               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 7.10.2020
            COM(2020) 637 final
            Aanbeveling voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            tot machtiging van de Commissie om namens de Europese Unie onderhandelingen te openen met het oog op de sluiting van een visserijovereenkomst met het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland en het Koninkrijk Noorwegen

               TOELICHTING

               1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

               •Motivering en doel van het voorstel

               Na de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (hierna het “Verenigd Koninkrijk” genoemd) uit de Europese Unie kunnen sommige visbestanden in de Noordzee niet langer worden beschouwd als bestanden die bilateraal tussen de Europese Unie en het Koninkrijk Noorwegen worden gedeeld. Die bestanden komen voor in de wateren van de Unie en de wateren onder de soevereiniteit of de jurisdictie van het Verenigd Koninkrijk en het Koninkrijk Noorwegen.

               Overeenkomstig artikel 63, lid 1, van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee
                  1
                en gelet op de algehele betrekkingen tussen de Europese Unie, het Verenigd Koninkrijk en het Koninkrijk Noorwegen is het van belang samen te werken om te zorgen voor de voortzetting van een verantwoorde visserij die de instandhouding op lange termijn en de duurzame exploitatie van de levende rijkdommen van de zee waarborgt.

               Met dat doel voor ogen streeft de Europese Unie ernaar een visserijovereenkomst met het Verenigd Koninkrijk en het Koninkrijk Noorwegen te sluiten.

               Bijgevolg moeten onderhandelingen met het Verenigd Koninkrijk en het Koninkrijk Noorwegen worden geopend met het oog op de sluiting van een visserijovereenkomst tussen de Europese Unie en het Verenigd Koninkrijk en het Koninkrijk Noorwegen.

               •Samenhang met de huidige bepalingen op dit beleidsgebied

               Overeenkomstig de doelstellingen van Verordening (EU) nr. 1380/2013
                  2
                van het Europees Parlement en de Raad inzake het gemeenschappelijk visserijbeleid (GVB) moet in de overeenkomst een kader voor het beheer van de gedeelde visbestanden worden vastgesteld, evenals de voorwaarden voor toegang tot de wateren en de bestanden. De overeenkomst moet, in overeenstemming met de toepasselijke beginselen van het internationaal recht, zorgen voor de voortzetting van een verantwoorde visserij die de instandhouding op lange termijn en de duurzame exploitatie van de biologische rijkdommen van de zee waarborgt.

               De bepalingen inzake visserij moeten onder meer betrekking hebben op samenwerking bij de ontwikkeling van maatregelen voor de duurzame exploitatie en instandhouding van de bestanden, inclusief het voorkomen van teruggooi. Die maatregelen moeten niet-discriminerend zijn en gestoeld zijn op een wetenschappelijk gefundeerde aanpak die tot doel heeft de maximale duurzame opbrengst voor de betrokken bestanden te bereiken. De overeenkomst moet bepalingen bevatten inzake samenwerking op het gebied van controle en handhaving, gegevensverzameling en wetenschappelijk advies.

               •Verenigbaarheid met andere beleidsterreinen van de Unie

               Tijdens het hele proces zullen de onderhandelingen worden gevoerd in overleg met alle betrokken diensten van de Commissie.

               2.RECHTSGRONDSLAG, SUBSIDIARITEIT EN EVENREDIGHEID

               •Rechtsgrondslag

               De rechtsgrondslag voor het besluit is het vijfde deel van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) “Extern optreden van de Unie”, titel V “Internationale overeenkomsten”, artikel 218, waarin de procedure is vastgesteld voor het onderhandelen over en het sluiten van overeenkomsten tussen de Unie en derde landen.

               •Subsidiariteit (bij niet-exclusieve bevoegdheid)

               Niet van toepassing, exclusieve bevoegdheid.

               •Evenredigheid

               Het besluit is evenredig met het nagestreefde doel.

               •Keuze van het instrument

               In artikel 218, leden 3 en 4, VWEU is bepaald dat daarvoor een besluit van de Raad vereist is.

               3.RESULTATEN VAN EX-POSTEVALUATIES, RAADPLEGINGEN VAN BELANGHEBBENDEN EN EFFECTBEOORDELINGEN

               •Ex-postevaluaties/geschiktheidscontroles van bestaande wetgeving

               Niet van toepassing.

               •Raadpleging van belanghebbenden

               Niet van toepassing.

               •Bijeenbrengen en gebruik van expertise

               Niet van toepassing.

               •Effectbeoordeling

               Niet van toepassing.

               •Gezonde regelgeving en vereenvoudiging

               Na de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (hierna het “Verenigd Koninkrijk” genoemd) uit de Europese Unie kunnen sommige visbestanden in de Noordzee niet langer worden beschouwd als bestanden die bilateraal tussen de Europese Unie en het Koninkrijk Noorwegen worden gedeeld. Die bestanden komen voor in de wateren van de Unie en de wateren onder de soevereiniteit of de jurisdictie van het Verenigd Koninkrijk en het Koninkrijk Noorwegen.

               Overeenkomstig artikel 63, lid 1, van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee
                  3
                moeten de Europese Unie, het Verenigd Koninkrijk en het Koninkrijk Noorwegen overeenstemming proberen te bereiken over de maatregelen die nodig zijn om de instandhouding en ontwikkeling van de betrokken bestanden in de Noordzee te coördineren en te waarborgen.

               Met dat doel voor ogen streeft de Europese Unie ernaar een visserijovereenkomst met het Verenigd Koninkrijk en het Koninkrijk Noorwegen (hierna “de overeenkomst” genoemd) te sluiten.

               •Grondrechten

               Niet van toepassing.

               4.GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING

               Niet van toepassing.

               5.OVERIGE ELEMENTEN

               •Uitvoeringsplanning en regelingen betreffende monitoring, evaluatie en rapportage

               Niet van toepassing.

               •Toelichtende stukken (bij richtlijnen)

               Niet van toepassing.

               •Artikelsgewijze toelichting

               De Commissie beveelt aan dat:

               –
                     de Raad de Commissie machtigt tot het openen en voeren van onderhandelingen met het oog op de sluiting van een visserijovereenkomst met het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland en het Koninkrijk Noorwegen;

               –
                     de Commissie in deze kwestie wordt aangewezen als onderhandelaar van de EU;

               –
                     de Commissie de onderhandelingen in overleg met het speciaal comité voert overeenkomstig de bepalingen van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie;

               –
                     de Raad de bij deze aanbeveling gevoegde onderhandelingsrichtsnoeren goedkeurt.

