				|

		52013DC0393

			Aanbeveling voor een AANBEVELING VAN DE RAAD om het buitensporige overheidstekort in Polen te verhelpen /* COM/2013/0393 final - 2013/ () */

			   	Aanbeveling voor een
AANBEVELING VAN DE RAAD
om het buitensporige overheidstekort in Polen
te verhelpen

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van
de Europese Unie, en met name artikel 126, lid 7,
Gezien de aanbeveling van de Europese
Commissie,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)       Overeenkomstig artikel 126
van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) dienen de
lidstaten buitensporige overheidstekorten te vermijden.
(2)       Het stabiliteits- en
groeipact is gebaseerd op de doelstelling van deugdelijke openbare financiën
als middel om de voorwaarden voor prijsstabiliteit en voor een tot
werkgelegenheidsschepping leidende sterke duurzame groei te verbeteren.
(3)       De Raad heeft op 7 juli 2009
overeenkomstig artikel 104, lid 6, van het Verdrag tot
oprichting van de Europese Gemeenschap (VEG) besloten dat er in Polen een
buitensporig tekort bestond[1],
en overeenkomstig artikel 104, lid 7, VEG en artikel 3
van Verordening (EG) nr. 1467/97 van de Raad van 7 juli 1997
over de bespoediging en verduidelijking van de tenuitvoerlegging van de
procedure bij buitensporige tekorten een aanbeveling gedaan om het
buitensporige tekort uiterlijk in 2012 te corrigeren[2]. Om het overheidstekort op een
geloofwaardige en duurzame wijze terug te dringen tot onder de 3 % van het
bbp, is de Poolse autoriteiten aanbevolen de budgettaire
stimuleringsmaatregelen in 2009 zoals gepland ten uitvoer te leggen, zorg te
dragen voor een gemiddelde structurele budgettaire aanpassing van minstens 1¼ procentpunt
van het bbp per jaar met ingang van 2010, gedetailleerde maatregelen te
formuleren die noodzakelijk zijn om het tekort tegen 2012 tot onder de
referentiewaarde terug te brengen en hervormingen door te voeren om de primaire
lopende uitgaven de komende jaren onder controle te houden. De Raad heeft 7 januari 2010
vastgesteld als uiterste datum waarop doeltreffende actie moet worden
ondernomen.
(4)       De Commissie heeft op 3 februari 2010
op basis van de najaarsprognoses 2009 van de diensten van de Commissie
vastgesteld dat Polen doeltreffend gevolg had gegeven aan de aanbeveling van de
Raad van 7 juli 2009 om zijn overheidstekort tot onder de
referentiewaarde van 3 % van het bbp terug te dringen, en achtte daarom
geen verdere stap in de buitensporigtekortprocedure noodzakelijk. Op basis van
de najaarsprognoses 2011 oordeelde de Commissie dat Polen niet op de goede weg
was en vroeg zij om aanvullende maatregelen, die Polen heeft genomen. Aldus
bevestigde de Commissie op 11 januari 2012 dat de Poolse autoriteiten
doeltreffende actie hadden ondernomen in de richting van een tijdige en
duurzame correctie van het buitensporige tekort en op dat moment waren geen
verdere stappen in de buitensporigtekortprocedure noodzakelijk[3].
(5)       Overeenkomstig artikel 3, lid 5,
van Verordening (EG) nr. 1467/97 kan de Raad, op grond van een
aanbeveling van de Commissie, een herziene aanbeveling krachtens artikel 126, lid 7, VWEU
vaststellen indien effectief gevolg is gegeven en er zich na de vaststelling
van die aanbeveling onverwachte ongunstige economische gebeurtenissen met een
ernstige negatieve weerslag op de openbare financiën voordoen. Op basis van de
in de aanbeveling van de Raad vervatte economische prognoses wordt beoordeeld
of er sprake is van onverwachte ongunstige economische gebeurtenissen met een
ernstige negatieve weerslag op de begroting.
(6)       Overeenkomstig artikel 126, lid 7, VWEU
en artikel 3 van Verordening (EG) nr. 1467/97 van de Raad
moet de Raad aanbevelingen richten tot de betrokken lidstaat opdat deze binnen
een bepaalde termijn een einde maakt aan de buitensporigtekortsituatie. In de
aanbeveling moet een termijn van ten hoogste zes maanden worden bepaald
waarbinnen de betrokken lidstaat doeltreffende actie moet ondernemen om het
buitensporige tekort te corrigeren. Voorts moet de Raad in een aanbeveling om
een buitensporig tekort te corrigeren, de betrokken lidstaat verzoeken dat hij
jaarlijkse begrotingsdoelstellingen realiseert die op grond van de prognoses
die aan de aanbeveling ten grondslag liggen, stroken met een benchmark die
overeenstemt met een minimale jaarlijkse verbetering van ten minste 0,5 %
van het bbp in het structurele saldo, dit is het conjunctuurgezuiverde
begrotingssaldo ongerekend eenmalige en tijdelijke maatregelen.
(7)       In de voorjaarsprognoses 2009
van de diensten van de Commissie, die aan de aanbeveling van de Raad van 7 juli 2009
krachtens artikel 104, lid 7, VEG ten grondslag lagen, werd
geraamd dat de Poolse economie in 2010 met 0,8 % zou groeien, waarbij de
jaren 2011 en 2012 buiten het blikveld van de prognoses vielen. Het reële bbp
nam in 2009 toe met 1,6 %, voornamelijk door soepeler budgettair en
monetair beleid, de instroom van EU‑fondsen ter financiering van
infrastructurele investeringen en een waardedaling van de munt. De aantrekkende
uitvoer en de heropleving van de binnenlandse vraag zorgden voor herstel in 2010
en 2011, toen het reële bbp respectievelijk met 3,9 % en 4,5 %
toenam; de groei van het bbp in 2010 was dus ruim boven de 0,8 % van het
bbp die de diensten van de Commissie in de voorjaarsprognoses 2009 verwachtten.
De voorjaarsprognoses 2009 van de diensten van de Commissie, waarin werd
voorzien dat het verdwijnen van de output gap buiten het blikveld van de
prognoses zou vallen, gingen er impliciet vanuit dat het groeipercentage van de
Poolse economie tijdens de laatste beschouwde jaren rond het potentieel zou
liggen. De Poolse economie kende in 2012 echter een sterke teruggang met een
reële groei van het bbp van 1,9 %. Investeringen, met name in de bouw,
bleven uit door consolidatie van de overheid, verzwakte kredietgroei en doordat
huishoudens ervan afzagen onroerend goed te kopen. Over het algemeen genomen
heeft Polen in de periode 2009‑2012 een relatief bestendige economische
activiteit gekend, zij het met een reële groei van het bbp die onder het
potentieel in 2012 lag, hoofdzakelijk als gevolg van de wereldwijde economische
en financiële crisis.
(8)       Volgens de voorjaarsprognoses
2013 van de diensten van de Commissie zal het reële bbp in 2013 slechts met 1,1 %
toenemen. De particuliere consumptie groeit naar verwachting met 0,8 % als
gevolg van een dalende werkgelegenheid, gematigde loonstijging en omdat
huishoudens hun spaargeld weer opbouwen. De trend in bruto‑investeringen
in vaste activa, met name in de infrastructurele bouw, zal met een daling van 2,6 %
negatief blijven en weerspiegelt de verdere budgettaire consolidatie, de zwakke
buitenlandse vraag en de verzwakte kredietgroei. In 2014 trekt de economie naar
verwachting enigszins aan met een groei van het reële bbp van 2,2 %,
hoewel daaraan risico´s in beide richtingen verbonden zijn naar gelang van de
snelheid van het wereldwijde herstel.
(9)       Het overheidstekort liep op
(van 3,7 % van het bbp in 2008) tot 7,4 % van het bbp in 2009 door
een aanzienlijke budgettaire stimulering en een sterke intrinsieke dynamiek van
de uitgaven, gebaseerd op sterke groei. Nadat de buitensporigtekortprocedure
was ingeleid, richtten de consolidatiemaatregelen in 2010 zich op de
overheidssalarissen, lopende bestedingen en een verhoging van de accijnzen.
Ondanks deze consolidatiemaatregelen van 0,6 % liep het nominale tekort op
tot 7,9 % van het bbp in 2010 door een aanzienlijke stijging van de
overheidsinvesteringen (0,4 % van het bbp) en de intermediaire consumptie
(0,5 % van het bbp). Sinds 2011 is het nominale tekort beïnvloed door
voortdurende consolidatie‑inspanningen, inclusief besparingen in sociale
bijdragen die zijn overgedragen naar open pensioenfondsen, verhogingen van de
btw-tarieven en inkomstenverhogende veranderingen in andere belastingen, de
invoering van een tijdelijke uitgavenregel en besparingen in de uitgaven voor
een actief arbeidsmarktbeleid. Het nominale tekort steeg daardoor naar 5 %
van het bbp in 2011.
(10)     Het overheidstekort bedroeg
volgens de feitelijke gegevens in de bekendmaking van Eurostat van april 2013 3,9 %
van het bbp in 2012. Het feitelijke tekort voor 2012 is hoger dan de verwachte 3,5 %
van het bbp dat in september 2012 door de Poolse autoriteiten openbaar is
gemaakt. Vooral de rente‑uitgaven en de sociale overdrachten vielen hoger
uit dan geraamd. Aan de ontvangstenkant waren de indirecte belastingen, met
name de btw, aanzienlijk lager dan was voorspeld. Een nog slechter resultaat
kon worden voorkomen doordat er sprake was van minder overheidsinvesteringen,
wat deels werd gecompenseerd door lagere ontvangen kapitaaloverdrachten.
(11)     Volgens de voorjaarsprognoses 2013
van de diensten van de Commissie komt het overheidstekort in 2013 uit op 3,9 %
van het bbp (tegenover de tekortdoelstelling van Polen van 3,5 % van het
bbp voor 2013) en, ervan uitgaande dat het beleid ongewijzigd blijft, op 4,1 %
van het bbp in 2014. Als rekening wordt gehouden met de aanvullende maatregelen
in de actualisering van 2013 van het Poolse convergentieprogramma (CP), dat na
de afsluitingsdatum van de voorjaarsprognoses 2013 van de diensten van de
Commissie is gepubliceerd, verandert de beoordeling nauwelijks. Het CP voorziet
voor 2013 niet in nieuwe discretionaire maatregelen. Hoewel het CP ervan
uitgaat de btw‑tarieven op het huidige niveau te houden en deze niet te
verlagen, zou het opnemen van deze maatregel het tekort in 2014 naar schatting
van de Commissie terugbrengen tot 3,7 % van het bbp. Daarom zijn de
voorjaarsprognoses van de diensten van de Commissie geactualiseerd met de in
het CP vervatte maatregelen, om een accuraat basisscenario te hebben voor de
nieuwe aanbeveling.
(12)     Het grootste neerwaartse
risico voor de begrotingsdoelstellingen in 2013 en erna is –zo blijkt uit
gegevens uit het verleden – een sterke procycliciteit van indirecte en directe
belastinginkomsten en een in de prognoses gebruikte ondermaatse
inkomstenelasticiteit. Dit werd met name in 2012 ervaren toen de
belastinginkomsten ondanks een verbreding van de belastinggrondslag daalden als
gevolg van een verhoging van de btw‑teruggaaf en achterstallige btw.
(13)     Het structurele tekort nam af
van 8,3 % van het bbp in 2010 naar 5,4 % in 2011 en 3,8 % in 2012.
De in deze periode uitgevoerde consolidatiemaatregelen richten zich met name op
indirecte belastingen, bijdragen bij arbeidsongeschiktheid, bijdragen aan open
pensioenfondsen, de overheidssalarissen (met uitzondering van de lokale
overheid) en intermediaire consumptie. Deze maatregelen waren aanzienlijk en
besloegen zowel de ontvangsten‑ als de uitgavenkant. Cumulatief kwamen
zij neer op 2,1 % van het bbp in 2011 en 1,6% van het bbp in 2012.
(14)     De gemiddelde ogenschijnlijke
jaarlijkse begrotingsinspanning over de periode 2010‑2012 wordt geschat
op 1,5 % van het bbp. Indien zij wordt aangepast aan de aanzienlijke
opwaartse herziening van de potentiële productiegroei op het moment dat de
aanbeveling werd uitgebracht (‑0,3 procentpunt) en omdat de
inkomsten onverwacht minder snel stegen dan de bbp‑groei op basis van de
standaardelasticiteiten (+0,4 procentpunt) impliceerde, overtreft de
gemiddelde jaarlijkse aangepaste structurele inspanning (1,6 % van het
bbp) de aanbevolen gemiddelde jaarlijkse begrotingsinspanning (1¼ % van
het bbp) over de periode 2010‑2012. De bottom‑upaanpak raamt de
cumulatieve omvang van de consolidatiemaatregelen op ongeveer 4,3 % van
het bbp over de periode 2010‑2012. Polen heeft aldus doeltreffende actie
ondernomen.
(15)     Uit het Fiscal Sustainability
Report 2012 van de Europese Commissie blijkt dat de begroting van Polen op de
korte termijn niet onder druk zal komen te staan. Het land kent volgens het
middellangetermijnperspectief een gemiddeld houdbaarheidsrisico en volgens het
langetermijnperspectief een laag risico, op voorwaarde dat de budgettaire
consolidatieplannen volledig worden uitgevoerd. Uit het Vergrijzingsverslag 2012
blijkt in de jaren 2010-2060 naar verwachting een beperkte stijging van de
totale leeftijdsgerelateerde overheidsuitgaven. Toch moet Polen nog altijd
beleidsmaatregelen uitvoeren die gericht zijn op een betere duurzaamheid op de
lange termijn, maar deze inspanning ligt onder de gemiddelde verbetering die
voor de EU als geheel is vereist.
(16)     De overheidsschuld daalde van 56,2 %
van het bbp in 2011 naar 55,6 % van het bbp in 2012, wegens een aanzienlijke
stock‑flow adjustment. Volgens de voorjaarsprognoses 2013 van de diensten
van de Commissie stijgt de overheidsschuld naar 57½ % van het bbp in 2013
en, bij ongewijzigd beleid, naar bijna 59 % van het bbp in 2014.
(17)     Om het tekort tegen 2013 terug
te brengen tot onder de drempelwaarde van het bbp van 3 %, waarmee de
uiterste termijn dus met één jaar wordt verlengd, zou de vereiste structurele
inspanning neerkomen op ten minste 1,4 % van het bbp. Een dergelijke
jaarlijkse inspanning zou hoger uitkomen dan in de aanbeveling van de Raad van 7 juli 2009
is gevraagd (1¼ % van het bbp), ondanks het feit dat het begrotingsrisico
sinds 2009 is gedaald aangezien het nominale tekort een veel lager niveau kent
en de schuld onder de drempelwaarde van 60 % blijft. Daarom is een
geleidelijkere consolidatie geoorloofd, ook omdat dit de productiekosten terug
zou brengen, die aanzienlijk zouden kunnen zijn als in 2013 een correctie had
moeten plaatsvinden, met name omdat de beschikbare tijd na de aanbeveling
beperkt is om de vereiste maatregelen uit te voeren. Daarom moeten deze worden
opgevoerd om over het gehele jaar het effect van ongeveer 1 % van het bbp
te kunnen bereiken.
(18)     In het licht van het
bovenstaande en overeenkomstig de regels van het stabiliteits‑ en
groeipact, is een verlenging van de termijn van twee jaar gerechtvaardigd om
het buitensporige tekort te corrigeren.
(19)     Het corrigeren van het
buitensporige tekort tegen 2014 zou samenvallen met de tussentijdse nominale
tekortdoelstelling van 3,6 % van het bbp voor 2013 en 3,0 % van het
bbp voor 2014. De onderliggende verbetering in het structurele begrotingssaldo
die deze doelstellingen met zich meebrengen, betreft 0,8 % van het bbp in 2013
en 1,3 % van het bbp in 2014. Dit betekent dat aanvullende maatregelen
nodig zijn van 0,4 % van het bbp in 2013 en 0,4 % van het bbp in 2014,
bovenop de maatregelen die al in de voorjaarsprognoses en de actualisering van
het convergentieprogramma staan, waarvan het effect op de begroting op 0,25 %
van het bbp in 2013 en 0,4 % van het bbp in 2014 wordt geraamd.
(20)     Polen voldoet aan de
voorwaarden voor de verlenging van de termijn voor de correctie van het
buitensporige overheidstekort, zoals vastgelegd in artikel 3, lid 5,
van Verordening (EG) nr. 1467/97 over de bespoediging en
verduidelijking van de tenuitvoerlegging van de procedure bij buitensporige
tekorten,
HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING
VASTGESTELD:
(1)
Polen maakt uiterlijk tegen 2014 een eind aan de
buitensporigtekortsituatie.
(2)
Polen bereikt een nominale tekortdoelstelling van 3,6 %
van het bbp in 2013 en 3,0 % van het bbp in 2014, wat neerkomt op een
jaarlijkse verbetering van het structurele saldo met respectievelijk ten minste
0,8 % en 1,3 % van het bbp, uitgaande van de geactualiseerde
voorjaarsprognoses 2013 van de diensten van de Commissie.
(3)
Polen voert de reeds vastgestelde maatregelen
onverkort uit en vult deze aan met voldoende extra maatregelen om uiterlijk in 2014
een correctie van het buitensporige tekort te bereiken.
(4)
De Raad stelt een termijn van [1 oktober 2013]
vast waarbinnen Polen effectieve maatregelen moet nemen en overeenkomstig
artikel 3, lid 4 bis, van
Verordening (EG) nr. 1467/97 van de Raad gedetailleerd verslag
moet uitbrengen over de voorgenomen consolidatiestrategie om de doelstellingen
te realiseren.
Daarnaast dienen de Poolse autoriteiten i) de
kwaliteit van de overheidsfinanciën te verbeteren, met name door bezuinigingen
op groeibevorderende infrastructurele investeringen tot een minimum te beperken
en de sociale uitgaven en de doeltreffendheid ervan nauwkeurig te beoordelen;
ii) de naleving van de belastingwetgeving in de hand te werken en de
doeltreffendheid van de belastingdienst te verhogen en iii) het institutionele
kader van de overheidsfinanciën in grotere mate bindend en transparant te
maken, onder meer door de permanente uitgavenregel voor de overheidsbegroting
snel aan te nemen. Om het welslagen van de budgettaire
consolidatiestrategie te verzekeren, is het tot slot van belang om de
budgettaire consolidatie te schragen met omvattende structurele hervormingen,
overeenkomstig de aan Polen gerichte aanbevelingen in het kader van het
Europees semester. Na de in aanbeveling (4) bedoelde verslaglegging, brengen de Poolse
autoriteiten in een afzonderlijk hoofdstuk in de convergentieprogramma´s
verslag uit over de voortgang in de tenuitvoerlegging van deze aanbevelingen,
totdat het buitensporige tekort volledig is gecorrigeerd.
Deze aanbeveling is gericht tot de Republiek
Polen.
Gedaan te Brussel,
                                                                       Voor
de Raad
                                                                       De
voorzitter
[1]               Alle documenten met betrekking tot de
buitensporigtekortprocedure van Polen zijn te vinden op: http://ec.europa.eu/economy_finance/economic_governance/sgp/deficit/countries/poland_en.htm
[2]               PB L 209 van 2.8.1997, blz. 6.
[3]               Mededeling van de Commissie aan de Raad over de
evaluatie van de begrotingsuitvoering in de context van de lopende
buitensporigtekortprocedures na de najaarsprognoses 2011 van de diensten van de
Commissie, COM(2012) 4 final, 11.1.2012.


