monster met een hoeveelheid bestrijdingsmiddelen boven de bepalingsgrens zal worden gevonden, wanneer ervan wordt uitgegaan dat 1 % van de producten van plantaardige oorsprong een hoeveelheid residuen boven de bepalingsgrens bevat; dat het totale aantal door iedere EVA-staat te nemen monsters moet worden bepaald op basis van het aantal inwoners en het aantal consumenten, met een minimum van twaalf monsters per product en per jaar;Overwegende dat de in bijlage II(4) bij de aanbeveling inzake het bewakingsprogramma voor 1999 bekendgemaakte ontwerp-richtsnoeren betreffende procedures voor de kwaliteitsbeheersing bij de analyse van bestrijdingsmiddelenresiduen op 15 en 16 september 1997 door de deskundigen van de lidstaten zijn besproken te Oeiras, Portugal, en dat de subgroep Bestrijdingsmiddelenresiduen van de werkgroep Plantenziektekunde er op 20 en 21 november 1997 kennis van heeft genomen en ze eveneens heeft besproken; dat door de EU-lidstaten is overeengekomen dat deze ontwerp-richtsnoeren zoveel mogelijk door de laboratoria in de EU-lidstaten die de analyse uitvoeren, moeten worden toegepast en moeten worden herzien in het licht hiervan;Overwegende dat de EVA-staten, wanneer zij de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA informatie over de uitvoering van hun nationale controleprogramma's in het vorige jaar toesturen, overeenkomstig artikel 4, lid 2, onder a), van Richtlijn 90/642/EEG nadere bijzonderheden moeten verschaffen over de criteria die aan de opstelling van die programma's ten grondslag liggen; dat in dat verband ook informatie moet worden verschaft over de criteria die zijn toegepast voor de bepaling van het aantal te nemen monsters, de uit te voeren analyses, de meldingsniveaus en de criteria aan de hand waarvan de meldingsniveaus zijn bepaald; dat op grond van het in punt 54n van hoofdstuk XII van bijlage II bij de EER-overeenkomst bedoelde besluit betreffende aanvullende maatregelen inzake de officiële controle op levensmiddelen (Richtlijn 93/99/EEG van de Raad)(5) nadere gegevens moeten worden verstrekt over de erkenning van de laboratoria die de analyses uitvoeren;Overwegende dat informatie over de resultaten van bewakingsprogramma's bijzonder geschikt is om via computers of andere elektronische middelen te worden verwerkt, opgeslagen en doorgegeven; dat er formaten zijn ontwikkeld die de Commissie op diskette aan de EU-lidstaten kan toesturen; dat hetzelfde formaat door de EVA-staten kan worden gebruikt; dat de EVA-staten derhalve in staat moeten zijn hun verslagen in een standaardformaat aan de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA te zenden; dat de verdere ontwikkeling van een dergelijk standaardformaat het doeltreffendst kan worden aangepakt op basis van op te stellen richtsnoeren;Overwegende dat Liechtenstein uiterlijk op 1 januari 2000 de in hoofdstuk XII van bijlage II bij de EER-overeenkomst vermelde besluiten moet naleven; dat deze aanbeveling voor 2000 derhalve betrekking heeft op Liechtenstein,BEVEELT HET VOLGENDE AAN:IJsland, Liechtenstein en Noorwegen wordt aanbevolen:1. voor de in bijlage I genoemde combinatie bestrijdingsmiddelenresidu/product-monsters te nemen en te analyseren op basis van een streefaantal van twaalf monsters per product, daarbij rekening houdend met het aandeel van de EVA-staten zelf, van de rest van de EER en van derde landen in de markt van de EVA-staten; voor ten minste één bestrijdingsmiddel dat mogelijk een acuut risico vormt, worden de samenstellende delen van het verzamelmonster van één van de producten individueel geanalyseerd: er worden twee verzamelmonsters met een adequaat aantal samenstellende delen genomen, zo mogelijk uit de productie van één producent; als in het eerste verzamelmonster een detecteerbare hoeveelheid bestrijdingsmiddel wordt gevonden, wordt voor elk van de samenstellende delen van het tweede monster een afzonderlijke analyse uitgevoerd; in 2000 geldt dit onder meer voor de combinatie komkommers/methamidofos en/of peren/chloormequat;2. uiterlijk op 31 augustus 2001 in een rapport de resultaten mee te delen voor het deel van de specifieke actie dat in bijlage I voor 2000 is toegekend, samen met de toegepaste analysemethoden en de behaalde rapportageniveaus, in overeenstemming met de kwaliteitscontrolemethoden als vastgesteld in bijlage II bij de aanbeveling van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van 1999, in een formaat als vastgesteld in bijlage III van die aanbeveling;3. uiterlijk op 31 augustus 2000 de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA en de EER/EVA-staten alle gegevens te zenden als vereist volgens artikel 7, lid 3, van Richtlijn 86/362/EEG en artikel 4, lid 3, van Richtlijn 90/642/EEG met betrekking tot de controles die in 1999 zijn uitgevoerd om er, op zijn minst door middel van steekproefbemonstering, voor te zorgen dat de maximumgehalten aan bestrijdingsmiddelenresiduen in acht worden genomen, dat wil zeggen onder meer:3.1. de uitkomsten van hun nationale programma's met betrekking tot de in bijlage II bij Richtlijn 86/362/EEG en Richtlijn 90/642/EEG vermelde bestrijdingsmiddelen, gerelateerd aan de geharmoniseerde niveaus en, als op communautair niveau nog geen dergelijke niveaus zijn vastgesteld, aan de geldende nationale niveaus;3.2. nadere gegevens over de door hun laboratoria gehanteerde kwaliteitscontrolemethoden, en met name nadere gegevens over de in de richtsnoeren betreffende de procedures voor de kwaliteitsbeheersing bij de analyse van bestrijdingsmiddelenresiduen voorkomende punten die zij niet hebben kunnen toepassen of met de toepassing waarvan zij moeite hebben gehad;3.3. nadere gegevens betreffende de erkenning, overeenkomstig het bepaalde in artikel 3 van Richtlijn 93/99/EEG, van de laboratoria die de analyses uitvoeren (aard van de erkenning, erkenningsinstantie en een kopie van het erkenningscertificaat).4. Deze aanbeveling is gericht tot IJsland, Liechtenstein en Noorwegen.Gedaan te Brussel, 24 maart 2000.Voor de Toezichthoudende Autoriteit van de EVAHannes HafsteinLid van het College(1) Hierna Richtlijn 86/362/EEG genoemd.(2) Hierna Richtlijn 90/642/EEG genoemd.(3) Codex Alimentarius, Pesticide Residues in Foodstuffs, Rome 1994, ISBN 92-5-203271-1; Vol. 2, blz. 372.(4) Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, doc. nr. 99-899 D.(5) Hierna Richtlijn 93/99/EEG genoemd.BIJLAGE ICombinaties bestrijdingsmiddel/product die bij de specifieke actie als bedoeld in punt 1 van de aanbeveling moeten worden bewaakt>RUIMTE VOOR DE TABEL>(a) Rijst (gedopt of gepolijst), komkommer, sluitkool, erwten (bevroren of vers, analyse zonder dop).(b) Appelen, gerst, tomaten, sla.(c) Peren, bananen, bonen (vers of bevroren), aardappelen.(d) Wortelen, sinaasappelen, perziken, spinazie.


