title: Aanbeveling van de Commissie van 18 juni 2019 over het ontwerp van geïntegreerd nationaal energie- en klimaatplan van Polen voor de periode 2021-2030

text:
               3.9.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 297/80

      AANBEVELING VAN DE COMMISSIE
      van 18 juni 2019
      over het ontwerp van geïntegreerd nationaal energie- en klimaatplan van Polen voor de periode 2021-2030
      (2019/C 297/21)
      DE EUROPESE COMMISSIE,
      Gezien Verordening (EU) 2018/1999 van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2018 inzake de governance van de energie-unie en van de klimaatactie, tot wijziging van Verordeningen (EG) nr. 663/2009 en (EG) nr. 715/2009 van het Europees Parlement en de Raad, Richtlijnen 94/22/EG, 98/70/EG, 2009/31/EG, 2009/73/EG, 2010/31/EU, 2012/27/EU en 2013/30/EU van het Europees Parlement en de Raad, Richtlijnen 2009/119/EG en (EU) 2015/652 van de Raad, en tot intrekking van Verordening (EU) nr. 525/2013 van het Europees Parlement en de Raad (1), en met name artikel 9, lid 2,
      Overwegende hetgeen volgt:

                  (1)

                  Krachtens Verordening (EU) 2018/1999 moet elke lidstaat bij de Commissie een ontwerp van zijn geïntegreerde nationale energie- en klimaatplan indienen met betrekking tot de periode 2021-2030, overeenkomstig artikel 3, lid 1, van die verordening, en bijlage I daarbij. De eerste ontwerpen van geïntegreerde nationale energie- en klimaatplannen moesten uiterlijk op 31 december 2018 worden ingediend.

                  (2)

                  Polen heeft op 9 januari 2019 een ontwerp van geïntegreerd nationaal energie- en klimaatplan ingediend. De indiening van dit ontwerpplan vormt de basis en een eerste stap van het iteratieve proces tussen de Commissie en de lidstaten met het oog op de voltooiing van de geïntegreerde nationale energie- en klimaatplannen en de uitvoering daarvan.

                  (3)

                  Op grond van Verordening (EU) 2018/1999 moet de Commissie de ontwerpen van geïntegreerde nationale energie- en klimaatplannen beoordelen. De Commissie heeft het ontwerp van geïntegreerd nationaal energie- en klimaatplan van Polen uitgebreid beoordeeld, rekening houdend met de relevante elementen van Verordening (EU) 2018/1999. Die beoordeling (2) wordt samen met de onderhavige aanbeveling gepubliceerd. De onderstaande aanbevelingen zijn op die beoordeling gebaseerd.

                  (4)

                  De aanbevelingen van de Commissie kunnen met name betrekking hebben op i) het ambitieniveau van de doelstellingen, streefcijfers en bijdragen met het oog op de collectieve verwezenlijking van de doelstellingen van de energie-unie en met name de 2030-streefcijfers van de Unie inzake hernieuwbare energie en energie-efficiëntie, alsook het niveau van interconnectiviteit op elektriciteitsgebied waar de lidstaat naar streeft in 2030; ii) beleidslijnen en maatregelen die verband houden met de doelstellingen op het niveau van de lidstaat en de Unie, en andere beleidslijnen en maatregelen met potentiële grensoverschrijdende gevolgen; iii) eventuele aanvullende beleidslijnen en maatregelen die mogelijk vereist zijn in de geïntegreerde nationale energie- en klimaatplannen; iv) wisselwerkingen tussen en samenhang van bestaande en geplande beleidslijnen en maatregelen die zijn opgenomen in het geïntegreerde nationale energie- en klimaatplan binnen één dimensie en tussen verschillende dimensies van de energie-unie.

                  (5)

                  Bij de opstelling van haar aanbevelingen heeft de Commissie er enerzijds rekening mee gehouden dat zij bepaalde gekwantificeerde geplande bijdragen van alle lidstaten bij elkaar moet optellen om de ambitie op Unieniveau te bepalen, en dat zij anderzijds de betrokken lidstaat voldoende tijd moet bieden om terdege rekening te houden met de aanbevelingen van de Commissie voordat die lidstaat de laatste hand legt aan zijn nationale plan.

                  (6)

                  De aanbevelingen van de Commissie met betrekking tot de ambities van de lidstaten op het gebied van hernieuwbare energie zijn gebaseerd op de formule die is vastgesteld in bijlage II bij Verordening (EU) 2018/1999 en die is gebaseerd op objectieve criteria.

                  (7)

                  Wat de energie-efficiëntie betreft, zijn de aanbevelingen van de Commissie gebaseerd op de beoordeling van het nationale ambitieniveau dat in het ontwerp van geïntegreerd nationaal energie- en klimaatplan naar voren is gebracht, in vergelijking met de collectieve inspanningen die nodig zijn om de doelstellingen van de Unie te bereiken, rekening houdend met de informatie die eventueel is verstrekt over specifieke nationale omstandigheden. De definitieve nationale bijdragen op het gebied van energie-efficiëntie moeten het kosteneffectieve potentieel voor energiebesparingen weerspiegelen en moeten worden onderbouwd met een robuuste langetermijnrenovatiestrategie en maatregelen tot uitvoering van de verplichting inzake energiebesparingen uit hoofde van artikel 7 van Richtlijn 2012/27/EU van het Europees Parlement en de Raad (3). De lidstaten moeten ook aantonen dat zij naar behoren rekening hebben gehouden met het beginsel “energie-efficiëntie eerst”, met name door uit te leggen hoe energie-efficiëntie bijdraagt tot de kosteneffectieve verwezenlijking van de nationale doelstellingen inzake een concurrerende koolstofarme economie, energievoorzieningszekerheid en de bestrijding van energiearmoede.

                  (8)

                  Op grond van de governanceverordening moeten de lidstaten een algemeen overzicht geven van de investeringen die nodig zijn om de in het geïntegreerde nationale energie- en klimaatplan vastgestelde doelstellingen, streefcijfers en bijdragen te bereiken, samen met een algemene beoordeling betreffende de bronnen van die investeringen. De nationale energie- en klimaatplannen moeten de transparantie en voorspelbaarheid van nationale beleidslijnen en maatregelen waarborgen, teneinde te zorgen voor investeringszekerheid.

                  (9)

                  Tegelijkertijd heeft de Commissie in het kader van de cyclus 2018-2019 van het Europees Semester sterk de nadruk gelegd op de investeringsbehoeften van de lidstaten op het gebied van energie en klimaat. Dit komt tot uiting in het landverslag 2019 voor Polen (4) en in de aanbeveling van de Commissie voor een aanbeveling van de Raad aan Polen (5), als onderdeel van het proces van het Europees Semester. De Commissie heeft bij haar beoordeling van de ontwerpen van geïntegreerde nationale energie- en klimaatplannen rekening gehouden met de bevindingen en aanbevelingen van het meest recente Europees Semester. De aanbevelingen van de Commissie zijn complementair met de meest recente landspecifieke aanbevelingen die zijn gedaan in het kader van het Europees Semester. De lidstaten moeten er ook voor zorgen dat in hun geïntegreerde nationale energie- en klimaatplannen rekening wordt gehouden met de meest recente landspecifieke aanbevelingen in het kader van het Europees Semester.

                  (10)

                  Bovendien is in de governanceverordening bepaald dat elke lidstaat in zijn ontwerp van geïntegreerd nationaal energie- en klimaatplan — dat uiterlijk op 31 december 2019 moet worden ingediend — terdege rekening moet houden met eventuele aanbevelingen van de Commissie en dat, indien de betrokken lidstaat geen gevolg geeft aan een aanbeveling of een aanzienlijk deel daarvan, de lidstaat dit moet motiveren en zijn redenen openbaar moet maken.

                  (11)

                  Indien van toepassing moeten de gegevens die de lidstaten vermelden in hun geïntegreerde nationale energie- en klimaatplannen en latere actualiseringen daarvan dezelfde zijn als de gegevens die zij indienen bij Eurostat of het Europees Milieuagentschap. Voor de berekening van de grondslag voor modellen en prognoses is het cruciaal dat dezelfde bron en, indien beschikbaar, Europese statistieken worden gebruikt. Het gebruik van Europese statistieken maakt het mogelijk de gegevens en de prognoses in de geïntegreerde nationale energie- en klimaatplannen beter te vergelijken.

                  (12)

                  Alle elementen van bijlage I bij Verordening (EU) 2018/1999 moeten worden opgenomen in het definitieve geïntegreerde nationale energie- en klimaatplan. In dit verband moet worden beoordeeld wat de geplande beleidslijnen en maatregelen voor gevolgen hebben op macro-economisch vlak en, voor zover dit mogelijk is, voor de volksgezondheid, het milieu, de werkgelegenheid, het onderwijs, de vaardigheden en op sociaal vlak. Het publiek en andere belanghebbenden moeten worden betrokken bij de voorbereiding van het definitieve geïntegreerde nationale energie- en klimaatplan. Deze en andere elementen zijn nader beschreven in het werkdocument van de diensten van de Commissie dat samen met deze aanbeveling wordt gepubliceerd (6).

                  (13)

                  Gezien de beperkte informatie over de wisselwerking tussen de verschillende dimensies van de energie-unie in het ontwerpplan, zou in het definitieve plan de belangrijkste wisselwerking tussen deze dimensies wat betreft nationale ambitieniveaus en tijdelijke, geplande, aanvullende en bestaande beleidsinstrumenten kunnen worden gespecificeerd. In het definitieve plan zou meer bepaald de wisselwerking tussen de dimensies decarbonisatie, energie-efficiëntie en energiezekerheid aan de orde kunnen komen. Dit zou kunnen worden ondersteund door een uitbreiding van de verschafte uitgebreide effectbeoordeling, door bijvoorbeeld het effect van een duurzame levering van biomassa voor energiedoeleinden op de geplande emissies en verwijderingen door landgebruik, verandering in landgebruik en bosbouw te kwantificeren en de risico’s van klimaatverandering voor de energiezekerheid te vermelden. Bovendien zou in het definitieve plan voortgebouwd kunnen worden op het goede uitgangspunt van de verstrekte investeringsbehoeften en uitgaven in de elektriciteits- en energieproductiesector, door deze uit te breiden naar de energievraag en niet-energiesectoren in alle dimensies van de energie-unie. Tevens moeten de doelstellingen in het kader van de dimensie onderzoek, innovatie en concurrentievermogen de inspanningen ondersteunen die voor de andere dimensies van de energie-unie zijn gepland.