title: Aanbeveling van de Raad van 10 juli 2012 over het nationale hervormingsprogramma 2012 van Denemarken, met een advies van de Raad over het convergentieprogramma van Denemarken voor de periode 2012-2015

text:
               24.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 219/21

         AANBEVELING VAN DE RAAD
   van 10 juli 2012
   over het nationale hervormingsprogramma 2012 van Denemarken, met een advies van de Raad over het convergentieprogramma van Denemarken voor de periode 2012-2015
   2012/C 219/06
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148, lid 4,
   Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid (1), en met name artikel 9, lid 2,
   Gezien Verordening (EG) nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 betreffende de preventie en correctie van macro-economische onevenwichtigheden (2), en met name artikel 6, lid 1,
   Gezien de aanbeveling van de Europese Commissie,
   Gezien de conclusies van de Europese Raad,
   Gezien het advies van het Comité voor de werkgelegenheid,
   Na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 26 maart 2010 heeft de Europese Raad zijn goedkeuring gehecht aan het voorstel van de Commissie voor een nieuwe groei- en werkgelegenheidstrategie; deze Europa 2020-strategie moet voor betere coördinatie van het economisch beleid zorgen en zich toespitsen op de sleutelgebieden waarop Europa’s potentieel voor duurzame groei en concurrentievermogen een krachtige impuls nodig heeft.

               (2)

               De Raad heeft op 13 juli 2010 een aanbeveling inzake de globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten en de Unie (2010-2014) en op 21 oktober 2010 een besluit betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten (3) vastgesteld, die samen de „geïntegreerde richtsnoeren” vormen. De lidstaten werd verzocht in hun nationaal economisch en werkgelegenheidsbeleid met de geïntegreerde richtsnoeren rekening te houden.

               (3)

               Op 12 juli 2011 heeft de Raad een aanbeveling (4) vastgesteld over het nationale hervormingsprogramma voor 2011 van Denemarken en heeft hij zijn advies uitgebracht over het geactualiseerde convergentieprogramma van Denemarken voor de periode 2011-2015.

               (4)

               Op 23 november 2011 heeft de Commissie haar goedkeuring gehecht aan de tweede jaarlijkse groeianalyse en daarmee de aanzet gegeven tot het tweede Europees semester van voorafgaande en geïntegreerde beleidscoördinatie, dat op de Europa 2020-strategie berust. Op 14 februari 2012 heeft de Commissie op grond van Verordening (EU) nr. 1176/2011 het Waarschuwingsmechanismeverslag aangenomen; daarin werd Denemarken genoemd als een van de lidstaten die aan een diepgaande evaluatie zouden worden onderworpen.

               (5)

               Op 1 december 2011 heeft de Raad conclusies aangenomen waarin hij het Comité voor sociale bescherming verzoekt om in samenwerking met het Comité voor de werkgelegenheid en andere comités, de Raad zijn opvattingen kenbaar te maken over de maatregelen die in het kader van de Europa 2020-beleidscyclus worden aanbevolen. Die opvattingen vormen een onderdeel van het advies van het Comité voor de werkgelegenheid.

               (6)

               Het Europees Parlement is naar behoren bij het Europees semester betrokken, in overeenstemming met Verordening (EG) nr. 1466/97, en heeft op 15 februari 2012 een resolutie over werkgelegenheid en sociale aspecten in de jaarlijkse groeianalyse 2012 en een resolutie over de bijdrage aan de jaarlijkse groeianalyse 2012 aangenomen.

               (7)

               Op 2 maart 2012 heeft de Europese Raad de prioriteiten inzake financiële stabiliteit, begrotingsconsolidatie en groeibevorderende maatregelen goedgekeurd. Hij benadrukte de noodzaak van een gedifferentieerde, groeivriendelijke begrotingsconsolidatie, een normalisering van de kredietverschaffing aan de economie, de bevordering van groei en concurrentievermogen, het aanpakken van de werkloosheid en van de sociale gevolgen van de crisis, en de modernisering van de overheidsdiensten.

               (8)

               Op 2 maart 2012 heeft de Europese Raad voorts de lidstaten die aan het Euro Plus-pact deelnemen, verzocht hun toezeggingen tijdig te presenteren, zodat deze in de stabiliteits- of convergentieprogramma’s en de nationale hervormingsprogramma’s kunnen worden opgenomen.

               (9)

               Op 30 april 2012 heeft Denemarken zijn convergentieprogramma voor de periode 2012-2015 en zijn nationale hervormingsprogramma 2012 ingediend. Om met de onderlinge verbanden rekening te houden zijn beide programma’s terzelfder tijd geëvalueerd. Op basis van haar diepgaande evaluatie uit hoofde van artikel 5 van Verordening (EU) nr. 1176/2011 is de Commissie tot de conclusie gekomen dat er in Denemarken van een interne en een externe onevenwichtigheid sprake is, die evenwel niet buitensporig zijn.