title: Aanbeveling van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA nr. 59/05/COL van  5 april 2005  over het gecoördineerde controleprogramma op het gebied van diervoeding voor 2005

text:
               25.5.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 137/19

      AANBEVELING VAN DE TOEZICHTHOUDENDE AUTORITEIT VAN DE EVA

      Nr. 59/05/COL
   van 5 april 2005
   over het gecoördineerde controleprogramma op het gebied van diervoeding voor 2005
   DE TOEZICHTHOUDENDE AUTORITEIT VAN DE EVA,
   Gelet op de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (EER), inzonderheid op artikel 109 en Protocol 1,
   Gelet op de Overeenkomst tussen de EVA-staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie, en met name op artikel 5, lid 2, onder b), en Protocol 1,
   Gelet op het besluit waarnaar wordt verwezen in hoofdstuk II, punt 31a, van bijlage I bij de EER-Overeenkomst (Richtlijn 95/53/EG van de Raad van 25 oktober 1995 tot vaststelling van de beginselen inzake de organisatie van de officiële controles op het gebied van diervoeding
       (1)), gewijzigd, en aangepast aan de EER-Overeenkomst bij Protocol 1 daarvan, met name op artikel 22, lid 3,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               In 2004 hebben de lidstaten een aantal onderwerpen vastgesteld waarvoor in 2005 een gecoördineerd controleprogramma zou moeten worden uitgevoerd.

               (2)

               Het besluit waarnaar wordt verwezen in hoofdstuk II, punt 33, van bijlage I bij de EER-Overeenkomst (Richtlijn 2002/32/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 mei 2002 inzake ongewenste stoffen in diervoeding
                   (2)) stelt weliswaar maximale gehaltes aan aflatoxine B1 in diervoeders vast, maar er zijn geen communautaire voorschriften voor andere mycotoxinen, zoals ochratoxine A, zearalenon, deoxynivalenol en fumonisinen. Met het oog op de opstelling van wetgeving zou het verzamelen van informatie over de aanwezigheid van die mycotoxinen door steekproefsgewijze bemonstering nuttige gegevens voor een beoordeling van de situatie kunnen opleveren. Vooral bepaalde voedermiddelen zoals granen en oliehoudende zaden staan bloot aan verontreiniging met mycotoxinen door de omstandigheden bij de oogst, de opslag en het vervoer. Aangezien de mycotoxineconcentratie van jaar tot jaar varieert, moeten voor alle genoemde mycotoxinen gegevens voor opeenvolgende jaren worden verzameld.

               (3)

               Andere antibiotica dan coccidiostatica en histomonostatica mogen slechts tot en met 31 december 2005 als toevoegingsmiddel in het voeder in de handel worden gebracht en worden gebruikt. Vroegere controles op de aanwezigheid van antibiotica en coccidiostatica in bepaalde diervoeders waarin sommige van deze stoffen niet zijn toegestaan, duiden erop dat dergelijke inbreuken nog steeds voorkomen. De frequentie van dergelijke vondsten en de gevoeligheid van de materie rechtvaardigen de voortzetting van de controles. Er moet op worden toegezien dat de verbodsbepalingen ten aanzien van het gebruik van voedermiddelen van dierlijke oorsprong in diervoeders, zoals vastgesteld in de desbetreffende EER-wetgeving, daadwerkelijk worden toegepast.

               (4)

               De deelname van Noorwegen en IJsland aan de programma’s binnen de werkingssfeer van bijlage II van deze aanbeveling over stoffen die niet als toevoegingsmiddel in diervoeders zijn toegelaten, moet worden beoordeeld in het licht van hun vrijstellingen van de bepalingen van hoofdstuk II van bijlage I bij de EER-overeenkomst, en in het bijzonder van het besluit waarnaar wordt verwezen in hoofdstuk II, punt 1a, van bijlage I bij de EER-Overeenkomst, Verordening (EG) nr. 1831/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 22 september 2003 betreffende toevoegingsmiddelen voor diervoeding.

               (5)

               De deelname van IJsland aan de programma’s binnen de werkingssfeer van bijlage III van deze aanbeveling betreffende verbodsbepalingen ten aanzien van de productie en het gebruik van voedermiddelen van dierlijke oorsprong moet worden beoordeeld in het licht van de vrijstellingen van de bepalingen van hoofdstuk I van bijlage I bij de EER-overeenkomst.

               (6)

               Er moet op worden toegezien dat het gehalte aan de sporenelementen koper en zink in mengvoeders voor varkens het maximumgehalte van het besluit waarnaar wordt verwezen in hoofdstuk II, punt 1zq, van bijlage I bij de EER-Overeenkomst (Verordening (EG) nr. 1334/2003 van de Commissie van 25 juli 2003 tot wijziging van de toelatingsvoorwaarden voor een aantal toevoegingsmiddelen van de groep sporenelementen in diervoeders
                   (3)), gewijzigd, niet overschrijdt. De deelname van Noorwegen aan de programma’s binnen de werkingssfeer van bijlage IV moet worden beoordeeld in het licht van de vrijstellingen van de bepalingen van hoofdstuk II van bijlage I bij de EER-overeenkomst.

