Avis juridique important

|

52004SC0826

Advies van de Commissie betreffende het bestaan van een buitensporig tekort in Polen - Toepassing van artikel 104, lid 5, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap  /* SEC/2004/0826 def. */

ADVIES VAN DE COMMISSIE betreffende het bestaan van een buitensporig tekort in Polen - Toepassing van artikel 104, lid 5, van het Verdrag tot oprichting van de Europese GemeenschapTOELICHTINGOp 7 april 2004 heeft de Commissie haar voorjaarsprognoses 2004 gepubliceerd [1]. Volgens deze prognoses, waarin rekening werd gehouden met de door Polen in maart 2004 meegedeelde cijfers, steeg het tekort van de totale overheid in Polen van 3,6% van het BBP in 2002 [2] tot 4,1% van het BBP in 2003, waarmee de in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde van 3% van het BBP is overschreden.[1]  De voorjaarsprognoses 2004 van de Commissie zijn beschikbaar op de volgende website: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/publications/european_economy/2004/ee204en.pdf.[2]  Volgens het convergentieprogramma, dat op 17 mei door de Poolse autoriteiten werd ingediend, is het tekort voor 2002 bijgesteld naar 4,0% van het BBP.Op grond van dit bewijsmateriaal heeft de Commissie op 12 mei 2004 de buitensporigtekortprocedure ten aanzien van Polen ingeleid met de goedkeuring van het verslag als bedoeld in artikel 104, lid 3, van het Verdrag [3]. Op 17 mei 2004 ontving de Commissie het convergentieprogramma van Polen, waarin werd bevestigd dat het tekort in 2003 4,1% van het BBP beliep.[3]  De volledige tekst van dit verslag is beschikbaar op de volgende website: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/procedures_en.htm.De toepassing van de buitensporigtekortprocedure (BTP) is geregeld bij artikel 104 van het Verdrag en bij Verordening (EG) nr. 1467/97 van de Raad "over de bespoediging en verduidelijking van de tenuitvoerlegging van de procedure bij buitensporige tekorten", die deel uitmaakt van het stabiliteits- en groeipact [4]. De landen die op 1 mei 2004 tot de EU zijn toegetreden zijn lidstaten met een derogatie. Deze dienen weliswaar buitensporige tekorten te vermijden, maar sancties uit hoofde van artikel 104, leden 9 en 11, van het Verdrag kunnen aan hen niet worden opgelegd.[4]  PB L 209 van 2.8.1997.In het Commissieverslag op grond van artikel 104, lid 3, van het Verdrag werd geconcludeerd dat het feit dat het Poolse tekort in 2003 de in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde van 3% van het BBP overschreed, niet werd veroorzaakt door een buiten de macht van de Poolse autoriteiten vallende ongewone gebeurtenis en evenmin het gevolg was van een ernstige economische neergang in de zin van het stabiliteits- en groeipact, aangezien de reële BBP-groei in 2003 3,7% bedroeg. Ten aanzien van de ontwikkelingen in 2004 werd in het verslag geconcludeerd dat het tekort van de totale overheid zal toenemen en opnieuw hoger dan 3% van het BBP zal uitkomen. Met name wordt in de voorjaarsprognoses 2004 van de Commissie voor 2004 een overheidstekort van 6,0% van het BBP verwacht, welk percentage hoger is dan de 5,7% van het BBP die door de Poolse autoriteiten in het convergentieprogramma werd voorspeld.In het Commissieverslag, dat op de voorjaarsprognoses 2004 van de Commissie is gebaseerd, wordt ook geconcludeerd dat de schuldquote, die in 2003 op 45,4% van het BBP uitkwam, in 2004 onder de in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde van 60% zal blijven. Met name wordt in de voorjaarsprognoses 2004 van de Commissie verwacht dat de schuldquote in 2004 49,1% van het BBP zal bedragen, wat overeenkomt met de 49% van het BBP die door de Poolse autoriteiten in het convergentieprogramma werd voorspeld. De cijfers voor het overheidstekort en de overheidsschuld zullen naar boven moeten worden bijgesteld indien de open pensioenfondsen van de overheidssector worden uitgesloten ten vervolge op het besluit van Eurostat inzake de classificatie van pensioenstelsels op basis van kapitaaldekking.In artikel 104, lid 4, van het Verdrag wordt bepaald dat "het in artikel 114 bedoelde Comité (d.i. het Economisch en Financieel Comité) advies uitbrengt over het verslag van de Commissie". Het Comité bracht advies uit op 24 mei 2004 en sloot zich daarin aan bij de beoordeling van het Commissieverslag. Met name kwam het comité tot de conclusie dat de begrotingssituatie in Polen wees op het bestaan van een buitensporig tekort overeenkomstig het eerste van de twee in artikel 104, lid 2, van het Verdrag vastgelegde criteria voor het vaststellen van dergelijke tekorten. Andere relevante factoren werden in aanmerking genomen, met name de budgettaire situatie op middellange termijn en de investeringsquote van de overheid, doch dit veranderde de op de criteria zelf gebaseerde beoordeling niet. Het Comité achtte het tevens waarschijnlijk dat het overheidstekort ook in 2004 de in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde zou overschrijden en dat de brutoschuld van de totale overheid in 2004 onder de referentiewaarde van 60% van het BBP zou blijven.Na onderzoek van alle relevante factoren die in haar verslag in aanmerking zijn genomen en gezien het advies van het Comité is de Commissie van mening dat er in Polen een buitensporig tekort bestaat. Dit advies, dat op 24 juni 2004 door de Commissie werd goedgekeurd, wordt hierbij aan de Raad uitgebracht overeenkomstig artikel 104, lid 5, van het Verdrag. De Commissie beveelt de Raad aan dienovereenkomstig te besluiten conform artikel 104, lid 6. Bovendien dient de Commissie overeenkomstig artikel 104, lid 7, van het Verdrag bij de Raad een aanbeveling in voor een tot Polen te richten aanbeveling van de Raad om te bereiken dat het buitensporige tekort wordt verholpen.ADVIES VAN DE COMMISSIE betreffende het bestaan van een buitensporig tekort in Polen - Toepassing van artikel 104, lid 5, van het Verdrag tot oprichting van de Europese GemeenschapALGEMENE OVERWEGINGENOvereenkomstig artikel 104 van het Verdrag dienen de lidstaten buitensporige tekorten te vermijden. Dit geldt ook voor lidstaten met een derogatie, wat het geval is voor alle landen die op 1 mei 2004 tot de EU zijn toegetreden. Beschikkingen betreffende het bestaan van een buitensporig tekort zijn geregeld bij de buitensporigtekortprocedure (BTP) die wordt omschreven in artikel 104 van het Verdrag en Verordening (EG) nr. 1467/97 van de Raad, die deel uitmaakt van het stabiliteits- en groeipact [5].[5]  PB L 209 van 2.8.1997.Volgens artikel 104, lid 2, van het Verdrag moet de Commissie toezien op de ontwikkeling van de begrotingssituatie en de omvang van de overheidsschuld in de lidstaten, teneinde aanzienlijke tekortkomingen vast te stellen. Met name moet de Commissie nagaan of de hand wordt gehouden aan de begrotingsdiscipline op basis van twee criteria, namelijk de verhouding tussen het voorziene of feitelijke overheidstekort en het bruto binnenlands product (BBP) en de verhouding tussen de overheidsschuld en het BBP. De statistische gegevens over deze variabelen worden door de Commissie verstrekt op basis van door de lidstaten in te dienen gegevens.Volgens artikel 104, lid 3, van het Verdrag moet de Commissie een verslag opstellen indien een lidstaat niet voldoet aan beide criteria of aan een van de criteria van artikel 104, lid 2, of indien zij, ook al is aan de criteria voldaan, van mening is dat er gevaar voor een buitensporig tekort in een lidstaat aanwezig is. In het verslag van de Commissie wordt er tevens rekening mee gehouden of het overheidstekort groter is dan de investeringsuitgaven van de overheid en worden alle andere relevante factoren in aanmerking genomen, met inbegrip van de economische en budgettaire situatie van de lidstaat op middellange termijn, zoals voorgeschreven bij artikel 104, lid 3, van het Verdrag. Op basis van haar voorjaarsprognoses 2004, waarin rekening werd gehouden met de door Polen in maart 2004 meegedeelde cijfers, heeft de Commissie op 12 mei 2004 een dergelijk verslag voor Polen goedgekeurd.Vervolgens heeft het Economisch en Financieel Comité overeenkomstig artikel 104, lid 4, op 24 mei 2004 advies uitgebracht over het verslag van de Commissie.Volgens artikel 104, lid 5, van het Verdrag moet de Commissie advies uitbrengen aan de Raad indien zij van oordeel is dat er in een lidstaat een buitensporig tekort bestaat of kan ontstaan. Om te concluderen of er een buitensporig tekort bestaat of kan ontstaan, dient naar de mening van de Commissie rekening te worden gehouden met: i) de bevindingen in haar eigen verslag en ii) het advies van het Economisch en Financieel Comité daarover. Op basis van deze elementen heeft de Commissie een aantal overwegingen voor Polen opgesteld.OVERWEGINGEN INZAKE POLEN1. Het overheidstekort in Polen bedroeg in 2003 4,1% van het BBP, ruim boven de in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde van 3% van het BBP. Het tekort bleef ongeveer op het niveau van het tekort van 2002 (4,0% van het BBP, in het convergentieprogramma van mei 2004 naar boven bijgesteld van het percentage van 3,6% van het BBP in de mededeling van de begrotingscijfers van maart 2004).2. De overschrijding door het tekort van de referentiewaarde van 3% van het BBP in 2003 werd niet veroorzaakt door een buiten de macht van de Poolse autoriteiten vallende ongewone gebeurtenis en evenmin door een ernstige economische neergang in de zin van het stabiliteits- en groeipact. In 2003 bedroeg de reële BBP-groei volgens de jongste ramingen 3,8%.3. Het feitelijk overheidstekort kwam in 2003 hoger uit dan werd verwacht in augustus 2002 toen het economische pretoetredingsprogramma werd goedgekeurd. Hoger dan voorspelde uitgaven waren het gevolg van bijkomende uitgaven voor diverse sociale uitkeringen (b.v. kinderbijslag en gezinsbijslagen) en de aflossing van de buitenlandse schuld. Ondanks de sterkere groei en diverse maatregelen ter verbetering van de belastingadministratie bleven de inkomsten in 2003 achter bij de oorspronkelijke ramingen. De opbrengst van de inkomstenbelasting werd op grond van optimistische loon- en werkgelegenheidsprognoses overschat. Ook de opbrengst van de indirecte belastingen was lager dan verwacht.4. De openbare bruto-investeringen beliepen in 2003 3,5% van het BBP, tegenover een overheidstekort ten belope van 4,1% van het BBP.5. Verwacht wordt dat het overheidstekort ook in 2004 boven de in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde zal liggen. Met name wordt in de voorjaarsprognoses 2004 van de Commissie verwacht dat het overheidstekort in Polen in 2004 6,0% van het BBP zal bedragen, welk percentage hoger is dan de 5,7% van het BBP die door de Poolse autoriteiten in het convergentieprogramma werd voorspeld.6. De bruto schuldquote in Polen, die in 2003 45,4% van het BBP bedroeg, zal in 2004 waarschijnlijk onder de in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde van 60% blijven. Met name wordt in de voorjaarsprognoses 2004 van de Commissie verwacht dat de bruto overheidsschuld in 2004 49,1% van het BBP zal bedragen, wat overeenkomt met de 49% van het BBP die door de Poolse autoriteiten in het convergentieprogramma werd voorspeld.CONCLUSIENaar aanleiding van het toezicht op de begrotingssituatie in Polen en met name het onderzoek naar de naleving van de criteria van artikel 104, lid 2, heeft de Commissie een verslag opgesteld overeenkomstig artikel 104, lid 3, van het Verdrag. Na onderzoek van alle relevante factoren die in haar verslag in aanmerking zijn genomen en gezien het advies van het Comité is de Commissie van mening dat er in Polen een buitensporig tekort bestaat.


