title: 2004/383/EG:Aanbeveling van de Commissie van 27 april 2004 betreffende het gebruik van financiële derivaten door instellingen voor collectieve belegging in effecten (icbe's)(Voor de EER relevante tekst) (Kennisgeving geschied onder nummer C(2004) 1541/1)

text:
L 144/36          NL                  Publicatieblad van de Europese Unie                           30.4.2004
                            AANBEVELING VAN DE COMMISSIE
                                            van 27 april 2004
    betreffende het gebruik van financiële derivaten door instellingen voor collectieve
                                    belegging in effecten (icbe’s)
                      (Kennisgeving geschied onder nummer C(2004) 1541/1)
                                   (Voor de EER relevante tekst)
                                              (2004/383/EG)
DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op
artikel 211, tweede streepje,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)      Met de bij Richtlijn 2001/108/EG in Richtlijn 85/611/EEG van de Raad van
         20 december 1985 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen
         betreffende bepaalde instellingen voor collectieve belegging in effecten (icbe’s)1
         aangebrachte wijzigingen werd onder meer beoogd het gamma uit te breiden van de
         financiële instrumenten waarin icbe's mogen beleggen en deze tevens in staat te stellen
         moderne beleggingstechnieken toe te passen. Het is icbe’s voortaan niet alleen
         toegestaan ook in geldmarktinstrumenten, bankdeposito’s, rechten van deelneming in
         icbe’s en andere instellingen voor collectieve belegging te beleggen, maar ook om, als
         onderdeel van hun algemene beleggingsbeleid en niet uitsluitend voor
         risicodekkingsdoeleinden, van financiële derivaten gebruik te maken.
(2)      Een andere doelstelling die met bovenbedoelde wijzigingen werd nagestreefd, was de
         beleggers afdoende bescherming te bieden. Richtlijn 85/611/EEG, als gewijzigd,
         voorziet dan ook in een uitgebreide regeling ter beperking van de risico’s. Om te
         garanderen dat de risico’s verbonden aan de nieuwe categorieën financiële
         instrumenten, en met name aan derivaten, op degelijke en accurate wijze worden
         bewaakt, gemeten en beheerd, dienen beheer- of beleggingsmaatschappijen gedegen
         risicometingsprocedures te volgen onder het toezicht van de bevoegde autoriteiten.
         Deze procedures moeten hen met name in staat stellen te allen tijde het werkelijke
         risico van de posities en het aandeel daarvan in het totale risicoprofiel van de
         portefeuille te bewaken, te meten en te beheren. Beheer- of beleggingsmaatschappijen
         dienen tevens procedures te volgen voor de accurate en onafhankelijke evaluatie van
         de waarde van onderhandse of OTC-derivaten. Gezien deze in Richtlijn 85/611/EEG
         gestelde eisen is het noodzakelijk dat de lidstaten zorgen voor een passend kader om
1
  PB L 375 van 31.12.1985, blz. 3; richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2001/108/EG van het Europees
         Parlement en de Raad (PB L 41 van 13.2.2002, blz. 35).
 ---pagebreak--- 30.4.2004         NL              Publicatieblad van de Europese Unie                     L 144/37
        de door icbe’s gelopen risico’s te meten en te beheersen. Om de totstandbrenging van
        een dergelijk kader te vergemakkelijken en tot een geharmoniseerde benadering
        terzake te komen, is het wenselijk een aantal gemeenschappelijke basisbeginselen voor
        risicometing aan te bevelen.
(3)     Binnen het icbe-contactcomité werd overeenstemming bereikt over het feit dat het
        nuttig zou zijn basisbeginselen te formuleren waarmee door de lidstaten rekening dient
        te worden gehouden. Deze beginselen moeten de lidstaten helpen beleggers overal in
        de Gemeenschap een gelijkwaardige en doeltreffende bescherming te bieden en gelijke
        concurrentievoorwaarden tot stand te brengen voor beheerders en producten van icbe’s
        die aan uiteenlopende nationale reglementeringen onderworpen zijn.
(4)     Gelet op de in artikel 21, lid 3, eerste alinea, van Richtlijn 85/611/EEG gestelde
        begrenzing voor het totale derivatenrisico en het in artikel 36, lid 2, van deze richtlijn
        vastgestelde maximumpercentage voor leningstransacties, dient duidelijkheid te
        worden verschaft over het maximale totale risico dat een icbe mag lopen.
(5)     Het door een icbe gelopen totale risico dient te worden beoordeeld op basis van zowel
        het door de icbe gelopen wanbetalingsrisico als het hefboomeffect als gevolg van het
        gebruik van financiële derivaten. Er dient derhalve op te worden toegezien dat het
        door een icbe gelopen marktrisico op adequate wijze wordt gemeten. Het is bijgevolg
        noodzakelijk mogelijke methoden voor de meting van het marktrisico aan te bevelen
        door te verduidelijken onder welke voorwaarden de volgende methoden mogen
        worden toegepast: de benadering op basis van de aangegane verplichtingen
        (commitment approach), de VaR-benadering (Value-at-Risk – risicowaarde) en
        stresstests.
(6)     Om dezelfde redenen is het aangewezen een aantal aanbevelingen te doen met
        betrekking tot de te volgen methode voor de inschatting van het hefboomeffect van het
        gebruik van financiële derivaten op een icbe-portefeuille.
(7)     Overeenkomstig artikel 21, lid 3, tweede alinea, van Richtlijn 85/611/EEG moet voor
        de berekening van het door een icbe gelopen risico niet alleen de dagwaarde van de
        onderliggende activa in aanmerking worden genomen, maar ook het tegenpartijrisico,
        toekomstige marktbewegingen en de voor de liquidatie van de posities beschikbare
        tijd. In artikel 22, lid 1, tweede alinea, van genoemde richtlijn zijn specifieke
        voorschriften vastgesteld voor het aan OTC-derivaten verbonden tegenpartijrisico. In
        het licht van deze voorschriften is het wenselijk meer duidelijkheid te scheppen over
        de methode die voor de berekening van het aan financiële derivaten verbonden
        tegenpartijrisico moet worden gevolgd en over het verband tussen deze methode en de
        methoden en criteria die zijn vastgelegd in Richtlijn 2000/12/EG van het Europees
        Parlement en de Raad van 20 maart 2000 betreffende de toegang tot en de uitoefening
        van de werkzaamheden van kredietinstellingen2.
(8)     In artikel 21, lid 3, derde alinea, van Richtlijn 85/611/EEG is bepaald dat met het
        risico met betrekking tot de onderliggende activa van het financiële derivaat rekening
        moet worden gehouden bij de berekening van de in artikel 22 van deze richtlijn
        gestelde begrenzingen voor de concentratie van beleggingen in effecten van eenzelfde
2
  PB L 126 van 26.5.2000, blz. 1.
 ---pagebreak--- L 144/38          NL                Publicatieblad van de Europese Unie                  30.4.2004
         uitgevende instelling. Overeenkomstig deze zelfde bepaling mogen de lidstaten
         toestaan dat, ingeval een icbe in op een index gebaseerde derivaten belegt, die
         beleggingen niet voor de toepassing van de in artikel 22 gestelde begrenzingen voor de
         concentratie van beleggingen in effecten van eenzelfde uitgevende instelling behoeven
         te worden samengeteld. Het is bijgevolg aangewezen maatstaven aan te bevelen voor
         de toepassing van de begrenzingen voor de concentratie van beleggingen in financiële
         derivaten van eenzelfde uitgevende instelling.
(9)      Verkopen vanuit een ongedekte positie zijn alle transacties waarbij een icbe
         geconfronteerd wordt met het risico dat zij effecten moet kopen tegen een hogere prijs
         dan die waartegen de effecten zullen worden geleverd en daardoor met een verlies te
         maken krijgt, en met het risico dat zij niet in staat blijkt op de vervaldatum van de
         transactie bij de afwikkeling het onderliggende financiële instrument te leveren. Met
         deze risico’s moet steeds rekening worden gehouden bij transacties in het kader
         waarvan een icbe zich verplicht ziet effecten op de markt te kopen om aan haar
         verplichtingen te voldoen. In die gevallen loopt de icbe het risico alle of een deel van
         de verbintenissen die zij in het kader van een derivatentransactie is aangegaan, niet te
         kunnen nakomen. Daarom voorziet artikel 42 van Richtlijn 85/611/EEG in een
         algemeen verbod op verkopen vanuit een ongedekte positie om zware verliezen voor
         icbe’s te vermijden. Bij een derivatentransactie met het financiële profiel van een
         verkoop vanuit een ongedekte positie zijn de risico’s die gewoonlijk aan dergelijke
         verkopen verbonden zijn, evenwel niet altijd van dezelfde orde van grootte. Het is
         bijgevolg aangewezen het begrip verkopen vanuit een ongedekte positie te
         verduidelijken wanneer het financiële derivaten betreft, en criteria voor de dekking
         van een derivatentransactie aan te bevelen om de toepassing van artikel 42 te
         vergemakkelijken.
(10)     Deze aanbeveling is een eerste stap in de richting van een uniforme visie op methoden
         voor risicometing bij icbe’s. Aangezien er op het gebied van deze methoden evenwel
         voortdurend vorderingen worden gemaakt, kunnen er verdere stappen nodig blijken
         om rekening te houden met latere ontwikkelingen, zoals het Bazelse kapitaalakkoord
         (Bazel II) en de toekomstige daarmee overeenstemmende Gemeenschapsrichtlijn
         betreffende de kapitaaltoereikendheid van banken en beleggingsondernemingen.
(11)     Deze aanbeveling bevat een aantal basiselementen die door de lidstaten in aanmerking
         dienen te worden genomen bij de tenuitvoerlegging van Richtlijn 85/611/EEG, als
         gewijzigd bij Richtlijn 2001/108/EG. Er zij op gewezen dat met deze aanbeveling niet
         wordt beoogd gedetailleerde richtsnoeren te verstrekken voor het gebruik van
         financiële derivaten door icbe’s, maar veeleer een aantal beginselen uiteen te zetten
         die als fundamenteel mogen worden beschouwd om te komen tot een
         gemeenschappelijke benadering van risicometing bij icbe’s,
BEVEELT AAN :
In het kader van de tenuitvoerlegging van Richtlijn 85/611/EEG is het aangewezen dat de
lidstaten het volgende toepassen:
1. Risicometingssystemen die op het risicoprofiel van de icbe’s zijn toegesneden
Voor de toepassing van artikel 21, lid 1, van Richtlijn 85/611/EEG wordt de lidstaten
aanbevolen erop toe te zien dat beheer- of beleggingsmaatschappijen risicometingssystemen
 ---pagebreak--- 30.4.2004       NL                Publicatieblad van de Europese Unie                    L 144/39
