Avis juridique important

|

32004H0163

Aanbeveling van de Commissie van 17 februari 2004 inzake het gecoördineerde controleprogramma op het gebied van diervoeding voor het jaar 2004 krachtens Richtlĳn 95/53/EG van de Raad (Voor de EER relevante tekst)

Publicatieblad Nr. L 052 van 21/02/2004 blz. 0070 - 0076

Aanbeveling van de Commissievan 17 februari 2004inzake het gecoördineerde controleprogramma op het gebied van diervoeding voor het jaar 2004 krachtens Richtlijn 95/53/EG van de Raad(Voor de EER relevante tekst)(2004/163/EG)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 95/53/EG van de Raad van 25 oktober 1995 tot vaststelling van de beginselen inzake de organisatie van de officiële controles op het gebied van diervoeding(1), en met name op artikel 22, lid 3,Overwegende hetgeen volgt:(1) Ingevolge Richtlijn 95/53/EG moet de Commissie een algemeen synthetisch verslag over de resultaten van de in de Gemeenschap uitgevoerde controles indienen. Dit algemeen synthetisch verslag bevat gegevens over officiële controles, die gebaseerd zijn op de door de lidstaten verstrekte informatie over de uitvoering van de inspectieprogramma's in 2002.(2) In 2003 hebben de lidstaten een aantal onderwerpen vastgesteld waarvoor in 2004 een gecoördineerd inspectieprogramma zou moeten worden uitgevoerd.(3) Richtlijn 2002/32/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 mei 2002 inzake ongewenste stoffen in diervoeding(2) stelt weliswaar maximale gehaltes aan aflatoxine B1 in diervoeders vast, maar er zijn geen communautaire voorschriften voor andere mycotoxinen, zoals ochratoxine A, zearalenon, deoxynivalenol en fumonisinen. Met het oog op de opstelling van wetgeving zou het verzamelen van informatie over de aanwezigheid van die mycotoxinen door steekproefsgewijze bemonstering nuttige gegevens voor een beoordeling van de situatie kunnen opleveren. Vooral bepaalde voedermiddelen zoals granen en oliehoudende zaden staan bloot aan verontreiniging met mycotoxinen door de omstandigheden bij de oogst, de opslag en het vervoer. Omdat de mycotoxineconcentratie van jaar tot jaar uiteenloopt, is het zinvol voor alle genoemde mycotoxinen gegevens voor opeenvolgende jaren te verzamelen.(4) Vroegere controles op de aanwezigheid van antibiotica en coccidiostatica in bepaalde diervoeders waarin die stoffen niet zijn toegestaan, duiden erop dat dergelijke inbreuken nog steeds voorkomen. De frequentie van dergelijke vondsten en de gevoeligheid van de materie rechtvaardigen de voortzetting van de controles.(5) Er moet op worden toegezien dat de verbodsbepalingen ten aanzien van het gebruik van voedermiddelen van dierlijke oorsprong in diervoeders, zoals neergelegd in de desbetreffende Gemeenschapswetgeving, daadwerkelijk worden toegepast.(6) De verontreiniging van diervoeding en de voedselketen met medroxyprogesteronacetaat (MPA) heeft aangetoond hoe belangrijk de selectie van leveringen voor de veiligheid van diervoeders is. Sommige ingrediënten van diervoeders zijn bijproducten van de levensmiddelenindustrie, van andere industrieën of van de winning van mineralen. De bron van de voedermiddelen van industriële oorsprong en de erop toegepaste verwerkingsmethoden kunnen bijzonder significant zijn voor de veiligheid van de producten. Daarom moeten de bevoegde autoriteiten dit aspect bij hun controles in aanmerking nemen.(7) De in deze aanbeveling vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid,BEVEELT AAN:1. De lidstaten wordt aanbevolen in 2004 een gecoördineerd programma uit te voeren dat gericht is op de controle op:a) de concentratie van mycotoxinen (aflatoxine B1, ochratoxine A, zearalenon, deoxynivalenol en fumonisinen) in diervoeders, waarbij zij de analysemethoden aangeven. De bemonstering moet zowel steekproefsgewijs als gericht geschieden. Bij gerichte bemonstering moet het bij de monsters gaan om voedermiddelen waarvan vermoed wordt dat ze hogere mycotoxineconcentraties bevatten, zoals granen, oliehoudende zaden en vruchten, producten en bijproducten daarvan, alsmede voedermiddelen die lange tijd opgeslagen zijn geweest of over grote afstand over zee zijn aangevoerd. Voor de verslaglegging over de resultaten van de controles moet gebruik worden gemaakt van het model in bijlage I;b) bepaalde geneeskrachtige stoffen, of deze nu wel of niet voor bepaalde diersoorten en -categorieën als toevoegingsmiddel in het voeder zijn toegelaten, in niet-gemedicineerde voormengsels en mengvoeders waarin deze geneeskrachtige stoffen niet zijn toegestaan. Bij de controles moet gericht naar deze geneeskrachtige stoffen in voormengsels en mengvoeders worden gezocht als de bevoegde autoriteit denkt dat het vrij waarschijnlijk is dat er onregelmatigheden worden aangetroffen. Voor de verslaglegging over de resultaten moet gebruik worden gemaakt van het model in bijlage II;c) de tenuitvoerlegging van verbodsbepalingen ten aanzien van de productie en het gebruik van voedermiddelen van dierlijke oorsprong, zoals uiteengezet in bijlage III;d) de door de mengvoederfabrikanten toegepaste procedures om hun leveringen van voedermiddelen van industriële oorsprong te selecteren en te beoordelen en de kwaliteit en veiligheid van deze ingrediënten te waarborgen, zoals uiteengezet in bijlage IV.2. De lidstaten wordt aanbevolen de resultaten van het onder punt 1 bedoelde gecoördineerde controleprogramma op te nemen in een afzonderlijk hoofdstuk van het jaarverslag over de controleactiviteiten, dat uiterlijk op 1 april 2005 in overeenstemming met artikel 22, lid 2, van Richtlijn 95/53/EG en overeenkomstig de laatste versie van het geharmoniseerde modelverslag moet worden ingediend.Gedaan te Brussel, 17 februari 2004.Voor de CommissieDavid ByrneLid van de Commissie(1) PB L 265 van 8.11.1995, blz. 17. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2001/46/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 234 van 1.9.2001, blz. 55).(2) PB L 140 van 30.5.2002, blz. 10. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2003/100/EG van de Commissie (PB L 285 van 1.11.2003, blz. 33).BIJLAGE I>PIC FILE= "L_2004052NL.007102.TIF">De bevoegde autoriteit moet ook aangeven:- de maatregelen die worden genomen wanneer de maximale gehaltes aan aflatoxine B1 worden overschreden;- de gebruikte analysemethoden;- de aantoonbaarheidsgrenzen.BIJLAGE IIAanwezigheid van bepaalde geneeskrachtige stoffen die niet als toevoegingsmiddel in diervoeders zijn toegelatenSommige antibiotica, coccidiostatica en andere geneeskrachtige stoffen kunnen legitiem als toevoegingsmiddel in voormengsels en mengvoeders voor bepaalde diersoorten en -categorieën aanwezig zijn wanneer dit is toegestaan krachtens Richtlijn 70/524/EEG van de Raad van 23 november 1970 betreffende toevoegingsmiddelen in de veevoeding(1).De aanwezigheid van niet-toegelaten geneeskrachtige stoffen in diervoeders vormt een inbreuk.De te controleren geneeskrachtige stoffen worden gekozen uit de volgende lijsten:1. Geneeskrachtige stoffen die alleen voor bepaalde diersoorten of -categorieën als toevoegingsmiddel in het voeder zijn toegelaten:AvilamycineDecoquinaatDiclazurilFlavofosfolipolHalofuginone-hydrobromideLasalocide A natriumMaduramicine-ammonium alfaMonensin-natriumNarasinNarasin - nicarbazineRobenidinehydrochlorideSalinomycine-natriumSemduramicin-natrium.2. Geneeskrachtige stoffen die niet meer als toevoegingsmiddel in diervoeders zijn toegelaten:AmproliumAmprolium/ethopabaatArprinocideAvoparcineCarbadoxDimetridazolDinitolmideIpronidazolMeticlorpindolMeticlorpindol/methylbenzoquaatNicarbazineNifursolOlaquindoxRonidazolSpiramycineTetracyclinenTylosinefosfaatVirginiamycineZinkbacitracineAndere antimicrobiële stoffen.3. Geneeskrachtige stoffen die nooit als toevoegingsmiddel in diervoeders waren toegelaten:Overige stoffen.>PIC FILE= "L_2004052NL.007202.TIF">De bevoegde autoriteit moet ook aangeven:- het totale aantal geteste monsters,- de namen van de onderzochte stoffen,- de gebruikte analysemethoden,- de aantoonbaarheidsgrenzen.(1) PB L 270 van 14.12.1970, blz. 1.BIJLAGE IIIVerbodsbepalingen ten aanzien van de productie en het gebruik van voedermiddelen van dierlijke oorsprongOnverminderd de artikelen 3 tot en met 13 en 15 van Richtlijn 95/53/EG voeren de lidstaten in 2004 een gecoördineerd controleprogramma uit om na te gaan of de verbodsbepalingen ten aanzien van de productie en het gebruik van voedermiddelen van dierlijke oorsprong in acht zijn genomen.Met name om ervoor te zorgen dat het verbod op het vervoederen van verwerkte dierlijke eiwitten aan bepaalde dieren, zoals neergelegd in bijlage IV bij Verordening (EG) nr. 999/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 houdende vaststelling van voorschriften inzake preventie, bestrijding en uitroeiing van bepaalde overdraagbare spongiforme encefalopathieën(1), daadwerkelijk wordt toegepast, voeren de lidstaten een specifiek controleprogramma op basis van gerichte controles uit. Overeenkomstig artikel 4 van Richtlijn 95/53/EG gaat dat controleprogramma uit van een risicogebaseerde strategie die alle stadia van de productie omvat, alsmede alle soorten inrichtingen waar diervoeders worden vervaardigd, gehanteerd en toegediend. De lidstaten besteden bijzondere aandacht aan de vaststelling van criteria die aan een risico gerelateerd kunnen worden. Het gewicht dat aan elk criterium wordt toegekend, moet in verhouding staan tot het risico. De frequentie van de controles en het aantal in de inrichting onderzochte monsters moeten correleren met de som van de aan die inrichting toegekende gewichten.Ter indicatie dienen de onderstaande inrichtingen en criteria bij de opstelling van een controleprogramma in aanmerking te worden genomen.>RUIMTE VOOR DE TABEL>Als alternatief voor deze ter indicatie genoemde inrichtingen en criteria mogen de lidstaten vóór 31 maart 2004 (vóór 31 mei 2004 voor de lidstaten die op 1 mei 2004 toetreden) hun eigen risicobeoordeling aan de Commissie sturen.De bemonstering moet worden gericht op partijen of gebeurtenissen waarbij kruisverontreiniging met verboden verwerkte eiwitten het waarschijnlijkst is (eerste partij na het vervoer van diervoeders die voor deze volgende partij verboden dierlijke eiwitten bevatten, technische problemen of veranderingen in de productielijnen, veranderingen in de opslagbunkers of silo's voor bulkmateriaal).Per jaar moeten er in een lidstaat minimaal tien controles per 100000 ton geproduceerd mengvoeder plaatsvinden en moeten er minimaal 20 officiële monsters per 100000 ton geproduceerd mengvoeder worden genomen. In afwachting van de goedkeuring van alternatieve methoden moet voor de analyse van de monsters de microscopische identificatie en schatting zoals beschreven in Richtlijn 98/88/EG van de Commissie van 13 november 1998 tot vaststelling van richtsnoeren voor de microscopische identificatie en de schatting van het gehalte aan bestanddelen van dierlijke oorsprong in het kader van de officiële controle van dierenvoeders(2) worden gebruikt. Iedere aanwezigheid van verboden bestanddelen van dierlijke oorsprong in diervoeders dient als overtreding van het voederverbod te worden beschouwd.De resultaten van de controleprogramma's moeten aan de Commissie worden meegedeeld aan de hand van onderstaande tabellen.>PIC FILE= "L_2004052NL.007501.TIF">>PIC FILE= "L_2004052NL.007601.TIF">Daarnaast moeten de lidstaten voor diervoeders bestemde vetten en plantaardige oliën analyseren op de aanwezigheid van sporen van beenderen en de resultaten van deze analyses opnemen in het in punt 2 van de aanbeveling genoemde verslag.(1) PB L 147 van 31.5.2001, blz. 1.(2) PB L 318 van 27.11.1998, blz. 45.BIJLAGE IVProcedures voor de selectie en beoordeling van leveringen van voedermiddelen van industriële oorsprongDe bevoegde autoriteiten moeten vaststellen welke procedures de mengvoederfabrikanten toepassen om hun leveringen van voedermiddelen van industriële oorsprong te selecteren en te beoordelen, en deze kort beschrijven. Sommige procedures kunnen verband houden met de vaststelling vooraf van kenmerken van de te leveren producten of de leveranciers, of van eisen die aan de producten of de leveranciers worden gesteld; andere met eigen controles van de mengvoederfabrikanten bij de ontvangst van de leveringen ter verificatie van de overeenstemming met bepaalde parameters.Voor iedere voor de selectie en de beoordeling van leveringen vastgestelde procedure moeten de bevoegde autoriteiten de voor- en nadelen van de toepassing ervan met het oog op de voedselveiligheid aangeven. Ten slotte moeten zij beoordelen of de procedures, gezien de potentiële risico's, aanvaardbaar, ontoereikend of onaanvaardbaar zijn om de veiligheid van de diervoeders te waarborgen, en de redenen geven die tot die conclusie leiden.>PIC FILE= "L_2004052NL.007603.TIF">