               (7)

               De in deze aanbeveling vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Comité plantgoed en diervoeding van de EVA, dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA bijstaat,

         BEVEELT AAN:

               1)

               De EVA-staten wordt aanbevolen gedurende 2005 een gecoördineerd controleprogramma uit te voeren met het oog op de controle op:

                           a)

                           de concentratie van mycotoxinen (aflatoxine B1, ochratoxine A, zearalenon, deoxynivalenol en fumonisinen) in diervoeders, waarbij zij de analysemethoden aangeven. De bemonstering moet zowel steekproefsgewijs als gericht geschieden. Bij gerichte bemonstering moet het bij de monsters gaan om voedermiddelen waarvan vermoed wordt dat ze hogere mycotoxineconcentraties bevatten, zoals granen, oliehoudende zaden en vruchten, producten en bijproducten daarvan, alsmede voedermiddelen die lange tijd opgeslagen zijn geweest of over grote afstand over zee zijn aangevoerd; in het geval van aflatoxine B1 moet bijzondere aandacht worden besteed aan mengvoeders voor ander melkvee dan rundvee; voor de verslaglegging over de resultaten van de controles moet gebruik worden gemaakt van het model in bijlage I;

                           b)

                           antibiotica, coccidiostatica en/of histomonostatica, of deze nu wel of niet voor bepaalde diersoorten en -categorieën als toevoegingsmiddel in het voeder zijn toegelaten, die vaak voorkomen in niet-gemedicineerde voormengsels en mengvoeders waarin deze geneeskrachtige stoffen niet zijn toegestaan; bij de controles moet gericht naar deze geneeskrachtige stoffen in voormengsels en mengvoeders worden gezocht als de bevoegde autoriteit denkt dat het vrij waarschijnlijk is dat er onregelmatigheden worden aangetroffen; voor de verslaglegging over de resultaten van de controles moet gebruik worden gemaakt van het model in bijlage II;

                           c)

                           de tenuitvoerlegging van verbodsbepalingen ten aanzien van de productie en het gebruik van voedermiddelen van dierlijke oorsprong, zoals uiteengezet in bijlage III;

                           d)

                           het gehalte aan koper en zink in mengvoeders voor varkens, zoals aangegeven in bijlage IV.

               2)

               De EVA-staten wordt aanbevolen de resultaten van de in punt 1 bedoelde gecoördineerde controleprogramma’s op te nemen in een afzonderlijk hoofdstuk van het jaarverslag over de controleactiviteiten dat uiterlijk op 1 april 2006 in overeenstemming met de laatste versie van het geharmoniseerd modelverslag en krachtens artikel 22, lid 2, van het besluit waarnaar wordt verwezen in hoofdstuk II, punt 31a, van bijlage I bij de EER-Overeenkomst (Richtlijn 95/53/EG van de Raad van 25 oktober 1995 tot vaststelling van de beginselen inzake de organisatie van de officiële controles op het gebied van diervoeding) aan de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA moet worden verstrekt.

      Gedaan te Brussel, 5 april 2005.

            Voor de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA

         Niels FENGER

            Directeur

         Bernd HAMMERMANN

            Lid van het College

      (1)  PB L 265 van 8.11.1995, blz. 17. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2001/46/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 234 van 1.9.2001, blz. 55).

      (2)  PB L 140 van 30.5.2002, blz. 10. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2003/100/EG van de Commissie (PB L 285 van 1.11.2003, blz. 33).

      (3)  PB L 187 van 26.7.2003, blz. 11.

      BIJLAGE I
      Concentratie van bepaalde mycotoxinen (aflatoxine B1, ochratoxine A, zearalenon, deoxynivalenol en fumonisinen) in diervoeders
      Individuele resultaten van alle geteste monsters; model voor de in punt 1, onder a), bedoelde verslagen

                  Diervoeders

                  Monsterneming
                  (steekproef of gericht)

                  Type en concentratie van de mycotoxinen (μg/kg voor een diervoeder met een vochtgehalte van 12 %)

                  Type

                  Land van herkomst

                  Aflatoxine B1

                  Ochratoxine A

                  Zearalenon

                  Deoxynivalenol

                  Fumonisinen (1)

            De bevoegde autoriteit moet ook het volgende aangeven:

                  —

                  de maatregelen die worden genomen wanneer de maximale gehaltes aan aflatoxine B1 worden overschreden;

                  —

                  de gebruikte analysemethoden;

                  —

                  de aantoonbaarheidsgrenzen.

         (1)  De concentratie aan fumonisinen omvat het totaal van de fumonisinen B1, B2 en B3.

      BIJLAGE II
      Aanwezigheid van bepaalde geneeskrachtige stoffen die niet als toevoegingsmiddel in diervoeders zijn toegelaten
      Sommige antibiotica, coccidiostatica en andere geneeskrachtige stoffen kunnen legitiem als toevoegingsmiddel in voormengsels en mengvoeders voor bepaalde diersoorten en -categorieën aanwezig zijn indien wordt voldaan aan de eisen van artikel 10 van het besluit waarnaar wordt verwezen in hoofdstuk II, punt 1a, van bijlage I bij de EER-Overeenkomst (Verordening (EG) nr. 1831/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 22 september 2003 betreffende toevoegingsmiddelen voor diervoeding
          (1)).
      De aanwezigheid van niet-toegelaten geneeskrachtige stoffen in diervoeders vormt een inbreuk.
      Op de volgende geneeskrachtige stoffen moet controle worden uitgeoefend:

                  1)

                  Geneeskrachtige stoffen die alleen voor bepaalde diersoorten of -categorieën als toevoegingsmiddel in het voeder zijn toegelaten:

                              avilamycine

                              decoquinaat

                              diclazuril

                              flavofosfolipol

                              halofuginone-hydrobromide

                              lasalocide A natrium

                              maduramicine-ammonium alfa

                              monensin-natrium

                              narasin

                              narasin — nicarbazine

                              robenidinehydrochloride

                              salinomycine-natrium

                              semduramicin-natrium

                  2)

                  Geneeskrachtige stoffen die niet meer als toevoegingsmiddel in diervoeders zijn toegelaten:

                              amprolium

                              amprolium/ethopabaat

                              arprinocide

                              avoparcine

                              carbadox

                              dimetridazol

                              dinitolmide

                              ipronidazol

                              meticlorpindol

                              meticlorpindol/methylbenzoquaat

                              nicarbazine

                              nifursol

                              olaquindox

                              ronidazol

                              spiramycine

                              tetracyclinen

                              tylosinefosfaat

                              virginiamycine

                              zinkbacitracine

                              andere antimicrobiële stoffen

                  3)

                  Geneeskrachtige stoffen die nooit als toevoegingsmiddel in diervoeders waren toegelaten:

                              overige stoffen.
                              Individuele resultaten van alle niet-conforme monsters; model voor de in punt 1, onder b), bedoelde verslagen

                                          Soort diervoeder (diersoort en -categorie)

                                          Ontdekte stof

                                          Gevonden gehalte

                                          Reden voor de inbreuk (2)

                                          Genomen maatregel

                                    De bevoegde autoriteit moet ook het volgende aangeven:

                                          —

                                          het totale aantal geteste monsters;

                                          —

                                          de namen van de onderzochte stoffen;

                                          —

                                          de gebruikte analysemethoden;

                                          —

                                          de aantoonbaarheidsgrenzen.