                  (14)

                  Het definitieve geïntegreerde nationale energie- en klimaatplan zou baat hebben bij een uitgebreide analyse van de positie die de koolstofarme technologiesector op dit moment inneemt op de wereldmarkt, waarbij de aandacht wordt gevestigd op concurrentievoordelen en potentiële uitdagingen en waarbij wordt gewezen op meetbare doelstellingen voor de toekomst en het beleid en de maatregelen om deze te bereiken, met passende koppelingen naar het ondernemings- en industriebeleid. Het zou ook baat kunnen hebben bij een betere interactie met de circulaire economie, waarbij de nadruk wordt gelegd op het potentieel om de broeikasgasemissies te verlagen.

                  (15)

                  De aanbevelingen van de Commissie voor Polen zijn gebaseerd op de beoordeling van het ontwerp van geïntegreerd nationaal energie- en klimaatplan van Polen dat samen met deze aanbeveling wordt gepubliceerd (7),

            BEVEELT POLEN AAN DE VOLGENDE MAATREGELEN TE NEMEN:

                  1.

                  Meer informatie verstrekken over de geplande beleidslijnen en maatregelen voor het aanpakken van de verwachte aanzienlijke tekorten ten opzichte van zijn broeikasgasdoelstelling voor 2030 van – 7 % in vergelijking met 2005 voor sectoren die niet onder de EU-regeling voor de emissiehandel vallen. Dit omvat meer duidelijkheid over vervoersmaatregelen en meer details over aanvullende maatregelen, voornamelijk in de sectoren bouw, landbouw, landgebruik, verandering in landgebruik en bosbouw en de toepassing van boekhoudregels uit Verordening (EU) 2018/841 van het Europees Parlement en de Raad (8).

                  2.

                  Het ambitieniveau voor 2030 verhogen, tot een aandeel hernieuwbare energie van ten minste 25 %, uitgedrukt als de bijdrage van Polen aan de doelstelling van de Unie voor 2030, volgens de formule in bijlage II bij Verordening (EU) 2018/1999. Een indicatief traject opnemen in het definitieve geïntegreerde nationale energie- en klimaatplan dat overeenkomstig dat aandeel alle referentiepunten bereikt in overeenstemming met artikel 4, onder a), punt 2), van Verordening (EU) 2018/1999, aangezien het niveau van de inspanningen moet worden verhoogd om dit streefcijfer collectief te bereiken. Gedetailleerde en gekwantificeerde beleidslijnen en maatregelen voorstellen die in overeenstemming zijn met de verplichtingen uit hoofde van Richtlijn (EU) 2018/2001 van het Europees Parlement en de Raad (9) om een tijdige en kosteneffectieve verwezenlijking van deze bijdrage mogelijk te maken. Ervoor zorgen dat het in bijlage I bij Richtlijn 2009/28/EG van het Europees Parlement en de Raad (10) vastgestelde streefcijfer inzake hernieuwbare energie voor 2020 volledig wordt gehaald en vanaf 2021 ongewijzigd wordt gehandhaafd, en uiteenzetten hoe een dergelijk basisaandeel wordt verwezenlijkt en gehandhaafd. Het ambitieniveau verhogen in de sector verwarming en koeling met het oog op het indicatieve streefcijfer in artikel 23 van Richtlijn (EU) 2018/2001 en gedetailleerde maatregelen voorstellen met het oog op het streefcijfer voor vervoer uit het ontwerp van geïntegreerd nationaal energie- en klimaatplan, in overeenstemming met artikel 25 van Richtlijn (EU) 2018/2001. Aanvullende details en maatregelen verstrekken over de vereenvoudiging van administratieve procedures en over de faciliterende kaders voor zelfverbruik van hernieuwbare energie en voor hernieuwbare-energiegemeenschappen overeenkomstig de artikelen 21 en 22 van Richtlijn (EU) 2018/2001.

                  3.

                  Zijn bijdragen herzien en aanvullende beleidslijnen en maatregelen bepalen waarmee verdere energiebesparingen kunnen worden gerealiseerd, aangezien het niveau van de inspanningen moet worden opgevoerd om het streefcijfer inzake energie-efficiëntie van de Unie voor 2030 te bereiken. Het voorgestelde ambitieniveau voor het verlagen van de definitieve bijdrage moet beter worden gemotiveerd en worden onderbouwd met passende en gekwantificeerde besparingen die voortkomen uit beleidslijnen en maatregelen. Beleidslijnen en maatregelen ondersteunen met een effectbeoordeling en gedetailleerdere informatie verstrekken over de schaal en de planning van de uitvoering. Beleidslijnen en maatregelen voor vervoer verder onderzoeken met inachtneming van de verwachte stijging van de energievraag van de sector in de toekomst.

                  4.

                  De maatregelen ter ondersteuning van de energiezekerheidsdoelstellingen inzake diversificatie en vermindering van de energieafhankelijkheid specificeren, met inbegrip van maatregelen die flexibiliteit van het energiesysteem waarborgen met het oog op de verwachte veranderingen tot en na 2030.

                  5.

                  Toekomstgerichte doelstellingen en streefcijfers op het gebied van marktintegratie definiëren, in het bijzonder maatregelen voor de beoordeling van het effect van openbaredienstverplichtingen en met name gasopslag en prijsregulering op het functioneren van de markt, en verduidelijken hoe negatieve gevolgen worden verzacht. Een strategie en planning uiteenzetten voor de overgang op volledig marktconforme prijzen.

                  6.

                  De tussen nu en 2030 te verwezenlijken nationale doelstellingen en financieringsdoelstellingen op het gebied van onderzoek, innovatie en concurrentievermogen verduidelijken, met name in verband met de energie-unie, zodat deze gemakkelijk meetbaar zijn en geschikt zijn om de verwezenlijking van de doelstellingen voor de andere dimensies van het geïntegreerde nationale energie- en klimaatplan te ondersteunen. Deze doelstellingen onderbouwen met specifieke en adequate beleidslijnen en maatregelen, met inbegrip van beleidslijnen en maatregelen die in samenwerking met andere lidstaten worden ontwikkeld, zoals het Europees strategisch plan voor energietechnologie.

                  7.

                  Het overleg met buurlanden en de regionale samenwerking in het kader van de Visegrad-groep (Tsjechië, Hongarije, Polen en Slowakije) en in de respectieve groepen op hoog niveau voortzetten en uitbreiden. De regionale uitwisselingen zouden zich kunnen concentreren op de verdere integratie van de interne energiemarkt, de beoordeling van de toereikendheid van het systeem met het oog op de geplande voortzetting van een capaciteitsmarkt, gegronde transitiekwesties, decarbonisatie en de inzet van hernieuwbare energie en de gevolgen voor het energiesysteem en grensoverschrijdende elektriciteitshandel.

                  8.

                  Een lijst opstellen van alle energiesubsidies, met inbegrip van met name subsidies voor fossiele brandstoffen, en getroffen maatregelen en plannen om deze uit te faseren.

                  9.

                  De analyse van de interacties aanvullen met het beleid inzake luchtkwaliteit en emissie in de atmosfeer, ook vanuit kwantitatief oogpunt, en de effecten van luchtverontreiniging voor de verschillende scenario’s schetsen.

                  10.

                  Zorgen voor een betere integratie van rechtvaardige en billijke transitieaspecten, met name door dieper in te gaan op de sociale gevolgen en het effect op de werkgelegenheid en de vaardigheden die de geplande doelstellingen, beleidslijnen en maatregelen met zich meebrengen. In het definitieve geïntegreerde nationale energie- en klimaatplan moet met name het effect van de transitie op de bevolking in steenkoolregio’s aan de orde komen, waarbij de band met het lopende initiatief “steenkoolregio’s in transitie” en de overeenkomstige nationale en regionale transitieplannen moet worden versterkt, evenals op de bevolking die wordt getroffen door veranderingen in andere energie-intensieve sectoren. De aanpak inzake energiearmoede verder uitwerken, onder meer door de in Verordening (EU) 2018/1999 vereiste doelstellingen en de bedoelde gevolgen van beleidslijnen en maatregelen te specificeren.

         Gedaan te Brussel, 18 juni 2019.

               Voor de Commissie

            Miguel ARIAS CAÑETE

               Lid van de Commissie

         (1)  PB L 328 van 21.12.2018, blz. 1.

         (2)  SWD(2019) 281.

         (3)  Richtlijn 2012/27/EU van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 betreffende energie-efficiëntie, tot wijziging van de Richtlijnen 2009/125/EG en 2010/30/EU en houdende intrekking van de Richtlijnen 2004/8/EG en 2006/32/EG (PB L 315 van 14.11.2012, blz. 1).

         (4)  SWD(2019) 1020 final.

         (5)  COM(2019) 521 final van 5 juni 2019.

         (6)  SWD(2019) 281 final.

         (7)  SWD(2019) 281.

         (8)  Verordening (EU) 2018/841 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2018 inzake de opname van broeikasgasemissies en -verwijderingen door landgebruik, verandering in landgebruik en bosbouw in het klimaat- en energiekader 2030, en tot wijziging van Verordening (EU) nr. 525/2013 en Besluit nr. 529/2013/EU (PB L 156 van 19.6.2018, blz. 1).

         (9)  Richtlijn (EU) 2018/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2018 ter bevordering van het gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen (PB L 328 van 21.12.2018, blz. 82).

         (10)  Richtlijn 2009/28/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 ter bevordering van het gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen en houdende wijziging en intrekking van Richtlijn 2001/77/EG en Richtlijn 2003/30/EG (PB L 140 van 5.6.2009, blz. 16).


title: Aanbeveling van de Raad van 8 november 2019 betreffende de benoeming van een lid van de directie van de Europese Centrale Bank2019/C 385/01

text:
               13.11.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 385/1

      AANBEVELING VAN DE RAAD
      van 8 november 2019
      betreffende de benoeming van een lid van de directie van de Europese Centrale Bank
      (2019/C 385/01)
      DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
      Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 283, lid 2, en artikel 139, lid 2,
      Gezien Protocol nr. 4 betreffende de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank, en met name artikel 11.2,
      BEVEELT DE EUROPESE RAAD AAN:
      Mevrouw Isabel SCHNABEL te benoemen tot lid van de directie van de Europese Centrale Bank voor een ambtstermijn van acht jaar die op 1 januari 2020 ingaat.

         Gedaan te Brussel, 8 november 2019.