				|

		52011SC0813

			Aanbeveling voor een AANBEVELING VAN DE RAAD over het nationale hervormingsprogramma 2011 van Nederlanden met een advies van de Raadover het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Nederland voor de periode 20112015 /* SEC/2011/0813 def. */

			   	Aanbeveling voor een
AANBEVELING VAN DE RAAD
over het nationale hervormingsprogramma 2011
van Nederland
en met een advies van de Raad
over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Nederland voor de periode
2011‑2015
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van
de Europese Unie, en met name de artikelen 121, lid 2, en 148, lid 4,
Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de
Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties
en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid[1], en met name artikel 5, lid 3,
Gezien de aanbeveling van de Europese
Commissie[2],
Gezien de conclusies van de Europese Raad,
Gezien het advies van het Comité voor de
werkgelegenheid,
Na raadpleging van het Economisch en
Financieel Comité,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)
Op 26 maart 2010 hechtte de Europese Raad zijn
goedkeuring aan het voorstel van de Europese Commissie voor een nieuwe groei-
en werkgelegenheidstrategie. Deze Europa 2020-strategie moet voor betere coördinatie
van het economisch beleid zorgen en zich toespitsen op de sleutelgebieden
waarop Europa's potentieel voor duurzame groei en concurrentievermogen een
krachtige impuls nodig heeft.
(2)
De Raad heeft op 13 juli 2010 een aanbeveling
inzake de globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten en
de Unie (2010-2014) en op 21 oktober 2010 een besluit betreffende de
richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten[3] aangenomen, die samen de "geïntegreerde
richtsnoeren" vormen. De lidstaten werd verzocht in hun nationaal
economisch en werkgelegenheidsbeleid met de geïntegreerde richtsnoeren rekening
te houden.
(3)
Op 12 januari 2011 hechtte de Commissie haar
goedkeuring aan de eerste jaarlijkse groeianalyse en gaf daarmee de aanzet tot
een nieuwe cyclus van economische governance in de EU en het eerste Europees
Semester van voorafgaande en geïntegreerde beleidscoördinatie, dat op de Europa
2020-strategie berust.
(4)
Op 25 maart 2011 heeft de Europese Raad de
prioriteiten inzake begrotingsconsolidatie en structurele hervorming
goedgekeurd (overeenkomstig de conclusies van de Raad van 15 februari en 7
maart 2011 en ten vervolge op de jaarlijkse groeianalyse van de Commissie). Hij
benadrukte dat voorrang moet worden gegeven aan het weer gezond en houdbaar
maken van begrotingen, het terugdringen van de werkloosheid door hervormingen
van de arbeidsmarkt en nieuwe inspanningen om de groei te stimuleren. Hij
verzocht alle lidstaten deze prioriteiten in concrete maatregelen om te zetten
die in hun stabiliteits- of convergentieprogramma's en in hun nationale
hervormingsprogramma's worden opgenomen.
(5)
Op 25 maart 2011 verzocht de Europese Raad voorts
de lidstaten die aan het Euro Plus-pact deelnemen hun toezeggingen tijdig te
presenteren om te kunnen worden opgenomen in de stabiliteits- of
convergentieprogramma's en de nationale hervormingsprogramma's.
(6)
Op 29 april 2011 heeft Nederland zijn
geactualiseerde stabiliteitsprogramma 2011 voor de periode 2011-2015 en zijn
nationale hervormingsprogramma 2011 ingediend. Om met de onderlinge verbanden
rekening te houden zijn beide programma's terzelfder tijd geëvalueerd.
(7)
Ondanks eerdere gunstige resultaten had de zeer
open Nederlandse economie, toen de crisis uitbrak, aanzienlijk te lijden: het
reële bbp kromp in 2009 met bijna 4%. Het herstel begon zich af te tekenen in
het tweede halfjaar van 2009, dankzij het aantrekken van de externe vraag, en
heeft in het eerste halfjaar 2010 aan kracht gewonnen, wat een groei van het
BBP van 1,8% tot gevolg had. De gevolgen van de crisis voor de arbeidsmarkt
bleven relatief beperkt. Naar verwachting zal de werkloosheid in de komende
twee jaar geleidelijk afnemen van 4,5% in 2010 tot 4% in 2012. De crisis heeft
ernstige gevolgen gehad voor de Nederlandse overheidsfinanciën, met een stijging
van het overheidstekort tot 5,5% van het bbp in 2009
en 5,4% in 2010. Overheidsingrepen ter ondersteuning van de financiële
instellingen en ter stabilisering van de financiële markten leidden tot een
stijging van de overheidsschuldquote met 15 procentpunten
van het bbp, terwijl de schuldquote in 2009 op 60,8% van het bbp kwam.
(8)
Op basis van de overeenkomstig Verordening (EG) nr.
1466/97 van de Raad verrichte evaluatie van het geactualiseerde
stabiliteitsprogramma komt de Raad tot de conclusie dat het aan de
begrotingsprognoses van het programma ten grondslag liggende macro-economische
scenario aannemelijk lijkt. Het programma is gebaseerd op enigszins behoedzamer
groeiprognoses voor 2011 en 2012 dan de voorjaarsprognose 2011 van de diensten
van de Commissie. In het stabiliteitsprogramma wordt voorgenomen het
overheidstekort in 2012 tot onder de referentiewaarde van 3% terug te dringen,
één jaar eerder dan de in de buitensporigtekortprocedure vastgestelde termijn.
Op basis van de cijfers in het stabiliteitsprogramma zal de
middellangetermijndoelstelling (MTD), een structureel tekort van 0,5% van het
bbp, aan het einde van de programmaperiode bijna zijn bereikt, aangezien het
door de Commissie berekende structurele saldo uitkomt op -0,8% van het bbp in 2015.
De begrotingsstrategie wordt tot 2015 volledig ondersteund door voldoende
specifieke maatregelen, hoewel aan de uitvoering daarvan enig risico is
verbonden, met name ten aanzien van de mogelijkheid om uitgavenoverschrijdingen
in de gezondheidszorg te compenseren en toezicht te houden op de uitgaven van
lokale overheden. De gemiddelde jaarlijkse begrotingsinspanning bedraagt 0,75%
van het bbp in de periode 2011-2013, waarmee wordt voldaan aan de aanbeveling
van de Raad in het kader van de BTP van 2 december 2009. Voor de jaren
volgend op de termijn voor het corrigeren van het buitensporig tekort (2014 en
2015) verbetert het herberekende structurele saldo met 0,25% in 2014 en 0,5% in
2015, en ligt het daarmee iets lager dan de vereiste verbetering van 0,5% van
het structurele saldo totdat de middellangetermijndoelstelling is bereikt.
(9)
De door de Nederlandse autoriteiten geplande en
uitgevoerde begrotingsconsolidatie steunt in sterke mate op bezuinigingen die
vooral structureel van aard zijn, in totaal circa 3% van het BBP aan het einde
van de programmaperiode (2015) vergeleken met het referentiescenario. Met het
hieruit resulterende aanpassingstraject wordt beoogd een verlaging van het
overheidstekort van 3,8% van het bbp in 2011 tot 2,4% van het bbp in 2012 tot
stand te brengen, met in de periode 2013-2015 een verdere daling in jaarlijkse
stappen van circa 0,5%. Nederland is vastbesloten die doelstellingen te
bereiken. Door groeibevorderende beleidsgebieden zoals onderwijs van de
bezuinigingen te vrijwaren zou worden voorkomen dat het toekomstige potentieel
voor economische groei wordt aangetast en zou ertoe worden bijgedragen dat een
duurzame correctie van het buitensporige tekort wordt bereikt.
(10)
Behalve consolidatie op korte termijn is een van de
grootste uitdagingen het verbeteren van de houdbaarheid van de
overheidsfinanciën op lange termijn, die  negatief wordt beïnvloed door de
sterke stijging van de leeftijdgerelateerde uitgaven. De langetermijnkosten van
de vergrijzing liggen duidelijk boven het EU-gemiddelde, met name wat
langdurige zorg en pensioenen betreft. De verwachte stijging van de uitgaven
voor langdurige zorg is de hoogste in Europa, zoals in het Verslag over de
vergrijzing 2009 van de Commissie wordt aangetoond. De belangrijkste reden
hiervoor is het bestaan van een reeds uitgebreid systeem van formele langdurige
zorg (bv. openbare verzekering op lange termijn die persoonlijke verzorging,
verpleging, begeleiding, behandeling en verblijf in een instelling dekt),
terwijl informele zorg in Nederland een meer beperkte rol speelt.
(11)
De Nederlandse arbeidsmarkt wordt gekenmerkt door
een betrekkelijk hoge participatiegraad, een hoge productiviteit per gewerkt
uur en een lage werkloosheid. De grootste uitdaging voor de arbeidsmarkt zal
echter bestaan in het aanboren van onbenut arbeidspotentieel, in het bijzonder
om de verwachte afname van de beroepsbevolking ten gevolge van vergrijzing te
compenseren. Het gemiddelde aantal per jaar gewerkte uren is het laagste in de
EU, zoals wordt bevestigd door de meest recente beschikbare gegevens. Het
geringe aantal gewerkte uren vloeit voort uit het naar verhouding zeer grote
aantal personen dat in deeltijd werkt, met name vrouwen, wat kan worden
toegeschreven aan persoonlijke voorkeur maar ook aan het bestaan van negatieve
financiële prikkels om hetzij de arbeidsmarkt te betreden hetzij meer uren te
werken. Op dit ogenblik is in Nederland een van de grootste hindernissen voor
verdieners van een tweede inkomen om de arbeidsmarkt te betreden of meer uren
te werken het hoge marginaal belastingtarief op tweede inkomens, dat in sommige
gevallen kan oplopen tot meer dan 80%, als gevolg van onder andere de algemene
heffingskorting en de verlaging van inkomensafhankelijke toelagen zoals de
subsidie voor kinderopvang.
(12)
Voor een steeds groeiende, heterogene groep
gedeeltelijk gehandicapte, langdurig werklozen die in toenemende mate het
risico op structurele werkloosheid lopen, heeft de tenuitvoerlegging van een
actief arbeidsmarktbeleid kennelijk geen positieve resultaten opgeleverd.
Vooral onderdanen van niet-EU-landen ondervinden grote moeilijkheden, waardoor
de hardnekkige kloof op het gebied van werkgelegenheid en werkloosheid steeds
groter wordt.
(13)
Het Nederlandse onderzoek- en innovatiesysteem
(O&I) is erin geslaagd zijn innovatiecapaciteit te behouden maar het
geringe aandeel van de particuliere sector in investering in onderzoek en
ontwikkeling (O&O) kan de toekomstige economische groei en het
concurrentievermogen van de Nederlandse economie ongunstig beïnvloeden. De regering
wil een aantrekkelijk klimaat creëren voor O&I-intensieve bedrijven,
bedrijven uit het buitenland daaronder begrepen, door middel van fiscale
stimuleringsmaatregelen, ruimte voor ondernemers en excellentie op het gebied
van onderzoek. Door de noodzaak van begrotingsconsolidatie dit jaar is het
echter mogelijk dat een aantal subsidies voor ondernemingen niet wordt
voortgezet terwijl andere zullen worden gestroomlijnd en op "economische
topsectoren" worden gericht en worden omgezet in meer generieke belastinginstrumenten.
(14)
De congestieniveaus in het weg- en spoorvervoer
hebben een negatieve impact op het ondernemingsklimaat. Deze congestieniveaus
behoren tot de hoogste in de EU. In dit verband heeft een relatief inefficiënte
vervoersinfrastructuur ongunstige gevolgen voor de arbeidsmobiliteit en
derhalve voor de potentiële groei door productiviteit. Werknemers hebben te
maken met grote afstanden tussen woning en werkplek, onzekere reistijden en
hoge congestiekosten. Naar verwachting zullen deze kosten bij ongewijzigd
beleid tot 2020 verder stijgen. Verbeteringen in het efficiënte gebruik van
infrastructuur, bijvoorbeeld door middel van rekeningrijden, zouden een
positieve bijdrage leveren aan de arbeidsmobiliteit, de productiviteit en
derhalve aan de potentiële groei.
(15)
Op 4 april 2011 heeft Nederland een aantal
toezeggingen gedaan in het kader van het Euro Plus-pact[4]. Deze omvatten maatregelen om het
concurrentievermogen (invoering van een nieuw bedrijfslevenbeleid gebaseerd op
meer generieke lastenverlichting en vermindering van de administratieve lasten)
en de werkgelegenheid (sociale zekerheid activerender maken en de
afhankelijkheid van werkloosheidsuitkeringen verminderen) te stimuleren, verder
bij te dragen aan de houdbaarheid van de overheidsfinanciën (verankering van
het stabiliteits- en groeipact in het nationale recht) en de financiële
stabiliteit te versterken (meer bevoegdheden voor toezichthoudende instanties).
De toezeggingen hebben betrekking op alle onderdelen van het pact. Zij houden
de voortzetting in van de bredere hervormingsagenda die in het
stabiliteitsprogramma en het nationale hervormingsprogramma is vastgelegd.
Niettemin bevatten zij te weinig details wat hun tijdschema betreft en de
maatregelen die nodig zullen zijn om de toezeggingen ten uitvoer te leggen.
Deze toezeggingen zijn beoordeeld en in de aanbevelingen in aanmerking genomen.
(16)
De Commissie heeft het stabiliteitsprogramma en het
nationale hervormingsprogramma, met inbegrip van het Euro Plus-pact, onderzocht[5]. Daarbij heeft zij gekeken naar de
relevantie ervan voor een houdbaar budgettair en sociaaleconomisch beleid in
Nederland, alsook of de EU-regels en  richtsnoeren in acht zijn genomen, gezien
de noodzaak de algemene economische governance van de Europese Unie te
versterken door middel van een EU-inbreng in toekomstige nationale besluiten.
Zij is van mening dat de geheel gespecificeerde Nederlandse
begrotingsconsolidatiestrategie moet worden uitgevoerd zoals gepland, waarbij
de uitgaven op de gebieden die het meest bevorderlijk zijn voor de groei op
lange termijn, behouden blijven. Er moeten verdere stappen worden ondernomen om
de houdbaarheid van de overheidsfinanciën op lange termijn te verbeteren, met
name op het gebied van pensioenen en langdurige zorg, om de arbeidsmarktparticipatie
en ‑integratie te vergroten en de problemen aan te pakken die zich
voordoen als gevolg van de vervoerscongestie.
(17)
In het licht van deze beoordeling, en rekening
houdende met de aanbeveling van de Raad van 2 december 2009 op grond van
artikel 126, lid 7, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese
Unie, heeft de Raad de actualisering 2011 van het stabiliteitsprogramma van
Nederland onderzocht. Zijn advies[6]
daarover is met name in de onderstaande aanbevelingen (1) en (2) weergegeven.
Rekening houdende met de conclusies van de Europese Raad van 25 maart 2011,
heeft de Raad het nationale hervormingsprogramma van Nederland onderzocht.
BEVEELT AAN dat Nederland in de periode
2011-2012 actie onderneemt overeenkomstig de volgende punten:
(1)
De begrotingsstrategie voor 2012 en daarna
uitvoeren zoals gepland. Ervoor zorgen dat het corrigeren van het buitensporig
tekort houdbaar en groeivriendelijk is, door de uitgaven op gebieden die van
rechtstreeks belang zijn voor de groei zoals onderzoek en innovatie, onderwijs
en opleiding, te ontzien.
(2)
Maatregelen nemen om de wettelijke
pensioengerechtigde leeftijd te verhogen door deze aan de levensverwachting te
koppelen en deze maatregelen met andere te ondersteunen om de effectieve
pensioengerechtigde leeftijd op te trekken en de houdbaarheid van de
overheidsfinanciën op lange termijn te verbeteren. Een
blauwdruk voor te bereiden om de langdurige zorg met het oog op de vergrijzing
te hervormen.
(3)
De arbeidsmarktparticipatie vergroten door de
negatieve fiscale prikkels om te werken voor verdieners van een tweede inkomen
te verminderen en maatregelen op te stellen om de meest kwetsbare groepen te
ondersteunen en hen te helpen opnieuw de arbeidsmarkt te betreden.
(4)
Innovatie, particuliere investeringen in O&O en
nauwere banden tussen wetenschap en bedrijfsleven bevorderen door het geven van
de juiste prikkels in het kader van het nieuwe bedrijfslevenbeleid ('Naar de
top').
(5)
De hoge kosten van congestie in vervoernetwerken
blijven verminderen door te zorgen voor een verschuiving van vaste naar
variabele kosten van wegvervoer, door gerichte uitbreidingen van het spoor- en
wegennetwerk en door de invoering van rekeningrijden.
Gedaan te Brussel,
                                                                       Voor
de Raad
                                                                       De
voorzitter
[1]               PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.
[2]               PB C […] van [...], blz. […].
[3]               Gehandhaafd
voor 2011 bij Besluit 2011/308/EU van de Raad van 19 mei 2011.
[4]               Meer bijzonderheden over de in het kader van het Euro
Plus-pact gedane toezeggingen zijn te vinden in SEC(2011) 727.
[5]               SEC(2011) 727.
[6]               Uit hoofde van artikel 5, lid 3, van Verordening (EG)
nr. 1466/97 van de Raad.