         (1)  PB L 268 van 18.10.2003, blz. 29.

         (2)  Reden waarom de niet-toegelaten stof zich in het diervoeder bevindt: resultaat van een onderzoek door de bevoegde autoriteit.

      BIJLAGE III
      Verbodsbepalingen ten aanzien van de productie en het gebruik van voedermiddelen van dierlijke oorsprong
      Onverminderd de artikelen 3 tot en met 13 en 15 van Richtlijn 95/53/EG voeren de EVA-staten in 2005 een gecoördineerd controleprogramma uit om na te gaan of de verbodsbepalingen ten aanzien van de productie en het gebruik van voedermiddelen van dierlijke oorsprong in acht zijn genomen.
      Met name om ervoor te zorgen dat het verbod op het vervoederen van verwerkte dierlijke eiwitten aan bepaalde dieren, zoals neergelegd in bijlage IV bij het besluit waarnaar wordt verwezen in hoofdstuk I, punt 7.1.12, van bijlage I bij de EER-Overeenkomst (Verordening (EG) nr. 999/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 houdende vaststelling van voorschriften inzake preventie, bestrijding en uitroeiing van bepaalde overdraagbare spongiforme encefalopathieën
          (1)), daadwerkelijk wordt toegepast, voeren de lidstaten een specifiek controleprogramma op basis van gerichte controles uit. Overeenkomstig artikel 4 van Richtlijn 95/53/EG gaan die controleprogramma's uit van een risicogebaseerde strategie die alle stadia van de productie omvat, alsmede alle soorten inrichtingen waar diervoeders worden vervaardigd, gehanteerd en toegediend. De EVA-staten besteden bijzondere aandacht aan de vaststelling van criteria die aan een risico gerelateerd kunnen worden. Het gewicht dat aan elk criterium wordt toegekend, moet in verhouding staan tot het risico. De frequentie van de controles en het aantal in de inrichting onderzochte monsters moeten correleren met de som van de aan die inrichting toegekende gewichten.
      Ter indicatie dienen de onderstaande inrichtingen en criteria bij de opstelling van een controleprogramma in aanmerking te worden genomen.

                  Gebouwen

                  Criteria

                  Gewicht

                  Diervoederfabriek

                              —

                              Diervoederfabrieken van zowel mengvoeders voor herkauwers als mengvoeders voor niet-herkauwers die toegestane verwerkte dierlijke eiwitten bevatten

                              —

                              Diervoederfabrieken waar eerder overtredingen zijn geconstateerd of waar die worden vermoed

                              —

                              Diervoederfabrieken met een grote hoeveelheid ingevoerde diervoeders met een hoog eiwitgehalte, zoals vismeel, sojameel, maïsglutenmeel en eiwitconcentraten

                              —

                              Diervoederfabrieken met een hoge mengvoederproductie

                              —

                              Risico op kruisverontreiniging als gevolg van interne operationele procedures (speciale silo's, controle op de daadwerkelijke scheiding van de productielijnen, controle op de ingrediënten, intern laboratorium, bemonsteringsprocedures)

                  Grensinspectieposten en andere punten van binnenkomst in de Gemeenschap

                              —

                              Grote/kleine hoeveelheid ingevoerde diervoeders

                              —

                              Diervoeders met een hoog eiwitgehalte

                  Landbouwbedrijven

                              —

                              Zelfmengers die toegestane verwerkte dierlijke eiwitten gebruiken

                              —

                              Landbouwbedrijven waar herkauwers en andere diersoorten worden gehouden (risico op vermenging/verwisseling van voeder)

                              —

                              Landbouwbedrijven die diervoeders in bulk aanschaffen

                  Handelaren

                              —

                              Opslagloodsen en tussenopslag van diervoeders met een hoog eiwitgehalte

                              —

                              Grote hoeveelheid diervoeders in bulk verhandeld

                              —

                              Handelaren in mengvoeders die in het buitenland geproduceerd zijn

                  Mobiele mengvoederbereiders

                              —

                              Mengvoederbereiders die zowel voor herkauwers als voor niet-herkauwers produceren

                              —

                              Mengvoederbereiders waar eerder overtredingen zijn geconstateerd of waar die worden vermoed

                              —

                              Mengvoederbereiders die diervoeders met een hoog eiwitgehalte verwerken

                              —

                              Mengvoederbereiders met een hoge diervoederproductie

                              —

                              Een groot aantal landbouwbedrijven als afnemers, waaronder bedrijven met herkauwers

                  Transportmiddelen

                              —

                              Voertuigen die voor het vervoer van zowel verwerkte dierlijke eiwitten als diervoeders worden gebruikt

                              —

                              Voertuigen waarbij eerder overtredingen zijn geconstateerd of waarbij die worden vermoed

            Als alternatief voor deze indicatieve inrichtingen en criteria mogen de EVA-staten hun eigen risicobeoordeling vóór 31 maart 2005 aan de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA sturen.
      De bemonstering moet worden gericht op partijen of gebeurtenissen waarbij kruisverontreiniging met verboden verwerkte eiwitten het waarschijnlijkst is (eerste partij na het vervoer van diervoeders die voor deze volgende partij verboden dierlijke eiwitten bevatten, technische problemen of veranderingen in de productielijnen, veranderingen in de opslagbunkers of silo's voor bulkmateriaal).
      In 2005 moeten de EVA-staten zich concentreren op de analyse van suikerbietenpulp en ingevoerde voedermiddelen.
      Per jaar moeten er in een EVA-staat minimaal 10 controles per 100 000 ton geproduceerd mengvoeder plaatsvinden. Het minimumaantal officiële monsters per jaar in een EVA-staat dient 20 per 100 000 ton geproduceerd mengvoeder te zijn. In afwachting van de goedkeuring van alternatieve methoden moet voor de analyse van de monsters de microscopische identificatie en schatting zoals beschreven in het besluit waarnaar wordt verwezen in hoofdstuk II, punt 31i, van bijlage I bij de EER-Overeenkomst (Richtlijn 2003/126/EG van de Commissie inzake de analysemethoden voor de bepaling van bestanddelen van dierlijke oorsprong in het kader van de officiële controle van diervoeders
          (2)) worden gebruikt. Iedere aanwezigheid van verboden bestanddelen van dierlijke oorsprong in diervoeders dient als overtreding van het voederverbod te worden beschouwd.
      De resultaten van de controleprogramma's moeten aan de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA worden meegedeeld aan de hand van onderstaande tabellen.
      Overzicht van de controles betreffende het voederverbod voor diervoeder van dierlijke oorsprong (vervoederen van verboden verwerkte dierlijke eiwitten)
      A.   Gedocumenteerde controles

