title: Aanbeveling (EU) 2015/1029 van de Raad van 19 juni 2015 om het buitensporige overheidstekort in het Verenigd Koninkrijk te verhelpen

text:
               30.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 163/55

         AANBEVELING (EU) 2015/1029 VAN DE RAAD
   van 19 juni 2015
   om het buitensporige overheidstekort in het Verenigd Koninkrijk te verhelpen
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 126, lid 7,
   Gezien de aanbeveling van de Europese Commissie,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Overeenkomstig artikel 126 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) dienen de lidstaten buitensporige overheidstekorten te vermijden.

               (2)

               Overeenkomstig punt 4 van Protocol nr. 15 betreffende enkele bepalingen met betrekking tot het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, dat is gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en aan het VWEU, is de verplichting uit hoofde van artikel 126, lid 1, VWEU om buitensporige overheidstekorten te vermijden, niet van toepassing op het Verenigd Koninkrijk, tenzij het land de euro invoert. Punt 5 van dat protocol stelt evenwel dat het Verenigd Koninkrijk ernaar moet streven een buitensporig overheidstekort te voorkomen.

               (3)

               Het stabiliteits- en groeipact is gebaseerd op de doelstelling van deugdelijke openbare financiën als middel om de voorwaarden voor prijsstabiliteit en voor een tot werkgelegenheidsschepping leidende sterke duurzame groei te verbeteren.

               (4)

               De Raad heeft op 8 juli 2008 overeenkomstig artikel 104, lid 6, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap (VEG) besloten dat er in het Verenigd Koninkrijk een buitensporig tekort bestond en overeenkomstig artikel 104, lid 7, van het VEG en artikel 3 van Verordening (EG) nr. 1467/97 van de Raad (1) een aanbeveling gedaan om het buitensporige tekort uiterlijk in het begrotingsjaar 2009-2010 te corrigeren (2).

               (5)

               In overeenstemming met artikel 104, lid 8, van het VEG heeft de Raad op 27 april 2009 vastgesteld dat het Verenigd Koninkrijk geen gevolg had gegeven aan de aanbeveling van de Raad van 8 juli 2008 (3). Op 2 december 2009 heeft de Raad op grond van artikel 126, lid 7, van het VWEU een herziene aanbeveling gedaan, om het Verenigd Koninkrijk uiterlijk in 2014-2015 een einde te laten maken aan de buitensporigtekortsituatie. Op 6 juli 2010 heeft de Commissie vastgesteld dat het Verenigd Koninkrijk op basis van de voorjaarsprognoses 2010 van de Commissie effectief gevolg had gegeven aan de aanbeveling van de Raad van 2 december 2009. Zij achtte daarom op dat moment geen verdere stap in de buitensporigtekortprocedure noodzakelijk.

               (6)

               Op 19 juni 2015 heeft de Raad in overeenstemming met artikel 126, lid 8, van het VWEU vastgesteld dat het Verenigd Koninkrijk in de periode 2010-2011 tot en met 2014-2015 geen effectief gevolg heeft gegeven aan de aanbeveling van de Raad van 2 december 2009.

               (7)

               Overeenkomstig artikel 126, lid 7, van het VWEU en artikel 3 van Verordening (EG) nr. 1467/97 moet de Raad aanbevelingen richten tot de betrokken lidstaat opdat deze binnen een bepaalde termijn een einde maakt aan de buitensporigtekortsituatie. In de aanbeveling dient een termijn van ten hoogste zes maanden te worden bepaald waarbinnen de betrokken lidstaat effectieve maatregelen moet treffen om het buitensporige tekort te corrigeren. Voorts dient de Raad in een aanbeveling om een buitensporig tekort te corrigeren, de betrokken lidstaat te verzoeken om jaarlijkse begrotingsdoelstellingen te realiseren die op grond van de aan de aanbeveling ten grondslag liggende prognoses stroken met een benchmark die overeenstemt met een minimale jaarlijkse verbetering van ten minste 0,5 % van het bbp van het structurele saldo, d.w.z. het conjunctuurgezuiverde begrotingssaldo, ongerekend eenmalige en andere tijdelijke maatregelen.