hanteren die toegesneden zijn op het risicoprofiel van de icbe’s om te garanderen dat deze
maatschappijen alle aan de icbe’s verbonden risico’s van betekenis op adequate wijze meten
onder het toezicht van de bevoegde autoriteiten.
2. Een geharmoniseerde interpretatie van de begrenzingen van de risico’s die icbe’s mogen
lopen
2.1 Begrenzing van het totale derivatenrisico en het totale risico die door een icbe mogen
worden gelopen
De lidstaten wordt aanbevolen erop toe te zien dat het door een icbe gelopen totale
derivatenrisico niet meer bedraagt dan 100% van haar NAV (net asset value – intrinsieke
waarde) en dat het door een icbe gelopen totale risico nooit meer bedraagt dan 200% van haar
NAV.
2.2 Beperking van de mogelijkheid tijdelijke leningen aan te gaan
De lidstaten wordt aanbevolen erop toe te zien dat het door een icbe gelopen totale risico met
niet meer dan 10% wordt verhoogd door het aangaan van tijdelijke leningen, zodat dit totale
risico nooit meer bedraagt dan 210% van haar NAV.
2.3 Gezamenlijke toepassing van de punten 3 en 4
Voor de toepassing van de begrenzing van het totale derivatenrisico tot 100% wordt de
lidstaten aanbevolen erop toe te zien dat punt 3 en punt 4 gelijktijdig in acht worden genomen.
3. Op passende wijze gekalibreerde maatstaven voor de meting van het marktrisico
3.1 Aanpassing van de methoden voor risicometing aan het risicoprofiel van een icbe
In overeenstemming met het in punt 1 vermelde en in artikel 21, lid 1, van
Richtlijn 85/611/EEG neergelegde algemene beginsel wordt de lidstaten aanbevolen een
gedifferentieerde methodologische benadering toe te staan al naargelang het gaat om een
"niet-geavanceerde icbe" (die over het algemeen niet zoveel en minder complexe
derivatenposities inneemt door gebruik te maken van bijvoorbeeld een aantal gewone opties)
of een "geavanceerde icbe". Om het onderscheid tussen beide categorieën icbe’s te kunnen
maken en een precieze definitie ervan te geven, zijn verdere werkzaamheden overeenkomstig
de in punt 3.4 verstrekte richtsnoeren vereist. In afwachting van het resultaat van deze
werkzaamheden dienen de lidstaten te streven naar een meer gekalibreerde benadering voor
de meting van het marktrisico overeenkomstig de punten 3.2 en 3.3.
3.2 Niet-geavanceerde icbe’s
3.2.1 Toepassing van de benadering op basis van de aangegane verplichtingen
De lidstaten wordt aanbevolen te verlangen dat hun bevoegde autoriteiten er met betrekking
tot niet-geavanceerde icbe’s op toezien dat het marktrisico op een naar hun oordeel adequate
wijze is ingeschat door gebruik te maken van de benadering op basis van de aangegane
verplichtingen, waarbij de derivatenposities van een icbe worden omgezet in de
gelijkwaardige positie in de onderliggende activa van deze derivaten. Voor de toepassing van
de benadering op basis van de aangegane verplichtingen dienen de nationale bevoegde
autoriteiten tevens rekening te houden met criteria zoals het door icbe’s gelopen totale
 ---pagebreak--- L 144/40         NL                Publicatieblad van de Europese Unie                 30.4.2004
derivatenrisico, de aard, het doel en het aantal van de door de icbe’s aangegane contracten, de
frequentie waarmee de icbe's dergelijke contracten sluiten, en de gehanteerde
beheertechnieken.
3.2.2 Technische preciseringen
Bij opties wordt de lidstaten aanbevolen de toepassing van de deltabenadering toe te staan.
Deze benadering is gebaseerd op de gevoeligheid van de optieprijs voor marginale
veranderingen in de koers van de onderliggende financiële instrumenten. De omzetting van
posities in forwards, futures en swaps dient afhankelijk te worden gesteld van de precieze aard
van de onderliggende contracten. Ingeval het eenvoudige contracten betreft, is de relevante
waarde gewoonlijk de actuele marktwaarde van de contracten.
3.2.3 Verzoek om aanvullende waarborgen te onderzoeken
De lidstaten wordt verzocht na te gaan of in het kader van de benadering op basis van de
aangegane verplichtingen behoefte bestaat aan aanvullende waarborgen, zoals een passende
beperking van het totale derivatenrisico tot minder dan 100% van de NAV van niet-
geavanceerde icbe’s.
3.3 Geavanceerde icbe’s
3.3.1 Standaardgebruik van de VaR-benadering (Value-at-Risk – risicowaarde) in combinatie
met stresstests
In het geval van "geavanceerde icbe’s" wordt de lidstaten aanbevolen van de beheer- of
beleggingsmaatschappijen te verlangen dat zij regelmatig de VaR-benadering toepassen. In
het kader van deze benadering wordt het maximale potentiële verlies geraamd dat binnen een
bepaalde tijdshorizon en met een bepaalde zekerheidsgraad op een icbe-portefeuille kan
worden geleden. De lidstaten wordt tevens aanbevolen van beheer- of
beleggingsmaatschappijen te verlangen dat zij ook stresstests uitvoeren om met eventuele
abnormale marktbewegingen verband houdende risico’s te beheren. Stresstests meten hoe
extreme financiële of economische gebeurtenissen de waarde van de portefeuille op een
specifiek tijdstip beïnvloeden.
3.3.2 Verzoek om gemeenschappelijke referentiemaatstaven te ontwikkelen als volgende stap
Voor de toepassing van VaR-benaderingen wordt de lidstaten aanbevolen te verlangen dat
passende maatstaven worden gehanteerd in overeenstemming met punt 3.1. In dit verband
dienen de lidstaten als mogelijke referentiemaatstaven de volgende parameters te overwegen:
een vertrouwensinterval van 99%, een aanhoudingsperiode van één maand en "recente"
volatiliteiten, d.w.z. die dateren van niet meer dan een jaar geleden te rekenen vanaf de
berekeningsdatum, onverminderd verdere toetsing door de bevoegde autoriteiten. Zodra
gemeenschappelijke maatstaven zijn ontwikkeld in het kader van verdere werkzaamheden van
de lidstaten in overeenstemming met punt 3.4, zouden de lidstaten beheer- of
beleggingsmaatschappijen alleen per geval mogen toestaan van deze maatstaven af te wijken
nadat de bevoegde autoriteiten een passend onderzoek in de zin van punt 3.3.3 hebben
verricht.
3.3.3 Interne modellen voor risicometing
 ---pagebreak--- 30.4.2004        NL               Publicatieblad van de Europese Unie                  L 144/41
De lidstaten wordt aanbevolen alleen de door een beheer- of beleggingsmaatschappij
voorgestelde interne modellen voor risicometing te aanvaarden die passende waarborgen
bieden, met inbegrip van die welke in deze aanbeveling worden beschreven. De betrokken
modellen dienen door de nationale bevoegde autoriteiten aan een passend onderzoek te
worden onderworpen. De lidstaten wordt tevens aanbevolen een lijst van door de nationale
bevoegde autoriteiten aanvaarde modellen bekend te maken en deze modellen op passende
wijze voor het publiek beschikbaar te stellen.
3.4 Aanbeveling voor het verrichten van verdere werkzaamheden
Aangezien deze methoden voor het meten van risico’s verder dienen te worden uitgewerkt,
wordt de lidstaten aanbevolen hun bevoegde autoriteiten ertoe aan te sporen meer
geavanceerde en verfijndere methoden voor risicometing te ontwikkelen en aldus tot een
convergente communautaire benadering te komen. Deze werkzaamheden dienen in het
bijzonder betrekking te hebben op de volgende aspecten:
–         a)    de criteria om geavanceerde en niet-geavanceerde icbe’s van elkaar te
          onderscheiden;
–         b)    de omzetting van financiële derivaten in gelijkwaardige onderliggende activa
          en de verrekening van de onderliggende posities van de financiële derivaten in geval
          van de toepassing van de benadering op basis van de aangegane verplichtingen;
–         c)    optimale werkwijzen op het gebied van de VaR en stresstests;
–         d)    de normen waaraan interne modellen moeten voldoen opdat deze door icbe’s
          mogen worden gebruikt.
4. Op passende wijze gekalibreerde maatstaven voor de evaluatie van het hefboomeffect
4.1 Toepassing van de benadering op basis van de aangegane verplichtingen
Indien de in punt 4.2 vermelde geavanceerde methoden ontbreken, wordt de lidstaten
aanbevolen te verlangen dat voor de evaluatie van het hefboomeffect van een icbe gebruik
wordt gemaakt van de benadering op basis van de aangegane verplichtingen in combinatie
met de VaR-benaderingen en de stresstests die in punt 3.3 worden verlangd voor de meting
van het door geavanceerde icbe’s gelopen marktrisico.
Tevens wordt de lidstaten aanbevolen toe te staan dat beheer- of beleggingsmaatschappijen
die overeenkomstig 3.2 van de benadering op basis van de aangegane verplichtingen gebruik
maken, deze benadering ook toepassen voor de evaluatie van het hefboomeffect.
4.2 Verzoek om het hanteren van verder geavanceerde methoden toe te staan
In het geval van de in punt 3.3 bedoelde geavanceerde icbe’s en op voorwaarde dat de
toezichthoudende autoriteiten er ten volle van overtuigd zijn dat een beheer- of
beleggingsmaatschappij reeds een adequate methode voor de evaluatie van het hefboomeffect
heeft ontwikkeld en getoetst waarbij gebruik wordt gemaakt van VaR-benaderingen en
stresstests en dat deze methode door de beheer- of beleggingsmaatschappij naar behoren met
bewijsstukken is ondersteund, dienen de lidstaten te overwegen deze methode ook te
aanvaarden voor de evaluatie van het hefboomeffect. Daartoe wordt de lidstaten in het
bijzonder aanbevolen benaderingen te overwegen die berusten op een referentiemaatstaf,
 ---pagebreak--- L 144/42          NL              Publicatieblad van de Europese Unie                30.4.2004
zoals de VaR/stresstest-waarde van een passende referentieportefeuille die beantwoordt aan
het beleggingsbeleid van de betrokken icbe, of de VaR/stresstest-waarde van een passende
benchmark.
4.3 Aanbeveling voor het verrichten van verdere werkzaamheden
De lidstaten wordt aanbevolen ermee rekening te houden dat de methoden voor de evaluatie
van het hefboomeffect van een icbe verdere verfijning behoeven, met name wat de maximale
VaR/stresstest-waarde betreft die overeenstemt met een totaal risico van 200% van de NAV
van een icbe. Zij dienen hun bevoegde autoriteiten er daarom toe aan te sporen meer
geavanceerde en verfijndere methoden voor de evaluatie van het hefboomeffect uit te werken
met de bedoeling tot een convergente communautaire benadering te komen.
5. Toepassing van adequate maatstaven en aanvaarde technieken ter vermindering van het
risico met het oog op de beperking van het tegenpartijrisico
5.1 Criteria voor de beperking van het aan OTC-derivaten verbonden tegenpartijrisico
De lidstaten wordt aanbevolen erop toe te zien dat alle derivatentransacties waarvan wordt
aangenomen dat er geen tegenpartijrisico aan verbonden is, plaatsvinden op een effectenbeurs
waarvan de clearinginstelling aan de volgende voorwaarden voldoet: zij wordt gedekt door
een adequate uitvoeringsgarantie en zij wordt gekenmerkt door een dagelijkse waardering van
de derivatenposities tegen marktwaarde en door het feit dat de hoogte van de
marginverplichtingen ten minste eenmaal per dag wordt vastgesteld.