                  Stadium

                  Aantal controles op de aanwezigheid van verwerkte dierlijke eiwitten

                  Aantal overtredingen die niet op grond van laboratoriumtests, maar van documentaire controles zijn vastgesteld

                  Invoer van voedermiddelen

                  Opslag van voedermiddelen

                  Diervoederfabriek

                  Zelfmengers/mobiele mengvoederbereiders

                  Intermediairs

                  Vervoermiddel

                  Bedrijven met niet-herkauwers

                  Bedrijven met herkauwers

                  Overige: ...

      B.   Bemonstering en testen van voedermiddelen en mengvoeders op verwerkte dierlijke eiwitten

                  Gebouwen

                  Aantal officiële monsters, getest op verwerkte dierlijke eiwitten

                  Aantal niet-conforme monsters

                  Aanwezigheid van verwerkte dierlijke eiwitten van landdieren

                  Aanwezigheid van verwerkte dierlijke eiwitten van vis

                  Voedermiddelen

                  Mengvoeders

                  Voedermiddelen

                  Mengvoeders

                  Voedermiddelen

                  Mengvoeders

                  voor herkauwers

                  voor niet-herkauwers

                  voor herkauwers

                  voor niet-herkauwers

                  voor herkauwers

                  voor niet-herkauwers

                  Bij de invoer

                  Diervoederfabriek

                  Intermediairs/opslag

                  Vervoermiddel

                  Zelfmengers/mobiele mengvoederbereiders

                  Op het landbouwbedrijf

                  Overige: ...

      C.   Overzicht van verboden verwerkte dierlijke eiwitten die zijn aangetroffen in voor herkauwers bedoelde diervoeders

                  Maand van bemonstering

                  Aard, mate en oorsprong van verontreiniging

                  Sancties (of andere maatregelen)

                  1

                  2

                  3

                  4

                  5

                  …

         (1)  PB L 147 van 31.5.2001, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1993/2004 van de Commissie (PB L 344 van 20.11.2004, blz. 12).

         (2)  PB L 339 van 24.12.2003, blz. 78.

      BIJLAGE IV
      Individuele resultaten van alle (zowel conforme als niet-conforme) monsters betreffende het gehalte aan koper en zink in mengvoeders voor varkens

                  Soort mengvoeder
                  (diercategorie)

                  Sporenelement
                  (koper of zink)

                  Aangetroffen gehalte
                  (mg/kg volledig diervoeder)

                  Reden voor de overschrijding van het maximumgehalte (1)

                  Genomen maatregel

         (1)  Zoals geconcludeerd na een onderzoek door de bevoegde autoriteit.


title: Aanbeveling van de Raad van 14 juli 2015 over het nationale hervormingsprogramma 2015 van Luxemburg, met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma 2015 van Luxemburg

text:
               18.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 272/73

         AANBEVELING VAN DE RAAD
   van 14 juli 2015
   over het nationale hervormingsprogramma 2015 van Luxemburg, met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma 2015 van Luxemburg
   (2015/C 272/19)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148, lid 4,
   Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid (1), en met name artikel 5, lid 2,
   Gezien de aanbeveling van de Europese Commissie,
   Gezien de resoluties van het Europees Parlement,
   Gezien de conclusies van de Europese Raad,
   Gezien het advies van het Comité voor de werkgelegenheid,
   Gezien het advies van het Economisch en Financieel Comité,
   Gezien het advies van het Comité voor sociale bescherming,
   Gezien het advies van het Comité voor de economische politiek,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 26 maart 2010 heeft de Europese Raad zijn goedkeuring gehecht aan het voorstel van de Commissie voor een nieuwe groei- en werkgelegenheidsstrategie; deze Europa 2020-strategie berust op een versterkte coördinatie van het economische beleid en spitst zich toe op de sleutelgebieden waarop Europa's potentieel voor duurzame groei en concurrentievermogen een krachtige impuls nodig heeft.

               (2)

               Op voorstel van de Commissie heeft de Raad op 14 juli 2015 een aanbeveling inzake de globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten en de Unie vastgesteld, en op 21 oktober 2010 heeft hij een besluit betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten (2) vastgesteld, die samen de „geïntegreerde richtsnoeren” vormen. De lidstaten werd verzocht in hun nationaal economisch en werkgelegenheidsbeleid met de geïntegreerde richtsnoeren rekening te houden.

               (3)

               Op 8 juli 2014 heeft de Raad een aanbeveling (3) over het nationale hervormingsprogramma voor 2014 van Luxemburg vastgesteld en een advies over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Luxemburg voor 2014 uitgebracht. In overeenstemming met Verordening (EU) nr. 473/2013 van het Europees Parlement en de Raad (4) heeft de Commissie op 28 november 2014 haar advies over het ontwerpbegrotingsplan voor 2015 van Luxemburg gepresenteerd.

               (4)

               Op 28 november 2014 heeft de Commissie haar goedkeuring gehecht aan de jaarlijkse groeianalyse en daarmee de aanzet gegeven tot het Europees semester 2015 voor coördinatie van het economisch beleid. Tevens heeft de Commissie op die datum op grond van Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de Raad (5) het waarschuwingsmechanismeverslag aangenomen, waarin Luxemburg niet werd genoemd als een van de lidstaten die aan een diepgaande evaluatie zouden worden onderworpen.

               (5)

               Op 18 december 2014 heeft de Europese Raad de volgende prioriteiten goedgekeurd: stimuleren van investeringen, intensiveren van structurele hervormingen en nastreven van een verantwoorde, groeivriendelijke begrotingsconsolidatie.

               (6)

               Op 26 februari 2015 heeft de Commissie haar landenverslag 2015 voor Luxemburg gepubliceerd. In het landenverslag worden de vorderingen beoordeeld die Luxemburg bij de tenuitvoerlegging van de op 8 juli 2014 vastgestelde landenspecifieke aanbevelingen heeft gemaakt.