title: Aanbeveling van de Raad van  14 november 2005  over prioritaire acties ter verbetering van de samenwerking op het gebied van archieven in Europa

text:
               29.11.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 312/55

         AANBEVELING VAN DE RAAD
   van 14 november 2005
   over prioritaire acties ter verbetering van de samenwerking op het gebied van archieven in Europa
   (2005/835/EG)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 151, lid 5, tweede streepje,
   Gezien het voorstel van de Commissie,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Naar aanleiding van de Resolutie van de Raad en de ministers van Cultuur, in het kader van de Raad bijeen, van 14 november 1991, inzake regelingen betreffende archieven (1) en de conclusies van de Raad van 17 juni 1994 betreffende grotere samenwerking op archiefgebied (2), zijn de eerste schreden gezet op weg naar meer samenwerking tussen de lidstaten op het gebied van archieven.

               (2)

               In de Resolutie van de Raad van 6 mei 2003 over archieven in de lidstaten (3) wordt benadrukt dat archieven belangrijk zijn voor het begrip van de Europese geschiedenis en cultuur en voor de democratische werking van de samenleving binnen het kader van de uitbreiding van de Unie op 1 mei 2004.

               (3)

               Er zijn in een communautair kader multidisciplinaire fora belegd over de problemen bij het beheer, de opslag, het bewaren en het opvragen van machineleesbare gegevens, waaraan overheden en nationale archiefdiensten hebben deelgenomen, evenals vertegenwoordigers van het bedrijfsleven en de onderzoekssector.

               (4)

               In de resolutie van de Raad van 6 mei 2003 wordt benadrukt dat de ICT-toepassingen en -oplossingen op het gebied van archieven verder moeten worden ontwikkeld.

               (5)

               De Commissie wijst op het werk dat de instellingen van de Unie op het specifieke gebied van filmarchieven in Europa hebben verricht, zoals de Resolutie van de Raad van 24 november 2003 betreffende het depot van cinematografische werken in de Europese Unie (4) en de aanbeveling van het Europees Parlement en de Raad over cinematografisch erfgoed en het concurrentievermogen van verwante industriële activiteiten die vóór eind 2005 zal worden aangenomen.

               (6)

               In de resolutie van 6 mei 2003 verzoekt de Raad de Commissie eveneens een verslag in te dienen over de huidige situatie en over de toekomstige ontwikkeling van archieven in de uitgebreide Unie. Het in februari 2005 aangenomen „Verslag over archieven in de uitgebreide Europese Unie” (5), dat was opgesteld door een groep deskundigen van de lidstaten, vormt een goede basis voor de verdere ontwikkeling van archieven in Europa. Het verslag bevat, op verzoek van de Raad, voorstellen voor praktische acties en richtsnoeren die moeten leiden tot meer samenwerking op Europees niveau op het gebied van archieven,

         BEVEELT HET VOLGENDE AAN:

               A.

               Een Europese Archiefgroep, bestaande uit door de lidstaten en de instellingen van de Unie aangewezen deskundigen, moet zorgen voor samenwerking en coördinatie met betrekking tot algemene aangelegenheden betreffende archieven, en moet een vervolg geven aan het werk dat wordt beschreven in het „Verslag over archieven in de uitgebreide Europese Unie” van februari 2005 en in het bijzonder aan de prioritaire maatregelen die onder punt B van deze aanbeveling worden genoemd. Waar en wanneer nodig moet de Europese Archiefgroep ook samenwerken met andere Europese netwerken op dit gebied, zoals de Groep van nationale vertegenwoordigers voor Digitalisering en het Europees Bureau voor bibliotheek, informatie en documentatie (Eblida).

               B.

               Onderstaande maatregelen op het gebied van archieven:

                           1)

                           Behoud van archieven in Europa en het voorkomen van beschadiging ervan:

                                       —

                                       ontwikkeling van een model-actieplan door de Europese Archiefgroep ter stimulering van maatregelen die moeten voorkomen dat documenten en archieven bij natuurrampen en andere schadelijke gebeurtenissen worden aangetast;

                                       —

                                       stimulering door de Europese Archiefgroep van acties in de gehele Gemeenschap voor het behoud en het herstellen van beschadigde documenten en archieven;

                                       —

                                       opstelling en verspreiding, door de nationale archiefdiensten van de lidstaten en de archiefdiensten van de instellingen van de Unie, van normen en specificaties voor de bouw van nieuwe, speciaal voor archieven bedoelde gebouwen.

                           2)

                           Versterking van de Europese interdisciplinaire samenwerking inzake elektronische documenten en archieven die verder moet worden ontwikkeld, onder meer in het kader van het werkplan cultuur van de Raad, in het bijzonder met betrekking tot de coördinatie van de digitalisering (6):

                                       —

                                       meer samenwerking bij het beschermen van de authenticiteit, behoud en beschikbaarheid op de lange termijn van elektronische documenten en archieven, in het bijzonder middels het moderniseren en uitbreiden van de huidige eisen voor het opzetten van elektronische document- en archiefbeheersystemen zoals MoReq (Model Requirements for electronic documents and archives management systems (modeleisen voor elektronische document- en archiefbeheersystemen)), ter verbetering van overheidsdiensten, en door DLM-fora (7) over elektronische documenten en archieven te blijven organiseren.

                           3)

                           Ontwikkeling en beheer — als prioritaire maatregel — van een internetportaal voor documenten en archieven in Europa:

                                       —

                                       de nationale archiefdiensten van de lidstaten en de archiefdiensten van de instellingen van de Unie moeten zorgen voor een internetportaal dat een eenvoudigere en grensoverschrijdende toegang biedt tot documenten en archieven van de lidstaten en de instellingen van de Unie. Dat internetportaal kan of op één van de computerservers van de Europese Unie of bij de nationale archiefdienst van een lidstaat worden ondergebracht.

                           4)

                           Bevordering van de beste handelwijze met betrekking tot nationale en Europese wetgeving inzake het beheer van en de toegang tot documenten en archieven. De nationale archiefdiensten van de lidstaten en de archiefdiensten van de instellingen van de Unie moeten:

                                       —

                                       volgen welke nieuwe ontwerp-wetgeving op dat gebied in de lidstaten wordt aangenomen, teneinde daaruit de beste handelwijze te distilleren, in het bijzonder ten aanzien van de eisen voor het beheer van en de toegang tot documenten en archieven;

                                       —

                                       gegevens over wetgeving inzake archivering en andere aanverwante wetgeving op nationaal en communautair niveau koppelen en de raadpleging van deze gegevens faciliteren middels het opzetten van een gegevensbank die bekendheid moet geven aan die wetgeving. Die gegevensbank kan of op één van de computerservers van de Europese Unie of bij de nationale archiefdienst van een lidstaat worden ondergebracht. Het is aan te raden om daarbij rekening te houden met het werk dat is verricht in het kader van het Europese project voor juridische gegevens, dat door de Europese tak van de internationale archiefraad, Eurbica, wordt gesteund, zoals vermeld in het „Verslag over archieven in de uitgebreide Europese Unie” (prioritaire actie 4.2).

                           5)

                           Aanneming van maatregelen ter voorkoming van diefstal van archiefdocumenten:

                                       —

                                       ontwikkeling van een actieplan en van gemeenschappelijke richtsnoeren door de nationale archiefdiensten van de lidstaten, waarmee informatie en beste praktijken kunnen worden uitgewisseld ter voorkoming van diefstal van archiefdocumenten en waarmee kan worden bereikt dat er meer gestolen documenten worden teruggevonden.

               C.

               De lidstaten en de instellingen van de Unie moeten gezamenlijk de uitvoering stimuleren van de prioritaire maatregelen die genoemd worden in het „Verslag over archieven in de uitgebreide Europese Unie” van februari 2005, en waarnaar onder punt B in deze aanbeveling wordt verwezen. Bij de uitvoering van deze prioritaire maatregelen wordt rekening gehouden met het werk van de groepen die zijn ingesteld in het kader van de EBNA (European Board of National Archivists (Europees Orgaan van nationale archivarissen)), in het bijzonder wat betreft samenwerking op het gebied van beveiliging en behoud van archieven en het opzetten van een Europees internetportaal voor toegang tot informatie. De aanneming van deze aanbeveling en de uitvoering van deze maatregelen betekenen op zich niet dat de Europese Unie of de lidstaten nieuwe begrotingsmiddelen vastleggen. Waar mogelijk zet de Europese Unie zich in om, conform de desbetreffende procedures, in het kader van bestaande programma’s projecten te steunen ter uitvoering van de genoemde maatregelen.

               D.

               Binnen drie jaar na de datum van bekendmaking van deze aanbeveling moet de Europese Archiefgroep een voortgangsverslag indienen over de uitvoering van de onder B bedoelde prioritaire maatregelen.

      Gedaan te Brussel, 14 november 2005.

            Voor de Raad

            De voorzitster

         T. JOWELL

      (1)  PB C 314 van 5.12.1991, blz. 2.

      (2)  PB C 235 van 23.8.1994, blz. 3.

      (3)  PB C 113 van 13.5.2003, blz. 2.

      (4)  PB C 295 van 5.12.2003, blz. 5.

      (5)  COM(2005) 52 def.

      (6)  Conclusies van de Raad over het werkplan voor cultuur 2005-2006 (doc. 13839/04).

      (7)  DLM = Document Lifecycle Management (beheer van de levenscyclus van documenten).


