title: Aanbeveling van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 betreffende de bescherming van minderjarigen en de menselijke waardigheid en het recht op weerwoord in verband met de concurrentiepositie van de Europese industrie van audiovisuele en online-informatiediensten

text:
               27.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 378/72

      AANBEVELING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

   van 20 december 2006
   betreffende de bescherming van minderjarigen en de menselijke waardigheid en het recht op weerwoord in verband met de concurrentiepositie van de Europese industrie van audiovisuele en online-informatiediensten
   (2006/952/EG)
   HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 157,
   Gezien het voorstel van de Commissie,
   Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1),
   Na raadpleging van het Comité van de Regio's,
   Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (2),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               In artikel 1 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (3) („het Handvest”) wordt erkend dat de menselijke waardigheid onschendbaar is en dat zij moet worden geëerbiedigd en beschermd. Artikel 24 van het Handvest bepaalt dat kinderen recht hebben op de bescherming en de zorg die nodig zijn voor hun welzijn, en dat bij alle handelingen in verband met kinderen, ongeacht of deze worden verricht door overheidsinstanties of particuliere instellingen, de belangen van het kind een essentiële overweging vormen.

               (2)

               De Europese Unie moet haar beleid richten op het voorkomen van elke schending van het beginsel van eerbied voor de menselijke waardigheid.

               (3)

               Er moet EU-wetgeving komen om minderjarigen in hun lichamelijke, geestelijke en morele ontwikkeling te beschermen in verband met de inhoud van alle audiovisuele en informatiediensten, alsmede om minderjarigen te beschermen tegen toegang tot ongeschikte programma's of diensten voor volwassenen.

               (4)

               Gezien de permanente ontwikkeling van nieuwe informatie- en communicatietechnologieën moet de Gemeenschap dringend zorgen voor een volledige en adequate bescherming van de belangen van de burgers op dit gebied door enerzijds te waarborgen dat informatiediensten vrijelijk worden verleend en verspreid en anderzijds erop toe te zien dat de inhoud daarvan wettig is, het beginsel van de menselijke waardigheid eerbiedigt en niet schadelijk is voor de ontwikkeling van minderjarigen.

               (5)

               De Gemeenschap heeft reeds maatregelen op het gebied van de audiovisuele en informatiediensten vastgesteld om de voorwaarden te scheppen voor een vrij verkeer van televisie-uitzendingen en andere informatiediensten, onder eerbiediging van de beginselen van vrijheid van mededinging, van meningsuiting en van informatie, maar zij zou op dit gebied doortastender moeten optreden met als doel maatregelen vast te stellen ter bescherming van de consument tegen het aanzetten tot discriminatie op grond van geslacht, ras, etnische herkomst, godsdienst of overtuiging, handicap, leeftijd of seksuele geaardheid, alsmede zulke discriminatie te bestrijden. Bij dergelijke maatregelen dient een evenwicht te worden bereikt tussen de bescherming van de rechten van eenieder enerzijds en de vrijheid van meningsuiting anderzijds, in het bijzonder wat betreft de verantwoordelijkheid van de lidstaten om het begrip aanzetten tot haat of discriminatie volgens hun eigen nationale wetgeving en ethische waarden te definiëren.

               (6)

               Aanbeveling 98/560/EG van de Raad van 24 september 1998 betreffende de ontwikkeling van de concurrentiepositie van de Europese industrie van audiovisuele en informatiediensten door de bevordering van nationale kaders teneinde een vergelijkbaar en doeltreffend niveau van bescherming van minderjarigen en de menselijke waardigheid te bereiken (4) is het eerste rechtsinstrument op communautair niveau dat zich in de vijfde overweging richt op vraagstukken op het gebied van de bescherming van minderjarigen en de menselijke waardigheid in voor het publiek beschikbaar gestelde audiovisuele en informatiediensten, ongeacht de wijze van verspreiding. In artikel 22 van Richtlijn 89/552/EEG van de Raad van 3 oktober 1989 betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake de uitoefening van televisie-omroepactiviteiten (5) („Richtlijn televisie zonder grenzen”) wordt reeds specifiek ingegaan op de bescherming van minderjarigen en van de menselijke waardigheid in televisie-omroepactiviteiten.

               (7)

               De Raad en de Commissie wordt in overweging gegeven bijzondere aandacht te schenken aan de toepassing van deze aanbeveling bij de herziening of sluiting van nieuwe partnerschapsovereenkomsten of nieuwe samenwerkingsprogramma's met derde landen of onderhandelingen daarover, gezien het mondiale karakter van producenten, distributeurs en leveranciers van audiovisuele inhoud en internettoegang.

               (8)

               Bij Beschikking nr. 276/1999/EG (6) hebben het Europees Parlement en de Raad een communautair meerjarenactieplan ter bevordering van een veiliger gebruik van Internet door het bestrijden van illegale en schadelijke inhoud op mondiale netwerken goedgekeurd (het „Actieplan Veiliger Internet”).

               (9)

               Bij Beschikking nr. 1151/2003/EG van het Europees Parlement en de Raad (7) is het Actieplan Veiliger Internet met twee jaar verlengd; het plan is uitgebreid met maatregelen om het uitwisselen van informatie en coördinatie met de relevante actoren op nationaal niveau aan te moedigen, en met speciale bepalingen voor de toetredende landen.

               (10)

               Richtlijn 2000/31/EG van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2000 betreffende bepaalde juridische aspecten van de diensten van de informatiemaatschappij, met name de elektronische handel, in de interne markt (8) verduidelijkt enkele juridische concepten en harmoniseert bepaalde aspecten, teneinde de diensten van de informatiemaatschappij in staat te stellen volledig te profiteren van de beginselen van de interne markt. Enkele bepalingen van Richtlijn 2000/31/EG zijn ook relevant voor de bescherming van minderjarigen en de menselijke waardigheid, met name artikel 16, lid 1, onder e), dat de lidstaten en de Commissie verplicht het opstellen van gedragscodes ter bescherming van minderjarigen en de menselijke waardigheid te stimuleren.

               (11)

               Nu het medialandschap ten gevolge van nieuwe technologieën en vernieuwing van de media verandert, is het nodig kinderen en ook ouders, leerkrachten en opleiders te leren de audiovisuele en online-informatiediensten effectief te gebruiken.

               (12)

               Zelfregulering van de audiovisuele sector blijkt in het algemeen een efficiënt aanvullend middel, maar is niet voldoende om minderjarigen te beschermen tegen boodschappen met een schadelijke inhoud. De ontwikkeling van een Europese audiovisuele ruimte die is gebaseerd op vrijheid van meningsuiting en eerbiediging van de rechten van de burgers, zou moeten stoelen op een permanente dialoog tussen nationale en Europese wetgevers, reguleringsinstanties, bedrijven, verenigingen, burgers en maatschappelijke organisaties.

               (13)

               Bij de publieke raadpleging met betrekking tot Richtlijn 97/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 juni 1997 tot wijziging van Richtlijn 89/552/EEG van de Raad betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake de uitoefening van televisie- omroepactiviteiten (9) werd voorgesteld om de noodzaak van maatregelen in verband met „mediageletterdheid” op te nemen onder de onderwerpen waarop Aanbeveling 98/560/EG betrekking heeft.

               (14)

               De Commissie moedigt samenwerking en uitwisseling van ervaringen en beste praktijken aan tussen bestaande zelfregulerende en mederegelgevende lichamen die zich bezig houden met de beoordeling of classificering van audiovisuele inhouden, ongeacht de kanalen voor de verspreiding daarvan, teneinde alle gebruikers, maar vooral ouders, leerkrachten en opleiders, in staat te stellen om illegale inhoud van audiovisuele en online-informatiediensten te signaleren en toegestane inhoud die schade kan berokkenen aan de lichamelijke of geestelijke ontwikkeling van minderjarigen in te schatten.

               (15)

               Zoals ook voorgesteld werd bij de publieke raadpleging met betrekking tot Richtlijn 97/36/EG, is het zinvol dat het recht op weerwoord of gelijkwaardige rechtsmiddelen voor online-media geldt, waarbij de eigenschappen van het medium of de dienst in kwestie in aanmerking worden genomen.

               (16)

               In de Resolutie van de Raad van 5 oktober 1995 inzake de benadering van het man/vrouwbeeld in de reclame en de media (10) wordt de lidstaten en de Commissie verzocht om passende maatregelen te nemen teneinde een gediversifieerd, realistisch beeld van de vaardigheden en mogelijkheden van vrouwen en mannen in de maatschappij ingang te doen vinden.

               (17)

               Bij de indiening van haar voorstel voor een richtlijn van de Raad tot uitvoering van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen bij de toegang tot en de levering van goederen en diensten heeft de Commissie aangetekend dat de weergave van de verschillende seksen in de media en de reclame wezenlijke vragen oproept met betrekking tot de bescherming van de waardigheid van mannen en vrouwen; zij concludeerde echter op grond van andere grondrechten, met name de persvrijheid en het pluralisme van de media, dat die vragen niet in dat voorstel aan de orde gesteld dienden te worden, maar dat deze moeten worden geïnventariseerd.

               (18)

               Ondernemingen die audiovisuele en online-informatiediensten verlenen, moeten op het niveau van de lidstaten worden aangemoedigd om iedere vorm van discriminatie op grond van geslacht, ras of etnische oorsprong, godsdienst of overtuiging, handicap, leeftijd of seksuele geaardheid, in deze media en in alle reclameboodschappen, waaronder de nieuwe reclametechnieken, te voorkomen en te bestrijden, onverminderd de vrijheid van meningsuiting en de persvrijheid.

               (19)

               Deze aanbeveling heeft mede betrekking op de nieuwe technologische ontwikkelingen en is een aanvulling op aanbeveling 98/560/EG. Gezien de technologische vooruitgang omvat het toepassingsgebied audiovisuele en online-informatiediensten die publiekelijk toegankelijk zijn via vaste of mobiele elektronische netwerken.

               (20)

               Deze aanbeveling belet de lidstaten geenszins hun grondwettelijke bepalingen en andere juridische voorschriften, alsmede hun rechtspraktijk op het gebied van de vrijheid van meningsuiting toe te passen,

         BEVELEN HET VOLGENDE AAN:
   I.   Ter bevordering van de ontwikkeling van de industrie van audiovisuele en online-informatiediensten treffen de lidstaten de nodige maatregelen om een betere bescherming van minderjarigen en de menselijke waardigheid in alle audiovisuele en online-informatiediensten te verzekeren, door:

               1.

               zich te beraden op de invoering van maatregelen in hun nationale wetgeving en praktijken aangaande het recht op weerwoord of gelijkwaardige rechtsmiddelen met betrekking tot online-media, met inachtneming van de nationale wettelijke en grondwettelijke bepalingen, waarbij het mogelijk moet zijn de wijze van uitoefening van dit recht aan te passen aan de bijzondere kenmerken van de verschillende typen media;

               2.

               teneinde het in gebruik nemen van technologische ontwikkelingen in de hand te werken, naast en in aansluiting op de bestaande wettelijke en andere maatregelen ten aanzien van omroepdiensten, en in nauwe samenwerking met de betrokken partijen, acties te bevorderen om:

                           a)

                           minderjarigen een verantwoord gebruik te leren maken van de audiovisuele en online-informatiediensten, met name door ouders, leerkrachten en opleiders meer bewust te maken van de mogelijkheden van de nieuwe diensten en van de wijzen waarop deze veilig door minderjarigen kunnen worden gebruikt, met name door mediageletterdheid- of media-educatieprogramma's, en bijvoorbeeld door permanente vorming binnen het schoolonderwijs;

                           b)

                           waar dienstig en noodzakelijk, de kwalitatief hoogstaande inhoud en diensten voor minderjarigen beter in kaart te brengen en toegankelijker te maken, onder meer in onderwijsinstellingen en openbare gebouwen;

                           c)

                           de burgers te informeren over de mogelijkheden van het internet.

