Avis juridique important

|

31981H0972

81/972/EEG: Aanbeveling van de Raad van 3 december 1981 betreffende het hergebruik van oud papier en het gebruik van kringlooppapier

Publicatieblad Nr. L 355 van 10/12/1981 blz. 0056 - 0057 Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 15 Deel 3 blz. 0083  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 15 Deel 3 blz. 0083

AANBEVELING VAN DE RAAD van 3 december 1981 betreffende het hergebruik van oud papier en het gebruik van kringlooppapier (81/972/EEG) DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 235,  Gezien de door de Commissie ingediende ontwerpaanbeveling,  Gezien het advies van het Europese Parlement (1),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2),  Overwegende dat in de resolutie van de Raad van de Europese Gemeenschappen en de Vertegenwoordigers van de Regeringen der Lid-Staten, in het kader van de Raad bijeen, van 17 mei 1977 betreffende de voortzetting en verwezenlijking van een beleid en een actieprogramma van de Europese Gemeenschappen inzake het milieu (3), wordt verklaard dat de werkzaamheden inzake afvalstoffen bij voorrang betrekking zullen hebben op onder meer oud papier;  Overwegende dat in artikel 3, lid 1, van Richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen (4) wordt bepaald dat de Lid-Staten passende maatregelen nemen ter bevordering van het voorkomen van afvalvorming, de recycling en het verwerken van afvalstoffen, het winnen van grondstoffen en eventueel energie uit afvalstoffen, alsmede van alle andere methoden voor het opnieuw gebruiken van afvalstoffen;  Overwegende dat oud papier een belangrijk percentage van het stadsafval vertegenwoordigt en technisch op selectieve wijze kan worden teruggewonnen als secundaire grondstof voor de fabricage van bepaalde papier- en kartonprodukten;  Overwegende dat er thans in de Gemeenschap een tekort is aan grondstoffen voor de papier- en kartonfabricage dat moet worden aangevuld door invoer, uit derde landen, zowel van pulp als van papier en papier- produkten, welke laatsten hoofdzakelijk worden vervaardigd uit verse vezels;  Overwegende de gevolgen op het stuk van kosten en baten van afvalrecycling voor de papier- en kartonfabricage, inclusief schommelingen van de prijzen van oud papier, kosten van het ophalen en sorteren van oud papier en karton, en eventuele besparingen op de kosten van afvalverwijdering;  Overwegende dat het gebruik van oud papier in plaats van celstof of houtslijp voor de vervaardiging van papier- en kartonprodukten een aanmerkelijke besparing van energie en zuiver water mogelijk maakt, minder afvalwater en luchtverontreiniging meebrengt en de verwijdering van afvalstoffen vergemakkelijkt,  BEVEELT de Lid-Staten en de Instellingen van de Gemeenschappen AAN, beleidslijnen uit te stippelen en ten uitvoer te leggen om het gebruik van kringlooppapier en -karton te bevorderen en in het bijzonder:    i) het gebruik van gerecycleerd - en recycleerbaar - papier en karton aan te moedigen, vooral in de Instellingen van de Gemeenschappen en in overheidsadministraties, overheidsinstellingen en nationale officiële diensten die het goede voorbeeld kunnen geven;       ii) zoveel mogelijk het gebruik van kringlooppapier en -karton met een hoog percentage gemengd oud papier aan te moedigen;       iii) in het licht van de recente technologische vooruitgang opnieuw een onderzoek te wijden aan de bestaande specificaties voor papierprodukten die, om andere redenen dan de geschiktheid van het produkt voor zijn doel, het hergebruik van oud papier en het gebruik van kringlooppapier en -karton beperken;       iv) programma's inzake de voorlichting van consument en fabrikant ten uitvoer te leggen ten einde het gebruik van papier- en kartonprodukten uit kringlooppapier en -karton te stimuleren;  (1) PB nr. C 28 van 9.2.1981, blz. 66. (2) PB nr. C 331 van 17.12.1980, blz. 27. (3) PB nr. C van 13.6.1977, blz. 1. (4) PB nr. L 194 van 25.7.1975, blz. 39.        v) het gebruik van oud papier anders dan als grondstof voor de papier- en kartonfabricage te ontwikkelen en te bevorderen;   vi) het gebruik aan te moedigen van produkten (inkt, lijm, enz.) die het latere hergebruik van papier en karton niet onmogelijk maken.         Gedaan te Brussel, 3 december 1981.  Voor de Raad  De Voorzitter  T. KING


Avis juridique important

|

31977H0356

77/356/EEG: Aanbeveling van de Commissie van 6 mei 1977 gericht tot de Regering van het Groothertogdom Luxemburg inzake een ontwerp van wet houdende tenuitvoerlegging van de Richtlijnen 74/561/EEG en 74/562/EEG van de Raad van 12 november 1974 inzake de toegang tot het beroep van ondernemer van nationaal en internationaal goederen- respectievelijk personenvervoer over de weg

Publicatieblad Nr. L 123 van 17/05/1977 blz. 0024 - 0025

++++AANBEVELING VAN DE COMMISSIE  van 6 mei 1977  gericht tot de Regering van het Groothertogdom Luxemburg inzake een ontwerp van wet houdende tenuitvoerlegging van de Richtlijnen 74/561/EEG en 74/562/EEG van de Raad van 12 november 1974 inzake de toegang tot het beroep van ondernemer van nationaal en internationaal goederen - respectievelijk personenvervoer over de weg   ( 77/356/EEG )  Bij schrijven van 10 december 1976 heeft de Permanente Vertegenwoordiging van het Groothertogdom Luxemburg bij de Europese Gemeenschappen de Commissie ter raadpleging de tekst doen toekomen van een ontwerp van wet met betrekking tot de tenuitvoerlegging van twee richtlijnen van de Raad van 12 november 1974 inzake de toegang tot het beroep van ondernemer van nationaal en internationaal goederen - respectievelijk personenvervoer over de weg ( 1 ) .  Deze raadpleging vindt plaats op grond van respectievelijk artikel 7 , lid 1 , en artikel 6 , lid 1 , van bovengenoemde richtlijnen , waarin wordt bepaald dat de Lid-Staten , na raadpleging van de Commissie voor 1 januari 1977 de maatregelen vaststellen die nodig zijn voor de tenuitvoerlegging van deze richtlijnen en met name van respectievelijk artikel 3 , lid 4 , en artikel 2 , lid 4 .  De Commissie betreurt het feit dat de Regering van het Groothertogdom door de laattijdige mededeling van de uitvoeringsmaatregelen niet tijdig de verplichtingen is nagekomen die haar respectievelijk door artikel 7 en artikel 6 van de twee richtlijnen van de Raad van 12 november 1974 worden opgelegd , en het de Commissie bovendien onmogelijk heeft gemaakt onderhavige aanbeveling op het gewenste ogenblik uit te brengen .  Ten aanzien van bovengenoemd ontwerp van wet doet de Commissie de volgende aanbeveling :  1 . De Commissie stelt vast dat , overeenkomstig respectievelijk artikel 7 , lid 1 , en artikel 6 , lid 1 , het ontwerp van wet van de Regering van het Groothertogdom de gemeenschappelijke regels inzake de toegang tot het beroep van ondernemer van nationaal en internationaal goederen - en personenvervoer over de weg , welke in de twee richtlijnen van 12 november 1974 zijn vastgesteld , nader omschrijft en maatregelen voor de tenuitvoerlegging daarvan aangeeft .  2 . De Commissie vestigt evenwel de aandacht van de Regering van het Groothertogdom op het verschil tussen de terminologie van het ontwerp van wet en die van de twee bovenvermelde richtlijnen .  Terwijl in de twee richtlijnen sprake is van " toegang tot het beroep van ondernemer " , bepaalt artikel 2 , lid 1 , van het ontwerp van wet namelijk dat " niemand het beroep van vervoerondernemer ( ... ) als hoofd - of bijberoep mag uitoefenen , tenzij hij in het bezit is van een machtiging ( ... ) " .  Nu wordt in de toelichting bij het ontwerp van wet opgemerkt dat , wat het personenvervoer over de weg betreft , de toekomstige wet slechts betrekking heeft op de toegang tot het beroep van ondernemer van personenvervoer over de weg . Voor de daadwerkelijke uitoefening van het beroep is nog een machtiging vereist , die door de minister van Verkeer op grond van vervoerspolitieke overwegingen wordt verleend .  Ten einde de bewoordingen van bovenvermelde richtlijnen te respecteren en verwarring te voorkomen , beveelt de Commissie de Regering van het Groothertogdom aan , de tekst van artikel 2 , lid 1 , als volgt te wijzigen :   " Niemand mag het beroep van ondernemer van goederenvervoer over de weg noch dat van ondernemer van personenvervoer over de weg als hoofd - of bijberoep uitoefenen , tenzij hij in het bezit is van een schriftelijke machtiging die door de voor vestigingsvergunningen bevoegde minister overeenkomstig de in onderstaande bepalingen genoemde criteria is verleend . " .  3 . Voorts herinnert de Commisie de Regering van het Groothertogdom aan de bewoordingen van artikel 1 , lid 2 , van de tweede richtlijn van 12 november 1974 , waarin wordt omschreven wat dient te worden verstaan onder " beroep van ondernemer van personenvervoer over de weg " :   " In de zin van deze richtlijn wordt onder " beroep van ondernemer van personenvervoer over de weg " verstaan : de activiteit van iedere natuurlijke persoon of onderneming die met motorvoertuigen die door hun bouwtype en uitrusting geschikt zijn om - met inbegrip van de bestuurder - meer dan 9 personen te vervoeren en daartoe bestemd zijn , voor het publiek of voor sommige categorieën verbruikers toegankelijk personenvervoer verricht tegen betaling door de vervoerde persoon of door degene die het vervoer organiseert . " .  In deze communautaire definitie worden dus bepaalde voorwaarden gesteld , waaronder hoofdzakelijk de geschiktheid en de bestemming van de gebruikte motorvoertuigen .  Aangezien de ter zake in artikel 1 , lid 3 , van het ontwerp van wet gegeven definitie slechts betrekking heeft op motorvoertuigen " die door hun bouwtype en uitrusting bestemd zijn voor het vervoer van personen  ( ... ) " , en de voorwaarde van geschiktheid daarin niet wordt vermeld , beveelt de Commissie de Regering van het Groothertogdom aan de tekst van artikel 1 , lid 3 , op dit punt te wijzigen ten einde deze in overeenstemming te brengen met de in artikel 1 , lid 2 , van genoemde richtlijn gegeven definitie .  4 . Ten slotte vestigt de Commissie de aandacht van de Regering van het Groothertogdom op het bepaalde in respectievelijk artikel 5 en artikel 4 van beide richtlijnen met betrekking tot de overgangsmaatregelen .  In de eerste plaats bepaalt lid 1 van deze beide artikelen dat de natuurlijke personen en ondernemingen die aantonen dat zij voor 1 januari 1978 in een Lid-Staat krachtens een nationale regeling zijn gemachtigd het beroep van ondernemer van nationaal en/of internationaal goederen - of personenvervoer over de weg uit te oefenen , rekening houdend met het bepaalde in lid 2 van dezelfde artikelen vrijgesteld zijn van de verplichting aan te tonen dat zij , naar gelang van het geval , voldoen aan het bepaalde in artikel 3  ( goederenvervoer ) of artikel 2 ( personenvervoer ) .  Nu neemt artikel 11 , lid 1 , van het ontwerp van wet weliswaar de bewoordingen van de twee richtlijnen over , maar wordt daarin tevens de voorwaarde gesteld dat gegadigden moeten aantonen dat zij tot op de datum van het van kracht worden van de wet ononderbroken het beroep hebben uitgeoefend .  Bijgevolg beveelt de Commissie de Regering van het Groothertogdom aan de tekst van artikel 11 , lid 1 , in overeenstemming te brengen met de communautaire voorschriften .  In de tweede plaats wordt in lid 1 en 2 van respectievelijk artikel 5 en artikel 4 van beide richtlijnen 31 december 1977 genoemd als de uiterste datum die in aanmerking mag worden genomen voor de toepassing van de overgangsmaatregelen .  Aangezien ter zake in artikel 11 , lid 1 en lid 2 , van het ontwerp van wet uitsluitend wordt verwezen naar de datum van inwerkingtreding van de wet , beveelt de Commissie de Regering van het Groothertogdom aan ervoor te zorgen dat de in de beide richtlijnen vastgestelde uiterste datum , te weten 31 december 1977 , in acht wordt genomen .  Gedaan te Brussel , 6 mei 1977 .  Voor de Commissie  Richard BURKE  Lid van de Commissie  ( 1 ) PB nr . L 308 van 19 . 11 . 1974 , blz . 18 en 23 .


