title: Aanbeveling van de Raad van 12 juli 2016 over het nationale hervormingsprogramma 2016 van Hongarije en met een advies van de Raad over het convergentieprogramma 2016 van Hongarije

text:
               18.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 299/49

         AANBEVELING VAN DE RAAD
   van 12 juli 2016
   over het nationale hervormingsprogramma 2016 van Hongarije en met een advies van de Raad over het convergentieprogramma 2016 van Hongarije
   (2016/C 299/12)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148, lid 4,
   Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid (1), en met name artikel 9, lid 2,
   Gezien de aanbeveling van de Europese Commissie,
   Gezien de resoluties van het Europees Parlement,
   Gezien de conclusies van de Europese Raad,
   Gezien het advies van het Comité voor de werkgelegenheid,
   Gezien het advies van het Economisch en Financieel Comité,
   Gezien het advies van het Comité voor sociale bescherming,
   Gezien het advies van het Comité voor de economische politiek,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 26 november 2015 heeft de Commissie haar goedkeuring gehecht aan de jaarlijkse groeianalyse en daarmee de aanzet gegeven tot het Europees semester 2016 voor coördinatie van het economisch beleid. De prioriteiten van de jaarlijkse groeianalyse zijn op 17-18 maart 2016 door de Europese Raad bekrachtigd. Op 26 november 2015 heeft de Commissie op grond van Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de Raad (2) ook het waarschuwingsmechanismeverslag aangenomen, waarin zij Hongarije heeft genoemd als een van de lidstaten die aan een diepgaande evaluatie zouden worden onderworpen.

               (2)

               Op 26 februari 2016 is het landverslag 2016 voor Hongarije gepubliceerd. Daarin werd de vooruitgang beoordeeld die Hongarije bij de uitvoering van de door de Raad op 14 juli 2015 vastgestelde landspecifieke aanbevelingen heeft gemaakt, alsmede de vooruitgang die Hongarije naar zijn nationale Europa 2020-doelstellingen heeft geboekt. Het bevatte ook de diepgaande evaluatie die op grond van artikel 5 van Verordening (EU) nr. 1176/2011 is uitgevoerd. Op 8 maart 2016 heeft de Commissie de resultaten van de diepgaande evaluatie gepresenteerd. Op basis van haar analyse concludeert de Commissie dat Hongarije niet met macro-economische onevenwichtigheden wordt geconfronteerd. Met name moet worden vermeld dat de grote behoeften aan het doorrollen van de buitenlandse schuld en het aandeel oninbare leningen weliswaar een punt van zorg blijven, maar dat de risico's in verband met interne en externe verplichtingen zijn verminderd.

               (3)

               Op 29 april 2016 heeft Hongarije zijn nationale hervormingsprogramma 2016 en zijn convergentieprogramma 2016 ingediend. Op grond van de onderlinge verbanden tussen beide programma's zijn deze tegelijkertijd geëvalueerd.

               (4)

               De betrokken landspecifieke aanbevelingen zijn meegenomen in de programmering van de Europese structuur- en investeringsfondsen voor de periode 2014-2020. Op grond van artikel 23 van Verordening (EU) nr. 1303/2013 van het Europees Parlement en de Raad (3) kan de Commissie een lidstaat verzoeken zijn partnerschapsovereenkomst en de desbetreffende programma's te herzien, en wijzigingen daarop voorstellen indien dit nodig is om de uitvoering van de betrokken aanbevelingen van de Raad te ondersteunen. De Commissie heeft nadere bijzonderheden over de toepassing van deze bepaling verstrekt in richtsnoeren inzake de toepassing van maatregelen om de doeltreffendheid van de Europese structuur- en investeringsfondsen te koppelen aan gezond economisch bestuur.

               (5)

               Het convergentieprogramma geeft aan dat de gevolgen van de uitzonderlijke instroom van vluchtelingen voor de begroting aanzienlijk zijn, en een addendum waarvan op 6 mei kennis is gegeven, biedt voldoende bewijs van de aard en omvang van deze extra begrotingskosten. Volgens de beoordeling van de Commissie bedroegen de in aanmerking komende extra uitgaven 0,04 % van het bbp in 2015, en momenteel worden geen verdere meerkosten verwacht voor 2016. Op grond van de bepalingen van artikel 5, lid 1, en artikel 6, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 kunnen deze extra uitgaven worden toegestaan, voor zover de instroom van vluchtelingen een uitzonderlijke gebeurtenis is, de gevolgen ervan voor de Hongaarse overheidsfinanciën aanzienlijk zijn en de houdbaarheid van de overheidsfinanciën niet in gevaar zou worden gebracht wanneer een tijdelijke afwijking van het aanpassingstraject in de richting van de budgettaire middellangetermijndoelstelling wordt toegestaan. Daarom is de vereiste aanpassing in de richting van de budgettaire middellangetermijndoelstelling voor 2015 afgezwakt, om rekening te houden met deze kosten. Ten aanzien van 2016 zal in het voorjaar van 2017 een uiteindelijke beoordeling worden gemaakt op basis van de door de Hongaarse autoriteiten meegedeelde waargenomen gegevens.

               (6)

               Hongarije valt momenteel onder het preventieve deel van het stabiliteits- en groeipact en is onderworpen aan de schuldregel. Volgens haar convergentieprogramma voor 2016 is de regering van plan het nominale tekort te laten oplopen tot 2,4 % van het bbp in 2017 en het daarna geleidelijk terug te brengen tot 1,2 % in 2020. De regering is van plan het structurele saldo geleidelijk te verbeteren om in 2019 de herziene budgettaire middellangetermijndoelstelling — een tekort van 1,5 % van het bbp — te bereiken. Het herberekende (4) structurele tekort zou hoger blijven dan de budgettaire middellangetermijndoelstelling. Volgens het convergentieprogramma zal de overheidsschuldquote naar verwachting in 2015 geleidelijk teruglopen tot 75,3 % en daarna verder dalen tot minder dan 65 % in 2020. Het macro-economische scenario dat aan deze begrotingsprojecties ten grondslag ligt, is tot 2017 grotendeels plausibel en wordt daarna steeds gunstiger. De maatregelen die nodig zijn om de geplande tekortdoelstellingen vanaf 2017 te ondersteunen, zijn niet voldoende gespecificeerd, met name voor de periode na 2017. Op basis van de voorjaarsprognose 2016 van de Commissie is er een groot risico dat aanzienlijk wordt afgeweken van de vereiste aanpassing in 2016 alsmede, bij ongewijzigd beleid, in 2016 en 2017 samen. Tegelijkertijd wordt verwacht dat Hongarije in 2016 en 2017 aan de schuldreductiebenchmark zal voldoen. Op basis van zijn beoordeling van het convergentieprogramma en rekening houdend met de voorjaarsprognose 2016 van de Commissie, is de Raad van mening dat er een risico bestaat dat Hongarije niet aan de bepalingen van het stabiliteits- en groeipact zal voldoen. Daarom zijn er in beide jaren verdere maatregelen nodig om naleving te garanderen.

               (7)

               De interne financiële onevenwichtigheden zijn gereduceerd en het banksysteem is minder kwetsbaar geworden, maar er blijven nog uitdagingen bestaan. Er is aanzienlijke vooruitgang geboekt bij het terugdringen van de schuld van de particuliere sector, die voorheen meestal in vreemde valuta luidde. De kredietverlening aan huishoudens vertoont tekenen van herstel, maar de kredietverlening aan bedrijven behoeft nog verbetering. Het herstel van de winstgevendheid van de banksector heeft een aanvang genomen, dankzij het verbeterende economische klimaat en door een matiging van het eerdere beleid ten aanzien van belastingen op banken. Niettemin blijven de banken terughoudend met het verstrekken van leningen, ook al zijn zij zeer liquide en goed gekapitaliseerd. De belangrijkste resterende uitdaging voor banken is het verminderen van het nog steeds hoge aandeel oninbare leningen die het verstrekken van nieuwe leningen bemoeilijken en de winst onder druk zetten. De risico's in verband met voorwaardelijke verplichtingen, die samenhangen met het grotere aandeel van de staat in de banksector, zijn nog steeds hoog.

               (8)

               Ondanks recente verbeteringen op het gebied van fiscaal beleid en de belastingdiensten, blijft de afhankelijkheid van Hongarije van sectorspecifieke belastingen een belemmering voor investeringen. De selectieve opzet van deze belastingen veroorzaakt in alle sectoren verstoringen. De belastingheffing op kredietinstellingen is aanzienlijk verminderd en de progressieve retributietarieven voor keuringen in de levensmiddelensector zijn afgeschaft, maar verschillende andere sectorspecifieke belastingen worden gehandhaafd. De loonwig voor laagbetaalde werknemers is nog steeds hoog, met name voor die zonder kinderen. Dit kan negatieve gevolgen hebben voor hun inzetbaarheid op de arbeidsmarkt en kan ook een belemmering vormen voor investeringen. Er zijn stappen gezet om de belastingwig te verkleinen (onder andere een verlaging van het uniforme tarief van de inkomstenbelasting met een procentpunt en een verhoging van de belastingaftrek voor werknemers met twee kinderen). De maatregelen zijn echter onvoldoende doelgericht om een significant effect te hebben voor laagbetaalde werknemers. Er is ruimte om de belastingdruk te verschuiven van arbeid naar gebieden die de groei minder verstoren. Er zijn verscheidene maatregelen genomen om de naleving te verbeteren en de nalevingskosten te beperken, hoewel deze hoog blijven. Ondanks de verbeteringen in de afgelopen jaren zijn er in Hongarije nog steeds problemen met de efficiëntie van de belastinginning. De regering heeft een diepgaande institutionele hervorming aangekondigd, die in 2016 zal aanvangen en gericht is op de efficiëntie van de belastingdienst.