               (10)

               Op basis van de overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1466/97 verrichte evaluatie van het convergentieprogramma komt de Raad tot de conclusie dat het aan de begrotingsprognoses van het programma ten grondslag liggende macro-economische scenario aannemelijk is. Het scenario met een verwachte bbp-groei van 1,2 % in 2012 en 1,5 % in 2013 sluit grotendeels aan bij de voorjaarsprognoses 2012 van de diensten van de Commissie van 1,1 % en 1,4 %. Derhalve zijn de overheidstekorten iets geringer in het convergentieprogramma (4,0 % in 2012 en 1,8 % in 2013 ten opzichte van 4,1 % en 2,0 % van het bbp in de voorjaarsprognoses 2012 van de diensten van de Commissie). Met de in het convergentieprogramma uitgestippelde begrotingsstrategie wordt beoogd tegen 2013 het buitensporig tekort te corrigeren en de middellangetermijnbegrotingsdoelstelling (MTD) te verwezenlijken van een structureel tekort van niet meer dan 0,5 procent van het bbp. De doelstelling van de regering is tevens om in 2020 een begroting te verwezenlijken die minstens een structureel evenwicht vertoont.
               In het programma wordt de vorige MTD dus bevestigd, waarmee de vereisten van het stabiliteits- en groeipact afdoende in acht worden genomen. Het geplande nominale tekort in 2013 spoort met een tijdige correctie van het buitensporige overheidstekort en uitgaande van het (herberekende) structurele begrotingssaldo (5) stemt de geplande begrotingsinspanning in 2013 overeen met de aanbeveling van de Raad die in juli 2010 in het kader van de buitensporigtekortprocedure is vastgesteld. De netto discretionaire maatregelen zoals deze in het convergentieprogramma worden gepresenteerd zullen volgens de raming een consolidatie opleveren die ruwweg met de aanbeveling in het kader van de buitensporigtekortprocedure overeenstemt. Het consolidatietraject is verder naar de toekomst verschoven dan gepland, zodat in 2013 een aanzienlijke inspanning vereist is om de noodzakelijke structurele aanpassing te bewerkstelligen. De kans dat Denemarken in 2013 de referentiewaarde in het Verdrag van 3 % van het bbp niet zal halen, is klein; volgens de voorjaarsprognoses 2012 van de diensten van de Commissie zal het overheidstekort 2,0 % van het bbp bedragen. Naar verwacht zal Denemarken in 2013 zijn MTD bereiken. Uitgaande van het (herberekende) structurele begrotingssaldo zal dit evenwel niet het geval zijn vanaf 2013, en zal de geraamde verbetering van het structurele begrotingssaldo lager uitvallen dan de door het stabiliteits- en groeipact vereiste 0,5 % van het bbp. Tegelijkertijd wordt verwacht dat het groeipercentage van de overheidsuitgaven, rekening houdend met de discretionaire maatregelen op het vlak van de ontvangsten, overeen zal stemmen met de uitgavenbenchmark van het stabiliteits- en groeipact. Een deel van het begrotingstekort wordt gefinancierd door de rekening van de regering bij de Deense Nationalbank af te bouwen. Verwacht wordt dat de bruto-overheidsschuld van Denemarken zal dalen van 46,5 % van het bbp in 2011 tot 42,1 % in 2015, ruimschoots onder de 60 % van het bbp.

               (11)

               De toename van het arbeidsaanbod is essentieel voor Denemarken om de toekomstige welvaart en de houdbaarheid van de begroting te garanderen. In 2011 heeft Denemarken een ambitieuze hervorming afgerond van de regeling voor vrijwillig vervroegd ouderdomspensioen en heeft het de reeds geplande verhoging van de wettelijke pensioengerechtigde leeftijd en de koppeling met de levensverwachting vervroegd doorgevoerd. De aandacht moet nu worden gericht op de hervorming van het invaliditeitspensioen en gesubsidieerde banenplannen (het „flex-job”-systeem). De regering heeft ter zake een voorstel met hervormingen ingediend, dat onverwijld zou moeten worden uitgevoerd. De groeiende arbeidsparticipatiekloof tussen mensen met een migrantenachtergrond en de rest van de beroepsbevolking moet ook worden aangepakt.

               (12)

               De stijging van de arbeidsproductiviteit in Denemarken is in de loop van de voorbije decennia afgenomen, als gevolg van onder meer relatief zwakke onderwijsprestaties. Ondanks de hoge onderwijsuitgaven is de kwaliteit van het Deense schoolonderwijs — zoals gemeten door het PISA-onderzoek (Programme for International Student Assessment) van de OESO — slechts gemiddeld. Voorts voltooien studenten doorgaans hun studies af op een hogere leeftijd dan in andere lidstaten en is het schooluitvalpercentage bij beroepsopleidingen vrij hoog. Om een antwoord te kunnen bieden op deze uitdagingen heeft de regering een aantal nieuwe maatregelen aangekondigd voor zowel het leerplichtonderwijs als het secundair onderwijs. De begroting 2012 voorziet ook in de opneming van sociale clausules in openbare aanbestedingsprocedures, en in maatregelen die ervoor moeten zorgen dat het voor particuliere ondernemingen financieel voordelig is om leerlingplaatsen aan te bieden, waardoor het aantal beschikbare plaatsen zal toenemen. De uitbreiding van het aantal beschikbare leerlingplaatsen zal ook aan de orde komen op het driepartijenoverleg en in het kader van de werkzaamheden van een interministerieel comité.

               (13)

               Een andere mogelijke verklaring voor de lage productiviteitsgroei is de relatief geringe mate van concurrentie in Denemarken. In 2011 is een concurrentiepakket goedgekeurd dat hoofdzakelijk toegespitst was op de bouwsector, de detailhandel, en de diensten in de gezondheidszorg en de overheidsdiensten. De openstelling van het taxiwezen en van vervoersdiensten voor concurrentie en de liberalisering van apotheken worden onderzocht met het oog op mogelijke nieuwe maatregelen. Momenteel vinden besprekingen plaats met de regionale en lokale overheden over de toename van de openbare aanbestedingsprocedures bij gemeenten en regio’s. In dit verband is een overheidscommissie recentelijk tot de conclusie gekomen dat de Deense mededingingswetgeving moet worden aangescherpt en dat de sancties bij inbreuken momenteel te laag zijn om een afschrikkend effect te hebben. Aangezien op dit terrein in het voorbije jaar slechts een beperkt aantal concrete initiatieven zijn genomen, zijn verdere maatregelen noodzakelijk om deze uitdaging naar behoren aan te pakken.

               (14)

               Zoals gebleken is uit de diepgaande evaluatie in het kader van artikel 5 van Verordening (EU) nr. 1176/2011 ontstaat er, hoewel de hoge brutoschuldenlast van de huishoudens tot op zekere hoogte een structureel kenmerk van de Deense economie vormt, waarbij de activa van de huishoudens aanzienlijk groter zijn dan de schulden, bezorgdheid over de grote schulden van de huishoudens doordat de ontwikkelingen op de huizenmarkt de schulden hebben opgedreven tot een niveau dat niet meer door structurele factoren als activa in huisvesting en pensioenen te verklaren is.
               Voorts is de samenstelling van de hypotheekleningen sedert 2003 gewijzigd, waarbij meer aflossingsvrije hypotheekleningen en leningen met variabele rente zijn afgesloten dan leningen tegen vaste rentevoet met termijnaflossing. Bij een bepaald schuldniveau zijn huishoudens dus nu meer gevoelig voor renteverhogingen en schommelingen van de vastgoedprijzen dan tien jaar geleden het geval was. Dit brengt hogere potentiële risico’s met zich voor de financiële en economische stabiliteit. Denemarken heeft op dit punt maatregelen genomen om de zwakke punten van het hypotheekstelsel te verhelpen. Voorts onderzoekt het ministerie voor Ondernemingen en Groei momenteel de samenstelling van hypothecaire kredieten bij de huishoudens in het licht van inkomen, arbeidsmarktgeschiedenis en andere sociaaleconomische variabelen. Doel is de potentiële kwetsbaarheid van de huishoudens bij verschillende economische schokken, waaronder schommelingen van de rentetarieven, te bepalen. Er moeten evenwel ook maatregelen in overweging worden genomen om op middellange termijn procyclische ontwikkelingen op de vastgoedmarkt te voorkomen, bij voorkeur door de onroerendgoedbelasting in overeenstemming te brengen met de daadwerkelijke marktwaarde. De afschaffing van de bovengrens bij de jaarlijkse verhoging van de gemeentelijke grondwaardebelastingen zou toekomstige procyclische effecten kunnen voorkomen. Dergelijke maatregelen moeten geleidelijk worden ingevoerd, rekening houdend met de huidige noodzakelijke stabilisering van de huizenmarkt.

               (15)

               Denemarken heeft in het kader van het Euro Plus-pact een aantal toezeggingen gedaan. Deze toezeggingen, en de uitvoering van de in 2011 gedane toezeggingen, hebben betrekking op het bevorderen van de werkgelegenheid, het vergroten van de concurrentiekracht, het verbeteren van de houdbaarheid van de overheidsfinanciën en het versterken van de financiële stabiliteit. De Commissie heeft de nakoming van de in het kader van het Euro Plus-pact gedane toezeggingen onderzocht. In de onderstaande aanbevelingen is met de resultaten van dit onderzoek rekening gehouden.

               (16)

               In de context van het Europees semester heeft de Commissie een alomvattende analyse van het economische beleid van Denemarken verricht. Zij heeft zowel het convergentieprogramma als het nationale hervormingsprogramma doorgelicht en een diepgaande evaluatie gepresenteerd. Daarbij heeft zij niet alleen gekeken naar de relevantie ervan voor een houdbaar budgettair en sociaaleconomisch beleid in Denemarken, maar ook nagegaan of de EU-regels en -richtsnoeren in acht zijn genomen, gezien de noodzaak de algemene economische governance van de Unie te versterken door middel van een EU-inbreng in toekomstige nationale besluiten. Haar aanbevelingen in het kader van het Europees semester worden in de onderstaande aanbevelingen 1 tot en met 5 weergegeven.

               (17)

               In het licht van deze beoordeling heeft de Raad het convergentieprogramma van Denemarken onderzocht. Zijn advies (6) daarover is met name in de onderstaande aanbeveling 1 weergegeven.

               (18)

               In het licht van de resultaten van de diepgaande evaluatie van de Commissie en deze beoordeling heeft de Raad het nationale hervormingsprogramma en het convergentieprogramma van Denemarken onderzocht. Zijn aanbevelingen op grond van artikel 6 van Verordening (EU) nr. 1176/2011 zijn met name in de aanbevelingen 3, 4 en 5 weergegeven,

         BEVEELT AAN dat Denemarken in de periode 2012-2013 actie onderneemt om:

               1.

               De uitgestippelde begrotingsstrategie uit te voeren om het buitensporige tekort tegen 2013 te verhelpen en de gemiddelde jaarlijkse structurele aanpassingsinspanning te bereiken die op grond van de buitensporigtekortprocedure in de aanbevelingen van de Raad is vastgesteld. Er daarna voor te zorgen dat de structurele aanpassingsinspanning toereikend is om voldoende vooruitgang te boeken bij het verwezenlijken van de (MTD), wat onder meer inhoudt dat de uitgavenbenchmark wordt gehaald.

               2.

               Verdere maatregelen te nemen om het arbeidsaanbod op lange termijn te verhogen door een hervorming van het invaliditeitspensioen, het sterker richten van de gesubsidieerde banenplannen (het „flex-job”-systeem) op mensen met een verminderde arbeidscapaciteit en het verhogen van de inzetbaarheid van mensen met een migrantenachtergrond.

               3.

               Onverwijld de aangekondigde maatregelen uit te voeren om de kostenefficiëntie van het onderwijs te verhogen, het percentage voortijdige schoolverlaters te verminderen, in het bijzonder in het beroepsonderwijs, en het aantal leerlingplaatsen uit te breiden.

               4.

               De inspanningen voort te zetten om de belemmeringen voor de concurrentie weg te nemen, in het bijzonder in de lokale dienstverlening, de detailhandel en de bouwsector, onder meer door een verdere openstelling voor concurrentie van de gemeentelijke en regionale overheidsopdrachten voor dienstverlening en door ervoor te zorgen dat de sancties in het mededingingsrecht voldoende afschrikkend zijn.

               5.

               Verdere preventieve maatregelen te overwegen om de stabiliteit van de huizenmarkt en het financiële systeem op middellange termijn te versterken, onder meer door rekening te houden met de resultaten van het lopend onderzoek van het ministerie voor Ondernemingen en Groei inzake de verdeling van activa en passiva bij de huishoudens en door een herziening van de onroerendgoedbelasting en een herziening van de gemeentelijke grondwaardebelasting.

      Gedaan te Brussel, 10 juli 2012.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         V. SHIARLY

      (1)  PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.

      (2)  PB L 306 van 23.11.2011, blz. 25.

      (3)  Voor 2012 gehandhaafd bij Besluit 2012/238/EU van de Raad van 26 april 2012 betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten (PB L 119 van 4.5.2012, blz. 47).

      (4)  PB C 213 van 20.7.2011, blz. 1.

      (5)  Conjunctuurgezuiverd begrotingssaldo, exclusief eenmalige en tijdelijke maatregelen, dat door de diensten van de Commissie op basis van de in het programma vervatte informatie is herberekend volgens de algemeen aanvaarde methode.

