				|

		52012DC0327

			Aanbeveling voor een AANBEVELING VAN DE RAAD over het nationale hervormingsprogramma 2012 van Slovenië en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma van Slovenië voor de periode 2012-2015 /* COM/2012/0327 final - 2012/ () */

			   	Aanbeveling voor een
AANBEVELING VAN DE RAAD
over het nationale hervormingsprogramma 2012
van Slovenië
en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma van Slovenië voor
de periode 2012-2015
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van
de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148, lid 4,
Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van
de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op
begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch
beleid[1], en met name
artikel 5, lid 2,
Gezien Verordening (EU)
nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011
betreffende de preventie en correctie van macro-economische onevenwichtigheden[2],
met name artikel 6, lid 1,
Gezien de aanbeveling van de Europese
Commissie[3],
Gezien de resoluties van het Europees
Parlement[4],
Gezien de conclusies van de Europese Raad,
Gezien het advies van het Comité voor de
werkgelegenheid,
Na raadpleging van het Economisch en Financieel
Comité,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)       Op 26 maart 2010 hechtte de
Europese Raad zijn goedkeuring aan het voorstel van de Europese Commissie voor
een nieuwe groei- en werkgelegenheidstrategie. Deze Europa 2020-strategie moet
voor betere coördinatie van het economisch beleid zorgen en zich toespitsen op
de sleutelgebieden waarop Europa’s potentieel voor duurzame groei en
concurrentievermogen een krachtige impuls nodig heeft.
(2)       De Raad heeft op 13 juli 2010
een aanbeveling inzake de globale richtsnoeren voor het economisch beleid van
de lidstaten en de Unie (2010–2014) en op 21 oktober 2010 een besluit
betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten[5]
aangenomen, die samen de "geïntegreerde richtsnoeren" vormen. De
lidstaten werd verzocht in hun nationaal economisch en werkgelegenheidsbeleid
met de geïntegreerde richtsnoeren rekening te houden.
(3)       Op 12 juli 2011 heeft de Raad
een aanbeveling over het nationale hervormingsprogramma voor 2011 van Slovenië
aangenomen en een advies over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van
Slovenië voor de periode 2011-2014 uitgebracht.
(4)       Op 23 november 2011
hechtte de Commissie haar goedkeuring aan de tweede jaarlijkse groeianalyse en
gaf daarmee de aanzet tot het tweede Europees Semester van voorafgaande en
geïntegreerde beleidscoördinatie, dat op de Europa 2020-strategie berust. Op 14
februari 2012 heeft de Commissie op grond van Verordening (EU) nr. 1176/2011
het Waarschuwingsmechanismeverslag[6] aangenomen. Daarin werd
Slovenië genoemd als een van de lidstaten die aan een diepgaande evaluatie
zouden worden onderworpen.
(5)       Op 2 maart 2012 heeft de
Europese Raad de prioriteiten inzake financiële stabiliteit,
begrotingsconsolidatie en groeibevorderende maatregelen goedgekeurd. Hij
benadrukte de noodzaak gedifferentieerde, groeivriendelijke
begrotingsconsolidatie na te streven, de kredietverschaffing aan de economie te
normaliseren, groei en concurrentievermogen te bevorderen, werkloosheid en de
sociale gevolgen van de crisis aan te pakken, en de overheidsdiensten te
moderniseren.
(6)       Op 2 maart 2012 verzocht de
Europese Raad voorts de lidstaten die aan het Euro Plus-pact deelnemen hun
toezeggingen tijdig te presenteren om in hun stabiliteits- of
convergentieprogramma's en hun nationale hervormingsprogramma's te kunnen
worden opgenomen.