Aanbeveling van het Europees Parlement aan de Raad over de toekomstige ontwikkeling van Europol en zijn volledige opneming in het institutioneel bestel van de Europese Unie


               20.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 188/1

         Aanbeveling voor een verordening van de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2533/98 met betrekking tot het verzamelen van statistische gegevens door de Europese Centrale Bank
   (ECB/2014/13)
   (Ingediend door de Europese Centrale Bank)
   (2014/C 188/01)
   TOELICHTING
   I.   INLEIDING

   Op 23 november 1998 heeft de Raad van de Europese Unie Verordening (EG) nr. 2533/98 van de Raad (1) vastgesteld. Overeenkomstig artikel 107, lid 6, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap diende de ECB vooraf Aanbeveling ECB/1998/10 (2) bij de Raad in. Vervolgens diende de ECB tevens Aanbeveling ECB/2008/9 (3) in, zulks voorafgaand aan de vaststelling van Verordening (EG) nr. 951/2009 van de Raad (4). Het is derhalve aangewezen dezelfde procedure te volgen die artikel 129, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie thans voorziet en de voorgestelde wijzigingen van Verordening (EG) nr. 2533/98 voor te stellen.
   II.   TOELICHTING BIJ DE ARTIKELEN

      Gebruik van statistische gegevens voor de uitvoering van toezichttaken

   Om de rapportagelast te minimaliseren, en gegevens aldus slechts eenmaal verzameld moeten worden, kunnen nationale centrale banken (NCB’s) thans krachtens artikel 8, lid 1, onder d), van Verordening (EG) nr. 2533/98 vertrouwelijke statistische gegevens gebruiken voor de uitvoering van hun toezichttaken. Ter verduidelijking, zoals aan de NCB’s specifieke toezichttaken op het gebied van bedrijfseconomisch toezicht zijn opgedragen, zijn bij Verordening (EU) nr. 1024/2013 van de Raad (5) specifieke toezichttaken ten aanzien van kredietinstellingen opgedragen aan de ECB die vertrouwelijke statistische gegevens mag gebruiken voor de uitvoering van deze taken.
   Tegelijkertijd moet verduidelijkt worden dat voor de ondersteuning van de respectieve taken de tussen de ESCB-leden en andere autoriteiten van de lidstaten en de Unie, welke overheden verantwoordelijk zijn voor a) het toezicht op financiële instellingen, markten en infrastructuren, en b) de stabiliteit van het financiële stelsel, transmissie mag plaatsvinden van vertrouwelijke statistische gegevens naar het Europees Stabiliteitsmechanisme (ESM). Onder deze overheden vallen onder meer de bevoegde autoriteiten verantwoordelijk voor toezicht en macoprudentieel oversight, de Europese toezichthoudende autoriteiten (6), het Europees Comité voor systeemrisico’s, alsook autoriteiten die kredietinstellingen kunnen afwikkelen.

      Aanbeveling voor een

         „VERORDENING VAN DE RAAD
         tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2533/98 van de Raad met betrekking tot het verzamelen van statistische gegevens door de Europese Centrale Bank
         DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
         Gezien de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank, inzonderheid artikel 5.4,
         Gezien de aanbeveling van de Europese Centrale Bank,
         Gelet op het advies van het Europees Parlement,
         Gelet op het advies van de Commissie,
         Overeenkomstig de procedure van artikel 129, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en artikel 41 van de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank,
         Overwegende hetgeen volgt:

                     (1)

                     Verordening (EG) nr. 2533/98 van de Raad (7) is een essentieel bestanddeel van het juridische kader tot ondersteuning van de taken van de Europese Centrale Bank (ECB) inzake de verzameling van statistische gegevens, daarin bijgestaan door de nationale centrale banken. De ECB heeft zich steeds gebaseerd op deze verordening bij de uitvoering en monitoring van de gecoördineerde verzameling van statistische gegevens die noodzakelijk zijn voor de uitvoering van de taken van het Europees Stelsel van centrale banken (ESCB), waaronder de taak bij te dragen tot een goede beleidsvoering van de bevoegde autoriteiten ten aanzien van het bedrijfseconomisch toezicht op kredietinstellingen en de stabiliteit van het financiële stelsel, zoals bepaald in artikel 127, lid 5, van het Verdrag.

                     (2)

                     Verordening (EU) nr. 1024/2013 van de Raad (8) draagt de ECB specifieke taken op betreffende de beleidsvoering in verband met het bedrijfseconomisch toezicht op kredietinstellingen en de stabiliteit van het financiële stelsel binnen de Unie en individuele lidstaten.

                     (3)

                     Om de rapportagelast voor rapportageplichtigen te minimaliseren en de aan alle bevoegde autoriteiten opgedragen goede uitvoering van toezicht op financiële instellingen, markten en infrastructuren mogelijk te maken, alsook een goede uitvoering van de taken die zijn opgedragen aan autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor de bescherming van de stabiliteit van het financiële stelsel, is het noodzakelijk Verordening (EG) nr. 2533/98 te wijzigen om de transmissie en het gebruik van de door het ESCB verzamelde statische gegevens tussen ESCB-leden en de betrokken autoriteiten mogelijk te maken. Deze autoriteiten moeten de bevoegde autoriteiten omvatten die verantwoordelijk zijn voor het toezicht op financiële instellingen, markten en infrastructuren en het macroprudentieel oversight, de Europese toezichthoudende autoriteiten (9), het Europees Comité voor systeemrisico’s, alsook autoriteiten die kredietinstellingen kunnen afwikkelen,

               HEEFT DEZE VERORDENING VASTGESTELD:
         Artikel 1
         Specifieke wijzigingen
         Artikel 8 van Verordening (EG) nr. 2533/98 wordt als volgt gewijzigd:

                     1)

                     In lid 1 wordt punt d) vervangen door de volgende tekst en wordt het volgende punt e) toegevoegd:

                                 „d)

                                 aangaande de ECB en nationale centrale banken, indien de voornoemde statistische gegevens worden gebruikt op het gebied van bedrijfseconomisch toezicht,

                                 e)

                                 aangaande nationale centrale banken overeenkomstig artikel 14.4 van de statuten, voor de uitoefening van andere dan in de statuten vastgelegde taken.”.

                     2)

                     In lid 4 wordt punt a) vervangen door:

                                 „a)

                                 voor zover en op het detailniveau dat noodzakelijk is voor de uitvoering van de in het Verdrag bedoelde ESCB-taken of taken op het gebied van het aan de ESCB-leden opgedragen bedrijfseconomisch toezicht, of”.

                     3)

                     Het volgende lid 4 bis wordt toegevoegd:

                                 „4 bis.

                                 Het ESCB kan vertrouwelijke statistische gegevens versturen aan autoriteiten of organen van de lidstaten en de Unie die verantwoordelijk zijn voor het toezicht op financiële instellingen, markten en infrastructuren en of de stabiliteit van het financiële stelsel, zulks overeenkomstig de Unie- of nationale wetgeving, en aan het Europees Stabiliteitsmechanisme (ESM), voor zover en op het detailniveau dat noodzakelijk is voor de uitvoering van hun respectieve taken. Verdere daaropvolgende transmissie moet het ESCB-lid dat de vertrouwelijke statistische gegevens heeft verzameld expliciet autoriseren.”.

               Artikel 2
         Slotbepalingen
         Deze verordening treedt op [datum] in werking.

            Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.”.

      Gedaan te Frankfurt am Main, 21 maart 2014.

            De president van de ECB

         Mario DRAGHI

      (1)  Verordening (EG) nr. 2533/98 van de Raad van 23 november 1998 met betrekking tot het verzamelen van statistische gegevens door de Europese Centrale Bank (PB L 318 van 27.11.1998, blz. 8).

      (2)  Aanbeveling ECB/1998/10 van de Europese Centrale Bank voor een verordening van de Raad met betrekking tot de verzamenling van statistische informatie door de Europese Centrale Bank (PB C 246 van 6.8.1998, blz. 12).

      (3)  Aanbeveling ECB/2008/9 voor een verordening van de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2533/98 met betrekking tot het verzamelen van statistische gegevens door de Europese Centrale Bank (PB C 251 van 3.10.2008, blz. 1).

      (4)  Verordening (EG) nr. 951/2009 van de Raad van 9 oktober 2009 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2533/98 met betrekking tot het verzamelen van statistische gegevens door de Europese Centrale Bank (PB L 269 van 14.10.2009, blz. 1).

      (5)  Verordening (EU) nr. 1024/2013 van de Raad van 15 oktober 2013 waarbij aan de Europese Centrale Bank specifieke taken worden opgedragen betreffende het beleid inzake het prudentieel toezicht op kredietinstellingen (PB L 287 van 29.10.2013, blz. 63).

      (6)  De Europese toezichthouders zijn de Europese Bankautoriteit, Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen en de Europese Autoriteit voor effecten en markten.

      (7)  Verordening (EG) nr. 2533/98 van de Raad van 23 november 1998 met betrekking tot het verzamelen van statistische gegevens door de Europese Centrale Bank (PB L 318 van 27.11.1998, blz. 8).

      (8)  Verordening (EU) nr. 1024/2013 van de Raad van 15 oktober 2013 waarbij aan de Europese Centrale Bank specifieke taken worden opgedragen betreffende het beleid inzake het prudentieel toezicht op kredietinstellingen (PB L 287 van 29.10.2013, blz. 63).

      (9)  De Europese toezichthouders zijn de Europese Bankautoriteit, Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen en de Europese Autoriteit voor effecten en markten.


				|

		52012DC0302

			Aanbeveling voor een AANBEVELING VAN DE RAAD over het nationale hervormingsprogramma 2012 van Bulgarijeen met een advies van de Raad over het convergentieprogramma van Bulgarije voor de periode 2012-2015 /* COM/2012/0302 final - 2012/ () */