title: Aanbeveling van de Raad van 15 februari 2011 inzake de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (negende EOF) voor het begrotingsjaar 2009

text:
               11.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 265/28

         AANBEVELING VAN DE RAAD
   van 15 februari 2011
   inzake de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (negende EOF) voor het begrotingsjaar 2009
   (2011/668/EU)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gezien de Partnerschapsovereenkomst tussen de leden van de groep van staten in Afrika, het Caribische gebied en de Stille Oceaan, enerzijds, en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, anderzijds, ondertekend te Cotonou op 23 juni 2000 (1), en gewijzigd bij de te Luxemburg op 25 juni 2005 ondertekende overeenkomst (2),
   Gezien het Intern Akkoord tussen de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, betreffende de financiering en het beheer van de steun van de Gemeenschap in het kader van het financieel protocol bij de Partnerschapsovereenkomst tussen de staten in Afrika, het Caribische gebied en de Stille Oceaan en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, ondertekend te Cotonou (Benin) op 23 juni 2000 en de toewijzing van financiële bijstand ten behoeve van de landen en gebieden overzee waarop de bepalingen van het vierde deel van het EG-Verdrag van toepassing zijn (3) (hierna „Intern Akkoord” genoemd), waarbij, onder andere, een negende Europees Ontwikkelingsfonds (negende EOF) werd ingesteld, en met name artikel 32, lid 3,
   Gezien het Financieel Reglement van 27 maart 2003 van toepassing op het negende Europees Ontwikkelingsfonds (4), en met name de artikelen 96 tot en met 103,
   Na onderzoek van de jaarrekening en de balans betreffende de verrichtingen van het negende EOF, die op 31 december 2009 zijn vastgesteld, alsmede van het jaarverslag van de Rekenkamer over de activiteiten gefinancierd uit het achtste, negende en tiende Europees Ontwikkelingsfonds (EOF) (5) wat het begrotingsjaar 2009 betreft, vergezeld van de in dat jaarverslag vervatte antwoorden van de Commissie,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Krachtens artikel 32, lid 3, van het Intern Akkoord wordt aan de Commissie voor het financiële beheer van het negende EOF kwijting verleend door het Europees Parlement op aanbeveling van de Raad.

               (2)

               De uitvoering van de verrichtingen van het negende EOF door de Commissie gedurende het begrotingsjaar 2009 is over het geheel genomen bevredigend geweest.

         BEVEELT het Europees Parlement AAN de Commissie kwijting te verlenen voor de uitvoering van de verrichtingen van het negende EOF voor het begrotingsjaar 2009.

      Gedaan te Brussel, 15 februari 2011.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         MATOLCSY Gy.

      (1)  PB L 317 van 15.12.2000, blz. 3.

      (2)  PB L 287 van 28.10.2005, blz. 4.

      (3)  PB L 317 van 15.12.2000, blz. 355.

      (4)  PB L 83 van 1.4.2003, blz. 1.

      (5)  PB C 303 van 9.11.2010, blz. 243.