                     Voorbeelden van mogelijke activiteiten ter bevordering van de mediageletterdheid zijn omschreven in bijlage II;

               3.

               de aanbieders, tussenpersonen en gebruikers van nieuwe communicatiemiddelen zoals internet te responsabiliseren door:

                           a)

                           de industrie van audiovisuele en online-informatiediensten ertoe aan te zetten om, met eerbiediging van de vrijheid van meningsuiting en de persvrijheid, iedere vorm van discriminatie op grond van geslacht, ras, etnische afstamming, godsdienst, overtuiging, handicap, leeftijd of seksuele geaardheid te voorkomen in alle audiovisuele en online-informatiediensten, en om dit soort discriminatie te bestrijden;

                           b)

                           hen op te roepen om waakzaam te zijn en als illegaal beschouwde webpagina's te melden, onverminderd Richtlijn 2000/31/EG;

                           c)

                           een gedragscode op te stellen in samenwerking met de aanbieders en nationale en communautaire reguleringsinstanties;

               4.

               maatregelen te stimuleren om alle soorten illegale activiteiten op het internet die schadelijk zijn voor minderjarigen te bestrijden en om het internet tot een veel veiliger medium te maken, hierbij valt met name te denken aan de volgende maatregelen:

                           a)

                           invoering van een kwaliteitskeurmerk voor aanbieders, zodat gebruikers gemakkelijk kunnen vaststellen of een bepaalde aanbieder een gedragscode hanteert;

                           b)

                           het opzetten van passende voorzieningen om aangifte te doen van illegale en/of verdachte activiteiten op het internet.

         II.   De industrie van audiovisuele en online-informatiediensten en de andere betrokken partijen:

               1.

               ontwikkelen positieve maatregelen ten behoeve van minderjarigen, met inbegrip van initiatieven om een bredere toegang tot audiovisuele en online-informatiediensten te verlenen, en tegelijkertijd potentieel schadelijke inhoud te vermijden, bijvoorbeeld door middel van filtersystemen. Dat zou onder meer harmonisatie door middel van samenwerking tussen regulerende, zelfregulerende en mederegulerende lichamen in de lidstaten kunnen inhouden, alsmede het uitwisselen van goede praktijken met betrekking tot bijvoorbeeld een systeem van gemeenschappelijke descriptieve symbolen of waarschuwingsboodschappen ter aanduiding van de leeftijdscategorie en/of de aspecten van de inhoud die hebben geleid tot een bepaalde leeftijdsaanbeveling, teneinde gebruikers te helpen de inhoud van audiovisuele en online-informatiediensten te beoordelen; Dit zou bijvoorbeeld kunnen gebeuren door de activiteiten die in bijlage III zijn omschreven;

               2.

               bekijken of er filters ingebouwd kunnen worden die de verspreiding van met de menselijke waardigheid strijdige informatie op het internet tegenhouden;

               3.

               ontwikkelen maatregelen om het gebruik van etiketteringsystemen voor op het internet verspreide inhoud te bevorderen;

               4.

               denken na over effectieve middelen om in audiovisuele en online-informatiediensten discriminatie op grond van geslacht, ras, etnische afstamming, godsdienst, overtuiging, handicap, leeftijd of seksuele geaardheid te voorkomen en te bestrijden en een gediversifieerd, realistisch beeld van de vaardigheden en mogelijkheden van vrouwen en mannen in de maatschappij ingang te doen vinden.

         MERKEN OP DAT DE COMMISSIE:

               1.

               voornemens is in het kader van het communautair meerjarenprogramma 2005-2008 ter bevordering van een veiliger gebruik van internet en nieuwe online-technologieën voorlichtingsactiviteiten ten behoeve van burgers overal in Europa in alle media te bevorderen, teneinde het publiek te informeren over de voordelen en mogelijke risico's van internet, een verantwoordelijk en veilig gebruik ervan, de mogelijkheden inzake de indiening van klachten, alsmede over ouderlijk toezicht. Voor bepaalde doelgroepen zoals scholen, ouderverenigingen en gebruikers kunnen specifieke campagnes worden gevoerd;

               2.

               voornemens is de mogelijkheid te onderzoeken om een gratis Europees telefoonnummer in te voeren of een bestaande dienst uit te breiden teneinde internetgebruikers te helpen door hen de weg te wijzen naar de beschikbare klachtenmeldpunten en informatiepunten en door ouders informatie te verschaffen over de doeltreffendheid van filtersoftware;

               3.

               voornemens is na te gaan of steun kan worden verleend aan de invoering van een generieke secundaire domeinnaam voor gecontroleerde sites die ernaar streven minderjarigen en hun rechten te respecteren (bijvoorbeeld .KID.eu);

               4.

               een constructieve en permanente dialoog blijft onderhouden met organisaties van inhoudleveranciers, consumentenorganisaties en alle andere betrokken partijen;

               5.

               voornemens is de vorming van netwerken van zelfregulerende instanties en de uitwisseling van ervaringen tussen hen te bevorderen en te steunen teneinde de doelmatigheid van gedragscodes en van een op zelfregulering gebaseerde aanpak te beoordelen, zodat de strengste normen voor de bescherming van minderjarigen verzekerd zijn;

               6.

               voornemens is om op basis van informatie van de lidstaten bij het Europees Parlement en de Raad een verslag over de uitvoering en de doelmatigheid van de in deze aanbeveling vermelde maatregelen in te dienen, en om deze aanbeveling opnieuw te bezien als dit nodig blijkt.

      Gedaan te Brussel, 20 december 2006

            Voor het Europees Parlement

            De voorzitter

         J. BORRELL FONTELLES

            Voor de Raad

            De voorzitter

         J. KORKEAOJA

      (1)  PB C 221 van 8.9.2005, blz. 87.

      (2)  Advies van het Europees Parlement van 7 september 2005 (PB C 193 E van 17.8.2006, blz. 217), Gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 21 september 2006 en Standpunt van het Europees Parlement van 12 december 2006 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad).

      (3)  PB C 364 van 18.12.2000, blz. 1.

      (4)  PB L 270 van 7.10.1998, blz. 48.

      (5)  PB L 298 van 17.10.1989, blz. 23. Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 97/36/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 202 van 30.7.1997, blz. 60).

      (6)  PB L 33 van 6.2.1999, blz. 1. Beschikking laatstelijk gewijzigd bij Beschikking nr. 787/2004/EG (PB L 138 van 30.4.2004, blz. 12).

      (7)  PB L 162 van 1.7.2003, blz. 1.

      (8)  PB L 178 van 17.7.2000, blz. 1.

      (9)  PB L 202 van 30.7.1997, blz. 60.

      (10)  PB C 296 van 10.11.1995, blz. 15.

      BIJLAGE I
      INDICATIEVE RICHTSNOEREN VOOR DE TENUITVOERLEGGING, OP NATIONAAL NIVEAU, VAN MAATREGELEN IN DE NATIONALE WETGEVING EN PRAKTIJKEN OM HET RECHT OP WEERWOORD OF GELIJKWAARDIGE RECHTSMIDDELEN MET BETREKKING TOT DE ONLINE-MEDIA TE VERZEKEREN
      Doelstelling: de invoering van maatregelen, in de nationale wetten en praktijken van de lidstaten, om het recht op weerwoord of gelijkwaardige rechtsmiddelen met betrekking tot alle online-media te verzekeren, met inachtneming van de nationale wettelijke en grondwettelijke bepalingen, waarbij de wijze van uitoefening van dit recht aangepast moet kunnen worden aan de bijzondere kenmerken van de verschillende typen media.
      De term „medium” verwijst naar elke communicatiemiddel voor de verspreiding online van bewerkte informatie onder het publiek, zoals kranten, tijdschriften, radio, televisie en webnieuwsdiensten.
      Onverminderd andere in de lidstaten geldende civielrechtelijke, administratiefrechtelijke of strafrechtelijke bepalingen, dienen, alle natuurlijke en rechtspersonen wier wettige belangen, inzonderheid (maar niet uitsluitend) hun aanzien en reputatie, zijn aangetast door een onjuiste bewering in een publicatie of tijdens een uitzending, ongeacht hun nationaliteit over een recht op weerwoord of gelijkwaardige rechtsmiddelen te beschikken. De lidstaten dienen ervoor te zorgen dat de daadwerkelijke uitoefening van het recht op weerwoord of gelijkwaardige rechtsmiddelen niet wordt belemmerd door het opleggen van onredelijke regels of voorwaarden.
      Het recht op weerwoord of gelijkwaardige rechtsmiddelen dient te bestaan ten aanzien van online-media die onder de rechtsmacht van een lidstaat vallen.
      De lidstaten nemen de nodige maatregelen om het recht op weerwoord of gelijkwaardige rechtsmiddelen in te stellen en stellen de procedure voor de uitoefening van dit recht vast. Met name zien zij erop toe dat de termijn voor de uitoefening van het recht op weerwoord voldoende ruim is, en dat de procedure zodanig is dat natuurlijke of rechtspersonen die in andere lidstaten wonen of gevestigd zijn, naar behoren dit recht kunnen uitoefenen of deze middelen kunnen aanwenden.
      Het recht op weerwoord kan behalve door wetgeving ook door mederegulering of zelfregulering worden verzekerd.
      Het recht op weerwoord is een zeer geschikt rechtsmiddel in een online-omgeving, daar onmiddellijk op betwiste informatie kan worden gereageerd en het technisch eenvoudig is het weerwoord van de betrokkenen bij te voegen. Het weerwoord moet echter worden verstrekt binnen een redelijke tijd nadat het verzoek is gestaafd, op een tijd en een wijze die aansluiten bij de publicatie of uitzending waarop het verzoek betrekking heeft.
      Er dient te worden voorzien in procedures waarbij geschillen betreffende de uitoefening van het recht op weerwoord of de aanwending van gelijkwaardige rechtsmiddelen ter beoordeling aan de rechter of aan soortgelijke onafhankelijke instanties kunnen worden voorgelegd.
      Een beroep op het recht op weerwoord of gelijkwaardige rechtsmiddelen kan worden verworpen indien de eiser geen rechtmatig belang heeft bij de publicatie van een dergelijk weerwoord, of indien het weerwoord een strafbare handeling zou behelzen, de aanbieder van inhoud civielrechtelijk aansprakelijk zou kunnen worden gesteld, dan wel indien het verzoek indruist tegen de goede zeden.
      Het recht op weerwoord laat andere rechtsmiddelen die ter beschikking staan van personen wier waardigheid, eer, reputatie of persoonlijke levenssfeer door de media is aangetast, onverlet.

      BIJLAGE II
      Voorbeelden van mogelijke activiteiten ter bevordering van de mediageletterdheid:

                  a)

                  permanente bijscholing van leerkrachten en opvoeders, in overleg met verenigingen voor kinderbescherming, betreffende het gebruik van het internet in het onderwijs op school, teneinde alert te blijven op de mogelijke risico's van het internet, met name van discussieruimten („chat rooms”) en forums;

                  b)

                  invoering van specifiek internetonderricht voor kinderen vanaf zeer jonge leeftijd, met inbegrip van sessies die ook voor ouders toegankelijk zijn;

                  c)

                  een geïntegreerde onderwijsaanpak die deel uitmaakt van de leerplannen van scholen en de programma's ter bevordering van de mediageletterdheid, teneinde informatie over een verantwoord gebruik van internet te verschaffen;

                  d)

                  het organiseren van nationale campagnes voor burgers, met gebruikmaking van alle media, om informatie over een verantwoord gebruik van internet te verspreiden;

                  e)

                  het uitdelen van voorlichtingspakketten waarin wordt gewezen op de mogelijke risico's van het internet („veilig surfen op internet”, „spam wegfilteren”) en het opzetten van telefonische hulpdiensten die permanent bereikbaar zijn voor meldingen of klachten over schadelijke of illegale inhoud;

                  f)

                  passende maatregelen om permanent bemande telefoondiensten in het leven te roepen of de doelmatigheid ervan te verbeteren, zodat klachten gemakkelijker kunnen worden ingediend en schadelijke of illegale inhoud kan worden gemeld.