               (8)

               Volgens de geactualiseerde voorjaarsprognoses 2015 van de Commissie (4) zal het reële bbp in 2015-2016 met 2,4 % en in 2016-2017 met 2,1 % toenemen, na een groei van 2,8 % in 2014-2015 (5). De voornaamste groeibijdrage vloeit in beide jaren voort uit de binnenlandse vraag. Naar verwachting trekt de particuliere consumptie tijdens de prognoseperiode geleidelijk aan, doordat de nominale lonen sneller stijgen en de inflatie laag blijft. De inflatie is sterk gedaald, van een piek van 5,2 % in september 2011 tot 0,1 % in het eerste kwartaal van 2015. Naar verwachting stijgt de inflatie tot 1,1 % in het laatste kwartaal van 2015, waarbij de raming op jaarbasis 0,4 %, bedraagt, en zal de stijging doorzetten tot 1,6 % in 2016. Volgens de prognoses zullen de investeringen ten opzichte van 2014 enigszins dalen, maar blijven deze relatief hoog door de gunstige kredietvoorwaarden, gezonde bedrijfswinsten en een sterke vraag. Verwacht wordt dat de bijdrage van de externe sector aan de groei negatief blijft, maar in mindere mate, aangezien de vooruitzichten voor de eurozone (de grootste handelspartner van het Verenigd Koninkrijk) verbeteren. De werkgelegenheid laat een gunstige ontwikkeling zien en het werkloosheidspercentage daalt volgens de prognoses tot 5,4 % in 2015 en vervolgens tot 5,3 % in 2016.

               (9)

               Het overheidstekort, dat in 2009-2010 een hoogtepunt van 10,9 % van het bbp bereikte, is in 2014-2015 gedaald tot 5,2 % van het bbp. Het structurele saldo is in dezelfde periode teruggedrongen van 8,0 % tot 4,7 % van het bbp. De gemiddelde jaarlijkse verbetering van de structurele inspanning bedroeg in de periode 2010-2011 tot en met 2014-2015 0,7 %. Wanneer rekening wordt gehouden met het effect van herzieningen van de potentiële productiegroei die hebben plaatsgevonden tussen de huidige prognoses en de prognoses waarop de aanbeveling van de Raad van 2 december 2009 waren gebaseerd, en met het effect van ontwikkelingen van de ontvangsten in vergelijking met standaardelasticiteiten ten aanzien van de bbp-groei, wordt de gemiddelde jaarlijkse aangepaste structurele inspanning gedurende deze periode geraamd op 1,1 % van het bbp. Het leeuwendeel van de maatregelen in het kader van het consolidatieplan is in juni 2010 in de noodbegroting opgenomen; het betrof maatregelen ten belope van 2,5 % van het bbp gedurende de periode 2010-2011 tot en met 2014-2015. Iets meer dan een kwart daarvan bestond uit belastingmaatregelen, de overige driekwart uit bezuinigingen. De resterende budgettaire consolidatie ten belope van ongeveer 1 % van het bbp is tot stand gebracht door middel van twee budgettaire aankondigingen die voorafgaand aan de begroting van juni 2010 hebben plaatsgevonden, alsmede door middel van de daaropvolgende begrotingen en najaarsverklaringen tot november 2014. Er hebben enkele verschuivingen tussen lopende uitgaven en kapitaaluitgaven plaatsgevonden en de consolidatieperiode is verlengd tot 2018-2019.