Avis juridique important

|

31982K3024

Aanbeveling nr. 3024/82/EGKS van de Commissie van 11 november 1982 tot wijziging van Aanbeveling nr. 2242/82/EGKS houdende instelling van een voorlopig anti-dumpingrecht voor breedflensbalken van oorsprong uit Spanje en tot verlenging van dit voorlopige anti-dumpingrechtn

Publicatieblad Nr. L 317 van 13/11/1982 blz. 0016 - 0016

*****AANBEVELING  Nr. 3024/82/EGKS VAN DE COMMISSIE  van 11 november 1982  tot wijziging van Aanbeveling nr. 2242/82/EGKS houdende instelling van een voorlopig anti-dumpingrecht voor breedflensbalken van oorsprong uit Spanje en tot verlenging van dit voorlopige anti-dumpingrecht  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE  GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap voor Kolen en Staal,  Gelet op Aanbeveling nr. 3018/79/EGKS van de Commissie van 21 december 1979 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping of subsidiëring uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal (1), gewijzigd bij Aanbeveling nr. 1995/82/EGKS (2), inzonderheid op artikel 11,  Na overleg in het Raadgevend Comité ingesteld bij genoemde aanbeveling,  Overwegende dat de Commissie bij Aanbeveling nr. 2242/82/EGKS (3) een voorlopig anti-dumpingrecht instelde op de invoer van breedflensbalken van oorsprong uit Spanje, waarbij zij zich baseerde op de destijds beschikbare gegevens; dat het minimumbedrag van dit recht gelijk was aan 8,63 Ecu per 1 000 kg netto;  Overwegende dat volgens de laatste door de Duitse Regering aan de Commissie verstrekte gegevens tijdens de periode januari 1982 tot juli 1982 82 493 ton breedflensbalken uit Spanje in de Bondsrepubliek Duitsland werden ingevoerd; dat het gemiddeld gewogen bedrag waarmee de prijzen van deze invoer, cif Duitse grens, ingeklaard, onder de bekendgemaakte basisprijzen lagen, gelijk was aan 60 Ecu per ton;  Overwegende dat, met het oog op deze buitengewoon lage prijzen en de invloed welke deze waarschijnlijk zullen hebben op het precaire evenwicht tussen hoeveelheden en prijzen dat in het kader van het staalbeleid van de Gemeenschap wordt nagestreefd en ten einde te vermijden dat gedurende de procedure schade wordt veroorzaakt, de belangen van de Gemeenschap nopen tot een wijziging van het voorlopige recht, waarbij bovenvermelde gegevens in aanmerking worden genomen;  Overwegende dat de Commissie in verband met de complexiteit van de benodigde verificaties de naar haar weten betrokken exporteurs in kennis heeft gesteld van haar voornemen de toepassingsduur van het voorlopige recht voor een verdere periode van twee maanden te verlengen; dat de exporteurs die verantwoordelijk zijn voor de totale betrokken Spaanse uitvoer geen bezwaren formuleerden,  DOET DE VOLGENDE AANBEVELING:  Artikel 1  Lid 2 van artikel 1 van Aanbeveling nr. 2242/82/EGKS wordt als volgt gelezen:  »2. a) Het bedrag van het recht komt overeen met 60 Ecu per 1 000 kg netto.  b) Het bedrag van dit recht wordt echter verminderd in de mate dat de importeur tot genoegen van de bevoegde nationale autoriteiten aantoont dat de kwaliteit van deze produkten inferieur is aan de laagste kwaliteit welke in de laatste publikatie van basisprijzen door de Commissie wordt omschreven.".  Artikel 2  De toepassingsduur van het voorlopige anti-dumpingrecht op breedflensbalken van oorsprong uit Spanje, ingesteld bij Aanbeveling nr. 2242/82/EGKS, wordt hierbij voor een periode van hoogstens twee maanden verlengd.  Artikel 3  Ingevolge de artikelen 12 en 14 van Aanbeveling nr. 3018/79/EGKS is deze aanbeveling van toepassing tot de vaststelling, door de Commissie, van definitieve maatregelen of uiterlijk tot het verstrijken van een periode van twee maanden, aanvangende op 13 december 1982.  Artikel 4  Deze aanbeveling treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.  Gedaan te Brussel, 11 november 1982.  Voor de Commissie  Wilhelm HAFERKAMP  Vice-Voorzitter  (1) PB nr. L 339 van 31. 12. 1979, blz. 15.  (2) PB nr. L 215 van 23. 7. 1982, blz. 28.  (3) PB nr. L 238 van 13. 8. 1982, blz. 32.


title: Aanbeveling (EU) 2016/2124 van de Commissie van 30 november 2016 inzake de harmonisatie van het toepassingsgebied van en de voorwaarden voor algemene overdrachtsvergunningen voor gecertificeerde afnemers als bedoeld in artikel 9 van Richtlijn 2009/43/EG van het Europees Parlement en de Raad (Kennisgeving geschied onder nummer C(2016) 7728)

text:
               3.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 329/105

         AANBEVELING (EU) 2016/2124 VAN DE COMMISSIE
   van 30 november 2016
   inzake de harmonisatie van het toepassingsgebied van en de voorwaarden voor algemene overdrachtsvergunningen voor gecertificeerde afnemers als bedoeld in artikel 9 van Richtlijn 2009/43/EG van het Europees Parlement en de Raad

         (Kennisgeving geschied onder nummer C(2016) 7728)

   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 292,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Overeenkomstig artikel 5 van Richtlijn 2009/43/EG van het Europees Parlement en de Raad (1) moeten de lidstaten ten minste vier algemene overdrachtsvergunningen publiceren.

               (2)

               Algemene overdrachtsvergunningen zijn een essentieel onderdeel van het bij Richtlijn 2009/43/EG ingevoerde vereenvoudigde vergunningsstelsel.

               (3)

               Verschillen in het toepassingsgebied van de door de lidstaten gepubliceerde algemene overdrachtsvergunningen voor wat betreft de daaronder vallende defensiegerelateerde producten en de uiteenlopende op overdrachten van deze producten toegepaste voorwaarden, kunnen een belemmering vormen voor de tenuitvoerlegging van Richtlijn 2009/43/EG en de verwezenlijking van de daarmee beoogde vereenvoudiging. Het is belangrijk het toepassingsgebied van en de voorwaarden voor de overdracht onder door de lidstaten gepubliceerde algemene overdrachtsvergunningen te harmoniseren om de aantrekkelijkheid en het gebruik van deze vergunningen te waarborgen.

               (4)

               De vertegenwoordigers van de lidstaten in het bij artikel 14 van Richtlijn 2009/43/EG ingestelde comité hebben erop gewezen dat een harmonisatie van het toepassingsgebied van en de voorwaarden voor de overdracht onder door de lidstaten gepubliceerde algemene overdrachtsvergunningen kan worden bereikt door de vaststelling van een aanbeveling door de Commissie.

               (5)

               De in deze aanbeveling neergelegde richtsnoeren vormen het resultaat van onderhandelingen met de lidstaten over de harmonisatie van het toepassingsgebied van en de voorwaarden voor de overdracht onder algemene overdrachtsvergunningen voor afnemers die overeenkomstig artikel 9 van Richtlijn 2009/43/EG zijn gecertificeerd („general transfer licence for certified recipients” of „GTL-CR”).

               (6)

               Deze aanbeveling wordt beschouwd als uitgangsbasis voor de GTL-CR's van de lidstaten. De defensiegerelateerde producten die zijn vermeld in punt 1.1 van deze aanbeveling, vormen een minimale en niet-uitputtende lijst van producten waarvoor de lidstaten krachtens hun GTL-CR overdracht toestaan. Dit betekent dat de door een lidstaat gepubliceerde GTL-CR ook de mogelijkheid kan bieden tot overdracht van andere defensiegerelateerde producten die zijn opgenomen in de bijlage bij Richtlijn 2009/43/EG, maar niet in deze aanbeveling.

               (7)

               De lidstaten brengen in herinnering dat zij gebonden zijn door verplichtingen op grond van Europees recht, zoals het Gemeenschappelijk Standpunt 2008/944/GBVB van de Raad (2), alsook door internationale verplichtingen op het gebied van exportcontrole.

               (8)

               Deze aanbeveling is van toepassing op de gemeenschappelijke EU-lijst van militaire goederen zoals vastgesteld in de bijlage bij Richtlijn 2009/43/EG. Deze aanbeveling zal zo nodig worden geactualiseerd om rekening te houden met toekomstige aanpassingen van de gemeenschappelijke EU-lijst van militaire goederen,

         HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING VASTGESTELD:
   1.   ALGEMENE OVERDRACHTSVERGUNNINGEN VOOR OVEREENKOMSTIG ARTIKEL 9, LID 2, VAN RICHTLIJN 2009/43/EG GECERTIFICEERDE AFNEMERS
   1.1.   Defensiegerelateerde producten die in aanmerking komen voor overdracht onder algemene overdrachtsvergunningen voor overeenkomstig artikel 9 van Richtlijn 2009/43/EG gecertificeerde afnemers

   De volgende ML-categorieën en de punten daaronder vormen een subset van de lijst van defensiegerelateerde producten in de bijlage bij Richtlijn 2009/43/EG. De algemene overdrachtsvergunning voor overeenkomstig artikel 9 van die richtlijn gecertificeerde afnemers („GTL-CR”) moet ten minste de overdracht toestaan van defensiegerelateerde producten die in de hieronder vermelde ML-categorieën worden gespecificeerd. De lidstaten kunnen ervoor kiezen om meer ML-categorieën met de overeenkomstige defensiegerelateerde producten in hun GTL-CR op te nemen.
   Minimumlijst van ML-categorieën:

               —

               ML 6. Alle goederen worden opgenomen, met uitzondering van:

                           —

                           complete voertuigen;

                           —

                           chassis en koepels;

                           —

                           apparatuur en onderdelen die niet onder andere categorieën in dezelfde algemene overdrachtsvergunning vallen;

               —

               ML 9. Alle goederen, met uitzondering van:

                           —

                           volledige vaartuigen en onderzeeërs;

                           —

                           toestellen voor opsporing onder water, alsmede speciaal daarvoor ontworpen onderdelen;

                           —

                           luchtonafhankelijke voortstuwingssystemen voor onderzeeërs en speciaal daarvoor ontworpen onderdelen;

                           —

                           volledige rompen;

                           —

                           tegenmaatregelen;

                           —

                           apparatuur en onderdelen die niet onder andere categorieën in dezelfde algemene overdrachtsvergunning vallen;

               —

               ML 10. Alle goederen, met uitzondering van:

                           —

                           complete vliegtuigen;

                           —

                           volledige onbemande luchtvaartuigen en speciaal voor onbemande luchtvaartuigen ontworpen of aangepaste onderdelen;

                           —

                           rompen voor gevechtsvliegtuigen en gevechtshelikopters;

                           —

                           motoren voor gevechtsvliegtuigen;

                           —

                           apparatuur en onderdelen die niet onder andere categorieën in dezelfde algemene overdrachtsvergunning vallen;

               —

               ML 11. Punt a): enkel de volgende goederen:

                           —

                           geleidings- en navigatieapparatuur, met uitzondering van systemen voor MANPADS, of als vastgesteld door MTCR I;

                           —

                           geautomatiseerde commando- en besturingssystemen;

               —

               ML 13. Punten c) en d);

               —

               ML 15. Punten b), c) en d);

               —

               ML 16. Alle goederen, met uitzondering van:

                           —

                           goederen die verband houden met MANPADS;

                           —

                           stukken die betrekking hebben op goederen die op grond van dezelfde algemene overdrachtsvergunning niet mogen worden uitgevoerd;

               —

               ML 17. De punten a), b), d), e), j), k), l), m), n), o) en p): alle goederen, met uitzondering van:

                           —

                           punt n): testmodellen worden uitgesloten wanneer zij speciaal zijn ontworpen voor de ontwikkeling van goederen bedoeld in ML 4, 6, 9 of 10, alsook onderdelen die speciaal zijn ontworpen voor deze testmodellen;

               —

               ML 21. Punt a): alleen de volgende goederen en alleen indien toegelaten door andere categorieën in dezelfde algemene overdrachtsvergunning:

                           a)

                           „programmatuur”, speciaal ontworpen of aangepast voor:

                                       1.