Belangrijke juridische mededeling

|

52006SC0111

Aanbeveling voor een advies van de Raad overeenkomstig artikel 5, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Luxemburg, 2005-2008  /* SEC/2006/0111 def. */

	[pic] | COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN |Brussel, 1.2.2006SEC(2006) 111 definitiefAanbeveling voor eenADVIES VAN DE RAADovereenkomstig artikel 5, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Luxemburg, 2005-2008(door de Commissie ingediend)TOELICHTINGAchtergrondHet stabiliteits- en groeipact, dat op 1 juli 1998 in werking is getreden, gaat uit van gezonde openbare financiën als middel ter versterking van de voorwaarden voor prijsstabiliteit en voor een sterke en duurzame groei die bevorderlijk is voor de werkgelegenheidschepping. In 2005 is het pact voor de eerste maal gewijzigd. Het heeft weliswaar zijn nut bewezen bij het verankeren van begrotingsdiscipline, maar er werd een hervorming van het pact nodig geacht om de doeltreffendheid en de economische onderbouwing ervan te versterken en tevens de houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn te waarborgen.In Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid[1], die deel uitmaakt van het pact, is bepaald dat de lidstaten stabiliteits- of convergentieprogramma's en jaarlijkse actualiseringen daarvan aan de Raad en de Commissie moeten voorleggen (de lidstaten die de eenheidsmunt reeds hebben aangenomen, moeten (geactualiseerde) stabiliteitsprogramma's indienen en de lidstaten die de eenheidsmunt nog niet hebben aangenomen, moeten (geactualiseerde) convergentieprogramma's indienen). Het eerste stabiliteitsprogramma van Luxemburg is op 16 februari 1999 ingediend. Overeenkomstig de verordening bracht de Raad op basis van een aanbeveling van de Commissie en na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité op 15 maart 1999 hierover advies uit. Geactualiseerde stabiliteits- en convergentieprogramma's worden volgens dezelfde procedure door de Commissie beoordeeld en door hogervermeld Comité onderzocht, terwijl ook de Raad over de mogelijkheid beschikt deze programma's te evalueren.In de programma's moeten de lidstaten aangeven wat hun middellangetermijndoelstelling voor de begrotingssituatie is, met welke beleidsmaatregelen zij deze doelstelling willen verwezenlijken en daaraan willen vasthouden, en welke economische veronderstellingen eraan ten grondslag liggen. Volgens het gewijzigde pact moet de middellangetermijndoelstelling voor individuele lidstaten worden gedifferentieerd teneinde rekening te houden met de economische en budgettaire heterogeniteit in de Unie, alsook met het begrotingsrisico voor de houdbaarheid van de openbare financiën. Andere elementen van de hervorming zijn dat moet worden gestreefd naar een meer symmetrische aanpak van het begrotingsbeleid gedurende de gehele cyclus door een sterkere begrotingsdiscipline in economisch goede tijden, terwijl "grote structurele hervormingen" met een verifieerbare positieve invloed op de houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn in aanmerking moeten worden genomen bij het toestaan van een tijdelijke afwijking van de middellangetermijndoelstelling of van het aanpassingstraject met het oog op het bereiken van deze doelstelling.Rekening houdend met de najaarsprognoses 2005 van haar diensten, de gedragscode[2], de algemeen aanvaarde methode voor de schatting van de potentiële productie en de conjunctuurgezuiverde saldi, alsmede met de globale richtsnoeren voor het economisch beleid die zijn vervat in de geïntegreerde richtsnoeren voor de periode 2005-2008, heeft de Commissie het onlangs ingediende geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Luxemburg onderzocht en, op basis van de onderstaande evaluatie, een aanbeveling voor een advies van de Raad aangenomen.Evaluatie(1) De zevende actualisering van het stabiliteitsprogramma van Luxemburg is op 28 november 2005 bij de Commissie ingediend. Zij heeft betrekking op de periode 2005-2008. Het programma is grotendeels in overeenstemming met de in de nieuwe gedragscode[3] vastgelegde modelstructuur en gegevensvereisten voor stabiliteits- en convergentieprogramma's.(2) De afgelopen twintig jaar waren de economische prestaties van Luxemburg buitengewoon goed, met een gemiddelde reële groei van het BBP van 5,5% per jaar en een toename van de binnenlandse werkgelegenheid met 3,25%. In 2001 deed zich een sterke groeivertraging voor, die evenwel werd gevolgd door een snel herstel, dat resulteerde in een groeipercentage van 4,4% in 2004. Luxemburg beschikt van oudsher over zeer gezonde overheidsfinanciën: vanaf het begin van de jaren negentig werden voortdurend overschotten geboekt bij een zeer lage overheidsschuld. Wegens de zeer sterke toename van de uitgaven laten deze overschotten sinds het begin van dit decennium evenwel een snelle daling zien en zijn zij in 2004 in een tekort omgeslagen.(3) In het macro-economische scenario dat in het programma wordt geschetst, wordt ervan uitgegaan dat de reële BBP-groei zal aantrekken van naar schatting 4,0% in 2005 tot 4,4% in 2006 en 4,9% in zowel 2007 als 2008. Deze groeihypothesen lijken geloofwaardig, maar toch iets te rooskleurig wat de laatste jaren betreft wanneer zij worden vergeleken met de najaarsprognoses 2005 van de diensten van de Commissie en de ramingen van de potentiële productie die dezelfde prognoses impliceren. De in het programma geschetste inflatieverwachtingen lijken geloofwaardig. Zij zijn aanzienlijk lager dan de inflatieramingen die in de najaarsprognoses 2005 van de diensten van de Commissie zijn opgenomen, maar zij zijn dan ook gebaseerd op andere veronderstellingen, in het bijzonder een lagere olieprijs. Olieproducten wegen ongewoon zwaar door in de Luxemburgse HICP wegens de grote aankopen van autobrandstof door niet-ingezetenen.(4) In zijn advies van 18 januari 2005 heeft de Raad de in de vorige actualisering van het stabiliteitsprogramma voor de periode 2004-2007 gepresenteerde begrotingsstrategie onderschreven. Wat de uitvoering van de begroting in 2005 betreft, wordt thans in de najaarsprognoses 2005 van de diensten van de Commissie een overheidstekort van -2,3% voorspeld, terwijl in de vorige actualisering van het stabiliteitsprogramma een tekortdoelstelling van -1% van het BBP werd gehanteerd. De overheidsinkomsten, die volgens de vorige actualisering met 1,2 procentpunt van het BBP zouden toenemen, stegen in werkelijkheid met slechts 0,2 procentpunt van het BBP, deels wegens aanzienlijke en onverwachte BTW-terugbetalingen; de overheidsuitgaven namen daarentegen toe met 1,4 procentpunt van het BBP (waarvan 0,8 procentpunt voor rekening kwam van overheidsinvesteringen) in plaats van met de geplande 0,8 procentpunt van het BBP.(5) Het programma is erop gericht het overheidstekort terug te dringen van -2,3% van het BBP in 2005 tot -0,2% van het BBP in 2008 om in datzelfde jaar een middellangetermijndoelstelling van een tekort van -0,8% van het BBP te bereiken. Het tijdsprofiel en het niveau van het primaire saldo zijn vergelijkbaar met die van het totale saldo: het primaire tekort van -2,1% van het BBP in 2005 wordt teruggebracht tot 0% aan het einde van de periode. De begrotingsstrategie is aangepast sedert de indiening van het vorige programma, dat op minder optimistische, maar toch nog rooskleurige macro-economische hypothesen berustte en ervan uitging dat het overheidstekort zou verbeteren van -1,4% van het BBP in 2004 tot -1% in 2005 en vervolgens in 2006 en 2007 grotendeels op hetzelfde niveau zou blijven. Hoewel de groei van het BBP in 2005 zelfs iets sterker uitviel dan verwacht, verbeterde het tekort niet maar nam het in plaats daarvan aanzienlijk toe van een herzien niveau van -1,2% van het BBP in 2004 tot -2,3% van het BBP in 2005. In het huidige programma is de begrotingsstrategie dan ook aangepast om met deze onverwachte verslechtering van de situatie rekening te kunnen houden. De in het programma geplande begrotingsaanpassing berust op de uitgaven, aangezien wordt verwacht dat de totale overheidsuitgaven in de loop van de periode met 2,5 procentpunt van het BBP zullen dalen, terwijl de ontvangstenquote met 0,4 procentpunt van het BBP zou afnemen. De vermindering van de uitgavenquote zou grotendeels worden bewerkstelligd bij de lopende uitgaven, in het bijzonder bij de overheidsconsumptie en de sociale overdrachten. De aanpassingsinspanningen vinden vooral aan het einde van de programmaperiode plaats, aangezien in 2007 een aanzienlijke versnelling van de voorspelde reductie van zowel het nominale als het conjunctuurgezuiverde tekort wordt gepland.(6) Verwacht wordt dat het conjunctuurgezuiverde saldo (zoals berekend door de diensten van de Commissie aan de hand van de algemeen aanvaarde methode en op basis van de in het programma verstrekte gegevens) zal verbeteren en dat het tekort van 1,5% van het BBP in 2005 in 2008 tot vrijwel 0% wordt teruggebracht. Aangezien geen eenmalige of andere tijdelijke maatregelen zijn gepland, laat het structurele saldo hetzelfde verloop zien. De budgettaire verbeteringen worden tot stand gebracht tegen de achtergrond van een negatieve maar verkleinende (van -1,75% van het BBP in 2005 tot -0,5% van het BBP in 2008) output gap in het licht van de verwachte zeer hoge potentiële productiegroei voor Luxemburg. De middellangetermijndoelstelling van het programma is een structureel tekort (d.w.z. het conjunctuurgezuiverde saldo, ongerekend eenmalige en tijdelijke maatregelen) van 0,8% van het BBP, dat overeenstemt met de geraamde minimumbenchmark die tot doel heeft een veiligheidsmarge tot stand te brengen die ruim genoeg is om te waarborgen dat het overheidstekort de drempel van 3% van het BBP niet overschrijdt. Bijgevolg moet het bereiken van deze doelstelling volstaan voor het tot stand brengen van deze veiligheidsmarge. Voorts mag op grond van deze evaluatie worden aangenomen dat de middellangetermijndoelstelling van het programma een passend niveau heeft, aangezien zij binnen de marge ligt die voor de aan de eurozone en aan het WKM II deelnemende lidstaten in het stabiliteits- en groeipact en in de gedragscode is vastgesteld en zij de schuldquote en de gemiddelde potentiële productiegroei op lange termijn naar behoren in aanmerking neemt.