               Aanbeveling voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               tot machtiging van de Commissie om namens de Europese Unie onderhandelingen te openen met het oog op de sluiting van een visserijovereenkomst met het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland en het Koninkrijk Noorwegen

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 218, leden 3 en 4,

               Gezien de aanbeveling van de Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Na de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (hierna het “Verenigd Koninkrijk” genoemd) uit de Europese Unie kunnen sommige visbestanden in de Noordzee niet langer worden beschouwd als bestanden die bilateraal tussen de Europese Unie en het Koninkrijk Noorwegen worden gedeeld. Die bestanden komen voor in de wateren van de Unie en de wateren onder de soevereiniteit of de jurisdictie van het Verenigd Koninkrijk en het Koninkrijk Noorwegen.

               (2)Overeenkomstig artikel 63, lid 1, van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee
                  4
                en gelet op de algehele betrekkingen tussen de Europese Unie, het Verenigd Koninkrijk en het Koninkrijk Noorwegen is het van belang samen te werken om te zorgen voor de voortzetting van een verantwoorde visserij die de instandhouding op lange termijn en de duurzame exploitatie van de levende rijkdommen van de zee waarborgt.

               (3)Met dat doel voor ogen streeft de Europese Unie ernaar een visserijovereenkomst met het Verenigd Koninkrijk en het Koninkrijk Noorwegen te sluiten.

               (4)Bijgevolg moeten onderhandelingen met het Verenigd Koninkrijk en het Koninkrijk Noorwegen worden geopend met het oog op de sluiting van een visserijovereenkomst tussen de Europese Unie en het Verenigd Koninkrijk en het Koninkrijk Noorwegen,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               De Commissie wordt hierbij gemachtigd onderhandelingen met het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland en het Koninkrijk Noorwegen te openen met het oog op de sluiting van een visserijovereenkomst.

               Artikel 2

               Deze onderhandelingen worden gevoerd in overleg met de Raadsgroep extern visserijbeleid en op basis van de in de bijlage bij dit besluit opgenomen onderhandelingsrichtsnoeren van de Raad.

               Artikel 3

               Dit besluit is gericht tot de Commissie.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)

                        Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee (PB L 179 van 23.6.1998, blz. 3).

                     (2)

                        PB L 354 van 28.12.2013, blz. 22.

                     (3)

                        Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee (PB L 179 van 23.6.1998, blz. 3).

                     (4)

                        Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee (PB L 179 van 23.6.1998, blz. 3).

    ---documentbreak---

               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 7.10.2020
            COM(2020) 637 final
            BIJLAGE
            bij
            Aanbeveling voor eenBESLUIT VAN DE RAAD
            tot machtiging van de Commissie om namens de Europese Unie onderhandelingen te openen met het oog op de sluiting van een visserijovereenkomst met het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland en het Koninkrijk Noorwegen

               BIJLAGE

               Richtsnoeren voor de onderhandelingen over een visserijovereenkomst met het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland en het Koninkrijk Noorwegen

               I.Algemene context EN DOEL VAN DE VISSERIJOVEREENKOMST

               Na de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (hierna het “Verenigd Koninkrijk” genoemd) uit de Europese Unie kunnen sommige visbestanden in de Noordzee niet langer worden beschouwd als bestanden die bilateraal tussen de Europese Unie en het Koninkrijk Noorwegen worden gedeeld. Die bestanden komen voor in de wateren van de Unie en de wateren onder de soevereiniteit of de jurisdictie van het Verenigd Koninkrijk en het Koninkrijk Noorwegen.

               Overeenkomstig artikel 63, lid 1, van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee
                  1
                moeten de Europese Unie, het Verenigd Koninkrijk en het Koninkrijk Noorwegen overeenstemming proberen te bereiken over de maatregelen die nodig zijn om de instandhouding en ontwikkeling van de betrokken bestanden in de Noordzee te coördineren en te waarborgen.

               Met dat doel voor ogen streeft de Europese Unie ernaar een visserijovereenkomst met het Verenigd Koninkrijk en het Koninkrijk Noorwegen (hierna “de overeenkomst” genoemd) te sluiten.

               II.INHOUD VAN DE VISSERIJOVEREENKOMST

               1.In de overeenkomst moet een kader voor het beheer van de gedeelde visbestanden worden vastgesteld, evenals de voorwaarden voor toegang tot de wateren en de bestanden. De overeenkomst moet, in overeenstemming met de toepasselijke beginselen van het internationaal recht, zorgen voor de voortzetting van een verantwoorde visserij die de instandhouding op lange termijn en de duurzame exploitatie van de biologische rijkdommen van de zee waarborgt.

               2.De bepalingen inzake visserij moeten onder meer betrekking hebben op samenwerking bij de ontwikkeling van maatregelen voor de duurzame exploitatie en instandhouding van de bestanden, inclusief het voorkomen van teruggooi. Die maatregelen moeten niet-discriminerend zijn en gestoeld zijn op een wetenschappelijk gefundeerde aanpak die tot doel heeft de maximale duurzame opbrengst voor de betrokken bestanden te bereiken. De overeenkomst moet bepalingen bevatten inzake samenwerking op het gebied van controle en handhaving, gegevensverzameling en wetenschappelijk advies.

               3.In de overeenkomst moeten regelingen worden opgenomen om de visserijactiviteiten van de Unie in stand te houden en economische ontwrichting van de visserijactiviteiten van de partijen bij de overeenkomst te voorkomen.

               4.De bepalingen van de overeenkomst moeten de bestaande voorwaarden inzake wederzijdse toegang en de bestaande quota-aandelen handhaven, voortbouwend op de traditionele activiteiten van de vloot van de Unie waarin was voorzien bij de kaderovereenkomst betreffende de visserij tussen de Europese Unie en het Koninkrijk Noorwegen
                  2
               , en moeten derhalve:

               1.de verdere wederzijdse toegang van vaartuigen van de Unie, het Verenigd Koninkrijk en Noorwegen tot de wateren van de Unie, het Verenigd Koninkrijk en het Koninkrijk Noorwegen handhaven;

               2.stabiele quota-aandelen handhaven, die alleen met instemming van de rechtstreeks betrokken partijen kunnen worden aangepast;

               3.regels omvatten voor het overdragen en ruilen van quota en voor het vaststellen van jaarlijkse of meerjarige totaal toegestane vangsten of inspanningsbeperkingen op basis van strategieën voor het beheer op de lange termijn;

               4.voorzien in de procedures voor het verkrijgen van vismachtigingen en in de bepalingen die gelijke behandeling en naleving waarborgen, met inbegrip van gezamenlijke controle- en inspectieactiviteiten;

               5.een passend institutioneel kader instellen voor samenwerking op het gebied van de instandhouding en het beheer van de gedeelde visbestanden.