               (10)

               De bruto overheidsschuld is gestegen van 42,7 % van het bbp in 2007-2008 tot 88,4 % in 2014-2015 en lag daarmee vanaf 2009-2010 permanent hoger dan de in het Verdrag bepaalde referentiewaarde. De dynamiek die voortvloeit uit het primaire tekort en de interventies in de financiële sector, waarbij twee banken in wezen zijn genationaliseerd, heeft bijgedragen tot deze stijging van de schuld. Op basis van de voorjaarsprognoses 2015 van de Commissie wordt verwacht dat de overheidsschuldquote licht zal blijven stijgen. Posten buiten de balanstelling die verband houden met de interventies in de financiële sector zouden echter een positief effect op de toekomstige ontwikkeling van de schuld kunnen hebben.

               (11)

               Aangezien het nominale tekort in 2014-2015 5,2 % van het bbp bedroeg, heeft het Verenigd Koninkrijk het buitensporige tekort niet gecorrigeerd binnen de in de aanbeveling van de Raad van 2 december 2009 vastgestelde termijn. Dit is te wijten aan het feit dat er te weinig maatregelen zijn getroffen en aan een aanzienlijk ongunstigere uitgangspositie voor de groei: de bbp-groei is in 2008-2009 met 1 procentpunt neerwaarts bijgesteld tot – 2,3 %. Een herziene aanbeveling op grond van artikel 126, lid 7, van het VWEU voor het Verenigd Koninkrijk met een nieuwe termijn voor de correctie van het buitensporige tekort is gerechtvaardigd in overeenstemming met de regels van het stabiliteits- en groeipact.

               (12)

               Tegen de achtergrond van onzekerheden betreffende economische en budgettaire ontwikkelingen moet de begrotingsdoelstelling die wordt aanbevolen voor het laatste jaar van de correctieperiode op een niveau licht onder de referentiewaarde van het Verdrag worden vastgesteld om een effectieve en blijvende correctie binnen de gevraagde termijn te waarborgen.

               (13)

               In de regel krijgt een lidstaat overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1467/97 één jaar extra, maar dit zou te veel van het Verenigd Koninkrijk vergen: het nominale tekort zou met 2,2 % van het bbp moeten worden aangepast. Een dergelijke aanpassing in 2015-2016 zou een zeer negatieve invloed op de recentelijk aangetrokken stijging van de reële lonen hebben en daardoor de groei belemmeren. Bovendien zouden er binnen een zeer kort tijdsbestek aanvullende maatregelen moeten worden genomen. Afgaande op de bijgewerkte voorjaarsprognoses 2015 van de Commissie zou een dergelijke aanpassing een zeer negatief effect op de economische groei sorteren. Het lijkt daarom passend om de termijn waarbinnen het Verenigd Koninkrijk een einde aan zijn buitensporige tekort dient te maken met twee jaar te verlengen.

               (14)

               Twee jaar extra voor de correctie van het buitensporige tekort zou tussentijdse nominaletekortdoelstellingen van 4,1 % van het bbp in 2015-2016 en 2,7 % van het bbp in 2016-2017 tot gevolg hebben. Op basis van deze streefcijfers is een verbetering van het structurele begrotingssaldo vereist van respectievelijk 0,5 % en 1,1 % van het bbp. Het basisscenario in de bijgewerkte voorjaarsprognoses 2015 van de Commissie omvat eerder aangekondigde discretionaire maatregelen ten belope van 1,4 % van het bbp in 2015-2016 en 2016-2017, waarvan ongeveer driekwart uit bezuinigingen bestaat. Dit aanpassingstraject voorziet in een toereikende veiligheidsmarge ten aanzien van de tekortbenchmark van 3 % van het bbp en is naar verwachting het minst nadelig voor de groei; bovendien kan zodoende de minimale vereiste jaarlijkse structurele verbetering van 0,5 % van het bbp worden aangehouden. Om deze doelstellingen te bereiken, moet het Verenigd Koninkrijk de aangekondigde maatregelen, tot en met de begroting 2015, volledig en tijdig uitvoeren, waarbij alle wijzigingen van de huidige plannen begrotingsneutraal moeten zijn; in dat geval zijn er behalve de reeds aangekondigde maatregelen geen verdere maatregelen nodig,

         HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING VASTGESTELD:

               (1)

               Het Verenigd Koninkrijk zou uiterlijk in 2016-2017 een einde moeten maken aan de thans bestaande buitensporigtekortsituatie.