               (9)

               Er is beperkte vooruitgang geboekt met de bevordering van concurrentie en transparantie bij overheidsaanbestedingen (bijvoorbeeld door de aanneming van de nieuwe wet inzake het plaatsen van overheidsopdrachten, ten aanzien waarvan nog moet worden beoordeeld of deze aan EU-wetgeving voldoen), terwijl onvoorspelbare veranderingen in de regelgeving en administratieve lasten particuliere ondernemingen en investeringen belemmeren. Uit het grote aantal gunningen van opdrachten via onderhandelingen zonder bekendmaking vooraf en het grote aantal gunningen van opdrachten met één enkele offerte blijkt dat bij overheidsopdrachten sprake is van een geringe mate van concurrentie. In mei 2016 heeft de regering een strategie voor eaanbesteding voorgesteld. De uitvoering en het effekt ervan op de verbetering van de efficiëntie en de transparantie, moeten worden gemonitord, en het risico op corruptie blijft. Het nieuwe nationale anticorruptieactieprogramma 2015-2018 zou moeten worden gewijzigd om het doeltreffender te maken bij het voorkomen van corruptie in overheidsinstellingen en bij de toepassing van afschrikkende sancties. De regering heeft haar eerdere toezegging om de klokkenluiderswet uit 2013 te herzien, niet hernieuwd; die wet bood klokkenluiders namelijk geen passende bescherming tegen vergelding. De plannen van het genoemde actieprogramma om het vermogensaangiftesysteem te herzien, zijn onvoldoende ambitieus, en bij in 2015 aangenomen nieuwe wetswijzigingen zijn enkele nadere beperkingen op openbare toegang tot informatie geïntroduceerd. De regering heeft stappen ondernomen om de administratieve lasten te verminderen, maar de Hongaarse restrictieve regelgeving in de dienstensectoren en het onstabiele regelgevingskader blijven problematisch voor ondernemingen en scheppen dus onzekerheid voor investeerders. De bestaande beperkingen om een detailhandelszaak op te zetten en te exploiteren vormen een aanzienlijk obstakel om ondernemer te worden of om een zaak uit te breiden. De prijsstijgingen in de Hongaarse detailhandel zijn de op twee na hoogste in de Unie en zijn de afgelopen tien jaar constant toegenomen, terwijl de allocatieve efficiëntie-index een van de laagste in de Unie is.

               (10)

               Recente ontwikkelingen van de arbeidsmarkt in Hongarije zijn gunstig, aangezien de werkloosheid is gedaald tot het niveau van vóór de crisis. De werkgelegenheid in de particuliere sector trekt aan, maar ook de publieke regeling arbeidsvoorziening heeft bijgedragen tot een vermindering van de werkloosheid. De regeling vormt het belangrijkste element van actief arbeidsmarktbeleid in Hongarije. De begrotingskosten daarvan zijn de laatste vijf jaar meer dan verviervoudigd. De regeling lijkt echter niet toereikend te zijn om de herintegratie van de deelnemers in de vrije arbeidsmarkt te verbeteren. In de eerste helft van 2015 bedroeg het percentage succesvolle uitstroom uit de regeling naar een reguliere baan 13,1 %, maar zo'n 60 % van de deelnemers die in die periode vertrokken, kwamen binnen 180 dagen opnieuw in de regeling terug. Dit betekent dat de deelnemers aanzienlijk gevaar lopen in de regeling vast te blijven zitten; het gaat daarbij in het bijzonder om laaggeschoolden en mensen in achterstandsgebieden. Hoewel de regeling gericht is op langdurig werklozen, op laaggeschoolden en op werklozen die in achterstandsgebieden wonen, had in 2015 47 % van de deelnemers middelbaar of hoger onderwijs genoten. Het aandeel werklozen dat betrokken is bij openbare werken, is ook aanzienlijk in regio's waar de arbeidsmarkt goed functioneert. De recente hervorming van de openbare dienst voor arbeidsvoorziening maakt deze waarschijnlijk minder doeltreffend. De administratieve complexiteit van de beheersregels (momenteel is de verantwoordelijkheid voor de openbare dienst voor arbeidsvoorziening verdeeld over vier departementen) kan een doeltreffende aansturing en een grotere resultaatgerichtheid aanzienlijk hinderen. De maximumduur van werkloosheidsuitkeringen (drie maanden) is de laagste in de Unie en aanzienlijk korter dan de tijd die gemiddeld nodig is om een baan te vinden. De armoede-indicatoren zijn verbeterd, maar blijven hoog, vooral onder de meest achtergestelde groepen, met name Roma en kinderen. De toereikendheid en dekking van de sociale bijstand blijft een uitdaging, en recente hervormingen zouden de voorwaarden voor de toegang tot een aantal uitkeringen verder kunnen beperken.

               (11)

               De gemiddelde prestaties van Hongaarse leerlingen in basisvaardigheden lag in het OESO-programma voor internationale studentenbeoordeling (PISA) over 2012 onder het EU-gemiddelde, en het aantal slecht presterende leerlingen nam tussen 2009 en 2012 toe. De invloed van de sociaaleconomische achtergrond en de locatie van de school op de onderwijsprestaties is een van de sterkste in de Unie. De selectiviteit van het onderwijsstelsel verdiept de prestatiekloof tussen leerlingen en studenten op verschillende schooltypen en die kloof wordt in de loop van de tijd dieper. Het gebrek aan gelijke toegang tot hoogwaardig regulier onderwijs is bijzonder acuut voor Roma. Met uitzondering van voor- en vroegschoolse educatie, waar in de voorbije jaren aanzienlijke vooruitgang is geboekt, blijven verschillen nog steeds groot tussen de aantallen Roma en niet-Roma die hun onderwijs afmaken, op alle onderwijsniveaus, d.w.z. basisschool, secundair en hoger onderwijs. Onder Roma blijft het aantal vroegtijdige schoolverlaters groot. Hongarije heeft een aantal maatregelen genomen om slechte schoolprestaties doeltreffender aan te pakken. Belangrijke details over de uitvoering van deze maatregelen zijn echter niet beschikbaar, waardoor het moeilijk is om het mogelijke effect ervan te beoordelen. Een systematische aanpak voor het bevorderen van inclusief regulier onderwijs moet nog worden ontwikkeld. Het aangekondigde uitvoeringsplan voor de strategie op het gebied van vroegtijdig schoolverlaten moet nog worden gepubliceerd. De overgang tussen de verschillende vormen en fasen van het onderwijs blijft moeilijk, en de uitvoering van recente hervormingen in het beroepsonderwijs moet gericht zijn het vergemakkelijken van die overgang;.

               (12)

               In de context van het Europees semester heeft de Commissie een brede analyse van het economische beleid van Hongarije verricht. Deze analyse is gepubliceerd in het landenverslag 2016. Voorts heeft de Commissie zowel het nationale hervormingsprogramma als het convergentieprogramma doorgelicht en onderzocht welk gevolg is gegeven aan de aanbevelingen die in eerdere jaren tot Hongarije zijn gericht. Daarbij heeft zij niet alleen gekeken naar de relevantie ervan voor een houdbaar budgettair en sociaaleconomisch beleid in Hongarije, maar is zij ook nagegaan of de EU-regels en -richtsnoeren in acht zijn genomen, gezien de noodzaak de algehele economische governance van de Europese Unie te versterken door middel van een inbreng op EU-niveau in toekomstige nationale besluiten. De aanbevelingen in het kader van het Europees semester worden in de onderstaande aanbevelingen 1 tot en met 3 weergegeven.

               (13)

               In het licht van deze beoordeling heeft de Raad het convergentieprogramma onderzocht. Zijn advies (5) daarover is met name in onderstaande aanbeveling 1 weergegeven.

         BEVEELT AAN dat Hongarije in de periode 2016 en 2017 de volgende actie onderneemt:

               1.

               Met het oog op een hoog risico op een significante afwijking, in 2016 een jaarlijkse budgettaire aanpassing van 0,3 % van het bbp in de richting van de budgettaire middellangetermijndoelstelling bereiken en in 2017 van 0,6 %, tenzij de middellangetermijnbegrotingsdoelstelling met een geringere inspanning kan worden gehaald door de noodzakelijke structurele maatregelen te nemen.

               2.

               Sectorspecifieke belastingen verder verlagen en de belastingwig voor laagbetaalde werknemers verlagen. De transparantie en de mededinging bij overheidsopdrachten versterken via elektronische aanbestedingen, bredere bekendmaking van overheidsopdrachten en een verdere verbetering van het corruptiebestrijdingskader. Het regelgevend kader in de diensten- en de detailhandelssector verbeteren door restrictieve regelgeving aan te pakken en voor voorspelbaarheid te zorgen.

               3.

               De overgang van de publieke regeling arbeidsvoorziening naar de primaire arbeidsmarkt vergemakkelijken en andere actieve arbeidsmarktmaatregelen versterken. De efficiëntie en de dekking van de sociale bijstand en de werkloosheidsuitkeringen verbeteren. Maatregelen nemen om de onderwijsresultaten te verbeteren en om de participatie van kansarme groepen, met name Roma, aan regulier onderwijs voor iedereen te doen toenemen.

      Gedaan te Brussel, 12 juli 2016.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         P. KAŽIMÍR

      (1)  PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.

      (2)  Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 betreffende de preventie en correctie van macro-economische onevenwichtigheden (PB L 306 van 23.11.2011, blz. 25).

      (3)  Verordening (EU) nr. 1303/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 houdende gemeenschappelijke bepalingen inzake het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds, het Cohesiefonds, het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling en het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij en algemene bepalingen inzake het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds, het Cohesiefonds en het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij, en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1083/2006 van de Raad (PB L 347 van 20.12.2013, blz. 320).

      (4)  Het door de Commissie op basis van de informatie van het convergentieprogramma en volgens de gemeenschappelijk overeengekomen methode herberekende structurele saldo.

      (5)  Uitæ hoofde van artikel 9, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1466/97.