                                       bediening of onderhoud van de apparatuur in de bijlage bij Richtlijn 2009/43/EG;

                           b)

                           specifieke „programmatuur”, anders dan bedoeld in ML 21, onder a), als hieronder:

                                       1.

                                       „programmatuur”, speciaal ontworpen voor militair gebruik en speciaal ontworpen voor het vormgeven, nabootsen of evalueren van militaire wapensystemen;

                                       4.

                                       „programmatuur”, speciaal ontworpen voor militair gebruik en speciaal ontworpen voor toepassingen voor commando, communicatie, controle en informatie (C3I), of voor commando, communicatie, controle, computer en informatie (C4I);

               —

               ML 22. Punt a): alle technologieën, met uitzondering van die welke noodzakelijk zijn voor ontwikkeling en productie en alleen indien toegestaan in andere categorieën van dezelfde algemene overdrachtsvergunning.

         1.2.   Voorwaarden die moeten worden geïntegreerd in de algemene overdrachtsvergunning voor gecertificeerde afnemers

   De volgende lijst van voorwaarden is niet-uitputtend. De andere voorwaarden die door een lidstaat in een GTL-CR worden toegevoegd, mogen echter niet in strijd zijn met of afdoen aan de hieronder genoemde voorwaarden:

               —

               geografische geldigheid: Europese Economische Ruimte (28 EU-landen + IJsland en Noorwegen (3));

               —

               heroverdrachten binnen de EER zijn toegestaan zonder voorafgaande controles; er kan enkel een ex-postverslag worden verlangd;

               —

               heruitvoer: de lidstaten verlenen vrijstelling van uitvoerbeperkingen in één van de of in beide onderstaande gevallen:

                           —

                           voor geïntegreerde onderdelen overeenkomstig de doelstelling van artikel 4, lid 8, van Richtlijn 2009/43/EG;

                           —

                           wanneer de eindgebruiker zich in de volgende landen bevindt: Australië, Canada, Japan, Nieuw-Zeeland, Zwitserland, Liechtenstein en de Verenigde Staten van Amerika.

                     In beide gevallen van heruitvoer kan de bevoegde autoriteit van de lidstaat van oorsprong verlangen dat de leverancier een verklaring van de overeenkomstig artikel 9 van Richtlijn 2009/43/EG gecertificeerde afnemer verstrekt over het gebruik;

               —

               met het oog op verificatie achteraf op grond van de GTL-CR dienen de lidstaten ervoor te zorgen dat leveranciers overeenkomstig de minimale rapporteringseisen van artikel 8, lid 3, van Richtlijn 2009/43/EG verslag uitbrengen over het gebruik van de GTL-CR.

         2.   FOLLOW-UP
   De lidstaten wordt verzocht uiterlijk op 1 juli 2017 uitvoering te geven aan deze aanbeveling.
   De lidstaten worden aangemoedigd de Commissie op de hoogte te brengen van alle ter uitvoering van deze aanbeveling genomen maatregelen.
   3.   ADRESSATEN
   Deze aanbeveling is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 30 november 2016.

            Voor de Commissie

         Elżbieta BIEŃKOWSKA

            Lid van de Commissie

      (1)  Richtlijn 2009/43/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 mei 2009 betreffende de vereenvoudiging van de voorwaarden voor de overdracht van defensiegerelateerde producten binnen de Gemeenschap (PB L 146 van 10.6.2009, blz. 1).

      (2)  Gemeenschappelijk Standpunt 2008/944/GBVB van de Raad van 8 december 2008 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor de controle op de uitvoer van militaire goederen en technologie (PB L 335 van 13.12.2008, blz. 99).

      (3)  Besluit van het Gemengd Comité van de EER nr. 111/2013 van 14 juni 2013 tot wijziging van bijlage II (Technische voorschriften, normen, keuring en certificatie) bij de EER-overeenkomst (PB L 318 van 28.11.2013, blz. 12), waarmee Richtlijn 2009/43/EG in de EER-overeenkomst is opgenomen, bevat de expliciete aangepaste tekst: „Deze richtlijn is niet van toepassing op Liechtenstein.”


title: Aanbeveling (EU) 2017/1803 van de Commissie van 3 oktober 2017 inzake de versterking van legale migratiemogelijkheden voor personen die internationale bescherming nodig hebben (Kennisgeving geschied onder nummer C(2017) 6504)

text:
               7.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 259/21

         AANBEVELING (EU) 2017/1803 VAN DE COMMISSIE
   van 3 oktober 2017
   inzake de versterking van legale migratiemogelijkheden voor personen die internationale bescherming nodig hebben

         (Kennisgeving geschied onder nummer C(2017) 6504)

   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 292,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Hervestiging is een belangrijk instrument voor het verlenen van bescherming aan gedwongen ontheemden en het is een krachtige blijk van mondiale solidariteit om derde landen te helpen bij de opvang van grote aantallen mensen die op de vlucht zijn voor oorlog of vervolging. Door gevaarlijke en irreguliere migratiestromen naar de Unie te vervangen door veilige en legale migratiemogelijkheden, helpt hervestiging mensenlevens te redden, irreguliere migratie te beperken en migratiedruk te beheersen; ook wordt het discours van smokkelnetwerken erdoor ontkracht. Hervestiging is dan ook een belangrijk element van het brede asiel- en migratiebeleid van de EU.

               (2)

               Vanwege de uitzonderlijk grote migratiestromen in de regio merkten de instellingen van de Unie de crisis in het Middellandse Zeegebied in september 2015 onmiddellijk als noodsituatie aan en riepen zij op om maatregelen voor de korte en lange termijn vast te stellen, teneinde migratiestromen buiten de EU aan te pakken, te zorgen voor doeltreffende controle van onze buitengrenzen, het EU-terugkeerbeleid te versterken, het gemeenschappelijk Europees asielstelsel te hervormen en de mogelijkheden om veilig en legaal naar de EU te komen te versterken.

               (3)

               Teneinde de migratiecrisis breed aan te pakken en solidariteit te betonen met de derde landen waarop de wereldwijde vluchtelingencrisis het zwaarst drukte, beval de Commissie op 8 juni 2015 in het kader van de onmiddellijke maatregelen een EU-brede regeling aan voor het hervestigen, in de loop van twee jaar, van 20 000 mensen die internationale bescherming nodig hebben (1). Op 20 juli 2015 besloten de lidstaten samen met de geassocieerde Dublinstaten tot hervestiging van 22 504 internationale bescherming behoevende mensen uit het Midden-Oosten, de Hoorn van Afrika en Noord-Afrika (2).

               (4)

               Teneinde netwerken voor migrantensmokkel te verstoren en migranten een alternatief te bieden voor het wagen van hun leven, besloten de EU en Turkije op 18 maart 2016 om een einde te maken aan de ongecontroleerde migrantenstromen, die tot een onhoudbare humanitaire crisis leidden, en kwamen zij een aantal maatregelen overeen, waaronder de hervestiging van internationale bescherming behoevende Syriërs in de lidstaten.

               (5)

               Naar aanleiding van de Verklaring EU-Turkije wijzigde de Raad Besluit (EU) 2015/1601 van de Raad (3) om de lidstaten in staat te stellen aan hun herplaatsingsverplichtingen in verband met 54 000 aanvragers te voldoen door middel van hervestiging, toelating op humanitaire gronden of andere vormen van legale toelating van internationale bescherming behoevende Syriërs vanuit Turkije, overeenkomstig hun nationale en multinationale regelingen.

               (6)

               De Verklaring van New York voor vluchtelingen en migranten van 19 september 2016, die door alle 193 lidstaten van de Verenigde Naties is aangenomen, riep op de lasten van en de verantwoordelijkheid voor het opnemen en ondersteunen van de vluchtelingen in de wereld rechtvaardiger te verdelen. De lidstaten van de Verenigde Naties spraken hun voornemen uit om te voorzien in meer en nieuwe legale mogelijkheden voor vluchtelingen om te worden toegelaten tot of te worden hervestigd in derde landen (4).

               (7)

               Op 20 september 2017 waren meer dan 23 000 mensen hervestigd in het kader van de op 20 juli 2015 overeengekomen regeling en de Verklaring EU-Turkije. De lidstaten hebben daarnaast ook internationale bescherming behoevende personen hervestigd via hun eigen nationale regelingen.

               (8)

               Alleen in 2016 hebben de lidstaten 14 205 vluchtelingen hervestigd, beduidend meer dan de 8 155 in 2015, de 6 550 in 2014 en de 4 000 tot 5 000 per jaar in de periode 2010-2013. Uit deze toename blijkt de meerwaarde en het potentieel van samenwerking en coördinatie op EU-niveau waar het gaat om hervestiging. Ook blijkt uit deze cijfers dat het van belang is hervestiging passend te financieren uit de EU-begroting, aangezien voor de periode 2014-2017 293,3 miljoen EUR is vastgelegd.

               (9)

               De lidstaten die hun toezeggingen uit hoofde van de huidige regelingen nog niet gestand hebben gedaan, zouden dit onverwijld moeten doen. Toezeggingen die na het aflopen van beide regelingen niet zijn nagekomen, zouden moeten doorschuiven naar de volgende ronde van toezeggingen op het gebied van hervestiging en boven op de nieuwe toezeggingen moeten komen die de lidstaten zullen doen.

               (10)

               De EU moet ad-hocregelingen voor hervestiging en toelating op humanitaire gronden gaandeweg verruilen voor een stabiel kader voor hervestiging naar de EU. Daarom heeft de Commissie in het kader van de hervorming van het EU-asielstelsel het voorstel voor een Uniekader voor hervestiging (5) gepresenteerd, teneinde personen die internationale bescherming nodig hebben, veilige en legale mogelijkheden te bieden om naar de EU te komen. Voor een efficiënter, billijker en stabieler Europees asiel- en migratiebeleid is het van belang dat voornoemd voorstel snel wordt goedgekeurd.

               (11)

               Om te waarborgen dat hervestiging ook doorgang vindt zolang er nog geen Uniekader voor hervestiging van toepassing is, verzocht de Commissie de lidstaten op het achtste forum voor herplaatsing en hervestiging van 4 juli 2017 om ambitieuze toezeggingen op het gebied van hervestiging te doen, op basis van de voor deze periode overeengekomen prioriteiten en conform de prognose van de wereldwijde hervestigingsbehoeften voor 2018 van de Hoge Commissaris van de Verenigde Naties voor de Vluchtelingen (UNHCR).