               Voor de Raad

               De voorzitter

            M. LINTILÄ


               27.1.2020

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 28/121

      P8_TA(2018)0256
      De gemoderniseerde associatieovereenkomst tussen de EU en Chili
      Aanbeveling van het Europees Parlement van 13 juni 2018 aan de Raad, de Commissie en de vicevoorzitter van de Commissie / hoge vertegenwoordiger van de Unie voor Buitenlandse Zaken en Veiligheidsbeleid over de gemoderniseerde associatieovereenkomst tussen de Europese Unie en Chili (2018/2018(INI))
      (2020/C 28/15)

         Het Europees Parlement,

                  —

                  gezien de artikelen 2 en 3, alsook Titel V, met name de artikelen 21 en 36, van het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU), en gezien het vijfde deel van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU),

                  —

                  gezien artikel 218 VWEU,

                  —

                  gezien de bestaande associatieovereenkomst tussen de Republiek Chili en de Europese Unie,

                  —

                  gezien de start van de onderhandelingen over de gemoderniseerde associatieovereenkomst tussen de Europese Unie en Chili op 16 november 2017,

                  —

                  gezien de goedkeuring door de Raad, op 13 november 2017, van de onderhandelingsrichtsnoeren voor deze overeenkomst,

                  —

                  gezien de gemeenschappelijke verklaring van de 25e vergadering van de Gemengde Parlementaire Commissie EU-Chili van 22 januari 2018,

                  —

                  gezien zijn aanbeveling van 14 september 2017 aan de Raad, de Commissie en de Europese Dienst voor extern optreden over de onderhandelingen over de modernisering van de handelspijler van de associatieovereenkomst EU-Chili (1),

                  —

                  gezien zijn resolutie van 13 september 2017 over de strategie van de EU voor de betrekkingen met Latijns-Amerika (2),

                  —

                  gezien de verklaring van het EU-Celac-forum voor het maatschappelijk middenveld van 11 mei 2015 over gelijkheid, rechten en democratische participatie van de volkeren in Europa, Latijns-Amerika en het Caribisch gebied,

                  —

                  gezien artikel 108, lid 4, en artikel 52 van zijn Reglement,

                  —

                  gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken (A8-0158/2018),

                  A.

                  overwegende dat Chili en de EU gemeenschappelijke waarden delen en nauwe culturele, economische en politieke banden onderhouden;

                  B.

                  overwegende dat Chili en de EU nauw samenwerken bij het aanpakken van regionale en mondiale uitdagingen zoals de klimaatverandering, internationale veiligheid, duurzame ontwikkeling en mondiale governance;

                  C.

                  overwegende dat Chili een belangrijke voorvechter is van democratie en mensenrechten, vrije en open handel en multilaterale betrekkingen; overwegende dat het land ook een sleutelrol speelt als lid van de Pacifische Alliantie, de Organisatie van Amerikaanse Staten (OAS) en de Unie van Zuid-Amerikaanse Naties (UZAN), een hooginkomensland is en lid van de OESO;

                  D.

                  overwegende dat Chili een belangrijke speler is in regionale aangelegenheden, bijvoorbeeld als garantiegever in het Colombiaanse vredesproces en de gesprekken van Santo Domingo tussen de Venezolaanse regering en de oppositie; overwegende dat Chili zich uit de gesprekken met Venezuela heeft teruggetrokken, omdat niet was voldaan aan de minimumvoorwaarden voor democratische presidentsverkiezingen en een normalisering van de institutionele situatie;

                  E.

                  overwegende dat in januari 2014 ook een kaderovereenkomst is gesloten inzake de deelname van Chili aan de crisisbeheersingsoperaties van de Europese Unie; overwegende dat Chili deelneemt aan de EUFOR ALTHEA-operatie in Bosnië en Herzegovina en aan talrijke VN-vredeshandhavingsoperaties, en daarmee blijk geeft van zijn inzet voor mondiale vrede en veiligheid;

                  F.

                  overwegende dat de recente parlements- en presidentsverkiezingen opnieuw hebben aangetoond dat Chili over een stabiele en volwassen democratie beschikt; overwegende dat Chili de voorbije decennia een sterke economische groei heeft gekend en een van de snelst groeiende economieën in de regio is; overwegende dat het land zijn hervormingsinspanningen voortzet;

                  G.

                  overwegende dat de legalisatie van abortus onder bepaalde omstandigheden wijst op een toenemende openheid in de Chileense samenleving wat betreft empowerment van vrouwen en meisjes;

                  H.

                  overwegende dat Chili in de menselijke ontwikkelingsindex 2016 als een land met een zeer hoge menselijke ontwikkeling wordt beschouwd, dat het het hoogst geplaatste Latijns-Amerikaanse land is en het 38e wereldwijd, vóór zeven EU-lidstaten;

                  I.

                  overwegende dat de bestaande associatieovereenkomst een belangrijke rol heeft gespeeld bij het verdiepen van de politieke betrekkingen tussen de EU en Chili en het handelsverkeer en de investeringsstromen aanzienlijk heeft versterkt; overwegende dat de onverminderde eerbiediging van de rechtsstaat en een stabiel wettelijk en politiek kader Chili en de EU in staat stellen het vrije ondernemerschap tot bloei te laten komen en een gunstig investeringsklimaat scheppen met waarborgen voor de inachtneming van het beginsel van rechtszekerheid;

                  J.

                  overwegende dat de EU en Chili recentelijk ruimere en ambitieuzere overeenkomsten hebben gesloten met andere partners; overwegende dat een modernisering van de associatieovereenkomst tussen de EU en Chili derhalve aanzienlijke kansen biedt voor een verdieping van de bestaande betrekkingen, ook op het gebied van buitenlandse zaken en veiligheid;

                  K.

                  overwegende dat de toekomstige associatieovereenkomst tussen de EU en Chili volledig in overeenstemming moet zijn met het transformerende karakter van de Agenda 2030 voor duurzame ontwikkeling en de rol van internationale ontwikkelingssamenwerking met het oog op de verwezenlijking van de doelstellingen inzake duurzame ontwikkeling (SDG's);

                  L.

                  overwegende dat een gemoderniseerde associatieovereenkomst, samen met de overeenkomsten met Mexico en Mercosur waarover momenteel (opnieuw) wordt onderhandeld, de rol van de EU als belangrijke bondgenoot van Latijns-Amerika zou versterken, op een moment dat andere spelers zoals China en Rusland steeds meer trachten hun invloed in de regio uit te breiden;

                  M.

                  overwegende dat de Gemengde Parlementaire Commissie EU-Chili (GPC) herhaaldelijk haar steun voor de modernisering van de associatieovereenkomst heeft uitgesproken, laatstelijk in de gemeenschappelijke verklaring van de 25e vergadering op 22 januari 2018;

                  1.

                  beveelt de Raad, de Commissie en de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid (vv/hv) het volgende aan:

                        Algemene beginselen

                              a)

                              de samenwerking tussen Chili en de EU, als twee gelijkgestemde partners in een nieuwe context van onzekerheid in de internationale betrekkingen, aanzienlijk te versterken, op basis van onze gezamenlijke waarden en beginselen van democratie, bestrijding van de klimaatverandering, tenuitvoerlegging van gendergelijkheid, de rechtsstaat, goed bestuur en eerbiediging van de mensenrechten en fundamentele vrijheden;

                              b)

                              ervoor te zorgen dat de gemoderniseerde overeenkomst met Chili ambitieus, alomvattend en evenwichtig is en tastbare voordelen oplevert voor de burgers, ondernemingen en economieën aan beide zijden; ervoor te zorgen dat de overeenkomst een van de meest geavanceerde wordt die de EU met derde landen heeft gesloten;

                              c)

                              de mensenrechtendimensie in de samenwerking tussen de EU en Chili te versterken in het licht van de mensenrechtenstrategie EU-Chili 2016-2020; in de overeenkomst een gezamenlijk engagement te bevestigen voor de bescherming en bevordering van de mensenrechten, fundamentele vrijheden, gendergelijkheid en de rechten van minderheden zoals de LGBTI-gemeenschap en inheemse volkeren, met afdwingbare mechanismen voor toezicht, regelmatige rapportage en geschillenbeslechting; Chili aan te moedigen om een oplossing te vinden voor de kwestie met de inheemse Mapuche-bevolking en andere inheemse volkeren; in alle toekomstige associatieovereenkomsten vast te houden aan de praktijk om een mensenrechtenclausule in de overeenkomst op te nemen; de regelmatige dialoog over de mensenrechten tussen de EU en Chili voort te zetten om ook in het kader van de multilaterale samenwerking het institutionele kader en het overheidsbeleid ter bevordering van de mensenrechten te versterken;

                              d)

                              Chili aan te moedigen om een goede rechtsbedeling en eerlijke gerechtelijke procedures te verzekeren, in volledige overeenstemming met de internationale normen;

                              e)

                              te streven naar de bevordering van duurzame sociaaleconomische ontwikkeling, armoedebestrijding en de vermindering van de ongelijkheid, in het licht van de toezegging van Chili om in het kader van de Agenda 2030 de SDG's te verwezenlijken;

                              f)

                              Chili te helpen bij het verbeteren van de onderwijsnormen en -programma's om ervoor te zorgen dat ook mensen met de laagste inkomens toegang hebben tot hoger onderwijs; de banden tussen universiteiten en de arbeidsmarkt te versterken om de vaardigheidskloof te overbruggen en werkgelegenheid voor jongeren te bevorderen;

                              g)

                              de bescherming van sociale en milieurechten te bevorderen en de daadwerkelijke toepassing van de verdragen van de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO), alsook de uitbanning van gedwongen en kinderarbeid te verzekeren;

                        Multilaterale betrekkingen en regionale en internationale samenwerking

                              h)

                              de dialoog en samenwerking te versterken ten aanzien van regionale en mondiale problemen zoals georganiseerde misdaad, drugshandel, toenemende ongelijkheid, migratie, terrorisme en klimaatverandering, met inbegrip van de tenuitvoerlegging van de Agenda 2030; de samenwerking tussen de EU en Chili op het gebied van migratiebeleid te ondersteunen en overnameregelingen vast te stellen, onder meer ook voor staatlozen en onderdanen van derde landen;

                              i)

                              oog te houden voor het belang van de multilaterale agenda en het feit dat bilaterale onderhandelingen de ambitie om multilateraal vooruitgang te boeken niet mogen ondermijnen;

                              j)

                              bij te dragen tot een versterking van de multilaterale betrekkingen en de internationale samenwerking om de internationale veiligheid te verbeteren en de wereldproblemen op doeltreffende wijze aan te pakken; te komen tot een betere coördinatie van de standpunten van beide partijen in internationale organisaties en fora;

                              k)