(7) Aan de begrotingsdoelstellingen van het programma zijn enkele neerwaartse risico's verbonden. Ten eerste kunnen de in het programma geschetste macro-economische prognoses enigszins optimistisch zijn voor de laatste jaren van de programmaperiode. Ten tweede zijn de voor 2007 en 2008 aangekondigde maatregelen tot beperking van de uitgaven nog niet gespecificeerd. De begrotingsprognoses van het programma zullen dus slechts worden nageleefd indien de maatregelen die voor 2007 en 2008 moeten worden genomen, worden gespecificeerd en naar behoren ten uitvoer worden gelegd.(8) In het licht van bovenstaande risicobeoordeling lijkt de in het programma geschetste begrotingsstrategie voldoende om ervoor te zorgen dat de in het programma vervatte middellangetermijndoelstelling tegen het einde van de programmaperiode wordt gehaald, op voorwaarde dat de maatregelen voor 2007 en 2008 worden gespecificeerd en naar behoren ten uitvoer worden gelegd. Het risico dat het tekort in 2006 de drempel van 3% van het BBP overschrijdt, kan niet worden uitgesloten, aangezien het conjunctuurgezuiverde tekort (zoals berekend door de diensten van de Commissie op basis van het programma en volgens de algemeen aanvaarde methode) nog steeds 1,25% van het BBP zal bedragen, hetgeen hoger is dan de minimumbenchmark. Hoewel het geplande structurele tekort vanaf 2007 lager is dan de minimumbenchmark, kan de veiligheidsmarge nog steeds onvoldoende zijn, tenzij de voor dat jaar aangekondigde uitgavenbeperkende maatregelen worden gespecificeerd en ten uitvoer worden gelegd. Ten slotte kan het structurele aanpassingstraject voor het bereiken van de middellangetermijndoelstelling van het programma als passend worden beschouwd, behalve misschien in 2006. In dat jaar vermindert het conjunctuurgezuiverde tekort immers met slechts 0,3% van het BBP. Dit is minder dan de door het pact vereiste gemiddelde jaarlijkse verbetering van het structurele saldo met 0,5 procentpunt van het BBP, terwijl de algemene economische omstandigheden - ondanks een negatieve, maar verkleinende output gap – toch als goed kunnen worden beschouwd.(9) De overheidsschuld wordt in 2005 op 6,4% van het BBP geraamd. In het programma wordt verwacht dat de overheidsschuld in 2008 zal toenemen tot 10,2% van het BBP, waarbij de stijging overwegend in 2006 zal plaatsvinden. De belangrijkste oorzaken van deze stijging zijn de geplande uitgifte van nieuwe leningen voor de financiering van wegen- en spoorwegeninfrastructuur, alsmede enkele grote investeringsprojecten die op publiek/private partnerschappen zijn gebaseerd en waarvoor de Luxemburgse regering een financiële waarborg aan de projectontwikkelaar verstrekt.(10) Wat de houdbaarheid van de openbare financiën betreft, lijkt Luxemburg een middelgroot risico te lopen gezien de verwachte budgettaire lasten van de vergrijzing. Het huidige schuldniveau is weliswaar zeer laag en de voorgenomen consolidatie op middellange termijn zal wellicht bijdragen tot een verkleining van het risico voor de houdbaarheid van de openbare financiën, maar in de laatste twee decennia kende Luxemburg een periode van uitzonderlijk sterke werkgelegenheidsgroei die zich geleidelijk zal vertalen in een navenante stijging van het aantal gepensioneerden en een sterke toename van de pensioenuitgaven. Hoewel de huidige omvang van het vermogen van de pensioenfondsen aanzienlijk bijdraagt tot de houdbaarheid van de openbare financiën, zal het op termijn onvoldoende zijn en zal het op een gegeven ogenblik - zoals in het programma wordt erkend - noodzakelijk zijn om een aantal wijzingen in het pensioenstelsel aan te brengen om toekomstige stijgingen van de overheidsuitgaven in de hand te houden en het risico voor de houdbaarheid op lange termijn te verminderen.(11) De in het programma geschetste strategie op het gebied van de openbare financiën is grotendeels in overeenstemming met de globale richtsnoeren voor het economisch beleid die in de geïntegreerde richtsnoeren voor de periode 2005-2008 zijn opgenomen. De strategie spoort in het bijzonder met het geïntegreerde richtsnoer met betrekking tot het waarborgen van de economische stabiliteit door het handhaven van de begrotingsdoelstelling op middellange termijn tijdens de hele conjunctuurcyclus en door in overeenstemming met het stabiliteits- en groeipact alle benodigde corrigerende maatregelen te nemen zolang deze doelstelling nog niet is bereikt. Gezien de voorspelde lasten die de vergrijzing met zich brengt, is de strategie ook in overeenstemming met het geïntegreerde richtsnoer voor het waarborgen van een duurzame economische ontwikkeling.(12) In het nationale hervormingsprogramma van Luxemburg dat op 17 november 2005 werd ingediend in het kader van de hernieuwde Lissabon-strategie voor groei en werkgelegenheid, worden het waarborgen van de economische stabiliteit en van een duurzame economische ontwikkeling als uitdagingen genoemd die verstrekkende gevolgen hebben voor de openbare financiën. In het programma wordt ook gewezen op uitdagingen op andere terreinen die belangrijke gevolgen hebben voor de openbare financiën, in het bijzonder het feit dat de overheid veel meer inspanningen moet leveren op het gebied van O&O. De budgettaire gevolgen van de in het nationale hervormingsprogramma vermelde maatregelen komen tot uiting in de budgettaire prognoses van het stabiliteitsprogramma en de in het stabiliteitsprogramma opgenomen maatregelen op het gebied van de openbare financiën sluiten aan bij de maatregelen uit het nationale hervormingsprogramma. In het stabiliteitsprogramma worden deze maatregelen aangevuld met wijzigingen in de institutionele kenmerken van de openbare financiën, in het bijzonder het uitstellen van de indiening van de begroting van augustus tot oktober, met het oog op een grotere beschikbaarheid van gegevens en een verbetering van de kwaliteit van de begrotingsprognoses. In het programma wordt eveneens aangekondigd dat de kosten van de investeringsprojecten zullen worden onderworpen aan een zorgvuldiger onderzoek, waarbij van bij de aanvang van de ontwerpfase ook rekening zal worden gehouden met de exploitatiekosten van de projecten.Hoewel de in het programma geschetste algemene strategie, waarbij het tekort door middel van uitgavenbeperkingen wordt teruggedrongen, lovenswaardig is, zou het in het licht van de bovenstaande evaluatie aangewezen zijn dat de Luxemburgse autoriteiten-  de inspanningen inzake begrotingsaanpassing in 2006 versterken en de noodzakelijke maatregelen voor 2007 en 2008 vaststellen en ten uitvoer leggen, en-  de budgettaire gevolgen op lange termijn van de vergrijzing aanpakken.Aanbeveling voor eenADVIES VAN DE RAADovereenkomstig artikel 5, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Luxemburg, 2005-2008DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid[4], en met name op artikel 5, lid 3,Gezien de aanbeveling van de Commissie,Na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité,BRENGT HET VOLGENDE ADVIES UIT:1.  De afgelopen twintig jaar waren de economische prestaties van Luxemburg buitengewoon goed, met een gemiddelde reële groei van het BBP van 5,5% per jaar en een toename van de binnenlandse werkgelegenheid met 3,25%. In 2001 deed zich een sterke groeivertraging voor, die evenwel werd gevolgd door een snel herstel, dat resulteerde in een groeipercentage van 4,4% in 2004. Luxemburg beschikt van oudsher over zeer gezonde overheidsfinanciën: vanaf het begin van de jaren negentig werden voortdurend overschotten geboekt bij een zeer lage overheidsschuld. Wegens de zeer sterke toename van de uitgaven laten deze overschotten sinds het begin van dit decennium evenwel een snelle daling zien en zijn zij in 2004 in een tekort omgeslagen.2.  In zijn advies van 18 januari 2005 heeft de Raad de in de vorige actualisering van het stabiliteitsprogramma voor de periode 2004-2007 gepresenteerde begrotingsstrategie onderschreven.3.  Wat de uitvoering van de begroting in 2005 betreft, wordt thans in de najaarsprognoses 2005 van de diensten van de Commissie een overheidstekort van -2,3% voorspeld, terwijl in de vorige actualisering van het stabiliteitsprogramma een tekortdoelstelling van -1% van het BBP werd gehanteerd. De overheidsinkomsten, die volgens de vorige actualisering met 1,2 procentpunt van het BBP zouden toenemen, stegen in werkelijkheid met slechts 0,2 procentpunt van het BBP, deels wegens aanzienlijke en onverwachte BTW-terugbetalingen; de overheidsuitgaven namen daarentegen toe met 1,4 procentpunt van het BBP (waarvan 0,8 procentpunt voor rekening kwam van overheidsinvesteringen) in plaats van met de geplande 0,8 procentpunt van het BBP.4.  Op [14 februari 2006] heeft de Raad het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Luxemburg voor de periode 2005-2008 behandeld. Het programma is grotendeels in overeenstemming met de in de nieuwe gedragscode[5] vastgelegde modelstructuur en gegevensvereisten voor stabiliteits- en convergentieprogramma's.5.  Volgens het macro-economische scenario dat aan het programma ten grondslag ligt, zou de reële BBP-groei aantrekken van naar schatting 4,0% in 2005 tot 4,4% in 2006 en 4,9% in zowel 2007 als 2008. Afgaande op de thans beschikbare informatie lijkt dit scenario van grotendeels plausibele groeihypothesen uit te gaan, maar iets te rooskleurig te zijn wat de laatste jaren betreft. Ook de inflatieprognoses van het programma lijken realistisch.6.  Het programma is erop gericht de overheidsbegroting tegen het einde van de programmaperiode vrijwel in evenwicht te brengen, waarbij in 2008 de middellangetermijndoelstelling van een tekort van 0,8% van het BBP moet worden bereikt. Het tijdsprofiel en het niveau van het primaire saldo zijn vergelijkbaar met die van het totale saldo: het primaire tekort van -2,1% van het BBP in 2005 wordt omgebogen in een primair overschot van 0,1% aan het einde van de periode. De terugdringing van het tekort wordt aan de uitgavenkant tot stand gebracht, aangezien wordt verwacht dat de totale overheidsuitgaven in de loop van de periode met 2,5 procentpunt zullen dalen, terwijl de ontvangstenquote met 0,4 procentpunt van het BBP zou afnemen. Om het hoofd te kunnen bieden aan de onverwachte verslechtering van het overheidssaldo in 2005, is de begrotingsstrategie aangepast sinds de indiening van de vorige actualisering, die op een minder optimistisch macro-economisch scenario berustte en ervan uitging dat het overheidstekort zou verbeteren van een geraamd tekort van -1,4% van het BBP in 2004 tot een voorspeld tekort van -1% van het BBP in 2005 en dan in 2006 en 2007 grotendeels op hetzelfde niveau zou blijven.7.  