      BIJLAGE III
      Voorbeelden van mogelijke activiteiten van de betrokken sectoren en partijen ten behoeve van minderjarigen:

                  a)

                  de gebruikers systematisch een doeltreffend, actualiseerbaar en eenvoudig te gebruiken filtersysteem ter beschikking stellen op het ogenblik dat zij zich abonneren op een toegangsdienst;

                  b)

                  toegang aanbieden tot diensten die speciaal voor kinderen zijn bestemd en zijn uitgerust met een automatisch door toegangaanbieders en operators van mobiele telefonie bediend filterinstrument;

                  c)

                  invoeren van stimulansen om de beschikbare sites te beschrijven en deze beschrijving regelmatig te actualiseren, zodat sites gemakkelijker te klasseren zijn en hun inhoud beter kan worden beoordeeld;

                  d)

                  op alle zoekmachines banners aanbrengen om erop te wijzen dat er informatie over het verantwoord gebruik van het internet voorhanden is, en dat er permanent bemande telefoondiensten ter beschikking staan.


Avis juridique important

|

52004SC0824

Aanbeveling voor een advies van de Raad overeenkomstig artikel 9, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het convergentieprogramma van Slovenië voor de periode 2004-2007  /* SEC/2004/0824 def. */

Aanbeveling voor een ADVIES VAN DE RAAD overeenkomstig artikel 9, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het convergentieprogramma van Slovenië voor de periode 2004-2007(ingediend door de Commissie)TOELICHTINGIn Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid [1] wordt bepaald dat niet-deelnemende lidstaten (d.w.z. de lidstaten die de euro niet hebben aangenomen) met het oog op het regelmatige multilaterale toezicht overeenkomstig artikel 99 van het Verdrag een convergentieprogramma moeten indienen bij de Raad en de Commissie.[1]  PB L 209 van 2.8.1997. Alle documenten waarnaar in deze tekst wordt verwezen zijn te vinden op de volgende website: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/ about/activities/sgp/main_en.htm.Overeenkomstig artikel 9 van deze verordening dient de Raad elk convergentieprogramma te onderzoeken op basis van evaluaties van de Commissie en het bij artikel 114 van het Verdrag ingestelde comité (het Economisch en Financieel Comité). Op basis van een aanbeveling van de Commissie en na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité moet de Raad advies uitbrengen na zelf het programma te hebben onderzocht. Ingevolge de verordening moeten de lidstaten jaarlijks een geactualiseerd convergentieprogramma indienen, dat eveneens volgens deze zelfde procedures door de Raad kan worden beoordeeld.Voor de tien landen die op 1 mei 2004 tot de EU zijn toegetreden, geldt een derogatie, hetgeen betekent dat zij nog niet deelnemen aan de euro. Zij hebben toegezegd hun convergentieprogramma uiterlijk 15 mei 2004 en een eerste actualisering ervan tegen het eind van 2004 in te dienen.Op 14 mei 2004 heeft Slovenië zijn convergentieprogramma voor de periode 2004-2007 ingediend. De diensten van de Commissie hebben een technische analyse van dit programma verricht en daarbij rekening gehouden met de voorjaarsprognoses 2004, de gedragscode [2] en de beginselen die zijn vervat in de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement van 27 november 2002 betreffende de verbetering van de coördinatie van het begrotingsbeleid [3]. Op grond hiervan zijn zij tot de volgende evaluatie gekomen:[2]  Herzien advies van het Economisch en Financieel Comité over de inhoud en de vorm van de stabiliteits- en convergentieprogramma's, door de Raad (Ecofin) bekrachtigd op 10 juli 2001.[3]  COM(2002) 668 def. van 27.11.2002.Op 14 mei 2004 heeft Slovenië zijn eerste convergentieprogramma ingediend, dat betrekking heeft op de periode 2004-2007. Slovenië streeft naar een spoedige deelname aan het WKM II, en wel uiterlijk eind 2004, om begin 2007 de euro te kunnen invoeren.Het programma voldoet in grote lijnen aan de informatievereisten van de herziene "gedragscode voor de inhoud en de vorm van de stabiliteits- en convergentieprogramma's" [4].[4]  De definitie van de overheidssector is niet volledig toegepast en de boekhouding op transactiebasis moet verder worden verbeterd.Het macro-economische scenario dat aan het convergentieprogramma ten grondslag ligt is ten opzichte van het economische pretoetredingsprogramma 2003 neerwaarts bijgesteld, maar is toch nog iets optimistischer dan de in de voorjaarsprognoses 2004 van de Commissie verwachte ontwikkeling tot 2005. Vooral de groeivoorspelling voor 2004 behoort tot de hoogste van de momenteel gangbare prognoses. Voor de rest van de programmaperiode lijkt de voorspelde groeiontwikkeling - een geleidelijke stijging tot het door de nationale autoriteiten geraamde potentiële groeicijfer van 3,7%, en vanaf 2006 iets daarboven - geloofwaardig en in grote lijnen in overeenstemming met de Commissieprognoses. De verwachte inflatie, 3,3% in 2004 en minder dan 3,0% eind 2005, geeft blijk van een tamelijk optimistische kijk op de toekomstige prijsontwikkeling; de diensten van de Commissie nemen ter zake een iets voorzichtiger standpunt in.De geleidelijke daling van de inflatie, die in 2001 begon, versnelde in de tweede helft van 2003. De jaarlijkse stijging van de consumentenprijzen bedroeg aan het einde van het jaar 4,6%, waardoor het jaargemiddelde afnam van 7,5% in het voorgaande jaar tot 5,7% . Ook in 2004 zette de neerwaartse tendens zich voort, maar in mei liep de inflatie weer op tot 3,9% op jaarbasis en lag daarmee 0,3 procentpunt boven de waarde van de voorgaande maand. Het is dus zaak de inflatie, die met een voortschrijdend gemiddelde van 4,7% over 12 maanden toch nog aan de hoge kant was, duurzaam terug te dringen. Een goede coördinatie van economische beleidsmaatregelen wordt hiertoe van cruciaal belang geacht, waarbij met name loonmatiging en wijzigingen in het systeem van loonindexering centraal moeten staan. De nieuwe methode voor de aanpassing van de lonen voor 2004-2005, waarin prospectieve indexeringsmechanismen zijn opgenomen waarbij veeleer van de verwachte dan van de daadwerkelijke binnenlandse inflatie wordt uitgegaan en tevens rekening wordt gehouden met de inflatievooruitzichten in de EU en de wisselkoers van de euro ten opzichte van de tolar, dient loonsverhogingen en de daarmee gepaard gaande inflatiedruk te beperken. De Bank van Slovenië streeft prijsstabiliteit als voornaamste doel na en baseert haar monetair beleid op een combinatie van rente- en wisselkoersbeleid. Sinds 2003 is de rente in totaal met 350 basispunten verlaagd, waardoor de reële korte rente momenteel circa 2% bedraagt; de depreciatie van de tolar ten opzichte van de euro is teruggebracht tot circa 0,1% per maand.Zonder expliciet naar het stabiliteits- en groeipact te verwijzen is het programma gericht op de verwezenlijking van een stabiele begrotingssituatie die vrijwel in evenwicht is. Deze situatie zal evenwel, door een geleidelijke verlaging van het overheidstekort, pas tegen het einde van de programmaperiode worden bereikt met een verwacht tekort van 0,9% van het BBP in 2007. Het convergentieprogramma volgt hiermee een iets tragere koers dan het pretoetredingsprogramma 2003, waardoor de tekortreductie tot het einde van de programmaperiode wordt uitgesteld en daarmee ook de begrotingsconsolidatie wordt vertraagd. De begrotingsaanpassing komt voornamelijk door verlaging van de uitgavenquote tot stand.De gekozen consolidatiestrategie lijkt geloofwaardig maar de in verband daarmee vastgestelde begrotingsdoelstellingen zijn weinig ambitieus. Het convergentieprogramma laat na bijzonderheden te verstrekken, en met name een kwantificering van de gevolgen van de voorgenomen begrotingsmaatregelen ontbreekt. In vergelijking met het pretoetredingsprogramma 2003 lijkt de consolidatiestrategie evenwel grotendeels ongewijzigd te zijn gebleven. Zij is gericht op een herstructurering van de overheidsinkomsten en -uitgaven ten einde de budgettaire flexibiliteit te bevorderen. Met name een verlaging van de verplichte uitgaven wordt noodzakelijk geacht om te kunnen voldoen aan de financiële verplichtingen van het EU- en NAVO-lidmaatschap; de autoriteiten lijken deze verplichtingen als een extra belasting voor de begroting te beschouwen hoewel juist de verplichte uitgaven meer dan 80% van de begroting uitmaken. De regering heeft toegezegd de doelstellingen te zullen bereiken door het conjunctuurgezuiverde tekort geleidelijk terug te dringen en zij zal in ongunstige omstandigheden de automatische stabilisatoren slechts op beperkte schaal laten functioneren (circa 0,2% van het BBP volgens de uitvoeringsbepalingen bij de begroting 2004). Slaagt zij er evenwel niet in de werking van deze begrotingsstabilisatoren te beteugelen, dan is met een verwacht begrotingstekort van krap 2% in de periode 2004-2005, de veiligheidsmarge waarmee een overschrijding van het maximumtekort van 3% van het BBP moet worden voorkomen wellicht niet groot genoeg. Zouden zich als gevolg van negatieve economische ontwikkelingen soortgelijke tegenvallers voordoen als in het recente verleden, dan zou het begrotingsresultaat wel eens ongunstiger kunnen uitvallen dan verwacht.De bruto overheidsschuld is betrekkelijk laag en hierin komt in de programmaperiode geen verandering. In 2003 liep de schuldquote op tot 28,6% van het BBP. Gezien het aanhoudende primaire tekort verwacht de regering een verdere stijging van de schuldquote in de komende twee jaar, met een hoogste niveau van 29,5% van het BBP in 2005. Verwacht wordt dat deze schuld in 2007 zal zijn teruggedrongen tot 28,4% van het BBP dankzij het feit dat het nominale BBP sterker stijgt dan de rentevoet, hetgeen de stabilisatie van de schuld in de hand werkt. Daarnaast worden de looptijd en de valutastructuur van de schuldportefeuille door de autoriteiten passend geacht omdat de aflossing op lange termijn evenwichtig gespreid is, de schuld in toenemende mate in tolar luidt en de externe schuld grotendeels in euro luidt.Het programma bevat een korte bespreking van de structurele hervormingsplannen van de regering waarin de verbetering van het concurrentievermogen van de economie door een uitbreiding van het aandeel van O&O-uitgaven in de begroting centraal staat. Daarnaast worden verdere maatregelen aangekondigd om de economische groei te ondersteunen, bijvoorbeeld door het stimuleren van op werkgelegenheidsschepping gerichte investeringen en het tegengaan van de structurele rigiditeiten van de arbeidsmarkt. Het herstructureringsproces wordt in het programma evenwel niet in detail besproken; de beleidsdoelstellingen lijken tamelijk globaal en worden slechts in uitzonderlijke gevallen geflankeerd door goed uitgewerkte maatregelen. Wat de gevolgen voor de begroting zijn kan niet duidelijk worden vastgesteld omdat er geen poging is gedaan de voorgenomen structurele hervormingen in de voornaamste geaggregeerde budgettaire prognoses te kwantificeren.De Sloveense begroting zou door de kosten van de vergrijzing uit het evenwicht kunnen worden gebracht. Daarom zijn een gedegen tenuitvoerlegging van de pensioenhervorming en de invoering van een stabiel gezondheidszorgstelsel, naast het bereiken van een toereikend primair overschot, van cruciaal belang om de houdbaarheid van de overheidsfinanciën te verzekeren.Tabel: Vergelijking van voornaamste macro-economische en budgettaire prognoses>RUIMTE VOOR DE TABEL>Op grond van deze evaluatie heeft de Commissie de aangehechte aanbeveling voor een advies van de Raad over het convergentieprogramma van Slovenië vastgesteld. Zij zal deze aanbeveling doen toekomen aan de Raad.Aanbeveling voor een ADVIES VAN DE RAAD overeenkomstig artikel 9, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het convergentieprogramma van Slovenië voor de periode 2004-2007DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag van de Europese Gemeenschap,Gelet op Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid [5], en met name op artikel 9, lid 3,[5]  PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1. Alle documenten waarnaar in deze tekst wordt verwezen, zijn te vinden op de volgende website: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/ about/activities/sgp/main_en.htm.Gezien de aanbeveling van de Commissie,Na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité,BRENGT HET VOLGENDE ADVIES UIT:Op [5 juli 2004] heeft de Raad het convergentieprogramma van Slovenië onderzocht, dat betrekking heeft op de periode 2004-2007. Het programma voldoet grotendeels aan de informatievereisten van de herziene "gedragscode voor de inhoud en de vorm van de stabiliteits- en convergentieprogramma's".De begrotingsstrategie die aan het programma ten grondslag ligt, is gericht op het bewerkstelligen van gezonde overheidsfinanciën welke gekenmerkt worden door een vrijwel evenwichtige begrotingssituatie. Hiertoe beoogt het programma een geleidelijke verlaging van het overheidstekort gedurende de betrokken periode door middel van een verlaging van de inkomstenquote evenals van de primaire uitgavenquote, het laatste door middel van het terugdringen van de verplichte uitgaven. Volgens het aanpassingstraject zal het tekort in de komende vier jaar worden gehalveerd tot iets minder dan 1% in 2007. Hoewel het beleid gericht is op een geleidelijke verlaging van het structurele tekort zullen de autoriteiten in geval van ongunstige economische omstandigheden de automatische begrotingsstabilisatoren, zij het in beperkte mate, laten werken.Het macro-economisch scenario dat voor de periode na 2005 aan het programma ten grondslag ligt lijkt van aannemelijke groeihypothesen uit te gaan aangezien een reële BBP-groei wordt voorspeld die het potentiële productieniveau licht overstijgt. De groeiprognose voor 2004 lijkt echter vrij optimistisch. De inflatieprognose behoort tot de laagste van de thans voor 2004 gangbare voorspellingen maar is voor de daaropvolgende jaren realistisch, mits de coördinatie van de economische beleidsmaatregelen gericht blijft op een duurzame terugdringing van de inflatie.Verwacht wordt dat het overheidstekort in 2004 licht zal stijgen tot 1,9% van het BBP en vervolgens geleidelijk zal dalen tot 0,9% van het BBP in 2007, waarmee het gedurende de gehele periode onder de referentiewaarde van 3% van het BBP blijft. De in het programma gepresenteerde begrotingsdoelstellingen zijn niet ambitieus genoeg om ervoor te zorgen dat de doelstelling van het stabiliteits- en groeipact, een vrijwel evenwichtige begrotingssituatie op middellange termijn, wordt bereikt; deze middellangetermijndoelstelling zou pas tegen het eind van de programmaperiode worden gehaald. Bovendien zou het begrotingsresultaat ongunstiger kunnen blijken dan voorzien, met name doordat de macro-economische risico's in verband met de eerder aangehaalde optimistische groeivooruitzichten voor 2004 evenals in het verleden tot uitgavenoverschrijdingen zouden kunnen leiden. Daarom is het mogelijk dat de begrotingsstrategie van het programma bij de gebruikelijke macro-economische schommelingen geen toereikende veiligheidsmarge biedt om te voorkomen dat de tekortdrempel van 3% van het BBP wordt overschreden, met name in de eerste jaren van de programmaperiode.De bruto overheidsschuld is betrekkelijk laag en hierin komt weinig verandering. Na een toename tot 29,5% van het BBP in 2005 zal de schuldquote waarschijnlijk in 2007 weer dalen tot 28,4% van het BBP. De Sloveense begroting kan door de kosten van de vergrijzing uit het evenwicht worden gebracht. Daarom zijn een gedegen tenuitvoerlegging van de pensioenhervorming en de invoering van een stabiel gezondheidszorgstelsel, alsmede de totstandbrenging van een toereikend primair overschot, van cruciaal belang om de houdbaarheid van de overheidsfinanciën te verzekeren.Voornaamste prognoses in het convergentieprogramma van Slovenië>RUIMTE VOOR DE TABEL>