               6.De overeenkomst moet tijdig worden gesloten zodat ze kan worden gebruikt voor de vaststelling van de vangstmogelijkheden voor het eerste jaar na het einde van de in het terugtrekkingsakkoord vastgestelde overgangsperiode.

                     (1)

                        Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee (PB L 179 van 23.6.1998, blz. 3).

                     (2)

                        PB L 226 van 29.8.1980, blz. 47.


               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 20.10.2020
            COM(2020) 658 final
            Aanbeveling voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            tot wijziging van Beschikking 98/683/EG van de Raad van 23 november 1998 inzake wisselkoersaangelegenheden met betrekking tot de CFA-frank en de Comoren-frank

               TOELICHTING

               1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

               •Motivering en doel van het voorstel

                  In 2019 hebben Frankrijk en de staten van de Economische en Monetaire Unie van West-Afrika (Uemoa) besprekingen gevoerd over de hervorming van hun samenwerking op het gebied van wisselkoersen. Momenteel is hun samenwerking gebaseerd op een samenwerkingsovereenkomst van 4 december 1973 en een daarmee verband houdende garantieovereenkomst, die in 1973 werd ondertekend en die in 2005 en 2014 werd gewijzigd. Het doel van de onderhavige hervorming is om de Uemoa te helpen moderniseren en de geleidelijke uitbreiding ervan naar andere staten van de Economische Gemeenschap van West-Afrikaanse Staten (Cedeao) te vergemakkelijken.

                  De besprekingen tussen Frankrijk en de staten van de Uemoa over hun bestaande samenwerking hebben geleid tot een gezamenlijk voorstel voor de hervorming van het functioneren van de Uemoa. De hervorming is gebaseerd op vier pijlers. Allereerst zal de naam CFA-frank in de loop van 2020 worden vervangen door “ECO”. De tweede doelstelling is de afschaffing van de verplichting voor de staten van de Uemoa om hun buitenlandse reserves te centraliseren op een rekening van de Franse schatkist. De derde doelstelling is de terugtrekking door Frankrijk uit de besluitvormingsorganen van de Uemoa-autoriteiten. De vierde doelstelling is de totstandbrenging van een dialoog tussen de verschillende autoriteiten en, parallel daaraan, de introductie van mechanismen voor risicobewaking.

                  Om deze hervorming concreet gestalte te geven, heeft Frankrijk op 22 december 2019 een nieuwe samenwerkingsovereenkomst met zijn partners van de Uemoa ondertekend die, zodra deze in werking treedt, de bestaande overeenkomst van 4 december 1973 vervangt. Deze nieuwe overeenkomst zal vergezeld gaan van een met de Centrale Bank van de West-Afrikaanse staten (BCEAO) te sluiten garantieovereenkomst. Een belangrijk punt is dat de hervorming de essentiële kenmerken van de bestaande samenwerking op het gebied van wisselkoersen tussen Frankrijk en de staten van de Uemoa onverlet laat. Het betreft met name de handhaving van de converteerbaarheid tussen de euro en de CFA-frank met een vaste pariteit, ondersteund door een onbeperkte en onvoorwaardelijke begrotingsgarantie van Frankrijk.

                  De bestaande en toekomstige samenwerkingsovereenkomst tussen Frankrijk en de staten van de Uemoa kan niet los worden gezien van het Unierecht. Sinds de invoering van de euro is de Unie exclusief bevoegd voor aangelegenheden inzake monetair beleid en wisselkoersen voor de lidstaten die de euro als munt hebben. Frankrijk is sinds 1 januari 1999 een lidstaat die de euro als munt heeft. Overeenkomstig artikel 2 VWEU kan, wanneer bij de Verdragen op een bepaald gebied een exclusieve bevoegdheid aan de Unie wordt toegedeeld, alleen de Unie wetgevend optreden en juridisch bindende handelingen vaststellen. De lidstaten kunnen dit alleen zelf doen als zij daartoe door de Unie gemachtigd zijn. Overeenkomstig artikel 109, lid 3, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap heeft de Raad Frankrijk bij Beschikking 98/683/EG van 23 november 1998 gemachtigd zijn bestaande overeenkomsten betreffende wisselkoersaangelegenheden met de Uemoa, de Cemac en de Comoren voort te zetten, na de vervanging van de Franse frank door de euro. Hoewel Frankrijk toestemming had gekregen om zijn bestaande overeenkomsten voort te zetten, was het niet bevoegd om dergelijke overeenkomsten door nieuwe overeenkomsten te vervangen. Dit is zelfs het geval indien het voornaamste doel en de wettelijke regeling voor de samenwerking op het gebied van wisselkoersen tussen Frankrijk en zijn partners van de Uemoa, de Cemac en de Comoren vergelijkbaar zouden zijn, namelijk het waarborgen van de converteerbaarheid tussen de valuta’s van die entiteiten en de euro, ondersteund door een begrotingsgarantie van de Franse staat.

                  Om de verenigbaarheid met een exclusieve bevoegdheid uit hoofde van het Unierecht te waarborgen en rechtszekerheid te bieden, moet de beschikking van de Raad van 23 november 1998 worden gewijzigd. Hierdoor wordt Frankrijk gemachtigd een nieuwe samenwerkingsovereenkomst te sluiten, die in de plaats komt van de bestaande overeenkomst van 4 december 1973. Ook wordt er zo voor gezorgd dat de Franse Republiek nieuwe overeenkomsten met andere Afrikaanse partners kan sluiten ter vervanging van bestaande overeenkomsten. Bovendien moeten verscheidene andere bepalingen van die beschikking van de Raad betreffende de informatie- en goedkeuringsregeling worden geactualiseerd om de toepassing ervan uit te breiden tot nieuwe overeenkomsten met de Uemoa of andere partners, die de bestaande overeenkomsten vervangen.

               •Verenigbaarheid met andere beleidsterreinen van de Unie

                  Het is onwaarschijnlijk dat deze overeenkomsten wezenlijke gevolgen zullen hebben voor het voeren van één monetair en wisselkoersbeleid van de eurozone. De garantie van converteerbaarheid van de CFA-frank en de Comoren-frank wordt gegarandeerd door een budgettaire verplichting van de Franse Republiek. Hoewel dit voor Frankrijk een begrotingsrisico inhoudt ingeval de Uemoa de garantie zou activeren, wordt het onwaarschijnlijk geacht dat dit een wezenlijk effect zal hebben op de begrotingssituatie van Frankrijk.