Gedurende de programmaperiode zal het volgens de algemeen aanvaarde methode berekende structurele saldo (d.w.z. het conjunctuurgezuiverde saldo, ongerekend eenmalige en andere tijdelijke maatregelen) gemiddeld met iets meer dan 0,5% van het BBP per jaar verbeteren. De aanpassing vindt vooral plaats aan het einde van de programmaperiode, waarbij de inspanningen in 2007 zowel nominaal als structureel aanzienlijk toenemen. In het programma wordt een structureel tekort van 0,8 % van het BBP als middellangetermijndoelstelling voor de begrotingssituatie gehanteerd en wordt ernaar gestreefd deze situatie tegen 2008 te bereiken. De middellangetermijndoelstelling van het programma stemt overeen met de minimumbenchmark die tot doel heeft een veiligheidsmarge tot stand te brengen die ruim genoeg is om te waarborgen dat het overheidstekort de drempel van 3% van het BBP niet overschrijdt. Bijgevolg moet het bereiken van deze doelstelling volstaan voor het tot stand brengen van deze veiligheidsmarge. Voorts mag op grond van deze evaluatie worden aangenomen dat de middellangetermijndoelstelling een passend niveau heeft omdat zij binnen de marge ligt die voor de aan de eurozone en aan het WKM II deelnemende lidstaten in het stabiliteits- en groeipact en in de gedragscode is vastgesteld en zij de schuldquote en de gemiddelde potentiële productiegroei op lange termijn naar behoren in aanmerking neemt.8.  Het begrotingsresultaat zou slechter kunnen uitvallen dan in het programma wordt voorspeld. Ten eerste kunnen de in het programma geschetste macro-economische prognoses enigszins optimistisch zijn voor de laatste jaren van de programmaperiode. Voorts zijn de in het programma aangekondigde maatregelen met het oog op de voortzetting van de aanpassingsinspanningen in 2007 en 2008 nog niet gespecificeerd. De begrotingsdoelstellingen van het programma kunnen slechts worden bereikt indien deze maatregelen worden gespecificeerd en naar behoren ten uitvoer worden gelegd.9.  In het licht van bovenstaande risicobeoordeling lijkt de in het programma geschetste begrotingsstrategie voldoende om ervoor te zorgen dat de in het programma vervatte middellangetermijndoelstelling ten laatste tegen 2008 wordt bereikt, op voorwaarde dat de voor 2007 en 2008 aangekondigde maatregelen worden gespecificeerd en naar behoren ten uitvoer worden gelegd. Volgens de berekeningen van de diensten van de Commissie kan in 2006 niet worden uitgesloten dat het tekort bij normale macro-economische fluctuaties de drempel van 3% van het BBP overschrijdt. Hoewel het geplande structurele tekort vanaf 2007 lager is dan de minimumbenchmark, kan de veiligheidsmarge in 2007 nog steeds onvoldoende zijn, tenzij de voor dat jaar aangekondigde uitgavenbeperkende maatregelen worden gespecificeerd en ten uitvoer worden gelegd. Het aanpassingstempo in de richting van de middellangetermijndoelstelling is grotendeels in overeenstemming met het stabiliteits- en groeipact, dat voorschrijft dat de lidstaten dit tot de eurozone en WKM II behoren, een jaarlijkse verbetering van het structurele begrotingssaldo moeten nastreven met een benchmark van 0,5% van het BBP. De in het programma beoogde verbetering van het structureel tekort bedraagt evenwel slechts 0,3 procentpunt van het BBP in 2006, terwijl de algemene economische omstandigheden - ondanks een negatieve, maar verkleinende output gap - evenwel als goed kunnen worden beschouwd.10.  De overheidsschuld wordt in 2005 op 6,4% van het BBP geraamd. In het programma wordt verwacht dat de overheidsschuld in 2008 zal toenemen tot 10,2% van het BBP, waarbij de stijging overwegend in 2006 zal plaatsvinden.11.  Wat de houdbaarheid van de openbare financiën betreft, lijkt Luxemburg een middelgroot risico te lopen gezien de verwachte budgettaire lasten van de vergrijzing. Het huidige schuldniveau is weliswaar zeer laag en de voorgenomen consolidatie op middellange termijn zal wellicht bijdragen tot een verkleining van het risico voor de houdbaarheid van de openbare financiën, maar in de laatste twee decennia kende Luxemburg een periode van uitzonderlijk sterke werkgelegenheidsgroei die zich geleidelijk zal vertalen in een navenante stijging van het aantal gepensioneerden en een sterke toename van de pensioenuitgaven. Hoewel de huidige omvang van het vermogen van de pensioenfondsen aanzienlijk bijdraagt tot de houdbaarheid van de openbare financiën, zal het op termijn onvoldoende zijn en zal het op een gegeven ogenblik - zoals in het programma wordt erkend - noodzakelijk zijn om een aantal wijzingen in het pensioenstelsel aan te brengen om toekomstige stijgingen van de overheidsuitgaven in de hand te houden en het risico voor de houdbaarheid op lange termijn te verminderen.12.  De in het programma geschetste strategie op het gebied van de openbare financiën is grotendeels in overeenstemming met de globale richtsnoeren voor het economisch beleid die in de geïntegreerde richtsnoeren voor de periode 2005-2008 zijn opgenomen. De strategie spoort in het bijzonder met het geïntegreerde richtsnoer met betrekking tot het waarborgen van de economische stabiliteit door het handhaven van de begrotingsdoelstelling op middellange termijn tijdens de hele conjunctuurcyclus en door in overeenstemming met het stabiliteits- en groeipact alle benodigde corrigerende maatregelen te nemen zolang deze doelstelling nog niet is bereikt, alsmede met het geïntegreerde richtsnoer ten aanzien van het waarborgen van een duurzame economische ontwikkeling in het licht van de voorspelde lasten die de vergrijzing met zich brengt.13.  In het nationale hervormingsprogramma van Luxemburg, dat op 17 november 2005 is ingediend, wordt gewezen op de volgende uitdagingen die aanzienlijke gevolgen voor de overheidsfinanciën hebben: i) handhaven van de economische stabiliteit en ii) waarborgen van een duurzame economische ontwikkeling. In het programma wordt ook gewezen op uitdagingen op andere terreinen die belangrijke gevolgen hebben voor de openbare financiën, in het bijzonder het feit dat de overheid veel meer inspanningen moet leveren op het gebied van O&O. De budgettaire gevolgen van de in het nationale hervormingsprogramma vermelde maatregelen komen tot uiting in de budgettaire prognoses van het stabiliteitsprogramma en de in het stabiliteitsprogramma opgenomen maatregelen op het gebied van de openbare financiën sluiten aan bij de maatregelen uit het nationale hervormingsprogramma.Hoewel de in het programma geschetste algemene strategie, waarbij het tekort door middel van uitgavenbeperkingen wordt teruggedrongen lovenswaardig is, acht de Raad het aangewezen dat de Luxemburgse autoriteiten-  de inspanningen inzake begrotingsaanpassing in 2006 versterken en de noodzakelijke maatregelen voor 2007 en 2008 vaststellen en ten uitvoer leggen, en-  de budgettaire gevolgen op lange termijn van de vergrijzing aanpakken.Vergelijking van de belangrijkste macro-economische en budgettaire prognoses2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 |Reëel BBP (Verandering in %) | SP dec 2005 | 4,4 | 4,0 | 4,4 | 4,9 | 4,9 |COM nov 2005 | 4,5 | 4,2 | 4,4 | 4,5 | n.b. |SP dec 2004 | 4,4 | 3,8 | 3,3 | 4,3 | n.b. |HICP-inflatie (%) | SP dec 2005 | 3,2 | 3,7 | 2,6 | 2,0 | 1,8 |COM nov 2005 | 3,2 | 4,1 | 4,4 | 2,2 | n.b. |SP dec 2004 | 2,6 | 3,2 | 1,5 | 1,7 | n.b. |Output gap (% van het potentiële BBP) | SP dec 20051 | -1,7 | -1,7 | -1,3 | -0,7 | -0,6 |COM nov 20052 | -1,8 | -1,6 | -1,3 | -1,2 | n.b. |SP dec 20041 | -1,2 | -2,2 | -3,8 | -5,0 | n.b. |Overheidssaldo (% van het BBP) | SP dec 2005 | -1,2 | -2,3 | -1,8 | -1,0 | -0,2 |COM nov 2005 | -1,2 | -2,3 | -2,0 | -2,2 | n.b. |SP dec 2004 | -1,4 | -1,0 | -0,9 | -1,0 | n.b. |Primair saldo (% van het BBP) | SP dec 2005 | -0,9 | -2,1 | -1,7 | -0,7 | 0,1 |COM nov 2005 | -0,9 | -2,1 | -1,8 | -2,0 | n.b. |SP dec 2004 | -1,2 | -0,9 | -0,8 | -0,9 | n.b. |Conjuctuurgezuiverd saldo=structureel saldo3 (% van het BBP) | SP dec 20051 | -0,3 | -1,5 | -1,2 | -0,6 | 0,1 |COM nov 2005 | -0,4 | -1,5 | -1,4 | -1,6 | n.b. |SP dec 20041 | -0,7 | 0,3 | 1,4 | 2,0 | n.b. |Bruto overheidsschuld (% van het BBP) | SP dec 2005 | 6,6 | 6,4 | 9,6 | 9,9 | 10,2 |COM nov 2005 | 6,6 | 6,8 | 7,1 | 7,3 | n.b. |SP dec 2004 | 5,0 | 5,0 | 4,6 | 4,5 | n.b. |Noten: 1 Berekeningen van de diensten van de Commissie op basis van de in het programma voorkomende informatie. 2 Op basis van een geraamde potentiële groei van respectievelijk 4,1%, 4,0%, 4,1% en 4,3% in de periode 2004-2007. 3Aangezien het programma niet voorziet in eenmalige en andere tijdelijke maatregelen, stemt het conjunctuurgezuiverd saldo overeen met het structureel saldo. Bronnen: Stabiliteitsprogramma (SP); economische najaarsprognoses 2005 van de diensten van de Commissie (COM); berekeningen van de diensten van de Commissie. |[1] PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1. Verordening gew3[pic]zigd b3[pic] Verordening (EG) nr. 1055/2005 (PB L 174 van 7.7.2005, blz. 1). Alle documenten waarnaar in deze tekst wordt verwezen, kunnen worden geraadpleegd op de volgende website:http://europa.eu.int/comm/economy_fi8.1997, blz. 1. Verordening gewĳzigd bĳ Verordening (EG) nr. 1055/2005 (PB L 174 van 7.7.2005, blz. 1). Alle documenten waarnaar in deze tekst wordt verwezen, kunnen worden geraadpleegd op de volgende website:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm.[2] Specificaties inzake de uitvoering van het stabiliteits- en groeipact en richtsnoeren inzake de vorm en de inhoud van stabiliteits- en convergentieprogramma's, door de Raad (Ecofin) op 11 oktober 2005 bekrachtigd.[3] Het bevat niet alle verplichte en facultatieve gegevens die de nieuwe gedragscode voorschrijft.[4] PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1. Verordening gewĳzigd bĳ Verordening (EG) nr. 1055/2005 (PB L 174 van 7.7.2005, blz. 1). Alle documenten waarnaar in deze tekst wordt verwezen, kunnen worden geraadpleegd op de volgende website:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm.[5] Het bevat niet alle verplichte en facultatieve gegevens die de nieuwe gedragscode voorschrijft.