(7)       Op 26 april 2012 heeft
Slovenië zijn convergentieprogramma voor de periode 2012–2015 ingediend en op
13 april 2012 zijn nationale hervormingsprogramma 2012. Om met de onderlinge
verbanden rekening te houden zijn beide programma's terzelfder tijd
geëvalueerd. Voorts heeft de Commissie een diepgaande evaluatie uit hoofde van
artikel 5 van Verordening (EU) nr. 1176/2011 uitgevoerd om na te gaan of
Slovenië door macro-economische onevenwichtigheden is geraakt. Op basis van
haar diepgaande evaluatie[7] is de Commissie tot de
conclusie gekomen dat er in Slovenië sprake is van interne onevenwichtigheden
die met name van invloed zijn op het afbouwen van vreemd vermogen van het
bedrijfsleven en de stabiliteit van de banken. Deze
interne onevenwichtigheden en potentiële externe onevenwichtigheden moeten
nauwlettend worden gevolgd en worden meegenomen in economische
beleidsoverwegingen om het risico op negatieve gevolgen voor de werking van de
economie te beperken. De herkapitalisatie en
verkoop van de grootste bank en de vaste verbintenis om het buitensporig tekort
te corrigeren vóór de uiterste termijn van 2013 zijn twee belangrijke elementen
van het programma. Het risico op buitensporige
onevenwichtigheden kan worden geminimaliseerd door snelle en grondige
implementatie op deze terreinen.
(8)       Op basis van de
overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad verrichte evaluatie van
het stabiliteitsprogramma 2012 komt de Raad tot de conclusie dat het aan de
begrotingsprognoses van het programma ten grondslag liggende macro-economische
scenario optimistisch is in vergelijking met de voorjaarsprognose 2012 van de
Commissie. De doelstelling van de in het programma beschreven
begrotingsstrategie is om het overheidstekort in 2013, de door de Raad bepaalde
uiterste termijn, onder de 3 % van het bpp te brengen en daarna te streven
naar verdere terugdringing van het tekort, zodat Slovenië de
middellangetermijnbegrotingsdoelstelling (MTD) vóór 2015 bereikt. De MTD behelst
een structureel evenwicht; deze doelstelling is sinds het vorige programma niet
gewijzigd, maar kan niet als adequaat worden beschouwd volgens het
stabiliteits- en groeipact, aangezien volgens de huidige beleidslijnen en
prognoses niet snel genoeg vorderingen worden geboekt op weg naar houdbaarheid
op lange termijn. De kans bestaat dat de resultaten met betrekking tot het
tekort slechter zijn dan gepland, doordat i) de maatregelen voor de periode
2013-2015 onvoldoende zijn gespecificeerd; ii) in het verleden de primaire
lopende uitgaven regelmatig zijn overschreden; iii) de ontvangsten lager zouden
kunnen uitvallen gezien het relatief optimistische macro-economische scenario
en de onzekerheid over het effect van de onlangs vastgestelde
belastingmaatregelen; en door iv) eventuele aanvullende kapitaalondersteunende
maatregelen en garanties. Afgaande op het (herberekende) structurele saldo[8]
bedraagt de geplande gemiddelde jaarlijkse begrotingsinspanning 1 % van
het bbp in de periode 2011-2013, iets meer dan de aanbeveling van de Raad. De
voorjaarsprognose 2012 van de Commissie impliceert echter een aanvullende
inspanning voor 2013 om te voldoen aan de aanbeveling voor de volledige
correctieperiode. Na de correctie van het buitensporig tekort komt het
jaarlijkse tempo op weg naar de MTD volgens het programma in 2015 overeen met
de in het stabiliteits- en groeipact vastgestelde benchmark van 0,5 %,
maar ligt het in 2014 daaronder, terwijl de overheidsuitgaven, rekening houdend
met discretionaire maatregelen aan de ontvangstenzijde, beide jaren
overeenkomen met de benchmark van het stabiliteits- en groeipact, waardoor de
in het programma geplande aanpassingen over het algemeen adequaat zijn met het
oog op de MTD. Gezien bovenstaande risico's zou de vooruitgang met betrekking
tot de MTD beide jaren trager kunnen zijn dan wenselijk. De bruto staatsschuld
bedroeg in 2011 48 % van het bbp en zal volgens het programma in 2013 de
piek van 53 % bereiken (en blijft daarmee onder de referentiewaarde van
60 % van het bbp), alvorens tegen het einde van de programmaperiode licht
te dalen. De schuldprognoses zouden hoger kunnen uitvallen vanwege de eerder
genoemde mogelijkheid van een groter overheidstekort en stock-flowadjustments. Het
begrotingskader voor de middellange termijn en de uitgavenregel van Slovenië
zijn nog steeds niet dwingend genoeg en onvoldoende gericht op het bereiken van
de MTD en het verzekeren van de houdbaarheid op lange termijn.