               (12)

               Deze aanbeveling heeft ten doel ervoor te zorgen dat hervestigingsinspanningen ook kunnen doorgaan in de periode tussen het einde van de huidige EU-hervestigingsregelingen en het moment waarop het Uniekader voor hervestiging operationeel wordt, alsook om follow-up te geven aan de op 4 juli 2017 gestarte toezeggingsronde in het licht van nieuwe behoeften die zich aandienen en die worden beschreven in de prognose van de wereldwijde hervestigingsbehoeften voor 2018 van de UNHCR.

               (13)

               De aanbeveling strekt tot ondersteuning van de aanhoudende inspanningen van de lidstaten om mensen die internationale bescherming nodig hebben, veilige en legale mogelijkheden te bieden en de bestaande mogelijkheden te verbeteren. Door op te treden overeenkomstig deze aanbeveling, zullen de lidstaten blijk geven van solidariteit met derde landen waar een groot aantal internationale bescherming behoevende personen als ontheemde verkeren, en leveren zij een bijdrage aan internationale hervestigingsinitiatieven en een beter algeheel migratiebeheer. De doelstellingen van deze aanbeveling stemmen dan ook overeen met het voorstel voor een Uniekader voor hervestiging.

               (14)

               De keuze van prioritaire regio's berust op de noodzaak uitvoering te blijven geven aan de Verklaring EU-Turkije van 18 maart 2016, onder andere via de toekomstige vrijwillige regeling voor toelating op humanitaire gronden (VHAS), door te gaan met hervestiging vanuit Jordanië en Libanon en gevolg te geven aan de aankondiging in het „actieplan inzake de maatregelen om Italië te ondersteunen, om de druk op de route door het centrale Middellandse Zeegebied te verminderen en om de solidariteit te vergroten” (6), nl. door hervestiging vanuit de belangrijkste Afrikaanse landen die langs of aan de migratieroute door het centrale Middellandse Zeegebied liggen, waaronder Libië, Niger, Tsjaad, Egypte, Ethiopië en Sudan.

               (15)

               Het aantal plaatsen dat door de lidstaten naar aanleiding van de op 4 juli 2017 gestarte toezeggingsronde is toegezegd, bedroeg op 20 september 14 000. Alle lidstaten zullen meer hun best moeten doen om een bijdrage te leveren aan een gemeenschappelijke inspanning om levens te redden en geloofwaardige alternatieven voor irreguliere verplaatsingen te bieden.

               (16)

               Wereldwijd is momenteel hervestiging geboden van zo'n 1,2 miljoen mensen en de UNHCR heeft alle landen herhaaldelijk opgeroepen om hun hervestigingsprogramma's geleidelijk uit te breiden, overeenkomstig de voornemens die tot uitdrukking zijn gebracht in de Verklaring van New York voor vluchtelingen en migranten. Tegen deze achtergrond en voortbouwend op de vooruitgang die is geboekt sinds 2015, zou de Unie ten minste 50 000 hervestigingsplaatsen moeten aanbieden met het oog op de toelating van internationale bescherming behoevende onderdanen van derde landen in de periode tot en met 31 oktober 2019.

               (17)

               Om de lidstaten te ondersteunen bij het halen van dit streefcijfer, zou 500 miljoen EUR uit de begroting van de Unie beschikbaar moeten worden gesteld. Mits wordt voldaan aan de voorwaarden van het Fonds voor asiel, migratie en integratie (AMIF), kunnen lidstaten een forfaitair bedrag van 10 000 EUR ontvangen voor elke persoon die vanuit een prioritaire regio wordt hervestigd.

               (18)

               De UNHCR plant een tijdelijk mechanisme voor noodevacuatie van de kwetsbaarste groepen migranten uit Libië. De EU zou samen met andere mondiale actoren aan dit mechanisme moeten bijdragen, zodat het daadwerkelijk lukt om de kwetsbaarste personen die internationale bescherming behoeven en nu in Libië verblijven, toegang te bieden tot hervestigingsmogelijkheden. Aan irreguliere migratie komt pas een einde als er reële alternatieven komen voor gevaarlijke tochten. Bij de beraadslagingen over hun toezeggingen op het gebied van hervestiging zouden de lidstaten dit UNHCR-initiatief dan ook in aanmerking moeten nemen en moeten steunen.

               (19)

               In een gezamenlijke verklaring over de aanpak van migratie en asiel van 28 augustus 2017 onderkenden de vertegenwoordigers van Frankrijk, Duitsland, Italië en Spanje, de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid en vicevoorzitter van de Commissie, samen met de vertegenwoordigers van Niger en Tsjaad alsook de voorzitter van de presidentiële raad van Libië, dat het, nu migratie via smokkelaars wordt teruggedrongen, zaak is de hervestiging te organiseren van bijzonder kwetsbare mensen die internationale bescherming nodig hebben.

               (20)

               De Unie zal met het aanbod van ten minste 50 000 plaatsen voor hervestiging vanuit de prioritaire regio's bijdragen aan de solidariteitsinitiatieven die wereldwijd worden ontplooid ter bevordering van de wettelijke migratiemogelijkheden, waaronder de recente wereldwijde oproep van de UNHCR om 40 000 plaatsen ter beschikking te stellen voor hervestiging vanuit de landen langs de route door het centrale Middellandse Zeegebied in 2018.

               (21)

               Om de tenuitvoerlegging in het oog te kunnen houden, zouden de lidstaten de Commissie maandelijks moeten melden hoeveel personen er in het kader van hun toezeggingen op hun grondgebied zijn hervestigd en vanuit welke landen de betrokkenen zijn hervestigd.

               (22)

               De Commissie dient op 31 oktober 2018 de voortgang te evalueren die bij de tenuitvoerlegging van deze aanbeveling is geboekt. Op basis van deze evaluatie en de algehele situatie inzake migratie binnen en buiten de EU kan de lidstaten worden verzocht om hun toezeggingen nogmaals bij te stellen.

               (23)

               Deze aanbeveling dient te zijn gericht tot de lidstaten. De geassocieerde landen wordt verzocht bij te dragen aan de gemeenschappelijke Europese hervestigingsinspanningen,

         HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING VASTGESTELD:

      MEER HERVESTIGINGSPLAATSEN TOEZEGGEN

               1.

               Voortbouwend op de ervaring die is opgedaan met de uitvoering van de huidige EU-hervestigingsregelingen en om de overgangsperiode tussen deze regelingen en het Uniekader voor hervestiging te overbruggen, zouden de lidstaten ten minste 50 000 hervestigingsplaatsen moeten aanbieden met het oog op de toelating, tot en met 31 oktober 2019, van internationale bescherming behoevende mensen vanuit derde landen.

               2.

               De lidstaten die in het kader van de op 4 juli 2017 door de Commissie gestarte toezeggingsronde voor hervestiging nog geen toezeggingen hebben gedaan, zouden dit uiterlijk op 31 oktober 2017 alsnog moeten doen en de lidstaten die dit al wel hebben gedaan, zouden moeten overwegen om nog meer toezeggingen te doen, teneinde het streefcijfer te halen.

               3.

               De lidstaten zouden hun toezeggingen aldus moeten focussen:

                           a)

                           dat wordt gezorgd voor ononderbroken hervestiging vanuit Turkije van Syriërs, onderdanen van derde landen en staatloze personen die ontheemd zijn geraakt door het conflict in Syrië, ter ondersteuning van de tenuitvoerlegging van de Verklaring EU-Turkije van 18 maart 2016, onder mee via de toekomstige vrijwillige regeling voor toelating op humanitaire gronden (VHAS);

                           b)

                           dat wordt gezorgd voor ononderbroken hervestiging vanuit Libanon en Jordanië;

                           c)

                           dat wordt bijgedragen tot stabilisering van de situatie in het centrale Middellandse Zeegebied door bescherming behoevende personen te hervestigen vanuit Libië, Niger, Tsjaad, Egypte, Ethiopië en Sudan, onder meer door ondersteuning van het tijdelijke UNHCR-mechanisme voor noodevacuatie van de kwetsbaarste groepen migranten uit Libië.

               4.

               De lidstaten wordt verzocht om hun toezeggingen op het gebied van hervestiging zo spoedig mogelijk na te komen, waar nodig in nauwe samenwerking met de UNHCR en met steun van het EASO.

      CONTROLE

               5.

               De lidstaten zouden de lidstaten de Commissie maandelijks moeten melden hoeveel personen er in het kader van hun toezeggingen op hun grondgebied zijn hervestigd en vanuit welke landen de betrokkenen zijn hervestigd.

      FINANCIËLE STEUN

               6.

               De lidstaten zouden voor het nakomen van de toezeggingen op het gebied van hervestiging, als bedoeld in deze aanbeveling, volop gebruik moeten maken van de 500 miljoen EUR aan financiële steun die beschikbaar is gesteld uit het Fonds voor asiel, migratie en integratie.

      EVALUATIE

               7.

               De Commissie zal deze aanbeveling uiterlijk op 31 oktober 2018 evalueren. Op basis van de door de Commissie verrichte evaluatie van deze aanbeveling en rekening houdend met de algehele situatie inzake migratie binnen en buiten de EU, kan de lidstaten worden verzocht om hun toezeggingen nogmaals bij te stellen.

      ADRESSATEN

               8.

               Deze aanbeveling is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 3 oktober 2017.

            Voor de Commissie

         Dimitiris AVRAMOPOULOS

            Lid van de Commissie

      (1)  Aanbeveling van de Commissie van 8 juni 2015 over een Europees hervestigingsprogramma, C(2015) 3560 final.

      (2)  Conclusies van de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, van 20 juli 2015.

      (3)  Besluit (EU) 2016/1754 van de Raad van 29 september 2016 tot wijziging van Besluit (EU) 2015/1601 tot vaststelling van voorlopige maatregelen op het gebied van internationale bescherming ten gunste van Italië en Griekenland (PB L 268 van 1.10.2016, blz. 82).

      (4)  Verklaring van New York voor vluchtelingen en migranten, te raadplegen via: http://www.unhcr.org/new-york-declaration-for-refugees-and-migrants.html

      (5)  COM(2016) 468 final.

      (6)  SEC(2017) 339.


title: Aanbeveling van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA nr. 3/05/COL van 19 januari 2005 inzake de monitoring van achtergrondconcentraties van dioxinen en dioxineachtige PCB's in diervoeders

text:
               6.10.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 260/21

      AANBEVELING VAN DE TOEZICHTHOUDENDE AUTORITEIT VAN DE EVA

      Nr. 3/05/COL
   van 19 januari 2005
   inzake de monitoring van achtergrondconcentraties van dioxinen en dioxineachtige PCB's in diervoeders
   DE TOEZICHTHOUDENDE AUTORITEIT VAN DE EVA,
   Gelet op de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (EER), inzonderheid op artikel 109 en Protocol 1,
   Gelet op de Overeenkomst tussen de EVA-staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie, en met name op artikel 5, lid 2, onder b), en Protocol 1,
   Gelet op de Akte waarnaar wordt verwezen in punt 33 van hoofdstuk II van bijlage I bij de EER-overeenkomst (Richtlijn 2002/32/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 mei 2002 inzake ongewenste stoffen in diervoeding (1)), gewijzigd, en aangepast aan Protocol 1 van diezelfde EER-overeenkomst.
   Gelet op de Beschikking van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA 303/04/COL van 1 december 2004, waarbij het bevoegde lid van het College wordt gelast de aanbeveling goed te keuren indien de ontwerp-aanbeveling in overeenstemming is met het advies van het Comité plantgoed en diervoeding van de EVA,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De akte waarnaar wordt verwezen in punt 33 van hoofdstuk II van bijlage I bij de EER-overeenkomst (Richtlijn 2002/32/EG) stelt maximumgehalten voor dioxinen in een aantal voedermiddelen en mengvoeders vast.