5.2 Aanbeveling om gebruik te maken van het maximale potentiële verlies
De lidstaten wordt aanbevolen te verlangen dat het aan een OTC-derivatentransactie
verbonden risico per tegenpartij wordt gemeten op basis van het maximale potentiële verlies
voor de icbe wanneer de tegenpartij in gebreke blijft, en niet op grond van de theoretische
waarde van het OTC-contract.
5.3 Verzoek om in de eerste plaats gebruik te maken van de maatstaven die in
Richtlijn 2000/12/EG zijn neergelegd
In overeenstemming met de vaste kwantitatieve prudentiële begrenzingen die reeds bij
Richtlijn 2001/108/EG worden opgelegd, wordt de lidstaten aanbevolen te verlangen dat het
aan OTC-derivaten verbonden tegenpartijrisico wordt ingeschat overeenkomstig de bij
Richtlijn 2000/12/EG van het Europees Parlement en de Raad3 vastgestelde
waarderingsmethode op basis van de marktwaarde, in weerwil van het feit dat adequate
prijsbepalingsmodellen nodig kunnen zijn wanneer de marktprijs niet beschikbaar is. De
lidstaten dienen tevens te verlangen dat de in Richtlijn 2000/12/EG vastgelegde benadering op
basis van kredietequivalenten wordt toegepast, met inbegrip van een methode voor de
berekening van opslagen (add-ons) om het potentiële toekomstige risico in aanmerking te
nemen.
5.4 Inachtneming van zekerheden bij de inschatting van het door een icbe gelopen
tegenpartijrisico
3
  PB L 126 van 26.5.2000, blz. 1.
 ---pagebreak--- 30.4.2004        NL                Publicatieblad van de Europese Unie                    L 144/43
5.4.1 Algemene criteria
De lidstaten wordt aanbevolen toe te staan dat zekerheden in aanmerking worden genomen als
beperkende factor van het door een icbe gelopen tegenpartijrisico, mits de zekerheden in
overeenstemming met de prudentiële voorschriften van Richtlijn 2000/12/EG en rekening
houdend met verdere ontwikkelingen:
–         a)    dagelijks tegen marktwaarde worden gewaardeerd en de waarde van het
          risicobedrag overtreffen;
–         b)    alleen aan verwaarloosbare risico’s zijn blootgesteld (bijvoorbeeld
          overheidsobligaties met de hoogste kredietrating of contanten) en liquide zijn;
–         c)    in handen zijn van een derde-bewaarnemer die geen banden heeft met de
          verstrekker of juridisch afgeschermd is van de gevolgen van het in gebreke blijven
          van een verbonden partij;
–         d)    op gelijk welk tijdstip volledig te gelde kunnen worden gemaakt door de icbe.
5.4.2 Begrenzingen van de risicoconcentratie
In overeenstemming met het algemene beginsel van de risicospreiding wordt de lidstaten
aanbevolen erop toe te zien dat het aan een bepaalde instelling, respectievelijk groep
verbonden tegenpartijrisico, na inaanmerkingneming van de eventueel van deze instelling of
groep ontvangen zekerheden, niet meer bedraagt dan de bij Richtlijn 85/611/EEG op zowel
individueel niveau (artikel 22, lid 2) als groepsniveau (artikel 22, lid 5) gestelde begrenzing
van 20%.
5.5 Toelating van verrekening (netting)
De lidstaten wordt aanbevolen toe te staan dat icbe’s hun OTC-derivatenposities jegens
eenzelfde tegenpartij verrekenen, mits de verrekeningsprocedures voldoen aan de
voorwaarden van Richtlijn 2000/12/EG en gebaseerd zijn op juridisch bindende
overeenkomsten.
6. Gebruik van adequate methoden bij de toepassing van de voor het emittentenrisico
geldende begrenzingen
6.1 Aanpassing van de methoden voor risicometing aan de typologie van derivaten
Gezien het feit dat artikel 21, lid 3, vierde alinea, van Richtlijn 85/611/EEG voorschrijft dat
financiële derivaten in de overeenkomstige onderliggende posities moeten worden omgezet
voor de inaanmerkingneming ervan in de in artikel 22 gestelde begrenzingen voor de
concentratie van beleggingen in effecten van eenzelfde uitgevende instelling, wordt de
lidstaten aanbevolen te verlangen dat daartoe methoden worden gevolgd die zijn toegesneden
op de aard van het desbetreffende instrument. Zo kunnen de lidstaten toestaan dat voor opties
van de deltabenadering gebruik wordt gemaakt. In gevallen waarin een dergelijke aanpak niet
geschikt of technisch onmogelijk is als gevolg van de complexiteit van het desbetreffende
financiële derivaat, kunnen de lidstaten toestaan dat een benadering wordt gevolgd waarbij het
maximale potentiële verlies dat met betrekking tot dat derivaat kan worden geleden, als
maximumdrempel wordt gehanteerd voor de inschatting van het solvabiliteitsrisico.
 ---pagebreak--- L 144/44         NL               Publicatieblad van de Europese Unie                     30.4.2004
6.2 Op een index gebaseerde derivaten
De lidstaten wordt geadviseerd om bij de uitoefening van hun discretionaire bevoegdheden
wanneer zij gebruik maken van de mogelijkheid waarin artikel 21, lid 3, derde alinea, van
Richtlijn 85/611/EEG voorziet, ermee rekening te houden of de onderliggende index van een
financieel derivaat aan de eisen van artikel 22 bis van genoemde richtlijn voldoet. Voor de
toepassing van artikel 21, lid 2, en artikel 21, lid 3, derde alinea, van Richtlijn 85/611/EEG
wordt de lidstaten aanbevolen ervan uit te gaan dat over het algemeen moet worden
voorkomen dat een beheer- of beleggingsmaatschappij gebruik maakt van financiële derivaten
die gebaseerd zijn op een index die zij zelf heeft samengesteld met de bedoeling de in
artikel 22 gestelde begrenzingen voor de concentratie van beleggingen in effecten van
eenzelfde uitgevende instelling te omzeilen. De lidstaten wordt eveneens aanbevolen ervan uit
te gaan dat moet worden voorkomen dat een beheer- of beleggingsmaatschappij gebruik
maakt van financiële derivaten die gebaseerd zijn op indexen die niet voldoen aan de in
artikel 22 bis van Richtlijn 85/611/EEG gestelde concentratiebegrenzingen.
6.3 Risicoconcentratiebegrenzingen
De lidstaten wordt aanbevolen te verlangen dat beheer- of beleggingsmaatschappijen voor de
toepassing van de in artikel 22, lid 2, tweede alinea, en artikel 22, lid 5, van
Richtlijn 85/611/EEG op 20% van de NAV gestelde begrenzing het aan dezelfde instelling of
groep verbonden tegenpartijrisico en emittentenrisico samentellen.
7. Toepassen van adequate dekkingsvoorschriften                       voor transacties in    zowel
beursgenoteerde als onderhandse financiële derivaten
7.1 Passende dekking wanneer de afwikkeling niet in contanten plaatsvindt
Wanneer het financiële derivaat, hetzij automatisch, hetzij naar keuze van de tegenpartij, in de
materiële levering van het onderliggende financiële instrument op de vervaldatum of de
uitoefeningsdatum voorziet en mits materiële levering de voor het desbetreffende instrument
gebruikelijke praktijk is, wordt de lidstaten aanbevolen te verlangen dat icbe’s dit
onderliggende financiële instrument als dekkingsinstrument in hun beleggingsportefeuille
opnemen.
7.2 Uitzonderlijke substitutie door een alternatief onderliggend dekkingsinstrument wanneer
de afwikkeling niet in contanten plaatsvindt
In gevallen waarin de risico’s verbonden aan een onderliggend financieel instrument van een
derivaat op adequate wijze kunnen worden weergegeven door een ander onderliggend
financieel instrument en het onderliggende financiële instrument zeer liquide is, dienen de
lidstaten te overwegen icbe’s uitzonderlijk toe te staan andere liquide activa als
dekkingsinstrument aan te houden, op voorwaarde dat deze activa op gelijk welk tijdstip
kunnen worden aangewend voor het verwerven van het te leveren onderliggende financiële
instrument en dat het extra marktrisico dat aan een dergelijke transactie verbonden is, op
adequate wijze wordt gemeten.
7.3 Substitutie door een alternatief onderliggend dekkingsinstrument wanneer de afwikkeling
in contanten plaatsvindt
Wanneer het financiële derivaat automatisch of naar keuze van de icbe in contanten wordt
afgewikkeld, dienen de lidstaten te overwegen toe te staan dat de icbe het desbetreffende
 ---pagebreak--- 30.4.2004        NL               Publicatieblad van de Europese Unie                   L 144/45
onderliggende instrument niet als dekkingsinstrument aanhoudt. In dat geval wordt de
lidstaten aanbevolen de volgende categorieën activa als aanvaardbare dekkingsinstrumenten
aan te merken:
a)      contanten;
b)      liquide schuldinstrumenten (bijvoorbeeld overheidsobligaties met de hoogste
        kredietrating) onder passende waarborgen (met name reducties (haircuts));
c)     andere zeer liquide activa die door de bevoegde autoriteiten worden aanvaard, gezien
       hun correlatie met de onderliggende instrumenten van de financiële derivaten,       mits
       passende waarborgen worden geboden (bijvoorbeeld reducties waar zulks relevant is).
Voor de toepassing van artikel 42 van Richtlijn 85/611/EEG dienen de lidstaten de volgende
instrumenten als "liquide" aan te merken: instrumenten die in niet meer dan zeven werkdagen
in contanten kunnen worden omgezet tegen een prijs die nauw aansluit bij de actuele
waardering van het financiële instrument op zijn markt. De lidstaten wordt aanbevolen erop
toe te zien dat het desbetreffende bedrag in contanten op de vervaldatum/uitoefeningsdatum
van het financiële derivaat beschikbaar is voor de icbe.
7.4 Berekening van het dekkingsniveau
De lidstaten wordt aanbevolen te verlangen dat het dekkingsniveau wordt berekend volgens
de benadering op basis van de aangegane verplichtingen.
7.5 Aard van het onderliggende financiële instrument
De lidstaten wordt aanbevolen te verlangen dat het onderliggende financiële instrument van
financiële derivaten, ongeacht of deze in een afwikkeling in contanten of in de materiële
levering voorzien, alsmede de ter dekking aangehouden financiële instrumenten
beantwoorden aan de richtlijn en aan het individuele beleggingsbeleid van de icbe.
7.6 Aanbeveling voor het verrichten van verdere gezamenlijke werkzaamheden
Wat de dekking van transacties met behulp van financiële derivaten betreft, wordt de lidstaten
aanbevolen hun bevoegde autoriteiten ertoe aan te sporen een gemeenschappelijke typologie
van transacties met betrekking tot financiële derivaten op te stellen, welke het mogelijk moet
maken het risicoprofiel van een verkoop vanuit een ongedekte positie te identificeren.
8. De lidstaten wordt verzocht de Commissie, voorzover mogelijk, uiterlijk op 30 september
2004 in kennis te stellen van alle maatregelen die zij naar aanleiding van deze aanbeveling
hebben genomen en haar, voorzover mogelijk, uiterlijk op 28 februari 2005 de eerste
resultaten van de tenuitvoerlegging van deze aanbeveling mede te delen.
9. Deze aanbeveling is gericht tot de lidstaten.
 ---pagebreak--- L 144/46      NL                  Publicatieblad van de Europese Unie 30.4.2004
Gedaan te Brussel, 27 april 2004.
                                                Voor de Commissie
                                                Frederik BOLKESTEIN
                                                Lid van de Commissie
                                            __________