               (2)

               Het Verenigd Koninkrijk zou een nominaletekortdoelstelling van 4,1 % van het bbp in 2015-2016 en van 2,7 % van het bbp in 2016-2017 moeten bereiken, wat neerkomt op een verbetering van het structurele saldo met 0,5 % van het bbp in 2015-2016 en 1,1 % van het bbp in 2016-2017, uitgaande van de bijgewerkte voorjaarsprognoses 2015 van de Commissie.

               (3)

               Om de aanbevolen structurele inspanning te verwezenlijken, zou het Verenigd Koninkrijk de in alle begrotingen en najaarsverklaringen vastgelegde consolidatiemaatregelen, tot en met de begroting 2015, moeten uitvoeren, waarbij alle wijzigingen ten opzichte van de huidige plannen begrotingsneutraal moeten zijn. Het Verenigd Koninkrijk zou de bezuinigingen in de volgende uitgaventoetsing nauwkeuriger moeten beschrijven. Deze zijn nodig om de correctie van het buitensporige tekort in 2016-2017 te bereiken.

               (4)

               Het Verenigd Koninkrijk zou de verlaging van het nominale tekort in 2015-2016 en 2016-2017 moeten bespoedigen indien de economische, financiële of budgettaire omstandigheden gunstiger zijn dan momenteel wordt verwacht. De budgettaire consolidatiemaatregelen zouden op groeivriendelijke wijze een blijvende verbetering van het structurele overheidssaldo moeten waarborgen. Met name zouden bezuinigingen op de kapitaaluitgaven moeten worden vermeden.

               (5)

               De Raad stelt 15 oktober 2015 vast als uiterste datum waarop het Verenigd Koninkrijk i) effectieve maatregelen zou moeten treffen en ii), overeenkomstig artikel 3, lid 4 bis, van Verordening (EG) nr. 1467/97, uitvoerig verslag zou moeten uitbrengen over de voorgenomen consolidatiestrategie om de doelstellingen te bereiken.

         Daarnaast zouden de autoriteiten van het Verenigd Koninkrijk i) moeten voldoen aan de verplichting om overeenkomstig het stabiliteits- en groeipact een begrotingsdoelstelling op middellange termijn vast te stellen en ii) de geplande hervormingen met betrekking tot het verhogen van de wettelijke pensioenleeftijd moeten uitvoeren om bij te dragen aan de versterking van de houdbaarheid van de overheidsfinanciën op lange termijn.
   Ten slotte is het, om het welslagen van de budgettaire consolidatiestrategie te garanderen, eveneens belangrijk, overeenkomstig de in de context van het Europees semester tot het Verenigd Koninkrijk gerichte aanbevelingen van de Raad, en met name die welke verband houden met het preventieve deel van de procedure bij macro-economische onevenwichtigheden, de budgettaire consolidatie met omvattende structurele hervormingen te ondersteunen.
   Deze aanbeveling is gericht tot het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland.

      Gedaan te Luxemburg, 19 juni 2015.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         J. REIRS

      (1)  Verordening (EG) nr. 1467/97 van de Raad van 7 juli 1997 over de bespoediging en verduidelijking van de tenuitvoerlegging van de procedure bij buitensporige tekorten (PB L 209 van 2.8.1997, blz. 6).

      (2)  Alle documenten betreffende de buitensporigtekortprocedure van het Verenigd Koninkrijk zijn te vinden op: http://ec.europa.eu/economy_finance/economic_governance/sgp/deficit/countries/uk_en.htm

      (3)  Beschikking 2009/409/EG van de Raad van 27 april 2009 waarbij overeenkomstig artikel 104, lid 8, van het Verdrag wordt vastgesteld of het Verenigd Koninkrijk doeltreffend gevolg heeft gegeven aan de aanbeveling van de Raad van 8 juli 2008 overeenkomstig artikel 104, lid 7 (PB L 132 van 29.5.2009, blz. 11).