                              Chili aan te moedigen om initiatieven voor regionale integratie en samenwerking te blijven ondersteunen, met name de Pacifische Alliantie, die bemoedigende resultaten kan voorleggen als echte, actieve drijvende kracht voor economische integratie tussen de leden in de regio, alsook UZAN en de Gemeenschap van Latijns-Amerikaanse en Caribische Staten (Celac); na te gaan of de EU de status van waarnemer kan krijgen in de Pacifische Alliantie;

                        Politieke dialoog en samenwerking

                              l)

                              te komen tot een zinvolle, regelmatige dialoog over alle belangrijke kwesties, en daarbij de bestaande gesprekskaders ten volle te benutten en verder uit te bouwen; via het Partnerschapsinstrument (PI) beschikbare middelen te mobiliseren om strategische doelstellingen te verwezenlijken;

                              m)

                              te voorzien in nauwe samenwerking op het gebied van veiligheid en defensie, met name conflictpreventie, maritieme veiligheid, ontwapening en non-proliferatie; een grotere deelname van Chili mogelijk te maken aan de missies en operaties in het kader van het gemeenschappelijk veiligheids- en defensiebeleid van de Unie (GVDB);

                              n)

                              sterkere samenwerking mogelijk te maken bij de bestrijding van terrorisme, georganiseerde misdaad en cybercriminaliteit en bij de preventie van radicalisering en internationale criminaliteit, zonder afbreuk te doen aan de burgerlijke vrijheden en de grondrechten; actie te ondernemen in de context van de mondiale strijd tegen het terrorisme door de versterking van de mechanismen, maatregelen en organen voor mondiale en regionale samenwerking in overeenstemming met het internationale recht en de beginselen van het Handvest van de Verenigde Naties;

                              o)

                              de samenwerking te verbeteren in de strijd tegen corruptie, witwassen en belastingontduiking; in de overeenkomst bepalingen op te nemen inzake normen op het gebied van fiscale transparantie en goed fiscaal bestuur, die het engagement van de partijen bevestigen om internationale normen toe te passen in de strijd tegen belastingontwijking en belastingontduiking;

                              p)

                              niet te vergeten dat corruptie mensenrechten, gelijkheid, sociale rechtvaardigheid, handel en eerlijke concurrentie ondermijnt en aldus de economische groei belemmert; specifieke secties op te stellen met duidelijke en krachtige toezeggingen en maatregelen om corruptie in al haar vormen te bestrijden en internationale normen en multilaterale anticorruptieovereenkomsten ten uitvoer te leggen;

                              q)

                              mobiliteit tussen de EU en Chili aan te moedigen; uitwisselingsprogramma's voor jongeren en studenten, beurs- en opleidingsprogramma's te bevorderen, onder meer via het ERASMUS+-programma; verdere inspanningen te doen met het oog op de volledige wederzijdse erkenning van academische kwalificaties en de modernisering, toegankelijkheid en internationalisering van het hoger onderwijs;

                              r)

                              de overdracht van wetenschappelijke en technologische kennis te bevorderen en de samenwerking op het gebied van onderzoek en ontwikkeling te intensiveren, en daarbij de mogelijkheden van bestaande programma's zoals Horizon 2020 ten volle te benutten;

                              s)

                              de betrekkingen op het gebied van internationale samenwerking te bevorderen en te versterken, op de grondslag van het in 2015 ondertekende Memorandum van overeenstemming over internationale samenwerking; innovatieve mechanismen in het leven te roepen om de driehoekssamenwerking en regionale samenwerking met derde partijen binnen en buiten Latijns-Amerika te verdiepen en te versterken via programma's zoals EUROsociAL+, Euroclima+ en samenwerkingsprogramma's inzake drugsbeleid zoals COPOLAD;

                              t)

                              een methodologie te ontwikkelen om de effecten van de gemoderniseerde overeenkomst op mannen en vrouwen in kaart te brengen en de resultaten te gebruiken als grondslag voor het opzetten van beleid om genderevenwicht te verwezenlijken;

                              u)

                              het gezamenlijke engagement in de Overeenkomst van Parijs en de Agenda 2030 te bevestigen en te zorgen voor nauwe samenwerking tussen de EU en Chili op het gebied van milieubescherming en de strijd tegen de klimaatverandering; het partnerschap voor technische en beleidssamenwerking te versterken op cruciale milieugebieden, inclusief CO2-emissies voor internationaal vervoer, het behoud van de biodiversiteit en duurzame productie en consumptie; nauwere samenwerking op het gebied van de circulaire economie aan te moedigen met het oog op een betere hulpbronnenefficiëntie, duurzaam gebruik van natuurlijke rijkdommen, eco-innovatie en waterbeheer; meer steun te verlenen voor projecten die erop gericht zijn de gevolgen van de klimaatverandering te beperken;

                              v)

                              nauwer samen te werken op het gebied van onderzoek en ontwikkeling en bij het gebruik van de aardobservatiesatellietgegevens van het Copernicus-programma van de EU voor milieudoeleinden;

                              w)

                              culturele samenwerking te bevorderen en de diaspora in Chili en de EU te ondersteunen met het doel buitenlandse investeringen zowel in de EU als in Chili aan te moedigen;

                              x)

                              de toegang tot water als een grondrecht van de mens te bevestigen;

                        Institutionele bepalingen

                              y)

                              ervoor te zorgen dat de associatieovereenkomst gebaseerd is op een sterke parlementaire participatie, waarbij de huidige bepalingen en samenwerkingsmechanismen worden versterkt zodat een grotere inbreng in en controle op de tenuitvoerlegging mogelijk wordt gemaakt, met name via het bestaande interparlementaire formaat van de GPC; de GPC de mogelijkheid te geven om relevante informatie over de associatieovereenkomst te verzoeken;

                              z)

                              te zorgen voor passende betrokkenheid van het maatschappelijk middenveld, zowel bij de onderhandelingen als bij de uitvoeringsfase van de associatieovereenkomst, onder meer maar niet uitsluitend via het Gemengd Raadgevend Comité; te zorgen voor het noodzakelijke institutionele kader om politieke dialoog met maatschappelijke organisaties in beide regio's mogelijk te maken;

                              aa)

                              het Parlement in iedere fase van de onderhandelingen onverwijld en ten volle te informeren, overeenkomstig artikel 218, lid 10, van het VWEU, waarbij het Parlement tevens de onderhandelingsteksten en notulen van elke onderhandelingsronde moet ontvangen; is in dit verband verheugd over het besluit van de Raad van 22 januari 2018 tot publicatie van het onderhandelingsmandaat dat de Commissie en de vv/hv in november 2017 hebben ontvangen;

                              ab)

                              de recente publicatie van de onderhandelingsrichtsnoeren aan te grijpen als een belangrijk precedent en de toezegging te doen om in de toekomst alle onderhandelingsrichtsnoeren voor internationale overeenkomsten te publiceren;

                              ac)

                              de onderhandelingen over de associatieovereenkomst te bespoedigen zodat deze vóór het einde van de lopende zittingsperiode door het Europees Parlement kan worden geratificeerd;

                              ad)

                              ervoor te zorgen dat de gevestigde praktijk om de voorlopige toepassing van de nieuwe overeenkomst op te schorten tot het Parlement zijn goedkeuring heeft gegeven, op alle niveaus wordt geëerbiedigd;

                  2.

                  verzoekt zijn Voorzitter deze aanbeveling te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid en de president, de regering en het parlement van de Republiek Chili.

         (1)  Aangenomen teksten, P8_TA(2017)0354.

         (2)  Aangenomen teksten, P8_TA(2017)0345.


title: Aanbeveling van de Europese Centrale Bank van 17 januari 2020 betreffende dividenduitkeringsbeleid (ECB/2020/1)2020/C 30/01

text:
               29.1.2020

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/1

      AANBEVELING VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK
      van 17 januari 2020
      betreffende dividenduitkeringsbeleid
      (ECB/2020/1)
      (2020/C 30/01)
      DE RAAD VAN BESTUUR VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK,
      Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 127, lid 6, en artikel 132,
      Gezien de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank, en met name artikel 34,
      Gezien Verordening (EU) nr. 1024/2013 van de Raad van 15 oktober 2013 waarbij aan de Europese Centrale Bank specifieke taken worden opgedragen betreffende het beleid inzake het prudentieel toezicht op kredietinstellingen (1), en met name artikel 4, lid 3,
      Gezien Verordening (EU) nr. 468/2014 van de Europese Centrale Bank van 16 april 2014 tot vaststelling van een kader voor samenwerking binnen het Gemeenschappelijk Toezichtsmechanisme tussen de Europese Centrale Bank en nationale bevoegde autoriteiten en met nationale aangewezen autoriteiten (GTM-kaderverordening) (ECB/2014/17) (2),
      Overwegende hetgeen volgt:
      Kredietinstellingen moeten zich blijven voorbereiden op een tijdige en volledige toepassing van Verordening (EU) nr. 575/2013 (3) van het Europees Parlement en de Raad en van Richtlijn 2013/36/EU van het Europees Parlement en de Raad (4), en zich voorbereiden op de afloop van de overgangsperiode voorzien in Verordening (EU) 2017/2395 van het Europees Parlement en de Raad (5) om de mogelijk aanzienlijke impact op het tier 1-kernkapitaal als gevolg van te verwachten kredietverliezen krachtens IFRS 9 in een uitdagend macro-economisch en financieel klimaat te beperken, welke impact druk uitoefent op de winstgevendheid van kredietinstellingen, en daarmee ook hun vermogen tot het opbouwen van hun vermogensbuffers. Hoewel kredietinstellingen de economie moeten financieren, is een conservatief uitkeringsbeleid bovendien onderdeel van een adequaat risicobeheer en een deugdelijk bankenstelsel. Dezelfde methode als die in Aanbeveling ECB/2019/1 van de Europese Centrale Bank (6) is opgenomen moet worden toegepast,
      HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING VASTGESTELD:

         I.

                  1.

                  Kredietinstellingen moeten dividendbeleid vaststellen op basis van conservatieve en voorzichtige aannames teneinde, na iedere uitkering, te voldoen aan de toepasselijke kapitaalvereisten en de resultaten van procedure voor prudentiële toetsing en evaluatie (supervisory review and evaluation process — SREP).

                              a)

                              Kredietinstellingen moeten te allen tijde voldoen aan de toepasselijke minimumkapitaalvereisten (“pijler 1-vereisten”). Zulks omvat een tier 1-kernkapitaalratio van 4,5 %, een tier 1-kapitaalratio van 6 % en een totale kapitaalratio van 8 %, zoals bepaald in artikel 92 van Verordening (EU) nr. 575/2013.