      (6)  Uit hoofde van artikel 9, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1466/97.


				|

		52013PC0381

			Aanbeveling voor een BESLUIT VAN DE RAAD waarbij wordt vastgesteld dat België geen effectief gevolg heeft gegeven aan de aanbeveling van de Raad van 2 december 2009 /* COM/2013/0381 final */

			   	Aanbeveling voor een
BESLUIT VAN DE RAAD
waarbij wordt vastgesteld dat België geen
effectief gevolg heeft gegeven aan de aanbeveling van de Raad van 2 december 2009

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van
de Europese Unie, en met name artikel 126, lid 8,
Gezien de aanbeveling van de Europese
Commissie,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)       Overeenkomstig artikel 126
van het Verdrag dienen de lidstaten buitensporige overheidstekorten te
vermijden.
(2)       Het stabiliteits- en groeipact
is gebaseerd op de doelstelling van deugdelijke openbare financiën als middel
om de voorwaarden voor prijsstabiliteit en voor een tot
werkgelegenheidsschepping leidende sterke duurzame groei te verbeteren. Het
stabiliteits- en groeipact omvat onder meer Verordening (EG) nr. 1467/97 van de
Raad van 7 juli 1997 over de bespoediging en verduidelijking van de
tenuitvoerlegging van de procedure bij buitensporige tekorten[1], die is aangenomen om een
snelle correctie van buitensporige overheidstekorten te bevorderen.
(3)       Op aanbeveling van de
Commissie heeft de Raad op 2 december 2009 op basis van artikel 126,
lid 6, van het Verdrag besloten dat er in België een buitensporig tekort
bestond[2].
Op die dag heeft de Raad de Belgische autoriteiten, eveneens op aanbeveling van
de Commissie, op basis van artikel 126, lid 7, aanbevolen om binnen een
middellange-termijnkader maatregelen te nemen om het tekort uiterlijk 2012 tot
onder de 3 % van het bbp terug te brengen.
(4)       Om het overheidstekort op
geloofwaardige en houdbare wijze onder 3% van het bbp te brengen, is de
Belgische autoriteiten met name aanbevolen a) de tekortverminderende
maatregelen in 2010 ten uitvoer te leggen als gepland in de ontwerpbegroting
voor 2010 en de geplande budgettaire inspanning in 2011 en 2012 te versterken;
b) in de periode 2010-2012 een gemiddelde jaarlijkse begrotingsinspanning van
¾% van het bbp te realiseren, die eveneens ertoe moest bijdragen dat de
brutoschuldquote weer in een bevredigend tempo kon gaan dalen richting de
referentiewaarde doordat opnieuw een toereikend primair overschot werd
gerealiseerd; c) de maatregelen te bepalen die noodzakelijk waren om, als de
conjunctuuromstandigheden het toelieten, het buitensporige tekort uiterlijk 2012
te corrigeren, en het tekort sneller terug te dringen als de economische of
budgettaire omstandigheden gunstiger uitvielen dan op het tijdstip waarop de
btp-aanbevelingen werden gedaan verwacht werd; en d) de monitoringmechanismen
te versterken om ervoor te zorgen dat de begrotingsdoelstellingen werden
nageleefd. In zijn aanbevelingen heeft de Raad 2 juni 2010 vastgesteld als
termijn voor het ondernemen van effectieve actie in overeenstemming met de
bepalingen van artikel 3, lid 4, van Verordening (EG) nr. 1467/97.
(5)       Volgens de najaarsprognoses 2009
van de diensten van de Commissie, die aan de aanbeveling van de Raad van 2
december 2009 op grond van artikel 126, lid 7, VWEU ten grondslag lagen, zou de
Belgische economie in 2010 en 2011 met 0,6% respectievelijk 1,5% groeien. Het
jaar 2012 viel buiten de horizon van die prognoses, maar omdat aangenomen werd
dat de omvangrijke negatieve outputgap uiterlijk 2015 geleidelijk zou afnemen,
werd voor 2012 een hogere groei verwacht dan voor 2011. De bbp-groei in 2010
was substantieel groter dan in de najaarsprognoses 2009 van de
Commissiediensten verwacht, in 2011 was hij iets groter dan de verwachte 1,5%,
terwijl in 2012 de Belgische economie met 0,2% kromp.
(6)       De Commissie heeft op 15 juni
2010 vastgesteld dat op basis van de voorjaarsprognoses 2010 van de
Commissiediensten België effectief gevolg had gegeven aan de aanbeveling van de
Raad van 2 december 2009 om zijn overheidstekort tot onder de referentiewaarde
van 3 % van het bbp terug te dringen, en was van oordeel dat op dat tijdstip
dan ook geen verdere stap in de buitensporigtekortprocedure noodzakelijk was.
(7)       Op basis van de
najaarsprognoses 2011 van de Commissiediensten was er duidelijk evidentie voor
nalevingsrisico's met de btp-aanbeveling van 2009 gezien de nog significante
overschrijding van de drempel van 3% van het bbp dicht bij de termijn bij
ontstentenis van een begroting van 2012 en het feit dat de tot dan toe
geleverde budgettaire inspanning niet aan de aanbevolen inspanning voldeed. De
Commissie heeft dan ook haar bezorgdheid geuit en België dringend verzocht
tijdig de noodzakelijke maatregelen te nemen om te vermijden dat een volgende
stap in de btp werd gezet. In december 2011 heeft de nieuw gevormde Belgische
regering een akkoord bereikt over een ontwerpbegroting. Op 11 januari 2012
heeft de Commissie geconcludeerd dat, op basis van het op dat moment
prevalerende macro-economische scenario (een groeiverwachting van 0,9% volgens
de najaarsprognoses 2011 van de Commissiediensten), de consolidatiemaatregelen
in de begroting en de bijkomende bevriezing, het tekort in 2012 2,9% van het
bbp zou bereiken. De Commissie was dan ook van oordeel dat op dat moment geen
verdere stappen in de buitensporigtekortprocedure ten aanzien van België nodig
waren.
(8)       Een nieuwe beoordeling van de
actie die België heeft ondernomen om ingevolge de aanbeveling van de Raad uit
hoofde van artikel 126, lid 7, van het Verdrag het buitensporig tekort
uiterlijk 2012 te corrigeren, leidt tot de volgende conclusies:
–
Na de btp-kennisgeving van het overheidstekort van 2012
en de validatie ervan door de Commissie (Eurostat), is het tekort van 2012 op 3,9%
van het bbp uitgekomen. Dit was gedeeltelijk toe te schrijven aan de dringende
noodzaak de bankgroep Dexia te herkapitaliseren eind 2012, hetgeen een
negatieve impact van 0,8% van het bbp op het overheidstekort had. Bij een
tekort van 3,2% van het bbp exclusief de eenmalige negatieve impact van die
operatie zou ook zonder die operatie het doel zijn gemist. Bovendien bevatte de
begroting van 2012 voor naar raming ongeveer 0,4% van het bbp substantiële
tekortverminderende eenmalige maatregelen.
–
Het primaire saldo is verbeterd van een tekort van 1,9%
van het bbp in 2009 tot 0,4% van het bbp in 2010, terwijl het in 2011 grosso
modo stabiel is gebleven. In 2012 is het primaire tekort tot 0,5%
achteruitgegaan vanwege de impact van de herkapitalisatie van Dexia, waarzonder
het primaire saldo een surplus van 0,3% van het bbp zou hebben vertoond.
–
De gemiddelde jaarlijkse budgettaire inspanning
sinds 2012 wordt op 0,3% van het bbp geraamd, hetgeen significant kleiner is
dan de door de Raad aanbevolen ¾% van het bbp. Ook na correctie voor de
effecten van de herziene potentiële productiegroei en ontvangstenontwikkelingen
is de aangepaste gemiddelde budgettaire inspanning minder dan de helft van de
aanbevolen inspanning. Volgens een bottom-up berekening wordt de cumulatieve
nettoimpact van discretionaire maatregelen van permanente aard gedurende 2010-2012
op ongeveer 2% van het bbp geraamd. Deze berekening omvat zowel tekortverminderende
maatregelen alsook uitgavenverhogingen die tot op zekere hoogte toe te
schrijven zijn aan beleidsbesluiten uit het verleden (bv. welvaartsaanpassingen
van sociale uitkeringen, snel stijgende loonsubsidies aan ondernemingen) die de
consolidatie-inspanningen gedeeltelijk neutraliseren. Bovendien is de impact
van deze 2% van het bbp aan discretionaire maatregelen onvoldoende geweest om
de autonoom stijgende trend in de overheidsuitgaven te neutraliseren die toe te
schrijven is aan de vergrijzing en tegelijk de aanbevolen verbetering van het
structurele saldo te realiseren gedurende de consolidatieperiode.
–
In 2010 heeft België de tekortverminderende
maatregelen grosso modo uitgevoerd zoals gepland, hetgeen tot een structurele
verbetering van ½ % van het bbp heeft geleid, waarvan ¼ procentpunt aan een
sterke daling van de rente-uitgaven te danken is. Het nominale tekort is
gedaald van 5,6% van het bbp in 2009 (inclusief 0,6 procentpunt aan negatieve
eenmalige factoren) tot 3,8% van het bbp, hetgeen substantieel minder is dan de
door de Belgische autoriteiten in het stabiliteitsprogramma van januari 2010
geplande doelstelling van 4.8% van het bbp en te danken is aan de beter dan
verwachte macro-economische productie. In 2010 is het bbp met 2,4% gegroeid (op
het tijdstip van de btp-aanbeveling werd een groei van 0,6% verwacht) .
–
Ondanks relatief gunstige macro-economische
omstandigheden in de eerste helft van 2011 (jaarlijkse bbp-groei van 1,8%), is
het nominale saldo dat jaar slechts marginaal gedaald, tot 3,7% van het bbp (in
het stabiliteitsprogramma van 2011 was de doelstelling 3,6% van het bbp). Het
structurele saldo is in 2011 met 0,1% achteruitgegaan. België heeft dan ook,
gedeeltelijk door de politieke impasse op federaal niveau tussen de
verkiezingen van juni 2010 en december 2011, nagelaten van de relatief gunstige
economische tijden te profiteren om zijn tekort te verminderen.
–
In december 2011 heeft de nieuw gevormde Belgische
regering in de begroting van 2012 een reeks consolidatiemaatregelen opgenomen
ten bedrage van, volgens de begroting en het stabiliteitsprogramma van 2012,
ongeveer 3% van het bbp. In maart 2012 en oktober 2012 zijn bijkomende
maatregelen genomen om de negatieve impact van de economische vertraging op de
begroting te neutraliseren. Eind 2012 dienden de Belgische en Franse regering
het kapitaal van de bankgroep Dexia te verhogen om een negatieve
eigenvermogenspositie te verhelpen en de ordelijke afwikkeling van de groep
zijn gang te laten gaan. Voor België had dit een eenmalige negatieve impact op
het tekort van 0,8% van het bbp. Ondanks een mechanisme voor versterkte
monitoring heeft bovendien de economische neergang op de overheidsontvangsten
een grotere impact gehad dan verwacht, hetgeen exclusief de impact van de
Dexia-operatie in een tekort op federaal niveau van 2,7% van het bbp heeft
geresulteerd (de doelstelling was 2,4%). Daarnaast is bij de btp-kennisgeving
van april 2013 gebleken dat het lokale overheidsniveau zijn tekortdoelstelling
had gemist (-0,3% van het bbp in plaats van -0,2%), hetgeen slechts
gedeeltelijk door een beter dan verwacht resultaat van de gewesten en
gemeenschappen (-0,1% van het bbp in plaats van -0,2%) werd geneutraliseerd.
Het structurele begrotingssaldo is in 2012 naar schatting met ½ procentpunt van
het bbp verbeterd. Forse regeringsmaatregelen zijn gedeeltelijk geneutraliseerd
door stijgende rente-uitgaven, een negatieve impact van de automatische
indexering van lonen en sociale uitkeringen in verband met eerdere inflatie en
een sterke stijging van de pensioenuitgaven.
–
De openbare schuld is gestegen van 84,0% van het
bbp in 2007 tot 99,6% van het bbp in 2012. De dynamiek van het tekort en van
het bbp maken ongeveer 6,5 procentpunt van de stijging uit, terwijl exogene
factoren, voornamelijk in verband met reddingsoperaties in de financiële sector
in de vorm van aandelenkapitaalinjecties, ongeveer 9 procentpunt bedragen.
(9)       België heeft een aantal
maatregelen genomen om het monitoringmechanisme te versterken om ervoor te
zorgen dat de budgettaire doelstellingen worden gerespecteerd, zoals de
invoering van een monitoringcomité in 2010 en een versterkte monitoring van de
begrotingsuitvoering in 2012. Er is echter geen significante vooruitgang
geboekt om het budgettaire kader aan te passen teneinde ervoor te zorgen dat de
budgettaire doelstellingen bindend zijn op federaal en subfederaal niveau, en
de transparantie van de lastendeling en de verantwoordingsplicht voor alle
overheidniveaus te vergroten.
(10)     Dit leidt tot de conclusie dat
de reactie van België op de aanbeveling van de Raad van 2 december 2009
overeenkomstig artikel 126, lid 7, van het Verdrag onvoldoende is geweest.
België heeft uiterlijk 2012 geen einde gemaakt aan zijn buitensporig tekort. De
budgettaire inspanning voldoet op significante wijze niet aan hetgeen door de
Raad is aanbevolen en was in 2011 zelfs geheel afwezig.
HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1
België heeft geen effectief gevolg gegeven aan
de aanbeveling van de Raad van 2 december 2009 overeenkomstig artikel 126, lid 7,
van het Verdrag.
Artikel 2
Dit besluit is
gericht tot België.
Gedaan te Brussel,
                                                                       Voor
de Raad
                                                                       De
voorzitter
[1]               PB L 209 van 02.08.1997, blz. 6.
[2]               PB L 125 van 21.5.2010, blz. 34. Alle documenten
betreffende de buitensporigtekortprocedure van België zijn te vinden op:
http://ec.europa.eu/economy_finance/economic_governance/sgp/deficit/countries/belgium_en.htm