			   	Aanbeveling voor een
AANBEVELING VAN DE RAAD
over het nationale hervormingsprogramma 2012
van Bulgarije
en met een advies van de Raad over het convergentieprogramma van Bulgarije voor
de periode 2012-2015
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van
de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148, lid 4,
Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van
de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op
begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch
beleid[1],
en met name artikel 5, lid 2,
Gezien Verordening (EG)
nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de Raad van
16 november 2011 betreffende de preventie en correctie van
macro-economische onevenwichtigheden, met name artikel 6, lid 1,
Gezien de aanbeveling van de Europese
Commissie[2],
Gezien de resoluties van het Europees
Parlement[3],
Gezien de conclusies van de Europese Raad,
Gezien het advies van het Comité voor de
werkgelegenheid,
Na raadpleging van het Economisch en Financieel
Comité,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)(1)   Op 26 maart 2010 hechtte de Europese Raad zijn goedkeuring aan
het voorstel van de Europese Commissie voor een nieuwe groei- en
werkgelegenheidstrategie. Deze Europa 2020-strategie moet voor betere
coördinatie van het economisch beleid zorgen en zich toespitsen op de
sleutelgebieden waarop Europa’s potentieel voor duurzame groei en
concurrentievermogen een krachtige impuls nodig heeft.
(2)(2)   De Raad heeft op 13 juli 2010 een aanbeveling inzake de globale
richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten en de Unie (2010–2014)
en op 21 oktober 2010 een besluit betreffende de richtsnoeren voor het
werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten[4]
aangenomen, die samen de "geïntegreerde richtsnoeren" vormen. De
lidstaten werd verzocht in hun nationaal economisch en werkgelegenheidsbeleid
met de geïntegreerde richtsnoeren rekening te houden.
(3)(3)   Op 12 juli 2011 heeft de Raad een aanbeveling aangenomen over het
nationale hervormingsprogramma voor 2011 van Bulgarije en heeft hij zijn advies
uitgebracht over het geactualiseerde convergentieprogramma van Bulgarije voor
de periode 2011-2014.
(4)(4)   Op 23 november 2011 hechtte de Commissie haar goedkeuring
aan de tweede jaarlijkse groeianalyse en gaf daarmee de aanzet tot het tweede
Europees Semester van voorafgaande en geïntegreerde beleidscoördinatie, dat op
de Europa 2020-strategie berust. Op 14 februari 2012 heeft de Commissie op
grond van Verordening (EU) nr. 1176/2011 het
Waarschuwingsmechanismeverslag[5]
aangenomen. Daarin werd Bulgarije genoemd als een van de lidstaten die aan een
diepgaande evaluatie zouden worden onderworpen.
(5)(5)   Op 2 maart 2012 heeft de Europese Raad de prioriteiten inzake
financiële stabiliteit, begrotingsconsolidatie en groeibevorderende maatregelen
goedgekeurd (overeenkomstig de conclusies van de Raad van 9 december 2011 en
ten vervolge op de jaarlijkse groeianalyse van de Commissie). Hij benadrukte de
noodzaak van een gedifferentieerde, groeivriendelijke begrotingsconsolidatie,
een normalisering van de kredietverschaffing aan de economie, de bevordering
van groei en concurrentievermogen, het aanpakken van de werkloosheid en van de
sociale gevolgen van de crisis, en de modernisering van de overheidsdiensten.
(6)(6)   Op 2 maart 2012 verzocht de Europese Raad voorts de lidstaten die
aan het Euro Plus-pact deelnemen hun toezeggingen tijdig te presenteren om in
de stabiliteits- of convergentieprogramma's en de nationale
hervormingsprogramma's te kunnen worden opgenomen.
(7)(7)               Op 13 april 2012 heeft Bulgarije zijn convergentieprogramma
voor de periode 2012–2015 en zijn nationale hervormingsprogramma 2012 ingediend.
Om met de onderlinge verbanden rekening te houden zijn beide programma's
terzelfder tijd geëvalueerd. Voorts heeft de Commissie een diepgaande evaluatie
uit hoofde van artikel 5 van Verordening (EU) nr. 1176/2011 uitgevoerd om na te
gaan of Bulgarije met macro-economische onevenwichtigheden kampt. Op basis van
haar diepgaande evaluatie[6]
is de Commissie tot de conclusie gekomen dat er in Bulgarije van een interne macro-economische
onevenwichtigheid sprake is, die evenwel niet buitensporig is.
(8)(8)   Volgens de eerste kennisgeving van Bulgarije in 2012 van de
tekort- en schuldcijfers voor de jaren 2008-2012 met het oog op de toepassing
van de buitensporigtekortprocedure (BTP), lag het overheidstekort in 2011 onder
de in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde van 3 % van het bbp. Bovendien
wordt in de voorjaarsprognoses 2012 van de Commissie verwacht dat het
overheidstekort onder de in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde blijft en
in de prognoseperiode verder zal dalen. Bijgevolg heeft de Commissie conform de
voorschriften van het stabiliteits- en groeipact, op 30 mei 2012 haar
goedkeuring gehecht aan een aanbeveling voor een besluit van de Raad tot
intrekking van het besluit betreffende het bestaan van een buitensporig tekort
overeenkomstig artikel 126, lid 12, van het Verdrag.
(9)       Op basis van de
overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad verrichte evaluatie van
het convergentieprogramma komt de Raad tot de conclusie dat het aan de
begrotingsprognoses van het programma ten grondslag liggende macro-economische
scenario voor de periode 2012-2013 aan de optimistische kant is voor de periode
2012-2013, met een verwachte groei van 1,4% in 2012 en 2,5% in 2013. In de
voorjaarsprognoses 2012 van de Commissie wordt uitgegaan van een bbp-groei van
0,5% in 2012 en 1,9% in 2013. Na de correctie van het buitensporig tekort in
2011 wordt met de in het programma uitgestippelde begrotingsstrategie beoogd
tegen het einde van de programmaperiode een begrotingssituatie tot stand te
brengen die vrijwel in evenwicht is, zowel wat het structurele als wat het
nominale begrotingssaldo betreft. De middellangetermijndoelstelling (MTD) voor
het structurele saldo is licht gewijzigd van een tekort van 0,6% van het bbp
tot een tekort van 0,5% van het bbp. Met de nieuwe MTD worden de vereisten van
het stabiliteits- en groeipact afdoende in acht genomen. Uitgaande van het
(herberekende) structurele tekort[7],
is Bulgarije voornemens de MTD in de loop van de programmaperiode te bereiken. In
de periode 2012-2014 zou de stijging van de overheidsuitgaven – rekening
houdend met de discretionaire maatregelen aan de ontvangstenzijde – onder de
uitgavenbenchmark van het stabiliteits- en groeipact blijven, doch zij zou deze
in 2015 overschrijden. Aan geplande begrotingsconsolidatie zijn belangrijke
risico's verbonden als gevolg van i) lagere ontvangsten gezien het
optimistische macro-economische scenario en het onderliggend groeipatroon van
de economie dat minder belastinginkomsten genereert en ii) een inefficiënt
werkende overheid, in het bijzonder op het vlak van gezondheidszorg en
onderwijs, die tot een aanzienlijke druk op de uitgaven kan leiden. De
schuldquote bedraagt minder dan 60% van het bbp; volgens het programma zal zij
in 2012 een piek bereiken van bijna 20% van het bbp, waarna zij gedurende de
programmaperiode weer zal afnemen. Er is een ruime marge voor verbetering op
het vlak van de naleving van de belastingwetgeving. Door op dit terrein
vooruitgang te boeken zou Bulgarije hogere groeibevorderende uitgaven kunnen
ondersteunen. In het kader van de wijziging van de organieke begrotingswet is
bepaald dat het begrotingstekort onder de drempel van 2% moet blijven en de
overheidsuitgaven 40% van het bbp niet mogen overschrijden, waardoor het bindend
karakter van het begrotingskader is versterkt en de voorspelbaarheid van de budgettaire
planning is verbeterd. Er blijven evenwel problemen bestaan met betrekking tot
de verdere verbetering van de inhoud van het begrotingskader op middellangetermijn
en de versterking van de verslaglegging op transactiebasis.
(10)(10)           De Bulgaarse regering heeft aanzienlijke vooruitgang
geboekt met betrekking tot sommige pensioenhervormingsmaatregelen, zoals
maatregelen die betrekking hebben op de pensioengerechtigde leeftijd voor zowel
mannen als vrouwen en op de diensttijd van leger- en politiepersoneel. De
aanpak van de tekortkomingen met betrekking tot de houdbaarheid van het
pensioenstelsel blijft een belangrijke opgave op middellange termijn. De wijzigingen
omvatten geen stappen om de wettelijke pensioengerechtigde leeftijd voor mannen
en vrouwen gelijk te schakelen. De maatregelen schieten ook tekort ten aanzien
van het beperken van de vervroegde- uittredingsmogelijkheden voor werknemers.
Een belangrijk vraagstuk blijft de opname van mensen die geen bijdrage betalen
alsook de striktere controle op en criteria voor de toewijzing van
invaliditeitspensioenen.
(11)(11)           Bulgarije heeft het hoogste percentage mensen dat het risico
loopt op ernstige materiële deprivatie in de EU, waarbij ouderen en kinderen in
het bijzonder worden getroffen. Er zijn allesomvattende maatregelen nodig. In
eerste instantie moet gezorgd worden voor doeltreffender sociale overdrachten.
Slechts de helft van de Roma-beroepsbevolking heeft werk. In de onlangs
goedgekeurde nationale strategie voor de integratie van de Roma worden talrijke
belemmeringen aangepakt, maar de strategie kan in de periode 2015-2020 slechts
worden uitgevoerd, indien zij ondersteund wordt door een gedetailleerd
actieplan.
(12)(12)           De crisis heeft de laaggeschoolde werknemers (die bijna
70% van de werklozen uitmaken) bijzonder hard getroffen en heeft geleid tot een
significante toename van de jeugdwerkloosheid. Bovendien is de langdurige
werkloosheid sinds 2009 aanzienlijk sneller gestegen dan in de rest van de EU,
hetgeen hoofdzakelijk het gevolg is van de steeds slechtere aansluiting van
vraag en aanbod, zowel op het gebied van vaardigheden als in geografisch
opzicht, omdat vooral laaggeschoolden met banenverlies werden geconfronteerd. Het
stelsel waarbij minimumdrempels worden vastgesteld voor
socialezekerheidsbijdragen moet worden herzien om het zwartwerk terug te
dringen en ervoor te zorgen dat laaggeschoolden niet uit de arbeidsmarkt worden
geprijsd. De maatregelen die de regering heeft genomen om de loonkosten in de
overheidssector in de periode 2010-2012 te bevriezen, waren een relevante en adequate
reactie, die ook heeft bijgedragen tot een betere afstemming van de
arbeidskosten op de productiviteitsniveaus. Er is een nationaal initiatief
opgestart om de integratie van jongeren op de arbeidsmarkt grondig aan te
pakken. De kwaliteit van de overheidsdiensten voor arbeidsvoorziening is nog
steeds vrij laag; het personeel en in het bijzonder de
"Roma-bemiddelaars" moeten beter worden opgeleid. Er moeten verdere
maatregelen worden genomen met het oog op een betere dienstverlening op het gebied
van activering, hulp bij het vinden van een baan, afstemming tussen vraag en
aanbod op de arbeidsmarkt, herscholing en individuele begeleiding van
laaggeschoolden.
(13)(13)           Bulgarije heeft het grootste aantal leerlingen in de EU
dat slecht presteert op het gebied van lezen, wiskunde en wetenschappen
(volgens het PISA-onderzoek 2009), hetgeen erop wijst dat het aanbieden van
kwaliteitsonderwijs met aanzienlijke structurele problemen kampt. De zwakke
onderwijsresultaten houden verband met de beperkte toegang tot onderwijs van
kansarme groepen, in het bijzonder van de Roma-bevolking, de onvoldoende autonomie
van scholen, het gebrek aan stimulansen voor betere prestaties, een slecht
nationaal beoordelingssysteem en een ontoereikende verantwoordingsplicht. In
het hoger onderwijs blijft de vooruitgang heel beperkt, hoewel recentelijk
enkele veelbelovende inspanningen zijn geleverd. De geplande wijzigingen in de
Wet op het Hoger Onderwijs moeten als een topprioriteit voor groei ten uitvoer
worden gelegd en vergezeld gaan van een adequaat bestuur, investeringen en
politieke vastberadenheid.
(14)(14)           Onderzoek en innovatie staan in Bulgarije op een laag
peil. De investeringen in onderzoek en innovatie (O&I) moeten worden
verhoogd om de doelstelling 2020 te halen, en er moet een passende
innovatiestrategie worden ontwikkeld. Het beheer van O&I in Bulgarije is
versnipperd. Bulgarije moet zijn universiteiten versterken en een strategie
ontwikkelen om instellingen voor hoger onderwijs te betrekken bij
innovatieactiviteiten. Er bestaan geen structuren om de samenwerking tussen
universiteiten en de particuliere sector te bevorderen en financiële middelen
moeten op grond van verdienste en op een concurrerende en transparante wijze worden
toegewezen. Er blijven knelpunten bestaan voor startende ondernemingen en
innovatieve KMO's die een beroep willen doen op bancaire financiering De
openbare financiële instrumenten en overheidsgaranties voor jonge en
innovatieve ondernemingen zijn niet doeltreffend genoeg om KMO's te helpen de structuurfondsen
van de EU aan te vullen en via bankleningen de vereiste mede-financiering te
verkrijgen.
(15)(15)           Momenteel heeft Bulgarije een ontoereikende
administratieve capaciteit om projecten op het vlak van wegen-, spoor-, en
waterinfrastructuur te beheren en op te volgen. De administratieve hervorming is
grotendeels toegespitst op een inkrimping van het overheidspersoneel, waarbij
de inspanningen om andere oorzaken van inefficiëntie weg te nemen, beperkt
blijven. Hoewel er in de voorbije twee jaar gestage vooruitgang is geboekt,
blijft de benutting van de structuurfondsen van de EU laag. De belangrijkste
redenen zijn de complexe administratieve procedures en de moeilijkheden die
ondernemingen ondervinden bij het verkrijgen van mede-financiering. Daarnaast blijven
er belangrijke uitdagingen bestaan met betrekking tot de verdere verbeteringen van
het ondernemingsklimaat en de regelgeving en om vooruitgang te boeken bij het
verhogen van de administratieve capaciteit van de overheidsdiensten. De
invoering van e-overheidsdiensten is herhaaldelijk uitgesteld. Het
belastingstelsel in Bulgarije wordt gekenmerkt door aanzienlijke
belastingfraude en geringe administratieve efficiëntie. De administratieve
kosten voor belastinginning zijn hoog. Ook moeten ondernemingen veel tijd
besteden aan de betaling van belastingen.
(16)(16)           De nieuwe wetgeving inzake overheidsopdrachten is een
belangrijke stap op weg naar een beter systeem voor het toezicht op en de
preventie en bestraffing van onregelmatigheden. Deze inspanningen moeten op
twee punten worden aangevuld: i) de geplande sancties moeten daadwerkelijk worden
toegepast en ii) aan het bureau voor overheidsopdrachten en het
overheidsagentschap voor financiële inspectie moeten ambtshalve bevoegdheden
worden toegekend.
(17)(17)           Ondanks de in gang gezette hervormingen handhaaft
Bulgarije nog steeds enkele toegangsbeperkingen tot netwerksectoren, zoals
spoorvervoer, telecommunicatie en energie. De werking van de energiemarkten op
zowel groot- als kleinhandelsniveau blijft problematisch. Specifieke
probleemgebieden waar vooruitgang moet worden geboekt, zijn onder meer het
ontbreken van elektriciteits- en gasbeurzen, een functionerende
balanceringsmarkt alsook gereguleerde prijzen voor consumenten. Voorts moet
Bulgarije zorgen voor een onafhankelijke regelgeving voor het
transmissiesysteem. Bulgarije is in hoge mate afhankelijk van één enkele
energieroute en zijn binnenlandse energiemarkt werkt gebrekkig, waardoor het
land blootgesteld is aan risico's van aanzienlijke verstoringen van de
toelevering. De bestaande maatregelen voor het aanpakken van de
energieafhankelijkheid moeten worden verbeterd. Tot nu toe is er te geringe
vooruitgang geboekt bij de bouw van nieuwe gasinfrastructuur. Hoewel sommige
wenselijke hervormingen zijn goedgekeurd en het aandeel van de hernieuwbare energie
in 2011 is gestegen, blijft de tenuitvoerlegging ontoereikend als gevolg van
aanbestedingen, de beïnvloeding van het overheidsbeleid door particuliere
belangen en een gebrekkig beheer van energiebedrijven in overheidshanden.
(18)(18)            Bulgarije
heeft in het kader van het Euro Plus-pact een aantal toezeggingen gedaan.
Deze toezeggingen, en de uitvoering van de in 2011 gedane toezeggingen, hebben
betrekking op het verbeteren van de houdbaarheid van de overheidsfinanciën, de
bevordering van de werkgelegenheid, het aanzwengelen van het
concurrentievermogen van de overheidssector en de versterking van de financiële
stabiliteit. De Commissie heeft de nakoming van de in het kader van het Euro
Plus-pact gedane toezeggingen onderzocht. In de aanbevelingen is met de
resultaten van dit onderzoek rekening gehouden.
(19)(19)           In de context van het Europees Semester heeft de
Commissie een alomvattende analyse van het economische beleid van Bulgarije
verricht. Zij heeft zowel het convergentieprogramma als het nationale
hervormingsprogramma doorgelicht en een diepgaande evaluatie gepresenteerd.
Daarbij heeft zij niet alleen gekeken naar de relevantie ervan voor een
houdbaar budgettair en sociaaleconomisch beleid in Bulgarije, maar ook nagegaan
of de EU-regels en ‑richtsnoeren in acht zijn genomen, gezien de noodzaak
de algemene economische governance van de Europese Unie te versterken door
middel van een EU-inbreng in toekomstige nationale besluiten. Haar
aanbevelingen in het kader van het Europees Semester worden in de onderstaande
aanbevelingen (1) tot en met (7) weergegeven.
(20)(20)           In het licht van deze beoordeling heeft de Raad het
convergentieprogramma van Bulgarije onderzocht. Zijn advies[8] daarover is met name in de
onderstaande aanbeveling (1) weergegeven.
(21)(21)           In het licht van de resultaten van de diepgaande
evaluatie van de Commissie en deze beoordeling heeft de Raad het nationale
hervormingsprogramma voor 2012 en het convergentieprogramma van Bulgarije
onderzocht. Zijn aanbevelingen op grond van artikel 6 van
Verordening (EU) nr. 1176/2011 zijn met name in aanbeveling (3)
weergegeven,
BEVEELT AAN dat Bulgarije in de periode
2012-2013 actie onderneemt om:
1.           Ervoor te zorgen dat het
gezonde begrotingsbeleid wordt voortgezet om in 2012 de budgettaire
middellangetermijndoelstelling te bereiken. Met het oog hierop de
begrotingsstrategie zoals gepland ten uitvoer te leggen, waarbij de uitgavenbenchmark
in acht wordt genomen en klaar te staan om aanvullende maatregelen te nemen als
er zich risico's voor het begrotingsscenario voordoen. De inspanningen op te voeren
om de kwaliteit van de overheidsuitgaven te verbeteren, in het bijzonder op
vlak van onderwijs en gezondheidszorg, en een breed opgezette belastingnalevingsstrategie
ten uitvoer te leggen om de belastinning te verbeteren en de schaduweconomie
aan te pakken. De inhoud van het begrotingskader voor de middellange termijn en
de kwaliteit van het rapportagesysteem verder te verbeteren.
2.           Maatregelen te nemen om de
risico’s voor de houdbaarheid van het pensioenstelsel te verminderen en de
toereikendheid van de pensioenen te verbeteren door de toegang tot
vervroegde-uittredingsregelingen te beperken en de wettelijke pensioenleeftijd
voor mannen en vrouwen met bijdragen voor een volledige loopbaan gelijk te
schakelen. Striktere criteria en controles in te voeren voor de toewijzing van
invaliditeitspensioenen.
3.           De uitvoering te versnellen
van het nationale jongerenwerkgelegenheidsinitiatief. Ervoor te zorgen dat de
minimumdrempels voor socialezekerheidsbijdragen reguliere arbeid niet
ontmoedigen. De inspanningen op te voeren om de prestaties van de overheidsdienst
voor arbeidsvoorziening te verbeteren. Om de armoede terug te dringen,
verbeteringen tot stand te brengen op het vlak van de doeltreffendheid van de
sociale overdrachten en de toegang tot sociale diensten van goede kwaliteit voor
kinderen en bejaarden en de nationale integratiestrategie voor de Roma uit te voeren.
4.           De hervorming te bespoedigen
van zowel de wetgeving met betrekking tot scholen en het hoger onderwijs als de
begeleidende maatregelen door de aandacht toe te spitsen op de modernisering
van de leerplannen, de verbetering van de lerarenopleiding en de toegang tot
het onderwijs voor kansarme groepen. De toegang tot financiering te verbeteren
voor startende bedrijven en kleine en middelgrote ondernemingen, in het bijzonder
die met innoverende activiteiten.
5.           De inspanningen op te voeren
om de administratieve capaciteit en hervormingen te versterken door het
terugdringen van de bureaucratie en de kosten voor naleving van de
belastingwetgeving en belastinginning, en door een betere benutting van
EU-middelen, in het bijzonder op het vlak van weg- en spoorvervoer en
waterbeheer. De kwaliteit en de onafhankelijkheid van het gerechtelijk apparaat
te verbeteren en de invoering van e-overheidsdiensten te versnellen. De
capaciteit van de overheidsadministratie in cruciale transportsectoren te
verhogen en de regelgevende instanties te versterken.
6.           Ervoor te zorgen dat de
wetgeving inzake overheidsopdrachten correct wordt uitgevoerd. De inspanningen
ter voorkoming van onregelmatigheden te versterken en de sancties in het kader
van de wetgeving inzake overheidsopdrachten en die welke voorzien zijn in de
wet op belangenverstrengeling daadwerkelijk toe te passen.
7.           Maatregelen te nemen om over
te gaan tot de afschaffing van belemmeringen voor markttoegang, van
gegarandeerde winstregelingen en van prijscontrolemechanismen. De
onafhankelijkheid te waarborgen van transmissie- en distributienetbeheerders,
de marktstructuur te voltooien, in het bijzonder voor energiebeurzen en
balanceringsmarkten. De elektriciteits- en gasverbindingen te verbeteren, de
energie-efficiëntie te stimuleren en de capaciteit om verstoringen te
verhelpen, te versterken.
Gedaan te Brussel,
                                                                       Voor
de Raad
                                                                       De
voorzitter
[1]               PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.
[2]               COM(2012) 302 final.
[3]               P7_TA(2012)0048 en P7_TA(2012)0047
[4]               Besluit 2012/238/EU van de Raad van 26 april 2012.
[5]               COM(2012) 68 final.
[6]               SWD(2012) 151 final.
[7]               Conjunctuurgezuiverd begrotingssaldo, ongerekend
eenmalige en tijdelijke maatregelen, herberekend door de diensten van de
Commissie op basis van de in het programma voorkomende informatie, volgens de
algemeen aanvaarde methode.
[8]               Uit hoofde van artikel 9, lid 2, van Verordening (EG)
nr. 1466/97 van de Raad.