Avis juridique important

|

31983H0188

83/188/EEG: Aanbeveling van de Raad van 28 maart 1983 inzake de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1979) (5e EOF) voor het begrotingsjaar 1981

Publicatieblad Nr. L 109 van 26/04/1983 blz. 0007 - 0007

++++AANBEVELING VAN DE RAAD  van 28 maart 1983  inzake de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds ( 1979 ) ( 5e EOF ) voor het begrotingsjaar 1981   ( 83/188/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap , inzonderheid op artikel 206 ter ,  Gelet op de tweede ACS-EEG-Overeenkomst ( 1 ) , die op 31 oktober 1979 te Lomé is ondertekend ,  Gelet op Besluit 80/1186/EEG van de Raad van 16 december 1980 betreffende de associatie van de landen en gebieden overzee met de Europese Economische Gemeenschap ( 2 ) ,  Gelet op het Intern Akkoord van 1979 betreffende de financiering en het beheer van de steun van de Gemeenschap ( 3 ) , dat is ondertekend op 20 november 1979 , inzonderheid op artikel 29 , lid 3 ,  Gelet op het Financieel Reglement van 17 maart 1981 van toepassing op het vijfde Europees Ontwikkelingsfond ( 4 ) , inzonderheid op de artikelen 66 tot en met 70 ,  Na onderzoek van de jaarrekening en de balans betreffende de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds ( 1979 ) ( 5e EOF ) , die op 31 december 1981 zijn vastgesteld , alsmede van het verslag van de Rekenkamer over het begrotingsjaar 1981 waaraan de antwoorden van de Commissie zijn gehecht ( 5 ) ,  Overwegende dat uit hoofde van artikel 29 van het Intern Akkoord aan de Commissie kwijting moet worden verleend voor het beheer van het Europees Ontwikkelingsfonds ( 1979 ) ( 5e EOF ) overeenkomstig de procedure van artikel 206 van het Verdrag ;  Overwegende dat de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds ( 1979 )  ( 5e EOF ) door de Commissie gedurende het begrotingsjaar 1981 over het geheel genomen bevredigend is geweest ,  BEVEELT het Europese Parlement AAN ,  de Commissie kwijting te verlenen voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds ( 1979 ) ( 5e EOF ) voor het begrotingsjaar 1981 .  Gedaan te Brussel , 28 maart 1983 .  Voor de Raad  De Voorzitter  J . ERTL  ( 1 ) PB nr . L 347 van 22 . 12 . 1980 , blz . 2 .  ( 2 ) PB nr . L 361 van 31 . 12 . 1980 , blz . 1 .  ( 3 ) PB nr . L 347 van 22 . 12 . 1980 , blz . 210 .  ( 4 ) PB nr . L 101 van 11 . 4 . 1981 , blz . 12 .  ( 5 ) PB nr . C 344 van 31 . 12 . 1982 , blz . 1 .


title: Aanbeveling van de Europese Centrale Bank van 9 december 2011 betreffende de statistische rapportagevereisten van de Europese Centrale Bank met betrekking tot externe statistieken (ECB/2011/24)

text:
               3.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 64/1

         AANBEVELING VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK
   van 9 december 2011
   betreffende de statistische rapportagevereisten van de Europese Centrale Bank met betrekking tot externe statistieken
   (ECB/2011/24)
   2012/C 64/01
   DE RAAD VAN BESTUUR VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK,
   Gelet op de Statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank, inzonderheid artikel 5.1 en het derde streepje van artikel 34.1,
   Gelet op Verordening (EG) nr. 2533/98 van de Raad van 23 november 1998 met betrekking tot het verzamelen van statistische gegevens door de Europese Centrale Bank (1), inzonderheid artikel 4,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Het Europees Stelsel van centrale banken (ESCB) vereist voor de uitvoering van zijn taken uitvoerige en betrouwbare externe statistieken bestaande uit statistieken betreffende de betalingsbalans en de internationale investeringspositie en betreffende het template van de internationale reserves, waarin de belangrijkste posten zijn weergegeven die invloed uitoefenen op het monetaire beleid en de valutamarkten in het eurogebied, en statistieken betreffende grensoverschrijdende transporten van eurobankbiljetten. De statistische vereisten van de Europese Centrale Bank (ECB) terzake zijn vastgelegd in Richtsnoer ECB/2011/23 van 9 december 2011 betreffende de statistische rapportagevereisten van de Europese Centrale Bank met betrekking tot externe statistieken (herschikking) (2).

               (2)

               De eerste zin van artikel 5.1 van de ESCB-statuten vereist, dat de ECB, bijgestaan door de nationale centrale banken (NCB's), hetzij bij andere bevoegde autoriteiten dan NCB's, hetzij rechtstreeks bij economische subjecten de voor de vervulling van de taken van het ESCB benodigde statistische gegevens verzamelt. De tweede zin van artikel 5.1 bepaalt, dat zij hiertoe samenwerkt met de instellingen of organen van de Unie en met de bevoegde autoriteiten van de lidstaten of van derde landen en met internationale organisaties. Artikel 5.2 bepaalt dat de NCB's voor zover mogelijk de in artikel 5.1 omschreven taken zullen uitvoeren.

               (3)

               De gegevens die benodigd zijn om te voldoen aan de ECB-vereisten inzake externe statistieken, mogen worden verzameld en/of samengesteld door andere bevoegde autoriteiten dan NCB's. Overeenkomstig artikel 5.1 van de ESCB-statuten, vereisen sommige ter vervulling van deze vereisten uit te voeren taken derhalve samenwerking tussen de ECB of de NCB's en die bevoegde autoriteiten. Artikel 4 van Verordening (EG) nr. 2533/98 van de Raad vereist dat de lidstaten hun taken op het gebied van de statistiek organiseren en dat zij volledig samenwerken met het ESCB, teneinde de vervulling van de verplichtingen uit hoofde van artikel 5 van de ESCB-statuten te verzekeren.

               (4)

               Indien de informatieplichtigen overeenkomstig nationale regels en bestaande praktijken aan andere bevoegde autoriteiten rapporteren dan aan NCB's, dan werken die autoriteiten en hun desbetreffende NCB's samen, teneinde te verzekeren dat aan de statistische vereisten van de ECB wordt voldaan. De benodigde gegevens betreffende externe statistieken worden in Ierland door het Central Statistics Office (CSO), en op Malta door het National Statistics Office, verzameld en samengesteld. Teneinde aan voornoemde statistische vereisten te voldoen, dienen de Centrale Bank van Ierland en het Central Statistics Office, en de Centrale Bank van Malta en het National Statistics Office, samen te werken. Die samenwerking dient het opzetten van een permanente structuur voor het indienen van gegevens te omvatten, tenzij hetzelfde resultaat al krachtens nationale wetgeving wordt verwezenlijkt.

               (5)

               De kwaliteit van statistieken van het eurogebied betreffende de betalingsbalans en internationale investeringspositie en het template van de internationale reserves dient te worden beoordeeld overeenkomstig het Kwaliteitskader voor ECB-statistieken. In samenwerking met andere bevoegde autoriteiten, dienen de NCB's in voorkomende gevallen de kwaliteit van de door de bevoegde autoriteiten aangevoerde gegevens te beoordelen.

               (6)

               Ingevolge artikel 3a van Verordening (EG) nr. 2533/98 en het publiek engagement inzake door het Europees Stelsel van centrale banken geproduceerde Europese statistieken, worden de verzameling, productie en verspreiding van Europese statistieken door het ESCB beheerst door de beginselen van onpartijdigheid, objectiviteit, professionele onafhankelijkheid, kostenefficiëntie, statistische vertrouwelijkheid, minimalisatie van de rapportagelast en hoge kwaliteit van de output.

               (7)

               Met het oog op Richtsnoer ECB/2011/23 tot intrekking van Richtsnoer ECB/2004/15 is het derhalve noodzakelijk Aanbeveling ECB/2004/16 van 16 juli 2004 betreffende de statistische rapportagevereisten van de Europese Centrale Bank met betrekking tot betalingsbalansstatistieken en statistieken betreffende de internationale investeringspositie en het template van de internationale reserves (3) te vervangen,

         HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING VASTGESTELD:
   HOOFDSTUK I

      Definities

   Voor de toepassing van deze aanbeveling hebben de termen „externe statistieken”, „betalingsbalans”, „internationale investeringspositie” en „template van de internationale reserves” dezelfde betekenis als aangegeven in artikel 1 van Richtsnoer ECB/2011/23.
   HOOFDSTUK II

      Aanleveren van statistische gegevens aan de NCB's

               1.