Avis juridique important

|

31987K3451

Aanbeveling nr. 3451/87/EGKS van de Commissie van 18 november 1987 betreffende het communautaire toezicht op de invoer van sommige onder het EGKS-Verdrag vallende ijzer- en staalprodukten van oorsprong uit derde landen

Publicatieblad Nr. L 328 van 19/11/1987 blz. 0023 - 0026

*****AANBEVELING  Nr. 3451/87/EGKS VAN DE COMMISSIE  van 18 november 1987  betreffende het communautaire toezicht op de invoer van sommige onder het EGKS-Verdrag vallende ijzer- en staalprodukten van oorsprong uit derde landen  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE  GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal, inzonderheid op artikel 74,  Overwegende dat bij Aanbeveling nr. 1160/87/EGKS (1) de Commissie de invoer van sommige onder het EGKS-Verdrag vallende ijzer- en staalprodukten aan communautair toezicht heeft onderworpen;  Overwegende dat de redenen die aan het nemen van die maatregel ten grondslag lagen, nog steeds bestaan; dat het derhalve dienstig is bedoeld stelsel van toezicht te doen voortduren en aan te vullen ten einde in de te voorziene invoer en de voorwaarden waaronder deze plaatsvindt, een vollediger inzicht te verkrijgen,  DOET DE VOLGENDE AANBEVELING:  Artikel 1  1. Het in het vrije verkeer brengen in de Gemeenschap van de onder het EGKS-Verdrag vallende, in bijlage III ervan genoemde ijzer- en staalprodukten van oorsprong uit derde landen wordt van de afgifte van een invoerdocument afhankelijk gesteld.  2. De in lid 1 bedoelde produkten worden beschouwd als van eerste keuze te zijn, totdat door de importeur het tegendeel is bewezen.  3. Het invoerdocument wordt door de Lid-Staten onmiddellijk na ontvangst van de aanvrage en in ieder geval binnen ten hoogste tien werkdagen na de indiening van de behoorlijk ingevulde, van twee kopieën van het desbetreffende koopcontract of van de desbetreffende koopcontracten of van de opdrachtbevestiging(en) van de verkoper vergezelde aanvrage zonder kosten en voor alle gevraagde hoeveelheden afgegeven of geviseerd. Indien de autoriteit die de vergunningen afgeeft zulks eist, moet het origineel van deze documenten alsook de pro forma factuur worden overgelegd.  4. De toepassing van lid 1 laat de handhaving van de bestaande kwantitatieve beperkingen die door de Lid-Staten voor sommige ijzer- en staalprodukten ten opzichte van bepaalde derde landen worden toegepast, onverlet.  5. Onverminderd een eventuele wijziging van de geldende invoerregeling wordt de geldigheidsduur van het invoerdocument op drie maanden gesteld.  Artikel 2  1. In de aanvraag van de importeur dienen te worden vermeld:  a) naam en adres van de importeur, zijn beroep, alsmede zijn telefoon- en telexnummer;  b) de handelsbenaming van de goederen en de code volgens de gecombineerde nomenclatuur (2);  c) het land van oorsprong;  d) het land van herkomst;  e) het nettogewicht per partij;  f) de valuta en de op de factuur vermelde waarde (cif);  g) de waarschijnlijke datum en plaats van inklaring;  h) in voorkomend geval, in bijzonderheden vermeld, de kenmerken waardoor de tweede keuze of de mindere waarde kan worden vastgesteld.  2. De importeur dient tevens de volgende aanvullende gegevens te verstrekken:  A. Voor de produkten van oorsprong en rechtstreeks van herkomst uit één van de in bijlage I genoemde landen (rechtstreekse invoer):  a) de handelsbenaming van de produkten, met nauwkeurige specificatie en, in voorkomend geval, de kenmerken van de tweede keuze of de eventuele bestemming daarvan voor de scheepsbouw, de aanduiding van de exporteur en van de plaats van levering;  b) de prijs franco bestemming per ton, zonder BTW, met vermelding van de extra's of kortingen alsmede van de vervoerkosten tussen het aangehouden pariteitspunt en de plaats van levering;  c) opgave van:  i) de voor de berekening van de francoprijs gekozen prijsschaal van de producent van het derde land van oorsprong, onder vermelding van de datum van deze prijsschaal of  ii) de voor de berekening van de francoprijs gekozen prijsschaal van de communautaire producent, onder vermelding van de datum van deze prijsschaal of,  iii) in voorkomend geval, het aanbod van het derde land waarop een aanpassing heeft plaatsgevonden, met vermelding van de bijzonderheden die voor identificatie van dit aanbod nodig zijn en de datum ervan.  B. Voor de produkten van oorsprong en rechtstreeks van herkomst uit één de in bijlage II genoemde landen (rechtstreekse invoer):  a) de handelsbenaming van de produkten, met nauwkeurige specificatie en, in voorkomend geval, de kenmerken van de tweede keus of de eventuele bestemming ervan voor de scheepsbouw, de aanduiding van de exporteur en van de plaats van levering;  b) de prijs franco bestemming per ton, zonder BTW, met vermelding van alle elementen die tot de berekening van de francoprijs hebben geleid en met name van de extra's, de kortingen en de vervoerkosten tot aan de plaats van levering;  c) opgave van:  i) de voor de berekening van de francoprijs gekozen prijsschaal van de communautaire producent, onder vermelding van de datum van deze prijsschaal, of,  ii) in voorkomend geval, het aanbod van het derde land waarop een aanpassing heeft plaatsgevonden, met vermelding van de bijzonderheden die voor de identificatie van dit aanbod nodig zijn en de datum ervan;  d) opgave, voor de onder post 7201 van de gecombineerde nomenclatuur vallende produkten, van de naam en het adres van de eventuele uiteindelijke koper, voor zover deze bekend is.  C. Voor de produkten van oorsprong uit één van de in de bijlagen I en II genoemde landen, doch van herkomst uit een ander derde land dan dat van oorsprong (niet-rechtstreekse invoer), en voor de produkten van oorsprong uit een niet in de bijlagen I en II genoemd derde land:  a) de volledige benaming van het produkt overeenkomend met die vermeld in de lijst van aan de geldende basisprijzen onderworpen produkten, alsmede de aanduiding van de exporteur en van de plaats van bestemming;  b) de prijs, cif-grens van de Gemeenschap, per ton, in de munt van het contract, vermeerderd met de van toepassing zijnde douanerechten en de lossingskosten;  c) opgave, voor de onder post 7201 van de gecombineerde nomenclatuur vallende produkten, van de naam en het adres van de eventuele uiteindelijke koper, voor zover deze bekend is.  3. De importeur verklaart dat noch hij, noch zijn afnemer, bij de handelstransactie een niet in het koopcontract betreffende deze transactie opgenomen aftrek, korting of terugbetaling in een andere vorm ontvangt en dat zij er geen zullen ontvangen.  4. De importeur dient de juistheid van zijn verzoek om een invoerdocument te staven.  5. De importeur dient te vermelden of zijn verzoek een levering betreft waarvoor reeds eerder een aanvraag voor een invoerdocument is ingediend.  Artikel 3  1. Bij de verlening van een vergunning voor de invoer van produkten van oorsprong uit de landen die in bijlage I of II zijn opgenomen, stellen de Lid-Staten de Commissie in kennis van het verschil tussen:  - de francoprijs die voortvloeit uit de toepassing van de referentieprijsschaal en,  - de francoprijs berekend op basis van het contract of de pro forma factuur.  Telkens wanneer het vastgestelde prijsverschil aanzienlijk is of betrekking heeft op een belangrijke hoeveelheid, leggen zij tevens alle nodige documenten over, met name de kopieën van de verzoeken om vergunningen, van de koopcontracten en van de opdrachtbevestigingen van de verkoper.  2. Bij de verlening van een vergunning voor de invoer van produkten van oorsprong:  - uit andere dan de in bijlage I of II vermelde derde landen of  - uit een van de in bijlage I of II vermelde landen, doch van herkomst uit een ander derde land dan dat van oorsprong (niet-rechtstreekse invoer),  stellen de Lid-Staten de Commissie in kennis van het verschil in Ecu tussen:  - de in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen bekendgemaakte basisprijs, en  - de prijs cif grens Gemeenschap, met inbegrip van de toepasselijke douanerechten alsmede de lossingskosten.  3. De Lid-Staten doen de Commissie binnen de eerste tien dagen van elke maand mededeling van de hoeveelheden in ton en de waarden, berekend op basis van de cif-prijzen, waarvoor in de loop van de voorafgaande maand invoerdocumenten zijn afgegeven.  4. De mededelingen van de Lid-Staten dienen voorts te bevatten:  a) de uitsplitsing naar land van oorsprong;  b) de uitsplitsing, per produkt volgens de gecombineerde nomenclatuur, naar land van oorsprong;  c) een afzonderlijke opgave, per land van oorsprong, van de hoeveelheden met betrekking tot de produkten van tweede keuze of de produkten van mindere waarde;  d) een afzonderlijke opgave, binnen het totaal per land van oorsprong en per produkt, van de hoeveelheden, die niet rechtstreeks uit het land van oorsprong zijn ingevoerd en, in dat geval, vermelding van het land van herkomst.  5. De Lid-Staten doen de Commissie binnen de eerste tien dagen van elke maand mededeling van de hoeveelheden in ton en de waarden, berekend op basis van de cif-prijs:  a) waarvoor de invoerdocumenten in de loop van de voorafgaande maand zijn komen te vervallen zonder geheel of gedeeltelijk te zijn gebruikt;  b) waarvan de eerder afgegeven invoerdocumenten in de voorafgaande maand geheel of gedeeltelijk zijn vernieuwd. Artikel 4  Deze aanbeveling treedt in werking op 1 januari 1988.  Zij is van toepassing tot en met 31 december 1988.  Voor de Commissie  Willy DE CLERCQ  Lid van de Commissie  (1) PB nr. L 112 van 29. 4. 1987, blz. 13.  (2) PB nr. L 256 van 7. 9. 1987, blz. 1.  BIJLAGE I  Finland  Noorwegen  Oostenrijk  Zweden  BIJLAGE II  1.2 // Brazilië Bulgarije Hongarije Polen   // Roemenië Tsjechoslowakije Venezuela Zuid-Korea  BIJLAGE III  1.2.3.4.5 // 7201 10 11 7201 10 19 7201 10 30 7201 10 90 7201 20 00 7201 30 10 7201 30 90 7201 40 00 7202 11 10 7202 11 90 7202 99 11 7203 90 00 7204 50 10 7204 50 90 7206 10 00 7206 90 00 7207 11 11 7207 11 19 7207 12 11 7207 12 19 7207 19 11 7207 19 15 7207 19 31 7207 20 11 7207 20 15 7207 20 17 7207 20 31 7207 20 33 7207 20 51 7207 20 55 7207 20 57 7207 20 71 7208 11 00 7208 12 10 7208 12 91 7208 12 99 7208 13 10 7208 13 91 7208 13 99 7208 14 10 7208 14 90 7208 21 10 7208 21 90 7208 22 10 7208 22 91 7208 22 99 7208 23 10 7208 23 91 7208 23 99 7208 24 10 7208 24 90 7208 31 00 7208 32 10 7208 32 30 7208 32 51 7208 32 59   // 7208 32 91 7208 32 99 7208 33 10 7208 33 91 7208 33 99 7208 34 10 7208 34 90 7208 35 10 7208 35 91 7208 35 93 7208 35 99 7208 41 00 7208 42 10 7208 42 30 7208 42 51 7208 42 59 7208 42 91 7208 42 99 7208 43 10 7208 43 91 7208 43 99 7208 44 10 7208 44 90 7208 45 10 7208 45 91 7208 45 93 7208 45 99 7208 90 10 7209 11 00 7209 12 10 7209 12 90 7209 13 10 7209 13 90 7209 14 10 7209 14 90 7209 21 00 7209 22 10 7209 22 90 7209 23 10 7209 23 90 7209 24 10 7209 24 91 7209 24 99 7209 31 00 7209 32 10 7209 32 90 7209 33 10 7209 33 90 7209 34 10 7209 34 90 7209 41 00 7209 42 10 7209 42 90 7209 43 10 7209 43 90 7209 44 10   // 7209 44 90 7209 90 10 7210 11 10 7210 12 11 7210 12 19 7210 20 10 7210 31 10 7210 39 10 7210 41 10 7210 49 10 7210 50 10 7210 60 11 7210 60 19 7210 70 11 7210 70 19 7210 90 31 7210 90 33 7210 90 35 7210 90 39 7211 11 00 7211 12 10 7211 12 90 7211 19 10 7211 19 91 7211 19 99 7211 21 00 7211 22 10 7211 22 90 7211 29 10 7211 29 91 7211 29 99 7211 30 10 7211 41 10 7211 41 91 7211 49 10 7211 90 11 7212 10 10 7212 10 91 7212 21 11 7212 29 11 7212 30 11 7212 40 10 7212 40 91 7212 50 31 7212 50 51 7212 60 11 7212 60 91 7213 10 00 7213 20 00 7213 31 00 7213 39 00 7213 41 00 7213 49 00 7213 50 00 7214 20 00 7214 30 00  // 7214 40 10 7214 40 91 7214 40 99 7214 50 10 7214 50 91 7214 50 99 7214 60 00 7215 90 10 7216 10 00 7216 21 00 7216 22 00 7216 31 00 7216 32 00 7216 33 00 7216 40 10 7216 40 90 7216 50 10 7216 50 90 7216 90 10 7218 10 00 7218 90 11 7218 90 13 7218 90 15 7218 90 19 7218 90 50 7219 11 10 7219 11 90 7219 12 10 7219 12 90 7219 13 10 7219 13 90 7219 14 10 7219 14 90 7219 21 10 7219 21 90 7219 22 10 7219 22 90 7219 23 10 7219 23 90 7219 24 10 7219 24 90 7219 31 10 7219 31 90 7219 32 10 7219 32 90 7219 33 10 7219 33 90 7219 34 10 7219 34 90 7219 35 10 7219 35 90 7219 90 11 7219 90 19 7220 11 00 7220 12 00 7220 20 10  // 7220 90 11 7220 90 31 7221 00 10 7221 00 90 7222 10 11 7222 10 19 7222 10 91 7222 10 99 7222 30 10 7222 40 11 7222 40 19 7222 40 30 7224 10 00 7224 90 11 7224 90 30 7225 10 10 7225 10 91 7225 10 99 7225 20 11 7225 20 19 7225 20 30 7225 30 00 7225 40 10 7225 40 30 7225 40 50 7225 40 70 7225 40 90 7225 50 00 7225 90 10 7226 10 10 7226 10 30 7226 20 10 7226 20 31 7226 20 51 7226 20 71 7226 91 00 7226 92 10 7226 99 11 7226 99 31 7227 10 00 7227 20 00 7227 90 10 7227 90 90 7228 10 10 7228 10 30 7228 20 11 7228 20 19 7228 20 30 7228 30 10 7228 30 90 7228 60 10 7228 70 10 7228 70 31 7228 80 10 7228 80 90 7301 10 00