(9)       De Sloveense regering was tot
op heden niet in de gelegenheid om stelselwijzigingen in het pensioenstelsel
aan te brengen, aangezien er binnen twaalf maanden na het referendum van juni
2011 over de vorige pensioenhervorming geen wetgeving kon worden aangenomen. In
december 2011 en mei 2012 zijn echter wel maatregelen verlengd en versterkt om
de kosten op korte termijn te beheersen. Hoewel deze noodmaatregelen op korte
termijn relevant en gunstig zijn, zijn zij duidelijk onvoldoende om de
uitdagingen op lange termijn het hoofd te kunnen bieden. De regering is
voornemens om tegen het einde van 2013 een nieuwe pensioenhervorming uit te
voeren, die zou zijn gebaseerd op een meerpijlersysteem en een verhoging van de
effectieve pensioenleeftijd. Hoewel er geen nadere details zijn verstrekt,
lijkt het ambitieniveau van deze plannen bescheiden. Gezien de omvang van de
problemen is een ingrijpende hervorming gerechtvaardigd, waarin de volgende
kwesties worden aangepakt: de lage wettelijke pensioengerechtigde leeftijd,
verschillen tussen de pensioengerechtigde leeftijd voor mannen en vrouwen, de uitgebreide
mogelijkheden voor vervroegd pensioen en de genereuze indexatieregelingen voor
de pensioenen. Tot op heden zijn geen specifieke maatregelen uitgevoerd om de
arbeidsparticipatie van ouderen te verhogen, alhoewel de richtsnoeren voor de
tenuitvoerlegging van de maatregelen inzake actief arbeidsmarktbeleid 2012-2015
en het plan voor de uitvoering van maatregelen inzake een actief
arbeidsmarktbeleid voor 2012 zich specifiek richten op oudere werklozen.
(10)     De Sloveense banksector lijkt
thans voor nog grotere uitdagingen te staan dan ten tijde van de beoordeling
over 2011. De sector heeft over het hele jaar 2011 aanzienlijke verliezen
geleden en naar verwachting zal de vertragende economie verdere verliezen op
leningen met zich meebrengen aangezien meer ondernemingen moeilijkheden hebben
hun schulden af te lossen. De maatregelen die tot nog toe zijn genomen of
aangekondigd, zijn niet ambitieus genoeg gezien de omvang van het probleem. Met
de dringend noodzakelijke tweede herkapitalisatie van de grootste bank (NLB) is
geen vooruitgang geboekt. De nieuwe regering heeft aangegeven voornemens te
zijn haar deelnemingen in grote banken te zullen verminderen tot een
blokkerende minderheid. De relatie tussen dit streven op langere termijn en de
directe en dringende behoefte aan vers kapitaal moet duidelijk aan de orde
worden gesteld, aangezien de verantwoordelijkheid uiteindelijk ondubbelzinnig
op de staat als meerderheidsaandeelhouder rust. Een duidelijke
privatiseringsstrategie met tijdige kapitaalinjecties om verliezen te dekken,
de zekerheid van goed bestuur en professioneel, gedepolitiseerd beheer zou dit
beleid en de eventuele verkoop van deze banken geloofwaardiger maken.
(11)     Er werden het afgelopen jaar
geen concrete voorstellen gedaan om de asymmetrie te verminderen tussen de
bescherming die aan respectievelijk vaste en tijdelijke werknemers wordt
geboden. In 2011 begonnen de onderhandelingen met de sociale partners over de
wet inzake arbeidsverhoudingen, maar er is geen overeenstemming bereikt en
evenmin zijn er wijzigingen aangenomen. In het nationale hervormingsprogramma
worden een aantal maatregelen aangegeven om de flexizekerheid te vergroten en
de segmentatie aan te pakken, maar het bevat geen tijdschema voor de
vaststelling daarvan. In de onlangs goedgekeurde wet inzake het in evenwicht
brengen van de overheidsfinanciën zijn aanzienlijke hogere lasten
(concessievergoedingen) ingevoerd voor werkstudenten om dit arbeidsstatuut
minder aantrekkelijk te maken, maar er worden op dit moment geen andere maatregelen
overwogen.