                              b)

                              Bovendien moeten kredietinstellingen te allen tijde voldoen aan de kapitaalvereisten die zijn opgelegd door het op de SREP volgende besluit ter uitvoering van artikel 16, lid 2, onder a), van Verordening (EU) nr. 1024/2013 en die verder gaan dan de pijler 1-vereisten (“pijler 2-vereisten”).

                              c)

                              Kredietinstellingen moeten tevens voldoen aan het gecombineerd buffervereiste, zoals gedefinieerd in artikel 128, lid 6, van Richtlijn 2013/36/EU.

                              d)

                              Kredietinstellingen moeten ook uiterlijk op de toepasselijke datum van volledige infasering voldoen aan van hun vereiste “fully loaded” (7) tier 1-kernkapitaalratio, hun tier 1-kapitaalratio en hun totale kapitaalratio. Dit betreft de volledige toepassing van de bovenvermelde ratio's na de toepassing van de overgangsbepalingen en het gecombineerd buffervereiste, zoals gedefinieerd in artikel 128, lid 6, van Richtlijn 2013/36/EU. De overgangsbepalingen zijn opgenomen in titel XI van Richtlijn 2013/36/EU en in deel 10 van Verordening (EU) nr. 575/2013.

                              e)

                              Kredietinstellingen die besloten hebben om de in Verordening (EU) 2017/2395 vervatte regelingen toe te passen gedurende de overgangsperiode, moeten ook uiterlijk op het einde van de in die verordening neergelegde overgangsperiode voldoen aan hun “fully loaded” tier 1-kernkapitaalratio.

                        Aan deze vereisten moet zowel op geconsolideerd niveau en, indien toepasselijk, op gesubconsolideerd niveau, alsook op individuele basis voldaan worden, tenzij op individuele basis een ontheffing is verleend van de toepassing van prudentiële vereisten, zoals voorzien in de artikelen 7 en 10 van Verordening (EU) nr. 575/2013.

                  2.

                  Met betrekking tot de betaling van dividenden door kredietinstellingen (8) in 2020 over het boekjaar 2019 beveelt de ECB de volgende indeling aan:

                              a)

                              Categorie 1: Kredietinstellingen die i) voldoen aan de toepasselijke kapitaalvereisten zoals bedoeld in lid 1, onder a) en b) en c), en ii) die reeds voldoen aan hun “fully loaded” ratio's zoals bedoeld in lid 1, onder d) en e), per 31 december 2019, moeten hun nettowinst op conservatieve wijze in dividenden uitkeren, zodat zij kunnen blijven voldoen aan alle SREP-vereisten en -resultaten, zelfs onder verslechterde economische en financiële omstandigheden;

                              b)

                              Categorie 2: Kredietinstellingen die per 31 december 2019 voldoen aan de toepasselijke kapitaalvereisten zoals bedoeld in lid 1, onder a), b) en c), maar per 31 december 2019 niet voldoen aan hun “fully loaded” ratio's zoals bedoeld in lid 1, onder d) en e), naargelang het geval, moeten hun nettowinst op conservatieve wijze in dividenden uitkeren, zodat zij kunnen blijven voldoen aan alle SREP-vereisten en -resultaten, zelfs onder verslechterde economische en financiële omstandigheden. Voorts mogen zij in principe alleen dividenden uitkeren voor zover is voldaan aan lid 1, onder d), en ten minste een lineair (9) pad richting de vereiste “fully loaded” kapitaalvereisten zoals bedoeld in lid 1, onder e), en de SREP-resultaten wordt gewaarborgd;

                              c)

                              Categorie 3: Kredietinstellingen die niet voldoen aan de in lid 1, onder a), b) of c), bedoelde vereisten keren in beginsel geen dividend uit.

                        Kredietinstellingen die niet aan deze aanbeveling kunnen voldoen omdat zij zich wettelijk verplicht achten dividenden uit te keren, moeten onverwijld contact opnemen met hun gezamenlijk toezichthoudend team.
                  Van kredietinstellingen in de categorieën 1, 2 en 3, zoals vermeld in lid 2, onder a), b) en c), wordt tevens verwacht dat zij voldoen aan pijler 2-aanbevelingen. Indien een kredietinstelling onder het niveau van pijler 2-aanbevelingen actief is, of verwacht te zijn, moet zij onverwijld contact opnemen met haar gezamenlijk toezichthoudend team. De ECB zal de redenen toetsen waarom het kapitaalniveau van de kredietinstelling is gedaald, of naar verwachting zal dalen, en zal passende en evenredige instellingsspecifieke maatregelen overwegen.
                  Instellingen moeten eveneens in hun dividendenbeleid en hun kapitaalbeheer rekening houden met de mogelijke impact op vraag naar kapitaal wegens toekomstige wijzigingen in de juridische, regelgevende en boekhoudkundige kaders van de Unie. Bij gebreke van specifieke informatie van het tegendeel, zullen de toekomstige pijler 2-vereisten en pijler 2-aanbevelingen die worden gebruikt in de kapitaalplanning naar verwachting minstens even hoog te zijn als de actuele niveaus.

         II.

      Deze aanbeveling is gericht tot belangrijke onder toezicht staande entiteiten en belangrijke onder toezicht staande groepen zoals gedefinieerd in artikel 2, punten 16 en 22, van Verordening (EU) nr. 468/2014 (ECB/2014/17).

         III.

      Deze aanbeveling is tevens gericht tot nationale bevoegde en nationale aangewezen autoriteiten met betrekking tot minder belangrijke onder toezicht staande entiteiten en minder belangrijke onder toezicht staande groepen zoals gedefinieerd in artikel 2, punten 7 en 23, van Verordening (EU) nr. 468/2014 (ECB/2014/17). De nationale bevoegde en nationale aangewezen autoriteiten worden geacht deze aanbeveling toe te passen op die entiteiten en groepen indien dit nodig wordt geacht (10).

         Gedaan te Frankfurt am Main, 17 januari 2020.

               De president van de ECB

            Christine LAGARDE

         (1)  PB L 287 van 29.10.2013, blz. 63.

         (2)  PB L 141 van 14.5.2014, blz. 1.

         (3)  Verordening (EU) nr. 575/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende prudentiële vereisten voor kredietinstellingen en beleggingsondernemingen en tot wijziging van Verordening (EU) nr. 648/2012 (PB L 176 van 27.6.2013, blz. 1).

         (4)  Richtlijn 2013/36/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende toegang tot het bedrijf van kredietinstellingen en het prudentieel toezicht op kredietinstellingen en beleggingsondernemingen, tot wijziging van Richtlijn 2002/87/EG en tot intrekking van de Richtlijnen 2006/48/EG en 2006/49/EG (PB L 176 van 27.6.2013, blz. 338).

         (5)  Verordening (EU) 2017/2395 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2017 tot wijziging van Verordening (EU) nr. 575/2013 wat betreft de overgangsregelingen ter beperking van de gevolgen van de invoering van IFRS 9 voor het eigen vermogen en ter behandeling als grote risicoblootstellingen van blootstellingen met betrekking tot bepaalde overheidsinstanties welke in de nationale valuta van een lidstaat luiden (PB L 345 van 27.12.2017, blz. 27).

         (6)  Aanbeveling ECB/2019/1 van de Europese Centrale Bank van 7 januari 2019 betreffende beleid inzake dividenduitkeringen (PB C 11 van 23.12.2016, blz. 1).

         (7)  Alle buffers op “fully-loaded”-niveaus.

         (8)  Kredietinstellingen kunnen verschillende rechtsvormen hebben, bijv. beursgenoteerde bedrijven en vennootschappen zonder aandelen, zoals onderlinge maatschappijen, coöperaties of spaarinstellingen. De in deze aanbeveling gebruikte term “dividend” heeft betrekking op elk type contante uitbetaling dat goedkeuring vereist door de algemene vergadering.

         (9)  In de praktijk houdt dit in dat voor de rest van de overgangsperiode kredietinstellingen in principe ten minste het pro rata bedrag per jaar moeten inhouden van het gat richting hun “fully loaded” tier 1-kernkapitaalratio, hun tier 1-kapitaalratio en hun totale kapitaalratio, zoals vermeld in lid 1, onder e);

         (10)  Indien deze aanbeveling wordt toegepast op minder belangrijke onder toezicht staande entiteiten en minder belangrijke onder toezicht staande groepen die zich niet in tot naleving in staat achten, omdat zij zich wettelijk verplicht achten dividenden uit te keren, dan moeten zij onverwijld contact opnemen met hun nationale bevoegde autoriteiten.


title: Aanbeveling van de Raad van 20 juli 2020 over het nationale hervormingsprogramma 2020 van België en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma 2020 van België 2020/C 282/01

text:
               26.8.2020

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/1

      AANBEVELING VAN DE RAAD
      van 20 juli 2020
      over het nationale hervormingsprogramma 2020 van België en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma 2020 van België
      (2020/C 282/01)
      DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
      Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148, lid 4,
      Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid (1), en met name artikel 5, lid 2,
      Gezien de aanbeveling van de Europese Commissie,
      Gezien de resoluties van het Europees Parlement,
      Gezien de conclusies van de Europese Raad,
      Gezien het advies van het Comité voor de werkgelegenheid,
      Gezien het advies van het Economisch en Financieel Comité,
      Gezien het advies van het Comité voor sociale bescherming,
      Gezien het advies van het Comité voor de economische politiek,
      Overwegende hetgeen volgt:

                  (1)

                  Op 17 december 2019 heeft de Commissie haar goedkeuring gehecht aan de jaarlijkse strategie voor duurzame groei en daarmee de aanzet gegeven tot het Europees Semester 2020 voor coördinatie van het economisch beleid. Daarbij is terdege rekening gehouden met de op 17 november 2017 door het Europees Parlement, de Raad en de Commissie geproclameerde Europese pijler van sociale rechten. Op 17 december 2019 heeft de Commissie op basis van Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de Raad (2) ook het waarschuwingsmechanismeverslag aangenomen, waarin zij België niet heeft genoemd als een van de lidstaten die aan een diepgaande evaluatie zullen worden onderworpen. Tevens heeft de Commissie op die datum een aanbeveling voor een aanbeveling van de Raad over het economisch beleid van de eurozone aangenomen.

                  (2)

                  Op 26 februari 2020 is het landverslag 2020 voor België gepubliceerd. Daarin werd de vooruitgang beoordeeld die België bij de uitvoering van de op 9 juli 2019 (3) door de Raad aangenomen landspecifieke aanbevelingen (“de landspecifieke aanbevelingen 2019”) heeft gemaakt, alsmede het gevolg dat is gegeven aan de landspecifieke aanbevelingen die in eerdere jaren werden aangenomen, en de vooruitgang die België bij het nastreven van zijn nationale Europa 2020-doelstellingen heeft geboekt.