title: Aanbeveling voor een advies van de Raad overeenkomstig artikel 5, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Nederland voor de periode 2000-2004

text: ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---


Avis juridique important

|

31975H0115

75/115/EEG: Aanbeveling van de Commissie van 3 februari 1975 aan de Lid-Staten met betrekking tot een betere samenwerking in het kader van het beheer van het E.O.G.F.L.-Garantie

Publicatieblad Nr. L 044 van 18/02/1975 blz. 0023 - 0023 Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 03 Deel 11 blz. 0220  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 03 Deel 8 blz. 0088  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 03 Deel 8 blz. 0088

++++AANBEVELING VAN DE COMMISSIE  van 3 februari 1975  aan de Lid-Staten met betrekking tot een betere samenwerking in het kader van het beheer van het E.O.G.F.L.-Garantie   ( 75/115/EEG )  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap , inzonderheid op artikel 155 ,  Overwegende dat onregelmatigheden en fraudes ten nadele van de communautaire fondsen zo doeltreffend mogelijk moeten worden bestreden , met name door middel van samenwerking tussen de hiervoor bevoegde nationale autoriteiten ;  Overwegende dat de Raad nog niet heeft besloten met betrekking tot het voorstel voor een verordening betreffende de wederzijdse bijstand tussen de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten en tussen deze en de Commissie ten einde de juiste toepassing van de communautaire voorschriften op het gebied van de douane en landbouw te waarborgen ( PB nr . C 100 van 22 . 11 . 1973 ) en evenmin over het voorstel voor een richtlijn betreffende de wederzijdse bijstand op het gebied van de invordering van in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid onverschuldigd betaalde bedragen , de landbouwheffingen en de douanerechten ( doc . COM/72/1578 def . van 15 december 1972 ) ;  Overwegende dat , in afwachting van de aanvaarding dezer communautaire bepalingen , het gewenst is althans de praktijk van de samenwerking tussen de nationale autoriteiten in het kader van de bestaande procedures te verbeteren ;  Overwegende dat de overeenkomst tussen de Lid-Staten van de Gemeenschap tot wederzijdse bijstand tussen de douane-administraties ( zgn . Overeenkomst van Napels ) met betrekking tot de bestrijding van onregelmatigheden en fraudes ten nadele van de communautaire fondsen op zichzelf niet voldoende is om de gerezen moeilijkheden op bevredigende wijze op te lossen ;  Overwegende dat de medewerking van alle nationale autoriteiten die zijn belast met de toepassing van de communautaire landbouwregelingen in het kader van het E.O.G.F.L.-Garantie moet worden verkregen ;  Overwegende dat , onafhankelijk van de toepassing van de Verordeningen ( EEG ) nrs . 729/70 en 283/72 van de Raad , dringende maatregelen moeten worden genomen van praktische aard ten einde onverwijld de nodige samenwerking tussen de nationale autoriteiten met betrekking tot de verrichtingen in de sector van het E.O.G.F.L.-Garantie te verzekeren ;  Overwegende dat ter bevordering van de wederzijdse bijstand tussen de Lid-Staten zorg moet worden gedragen voor een wederzijdse en directe informatie tussen de bevoegde instanties van de verschillende Lid-Staten met betrekking tot de bestrijding van onregelmatigheden en fraudes ten nadele van het E.O.G.F.L.-Garantie ;  Overwegende dat dezelfde maatregelen moeten worden getroffen ter bespoediging en bevordering van de invordering van als gevolg van deze onregelmatigheden en fraudes onverschuldigd betaalde of niet geheven bedragen ;  Overwegende dat artikel 5 van het Verdrag met name de Lid-Staten verplicht de vervulling van de taak van de Gemeenschap te vergemakkelijken ,  BEVEELT DERHALVE AAN :   - dat in het kader van de verrichtingen die ontvangsten of uitgaven van het E.O.G.F.L.-Garantie met zich brengen elke Lid-Staat de nodige interne maatregelen neemt , opdat de nationale instanties die zijn belast met de controle dezer verrichtingen en met de beteugeling van onregelmatigheden en fraudes wederzijds alle informatie uitwisselen die dienstig is voor het nagaan van de juistheid van de geheven bedragen en de verrichte betalingen voor de versterking van de preventie van het onderzoek naar en de beteugeling van fraudes en onregelmatigheden en voor het bevorderen van de invordering van de als gevolg van deze onregelmatigheden of fraudes onverschuldigd betaalde of niet geheven bedragen ;   - dat met hetzelfde doel de Lid-Staten alle nodige voorschriften uitvaardigen ten einde deze instanties rechtstreekse contacten te doen onderhouden met die in de verschillende Lid-Staten ;   - dat elke Lid-Staat de Commissie voor 31 maart 1975 op de hoogte stelt van de maatregelen welke hij ter toepassing van deze aanbeveling neemt .  Gedaan te Brussel , 3 februari 1975 .  Voor de Commissie  P . J . LARDINOIS  Lid van de Commissie


title: Aanbeveling van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA nr. 54/04/COL van 30 maart 2004 betreffende een gecoördineerd programma voor 2004 inzake de officiële controle op levensmiddelen

text:
               6.10.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 260/12

      AANBEVELING VAN DE TOEZICHTHOUDENDE AUTORITEIT VAN DE EVA

      Nr. 54/04/COL
   van 30 maart 2004
   betreffende een gecoördineerd programma voor 2004 inzake de officiële controle op levensmiddelen
   DE TOEZICHTHOUDENDE AUTORITEIT VAN DE EVA,
   Gelet op de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (EER), inzonderheid op artikel 109 en Protocol 1,
   Gelet op de Overeenkomst tussen de EVA-staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie, en met name op artikel 5, lid 2, onder b), en Protocol 1,
   Gelet op het besluit zoals bedoeld in punt 50 van hoofdstuk XII van bijlage II bij de EER-overeenkomst (Richtlijn 89/397/EEG van 14 juni 1989 van de Raad inzake de officiële controle op levensmiddelen) (1), zoals aangepast aan de EER-overeenkomst bij Protocol 1 hiervan, en met name op artikel 14, lid 3,
   Na raadpleging van het Comité levensmiddelen dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA bijstaat,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Het is noodzakelijk, teneinde de goede werking van de Europese Economische Ruimte te verzekeren, om te komen tot gecoördineerde programma’s voor de inspectie van levensmiddelen in de EER teneinde de geharmoniseerde uitvoering van de officiële controles van de EER-staten te verbeteren.

               (2)

               In dergelijke programma’s dient het accent te worden gelegd op de naleving van de krachtens de EER-overeenkomst geldende levensmiddelenwetgeving, de bescherming van de volksgezondheid, de belangen van de consument en eerlijke handelspraktijken.

               (3)

               Ingevolge artikel 3 van het in hoofdstuk XII, punt 54n, van bijlage II bij de EER-overeenkomst bedoelde besluit (Richtlijn 93/99/EEG van de Raad van 29 oktober 1993 betreffende aanvullende maatregelen inzake de officiële controle op levensmiddelen) (2) moeten de in artikel 7 van Richtlijn 89/397/EEG bedoelde laboratoria beantwoorden aan de criteria in de Europese norm EN 45000-reeks, thans vervangen door EN ISO 17025:2000.

               (4)

               De resultaten van de gelijktijdige uitvoering van nationale programma’s en gecoördineerde programma’s kunnen informatie en ervaring opleveren die als grondslag voor toekomstige controlewerkzaamheden en -wetgeving kunnen dienen.

               (5)

               De deelname van IJsland en Liechtenstein aan de programma’s van de delen A en B van de werkingssfeer van deze aanbeveling moet worden beoordeeld in het licht van hun vrijstellingen van de bepalingen van hoofdstuk I van bijlage I bij de EER-overeenkomst,

         BEVEELT DE EVA-STATEN AAN:
   1.   Gedurende 2004 inspecties en controles uit te voeren, met inbegrip van, waar aangewezen, het nemen van monsters en het analyseren van deze monsters in laboratoria, met als doel:

               —

               de bacteriologische veiligheid van kazen gemaakt van rauwe of verhitte melk te beoordelen;

               —

               de bacteriologische veiligheid van vers, gekoeld pluimveevlees te beoordelen voor wat betreft de aanwezigheid van thermofiele Campylobacter;

               —

               de bacteriologische en toxicologische veiligheid van specerijen te beoordelen.