               (7)

               Op 30 april 2015 heeft Luxemburg zijn nationale hervormingsprogramma 2015 en zijn stabiliteitsprogramma 2015 ingediend. Om met de onderlinge verbanden tussen beide programma's rekening te houden, zijn deze tegelijkertijd geëvalueerd.

               (8)

               Luxemburg valt momenteel onder het preventieve deel van het stabiliteits- en groeipact. In haar stabiliteitsprogramma 2015 is de regering van plan het nominale overschot geleidelijk te verlagen van 0,6 % van het bbp in 2014 tot 0,1 % van het bbp in 2015. Zij is van plan het nominale overschot daarna weer te verhogen tot 0,9 % van het bbp in 2018. De regering is van plan om de middellangetermijndoelstelling — een structureel overschot van 0,5 % van het bbp — gedurende de hele programmeringsperiode te handhaven. Volgens het stabiliteitsprogramma is de regering van plan de overheidsschuldquote ruim onder de in het Verdrag vastgestelde referentiewaarde van 60 % te houden. De schuldquote zal naar verwachting gedurende de hele programmeringsperiode rond de 24 % bedragen; zij zal in 2016 iets boven de 24 % liggen en tegen 2019 tot onder de 24 % van het bbp dalen. Het macro-economische scenario dat aan deze begrotingsprognoses ten grondslag ligt is voor 2015 optimistisch en voor de periode daarna plausibel. Vanaf 2016 kunnen zich echter risico's met betrekking tot de uitvoering van de begrotingsmaatregelen voordoen. In de voorjaarsprognose van de Commissie is er sprake van dat het structurele saldo in 2015 en 2016 rond de middellangetermijndoelstelling blijft. Op basis van zijn beoordeling van het stabiliteitsprogramma en rekening houdend met de voorjaarsprognoses 2015 van de Commissie is de Raad van mening dat Luxemburg naar verwachting aan de bepalingen van het stabiliteits- en groeipact zal voldoen. Het begrotingskader van Luxemburg is aanzienlijk versterkt met de goedkeuring van het begrotingskader voor de middellange termijn en het opzetten van de begrotingsraad. Niettemin is sprake van zwakke punten die moeten worden aangepakt door regelmatig begrotingsstatistieken bekend te maken, hetgeen essentieel is voor het realtimetoezicht op de begrotingsontwikkelingen.

               (9)

               De verwachte daling aan inkomsten uit verbruiksbelasting als gevolg van de gewijzigde regelgeving in verband met e-handel benadrukt de kwetsbaarheid van ten minste één deel van de belastinginkomsten. Om de voorspelbaarheid van die inkomsten beter te verzekeren, zou de belastinggrondslag verder kunnen worden verbreed en de belasting geharmoniseerd, met name door de momenteel lage belasting op woningbezit te herzien, en door beter gebruik te maken van alternatieve bronnen, waaronder milieubelasting. De voorbereidende werkzaamheden voor een alomvattende belastinghervorming (die in 2017 in werking moet treden) zijn van start gegaan.

               (10)

               De duurzaamheid op langere termijn van de openbare financiën wordt bedreigd door de groei van de pensioenuitgaven, ondanks de recente hervorming van het pensioenstelsel, en door de sterke toename van de uitgaven voor de zorg op de lange termijn. Naar verwachting zal de verzekering voor langdurige zorg in 2015 (6) een tekort te zien geven en zullen de reserves geleidelijk teruglopen, zodat zij reeds in 2017 onder het wettelijke minimum van 10 % van de uitgaven terecht zullen komen. Sommige maatregelen die een besparend effect hebben, zijn in de begroting voor 2015 opgenomen (7). De geplande hervorming van de verzekering voor langdurige zorg, die erop gericht is om mensen die langdurige zorg nodig hebben, te voorzien van een juist dienstverleningsniveau en de daartoe benodigde financiering te verzekeren, is nog niet in wetgeving omgezet. De hervorming van het pensioenstelsel van 2012 was niet ambitieus genoeg, aangezien de grote kloof tussen de wettelijke en de daadwerkelijke pensioenleeftijd hierdoor slechts gedeeltelijk werd aangepakt. Er bestaan nog steeds verschillende manieren om vervroegd met pensioen te gaan. De deelname van oudere werknemers aan de arbeidsmarkt blijft zeer gering, vergeleken met andere lidstaten. Er is ontwerpwetgeving opgesteld in verband met de pensioenhervorming en tot wijziging van de Werkcode (Leeftijdspact). Daarin is een pakket maatregelen opgenomen dat erop gericht is oudere werknemers aan het werk te houden.

               (11)

               De Luxemburgse economie wordt gekenmerkt door een per economische sector sterk uiteenlopende arbeidsproductiviteit, waarbij de arbeidsproductiviteit in de financiële sector tweemaal zo groot is als die in de niet-financiële sectoren. Dit betekent dat grotere variatie in de reële lonen per sector, in overeenstemming met de arbeidsproductiviteit per sector, de herverdeling van arbeid in de richting van opkomende concurrerende sectoren of sectoren die te lijden hebben onder verliezen aan kostenconcurrentievermogen, zou kunnen ondersteunen. Er blijven barrières bestaan voor de nodige sectorale loonaanpassingen op de lange termijn.

               (12)

               Ondanks de over het algemeen goed werkende arbeidsmarkten en het hoge percentage afgestudeerden van het hoger onderwijs, is de arbeidsparticipatie van oudere werknemers, vrouwen en laaggeschoolde jongeren relatief gering. Institutionele hindernissen blijven een doeltreffend activeringsbeleid belemmeren. Binnen de openbare diensten voor arbeidsvoorziening voltrekt zich een belangrijke hervorming waardoor werkzoekenden individueel worden begeleid; de regering is voornemens die hervorming voor eind 2015 te voltooien. De ontwerphervorming van het beroepsonderwijs, de beroepsopleidingen en van het middelbaar onderwijs, bedoeld om de onderwijsresultaten te verbeteren, met name voor diegenen met een kansarme sociaaleconomische achtergrond, zijn nog niet goedgekeurd. De aangekondigde maatregelen inzake moederschapsuitkeringen en schooltoelagen, alsmede de geplande hervorming van het ouderschapsverlof, zullen naar verwachting bijdragen tot een verhoogde arbeidsmarktparticipatie van vrouwen. Negatieve arbeidsprikkels voor tweede verdieners zijn het gevolg van het „stelsel van gezamenlijke belastingheffing” en van de inrichting van het stelsel van sociale zekerheid. Ondanks het hoge percentage afgestudeerden van het hoger onderwijs blijven de onderwijsresultaten onbevredigend en blijft verbetering van de situatie van mensen met een migratieachtergrond en van laaggeschoolde jongeren moeilijk. Het geringe arbeidsmarktaanbod als gevolg van institutionele factoren en de inrichting van het stelsel van sociale zekerheid duurt voort en is de oorzaak van problemen op de arbeidsmarkt.