               2.RECHTSGRONDSLAG, SUBSIDIARITEIT EN EVENREDIGHEID

               •Rechtsgrondslag

                  De rechtsgrondslag voor de vaststelling van deze aanbeveling is artikel 219, lid 3, VWEU (voorheen artikel 109, lid 3, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap). Laatstgenoemd artikel werd gebruikt voor de vaststelling van Beschikking 98/683/EG van de Raad van 23 november 1998 inzake wisselkoersaangelegenheden met betrekking tot de CFA-frank en de Comoren-frank. In artikel 219, lid 3, VWEU is bepaald dat de Raad, op aanbeveling van de Commissie en na raadpleging van de ECB, besluiten neemt over de regelingen voor de onderhandelingen over en de sluiting van overeenkomsten inzake wisselkoersaangelegenheden met een of meer derde landen.

               •Subsidiariteit (bij niet-exclusieve bevoegdheid)

                  Het subsidiariteitsbeginsel is niet van toepassing, aangezien deze kwestie betrekking heeft op de exclusieve bevoegdheid van de Unie op monetair en wisselkoersgebied.

               •Evenredigheid

               Doel van de voorgestelde aanbeveling voor een besluit van de Raad is Frankrijk te machtigen een nieuwe samenwerkingsovereenkomst te sluiten, die in de plaats komt van de bestaande overeenkomst van 4 december 1973 met de Uemoa. Ook zou worden gewaarborgd dat de Franse Republiek nieuwe overeenkomsten met andere Afrikaanse partners kan sluiten ter vervanging van bestaande overeenkomsten. Bovendien worden verscheidene andere bepalingen van die beschikking van de Raad betreffende de informatie- en goedkeuringsregeling geactualiseerd om de toepassing ervan uit te breiden tot nieuwe overeenkomsten met de Uemoa of andere partners, die de bestaande overeenkomsten vervangen. Daartoe voorziet de aanbeveling in gerichte wijzigingen om Frankrijk een dergelijke bevoegdheid te verlenen, die niet verder gaan dan wat nodig is om bovengenoemde doelstelling te verwezenlijken.

               •Keuze van het instrument

                  In artikel 219, lid 3, VWEU is bepaald dat wanneer onderhandelingen moeten worden gevoerd over overeenkomsten betreffende aangelegenheden in verband met het monetaire of wisselkoersregime, gebruik wordt gemaakt van een aanbeveling van de Commissie aan de Raad om passende regelingen voor de onderhandelingen over en de sluiting van dergelijke overeenkomsten vast te stellen.

               •Artikelsgewijze toelichting

                  De aanbeveling van de Commissie aan de Raad bevat twee artikelen.

                  Het eerste artikel voorziet in de wijziging van de titel en van de artikelen 3, 4 en 5 van de beschikking van de Raad van 23 november 1998.

                  De wijziging van de titel en van artikel 3 van die beschikking weerspiegelt de mogelijke ontwikkeling in de toekomst, als de CFA-frank en de Comoren-frank worden hernoemd. Referenties aan de CFA-frank worden derhalve vervangen door de algemene term “valuta van” de respectieve monetaire unies. Hetzelfde geldt voor referenties aan de Comoren-frank, die worden vervangen door de algemene term “valuta van de Comoren”.

                  De wijzigingen van de artikelen 4 en 5 van die beschikking machtigen Frankrijk om zijn bestaande overeenkomsten met de Uemoa, de Cemac en de Comoren te vervangen door nieuwe overeenkomsten op het gebied van wisselkoersaangelegenheden en onderwerpen alle nieuwe overeenkomsten aan dezelfde regels inzake de betrokkenheid van de bevoegde organen van de Unie als de bestaande, teneinde de continuïteit te waarborgen van de toepasselijke informatie- en goedkeuringsregeling die de Raad in 1998 heeft vastgesteld.

                  Het tweede artikel zorgt ervoor dat het tot Frankrijk gerichte besluit van toepassing is met ingang van de dag waarop het besluit van de Raad ter kennis van de Franse autoriteiten wordt gebracht.

               Aanbeveling voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               tot wijziging van Beschikking 98/683/EG van de Raad van 23 november 1998 inzake wisselkoersaangelegenheden met betrekking tot de CFA-frank en de Comoren-frank

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 219, lid 3,

               Gezien de aanbeveling van de Europese Commissie,

               Gezien het advies van de Europese Centrale Bank(
                  1
               ),

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)De Unie is exclusief bevoegd voor monetaire en wisselkoersaangelegenheden in de lidstaten die de euro als munt hebben. In de gevallen waarin bij de Verdragen op een bepaald gebied een exclusieve bevoegdheid aan de Unie wordt toegedeeld, kan alleen de Unie wetgevend optreden en juridisch bindende handelingen vaststellen, en kunnen de lidstaten zulks slechts zelf doen als zij daartoe door de Unie gemachtigd zijn.

               (2)Overeenkomstig artikel 219, lid 3, van het Verdrag moet de Raad beslissen over de passende regelingen voor de onderhandelingen over en de sluiting van overeenkomsten inzake aangelegenheden betreffende het monetaire of wisselkoersregime.

               (3)Vóór de introductie van de euro heeft Frankrijk verschillende overeenkomsten gesloten met de Uemoa (Economische en Monetaire Unie van West-Afrika), de Cemac (Economische en Monetaire Gemeenschap van Centraal-Afrika) en de Comoren, waarmee werd beoogd de converteerbaarheid van de CFA-frank en de Comoren-frank tegen de Franse frank met een vaste pariteit te garanderen(
                  2
               ). Na de vervanging van de Franse frank door de euro op 1 januari 1999 heeft de Raad Frankrijk gemachtigd dergelijke bestaande overeenkomsten (hierna “de bestaande overeenkomsten” genoemd) betreffende wisselkoersaangelegenheden met de Uemoa, de Cemac en de Comoren voort te zetten overeenkomstig het kader dat is vastgesteld in Beschikking 98/683/EG van de Raad van 23 november 1998(
                  3
               ).

               (4)Overeenkomstig de artikelen 4 en 5 van Beschikking 98/683/EG van de Raad kan Frankrijk onderhandelingen voeren over en besluiten over wijzigingen van de bestaande overeenkomsten die de aard of het toepassingsgebied van de bestaande overeenkomsten handhaven of wijzigen.

               (5)Frankrijk en de staten van de Uemoa zijn bezig hun bestaande overeenkomst van 4 december 1973 te vervangen door een nieuwe samenwerkingsovereenkomst inzake wisselkoersaangelegenheden. Die overeenkomst is op 21 december 2019 ondertekend. Deze overeenkomst gaat vergezeld van een nieuwe, met de Centrale Bank van de staten van de Uemoa te sluiten garantieovereenkomst. Op 22 mei 2020 diende de Franse regering bij de Nationale Vergadering een wet in om de nieuwe samenwerkingsovereenkomst te ratificeren.