Avis juridique important

|

31968H0197

68/197/EEG: Aanbeveling van de Commissie van 3 april 1968 aan de Lid-Staten betreffende de administratieve regeling voor de toepassing van artikel 7 van het Protocol betreffende de invoer in de E.E.G. van in de Nederlandse Antillen geraffineerde aardolieprodukten

Publicatieblad Nr. L 094 van 18/04/1968 blz. 0015 - 0016

++++AANBEVELING VAN DE COMMISSIE  van 3 april 1968  aan de Lid-Staten betreffende de administratieve regeling voor de toepassing van artikel 7 van het Protocol betreffende de invoer in de Europese Economische Gemeenschap van in de Nederlandse Antillen geraffineerde aardolieprodukten   ( 68/197/EEG )  Op grond van het Protocol betreffende de invoer in de Europese Economische Gemeenschap van in de Nederlandse Antillen geraffineerde aardolieprodukten hebben de Lid-Staten zich ertoe verbonden aan in de Nederlandse Antillen geraffineerde aardolieprodukten ( tariefposten nrs . 27.10 , 27.11 , 27.12 , ex 27.13 en 27.14 ) onder de in het Protocol vervatte voorwaarden de tariefvoordelen toe te kennen die voortvloeien uit de associatie van de Nederlandse Antillen met de Gemeenschap .  In de artikelen 3 en 4 van het Protocol wordt voorzien in de mogelijkheid om , wanneer de invoer uit de Nederlandse Antillen werkelijke moeilijkheden op de markt van één of meer Lid-Staten teweegbrengt , voor deze invoer douanerechten in te stellen of weder toe te passen tot het niveau van de douanerechten welke gelden bij invoer van deze produkten uit derde landen .  In artikel 7 van het Protocol wordt bepaald dat de Commissie in verband met de uitvoering van het Protocol het verloop van de invoer van in de Nederlandse Antillen geraffineerde aardolieprodukten in de Lid-Staten dient te volgen .  Ten einde in het bezit te komen van de vereiste gegevens die de in het Protocol bedoelde vrijwaringsmaatregelen zouden kunnen rechtvaardigen , dient de Commissie in staat te zijn kennis te nemen van het bedrag van de invoer van in de Nederlandse Antillen geraffineerde aardolieprodukten waarvoor op grond van artikel 2 van het Protocol de preferentiële behandeling is toegepast .  Voor de betrokken invoer bestaan in de Lid-Staten registratiemethoden die voldoende waarborgen bieden voor het volgen van het verloop van deze invoer .  Alleen de gevallen van wederuitvoer van in de Nederlandse Antillen geraffineerde aardolieprodukten of van produkten verkregen uit in de Nederlandse Antillen ingevoerde feedstocks uit de Lid-Staat waar deze produkten in consumptie zijn gebracht , zouden aan het administratieve toezicht van deze Lid-Staat kunnen ontsnappen .  Om verschillende redenen zou het voldoende zijn zich de mogelijkheid voor te behouden dit vraagstuk opnieuw te bezien indien de kans op deze wederuitvoertransacties zich mocht voordoen .  De Commissie beveelt de Lid-Staten derhalve op grond van de bepalingen van het Verdrag en met name van de artikelen 5 en 155 aan :  1 . de Commissie driemaandelijks in kennis te stellen van de ingevoerde hoeveelheid in de Nederlandse Antillen geraffineerde aardolieprodukten , met ingang van de eerste dag van het kwartaal volgende op de ontvangst van deze aanbeveling ;  2 . deze gegevens uiterlijk twee maanden na het einde van de betrokken driemaandelijkse periode aan de Commissie toe te zenden ;  3 . de Commissie , wanneer de betrokken Lid-Staat ervan kennis draagt , in kennis te stellen van de wederuitvoer van de sub 1 in deze aanbeveling bedoelde produkten ; haar eveneens in kennis te stellen wanneer dergelijke uitvoer wordt overwogen .  Deze gegevens dienen betrekking te hebben op elk der onderverdelingen vermeld in artikel 1 van het Protocol betreffende de invoer in de Europese Economische Gemeenschap van in de Nederlandse Antillen geraffineerde aardolieprodukten , alsmede voor zover mogelijk afzonderlijk op de invoer van feedstocks , bestemd voor een bepaalde behandeling of een chemische verwerking overeenkomstig het besluit van 8 mei 1964 ( 1 ) .   ( 1 ) Besluit van de Raad van 8 mei 1964 houdende schorsing van bepaalde rechten van het gemeenschappelijk douanetarief op aardolieprodukten en aanpassing van de nomenclatuur ( PB nr . 77 van 21 . 5 . 1964 ) .  Brussel , 3 april 1968 .  Voor de Commissie  De Voorzitter  Jean REY


Avis juridique important

|

31967H0081

67/81/EEG: Aanbeveling van de Commissie van 13 januari 1967 aan het Koninkrijk België, het Groothertogdom Luxemburg en het Koninkrijk der Nederlanden op grond van artikel 115, eerste alinea, van het Verdrag, over de invoerregeling voor antimoonoxyden van oorsprong uit Oostelijke landen (Slechts de teksten in de Franse en de Nederlandse taal zijn authentiek)

Publicatieblad Nr. 016 van 27/01/1967 blz. 0243 - 0244

++++ ( 1 ) PB no . 83 van 13 . 5 . 1965 , blz . 1419/65 .   ( 2 ) PB no . 6 van 14 . 1 . 1966 , blz . 81/66 .  AANBEVELING VAN DE COMMISSIE  van 13 januari 1967  aan het Koninkrijk België , het Groothertogdom Luxemburg en het Koninkrijk der Nederlanden op grond van artikel 115 , eerste alinea , van het Verdrag , ever de invoerregeling voor antimoonoxyden van oorsprong uit Oostelijke landen   ( Slechts de teksten in de Franse en de Nederlandse taal zijn authentiek )   ( 67/81/EEG )  Op 8 december 1965 heeft de Bondsrepubliek Duitsland aan de Commissie verzocht om verlenging van de beschikking van 29 april 1965 waarbij zij op grond van artikel 115 , eerste alinea , van het Verdrag was gemachtigd geen communautaire behandeling toe te passen ten aanzien van antimoonoxyden ( post ex 28.28 M van het gemeenschappelijk douanetarief ) , voor zover die produkten van oorsprong waren uit Bulgarije , de Chinese Volksrepubliek , Hongarije , Polen , Roemenië , Tsjechoslowakije en de U.S.S.R . en in de andere Lid-Staten in het vrije verkeer werden gebracht ( 1 ) .  Het betreffende verzoek werd gemotiveerd met het bestaan van dispariteiten in de handelspolitieke maatregelen en met de vaststelling dat verleggingen van het handelsverkeer via de Beneluxlanden plaatsvinden , die de uitvoering zouden kunnen verhinderen van de maatregelen welke de Bondsrepubliek Duitsland ten opzichte van de landen van oorsprong heeft genomen . Op de invoer van antimoonoxyden van oorsprong en van herkomst uit de Oostelijke landen worden immers in Duitsland kwantitatieve beperkingen gelegd in het kader van een globaal contingent ter grootte van 200 ton , terwijl dezelfde regeling niet wordt toegepast in andere Lid-Staten , en met name in de Beneluxlanden waar het stelsel van onbeperkte afgifte van vergunningen geldt .  Tot staving van hun verzoek om verlenging betoogden de Duitse autoriteiten dat de beschikking van 29 april 1965 doelmatig was gebleken doch voor het jaar 1965 niet ten volle effect had kunnen sorteren in verband met de reeds eerder toegekende invoervergunningen .  De Commissie heeft op 21 december 1965 een beschikking van conservatoire aard gegeven , waarbij de vroegere beschikking werd verlengd tot het tijdstip van inwerkingtreding van een definitieve beschikking ter zake ( 2 ) .  Aan de hand van de door de betrokken Lid-Staten verstrekte aanvullende gegevens ter beoordeling van de situatie heeft de Commissie het genoemde verzoek opnieuw bestudeerd . Zij is daarbij tot de conclusie gekomen dat in dit geval aan de voorwaarden voor de toepassing van artikel 115 wel degelijk is voldaan en dat v}}r de totstandkoming van een definitieve beschikking dient te worden nagegaan op welke wijze de Beneluxlanden de vereiste medewerking verlenen .  De invoer van de B.L.E.U . en Nederland uit de landen met staatshandel bereikte een peil van 153 ton in 1963 , 305 ton in 1964 en 153 ton in 1965 . Vermoedelijk is de toeneming van die invoer in 1964 het gevolg van de verleggingen van het handelsverkeer die aanleiding waren tot de indiening van het verzoek van de Bondsrepubliek Duitsland om toepassing van artikel 115 , en komen de eigen behoeften van de Beneluxlanden ongeveer overeen met de invoer die in 1963 en 1965 plaatsvond .  De door de Beneluxlanden toegepaste invoerregeling ( stelsel van onbeperkte afgifte van invoervergunningen ) leidt er toe dat zonder kwantitatieve beperking machtiging tot invoeren wordt verleend , zodat de produkten die boven de voor de binnenlandse behoeften benodigde hoeveelheden worden ingevoerd , waneer ze eenmaal in het vrije verkeer zijn gebracht , in aanmerking komen voor wederuitvoer naar andere Lid-Staten , en met name naar de Bondsrepubliek Duitsland . Die regeling maakt het echter tevens mogelijk dat de terzake bevoegde autoriteiten nauwkeurig toezicht op de invoer houden door de methode van de voorafgaande vergunningen . Bovendien hebben de Beneluxlanden ten opzichte van de derde landen van oorsprong geen contractuele verplichtingen inzake de op de betrokken antimoonoxyden toe te passen invoerregeling .  In die omstandigheden moeten de Beneluxlanden in de gelegenheid zijn een scherpere controle uit te oefenen op de invoer van de betrokken produkten en die invoer tot de behoeften van hun eigen markt te beperken . Daardoor zou het gevaar voor verlegging van het handelsverkeer naar de andere Lid-Staten kunnen worden ondervangen of althans in aanzienlijke mate beperkt en zou derhalve kunnen worden voorkomen dat die andere Lid-Staten beschermende maatregelen nemen die een belemmering zouden vormen voor het vrije verkeer van goederen binnen de Gemeenschap .  Om deze redenen en op grond van artikel 115 , eerste alinea , en artikel 155 van het Verdrag beveelt de Commissie de Regering van het Koninkrijk der Nederlanden , van het Koninkrijk België en van het Groothertogdom Luxemburg aan de afgifte van vergunningen voor de invoer van antimoonoxyden ( post ex 28.28 M van het gemeenschappelijk douanetarief ) , van oorsprong en van herkomst uit de Oostelijke landen en bestemd om in het vrije verkeer te worden gebracht , te beperken tot een hoeveelheid welke overeenkomt met de behoeften van hun markt en welke zou kunnen worden vastgesteld op circa 150 ton per jaar .  Brussel , 13 januari 1967 .  Voor de Commissie  De Voorzitter  Walter HALLSTEIN


title: Aanbeveling van de Commissie van 24 oktober 2006 betreffende het beheer van de financiële middelen voor de ontmanteling van nucleaire installaties en de verwerking van verbruikte splijtstof en radioactief afval

text:
               28.11.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 330/31

      AANBEVELING VAN DE COMMISSIE

   van 24 oktober 2006
   betreffende het beheer van de financiële middelen voor de ontmanteling van nucleaire installaties en de verwerking van verbruikte splijtstof en radioactief afval
   (2006/851/Euratom)
   DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, en met name op artikel 124,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               In de preambule van het Verdrag wordt beklemtoond dat de lidstaten verlangen de veiligheidsvoorwaarden te scheppen waardoor de gevaren voor het leven en de gezondheid van de bevolking worden afgewend.