               (2)

               Hoewel maximumgehalten uit toxicologisch oogpunt voor zowel dioxinen, furanen als dioxineachtige PCB's zouden moeten gelden, zijn er alleen maximumgehalten vastgesteld voor dioxinen en furanen en niet voor dioxineachtige PCB's, vanwege de zeer beperkte gegevens die beschikbaar zijn over de prevalentie van dioxineachtige PCB's. Bovengenoemde akte bepaalt dat de maximumgehalten uiterlijk op 31 december 2004 voor het eerst worden herzien in het licht van nieuwe gegevens over de aanwezigheid van dioxinen en dioxineachtige PCB's, teneinde voor dioxineachtige PCB's maximumgehalten vast te stellen.

               (3)

               Er moeten in de hele EER betrouwbare gegevens worden verzameld over de aanwezigheid van dioxineachtige PCB's in een zo groot mogelijk aantal producten die bedoeld zijn voor het voederen van dieren (als omschreven in de akte waarnaar boven wordt verwezen) om een duidelijk beeld te kunnen krijgen van de temporele trends van de achtergrondniveaus van deze stoffen in producten die bedoeld zijn voor het voederen van dieren.

               (4)

               Er is een belangrijk verband tussen de aanwezigheid van dioxinen, furanen, dioxineachtige PCB's en niet-dioxineachtige PCB's, maar daarover is weinig bekend. Het is derhalve zinvol de gekozen monsters waar mogelijk ook op niet-dioxineachtige PCB's te onderzoeken.

               (5)

               Overeenkomstig artikel 4, lid 2, van de akte moeten de EVA-staten alle nuttige informatie en bevindingen met betrekking tot de bron van ongewenste stoffen en de maatregelen die zijn getroffen om het gehalte te beperken of deze weg te nemen aan de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA bekendmaken.

               (6)

               Het is van belang dat EVA-staten meewerken aan het monitoren van achtergrondconcentraties van dioxinen en dioxineachtige PCB's in levensmiddelen en dat deze gegevens op regelmatige basis aan de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA worden meegedeeld.

               (7)

               Overeenkomstig artikel 2, lid 1, van Protocol 1 bij de Toezichtovereenkomst moet de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA deze informatie aan de Europese Commissie doorspelen.

               (8)

               De deelname van de EVA-staten aan programma’s die binnen het kader vallen van bijlage 1 van deze aanbeveling zal moeten worden getoetst aan de vrijstellingen waarin hoofdstuk 2 van bijlage 1 van de EER-overeenkomst voorziet.

               (9)

               De in deze aanbeveling vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Comité plantgoed en diervoeding van de EVA dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA bijstaat,

         BEVEELT DE EVA-STATEN AAN:

               1)

               Vanaf het jaar 2004 tot en met 31 december 2006 de achtergrondniveaus te monitoren van dioxinen, furanen en dioxineachtige PCB's in producten die bedoeld zijn voor het voederen van dieren, overeenkomstig het in de tabel in bijlage I aanbevolen minimumaantal jaarlijks te onderzoeken monsters. De bemonsteringsfrequentie moet jaarlijks opnieuw worden bezien in het licht van de opgedane ervaring.

               2)

               De gegevens volgens het model van bijlage II regelmatig mee te delen aan de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, die ze zal opslaan in één gegevensbank. Verder dienen zij ook gegevens over de achtergrondniveaus te verstrekken die de afgelopen jaren zijn verkregen met gebruikmaking van een analysemethode die voldoet aan de voorschriften van de akte waarnaar wordt verwezen in punt 1 zc van hoofdstuk II van bijlage I bij de EER-overeenkomst (Richtlijn 2002/70/EG van de Commissie van 26 juli 2002 tot vaststelling van voorschriften voor de gehaltebepaling van dioxinen en dioxineachtige PCB's in diervoeders (2).

               3)

               De bovenbedoelde monsters, indien mogelijk, ook te onderzoeken op niet-dioxineachtige PCB's.

      Gedaan te Brussel, 19 januari 2005.

            Voor de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA

         Bernd HAMMERMANN

            Lid van het College

      (1)  PB L 140 van 30.5.2002, blz. 10. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2005/8/EG (PB L 27 van 29.1.2005, blz. 44).

      (2)  PB L 209 van 6.8.2002, blz. 15. Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 2005/7/EG (PB L 27 van 29.1.2005, blz. 41).

      BIJLAGE I

         Tabel: Overzicht van het aanbevolen minimumaantal jaarlijks te onderzoeken voedermonsters. De verdeling van de monsters is gebaseerd op de productie en/of het gebruik in elk land. Bijzondere aandacht gaat uit naar voedermiddelen en mengvoeder met naar verwachting een grotere variatie in achtergrondniveaus van dioxinen, furanen en dioxineachtige PCB's

                  Totaal aantal aanbevolen monsters per land

                  Voedermiddelen, toevoegingsmiddelen, voormengsels

                  Mengvoeders

                  Plantaardig

                  Mineralen

                  Sporenelementen, bindmiddelen, verdunningsmiddelen

                  Voormengsels — alle soorten

                  Dierlijk

                  Totaal

                  Landdieren

                  Vissen

                  Totaal

                  Land

                  Aantal

                  Granen, graankorrels en daarvan afgeleide producten en bijproducten

                  Oliehoudende zaden en vruchten en daarvan afgeleide producten en bijproducten/Zaden van peulvruchten en daarvan afgeleide producten en bijproducten

                  Voedergewassen en ruwvoedergewassen

                  Overige voedermiddelen van plantaardige oorsprong

                  Dierlijk vet/Dierlijke producten (inclusief melkpoeder en eiproducten)

                  Visolie

                  Vismeel

                  Aantal

                  Runderen

                  Varkensvlees

                  Pluimvee

                  Overige dieren (konijnen, paarden, gezelschapsdieren)

                  Vissen

                  Aantal

                  IJsland

                  67

                  3

                  3

                  3

                  2

                  1

                  1

                  2

                  3

                  19

                  16

                  53

                  3

                  3

                  3

                  2

                  3

                  14

                  Noorwegen

                  127

                  5

                  5

                  5

                  3

                  3

                  3

                  5

                  3

                  13

                  15

                  60

                  3

                  3

                  3

                  2

                  56

                  67

      BIJLAGE II
      A.   Toelichting bij het model voor mededeling van de analyseresultaten van dioxinen, furanen en dioxineachtige PCB's en andere PCB's in diervoeder
      1.   ALGEMENE INFORMATIE OVER DE GEANALYSEERDE MONSTERS
      Land: naam van de lidstaat waar de controle is uitgevoerd.
      Jaar: jaar waarin de controle is uitgevoerd.
      Product: geanalyseerd voeder; waar mogelijk dient voor voedermiddelen de terminologie te worden gebruikt van Richtlijn 1996/25/EG van de Raad van 29 april 1996 betreffende het verkeer en het gebruik van voedermiddelen. Voor mengvoeders is informatie over de samenstelling zeer nuttig.
      Handelsstadium: plaats in de levenscyclus waar het product is bemonsterd.
      Weergave van de resultaten: de resultaten moeten per product worden weergegeven. De verkregen resultaten moeten worden uitgedrukt t.o.v. de grondslag waarop de maximumniveaus zijn vastgesteld (diervoeder met een vochtgehalte van 12 % — Richtlijn 2002/32/EG). Er wordt ten zeerste aanbevolen om de analyseresultaten van niet-dioxineachtige PCB's op dezelfde grondslag uit te drukken.
      Soort bemonstering: steekproefsgewijs. Ook analyseresultaten van gerichte bemonstering kunnen worden meegedeeld mits duidelijk wordt aangegeven dat het een gerichte bemonstering betreft en dat deze niet noodzakelijkerwijze de normale achtergrondniveaus weergeeft.
      Methode: de gevolgde werkwijze.
      Erkenning: geef aan of de analysemethode erkend is of niet.
      Onzekerheid (%): het onzekerheidspercentage van de analysemethode.
      2.   SPECIFIEKE INFORMATIE OVER DE GEANALYSEERDE MONSTERS
      Aantal monsters: aantal geanalyseerde monsters per product. Indien er resultaten beschikbaar zijn van meer monsters dan het aantal kolommen, gelieve nieuwe kolommen met een nummer toe te voegen aan het einde van het formulier.
      Productiemethode: conventioneel/biologisch (zo gedetailleerd mogelijk).
      Gebied: voorzover relevant, gebied of regio waarin het monster is genomen, indien mogelijk met vermelding van het soort gebied (platteland, stedelijk, industriegebied, haven, open zee, enz.). Bijvoorbeeld: Brussel — stedelijk gebied, Middellandse Zee — open zee.
      Aantal deelmonsters: indien het geanalyseerde monster een verzamelmonster is, dient het aantal deelmonsters te worden vermeld. Indien het analyseresultaat slechts op één monster gebaseerd is, dient dit te worden vermeld. Aangezien het aantal deelmonsters in een verzamelmonster kan variëren, dient dit aantal voor ieder monster te worden meegedeeld.
      Vetgehalte (%): percentage vet in het monster (indien beschikbaar).
      Vochtgehalte (%): percentage vocht in het monster (indien beschikbaar).
      3.   RESULTATEN
      Dioxinen, furanen, dioxineachtige PCB's: de resultaten van elke congeneer moeten worden weergegeven in ppt — nanogram/kilo (ng/kg).
      Niet-dioxineachtige PCB's: de resultaten van elke congeneer moeten worden weergegeven in ppb — microgram/kilo (mg/kg).
      LOQ: Limit of quantification (bepaalbaarheidsgrens) in ng/kg of μg/kg (voor niet-dioxineachtige PCB's).
      LOD: Limit of detection (aantoonbaarheidsgrens) in ng/kg of μg/kg (voor niet-dioxineachtige PCB's).
      Voor geanalyseerde congeneren met een waarde onder de aantoonbaarheidsgrens moet het resultaat worden ingevuld als < LOD (de LOD moet als een waarde worden weergegeven). Voor geanalyseerde congeneren met een waarde onder de bepaalbaarheidsgrens moet het resultaat worden ingevuld als < LOQ (de LOQ moet als een waarde worden weergegeven).
      Voor extra PCB-congeneren die zijn geanalyseerd naast de PCB-7 en dioxineachtige PCB's moeten de nummers van de PCB-congeneren op het formulier worden ingevuld, bv. 31, 99, 110, enzovoort. Indien u over resultaten beschikt van meer PCB-congeneren dan het aantal rijen op het formulier, gelieve nieuwe rijen toe te voegen aan het einde van het formulier.
      4.   OPMERKINGEN
      Gelieve de gebruikte vetextractiemethode en alle andere relevante additionele informatie over de verstrekte gegevens te vermelden.
      B.   Formulier voor congeneerspecifieke analyseresultaten van dioxinen, furanen, dioxineachtige PCB's en andere PCB's in mengvoeders


title: Aanbeveling van de Raad van 10 juli 2012 over het nationale hervormingsprogramma 2012 van Estland, met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma van Estland voor de periode 2012-2015

text:
               24.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 219/25

         AANBEVELING VAN DE RAAD
   van 10 juli 2012
   over het nationale hervormingsprogramma 2012 van Estland, met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma van Estland voor de periode 2012-2015
   2012/C 219/07
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148, lid 4,
   Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid (1), en met name artikel 5, lid 2,
   Gezien de aanbeveling van de Europese Commissie,
   Gezien de conclusies van de Europese Raad,
   Gezien het advies van het Comité voor de werkgelegenheid,
   Na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 26 maart 2010 heeft de Europese Raad zijn goedkeuring gehecht aan het voorstel van de Commissie voor een nieuwe groei- en werkgelegenheidstrategie; deze Europa 2020-strategie moet voor betere coördinatie van het economisch beleid zorgen en zich toespitsen op de sleutelgebieden waarop Europa’s potentieel voor duurzame groei en concurrentievermogen een krachtige impuls nodig heeft.