title: Aanbeveling van de Raad van 8 maart 2005 inzake de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (8e EOF) voor het begrotingsjaar 2003

text:
               23.3.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 77/12

         AANBEVELING VAN DE RAAD
   van 8 maart 2005
   inzake de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (8e EOF) voor het begrotingsjaar 2003
   (2005/254/EG)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
   Gelet op de vierde ACS-EG-overeenkomst, ondertekend te Lomé op 15 december 1989, gewijzigd bij de op 4 november 1995 te Mauritius ondertekende overeenkomst,
   Gelet op het Intern Akkoord betreffende de financiering en het beheer van de steun van de Gemeenschap in het kader van het tweede financiële protocol bij de ACS-EG-overeenkomst (1) waarbij, onder andere, een achtste Europees Ontwikkelingsfonds (8e EOF) werd ingesteld, inzonderheid op artikel 33, lid 3,
   Gelet op het Financieel Reglement van 16 juni 1998 van toepassing op de samenwerking inzake de ontwikkelingsfinanciering krachtens de vierde ACS-EG-overeenkomst (2), inzonderheid op de artikelen 66 tot en met 74,
   Na onderzoek van de jaarrekening en de balans betreffende de verrichtingen van het 8e EOF, die op 31 december 2003 zijn vastgesteld, alsmede van het verslag van de Rekenkamer over het begrotingsjaar 2003, waaraan de antwoorden van de Commissie zijn gehecht (3),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Krachtens artikel 33, lid 3, van het Intern Akkoord wordt aan de Commissie voor het financiële beheer van het 8e EOF kwijting verleend door het Europees Parlement op aanbeveling van de Raad.

               (2)

               De uitvoering van de verrichtingen van het 8e EOF door de Commissie gedurende het begrotingsjaar 2003 is over het geheel genomen bevredigend geweest,

         BEVEELT
   het Europees Parlement AAN de Commissie kwijting te verlenen voor de uitvoering van de verrichtingen van het 8e EOF voor het begrotingsjaar 2003.

      Gedaan te Brussel, 8 maart 2005.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         J.-C. JUNCKER

      (1)  PB L 156 van 29.5.1998, blz. 108.

      (2)  PB L 191 van 7.7.1998, blz. 53.

      (3)  PB C 293 van 30.11.2004, blz. 315.


Belangrijke juridische mededeling

|

E2000C0068

Aanbeveling van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA nr. 68/00/COL van 24 maart 2000 betreffende een gecoördineerd programma voor 2000 inzake de officiële controle op levensmiddelen