               (6)De vervanging van de bestaande overeenkomsten inzake wisselkoersaangelegenheden tussen Frankrijk, de Uemoa, de Cemac en de Comoren, zoals Frankrijk en de Uemoa momenteel voornemens zijn tot stand te brengen, valt niet onder de artikelen 4 en 5 van Beschikking 98/683/EG. Dit is zelfs het geval indien de aard en het toepassingsgebied van dergelijke nieuwe samenwerkingsovereenkomsten ongewijzigd blijven, namelijk om te zorgen voor een converteerbaarheid tussen de euro en de valuta’s van de Uemoa, de Cemac en de Comoren met een vaste pariteit, ondersteund door een budgettaire verplichting van Frankrijk.

               (7)Frankrijk moet de bevoegdheid krijgen om de geldende overeenkomsten met de Uemoa, de Cemac en de Comoren te vervangen. Overeenkomstig Beschikking 98/683/EG van de Raad moeten de verschillende bestaande procedures van toepassing blijven, afhankelijk van de vraag of de vervanging al dan niet van invloed is op de aard of het toepassingsgebied van deze overeenkomsten. In beide gevallen moeten de bevoegde organen van de Unie bij het proces worden betrokken overeenkomstig de bestaande regeling voor informatie-uitwisseling en goedkeuring, al naargelang het geval, voordat de overeenkomsten door latere overeenkomsten worden vervangen.

               (8)Beschikking 98/683/EG dient derhalve dienovereenkomstig te worden gewijzigd,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               Beschikking 98/683/EG wordt als volgt gewijzigd:

               (1)De titel wordt vervangen door: “Beschikking van de Raad van 23 november 1998 inzake wisselkoersaangelegenheden met betrekking tot de valuta’s van de Uemoa, de Cemac en de Comoren”.

               (2)De artikelen 3, 4 en 5 worden vervangen door:

               “Artikel 3

               De bevoegde Franse autoriteiten stellen de Commissie, de Europese Centrale Bank en het Economisch en Financieel Comité regelmatig in kennis van de uitvoering van de overeenkomsten. De Franse autoriteiten stellen het Economisch en Financieel Comité vooraf in kennis van eventuele wijzigingen in de pariteit tussen de euro en de valuta’s van de Uemoa, de Cemac of de Comoren.

               Artikel 4

               Frankrijk mag onderhandelingen voeren en besluiten over wijzigingen van de bestaande overeenkomsten, of deze vervangen, voor zover deze wijzigingen de aard of het toepassingsgebied van de overeenkomsten niet veranderen. Het deelt de Commissie, de Europese Centrale Bank en het Economisch en Financieel Comité dergelijke wijzigingen van tevoren mee.

               Artikel 5

               Eventuele voornemens om de aard of het toepassingsgebied van deze overeenkomsten te wijzigen, hetzij door wijziging van deze overeenkomsten hetzij door vervanging ervan, worden door Frankrijk aan de Commissie, de Europese Centrale Bank en het Economisch en Financieel Comité voorgelegd. Voor dergelijke voornemens is de goedkeuring van de Raad vereist op basis van een aanbeveling van de Commissie en na raadpleging van de Europese Centrale Bank.”.

               Artikel 2

               Dit besluit is gericht tot de Franse Republiek.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)

                        […], PB C XX/XX, D.M.J.

                     (2)

                        Convention de coopération monétaire du 23 novembre 1972 entre les États membres de la Banque des États de l'Afrique centrale (BEAC) et la République française, zoals gewijzigd; Convention de compted'opérations du 13 mars 1973 entre le ministre de l'Économie et des Finances de la République Française et le Président du Conseil de l'administration de la Banque des États de l'Afrique Centrale, zoals gewijzigd;Accord de coopération du 4 décembre 1973 entre la République française et les Républiques membres de l'union monétaire ouest-africaine, zoals gewijzigd; Convention de compte d'opérations du 4 décembre 1973 entre le ministre de l'Économie et des Finances de la République Française et le Président du conseil des ministres de l'Union monétaire ouest-africaine, zoals gewijzigd; Accord de coopération monétaire du 23 novembre 1979 entre la République française et la République fédérale islamique des Comores, zoals gewijzigd; Convention de compte d'opérations du 23 novembre 1979 entre le ministre de l'Économie et des Finances de la République Française et le ministre des Finances, de l'Économie et du Plan de la République fédérale des Comores, zoals gewijzigd.

                     (3)

                        PB L 320 van 28.11.1998, blz. 58.


               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 9.12.2020
            COM(2020) 787 final
            Aanbeveling voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            houdende machtiging tot het openen van onderhandelingen over een nieuwe visserijovereenkomst tussen de Europese Unie en het Koninkrijk Noorwegen

               TOELICHTING

               1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

               •Motivering en doel van het voorstel

               De Commissie stelt voor onderhandelingen met Noorwegen te openen over een nieuwe visserijovereenkomst die het kader biedt voor het beheer van gedeelde visbestanden en voor de toegang tot de wateren en bestanden.

               Na de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk uit de Europese Unie heeft Noorwegen kenbaar gemaakt dat het de huidige Overeenkomst betreffende de visserij tussen de Europese Economische Gemeenschap en het Koninkrijk Noorwegen (hierna: “de overeenkomst van 1980”) wil vervangen. In juli gaf het de Commissie te kennen dat het overwoog om op 15 september 2020 officieel mee te delen dat het de overeenkomst zou beëindigen, met inachtneming van de verplichte opzegtermijn van negen maanden. Daarmee zou de overeenkomst op 15 juni 2021 aflopen. Bij beëindiging van de overeenkomst zonder dat er een nieuwe overeenkomst voor in de plaats komt, vervalt de rechtsgrondslag voor de wederzijdse toegang tot de wateren en worden de EU-vloten dus geraakt. Negen maanden is voor de Unie echter een uiterst korte periode om haar onderhandelingspositie te bepalen en een nieuwe overeenkomst te sluiten, waarmee de onzekerheid nog verder wordt vergroot.