               Voorzover het verzamelen van externe statistieken is toevertrouwd aan de geadresseerden van deze aanbeveling, dienen de geadresseerden te verzekeren dat de betreffende externe statistieken tijdig ter beschikking worden gesteld aan de desbetreffende NCB's om de laatste in staat te stellen te voldoen aan hun rapportageverplichtingen op grond van artikel 2, 3, 5 en 6 van Richtsnoer ECB/2011/23.

               2.

               De gegevens dienen te worden verstrekt in overeenstemming met de statistische normen en vereisten van de ECB inzake externe statistieken, zoals deze zijn vastgelegd in de bijlagen I, II, III, IV en VI bij Richtsnoer ECB/2011/23. Onverminderd de in bijlage V bij Richtsnoer ECB/2011/23 omschreven controletaken van de ECB, dienen de geadresseerden van deze aanbeveling toe te zien op de kwaliteit en betrouwbaarheid van de aan de desbetreffende NCB ter beschikking gestelde statistische gegevens.

         HOOFDSTUK III

      Permanente samenwerking met desbetreffende NCB's

   De geadresseerden van deze aanbeveling dienen met hun desbetreffende NCB's schriftelijk geëigende samenwerkingsmodaliteiten vast te stellen, zodat een permanente structuur voor het indienen van gegevens verzekerd is die voldoet aan de statistische normen en vereisten van de ECB, tenzij hetzelfde resultaat al krachtens nationale wetgeving wordt verwezenlijkt.
   HOOFDSTUK IV

      Slotbepalingen

               1.

               Deze aanbeveling vervangt Aanbeveling ECB/2004/16 met ingang van 1 juni 2014.

               2.

               Verwijzingen naar Aanbeveling ECB/2004/16 dienen te worden opgevat als verwijzingen naar deze aanbeveling.

               3.

               Deze aanbeveling is gericht tot het Central Statistics Office in Ierland en het National Statistics Office van Malta.

               4.

               Deze aanbeveling is vanaf 1 juni 2014 van toepassing.

      Gedaan te Frankfurt am Main, 9 december 2011.

            De president van de ECB

         Mario DRAGHI

      (1)  PB L 318 van 27.11.1998, blz. 8.

      (2)  PB L 65 van 3.3.2012, blz. 1.

      (3)  PB C 292 van 30.11.2004, blz. 21.


title: Aanbeveling van de Commissie van 23 november 2011 inzake de herziening van doelstellingen in de prestatieplannen die krachtens Verordening (EU) nr. 691/2010 van de Commissie zijn opgesteld  Voor de EER relevante tekst

text:
               29.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 348/1

         AANBEVELING VAN DE COMMISSIE
   van 23 november 2011
   inzake de herziening van doelstellingen in de prestatieplannen die krachtens Verordening (EU) nr. 691/2010 van de Commissie zijn opgesteld
   (Voor de EER relevante tekst)
   2011/C 348/01
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 100, lid 2,
   Gezien Verordening (EU) nr. 691/2010 van de Commissie van 29 juli 2010 tot vaststelling van een prestatieregeling voor luchtvaartnavigatiediensten en netwerkfuncties en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2096/2005 tot vaststelling van de gemeenschappelijke eisen voor de verlening van luchtvaartnavigatiediensten (1), en met name artikel 13, lid 3,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               In Verordening (EU) nr. 691/2010 van de Commissie tot vaststelling van een prestatieregeling voor luchtvaartnavigatiediensten en netwerkfuncties en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2096/2005 tot vaststelling van de gemeenschappelijke eisen voor de verlening van luchtvaartnavigatiediensten is bepaald dat de lidstaten nationale prestatieplannen of prestatieplannen voor functionele luchtruimblokken moeten opstellen, met bindende doelstellingen op nationaal niveau of op het niveau van functionele luchtruimblokken die samenhangend zijn met de EU-wijde prestatiedoelstellingen. In die verordening is eveneens bepaald dat de Commissie moet beoordelen of de nationale doelstellingen of de doelstellingen voor functionele luchtruimblokken samenhangend zijn met de EU-wijde prestatiedoelstellingen.

               (2)

               Overeenkomstig artikel 13, lid 3, van Verordening (EU) nr. 691/2010 van de Commissie kan de Commissie beslissen de lidstaten aan te bevelen hun prestatiedoelstellingen te herzien.

               (3)

               Overeenkomstig artikel 3 van Verordening (EU) nr. 691/2010 van de Commissie heeft de Commissie op 29 juli 2010 een prestatiebeoordelingsorgaan aangewezen om haar bij te staan bij de tenuitvoerlegging van de prestatieregeling.

               (4)

               Met het oog op de vaststelling van nationale prestatiedoelstellingen of prestatiedoelstellingen voor functionele luchtruimblokken zijn bij Besluit 2011/121/EU van de Commissie (2) EU-wijde prestatiedoelstellingen voor de periode 2012-2014 vastgesteld. Deze doelstellingen hebben betrekking op de kernprestatiegebieden milieu, capaciteit en kostenefficiëntie. De lidstaten waren echter niet verplicht om tijdens de eerste referentieperiode bindende doelstellingen vast te stellen op het gebied van veiligheid en milieu.

               (5)

               De lidstaten hebben hun nationale plannen uiterlijk op 5 juli 2011 aan de Commissie meegedeeld, waaronder ook een gezamenlijk plan van België en Luxemburg. Denemarken en Zweden hebben een plan voor hun functioneel luchtruimblok (FAB Denemarken-Zweden) bij de Commissie ingediend. België, Frankrijk, Duitsland, Luxemburg, Nederland en Zwitserland hebben een plan voor hun functioneel luchtruimblok (FABEC) bij de Commissie ingediend.

               (6)

               Het prestatiebeoordelingsorgaan heeft de Commissie in juli en augustus 2011 bijgestaan bij de beoordeling van de nationale plannen en plannen voor functionele luchtruimblokken en op 20 september 2011 een beoordelingsverslag bij de Commissie ingediend.

               (7)

               Het beoordelingsverslag van het prestatiebeoordelingsorgaan houdt rekening met de in artikel 3 van Besluit 2011/121/EU vastgestelde uitgangspunten, met publiek beschikbare informatie of informatie van Eurocontrol en met informatie die door de lidstaten ter beschikking is gesteld in hun nationale prestatieplannen of prestatieplannen voor functionele luchtruimblokken.

               (8)

               Gezien de belangrijke veiligheidsdoelstellingen heeft de Commissie de nationale prestatieplannen of prestatieplannen voor functionele luchtruimblokken en de doelstellingen beoordeeld op basis van de criteria die zijn vastgelegd in bijlage III bij Verordening (EU) nr. 691/2010, met name de algemene situatie van elke individuele lidstaat, zoals bepaald in lid 1, onder b), van die bijlage. In de beoordeling wordt niet alleen rekening gehouden met de prestatiedoelstellingen die vereist zijn uit hoofde van Verordening (EU) nr. 691/2010, maar ook met de andere prestatie-indicatoren of doelstellingen in plannen die het resultaat zijn van nationale initiatieven of initiatieven op het niveau van functionele luchtruimblokken.

               (9)

               De lidstaten moeten, overeenkomstig de procedure van artikel 13, lid 4, van Verordening (EU) nr. 691/2010, herziene prestatiedoelstellingen op nationaal niveau of op het niveau van functionele luchtruimblokken vaststellen om deze doelstellingen te verwezenlijken.

               (10)

               Bij de herziening van capaciteitsdoelstellingen moet rekening worden gehouden met de interactie met en de steun van de netwerkbeheerder.

               (11)

               Krachtens artikel 13, lid 4, van Verordening (EG) nr. 1794/2006 van de Commissie (3) moeten de lidstaten uiterlijk op 1 november 2011 eenheidstarieven voor de referentieperiode berekenen op basis van de nationale prestatieplannen of de prestatieplannen voor functionele luchtruimblokken, inclusief de in dergelijke plannen uiteengezette doelstellingen inzake kostenefficiëntie. Indien na 1 november 2011 herziene doelstellingen inzake kostenefficiëntie worden vastgesteld, moeten de eenheidstarieven voor de referentieperiode opnieuw worden berekend op basis van de uiteindelijk vastgestelde doelstellingen inzake kostenefficiëntie.

               (12)

               Na de publicatie van het beoordelingsverslag van het prestatiebeoordelingsorgaan heeft een aantal lidstaten al aangegeven voornemens te zijn de nodige maatregelen te nemen om herziene prestatiedoelstellingen vast te stellen die in de lijn liggen van het standpunt van de Commissie, zoals uiteengezet in deze aanbeveling.

               (13)

               Bij de beoordeling van de herziene prestatiedoelstellingen overeenkomstig de procedure van artikel 14 van Verordening (EU) nr. 691/2010, wordt op passende wijze rekening gehouden met deze aanbeveling.

               (14)

               De Commissie heeft de lidstaten waarop deze aanbeveling betrekking heeft, geraadpleegd overeenkomstig artikel 13, lid 3, van Verordening (EU) nr. 691/2010.

               (15)

               De in deze aanbeveling vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Single Sky Comité,

         HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING VASTGESTELD:

               1.

               Deze aanbeveling heeft tot doel de lidstaten te verzoeken, gelet op de beoordeling van het prestatiebeoordelingsorgaan en de resultaten van contacten uit hoofde van lid 5, om voor zover nodig en passend, herziene prestatiedoelstellingen vast te stellen op nationaal niveau en op het niveau van functionele luchtruimblokken teneinde de samenhang met en adequate bijdrage tot de EU-wijde prestatiedoelstellingen, die bij Besluit 2011/121/EU zijn vastgesteld voor de periode 2012-2014 (hierna „de referentieperiode” genoemd), te garanderen.

               2.

               Op basis van de aanbevelingen in het beoordelingsverslag van het prestatiebeoordelingsorgaan is de Commissie van mening dat:

                           a)

                           de capaciteitsdoelstellingen die Griekenland, Spanje, Oostenrijk, Polen en het Verenigd Koninkrijk in hun nationale plannen hebben vastgesteld, niet samenhangend zijn met en niet adequaat bijdragen tot de EU-wijde doelstellingen;

                           b)

                           de capaciteitsdoelstelling van België, Duitsland, Frankrijk, Luxemburg en Nederland in het plan voor het functionele luchtruimblok Centraal-Europa (FABEC) niet samenhangend is met en niet adequaat bijdraagt tot de EU-wijde doelstellingen;

                           c)

                           de doelstellingen inzake kostenefficiëntie die door Bulgarije, Tsjechië, Duitsland, Estland, Ierland, Spanje (voor de continentale en-route-heffingszone), Frankrijk, Italië, Cyprus, Letland, Hongarije, Malta, Oostenrijk, Portugal, Finland, Roemenië, Slovenië, Slowakije, Zweden en het Verenigd Koninkrijk in hun nationale plannen zijn vastgesteld, niet samenhangend zijn met en niet adequaat bijdragen tot de EU-wijde doelstellingen.

               3.

               De betrokken lidstaten worden verzocht er bij de vaststelling van herziene prestatiedoelstellingen voor te zorgen dat rekening wordt gehouden met de in het beoordelingsverslag van het prestatiebeoordelingsorgaan uiteengezette aanbevelingen.
               Rekening houdende met de omstandigheden van elke lidstaat moeten met name:

                           a)

                           Griekenland, Polen, Oostenrijk en het Verenigd Koninkrijk hun capaciteit vergroten om tegen 2014 de volgende referentiewaarden te bereiken of beter te presteren (berekend door Eurocontrol en gebruikt in het beoordelingsverslag van het prestatiebeoordelingsorgaan):

                                       —

                                       Griekenland: 0,26 minuten gemiddelde vertraging per vlucht;

                                       —

                                       Spanje: 0,31 minuten gemiddelde vertraging per vlucht;

                                       —

                                       Polen: 0,26 minuten gemiddelde vertraging per vlucht;

                                       —

                                       Oostenrijk: 0,23 minuten gemiddelde vertraging per vlucht;

                                       —

                                       Verenigd Koninkrijk: 0,27 minuten gemiddelde vertraging per vlucht.