         2.   Ofschoon deze aanbeveling geen frequentie voor het nemen van monsters en/of het uitvoeren van inspecties aangeeft, te verzekeren dat deze volstaan om een beeld te geven van het betrokken onderwerp.
   3.   De gevraagde informatie te verstrekken aan de hand van de in de bijlagen van deze aanbeveling opgenomen formulieren teneinde de vergelijkbaarheid van de resultaten te bevorderen. Deze informatie dient, vergezeld van een toelichting op de resultaten en de getroffen corrigerende maatregelen, uiterlijk op 1 mei 2005 aan de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA te worden gezonden.
   4.   Levensmiddelen die onder dit programma ter analyse worden aangeboden, moeten worden geanalyseerd in laboratoria die voldoen aan artikel 3 van Richtlijn 93/99/EEG. Indien een EVA-staat voor bepaalde analysen die in deze aanbeveling zijn opgenomen niet over dergelijke laboratoria beschikt, kan deze ook andere laboratoria aanwijzen die wel in staat zijn deze analysen uit te voeren.
   WERKINGSSFEER EN METHODEN
   A.   Bacteriologische veiligheid van kazen gemaakt van rauwe of verhitte melk
   1.   Werkingssfeer van het programma
   De besmetting van rauwmelkse of met verhitte melk gemaakte kazen met bacteriën als Salmonella, Listeria monocytogenes, verotoxigene Escherichia coli en Staphylococcus enterotoxinen heeft geleid tot talrijke gevallen van voedselvergiftiging bij mensen.
   De EER heeft een rijke traditie op het gebied van de productie en consumptie van rauwmelkse kazen. Teneinde deze traditie te kunnen behouden zonder dat dit ten koste gaat van de voedselveiligheid, zijn de systemen voor de productie, inzameling en opslag van voor kaasfabricage gebruikte rauwe melk aanzienlijk verbeterd. Daarbij wordt door de betrokken verwerkers en producenten bijzondere aandacht geschonken aan hygiëne en controle gedurende het gehele productieproces.
   Dit onderdeel van het programma heeft tot doel de microbiologische veiligheid van kazen gemaakt van rauwe of verhitte melk te onderzoeken om een hoog niveau van consumentenbescherming te bevorderen en informatie te verzamelen over de prevalentie van pathogene en indicatormicro-organismen in deze producten. Het programma van dit onderzoek duurt één jaar en zal worden gevolgd door een eveneens één jaar durend, breder programma betreffende de bacteriologische veiligheid van kazen. Doel van dit bredere programma is de vaststelling van de nulbesmetting van andere soorten kazen om zinvolle conclusies te kunnen trekken over het specifieke risico van kazen die zijn gemaakt van rauwe of verhitte melk. Bij de analyse en verstrekking van de resultaten van de onderzoeken in het kader van dit deel over deze kazen zal rekening worden gehouden met de resultaten van het algemeen overzicht van deze sector, die na het tweede jaar beschikbaar zullen komen.
   2.   Bemonstering en analysemethode
   De onderzoeken moeten worden uitgevoerd op verse, zachte en halfharde kazen gemaakt van rauwe of verhitte melk. De bevoegde autoriteiten van de EVA-staten moeten representatieve monsters van deze producten nemen, zowel bij de productie als in de detailhandel, met inbegrip van ingevoerde producten, om deze monsters te testen op de aanwezigheid van Salmonella, Listeria monocytogenes en thermofiele Campylobacter en voor de kwantificering van Staphylococcus aureus en Escherichia coli. Indien Listeria monocytogenes wordt opgespoord, moet het aantal van deze bacteriën worden gekwantificeerd. Wat de in de detailhandel genomen monsters betreft kunnen de tests beperkt blijven tot het onderzoeken van de aanwezigheid van Salmonella en thermofiele Campylobacter en het kwantificeren van Listeria monocytogenes. Met de monsters, van minstens honderd gram elk, of één kaas indien die minder weegt dan honderd gram, moet hygiënisch worden omgegaan. Ze moeten in gekoelde recipiënten worden bewaard en moeten onmiddellijk voor analyse naar het laboratorium worden gestuurd.
   De laboratoria mogen de methoden van hun keuze toepassen, op voorwaarde dat ze voldoende doeltreffend zijn om de doelstelling te halen. De recentste versie van de normen ISO 6785 of EN/ISO 6579 wordt aanbevolen voor het opsporen van Salmonella, de recentste versies van de normen EN/ISO 11290-1 en 2 worden aanbevolen voor het opsporen van Listeria monocytogenes, de recentste versie van ISO 10272:1995 voor het opsporen van thermofiele Campylobacter, de recentste versie van EN/ISO 6888-1 of 2 voor de kwantificering van Staphylococcus aureus en de recentste versie van de normen ISO 11866-2,3 of ISO 16649-1,2 voor de kwantificering van Escherichia coli. Ook bijkomende equivalente methoden die door de bevoegde instanties zijn erkend, mogen worden gebruikt.
   De bevoegde autoriteiten van de EVA-staten beslissen over het algemene niveau van bemonstering.
   De resultaten van deze controles dienen te worden vermeld op het model van rapporteringsformulier in bijlage I van deze aanbeveling.
   B.   Bacteriologische veiligheid van vers, gekoeld pluimveevlees voor wat betreft de aanwezigheid van thermofiele Campylobacter

   1.   Werkingssfeer van het programma
   Thermofiele Campylobacter is een belangrijke bacteriële oorzaak van voedingsgerelateerde ziekten bij mensen. Het aantal gerapporteerde ziektegevallen bij mensen is de afgelopen jaren toegenomen; voorts is uit epidemiologisch onderzoek gebleken dat pluimveevlees een belangrijke besmettingsbron is en dat een aanzienlijk deel van het verse pluimveevlees voor menselijke consumptie met deze bacterie besmet is.
   Daar er momenteel onvoldoende wetenschappelijke informatie beschikbaar is om een criterium vast te stellen in de krachtens de EER-overeenkomst voor Campylobacter geldende wetgeving, worden er studies ontwikkeld om meer inzicht te krijgen in de epidemiologie van dit pathogeen en de rol die andere dierlijke producten en ander voedsel in het algemeen spelen.
   Dit onderdeel van het programma heeft tot doel de microbiologische veiligheid van vers, gekoeld pluimveevlees voor wat betreft Campylobacter te onderzoeken om een hoog niveau van consumentenbescherming te bevorderen en informatie te verzamelen over de prevalentie van deze bacterie in deze producten.
   2.   Bemonstering en analysemethode
   De onderzoeken moeten worden uitgevoerd op vers, gekoeld pluimveevlees, met name kip en kalkoen. De bevoegde autoriteiten van de EVA-staten moeten representatieve monsters van deze producten nemen, zowel in slachthuizen als in de detailhandel, met inbegrip van ingevoerde producten, om deze monsters te testen op de aanwezigheid van thermofiele Campylobacter. Met de monsters, van tien gram elk die worden genomen van de nekhuid voordat het karkas wordt gekoeld of, wanneer ze in de detailhandel worden genomen, van vijfentwintig gram of vijfentwintig vierkante centimeter van het borstvlees, moet hygiënisch worden omgegaan. Ze moeten in gekoelde recipiënten worden bewaard en moeten onmiddellijk voor analyse naar het laboratorium worden gestuurd. Daarnaast wordt aanbevolen de bemonstering uit te voeren in de periode mei-oktober om de resultaten beter vergelijkbaar te maken.
   De laboratoria mogen de methoden van hun keuze toepassen, op voorwaarde dat ze voldoende doeltreffend zijn om de doelstelling te halen. De recentste versie van de norm ISO 10272:1995 wordt aanbevolen voor het opsporen van thermofiele Campylobacter. Ook bijkomende equivalente methoden die door de bevoegde instanties zijn erkend, mogen worden gebruikt.
   De bevoegde autoriteiten van de EVA-staten beslissen over het algemene niveau van bemonstering.
   De resultaten van deze controles dienen te worden vermeld op het model van rapporteringsformulier in bijlage II van deze aanbeveling.
   C.   Bacteriologische en toxicologische veiligheid van specerijen
   1.   Werkingssfeer van het programma
   Specerijen, kruiden en groentekruiderijen (specerijen) worden gewaardeerd om hun aparte smaak, kleur en aroma. Specerijen kunnen echter hoge aantallen micro-organismen bevatten, zoals pathogene bacteriën, schimmels en gist. Indien daar niet op de juiste wijze mee wordt omgegaan, kunnen ze zorgen voor snel bederf van levensmiddelen die ze juist zouden moeten verbeteren. Uit rapportages over specerijen blijkt dat ze de voornaamste bron van ziektegevallen als gevolg van voedselbederf zijn als ze worden gebruikt in voedsel waarin verdere groei van de pathogenen mogelijk is. Deze kans is groter wanneer specerijen worden gebruikt in voedsel dat geen grondige warmtebehandeling ondergaat. De besmetting met bepaalde schimmelstammen kan ook leiden tot de vorming van toxinen, zoals aflatoxinen, die, indien ze de grenswaarden overschrijden die zijn vastgesteld bij het besluit zoals bedoeld in hoofdstuk XII, punt 54zn, van bijlage II bij de EER-overeenkomst (Verordening (EG) nr. 466/2001 van de Commissie van 8 maart 2001 tot vaststelling van maximumgehalten aan bepaalde verontreinigingen in levensmiddelen) (3), ernstige risico’s voor de gezondheid van de consument kunnen opleveren.
   Dit onderdeel van het programma heeft tot doel de bacteriologische en toxicologische veiligheid van specerijen te onderzoeken, informatie te verzamelen over de prevalentie van pathogene micro-organismen en te controleren of op de markt gebrachte specerijen niet de grenswaarden voor aflatoxinen overschrijden die zijn vastgesteld bij de krachtens de EER-overeenkomst geldende wetgeving, om een hoog niveau van consumentenbescherming te waarborgen.
   2.   Bemonstering en analysemethode
   De bevoegde autoriteiten van de EVA-staten moeten representatieve monsters van specerijen nemen op het niveau van de invoer, op het niveau van de productie/verpakkingsinstellingen, op het niveau van de groothandel, bij instellingen waar specerijen bij de bereiding van voedsel worden gebruikt en in de detailhandel, om deze monsters te testen met als doel:

               a)

               De telling van Enterobacteriaceae, het onderzoeken van de aanwezigheid van Salmonella en de kwantificering van Bacillus cereus en Clostridium perfringens.
               De telling van Enterobacteriaceae wordt gebruikt als indicator voor mogelijke doorstraling of andere soortgelijke behandelingen van specerijen. Met de monsters, van minstens honderd gram elk of één verpakking indien die minder weegt dan honderd gram, moet hygiënisch worden omgegaan. Ze moeten onmiddellijk voor analyse naar het laboratorium worden gestuurd. De laboratoria mogen de methoden van hun keuze toepassen, op voorwaarde dat ze voldoende doeltreffend zijn om de doelstelling te halen. De recentste versie van de norm ISO 6579:2002 wordt aanbevolen voor het opsporen van Salmonella, de recentste versie van de norm EN/ISO 5552:1997 voor de kwantificering van Enterobacteriaceae, de recentste versie van de norm ISO 7932:1993 voor de kwantificering van Bacillus cereus en de recentste versie van de norm ISO 7937:1997 voor de kwantificering van Clostridium perfringens. Ook bijkomende equivalente methoden die door de bevoegde instanties zijn erkend, mogen worden gebruikt.
               De bevoegde autoriteiten van de EVA-staten beslissen over het algemene niveau van bemonstering.
               De resultaten van de desbetreffende controles dienen te worden vermeld op het model van rapporteringsformulier in bijlage III, delen 1 en 2 van deze aanbeveling.

               b)

               De vaststelling van de aflatoxineniveaus in specerijen, die niet de grenswaarden mogen overschrijden die zijn vastgesteld bij de krachtens de EER-overeenkomst geldende wetgeving.
               De bemonstering en analyse moeten worden uitgevoerd overeenkomstig het besluit zoals bedoeld in hoofdstuk XII, punt 54s, van bijlage II bij de EER-overeenkomst (Richtlijn 98/53/EG van de Commissie van 16 juli 1998 tot vaststelling van bemonsteringswijzen en analysemethoden voor de officiële controle op de maximumgehalten aan bepaalde verontreinigingen in levensmiddelen) (4). Ingevolge deze richtlijn moet het monstergewicht tussen één en tien kilogram liggen, afhankelijk van het gewicht van de te controleren partij.
               De bevoegde autoriteiten van de EVA-staten beslissen over het algemene niveau van bemonstering.
               De resultaten van de desbetreffende controles dienen te worden vermeld op het model van rapporteringsformulier in bijlage IV van deze aanbeveling.

      Deze aanbeveling is gericht tot IJsland, Liechtenstein en Noorwegen.
      Gedaan te Brussel, 30 maart 2004.

            Voor de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA

         Bernd HAMMERMANN

            Lid van het College

      (1)  PB L 186 van 30.6.1989, blz. 23.

      (2)  PB L 290 van 24.11.1993, blz. 14. Richtlijn gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1882/2004 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 284 van 31.10.2003, blz. 1).

      (3)  PB L 77 van 16.3.2001, blz. 1. Verordening gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 857/2005 (PB L 143 van 7.6.2005, blz. 9).

      (4)  PB L 201 van 17.7.1998, blz. 93. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2004/43/EG (PB L 113 van 20.4.2004, blz. 14).

      BIJLAGE I
      BACTERIOLOGISCHE VEILIGHEID VAN KAZEN GEMAAKT VAN RAUWE OF VERHITTE MELK
      EVA-staat: _

                  Bacteriesoorten/criteria (1)

                  Bemonsteringsplaats

                  Productidentificatie

                  Aantal monsters

                  Analyseresultaten (2)

                  Getroffen maatregelen
                  (aantal en soort) (3)

                  T

                  A

                  O

                     Salmonella spp.
                  n = 5 c = 0
                  Afwezig in 25 g

                  Productie

                  onrijpe zachte (verse) kaas

                  rijpe zachte kaas

                  halfharde kaas

                  Detailhandel

                  onrijpe zachte (verse) kaas

                  rijpe zachte kaas

                  halfharde kaas

                  Thermofiele Campylobacter

                  n = 5 c = 0
                  Afwezig in 25 g

                  Productie

                  onrijpe zachte (verse) kaas

                  rijpe zachte kaas

                  halfharde kaas

                  Detailhandel

                  onrijpe zachte (verse) kaas

                  rijpe zachte kaas

                  halfharde kaas

                     Staphylococcus aureus

                  n = 5 c = 2
                  m = 1 000 kve/g
                  M = 10 000 kve/g

                  Productie

                  onrijpe zachte (verse) kaas

                  rijpe zachte kaas

                  halfharde kaas

                  Detailhandel

                  onrijpe zachte (verse) kaas

                  rijpe zachte kaas

                  halfharde kaas

                     Escherichia coli

                  n = 5 c = 2
                  m = 10 000 kve/g
                  M = 100 000 kve/g

                  Productie

                  onrijpe zachte (verse) kaas

                  rijpe zachte kaas

                  halfharde kaas

                  Detailhandel

                  onrijpe zachte (verse) kaas

                  rijpe zachte kaas

                  halfharde kaas

                  A

                  P

                  ≤ 100 kve/g

                  > 100 kve/g

                     Listeria monocytogenes

                  n = 5 c = 0
                  Afwezig in 25 g

                  Productie

                  onrijpe zachte (verse) kaas

                  rijpe zachte kaas

                  halfharde kaas

                  Detailhandel

                  onrijpe zachte (verse) kaas

                  rijpe zachte kaas

                  halfharde kaas

         (1)  Het aantal te nemen monsters kan worden verlaagd bij bemonstering in de detailhandel. Dit dient dan wel in het verslag te worden vermeld.