               (13)

               In de context van het Europees semester heeft de Commissie een brede analyse van het economische beleid van Luxemburg verricht. Deze analyse is gepubliceerd in het landenverslag 2015. Voorts heeft de Commissie zowel het nationale hervormingsprogramma als het stabiliteitsprogramma doorgelicht en onderzocht welk gevolg is gegeven aan de aanbevelingen die in eerdere jaren tot Luxemburg zijn gericht. Daarbij heeft zij niet alleen gekeken naar de relevantie ervan voor een houdbaar budgettair en sociaaleconomisch beleid in Luxemburg, maar is zij ook nagegaan of de EU-regels en -richtsnoeren in acht zijn genomen, gezien de noodzaak de algehele economische governance van de Unie te versterken door middel van een inbreng op EU-niveau in toekomstige nationale besluiten. De aanbevelingen in het kader van het Europees semester worden in de onderstaande aanbevelingen 1 tot en met 3 weergegeven.

               (14)

               In het licht van deze beoordeling heeft de Raad het stabiliteitsprogramma onderzocht en is van mening (8) dat Luxemburg aan het stabiliteits- en groeipact voldoet.

               (15)

               In de context van het Europees semester heeft de Commissie tevens een analyse van het economische beleid van de eurozone als geheel verricht. Op basis hiervan heeft de Raad specifieke aanbevelingen gericht tot de lidstaten die de euro als munt hebben (9). Als land dat de euro als munt heeft, dient Luxemburg er ook voor te zorgen dat aan deze aanbevelingen volledig en tijdig uitvoering wordt gegeven,

         BEVEELT AAN dat Luxemburg in de periode 2015 en 2016 de volgende actie onderneemt:

               1.

               De belastinggrondslag verbreden, met name van de belasting op verbruik, van de periodieke vastgoedbelasting en van de milieubelasting.

               2.

               De kloof tussen de wettelijke en de daadwerkelijke pensioenleeftijd overbruggen door vervroegde pensionering te beperken en door de wettelijke pensioenleeftijd te koppelen aan de levensverwachting.

               3.

               In overleg met de sociale partners en in overeenstemming met de nationale praktijken het loonvormingssysteem hervormen om ervoor te zorgen dat de loonontwikkeling gelijke tred houdt met de productiviteit.

      Gedaan te Brussel, 14 juli 2015.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         P. GRAMEGNA

      (1)  PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.

      (2)  Gehandhaafd bij Besluit 2014/322/EU van de Raad van 6 mei 2014 betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten voor 2014 (PB L 165 van 4.6.2014, blz. 49).

      (3)  Aanbeveling van de Raad van 8 juli 2014 over het nationale hervormingsprogramma 2014 van Luxemburg, met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma 2014 van Luxemburg (PB C 247 van 29.7.2014, blz. 72).

      (4)  Verordening (EU) nr. 473/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 21 mei 2013 betreffende gemeenschappelijke voorschriften voor het monitoren en beoordelen van ontwerpbegrotingsplannen en voor het garanderen van de correctie van buitensporige tekorten van de lidstaten van de eurozone (PB L 140 van 27.5.2013, blz. 11).

      (5)  Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 betreffende de preventie en correctie van macro-economische onevenwichtigheden (PB L 306 van 23.11.2011, blz. 25).

      (6)  CNS, Budget de l'Assurance Dépendance, begrotingsjaar 2015, verkrijgbaar op http://cns.lu/files/publications/Budget_AD_2015.pdf

      (7)  Maatregelen 255 en 256 van de Begroting 2015, verkrijgbaar op http://www.budget.public.lu/.

      (8)  Uit hoofde van artikel 5, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1466/97.

      (9)  PB C 272 van 18.8.2015, blz. 98


title: Aanbeveling van de Commissie van 30 mei 2008 betreffende risicoreductiemaatregelen voor de stoffen trichloorethyleen, benzeen en 2-methoxy-2-methylbutaan (TAME) (Kennisgeving geschied onder nummer C(2008) 2271) (Voor de EER relevante tekst)

text:
               21.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 162/34

      AANBEVELING VAN DE COMMISSIE

   van 30 mei 2008
   betreffende risicoreductiemaatregelen voor de stoffen trichloorethyleen, benzeen en 2-methoxy-2-methylbutaan (TAME)
   (Kennisgeving geschied onder nummer C(2008) 2271)
   (Voor de EER relevante tekst)
   (2008/471/EG)
   DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
   Gelet op Verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad van 23 maart 1993 inzake de beoordeling en de beperking van de risico's van bestaande stoffen (1), en met name op artikel 11, lid 2,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               In het kader van Verordening (EEG) nr. 793/93 zijn de volgende stoffen aangemerkt als prioriteitsstoffen die moeten worden geëvalueerd in overeenstemming met de Verordeningen (EG) nr. 1179/94 (2) en (EG) nr. 2364/2000 (3) van de Commissie betreffende de eerste en vierde lijst van prioriteitsstoffen krachtens Verordening (EEG) nr. 793/93:

                           —

                           trichlooretheen,

                           —

                           benzeen,

                           —

                           2-methoxy-2-methylbutaan (TAME).

               (2)

               De volgens deze verordeningen aangewezen rapporterende lidstaten hebben voor die stoffen, overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1488/94 van de Commissie van 28 juni 1994 tot vaststelling van de beginselen voor de beoordeling van de risico's voor mens en milieu van bestaande stoffen krachtens Verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad (4), de beoordeling van de risico's voor mens en milieu afgerond en voorstellen gedaan voor een strategie ter beperking van de risico's.

               (3)

               Het Wetenschappelijk Comité voor toxiciteit, ecotoxiciteit en milieu (WCTEM) en het Wetenschappelijk Comité voor gezondheids- en milieurisico's (WCGM) zijn geraadpleegd over de door de rapporterende lidstaten uitgevoerde risicobeoordelingen en hebben hierover advies uitgebracht. De adviezen zijn op de website van de wetenschappelijke comités gepubliceerd.