                           b)

                           België, Duitsland, Frankrijk, Luxemburg en Nederland hun capaciteitsdoelstelling voor FABEC verbeteren om tegen 2014 een gemiddelde vertraging per vlucht van hoogstens 0,4 minuten te bereiken;

                           c)

                           de in lid 2, onder c), vermelde lidstaten alle kansen grijpen om de kostenefficiëntiedoelstellingen in de nationale prestatieplannen of de prestatieplannen voor functionele luchtruimblokken verder te verbeteren tijdens de referentieperiode, met name met betrekking tot de ontwikkeling van de algemene context, de beperking van de kapitaalkosten en ondersteuningskosten (andere kosten dan die van actieve luchtverkeersleiders), om de productiviteit te verhogen en om de investeringen te rationaliseren in het kader van de oprichting van functionele luchtruimblokken;

                           d)

                           Tsjechië, Duitsland, Estland, Ierland, Spanje, Frankrijk, Malta, Oostenrijk, Slowakije, Finland en het Verenigd Koninkrijk de uitgangspunten voor de risicopremie, en dus het rendement van het eigen vermogen, herzien, en moeten zij de aanzienlijke toename van de kapitaalskosten rechtvaardigen;

                           e)

                           Bulgarije, Tsjechië, Estland, Frankrijk, Italië, Letland, Hongarije, Malta, Portugal, Roemenië, Slovenië, Slowakije, Finland en het Verenigd Koninkrijk de omvang van en de behoefte aan investeringen om de prestatiedoelstellingen tijdens de referentieperiode te verwezenlijken, opnieuw beoordelen, rekening houdende met de mogelijkheid om deze te rationaliseren in de context van functionele luchtruimblokken of regionale projecten.

               4.

               Naast de in lid 3 bedoelde aanbevelingen:

                           a)

                           worden de lidstaten verzocht in hun nationale prestatieplannen of prestatieplannen voor functionele luchtruimblokken te specificeren welke bijdrage de investeringen tijdens de referentieperiode leveren tot de prestatiedoelstellingen en welk effect zij hebben op die doelstellingen, door te verwijzen naar voorbeeldgevallen en/of kosten-batenanalyses en door de relevantie van de investeringen met betrekking tot het ATM-masterplan te beschrijven, met name wat de toepassing van het eerste tenuitvoerleggingspakket betreft. Deze informatie moet samenhangend zijn met de informatie in de bedrijfsplannen van verleners van luchtvaartnavigatiediensten, zoals gespecificeerd in bijlage I, punt 2.2, onder b), van Verordening (EG) nr. 2096/2005 van de Commissie (4);

                           b)

                           worden de lidstaten verzocht mee te delen welke uitgangspunten en redeneringen gebruikt zijn bij het vaststellen van niet-beheersbare kosten overeenkomstig artikel 11 bis, lid 8, van Verordening (EG) nr. 1794/2006, teneinde gemakkelijker de nodige aanpassingen te kunnen doorvoeren aan het einde van de referentieperiode;

                           c)

                           worden de lidstaten van een functioneel luchtruimblok, wanneer zij, samen met het prestatiebeoordelingsorgaan, geen prestatieplan met doelstellingen op het niveau van het functionele luchtruimblok hebben vastgesteld, verzocht geaggregeerde prestatiedoelstellingen ter informatie aan de Commissie mee te delen, als bewijs van de samenhang tussen de doelstellingen van het functionele luchtruimblok en de EU-wijde prestatiedoelstellingen, zoals gespecificeerd in artikel 5, lid 3, van Verordening (EU) nr. 691/2010.

               5.

               De Commissie is voornemens om, samen met het prestatiebeoordelingsorgaan, deze aanbeveling te volgen op basis van bilaterale en/of multilaterale contacten met de lidstaten.

               6.

               Deze aanbeveling is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 23 november 2011.

            Voor de Commissie

         Siim KALLAS

            Vicevoorzitter

      (1)  PB L 201 van 3.8.2010, blz. 1.

      (2)  PB L 48 van 23.2.2011, blz. 16.

      (3)  PB L 341 van 7.12.2006, blz. 3.

      (4)  PB L 335 van 21.12.2005, blz. 13.


Avis juridique important

|

31998H0316

98/316/EG: Aanbeveling van de Raad van 1 mei 1998 overeenkomstig artikel 109 J, lid 2, van het Verdrag