               (2)

               In artikel 2, onder b), van het Verdrag wordt de Gemeenschap met name ertoe opgeroepen uniforme veiligheidsnormen vast te stellen voor de gezondheidsbescherming van de bevolking en de werknemers en erover te waken dat deze worden toegepast.

               (3)

               In hoofdstuk III van het Verdrag worden basisnormen vastgesteld waarmee de Gemeenschap de gezondheid van de bevolking en de werknemers tegen de aan ioniserende straling verbonden gevaren moet beschermen.

               (4)

               Bij Richtlijn 96/29/Euratom van de Raad (1) worden de basisnormen vastgesteld voor de bescherming van de gezondheid der bevolking en der werkers tegen de aan ioniserende straling verbonden gevaren.

               (5)

               Krachtens Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (2) dienen de lidstaten alle nodige maatregelen te treffen „om te verzekeren dat, voordat een vergunning wordt verleend, de projecten die een aanzienlijk milieueffect kunnen hebben, met name gezien hun aard, omvang of ligging, worden onderworpen aan een beoordeling van die effecten”.

               (6)

               Ioniserende straling van radioactief materiaal kan effecten hebben na de levensduur van nucleaire installaties en over de nationale grenzen heen.

               (7)

               De beveiliging van de werknemers en de bevolking tegen die risico's is van het hoogste belang voor de Europese Gemeenschappen. Daarom moeten strenge veiligheidsnormen in acht worden genomen om te waarborgen dat deze risico's worden beheerst tijdens, maar ook na, de levensduur van nucleaire installaties.

               (8)

               Het Europees Parlement en de Raad hebben de noodzaak onderstreept „voor de lidstaten om ervoor te zorgen dat passende financiële middelen voor ontmantelings- of afvalbeheeractiviteiten, die in de lidstaten worden gecontroleerd, inderdaad beschikbaar zijn voor het doel waarvoor deze zijn bestemd, en op een transparante wijze worden beheerd, zodat belemmeringen voor een eerlijke concurrentie op de energiemarkt worden voorkomen (3)”.

               (9)

               De Commissie heeft tevens opgemerkt dat zij het belangrijk vindt „ervoor te zorgen dat de middelen die zijn vastgesteld voor ontmantelings- en afvalbeheeractiviteiten die verband houden met de doelstellingen van het Euratom-Verdrag op een transparante wijze worden beheerd en alleen voor het beoogde doel worden gebruikt. De Commissie is dan ook van plan om binnen haar bevoegdheden uit hoofde van het Euratom-Verdrag elk jaar een verslag bekend te maken over het gebruik van de middelen voor ontmanteling en afvalbeheer. Zij zal er met name op toezien dat de relevante bepalingen van het Gemeenschapsrecht volledig worden toegepast (4)”.

               (10)

               In haar mededeling aan het Europees Parlement en de Raad (5) heeft de Commissie gewezen op de noodzaak van grotere transparantie in en harmonisatie van het beheer van bedoelde financiële middelen. De Commissie heeft bij die gelegenheid gemeld dat zij voornemens was om in 2005 een aanbeveling te publiceren.

               (11)

               Ontmantelingsoperaties zelf kunnen risico's opleveren voor de volksgezondheid en het milieu, met name wanneer de maatregelen met het oog op het voorkomen van de stralingsrisico's bij ontmantelingsoperaties niet tijdig worden genomen.

               (12)

               Om deze risico's aan te pakken, moet de veiligheid van de ontmanteling van nucleaire installaties, met inbegrip van het langetermijnbeheer van radioactieve afvalstoffen en verbruikte splijtstof, worden gewaarborgd.

               (13)

               Voor een veilige ontmanteling van nucleaire installaties, inclusief een veilig beheer van radioactieve afvalstoffen en verbruikte splijtstof, zijn aanzienlijke financiële middelen vereist. Wanneer deze ontbreken op het tijdstip dat zij vereist zijn, kan dit negatieve effecten hebben op het ontmantelingsproces. Op het gepaste tijdstip moeten voldoende financiële middelen beschikbaar zijn om een volledige ontmanteling van de nucleaire installaties, met inachtneming van de veiligheidsnormen, mogelijk te maken.

               (14)

               In overeenstemming met het beginsel dat de vervuiler betaalt, moeten de nucleaire exploitanten gedurende de levensduur van hun installaties voldoende financiële middelen reserveren om de toekomstige kosten van de ontmanteling van die installaties te dragen.

               (15)

               In de context van de verschillende toetredingsonderhandelingen is de kwestie besproken van de vroegtijdige stillegging van kernreactoren die niet op een economische wijze konden worden gemoderniseerd. Uit eigen beweging heeft de Gemeenschap in dat verband deelgenomen aan het bijeenbrengen van de benodigde financiële middelen en geeft zij economische steun, onder bepaalde voorwaarden, voor diverse ontmantelingsprojecten in bepaalde nieuwe lidstaten.

               (16)

               In artikel 26 van het Internationaal Gezamenlijk Verdrag inzake de veiligheid van het beheer van bestraalde splijtstof en inzake de veiligheid van het beheer van radioactief afval, dat op 18 juni 2001 in werking is getreden, wordt gespecificeerd dat „elke verdragsluitende partij passende maatregelen moet nemen om de veiligheid van de buitenbedrijfstelling van een kerninstallatie zeker te stellen”. Deze maatregelen moeten onder meer waarborgen dat „gekwalificeerd personeel en voldoende financiële middelen beschikbaar zijn”. Krachtens artikel 22, onder ii), van dit Verdrag moet elke verdragsluitende partij passende maatregelen nemen „om zeker te stellen dat er voldoende financiële middelen beschikbaar zijn ten behoeve van de veiligheid van de installaties voor het beheer van bestraalde splijtstof en radioactief afval gedurende de operationele levensduur daarvan en voor de buitenbedrijfstelling”.

               (17)

               Krachtens artikel 2, onder c), van het Verdrag moet de Gemeenschap de investeringen vergemakkelijken en zorgen voor de verwezenlijking van de fundamentele installaties die noodzakelijk zijn voor de ontwikkeling van de kernenergie in de Gemeenschap. De ontwikkeling van kernenergie kan niet worden losgemaakt van het proces van ontmanteling van dergelijke installaties. Overeenkomstig artikel 41 van het Verdrag moeten investeringsprojecten met betrekking tot kernenergie aan de Commissie ter onderzoek worden meegedeeld. In Verordening (Euratom) nr. 2587/1999 van de Raad van 2 december 1999 tot vaststelling van de investeringsprojecten die krachtens artikel 41 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie aan de Commissie moeten worden meegedeeld (6) zijn ontmantelingsactiviteiten opgenomen bij de investeringsprojecten die ter bespreking aan de Commissie moeten worden meegedeeld. Bijgevolg moeten personen en ondernemingen (7) de Commissie informeren over financieringsregelingen ten behoeve van de ontmanteling van nieuw gebouwde nucleaire installaties.

               (18)

               Om te waarborgen dat voldoende financiële middelen op het vereiste moment beschikbaar zullen zijn, moet een deugdelijke en voorzichtige analyse worden gemaakt van zowel de bronnen waaruit die financiële middelen worden geput, als de kosten die de ontmanteling van dergelijke installaties meebrengt. Bij de berekening van de middelen die ten behoeve van ontmantelingswerkzaamheden moeten worden gereserveerd, moet rekening worden gehouden met de technologische aspecten en de eisen qua nucleaire veiligheid.

               (19)

               Om de beschikbaarheid van de middelen op het moment dat zij voor de ontmanteling van nucleaire installaties vereist zijn, te waarborgen, is een transparant beheer van dergelijke financiële middelen, met een passend extern toezicht, van het grootste belang; dit zal er ook toe bijdragen concurrentievervalsing te voorkomen. Voor dit doel zijn er diverse geschikte beheersmethoden mogelijk. Er moet een specifieke nationale instantie worden aangewezen die een deskundig oordeel kan vellen over het beheer van fondsen en de kosten met betrekking tot ontmanteling.

               (20)

               Deze aanbeveling laat de regels voor staatssteun onverlet. In deze context heeft overheidsoptreden betrekking op kwesties die vallen onder het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie en moet het dus als zodanig worden beoordeeld. Wanneer een dergelijk optreden echter niet noodzakelijk is in de zin van dit Verdrag of verder gaat dan de doelstellingen van dit Verdrag, of wanneer het de mededinging op de interne markt verstoort of dreigt te verstoren, moet het worden beoordeeld overeenkomstig het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap.