      (4)  De bbp-groei voor het eerste kwartaal van 2015 is pas bekendgemaakt nadat de voorjaarsprognoses 2015 van de Commissie waren afgerond. De onderhavige beoordeling van de ondernomen effectieve maatregelen is daarom gebaseerd op geactualiseerde prognoses.

      (5)  De gepubliceerde voorjaarsprognoses bevatten uitsluitend cijfers voor kalenderjaren. De waarden voor begrotingsjaren worden berekend aan de hand van het driemaandelijkse profiel van de gepubliceerde prognoses.


title: Aanbeveling (EU) 2016/136 van de Commissie van 28 januari 2016 over de implementatie van maatregelen om misbruik van belastingverdragen tegen te gaan (Kennisgeving geschied onder nummer C(2016) 271)

text:
               2.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 25/67

         AANBEVELING (EU) 2016/136 VAN DE COMMISSIE
   van 28 januari 2016
   over de implementatie van maatregelen om misbruik van belastingverdragen tegen te gaan

         (Kennisgeving geschied onder nummer C(2016) 271)

   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 292,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Belastingverdragen dragen sterk bij aan een efficiënte grensoverschrijdende handel doordat zij belastingplichtigen meer zekerheid bieden ten aanzien van de fiscale behandeling van hun internationale activiteiten. In een belastingverdrag worden de heffingsbevoegdheden tussen de overeenkomstsluitende staten verdeeld om dubbele belastingheffing weg te nemen en zo de economische bedrijvigheid en groei te stimuleren. Het is echter niet de bedoeling dat belastingverdragen de mogelijkheid creëren om belastingen volledig of gedeeltelijk te ontlopen door treaty shopping of andere misbruikstrategieën die dergelijke verdragen alleen maar ondermijnen en de belastingopbrengsten van de overeenkomstsluitende staten uithollen. De Europese Commissie geeft haar volle steun aan de inspanningen om verdragsmisbruik tegen te gaan.

               (2)

               Na de publicatie van het rapport over de bestrijding van grondslaguitholling en winstverschuiving (BEPS) in februari 2013 hebben de OESO en de G20-landen in september van dat jaar een vijftienpuntenactieplan tegen BEPS aangenomen. Zij zijn hiermee gezamenlijk aan de slag gegaan en hebben in oktober 2015 eindrapporten gepubliceerd over de actiepunten 6 (voorkomen dat verdragsvoordelen worden verleend in oneigenlijke gevallen) en 7 (voorkomen dat de status van vaste inrichting kunstmatig wordt vermeden). In beide rapporten wordt voorgesteld om wijzigingen aan te brengen in het OESO-modelbelastingverdrag en deze wijzigingen op te nemen in het multilaterale instrument voor de implementatie van de resultaten van de werkzaamheden betreffende verdragskwesties vóór eind 2016, zoals het OESO-/G20-project voorschrijft. De combinatie van de wijzigingen die in deze twee rapporten worden voorgesteld, moeten landen in staat stellen een antwoord te formuleren op de BEPS-zorgen in verband met hun belastingverdragen.

               (3)

               In het eindrapport over actiepunt 6 wordt verdragsmisbruik, en met name treaty shopping, als een belangrijke oorzaak van BEPS-zorgen aangemerkt en wordt een aanpak voorgesteld op basis van verschillende soorten waarborgen tegen dergelijk misbruik van verdragsbepalingen, die met een zekere mate van flexibiliteit kunnen worden ingezet. Het rapport bevat, naast het voorstel om te verduidelijken dat het niet de bedoeling is dat belastingverdragen de mogelijkheid tot dubbele niet-heffing creëren, onder meer de aanbeveling om in het multilaterale instrument een algemene antimisbruikregel op te nemen op basis van een „principal purpose test” (PPT) van transacties of constructies.