                  (3)

                  Op 11 maart 2020 heeft de Wereldgezondheidsorganisatie de uitbraak van COVID-19 officieel uitgeroepen tot een wereldwijde pandemie. Deze pandemie vormt een ernstige bedreiging voor de volksgezondheid en treft burgers, samenlevingen en economieën. Zij zet de nationale zorgstelsels onder zware druk, verstoort de mondiale toeleveringsketens, veroorzaakt volatiliteit op de financiële markten en sterke schommelingen in de consumentenvraag, en heeft negatieve gevolgen voor meerdere sectoren. Zij vormt een bedreiging voor de banen en het inkomen van mensen, alsmede voor ondernemingen. De pandemie heeft geleid tot een grote economische schok die nu al ernstige gevolgen heeft in de Unie. Op 13 maart 2020 heeft de Commissie een mededeling aangenomen waarin wordt opgeroepen tot een gecoördineerde economische aanpak van de crisis door alle actoren op nationaal en Unieniveau.

                  (4)

                  Meerdere lidstaten hebben een noodtoestand uitgeroepen of noodmaatregelen getroffen. Elke noodmaatregel moet strikt proportioneel, noodzakelijk en beperkt in de tijd zijn, en moet overeenstemmen met de Europese en internationale normen. Ze moeten onderworpen zijn aan democratisch toezicht en onafhankelijke rechterlijke controle.

                  (5)

                  Op 20 maart 2020 heeft de Commissie een mededeling aangenomen over de activering van de algemene ontsnappingsclausule van het stabiliteits- en groeipact. De algemene ontsnappingsclausule, die in artikel 5, lid 1, artikel 6, lid 3, artikel 9, lid 1, en artikel 10, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 en in artikel 3, lid 5, en artikel 5, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1467/97 van de Raad (4) is neergelegd, vergemakkelijkt de coördinatie van het begrotingsbeleid in tijden van ernstige economische neergang. In haar mededeling van 20 maart 2020 was de Commissie van mening dat, gelet op de verwachte ernstige economische neergang ten gevolge van de COVID-19-pandemie, aan de voorwaarden om de algemene ontsnappingsclausule te activeren voldaan is en heeft zij de Raad verzocht deze conclusie te bekrachtigen. Op 23 maart 2020 stemden de ministers van Financiën van de lidstaten in met de beoordeling van de Commissie. Zij waren het erover eens dat de ernstige economische neergang een resoluut, ambitieus en gecoördineerd antwoord vergt. De activering van de algemene ontsnappingsclausule maakt het mogelijk tijdelijk af te wijken van het aanpassingstraject in de richting van de begrotingsdoelstelling op middellange termijn, op voorwaarde dat daardoor de houdbaarheid van de begroting op middellange termijn niet in gevaar komt. Voor het correctieve deel kan de Raad, op aanbeveling van de Commissie, ook besluiten een herzien begrotingstraject vast te stellen. De algemene ontsnappingsclausule schorst de procedures van het stabiliteits- en groeipact niet. Deze clausule staat lidstaten toe af te wijken van de budgettaire verplichtingen die normaliter van toepassing zijn en stelt de Commissie en de Raad in staat om de nodige maatregelen op het gebied van beleidscoördinatie binnen het kader van het pact te nemen.

                  (6)

                  Er is voortdurende actie nodig om de verspreiding van de COVID-19-pandemie te beperken en te beheersen, de veerkracht van de nationale zorgstelsels te versterken, de sociaal-economische gevolgen van de pandemie te verzachten door middel van ondersteunende maatregelen voor bedrijven en huishoudens, alsmede om te zorgen voor adequate gezondheids- en veiligheidsomstandigheden op de werkplek met het oog op de hervatting van de economische activiteit. De Unie moet ten volle gebruikmaken van de verschillende instrumenten waarover zij beschikt om de lidstaten op die gebieden te ondersteunen. Tegelijkertijd moeten de lidstaten en de Unie samenwerken om de maatregelen voor te bereiden die nodig zijn voor het bewerkstelligen van een terugkeer naar de normale werking van onze samenlevingen en economieën en naar duurzame groei, waarin zij onder meer de groene transitie en de digitale transformatie moeten integreren, en waarbij lessen uit de crisis worden getrokken.

                  (7)

                  De COVID-19-crisis toont aan hoe flexibel de interne markt zich kan aanpassen aan buitengewone omstandigheden. Om een vlotte en soepele overgang naar de herstelfase en het vrije verkeer van goederen, diensten en werknemers te waarborgen, moeten uitzonderlijke maatregelen die de werking van de interne markt belemmeren, evenwel worden geschrapt zodra zij niet langer onmisbaar zijn. De huidige crisis toont aan dat er behoefte is aan crisisparaatheidsplannen in de zorgsector. Verbeterde aankoopstrategieën, gediversifieerde toeleveringsketens en strategische reserves van essentiële goederen zijn enkele van de cruciale elementen voor de ontwikkeling van uitgebreidere crisisparaatheidsplannen.

                  (8)

                  De Uniewetgever heeft de relevante wetgeving reeds door middel van Verordeningen (EU) 2020/460 (5) en (EU) 2020/558 (6) van het Europees Parlement en de Raad gewijzigd om de lidstaten in staat te stellen gebruik te maken van alle niet-benutte middelen uit de Europese structuur- en investeringsfondsen, zodat zij de uitzonderlijke effecten van de COVID-19-pandemie kunnen aanpakken. Die wijzigingen leiden tot meer flexibiliteit en vereenvoudigde en gestroomlijnde procedures. Om de druk op de kasstroom te verlichten, kunnen lidstaten in het boekjaar 2020-2021 ook gebruikmaken van een medefinancieringspercentage van 100 % uit de begroting van de Unie. België wordt aangemoedigd ten volle gebruik te maken van die mogelijkheden om bijstand te bieden aan de mensen en sectoren die het zwaarst worden getroffen.

                  (9)

                  Als gevolg van de uiteenlopende specialisatiepatronen zullen de sociaal-economische gevolgen van de COVID-19-pandemie waarschijnlijk ongelijk verdeeld zijn over de regio’s. Een aanzienlijk risico hierbij is dat de inter- en intraregionale verschillen binnen België groter worden. De huidige situatie gaat ook gepaard met het gevaar dat het convergentieproces tussen de lidstaten tijdelijk stilvalt, hetgeen gerichte beleidsacties noodzakelijk maakt.

                  (10)

                  Op 30 april 2020 heeft België zijn nationale hervormingsprogramma 2020 en zijn stabiliteitsprogramma 2020 ingediend. Om met de onderlinge verbanden tussen beide programma’s rekening te houden, zijn deze tegelijkertijd geëvalueerd.

                  (11)

                  België valt momenteel onder het preventieve deel van het stabiliteits- en groeipact en is onderworpen aan de schuldregel.

                  (12)

                  Op 13 juli 2018 heeft de Raad België aanbevolen ervoor te zorgen dat het nominale groeipercentage van de netto primaire overheidsuitgaven (7) in 2019 niet hoger ligt dan 1,8 %, wat neerkomt op een jaarlijkse structurele aanpassing van 0,6 % van het bruto binnenlands product (bbp). Aangezien werd geoordeeld dat België in aanmerking kwam voor de gevraagde tijdelijke afwijking van 0,5 % van het bbp op grond van de clausule inzake structurele hervormingen, werd de vereiste structurele aanpassing voor 2019 verminderd tot 0,1 % van het bbp, wat overeenstemt met een nominaal groeipercentage van de netto primaire uitgaven dat niet hoger ligt dan 2,8 % in 2019. De algehele beoordeling van de Commissie bevestigt een significante afwijking van het aanbevolen aanpassingstraject in de richting van de begrotingsdoelstelling op middellange termijn in 2019 en over 2018 en 2019 samen. Dit is een relevante factor in het verslag van de Commissie dat overeenkomstig artikel 126, lid 3, van het Verdrag is opgesteld en waarin wordt beoordeeld of België in 2019 aan het schuldcriterium heeft voldaan.

                  (13)

                  In haar stabiliteitsprogramma 2020 voorziet de federale regering dat het nominale saldo zal verslechteren van een tekort van 1,9 % van het bbp in 2019 tot een tekort van 7,5 % van het bbp in 2020. Na in 2019 te zijn gedaald tot 98,6 % van het bbp, zal de overheidsschuldquote volgens het stabiliteitsprogramma 2020 naar verwachting in 2020 oplopen tot ongeveer 115 % van het bbp. De macro-economische en budgettaire vooruitzichten worden beïnvloed door de grote onzekerheid vanwege de COVID-19-pandemie.

                  (14)

                  Als reactie op de COVID-19-pandemie en als onderdeel van een gecoördineerde Unieaanpak heeft België tijdige begrotingsmaatregelen vastgesteld om de capaciteit van het zorgstelsel te vergroten, de pandemie in te dammen en bijstand te verlenen aan personen en sectoren die bijzonder getroffen zijn. Volgens het stabiliteitsprogramma 2020 bedroegen die begrotingsmaatregelen 2,3 % van het bbp. De maatregelen omvatten een federale regeling voor tijdelijke werkloosheid, een vervangingsinkomen voor zelfstandigen, federale middelen voor crisisgerelateerde uitgaven, verschillende regionale toelagen voor ondernemingen of personen en sectorale subsidies. De kwantificering van de tekortverhogende maatregelen valt grotendeels samen met de ramingen van de Commissie, wanneer rekening wordt gehouden met de verschillende behandeling van de kosten van automatische stabilisatoren. Daarnaast heeft België maatregelen aangekondigd die, ook al hebben zij geen rechtstreekse gevolgen voor de begroting, toch zullen bijdragen tot het verlenen van liquiditeitssteun aan ondernemingen. Deze maatregelen hebben betrekking op zowel federale als regionale garanties op leningen voor ondernemingen en zelfstandigen, die volgens de ramingen van het stabiliteitsprogramma 2020 op 11,8 % van het bbp uitkomen. Betalingsuitstel, met name voor personen- en vennootschapsbelasting en sociale bijdragen, is ook ten uitvoer gelegd, maar het stabiliteitsprogramma 2020 voorziet niet in enige kwantificering van dit betalingsuitstel. Over het algemeen zijn de door België genomen maatregelen in overeenstemming met de richtsnoeren uit de mededeling van de Commissie van 13 maart 2020. De volledige uitvoering van de noodmaatregelen en van ondersteunende begrotingsmaatregelen, gevolgd door een heroriëntering van het begrotingsbeleid naar het tot stand brengen van prudente begrotingssituaties als de economische omstandigheden dat toelaten, zal bijdragen tot het behoud van budgettaire houdbaarheid op middellange termijn.

