title: Aanbeveling (EU) 2019/1665 Van De Commissie van 30 september 2019 inzake de maatregelen voor crisispreventie en crisisbeheersing krachtens artikel 33, lid 3, eerste alinea, onder d), van Verordening (EU) nr. 1308/2013 van het Europees Parlement en de Raad — (onderlinge fondsen)

text:
               3.10.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 253/1

      AANBEVELING (EU) 2019/1665 VAN DE COMMISSIE
      van 30 september 2019
      inzake de maatregelen voor crisispreventie en crisisbeheersing krachtens artikel 33, lid 3, eerste alinea, onder d), van Verordening (EU) nr. 1308/2013 van het Europees Parlement en de Raad — (onderlinge fondsen)
      DE EUROPESE COMMISSIE,
      Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 292,
      Overwegende hetgeen volgt:

                  (1)

                  Deze aanbeveling heeft betrekking op de toepassing van artikel 33, lid 3, eerste alinea, onder d), van Verordening (EU) nr. 1308/2013 van het Europees Parlement en de Raad (1) (“de GMO-verordening”) en artikel 40 van Gedelegeerde Verordening (EU) 2017/891 van de Commissie (2).

                  (2)

                  De bevordering van crisispreventie en crisisbeheersing in de landbouw is een van de zes doelstellingen van het beleid inzake groenten en fruit van de Unie sinds het begin ervan in 1996. Onderlinge fondsen zijn in dit verband een belangrijk instrument voor crisispreventie voor producentenorganisaties in het kader van hun operationele programma’s.

                  (3)

                  In die context voorziet artikel 33, lid 3, eerste alinea, onder d), van de GMO-verordening, zoals gewijzigd bij Verordening (EU) 2017/2393 van het Europees Parlement en de Raad (3), in de mogelijkheid om financiële bijdragen voor het aanvullen van onderlinge fondsen te verkrijgen via de operationele programma’s van producentenorganisaties in de sector groenten en fruit na de compensatie van aangesloten producenten wier inkomen ten gevolge van ongunstige marktomstandigheden ernstig is gedaald.

                  (4)

                  Overeenkomstig artikel 40 van Gedelegeerde Verordening (EU) 2017/891 moeten de lidstaten specifieke voorwaarden stellen voor de verlening van steun in het kader van die maatregel. Daarbij moeten zij waarborgen dat de landbouwers in de hele Unie gelijk worden behandeld en de mededingingsregels van de Unie en haar internationale verbintenissen (zoals de WTO-overeenkomsten) in acht worden genomen.

                  (5)

                  Deze aanbeveling is bedoeld om de lidstaten en de marktdeelnemers duidelijkheid te verschaffen over de toepassing van de maatregel inzake onderlinge fondsen door producentenorganisaties, teneinde de benutting van dit instrument voor crisispreventie door producentenorganisaties in de hele Unie te verhogen.

                  (6)

                  Bij de opstelling van deze aanbeveling is ook aandacht besteed aan de regels inzake onderlinge fondsen in de artikelen 36 tot en met 39 bis van Verordening (EU) nr. 1305/2013 van het Europees Parlement en de Raad (4), voor zover deze regels verenigbaar zijn met de GMO-verordening en met Gedelegeerde Verordening (EU) 2017/891,

            HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING VASTGESTELD:

         MOTIVERING VAN DE MAATREGEL INZAKE ONDERLINGE FONDSEN

                  1.

                  Landbouwers staan bloot aan risico’s van economische (bijvoorbeeld de volatiliteit van de prijzen van de productiemiddelen), ecologische, sanitaire (bijvoorbeeld dier- en plantgezondheid) en klimatologische (extreme weersomstandigheden, klimaatverandering) aard, die een grote impact op hun inkomen kunnen hebben en langetermijnplanning en investeringen kunnen belemmeren. Grote onzekerheid over de toekomst impliceert bijgevolg dat het concurrentievermogen van landbouwers in het gedrang kan komen. Dit kan op zijn beurt tot grote inkomensschommelingen leiden, waardoor landbouwers die in normale jaren concurrerend zijn, door één desastreuze gebeurtenis failliet kunnen gaan.