(12)     Het vermogen van het
onderwijs- en opleidingsstelsel om in te spelen op de behoeften van de
arbeidsmarkt blijft ontoereikend, ofschoon er thans in de hele onderwijscyclus
loopbaanadviesdiensten worden geïntroduceerd en er wordt getracht informatie te
verstrekken over carrièremogelijkheden. Er zijn geen concrete stappen genomen
om een systeem op te zetten om de vraag op de arbeidsmarkt te voorspellen.
Sommige door het Europees Sociaal Fonds gecofinancierde projecten werden
opgezet om beroepen te promoten waarnaar op de arbeidsmarkt veel vraag is. Deze
maatregelen zijn zinvol, maar pakken de problemen al met al onvoldoende aan. De
beoordeling door externe deskundigen van de algehele effectiviteit van de
openbare arbeidsvoorzieningsdienst in Slovenië is nog niet beschikbaar.
(13)     Ondanks wetswijzigingen in
april 2011 om het Bureau bescherming mededinging (BBM) met ingang van 1 januari
2012 om te zetten in een onafhankelijk agentschap, is het BBM nog niet
onafhankelijk aangezien eerst aan diverse procedurele voorwaarden moet zijn
voldaan. Bovendien werden de middelen van het BBM in 2011 gereduceerd. Deze
ontwikkelingen zijn van invloed op het vermogen van het bureau zijn
handhavingsacties uit te breiden en institutioneel gewicht te verlenen aan
hervormingsinspanningen die de mededinging een impuls moeten geven. Onlangs is
een studie voltooid naar de deregulering van beroepen, maar de concrete
beleidsmaatregelen op dit terrein blijven vaag. Meer in het algemeen kunnen
sommige aspecten van het rechtskader voor de vestiging van dienstverleners
vragen oproepen inzake de verenigbaarheid met de dienstenrichtlijn. Het
algehele ondernemingsklimaat wordt gekenmerkt door zwakheden die nationale en
buitenlandse investeerders afschrikken en het saneren van bankbalansen
hinderen, zoals de directe en indirecte betrokkenheid van de staat bij de
economie en debiteurvriendelijke en soms problematische insolventieprocedures. Tot slot begint het
nationale transmissienetwerk een knelpunt te worden nu het land steeds
belangrijker wordt als doorvoerland voor elektriciteit.
(14)     Na een sterke discretionaire
toename in maart 2010 was het minimumloon in 2011 als percentage van het
gemiddelde loon het hoogste van de EU, hoewel het nog steeds onder de
armoededrempel ligt. De indexatie van de twee daaropvolgende jaren leidde tot
een nominale stijging van nog eens 4 %. Dit belemmert het
concurrentievermogen van arbeidsintensieve industrieën en verergert de
structurele werkloosheid.
(15)     Slovenië heeft een aantal
toezeggingen gedaan in het kader van het Euro Plus-pact. Deze toezeggingen en
de nakoming van de in 2011 gedane toezeggingen hebben betrekking op het
bevorderen van werkgelegenheid, het verbeteren van het concurrentievermogen,
het bevorderen van de houdbaarheid van de overheidsfinanciën en het versterken
van de financiële stabiliteit. De Commissie heeft de nakoming van de in het
kader van het Euro Plus-pact gedane toezeggingen onderzocht. In de
aanbevelingen is met de resultaten van dit onderzoek rekening gehouden.