               (21)

               Om elk misbruik uit te sluiten, moet goed worden nagedacht over de wijze waarop deze financiële middelen worden geïnvesteerd. De middelen moeten op lange termijn en met een laag risicoprofiel worden belegd en er moet een afdoende bescherming zijn van de reële waarde van de fondsen.

               (22)

               Om de veiligheid te waarborgen, moet bij het bijeenbrengen van de passende middelen om de ontmanteling van nucleaire installaties veilig te stellen, rekening worden gehouden met de specifieke omstandigheden van bepaalde installaties.

               (23)

               De ervaring toont aan dat de uitwisseling van informatie tussen nationale deskundigen over verschillende benaderingen en financiële regelingen voor ontmantelingswerkzaamheden en afvalbeheer een uitstekende manier is om tot een gemeenschappelijke respons op veiligheidsproblemen te komen. In een poging om de samenwerking tussen de Commissie en de lidstaten te intensifiëren, kondigt de Commissie daarom aan dat zij voornemens is een permanente werkgroep inzake de financiering van ontmanteling op te richten. Bij haar werkzaamheden in het kader van deze aanbeveling moet de Commissie worden bijgestaan door deze werkgroep Financiering van ontmanteling.

               (24)

               Onverminderd het algemene subsidiariteitsbeginsel, moet worden voorgesteld om tot een bepaalde harmonisatie te komen wat de begrippen met betrekking tot ontmanteling betreft. Een dergelijke harmonisatie moet worden bevorderd via de werkgroep Financiering van ontmanteling, waarin gemeenschappelijke interpretaties van deze aanbeveling moeten worden bereikt voor de praktische tenuitvoerlegging ervan, met name met het oog op de harmonisatie van de methodologieën voor de berekening van de kosten van ontmantelingsactiviteiten.

               (25)

               Het bij artikel 8 van het Verdrag opgerichte Gemeenschappelijk Centrum voor onderzoek voert onderzoeksprogramma's op nucleair gebied uit, wat stralingsrisico's kan inhouden bij het einde van de levensduur van de desbetreffende installaties. Om de veiligheid van bedoelde installaties te waarborgen, moet de Commissie erop toezien dat dit Centrum de hiernavolgende aanbevelingen naleeft. Meer in het bijzonder moet de Commissie de adequaatheid verifiëren van de financiële middelen die opzij worden gezet voor de ontmanteling van de installaties van het Centrum. Die toezichtstaak wordt het best uitgevoerd door de Commissiediensten die bevoegd zijn voor nucleaire en begrotingskwesties,

         BEVEELT AAN:
   AFDELING 1
   DOELSTELLING
   Met het oog op de veiligheidsdoelstellingen van het Verdrag worden in deze aanbeveling voorstellen gedaan om te waarborgen dat adequate financiële middelen beschikbaar zijn op het tijdstip dat gepland is voor alle activiteiten ter ontmanteling van nucleaire installaties en voor het beheer van verbruikte splijtstof en radioactief afval.
   AFDELING 2
   DEFINITIES
   In de zin van deze aanbeveling wordt verstaan onder:
   a)   ontmanteling, alle activiteiten met het oog op de technische ontmanteling van een nucleaire installatie (ontsmetting, ontmanteling van de installatie en sloop van de gebouwen) en het beheer van het desbetreffende afval (beheer en verwijdering van radioactieve afvalstoffen en verbruikte splijtstof), resulterend in het opheffen van de beperkingen van radiologische aard voor bedoelde installatie;
   b)   ontmantelingsfonds, elk type van financiële middelen specifiek bedoeld om de kosten te dekken van de ontmanteling van nucleaire installaties;
   c)   extern ontmantelingsfonds, een ontmantelingsfonds dat door een specifieke externe instantie wordt beheerd die bij haar beslissingen onafhankelijk is van de instanties die het fonds spijzen;
   d)   intern ontmantelingsfonds, een ontmantelingsfonds dat door de exploitant wordt beheerd;
   e)   gescheiden ontmantelingsfonds, een ontmantelingsfonds, extern dan wel intern, met een aparte identiteit;
   f)   exploitant, de rechtspersoon die de nucleaire installatie exploiteert en als eerste verantwoordelijk is voor de nucleaire veiligheid;
   g)   nucleaire installatie, elke civiele faciliteit en de desbetreffende grond, gebouwen en apparatuur waarin radioactief materiaal wordt geproduceerd, verwerkt, gebruikt, behandeld, opgeslagen of verwijderd.
   AFDELING 3
   ONTMANTELING VAN NUCLEAIRE INSTALLATIES

               1)

               Elke nucleaire installatie moet, nadat zij definitief is stilgelegd, worden ontmanteld en het afval van die installatie moet naar behoren worden beheerd.

               2)

               Ontmantelingsactiviteiten moeten worden uitgevoerd zonder nodeloze risico's voor de gezondheid en veiligheid van de werknemers en de bevolking.

               3)

               Het beginsel dat de vervuiler betaalt moet ten volle worden toegepast in het hele proces van ontmanteling van nucleaire installaties. In dat verband moet de eerste zorg van de nucleaire exploitant zijn om te waarborgen dat op het moment waarop de nucleaire installatie definitief wordt stilgelegd, de adequate financiële middelen voor een veilige ontmanteling beschikbaar zijn.

               4)

               De beschikbare financiële middelen moeten afdoende zijn voor het dekken van de kosten van alle ontmantelingsactiviteiten, van de technische ontmanteling van de installatie tot het afvalbeheer.

         AFDELING 4
   INSTITUTIONELE EN PROCEDURELE ASPECTEN

               5)

               Onverminderd het bepaalde in artikel 41 van het Verdrag en de geldende verordeningen voor de tenuitvoerlegging daarvan (8) moeten personen en ondernemingen rapporteren over de geplande regelingen voor de financiering van de ontmanteling in de context van de procedure van artikel 41 van het Verdrag inzake de bouw van nieuwe nucleaire installaties.
               Bij haar evaluatie van de voorgestelde regelingen voor de financiering van de ontmanteling zal de Commissie – met inachtneming van de bepalingen van artikel 44 van het Verdrag — de werkgroep Financiering van ontmanteling raadplegen.

               6)

               Wanneer die niet al bestaat, moeten de lidstaten een nationale instantie opzetten die in staat is een deskundig oordeel te vellen over het beheer van fondsen en de kosten van ontmanteling. Deze instantie moet onafhankelijk zijn van de instanties die het ontmantelingsfonds spijzen.
               Bedoelde nationale instantie maakt jaarlijks een evaluatie van de bijeengebrachte financiële middelen en geregeld, ten minste om de vijf jaar, van de ramingen van de ontmantelingskosten. Elk tekort tussen de kostenramingen en de geaccumuleerde middelen moet tijdig worden aangepakt.
               De lidstaten doen jaarlijks bij de Commissie mededeling van de conclusies van de werkzaamheden van bovengenoemde nationale instantie.

         AFDELING 5
   ONTMANTELINGSFONDSEN

               7)

               De exploitanten van nucleaire installaties moeten adequate ontmantelingsfondsen oprichten met gebruikmaking van de inkomsten uit hun nucleaire activiteiten gedurende de geplande levensduur van de installaties in kwestie.

               8)

               Met betrekking tot alle nucleaire installaties is de voorkeursoptie voor dergelijke fondsen een gescheiden ontmantelingsfonds met passend toezicht op het voorzichtige gebruik ervan. Om een goed beheer en gebruik van deze fondsen te waarborgen, moet de in deze aanbeveling bedoelde door de nationale instantie op te maken evaluatie een centrale rol krijgen.

               9)

               Bij nieuwe nucleaire installaties moeten gescheiden ontmantelingsfondsen worden opgericht, met passend toezicht op het voorzichtige gebruik ervan.

         AFDELING 6
   RAMING VAN DE ONTMANTELINGSKOSTEN

               10)

               Gezien de verschillen in het gebruik van de bijeengebrachte financiële middelen voor ontmanteling, moeten de technische ontmanteling van de installatie en het afvalbeheer afzonderlijk worden behandeld op basis van gescheiden kostenberekeningen.

               11)

               Om te waarborgen dat toereikende financiële middelen beschikbaar zijn, moeten de kostenberekeningen gebaseerd zijn op een voorzichtige keuze uit de realistisch beschikbare alternatieven, onderworpen aan extern toezicht en de instemming van de in deze aanbeveling bedoelde nationale instantie.

               12)

               Elke kostenraming moet locatiespecifiek zijn en moet worden gebaseerd op de beste beschikbare ramingen.

               13)

               Wanneer tijdens de uitvoering het ontmantelingsproject duurder blijkt te zijn dan de goedgekeurde kostenramingen moet de exploitant de extra kosten dragen. Dit aspect moet zorgvuldig worden aangepakt voor het geval dat er in de loop van of na de levensduur van de nucleaire installatie een andere exploitant komt.

               14)

               Passende aandacht moet gaan naar specifieke gevallen, waarbij het om redenen van historische aard het beste is om voor een speciale oplossing te kiezen. Deze geval-per-geval-aanpak moet transparant zijn en de in deze aanbeveling bedoelde nationale instantie moet hierbij volledig worden betrokken.

         AFDELING 7
   GEBRUIK VAN DE ONTMANTELINGSFONDSEN

               15)

               De financiële middelen mogen uitsluitend worden gebruikt voor het doel waarvoor zij zijn bestemd en beheerd. In dat verband moet voldoende aandacht gaan naar transparantie. Alle commercieel niet-gevoelige informatie moet openbaar zijn.

               16)

               Bij de investering van de activa moet een laag risicoprofiel worden nagestreefd, waarbij een positieve return in elke gegeven tijdsperiode gewaarborgd is.

               17)

               Aangezien de exploitant geen invloed heeft op het financiële beheer van een extern beheerd ontmantelingsfonds, moet de waarde van de investeringen door de overheid worden gegarandeerd teneinde te waarborgen dat afdoende middelen beschikbaar zijn wanneer zij vereist zijn, ook als blijkt dat op het tijdstip waarop bedoelde middelen moeten worden ingezet, de onafhankelijke beheerder van de geïnvesteerde sommen een nominaal verlies heeft geleden. In dergelijke gevallen mogen de fondsen niet worden aangevuld met een hoger bedrag dan het geleden verlies.