Avis juridique important

|

32003H0203

Aanbeveling van de Commissie van 20 maart 2003 inzake de harmonisatie van het aanbieden van toegang tot openbare elektronische-communicatienetwerken en -diensten in de Europese Gemeenschap voor het publiek door middel van R-LAN (Voor de EER relevante tekst)

Publicatieblad Nr. L 078 van 25/03/2003 blz. 0012 - 0013

Aanbeveling van de Commissievan 20 maart 2003inzake de harmonisatie van het aanbieden van toegang tot openbare elektronische-communicatienetwerken en -diensten in de Europese Gemeenschap voor het publiek door middel van R-LAN(Voor de EER relevante tekst)(2003/203/EG)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (Kaderrichtlijn)(1), hierna de "Kaderrichtlijn" genoemd, in het bijzonder artikel 19,Overwegende hetgeen volgt:(1) De Europese Gemeenschap heeft op 15 en 16 maart 2002 in Barcelona gepleit voor de bevordering van meervoudige breedbandtoegangsplatforms voor diensten van de informatiemaatschappij en gewezen op de noodzaak om de interne markt voor elektronische-communicatiediensten te voltooien.(2) Overeenkomstig artikel 19, lid 1, van de Kaderrichtlijn heeft het Comité voor communicatie op 24 januari gunstig advies uitgebracht.(3) Omdat krachtens artikel 3, lid 2, van Richtlijn 2002/20/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 betreffende de machtiging voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (Machtigingsrichtlijn)(2), hierna de "Machtigingsrichtlijn genoemd", een zo eenvoudig mogelijk vergunningenstelsel dient te worden gebruikt om het aanbieden van elektronische-communicatienetwerken en -diensten mogelijk te maken, mag het aanbieden van elektronische-communicatienetwerken of -diensten, onverminderd specifieke verplichtingen als bedoeld in artikel 6, lid 2, en gebruiksrechten als bedoeld in artikel 5 van die richtlijn, alleen worden onderworpen aan een algemene machtiging.(4) Uit hoofde van artikel 5, lid 1, van de Machtigingsrichtlijn wordt van de lidstaten verlangd dat zij zich, waar mogelijk en in het bijzonder wanneer het gevaar van schadelijke interferentie te verwaarlozen is, ervan onthouden voor het gebruik van radiofrequenties individuele gebruiksrechten te verlangen; bovendien is het de lidstaten uit hoofde van artikel 2, lid 1, en artikel 4 van Richtlijn 2002/77/EG van de Commissie(3) niet toegestaan maatregelen ter beperking van het aantal ondernemingen met de bevoegdheid om diensten te verlenen, aan te nemen of te handhaven, tenzij deze objectief, niet-discriminerend en duidelijk zijn.(5) Conform de beleidsdoelstellingen en regelgevingsbeginselen van artikel 8 van de Kaderrichtlijn dienen de nationale regelgevende instanties alle redelijke maatregelen te treffen om de mededinging bij de levering van elektronische-communicatienetwerken, elektronische-communicatiediensten en bijbehorende faciliteiten en diensten te bevorderen door het stimuleren van de innovatie, en door het bevorderen van het efficiënt gebruik en het garanderen van een goed beheer van radiofrequenties; de nationale regelgevende instanties dienen ook de belemmeringen voor het aanbieden van elektronische-communicatienetwerken, bijbehorende faciliteiten en diensten, en elektronische-communicatiediensten op Europees niveau uit de weg te ruimen.(6) R-LAN (Radio Local Area Network) is een innovatief systeem voor het aanbieden van draadloze breedbandtoegang tot internet en tot het intranet van bedrijven, niet alleen voor particuliere toepassingen maar ook voor het brede publiek op plaatsen zoals luchthavens, spoorwegstations en winkelcentra.(7) In een meerderheid van de lidstaten is het aanbieden van toegang tot openbare elektronische-communicatienetwerken en -diensten via R-LAN op commerciële of niet-commerciële basis al toegestaan; gezien het belang van R-LAN als alternatief platform voor breedbandtoegang tot de diensten van de informatiemaatschappij is het nu wenselijk een geharmoniseerde benadering voor het aanbieden van een dergelijke vorm van openbare toegang via R-LAN in de gehele Gemeenschap te bevorderen; er dient onderscheid te worden gemaakt tussen het verlenen van diensten en het gebruik van radiospectrum; het aanbieden van toegang tot openbare elektronische-communicatienetwerken en -diensten via R-LAN op commerciële basis dient te worden toegestaan op basis van een zo eenvoudig mogelijke regeling, d.w.z. voorzover mogelijk zonder dat daarvoor sectorgebonden voorwaarden worden gesteld.(8) R-LAN-systemen maken geheel of gedeeltelijk gebruik van hetzij het frequentiegebied 2400,0-2483,5 MHz (hierna "de 2,4 GHz-band" genoemd), hetzij de frequentiegebieden 5150-5350 MHz en 5470-5725 MHz (hierna "de 5 GHz-banden" genoemd); momenteel is het mogelijk dat delen van deze banden in sommige lidstaten niet beschikbaar zijn voor R-LAN; een verdere harmonisatie van deze banden is daarom wellicht noodzakelijk in het kader van Beschikking nr. 676/2002/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een regelgevingskader voor het radiospectrumbeleid in de Europese Gemeenschap (Radiospectrumbeschikking)(4).(9) Het risico van interferentie tussen verschillende gebruikers van de 2,4 GHz-band en tussen naast elkaar bestaande R-LAN-systemen wordt door de betrokken partijen aanvaard; voorzover R-LAN-gebruikers geen schadelijke interferentie veroorzaken voor eventuele beschermde gebruikers in dezelfde banden, dient het gebruik van de 2,4 en de 5 GHz-banden niet te worden onderworpen aan individuele rechten, noch, in de mate van het mogelijke, aan andere aan een algemene machtiging verbonden voorwaarden dan toegestaan door punt 17 van de bijlage bij de Machtigingsrichtlijn; door de 5 GHz-band beschikbaar te stellen voor openbare R-LAN-toegangsdiensten zou tevens de druk op de 2,4 GHz-band kunnen worden verminderd.(10) Teneinde het risico van schadelijke interferentie zo klein mogelijk te houden, zouden voorwaarden in het kader van een algemene machtiging kunnen worden opgelegd in gerechtvaardigde gevallen en op proportionele wijze; in een dergelijke machtiging mogen passende eisen worden gesteld overeenkomstig Richtlijn 1999/5/EG van het Europees Parlement en de Raad van 9 maart 1999 betreffende radioapparatuur en telecommunicatie-eindapparatuur en de wederzijdse erkenning van hun conformiteit (Eindapparatuurrichtlijn)(5), die geharmoniseerd zouden kunnen worden uit hoofde van de Radiospectrumbeschikking en de Eindapparatuurrichtlijn.(11) Overeenkomstig de mededingingsregels van de Gemeenschap is in artikel 8, lid 1, van de Kaderrichtlijn het beginsel van technologisch neutrale regelgeving vastgelegd, zodat er geen onderscheid mag worden gemaakt tussen de verschillende R-LAN- en andere technologieën die toegang bieden tot communicatienetwerken en -diensten.(12) Op de voorwaarden waaronder aanbieders van openbare R-LAN-diensten toegang kan worden verleend tot openbare of particuliere eigendom, zijn de mededingingsregels van het Verdrag, alsmede, voorzover relevant, de Kaderrichtlijn van toepassing.(13) De veiligheid en vertrouwelijkheid zijn momenteel geregeld bij de artikelen 4 en 5 van Richtlijn 97/66/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 december 1997 betreffende de verwerking van persoonsgegevens en de bescherming van de persoonlijke levenssfeer in de sector elektronische communicatie(6); na de intrekking van deze richtlijn worden deze voorschriften per 1 november 2003 vervangen door de artikelen 4 en 5 van Richtlijn 2002/58/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 juli 2002 betreffende de verwerking van persoonsgegevens en de bescherming van de persoonlijke levenssfeer in de sector elektronische communicatie(7),BEVEELT AAN:1. dat de lidstaten in het kader van de tenuitvoerlegging van de maatregelen die nodig zijn om aan de Richtlijn 2002/20/EG en 2002/21/EG te voldoen, toestemming geven voor het aanbieden van toegang tot openbare elektronische-communicatienetwerken en -diensten voor het publiek door middel van R-LAN-systemen die werken in de beschikbare 2,4 GHz-band en de 5 GHz-banden, voorzover mogelijk zonder dat daarvoor sectorgebonden voorwaarden worden gesteld of alleen op basis van een algemene machtiging;2. dat de lidstaten aan het gebruik van de beschikbare 2,4 GHz- of 5 GHz-banden voor R-LAN-systemen niet de voorwaarde verbinden dat een individueel recht moet zijn verleend;3. dat de lidstaten geen beperkingen stellen aan de keuze van de door de dienstverleners te gebruiken R-LAN-apparatuur, mits deze voldoet aan de eisen van Richtlijn 1999/5/EG;4. dat de lidstaten bijzondere aandacht schenken aan de voorschriften van de artikelen 4 en 5 van Richtlijn 97/66/EG en de equivalente voorschriften van Richtlijn 2002/58/EG, waarbij de veiligheid en vertrouwelijkheid van openbare communicatienetwerken en -diensten zijn geregeld.Gedaan te Brussel, 20 maart 2003.Voor de CommissieErkki LiikanenLid van de Commissie(1) PB L 108 van 24.4.2002, blz. 33.(2) PB L 108 van 24.4.2002, blz. 21.(3) Richtlijn 2002/77/EG van de Commissie van 16 september 2002 betreffende de mededinging op de markten voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (PB L 249 van 17.9.2002, blz. 21).(4) PB L 108 van 24.4.2002, blz. 1.(5) PB L 91 van 7.4.1999, blz. 10.(6) PB L 24 van 30.1.1998, blz. 1.(7) PB L 201 van 31.7.2002, blz. 37.


title: Aanbeveling van de Commissie van 6 april 2005 inzake elektronische breedbandcommunicatie via het elektriciteitsnet (Voor de EER relevante tekst)

text:
               12.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 93/42

      AANBEVELING VAN DE COMMISSIE

   van 6 april 2005
   inzake elektronische breedbandcommunicatie via het elektriciteitsnet
   (Voor de EER relevante tekst)
   (2005/292/EG)
   DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
   Gelet op Richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronische communicatienetwerken en diensten (Kaderrichtlijn) (1), en met name op artikel 19, lid 1,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Het doel van deze aanbeveling is transparante, evenredige en niet-discriminerende voorwaarden voor de introductie van systemen voor communicatie via het elektriciteitsnet te garanderen en onnodige belemmeringen in de regelgeving uit de weg te ruimen. Systemen voor communicatie via het elektriciteitsnet omvatten zowel apparatuur als netwerken.

               (2)

               Met het EU-regelgevingskader voor elektronische communicatie wordt beoogd de voorwaarden te scheppen voor een concurrerende beschikbaarstelling van elektronische communicatienetwerken en diensten en ervoor te zorgen dat de gebruikers optimaal kunnen profiteren in termen van keuze, prijs en kwaliteit. De nationale autoriteiten streven naar meer concurrentie bij het aanbieden van elektronische communicatienetwerken, waaronder ook systemen voor communicatie via het elektriciteitsnet. Derhalve moeten zij ongerechtvaardigde belemmeringen in de regelgeving, met name voor de nutsbedrijven, om hun elektriciteitsnet als elektronisch communicatienetwerk te exploiteren, uit de weg ruimen.