Publicatieblad Nr. L 274 van 26/10/2000 blz. 0042 - 0050

Aanbeveling van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVAnr. 68/00/COLvan 24 maart 2000betreffende een gecoördineerd programma voor 2000 inzake de officiële controle op levensmiddelenDE TOEZICHTHOUDENDE AUTORITEIT VAN DE EVA,Gelet op de EER-overeenkomst, en met name op artikel 109 en Protocol nr. 1,Gelet op de TA- en Hof-Overeenkomst, en met name op artikel 5, lid 2, onder b), en Protocol nr. 1,Gelet op het in hoofdstuk XII, punt 50, van bijlage II bij de EER-overeenkomst bedoelde besluit inzake de officiële controle op levensmiddelen (Richtlijn 89/397/EEG van de Raad van 14 juni 1989 inzake de officiële controle op levensmiddelen(1)), en met name op artikel 14, lid 3,Na raadpleging van het Comité Levensmiddelen dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA bijstaat,Overwegende dat het met het oog op de goede werking van de Europese Economische Ruimte (hierna: EER) nodig is om tot gecoördineerde programma's voor de keuring van levensmiddelen binnen de EER te komen;Overwegende dat in dergelijke programma's het accent wordt gelegd op de naleving van de krachtens de EER-overeenkomst geldende levensmiddelenwetgeving, de bescherming van de volksgezondheid, de belangen van de consument en eerlijke handelspraktijken;Overwegende dat de in artikel 7 van Richtlijn 89/397/EEG bedoelde laboratoria krachtens artikel 3 van het in hoofdstuk XII, punt 54n, van bijlage II bij de EER-overeenkomst bedoelde besluit (Richtlijn 93/99/EEG van de Raad van 29 oktober 1993 betreffende aanvullende maatregelen inzake de officiële controle op levensmiddelen(2)) moeten beantwoorden aan de criteria in de Europese norm EN 45000-reeks; dat alleen dergelijke laboratoria geschikt kunnen worden geacht om analyses te verrichten in het kader van het gecoördineerde programma inzake officiële controle;Overwegende dat de resultaten van de gelijktijdige uitvoering van nationale programma's en gecoördineerde programma's informatie en ervaring kunnen opleveren die als grondslag voor toekomstige controlewerkzaamheden kunnen dienen;Overwegende dat Liechtenstein uiterlijk op 1 januari 2000 de bepalingen van de in hoofdstuk XII van bijlage II bij de EER-overeenkomst bedoelde besluiten moet naleven; dat deze aanbeveling voor 2000 derhalve ook voor Liechtenstein geldt;Overwegende dat de Europese Commissie in haar aanbeveling van 22 februari 2000 betreffende een gecoördineerd programma voor 2000 inzake de officiële controle op levensmiddelen de lidstaten van de Europese Unie heeft aanbevolen een dergelijk programma ten uitvoer te leggen,BEVEELT HET VOLGENDE AAN:1. Aanbevolen wordt dat IJsland, Liechtenstein en Noorwegen in 2000 controles uitvoeren waarbij, zo nodig, monsters worden genomen en in laboratoria worden geanalyseerd, en audits en/of inspecties uitvoeren, om te controleren of de volgende besluiten en maatregelen van de EER worden nageleefd:a) artikel 3, lid 2, van het in hoofdstuk XII, punt 54j, van bijlage II bij de EER-overeenkomst vermelde besluit (Richtlijn 93/43/EEG van de Raad van 14 juni 1993 inzake levensmiddelenhygiëne(3)) wat betreft de toepassing van de beginselen van HACCP (Hazard Analysis and Critical Control Points - risicoanalyses en kritische controlepunten) in bepaalde types levensmiddelenbedrijven;b) Hoofdstuk IV, punt 2, van de bijlage bij Richtlijn 93/43/EEG wat betreft het bulkvervoer van levensmiddelen;c) het in hoofdstuk XII, punt 53, van bijlage II bij de EER-overeenkomst vermelde besluit (Richtlijn 90/496/EEG van de Raad van 24 september 1990 inzake de voedingswaarde-etikettering van levensmiddelen(4)) wat betreft beweringen inzake de voedingswaarde van melkdranken en yoghurts met vruchtensmaak en frisdrank.2. Hoewel er geen bemonsterings- en/of inspectiefrequenties zijn vastgesteld, zorgen IJsland, Liechtenstein en Noorwegen ervoor dat deze toereikend zijn om in elke staat een beeld van het betrokken onderwerp te krijgen. Er zullen voorstellen worden gedaan voor de te gebruiken analysemethoden.3. Om de vergelijkbaarheid van de resultaten te bevorderen verstrekken IJsland, Liechtenstein en Noorwegen de gevraagde informatie aan de hand van de in de bijlage opgenomen formulieren.4. Levensmiddelen die in het kader van dit programma ter analyse worden aangeboden, moeten worden geanalyseerd in laboratoria die voldoen aan artikel 3 van Richtlijn 93/99/EEG.5. HACCP in bepaalde levensmiddelenbedrijven5.1. Reikwijdte van het programmaIngevolge artikel 3, lid 2, van Richtlijn 93/43/EEG moeten levensmiddelenbedrijven die onder de richtlijn vallen bepaalde beginselen van het HACCP-systeem op hun bedrijf toepassen naast de algemene hygiënevoorschriften die in de bijlage bij de richtlijn zijn vermeld. Sinds de inwerkingtreding van de richtlijn in december 1995 moeten levensmiddelenbedrijven beschikken over systemen voor de analyse en controle van risico's voor de veiligheid van levensmiddelen, die gebaseerd kunnen zijn op industriële gidsen voor goede hygiënische praktijken die op vrijwillige basis kunnen worden gebruikt, voorzover deze bestaan. Ingevolge artikel 5 van Richtlijn 93/43/EEG moeten IJsland, Liechtenstein en Noorwegen de ontwikkeling stimuleren van sectorale gidsen voor goede hygiënische praktijken die op vrijwillige basis kunnen worden gebruikt, waarin voor de betrokken sector de algemene hygiënische beginselen van de bijlage bij de richtlijn en de vereisten in verband met de toepassing van de HACCP-beginselen van artikel 3, lid 2, nader worden uitgewerkt.Artikel 3, lid 2, van Richtlijn 93/43/EEG geldt voor alle levensmiddelenbedrijven die onder de richtlijn vallen, ongeacht de omvang of de aard van het bedrijf. Aangezien de bedrijven die aan deze bepaling moeten voldoen, een grote verscheidenheid vertonen, zijn uitsluitend omwille van de vergelijkbaarheid van de resultaten bedrijven van een bepaald type en een bepaalde omvang geselecteerd. Deze selectie betekent geenszins dat de verantwoordelijkheden van andere bedrijven ingevolge deze bepaling meer of minder zwaar zouden wegen.5.2. MethodeDe bevoegde instanties van IJsland, Liechtenstein en Noorwegen bezoeken in het kader van hun normale werkzaamheden levensmiddelenbedrijven die onder Richtlijn 93/43/EEG vallen, in de volgende categorieën:a) grootkeukens en industriële cateringbedrijven,b) slagers die rechtstreeks aan de consument leveren.De resultaten van de controle worden vastgelegd op de formulieren in de bijlage.6. Bulkvervoer van levensmiddelen6.1. Reikwijdte van het programmaIngevolge hoofdstuk IV van de bijlage bij Richtlijn 93/43/EEG moeten levensmiddelen in bulk in vloeibare, korrelvormige of poedervormige staat worden vervoerd in ruimten en/of containers/tanks die voorbehouden zijn aan het vervoer van levensmiddelen. De Commissie heeft voor twee klassen levensmiddelen uitzonderingen op deze bepaling aangenomen die zijn opgenomen in de EER-overeenkomst, namelijk in verband met het vervoer over zee van eetbare oliën en vetten en ruwe suiker. Dit onderdeel van het gecoördineerd programma is bedoeld om te controleren of de voorschriften worden nageleefd bij het vervoer van levensmiddelen die niet onder de uitzonderingen ingevolge artikel 4 van Richtlijn 93/43/EEG vallen.6.2. MethodeDe resultaten van de volgende controles worden vastgelegd op de formulieren in de bijlage:- in de inrichtingen van fabrikanten van levensmiddelen in bulk van niet-dierlijke oorsprong (olie, bloem, zetmeel enz.) moet worden gecontroleerd of de recipiënten overeenkomstig de algemene bepalingen van hoofdstuk IV van de bijlage bij Richtlijn 93/43/EEG schoon en in goede staat van onderhoud worden gehouden, en er moet een rapport worden opgesteld. Er moet worden gecontroleerd of de fabrikant over adequate procedures beschikt om te waarborgen dat de voor het vervoer van de levensmiddelen gebruikte recipiënten of vaten uitsluitend voor levensmiddelen worden gebruikt;- er moeten controles worden uitgevoerd in de inrichtingen van vervoerders om aan de hand van vervoersdocumenten en door rechtstreekse waarneming te controleren welke types goederen worden vervoerd.7. Etikettering van levensmiddelen7.1. Reikwijdte van het programmaRichtlijn 90/496/EEG omvat specifieke etiketteringsvoorschriften voor voedingsstoffen in een levensmiddel wanneer een bewering inzake de voedingswaarde voorkomt op het etiket of de aanbiedingsvorm van het levensmiddel. Voor bijzondere voeding bestemde levensmiddelen die onder het in hoofdstuk XII, punt 51, van bijlage II bij de EER-overeenkomst bedoelde besluit (Richtlijn 89/398/EEG van de Raad van 3 mei 1989 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake voor bijzondere voeding bestemde levensmiddelen(5)) vallen, zijn hiervan uitgezonderd.7.2. MethodeVan levensmiddelen in twee categorieën, vruchten- en groentesappen en melkdranken en yoghurt met vruchtensmaak, die zijn voorzien van een etiket waarop een bewering inzake de voedingswaarde voorkomt, moeten monsters worden genomen om te controleren of de bewering inzake de voedingswaarde is toegestaan en of de tekst in overeenstemming is met het bepaalde in Richtlijn 90/496/EEG. Bovendien dienen de monsters te worden geanalyseerd om te controleren of de in de bewering inzake de voedingswaarde vermelde waarden nauwkeurig zijn of binnen aanvaarde toleranties liggen. De resultaten worden vastgelegd op de formulieren in de bijlage.Gedaan te Brussel, 24 maart 2000.Voor de Toezichthoudende Autoriteit van de EVAHannes HafsteinLid van het college(1) Hierna: Richtlijn 89/397/EEG.(2) Hierna: Richtlijn 93/99/EEG.(3) Hierna: Richtlijn 93/43/EEG.(4) Hierna: Richtlijn 90/496/EEG.(5) Hierna: Richtlijn 89/398/EEG.BIJLAGE>PIC FILE= "L_2000274NL.004502.EPS">>PIC FILE= "L_2000274NL.004601.EPS">>PIC FILE= "L_2000274NL.004701.EPS">>PIC FILE= "L_2000274NL.004702.EPS">>PIC FILE= "L_2000274NL.004801.EPS">>PIC FILE= "L_2000274NL.004901.EPS">


title: Aanbeveling van de Raad van 10 maart 2014 inzake een kwaliteitskader voor stages

text:
               27.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 88/1

      AANBEVELING VAN DE RAAD

   van 10 maart 2014
   inzake een kwaliteitskader voor stages
   2014/C 88/01
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 292, in samenhang met de artikelen 153 en 166,
   Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Jongeren zijn bijzonder hard getroffen tijdens de crisis. De jeugdwerkloosheid is de afgelopen jaren in diverse lidstaten tot recordhoogte gestegen, en een afname op korte termijn is niet in zicht. Het verbeteren van de inzetbaarheid en productiviteit van jongeren is cruciaal voor hun toegang tot de arbeidsmarkt te verschaffen.

               (2)

               Een soepele overgang van onderwijs naar werk is essentieel om de kansen van jongeren op de arbeidsmarkt te vergroten. Maatregelen voor beter onderwijs voor jongeren en een soepele overgang naar werk zijn nodig om het kerndoel van Europa 2020, een arbeidsparticipatie van 75 % voor vrouwen en mannen tussen 20 en 64 jaar oud in 2020, te verwezenlijken. In Richtsnoer 8 voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten worden de lidstaten opgeroepen regelingen in te voeren om jongeren — en meer bepaald zij die geen werk hebben noch onderwijs of een opleiding volgen — te helpen bij het vinden van een eerste baan, het opdoen van werkervaring of het volgen van aanvullend onderwijs of extra opleiding, ook door middel van stages, en snel in actie te komen wanneer jongeren werkloos worden (1).

               (3)

               De afgelopen twee decennia zijn stages uitgegroeid tot een belangrijk middel voor toetreding tot de arbeidsmarkt.