               18)

               Als het beheer van een intern fonds resulteert in slechte prestaties, staat de exploitant ervoor borg dat toereikende middelen beschikbaar zijn op het moment dat zij nodig zijn.

               19)

               In het geval van nucleaire installaties waarvan het hoofddoel niet de verkoop van producten of diensten is, moet de ontmanteling goed worden gepland en gebudgetteerd zodat de adequate financiering beschikbaar is voor de veilige en tijdige ontmanteling van de installaties.

               20)

               Op de financiële planning moet worden toegezien door de in deze aanbeveling bedoelde nationale instantie. In afwezigheid van een dergelijke nationale instantie mogen de lidstaten de Commissie verzoeken advies te verlenen betreffende de te nemen maatregelen.

      Gedaan te Brussel, 24 oktober 2006.

            Voor de Commissie

         Andris PIEBALGS

            Lid van de Commissie

      (1)  PB L 159 van 29.6.1996, blz. 1.

      (2)  PB L 175 van 5.7.1985, blz. 40. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2003/35/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 156 van 25.6.2003, blz. 17).

      (3)  Interinstitutionele verklaring (PB L 176 van 15.7.2003, blz. 56).

      (4)  Verklaring van de Commissie (PB L 176 van 15.7.2003, blz. 56).

      (5)  COM(2004) 719 van 26 oktober 2004: Verslag over het gebruik van de voor de ontmanteling van kerncentrales bestemde financiële middelen.

      (6)  PB L 315 van 9.12.1999, blz. 1.

      (7)  De personen en ondernemingen die behoren tot de takken van industrie genoemd in bijlage II bij het Euratom-Verdrag.

      (8)  Verordening (Euratom) nr. 2587/1999 en Verordening (Euratom) nr. 1352/2003 van de Commissie van 23 juli 2003 houdende wĳziging van Verordening (EG) nr. 1209/2000 tot vaststelling van de procedures voor het doen van de mededelingen die zĳn voorgeschreven in artikel 41 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie (PB L 315 van 9.12.1999, blz. 1) en (PB L 192 van 31.7.2003, blz. 15).


Avis juridique important

|

32002H0515(01)

Aanbeveling van de Raad van 25 april 2002 over verbetering van de recherchemethoden bij de bestrijding van de georganiseerde drugscriminaliteit: gelijktijdig onderzoek naar drugshandel door criminele organisaties en naar de financiën/vermogensbestanddelen van die organisaties

Publicatieblad Nr. C 114 van 15/05/2002 blz. 0001 - 0002

Aanbeveling van de Raadvan 25 april 2002over verbetering van de recherchemethoden bij de bestrijding van de georganiseerde drugscriminaliteit: gelijktijdig onderzoek naar drugshandel door criminele organisaties en naar de financiën/vermogensbestanddelen van die organisaties(2002/C 114/01)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,GEZIEN het Verdrag van de Verenigde Naties tegen de sluikhandel in verdovende middelen en psychotrope stoffen, aangenomen in Wenen op 20 december 1988,GEZIEN het Verdrag van de Verenigde Naties tegen grensoverschrijdende georganiseerde misdaad, aangenomen te Palermo in 2000,GEZIEN de conclusies van het voorzitterschap van de speciale bijeenkomst van de Europese Raad in Tampere, op 15 en 16 oktober 1999,GEZIEN het Europese actieplan inzake drugs, goedgekeurd door de Europese Raad van Feira in juni 2000,GEZIEN het Verdrag van de Raad van Europa van 1990 inzake het witwassen, de opsporing, de inbeslagneming en de confiscatie van opbrengsten van misdrijven,GEZIEN het kaderbesluit van de Raad inzake het witwassen van geld, de identificatie, opsporing, bevriezing, inbeslagneming en confiscatie van hulpmiddelen en van de opbrengsten van misdrijven van 26 juni 2001(1),Overwegende hetgeen volgt:(1) Een van de acties die in het actieplan van de Europese Unie worden genoemd is een krachtiger bestrijding van de georganiseerde criminaliteit, de illegale drugshandel en de bijbehorende georganiseerde criminaliteit, en andere drugsgerelateerde criminaliteit, via diverse maatregelen, waaronder bevordering van nieuwe recherchetechnieken.(2) De Europese Unie heeft steeds blijk gegeven van de vaste wil om elke vorm van criminaliteit te bestrijden, ook de georganiseerde drugscriminaliteit, en heeft daartoe diverse passende wetgevingsbesluiten vastgesteld, uit zorg over het feit dat de illegale drugshandel in toenemende mate de verschillende maatschappelijke geledingen infiltreert.(3) Met de drugshandel worden grote fortuinen vergaard die drugscriminelen in staat stellen schade toe te brengen aan de samenleving in het algemeen; door deze criminelen hun enorm illegaal gewin te ontnemen, naast het inbeslagnemen van de drugs, zal hen ernstig nadeel worden berokken zodat zij zich moeilijk of in het geheel niet kunnen herstellen.(4) De recherchemethoden moeten worden gestimuleerd, versterkt en ook verbeterd, in het streven de georganiseerde drugscriminaliteit effectiever te bestrijden.(5) Gelet op de in sommige lidstaten bereikte resultaten is het wenselijk ernaar te streven dat, waar nodig, de recherchemethode wordt toegepast die erin bestaat om, gelijktijdig en vanaf de eerste fase van het onderzoek, de drugscriminaliteit te bestrijden door het onderzoek behalve op de illegale activiteiten op het gebied van de drugshandel ook te richten op alle voorwerpen (van ongeacht welke aard) die de organisatie in bezit heeft, alsmede op de voorwerpen die in de loop van het onderzoek zijn verkregen, en na te gaan wie de rechthebbenden zijn.(6) Gelijktijdig onderzoek geldt als een effectievere methode, aangezien de bevoegde autoriteiten kunnen beslissen tot inbeslagneming van de voorwerpen van ongeacht welke aard en kunnen vermijden dat deze vervreemd worden, steeds met inachtneming van de wettelijke voorschriften van iedere staat.(7) Deze recherchetechniek levert ook ander bewijsmateriaal op, dat de betrokkenheid van medeplichtigen bij het strafbare feit bevestigt, of brengt de deelname van andere personen aan de drugshandel aan het licht.(8) Onmisbare basis voor het vermogensonderzoek vormen de bronnen; dit kunnen interne bronnen zijn, bijv. de gegevensbanken van de wetshandhavingsinstanties, of externe, openbare (in relevante gevallen publiekelijk toegankelijk) of particuliere (alleen toegankelijk met toestemming van de rechter).(9) Er moet beter worden samengewerkt om te komen tot een snellere behandeling van verzoeken om informatie van de bevoegde politiële, justitiële en fiscale autoriteiten aan de verantwoordelijken voor de verschillende registers waar gegevens worden verwerkt met betrekking tot rechten op voorwerpen van ongeacht welke aard van personen die van betrokkenheid bij drugshandel worden verdacht. (Dit betreft de verantwoordelijken voor openbare registers bij het kadaster, dan wel particuliere registers, bij kredietinstellingen, ...), steeds met inachtneming van de geldende nationale bepalingen.(10) Het uiteindelijke doel van deze recherchemethode is de verantwoordelijkheid van de daders voor de hen aangerekende feiten vast te stellen, de veroorzaakte schade te herstellen, in voorkomend geval de slachtoffers schadeloos te stellen.(11) De recherchemethode "opsporing" van voorwerpen, van ongeacht welke aard, die in het bezit zijn van bij drugshandel betrokken criminelen, wordt "vermogensonderzoek" genoemd; het tijdsbestek voor het vermogensonderzoek is zo lang als nodig is voor het blootleggen van de vermogensbestanddelen ingevolge het onderzoek en valt al dan niet samen met het tijdsbestek voor het onderzoek naar de feiten in verband met de drugshandel.(12) Onder vermogensbestanddelen wordt verstaan alle voorwerpen en economische rechten ten aanzien waarvan een natuurlijke persoon of een rechtspersoon rechten kan doen gelden; onder vermogensonderzoek, een recherchemethode waarmee bestaande informatie in een reeks archieven en databanken (van openbare of van particuliere aard) of uit andere bronnen systematisch kan worden geanalyseerd, teneinde de voorwerpen en rechten die deel uitmaken van een vermogen op te sporen en te specificeren, waarbij een concrete natuurlijke persoon of rechtspersoon als rechthebbende wordt aangewezen.(13) Hulpmiddelen, voorwerpen, opbrengsten en confiscatie worden gedefinieerd zoals in het Verdrag van de Raad van Europa uit 1990 inzake het witwassen, de opsporing, de inbeslagneming en de confiscatie van opbrengsten van misdrijven.(14) Met het oog op de inzet van nieuwe middelen tegen criminaliteit, inclusief drugscriminaliteit, ontwikkelt de Europese Unie initiatieven (die hun voltooiing naderen) met betrekking tot gemeenschappelijke onderzoeksteams en rechterlijke bevelen tot bevriezing van voorwerpen en bewijsstukken,BEVEELT DE LIDSTATEN HET VOLGENDE AAN:A. wanneer zij dat nodig achten, de recherchemethode toe te passen, ook op de georganiseerde drugscriminaliteit, die erin bestaat het onderzoek gelijktijdig en van meet af aan te richten op de activiteiten in verband met illegale drugshandel en het blootleggen van de financiën en vermogensbestanddelen van de organisatie;B. te ijveren voor de oprichting van permanente of tijdelijke groepen die gespecialiseerd zijn in economisch onderzoek en vermogensonderzoek, om meer efficiëntie bij de toepassing van de beschreven recherchemethode te bevorderen;C. de samenwerking te versterken dan wel te vereenvoudigen tussen de bevoegde politiële, justitiële en fiscale autoriteiten en de verantwoordelijken voor de verschillende openbare of particuliere registers waar informatie kan worden ingewonnen over voorwerpen van ongeacht welke aard, zodat verzoeken om informatie van die autoriteiten sneller worden afgehandeld. (Dit betreft de verantwoordelijken voor openbare registers, zoals bijvoorbeeld het kadaster, dan wel voor particuliere registers, zoals bijvoorbeeld kredietinstellingen), steeds met inachtneming van de geldende nationale bepalingen;D. de instelling te bevorderen van gemeenschappelijke onderzoeksteams van de lidstaten, krachtens rechtsinstrumenten van de Europese Unie, die de bedoelde recherchemethode toepassen, in gevallen waarin een onderzoek naar georganiseerde drugscriminaliteit meer dan één lidstaat aangaat;E. Europol te verzoeken om krachtens aanbeveling van de Raad van 30 november 2000 aan de lidstaten inzake de ondersteuning door Europol van door de lidstaten ingestelde gemeenschappelijke onderzoeksteams(2), die door de lidstaten ingestelde gemeenschappelijke onderzoeksteams desgevraagd te ondersteunen;F. de mogelijkheden te benutten die worden geboden door CEPOL (Europese Politieacademie) met betrekking tot het uitwerken van specifieke opleidingsmodules betreffende het gebruik van deze bijzondere recherchetechniek.Gedaan te Luxemburg, 25 april 2002.Voor de RaadDe voorzitterM. Rajoy Brey(1) PB L 182 van 5.7.2001, blz. 1.(2) PB C 357 van 13.12.2000, blz. 7.