                  (15)

                  Op basis van de voorjaarsprognoses 2020 van de Commissie bij ongewijzigd beleid wordt het overheidssaldo van België geraamd op -8,9 % van het bbp in 2020 en -4,2 % van het bbp in 2021. Verwacht wordt dat de overheidsschuldquote in 2020 op 113,8 % van het bbp zal uitkomen.

                  (16)

                  Op 20 mei 2020 heeft de Commissie een overeenkomstig artikel 126, lid 3, VWEU opgesteld verslag uitgebracht omdat België zich in 2019 niet aan de schuldregel heeft gehouden, en gelet op de geplande overschrijding van de tekortdrempel van 3 % van het bbp in 2020. In het algemeen blijkt uit de analyse van de Commissie dat de tekort- en schuldcriteria in de zin van het Verdrag en van Verordening (EG) nr. 1467/97 niet nageleefd zijn.

                  (17)

                  Als antwoord op de COVID-19-pandemie hebben de Belgische autoriteiten een uitgebreid pakket maatregelen goedgekeurd om de sociale en economische gevolgen van de diepe economische neergang te verzachten. Er is een garantieregeling van 50 miljard EUR opgezet voor nieuwe kortlopende kredieten die aan levensvatbare bedrijven worden verstrekt. De gewesten en gemeenschappen hebben ook garanties verstrekt voor overbruggings- en reguliere bedrijfskredieten, liquiditeitssteun aan bedrijven in de vorm van directe leningen en maatregelen om bedrijven die het zwaarst door de COVID-19-crisis zijn getroffen, financieel te ondersteunen. De terugbetalingstermijn van bestaande hypotheken en bedrijfskredieten kan worden verlengd. Er is een tijdelijk moratorium op faillissementsprocedures voor zwaar getroffen bedrijven ingesteld. Er zijn verschillende stimulansen ingevoerd om meer werknemers aan te moedigen aan het werk te blijven of opnieuw aan het werk te gaan. Voor de betaling van socialezekerheidsbijdragen en belastingen, zoals belasting over de toegevoegde waarde, vennootschapsbelasting en personenbelasting, kan in sommige gevallen worden voorzien in uitstel of een vrijstelling. De federale regering heeft het mogelijk gemaakt dat door de COVID-19-crisis getroffen bedrijven een beroep doen op de regeling voor tijdelijke werkloosheid wegens overmacht, met verhoogde uitkeringen. Voor zelfstandigen die hun zelfstandige activiteit gedurende ten minste zeven opeenvolgende dagen hebben moeten onderbreken, is een maandelijks vervangingsinkomen beschikbaar. De degressiviteit van de werkloosheidsuitkeringen wordt tijdelijk bevroren. De federale regering werkt ook aan een reeks aanvullende maatregelen om te voorkomen dat bedrijven insolvabel worden, zoals een vrijstelling van de vennootschaps- en personenbelasting voor het boekjaar 2020.

                  (18)

                  Het Belgische zorgstelsel presteert goed op het gebied van het verstrekken van acute zorg in ziekenhuizen. De COVID-19-pandemie heeft evenwel een aantal tekortkomingen aan het licht gebracht in de veerkracht van het zorgstelsel bij een ernstige volksgezondheidscrisis. Dit wijst erop dat België te kampen heeft met een structureel tekort aan zorgwerkers dat moet worden aangepakt. In de nabije toekomst blijft het cruciaal om te zorgen voor voldoende kritieke medische producten, met inbegrip van beschermende uitrusting, in het bijzonder voor zorgwerkers en werknemers die bij de uitoefening van hun beroep aan het virus kunnen worden blootgesteld. Een strategie op het gebied van openbare gezondheidszorg, die volledig is gecoördineerd met het beleid inzake preventie en langdurige zorg, blijft op de korte en middellange termijn essentieel om ervoor te zorgen dat een volksgezondheidscrisis zoals de COVID-19-pandemie, op een doeltreffende manier wordt aangepakt. De vlotte uitvoering van het binnen de Interministeriële Conferentie Volksgezondheid bereikte akkoord over de openbare gezondheidszorg om ziekenhuispersoneel en -infrastructuur (een federale bevoegdheid) gedurende de COVID-19-crisis tijdelijk ter beschikking te stellen van voorzieningen voor langdurige zorg (een bevoegdheid van de gemeenschappen) is in dit verband een belangrijke bouwsteen.

                  (19)

                  Na het bereiken van recordhoogten in de werkgelegenheid in 2019 en begin 2020 heeft de COVID-19-crisis ertoe geleid dat de verdere werkgelegenheidsgroei in België abrupt tot stilstand kwam. De bestaande overheidsregelingen inzake inkomenssteun in België, zoals het systeem van tijdelijke werkloosheid voor werknemers en het overbruggingsrecht voor zelfstandigen, bieden gedeeltelijke compensatie voor de inkomensverliezen als gevolg van de vermindering van de arbeidstijd. Deze regelingen voor deeltijdse tijdelijke werkloosheid spelen een belangrijke rol bij het verminderen van het effect van de lagere productie op de werkgelegenheid. De werkloosheid zal echter naar verwachting stijgen tot 7 % in 2020 en in 2021 enigszins afnemen tot 6,6 %. Om te voorkomen dat de stijging van de werkloosheid structureel wordt, zijn verdere inspanningen nodig om het bestaande actieve arbeidsmarktbeleid doeltreffender te maken. De lage doeltreffendheid van dit beleid blijkt uit het feit dat een groot percentage van de werklozen aan actieve arbeidsmarktmaatregelen deelneemt, terwijl de overgang van werkloosheid naar werk laag is. Bijzondere aandacht dient uit te gaan naar het waarborgen van een alomvattende aanpak voor degenen die het verst van de arbeidsmarkt afstaan en waarschijnlijk het hardst zullen worden getroffen door de negatieve sociaal-economische gevolgen van de COVID-19-crisis. Tot de kwetsbare groepen behoren met name laaggeschoolden, mensen met een migratieachtergrond en mensen met een beperking. Voorts blijft de loonwig gemiddeld hoog bij alle loontrekkenden, met uitzondering van degenen met een zeer laag loon (50 % van het gemiddelde loon). Dit is een belangrijke oorzaak van de relatief hoge arbeidskosten, die negatieve gevolgen kunnen hebben voor de vraag naar arbeid, met name voor banen met een geringe productiviteit.

                  (20)

                  Arbeidsmobiliteit moet worden bevorderd in de richting van sectoren waar er grote tekorten zijn, waaronder de zorg, de informatie- en communicatietechnologieën (ICT) en de beroepen waarvoor technische en beroepsbekwaamheid vereist is. Dit zal gepaard gaan met belangrijke behoeften op het gebied van om- en bijscholing en hierbij zal het nodig zijn de participatiegraad van volwassenen in onderwijs en opleiding te verhogen, onder meer door gebruik te maken van perioden van arbeidstijdverkorting. De vrees bestaat dat de bestaande regelingen voor opleidingsstimulansen niet ten goede komen aan diegenen die er het meest gebaat bij zouden zijn, zoals laaggeschoolden, oudere werknemers en mensen met een migratieachtergrond. Gebrekkige talenkennis is een belangrijke belemmering, met name op de tweetalige Brusselse arbeidsmarkt. De gemeenschappen nemen initiatieven om meer studenten de weg te laten vinden naar de studies natuurwetenschappen, technologie, techniek en wiskunde (STEM), maar er is ruimte voor meer omvattende strategieën om aan de toekomstige vraag op de arbeidsmarkt te voldoen. De algemene beheersing van digitale vaardigheden is goed, maar blijft wel op hetzelfde niveau steken. Onder jongeren, en met name onder laaggeschoolden, ligt het niveau van de digitale vaardigheden onder het Uniegemiddelde en is het de afgelopen jaren verslechterd. Naast de nodige lerarenopleidingen en mentorregelingen is het essentieel dat alle scholieren beschikken over adequate apparatuur en een internetverbinding om de toegang tot afstandsonderwijs te kunnen waarborgen. Dit is ook nodig om te voorkomen dat de bestaande ongelijkheden in het onderwijsstelsel nog verergeren als gevolg van de COVID-19-crisis.

                  (21)

                  België heeft talrijke regelingen vastgesteld ter ondersteuning van de liquiditeit van ondernemingen, met inbegrip van een overheidsgarantieregeling voor leningen en diverse regionale regelingen die zijn aangemeld in het raam van de tijdelijke kaderregeling inzake staatssteun ter ondersteuning van de economie vanwege de huidige COVID-19-pandemie. Een efficiënte en doeltreffende uitvoering van dergelijke regelingen, onder meer door intermediairs, is essentieel om ervoor te zorgen dat ondernemingen, en met name kleine en middelgrote ondernemingen (kmo’s) en zelfstandigen, van deze regelingen kunnen gebruikmaken om hen te beschermen en een sneller herstel mogelijk te maken. Bij het ontwerpen en uitvoeren van deze maatregelen moet rekening worden gehouden met de veerkracht van de banksector, met inbegrip van de intermediairs.

                  (22)

                  Ondanks de inspanningen van de overheid bedragen de administratieve lasten voor bedrijven ongeveer 7 miljard EUR per jaar (1,6 % van het bbp). Het is vooral de naleving van de belasting- en arbeidswetgeving die administratieve lasten met zich brengt. Het belastingstelsel is complex vanwege verschillende aftrekregelingen. De loonadministratie van een onderneming is complex, met name voor ondernemingen die de verschillende regionale systemen moeten beheren. Bedrijven worden steeds meer geconfronteerd met betalingsachterstanden bij overheidsinstanties, met bedrijfsfaillissementen en een verslechterend ondernemingsklimaat tot gevolg. Er zijn lange doorlooptijden voor bouwvergunningen, elektriciteits- en wateraansluitingen. Voor de overdracht van onroerend goed is België een van de traagste en duurste landen in de Unie. Tussen de gewesten zijn er grote verschillen in de toelatingsvoorwaarden voor ambachten/bouwdiensten. Het gecumuleerde effect van overregulering, hoge loonkosten en rigiditeiten op de arbeidsmarkt weegt op de prestaties van de kleinhandelssector. De regelgeving inzake winkelopeningstijden, verkoopacties, kortingen en distributiekanalen voor receptvrije geneesmiddelen heeft een negatieve impact op de operationele omgeving van de detailhandel. De uitrol van 5G zou onder andere afgeremd kunnen worden door strenge milieu- en volksgezondheidsnormen inzake bescherming tegen straling (met name in Brussel), die in elk gewest anders zijn, de hoge belastingen op zendmasten in Brussel en de lange doorlooptijd voor het verkrijgen van vergunningen voor het plaatsen van zendmasten. Op het gebied van insolventie is er geen speciale vereenvoudigde procedure voor buitengerechtelijke geschillenbeslechting voor kmo’s en alleen debiteuren kunnen insolventieprocedures inleiden. Ondanks geleidelijke verbeteringen blijven een ontoereikende digitalisering en een gebrek aan middelen een uitdaging voor het gerechtelijk apparaat. Langdurige procedures in de bestuursrechtspraak leiden tot aanzienlijke vertragingen voor overheidsopdrachten en het verlenen van bouwvergunningen. De belangrijkste handhavingsinstanties op het gebied van markttoezicht, concurrentie en spoorvervoer zijn onderbemand om hun taken uit te voeren.