title: Aanbeveling van het Europees Comité voor systeemrisico’s van 11 december 2015 betreffende de erkenning en vaststelling van anticyclische bufferpercentages voor blootstellingen aan derde landen (ESRB/2015/1)

text:
               12.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 97/1

         AANBEVELING VAN HET EUROPEES COMITÉ VOOR SYSTEEMRISICO’S
   van 11 december 2015
   betreffende de erkenning en vaststelling van anticyclische bufferpercentages voor blootstellingen aan derde landen
   (ESRB/2015/1)
   (2016/C 97/01)
   DE ALGEMENE RAAD VAN HET EUROPEES COMITÉ VOOR SYSTEEMRISICO’S,
   Gezien Verordening (EU) nr. 1092/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 betreffende macroprudentieel toezicht van de Europese Unie op het financiële stelsel en tot oprichting van een Europees Comité voor systeemrisico’s (1), met name artikel 3, lid 2, onder b), d) en f), en artikelen 16 tot en met 18,
   Gezien Richtlijn 2013/36/EU van het Europees Parlement en van de Raad van 26 juni 2013 betreffende toegang tot het bedrijf van kredietinstellingen en het prudentieel toezicht op kredietinstellingen en beleggingsondernemingen, tot wijziging van Richtlijn 2002/87/EG en tot intrekking van de Richtlijnen 2006/48/EG en 2006/49/EG (2), met name artikel 138 en artikel 139,
   Gezien Besluit ESRB/2011/1 van het Europees Comité voor systeemrisico’s van 20 januari 2011 houdende goedkeuring van het reglement van orde van het Europees Comité voor systeemrisico’s (3), met name artikel 15, lid 3, onder e), en artikelen 18 tot en met 20,
   Overwegende:

               (1)

               De procyclische versterking van financiële schokken in de reële economie middels het bancaire stelsel en financiële markten is een van de meest destabiliserende elementen van de globale financiële crisis geweest. Een economische neergang volgende op een periode van buitensporige kredietgroei kan leiden tot grote verliezen in de bancaire sector en een vicieuze cirkel veroorzaken. In deze situatie kunnen door kredietinstellingen genomen maatregelen ter versterking van hun balans de kredietverstrekking aan de reële economie beperken, hetgeen de economische neergang versterkt en hun balansen verder verzwakt.

               (2)

               De anticyclische kapitaalbuffer beoogt deze procyclische ontwikkelingen tegen te gaan door de schokbestendigheid van de bancaire sector te verhogen. De regels inzake de handhaving van anticyclische kapitaalbuffers zijn onderdeel van de nieuwe wereldwijde regelgevingsnormen inzake de kapitaaltoereikendheid (het Bazel III-kader) dat is opgesteld door het Bazels Comité voor bankentoezicht (BCBS) in december 2010 en in de Unie geïmplementeerd werd middels Richtlijn 2013/36/EU. Middels een verhoogd anticyclisch bufferpercentage kunnen aangewezen autoriteiten of organen van de bancaire sector verlangen dat zij aanvullend kapitaal opbouwen wanneer uit excessieve kredietgroei voortvloeiende systeembrede risico’s toenemen. Mochten deze risico’s zich voordoen, dan kunnen autoriteiten een lager anticyclisch bufferpercentage vaststellen en toestaan dat deze buffer van aanvullend kapitaal wordt aangewend om onverwachte verliezen te absorberen. Daardoor kan de bancaire sector krediet blijven verstrekken aan de reële economie en voldoen aan de wettelijke kapitaalvereisten.