Belangrijke juridische mededeling

|

E2001C0228

Aanbeveling van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA nr. 228/01/COL van 2 juli 2001 betreffende een gecoördineerd programma voor 2001 inzake de officiële controle op levensmiddelen

Publicatieblad Nr. L 006 van 10/01/2002 blz. 0065 - 0069

Aanbeveling van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVAnr. 228/01/COLvan 2 juli 2001betreffende een gecoördineerd programma voor 2001 inzake de officiële controle op levensmiddelenDE TOEZICHTHOUDENDE AUTORITEIT VAN DE EVA,Gelet op de EER-Overeenkomst, en met name op artikel 109 en protocol 1,Gelet op de Toezichthoudende Autoriteit en Hof-Overeenkomst, en met name op artikel 5, lid 2, onder b), en protocol 1,Gelet op het in punt 50 van hoofdstuk XII van bijlage II bij de EER-Overeenkomst bedoelde besluit inzake de officiële controle op levensmiddelen (Richtlijn 89/397/EEG van de Raad van 14 juni 1989 inzake de officiële controle op levensmiddelen(1)), en met name op artikel 14, lid 3,Na raadpleging van het Comité Levensmiddelen dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA bijstaat,Overwegende hetgeen volgt:(1) Met het oog op de goede werking van de Europese Economische Ruimte is het nodig om tot gecoördineerde programma's voor de keuring van levensmiddelen binnen de EER te komen.(2) In dergelijke programma's wordt het accent gelegd op de naleving van de krachtens de EER-Overeenkomst geldende levensmiddelenwetgeving, de bescherming van de volksgezondheid, de belangen van de consument en eerlijke handelspraktijken.(3) De in artikel 7 van Richtlijn 89/397 bedoelde laboratoria moeten krachtens artikel 3 van het in punt 54n van hoofdstuk XII van bijlage II bij de EER-Overeenkomst bedoelde besluit (Richtlijn 93/99/EG van de Raad van 29 oktober 1993 betreffende aanvullende maatregelen inzake de officiële controle op levensmiddelen(2)) beantwoorden aan de criteria in de Europese norm EN 45000-reeks. Alleen dergelijke laboratoria kunnen geschikt worden geacht om analyses te verrichten in het kader van het gecoördineerde programma inzake officiële controle.(4) De resultaten van de gelijktijdige uitvoering van nationale programma's en gecoördineerde programma's kunnen informatie en ervaring opleveren die als grondslag voor toekomstige controlewerkzaamheden kunnen dienen.(5) De Europese Commissie heeft in haar aanbeveling van 18 april 2001 betreffende een gecoördineerd programma voor 2001 inzake de officiële controle op levensmiddelen de lidstaten van de Europese Unie aanbevolen een dergelijk programma ten uitvoer te leggen,BEVEELT DE EVA-STATEN AAN:1. In 2001 controles uit te voeren waarbij, zo nodig, monsters worden genomen en in laboratoria worden geanalyseerd, met de bedoeling:- de naleving van de EER-etiketteringsregels op het gebied van de kwantitatieve ingrediëntendeclaratie (QUID - Quantitative Ingredients Declaration) te controleren;- de bacteriologische kwaliteit van gerooktevisproducten te controleren.2. Hoewel in deze aanbeveling geen bemonsterings- en/of inspectiefrequenties zijn vastgesteld, ervoor te zorgen dat deze toereikend zijn om een beeld van het betrokken onderwerp te krijgen.3. Om de vergelijkbaarheid van de resultaten te bevorderen, de gevraagde informatie te verstrekken aan de hand van de in de bijlage opgenomen formulieren.4. Ervoor te zorgen dat levensmiddelen die in het kader van dit programma ter analyse worden aangeboden, worden geanalyseerd in laboratoria die voldoen aan artikel 3 van Richtlijn 93/99.WERKINGSSFEER EN METHODEN:A. Kwantitatieve ingrediëntendeclaratie (QUID)1. Reikwijdte van het programmaDe vermelding van de hoeveelheid van een ingrediënt of categorie ingrediënten die bij de vervaardiging of bereiding van een levensmiddel is gebruikt, verstrekt de consument betere informatie en draagt bij tot eerlijke handel. Overeenkomstig artikel 7 van Richtlijn 2000/13/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgeving der lidstaten inzake de etikettering en presentatie van levensmiddelen alsmede inzake de daarvoor gemaakte reclame(3)(4) is de vermelding van de hoeveelheden verplicht:- wanneer het desbetreffende ingrediënt of de desbetreffende categorie ingrediënten voorkomt in de verkoopbenaming of door de verbruiker gewoonlijk met de verkoopbenaming geassocieerd wordt; of- wanneer het desbetreffende ingrediënt of de desbetreffende categorie ingrediënten opvallend in woord of beeld of als grafische voorstelling op de etikettering is aangegeven; of- wanneer het desbetreffende ingrediënt of de desbetreffende categorie ingrediënten van wezenlijk belang is om een levensmiddel te karakteriseren en het te onderscheiden van de producten waarmee het wegens zijn benaming of aanblik zou kunnen worden verward.Producten die niet zijn geëtiketteerd overeenkomstig de bepalingen van de vorenstaande richtlijn mogen niet worden verhandeld. Producten die vóór 14 februari 2000 zijn geëtiketteerd, zijn evenwel toegelaten tot de voorraden zijn uitverkocht. Dit onderdeel van het programma heeft tot doel te controleren of de levensmiddelen beantwoorden aan de nieuwe bepalingen met betrekking tot de kwantitatieve ingrediëntendeclaratie.2. MethodeDe controles dienen in het bijzonder betrekking te hebben op melkproducten (zoals yoghurt, kaas enz.), vruchtensappen en droge koekjes. De bevoegde instanties van de EVA-Staten dienen bij de producenten of importeurs van levensmiddelen ter plekke controles uit te voeren om na te gaan of de bepalingen inzake de kwantitatieve ingrediëntendeclaratie worden nageleefd. Behalve de controles kunnen ook bemonsteringen plaatsvinden teneinde de hoeveelheid van een ingrediënt of van een categorie van ingrediënten vast te stellen.De resultaten van de controle dienen te worden vermeld op het rapporteringsformulier in Bijlage I.B. De bacteriologische kwaliteit van gerookte vis1. Reikwijdte van het programmaEr bestaat geen Gemeenschapswetgeving die specifieke microbiologische normen voor gerookte vis vastlegt. Uit ervaring blijkt dat een groot percentage van die producten met pathogene micro-organismen, zelfs met Listeria monocytogenes, besmet kunnen zijn en dat de invoering van nieuwe productie- en verwerkingstechnieken het gevaar voor bacteriologische besmetting kunnen vergroten.Het is bewezen dat Listeria monocytogenes door voedsel overgedragen uitbarstingen van listeriose bij de mens kan veroorzaken met potentieel dodelijke gevolgen, met name in vatbare bevolkingsgroepen. Derhalve moeten maatregelen worden getroffen om het risico van listeriose bij de mens door de consumptie van levensmiddelen, in het bijzonder van kant-en-klare levensmiddelen zoals gerookte vis, te verkleinen.Er kunnen een aantal maatregelen worden genomen op het gebied van de risicobeheersing op het niveau van de ondernemingen in de voedingssector. De toepassing van goede praktijken inzake hygiëne en de beginselen op basis waarvan het HACCP-systeem (Hazard analysis and critical control points) is ontwikkeld, zijn belangrijke instrumenten voor het waarborgen van de voedselveiligheid.Dit onderdeel van het programma heeft tot doel de contaminatiegraad van gerookte vis, en vooral van gerookte zalm, te controleren, in het bijzonder wat de aanwezigheid betreft van Listeria monocytogenes en van organismen die wijzen op fecale verontreiniging. Het programma moet het mogelijk maken de bacteriologische kwaliteit van de producten en de eventuele gevaren voor de gezondheid van de mens te evalueren.2. MethodeDe controles dienen te worden uitgevoerd op gekoelde en voorverpakte zalm of andere warme of koude gerookte vis. De bevoegde instanties in de EVA-Staten dienen monsters te nemen van producten die in de detailhandel worden aangeboden, en wel zo kort mogelijk voor de vervaldatum. In landen met grote productievolumes wordt aanbevolen ook monsters te nemen bij de productie (grondstoffen en/of eindproducten). Er dienen, indien mogelijk, vijf monsters van minimum honderd gram elk te worden genomen van dezelfde partij en het product moet in zijn originele verpakking worden bewaard. De monsters moeten koel worden bewaard zodra ze zijn genomen en moeten in die toestand onmiddellijk naar het laboratorium worden gestuurd.De bevoegde instanties in de EVA-Staten beslissen over het niveau van de bemonstering. In dat verband zijn het volume en de eigenschappen van productie-, handels- en consumptiepatronen belangrijke factoren waarmee rekening dient te worden gehouden.De laboratoria mogen de methodes van hun keuze toepassen, op voorwaarde dat ze voldoende doeltreffend zijn om de doelstellingen te halen. Voor het opsporen en kwantificeren van Listeria monocytogenes wordt evenwel aanbevolen gebruikt te maken van de recentste versie van de norm EN/ISO 11290-1 en EN/ISO 11290-2, eventueel aangevuld met andere equivalente, door de bevoegde autoriteiten erkende methoden.De resultaten van de controles dienen te worden vermeld op het rapporteringsformulier in bijlage II. In geval van bemonstering bij de productie moet een afzonderlijk rapporteringsformulier worden gebruikt.Deze aanbeveling is gericht tot IJsland, Liechtenstein en Noorwegen.Gedaan te Brussel, 2 juli 2001.Voor de Toezichthoudende Autoriteit van de EVAHannes HafsteinLid van het College(1) Hierna Richtlijn 89/397 genoemd.(2) Hierna Richtlijn 93/99 genoemd.(3) PB L 109 van 6.5.2000, blz. 29.(4) De richtlijn is nog niet opgenomen in de EER-Overeenkomst, maar de bepalingen ervan zijn dezelfde als die van Richtlijn 79/112/EEG, zoals gewijzigd, die wel in de EER-Overeenkomst is opgenomen.BIJLAGE I>PIC FILE= "L_2002006NL.006802.TIF">BIJLAGE II>PIC FILE= "L_2002006NL.006902.TIF">