                  2.

                  Hoewel de impact op het inkomen van de landbouwer uiteindelijk afhangt van de wisselwerking tussen tal van factoren, waaronder de wereldmarkt en het steunbeleid, kunnen de risico’s van mislukking in de productie tot toenemende instabiliteit in de economische situatie van landbouwers leiden.

                  3.

                  Tegen deze achtergrond moet een doeltreffend risicobeheer holistisch zijn en preventie, respons en planning omvatten, maar nog steeds op de individuele situatie van de landbouwers zijn toegesneden. De heterogeniteit van de risico’s en van de landbouwstructuren in de Unie pleit voor een meer gedecentraliseerde aanpak van het gebruik van instrumenten, zoals onderlinge fondsen, waarmee het best aan de specifieke behoeften van bepaalde regio’s en sectoren kan worden tegemoetgekomen. In plaats van een “one size fits all”-benadering toe te passen, verdient het de voorkeur ervoor te zorgen dat de lidstaten over de nodige flexibiliteit beschikken om de risico’s die landbouwers lopen, aan te pakken, zodat de meest geschikte oplossing kan worden gevonden.

                  4.

                  Daarom voorziet de huidige formulering van artikel 33, lid 3, eerste alinea, onder d), van de GMO-verordening in betere mogelijkheden om onderlinge fondsen te ondersteunen via de operationele programma’s van producentenorganisaties.

         REIKWIJDTE, SOORT EN NIVEAU VAN DE STEUN

                  5.

                  Hoewel de in Verordening (EU) nr. 1305/2013 vastgestelde regels inzake onderlinge fondsen niet bindend zijn voor de maatregel inzake onderlinge fondsen uit hoofde van de GMO-verordening, vormen zij een nuttige basis waarop de lidstaten regels inzake onderlinge fondsen in de context van de GMO-verordening kunnen ontwikkelen, voor zover deze regels met die verordening in overeenstemming zijn.

                  6.

                  De lidstaten moeten bepalen wat onder onderlinge fondsen wordt verstaan en enkele andere voorwaarden die in artikel 33, lid 3, eerste alinea, onder d), van de GMO-verordening zijn opgenomen, nader omschrijven:

                              a)

                              “onderling fonds” komt zowel in Verordening (EU) nr. 1305/2013 als in de GMO-verordening voor. In artikel 36, lid 3, van Verordening (EU) nr. 1305/2013 wordt het gedefinieerd als een door de lidstaten geaccrediteerd systeem dat de aangesloten landbouwers in de gelegenheid stelt zich te verzekeren en hen compensatiebetalingen uitkeert voor economische verliezen ten gevolge van ongunstige weersomstandigheden of uitbraken van dier- of plantenziekten of plagen, of van een milieuongeval, of omdat hun inkomen ernstig is gedaald.
                              In tegenstelling tot Verordening (EU) nr. 1305/2013 vereist de GMO-verordening geen accreditatie van onderlinge fondsen. Accreditatie zou ook gunstig kunnen zijn voor onderlinge fondsen in het kader van de GMO-verordening omdat ze onder meer kan helpen het risico van dubbele financiering te verminderen;

                              b)

                              “ernstige inkomensdaling” — de lidstaten kunnen als proxy voor het inkomen de waarde van de in de handel gebrachte productie (WHP) van de producentenorganisatie of de unie van producentenorganisaties gebruiken wanneer een of meer van de aangesloten producenten of leden van een unie van producentenorganisaties een ernstige inkomensdaling ondervinden. Daartoe kan de WHP worden berekend op basis van de prijzen af producentenorganisatie en voor elk product. Dit betekent echter niet dat de daling van het inkomen van een producent buiten beschouwing moet worden gelaten bij de vaststelling van gedetailleerde regels inzake steun uit onderlinge fondsen.
                              Er moet met name aandacht worden besteed aan gevallen waarin slechts een deel van de bij een producentenorganisatie aangesloten producenten of leden van een unie van producentenorganisaties een ernstige inkomensdaling heeft ondervonden, bijvoorbeeld omdat de ongunstige marktomstandigheden slechts een deel van de producten treffen waarvoor de producentenorganisatie of unie van producentenorganisaties is erkend. In deze omstandigheden zouden betalingen uit het onderlinge fonds aan personen wier inkomen niet ernstig is gedaald ten gevolge van ongunstige marktomstandigheden, niet in aanmerking komen voor financiële bijstand van de Unie op grond van artikel 33, lid 3, eerste alinea, onder d), van de GMO-verordening.
                              De subsidiabiliteit van betalingen uit onderlinge fondsen aan personen wier inkomen ernstig is gedaald ten gevolge van ongunstige marktomstandigheden zou evenwel niet mogen worden geweigerd louter op grond van het feit dat de totale WHP van de producentenorganisatie/unie van producentenorganisaties niet of niet voldoende is gedaald. De beoordeling moet geval per geval worden gemaakt, rekening houdend met de individuele omstandigheden van de producentenorganisaties, unies van producentenorganisaties en hun leden, alsook met de marktomstandigheden die de ernstige inkomensdaling hebben veroorzaakt.
                              In Verordening (EU) nr. 1305/2013 is bepaald dat de compensatie aan landbouwers uit een specifieke sector wier inkomen ernstig is gedaald slechts in naar behoren gemotiveerde gevallen mag worden uitgekeerd, en wanneer de daling van het inkomen een drempel overschrijdt van ten minste 20 % van het gemiddelde jaarinkomen van de individuele landbouwer in de laatste drie jaar of het gemiddelde inkomen van drie jaren van de laatste vijf jaren, het hoogste en het laagste inkomen niet meegerekend. De GMO-verordening bevat niet zulke drempels.
                              Met het oog op een uniforme en niet-discriminerende toepassing van de maatregelen kunnen de lidstaten een soortgelijke aanpak toepassen als die welke is vastgesteld in Verordening (EU) nr. 1305/2013 en steun voor het aanvullen van onderlinge fondsen verlenen wanneer de daling van het inkomen van de producentenorganisatie (d.w.z. haar WHP per product) meer dan 20 % van het door de lidstaten vastgestelde inkomen bedraagt, afhankelijk van de situatie in kwestie (bijvoorbeeld een daling van het inkomen van alle aangesloten producenten of andere situaties), in de laatste drie jaar of het gemiddelde inkomen van drie jaren van de laatste vijf jaren, het hoogste en het laagste inkomen niet meegerekend;

                              c)

                              “ongunstige marktomstandigheden” — dit zou moeten verwijzen naar een werkelijk op de markt voor een bepaald product bestaande situatie die tot een daling van de inkomsten van de aangesloten producenten leidt. Een daling van meer dan 20 % van de gemiddelde prijs van het betrokken product in de laatste drie jaar of van de gemiddelde prijs in drie jaren van de laatste vijf jaren, de hoogste en de laagste prijs niet meegerekend, zou een indicator voor ongunstige marktomstandigheden kunnen zijn. De ongunstige marktomstandigheden zouden ook kunnen worden vastgesteld op basis van een wijziging van de representatieve marktprijs van de betrokken producten of op basis van de steunbedragen voor uitdemarktnemingen (zie punt 7, onder b), hieronder).

                  7.

                  De volgende voorbeelden van relevante factoren en situaties zouden ook kunnen worden gebruikt om vast te stellen of betalingen uit onderlinge fondsen in aanmerking komen voor financiële bijstand van de Unie in de vorm van bijdragen voor het aanvullen van het onderlinge fonds.

                              a)

                              Stijging van de kosten van de productiemiddelen, met een ernstige inkomensdaling als gevolg
                              Een stijging van de kosten van de productiemiddelen (bijvoorbeeld een stijging van de prijs van meststoffen die tot hogere kosten voor de betrokken producenten kan leiden) kan resulteren in een inkomensverlies wanneer het wegens ongunstige marktomstandigheden niet mogelijk is deze stijging van de kosten van de productiemiddelen in de vorm van een prijsstijging aan de klanten door te berekenen.
                              De lidstaten zouden een standaardmethode kunnen vaststellen om aan de hand van de productoriëntatie een raming te maken van het gewicht van de productiemiddelen in de eindprijs van het product, waaruit de prijsstijging blijkt.
                              De betalingen uit de onderlinge fondsen zouden bijvoorbeeld aan de producenten kunnen worden gedaan als aan alle andere voorwaarden is voldaan en zou worden bewezen dat het gewicht van de kosten van de productiemiddelen als aandeel van de prijs af producentenorganisatie van het betrokken product met minstens 20 % is gestegen.
                              Het bewijs voor de inkomensdaling als gevolg van de stijging van de kosten van de productiemiddelen zou moeten berusten op markt- en boekhoudkundige gegevens die zijn gecertificeerd door een ter zake kundige publieke of particuliere onafhankelijke instantie of expert en de nauwkeurigheid en betrouwbaarheid ervan zouden door de lidstaat moeten worden gecontroleerd, om te waarborgen dat is voldaan aan de voorwaarden om in aanmerking te komen voor financiële bijstand van de Unie voor onderlinge fondsen in het kader van de GMO-verordening.

                              b)

                              Maximale steunbedragen voor uitdemarktnemingen als uitgangssituatie om te bepalen of er sprake is van een daling van de marktprijs
                              De in artikel 45, lid 1, van Gedelegeerde Verordening (EU) 2017/891 en bijlage IV bij die verordening vastgestelde maximale steunbedragen voor uitdemarktnemingen zouden kunnen worden gebruikt als uitgangssituatie voor het vaststellen van een daling van de marktprijs. De “interventiedrempel” voor de onderlinge fondsen zou dan kunnen worden bepaald door de representatieve prijs van elk betrokken product te vergelijken met de marktprijs. Wanneer de werkelijke marktprijs ten minste 20 % lager is dan de in bijlage IV bij Gedelegeerde Verordening (EU) 2017/891 vastgestelde maximale steun, zou de interventiedrempel zijn bereikt. De lidstaten zouden moeten nagaan of de impact van de prijsdaling in termen van de duur ervan voldoende significant is om een ernstige inkomensdaling teweeg te brengen.

         SUBSIDIABELE KOSTEN — SOORTEN UITGAVEN DIE ONDER DE MAATREGEL INZAKE ONDERLINGE FONDSEN VALLEN

                  8.

                  Om in aanmerking te komen voor financiële bijstand van de Unie, wordt aanbevolen dat het onderlinge fonds in kwestie:

                              a)

                              over een transparant beleid inzake betalingen in en vergoedingen uit het onderlinge fonds beschikt;

                              b)

                              over duidelijke voorschriften inzake de toewijzing van verantwoordelijkheid voor schulden beschikt;

                              c)

                              door de bevoegde autoriteit overeenkomstig de nationale wetgeving is geaccrediteerd.

                  9.

                  Soorten uitgaven die onder de maatregel inzake onderlinge fondsen vallen:

                              a)

                              de administratieve kosten in verband met het opzetten van het onderlinge fonds zouden onder meer betrekking moeten hebben op de kosten voor het beheer van het fonds (gelijk aan de duur van het fonds, d.w.z. maximaal vijf jaar), registratiekosten, personeelskosten en algemene kosten, en

                              b)

                              financiële bijdragen als bedoeld in artikel 32, lid 1, onder a), van de GMO-verordening om onderlinge fondsen aan te vullen, na de vergoeding die wordt betaald aan aangesloten producenten wier netto-inkomen (5) ten gevolge van ongunstige marktomstandigheden ernstig is gedaald. De aanvulling zou via het actiefonds moeten geschieden. De financiële bijdragen om het onderlinge fonds aan te vullen, zouden een specifiek onderdeel van het actiefonds worden.

                  10.

                  Overeenkomstig artikel 40, lid 4, van Gedelegeerde Verordening (EU) 2017/891 mogen de lidstaten “maxima vaststellen voor de bedragen die een producentenorganisatie mag ontvangen als steun in verband met de onderlinge fondsen”.

                  11.

                  De lidstaten zouden ervoor moeten zorgen dat overcompensatie als gevolg van de combinatie van de maatregel inzake onderlinge fondsen met andere nationale of uniale steuninstrumenten of met particuliere verzekeringsregelingen, wordt voorkomen door de in artikel 34 van Uitvoeringsverordening (EU) 2017/892 van de Commissie (6) bedoelde controles en maatregelen uit te voeren. Herverzekering van onderlinge fondsen komt niet in aanmerking voor steun in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds.

                  12.

                  De steun voor de administratieve kosten van de oprichting van het onderlinge fonds dient op een afnemende manier over een periode van maximaal drie jaar te worden gespreid. Het totale bedrag van de steun, dat zowel de financiële bijstand van de Unie als de bijdrage van de producentenorganisatie omvat, mag niet meer dan 5 %, 4 % of 2 % van de bijdrage van de producentenorganisatie aan het onderlinge fonds in respectievelijk het eerste, het tweede en het derde jaar van de werking van het fonds bedragen. Een producentenorganisatie mag slechts eenmaal en alleen binnen de eerste drie jaar van de werking van het onderlinge fonds steun ontvangen voor de administratieve kosten van het opzetten van onderlinge fondsen. Indien een producentenorganisatie slechts in het tweede of derde jaar van de werking van het onderlinge fonds om die steun verzoekt, bedraagt de steun 4 % of 2 % van de bijdrage van de producentenorganisatie aan het onderlinge fonds in respectievelijk het tweede en derde jaar van de werking ervan.

                  13.

                  Financiële bijdragen voor het aanvullen van onderlinge fondsen zouden de volgende zaken dekken:

                              a)

                              bedragen die door het onderlinge fonds worden betaald als financiële vergoeding voor aangesloten producenten wier inkomen ten gevolge van ongunstige marktomstandigheden ernstig is gedaald. Hiertoe zouden de lidstaten geen onderscheid mogen maken tussen ter vergoeding aan de aangesloten producenten betaalde bedragen die voortkomen uit het operationele kapitaal, het basiskapitaal of andere middelen van het onderlinge fonds, met inbegrip van commerciële leningen die door het onderlinge fonds zijn aangegaan om aangesloten producenten te vergoeden, wanneer aan de voorwaarden van de GMO-verordening is voldaan en wanneer de andere middelen in het onderlinge fonds ontoereikend zijn om de nodige vergoeding te verschaffen (zie artikel 33, lid 3, laatste alinea, van de GMO-verordening);

                              b)

                              rente op commerciële leningen die door het onderlinge fonds zijn aangegaan om de financiële vergoeding uit het onderlinge fonds aan landbouwers te betalen wanneer de in het onderlinge fonds beschikbare middelen ontoereikend zouden zijn om aan de verzoeken tot compensatie te voldoen (zie artikel 33, lid 3, laatste alinea, van de GMO-verordening).

                  14.

                  De beginkapitaalvoorraad van het onderlinge fonds die wordt gebruikt voor de vergoedingen als aan de voorwaarden is voldaan, kan worden gefinancierd via het plattelandsontwikkelingsprogramma (artikel 39 van Verordening (EU) nr. 1305/2013). In dergelijke gevallen zouden de lidstaten ervoor moeten zorgen dat dubbele financiering wordt vermeden.

                  15.

                  Omwille van de transparantie en de rechtszekerheid zouden de lidstaten de regels voor de oprichting en het beheer van het onderlinge fonds moeten vaststellen, met name voor de toekenning van vergoedingsbetalingen en de subsidiabiliteit van de producentenorganisatie of de unie van producentenorganisaties (7), alsook voor de administratie en monitoring van de naleving van deze regels overeenkomstig de artikelen 26 en 27 van Uitvoeringsverordening (EU) 2017/892. De lidstaten kunnen ook eisen dat de regelingen inzake onderlinge fondsen, als onderdeel van de statuten van de producentenorganisatie of de unie daarvan, voorzien in sancties in geval van nalatigheid van bij een producentenorganisatie aangesloten producenten of van leden van een unie van producentenorganisaties zelf.

         BEGUNSTIGDEN VAN FINANCIËLE BIJSTAND VAN DE UNIE

                  16.

                  De begunstigden van de financiële bijstand van de Unie zouden producentenorganisaties en unies van producentenorganisaties moeten zijn, naargelang van wat van toepassing is in de betrokken lidstaat (8).

                  17.

                  Een producentenorganisatie of unie van producentenorganisaties kan besluiten om slechts een van haar leden (of indien zij voor meerdere producten erkend is, slechts de producent die het betrokken product produceert) of een deel van de bij een producentenorganisatie aangesloten producenten of leden van unies van producentenorganisaties te vergoeden.

         STEUNINTENSITEIT — BEDRAG VAN DE FINANCIËLE BIJSTAND VAN DE UNIE

                  18.

                  De financiële bijstand van de Unie dekt de administratieve kosten zoals uiteengezet in punt 9, onder a), en 50 % (9) van de subsidiabele kosten (daadwerkelijk gedane uitgaven), overeenkomstig artikel 34, lid 1, van de GMO-verordening.

                  19.

                  Aanbevolen wordt dat de lidstaten de kosten die voor steun in aanmerking komen, beperken door de toepassing van:

                              a)

                              maxima per onderling fonds,

                              b)

                              adequate maxima per eenheid (10).

         ADMINISTRATIEF EN FINANCIEEL BEHEER

                  20.

                  Overeenkomstig artikel 36, lid 2, van de GMO-verordening en artikel 27 van Gedelegeerde Verordening (EU) 2017/891 moet een lidstaat een nationale strategie voor duurzame operationele programma’s vaststellen, met inbegrip van, onder meer, de voor de sector gekozen prioriteiten en een evenwicht tussen de maatregelen/acties in de vorm van maximumpercentages van het actiefonds die per maatregel/actie kunnen worden besteed.
                  Een evenwicht is met name relevant in het geval van risicobeheer. Er zou een minimale kritische massa moeten zijn (bijvoorbeeld producentenorganisaties met een minimumaantal leden) om het risicobeheersinstrument in werking te doen treden, de producenten te vergoeden en de bijdragen van de producenten redelijk te houden (11).
                  Tegelijkertijd zou de nodige samenhang tussen de verschillende regelingen in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid moeten worden gewaarborgd en dubbele financiering op grond van verschillende crisismaatregelen moeten worden uitgesloten. Zo zou een producentenorganisatie of een unie van producentenorganisaties haar aangesloten producenten niet mogen vergoeden voor uitdemarktnemingen van producten waarvoor een vergoeding voor een ernstige inkomensdaling uit het onderlinge fonds is betaald. De producten waarvoor vergoedingen uit het onderlinge fonds worden betaald, mogen echter op de markt worden verkocht of worden verwerkt.

                  21.

                  De lidstaten zouden de looptijd van commerciële leningen moeten beperken tot de duur van het betrokken operationele programma.

                  22.

                  Specifieke regels voor de bijdrage die een lid van een producentenorganisatie of een lid van een unie van producentenorganisaties of de producentenorganisatie of unie van producentenorganisaties zelf in het fonds moet storten, en de betalingsintervallen, zouden door de lidstaat kunnen worden vastgesteld. Het bedrag dat een bij een producentenorganisatie aangesloten producent of een lid van de unie van producentenorganisaties of de producentenorganisatie of unie van producentenorganisaties zelf moet betalen, zou kunnen worden aangepast op basis van onder meer een voorafgaande risicobeoordeling, het gemiddelde inkomen, de grootte van de producentenorganisatie of de unie. Dergelijke voorschriften zouden, indien ze worden vastgesteld, moeten worden opgenomen in de statuten van de producentenorganisatie of unie van producentenorganisaties. Het is de verantwoordelijkheid van de lidstaat om ervoor te zorgen dat de maatregel naar behoren wordt gericht en afgestemd, overeenkomstig zijn strategische aanpak op basis van een SWOT-analyse/identificatie van de behoeften in de nationale strategie.

                  23.

                  Een onderling fonds dat op grond van artikel 33, lid 3, eerste alinea, onder d), van de GMO-verordening voor steun in aanmerking komt, kan andere functies op zich nemen, zoals het verstrekken van kredieten aan producenten. Aangezien producenten bijdragen aan een collectieve voorraad van middelen die beschikbaar zijn om crises het hoofd te bieden, zou er voor aangesloten producenten een prikkel kunnen bestaan om bij te dragen door middel van een extra betaling waarmee een aanvullende pool van collectieve activa zou kunnen worden gevormd die kan worden gebruikt om hun krediet te verlenen. Indien het onderlinge fonds ook voor andere doeleinden dan de betaling van de in artikel 33, lid 3, eerste alinea, onder d), van de GMO-verordening bedoelde vergoedingen aan aangesloten producenten wordt gebruikt, dan zouden de middelen die voor andere doeleinden aan het fonds worden toegewezen, duidelijk moeten worden onderscheiden (bijvoorbeeld door ze in afzonderlijke rekeningen bij te houden) van het kapitaal/de middelen van het onderlinge fonds die in geval van een crisis zouden worden gebruikt (vergelijkbaar met de in artikel 16 van Gedelegeerde Verordening (EU) 2017/891 vastgestelde beginselen met betrekking tot aangesloten niet-producenten). Uitsluitend de bedragen die specifiek bestemd zijn ter waarborging van een vergoeding voor een ernstig inkomensverlies ten gevolge van ongunstige marktomstandigheden, zouden duidelijk moeten worden afgescheiden en als de grondslag voor de berekening van de intensiteit van de overheidssteun moeten worden beschouwd.

                  24.

                  Bijdragen aan de kapitaalvoorraad van het onderlinge fonds van andere particuliere actoren dan aangesloten producenten (bijvoorbeeld bij de producentenorganisaties aangesloten niet-producenten) zouden kunnen worden toegestaan. Hoewel de bij de producentenorganisatie aangesloten niet-producenten bijdragen betalen, zouden zij geen aanspraak op enige vergoeding of terugbetaling uit het onderlinge fonds kunnen maken. Hoe dan ook zou compensatie uit het onderlinge fonds enkel aan aangesloten producenten kunnen worden betaald, als uiteindelijke begunstigen van de steunregeling van de Unie in de sector groenten en fruit, waarbij, wat de bijdragen aan de kapitaalvoorraad betreft, geen beperkingen nodig lijken te zijn (12).

                  25.

                  De lidstaten kunnen voorzien in de mogelijkheid dat bij producentenorganisaties aangesloten producenten of leden van unies van producentenorganisaties, delen van hun bijdragen aan het onderlinge fonds na een bepaald aantal jaren recupereren indien het onderlinge fonds niet is gebruikt om aangesloten producenten te vergoeden overeenkomstig artikel 33, lid 3, eerste alinea, onder d), van de GMO-verordening, en de geïnde bedragen niet zijn gebruikt. Het is de verantwoordelijkheid van de lidstaten en de producentenorganisaties om in dit verband passende en transparante regels vast te stellen.

         CONTROLES EN MONITORING

                  26.

                  De lidstaten zouden moeten waarborgen dat de maatregel inzake onderlinge fondsen aan dezelfde controles wordt onderworpen als de andere maatregelen en acties die in de operationele programma’s zijn opgenomen.

                  27.

                  De producentenorganisaties zouden bijzondere aandacht moeten besteden aan de documentatie die moet worden bijgehouden in verband met de uitvoering van de maatregel inzake onderlinge fondsen, met name met betrekking tot:

                              a)

                              de opneming van deze maatregel in het operationele programma of de wijziging ervan;

                              b)

                              de beoordeling die tot de betaling van een vergoeding uit het onderlinge fonds heeft geleid (bijvoorbeeld hoe de ernstige inkomensdaling is berekend en vastgesteld, voor welke producten, hoe ervoor wordt gezorgd dat de prijs af producentenorganisatie op de marktprijs is afgestemd enz.);

                              c)

                              leden, productie, eindbestemming van de productie en looptijd van deze maatregel;

                              d)

                              de bijdrage van de producentenorganisatie aan het aanvullen van het onderlinge fonds en de regelmatige bijdragen van haar leden aan het onderlinge fonds.

                  28.

                  Die documentatie zou door de lidstaat moeten worden gecontroleerd op het moment van goedkeuring van de wijziging van het operationele programma en op het tijdstip van de betalingsaanvraag.

                  29.

                  Boven op deze controles zou de lidstaat bijzondere aandacht moeten besteden aan het risico op overcompensatie en dubbele financiering.

         JAARVERSLAG VAN PRODUCENTENGROEPERINGEN, PRODUCENTENORGANISATIES EN UNIES VAN PRODUCENTENORGANISATIES

                  30.

                  De informatie over onderlinge fondsen zou moeten worden ingevuld in de tabellen 3.2 en 4.1 in bijlage II bij Uitvoeringsverordening (EU) 2017/892.

         Gedaan te Brussel, 30 september 2019.

               Voor de Commissie

            Phil HOGAN

               Lid van de Commissie

         (1)  Verordening (EU) nr. 1308/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 tot vaststelling van een gemeenschappelijke ordening van de markten voor landbouwproducten en tot intrekking van de Verordeningen (EEG) nr. 922/72, (EEG) nr. 234/79, (EG) nr. 1037/2001 en (EG) nr. 1234/2007 van de Raad (PB L 347 van 20.12.2013, blz. 671).

         (2)  Gedelegeerde Verordening (EU) 2017/891 van de Commissie van 13 maart 2017 tot aanvulling van Verordening (EU) nr. 1308/2013 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft de sectoren groenten en fruit en verwerkte groenten en fruit en tot aanvulling van Verordening (EU) nr. 1306/2013 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft de in deze sectoren toe te passen sancties en tot wijziging van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 543/2011 van de Commissie (PB L 138 van 25.5.2017, blz. 4).

         (3)  Verordening (EU) 2017/2393 van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2017 tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1305/2013 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo), (EU) nr. 1306/2013 inzake de financiering, het beheer en de monitoring van het gemeenschappelijk landbouwbeleid, (EU) nr. 1307/2013 tot vaststelling van voorschriften voor rechtstreekse betalingen aan landbouwers in het kader van de steunregelingen van het gemeenschappelijk landbouwbeleid, (EU) nr. 1308/2013 tot vaststelling van een gemeenschappelijke ordening van de markten voor landbouwproducten en (EU) nr. 652/2014 tot vaststelling van bepalingen betreffende het beheer van de uitgaven in verband met de voedselketen, diergezondheid en dierenwelzijn, alsmede in verband met plantgezondheid en teeltmateriaal (PB L 350 van 29.12.2017, blz. 15).

         (4)  Verordening (EU) nr. 1305/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo) en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1698/2005 van de Raad (PB L 347 van 20.12.2013, blz. 487).

         (5)  Wanneer de kosten van de productiemiddelen stijgen, kan het inkomen bijvoorbeeld ook stijgen. Het netto-inkomen kan echter worden geschaad.

         (6)  Uitvoeringsverordening (EU) 2017/892 van de Commissie van 13 maart 2017 tot vaststelling van voorschriften voor de toepassing van Verordening (EU) nr. 1308/2013 van het Europees Parlement en de Raad, wat betreft de sectoren groenten en fruit en verwerkte groenten en fruit (PB L 138 van 25.5.2017, blz. 57).

         (7)  Bijvoorbeeld, de minimale grootte van de producentenorganisatie of unie om subsidiabel te zijn.

         (8)  Bijvoorbeeld in de nationale strategie vastgestelde aanvullende voorwaarden.

         (9)  Financiële bijstand van de Unie aan de actiefondsen.

         (10)  Producentenorganisatie, haar leden, producten enz.

         (11)  Door de in de artikelen 26 en 27 van Uitvoeringsverordening (EU) 2017/892 bedoelde controles en maatregelen uit te voeren.

         (12)  Artikel 16 van Gedelegeerde Verordening (EU) 2017/891.