(16)     In de context van het Europees
Semester heeft de Commissie een alomvattende analyse van het economische beleid
van Slovenië verricht. Zij heeft zowel het stabiliteitsprogramma als het
nationale hervormingsprogramma doorgelicht en een diepgaande evaluatie
gepresenteerd. Daarbij heeft zij niet alleen gekeken naar de relevantie ervan
voor een houdbaar budgettair en sociaaleconomisch beleid in Slovenië, maar ook
of de EU-regels en ‑richtsnoeren in acht zijn genomen, gezien de noodzaak
de algemene economische governance van de Europese Unie te versterken door
middel van een EU-inbreng in toekomstige nationale besluiten. Haar
aanbevelingen in het kader van het Europees Semester worden in de onderstaande
aanbevelingen (1) tot en met (7) weergegeven.
(17)     In het licht van deze
beoordeling heeft de Raad het stabiliteitsprogramma van Slovenië onderzocht.
Zijn advies[9] daarover is met name in
aanbeveling (1) weergegeven.
(18)     In het licht van de diepgaande
evaluatie van de Commissie en deze beoordeling heeft de Raad het nationale
hervormingsprogramma voor 2012 en het stabiliteitsprogramma van Slovenië
onderzocht. Zijn aanbevelingen op grond van artikel 6 van Verordening (EU) nr.
1176/2011 zijn met name in de aanbevelingen (3), (6) en (7) weergegeven,
BEVEELT AAN dat Slovenië in de periode
2012-2013 actie onderneemt om:
1.           De begroting voor 2012 uit te
voeren en de begrotingsstrategie voor 2013 te versterken met voldoende
gespecificeerde structurele maatregelen en klaar te staan om aanvullende
maatregelen te treffen om ervoor te zorgen dat het buitensporig tekort op tijd
en op houdbare wijze wordt gecorrigeerd en dat de in de aanbevelingen van de
Raad in het kader van de buitensporigtekortprocedure geformuleerde structurele
aanpassing wordt verwezenlijkt. Daarna passende structurele aanpassingen door
te voeren om voldoende vooruitgang te boeken met betrekking tot de
middellangetermijndoelstellingen voor de begrotingssituatie, inclusief het
voldoen aan de uitgavenbenchmark. Het begrotingskader voor de middellange
termijn te versterken, met inbegrip van de uitgavenregel, door het in grotere
mate bindend en transparant te maken.
2.           Met spoed maatregelen te
nemen om de houdbaarheid op lange termijn van het pensioenstelsel te waarborgen
en tegelijkertijd ervoor te zorgen dat de pensioenen toereikend blijven, door
i) de wettelijke pensioengerechtigde leeftijd voor mannen en vrouwen gelijk te
trekken; ii) de wettelijke pensioengerechtigde leeftijd te verhogen volgens de
levensverwachting; iii) de mogelijkheden voor vervroegd pensioen te beperken;
en iv) het indexatiesysteem voor de pensioenen te herzien. De participatiegraad
van oudere werknemers ook te verhogen door een actief arbeidsmarktbeleid en
maatregelen voor een leven lang leren verder te ontwikkelen.
3.           De nodige maatregelen te
nemen om voldoende kapitaalbuffers in de banksector op te bouwen en de sanering
van balansen aan te moedigen zodat opnieuw passende leningen voor productieve
activiteiten kunnen worden verstrekt. Volwaardige verificatie door derden te
bewerkstelligen voor de ramingen van verliezen op leningen in het kader van de
stresstests voor systeembanken.
4.           De wetgeving inzake
arbeidsbescherming met betrekking tot vaste contracten te wijzigen om de
segmentatie van de arbeidsmarkt te verminderen, in overleg met sociale partners
en overeenkomstig nationale praktijken. De parallelle arbeidsmarkt met
werkstudenten verder aan te pakken.
5.           De vaardigheden beter af te
stemmen op de vraag van de arbeidsmarkt, met name voor laaggeschoolde
werknemers en hogeropgeleiden, en de hervorming van beroepsonderwijs en ‑training
voort te zetten.
6.           Verdere stappen te zetten om
de markt open te stellen en de reorganisatie van de professionele
dienstverlening te versnellen. Het ondernemingsklimaat te verbeteren door i)
het uitvoeren van de hervorming van het Bureau bescherming mededinging, ii) het
opstellen van een kader voor staatsbedrijven dat rechtstreekse invloed op het
beheer en strenge normen voor ondernemingsbestuur waarborgt, iii) het
verbeteren van faillissementsprocedures, met name wat betreft snelheid en
efficiëntie.