title: Aanbeveling voor een advies van de Raad overeenkomstig artikel 5, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Griekenland voor de periode 2001-2004

text: ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---


				|

		52013PC0395

			Aanbeveling voor een BESLUIT VAN DE RAAD tot intrekking van Beschikking 2009/590/EG betreffende het bestaan van een buitensporig tekort in Roemenië /* COM/2013/0395 final - 2013/ () */

			   	Aanbeveling voor een
BESLUIT VAN DE RAAD
tot intrekking van Beschikking 2009/590/EG
betreffende het bestaan van een buitensporig tekort in Roemenië
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van
de Europese Unie, en met name artikel 126, lid 12,
Gezien de aanbeveling van de Commissie,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)       Bij Beschikking 2009/590/EG
van de Raad van 7 juli 2009[1]
is op aanbeveling van de Commissie overeenkomstig artikel 104, lid 6,
van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap (VEG) besloten dat
er in Roemenië een buitensporig tekort bestond. De Raad merkte op dat het
overheidstekort in 2008 5,4 % van het bbp bereikte en aldus de
in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde van 3 % van het bbp
overschreed, terwijl de bruto‑overheidsschuld 13,6 % van het
bbp beliep, ruim onder de in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde van 60 %
van het bbp[2].
(2)       Overeenkomstig artikel 104,
lid 7, VEG en artikel 3, lid 4, van
Verordening (EG) nr. 1467/97 van de Raad van 7 juli 1997
over de bespoediging en verduidelijking van de tenuitvoerlegging van de
procedure bij buitensporige tekorten[3]
heeft de Raad op 7 juli 2009 op aanbeveling van de Commissie een
aanbeveling tot Roemenië gericht waarin het land werd verzocht om uiterlijk
tegen eind 2011 aan de buitensporigtekortsituatie een einde te maken. De
aanbeveling is openbaar gemaakt.
(3)       Overeenkomstig artikel 126,
lid 7, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU)
en artikel 3, lid 4, van Verordening (EG) nr. 1467/97 van
de Raad van 7 juli 1997 over de bespoediging en verduidelijking van
de tenuitvoerlegging van de procedure bij buitensporige tekorten heeft de Raad
op 12 februari 2010 op aanbeveling van de Commissie erkend dat de
Roemeense autoriteiten effectieve actie hadden ondernomen om de aanbeveling van
de Raad van 7 juli 2009 uit te voeren, alsook dat er zich in Roemenië
onverwachte schadelijke economische gebeurtenissen met belangrijke ongunstige
gevolgen voor de overheidsfinanciën hadden voorgedaan. Daarom nam de Raad een
herziene aanbeveling aan Roemenië aan om uiterlijk tegen 2012 aan de
buitensporigtekortsituatie een einde te maken. Die aanbeveling is openbaar
gemaakt.
(4)       Overeenkomstig artikel 4
van het aan de Verdragen gehechte Protocol betreffende de procedure bij
buitensporige tekorten verstrekt de Commissie de voor de toepassing van de
procedure benodigde gegevens. In het kader van de toepassing van dit protocol
moeten de lidstaten ingevolge artikel 3 van Verordening (EG)
nr. 479/2009 van de Raad van 25 mei 2009 betreffende de
toepassing van het aan het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap
gehechte Protocol betreffende de procedure bij buitensporige tekorten[4] tweemaal per jaar, namelijk
vóór 1 april en vóór 1 oktober, gegevens verstrekken over het
overheidstekort en de overheidsschuld, alsook over andere, daarmee
samenhangende variabelen.
(5)       Wanneer hij beziet of een
besluit betreffende het bestaan van een buitensporig tekort moet worden
ingetrokken, moet de Raad een besluit nemen op basis van ter kennis gebrachte
gegevens. Bovendien mag een besluit betreffende het bestaan van een
buitensporig tekort alleen worden ingetrokken als uit de prognoses van de
Commissie blijkt dat het tekort gedurende de prognoseperiode de drempel van 3 %
van het bbp niet zal overschrijden[5].
(6)       Uit de gegevens die de
Commissie (Eurostat) overeenkomstig artikel 14 van Verordening (EG)
nr. 479/2009 na de vóór 1 april 2013 door Roemenië gedane
kennisgeving heeft verstrekt en uit de voorjaarsprognoses 2013 van de
diensten van de Commissie kunnen de volgende conclusies worden getrokken:
–
De dieper dan verwachte recessie in 2009 heeft
geleid tot een aanzienlijke inkomstentegenvaller bij de overheid, waardoor het
overheidstekort naar schatting toenam tot 9 % van het bbp ondanks
inspanningen om de overheidsuitgaven te verlagen. Na deze onverwachte
ontwikkeling en de verlenging van de termijn voor de correctie van het
buitensporig tekort met een jaar, werd het overheidstekort vervolgens
verminderd tot 6,8 % van het bbp in 2010, tot 5,6 %
van het bbp in 2011 en tot 2,9 % van het bbp in 2012, wat
onder de referentiewaarde van 3 % van het bbp van het Verdrag is. De
correctie van het tekort is voornamelijk het gevolg van streng toezicht op de
toename van de uitgaven, met inbegrip van de lonen in de overheidssector, een
bevriezing van de pensioenen en een vermindering van alle sociale uitkeringen
met uitzondering van de pensioenen. De correctie kwam er ook door maatregelen
aan de ontvangstenzijde, zoals een verhoging van het btw‑percentage
met 5 procentpunten en een verbreding van de grondslag voor de
personenbelasting. De begrotingsaanpassing werd uitgevoerd in het kader van
twee opeenvolgende economische aanpassingsprogramma’s, die met
betalingsbalanssteun zijn ondersteund.
–
Volgens het convergentieprogramma 2013 zal het
tekort in 2013 verder dalen tot 2,4 % van het bbp en in 2014
tot 2,0 % van het bbp. In de voorjaarsprognoses 2013 van de
diensten van de Commissie wordt, op basis van de veronderstelling dat het
beleid ongewijzigd blijft, aangenomen dat het overheidstekort in 2013 zal
dalen tot 2,6 % van het bbp en in 2014 tot 2,4 % van
het bbp, waarmee het onder de referentiewaarde van het Verdrag blijft.
–
Volgens de voorjaarsprognoses 2013 van de
diensten van de Commissie zal de bruto‑overheidsschuld licht stijgen
van 37,8 % van het bbp in 2012 tot 38,5 % van het bbp
in 2014.
(7)       De Raad herinnert eraan dat
vanaf 2013, het jaar na de correctie van het buitensporig tekort, Roemenië
in een passend tempo vooruitgang moet boeken in de richting van de
middellangetermijndoelstelling en daarbij de uitgavennorm in acht moet nemen.
(8)       Volgens artikel 126,
lid 12, van het Verdrag moet een besluit van de Raad betreffende het
bestaan van een buitensporig tekort worden ingetrokken indien de Raad van
oordeel is dat het buitensporige tekort in de betrokken lidstaat is
gecorrigeerd.
(9)       Volgens de Raad is het
buitensporige tekort in Roemenië gecorrigeerd en dient Beschikking 2009/590/EG
derhalve te worden ingetrokken,
HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
Artikel 1
Uit een algehele evaluatie volgt dat het
buitensporige tekort in Roemenië is gecorrigeerd.
Artikel 2
Besluit 2009/590/EC wordt hierbij ingetrokken.
Artikel 3
Dit besluit is gericht tot Roemenië.
Gedaan te Brussel,
                                                                       Voor
de Raad
                                                                       De
voorzitter
[1]               PB L 202 van 4.8.2009, blz. 48.
[2]               Het overheidstekort en de overheidsschuld voor 2008
werden vervolgens herzien tot momenteel 5,8% van het bbp respectievelijk 13,4%
van het bbp.
[3]               PB L 209 van 2.8.1997, blz. 8.
[4]               PB L 145 van 10.6.2009, blz. 1.
[5]               Overeenkomstig de „Specificaties inzake de uitvoering
van het stabiliteits- en groeipact en Richtsnoeren inzake de vorm en de inhoud
van stabiliteits- en convergentieprogramma's” van 3 september 2012.
Zie:
http://ec.europa.eu/economy_finance/economic_governance/sgp/pdf/coc/code_of_conduct_en.pdf