                  De overeenkomst van 1980 is de voornaamste bilaterale overeenkomst voor de visserijbetrekkingen tussen de Unie en Noorwegen. Ze omvat alle gezamenlijk beheerde bestanden in de Noordzee, het Skagerrak en het Kattegat en vormt de rechtsgrondslag voor het jaarlijks overleg over de vangstmogelijkheden en andere aspecten van het gezamenlijk beheer, bijvoorbeeld controles. Ook is ze nauw verbonden met diverse andere overeenkomsten: de overeenkomst van Porto (gesloten bij de ondertekening van de EER-overeenkomst), de nabuurschapsovereenkomst tussen Zweden en Noorwegen en de overeenkomst betreffende het Skagerrak en het Kattegat.

                  Terwijl sommige vangstmogelijkheden geregeld zullen worden in een nieuwe, aparte overeenkomst tussen het VK, Noorwegen en de Unie, blijven andere visbestanden onder de soevereiniteit van alleen de Unie en Noorwegen vallen.

                  Gezien de wens van Noorwegen om de overeenkomst van 1980 te vervangen, en conform artikel 63, lid 1, van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee
                     1
                   moeten de Unie en Noorwegen het eens zien te worden over de maatregelen die nodig zijn voor de coördinatie en waarborging van de instandhouding en ontwikkeling van de gezamenlijk beheerde bestanden in het noordoostelijk deel van de Atlantische Oceaan.

                  Om te voorkomen dat er na de beëindiging van de bestaande overeenkomst een juridisch vacuüm ontstaat met alle gevolgen van dien voor de activiteiten van de EU-vloten, heeft Noorwegen ingestemd met onderhandelingen over een nieuwe overeenkomst. Tot de afronding ervan zal de overeenkomst van 1980 van kracht blijven. Noorwegen is akkoord gegaan met deze aanpak op voorwaarde dat de onderhandelingen in januari 2021 van start gaan. Tegelijk zullen trilaterale onderhandelingen worden gevoerd met het VK.

               Met dat doel voor ogen streeft de Europese Unie naar een nieuwe visserijovereenkomst met het Koninkrijk Noorwegen.

               •Samenhang met de huidige bepalingen op dit beleidsgebied

                  De visserijregelingen tussen de Europese Unie en Noorwegen berusten sinds 16 juni 1980 op de overeenkomst van 1980, die de Noordzee en het noordoostelijk deel van de Atlantische Oceaan omvat en de belangrijkste visserijovereenkomst is die de Unie met een ander land heeft op het gebied van de uitwisseling van vangstmogelijkheden en gezamenlijke beheersmaatregelen. Na een eerste periode van tien jaar wordt de overeenkomst van 1980 om de zes jaar automatisch verlengd, tenzij een van de partijen deze uiterlijk negen maanden voor het verstrijken ervan opzegt. Ze is voor het laatst in 2015 automatisch verlengd, tot 16 juni 2021.

                  De overeenkomst van 1980 vormt de rechtsgrondslag voor akkoorden over de totale toegestane vangsten (TAC’s) van gezamenlijk beheerde bestanden en voor de toegang van de vaartuigen van de partijen tot elkaars viswateren. De nieuwe overeenkomst moet de bestaande voorwaarden inzake wederzijdse toegang en de bestaande quota-aandelen behouden, voortbouwend op de traditionele activiteiten van de vloot van de Unie.

                  De nieuwe overeenkomst zal vallen onder het bredere kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid (GVB). Ze zal de rechtsgrondslag bieden voor de visserijbetrekkingen voor gebieden waar de bestanden gezamenlijk met Noorwegen worden beheerd om een duurzame exploitatie, een duurzaam beheer en een duurzame instandhouding van de biologische rijkdommen van de zee te bevorderen conform de GVB-doelstellingen en de principes van een goed beheer.

               •Verenigbaarheid met andere beleidsterreinen van de Unie

                  Niet van toepassing.

               2.RECHTSGRONDSLAG, SUBSIDIARITEIT EN EVENREDIGHEID

               •Rechtsgrondslag

                  De rechtsgrondslag voor dit besluit is artikel 218 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), waarin de procedure voor het onderhandelen over en het sluiten van internationale overeenkomsten is vastgelegd.

               •Subsidiariteit (bij niet-exclusieve bevoegdheid)

                  Niet van toepassing (exclusieve bevoegdheid).

               •Evenredigheid

                  Het besluit is evenredig met de doelstelling.

               •Keuze van het instrument

                  In artikel 218, leden 3 en 4, VWEU is bepaald dat hiervoor een besluit van de Raad vereist is.

               3.RESULTATEN VAN EX-POSTEVALUATIES, RAADPLEGINGEN VAN BELANGHEBBENDEN EN EFFECTBEOORDELINGEN

               •Ex-postevaluaties/geschiktheidscontroles van bestaande wetgeving

                  Niet van toepassing.

               •Raadpleging van belanghebbenden

                  Niet van toepassing.

               •Bijeenbrengen en gebruik van expertise

                  Niet van toepassing.

               •Effectbeoordeling

                  Niet van toepassing.

               •Gezonde regelgeving en vereenvoudiging

                  Niet van toepassing.

               •Grondrechten

                  Niet van toepassing.

               4.GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING

                  Niet van toepassing.

               5.OVERIGE ELEMENTEN

               •Uitvoeringsplanning en regelingen betreffende monitoring, evaluatie en rapportage

                  Naar verwachting gaan de onderhandelingen in het eerste kwartaal van 2021 van start.

               •Toelichtende stukken (bij richtlijnen)

                  Niet van toepassing.

               •Artikelsgewijze toelichting

                  De Commissie beveelt aan dat:

                  -
                        de Raad haar machtiging verleent om onderhandelingen te openen en te voeren over een nieuwe visserijovereenkomst met het Koninkrijk Noorwegen;

                  -
                        de Commissie wordt aangewezen als onderhandelaar van de EU;

                  -
                        de Commissie de onderhandelingen in overleg met het speciaal comité voert overeenkomstig de bepalingen van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie;

                  -
                        de Raad de bij deze aanbeveling gevoegde onderhandelingsrichtsnoeren goedkeurt.

               Aanbeveling voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               houdende machtiging tot het openen van onderhandelingen over een nieuwe visserijovereenkomst tussen de Europese Unie en het Koninkrijk Noorwegen

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 218, leden 3 en 4,

               Gezien de aanbeveling van de Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)De visserijbetrekkingen van de Unie met Noorwegen berusten op de Overeenkomst betreffende de visserij tussen de Europese Economische Gemeenschap en het Koninkrijk Noorwegen, die op 27 februari 1980 werd ondertekend en op 16 juni 1981 in werking trad.

               (2)Na een eerste periode van tien jaar wordt die overeenkomst telkens automatisch met zes jaar verlengd; de meest recente verlenging dateert van 2015.