               (4)

               Wanneer stages, met name opeenvolgende stages, regulier werk vervangen, in het bijzonder instapfuncties die doorgaans aan stagiairs worden aangeboden, zijn sociaaleconomische kosten het gevolg. Bovendien leiden kwalitatief slechte stages, met name stages met weinig leerinhoud, niet tot een substantiële toename van de productiviteit en hebben ze evenmin een positieve signaalfunctie. Sociale kosten ontstaan ook in verband met onbetaalde stages, die de loopbaankansen voor jongeren uit kansarme milieus kunnen beperken.

               (5)

               Er zijn aanwijzingen dat de kwaliteit van stages en het werkgelegenheidsresultaat gecorreleerd zijn. De waarde van stages bij het versoepelen van de overgang naar werk hangt af van de kwaliteit van de leerinhoud en de arbeidsvoorwaarden. Stages van goede kwaliteit leveren direct voordeel op in termen van productiviteit, zorgen voor een betere aansluiting met de arbeidsmarkt en bevorderen de mobiliteit, met name doordat de zoek- en afstemmingskosten voor zowel de ondernemingen als voor de stagiairs dalen.

               (6)

               In de aanbeveling van de Raad tot invoering van een jongerengarantie (2) worden de lidstaten opgeroepen ervoor te zorgen dat alle jongeren onder 25 jaar binnen vier maanden nadat zij werkloos zijn geworden of het formele onderwijs hebben verlaten, een deugdelijk aanbod krijgen voor een baan, voorgezette scholing, een plaats in het leerlingstelsel of een stage.

               (7)

               Uit diverse studies en onderzoeken is gebleken dat de kwaliteit bij een aanzienlijk deel van de stages een probleem vormt, in het bijzonder bij stages zonder betrokkenheid van een onderwijs- of opleidingsinstelling die direct verantwoordelijk is voor de leerinhoud en de arbeidsvoorwaarden.

               (8)

               Er zijn aanwijzingen dat een groot aantal stagiairs gewoonweg wordt gevraagd ondergeschikte taken te verrichten. In een kwalitatief hoogwaardige stage moet ook deugdelijke en relevante leerinhoud worden aangeboden. Dat betekent onder meer dat te verwerven specifieke vaardigheden worden aangewezen, dat de stagiair supervisie en begeleiding ontvangt en dat zijn/haar vorderingen worden gemonitord.

               (9)

               Problemen blijken zich ook voor te doen bij de arbeidsvoorwaarden, zoals lange werkdagen, het ontbreken van socialezekerheidsdekking, aanwezigheid van gezondheids- en veiligheids- of beroepsrisico's, het (nagenoeg) ontbreken van beloning en/of vergoeding, onduidelijkheid over toepasselijke wettelijke regelingen en buitensporige verlenging van de duur van stages.

               (10)

               In sommige lidstaten en sectoren is regelgeving ten aanzien van stages momenteel onbestaand. Wanneer er wel regelgeving bestaat, is die zeer verscheiden en lopen de erin voorziene voorschriften inzake kwaliteit of uitvoeringspraktijken uiteen. Wanneer er geen regelgevend kader of instrument aanwezig is, of wanneer er geen transparantie bestaat op het gebied van arbeidsvoorwaarden en leerinhoud van stages, kunnen veel aanbieders van stages de stagiairs inzetten als goedkope of zelfs onbetaalde arbeidskrachten.

               (11)

               Een kwaliteitskader voor stages zal de arbeidsvoorwaarden en leerinhoud van stages helpen te verbeteren. Het belangrijkste element van het kwaliteitskader voor stages is de schriftelijke stageovereenkomst waarin de leerdoelen, passende arbeidsvoorwaarden, rechten en plichten, alsook een redelijke duur van de stage worden aangegeven.

               (12)

               Gebrek aan informatie is een van de oorzaken van kwalitatief slechte stages en vormt bij stages aanzienlijk vaker een probleem dan bij regulier werk. Strengere transparantieregels voor kennisgevingen of advertenties waarin stageplaatsen worden aangeboden helpen de arbeidsvoorwaarden te verbeteren en grensoverschrijdende mobiliteit te stimuleren.

               (13)

               De sociale partners spelen een sleutelrol bij de opzet, uitvoering en controle van beleid en programma's op opleidingsgebied. De samenwerking tussen de sociale partners, diensten voor levenslange loopbaanbegeleiding en de betrokken autoriteiten zou erop gericht kunnen zijn stagiairs te voorzien van gerichte informatie over loopbaankansen, vaardigheden waar vraag naar is op de arbeidsmarkt en rechten en verantwoordelijkheden van stagiairs. Daarnaast kunnen de sociale partners een faciliterende rol spelen bij de uitvoering van het kwaliteitskader voor stages, met name door eenvoudige, beknopte modelovereenkomsten voor stages op te stellen en beschikbaar te stellen, in het bijzonder ten behoeve van micro-ondernemingen en afgestemd op het specifieke gebruik dat zij ervan maken. In hun Actiekader inzake werkgelegenheid voor jongeren van juli 2013 hebben de Europese sociale partners kennis genomen van het voornemen van de Commissie een voorstel voor een aanbeveling van de Raad op dit gebied voor te leggen, en aangegeven de maatregelen van de lidstaten ter verbetering van de kwaliteit van stages te ondersteunen.

               (14)

               Een van de uitdagingen is het vergroten van de grensoverschrijdende mobiliteit van stagiairs in de Unie om de totstandkoming van een echte Europese arbeidsmarkt dichterbij te brengen. De bestaande diversiteit van regelingen vormt een belemmering voor de ontwikkeling van grensoverschrijdende mobiliteit van stagiairs. Bovendien is in sommige gevallen gebleken dat in diverse gastlidstaten sprake is van administratieve en juridische obstakels voor grensoverschrijdende mobiliteit van stagiairs. In dit verband is informatie over het recht op grensoverschrijdende mobiliteit van stagiairs, en meer bepaald over de in Richtlijn 2004/38/EG (3) vervatte rechten, van belang. Het kwaliteitskader voor stages voorziet in beginselen en richtsnoeren die als referentie moeten dienen, en zal daardoor ook de toegang tot transnationale stages vergemakkelijken.

               (15)

               De ontwikkeling van een kwaliteitskader voor stages zal zorgen voor meer transparantie. Voorts zou daardoor de uitbreiding van Eures tot bezoldigde stages kunnen worden ondersteund, hetgeen de mobiliteit bevordert.

               (16)

               De programma's van de lidstaten voor het promoten en aanbieden van stages kunnen met middelen uit de Europese fondsen worden gesteund. Verder zal via het Jongerenwerkgelegenheidsinitiatief in het kader van de Jongerengarantie steun worden verleend voor stages gericht op jongeren afkomstig uit de regio's in de Unie met de hoogste jeugdwerkloosheidscijfers, met medefinanciering uit het Europees Sociaal Fonds (ESF) 2014 2020. Zowel het ESF als het Jongerenwerkgelegenheidsinitiatief kan worden gebruikt om het aantal en de kwaliteit van stageregelingen in de lidstaten te verhogen. Het betreft een mogelijke bijdrage in de kosten van stages, waaronder, onder bepaalde voorwaarden, een deel van de toelage. Daarnaast kan steun worden verleend voor de kosten van andere vormen van opleidingen die stagiairs buiten hun stage mogelijk willen volgen, zoals taalcursussen.

               (17)

               De Commissie heeft een speciaal hulpprogramma voor technische bijstand van het ESF gelanceerd om lidstaten te helpen stageregelingen met ESF-steun op te zetten. Dit hulpprogramma biedt strategisch, operationeel en beleidsadvies aan nationale en regionale autoriteiten die overwegen nieuwe stageregelingen op te zetten of bestaande regelingen te moderniseren.

               (18)

               In zijn resolutie inzake de gestructureerde dialoog over werkgelegenheid voor jongeren van mei 2011 stelde de Raad dat het wenselijk is dat de educatieve waarde van bedrijfsstages door middel van een kwaliteitshandvest wordt gewaarborgd.

               (19)

               In de conclusies van de Raad van 17 juni 2011 over „Bevordering van de werkgelegenheid voor jongeren met het oog op de verwezenlijking van de doelstellingen van Europa 2020” werd de Commissie verzocht richtsnoeren te geven inzake de voorwaarden voor hoogwaardige stages door middel van een kwaliteitskader voor stages.

               (20)

               In zijn resolutie „Op weg naar een banenrijk herstel” van 14 juni 2012 verzocht het Europees Parlement de Commissie onverwijld een voorstel voor een aanbeveling van de Raad inzake een kwaliteitskader voor stages in te dienen en minimumnormen vast te stellen ter ondersteuning van het aanbieden en aannemen van stages van goede kwaliteit.

               (21)

               De Europese Raad van 28-29 juni 2012 verzocht de Commissie de mogelijkheid van uitbreiding van het Eures-portaal tot stages te onderzoeken.

               (22)

               In zijn conclusies van 13-14 december 2012 verzocht de Europese Raad de Commissie het kwaliteitskader voor stages spoedig te voltooien.

               (23)

               In het kader van het Jongerenwerkgelegenheidspakket van 6-7 december 2012 startte de Commissie een raadpleging van de sociale partners over een kwaliteitskader voor stages. In hun reactie gaven de sociale partners in de EU de Commissie te kennen dat zij niet van plan waren onderhandelingen voor een autonome overeenkomst krachtens artikel 154 VWEU aan te gaan.

               (24)

               De Europese Raad van 27-28 juni 2013 verklaarde nogmaals dat het kwaliteitskader voor stages er begin 2014 moet komen.

               (25)

               Het kwaliteitskader is een belangrijk referentiepunt om te bepalen wat een deugdelijk aanbod voor stages is overeenkomstig de aanbeveling van de Raad tot invoering van een jongerengarantie.

               (26)

               Volgens de jaarlijkse groeianalyse 2014 is het van essentieel belang de overgang van school naar werk te vergemakkelijken, met name door te zorgen voor meer hoogwaardige stages of leerlingplaatsen.