               (3)

               Door grensoverschrijdende leningverstrekking krijgt de anticyclische kapitaalbuffer een internationale dimensie. Verliezen kunnen ontstaan door blootstellingen van de nationale bancaire sector van lidstaten aan derde landen. Die verliezen kunnen significant zijn indien een derde land waaraan de nationale bancaire sector van een lidstaat materiële blootstellingen heeft, met economische neergang te kampen heeft na een periode van excessieve kredietgroei.

               (4)

               Het Bazel III-kader betreffende de anticyclische kapitaalbuffer beoogt deze internationale dimensie te vast te leggen. Met name moeten jurisdicties uit hoofde van het kader elkaars anticyclische bufferpercentages erkennen. Indien een autoriteit in één jurisdictie het anticyclische bufferpercentage verhoogt om haar nationale bancaire sector te beschermen tegen excessieve kredietgroei, moeten autoriteiten in andere jurisdicties hetzelfde anticyclische bufferpercentage toepassen op blootstellingen van hun nationale banken aan dat land. Uit hoofde van het kader berekenen banken hun bufferbehoeften op basis van de geografische locatie van hun blootstellingen. Het Bazel III-kader stipuleert verplichte jurisdictionele wederkerigheid voor anticyclische bufferpercentages tot 2,5 %, zulks behoudens overgangsbepalingen. Indien die jurisdictionele wederkerigheid tussen jurisdicties consistent toegepast wordt, dan draagt dat bij aan de bescherming van de bancaire sector in een bepaalde jurisdictie tegen risico’s die verband houden met excessieve kredietgroei in andere jurisdicties.

               (5)

               Aangezien BCBS-normen juridisch niet bindend zijn, kan de implementatie van de anticyclische kapitaalbuffer door jurisdicties wereldwijd uiteenlopen. Zij zouden de implementatie van de anticyclische kapitaalbuffer kunnen vertragen of niet uitvoeren. In de Unie bepaalt artikel 136 van Richtlijn 2013/36/EU hoe aangewezen autoriteiten de anticyclische bufferpercentages voor nationale blootstellingen vast moeten stellen. Aanbeveling ESRB/2014/1 van het Europees Comité voor systeemrisico’s (4) verstrekt nadere richtsnoeren inzake de vaststelling van anticyclische bufferpercentages voor nationale blootstellingen, zoals artikel 135 van Richtlijn 2013/36/EU vereist. In de Unie is derhalve een kader in voege om de tendens tot passiviteit tegen te gaan, en kwartaalgewijze vaststelling van anticyclische bufferpercentages voor nationale blootstellingen zal met ingang van 2016 verplicht zijn. Het is evenwel onzeker of, en in welke mate, derde landen die geen BCBS-lid zijn, de anticyclische kapitaalbuffer zullen toepassen.

               (6)

               Aangewezen autoriteiten beschikken over juridische bevoegdheden om hun bancaire sectoren te beschermen tegen uit excessieve kredietgroei in derde landen voortvloeiende risico’s. Met name artikel 139 van Richtlijn 2013/36/EU staat het aangewezen autoriteiten onder bepaalde omstandigheden toe een anticyclisch bufferpercentage vast te stellen voor blootstellingen aan een derde land; instellingen waaraan in het eigen land een vergunning is verleend, moeten dat percentage toepassen om hun instellingspecifieke anticyclische kapitaalbuffer te berekenen. Een aangewezen autoriteit kan optreden in situaties waarin de betrokken autoriteit van een derde land voor dat derde land geen anticyclisch bufferpercentage heeft vastgesteld noch heeft gepubliceerd, dan wel indien een aangewezen autoriteit van mening is dat de betrokken autoriteit van een derde land voor dat derde land een anticyclisch bufferpercentage heeft vastgesteld dat niet volstaat om de nationale bancaire sectoren van lidstaten te beschermen tegen met excessieve kredietgroei in het betrokken derde land verband houdende potentiële verliezen.

               (7)

               De ongecoördineerde vaststelling van anticyclische bufferpercentages voor blootstellingen aan derde landen kan resulteren in uiteenlopende kapitaalvereisten binnen de Unie voor blootstellingen aan hetzelfde derde land en dezelfde risico’s. Bij de analyse van ontwikkelingen in een derde land kunnen aangewezen autoriteiten wellicht uiteenlopende conclusies trekken aangaande de vraag of kredietgroei in dat land al dan niet excessief is en een risico vormt voor hun nationale bancaire stelsel dat beperkt moet worden. Zelfs indien aangewezen autoriteiten dezelfde risicobeoordeling vaststellen, kunnen zij uiteenlopende conclusies trekken inzake het passende niveau van anticyclische bufferpercentages dat nodig is om dat risico te beperken.

               (8)

               De ongecoördineerde erkenning van anticyclische bufferpercentages voor blootstellingen aan derde landen kan tevens resulteren in uiteenlopende kapitaalvereisten binnen de Unie. Uniewetgeving vereist voor anticyclische bufferpercentages tot 2,5 %, behoudens de overgangsbepalingen tussen 2016 en 2019, zoals bedoeld in artikel 160 van Richtlijn 2013/36/EU, erkenning van door andere aangewezen autoriteiten, of door betrokken autoriteiten van een derde land, vastgestelde anticyclische bufferpercentages. Enerzijds moeten aangewezen autoriteiten overeenkomstig Aanbeveling ESRB/2014/1 in het algemeen anticyclische bufferpercentages erkennen die hoger zijn dan de verplichte niveaus, anderzijds geldt zulks slechts voor door aangewezen autoriteiten in andere jurisdicties binnen de Unie vastgestelde anticyclische bufferpercentages en niet voor door betrokken autoriteiten van derde landen voor derde landen vastgestelde anticyclische bufferpercentages. Zulks betekent dat de wijze waarop door betrokken autoriteiten van derde landen vastgestelde anticyclische bufferpercentages erkend worden in jurisdicties binnen de Unie kan verschillen. Met name voor 2019 zouden sommige aangewezen autoriteiten de overgangsbepalingen kunnen toepassen, terwijl andere aangewezen autoriteiten ervoor kunnen kiezen van die overgangsbepalingen af te wijken. Bovendien zouden aangewezen autoriteiten met ingang van 2019 vrijwillig anticyclische bufferpercentages van boven de 2,5 % kunnen erkennen, terwijl anderen dat niet verkiezen.

               (9)

               Uiteenlopende kapitaalvereisten binnen de Unie voor blootstellingen aan hetzelfde derde land en dezelfde risico’s zouden doorgaans onwenselijk zijn, aangezien zij gelijke omstandigheden binnen de Unie zouden ondermijnen en een mogelijkheid tot regelgevingsarbitrage bieden. Kredietinstellingen in jurisdicties van de Unie, waar voor de blootstellingen aan een derde land een lager anticyclisch bufferpercentage geldt dan in andere jurisdicties van de Unie, zouden een prikkel hebben om marktaandelen te vergaren door meer leningen aan dat derde land te verstrekken. Een dergelijke kredietverleningsstijging kan leiden tot grote geconcentreerde blootstellingen van kredietinstellingen in een specifieke jurisdictie aan een specifiek derde land. Uiteindelijk kunnen dergelijke ongelijke omstandigheden en de daaruit voortvloeiende prikkels voor regelgevingsarbitrage de financiële stabiliteit in de Unie bedreigen.

               (10)

               Het Europees Comité voor systeemrisico's (ESRB) moet ertoe bijdragen dat aangaande een specifiek derde land doorgaans in de hele Unie hetzelfde anticyclische bufferpercentage geldt voor blootstellingen aan derde landen. Het ESRB heeft krachtens artikel 139, lid 3, van Richtlijn 2013/36/EU een expliciet mandaat om ter zake coherentie te bereiken. Het ESRB meent zijn mandaat het best te kunnen vervullen door in de hele Unie een coherente benadering te bevorderen voor de erkenning en vaststelling van anticyclische bufferpercentages voor blootstellingen aan derde landen.

               (11)

               Deze aanbeveling beoogt te verzekeren dat hetzelfde anticyclische bufferpercentage voor blootstellingen aan een specifiek derde land doorgaans geldt in de hele Unie. De aanbeveling bestrijkt: a) de erkenning door aangewezen autoriteiten van een door een betrokken autoriteit van een derde land voor dat derde land vastgesteld anticyclisch bufferpercentage; b) de vaststelling door aangewezen autoriteiten van een anticyclisch bufferpercentage voor blootstellingen aan een derde land; c) de vaststelling door aangewezen autoriteiten van een lager anticyclisch bufferpercentage wanneer risico’s in een specifiek derde land afnemen of zich voordoen; d) de mededeling door aangewezen autoriteiten van het anticyclische bufferpercentage voor blootstellingen aan een derde land.

               (12)

               Aanbeveling A beoogt te verzekeren dat aangewezen autoriteiten doorgaans hetzelfde door een specifieke autoriteit van een derde land voor dat derde land vastgestelde anticyclische kapitaalbufferpercentage erkennen. Om dat te verwezenlijken gaat de aanbeveling uit van het in Uniewetgeving vastgelegde vereiste om anticyclische bufferpercentages tot 2,5 % volledig te erkennen, zulks behoudens overgangsregelingen. Aanbevolen wordt dat aangewezen autoriteiten hun erkenning van anticyclische bufferpercentages die hoger zijn dan 2,5 % via het ESRB coördineren. Indien zich dat voordoet, zal het ESRB de aangewezen autoriteiten ondersteunen bij de vraag of en in welke mate het door een derde land vastgestelde hogere anticyclische bufferpercentage erkend moet worden. Enerzijds zal het ESRB-secretariaat de vaststelling monitoren van anticyclische bufferpercentages door derde landen die BCBS-leden zijn, anderzijds moeten aangewezen autoriteiten het ESRB informeren wanneer een derde land, dat geen BCBS-lid is, een anticyclisch bufferpercentage vaststelt dat hoger is dan 2,5 %. Voorts wordt aanbevolen dat de aangewezen autoriteiten het ESRB signaleren dat voor hen onduidelijk is of een specifieke door een derde land vastgestelde maatregel krachtens Richtlijn 2013/36/EU als anticyclische kapitaalbuffer erkend moet worden. In dergelijke gevallen zal het ESRB bij wijze van richtsnoer een aanbeveling uitbrengen.

               (13)

               Aanbeveling B beoogt te verzekeren dat aangewezen autoriteiten bij de uitoefening van hun bevoegdheden tot vaststelling van een anticyclisch bufferpercentage voor blootstellingen aan een specifiek derde land dat percentage op hetzelfde niveau vaststellen. Aangewezen autoriteiten worden aangemoedigd hun bevoegdheden uit hoofde van artikel 139 van Richtlijn 2013/36/EU uit te oefenen. Met name moeten aangewezen autoriteiten vaststellen aan welke derde landen het bancaire stelsel in hun jurisdictie materiële blootstellingen heeft. Voorts moeten zij de ontwikkelingen in die derde landen aangaande tekenen van excessieve kredietgroei monitoren. Indien aangewezen autoriteiten zulke tekenen in een van die door hen gemonitorde derde landen ontwaren en menen dat de vaststelling van een anticyclisch bufferpercentage voor blootstellingen aan dat derde land nodig is, moeten zij het ESRB informeren. Indien het ESRB van mening is dat temperende maatregelen in de hele Unie gecoördineerd moeten worden, zal het voor de aangewezen autoriteiten een aanbeveling uitbrengen inzake de vaststelling van het passende anticyclische bufferpercentage voor blootstellingen aan het betrokken derde land.