               (3)De overeenkomst omvat de Noordzee, het Skagerrak en het noordoostelijk deel van de Atlantische Oceaan en voorziet in de vaststelling van totale toegestane vangsten voor gezamenlijke bestanden, in overdrachten van vangstmogelijkheden en in gezamenlijke technische maatregelen en besprekingen op het gebied van controle en handhaving.

               (4)Noorwegen heeft te kennen gegeven dat het de huidige overeenkomst wil vervangen gezien de significante gevolgen die de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk uit de Unie naar verwachting zal hebben voor het gedeeld beheer van bestanden in het noordoostelijk deel van de Atlantische Oceaan. Na afloop van de overgangsperiode (eind 2020) die volgde op de terugtrekking van het VK, zullen de bestanden onder bilaterale dan wel trilaterale overeenkomsten vallen. Voor de bestanden in wateren die onder de jurisdictie van het VK, de Unie en Noorwegen vallen, worden aparte trilaterale afspraken gemaakt. Gezien de wens van Noorwegen om de huidige overeenkomst te vervangen, zal er een nieuwe bilaterale overeenkomst vereist zijn voor de bestanden die alleen onder de jurisdictie van Noorwegen en de Unie vallen.

               (5)Op grond van artikel 63, lid 1, van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee
                  2
                en gelet op de algehele betrekkingen van de Unie met Noorwegen is het van belang om op het gebied van verantwoorde visserij samen te blijven werken om de levende rijkdommen van de zee op lange termijn in stand te houden en duurzaam te exploiteren.

               (6)Daarom moeten onderhandelingen met Noorwegen over een nieuwe bilaterale visserijovereenkomst worden geopend,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               De Commissie wordt gemachtigd om namens de Unie te onderhandelen over een nieuwe visserijovereenkomst met het Koninkrijk Noorwegen.

               Artikel 2

               De onderhandelingsrichtsnoeren zijn opgenomen in de bijlage.

               Artikel 3

               De onderhandelingen worden gevoerd in overleg met de Raadsgroep extern visserijbeleid.

               Artikel 4

               Dit besluit is gericht tot de Commissie.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)

                        Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee (PB L 179 van 23.6.1998, blz. 3).

                     (2)

                        Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee (PB L 179 van 23.6.1998, blz. 3).

    ---documentbreak---

               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 9.12.2020
            COM(2020) 787 final
            BIJLAGE
            bij
            Aanbeveling voor een
            BESLUIT VAN DE RAADhoudende machtiging tot het openen van onderhandelingen over een nieuwe visserijovereenkomst tussen de Europese Unie en het Koninkrijk Noorwegen

               BIJLAGE

               Onderhandelingsrichtsnoeren voor een nieuwe visserijovereenkomst met het Koninkrijk Noorwegen

               1.Doel van de onderhandelingen is de sluiting van een nieuwe overeenkomst die de algemene beginselen en doelstellingen van de visserijbetrekkingen van de Unie met Noorwegen bevat en een kader biedt voor het beheer van gedeelde visbestanden en voor wederzijdse toegang tot de wateren en bestanden.

               2.De overeenkomst moet voorschriften bevatten voor samenwerking bij de uitwerking van maatregelen die gericht zijn op een duurzame exploitatie en instandhouding van de bestanden, met inbegrip van het voorkomen van teruggooi.

               De Commissie moet met name het volgende nastreven:

               ·ervoor zorgen dat dergelijke maatregelen niet-discriminerend zijn en gestoeld zijn op een wetenschappelijk gefundeerde aanpak die aansluit bij de doelstelling om de maximale duurzame opbrengst voor de betrokken bestanden te bereiken;

               ·voorzien in bepalingen inzake samenwerking op het gebied van controle en handhaving, gegevensverzameling en wetenschappelijk advies;

               ·in overeenstemming met de relevante beginselen van het internationaal recht zorgen voor de voortzetting van een verantwoorde visserij die de instandhouding op lange termijn en een duurzame exploitatie van de biologische rijkdommen van de zee waarborgt;

               ·behouden van de vangstmogelijkheden van de Unie en voorkomen van economische ontwrichting van de visserijactiviteiten van de partijen;

               ·behouden van de bestaande voorwaarden inzake wederzijdse toegang en de bestaande quota-aandelen, die alleen mogen worden aangepast met instemming van de partijen;

               ·voorzien in regels voor het overdragen en ruilen van quota en voor het vaststellen van jaarlijkse of meerjarige totale toegestane vangsten of inspanningsbeperkingen op basis van strategieën voor het beheer op de lange termijn;

               ·voorzien in procedures voor het afgeven van vismachtigingen en in bepalingen die een gelijke behandeling en de naleving waarborgen, met inbegrip van gezamenlijke controle- en inspectieactiviteiten.

               3.Met de overeenkomst wordt een adequaat institutioneel samenwerkingskader voor de instandhouding en het beheer van de gedeelde visbestanden opgezet dat voor de betrokken partijen een coherente aanpak van het beheer van gedeelde bestanden in het licht van mogelijke andere overeenkomsten van de EU mogelijk maakt.

               4.Bij de bilaterale onderhandelingen tussen de Europese Unie en het Koninkrijk Noorwegen over de voorwaarden inzake wederzijdse toegang en de quota-aandelen voor visserijen moet rekening worden gehouden met de uitkomst van de onderhandelingen in het kader van de trilaterale visserijovereenkomst van de Unie met het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland en het Koninkrijk Noorwegen over bestanden in de Uniewateren en de onder de soevereiniteit en jurisdictie van het Verenigd Koninkrijk en van het Koninkrijk Noorwegen vallende wateren.

               5.De overeenkomst moet tijdig worden gesloten zodat de huidige overeenkomst uiterlijk in 2023 kan worden vervangen. Ze moet derhalve een clausule tot intrekking van de huidige overeenkomst bevatten.


               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 20.3.2020
            COM(2020) 106 final
            Aanbeveling voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            houdende wijziging van het besluit van de Raad van 7 juni 2016 waarbij de Commissie wordt gemachtigd om onderhandelingen te openen over een uitgebreide luchtvervoersovereenkomst tussen de Europese Unie en haar lidstaten en de lidstaten van de Associatie van Zuidoost-Aziatische staten (ASEAN) met betrekking tot aangelegenheden die onder de exclusieve bevoegdheid van de Unie vallen

               TOELICHTING

               1.ACHTERGROND VAN DE AANBEVELING

               •Motivering en doelstellingen van de aanbeveling

                  Op 7 december 2015 heeft de Europese Commissie een luchtvaartstrategie voor Europa voorgesteld. Die strategie bevatte een aantal voorstellen voor besluiten van de Raad waarbij de Commissie werd gemachtigd onderhandelingen te openen tussen de Europese Unie en bepaalde derde landen over uitgebreide luchtvervoersovereenkomsten. Een van deze voorstellen (COM(2015) 609 final) had betrekking op het openen van onderhandelingen met de Associatie van Zuidoost-Aziatische staten (ASEAN).