               (2)

               De Raad heeft op 13 juli 2010 een aanbeveling inzake de globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten en de Unie (2010-2014), en op 21 oktober 2010 een besluit betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten (2) vastgesteld, die samen de „geïntegreerde richtsnoeren” vormen. De lidstaten werd verzocht in hun nationaal economisch en werkgelegenheidsbeleid met de geïntegreerde richtsnoeren rekening te houden.

               (3)

               Op 12 juli 2011 heeft de Raad een aanbeveling (3) over het nationale hervormingsprogramma 2011 van Estland vastgesteld en een advies over het stabiliteitsprogramma van Estland voor de periode 2011-2015 uitgebracht.

               (4)

               Op 23 november 2011 heeft de Commissie haar goedkeuring gehecht aan de tweede jaarlijkse groeianalyse en daarmee de aanzet gegeven tot het tweede Europees semester van voorafgaande en geïntegreerde beleidscoördinatie, dat op de Europa 2020-strategie berust. Op 14 februari 2012 heeft de Commissie op grond van Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 betreffende de preventie en correctie van macro-economische onevenwichtigheden (4) het Waarschuwingsmechanismeverslag aangenomen; daarin is Estland niet genoemd als een van de lidstaten die aan een diepgaande evaluatie zouden worden onderworpen.

               (5)

               Op 1 december 2011 heeft de Raad conclusies aangenomen waarin hij het Comité voor sociale bescherming verzoekt om, in samenwerking met het Comité voor de werkgelegenheid en andere comités, de Raad zijn opvattingen kenbaar te maken over de maatregelen die in het kader van de Europa 2020-beleidscyclus worden aanbevolen. Die opvattingen vormen een onderdeel van het advies van het Comité voor de werkgelegenheid.

               (6)

               Het Europees Parlement is naar behoren bij het Europees semester betrokken, in overeenstemming met Verordening (EG) nr. 1466/97, en heeft op 15 februari 2012 een resolutie over werkgelegenheid en sociale aspecten in de jaarlijkse groeianalyse 2012 en een resolutie over de bijdrage aan de jaarlijkse groeianalyse 2012 aangenomen.

               (7)

               Op 2 maart 2012 heeft de Europese Raad de prioriteiten inzake financiële stabiliteit, begrotingsconsolidatie en groeibevorderende maatregelen goedgekeurd. Hij benadrukte de noodzaak om te streven naar gedifferentieerde, groeivriendelijke begrotingsconsolidatie, een normalisering van de kredietverschaffing aan de economie, bevordering van groei en concurrentievermogen, het aanpakken van de werkloosheid en van de sociale gevolgen van de crisis, en modernisering van de overheidsdiensten. Hij verzocht de lidstaten de landenspecifieke aanbevelingen van de Raad voor 2011 op te volgen en deze prioriteiten om te zetten in concrete maatregelen die in hun stabiliteits- of convergentieprogramma’s en in hun nationale hervormingsprogramma’s zullen worden opgenomen.

               (8)

               Op 2 maart 2012 heeft de Europese Raad voorts de lidstaten die aan het Euro Plus-pact deelnemen verzocht hun toezeggingen tijdig te presenteren, zodat deze in de stabiliteits- of convergentieprogramma’s en de nationale hervormingsprogramma’s kunnen worden opgenomen.

               (9)

               Op 26 april 2012 heeft Estland zijn stabiliteitsprogramma voor de periode 2012-2015 en zijn nationale hervormingsprogramma 2012 ingediend. Om rekening te houden met de onderlinge verbanden zijn beide programma’s terzelfder tijd geëvalueerd.

               (10)

               Op basis van de overeenkomstig artikel 5, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1466/97 verrichte evaluatie van het stabiliteitsprogramma komt de Raad tot de conclusie dat het aan de begrotingsprognoses van het stabiliteitsprogramma ten grondslag liggende macro-economische scenario aannemelijk is voor 2012-2013, wanneer de groei van het bbp naar verwachting op een gemiddelde van 2,4 % zal uitkomen. Volgens de voorjaarsprognose 2012 van de diensten van de Commissie zal de groei van het bbp 3,8 % bedragen in 2013. De doelstelling van de in het programma uiteengezette begrotingsstrategie is te zorgen voor een duurzaam begrotingsbeleid, dat evenwichtige groei ondersteunt door middel van een structureel overschot, met dien verstande dat er voldoende budgettaire buffers moeten zijn en dat de belastingdruk op arbeid wordt verlicht. De strategie is er ook op gericht aan de vereisten van het stabiliteits- en groeipact te voldoen. Met het programma wordt beoogd de middellangetermijnbegrotingsdoelstelling (MTD) — een structureel overschot vanaf 2013 — te overtreffen.
               De MTD weerspiegelt adequaat de vereisten van het stabiliteits- en groeipact. Op basis van het (herberekende) structurele begrotingssaldo (5) zal het groeitempo van de overheidsuitgaven, rekening houdend met discretionaire maatregelen aan de ontvangstzijde, in 2015 voldoen aan de uitgavenbenchmark van het stabiliteits- en groeipact. Parallel daarmee is het programma gericht op het verwezenlijken van nominale overschotten vanaf 2014. De schuldquote ligt ruim onder de 60 % van het bbp en zal volgens het programma waarschijnlijk na 2013 verder afnemen tot zo’n 10 % in 2015.

               (11)

               Estland heeft in 2011 een aanzienlijk begrotingsoverschot verwezenlijkt. Met een daling van 7,6 % tot ongeveer 1,6 % is de verwachte economische groei voor 2012 in de voorjaarsprognose 2012 van de diensten van de Commissie veel zwakker dan die voor 2011, waardoor verdere controle over de efficiëntie van de uitgaven noodzakelijk is. Estland is voornemens in 2012 een structurele begrotingsregel in te voeren die moet helpen de uitgaven onder controle te houden. Zodra de begrotingsregel is ingevoerd, moet daarnaast het bindende karakter van de meerjarige uitgavendoelstellingen worden versterkt. Estland heeft de aanbeveling van 2011 op dit gebied dus gedeeltelijk opgevolgd.

               (12)

               Wat de arbeidsmarkt betreft, is een aantal stappen ondernomen op het gebied van de belasting op arbeid. De prikkels om te werken kunnen echter worden verbeterd: iets moet worden gedaan aan het toenemende beroep op uitkeringen voor invaliditeit en arbeidsongeschiktheid, en werken moet lonen voor mensen met lage en hoge inkomens die werkloosheids- en ouderschapsuitkeringen ontvangen. Hoewel er veelbelovende inspanningen worden geleverd om de hoge werkloosheid terug te dringen, blijven de langdurige werkloosheid en de jeugdwerkloosheid hoog. Het armoederisico van kinderen in huishoudens zonder baan neemt daardoor toe en moet worden aangepakt met doeltreffende sociale diensten, met name gezinsdiensten. De gezinssteun zelf kan op begrotingsneutrale wijze worden verhoogd, door gerichtere toekenning van ouderschaps- en gezinsuitkeringen en door afschaffing van ondoeltreffende kindgerelateerde vrijstellingen van de inkomstenbelasting.

               (13)

               Gezien de huidige trend van een modal shift ten nadele van het openbaar vervoer zijn de maatregelen in het nationaal actieplan voor energie-efficiëntie nog ontoereikend. De vloot nieuwe auto’s in Estland is de meest energie-intensieve in de EU. De brandstofaccijnzen volstaan niet om een verschuiving van de consumptiepatronen teweeg te brengen. De omzetting van verscheidene energiegerelateerde EU-richtlijnen is nog niet voltooid. Estland moet zijn energiebevoorrading nog diversifiëren. De elektriciteitsinfrastructuur kan worden verbeterd doordat een toenemende hoeveelheid windenergie daarin wordt geïntegreerd.

               (14)

               De kwaliteit en de beschikbaarheid van het beroepsonderwijs zijn aanzienlijk verbeterd, en voor 2012-2013 zijn nog meer moderniseringsmaatregelen gepland. De overgang van algemeen onderwijs naar beroepsonderwijs moet echter worden verbeterd en een veralgemening van meer praktijkgerichte programma’s zou kunnen worden overwogen. Met de participatie aan een leven lang leren gaat het de goede kant op, maar er is te weinig aandacht voor laaggeschoolde arbeiders. Er blijven problemen bestaan met de onderlinge afstemming van leerresultaten en arbeidsmarktbehoeften. Eveneens nodig zijn een dringende hervorming van het hoger secundair onderwijs en een verdere verbetering van de verlening van onderwijsdiensten door lokale overheden. De samenwerking tussen het bedrijfsleven en instellingen voor hoger onderwijs blijft zwak, terwijl het kennisintensieve deel van de particuliere sector verder moet worden ontwikkeld.

               (15)

               De dalende demografische trend en de behoefte aan een evenwichtige en concurrerende regionale ontwikkeling maken het op langere termijn noodzakelijk dat de lokale besturen financieel houdbaar zijn, de overheidsdienstverlening op lokaal niveau wordt verbeterd, en optimaal gebruik wordt gemaakt van de relatief versnipperde middelen. Vanwege hun kleine omvang hebben de meeste lokale overheden moeite met universele verstrekking van de noodzakelijke sociale, gezondheids-, arbeidsmarkt-, vervoers- en onderwijsdiensten.

               (16)

               Estland heeft een aantal toezeggingen gedaan in het kader van het Euro Plus-pact. Deze toezeggingen en de implementatie van de in 2011 gedane toezeggingen hebben betrekking op het bevorderen van de werkgelegenheid, het verhogen van het concurrentievermogen en de houdbaarheid van de overheidsfinanciën. De Commissie heeft de nakoming van de in het kader van het Euro Plus-pact gedane toezeggingen onderzocht. In de aanbevelingen is met de resultaten van dit onderzoek rekening gehouden.

               (17)

               In de context van het Europees semester heeft de Commissie een alomvattende analyse van het economische beleid van Estland verricht. Zij heeft het stabiliteitsprogramma en het nationale hervormingsprogramma beoordeeld. Daarbij heeft zij niet alleen gekeken naar de relevantie ervan voor een houdbaar budgettair en sociaaleconomisch beleid in Estland, maar ook of de Unieregels en -richtsnoeren in acht zijn genomen, gezien de noodzaak de algemene economische governance van de Europese Unie te versterken door middel van een inbreng van de Unie in toekomstige nationale besluiten. Haar aanbevelingen in het kader van het Europees semester worden in de onderstaande aanbevelingen 1 tot en met 5 weergegeven.

               (18)

               In het licht van deze beoordeling heeft de Raad het stabiliteitsprogramma van Estland onderzocht; zijn advies (6) daarover is met name in onderstaande aanbeveling 1 weergegeven,

         BEVEELT AAN dat Estland in de periode 2012-2013 actie onderneemt om:

               1.

               Een gezonde begrotingssituatie te handhaven door de begrotingsplannen volgens planning uit te voeren en er zo voor te zorgen dat de middellangetermijndoelstelling voor de begroting uiterlijk in 2013 wordt verwezenlijkt en de uitgavenbenchmark wordt gehaald. De geplande begrotingsregel aan te vullen met regels voor de meerjarige uitgaven met een sterker bindend karakter binnen het begrotingskader voor de middellange termijn, de efficiëntie van de overheidsuitgaven te blijven verhogen en de maatregelen ter verbetering van de belastinginning verder uit te voeren.

               2.