7.           In overleg met de sociale
partners en overeenkomstig de nationale praktijken ervoor te zorgen dat de
loonstijging, inclusief de aanpassing van het minimumloon, het
concurrentievermogen en de werkgelegenheid bevordert.
Gedaan te Brussel,
                                                                       Voor de Raad
                                                                       De
voorzitter
[1]               PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.
[2]               PB L 306 van 23.11.2011, blz. 25.
[3]               COM(2012)327 final
[4]               P7_TA(2012)0048 en P7_TA(2012)0047.
[5]               Besluit 2012/238/EU van de Raad van 26 april 2012.
[6]               COM(2012)68 final
[7]               SWD(2012)158 final
[8]               Conjunctuurgezuiverd saldo, exclusief eenmalige en
tijdelijke maatregelen, dat door de diensten van de Commissie op basis van de
in het programma voorkomende informatie is herberekend volgens de gezamenlijk
overeengekomen methode.
[9]               Uit hoofde van artikel 5, lid 2, van Verordening (EG)
nr. 1466/97 van de Raad.


Avis juridique important

|

32003H0274

Aanbeveling van de Commissie van 14 april 2003 inzake de bescherming en voorlichting van de bevolking ten aanzien van blootstelling door de aanhoudende besmetting met radioactief cesium van bepaalde uit het wild afkomstige levensmiddelen ten gevolge van het ongeluk in de kerncentrale van Tsjernobyl (kennisgeving geschied onder nummer C(2003) 510)

Publicatieblad Nr. L 099 van 17/04/2003 blz. 0055 - 0056

Aanbeveling van de Commissievan 14 april 2003inzake de bescherming en voorlichting van de bevolking ten aanzien van blootstelling door de aanhoudende besmetting met radioactief cesium van bepaalde uit het wild afkomstige levensmiddelen ten gevolge van het ongeluk in de kerncentrale van Tsjernobyl(kennisgeving geschied onder nummer C(2003) 510)(2003/274/EG)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, en met name op artikel 38, eerste alinea, en artikel 124, tweede alinea,Gezien het advies van de groep van deskundigen, aangewezen door het Wetenschappelijk en Technisch Comité overeenkomstig artikel 31 van het Verdrag,Overwegende hetgeen volgt:(1) Ten gevolge van het ongeluk in de kerncentrale van Tsjernobyl op 26 april 1986 zijn aanzienlijke hoeveelheden radioactieve stoffen in de atmosfeer gekomen.(2) Een groot aantal derde landen heeft als gevolg van het ongeluk in de kerncentrale van Tsjernobyl te maken gehad met neerslag van radioactief cesium.(3) In bepaalde delen van de grondgebieden van sommige lidstaten en kandidaat-lidstaten van de Europese Unie is een aanzienlijke radioactieve neerslag opgetreden.(4) Bij Verordening (EEG) nr. 737/90 van de Raad van 22 maart 1990 betreffende de voorwaarden voor de invoer van landbouwproducten van oorsprong uit derde landen ingevolge het ongeluk in de kerncentrale van Tsjernobyl(1), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 616/2000(2), zijn voor de invoer van voor menselijke voeding bestemde landbouwproducten van oorsprong uit derde landen maximale toleranties inzake radioactief cesium vastgesteld, waarvan de naleving door de lidstaten gecontroleerd wordt.(5) In een verklaring in de Raad op 12 mei 1986 in verband met de goedkeuring van Verordening (EEG) nr. 1707/86 van de Raad van 30 mei 1986 betreffende de voorwaarden voor de invoer van landbouwproducten van oorsprong uit derde landen ingevolge het ongeluk in de kerncentrale van Tsjernobyl(3) hebben de lidstaten zich ertoe verbonden dezelfde maximale toleranties toe te passen op de handel binnen de Gemeenschap.