               (27)

               Voor de uitvoering van deze aanbeveling wordt onder „stage” verstaan een beperkte periode van werk in de praktijk, al dan niet bezoldigd, met een leercomponent en een opleidingscomponent, dat wordt verricht om praktische en beroepservaring op te doen teneinde de inzetbaarheid op de arbeidsmarkt te verhogen.

               (28)

               Beroepspractica die deel uitmaken van curricula van formeel onderwijs of beroepsonderwijs en -opleiding, vallen niet onder deze aanbeveling. Stages waarvan de inhoud in nationale wetgeving geregeld is en waarvan de voltooiing een verplichte eis is voor toegang tot een specifiek beroep (bijvoorbeeld op het gebied van geneeskunde, architectuur e.d.) vallen niet onder deze aanbeveling.

               (29)

               Gezien de aard en de doelstelling ervan mag deze aanbeveling niet zodanig worden uitgelegd dat zij de lidstaten ervan zou weerhouden voor stagiairs gunstigere bepalingen te handhaven of vast te stellen dan die welke worden aanbevolen.

         BEVEELT AAN DAT DE LIDSTATEN:

               1.

               de kwaliteit van stages verbeteren, in het bijzonder wat betreft leer- en opleidingsinhoud en arbeidsvoorwaarden, teneinde de overgang van onderwijs, werkloosheid of inactiviteit naar werk te vergemakkelijken door de volgende beginselen voor een kwaliteitskader voor stages toe te passen:

      Sluiten van een schriftelijke stageovereenkomst

               2.

               voorschrijven dat stages zijn gebaseerd op een bij aanvang van de stage tussen de stagiair en de stageaanbieder te sluiten schriftelijke overeenkomst;

               3.

               voorschrijven dat stageovereenkomsten informatie bevatten over leerdoelen, arbeidsvoorwaarden, de eventuele verstrekking van een toelage of vergoeding door de stageaanbieder aan de stagiair, en de rechten en plichten van de partijen krachtens toepasselijke EU- en nationale wetgeving en de duur van de stage, zoals bedoeld in de aanbevelingen 4-12;

      Leer- en opleidingsdoelen

               4.

               beste praktijken inzake leer- en opleidingsdoelen bevorderen teneinde stagiairs te helpen praktische ervaring op te doen en relevante vaardigheden te verwerven; de stagiair dient zodanige taken toegewezen te krijgen dat deze doelen kunnen worden verwezenlijkt;

               5.

               stageaanbieders aanmoedigen aan stagiairs een stagebegeleider toe te wijzen die de stagiair bij de uitvoering van de toegewezen taken begeleidt, toeziet op zijn of haar vorderingen en deze evalueert;

      Arbeidsvoorwaarden van stagiairs

               6.

               toezien op de eerbiediging van de rechten en arbeidsvoorwaarden van stagiairs krachtens toepasselijke EU- en nationale wetgeving, waaronder limieten voor de maximale wekelijkse arbeidstijd, de minimale dagelijkse en wekelijkse rusttijden en, indien van toepassing, het minimumaantal vakantiedagen;

               7.

               stageaanbieders aanmoedigen om te verduidelijken of zij dekking bieden in het kader van ziekte- en ongevallenverzekeringen en ziekteverlof;

               8.

               voorschrijven dat in stageovereenkomsten wordt verduidelijkt of een toelage of vergoeding wordt verstrekt en zo ja, ten belope van welk bedrag;

      Rechten en plichten

               9.

               de betrokkenen aanmoedigen ervoor te zorgen dat in de stageovereenkomst rechten en plichten van zowel de stagiair als de stageaanbieder worden vastgelegd, en onder meer dat in toepasselijke gevallen het geheimhoudingsbeleid van de stageaanbieder en het eigenaarschap van intellectuele-eigendomsrechten worden geregeld;

      Redelijke duur

               10.

               erop toezien dat de stageduur redelijk is: in beginsel duurt een stage ten hoogste zes maanden, behalve in gevallen waarin een langere duur is gerechtvaardigd, rekening houdend met nationale praktijken;

               11.

               duidelijkheid verschaffen over de omstandigheden waarin en de voorwaarden waaronder een stage na afloop van de oorspronkelijke stageovereenkomst kan worden verlengd of door een nieuwe stage kan worden gevolgd;

               12.

               aanmoedigen dat in de stageovereenkomst wordt vermeld dat zowel de stagiair als de stageaanbieder de overeenkomst schriftelijk kan beëindigen, waarbij wordt voorzien in een passende opzeggingstermijn afhankelijk van de duur van de stage en de betrokken nationale praktijk;

      Passende erkenning van stages

               13.

               de erkenning en validering van de tijdens stages verworven kennis, vaardigheden en competenties stimuleren, en stageaanbieders ertoe aanmoedigen deze door middel van een certificaat te bevestigen op basis van een evaluatie;

      Vereisten inzake transparantie

               14.

               stageaanbieders ertoe aanmoedigen in hun vacaturemeldingen en wervingsadvertenties informatie op te nemen over de voorwaarden van de stage, en met name aan te geven of er sprake is van een toelage en/of vergoeding alsook van een ziekte- en ongevallenverzekering, en stageaanbieders ertoe aanmoedigen informatie te verstrekken over hun wervingsbeleid, onder meer over het aandeel stagiairs dat in de afgelopen jaren is aangeworven;

               15.

               diensten voor arbeidsvoorziening en andere diensten voor loopbaanbegeleiding ertoe aanmoedigen om bij het verstrekken van informatie over stages transparantievoorschriften in acht te nemen;

      Grensoverschrijdende stages

               16.

               grensoverschrijdende mobiliteit van stagiairs in de Europese Unie bevorderen door, onder andere, duidelijkheid te verschaffen over het nationale juridische kader voor stages, duidelijke regels voor het ontvangen van stagiairs uit en het uitzenden van stagiairs naar andere lidstaten vast te stellen en administratieve formaliteiten te beperken;

               17.

               nagaan of gebruik kan worden gemaakt van het uitgebreide Eures-netwerk en of informatie over bezoldigde stages via het Eures-portaal kan worden uitgewisseld;

      Gebruik van Europese structuur- en investeringsfondsen

               18.

               gebruik maken van de Europese structuur- en investeringsfondsen, met name het Europees Sociaal Fonds en het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, voor de komende programmeringsperiode 2014-2020, en, voor zover van toepassing, van het Jongerenwerkgelegenheidsinitiatief om het aantal stages en de kwaliteit ervan te verhogen, onder andere via doeltreffende partnerschappen met alle relevante belanghebbenden;

      Uitvoering van het kwaliteitskader voor stages

               19.

               passende maatregelen nemen om zo spoedig mogelijk uitvoering te geven aan het kwaliteitskader voor stages;

               20.

               de Commissie uiterlijk eind 2015 informatie verstrekken over de maatregelen die overeenkomstig deze aanbeveling zijn genomen;

               21.

               de actieve betrokkenheid van de sociale partners bij de uitvoering van het kwaliteitskader voor stages bevorderen;

               22.

               de actieve betrokkenheid van diensten voor arbeidsvoorziening, onderwijsinstellingen en aanbieders van opleidingen bij de uitvoering van het kwaliteitskader voor stages bevorderen;

         NEEMT ER KENNIS VAN DAT DE COMMISSIE VOORNEMENS IS:

               23.

               nauwer met de lidstaten, de sociale partners en andere belanghebbenden samen te werken met het oog op een vlotte uitvoering van deze aanbeveling;

               24.

               in samenwerking met de lidstaten, en met name via het Comité voor de werkgelegenheid, toe te zien op de uitvoering van het kwaliteitskader voor stages overeenkomstig deze aanbeveling, en het effect van genomen beleidsmaatregelen te analyseren;

               25.

               op basis van door de lidstaten verstrekte informatie verslag uit te brengen over de vooruitgang die is geboekt bij de uitvoering van deze aanbeveling;

               26.

               met de lidstaten, sociale partners, diensten voor arbeidsvoorziening, jongerenorganisaties en organisaties voor stagiairs alsook andere belanghebbenden samen te werken om deze aanbeveling onder de aandacht te brengen;

               27.

               de lidstaten aan te moedigen en te helpen om, onder andere via het bevorderen van de onderlinge uitwisseling van beste praktijken, gebruik te maken van het Europees Sociaal Fonds, het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling of andere Europese fondsen voor de programmeringsperiode 2014-2020, teneinde het aantal stages en de kwaliteit ervan te verhogen;

               28.

               samen met de lidstaten na te gaan of bezoldigde stages in Eures kunnen worden opgenomen en of een speciale webpagina over nationale rechtskaders voor stages tot stand kan worden gebracht.

      Gedaan te Brussel, 10 maart 2014.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         I. VROUTSIS

      (1)  Besluit 2010/707/EU van de Raad van 21 oktober 2010 betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten (PB L 308, 24.11.2010, blz. 46).

      (2)  PB C 120 van 26.4.2013, blz. 1.

      (3)  Richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van de Richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG (PB L 158 van 30.4.2004, blz. 77).