               De prikkels om te werken te verbeteren door het stelsel van sociale uitkeringen te stroomlijnen en de flexibiliteit bij de toekenning van invaliditeits-, werkloosheids- en ouderschapsuitkeringen te verhogen, doch wel voor voldoende sociale bescherming te zorgen. De sociale dienstverlening te verbeteren, met dien verstande dat de gezins- en ouderschapsuitkeringen beter worden gericht en dat verstorende kindgerelateerde vrijstellingen van de inkomstenbelasting worden afgeschaft. De arbeidsparticipatie van jonge en langdurig werklozen te verhogen.

               3.

               Opleiding en onderwijs beter af te stemmen op de behoeften van de arbeidsmarkt en de samenwerking tussen bedrijven en de academische wereld te verbeteren. Programma’s voor een leven lang leren toegankelijker te maken voor laaggeschoolde arbeiders. De toekenning van prioriteit aan en de internationalisering van onderzoeks- en innovatiesystemen te bevorderen.

               4.

               De energie-efficiëntie te verbeteren, met name van gebouwen en in het vervoer, en sterkere milieuprikkels met betrekking tot voertuigen en afval te geven, bijvoorbeeld in de vorm van een belasting op voertuigen. Het gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen te bevorderen, onder meer door betere infrastructuur en wetgeving. De ontwikkeling van grensoverschrijdende verbindingen voort te zetten, om het relatieve marktisolement te doorbreken.

               5.

               De houdbaarheid van de gemeentebegrotingen te verbeteren, maar tegelijk de efficiëntie van het lokale bestuur te verhogen en voor een doeltreffende dienstverlening te zorgen, met name door sterkere aansporing tot fusie of hechtere samenwerking tussen gemeenten. Daartoe strekkende hervormingsvoorstellen moeten binnen een redelijk tijdsbestek hun beslag krijgen.

      Gedaan te Brussel, 10 juli 2012.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         V. SHIARLY

      (1)  PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.

      (2)  Voor 2012 gehandhaafd bij Besluit 2012/238/EU van de Raad van 26 april 2012 betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten (PB L 119 van 4.5.2012, blz. 47).

      (3)  PB C 213 van 20.7.2011, blz. 5.

      (4)  PB L 306 van 23.11.2011, blz. 25.

      (5)  Conjunctuurgezuiverd saldo, exclusief eenmalige en tijdelijke maatregelen, herberekend door de diensten van de Commissie op basis van de in het programma verstrekte informatie, aan de hand van de algemeen aanvaarde methode.

      (6)  Uit hoofde van artikel 5, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1466/97.


title: Aanbeveling van de Raad van 12 juli 2016 over het nationale hervormingsprogramma 2016 van Luxemburg en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma 2016 van Luxemburg

text:
               18.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 299/101

         AANBEVELING VAN DE RAAD
   van 12 juli 2016
   over het nationale hervormingsprogramma 2016 van Luxemburg en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma 2016 van Luxemburg
   (2016/C 299/24)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148, lid 4,
   Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid (1), en met name artikel 5, lid 2,
   Gezien de aanbeveling van de Europese Commissie,
   Gezien de resoluties van het Europees Parlement,
   Gezien de conclusies van de Europese Raad,
   Gezien het advies van het Comité voor de werkgelegenheid,
   Gezien het advies van het Economisch en Financieel Comité,
   Gezien het advies van het Comité voor sociale bescherming,
   Gezien het advies van het Comité voor de economische politiek,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 26 november 2015 heeft de Commissie haar goedkeuring gehecht aan de jaarlijkse groeianalyse en daarmee de aanzet gegeven tot het Europees semester 2016 voor coördinatie van het economisch beleid. De prioriteiten van de jaarlijkse groeianalyse zijn op 17-18 maart 2016 door de Europese Raad bekrachtigd. Op 26 november 2015 heeft de Commissie op grond van Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de Raad (2) ook het waarschuwingsmechanismeverslag aangenomen, waarin zij Luxemburg niet heeft genoemd als een van de lidstaten die aan een diepgaande evaluatie zouden worden onderworpen. Tevens heeft de Commissie op die datum een aanbeveling voor een aanbeveling van de Raad over het economisch beleid van de eurozone aangenomen. Die aanbeveling is op 18-19 februari 2016 door de Europese Raad bekrachtigd en op 8 maart 2016 door de Raad goedgekeurd (3). Als land dat de euro als munt heeft en in het licht van de grote onderlinge verwevenheid tussen de economieën van de economische en monetaire unie, dient Luxemburg ervoor te zorgen dat aan deze aanbevelingen volledig en tijdig uitvoering wordt gegeven.

               (2)

               Op 26 februari 2016 is het landverslag voor Luxemburg gepubliceerd. Daarin werd de vooruitgang beoordeeld die Luxemburg bij de tenuitvoerlegging van de op 14 juli 2015 door de Raad vastgestelde landspecifieke aanbevelingen heeft gemaakt, alsmede de vooruitgang die Luxemburg richting de nationale doelstellingen van Europa 2020 heeft geboekt.

               (3)

               Op 29 april 2016 heeft Luxemburg zijn nationale hervormingsprogramma 2016 en zijn stabiliteitsprogramma 2016 ingediend. Op grond van de onderlinge verbanden tussen beide programma's zijn deze tegelijkertijd geëvalueerd.

               (4)

               Relevante landspecifieke aanbevelingen zijn meegenomen in de programmering van de Europese structuur- en investeringsfondsen voor de periode 2014-2020. Zoals bepaald in artikel 23 van Verordening (EU) nr. 1303/2013 van het Europees Parlement en de Raad (4) kan de Commissie, wanneer het noodzakelijk is om de uitvoering van de desbetreffende aanbevelingen van de Raad te ondersteunen, een lidstaat verzoeken de partnerschaps-overeenkomst en de betrokken programma's te evalueren en wijzigingen voor te stellen. De Commissie heeft nadere bijzonderheden ter zake verstrekt in richtsnoeren over de toepassing van de maatregelen om de doeltreffendheid van de Europese structuur- en investeringsfondsen te koppelen aan gezond economisch bestuur.

               (5)

               Luxemburg valt momenteel onder het preventieve deel van het stabiliteits- en groeipact. Volgens haar stabiliteitsprogramma 2016 wil de regering in 2017 een begrotingsevenwicht bereiken en in de daaropvolgende jaren geringe overschotten boeken, tot 0,4 % van het bbp in 2020. De budgettaire middellangetermijndoelstelling zal gedurende de gehele programmaperiode worden gehaald. In zijn stabiliteitsprogramma kondigt Luxemburg echter aan dat de budgettaire middellangetermijndoelstelling zal veranderen van een structureel overschot van 0,5 % van het bbp tot en met 2016 in een structureel tekort van 0,5 % van het bbp vanaf 2017. Volgens het stabiliteitsprogramma zal de overheidsschuldquote naar verwachting geleidelijk stijgen tot 23,5 % van het bbp in 2020. Het macro-economische scenario dat aan deze begrotingsprognoses ten grondslag ligt, is plausibel, behalve voor 2017 en 2018, waarvoor het optimistisch is. Op basis van de voorjaarsprognoses 2016 van de Commissie zou het structurele overschot dalen tot 1,4 % van het bbp in 2016 en tot 0,3 % van het bbp in 2017, waarmee het boven het niveau van de budgettaire middellangetermijndoelstelling blijft. Toekomstige afwijkingen zouden worden getoetst aan de vereiste om het structurele saldo op het niveau van de middellangetermijndoelstelling te houden, teneinde de houdbaarheid van de overheidsfinanciën op lange termijn, met name op het gebied van de pensioenen, te waarborgen. Op basis van zijn beoordeling van het stabiliteitsprogramma en rekening houdend met de voorjaarsprognoses 2016 van de Commissie is de Raad van mening dat Luxemburg naar verwachting aan de bepalingen van het stabiliteits- en groeipact zal voldoen.

               (6)

               De Luxemburgse autoriteiten hebben de hoofdlijnen bekendgemaakt van een grootschalige belastinghervorming, die in 2017 in werking zou moeten treden.. Die hervorming voorziet voornamelijk in wijzigingen op het gebied van de directe belastingen, zowel voor particulieren als voor ondernemingen. Zij heeft tot doel het tarief van de vennootschapsbelasting geleidelijk omlaag te brengen (om het concurrentievermogen te vergroten) en meer progressiviteit in de inkomstenbelasting in te bouwen (voor meer billijkheid). Tegelijkertijd houdt de verhoging van bepaalde belastinguitgaven, met name met betrekking tot huisvesting, het risico in van een versmalling van de belastinggrondslag. Sommige internationale ontwikkelingen kunnen eveneens gevolgen hebben voor het ontwerp van het Luxemburgse belastingstelsel en tonen de kwetsbaarheid van ten minste een deel van de belastinginkomsten aan. Om de voorspelbaarheid van die inkomsten te verzekeren, zou de belastinggrondslag verder kunnen worden verbreed, met name door de huidige lage belasting op woningbezit te herzien en door beter gebruik te maken van alternatieve inkomstenbronnen, zoals milieubelastingen. In dit opzicht maakt de intrekking van de octrooibox een zekere verbreding van de heffingsgrondslag voor de vennootschapsbelasting mogelijk. De goedkeuring en tenuitvoerlegging van de belastinghervormingen zal nauwlettend verder worden gemonitord in het kader van het Europees semester.

               (7)

               De Luxemburgse autoriteiten hebben getracht de economie te diversifiëren, in het besef van de risico's die verbonden zijn aan een grote afhankelijkheid van de financiële sector. Gezien 's lands hoge arbeidskosten schuilt het potentieel om alternatieve bronnen van groei aan te spreken in activiteiten met een hogere toegevoegde waarde. Een succesvolle diversifiëring van de Luxemburgse economie hangt derhalve in grote mate af van de sectoren die minder gevoelig zijn voor arbeidskosten. Deze sectoren steunen in belangrijke mate op onderzoek en innovatie, die gewoonlijk hoogtechnologisch en kennisintensief zijn. Ook een verdere uitbreiding van de reeds succesvolle niet-financiële dienstensector zou de diversifiëring van de economie in de hand kunnen werken. Door investerings- en innovatiebelemmerende factoren die de economische ontwikkeling afremmen, terug te dringen of weg te nemen, zou het innovatiepotentieel ten volle kunnen worden benut en de diversifiëring worden bevorderd. Hoewel de overheidsinvesteringen boven het gemiddelde van de eurozone liggen, zijn de particuliere investeringen ondermaats. Een hoog investeringsniveau aanhouden is van essentieel belang om groeivooruitzichten te bewaren. Uit de analyse in het landverslag blijkt dat Luxemburg van alle lidstaten de meest restrictieve regelgeving heeft voor zakelijke dienstverlening en retailvestigingen. De belangrijkste beperkingen zijn vereisten inzake aandeelhouderschap, het stemrecht en multidisciplinaire beperkingen in de sector zakelijke dienstverlening, en operationele vereisten en vestigingsvoorwaarden in de detailhandel.

               (8)

               De aanhoudende stijging van de woningprijzen in de afgelopen decennia zou, samen met de sterke bevolkings- en werkgelegenheidsdynamiek die de komende jaren wordt verwacht, de voorziene toename van het inwonertal en de beroepsbevolking kunnen doorkruisen. Dit vooruitzicht is des te waarschijnlijker daar de economie grotendeels afhankelijk is van de instroom van hooggekwalificeerde werknemers uit de buurlanden, die goed zijn voor ongeveer een derde van de totale werkgelegenheid. De prijsdynamiek van residentieel vastgoed wordt gevoed door niet op elkaar aansluiten van vraag en aanbod, met name door het gebrek aan onmiddellijk beschikbare en betaalbare woningen. Het tekort aan bouwgrond en de suboptimale administratieve afhandeling van bouwvergunningsprocedures remmen de flexibiliteit van het woningaanbod af. Door het starre woningaanbod zal een groot deel van de in het huidige beleid beschikbare belastingsubsidies waarschijnlijk in de woningprijzen worden doorgerekend. Ook zouden de inspanningen om sociale huisvesting tegen betaalbare prijzen aan te bieden, kunnen worden opgevoerd. De huidige woningmarkt weerhoudt gezinnen er niet alleen van zich in Luxemburg te vestigen; zij vergroot ook het probleem van verkeerscongestie en vervuiling. De nieuwe bevolkingsprognoses in het vergrijzings-verslag 2015 verhogen ook de druk om knelpunten weg te werken die investeringen op het gebied van vervoer en huisvesting belemmeren en zouden tot uiting moeten komen in de op komst zijnde vier sectorale plannen voor huisvesting, vervoer, zones met een economische bestemming en groene ruimte.