(6) Bij Verordening (EG) nr. 1661/1999 van de Commissie van 27 juli 1999 houdende uitvoeringsbepalingen van Verordening (EEG) nr. 737/90 van de Raad betreffende de voorwaarden voor de invoer van landbouwproducten van oorsprong uit derde landen ingevolge het ongeluk in de kerncentrale van Tsjernobyl(4), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1608/2002(5), zijn onder andere specifieke voorwaarden ingevoerd om de controle op de invoer van wilde paddestoelen uit een aantal derde landen aan te scherpen.(7) De lidstaten hebben vergelijkbare controles en voorwaarden toegepast, en doen dat zo nodig nog steeds, op het in de handel brengen van levensmiddelen afkomstig van hun eigen nationale agro-industriële voedselvoorzieningsketens, met name ten aanzien van schapen- en rendiervlees.(8) De maatregelen in situ op de grondgebieden van de lidstaten vloeien voort uit de bestaande wettelijke verplichtingen van die lidstaten uit hoofde van Richtlijn 96/29/Euratom van de Raad van 13 mei 1996 tot vaststelling van de basisnormen voor de bescherming van de gezondheid der bevolking en der werkers tegen de aan ioniserende straling verbonden gevaren(6) en de artikelen 35 en 36 van het Euratom-Verdrag.(9) Natuurlijke en semi-natuurlijke ecosystemen zoals bossen en beboste percelen zijn over het algemeen de natuurlijke habitat van wilde dieren, bessen en paddestoelen en radioactief cesium wordt door dergelijke ecosystemen gewoonlijk in een cyclische uitwisseling tussen de bovenste bodemlagen (strooisel), bacteriën, microfauna, microflora en vegetatie vastgehouden. Bovendien bestaat de bodem van dergelijke ecosystemen voor het grootste gedeelte uit organisch materiaal, waardoor de biologische beschikbaarheid van radioactief cesium wordt vergroot.(10) Wilde bessen zoals bosbessen, kruipbramen, veenbessen, frambozen, bramen en wilde aardbeiden, eetbare wilde paddestoelensoorten (bijvoorbeeld cantharellen, kastanjeboleten, gele stekelzwammen), vlees van vrij reewild en roodwild en carnivore zoetwatervissen uit meren (bijvoorbeeld snoeken en baarzen) in bepaalde gebieden van de Europese Unie vertonen nog een cesiumactiviteit van meer dan 600 Bq/kg.(11) Paddestoelen van mycorrhizale schimmels (bijvoorbeeld Boletus edulis) en vlees van wilde zwijnen zijn veel later door de radioactieve neerslag besmet geraakt en vertonen nu een zeer hoge besmetting met radioactief cesium in gebieden waar de neerslag het hoogst was.(12) Aangenomen wordt dat de duur van de besmetting met radioactief cesium als gevolg van het ongeluk bij Tsjernobyl van een aantal producten afkomstig van soorten die in bossen en andere natuurlijke en semi-natuurlijke ecosystemen leven en groeien, in hoofdzaak bepaald wordt door de fysische halveringstijd van die radionuclide, die van de orde van 30 jaar is, en dat die besmetting daardoor de komende decennia nauwelijks zal veranderen.(13) De afgelopen jaren hebben sommige lidstaten de Commissie gegevens verstrekt waaruit blijkt dat in vrij wild, wilde bessen, wilde paddestoelen en carnivore vis uit meren nog steeds hoge gehalten radioactief cesium worden aangetroffen.(14) Aangezien eetbare uit het wild afkomstige producten niet noodzakelijk via de agro-industriële voedselvoorzieningsketens in de handel gebracht worden, is het mogelijk dat zij aan de nationale wettelijke controles ontsnappen.(15) De bevolking beseft steeds minder dat uit het wild afkomstige levensmiddelen nog altijd besmet zijn, ondanks dat de gevolgen van de besmetting van deze producten voor de gezondheid van personen die grote hoeveelheden van dergelijke levensmiddelen uit getroffen gebieden consumeren, niet mogen worden verwaarloosd.(16) De gevolgen van de besmetting van uit het wild afkomstige levensmiddelen voor de gezondheid van de algemene bevolking zijn uiterst gering, zodat het niet nodig is om verdere verbindende voorschriften vast te stellen.