Publicatieblad Nr. L 139 van 11/05/1998 blz. 0021 - 0027

AANBEVELING VAN DE RAAD van 1 mei 1998 overeenkomstig artikel 109 J, lid 2, van het Verdrag (98/316/EG)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 109 J, lid 2,Gezien de aanbeveling van de Commissie,Gezien het verslag van de Commissie,Gezien het verslag van het Europees Monetair Instituut,Gezien het advies voor het Europees Parlement (1),(1) Overwegende dat de procedure en het tijdschema voor het nemen van besluiten over de overgang naar de derde fase van de Economische en Monetaire Unie (EMU) zijn vastgesteld in artikel 109 J van het Verdrag; dat de Raad te Dublin op 13 december 1996 in de samenstelling van staatshoofden en regeringsleiders besloot dat er geen meerderheid van lidstaten was die aan de nodige voorwaarden voor de aanneming van één munt voldeed, dat de Gemeenschap in 1997 niet de derde fase van de EMU zou ingaan en dat de in artikel 109 J, lid 4, vastgestelde procedure zo vroeg mogelijk in 1998 moest worden toegepast; dat, overeenkomstig artikel 109 J, lid 4, indien de datum voor het begin van de derde fase van de EMU eind 1997 niet is vastgesteld, de derde fase begint op 1 januari 1999;(2) Overwegende dat overeenkomstig artikel 109 J, lid 4, de procedure van de leden 1 en 2 van dat artikel, het tweede streepje van lid 2 uitgezonderd, moet worden herhaald;(3) Overwegende dat in artikel 109 J, lid 1, wordt bepaald dat de verslagen van de Commissie en het Europees Monetair Instituut (EMI) tevens een onderzoek bevatten naar de verenigbaarheid van de nationale wetgeving van elke lidstaat, met inbegrip van de statuten van zijn nationale centrale bank, met artikel 107 en artikel 108 van het Verdrag en de statuten van het Europese stelsel van centrale banken (ESCB) en dat er ook in wordt nagegaan of er een hoge mate van duurzame convergentie is bereikt, aan de hand van de mate waarin elke lidstaat aan de volgende in de vier streepjes van artikel 109 J, lid 1, genoemde criteria voldoet:- het bereiken van een hoge mate van prijsstabiliteit; dit blijkt uit een inflatiepercentage dat dicht ligt bij dat van ten hoogste de drie lidstaten die op het gebied van de prijsstabiliteit het best presteren;- het houdbare karakter van de situatie van de overheidsfinanciën; dit blijkt uit een begrotingssituatie van de overheid zonder een buitensporig tekort als bedoeld in artikel 104 C, lid 6;- de inachtneming van de normale fluctuatiemarges van het wisselkoersmechanisme van het Europees Monetair Stelsel, gedurende tenminste twee jaar, zonder devaluatie ten opzichte van de munt van een andere lidstaat;- de duurzaamheid van de door de lidstaat bereikte convergentie en van zijn deelneming aan het wisselkoersmechanisme van het Europees Monetair Stelsel, hetgeen tot uitdrukking komt in het niveau van de rentevoet voor de lange termijn;Overwegende dat deze vier criteria en de betreffende perioden tijdens welke daaraan moet worden voldaan, nader worden uitgewerkt in protocol nr. 6 bij het Verdrag; dat in de verslagen van de Commissie en het EMI ook rekening wordt gehouden met de ontwikkeling van de ECU, de resultaten van de integratie van de markten, de situatie en de ontwikkeling van de lopende rekeningen van de betalingsbalansen, en een onderzoek naar de ontwikkeling van de loonkosten per eenheid product en andere prijsindicatoren;(4) Overwegende dat overeenkomstig het eerste streepje van artikel 109 J, lid 2, de Raad aan de hand van deze verslagen voor elke lidstaat beoordeelt of hij aan de nodige voorwaarden voor de aanneming van één munt voldoet, en op grond van zijn bevindingen een aanbeveling doet aan de Raad in de samenstelling van de staatshoofden en regeringsleiders, die na raadpleging van het Europees Parlement overeenkomstig artikel 109 J, lid 4, zal bevestigen welke lidstaten voldoen aan de nodige voorwaarden voor de aanneming van één munt;(5) Overwegende dat de nationale wetgeving van de lidstaten, met inbegrip van de statuten van de nationale centrale banken, zo nodig dient te worden aangepast om deze verenigbaar te maken met de artikelen 107 en 108 van het Verdrag en de statuten van het ESCB; dat door middel van dergelijke aanpassingen de verenigbaarheid met het Verdrag ten laatste op de datum van de oprichting van het ESCB tot stand moet zijn gebracht; dat de verslagen van de Commissie en het EMI een gedetailleerde beoordeling van de verenigbaarheid van de wetgeving van elke lidstaat met de artikelen 107 en 108 van het Verdrag en de statuten van het ESCB bevatten; overwegende dat het aanpassingsproces van de nationale wetgeving in Spanje, Frankrijk, Luxemburg en Oostenrijk ten tijde van de presentatie van de verslagen door de Commissie en het EMI nog niet was afgerond; dat sindsdien in Spanje en Oostenrijk de nodige wetgeving is bekrachtigd; dat Luxemburg en Frankrijk al het nodige hebben gedaan om hun nationale wetgeving, met inbegrip van de statuten van de nationale centrale bank, verenigbaar te maken met de artikelen 107 en 108 van het Verdrag en de statuten van het ESCB;(6) Overwegende dat overeenkomstig artikel 1 van protocol nr. 6 bij het Verdrag het in artikel 109 J, lid 1, eerste streepje, van het Verdrag bedoelde criterium inzake prijsstabiliteit betekent dat een lidstaat een houdbare prijsontwikkeling heeft en een gemiddeld inflatiepercentage dat, gemeten over een periode van één jaar vóór het onderzoek, niet meer dan 1,5 procentpunt hoger ligt dan dat van ten hoogste de drie lidstaten die op het gebied van prijsstabiliteit het best presteren; dat voor de toepassing van het criterium inzake prijsstabiliteit de inflatie zal worden gemeten aan de hand van geharmoniseerde indexcijfers van de consumptieprijzen zoals gedefinieerd in Verordening (EG) nr. 2494/95 (2); dat voor de toepassing van het criterium inzake prijsstabiliteit de inflatie van een lidstaat is gemeten aan de hand van de procentuele verandering van het rekenkundig gemiddelde van twaalf maandelijkse indexcijfers ten opzichte van het rekenkundig gemiddelde van twaalf maandelijkse indexcijfers van de voorgaande periode; dat over de in januari 1998 eindigende periode van één jaar de drie lidstaten die op het gebied van prijsstabiliteit het best presteerden, Frankrijk, Ierland en Oostenrijk waren, met een inflatie van respectievelijk 1,2 %, 1,2 % en 1,1 %; dat een referentiewaarde, berekend als het gewone rekenkundige gemiddelde van de inflatiepercentages van de drie lidstaten die op het gebied van prijsstabiliteit het best presteren, plus 1,5 procentpunt, in aanmerking is genomen in de verslagen van de Commissie en het EMI; dat de referentiewaarde over de in januari 1998 eindigende periode van één jaar 2,7 % was;(7) Overwegende dat overeenkomstig artikel 2 van protocol nr. 6 bij het Verdrag het in artikel 109 J, lid 1, tweede streepje, van het Verdrag bedoelde criterium inzake de begrotingssituatie van de overheid inhoudt, dat ten aanzien van de lidstaat op het tijdstip van de huidige beoordeling door de Raad geen beschikking van de Raad krachtens artikel 104 C, lid 6, van het Verdrag geldt, waarin wordt vastgesteld dat er in de betrokken lidstaat een buitensporig tekort bestaat;(8) Overwegende dat overeenkomstig artikel 5 van protocol nr. 6 bij het Verdrag de gegevens die nodig zijn om te beoordelen of aan de convergentiecriteria wordt voldaan, door de Commissie zullen worden verstrekt; dat de Commissie voor de opstelling van deze aanbeveling gegevens heeft verstrekt; dat de begrotingsgegevens door de Commissie zijn verstrekt nadat de lidstaten vóór 1 maart 1998 gegevens hebben overgelegd overeenkomstig Verordening (EG) nr. 3605/93 (3);(9) Overwegende dat tijdens de tweede fase van de EMU geen beschikking van de Raad betreffende het bestaan van een buitensporig tekort gold voor Ierland en Luxemburg; dat de Raad bij zijn beschikking van 27 juni 1996 op grond van artikel 104 C, lid 12, zijn vroegere beschikking betreffende het bestaan van een buitensporig tekort in Denemarken heeft ingetrokken; dat de Raad bij zijn beschikkingen van 30 juni 1997 op grond van artikel 104 C, lid 12, zijn vroegere beschikkingen betreffende het bestaan van een buitensporig tekort in Nederland en Finland heeft ingetrokken; dat de Raad bij zijn beschikkingen van 1 mei 1998 op grond van artikel 104 C, lid 12, zijn vroegere beschikkingen betreffende het bestaan van een buitensporig tekort in België, Duitsland, Spanje, Frankrijk, Italië, Oostenrijk, Portugal, Zweden en het Verenigd Koninkrijk heeft ingetrokken;(10) Overwegende dat overeenkomstig artikel 3 van protocol nr. 6 bij het Verdrag het in artikel 109 J, lid 1, derde streepje, van het Verdrag bedoelde criterium inzake deelneming aan het wisselkoersmechanisme (WKM) van het Europees Monetair Stelsel betekent dat een lidstaat tenminste gedurende de laatste twee jaar vóór het onderzoek, zonder grote spanningen de normale fluctuatiemarges van het wisselkoersmechanisme van het Europees Monetair Stelsel heeft kunnen aanhouden; dat de betrokken lidstaat met name tijdens die periode de bilaterale spilkoers van zijn valuta tegenover die van een andere lidstaat niet op eigen initiatief gedevalueerd mag hebben; dat de Commissie en het EMI, toen zij in hun verslagen nagingen of aan dit criterium werd voldaan, de in februari 1998 eindigende periode van twee jaar hebben onderzocht en rekening hebben gehouden met het in augustus 1993 door de ministers en de presidenten van de centrale banken van de lidstaten genomen besluit om de fluctuatiemarges van het WKM tijdelijk te verbreden van 2,25 % tot 15 % onder of boven de bilaterale spilkoersen;(11) Overwegende dat overeenkomstig artikel 4 van protocol nr. 6 bij het Verdrag het in artikel 109 J, lid 1, vierde streepje, van het Verdrag genoemde criterium inzake de convergentie van het niveau van de rentevoet betekent dat een lidstaat, gemeten over een periode van één jaar vóór het onderzoek, een gemiddelde nominale langetermijnrente heeft gehad die niet meer dan 2 procentpunten hoger ligt dan die van ten hoogste de drie lidstaten die op het gebied van prijsstabiliteit het best presteren; dat voor de toepassing van het criterium betreffende de convergentie van de rentetarieven vergelijkbare rentetarieven op benchmark-overheidsobligaties met een looptijd van tien jaar werden gebruikt; dat, om te beoordelen of aan het criterium inzake het niveau van de rentevoet wordt voldaan, een referentiewaarde, berekend als het gewone rekenkundige gemiddelde van de nominale langetermijnrente van de drie lidstaten die op het gebied van prijsstabiliteit het best presteren, plus 2 procentpunten, in aanmerking is genomen in de verslagen van de Commissie en het EMI; dat de referentiewaarde over de in januari 1998 eindigende periode van één jaar 7,8 % was;(12) Overwegende dat het Verenigd Koninkrijk, overeenkomstig paragraaf 1 van protocol nr. 11 bij het Verdrag, de Raad in kennis heeft gesteld van het feit dat het niet voornemens is op 1 januari 1999 over te gaan naar de derde fase van de EMU; dat uit hoofde van deze kennisgeving de paragrafen 4 tot en met 9 van protocol nr. 11 de bepalingen bevatten die van toepassing zijn op het Verenigd Koninkrijk indien en zolang het niet is overgegaan naar de derde fase;(13) Overwegende dat Denemarken, overeenkomstig punt 1 van protocol nr. 12 bij het Verdrag en het besluit dat de staatshoofden en regeringsleiders in december 1992 in Edinburgh hebben genomen, de Raad in kennis heeft gesteld van het feit dat het niet zal deelnemen aan de derde fase van de EMU; dat uit hoofde van deze kennisgeving alle artikelen en bepalingen van het Verdrag en de statuten van het ESCB die betrekking hebben op een derogatie, op Denemarken van toepassing zijn;(14) Overwegende dat het krachtens bovengenoemde kennisgevingen niet nodig is dat de Raad overeenkomstig artikel 109 J, lid 2, van het Verdrag het Verenigd Koninkrijk en Denemarken beoordeelt;(15) Overwegende dat op grond van deze aanbevelingen de Raad in de samenstelling van staatshoofden en regeringsleiders dient te bevestigen welke lidstaten aan de nodige voorwaarden voor de aanneming van één munt voldoen,BEVEELT AAN:AFDELING I BEOORDELING Artikel 1 België In België is de nationale wetgeving, met inbegrip van de statuten van de nationale centrale bank, verenigbaar met de artikelen 107 en 108 van het Verdrag en de statuten van het Europees Stelsel van Centrale Banken (ESCB).Met betrekking tot het voldoen aan de in artikel 109 J, lid 1, van het Verdrag genoemde convergentiecriteria:- de gemiddelde inflatie in België over het in januari 1998 eindigende jaar bedroeg 1,4 %, hetgeen lager dan de referentiewaarde is,- voor België geldt geen beschikking van de Raad betreffende het bestaan van een buitensporig overheidstekort,- België was de laatste twee jaar aangesloten bij het wisselkoersmechanisme (WKM); in die periode was de Belgische frank (BEF) niet onderhevig aan grote spanningen en heeft België de bilaterale spilkoers van de BEF niet op eigen initiatief gedevalueerd tegenover de valuta van een andere lidstaat,- over het in januari 1998 eindigende jaar bedroeg de langetermijnrente in België gemiddeld 5,7 %, hetgeen lager dan de referentiewaarde is.België heeft een hoge mate van duurzame convergentie bereikt met betrekking tot alle vier de criteria.Dientengevolge voldoet België aan de nodige voorwaarden voor de aanneming van één munt.Artikel 2 Duitsland In Duitsland is de nationale wetgeving, met inbegrip van de statuten van de nationale centrale bank, verenigbaar met de artikelen 107 en 108 van het Verdrag en de statuten van het ESCB.Met betrekking tot het voldoen aan de in artikel 109 J, lid 1, van het Verdrag genoemde convergentiecriteria:- de gemiddelde inflatie in Duitsland over het in januari 1998 eindigende jaar bedroeg 1,4 %, hetgeen lager dan de referentiewaarde is,- voor Duitsland geldt geen beschikking van de Raad betreffende het bestaan van een buitensporig overheidstekort,- Duitsland was de laatste twee jaar aangesloten bij het WKM; in die periode was de Duitse mark (DEM) niet onderhevig aan grote spanningen en heeft Duitsland de bilaterale spilkoers van de DEM niet op eigen initiatief gedevalueerd tegenover de valuta van een andere lidstaat,- over het in januari 1998 eindigende jaar bedroeg de langetermijnrente in Duitsland gemiddeld 5,6 %, hetgeen lager dan de referentiewaarde is.Duitsland heeft een hoge mate van duurzame convergentie bereikt met betrekking tot alle vier de criteria.Dientengevolge voldoet Duitsland aan de nodige voorwaarden voor de aanneming van één munt.Artikel 3 Griekenland In Griekenland is de nationale wetgeving, met inbegrip van de statuten van de nationale centrale bank, verenigbaar met de artikelen 107 en 108 van het Verdrag en de statuten van het ESCB.Met betrekking tot het voldoen aan de in artikel 109 J, lid 1, van het Verdrag genoemde convergentiecriteria:- de gemiddelde inflatie in Griekenland over het in