               (3)

               Voor de introductie van systemen voor communicatie via het elektriciteitsnet is uit hoofde van Richtlijn 2002/20/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 betreffende de machtiging voor elektronische communicatienetwerken en diensten (Machtigingsrichtlijn) (2) enkel een algemene machtiging vereist. Dit behelst, waar nodig, ook verplichtingen zoals bedoeld in Richtlijn 89/336/EEG van de Raad van 3 mei 1989 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake elektromagnetische compatibiliteit (3) (de EMC-richtlijn), Richtlijn 1999/5/EG van het Europees Parlement en de Raad van 9 maart 1999 betreffende radioapparatuur en telecommunicatie-eindapparatuur en de wederzijdse erkenning van hun conformiteit (4) (de Eindapparatuurrichtlijn), de Kaderrichtlijn Richtlijn 2002/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronische communicatienetwerken en diensten (Universele-dienstrichtlijn) (5), onder andere voor noodoproepen en netwerkintegriteit. Teneinde discriminatie, kruissubsidiëring en concurrentievervalsing te voorkomen, kan bepaalde ondernemingen uit hoofde van Richtlijn 2003/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2003 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit en houdende intrekking van Richtlijn 96/92/EG (6) tevens een verplichting worden opgelegd om een afzonderlijke boekhouding op geconsolideerde basis voor de niet op elektriciteitsgebied liggende activiteiten te voeren.

               (4)

               Netwerken voor elektronische communicatie via het elektriciteitsnet zijn draadnetwerken en worden daarom beschouwd als „geleide media”. Zij maken voor de transmissie geen gebruik van radiofrequenties in de zin van bijlage B van de Machtigingsrichtlijn of Beschikking nr. 676/2002/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een regelgevingskader voor het radiospectrumbeleid in de Europese Gemeenschap (Radiospectrumbeschikking) (7).

               (5)

               Systemen voor communicatie via het elektriciteitsnet vallen onder de EMC-richtlijn. Met de term „apparatuur”, zoals gedefinieerd in de EMC-richtlijn, worden alle elektrische en elektronische apparaten bedoeld, alsmede uitrusting en installaties die elektrische en/of elektronische componenten bevatten. Systemen voor communicatie via het elektriciteitsnet worden beschouwd als vaste installaties en kunnen alleen in bedrijf worden gesteld als zij aan de richtlijn voldoen.

               (6)

               In systemen voor communicatie via het elektriciteitsnet kan de bekabeling al voor andere doeleinden in gebruik zijn en zijn de netwerken voortdurend aan veranderingen onderhevig. Deze eigenschappen, in combinatie met het specifieke karakter van ongewenste emissies van elektromagnetische straling door elektriciteitskabels, impliceren dat het niet uitvoerbaar is om metingen aan een volledig systeem te verrichten en dat een ex post-model voor het beheer van de interferentie tussen systemen voor communicatie via het elektriciteitsnet en radiosystemen wenselijk is, in overeenstemming met de EMC-richtlijn. Daarom dient een netwerk bestaande uit apparatuur die aan de EMC-richtlijn beantwoordt en die voor het beoogde doel wordt gebruikt, als in overeenstemming met de eisen van de EMC-richtlijn te worden beschouwd, mits het geïnstalleerd en geëxploiteerd wordt overeenkomstig goede technische praktijken die bestemd zijn om aan de essentiële eisen van de EMC-richtlijn te voldoen. De gedocumenteerde goede technische praktijken moeten gerichte metingen omvatten waaruit blijkt dat de doelstellingen van de EMC-richtlijn ten aanzien van ongewenste emissies van elektromagnetische straling worden gehaald, met name in omstandigheden waarin vaak interferentie optreedt.

               (7)

               Deze benadering belet niet dat de lidstaten omwille van de veiligheid speciale maatregelen kunnen treffen ten aanzien van de ingebruikneming of het gebruik van apparatuur teneinde openbare telecommunicatienetwerken of voor veiligheidsdoeleinden gebruikte zend- of ontvangstations in welbepaalde spectrumsituaties te beschermen overeenkomstig artikel 6 van de EMC-richtlijn.

               (8)

               Indien de door een systeem voor communicatie via het elektriciteitsnet veroorzaakte interferentie niet door de betrokken partijen kan worden verholpen, dienen de bevoegde instanties een bewijs van overeenstemming van het betrokken systeem te verlangen en, waar nodig, een nader onderzoek in te stellen. Dit onderzoek dient een verificatie van de overeenstemming van het systeem met de eisen van de EMC-richtlijn te omvatten. Indien wordt vastgesteld dat niet aan de betrokken eisen is voldaan, dienen de bevoegde instanties evenredige, niet-discriminerende en transparante handhavingsmaatregelen te treffen teneinde het systeem in overeenstemming met de eisen te brengen.

               (9)

               Indien een systeem geacht wordt aan de eisen te voldoen, maar niettemin schadelijke interferentie veroorzaakt, dienen de bevoegde instanties van de lidstaten speciale maatregelen zoals bedoeld in artikel 6 van de EMC-richtlijn te treffen teneinde deze interferentie te verhelpen. De maatregelen dienen evenredig, niet-discriminerend en transparant te zijn. Bij het onderzoek naar de evenredigheid van de maatregelen dienen de lidstaten rekening te houden met economische en sociale aspecten van de betrokken diensten. De lidstaten mogen tevens rekening houden met de technische mogelijkheden van moderne apparatuur voor communicatie via het elektriciteitsnet om eventuele interferentieproblemen tijdig op te lossen, door emissies van storingen op specifieke frequenties en plaatsen te verminderen door het gebruik van filters („notching”).

               (10)

               Teneinde voor een samenhangende toepassing van hetzij de handhavingsmaatregelen of de speciale maatregelen uit hoofde van artikel 6 van de EMC-richtlijn te zorgen, dienen de bevoegde instanties onderling en met de Commissie informatie uit te wisselen.

               (11)

               Dankzij deze aanpak kunnen, in combinatie met een regelmatige en uitvoerige rapportage over interferentie, andere testresultaten en ervaringen over de introductie van netwerken voor communicatie via het elektriciteitsnet worden verzameld, met name met het oog op de bescherming van het radiospectrumgebruik. Deze rapportage dient aanvankelijk om de zes maanden te geschieden, maar de frequentie kan worden aangepast op basis van de verkregen resultaten.

               (12)

               In 2001 heeft de Commissie de Europese normalisatie-instellingen verzocht geharmoniseerde Europese normen op te stellen voor draadnetwerken zoals digitale abonneelijnen (DSL), coaxiale kabel, Ethernet-netwerken en netwerken voor communicatie via het elektriciteitsnet (8). De Europese normalisatie-instellingen hebben hun werk evenwel nog niet voltooid. Teneinde de ontwikkeling van een geharmoniseerde Europese norm voor draadnetwerken en apparatuur te bevorderen, dienen de nationale autoriteiten de ontwikkelingen in nauwe samenwerking met de marktspelers op de voet te volgen.

               (13)

               Het Comité voor communicatie is geraadpleegd overeenkomstig de procedure van artikel 22, lid 2, van de Kaderrichtlijn,

         BEVEELT AAN:

               1)

               De lidstaten passen de volgende voorwaarden en beginselen toe op de beschikbaarstelling van openbare systemen voor breedbandcommunicatie via het elektriciteitsnet.

               2)

               Onverminderd het bepaalde in de punten 3 tot en met 5, dragen de lidstaten zorg voor het uit de weg ruimen van ongerechtvaardigde belemmeringen in de regelgeving, met name voor de nutsbedrijven, ten aanzien van de introductie van systemen voor breedbandcommunicatie via het elektriciteitsnet en de beschikbaarstelling van elektronische communicatiediensten via dergelijke systemen.

               3)

               Totdat in het kader van Richtlijn 89/336/EEG normen voor systemen voor communicatie via het elektriciteitsnet zijn vastgesteld waarop het vermoeden van overeenstemming kan worden gebaseerd, beschouwen de lidstaten als in overeenstemming met die richtlijn die systemen voor communicatie via het elektriciteitsnet die:

                           —

                           uit apparatuur bestaan welke aan de richtlijn voldoet en voor het beoogde doel wordt gebruikt;

                           —

                           geïnstalleerd en geëxploiteerd worden overeenkomstig goede technische praktijken welke bestemd zijn om aan de essentiële eisen van de richtlijn te voldoen.

                     De documentatie inzake goede technische praktijken wordt, zolang het systeem in gebruik is, voor inspectiedoeleinden ter beschikking van de betrokken nationale autoriteiten gehouden.

               4)

               Wanneer blijkt dat een systeem voor communicatie via het elektriciteitsnet interferentie veroorzaakt die niet door de betrokken partijen kan worden verholpen, dienen de bevoegde instanties een bewijs van overeenstemming van het systeem te verlangen en, waar nodig, een onderzoek in te stellen.

               5)

               Indien het onderzoek uitwijst dat niet aan de betrokken eisen is voldaan, dienen de bevoegde instanties evenredige, niet-discriminerende en transparante handhavingsmaatregelen te treffen teneinde het systeem in overeenstemming met de eisen te brengen.

               6)

               Indien een systeem voor communicatie via het elektriciteitsnet aan de eisen voldoet maar niettemin interferentie veroorzaakt, overwegen de bevoegde instanties van de lidstaat op evenredige, niet-discriminerende en transparante wijze speciale maatregelen zoals bedoeld in artikel 6 van Richtlijn 89/336/EEG te treffen.

               7)

               De lidstaten brengen regelmatig aan het Comité voor communicatie verslag uit over de introductie en exploitatie van systemen voor communicatie via het elektriciteitsnet op hun grondgebied. In deze verslagen dienen alle relevante gegevens te worden opgenomen over storingsniveaus (met inbegrip van meetgegevens, niveaus van de geïnjecteerde signalen en andere gegevens die nuttig zijn voor het opstellen van een geharmoniseerde Europese norm), interferentieproblemen en eventuele handhavingsmaatregelen ten aanzien van systemen voor communicatie via het elektriciteitsnet. Het eerste verslag wordt uiterlijk op 31 december 2005 ingediend.

               8)

               Deze aanbeveling is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 6 april 2005.

            Voor de Commissie

         Viviane REDING

            Lid van de Commissie

      (1)  PB L 108 van 24.4.2002, blz. 33.

      (2)  PB L 108 van 24.4.2002, blz. 21.

      (3)  PB L 139 van 23.5.1989, blz. 19. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 93/68/EEG (PB L 220 van 30.8.1993, blz. 1).

      (4)  PB L 91 van 7.4.1999, blz. 10. Richtlijn gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1882/2003 (PB L 284 van 31.10.2003, blz. 1).

      (5)  PB L 108 van 24.4.2002, blz. 51.

      (6)  PB L 176 van 15.7.2003, blz. 37. Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 2004/85/EG van de Raad (PB L 236 van 7.7.2004, blz. 10).

      (7)  PB L 108 van 24.4.2002, blz. 1.

      (8)  Normalisatiemandaat voor CEN, CENELEC en ETSI betreffende elektromagnetische compatibiliteit (EMC), geharmoniseerde normen voor telecommunicatienetwerken, mandaat M/313, 7 augustus 2001.