               (14)

               Aanbeveling C beoogt te verzekeren dat hetzelfde lagere anticyclische bufferpercentage in de hele Unie geldt, indien de vaststelling van een lager anticyclisch bufferpercentage gewettigd is voor blootstellingen aan een specifiek derde land, omdat risico’s zijn afgenomen of zich hebben voorgedaan. Daartoe wordt aanbevolen dat bij de vaststelling van het lagere anticyclische bufferpercentage voor blootstellingen aan een specifiek derde land, de aangewezen autoriteiten dezelfde aanpak volgen als bij de verhoging van het anticyclische bufferpercentage. Dat betekent dat indien aangewezen autoriteiten voor een derde land overeenkomstig een ESRB-aanbeveling een anticyclisch bufferpercentage hebben erkend of vastgesteld, zij met het ESRB samen moeten werken om het passende niveau van het anticyclische bufferpercentage voor blootstellingen aan het derde land te bepalen, indien het betrokken derde land een lager anticyclisch bufferpercentage vaststelt. Indien dat zich voordoet, zal het ESRB bij wijze van richtsnoer voor de aangewezen autoriteiten een aanbeveling vaststellen inzake het passende anticyclische bufferpercentage voor het betrokken derde land. Enerzijds monitort het ESRB de vaststelling van anticyclische bufferpercentages door derde landen die BCBS-lid zijn, anderzijds moeten aangewezen autoriteiten het ESRB informeren indien een derde land dat geen BCBS-lid is, een lager anticyclisch bufferpercentage vaststelt. Indien aangewezen autoriteiten in navolging van een ESRB-aanbeveling voor blootstellingen aan derde landen een anticyclisch bufferpercentage hebben erkend of vastgesteld, wordt voorts aanbevolen dat zij het ESRB melden dat naar hun mening de risico’s in dat derde land zijn afgenomen of zich voordoen.

               (15)

               Aanbeveling D beoogt te verzekeren dat besluiten betreffende anticyclische bufferpercentages voor blootstellingen aan derde landen binnen de Unie duidelijk gecommuniceerd worden. Mede daardoor kan de omgang met de verwachtingen van het publiek ondersteund worden, kunnen handelingen tussen aangewezen autoriteiten gecoördineerd worden en kunnen de geloofwaardigheid, de verantwoordingsplicht en de effectiviteit van het macroprudentiële beleid versterkt worden. Om dit te bereiken moeten aangewezen autoriteiten voor het communiceren van anticyclische bufferpercentages voor nationale blootstellingen op het proces van erkenning, vaststelling en verlaging van anticyclische bufferpercentages hetzelfde beginsel toepassen als vastgelegd in Aanbeveling ESRB/2014/1.

               (16)

               Krachtens artikel 136 van Richtlijn 2013/36/EU moet elke lidstaat een publieke autoriteit of een publiek orgaan aanwijzen dat verantwoordelijk zal zijn voor de vaststelling en erkenning van anticyclische bufferpercentages. Bovendien draagt Verordening (EU) nr. 1024/2013 van de Raad (5) de Europese Centrale Bank (ECB) specifieke taken op. Met name kan de ECB strengere vereisten toepassen voor anticyclische kapitaalbuffers dan de vereisten die nationaal aangewezen autoriteiten, die deelnemen aan het gemeenschappelijk toezichtsmechanisme, toepassen en de ECB heeft alle bevoegdheden en verplichtingen die aangewezen autoriteiten hebben uit hoofde van de betrokken Uniewetgeving. Uitsluitend voor dit doel wordt de ECB beschouwd als een aangewezen autoriteit.

               (17)

               ESRB-aanbevelingen worden gepubliceerd nadat de Algemene Raad de Raad in kennis heeft gesteld van het voornemen daartoe en na de Raad de gelegenheid te hebben gegeven te reageren,

         HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING VASTGESTELD:
   AFDELING 1

      AANBEVELINGEN

      Aanbeveling A — Erkenning van door autoriteiten van derde landen vastgestelde anticyclische bufferpercentages

               1.

               Indien een betrokken autoriteit van een derde land voor dat derde land een anticyclisch bufferpercentage vaststelt dat hoger is dan 2,5 %, wordt de aangewezen autoriteiten aanbevolen het ESRB onverwijld te informeren om richtsnoeren te verkrijgen betreffende uniforme erkenning in de hele Unie, tenzij het percentage van toepassing is op een land dat BCBS-lid is of een andere aangewezen autoriteit het ESRB reeds heeft geïnformeerd over het specifieke anticyclische bufferpercentage. Om het ESRB te informeren wordt de aangewezen autoriteiten aanbevolen het template in bijlage I bij deze aanbeveling te gebruiken.

               2.

               Indien het voor aangewezen autoriteiten niet duidelijk is of een door een autoriteit van een derde land vastgestelde specifieke maatregel uit hoofde van Richtlijn 2013/36/EU als een anticyclisch bufferpercentage erkend moet worden, wordt aangewezen autoriteiten aanbevolen het ESRB onverwijld te informeren, tenzij een andere aangewezen autoriteit het ESRB reeds heeft geïnformeerd Om het ESRB te informeren wordt de aangewezen autoriteiten aanbevolen het template in bijlage I bij deze aanbeveling te gebruiken.

      Aanbeveling B — de vaststelling van anticyclische bufferpercentages voor blootstellingen aan derde landen

               1.

               Aangewezen autoriteiten wordt aanbevolen jaarlijks materiële derde landen te identificeren. Die identificatie moet gebaseerd zijn op, maar niet noodzakelijkerwijze beperkt tot, kwantitatieve informatie over de blootstellingen aan instellingen van derde landen waaraan in het eigen land een vergunning is verleend. Aangewezen autoriteiten wordt aanbevolen middels het template in bijlage II bij deze aanbeveling in het tweede kwartaal van elk jaar een lijst van die materiële derde landen bij het ESRB in te dienen.

               2.

               Aangewezen autoriteiten wordt aanbevolen risico’s te monitoren die voortvloeien uit excessieve kredietgroei in materiële derde landen die overeenkomstig lid 1 minimaal jaarlijks zijn geïdentificeerd, behalve voor landen die het ESRB reeds overeenkomstig Besluit ESRB/2015/3 (6) monitort. Aangewezen autoriteiten wordt aanbevolen het ESRB in kennis te stellen van gevallen waarin zij besluiten een materieel derde land niet te monitoren, omdat het ESRB dat land reeds overeenkomstig Besluit ESRB/2015/3 monitort. Om het ESRB in dergelijke gevallen te informeren, wordt de aangewezen autoriteiten aanbevolen het template in bijlage II bij deze aanbeveling te gebruiken.

               3.

               Aangewezen autoriteiten wordt aanbevolen het ESRB te informeren over situaties waarvan zij menen dat een betrokken autoriteit van een derde land een anticyclisch bufferpercentage voor dat derde land moet vaststellen en publiceren, of waarin het niveau van het door een betrokken autoriteit van een derde land voor dat derde land vastgesteld en gepubliceerd anticyclisch bufferpercentage niet zou volstaan om de nationale financiële instellingen te beschermen tegen de risico’s van excessieve kredietgroei in dat derde land. Om het ESRB daarover te informeren, wordt de aangewezen autoriteiten aanbevolen het template in bijlage I bij deze aanbeveling te gebruiken.

      Aanbeveling C — Vaststelling van lagere anticyclische bufferpercentages voor blootstellingen aan derde landen

               1.

               Indien een door een betrokken autoriteit van een derde land voor dat derde land vastgesteld anticyclisch bufferpercentage werd erkend op basis van een ESRB-aanbeveling, en de betrokken autoriteit van het derde land een lager anticyclisch bufferpercentage vaststelt, wordt de aangewezen autoriteiten aanbevolen het ESRB onverwijld te informeren om richtsnoeren te verkrijgen betreffende uniforme erkenning of vaststelling van de nieuwe lagere anticyclische bufferpercentages, tenzij het betrokken percentage van toepassing is op een land dat BCBS-lid is of een andere aangewezen autoriteit het ESRB reeds heeft geïnformeerd over het nieuwe lagere anticyclische bufferpercentage. Om het ESRB daarover te informeren, wordt de aangewezen autoriteiten aanbevolen het template in bijlage I bij deze aanbeveling te gebruiken.

               2.

               Indien de betrokken autoriteit van een derde land een lager anticyclisch bufferpercentage vaststelt en het voor dat derde land van toepassing zijnde anticyclische bufferpercentage werd vastgesteld op basis van een ESRB-aanbeveling, wordt de aangewezen autoriteiten aanbevolen het ESRB onverwijld daarover te informeren om richtsnoeren te verkrijgen inzake de al dan niet toepassing van een lager anticyclisch bufferpercentage op de blootstellingen aan dat derde land, tenzij het betrokken percentage van toepassing is op een land dat BCBS-lid is of een andere aangewezen autoriteit het ESRB reeds heeft geïnformeerd over het nieuwe lagere anticyclische bufferpercentage. Om het ESRB daarover te informeren, wordt de aangewezen autoriteiten aanbevolen het template in bijlage I bij deze aanbeveling te gebruiken.

               3.

               Indien het op blootstellingen van een derde land toepasselijke anticyclische bufferpercentage werd vastgesteld op basis van een ESRB-aanbeveling en een aangewezen autoriteit van mening is dat de risico’s zich voordoen of afnemen, wordt die aangewezen autoriteit aanbevolen het ESRB onverwijld daarover te informeren om richtsnoeren te verkrijgen inzake de al dan niet toepassing van een lager anticyclisch bufferpercentage op de blootstellingen aan dat derde land, tenzij een andere aangewezen autoriteit het ESRB daarover reeds heeft geïnformeerd. Om het ESRB daarover te informeren, wordt de aangewezen autoriteiten aanbevolen het template in bijlage I bij deze aanbeveling te gebruiken.

      Aanbeveling D — Bekendmaking van besluiten betreffende de erkenning en vaststelling van anticyclische bufferpercentages voor blootstellingen aan derde landen

   Aangewezen autoriteiten wordt aanbevolen hun overeenkomstig beginsel 5 van aanbeveling A van afdeling 1 van Aanbeveling ESRB/2014/1 ontwikkelde communicatiestrategieën en -kaders te wijzigen zodat die communicatiestrategieën en -kaders besluiten betreffende de erkenning en vaststelling van anticyclische bufferpercentages voor blootstellingen aan derde landen omvatten.
   AFDELING 2

      IMPLEMENTATIE

   1.   Interpretatie

   In deze aanbeveling gelden de volgende definities:

               a)

               „anticyclisch bufferpercentage”: heeft dezelfde betekenis als in artikel 128, lid 7, van Richtlijn 2013/36/EU;

               b)

               „aangewezen autoriteit”: heeft dezelfde betekenis als in Aanbeveling ESRB/2014/1;

               c)

               „instelling waaraan in het eigen land een vergunning is verleend”: een instelling waaraan een vergunning is verleend in de lidstaat waarvoor een specifieke aangewezen autoriteit verantwoordelijk is voor de vaststelling van het anticyclische bufferpercentage;

               d)

               „materiële blootstellingen”: blootstellingen die kunnen resulteren in aanzienlijke verliezen voor de instellingen in een bepaalde jurisdictie waaraan in het eigen land een vergunning is verleend, die de financiële stabiliteit in die jurisdictie kunnen schaden;

               e)

               „materieel derde land”: een derde land waaraan instellingen die in het eigen land een vergunning hebben verkregen, aanzienlijke blootstellingen hebben;

               f)

               „betrokken autoriteit van een derde land”: de publieke autoriteit of het publieke orgaan dat in dat derde land verantwoordelijk is voor de vaststelling van anticyclische bufferpercentages;

               g)

               „derde land”: jurisdicties buiten de Europese Economische Ruimte.

         2.   Nalevingscriteria

   Geadresseerden moeten rapporteren over acties die zij ondernemen ingevolge deze aanbeveling, of nagelaten actie genoegzaam rechtvaardigen. De verslagen moeten minimaal het volgende bevatten:

               a)

               informatie over het type ondernomen actie en de timing ervan;

               b)

               een beoordeling die aangeeft of ondernomen acties de doelstellingen van deze aanbeveling verwezenlijkt hebben;

               c)

               een gedetailleerde rechtvaardiging van nagelaten actie of het afwijken van deze aanbeveling, waaronder redenen voor vertraagde rapportage.

         3.   Tijdkader voor follow-up

               1.