januari 1998 eindigende jaar bedroeg 5,2 %, hetgeen hoger dan de referentiewaarde is,- de Raad heeft op 26 september 1994 bij beschikking vastgesteld dat er in Griekenland een buitensporig overheidstekort bestaat en deze beschikking is niet ingetrokken,- gedurende de in februari 1998 eindigende periode van twee jaar heeft de valuta van Griekenland niet aan het WKM deelgenomen; in deze periode is de Griekse drachme (GRD) betrekkelijk stabiel geweest ten opzichte van de valuta's van het WKM, maar was zij op sommige tijdstippen wel onderhevig aan spanningen die zijn tegengegaan door verhogingen van de binnenlandse rentetarieven en door interventies op de wisselmarkt; in maart 1998 trad de GRD tot het WKM toe,- over het in januari 1998 eindigende jaar bedroeg de langetermijnrente in Griekenland gemiddeld 9,8 %, hetgeen hoger dan de referentiewaarde is.Griekenland voldoet aan geen van de in de vier streepjes van artikel 109 J, lid 1, genoemde convergentiecriteria.Dientengevolge voldoet Griekenland niet aan de nodige voorwaarden voor de aanneming van één munt.Artikel 4 Spanje In Spanje is de nationale wetgeving, met inbegrip van de statuten van de nationale centrale bank, verenigbaar met de artikelen 107 en 108 van het Verdrag en de statuten van het ESCB.Met betrekking tot het voldoen aan de in artikel 109 J, lid 1, van het Verdrag genoemde convergentiecriteria:- de gemiddelde inflatie in Spanje over het in januari 1998 eindigende jaar bedroeg 1,8 %, hetgeen lager dan de referentiewaarde is,- voor Spanje geldt geen beschikking van de Raad betreffende het bestaan van een buitensporig overheidstekort,- Spanje was de laatste twee jaar aangesloten bij het WKM; in die periode was de Spaanse peseta (ESP) niet onderhevig aan grote spanningen en heeft Spanje de bilaterale spilkoers van de ESP niet op eigen initiatief gedevalueerd tegenover de valuta van een andere lidstaat,- over het in januari 1998 eindigende jaar bedroeg de langetermijnrente in Spanje gemiddeld 6,3 %, hetgeen lager dan de referentiewaarde is.Spanje heeft een hoge mate van duurzame convergentie bereikt met betrekking tot alle vier de criteria.Dientengevolge voldoet Spanje aan de nodige voorwaarden voor de aanneming van één munt.Artikel 5 Frankrijk Frankrijk heeft al het nodige gedaan om zijn nationale wetgeving, met inbegrip van de statuten van de nationale centrale bank, verenigbaar te maken met de artikelen 107 en 108 van het Verdrag en de statuten van het ESCB.Met betrekking tot het voldoen aan de in artikel 109 J, lid 1, van het Verdrag genoemde convergentiecriteria:- de gemiddelde inflatie in Frankrijk over het in januari 1998 eindigende jaar bedroeg 1,2 %, hetgeen lager dan de referentiewaarde is,- voor Frankrijk geldt geen beschikking van de Raad betreffende het bestaan van een buitensporig overheidstekort,- Frankrijk was de laatste twee jaar aangesloten bij het WKM; in die periode was de Franse frank (FRF) niet onderhevig aan grote spanningen en heeft Frankrijk de bilaterale spilkoers van de FRF niet op eigen initiatief gedevalueerd tegenover de valuta van een andere lidstaat,- over het in januari 1998 eindigende jaar bedroeg de langetermijnrente in Frankrijk gemiddeld 5,5 %, hetgeen lager dan de referentiewaarde is.Frankrijk heeft een hoge mate van duurzame convergentie bereikt met betrekking tot alle vier de criteria.Dientengevolge voldoet Frankrijk aan de nodige voorwaarden voor de aanneming van één munt.Artikel 6 Ierland In Ierland is de nationale wetgeving, met inbegrip van de statuten van de nationale centrale bank, verenigbaar met de artikelen 107 en 108 van het Verdrag en de statuten van het ESCB.Met betrekking tot het voldoen aan de in artikel 109 J, lid 1, van het Verdrag genoemde convergentiecriteria:- de gemiddelde inflatie in Ierland over het in januari 1998 eindigende jaar bedroeg 1,2 %, hetgeen lager dan de referentiewaarde is,- tijdens de tweede fase van de EMU gold voor Ierland geen beschikking van de Raad betreffende het bestaan van een buitensporig overheidstekort,- Ierland was de laatste twee jaar aangesloten bij het WKM; in die periode was het Ierse pond (IEP) niet onderhevig aan grote spanningen en is de bilaterale spilkoers van het IEP niet gedevalueerd tegenover de valuta van een andere lidstaat; op 16 maart 1998 werden op verzoek van de Ierse autoriteiten de bilaterale spilkoersen van het IEP tegenover alle andere valuta's van het WKM met 3 % gerevalueerd,- over het in januari 1998 eindigende jaar bedroeg de langetermijnrente in Ierland gemiddeld 6,2 %, hetgeen lager dan de referentiewaarde is.Ierland heeft een hoge mate van duurzame convergentie bereikt met betrekking tot alle vier de criteria.Dientengevolge voldoet Ierland aan de nodige voorwaarden voor de aanneming van één munt.Artikel 7 Italië In Italië is de nationale wetgeving, met inbegrip van de statuten van de nationale centrale bank, verenigbaar met de artikelen 107 en 108 van het Verdrag en de statuten van het ESCB.Met betrekking tot het voldoen aan de in artikel 109 J, lid 1, van het Verdrag genoemde convergentiecriteria:- de gemiddelde inflatie in Italië over het in januari 1998 eindigende jaar bedroeg 1,8 %, hetgeen lager dan de referentiewaarde is,- voor Italië geldt geen beschikking van de Raad betreffende het bestaan van een buitensporig overheidstekort,- Italië trad in november 1996 weer tot het WKM toe; in de periode van maart 1996 tot en met november 1996 steeg de waarde van de Italiaanse lire (ITL) ten opzichte van de valuta's van het WKM; sinds de ITL opnieuw tot het WKM toetrad, was zij niet aan grote spanningen onderhevig en heeft Italië de bilaterale spilkoers van de ITL niet op eigen initiatief gedevalueerd tegenover de valuta van een andere lidstaat,- over het in januari 1998 eindigende jaar bedroeg de langetermijnrente in Italië gemiddeld 6,7%, hetgeen lager dan de referentiewaarde is.Italië voldoet aan de in het eerste, het tweede en het vierde streepje van artikel 109 J, lid 1, genoemde convergentiecriteria; wat betreft het in het derde streepje van artikel 109 J, lid 1, genoemde criterium heeft de ITL, hoewel zij pas in november 1996 weer tot het WKM toetrad, de laatste twee jaar voldoende stabiliteit vertoond. Om deze redenen heeft Italië een hoge mate van duurzame convergentie bereikt.Dientengevolge voldoet Italië aan de nodige voorwaarden voor de aanneming van één munt.Artikel 8 Luxemburg Luxemburg heeft al het nodige gedaan om zijn nationale wetgeving, met inbegrip van de statuten van de nationale centrale bank, verenigbaar te maken met de artikelen 107 en 108 van het Verdrag en de statuten van het ESCB.Met betrekking tot het voldoen aan de in artikel 109 J, lid 1, van het Verdrag genoemde convergentiecriteria:- de gemiddelde inflatie in Luxemburg over het in januari 1998 eindigende jaar bedroeg 1,4 %, hetgeen lager dan de referentiewaarde is,- tijdens de tweede fase van het EMU gold voor Luxemburg geen beschikking van de Raad betreffende het bestaan van een buitensporig overheidstekort,- Luxemburg was de laatste twee jaar aangesloten bij het WKM; in die periode was de Luxemburgse frank (LUF) niet onderhevig aan grote spanningen en heeft Luxemburg de bilaterale spilkoers van de LUF niet op eigen initiatief gedevalueerd tegenover de valuta van een andere lidstaat,- over het in januari 1998 eindigende jaar bedroeg de langetermijnrente in Luxemburg gemiddeld 5,6 %, hetgeen lager dan de referentiewaarde is.Luxemburg heeft een hoge mate van duurzame convergentie bereikt met betrekking tot alle vier de criteria.Dientengevolge voldoet Luxemburg aan de nodige voorwaarden voor de aanneming van één munt.Artikel 9 Nederland In Nederland is de nationale wetgeving, met inbegrip van de statuten van de nationale centrale bank, verenigbaar met de artikelen 107 en 108 van het Verdrag en de statuten van het ESCB.Met betrekking tot het voldoen aan de in artikel 109 J, lid 1, van het Verdrag genoemde convergentiecriteria:- de gemiddelde inflatie in Nederland over het in januari 1998 eindigende jaar bedroeg 1,8 %, hetgeen lager dan de referentiewaarde is,- voor Nederland geldt geen beschikking van de Raad betreffende het bestaan van een buitensporig overheidstekort,- Nederland was de laatste twee jaar aangesloten bij het WKM; in die periode was de Nederlandse gulden (NLG) niet onderhevig aan grote spanningen en heeft Nederland de bilaterale spilkoers van de NLG niet op eigen initiatief gedevalueerd tegenover de valuta van een andere lidstaat,- over het in januari 1998 eindigende jaar bedroeg de langetermijnrente in Nederland gemiddeld 5,5 %, hetgeen lager dan de referentiewaarde is.Nederland heeft een hoge mate van duurzame convergentie bereikt met betrekking tot alle vier de criteria.Dientengevolge voldoet Nederland aan de nodige voorwaarden voor de aanneming van één munt.Artikel 10 Oostenrijk In Oostenrijk is de nationale wetgeving, met inbegrip van de statuten van de nationale centrale bank, verenigbaar met de artikelen 107 en 108 van het Verdrag en de statuten van het ESCB.Met betrekking tot het voldoen aan de in artikel 109 J, lid 1, van het Verdrag genoemde convergentiecriteria:- de gemiddelde inflatie in Oostenrijk over het in januari 1998 eindigende jaar bedroeg 1,1 %, hetgeen lager dan de referentiewaarde is,- voor Oostenrijk geldt geen beschikking van de Raad betreffende het bestaan van een buitensporig overheidstekort,- Oostenrijk was de laatste twee jaar aangesloten bij het WKM; in die periode was de Oostenrijkse schilling (ATS) niet onderhevig aan grote spanningen en heeft Oostenrijk de bilaterale spilkoers van de ATS niet op eigen initiatief gedevalueerd tegenover de valuta van een andere lidstaat,- over het in januari 1998 eindigende jaar bedroeg de langetermijnrente in Oostenrijk gemiddeld 5,6 %, hetgeen lager dan de referentiewaarde is.Oostenrijk heeft een hoge mate van duurzame convergentie bereikt met betrekking tot alle vier de criteria.Dientengevolge voldoet Oostenrijk aan de nodige voorwaarden voor de aanneming van één munt.Artikel 11 Portugal In Portugal is de nationale wetgeving, met inbegrip van de statuten van de nationale centrale bank, verenigbaar met de artikelen 107 en 108 van het Verdrag en de statuten van het ESCB.Met betrekking tot het voldoen aan de in artikel 109 J, lid 1, van het Verdrag genoemde convergentiecriteria:- de gemiddelde inflatie in Portugal over het in januari 1998 eindigende jaar bedroeg 1,8 %, hetgeen lager dan de referentiewaarde is,- voor Portugal geldt geen beschikking van de Raad betreffende het bestaan van een buitensporig overheidstekort,- Portugal was de laatste twee jaar aangesloten bij het WKM; in die periode was de Portugese escudo (PTE) niet onderhevig aan grote spanningen en heeft Portugal de bilaterale spilkoers van de PTE niet op eigen initiatief gedevalueerd tegenover de valuta van een andere lidstaat,- over het in januari 1998 eindigende jaar bedroeg de langetermijnrente in Portugal gemiddeld 6,2 %, hetgeen lager dan de referentiewaarde is.Portugal heeft een hoge mate van duurzame convergentie bereikt met betrekking tot alle vier de criteria.Dientengevolge voldoet Portugal aan de nodige voorwaarden voor de aanneming van één munt.Artikel 12 Finland In Finland is de nationale wetgeving, met inbegrip van de statuten van de nationale centrale bank, verenigbaar met de artikelen 107 en 108 van het Verdrag en de statuten van het ESCB.Met betrekking tot het voldoen aan de in artikel 109 J, lid 1, van het Verdrag genoemde convergentiecriteria:- de gemiddelde inflatie in Finland over het in januari 1998 eindigende jaar bedroeg 1,3 %, hetgeen lager dan de referentiewaarde is,- voor Finland geldt geen beschikking van de Raad betreffende het bestaan van een buitensporig overheidstekort,- Finland is sinds oktober 1996 aangesloten bij het WKM; in de periode van maart 1996 tot en met oktober 1996 steeg de waarde van de Finse mark (FIM) ten opzichte van de valuta's van het WKM; sinds de toetreding tot het WKM was de FIM niet onderhevig aan grote spanningen en heeft Finland de bilaterale spilkoers van de FIM niet op eigen initiatief gedevalueerd tegenover die van een andere lidstaat,- over het in januari 1998 eindigende jaar bedroeg de langetermijnrente in Finland gemiddeld 5,9 %, hetgeen lager dan de referentiewaarde is.Finland voldoet aan de in het eerste, het tweede en het vierde streepje van artikel 109 J, lid 1, genoemde convergentiecriteria; wat betreft het in het derde streepje van artikel 109 J, lid 1, genoemde convergentiecriterium, heeft de FIM, hoewel zij pas in oktober 1996 tot het WKM toetrad, de laatste twee jaar voldoende stabiliteit vertoond. Om deze redenen heeft Finland een hoge mate van duurzame convergentie bereikt.Dientengevolge voldoet Finland aan de nodige voorwaarden voor de aanneming van één munt.Artikel 13 Zweden In Zweden is de nationale wetgeving, met inbegrip van de statuten van de nationale centrale bank, niet verenigbaar met de artikelen 107 en 108 van het Verdrag en de statuten van het ESCB.Met betrekking tot het voldoen aan de in artikel 109 J, lid 1, van het Verdrag genoemde convergentiecriteria:- de gemiddelde inflatie in Zweden over het in januari 1998 eindigende jaar bedroeg 1,9 %, hetgeen lager dan de referentiewaarde is,- voor Zweden geldt geen beschikking van de Raad betreffende het bestaan van een buitensporig overheidstekort,- de valuta van Zweden heeft nooit deelgenomen aan het WKM; in de verslagperiode van twee jaar heeft de Zweedse kroon (SEK) schommelingen vertoond ten opzichte van de aan het WKM deelnemende valuta's, wegens onder andere de afwezigheid van een doelstelling voor de wisselkoers,- over het in januari 1998 eindigende jaar bedroeg de langetermijnrente in Zweden gemiddeld 6,5 %, hetgeen lager dan de referentiewaarde is.Zweden voldoet aan de in het eerste, het tweede en het vierde streepje van artikel 109 J, lid 1, genoemde convergentiecriteria, maar voldoet niet aan het in het derde streepje van artikel 109 J, lid 1, genoemde convergentiecriterium.Dientengevolge voldoet Zweden niet aan de nodige voorwaarden voor de aanneming van één munt.AFDELING 2 BEVINDINGEN Artikel 14 In het licht van het bovenstaande zijn de bevindingen van de Raad dat België, Duitsland, Spanje, Frankrijk, Ierland, Italië, Luxemburg, Nederland, Oostenrijk, Portugal en Finland aan de nodige voorwaarden voor de aanneming van één munt voldoen. De Raad beveelt de Raad in de samenstelling van staatshoofden en regeringsleiders aan te bevestigen dat de genoemde lidstaten voldoen aan de nodige voorwaarden voor de aanneming van één munt op 1 januari 1999.AFDELING 3 BEKENDMAKING Artikel 15 Deze aanbeveling wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Gedaan te Brussel, 1 mei 1998.Voor de RaadDe VoorzitterG. BROWN(1) Advies van 30 april 1998 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad).(2) PB L 257 van 27. 10. 1995, blz. 1.(3) PB L 332 van 31. 12. 1993, blz. 7.