               (9)

               De totstandbrenging van economische diversificatie zou kunnen worden afgeremd doordat de lonen in een aantal sectoren niet meestijgen met de productiviteit. Dit beperkt het actieterrein nog meer, voornamelijk tot sectoren met een hoge toegevoegde waarde. In het afgelopen decennium zijn de loonkosten per eenheid product in Luxemburg sneller gestegen dan in de meeste lidstaten van de eurozone. De in de gehele economie toegepaste automatische loonindexering is een factor die loonverschillen tussen de sectoren beperkt en kan het in aanmerking nemen van productiviteitsverschillen in de weg staan. De aanhoudend lage inflatie heeft echter geleid tot een vertraging van de automatische loonaanpassing en heeft bijgedragen tot loonmatiging. Tegelijk met de geringe loonontwikkelingen en de sterke toename van de output is het kostenconcurrentievermogen minder sterk gedaald. In deze omstandigheden is het zaak de loonontwikkelingen in de gaten te houden.

               (10)

               Leeftijdsgerelateerde geldelijke verplichtingen blijven een risico op de lange termijn, met name wat de pensioenlasten betreft. Luxemburg heeft beperkte vooruitgang geboekt met het dichten van de kloof tussen de wettelijke en de effectieve pensioenleeftijd door vervroegde uittreding te beperken. In juli 2015 is een wetsontwerp tot wijziging van de regelingen voor vervroegde uittreding bij het parlement ingediend. Hoewel één regeling afgeschaft zal worden, zullen de voorwaarden om in aanmerking te komen voor andere stelsels voor vervroegde pensionering ten dele versoepeld worden. Een wet op de herkwalificatie van werknemers met een arbeidsbeperking is in juli 2015 goedgekeurd en wordt sinds 1 januari 2016 ten uitvoer gelegd. De wet biedt werknemers met een arbeidsbeperking meer mogelijkheden om actief te blijven op de arbeidsmarkt en leidt bijgevolg tot een daling van het aantal vervroegd gepensioneerden. Vervroegde uittreding blijft wijdverbreid en de stimulansen om langer te werken zijn beperkt. Een echte strategie inzake leeftijdsbeleid om oudere werknemers langer aan het werk te houden en hen stimulansen en vaardigheden te geven om opnieuw aan het werk te gaan, ontbreekt nog steeds. Het „leeftijdspact”, dat erop gericht is ondernemingen met meer dan 150 werknemers oudere werknemers langer in dienst te laten houden, wordt nog besproken in het parlement.

               (11)

               Volgens de pensioenhervorming van 2012 moet de houdbaarheid van het pensioenstelsel om de vijf jaar na goedkeuring van deze hervorming worden gecontroleerd en geëvalueerd. De regering heeft haar voornemen bevestigd om de evaluatie te vervroegen naar 2016 — in plaats van 2017, zoals aanvankelijk gepland — en heeft een werkgroep pensioenen opgericht om de evaluatie uit te voeren. Er is geen vooruitgang geboekt wat betreft de eerdere aanbeveling van de Raad om de wettelijke pensioenleeftijd aan de levensverwachting te koppelen. Luxemburg is de enige lidstaat waar voor de periode 2013-2060 geen verdere verhoging van de wettelijke en vervroegde pensioenleeftijd is vastgelegd. In het vergrijzingsverslag 2015 wordt de verwachte stijging van de leeftijdsgerelateerde uitgaven naar beneden bijgesteld, maar dit wordt vrijwel uitsluitend verklaard door gunstigere bevolkingsprognoses, in een context waarin geen nieuwe hervormingen zijn aangenomen. Zelfs na de herziening behoort de verwachte stijging van de pensioenuitgaven nog steeds tot de hoogste in de Unie. Bovendien loopt Luxemburg risico's door de verwachte stijging van de uitgaven voor langdurige zorg, die in verhouding tot het bbp tot de hoogste van alle lidstaten behoren. Dit lijkt dan weer te worden veroorzaakt door de naar verwachting sterkste stijging van het aandeel zorgbehoevenden tegen 2060 in de Unie. Er zijn voorbereidende werkzaamheden verricht voor een hervorming die de houdbaarheid van de verzekering voor langdurige zorg op lange termijn moet garanderen.

               (12)

               In de context van het Europees semester heeft de Commissie een brede analyse van het economische beleid van Luxemburg verricht. Deze analyse is gepubliceerd in het landverslag 2016. Voorts heeft de Commissie zowel het stabiliteitsprogramma als het nationale hervormingsprogramma doorgelicht en onderzocht welk gevolg is gegeven aan de aanbevelingen die in eerdere jaren tot Luxemburg zijn gericht. Daarbij heeft zij niet alleen gekeken naar de relevantie ervan voor een houdbaar budgettair en sociaaleconomisch beleid in Luxemburg, maar is zij ook nagegaan of de EU-regels en -richtsnoeren in acht zijn genomen, gezien de noodzaak de algehele economische governance van de Unie te versterken door middel van een inbreng op EU-niveau in toekomstige nationale besluiten. De aanbevelingen in het kader van het Europees semester worden in de onderstaande aanbevelingen 1 en 2 weergegeven.

               (13)

               In het licht van deze beoordeling heeft de Raad het stabiliteitsprogramma onderzocht en is hij van mening (5) dat Luxemburg naar verwachting aan het stabiliteits- en groeipact zal voldoen.

         BEVEELT AAN dat Luxemburg in 2016 en 2017 de volgende actie onderneemt:

               1.

               De pensioenen op lange termijn houdbaar maken door de daadwerkelijke pensioenleeftijd te verhogen en vervroegde uittreding te beperken, door meer stimulansen te creëren om langer te blijven werken, en door de wettelijke pensioenleeftijd te koppelen aan veranderingen in de levensverwachting.

               2.

               Investerings- en innovatiebelemmerende factoren wegnemen die de economische ontwikkeling van de sector zakelijke dienstverlening afremmen. Knelpunten aanpakken die een belemmering vormen voor investeringen in woningen.

      Gedaan te Brussel, 12 juli 2016.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         P. KAŽIMÍR

      (1)  PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.

      (2)  Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 betreffende de preventie en correctie van macro-economische onevenwichtigheden (PB L 306 van 23.11.2011, blz. 25).

      (3)  PB C 96 van 11.3.2016, blz. 1.

      (4)  Verordening (EU) nr. 1303/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 houdende gemeenschappelijke bepalingen inzake het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds, het Cohesiefonds, het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling en het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij en algemene bepalingen inzake het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds, het Cohesiefonds en het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij, en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1083/2006 van de Raad (PB L 347 van 20.12.2013, blz. 320).

      (5)  Uit hoofde van artikel 5, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1466/97.


Avis juridique important

|

31959K0211

Aanbeveling van 28 januari 1959 aan de Regeringen van de deelnemende Staten van de Gemeenschap inzake handelspolitieke maatregelen met betrekking tot de invoer van kolen uit derde landen

Publicatieblad Nr. 008 van 11/02/1959 blz. 0197 Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 11 Deel 1 blz. 0003  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 11 Deel 1 blz. 0003

++++AANBEVELING  van 28 januari 1959  aan de Regeringen van de deelnemende Staten van de Gemeenschap  inzake handelspolitieke maatregelen met betrekking tot de invoer  van kolen uit derde landen  DE HOGE AUTORITEIT ,  Gezien de artikelen 3 , 57 , 58 en 74 van het Verdrag ,  Overwegende dat de ondernemingen van de kolenmijnindustrie van de Gemeenschap sedert verscheidene maanden met ernstige afzetmoeilijkheden hebben te kampen welke in het bijzonder het gevolg zijn van een afgenomen vraag naar zekere brandstoffen en van de concurrentie van uit derde landen ingevoerde kolen ; dat deze afzetmogelijkheden in verschillende bekkens van de Gemeenschap hebben geleid tot een uitzonderlijke opeenhoping van de voorraden en tot de instelling van dagen waarop niet wordt gewerkt ;  Overwegende dat deze toestand in het bijzonder tot uitdrukking komt op het gebied van de Bondsrepubliek Duitsland waar kolen uit derde landen zijn ingevoerd in verhoudingsgewijs toegenomen hoeveelheden en onder zodanige voorwaarden dat deze invoer ernstig nadeel dreigt te berokkenen aan de kolenproduktie op de gemeenschappelijke markt en in het bijzonder de continuïteit van de werkgelegenheid in gevaar wordt gebracht ;  Overwegende dat de handelspolitieke maatregelen welke tot dusverre door de Bondsrepubliek zijn genomen , op zichzelf niet voldoende zijn om het hoofd te bieden aan deze toestand ;  Overwegende dat artikel 57 van het Verdrag de Hoge Autoriteit verplicht bij voorkeur van indirecte middelen gebruik te maken , waaronder begrepen zijn maatregelen op het gebied van de handelspolitiek , alvorens de maatregelen voorzien in artikel 58 toe te passen ;  Overwegende dat het met betrekking tot een invoerpolitiek op lange termijn noodzakelijk is de traditionele invoer van de Gemeenschap te waarborgen teneinde een regelmatige voorziening van de markt te verkrijgen ,  Doet de Hoge Autoriteit aan de Regeringen van de deelnemende Staten van de Gemeenschap de volgende  AANBEVELING :  A ) Aan de Regering van de Bondsrepubliek Duitsland :  op kolen afkomstig uit derde landen welke ingevoerd worden in het gebied van de Bondsrepubliek , tijdelijk een invoerrecht te heffen op die invoeren welke een contingent , vrij van invoerrechten , te boven gaan :  1 . dit invoerrecht dient niet hoger te zijn dan DM 20,_ per ton ;  2 . het contingent voor het jaar 1959 , dat vrij van invoerrechten is , zal niet kleiner mogen zijn dan 5 000 000 ton ; indien de ontwikkeling van de toestand zulks vereist , zal de Hoge Autoriteit aan de Regering van de Bondsrepubliek aanbevelen het door haar vrij van invoerrechten vastgestelde contingent te wijzigen ;  3 . bij de toepassing van het contingent dient de Regering van de Bondsrepubliek iedere discriminatie te vermijden ;  4 . de Regering van de Bondsrepubliek is gemachtigd de oorsprongscontrole uit te oefenen voor zover dit noodzakelijk is voor de toepassing van de aanbevolen maatregelen .  B ) Aan de Regeringen van de overige landen van de Gemeenschap :  voor zover noodzakelijk , de nodige voorzieningen te treffen teneinde de toepassing van de aan de Regering van de Bondsrepubliek Duitsland aanbevolen maatregelen mogelijk te maken en wel in het bijzonder met betrekking tot de oorsprongscontrole van kolen afkomstig uit andere landen van de Gemeenschap welke bestemd zijn voor de Bondsrepubliek Duitsland .  Deze aanbeveling wordt in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen openbaar gemaakt en ter kennis van de Regeringen van de deelnemende Staten gebracht . Zij wordt door de kennisgeving verbindend .  De vorenstaande aanbeveling is door de Hoge Autoriteit besproken en goedgekeurd op haar zitting van 28 januari 1959 .  Door de Hoge Autoriteit  De Voorzitter  Paul FINET