                  Op 7 juni 2016 heeft de Raad besloten de Commissie te machtigen onderhandelingen te openen over een uitgebreide luchtvervoersovereenkomst tussen de Europese Unie en haar lidstaten en de ASEAN-lidstaten, voor wat betreft kwesties die onder de exclusieve bevoegdheid van de Unie vallen. Het besluit van de Raad was vier jaar geldig en verstrijkt dus op 7 juni 2020.

                  De Commissie heeft met betrekking tot dit besluit van de Raad een verklaring afgelegd waarin zij oordeelde dat de beperking in de tijd van de machtiging onverenigbaar is met de Verdragen, en met name met artikel 218, lid 3, VWEU.

                  Op 24 juni 2016 heeft de Commissie de regering van elk van de 10 ASEAN-lidstaten in kennis gesteld van de machtiging van de Raad om onderhandelingen te openen met de ASEAN-lidstaten, en heeft zij de ASEAN uitgenodigd de onderhandelingen te openen.

                  De eerste onderhandelingsronde vond plaats op 27-28 november 2016 in Brussel. De achtste en tot dusver laatste onderhandelingsronde vond plaats van 20 tot 22 november 2018 in Salzburg. Tijdens de achtste onderhandelingsronde werd overeenstemming bereikt over de meeste delen van de ontwerpovereenkomst, maar beide partijen zijn overeengekomen om intern overleg te plegen over enkele nog niet opgeloste vraagstukken.

                  Dit intern overleg binnen de ASEAN is nog steeds aan de gang.

                  Het doel van deze aanbeveling is de Raad te verzoeken zijn besluit van 7 juni 2016 te wijzigen zonder de aan het besluit van de Raad gehechte onderhandelingsrichtsnoeren te wijzigen.

               •Verenigbaarheid met bestaande bepalingen op het beleidsterrein

                  De aanbeveling om het besluit van juni 2016 tot machtiging van de Commissie om onderhandelingen te openen met de ASEAN-lidstaten te wijzigen, is volledig in overeenstemming met de doelstellingen van het externe beleid van de Unie, zoals uiteengezet in de alomvattende luchtvaartstrategie die de Commissie in december 2015 heeft voorgesteld en die tot doel heeft het concurrentievermogen van de Europese luchtvaartsector te versterken.

               •Verenigbaarheid met andere beleidsterreinen van de Unie

                  Deze aanbeveling is volledig in overeenstemming met de doelstellingen van het luchtvaartbeleid van de Unie en bevordert ook andere beleidsdoelstellingen en bijbehorende beleidsmaatregelen, bijvoorbeeld op het gebied van arbeidsrechten, milieu en de bestrijding van klimaatverandering, teneinde beter te garanderen dat deze doelstellingen aan beide zijden worden bereikt.

               2.RECHTSGRONDSLAG

               •Rechtsgrondslag

               Artikel 218, lid 3, VWEU.

               •Keuze van het instrument

                  Voorgesteld instrument: Besluit van de Raad op grond van artikel 218, lid 3, VWEU.

                  Andere instrumenten zouden om de volgende reden ongeschikt zijn:

                  Een besluit van de Raad op grond van artikel 218, lid 3, VWEU waarbij de Commissie wordt gemachtigd om onderhandelingen te openen, is de procedure die voorzien is voor internationale vervoersonderhandelingen.

               Aanbeveling voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               houdende wijziging van het besluit van de Raad van 7 juni 2016 waarbij de Commissie wordt gemachtigd om onderhandelingen te openen over een uitgebreide luchtvervoersovereenkomst tussen de Europese Unie en haar lidstaten en de lidstaten van de Associatie van Zuidoost-Aziatische staten (ASEAN) met betrekking tot aangelegenheden die onder de exclusieve bevoegdheid van de Unie vallen

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 218, lid 3,

               Gezien de aanbeveling van de Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               Onmiddellijk na de vaststelling van het besluit van de Raad van 7 juni 2016 waarbij de Commissie werd gemachtigd om onderhandelingen te openen over een uitgebreide luchtvervoersovereenkomst tussen de Europese Unie en haar lidstaten en de lidstaten van de Associatie van Zuidoost-Aziatische staten (ASEAN) met betrekking tot aangelegenheden die onder de exclusieve bevoegdheid van de Unie vallen, heeft de Commissie contact opgenomen met elk van de ASEAN-lidstaten teneinde te beginnen met de onderhandelingen.

               Sinds november 2016 zijn acht onderhandelingsronden gehouden.

               Onder deze omstandigheden is het onwaarschijnlijk dat de onderhandelingen met succes kunnen worden voltooid vóór de bij het besluit van de Raad van 7 juni 2016 verleende machtiging verstrijkt, namelijk op 7 juni 2020.

               Het is dan ook noodzakelijk dat besluit te wijzigen, zodat de Commissie onderhandelingen kan voeren in een kader dat bevorderlijk is voor een succesvolle voltooiing ervan, in het belang van de Unie.

                HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               Het besluit van de Raad van 7 juni 2016 waarbij de Commissie wordt gemachtigd om onderhandelingen te openen over een uitgebreide luchtvervoersovereenkomst tussen de Europese Unie en haar lidstaten en de lidstaten van de Associatie van Zuidoost-Aziatische staten (ASEAN) met betrekking tot aangelegenheden die onder de exclusieve bevoegdheid van de Unie vallen, wordt als volgt gewijzigd:

               1.De titel van het besluit wordt vervangen door:

               “besluit van de Raad van 7 juni 2016 waarbij de Commissie wordt gemachtigd om onderhandelingen te openen over een uitgebreide luchtvervoersovereenkomst tussen de Europese Unie en haar lidstaten en de lidstaten van de Associatie van Zuidoost-Aziatische staten (ASEAN)”

               2.De tekst van artikel 1 wordt vervangen door:

               “De Commissie wordt hierbij gemachtigd om namens de Unie te onderhandelen over een uitgebreide luchtvervoersovereenkomst met de lidstaten van de Associatie van Zuidoost-Aziatische staten (ASEAN).”

               3.De tekst van artikel 3 bis wordt vervangen door:

                        “Dit besluit is geldig voor onbeperkte tijd.”

               Artikel 2

               Dit besluit is gericht tot de Commissie.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter