Belangrijke juridische mededeling

|

52006SC1135

Aanbeveling van de Commissie aan de Raad inzake de deelname van de Europese Gemeenschap aan onderhandelingen over internationale regels en procedures op het gebied van aansprakelijkheid en schadeloosstelling voor schade die voortvloeit uit de grensoverschrijdende verplaatsing van veranderde levende organismen (VLO’s) uit hoofde van het Protocol van Cartagena inzake bioveiligheid  /* SEC/2006/1135 def. */

	[pic] | COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN |Brussel, 15.09.2006SEC(2006) 1135 definitiefAANBEVELING VAN DE COMMISSIE AAN DE RAADinzake de deelname van de Europese Gemeenschap aan onderhandelingen over internationale regels en procedures op het gebied van aansprakelijkheid en schadeloosstelling voor schade die voortvloeit uit de grensoverschrijdende verplaatsing van veranderde levende organismen (VLO’s) uit hoofde van het Protocol van Cartagena inzake bioveiligheidA. TOELICHTING1. Het Protocol van Cartagena inzake bioveiligheid bij het Verdrag inzake biologische diversiteit is op 11 september 2003 in werking getreden. Dit protocol voorziet in een op het voorzorgbeginsel gebaseerd kader voor veilige overdracht, veilige hantering en veilig gebruik van veranderde levende organismen (VLO’s), voortgekomen uit de moderne biotechnologie, die nadelige gevolgen kunnen hebben voor het behoud en het duurzame gebruik van de biologische diversiteit of risico's voor de gezondheid van de mens kunnen opleveren. In het protocol ligt specifiek de nadruk op grensoverschrijdende verplaatsing.2. De Raad heeft op 25 juni 2002 een besluit genomen over de sluiting van het protocol namens de Europese Gemeenschap. Op 27 augustus 2002 werd het bekrachtigingsinstrument door de Gemeenschap neergelegd.3. Overeenkomstig artikel 27 van het protocol zal de conferentie van de partijen, die als vergadering van de partijen bij het protocol (COP/MOP) fungeert, tijdens haar eerste vergadering een proces vaststellen voor de uitwerking van passende internationale regels en procedures op het gebied van aansprakelijkheid en schadeloosstelling voor schade die voortvloeit uit de grensoverschrijdende verplaatsing van veranderde levende organismen, waarbij een analyse wordt gemaakt van en voldoende rekening wordt gehouden met de lopende ontwikkelingen binnen het internationale recht op dit gebied, en dit proces binnen vier jaar trachten af te ronden. De COP/MOP heeft tijdens haar eerste vergadering in 2004 een voor onbepaalde tijd ingestelde ad hoc-werkgroep van juridische en technische deskundigen inzake aansprakelijkheid en schadeloosstelling opgericht om aan het bepaalde in artikel 27 te voldoen.4. Deze groep heeft als opdracht informatie te onderzoeken en algemene kwesties te analyseren met betrekking tot aansprakelijkheid en schadeloosstelling voor schade die voortvloeit uit de grensoverschrijdende verplaatsing van VLO’s, alsmede opties uit te werken voor elementen van regels en procedures inzake aansprakelijkheid en schadeloosstelling. De ad hoc-groep inzake aansprakelijkheid en schadeloosstelling is tweemaal bijeengekomen in Montreal, Canada, van 25 tot 27 mei 2005 en van 20 tot 24 februari 2006. Na het onderzoek van informatie en de analyse van algemene kwesties is de groep overgegaan tot de opstelling van operationele teksten voor de diverse elementen van regels en procedures inzake aansprakelijkheid en schadeloosstelling. De derde, de vierde en de vijfde vergadering van de groep zullen plaatshebben in 2007 en 2008 zodat hij zijn eindverslag, samen met de voorgestelde internationale regels en procedures op het gebied van aansprakelijkheid en schadeloosstelling, kan voorleggen aan de COP/MOP4, die gepland is voor 2008 in Duitsland.5. Overeenkomstig artikel 174, lid 1, van het EG-verdrag is een van de doelstellingen van het beleid van de Gemeenschap op milieugebied de bevordering op internationaal vlak van maatregelen om het hoofd te bieden aan regionale of mondiale milieuproblemen. Om dit doel te bereiken, kan de Gemeenschap overeenkomsten met derden sluiten overeenkomstig de artikelen 175 en 300.6. Artikel 300, lid 1, van het EG-Verdrag bepaalt dat de Commissie met het oog op de sluiting van akkoorden tussen de Gemeenschap en een of meer staten of internationale organisaties aanbevelingen doet aan de Raad, die haar machtigt de vereiste onderhandelingen te openen. De Commissie moet deze onderhandelingen voeren in overleg met speciale comités die door de Raad worden aangewezen om haar daarin bij te staan, en binnen het raam van de richtsnoeren welke de Raad haar kan verstrekken. Bij de uitoefening van de bevoegdheden welke hem bij dit lid zijn toegekend, besluit de Raad met gekwalificeerde meerderheid van stemmen, behalve in de gevallen waarin de Raad, overeenkomstig lid 2, eerste alinea, met eenparigheid van stemmen besluit.7. Over de tekst van de internationale regels en procedures inzake aansprakelijkheid en schadeloosstelling die aan de COP/MOP4 voor goedkeuring in 2008 zullen worden voorgelegd, zal worden onderhandeld in de volgende drie vergaderingen van de voor onbepaalde tijd ingestelde ad hoc-werkgroep van juridische en technische deskundigen inzake aansprakelijkheid en schadeloosstelling. Deze regels en procedures hebben betrekking op milieubescherming en zullen een overeenkomst vormen in de zin van artikel 300, lid 1, van het EG-Verdrag. Een aantal wetgevingsinstrumenten van de EG[1] hebben betrekking op aansprakelijkheid en schadeloosstelling voor schade die voortvloeit uit de grensoverschrijdende verplaatsing van VLO’s. De lidstaten mogen buiten het raamwerk van de wetgeving van de Gemeenschap om geen verplichtingen aangaan die gevolgen hebben voor de regelgeving van de Gemeenschap of de werkingssfeer daarvan.8. Daarom dient de Commissie aanbevelingen te doen aan de Raad, die de Commissie zal machtigen de vereiste onderhandelingen over deze kwestie te openen op de volgende vergaderingen van de voor onbepaalde tijd ingestelde ad hoc-werkgroep van juridische en technische deskundigen inzake aansprakelijkheid en schadeloosstelling in 2007 en 2008 en op de COP/MOP4 in 2008.B. AANBEVELINGIn het licht van het bovenstaande beveelt de Commissie aan:1.  dat de Raad de Commissie machtigt om namens de Europese Gemeenschap, met betrekking tot kwesties die onder de bevoegdheid van de Gemeenschap vallen, deel te nemen aan de onderhandelingen over internationale regels en procedures op het gebied van aansprakelijkheid en schadeloosstelling voor schade die voortvloeit uit de grensoverschrijdende verplaatsing van VLO’s uit hoofde van het Protocol van Cartagena inzake bioveiligheid, op de derde, de vierde en de vijfde vergadering van de voor onbepaalde tijd ingestelde ad hoc-werkgroep van juridische en technische deskundigen inzake aansprakelijkheid en schadeloosstelling en op de vierde vergadering van de conferentie van de partijen die als vergadering van de partijen bij het protocol fungeert;2.  dat de Commissie deze onderhandelingen namens de Europese Gemeenschap voert, met betrekking tot kwesties die onder de bevoegdheid van de Gemeenschap vallen, in overleg met een speciaal comité van vertegenwoordigers van lidstaten overeenkomstig de bijgaande onderhandelingsrichtsnoeren;3.  dat de Commissie en de lidstaten, wanneer de regels en procedures betrekking hebben op kwesties die onder de gedeelde bevoegdheid van de Gemeenschap en van de lidstaten vallen, gedurende de onderhandelingen intensief samenwerken teneinde te streven naar eenheid bij de internationale vertegenwoordiging van de Europese Gemeenschap; en4.  dat de Raad de bijgaande onderhandelingsrichtsnoeren geeft.BIJLAGEONDERHANDELINGSRICHTSNOEREN1. De Commissie zorgt ervoor dat de internationale regels en procedures op het gebied van aansprakelijkheid en schadeloosstelling voor schade die voortvloeit uit de grensoverschrijdende verplaatsing van VLO’s, welke uit hoofde van het Protocol van Cartagena inzake bioveiligheid moeten worden vastgesteld, verenigbaar zijn met de desbetreffende Gemeenschapswetgeving en dat tijdens de onderhandelingen over deze regels en procedures rekening wordt gehouden met de capaciteiten van ontwikkelingslanden.2. De Commissie zorgt ervoor dat, indien de regels en procedures of delen daarvan de vorm van een juridisch bindende overeenkomst aannemen, deze laatste passende bepalingen bevat waardoor de Gemeenschap partij daarbij kan worden.3. De Commissie brengt bij de Raad verslag uit over het resultaat van de onderhandelingen alsmede over eventuele problemen die zich bij de onderhandelingen voordoen. [1] Onder andere Richtlijn 2004/35/EG betreffende milieuaansprakelijkheid met betrekking tot het voorkomen en herstellen van milieuschade, PB L143 van 21.4.2004, blz. 56; Richtlijn 85/374/EEG betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake de aansprakelijkheid voor producten met gebreken, PB L 210 van 7.8.1985, blz. 29, als gewijzigd; en Verordening (EG) nr. 44/2001 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, PB L 12 van 22.12.2000, blz. 1.


title: Aanbevelingen van de Raad — „Bevordering van het gebruik en de uitwisseling van beste praktijken op het gebied van grensoverschrijdende videoconferenties binnen het justitieel apparaat op lidstaat- en EU-niveau”

text:
               31.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 250/1

         Aanbevelingen van de Raad
   „Bevordering van het gebruik en de uitwisseling van beste praktijken op het gebied van grensoverschrijdende videoconferenties binnen het justitieel apparaat op lidstaat- en EU-niveau”
   (2015/C 250/01)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   HERINNEREND AAN:

               1.

               De op 6 december 2013 door de Raad (Justitie en Binnenlandse Zaken) aangenomen strategie inzake Europese e-justitie 2014-2018 (1);

               2.

               Punt 59 van de strategie inzake Europese e-justitie 2014-2018, waarin is bepaald dat „indien nodig de informele werkgroepen van de lidstaten die bij specifieke projecten zijn betrokken bijeen kunnen komen voor verdere werkzaamheden op hun terrein […]”;

               3.

               Het op 6 juni 2014 door de Raad (Justitie en Binnenlandse Zaken) aangenomen meerjarenactieplan 2014-2018 voor Europese e-justitie (2);

               4.

               De richtsnoeren voor de uitvoering van het op 4 december 2014 door de Raad (Justitie en Binnenlandse Zaken) goedgekeurde meerjarenactieplan 2014-2018 voor Europese e-justitie (3), met daarin de concrete stappen voor de follow-up van het actieplan door de Groep e-recht (e-justitie), met inbegrip van de oprichting van de informele werkgroep grensoverschrijdende videoconferenties;

               5.

               De resultaten van de informele werkgroep grensoverschrijdende videoconferenties zoals beschreven in het eindverslag (4) aan de Groep e-recht (e-justitie);

         CONSTATEERT het volgende:

               6.

               Videoconferenties zijn een nuttig instrument met verregaande mogelijkheden, niet alleen binnen lidstaten, maar vooral ook in grensoverschrijdende situaties waarbij verschillende lidstaten en zelfs derde landen betrokken zijn. Bij grensoverschrijdende gevallen is een soepele communicatie tussen de justitiële autoriteiten van de lidstaten van cruciaal belang. Videoconferenties zijn een manier om dergelijke communicatie te vereenvoudigen en aan te moedigen. Het recht van de Unie onderkent de voordelen van videoconferenties en moedigt het gebruik ervan aan, onder meer bij grensoverschrijdende bewijsverkrijging in burgerlijke en handelszaken (5) alsmede bij de Europese procedure voor geringe vorderingen (6), en reguleert daarnaast de procedures voor het gebruik ervan in strafzaken (7);

               7.

               Videoconferenties kunnen gebruikt worden bij alle soorten gerechtelijke procedures (zowel bij straf- als civiele en handelszaken). Deze technologie biedt rechtbanken en parketten meer flexibiliteit om getuigenissen van slachtoffers en getuigen af te nemen, om deskundigen te horen en om verklaringen van verdachten en verweerders af te nemen. Bij kwetsbare getuigen, zoals kinderen, kunnen videoconferenties de stress helpen verminderen. Slachtoffers, getuigen of deskundigen uit andere lidstaten die getuigen moeten, hoeven dan niet meer te reizen. Daarnaast kunnen bij videoconferenties procedurele waarborgen als het recht op vertolking, het recht op informatie en het recht op toegang tot een advocaat ingeval van arrestatie van een verdachte op een afgelegen plaats (bijvoorbeeld op volle zee) onmiddellijk en doeltreffend worden verzekerd. Ook drukt het gebruik van videoconferenties de kosten van hoorzittingen voor nationale overheden. Tot slot hoeven met videoconferenties personen die in hechtenis zitten niet te worden vervoerd, met alle financiële en veiligheidsvoordelen van dien;

               8.

               De lidstaten van de EU zijn reeds in het kader van Europese e-justitie begonnen samen te werken om het gebruik van videoconferenties te propageren en ervaringen en beste praktijken uit te wisselen. Dat gebeurt op EU-niveau onder meer binnen de Groep e-recht (e-justitie);

               9.

               De tot dusver verrichte werkzaamheden op het gebied van videoconferenties op nationaal en Europees niveau in het kader van het eerste Europese actieplan e-justitie 2009-2013, hebben reeds aanzienlijke resultaten opgeleverd. Het e-justitieportaal biedt in alle officiële talen informatie over het gebruik van videoconferenties in gerechtelijke procedures in grensoverschrijdende situaties, alsmede een handleiding en — voor de meeste lidstaten — relevante contactgegevens;

               10.

               Het tweede Europees meerjarenactieplan voor e-justitie 2014-2018 beoogt op het reeds verrichte werk voort te bouwen en deze positieve ontwikkeling op nationaal en Europees niveau voort te zetten. Dit werk moet bovendien gezien worden als onderdeel van een bredere moderniseringsslag van justitie in de EU, waarbij rekening wordt gehouden met het huidige juridische kader op dit specifieke vlak en met de noodzaak tot inachtneming van de procedurele waarborgen op lidstaat- en EU-niveau;

         BENADRUKT het volgende:

               11.

               Zoals uiteengezet in het meerjarenactieplan 2014-2018 voor Europese e-justitie moet de gang naar de rechter en het instellen van buitengerechtelijke procedures in grensoverschrijdende situaties worden gefaciliteerd met behulp van uitgebreidere voorzieningen voor elektronische communicatie tussen justitie enerzijds en partijen bij gerechtelijke procedures, getuigen, slachtoffers, deskundigen en andere deelnemers anderzijds;

               12.

               In voorkomend geval moet het gebruik van videoconferenties, teleconferenties of andere passende vormen van langeafstandscommunicatie voor hoorzittingen worden uitgebreid, zodat mensen — vooral in grensoverschrijdende zaken — niet meer naar de rechtbank hoeven en mede daardoor dankzij lagere kosten en verminderde inspanningen een betere toegang tot de rechter krijgen;

               13.

               Zoals aangegeven in het meerjarenactieplan 2014-2018 voor Europese e-justitie moeten de werkzaamheden op dit gebied worden opgevoerd, zodat verder geholpen kan worden bij het in alle lidstaten organiseren en houden van grensoverschrijdende videoconferenties, en wel door het gebruik van IT-instrumenten als drager van en organisatiehulpmiddel voor videoconferenties te ondersteunen en door de interoperabiliteit voor videoconferenties te verbeteren. In het kader van deze werkzaamheden zou ook een gemeenschappelijk formulier voor de aanvraag/bevestiging van grensoverschrijdende videoconferenties moeten worden ontworpen. Ook zou moeten worden overwogen een netwerk tot stand te brengen voor de uitwisseling van ervaringen en beste praktijken op het gebied van videoconferenties, met inbegrip van opleidingen. Bij dit alles moet rekening worden gehouden met de deelname van rechtsbeoefenaren als rechters, openbare aanklagers, advocaten, bemiddelaars en gerechtstolken;

         IS INGENOMEN MET:

               14.

               De inspanningen van de deskundigengroep grensoverschrijdende videoconferenties om het algehele functioneren van e-justitiesystemen in de lidstaten en op Europees niveau te helpen verbeteren. De deskundigengroep werd onder Oostenrijkse leiding in januari 2014 opgericht met als doel het praktische gebruik van grensoverschrijdende videoconferenties te bevorderen en beste praktijken en expertise over de organisatorische, technische en juridische aspecten uit te wisselen;

               15.

               Het in maart 2015 gepresenteerde eindrapport van de deskundigengroep, dat specifieke aanbevelingen bevat voor toekomstige werkzaamheden op dit gebied;

         NEEMT NOTA VAN het volgende:
   a)   Deskundigengroep

               16.

               In het eindverslag van de deskundigengroep wordt een aantal technische, organisatorische en juridische obstakels voor het gebruik van videoconferenties door de lidstaten in grensoverschrijdende situaties uiteengezet. Bestaande wet- en regelgeving moet worden nageleefd, maar voor de rest blijken de meeste dringendere problemen bij grensoverschrijdende situaties meer van organisatorische en technische aard te zijn. Vooral deze kwesties moeten op korte of middellange termijn bij voorrang worden aangepakt;

         b)   Portaal voor e-justitie

               17.

               Daarnaast moet de reeds beschikbare informatie op het e-justitieportaal worden bijgewerkt en aangevuld. Daartoe zou bij de planvorming in het bijzonder gedacht moeten worden aan toevoeging van: links naar de wetgeving van de EU en de lidstaten aangaande het gebruik van videoconferenties; geconsolideerde informatie over alle rechtbanken in de lidstaten met voorzieningen voor videoconferenties; instrumenten voor de praktische uitvoering van videoconferenties (elektronische formulieren, mogelijk een boekingssysteem op de lange termijn); links naar eventuele nationale instructies en handleidingen; een rubriek met voorbeelden van videoconferenties in grensoverschrijdende procedures en een overzicht van de beste praktijken; informatie over opleidingen en online-opleidingsmodules en voor zover beschikbaar een link naar de onderling gekoppelde tolkendatabanken;

         c)   Synergieën met andere projecten

               18.

               Er moet worden gekeken naar mogelijke synergieën met andere projecten als e-CODEX, de Avidicus-projecten (vertolking tijdens videoconferenties) en het Europees netwerk voor justitiële opleiding. Er moet naast de reeds op het e-justitieportaal beschikbare informatie zoveel mogelijk gebruik worden gemaakt van bestaand materiaal uit andere bronnen zoals de lidstaten of Eurojust;

         d)   Juridische aspecten

               19.

               Het fenomeen videoconferentie heeft wettelijke erkenning verkregen via internationale verdragen en verscheidene rechtshandelingen van de EU, zoals de verordening betreffende bewijsverkrijging in burgerlijke en handelszaken, de verordening tot vaststelling van een Europese procedure voor geringe vorderingen, alsook meest recentelijk de richtlijn betreffende het Europees onderzoeksbevel in strafzaken;

               20.

               Hoewel het gebruik van videoconferenties verdachten, slachtoffers, getuigen en kwetsbare personen weliswaar extra bescherming biedt, moet ervoor worden gezorgd dat dit niet ten koste gaat van de rechten van de verdediging, en moet zorgvuldig gewaakt worden over de naleving van de beginselen onmiddellijkheid, processuele gelijkheid en tegenspraak. Dat betekent dat er gewerkt moet worden met apparatuur volgens de laatste stand der techniek — voor een afdoende beeld- en geluidskwaliteit — en beveiligd in een mate die in verhouding staat tot de gevoeligheid van de zaak;

               21.

               Onderzocht moet worden wat de gevolgen zijn van ontwikkelingen op wetgevingsvlak — met name van het Europees onderzoeksbevel, dat een gedetailleerde procedure voor het gebruik van videoconferenties in strafzaken bevat — voor de uiteenlopende procedurele voorschriften en waarborgen in de verzoekende en de uitvoerende lidstaat. Ook moet in verband met videoconferenties de aanduiding van bevoegde autoriteiten nog juridisch worden uitgeklaard;

         VERZOEKT DE LIDSTATEN:

               22.

               Te overwegen om op nationaal niveau de volgende maatregelen uit te voeren ter verbetering van de interoperabiliteit tussen lidstaten.

         a)   Organisatorische aspecten

               a)

               In elke lidstaat één, en in voorkomend geval meer dan één, nationaal videoconferentiecontactpunt in te richten. Bijgevolg de informatie op het portaal voor e-justitie over nationale videoconferentievoorzieningen, nationale videoconferentiecontactpunten en bevoegde rechterlijke instanties, waar nodig in nauwe samenwerking met de Commissie (via de Europese databank van rechtbanken) te verbeteren en bij te werken. De organisatie van de contactpunten op nationaal en rechtbankniveau te verbeteren;

               b)

               Voor afzonderlijke videoconferenties in voorkomend geval een door passende vertaal- en vertolkingsdiensten geflankeerde gemeenschappelijke taal, alsmede de te hanteren tijdzone voor de planning van de aanvangstijd van de videoconferentie, overeen te komen. Indien er vertolking nodig is bij een videoconferentie dienen de lidstaten zich bewust te zijn van en voor zo ver mogelijk te werk te gaan volgens het uit de Avidicus-projecten voortvloeiende advies;

               c)

               Onverminderd de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht en de verschillen in de organisatie van de rechtsstelsels in de Unie, doeltreffende opleiding te bieden voor potentiële gebruikers, waaronder rechters en aanklagers, teneinde hun vertrouwen en hun vermogen om een grensoverschrijdende videoconferentie te houden te vergroten;

         b)   Technische aspecten

               d)

               Effectieve mechanismen op te zetten, waaronder een op het Europese e-justitieportaal te publiceren verbeterd formulier voor een doeltreffende uitwisseling van variabele en/of vertrouwelijke videoconferentieparameters, in combinatie met aldaar te publiceren openbare en statische informatie over videoconferentievoorzieningen in alle lidstaten;

               e)

               Praktische richtsnoeren over de aanbevolen technische parameters op te stellen ten behoeve van gebruikers en personeel in de technische planning en ondersteunende diensten;

               f)

               De interoperabiliteit tussen lidstaten te verbeteren door verbindingen tussen telkens twee lidstaten systematisch te testen en zo de operationele criteria vast te leggen. Videoconferenties tussen de lidstaten kunnen aan de hand van deze tests betrouwbaarder worden gemaakt en met een afdoende geluids- en beeldkwaliteit uitgerust;

               g)

               Om ten minste van de volgende technische parameters uit te gaan en zo de kwaliteit van videoconferenties te verbeteren:

                           —

                           gebruik een videoconferentiesysteem met eigen hardware (H.323-/SIP-videoconferentiesystemen);

                           —

                           zorg ervoor dat videoconferentiesessies met het internetprotocol (IP) werken;

                           —

                           gebruik videoconferentie-infrastructuur die verbindingen door firewalls heen kan leggen;

                           —

                           gebruik versleutelde communicatie (AES-128);

                           —

                           ontvang presentaties als duo-video (H.239) (8);

         c)   Juridische aspecten

               h)

               De gevolgen van vastgestelde EU-instrumenten, zoals het Europees onderzoeksbevel, voor de huidige procedurele voorschriften in kaart te brengen;

         VERZOEKT DE GROEP E-RECHT (E-JUSTITIE):

               23.

               Te beginnen verkennen welke praktische mogelijkheden en oplossingen er zijn voor een gecoördineerde benadering ten behoeve van het opstarten van de samenwerking met derde landen op videoconferentiegebied, dit bovenop de reeds bestaande bilaterale contacten van de lidstaten op dit vlak;

               24.

               De werkzaamheden in het kader van de werkgroep van deskundigen inzake grensoverschrijdende videoconferenties voort te zetten door een netwerk in te richten voor de samenwerking tussen lidstaten onder auspiciën van binnen de Groep e-recht (e-justitie), teneinde op basis van een voorstel van de deskundigengroep ervaringen en beste praktijken op het gebied van videoconferenties uit te wisselen, met inbegrip van opleidingen. Dit netwerk moet:

                           a)

                           bekijken hoe het gebruik van videoconferenties op Europees niveau kan worden verbeterd door het opzetten van beveiligde „virtuele videoconferentiezalen” waarnaar de deelnemende lidstaten kunnen inbellen;

                           b)

                           een duidelijke stapsgewijze beschrijving („protocol”) opstellen voor het voorbereiden en houden van grensoverschrijdende videoconferenties. Dit protocol moet aansluiten op de gerechtelijke gebruikssituaties die zich bij uitstek voor grensoverschrijdende videoconferenties lenen en moet alle voor dergelijke videoconferenties benodigde organisatorische, technische en juridische elementen bevatten;

                           c)

                           gebruikers instrueren over gerechtelijke gebruikssituaties die zich bij uitstek voor frequenter en beter gebruik van grensoverschrijdende videoconferenties lenen;

                           d)

                           de elektronische verzending van formulieren voor grensoverschrijdende wederzijdse rechtshulpverzoeken verbeteren door dynamische formulierfuncties van het Europese e-justitieportaalsite te combineren met e-Codex. Men denke daarbij aan formulieren voor „rechtstreekse bewijsverkrijging” en „(niet-rechtstreekse) bewijsverkrijging”;

                           e)

                           instrumenten uitwerken waarmee gerechtelijke autoriteiten kunnen uitzoeken wat het toepasselijke rechtsinstrument voor het organiseren van videoconferenties is;

                           f)

                           instrumenten uitwerken waarmee gerechtelijke autoriteiten kunnen uitzoeken wat de bevoegde instantie voor het organiseren van videoconferenties is;

                           g)

                           uitzoeken welke regelingen er getroffen moeten worden om inachtneming van de procedurele waarborgen voor de uitoefening van de rechten van de verdediging te verzekeren; en

                           h)

                           zorgen dat de resultaten van de werkzaamheden blijvend zijn door:

                                       —

                                       de uitvoering van de verbeteringsacties en -projecten van nabij te volgen,

                                       —

                                       zich op de hoogte te houden van nieuwe ontwikkelingen op het gebied van videoconferentietechnologieën,

                                       —

                                       nieuwe acties en projecten voor te stellen voor verdere verbeteringen;

         VERZOEKT DE EUROPESE COMMISSIE:

               25.

               Het eindverslag van de deskundigengroep inzake grensoverschrijdende videoconferenties op het e-justitieportaal te plaatsen om een grotere groep rechtsbeoefenaren en andere belanghebbenden te kunnen bereiken;

               26.

               Financiële steun te verlenen aan de uitvoering op nationaal niveau van de in punt 22 vermelde maatregelen ter waarborging van de grensoverschrijdende interoperabiliteit van videoconferentievoorzieningen voor zover deze Europese toegevoegde waarde produceert in overeenstemming met de toepasselijke financieringsinstrumenten.

      (1)  PB C 376 van 21.12.2013, blz. 7.

      (2)  PB C 182 van 14.6.2014, blz. 2.

      (3)  Doc. 15771/14.

      (4)  Doc. 8364/15 + ADD.

      (5)  Verordening (EG) nr. 1206/2001 van de Raad van 28 mei 2001 betreffende de samenwerking tussen de gerechten van de lidstaten op het gebied van bewijsverkrijging in burgerlijke en handelszaken (PB L 174 van 27.6.2001, blz. 1).

      (6)  Verordening (EG) nr. 861/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 11 juli 2007 tot vaststelling van een Europese procedure voor geringe vorderingen (PB L 199 van 31.7.2007, blz. 1).

      (7)  Overeenkomst van 29 mei 2000 betreffende de wederzijdse rechtshulp in strafzaken tussen de lidstaten van de Europese Unie.

      (8)

      Opmerking: indien een videoconferentiepartner het IP nog niet ondersteunt, kan het als vervangende oplossing noodzakelijk zijn ISDN te gebruiken.


title: Aanbeveling voor een advies van de Raad over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van België voor de periode 2007-2011

text:
   NL
NL    NL
 ---pagebreak---                    COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN
                                                   Brussel, 11.6.2008
                                                   SEC(2008) 2013 definitief
                                    Aanbeveling voor een
                                 ADVIES VAN DE RAAD
   over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van België voor de periode 2007-2011
                               (door de Commissie ingediend)
NL                                                                                NL
 ---pagebreak---                                                  TOELICHTING
   1.        ALGEMENE CONTEXT
   Het stabiliteits- en groeipact is gebaseerd op de doelstelling van deugdelijke openbare
   financiën als middel om de voorwaarden voor prijsstabiliteit en voor een tot
   werkgelegenheidsschepping leidende sterke duurzame groei te verbeteren. Bij de hervorming
   van het pact in 2005 werd het nut ervan bij het verankeren van begrotingsdiscipline erkend,
   maar werd tevens versterking van de doeltreffendheid en de economische onderbouwing
   ervan, alsook waarborging van de houdbaarheid van de overheidsfinanciën op lange termijn
   beoogd.
   In Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad over versterking van het toezicht op
   begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid1, die deel
   uitmaakt van het stabiliteits- en groeipact, is bepaald dat elke lidstaat bij de Raad en de
   Commissie een stabiliteits- of convergentieprogramma moet indienen, alsook jaarlijkse
   actualiseringen daarvan. Lidstaten die de gemeenschappelijke munt al hebben aangenomen
   dienen (geactualiseerde) stabiliteitsprogramma's in en lidstaten die deze nog niet hebben
   aangenomen dienen (geactualiseerde) convergentieprogramma's in. Het eerste
   stabiliteitsprogramma van België is in december 1998 ingediend. Overeenkomstig de
   verordening bracht de Raad op basis van een aanbeveling van de Commissie en na
   raadpleging van het Economisch en Financieel Comité op 15 maart 1999 hierover advies uit.
   Wat geactualiseerde stabiliteits- en convergentieprogramma's betreft, is in de verordening
   bepaald dat deze door de Commissie worden beoordeeld en door het Comité worden
   onderzocht en dat deze indien nodig ook overeenkomstig dezelfde procedure als hierboven
   beschreven door de Raad kunnen worden onderzocht.
   2.        ACHTERGROND VOOR DE BEOORDELING VAN HET GEACTUALISEERDE PROGRAMMA
   De Commissie heeft het op 21 april 2008 ingediende meest recente geactualiseerde
   stabiliteitsprogramma van België onderzocht en beveelt de Raad aan een advies daarover aan
   te nemen (zie het kader voor de belangrijkste beoordelingspunten).
   Om de achtergrond te schetsen waartegen de begrotingsstrategie in het geactualiseerde
   stabiliteitsprogramma wordt beoordeeld, bevatten de volgende punten een overzicht van:
   (1)      de meest recente beoordeling van de positie van het land overeenkomstig het
            preventieve deel van het stabiliteits- en groeipact (samenvatting van het advies van de
            Raad over de vorige actualisering van het stabiliteitsprogramma);
   (2)      de door de Eurogroep in april 2007 aangenomen oriëntaties voor het begrotingsbeleid;
   (3)      de actualisering van mei 2008 van de landenspecifieke globale richtsnoeren voor het
            economisch beleid op het gebied van het begrotingsbeleid;
   1
            PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1. Verordening gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1055/2005 (PB L 174
            van 7.7.2005, blz. 1). Alle documenten waarnaar in deze tekst wordt verwezen, kunnen worden
            geraadpleegd op: http://ec.europa.eu/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm.
NL                                                       2                                                    NL
 ---pagebreak---    (4)     de beoordeling door de Commissie van het uitvoeringsverslag van oktober 2007 van
           het nationale hervormingsprogramma.
   2.1.      Beoordeling in het advies van de Raad over de vorige actualisering
   In zijn advies van 27 maart 2007 heeft de Raad zijn beoordeling van de vorige actualisering
   van het stabiliteitsprogramma, dat op de periode 2006-2010 betrekking had, als volgt
   samengevat: "De Raad meent dat de strategie van een gestage reductie van de nog steeds hoge
   schuld een goed voorbeeld vormt van een begrotingsbeleid dat strookt met het pact. Hoewel
   in het programma wordt aangenomen dat vanuit een uitgangspositie van een nominaal
   begrotingsevenwicht geleidelijk overschotten zullen worden opgebouwd (met name als
   gevolg van lagere rente-uitgaven), is de verwezenlijking van de begrotingsdoelstellingen
   evenwel aan enige risico's onderhevig. Dit neemt echter niet weg dat de
   middellangetermijndoelstelling naar verwachting in de loop van de programmaperiode zal
   worden gehaald."
   In het licht van zijn beoordeling heeft de Raad België verzocht om "de begrotingsdoelstelling
   voor 2007 te verwezenlijken en daarna het aanpassingstempo richting de MTD op te voeren,
   onder meer door minder vaak van eenmalige maatregelen gebruik te maken" en "gezien de
   hoge schuld en de verwachte toename van de leeftijdsgebonden uitgaven beter voor de
   houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn zorg te dragen door ten minste de
   MTD te realiseren en hervormingen door te voeren".
   2.2.      Door de Eurogroep in april 2007 aangenomen oriëntaties voor het
             begrotingsbeleid
   Met het oog op een betere coördinatie van het begrotingsbeleid in het eurogebied hebben de
   ministers van de Eurogroep op 20 april 2007 besprekingen gevoerd over de nationale
   begrotingsontwikkelingen in 2007 en over de voorlopige beleidsvooruitzichten voor 2008 en
   de gevolgen daarvan voor het eurogebied.
   Na nogmaals te hebben verklaard vast te houden aan de gedegen beginselen voor het
   begrotingsbeleid van het herziene stabiliteits- en groeipact en aan de nationale
   begrotingsregels, hebben de ministers toegezegd: i) voort te bouwen op de beter dan
   verwachte begrotingsresultaten van 2006 en ambitieuzere begrotingsdoelstellingen na te
   streven dan die welke in de stabiliteitsprogramma's van eind 2006 zijn vastgesteld; ii) de
   begroting voor 2007 volgens plan uit te voeren en daarbij uitgavenoverschrijdingen te
   vermijden en inkomstenmeevallers aan te wenden om het overheidstekort en de
   overheidsschuld te verminderen; en iii) de plannen inzake het begrotingsbeleid voor 2008
   zorgvuldig op te stellen, en wel zodanig dat een snellere aanpassing in de richting van de
   MTD plaatsvindt in de lidstaten die deze nog niet hebben bereikt, en dat wordt voorkomen dat
   algemene macro-economische onevenwichtigheden in de hand worden gewerkt in de lidstaten
   die deze al wel hebben bereikt2.
   2
           De volledige verklaring is te vinden op:
           www.gouvernement.lu/salle_presse/actualite/2007/04/20pm_krecke_berlin/MTBR_EG_conclusions-
           finalCLEAN.rtf.
NL                                                     3                                              NL
 ---pagebreak---    2.3.      Actualisering van mei 2008 van de landenspecifieke globale richtsnoeren voor
             het economisch beleid op het gebied van het begrotingsbeleid
   Op 14 mei 2008 heeft de Raad zijn goedkeuring gehecht aan een aanbeveling inzake de
   actualisering voor 2008 van de globale richtsnoeren voor het economische beleid van de
   lidstaten en de Gemeenschap en inzake de uitvoering van het werkgelegenheidsbeleid van de
   lidstaten3. Wat het begrotingsbeleid betreft, werd België aanbevolen "een krachtigere
   begrotingsconsolidatie" te bewerkstelligen en ertoe aangespoord "de strategie voor de
   langetermijnhoudbaarheid van de overheidsfinanciën volledig uit [te] voeren, met inbegrip
   van uitgavenbeperkingen, begrotingsoverschotten en een aanhoudende vermindering van de
   overheidsschuld". Alle lidstaten van het eurogebied werd bovendien aanbevolen "door [te]
   gaan met de consolidatie van de begroting die gericht is op hun doelstellingen voor de
   middellange termijn conform het stabiliteits- en groeipact, om aldus een jaarlijkse structurele
   aanpassing te bereiken van minstens 0,5% van het bbp als referentiepercentage" en "de
   kwaliteit van de overheidsfinanciën [te] verbeteren door de overheidsuitgaven en belastingen
   opnieuw te bezien en het openbaar bestuur te moderniseren, teneinde de productiviteit en de
   innovatie te stimuleren en aldus bij te dragen aan economische groei, werkgelegenheid en
   budgettaire stabiliteit".
   2.4.      Beoordeling door de Commissie van het uitvoeringsverslag van oktober 2007
             van het nationale hervormingsprogramma
   Op 11 december 2007 heeft de Commissie haar strategisch verslag over de hernieuwde
   Lissabon-strategie voor groei en werkgelegenheid aangenomen. Dit bevat een beoordeling
   van het uitvoeringsverslag van oktober 2007 van het nationale hervormingsprogramma van
   België4. Deze beoordeling kan als volgt worden samengevat.
   In het nationale hervormingsprogramma van België worden als belangrijkste prioriteiten voor
   het bevorderen van groei en werkgelegenheid aangemerkt: houdbaarheid van de openbare
   financiën, vermindering van de arbeidskosten, totstandbrenging van een dynamischer
   arbeidsmarkt, stimulering van de economie door middel van investeringen en hervormingen,
   versterking van het socialezekerheidsstelsel en versterking van de wisselwerking tussen
   milieubescherming en groei. Naar het oordeel van de Commissie heeft België goede
   vorderingen gemaakt bij de tenuitvoerlegging van zijn nationaal hervormingsprogramma over
   de periode 2005-2007, al is het tempo van de hervormingen in 2007 enigszins vertraagd.
   Gezien de onderkende sterke en zwakke punten en de geconstateerde gemaakte vorderingen
   heeft de Commissie aanbevolen België aan te bevelen de hoogste prioriteit te verlenen aan de
   uitdagingen op het gebied van de hoge fiscale druk op arbeid en tegelijkertijd de op
   begrotingsconsolidatie gerichte inspanningen te intensiveren en de werking van de
   arbeidsmarkt te verbeteren.
   Daarnaast dient België ook aandacht te besteden aan het volgende: het op orde houden van de
   overheidsfinanciën op lange termijn, de mededinging op de gas- en elektriciteitsmarkten, de
   prestatie op het gebied van O&O en innovatie, en de participatiegraad van oudere werknemers
   en kwetsbare groepen.
   3
           PB L 139 van 29.5.2008, blz. 59.
   4
           Mededeling van de Commissie aan de Europese Raad, "Strategisch verslag over de hernieuwde
           Lissabon-strategie voor groei en werkgelegenheid: lancering van de nieuwe cyclus (2008-2010)",
           COM(2007) 803 van 11.12.2007.
NL                                                    4                                                   NL
 ---pagebreak---    Op basis van het strategische verslag van de Commissie heeft de Raad op 14 mei 2008 zijn
   goedkeuring gehecht aan aanbevelingen inzake de actualisering voor 2008 van de globale
   richtsnoeren voor het economische beleid van de lidstaten, waaronder België.
NL                                              5                                           NL
 ---pagebreak---                                          Kader: Belangrijkste beoordelingspunten
   Overeenkomstig        artikel 5,    lid 1,   (voor     stabiliteitsprogramma´s)     en     artikel 9, lid 1,   (voor
   convergentieprogramma´s) van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad wordt beoordeeld:
   • of de economische hypothesen waarop het programma gebaseerd is, realistisch zijn;
   • de middellangetermijnbegrotingsdoelstelling (MTD) van de lidstaat en of het aanpassingstraject richting de
       MTD passend is;
   • of de met het oog op de naleving van dit aanpassingstraject genomen en/of voorgenomen maatregelen
       afdoende zijn om de MTD gedurende de cyclus te halen;
   • bij de beoordeling van het aanpassingstraject richting de MTD: of in economisch goede tijden een grotere
       aanpassing wordt nagestreefd en in economisch slechte tijden juist een minder zware inspanning toelaatbaar
       is, en – voor de lidstaten van het eurogebied en het WKM II – of de lidstaat een jaarlijkse verbetering van het
       conjunctuurgezuiverde begrotingssaldo, ongerekend eenmalige en andere tijdelijke maatregelen, met 0,5%
       van het bbp als benchmark nastreeft om zijn MTD te bereiken;
   • bij de bepaling van het aanpassingstraject richting de MTD (voor de lidstaten die deze doelstelling nog niet
       bereikt hebben) en bij het toestaan van een tijdelijke afwijking van de MTD (voor landen die de doelstelling
       wel hebben bereikt): de uitvoering van grote structurele hervormingen die op lange termijn rechtstreekse
       kostenbesparende effecten hebben (mede doordat zij de potentiële groei verhogen) en bijgevolg een
       verifieerbare positieve invloed op de houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn hebben (met
       dien verstande dat een passende veiligheidsmarge voor de naleving van de referentiewaarde van 3% van het
       bbp gewaarborgd moet zijn en dat een terugkeer naar de MTD binnen de programmaperiode wordt
       verwacht), waarbij bijzondere aandacht wordt besteed aan pensioenhervormingen die gepaard gaan met de
       invoering van een meerpijlerstelsel dat een verplichte pijler met volledige kapitaaldekking omvat;
   • of het economisch beleid van de betrokken lidstaat strookt met de globale richtsnoeren voor het economisch
       beleid.
   Bij de beoordeling van de aannemelijkheid van de macro-economische hypothesen van het programma wordt
   gekeken naar de voorjaarsprognoses 2008 van de diensten van de Commissie en wordt ook gebruikgemaakt van
   de algemeen aanvaarde methode voor de raming van de potentiële productie en de conjunctuurgezuiverde saldi.
   Voorts worden beoordeeld:
   • de ontwikkeling van de schuldquote en de vooruitzichten voor de houdbaarheid van de overheidsfinanciën op
       lange termijn, waaraan volgens het verslag van de Raad van 20 maart 2005 over de verbetering van de
       uitvoering van het stabiliteits- en groeipact "bij het toezicht op de begrotingssituatie voldoende aandacht" zou
       moeten worden geschonken. In een mededeling van de Commissie van 12 oktober 2006 wordt de aanpak
       voor de toetsing van de houdbaarheid op lange termijn uiteengezet5;
   • de consistentie met het nationale hervormingsprogramma van de lidstaten in het kader van de Lissabon-
       strategie voor groei en werkgelegenheid en het uitvoeringsverslag van dit programma van oktober 2007. In
       zijn begeleidende nota van 7 juni 2005 aan de Europese Raad over de globale richtsnoeren voor het
       economisch beleid voor de periode 2005-2008 heeft de Raad (Ecofin) verklaard dat de nationale
       hervormingsprogramma´s moeten stroken met de stabiliteits- en convergentieprogramma´s;
   • de inachtneming van de gedragscode6, die voor de stabiliteits- en convergentieprogramma´s onder meer een
       gemeenschappelijke structuur en een reeks gegevenstabellen voorschrijft.
   5
             Mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement: "Houdbaarheid van de
             openbare financiën op lange termijn in de EU", COM(2006) 574 definitief van 12.10.2006; directoraat-
             generaal Economische en financiële zaken van de Commissie (2006): "The long-term sustainability of
             public finances in the European Union", European Economy nr. 4/2006.
   6
             "Specificaties inzake de uitvoering van het stabiliteits- en groeipact en richtsnoeren inzake de vorm en
             de inhoud van stabiliteits- en convergentieprogramma's", door de Raad (Ecofin) op 11 oktober 2005
             bekrachtigd.
NL                                                             6                                                        NL
 ---pagebreak---                                              Aanbeveling voor een
                                           ADVIES VAN DE RAAD
     over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van België voor de periode 2007-2011
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
   Gelet op Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het
   toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch
   beleid7, en met name op artikel 5, lid 3,
   Gezien de aanbeveling van de Commissie,
   Na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité,
   BRENGT HET VOLGENDE ADVIES UIT:
   (1)     Op [8 juli 2008] heeft de Raad het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van België
           voor de periode 2007-2011 behandeld8.
   (2)     De afgelopen tien jaar is het reële bbp met gemiddeld ongeveer 2¼% per jaar
           gegroeid, hetgeen iets sneller is dan het gemiddelde groeitempo in het eurogebied.
           Deze vrij krachtige bbp-groei leidde tot een daling van de werkloosheidsgraad, terwijl
           de participatiegraad (van vooral jongere en oudere werknemers) en het aantal gewerkte
           uren laag zijn gebleven als gevolg van hoge belastingen op arbeid en starheden op de
           arbeidsmarkt, de geringe druk op werklozen om een baan te zoeken, en een lage
           effectieve pensioenleeftijd. Sinds 2000 is er telkens sprake van een vrijwel sluitende
           begroting (behalve in 2005). De schuldquote, die is teruggelopen van 134% van het
           bbp in 1993 tot 108% van het bbp in 2000, heeft haar indrukwekkende daling
           voortgezet en bedraagt thans minder dan 85% van het bbp. Het verhogen van de
           werkgelegenheidsgraad en het realiseren van ambitieuze begrotingsdoelstellingen
           zouden de houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn mede in de hand
           werken.
   7
           PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1. Verordening gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1055/2005 (PB L 174
           van 7.7.2005, blz. 1). Alle documenten waarnaar in deze tekst wordt verwezen, zijn te vinden op:
           http://ec.europa.eu/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm.
   8
           De actualisering is ingediend zodra een regering met volledige bevoegdheden is aangetreden, dus
           geruime tijd na de in de gedragscode vastgestelde uiterste datum van 1 december.
NL                                                        7                                                  NL
 ---pagebreak---    (3) Volgens het macro-economische scenario dat aan het programma ten grondslag ligt,
       zou de reële bbp-groei teruglopen van 2,8% in 2007 tot 1,9% in 2008 en zich in de
       daaropvolgende jaren stabiliseren op ongeveer 2%. Afgaande op de thans beschikbare
       informatie9 lijkt het scenario voor 2008 en 2009 op optimistische groeihypothesen te
       zijn gebaseerd: sinds de afsluiting van de in het programma voorkomende prognoses is
       er immers sprake van een verslechterde externe omgeving en een toegenomen inflatie.
       De groeiramingen voor 2010-2011 zijn algemeen genomen plausibel. Volgens het
       geactualiseerde programma zou de inflatie aantrekken tot 3,0% in 2008 en vervolgens
       vertragen tot 1¾% over de periode 2009-2011. De in het programma vervatte
       inflatieprognoses voor 2008-2009 lijken nogal laag in het licht van de forse stijging
       die de prijzen van grondstoffen en bewerkte voedingsmiddelen de afgelopen maanden
       te zien hebben gegeven. Bovendien lijkt de in het geactualiseerde programma
       verwachte werkgelegenheidsgroei van ongeveer 1% per jaar vrij hoog, aangezien de
       bbp-groei gedurende de gehele programmaperiode onder het potentiële niveau zal
       blijven. De in het programma geraamde loonstijging is aan de lage kant voor 2008,
       maar lijkt voor de daaropvolgende jaren daarentegen aan de hoge kant (3¼ - 3½%),
       vooral in het licht van het voorspelde lage inflatiepercentage.
   (4) In 2007 beliep het overheidstekort 0,2% van het bbp, terwijl in het vorige
       geactualiseerde stabiliteitsprogramma van een doelstelling van een overschot van
       0,3% van het bbp was uitgegaan. Het slechtere resultaat in 2007 was te wijten aan het
       feit dat de hoger dan geplande uitgavengroei slechts ten dele werd gecompenseerd
       door een gering gunstig basiseffect van het beter dan verwachte resultaat in 2006 en
       door een meevaller aan de ontvangstenzijde. Dat de uitgaven hoger zijn uitgevallen
       dan gepland, is met name toe te schrijven aan een forse stijging van de subsidies die in
       het kader van de dienstenchequeregeling aan bedrijven zijn betaald, alsook aan het feit
       dat het effect van de eenmalige maatregelen beperkter bleek dan verwacht. De
       meevaller aan de ontvangstenzijde was voornamelijk het gevolg van hoger dan
       verwachte socialezekerheidsbijdragen en heeft zich voorgedaan ondanks het feit dat
       een aantal geplande eenmalige maatregelen met een ontvangstenverhogend effect niet
       is uitgevoerd. De uitvoering van de begroting in 2007 strookte dus niet volledig met
       het verzoek in het advies van de Raad van 27 maart 2007 over de vorige actualisering
       van het stabiliteitsprogramma10 en met de door de Eurogroep in april 2007
       geformuleerde oriëntaties voor het begrotingsbeleid, aangezien de onverwachte extra
       inkomsten voor het doen van hoger dan begrote uitgaven zijn aangewend.
   (5) De begrotingsstrategie op middellange termijn die in het programma wordt gevolgd, is
       er vooral op gericht de nog steeds hoge schuldquote van bijna 85% van het bbp in
       2007 gestaag terug te dringen tot circa 71% van het bbp in 2011, zulks door, uitgaande
       van een sluitende begroting in 2008, geleidelijk nominale begrotingsoverschotten op te
       bouwen die oplopen tot 1% van het bbp in 2011. Het primaire overschot, dat sinds
       2001 parallel met de voortgaande schuldreductie een daling vertoont (van 7,0% tot
       3,7% van het bbp in 2007), zal tegen 2011 naar verwachting stijgen tot 4,4% van het
       bbp. Als gevolg van het slechter dan verwachte uitgangsresultaat in 2007 liggen zowel
       de nominale als de structurele begrotingsdoelstellingen gedurende de gehele
       programmaperiode lager dan in de vorige actualisering. Aangenomen wordt dat het
   9
       Bij de beoordeling wordt met name rekening gehouden met de voorjaarsprognoses 2008 van de
       diensten van de Commissie en met de beoordeling door de Commissie van het uitvoeringsverslag van
       oktober 2007 van het nationale hervormingsprogramma.
   10
       PB C 89 van 24.4.2007, blz. 2.
NL                                                  8                                                   NL
 ---pagebreak---        volgens de algemeen aanvaarde methode berekende structurele saldo zal omslaan van
       een tekort van ¼% van het bbp in 2007 in een overschot van bijna 1½% van het bbp in
       2011. In vergelijking met de vorige actualisering van het stabiliteitsprogramma is de
       verwezenlijking van de middellangetermijndoelstelling (MTD) – een structureel
       overschot van 0,5% van het bbp (d.w.z. na correctie voor conjunctuurinvloeden en
       ongerekend eenmalige en andere tijdelijke maatregelen) – met een jaar uitgesteld tot
       2009. Zowel de uitgaven- als de ontvangstenzijde dragen aan de aanpassing bij. De
       geplande vermindering van de nominale uitgaven met 0,7 procentpunt van het bbp is
       hoofdzakelijk toe te schrijven aan een daling van de rente-uitgaven als gevolg van de
       voorspelde afname van de schuldquote. De ontvangsten laten een stijging met 0,5%
       van het bbp zien als gevolg van de verwachte verbreding van belastinggrondslagen.
       Anders dan in de vorige actualisering, wordt in het huidige programma uitdrukkelijk
       gesteld dat na 2008 geen gebruik meer zal worden gemaakt van eenmalige
       maatregelen.
   (6) De begrotingsresultaten zouden slechter kunnen uitvallen dan in het programma wordt
       aangenomen. Ten eerste kan het macro-economische klimaat somberder uitvallen dan
       in het geactualiseerde programma wordt voorspeld. Dit geldt vooral voor de jaren
       2008 en 2009. Met name de optimistische aannamen voor de
       werkgelegenheidstoename, de loonstijging en de consumptiegroei kunnen tot een
       overschatting van de belastingontvangsten hebben geleid. Bovendien lijkt de
       verwachte totale elasticiteit van de belastingen in 2008 aan de hoge kant. Wat de
       primaire uitgaven betreft, ontbreken in het programma de maatregelen die
       noodzakelijk lijken om de geplande aanpassing te bewerkstelligen in een context van
       toenemende leeftijdsgerelateerde kosten en naar verwachting vrij forse loonstijgingen.
       Indien bovendien de daling van de rente-uitgaven buiten beschouwing wordt gelaten,
       dan vindt de aanpassing vooral aan de ontvangstenzijde plaats, wat negatieve gevolgen
       kan hebben voor de duurzaamheid ervan. Ten slotte zij erop gewezen dat de begroting
       de afgelopen jaren weliswaar vrijwel in evenwicht is gebleven, maar dat de
       verwezenlijking van de beoogde begrotingsoverschotten telkens is uitgesteld. Ondanks
       het gunstige macro-economische klimaat in 2007 is de begrotingsdoelstelling niet
       gehaald omdat er na de federale verkiezingen van juni geen regering met volledige
       bevoegdheden is aangetreden. In 2008 lijken verdere maatregelen vereist om de
       doelstelling te halen. Ten slotte is het in het licht van de bovenbeschreven risico's voor
       de macro-economische vooruitzichten en de begrotingsdoelstellingen niet uitgesloten
       dat de schuldquote zich enigszins minder gunstig ontwikkelt dan in het programma
       wordt aangenomen, al blijft de schuld op een sterk neerwaarts pad.
   (7) In het licht van deze risicobeoordeling is het niet uitgesloten dat de begrotingsstrategie
       van het programma niet volstaat om de MTD in 2009 te verwezenlijken, zoals in het
       programma wordt aangenomen. Toch wordt gedurende de gehele programmaperiode
       een veiligheidsmarge gehandhaafd die ruim genoeg is om te voorkomen dat het tekort
       bij normale conjunctuurschommelingen de drempel van 3% van het bbp overschrijdt.
       Het aanpassingstempo richting de MTD zoals dit uit het programma blijkt, moet in
       2008 worden opgevoerd door in het kader van de geplande begrotingscontrole
       aanvullende structurele begrotingsmaatregelen te treffen om ervoor te zorgen dat de
       doelstelling van een sluitende begroting wordt gerealiseerd. In 2009 moet dit streven
       met maatregelen worden onderbouwd, met name aan de uitgavenzijde, om de in het
       stabiliteits- en groeipact gespecificeerde referentiewaarde voor de verbetering van
       0,5% van het bbp te halen en om de MTD te bereiken zoals gepland. De Raad neemt
       ook nota van het feit dat de begrotingsplannen voor 2008 niet volledig sporen met de
NL                                               9                                                NL
 ---pagebreak---         door de Eurogroep in april 2007 geformuleerde oriëntaties voor het begrotingsbeleid.
        Hoewel de schuldquote minder snel kan dalen dan in het programma wordt
        aangenomen, lijkt zij over de gehele programmaperiode bezien toch in voldoende mate
        af te nemen in de richting van de referentiewaarde.
   (8)  België lijkt een middelgroot risico te lopen wat de houdbaarheid van de
        overheidsfinanciën betreft. Van de vergrijzing gaat in België een groter
        langetermijneffect op de begroting uit dan gemiddeld in de EU-27 het geval is. Dit
        komt met name doordat de pensioenuitgaven als percentage van het bbp in de
        komende decennia een relatief forse stijging te zien zullen geven. De effectieve
        pensioenleeftijd in België behoort tot de laagste in de EU. Het optrekken ervan is dan
        ook een van de doelstellingen van het Generatiepact, dat een aantal wijzigingen in het
        pensioenstelsel heeft aangebracht. Hoewel dit een stap in de goede richting betekent,
        blijkt uit nationale prognoses dat deze hervorming de houdbaarheidsproblemen niet
        zou verminderen. Hoewel de in het programma voor 2007 geraamde begrotingssituatie
        iets slechter is dan de uitgangssituatie van het vorige programma, kan zij de verwachte
        budgettaire langetermijngevolgen van de vergrijzing helpen opvangen, al volstaat zij
        niet om de toekomstige uitgavendruk volledig weg te nemen. De risico's voor de
        houdbaarheid van de openbare financiën kunnen onder meer worden verminderd door
        de primaire overschotten op middellange termijn op een hoog niveau te houden, door
        de schuldquote tot onder de in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde terug te
        dringen en door verdere maatregelen te nemen om de forse stijging van de
        leeftijdsgerelateerde uitgaven te beteugelen.
   (9)  Het stabiliteitsprogramma lijkt tot op zekere hoogte aan te sluiten bij het
        uitvoeringsverslag van oktober 2007 van het nationale hervormingsprogramma. Zo
        wordt in beide verslagen de houdbaarheid van de openbare financiën in het licht van
        de vergrijzing als een belangrijke uitdaging voor de Belgische economie aangemerkt.
        Het stabiliteitsprogramma bevat echter geen kwalitatieve beoordeling van de algemene
        gevolgen van het uitvoeringsverslag van oktober 2007 van het nationale
        hervormingsprogramma binnen het kader van de begrotingsstrategie op middellange
        termijn. Het verschaft evenmin systematische informatie over de rechtstreekse
        budgettaire kosten of besparingen van de voornaamste hervormingen waarin het
        nationale hervormingsprogramma voorziet. Daar staat tegenover dat de budgettaire
        prognoses van het programma rekening lijken te houden met de gevolgen voor de
        openbare financiën van de reeds in het kader van het nationale hervormingsprogramma
        doorgevoerde maatregelen.
   (10) De begrotingsstrategie van het programma sluit in grote lijnen aan bij de
        landenspecifieke globale richtsnoeren voor het economisch beleid die zijn opgenomen
        in de geïntegreerde richtsnoeren, alsook bij de richtsnoeren op het gebied van het
        begrotingsbeleid die in het kader van de Lissabon-strategie zijn uitgevaardigd voor de
        lidstaten die deel uitmaken van het eurogebied.
   (11) Wat de in de gedragscode voor stabiliteits- en convergentieprogramma's
        gespecificeerde gegevensvereisten betreft, vertoont het programma enkele lacunes in
        de verplichte en facultatieve gegevens11.
   11
        Er worden met name geen gegevens over de sectorale saldi verstrekt.
NL                                                10                                            NL
 ---pagebreak---    De algehele conclusie luidt dat het programma, na een indrukwekkende verlaging van de
   schuldquote sinds 1993 tot 85% in 2007, in het teken staat van een voortgezette en snelle
   schuldreductie via het geleidelijk opbouwen van nominale overschotten na de budgettaire
   verslechtering in 2007. De begrotingsconsolidatie steunt vooral op een vermindering van de
   rente-uitgaven en een vermeerdering van de belastingontvangsten, terwijl de inspanningen op
   het gebied van de primaire uitgaven beperkt blijven. De realisatie van de
   begrotingsdoelstellingen is aan risico's onderhevig, vooral gezien de vrij optimistische
   onderliggende macro-economische aannamen en het feit dat het programma geen maatregelen
   specificeert die noodzakelijk lijken om de doelstellingen te halen. De aanpassing richting de
   MTD in 2008 lijkt onvoldoende en het ziet er dan ook niet naar uit dat de MTD volgens plan
   in 2009 zal worden gehaald als geen aanvullende maatregelen worden getroffen.
   In het licht van de bovenstaande beoordeling en ook gezien de door de Eurogroep in
   april 2007 geformuleerde oriëntaties voor het begrotingsbeleid wordt België verzocht om:
   i)       ervoor te zorgen dat de doelstelling van een sluitende begroting in 2008 wordt
            gerealiseerd en dat de MTD in 2009 wordt gehaald door de als benchmark
            gehanteerde jaarlijkse structurele aanpassing van 0,5% van het bbp te
            verwezenlijken, onder meer door aanvullende structurele maatregelen ten uitvoer te
            leggen, met name aan de uitgavenzijde;
   ii)      gezien de nog steeds hoge schuld en de verwachte toename van de leeftijdsgebonden
            uitgaven, voor de houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn zorg te
            blijven dragen, niet alleen door hoge structurele primaire overschotten te boeken,
            maar ook door hervormingen door te voeren die erop gericht zijn de
            werkgelegenheidsgraad en de potentiële groei te verhogen en de budgettaire kosten
            van de vergrijzing te reduceren.
NL                                               11                                              NL
 ---pagebreak---         Vergelijking van de belangrijkste macro-economische en budgettaire prognoses
                                                              2006       2007       2008      2009        2010      2011
                                            SP apr 2008        2,8        2,7        1,9        2,0        2,0        2,0
               Reëel bbp
                                           COM apr 2008        2,8        2,7        1,7        1,5        n.b.      n.b.
          (verandering in %)
                                            SP dec 2006        2,7        2,2        2,1        2,2        2,2       n.b.
                                            SP apr 2008        2,3        1,8        3,0        1,7        1,8        1,8
             HICP-inflatie
                                           COM apr 2008        2,3        1,8        3,6        2,3        n.b.      n.b.
                   (%)
                                            SP dec 2006        2,4        1,9        1,8        1,8        1,9       n.b.
                                            SP apr 2008        0,1        0,3       -0,1       -0,4       -0,5       -0,8
              Output gap1
                                          COM apr 20082        0,1        0,3       -0,3       -1,0        n.b.      n.b.
     (% van het potentiële bbp)
                                            SP dec 2006       -0,3       -0,4       -0,4       -0,4       -0,3       n.b.
    Netto financieringsoverschot/           SP apr 2008       n.b.       n.b.       n.b.       n.b.       n.b.       n.b.
     -tekort t.o.v. het buitenland         COM apr 2008        3,4        3,2        2,6        2,4        n.b.      n.b.
            (% van het bbp)                 SP dec 2006        2,0        2,0        2,2        2,4        2,7       n.b.
                                            SP apr 2008        0,3       -0,2        0,0        0,3        0,7        1,0
            Overheidssaldo
                                           COM apr 2008        0,3       -0,2       -0,4       -0,6        n.b.      n.b.
            (% van het bbp)
                                            SP dec 2006        0,0        0,3        0,5        0,7        0,9       n.b.
                                            SP apr 2008        4,3        3,7        3,7        3,8        4,1        4,3
             Primair saldo
                                           COM apr 2008        4,3        3,7        3,3        2,9        n.b.      n.b.
            (% van het bbp)
                                            SP dec 2006        4,1        4,2        4,1        4,1        4,2       n.b.
                                            SP apr 2008        0,3       -0,4        0,0        0,5        1,0        1,4
    Conjunctuurgezuiverd saldo1
                                           COM apr 2008        0,3       -0,3       -0,2       -0,1        n.b.      n.b.
            (% van het bbp)
                                            SP dec 2006        0,2        0,5        0,7        0,9        1,1       n.b.
                                            SP apr 2008       -0,4       -0,3        0,0        0,5        1,0        1,4
           Structureel saldo3
                                           COM apr 2008       -0,6       -0,3       -0,2       -0,1        n.b.      n.b.
            (% van het bbp)
                                            SP dec 20064      -0,4        0,1       n.b.       n.b.        n.b.      n.b.
                                            SP apr 2008       88,2       84,9       81,5       78,1       74,7       71,1
        Bruto overheidsschuld
                                           COM apr 2008       88,2       84,9       81,9       79,9        n.b.      n.b.
            (% van het bbp)
                                            SP dec 2006       87,7       83,9       80,4       76,6       72,6       n.b.
     Noten:
     1
       In de programma's vermelde output gaps en conjunctuurgezuiverde saldi, zoals herberekend door de Commissie op
   basis van de in de programma's voorkomende informatie.
     2
       Op basis van een geraamde potentiële groei van achtereenvolgens 2,5%, 2,5%, 2,2% en 2,2% in de periode 2006-2009.
     3
       Conjunctuurgezuiverd saldo, ongerekend eenmalige en andere tijdelijke maatregelen. Volgens het meest recente
   programma hebben de eenmalige en andere tijdelijke maatregelen een tekortverminderend effect van 0,7% van het bbp in
   2006 en een tekortverhogend effect van 0,1% van het bbp in 2007. Volgens de voorjaarsprognoses van de diensten van de
   Commissie hebben de eenmalige en andere tijdelijke maatregelen een tekortverminderend effect van 0,9% van het bbp in
   2006 en een tekortverhogend effect van 0,1% van het bbp in 2007.
     4
       Het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van december 2006 bevatte geen informatie over het beroep op eenmalige
   maatregelen in de jaren 2008 tot en met 2010.
     Bronnen:
     Stabiliteitsprogramma (SP); economische voorjaarsprognoses 2008 van de diensten van de Commissie (COM);
   berekeningen van de diensten van de Commissie.
NL                                                           12                                                           NL


Avis juridique important

|

31985K0122

85/122/EGKS: Aanbeveling van de Commissie van 4 februari 1985 houdende wijziging van Aanbeveling nr. 1835/81/EGKS betreffende de verplichtingen tot openbaarmaking van prijsschalen en verkoopvoorwaarden en de in de handel in staalprodukten verboden gedragingen

Publicatieblad Nr. L 046 van 15/02/1985 blz. 0054 - 0055 Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 08 Deel 2 blz. 0160  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 08 Deel 2 blz. 0160

*****AANBEVELING  VAN DE COMMISSIE  van 4 februari 1985  houdende wijziging van Aanbeveling nr. 1835/81/EGKS betreffende de verplichtingen tot openbaarmaking van prijsschalen en verkoopvoorwaarden en de in de handel in staalprodukten verboden gedragingen  (85/122/EGKS)  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE  GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal, inzonderheid op artikel 63, lid 3,  Overwegende hetgeen volgt:  Bij Aanbeveling nr. 1835/81/EGKS van de Commissie (1), laatstelijk gewijzigd bij Aanbeveling nr. 1946/84/EGKS (2), werden de Lid-Staten verplicht de distributieondernemingen van staal met ingang van 1 januari 1983 tot en met 31 december 1985 aan voorschriften met betrekking tot de openbaarmaking van prijsschalen en verkoopvoorwaarden voor staal en met betrekking tot verboden gedragingen in de handel in staal te onderwerpen.  Aan deze voorschriften werden met name niet onderworpen:  - de staalhandelaren - handelaren »uit de tweede hand" genaamd - die staal uitsluitend van andere handelaren van de Gemeenschap betrekken, zulks ongeacht de hoeveelheid van hun wederverkopen;  - alle handelaren, met inbegrip van hun dochtervennootschappen en filialen, waarvan de wederverkochte hoeveelheden staal jaarlijks minder dan 3 000 ton speciaalstaal of 6 000 ton van andere staalsoorten bedragen.  Aan de genoemde staalhandelaren, die weliswaar niet zeer belangrijk zijn maar waarvan, gezien hun aantal, de invloed niet mag worden onderschat, valt op de markt in de regel geen rol van doorslaggevende betekenis ten deel; de ervaring leert evenwel dat het gedrag van de kleinere staalhandelaren of van de staalhandelaren uit de tweede hand, gezien hun vrijheid van handelen bepalend is geweest voor het prijsniveau van bepaalde categorieën of kwaliteiten staal in verschillende regio's van de Gemeenschap waar op de markt en bij de activiteiten van de handel onevenwichtigheden werden vastgesteld.  Een vrij groot aantal staalhandelaren, waarvan het optreden nadelig kan zijn voor de handhaving van een behoorlijk prijsniveau en tot discriminaties kan leiden, dient op grond hiervan niet meer buiten het toepassingsgebied van de betreffende communautaire maatregelen te worden gehouden.  Voor stabiele verhoudingen op de staalmarkt, die zich in de loop van 1985 in een beslissend stadium zal bevinden, is het voortaan aangewezen dat bedoelde maatregelen op alle staalhandelaren van toepassing zijn.  Het is daarom echter niet noodzakelijk alle kleine staalhandelaren aan alle voorschriften te onderwerpen die tot dusverre voor de grotere staalhandelaren golden; een deel van de kleine handelaren kan worden vrijgesteld van de openbaarmaking van prijzen en verkoopvoorwaarden voor zover de door hen toegepaste prijzen - met een passende marge - de door de handelaren en de deze bevoorradende producenten openbaar gemaakte prijzen wel moeten volgen.  Voorts moet er ook op worden toegezien dat de kleine handelaren niet aan dwingende administratieve voorschriften worden onderworpen die niet in verhouding staan tot hun gebruikelijke manier van zaken doen en bedrijfsvoering, terwijl ook de taak van de met de tenuitvoerlegging van Aanbeveling nr. 1835/81/EGKS belaste diensten van de Lid-Staten, niet al te zeer mag worden verzwaard. De aanbeveling dient overigens te worden beperkt tot de ondernemingen of organen die gewoonlijk op het gebied van de distributie werkzaam zijn, met uitzondering van de verkoop aan particuliere verbruikers of ambachtelijke bedrijven.  Het is immers voldoende wanneer de niet tot openbaarmaking van prijzen en verkoopvoorwaarden gehouden handelaren, tot het opstellen van een eigen prijsschaal verplicht zijn om te kunnen aantonen dat de toegepaste prijzen beantwoorden aan de voorwaarden van de artikelen 8 tot en met 15 van Aanbeveling nr. 1835/81/EGKS, en dat zij bij hun verkopen geen discriminatie hebben gepleegd door op gelijksoortige transacties ongelijke voorwaarden toe te passen; de staalhandelaar die zijn prijzen aanpast aan de offerte van een van openbaarmaking vrijgestelde handelaar, dient aan te tonen dat aan de voor de aanpassing geldende voorwaarden is voldaan en dat hij zich door de daadwerkelijke concurrentie van deze handelaar wel aan diens prijzen moest aanpassen,  BEVEELT AAN:  Artikel 1  Aanbeveling nr. 1835/81/EGKS wordt als volgt gewijzigd:  1. Artikel 2, lid 1, wordt als volgt gelezen:  »1. Deze aanbeveling is van toepassing op de distributieondernemingen van de Gemeenschap die binnen de gemeenschappelijke markt voor eigen rekening rechtstreeks en/of uit voorraad staalprodukten verkopen, die zijn omschreven in bijlage I van het Verdrag, met uitzondering van schroot, voor zover zij:  - geen verkooporganisatie zijn als bedoeld in Beschikking nr. 30-53 (1), gewijzigd bij Beschikking nr. 1834/81/EGKS (2),  of  - gewoonlijk op het gebied van de distributie werkzaam zijn met uitzondering van de verkoop aan particuliere verbruikers en aan ambachtelijke bedrijven,  hierna »staalhandelaren" genoemd.  (1) PB EGKS van 4. 5. 1953, blz. 109.  (2) PB nr. L 184 van 4. 7. 1981, blz. 7.".  2. Artikel 2, lid 3, vervalt en lid 4 wordt lid 3.  3. Artikel 3 wordt als volgt gelezen:  »Artikel 3  1. De staalhandelaren die van 1 januari 1984 tot en met 31 december 1984 een hoeveelheid van ten minste 2 000 ton speciaalstaal of ten minste 4 000 ton van alle staalsoorten hebben verkocht, zijn verplicht overeenkomstig de artikelen 4 tot en met 8 prijsschalen en verkoopvoorwaarden voor rechtstreekse verkopen en verkopen uit voorraad openbaar te maken en deze aan een door de Lid-Staat aangewezen dienst mede te delen.  Een staalverhandelende moedervennootschap kan een prijsschaal en verkoopvoorwaarden openbaar maken die eveneens voor haar dochterondernemingen en filialen gelden.  2. De staalhandelaren voor wie de verplichting tot openbaarmaking van een prijsschaal en van verkoopvoorwaarden niet geldt, omdat zij niet aan de in lid 1 genoemde voorwaarden voldoen, zijn desalniettemin verplicht een eigen prijsschaal op te stellen en deze ter beschikking te houden van de door de desbetreffende Lid-Staat voor de in artikel 15 bedoelde verificaties aangewezen dienst.".  Artikel 2  De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen ten einde ten laatste op 1 maart 1985 deze aanbeveling na te komen. Zij stellen de Commissie onverwijld daarvan in kennis.  Artikel 3  Deze aanbeveling is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Brussel, 4 februari 1985  Voor de Commissie  Karl-Heinz NARJES  Vice-Voorzitter  (1) PB nr. L 184 van 4. 7. 1981, blz. 9.  (2) PB nr. L 180 van 7. 7. 1984, blz. 28.


Avis juridique important

|

31976H0223

76/223/EEG: Aanbeveling van de Commissie van 5 februari 1976 gericht tot de Lid-Staten en betrekking hebbende op meeteenheden bedoeld in het Verdrag inzake octrooien

Publicatieblad Nr. L 043 van 19/02/1976 blz. 0022 - 0024 Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 13 Deel 3 blz. 0192  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 13 Deel 4 blz. 0241  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 13 Deel 4 blz. 0241

++++AANBEVELING VAN DE COMMISSIE  van 5 februari 1976  gericht tot de Lid-Staten en betrekking hebbende op meeteenheden bedoeld in het Verdrag inzake octrooien   ( 76/223/EEG )  I  1 . Op 18 oktober 1971 heeft de Raad Richtlijn nr . 71/354/EEG goedgekeurd inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten op het gebied van de meeteenheden ( 1 ) . Deze richtlijn werd aangevuld door de Akten van Toetreding tot de Europese Gemeenschappen van het Koninkrijk Denemarken , Ierland , het Koninkrijk Noorwegen en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland ( 2 ) ten einde rekening te kunnen houden met meeteenheden van het imperiale stelsel dat in het Verenigd Koninkrijk en in Ierland krachtens de wet wordt toegepast .  Doel van deze richtlijn is het gebied van de meeteenheden duidelijker te belichten en te vereenvoudigen door het gebruik voor te schrijven van de eenheden van het internationale systeem ( SI-eenheden ) zoals deze zijn vastgelegd door de Algemene Conferentie voor Maten en Gewichten ( CGPM ) , ingesteld bij de op 20 mei 1875 te Parijs ondertekende Meterconventie , waarbij alle Lid-Staten zijn aangesloten .  Het besluit van de Raad om het gebruik van het SI-systeem voor te schrijven was ook al voor de uitbreiding van de Gemeenschap van groot belang . Hoewel immers de oorspronkelijke Lid-Staten " metrieke " landen waren werd niet overal hetzelfde stelsel van eenheden gebruikt daar er verschillende " metrieke stelsels " bestaan : b.v . de C.G.S . ( centimeter , gram , seconde ) , M.T.S . ( meter , ton , seconde ) , M.Kf.S .  ( meter , kilogramkracht , seconde ) , M.K.S . ( meter , kilogram , seconde ) , stelsels en het M.K.S.A.-stelsel , het zgn . Giorgistelsel ( meter , kilogram , seconde , ampère ) dat ten slotte heeft geleid tot de huidige SI-eenheden die over de hele wereld worden erkend en als enige bij de richtlijn zijn voorgeschreven . Juist omdat de Algemene Conferentie voor Maten en Gewichten de samenhang van het internationale SI-stelsel heeft vastgelegd en erkend , heeft de Raad van de Europese Gemeenschappen op voorstel van de Commissie besloten dit stelsel van eenheden te aanvaarden en het gebruik daarvan dwingend voor te schrijven .  De van dit stelsel afgeleide eenheden worden immers verkregen door eenvoudige combinatie van de basiseenheden , zonder dat daarbij numerieke factoren te pas komen , hetgeen in genendele van toepassing is bij andere stelsels van eenheden .  Bij de richtlijn zoals deze door de Akten van Toetreding is gewijzigd , is voorzien in een via verschillende etappes verlopende procedure , waarbij geleidelijk alle niet-SI-eenheden verdwijnen en met name de eenheden van het Britse imperiale stelsel , hetgeen ertoe zal leiden dat in alle Lid-Staten van de Gemeenschappen alleen eenheden worden gebruikt die tot het internationale stelsel behoren .  Het toepassingsgebied van de richtlijn is duidelijk , zoals blijkt uit artikel 2 , daar het verplichte gebruik van SI-eenheden gericht is op   " meetmiddelen die worden gebruikt , metingen die worden verricht en de aanduidingen van in eenheden uitgedrukte grootheden in het economische verkeer en de gebieden van volksgezondheid en veiligheid , alsmede op handelingen van bestuursrechtelijke aard . "  Als enige afwijking van dit toepassingsgebied worden in artikel 3 het gebied van de zeevaart , de luchtvaart en het spoorwegverkeer genoemd .  2 . Op 5 oktober 1973 hebben de negen Lid-Staten van de Gemeenschap alsmede een aantal derde landen te Muenchen een Verdrag inzake de verlening van octrooien gesloten , in de bijlagen waarvan onder meer de bepalingen tot uitvoering van dit Verdrag zijn opgenomen .  Het doel van dit Verdrag is de bescherming van de octrooien te verhogen , zulks meer in het bijzonder door de invoering van één gemeenschappelijke procedure voor de verlening van octrooien .  In het derde deel van het Verdrag en meer in het bijzonder in hoofdstuk I wordt de indiening van de aanvragen om een Europees octrooi geregeld en de voorwaarden waaraan deze aanvragen moeten voldoen  ( artikel 75 tot 86 ) terwijl in het derde deel van het uitvoeringsreglement ( dat werd overgenomen uit het  " Patent co-operation Treaty " uit 1970 ) deze bepalingen nog veel gedetailleerder worden uitgewerkt ( voorschriften 24 tot 36 ) . Gezien het toepassingsgebied van de richtlijn Meeteenheden , zoals dat hierboven werd omschreven , vallen de documenten voor een aanvraag voor een Europees octrooi alsmede die octrooien zelf onder de richtlijn , waaruit voortvloeit dat de Lid-Staten in documenten betreffende octrooien SI-eenheden moeten gebruiken . Het voorschrift 35 ( 12 ) van het uitvoeringsreglement van het Verdrag zou tot een andere interpretatie kunnen leiden .  Dit voorschrift luidt als volgt :   " ( 12 ) De eenheden voor maten en gewichten moeten worden uitgedrukt volgens het metrieke stelsel ; wordt een ander stelsel gebruikt dan moeten zij daarnaast eveneens volgens het metrieke stelsel worden uitgedrukt . De temperaturen moeten worden uitgedrukt in graden Celsius ; wordt een ander stelsel gebruikt dan moeten zij daarnaast ook in graden Celsius worden uitgedrukt . De dichtheid moet in metrieke eenheden worden uitgedrukt . Voor andere natuurkundige aanduidingen moeten de internationaal gebruikelijke eenheden , voor wiskundige formules de algemeen gebruikelijke symbolen en voor chemische formules de symbolen , atoomgewichten en moleculaire formules , die algemeen in gebruik zijn , worden toegepast . In het algemeen mogen alleen technische termen , tekens en symbolen worden gebruikt die op het betrokken vakgebied algemeen gangbaar zijn . "  Deze tekst is niet ondubbelzinnig waarbij wij met name willen wijzen op de volgende punten :  a ) In de tekst is alleen sprake van het " metrieke stelsel " . Zoals eerder in deze mededeling vermeld , bestaan er talrijke " metrieke stelsels " . Als ongeacht welk stelsel kan worden gebruikt , dan loopt deze bepaling achter bij de internationale besluiten van de Algemene Conferentie voor Maten en Gewichten en de richtlijn van de Gemeenschap , krachtens welke alleen SI-eenheden mogen worden gebruikt , zodat misverstanden kunnen ontstaan . Indien de auteurs van de wet echter meenden uitsluitend het gebruik van SI-eenheden toe te mogen staan , dan is de redactie onjuist en de term " metriek stelsel " onvoldoende .  b ) Volgens de eerste zin is de toepassing van het metrieke stelsel vereist , zulks of alleen , of naast andere eenheden indien die worden toegepast . Na vermelding van temperatuur en druk wordt echter in de tekst gesteld : " voor andere natuurkundige aanduidigen moet gebruik worden gemaakt van internationaal gebruikelijke eenheden ... "  Nu zijn deze beide passages niet in strijd met elkaar wanneer er van wordt uitgegaan dat zowel met  " internationaal gebruikelijke eenheden " als met  " het metrieke stelsel " in de tekst alleen een ander woord wordt gebruikt ter aanduiding van SI-eenheden . De tweede passage kan echter ook worden beschouwd als hebbende betrekking op eenheden die in sommige landen die niet de SI-eenheden hanteren gebruikelijk zijn . Een dergelijke interpretatie die haar rechtvaardiging zou kunen vinden in de nogal vage formulering " internationaal gebruikelijke eenheden " zou echter in strijd zijn met de eerste zin van de tekst en onverenigbaar met de richtlijn Meeteenheden .  c ) In de Franse tekst staat " les températures dolvent être exprimées en degrés centigrades " terwijl in de Duitse en Engelse versies sprake is van Celsius dat op internationaal niveau , met inbegrip van de Franstalige landen , alleen is erkend . Wij moeten opmerken dat de in het Frans gebruikte term onjuist is ; dit geldt echter ook voor de onnodige restrictie tot graden Celsius , daar de toepassing van graden Kelvin , die krachtens het SI-stelsel eveneens zijn toegelaten , bij lage temperaturen verreweg de voorkeur verdient . Tenslotte dienen alle afwijkingen tussen de versies in de verschillende talen te worden vermeden , aangezien krachtens artikel 177 , lid 1 , van het Verdrag , de Engelse , Franse en Duitse tekst gelijkelijk authentiek zijn .  d ) De zin " les densités sont exprimées en unités métriques " is wetenschappelijk onjuist . De  " densités " is een getal zonder dimensie voor de verhouding tussen twee specifieke massa's en kan dientengevolge in geen enkel stelsel van eenheden worden uitgedrukt .  Wij mogen concluderen dat de formulering van dit voorschrift van het Verdrag inzake octrooien ongetwijfeld tot moeilijkheden zal leiden bij de interpretatie en de toepassing daarvan aangezien het in wetenschappelijk opzicht niet correct is geformuleerd .  Ongeacht de aandacht die dit probleem gekregen heeft bij de redaktie van het Verdrag inzake octrooien , dient voor een uniforme toepassing van voorschrift 35  ( 12 ) eerst een gemeenschappelijke interpretatie te worden opgesteld en vervolgens een verbeterde versie .  II  Om deze redenen en overeenkomstig het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap , inzonderheid artikel 155 , beveelt de Commissie de Lid-Staten aan :  1 . een gemeenschappelijke interpreterende verklaring af te leggen krachtens welke zij voorschrift 35 ( 12 ) van het uitvoeringsreglement van het op 5 oktober 1973 te Muenchen gesloten Verdrag inzake de verlening van Europese octrooien zullen toepassen op de wijze die voortvloeit uit de werkzaamheden van de Algemene Conferentie voor Maten en Gewichten , waarbij de meeteenheden van het internationale stelsel werden vastgesteld .  2 . alles in het werk te stellen dat ook de andere landen die bij het Verdrag inzake Europese octrooien zijn aangesloten , ditzelfde standpunt innemen .  Gedaan te Brussel , 5 februari 1976 .  Voor de Commissie  Finn GUNDELACH  Lid van de Commissie  ( 1 ) PB nr . L 243 van 29 . 10 . 1971 , blz . 29 .  ( 2 ) PB nr . L 73 van 25 . 3 . 1972 , blz . 119 .