               (4)

               In het eindrapport over actiepunt 7 worden met name het opzetten van constructies met commissionairs en het oneigenlijke gebruik van de specifieke uitzonderingen op de definitie van een vaste inrichting (vi) aangemerkt als de strategieën die het vaakst worden gebruikt om op kunstmatige wijze een belastbare aanwezigheid in de vorm van een vaste inrichting te vermijden. Bij de constructies met commissionairs wordt doorgaans handig ingespeeld op de relatief formele benadering van het huidige artikel 5, lid 5, van het OESO-modelbelastingverdrag wat het afsluiten van verkoopovereenkomsten betreft. Bij de specifieke uitzonderingen op de definitie van een vaste inrichting voor werkzaamheden van voorbereidende of ondersteunende aard doet zich het probleem voor dat deze uitzonderingen, afgezien van het feit dat zij kwetsbaar zijn voor malafide strategieën waarbij werkzaamheden worden opgesplitst, slecht zijn afgestemd op de bedrijfsmodellen van de digitale economie. Daarom worden in het rapport wijzigingen van artikel 5 van het OESO-modelbelastingverdrag voorgesteld zodat dit artikel beter bestand wordt tegen kunstmatige constructies die tot doel hebben de toepassing ervan te omzeilen.

               (5)

               Het is van wezenlijk belang voor de goede werking van de interne markt dat de lidstaten efficiënt uitvoering kunnen geven aan hun belastingstelsel en kunnen voorkomen dat hun belastinggrondslag door onbedoelde niet-heffing en misbruik wordt uitgehold, en dat de oplossingen om hun belastinggrondslag te beschermen geen onnodige mismatches en marktverstoringen creëren.

               (6)

               Het is evenzeer van vitaal belang dat de maatregelen die de lidstaten nemen om de verbintenissen na te komen die zij in het kader van BEPS zijn aangegaan, in overeenstemming zijn met de normen die in de Unie zijn overeengekomen, teneinde zowel de belastingplichtigen als de belastingdiensten rechtszekerheid te bieden.

               (7)

               De algemene antimisbruikregel op basis van een principal purpose test zoals voorgesteld in het eindrapport over actiepunt 6, moet worden afgestemd op de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie met betrekking tot misbruik van recht, teneinde te garanderen dat deze regel verenigbaar is met het EU-recht,

         HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING VASTGESTELD:
   1.   ONDERWERP EN TOEPASSINGSGEBIED
   Deze aanbeveling heeft betrekking op de implementatie van maatregelen door de lidstaten van de Europese Unie die tot doel hebben misbruik van belastingverdragen tegen te gaan.
   2.   ALGEMENE ANTI-ONTGAANSBEPALING OP BASIS VAN EEN PRINCIPAL PURPOSE TEST (PPT)
   Lidstaten die belastingverdragen met andere lidstaten of met derde landen sluiten waarin een algemene anti-ontgaansbepaling is opgenomen die gebaseerd is op een principal purpose test volgens de in het OESO-modelbelastingverdrag vastgestelde standaardbepaling, wordt aanbevolen daarin de volgende wijziging aan te brengen:

      „Niettegenstaande de andere bepalingen van dit verdrag wordt een voordeel uit hoofde van dit verdrag niet toegekend ter zake van een inkomens- of vermogensbestanddeel indien, gelet op alle relevante feiten en omstandigheden, redelijkerwijs kan worden aangenomen dat het verkrijgen van dit voordeel een van de voornaamste doelen is van het opzetten van een constructie dan wel het aangaan van een transactie die rechtstreeks of indirect tot dat voordeel leidt, tenzij wordt aangetoond dat
            hierin een reële economische activiteit besloten ligt of dat
          de toekenning van het voordeel in deze omstandigheden in overeenstemming is met het doel en de strekking van de desbetreffende bepalingen van dit verdrag.”.