                  (23)

                  Om het economisch herstel te bevorderen, zal het van belang zijn om mature publieke investeringsprojecten te vervroegen en particuliere investeringen te bevorderen, onder meer door relevante hervormingen, die tevens zouden bijdragen aan de industriële transitie. Zoals uiteengezet in zijn nationaal energie- en klimaatplan 2021-2030, heeft België aanzienlijke investeringsbehoeften op het gebied van duurzaam vervoer, met name om de verkeerscongestie aan te pakken en de elektromobiliteit te bevorderen. Vóór de COVID-19-crisis hadden de Belgische gewesten grootschalige meerjarenplannen voor de vervoersinfrastructuur aangekondigd. Belangrijke investeringen vinden plaats in het voorstadsspoorwegnet in en om Brussel, de signalisatie, de ontsluiting van havens en grensoverschrijdende spoorwegverbindingen. Aanzienlijke investeringen worden ook gedaan in de metro-, tram- en businfrastructuur in Brussel. In het nationaal energie- en klimaatplan zijn ook belangrijke investeringsbehoeften vastgesteld op het gebied van hernieuwbare en flexibele energieopwekking, interconnecties, slimme netwerken, opslag en energie-efficiëntie, om te voldoen aan de Europese energie- en klimaatdoelstellingen, om het juridische engagement na te komen dat België is aangegaan om tegen 2025 een volledige kernuitstap tot stand te brengen en om 80 % van het gebouwenbestand dat vóór de invoering van de energienormen is gebouwd, te renoveren. In tegenstelling tot de relatief hoge intensiteit van onderzoek en ontwikkeling (O & O) in de particuliere sector blijft de publieke O & O-intensiteit iets lager dan die van de meeste lidstaten met een vergelijkbaar niveau van economische ontwikkeling. België loopt het risico achter te blijven bij de uitrol van 5G, aangezien het geen voorbereidingen treft om de 5G-pioniersbanden binnen de in de wetgeving van de Unie vastgestelde termijnen toe te wijzen. In maart 2020 zijn de Belgische autoriteiten een openbare raadpleging gestart over tijdelijke nationale vergunningen voor het 200 MHz beschikbaar radiospectrum in de frequentieband 3.6-3.8 GHz als tijdelijke oplossing. De programmering van het Fonds voor een rechtvaardige transitie, die is opgenomen in een voorstel van de Commissie, voor de periode 2021-2027 zou België kunnen helpen bij een aantal uitdagingen van de transitie naar een klimaatneutrale economie, met name in de gebieden die in bijlage D bij het landverslag 2020 worden vermeld. Zo zou België optimaal gebruik kunnen maken van dat fonds.

                  (24)

                  Terwijl de in deze aanbeveling opgenomen landspecifieke aanbevelingen (“de landspecifieke aanbevelingen 2020”) gericht zijn op het aanpakken van de sociaal-economische gevolgen van de COVID-19-pandemie en het vergemakkelijken van het economisch herstel, hadden de landspecifieke aanbevelingen 2019 ook betrekking op hervormingen die essentieel zijn om uitdagingen op middellange tot lange termijn aan te pakken. De landspecifieke aanbevelingen 2019 zijn nog steeds relevant en zullen gedurende het Europees Semester van volgend jaar gemonitord blijven worden. Dat geldt ook voor de landspecifieke aanbevelingen 2019 betreffende investeringsgerelateerd economisch beleid. Met alle landspecifieke aanbevelingen 2019 moet rekening worden gehouden bij de strategische programmering van de financiering van het cohesiebeleid na 2020, ook wat betreft de maatregelen ter verzachting van de huidige crisis en de exitstrategieën.

                  (25)

                  Het Europees Semester biedt het kader voor de voortdurende coördinatie van het economisch en werkgelegenheidsbeleid in de Unie, dat kan bijdragen tot een duurzame economie. De lidstaten hebben in hun nationale hervormingsprogramma’s 2020 de stand van zaken opgemaakt over de voortgang die werd gemaakt met de uitvoering van de duurzameontwikkelingsdoelen (SDG’s) van de Verenigde Naties. Door de landspecifieke aanbevelingen 2020 volledig uit te voeren zal België bijdragen aan de vooruitgang in de richting van de SDG’s en aan de gemeenschappelijke inspanning om in de Unie te komen tot concurrerende duurzaamheid.

                  (26)

                  Nauwe coördinatie tussen de economieën van de economische en monetaire unie is essentieel voor een snel herstel van de economische impact van de COVID-19-pandemie. Als lidstaat die de euro als munt heeft, en rekening houdend met de politieke richtsnoeren van de Eurogroep, moet België ervoor zorgen dat zijn beleid in overeenstemming blijft met de eurozoneaanbevelingen van 2020 en wordt afgestemd op het beleid van de andere lidstaten die de euro als munt hebben.

                  (27)

                  In de context van het Europees Semester 2020 heeft de Commissie een brede analyse van het economische beleid van België verricht en in het landverslag 2020 gepubliceerd. Voorts heeft de Commissie het stabiliteitsprogramma 2020 en het nationale hervormingsprogramma 2020 doorgelicht en onderzocht welk gevolg is gegeven aan de landspecifieke aanbevelingen die in eerdere jaren tot België zijn gericht. Daarbij heeft de Commissie niet alleen gekeken naar de relevantie ervan voor een houdbaar budgettair en sociaal-economisch beleid in België, maar heeft zij ook onderzocht of de Unieregels en -richtsnoeren in acht zijn genomen, gezien de noodzaak het algeheel economisch bestuur van de Unie te versterken door middel van een inbreng op Unieniveau in toekomstige nationale besluiten.

                  (28)

                  In het licht van deze beoordeling heeft de Raad het stabiliteitsprogramma 2020 onderzocht, en zijn advies daarover (8) is met name in de onderstaande aanbeveling 1 weergegeven,

            BEVEELT AAN dat België in 2020 en 2021 de volgende actie onderneemt:

                  1.

                  Overeenkomstig de algemene ontsnappingsclausule van het stabiliteits- en groeipact alle nodige maatregelen nemen om de COVID-19-pandemie doeltreffend aan te pakken, de economie te stimuleren en het daaropvolgende herstel te ondersteunen. Als de economische omstandigheden dit toelaten, begrotingsbeleid voeren dat gericht is op het tot stand brengen van prudente begrotingssituaties op middellange termijn en het waarborgen van de houdbaarheid van de schuld, waarbij de investeringen worden verhoogd. De algehele veerkracht van het zorgstelsel versterken en ervoor zorgen dat kritieke medische producten beschikbaar zijn.

                  2.

                  De effecten op de werkgelegenheid en de sociale effecten van de COVID-19-crisis beperken, met name door doeltreffende actieve arbeidsmarktmaatregelen te bevorderen en de ontwikkeling van vaardigheden aan te moedigen.

                  3.

                  Zorgen voor een doeltreffende tenuitvoerlegging van de maatregelen om liquiditeit te verstrekken aan kmo’s en zelfstandigen en het ondernemingsklimaat te verbeteren. Mature publieke investeringsprojecten vervroegen en private investeringen aanmoedigen om het economisch herstel te bevorderen. De investeringen toespitsen op de groene en digitale transitie, met name op infrastructuur voor duurzaam vervoer, het schoon en efficiënt opwekken en gebruiken van energie, de circulaire economie, digitale infrastructuur, zoals 5G- en gigabitnetwerken, en onderzoek en innovatie.

         Gedaan te Brussel, 20 juli 2020.

               Voor de Raad

               De voorzitter

            J. KLOECKNER

         (1)  PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.

         (2)  Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 betreffende de preventie en correctie van macro-economische onevenwichtigheden (PB L 306 van 23.11.2011, blz. 25).

         (3)  PB C 301 van 5.9.2019, blz. 1.

         (4)  Verordening (EG) nr. 1467/97 van de Raad van 7 juli 1997 over de bespoediging en verduidelijking van de tenuitvoerlegging van de procedure bij buitensporige tekorten (PB L 209 van 2.8.1997, blz. 6).

         (5)  Verordening (EU) 2020/460 van het Europees Parlement en de Raad van 30 maart 2020 tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013 en (EU) nr. 508/2014 wat betreft specifieke maatregelen om investeringen in de gezondheidszorgstelsels van de lidstaten en in andere sectoren van hun economieën vrij te maken als antwoord op de COVID-19-uitbraak (Investeringsinitiatief Coronavirusrespons) (PB L 99 van 31.3.2020, blz. 5).

         (6)  Verordening (EU) 2020/558 van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2020 tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1301/2013 en (EU) nr. 1303/2013 wat betreft specifieke maatregelen met het oog op uitzonderlijke flexibiliteit bij het gebruik van de Europese structuur- en investeringsfondsen naar aanleiding van de uitbraak van Covid‐19 (PB L 130 van 24.4.2020, blz. 1).

         (7)  De netto primaire overheidsuitgaven bestaan uit de totale overheidsuitgaven exclusief rente-uitgaven, uitgaven in het kader van programma’s van de Unie die volledig met inkomsten uit Uniefondsen worden gefinancierd en niet-discretionaire veranderingen in de uitgaven voor werkloosheidsuitkeringen. Nationaal gefinancierde bruto-investeringen in vaste activa worden gespreid over een periode van vier jaar. Er wordt rekening gehouden met discretionaire inkomstenmaatregelen of bij wet verplicht gestelde inkomstenstijgingen. Eenmalige maatregelen aan zowel de inkomsten- als de uitgavenzijde worden uitgevlakt.

         (8)  In het kader van artikel 5, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1466/97.