               (4)

               De resultaten van de risicobeoordeling en de verdere resultaten van de strategieën ter beperking van de risico’s worden vermeld in de desbetreffende mededeling van de Commissie (5).

               (5)

               Uitgaande van die evaluatie is het passend voor sommige stoffen bepaalde risicoreductiemaatregelen aan te bevelen.

               (6)

               De voor werknemers aanbevolen risicoreductiemaatregelen moeten worden bekeken binnen het kader van de wetgeving ter bescherming van werknemers, welke als een afdoende kader wordt beschouwd om de aan de stof verbonden risico's te beperken voor zover dit nodig is.

               (7)

               De in deze aanbeveling vervatte risicoreductiemaatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het bij artikel 15, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 793/93 ingestelde comité,

         BEVEELT AAN:
   DEEL 1
   TRICHLOORETHYLEEN

         (CAS-nr. 79-01-6; Einecs-nr. 201-167-4)

   Risicoreductiemaatregelen voor werknemers (1)

               1.

               Een convenant tussen de European Chlorinated Solvents Association, die optreedt namens de Europese producenten van de stof, de distributeurs en de afnemers, op grond waarvan de stof uitsluitend mag worden verkocht aan afnemers die het charter voor een veilig gebruik van trichlooretheen bij de reiniging van metaal naleven. Volgens dit charter mag trichlooretheen uitsluitend worden gebruikt in gesloten of ingeperkte metaalreinigingssystemen als omschreven in deel 4 van de Europese norm EN 12921 en wordt op de naleving hiervan toegezien door een derde partij.

         DEEL 2
   BENZEEN

         (CAS-nr. 71-43-2; Einecs-nr. 200-753-7)

   Risicoreductiemaatregelen voor het milieu (2, 3, 4, 5)

               2.

               Teneinde op locaties waar benzeen wordt geproduceerd en/of verwerkt de potentiële risico’s bij de behandeling van industrieel afvalwater te beperken, wordt aanbevolen dat de bevoegde autoriteiten in de betrokken lidstaten in de overeenkomstig Richtlijn 2008/1/EG van het Europees Parlement en de Raad (6) (geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging) afgegeven vergunningen voorwaarden, emissiegrenswaarden of gelijkwaardige parameters of technische maatregelen vaststellen voor benzeen om ervoor te zorgen dat de exploitatie van de installaties in kwestie op basis van BBT geschiedt, rekening houdend met de technische karakteristieken van de betrokken installaties, de geografische ligging ervan en de plaatselijke milieuomstandigheden.

               3.

               De lidstaten dienen zorgvuldig toezicht uit te oefenen op de uitvoering van BBT inzake benzeen en belangrijke ontwikkelingen in het kader van de uitwisseling van informatie over BBT aan de Commissie te rapporteren.

               4.

               Teneinde de vergunningverlening en bewaking krachtens Richtlijn 2008/1/EG (geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging) te vergemakkelijken, dient benzeen te worden meegenomen bij de lopende werkzaamheden ter ontwikkeling van richtsnoeren voor beste beschikbare technieken (BBT).

               5.

               De blootstelling van micro-organismen in afvalwaterzuiveringsinstallaties moet waar nodig door nationale voorschriften worden gereguleerd om ervoor te zorgen dat er geen risico's voor het milieu te verwachten zijn.

         DEEL 3
   2-METHOXY-2-METHYLBUTAAN (TAME)

         (CAS-nr. 994-05-8; Einecs-nr. 213-611-4)

   Risicoreductiemaatregelen voor het milieu (6-11)

               6.

               Een van de hoofddoelstellingen van de huidige communautaire wetgeving (7) is te voorkomen dat er door toedoen van de mens stoffen in het grondwater terechtkomen, waaronder TAME. Daarom wordt aanbevolen waar nodig monitoringprogramma's op te zetten zodat verontreiniging van het grondwater door TAME snel kan worden gedetecteerd.

               7.

               Daarnaast wordt aanbevolen voor de aanleg en de exploitatie van ondergrondse benzinetanks en distributie-installaties bij tankstations op grote schaal de beste beschikbare technieken toe te passen. Dit betekent dat de lidstaten moeten overwegen bindende voorschriften in te voeren, met name voor alle tankstations in grondwaterwingebieden.

               8.

               De bevoegde autoriteiten in de betrokken lidstaten dienen in de overeenkomstig Richtlijn 2008/1/EG afgegeven vergunningen voorwaarden, emissiegrenswaarden of gelijkwaardige parameters of technische maatregelen voor TAME vast te leggen, om ervoor te zorgen dat de exploitatie van de installaties in kwestie op basis van de beste beschikbare technieken (BBT) geschiedt, rekening houdend met de technische karakteristieken van de betrokken installaties, de geografische ligging ervan en de plaatselijke milieuomstandigheden.

               9.

               De lidstaten dienen zorgvuldig toezicht uit te oefenen op de uitvoering van BBT voor TAME en belangrijke ontwikkelingen in het kader van de uitwisseling van informatie over BBT aan de Commissie te rapporteren.

               10.

               Lokale emissies naar het oppervlaktewater moeten waar nodig door nationale voorschriften worden gereguleerd om te verzekeren dat er geen risico's voor het milieu te verwachten zijn.

               11.

               De ter bescherming van het grondwater aanbevolen risicoreductiemaatregelen worden toereikend geacht om de mens tegen blootstelling via het milieu te beschermen.

         DEEL 4
   ADRESSATEN

               12.

               Deze aanbeveling is gericht tot alle sectoren waarin de genoemde stoffen worden ingevoerd, geproduceerd, vervoerd, opgeslagen, in een preparaat geformuleerd of anderszins verwerkt, gebruikt, verwijderd of teruggewonnen, en tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 30 mei 2008.

            Voor de Commissie

         Stavros DIMAS

            Lid van de Commissie

      (1)  PB L 84 van 5.4.1993, blz. 1. Verordening gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1882/2003 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 284 van 31.10.2003, blz. 1).

      (2)  PB L 131 van 26.5.1994, blz. 3.

      (3)  PB L 273 van 26.10.2000, blz. 5.

      (4)  PB L 161 van 29.6.1994, blz. 3.

      (5)  PB C 157 van 21.6.2008, blz. 1.

      (6)  PB L 24 van 29.1.2008, blz. 8.

      (7)  Richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid (PB L 327 van 22.12.2000, blz. 1).