         (2)  T = toereikend, A = acceptabel, O = ontoereikend, A = afwezig, P = aanwezig. Voor Staphylococcus aureus en Escherichia coli is het resultaat toereikend wanneer alle gemeten waarden < m, acceptabel wanneer maximaal c waarden tussen m en M liggen, en ontoereikend wanneer één of meer waarden > M of meer dan c waarden tussen m en M liggen.

         (3)  Voor de rapportage over deze maatregelen worden de volgende categorieën aanbevolen: mondelinge waarschuwing, schriftelijke waarschuwing, eis tot verbetering van de interne controle, eis tot terugroeping van het product, administratieve boete, gerechtelijke actie, overige.

      BIJLAGE II
      MICROBIOLOGISCHE VEILIGHEID VAN VERS PLUIMVEEVLEES (VOOR WAT BETREFT THERMOFIELE CAMPYLOBACTER)
      EVA-staat: _

                  Bacteriële pathogenen/ criteria (1)

                  Bemonsteringsplaats

                  Productidentificatie

                  Aantal monsters

                  Analyseresultaten

                  Getroffen maatregelen
                  (aantal en soort) (2)

                  Afwezig

                  Aanwezig

                  Thermofiele Campylobacter

                  n=5 c=0
                  Afwezig in 25 g

                  Productie

                  Gevogelte/kip

                  Kalkoen

                  Detailhandel

                  Gevogelte/kip

                  Kalkoen

         (1)  Het aantal te nemen monsters kan worden verlaagd bij bemonstering in de detailhandel. Dit dient dan wel in het verslag te worden vermeld.

         (2)  Voor de rapportage over deze maatregelen worden de volgende categorieën aanbevolen: mondelinge waarschuwing, schriftelijke waarschuwing, eis tot verbetering van de interne controle, eis tot terugroeping van het product, administratieve boete, gerechtelijke actie, overige.

      BIJLAGE III
      DEEL 1
      BACTERIOLOGISCHE VEILIGHEID VAN SPECERIJEN
      EVA-staat: _

                  Bacteriesoorten/criteria (1)

                  Bemonsteringsplaats

                  Productidentificatie

                  Aantal monsters

                  Analyseresultaten (2)

                  Getroffen maatregelen
                  (aantal en soort) (3)

                  T

                  A

                  O

                     Salmonella spp.
                  n = 5 c = 0
                  Afwezig in 25 g

                  Invoer of productie/verpakking of groothandel

                     Capsicum spp.

                     Piper spp.

                  Nootmuskaat/gember/kurkuma

                  Overige specerijen en kruiden

                  Instelling (gebruik van grote hoeveelheden specerijen bij voedselbereiding)

                     Capsicum spp.

                     Piper spp.

                  Nootmuskaat/gember/kurkuma

                  Overige specerijen en kruiden

                  Detailhandel

                     Capsicum spp.

                     Piper spp.

                  Nootmuskaat/gember/kurkuma

                  Overige specerijen en kruiden

                     Bacillus cereus

                  n = 5 c = 1
                  m = 1 000 kve/g
                  M = 10 000 kve/g

                  Invoer of productie/verpakking of groothandel

                     Capsicum spp.

                     Piper spp.

                  Nootmuskaat/gember/kurkuma

                  Overige specerijen en kruiden

                  Instelling (gebruik van grote hoeveelheden specerijen bij voedselbereiding)

                     Capsicum spp.

                     Piper spp.

                  Nootmuskaat/gember/kurkuma

                  Overige specerijen en kruiden

                  Detailhandel

                     Capsicum spp.

                     Piper spp.

                  Nootmuskaat/gember/kurkuma

                  Overige specerijen en kruiden

            DEEL 2
      BACTERIOLOGISCHE VEILIGHEID VAN SPECERIJEN
      EVA-staat: _

                  Bacteriesoorten/criteria (4)

                  Bemonsteringsplaats

                  Productidentificatie

                  Aantal monsters

                  Analyseresultaten (5)

                  Getroffen maatregelen
                  (aantal en soort) (6)

                  T

                  A

                  O

                     Clostridium perfringens

                  n = 5 c = 1
                  m = 100 kve/g
                  M = 1 000 kve/g

                  Invoer of productie/verpakking of groothandel

                     Capsicum spp.

                     Piper spp.

                  Nootmuskaat/gember/kurkuma

                  Overige specerijen en kruiden

                  Instelling (gebruik van grote hoeveelheden specerijen bij voedselbereiding)

                     Capsicum spp.

                     Piper spp.

                  Nootmuskaat/gember/kurkuma

                  Overige specerijen en kruiden

                  Detailhandel

                     Capsicum spp.

                     Piper spp.

                  Nootmuskaat/gember/kurkuma

                  Overige specerijen en kruiden

                     Enterobacteriaceae

                  n = 5 c = 1
                  m = 10 kve/g
                  M = 100 kve/g

                  Invoer of productie/verpakking of groothandel

                     Capsicum spp.

                     Piper spp.

                  Nootmuskaat/gember/kurkuma

                  Overige specerijen en kruiden

                  Instelling (gebruik van grote hoeveelheden specerijen bij voedselbereiding)

                     Capsicum spp.

                     Piper spp.

                  Nootmuskaat/gember/kurkuma

                  Overige specerijen en kruiden

                  Detailhandel

                     Capsicum spp.

                     Piper spp.

                  Nootmuskaat/gember/kurkuma

                  Overige specerijen en kruiden

         (1)  Het aantal te nemen monsters kan worden verlaagd bij bemonstering in de detailhandel. Dit dient dan wel in het verslag te worden vermeld.

         (2)  T = toereikend, A = acceptabel, O = ontoereikend. Voor Bacillus cereus en Clostridium perfringens is het resultaat toereikend wanneer alle gemeten waarden < m, acceptabel wanneer maximaal c waarden tussen m en M liggen, en ontoereikend wanneer één of meer waarden > M of meer dan c waarden tussen m en M liggen.

         (3)  Voor de rapportage over deze maatregelen worden de volgende categorieën aanbevolen: mondelinge waarschuwing, schriftelijke waarschuwing, eis tot verbetering van de interne controle, eis tot terugroeping van het product, administratieve boete, gerechtelijke actie, overige.

         (4)  Het aantal te nemen monsters kan worden verlaagd bij bemonstering in de detailhandel. Dit dient dan wel in het verslag te worden vermeld.

         (5)  T = toereikend, A = acceptabel, O = ontoereikend. Voor Bacillus cereus en Clostridium perfringens is het resultaat toereikend wanneer alle gemeten waarden < m, acceptabel wanneer maximaal c waarden tussen m en M liggen, en ontoereikend wanneer één of meer waarden > M of meer dan c waarden tussen m en M liggen.

         (6)  Voor de rapportage over deze maatregelen worden de volgende categorieën aanbevolen: mondelinge waarschuwing, schriftelijke waarschuwing, eis tot verbetering van de interne controle, eis tot terugroeping van het product, administratieve boete, gerechtelijke actie, overige.

      BIJLAGE IV
      TOXICOLOGISCHE VEILIGHEID VAN SPECERIJEN
      EVA-staat: _

                  Bemonsteringsplaats

                  Productidentificatie

                  Aantal monsters

                  Analyseresultaten

                  Getroffen maatregelen
                  (aantal en soort) (1)

                  Aflatoxine B1
                  (μg/kg)

                  Aflatoxine totaal
                  (μg/kg)

                  < 2

                  2-5

                  > 5

                  < 4

                  4-10

                  > 10

                  Invoer of instelling voor verpakking of groothandel

                     Capsicum spp.

                     Piper spp.

                  Nootmuskaat/gember/kurkuma

                  Overige specerijen en kruiden

                  Instelling
                  (gebruik van grote hoeveelheden specerijen bij voedselbereiding)

                     Capsicum spp.

                     Piper spp.

                  Nootmuskaat/gember/kurkuma

                  Overige specerijen en kruiden

                  Detailhandel

                     Capsicum spp.

                     Piper spp.

                  Nootmuskaat/gember/kurkuma

                  Overige specerijen en kruiden

         (1)  Voor de rapportage over deze maatregelen worden de volgende categorieën aanbevolen: mondelinge waarschuwing, schriftelijke waarschuwing, eis tot verbetering van de interne controle, eis tot terugroeping van het product, administratieve boete, gerechtelijke actie, overige.


Avis juridique important

|

31998H0511

98/511/EG: Aanbeveling van de Commissie van 29 juli 1998 tot wijziging van Aanbeveling 98/195/EG inzake interconnectie in een geliberaliseerde telecommunicatiemarkt (deel 1 - interconnectieprijzen) (kennisgeving geschied onder nummer C(1998) 2234) (Voor de EER relevante tekst)

Publicatieblad Nr. L 228 van 15/08/1998 blz. 0030 - 0034

AANBEVELING VAN DE COMMISSIE van 29 juli 1998 tot wijziging van Aanbeveling 98/195/EG inzake interconnectie in een geliberaliseerde telecommunicatiemarkt (deel 1 - interconnectieprijzen) (kennisgeving geschied onder nummer C(1998) 2234) (Voor de EER relevante tekst) (98/511/EG)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 97/33/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 juni 1997 inzake interconnectie op telecommunicatiegebied, wat betreft de waarborging van de universele dienst en van de interoperabiliteit door toepassing van de beginselen van "Open Network Provision" (ONP) (1), inzonderheid op artikel 7, lid 5,Overwegende dat in punt 9 van Aanbeveling 98/195/EG (2) is bepaald dat de aanbeveling, en meer in het bijzonder de "beste huidige praktijk"-prijzen in punt 4 en de gegevens in bijlage II, vóór 31 juli 1998 door de Commissie worden herzien en zo nodig bijgewerkt;Overwegende dat de aanbeveling dient te worden bijgewerkt om rekening te houden met de "beste huidige praktijk"-prijzen in punt 4 en de gegevens betreffende interconnectiekosten in de lidstaten in bijlage II ervan;Overwegende dat het bij artikel 9, lid 1, van Richtlijn 90/387/EEG van de Raad van 28 juni 1990 betreffende de totstandbrenging van de interne markt voor telecommunicatiediensten door middel van de tenuitvoerlegging van Open Network Provision (ONP) (3), gewijzigd bij Richtlijn 97/51/EG van het Europees Parlement en de Raad (4), ingestelde raadgevende comité is geraadpleegd,BEVEELT AAN:Artikel 1 Aanbeveling 98/195/EG wordt als volgt gewijzigd:1. Het volgende punt 4 bis wordt ingevoegd:"4 bis. Op basis van de in bijlage II vermelde gegevens worden met ingang van 1 januari 1999 de volgende "beste huidige praktijk"-prijzen als maximale interconnectieprijzen aanbevolen:"Beste huidige praktijk"-interconnectieprijzen"Beste huidige praktijk"-interconnectieprijzen voor gesprektotstandbrenging op LOKAAL niveau (dus bij een lokale centrale of zo dicht mogelijk daarbij)tussen 0,5 en 1,0 ECU/100 per minuut (piekuren)"Beste huidige praktijk"-interconnectieprijzen voor een "SINGLE TRANSIT"-interconnectie (grootstedelijk niveau)tussen 0,8 en 1,6 ECU/100 per minuut (piekuren)"Beste huidige praktijk"-interconnectieprijzen voor een "DOUBLE TRANSIT"-interconnectie (nationaal niveau - afstand groter dan 200 km)tussen 1,5 en 2,3 ECU/100 per minuut (piekuren)"2. In punt 9 wordt de datum "31 juli 1998" vervangen door de datum "31 juli 1999".3. In bijlage II, deel 1, wordt onderstaande figuur 1 bis ingevoegd:"Figuur 1 bisInterconnectieprijzen voor gesprektotstandbrenging (mei 1998)>REFERENTIE NAAR EEN FILM>(1) Laatste door de exploitant voorgestelde, doch nog niet door de nationale regelgevende instantie goedgekeurde tarieven.".4. In bijlage II, deel 3, wordt de in de bijlage bij de onderhavige beschikking opgenomen tabel toegevoegd.Artikel 2 Deze aanbeveling is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 29 juli 1998.Voor de CommissieMartin BANGEMANNLid van de Commissie(1) PB L 199 van 26. 7. 1997, blz. 32.(2) PB L 73 van 12. 3. 1998, blz. 42.(3) PB L 192 van 24. 7. 1990, blz. 1.(4) PB L 295 van 29. 10. 1997, blz. 23.BIJLAGE >RUIMTE VOOR DE TABEL>