Avis juridique important

|

52004SC0828

Aanbeveling voor een aanbeveling van de Raad aan Polen om het buitensporige overheidstekort te verhelpen  /* SEC/2004/0828 def. */

Aanbeveling voor een AANBEVELING VAN DE RAAD AAN POLEN om het buitensporige overheidstekort te verhelpen(ingediend door de Commissie)TOELICHTINGOp 7 april 2004 heeft de Commissie haar voorjaarsprognoses 2004 gepubliceerd [1]. Volgens deze prognoses, waarin rekening werd gehouden met de door Polen in maart 2004 meegedeelde cijfers, steeg het overheidstekort in Polen van 3,6% van het BBP in 2002 [2] tot 4,1% van het BBP in 2003, waarmee de in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde van 3% van het BBP is overschreden.[1]  De voorjaarsprognoses 2004 van de Commissie zijn beschikbaar op de volgende website: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/publications/european_economy/2004/ee204en.pdf.[2]  Volgens het convergentieprogramma, dat op 17 mei door de Poolse autoriteiten werd ingediend, is het tekort voor 2002 bijgesteld naar 4,0% van het BBP.Op grond van dit bewijsmateriaal heeft de Commissie op 12 mei 2004 de buitensporigtekortprocedure ten aanzien van Polen ingeleid met de goedkeuring van het verslag als bedoeld in artikel 104, lid 3, van het Verdrag [3]. Op 17 mei 2004 ontving de Commissie het convergentieprogramma van Polen, waarin werd bevestigd dat het tekort in 2003 4,1% van het BBP beliep.[3]  De volledige tekst van dit verslag is beschikbaar op de volgende website: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/procedures_en.htm.De toepassing van de buitensporigtekortprocedure (BTP) is geregeld bij artikel 104 van het Verdrag en bij Verordening (EG) nr. 1467/97 van de Raad "over de bespoediging en verduidelijking van de tenuitvoerlegging van de procedure bij buitensporige tekorten", die deel uitmaakt van het stabiliteits- en groeipact [4]. De landen die op 1 mei 2004 tot de EU zijn toegetreden, zijn lidstaten met een derogatie. Deze dienen weliswaar buitensporige tekorten te vermijden, maar sancties uit hoofde van artikel 104, leden 9 en 11, van het Verdrag kunnen aan hen niet worden opgelegd. In het Commissieverslag op grond van artikel 104, lid 3, van het Verdrag werd geconcludeerd dat het feit dat het Poolse tekort in 2003 de in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde van 3% van het BBP overschreed, niet werd veroorzaakt door een buiten de macht van de Poolse autoriteiten vallende ongewone gebeurtenis en evenmin het gevolg was van een ernstige economische neergang in de zin van het stabiliteits- en groeipact, aangezien de reële BBP-groei in 2003 3,7% bedroeg. Ten aanzien van de ontwikkelingen in 2004 werd in het verslag geconcludeerd dat het overheidstekort zal toenemen en opnieuw hoger dan 3% van het BBP zal uitkomen. Met name wordt in de voorjaarsprognoses 2004 van de Commissie voor 2004 een overheidstekort van 6,0% van het BBP verwacht, welk percentage hoger is dan de 5,7% van het BBP die door de Poolse autoriteiten in het convergentieprogramma werd voorspeld.[4]  PB L 209 van 2.8.1997.In het Commissieverslag, dat op de voorjaarsprognoses 2004 van de Commissie is gebaseerd, wordt ook geconcludeerd dat de schuldquote, die in 2003 op 45,4% van het BBP uitkwam, in 2004 onder de in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde van 60% zal blijven. Met name wordt in de voorjaarsprognoses 2004 van de Commissie verwacht dat de schuldquote in 2004 49,1% van het BBP zal bedragen, wat overeenkomt met de 49% van het BBP die door de Poolse autoriteiten in het convergentieprogramma werd voorspeld. De cijfers voor het overheidstekort en de overheidsschuld zullen naar boven moeten worden bijgesteld indien de open pensioenfondsen van de overheidssector worden uitgesloten ten vervolge op het besluit van Eurostat inzake de classificatie van pensioenstelsels op basis van kapitaaldekking.In artikel 104, lid 4, van het Verdrag wordt bepaald dat "het in artikel 114 bedoelde Comité (d.i. het Economisch en Financieel Comité) advies uitbrengt over het verslag van de Commissie". Het Comité bracht advies uit op 24 mei 2004 en sloot zich daarin aan bij de beoordeling van het Commissieverslag. Met name kwam het comité tot de conclusie dat de begrotingssituatie in Polen wees op het bestaan van een buitensporig tekort overeenkomstig het eerste van de twee in artikel 104, lid 2, van het Verdrag vastgelegde criteria voor het vaststellen van dergelijke tekorten. Andere relevante factoren werden in aanmerking genomen, met name de budgettaire situatie op middellange termijn en de investeringsquote van de overheid, doch dit veranderde de op de criteria zelf gebaseerde beoordeling niet. Het Comité achtte het tevens waarschijnlijk dat het overheidstekort ook in 2004 de in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde zou overschrijden en dat de brutoschuld van de overheid in 2004 onder de referentiewaarde van 60% van het BBP zou blijven.Na onderzoek van alle relevante factoren die in haar verslag in aanmerking zijn genomen en gezien het advies van het Comité is de Commissie van mening dat er in Polen een buitensporig tekort bestaat. Dit advies, dat op 24 juni 2004 door de Commissie werd goedgekeurd, is aan de Raad uitgebracht overeenkomstig artikel 104, lid 5, van het Verdrag. De Commissie heeft de Raad aanbevolen dienovereenkomstig te besluiten conform artikel 104, lid 6. Bovendien dient de Commissie hierbij overeenkomstig artikel 104, lid 7, van het Verdrag bij de Raad een aanbeveling in voor een tot Polen te richten aanbeveling van de Raad om te bereiken dat het buitensporige tekort wordt verholpen. Het toezicht op de tenuitvoerlegging van de maatregelen die door Polen worden genomen zou verdere aanbevelingen van de Raad overeenkomstig artikel 104, lid 7, kunnen vereisen aangezien artikel 104, lid 9, niet van toepassing is op lidstaten met een derogatie.Aanbeveling voor een AANBEVELING VAN DE RAAD AAN POLEN om het buitensporige overheidstekort te verhelpenDE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 104, lid 7,Gezien de aanbeveling van de Commissie,Overwegende hetgeen volgt:(1) Overeenkomstig artikel 104 van het Verdrag dienen de lidstaten buitensporige tekorten te vermijden.(2) Het stabiliteits- en groeipact is gebaseerd op de doelstelling van deugdelijke openbare financiën als middel om de voorwaarden voor prijsstabiliteit en voor een tot werkgelegenheidsschepping leidende sterke duurzame groei te verbeteren.(3) De Raad heeft overeenkomstig artikel 104, lid 6, op [5 juli] 2004 besloten dat er in Polen een buitensporig tekort bestaat.(4) Na te hebben besloten dat er in Polen een buitensporig tekort bestaat, dient de Raad overeenkomstig artikel 104, lid 7, van het Verdrag en artikel 3 van Verordening (EG) nr. 1467/97 van de Raad tegelijkertijd aanbevelingen te richten tot de betrokken lidstaat opdat deze binnen een bepaalde termijn een einde maakt aan deze situatie.(5) Overeenkomstig artikel 3, lid 4, van Verordening (EG) nr. 1467/97 van de Raad dient in deze aanbeveling van de Raad te worden aangegeven dat de betrokken lidstaat daaraan binnen ten hoogste vier maanden effectief gevolg moet geven en dat het buitensporige tekort, behoudens bijzondere omstandigheden binnen het jaar nadat het is geconstateerd, verholpen moet zijn. Van deze bijzondere omstandigheden is sprake in het geval van Polen, en wel omdat het overheidstekort bij de toetreding tot de EU aanmerkelijk boven de referentiewaarde lag en wegens de thans aan de gang zijnde structurele verschuiving van de economie.(6) Wanneer van bijzondere omstandigheden sprake is kan de Raad voor het corrigeren van het buitensporige tekort een middellange-termijnkader toestaan. Het is gepast om het door Polen in mei 2004 ingediende convergentieprogramma en de daaropvolgende actualiseringen, alsook de desbetreffende adviezen van de Raad als het aanpassingstraject voor het corrigeren van het buitensporige tekort te beschouwen. Volgens het convergentieprogramma van mei 2004 zal de correctie van het buitensporige tekort tegen 2007 zijn voltooid, waarbij voor het overheidstekort de jaarlijkse streefcijfers de volgende zijn: 5,7% van het BBP in 2004, 4,2% van het BBP in 2005, 3,3% van het BBP in 2006 en 1,5% van het BBP in 2007. De in het programma vervatte prognoses voor 2005 en daarna zijn gebaseerd op het zogenoemde plan-Hausner. Het aanpassingstraject is gebaseerd op een macro-economisch scenario dat, volgens het advies van de Raad van [5 juli] 2004 over het convergentieprogramma, tamelijk gunstige groeihypothesen in de laatste programmajaren bevat.(7) De maatregelen ter consolidering van de begroting moeten naar het oordeel van de Raad een duurzame verbetering van het overheidssaldo teweegbrengen en er tegelijkertijd op gericht zijn de kwaliteit van de overheidsfinanciën te bevorderen en het groeipotentieel van de economie te versterken,BEVEELT AAN:- dat de Poolse autoriteiten zo spoedig mogelijk een einde maken aan de thans bestaande buitensporigtekortsituatie;- dat de Poolse autoriteiten maatregelen treffen binnen een middellange-termijnkader om het tekort op geloofwaardige en duurzame wijze tot onder de 3% van het BBP in 2007 terug te dringen overeenkomstig het traject naar de vermindering van het tekort dat in het advies van de Raad over het convergentieprogramma is aangegeven;- dat de Poolse autoriteiten de in het convergentieprogramma van mei 2004 beoogde maatregelen, met name die welke in het zogenoemde plan-Hausner zijn vervat, krachtdadig ten uitvoer leggen;- dat de Poolse autoriteiten vóór [5 november 2004] doeltreffende stappen ondernemen ten aanzien van de maatregelen die zijn gepland om het voor 2005 vastgestelde streefcijfer voor het tekort te halen.Daarnaast verzoekt de Raad de Poolse autoriteiten:- eventuele extra opbrengsten te besteden aan vermindering van het overheidstekort;- ervoor te zorgen dat de groei van de schuldquote een halt wordt toegeroepen.Deze aanbeveling is gericht tot de Republiek Polen.Gedaan te Brussel, [5 juli] 2004Voor de RaadDe Voorzitter[...]