   3.   DEFINITIE VAN EEN VASTE INRICHTING (VI)
   De lidstaten wordt aanbevolen om in belastingverdragen die zij met andere lidstaten of met derde landen sluiten, de nieuwe bepalingen van artikel 5 van het OESO-modelbelastingverdrag, zoals voorgesteld in het eindrapport over actiepunt 7 van het actieplan ter bestrijding van grondslaguitholling en winstverschuiving (BEPS), ten uitvoer te leggen en te gebruiken om praktijken tegen te gaan waarbij de status van vaste inrichting op kunstmatige wijze wordt vermeden.
   4.   FOLLOW-UP
   De lidstaten dienen de Commissie in kennis te stellen van de maatregelen die zij hebben genomen om aan deze aanbeveling gevolg te geven, evenals van alle wijzigingen in dergelijke maatregelen.
   De Commissie zal binnen drie jaar na de vaststelling van deze aanbeveling een verslag over de toepassing ervan uitbrengen.
   5.   ADRESSATEN
   Deze aanbeveling is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 28 januari 2016.

            Voor de Commissie

         Pierre MOSCOVICI

            Lid van de Commissie


title: AANBEVELING VAN DE RAAD van 18 maart 1991 inzake de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1975) (4e EOF) voor het begrotingsjaar 1989 (91/149/EEG) #

text:
Avis juridique important

|

31991H0149

AANBEVELING VAN DE RAAD van 18 maart 1991 inzake de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1975) (4e EOF) voor het begrotingsjaar 1989 (91/149/EEG)  -

Publicatieblad Nr. L 075 van 21/03/1991 blz. 0053 - 0053

AANBEVELING VAN DE RAAD  van 18 maart 1991  inzake de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1975) (4e EOF) voor het begrotingsjaar 1989  (91/149/EEG) DE RAAD VAN  DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 206 ter,  Gelet op de ACS-EEG-Overeenkomst van Lomé die op 28 februari 1975 is ondertekend,  Gelet op Besluit 76/568/EEG van de Raad van 29 juni 1976 betreffende de associatie van de landen en gebieden overzee met de Europese Economische Gemeenschap (1),  Gelet op het Intern Akkoord betreffende de financiering en het beheer van de steun van de Gemeenschap (2), dat is ondertekend op 11 juli 1975, inzonderheid op artikel 31, lid 3,  Gelet op het Financieel Reglement van 27 juli 1976 van toepassing op het vierde Europees Ontwikkelingsfonds (3), inzonderheid op de artikelen 64 tot en met 67,  Na onderzoek van de jaarrekening en de balans betreffende de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1975) (4e EOF), die op 31 december 1989 zijn vastgesteld, alsmede van het verslag van de Rekenkamer over het begrotingsjaar 1989 waaraan de  antwoorden van de Commissie zijn gehecht (4),  Overwegende dat krachtens artikel 31, lid 3, van het Intern Akkoord aan de Commissie voor het beheer van het Europees Ontwikkelingsfonds (1975) (4e EOF) kwijting wordt verleend overeenkomstig de procedure van artikel 206 van het Verdrag;  Overwegende dat de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1975) (4e EOF) door de Commissie gedurende het begrotingsjaar 1989 over het geheel genomen bevredigend is geweest,  BEVEELT HET EUROPESE PARLEMENT AAN: De Commissie kwijting te verlenen voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1975) (4e EOF) voor het begrotingsjaar 1989. Gedaan te Brussel, 18 maart 1991. Voor de Raad  De Voorzitter  J.-C. JUNCKER  (1) PB nr. L 176 van 1. 7. 1976, blz. 8. (2) PB nr. L 25 van 30. 1. 1976, blz. 168. (3) PB nr. L 229 van 20. 8. 1976, blz. 9. (4) PB nr. C 313 van 12. 12. 1990, blz. 197 tot en met 217 en 305 tot en met 320.