               Geadresseerden wordt verzocht aan het ESRB, de Raad en de Commissie te rapporteren over de acties die zij ingevolge deze aanbeveling ondernomen hebben, of nagelaten actie te rechtvaardigen, zulks overeenkomstig de hierna uiteengezette uiterste termijnen.

               2.

                  Aanbeveling A — Aangewezen autoriteiten wordt verzocht prompt aanbevelingen A(1) en A(2) te implementeren indien de door de betrokken aanbeveling beoogde situatie zich voordoet, en uiterlijk op 31 december 2020 bij het ESRB een rapport in te dienen betreffende de implementatie van aanbevelingen A(1) en A(2).

               3.

                  Aanbeveling B — Aangewezen autoriteiten wordt verzocht:

                           a)

                           uiterlijk op 31 december 2016 aan het ESRB een lijst met criteria te rapporteren die werd opgesteld voor de materialiteitsbeoordeling van de betrokken derde landen om aanbeveling B(1) te implementeren;

                           b)

                           aanbeveling B(1) prompt te implementeren indien de door die aanbeveling beoogde situatie zich voordoet en, uiterlijk op 31 december 2020, bij het ESRB een rapport in te dienen betreffende de implementatie van aanbeveling B(1);

                           c)

                           uiterlijk op 31 december 2016 aan het ESRB te rapporteren hoe zij risico’s monitoren die voortvloeien uit excessieve kredietgroei in materiële derde landen teneinde aanbeveling B(2) te implementeren;

                           d)

                           aanbeveling B(3) prompt te implementeren indien de door die aanbeveling beoogde situatie zich voordoet en, uiterlijk op 31 december 2020, bij het ESRB een rapport in te dienen betreffende de implementatie van aanbeveling B(3).

               4.

                  Aanbeveling C — Aangewezen autoriteiten wordt verzocht aanbevelingen C(1), C(2) en C(3) prompt te implementeren indien de door de betrokken aanbeveling beoogde situatie zich voordoet en, uiterlijk op 31 december 2020, bij het ESRB een rapport in te dienen betreffende de implementatie van aanbevelingen C(1), C(2) en C(3).

               5.

                  Aanbeveling D — Aangewezen autoriteiten wordt verzocht uiterlijk op 31 december 2016 aan het ESRB over de implementatie van aanbeveling D te rapporteren.

               6.

               De Algemene Raad zal besluiten wanneer deze aanbeveling moet worden herzien of bijgewerkt gezien de opgedane ervaring met het vaststellen en erkennen van anticyclische bufferpercentages voor blootstellingen aan derde landen overeenkomstig Richtlijn 2013/36/EU, dan wel gezien ontwikkelingen in internationaal overeengekomen praktijken.

         4.   Toezicht en beoordeling

               a)

               Het ESRB-secretariaat:

                           i)

                           staat de geadresseerden bij, onder meer door gecoördineerde rapportage te bevorderen, toepasselijke templates te verstrekken en, waar nodig, werkt het de procedure en het tijdskader inzake naleving nader uit;

                           ii)

                           verifieert naleving door de geadresseerden, onder meer door hen op hun verzoek bij te staan, en dient nalevingsrapporten in bij de Algemene Raad.

               b)

               De Algemene Raad beoordeelt de door de geadresseerden gerapporteerde acties en rechtvaardigingen en besluit of deze aanbeveling al dan niet is nageleefd en of de geadresseerden het nalaten van actie al dan niet genoegzaam hebben gerechtvaardigd.

      Gedaan te Frankfurt am Main, 11 december 2015.

            De voorzitter van het ESRB

         Mario DRAGHI

      (1)  PB L 331 van 15.12.2010, blz. 1.

      (2)  PB L 176 van 27.6.2013, blz. 338.

      (3)  PB C 58 van 24.2.2011, blz. 4.

      (4)  Aanbeveling ESRB/2014/1 van het Europees Comité voor systeemrisico’s van 18 juni 2014 inzake ESRB-richtsnoeren voor het vaststellen van anticyclische bufferpercentages (PB C 293 van 2.9.2014, blz. 1).

      (5)  Verordening (EU) nr. 1024/2013 van de Raad van 15 oktober 2013 waarbij aan de Europese Centrale Bank specifieke taken worden opgedragen betreffende het beleid inzake het prudentieel toezicht op kredietinstellingen (PB L 287 van 29.10.2013, blz. 63).

      (6)  De Engelse versie is beschikbaar op de ESRB-website: www.esrb.europa.eu

      BIJLAGE I
      ESRB TEMPLATE FOR RECOGNITION OR SETTING OF COUNTERCYCLICAL BUFFER RATES
      [NAME OF THE THIRD COUNTRY]

                     COMMUNICATING AUTHORITY

                  [NAME OF THE DESIGNATED AUTHORITY]

                     DESCRIPTION OF COUNTERCYCLICAL CAPITAL BUFFER MEASURE

                     Please describe the countercyclical capital buffer measure that is the subject matter of this communication as well as the countercyclical buffer rate that was set by the relevant third-country authority.

                     (Example: countercyclical buffer rate set at 0,625 % in THIRD COUNTRY XYZ with an implementation date of DD/MM/YYYY)

                     PURPOSE OF COMMUNICATION

                              ☐

                                 Recognition of a countercyclical buffer rate set by a relevant third-country authority in excess of 2,5 %, as provided in Recommendation A(1)

                              ☐

                                 Recognition of a countercyclical buffer rate set by a relevant third-country authority when it is unclear whether or not it can be recognised under the Union framework, as provided in Recommendation A(2)

                              ☐

                                 Setting of a countercyclical buffer rate for exposures to a third country in the event of inaction/insufficient action by the relevant third-country authority, as provided in Recommendation B(3)

                              ☐

                                 Setting of a countercyclical buffer rate for exposures to a third country that is higher than the countercyclical buffer rate set by the relevant third-country authority, as provided in Recommendation B(3)

                              ☐

                                 Setting or recognition of a countercyclical buffer rate at a lower rate by the relevant third-country authority when an ESRB recommendation had already been issued for recognition of the previous rate, as provided in Recommendation C(1)

                              ☐

                                 Setting or recognition of a countercyclical buffer rate at a lower rate by the relevant third-country authority when an ESRB recommendation had already been issued for setting a rate for exposures to that third country, as provided in Recommendation C(2)

                              ☐

                                 Setting of a countercyclical buffer rate for exposures to a third country at a rate lower than the previous rate already established by an ESRB recommendation and where there are signs of risks from excessive credit growth materialising or abating, as provided in Recommendation C(3).

                     HAS THE DESIGNATED AUTHORITY OF THE THIRD COUNTRY ASKED FOR RECOGNITION?

                              ☐

                                 YES

                              ☐

                                 NO

                              ☐

                                 DO NOT KNOW

                              ☐

                                 N/A

                     DESIRED TIMEFRAME FOR THE ESRB TO REACH A DECISION

                     OTHER RELEVANT INFORMATION

                     CONTACT DETAILS OF THE AUTHORITY

                     Please provide an e-mail address and telephone number for the relevant contact in your institution.

            The designated authority representing a Union jurisdiction should notify/inform the ESRB by sending the completed template to notifications@esrb.europa.eu

      BIJLAGE II
      ESRB TEMPLATE TO IDENTIFY
      MATERIAL THIRD COUNTRIES FOR
      [NAME OF THE UNION JURISDICTION]

                     NOTIFYING AUTHORITY

                     MATERIAL THIRD COUNTRIES

                     METHODOLOGY USED FOR IDENTIFYING A MATERIAL THIRD COUNTRY

                     Please describe the methodology used pursuant to Articles 3 and 4 of Decision ESRB/2015/3

                     [COUNTRY 1] – ___%

                     […] – ___%

                     [COUNTRY …N] – ___%

                     MATERIAL THIRD COUNTRIES NOT BEING MONITORED

                     Please provide details of cases where the notifying authority decided not to monitor a material third country because the ESRB is already monitoring it pursuant to Decision ESRB/2015/3

                     [COUNTRY 1]

                     OTHER RELEVANT INFORMATION USED TO IDENTIFY A MATERIAL THIRD COUNTRY

                     CONTACT DETAILS AT THE NOTIFYING AUTHORITY

                     Please provide an e-mail address and telephone number for the relevant contact in your institution.

            The designated authority representing a Union jurisdiction should notify/inform the ESRB by sending the completed template to notifications@esrb.europa.eu
      This information should be provided annually during the second quarter of the year.


Avis juridique important

|

31981H0679

81/679/EEG: Aanbeveling van de Commissie van 29 juli 1981 betreffende een overeenkomst van de Raad van Europa ter bescherming van de mens bij de automatische verwerking van op de persoon betrekking hebbende gegevens

Publicatieblad Nr. L 246 van 29/08/1981 blz. 0031 - 0031 Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 16 Deel 1 blz. 0077  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 16 Deel 1 blz. 0077

AANBEVELING VAN DE COMMISSIE van 29 juli 1981 betreffende een overeenkomst van de Raad van Europa ter bescherming van de mens bij de automatische verwerking van op de persoon betrekking hebbende gegevens (81/679/EEG) I    1. Met de invoering van de elektronische gegevensverwerking en het opdringen hiervan op tal van terreinen van het leven groeit het gevaar van misbruik van de gegevens. Dit geldt in het bijzonder voor gegevens die op personen betrekking hebben. De privésfeer heeft een zo ruim mogelijke gegevensbescherming nodig.       2. De bescherming van gegevens vormt een noodzakelijk bestanddeel van de bescherming van het individu. Zij heeft het karakter van een grondrecht. Het is wenselijk dat tussen de Lid-Staten van de Europese Gemeenschappen een aan elkaar aangepast niveau van gegevensbescherming wordt geschapen. Daarmee wordt een belangrijke bijdrage geleverd aan de verwezenlijking van burgerrechten op Europees vlak.       3. Onderling verschillende voorschriften in de Lid-Staten van de Gemeenschap inzake het recht op gegevensbescherming brengen bovendien uiteenlopende voorwaarden voor de verwerking van die gegevens met zich. De oprichting en het functioneren van de gemeenschappelijke markt voor gegevensverwerking vooronderstelt een vergaande standaardisatie op Europees vlak van de vereisten voor de gegevensverwerking, en dus ook van de bescherming van die gegevens. Zowel in het belang van een vrije, grensoverschrijdende stroom van gegevens en informaties, als ter verhindering van ongelijke concurrentieposities en zodoende van concurrentievervalsingen in de gemeenschappelijke markt, is een harmonisatie van de bescherming van gegevens gewenst.       4. Een aangepast en gewaarborgd niveau van gegevensbescherming in de Lid-Staten is tenslotte een geschikt middel om bestaande reserves tegen de gegevensverwerking en de zich daarmee bezighoudende industrie weg te nemen.       5. De Commissie van de Europese Gemeenschappen juicht op deze gronden het ontwerp van de overeenkomst van de Raad van Europa ter bescherming van de mens bij de automatische verwerking van op de persoon betrekking hebbende gegevens toe. Zij acht deze overeenkomst een geschikt middel om op Europees vlak een uniform niveau van gegevensbescherming te creëren.  Mocht evenwel de overeenkomst niet binnen een redelijke termijn door alle Lid-Staten worden ondertekend en geratificeerd, dan behoudt de Commissie zich het recht voor aan de Raad een voorstel te doen om een op het EEG-Verdrag gebaseerd communautairrechtelijk voorschrift uit te vaardigen.  II  Op deze gronden doet de Commissie, gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 155, tweede gedachtenstreepje, de volgende aanbeveling:      1. De Commissie beveelt alle Lid-Staten van de Gemeenschap aan de overeenkomst van de Raad van Europa ter bescherming van de mens bij de automatische verwerking van op de persoon betrekking hebbende gegevens, voor zover zulks nog niet is geschied, in de loop van het jaar 1981 te ondertekenen en voor einde 1982 te ratificeren.           2. Deze aanbeveling is gericht tot de Lid-Staten.             Gedaan te Brussel, 29 juli 1981.  Voor de Commissie  Karl-Heinz NARJES  Lid van de Commissie