(17) Bij Verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2002 tot vaststelling van de algemene beginselen en voorschriften van de levensmiddelenwetgeving, tot oprichting van een Europese Autoriteit voor voedselveiligheid en tot vaststelling van procedures voor voedselveiligheidsaangelegenheden(7) is een systeem voor snelle uitwisseling van informatie ingesteld. Dat systeem moet worden gebruikt voor het uitwisselen van informatie tussen de lidstaten over geregistreerde gevallen waarin de maximale toleranties worden overschreden,BEVEELT AAN:1. dat de lidstaten ter bescherming van de gezondheid van de consument de nodige maatregelen nemen om ervoor te zorgen dat de maximale toleranties voor cesium-134 en cesium-137 als bedoeld in artikel 3 van Verordening (EEG) nr. 737/90 in de Gemeenschap worden nageleefd bij het in de handel brengen van vrij wild, wilde bessen, wilde paddestoelen en carnivore vis uit meren;2. dat de lidstaten de bevolking in gebieden waar de maximale toleranties in dergelijke producten kunnen worden overschreden, over het desbetreffende gezondheidsrisico inlichten;3. dat de lidstaten de Commissie en elkaar via het bij Verordening (EG) nr. 178/2002 ingestelde communautair systeem voor vroegtijdige waarschuwing op de hoogte stellen van de geregistreerde gevallen van dergelijke producten die in de Gemeenschap in de handel zijn gebracht en waarin de maximale toleranties zijn overschreden;4. dat de lidstaten de Commissie en de andere lidstaten in kennis stellen van de maatregelen die zij naar aanleiding van deze aanbeveling hebben genomen.Gedaan te Brussel, 14 april 2003.Voor de CommissieMargot WallströmLid van de Commissie(1) PB L 82 van 29.3.1990, blz. 1.(2) PB L 75 van 24.3.2000, blz. 1.(3) PB L 146 van 31.5.1986, blz. 88.(4) PB L 197 van 29.7.1999, blz. 17.(5) PB L 243 van 11.9.2002, blz. 7.(6) PB L 159 van 29.6.1996, blz. 1.(7) PB L 31 van 1.2.2002, blz. 1.


title: Aanbeveling van de Raad van 8 juli 2014 over het nationale hervormingsprogramma 2014 van Denemarken en met een advies van de Raad over het convergentieprogramma 2014 van Denemarken

text:
               29.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 247/17

         AANBEVELING VAN DE RAAD
   van 8 juli 2014
   over het nationale hervormingsprogramma 2014 van Denemarken en met een advies van de Raad over het convergentieprogramma 2014 van Denemarken
   2014/C 247/04
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148, lid 4,
   Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid (1), en met name artikel 9, lid 2,
   Gezien Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 betreffende de preventie en correctie van macro-economische onevenwichtigheden (2), en met name artikel 6, lid 1,
   Gezien de aanbeveling van de Europese Commissie,
   Gezien de resoluties van het Europees Parlement,
   Gezien de conclusies van de Europese Raad,
   Gezien het advies van het Comité voor de werkgelegenheid,
   Gezien het advies van het Economisch en Financieel Comité,
   Gezien het advies van het Comité voor sociale bescherming,
   Gezien het advies van het Comité voor de economische politiek,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 26 maart 2010 heeft de Europese Raad zijn goedkeuring gehecht aan het voorstel van de Commissie voor een nieuwe groei- en werkgelegenheidstrategie; deze Europa 2020-strategie moet voor betere coördinatie van het economisch beleid zorgen en is toegespitst op de sleutelgebieden waarop Europa's potentieel voor duurzame groei en concurrentievermogen een krachtige impuls nodig heeft.

               (2)

               Op voorstel van de Commissie heeft de Raad op 13 juli 2010 een aanbeveling inzake de globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten en de Unie (2010-2014) vastgesteld, en op 21 oktober 2010 heeft de Raad een besluit betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten vastgesteld (3), die samen de „geïntegreerde richtsnoeren” vormen. De lidstaten werd verzocht in hun nationaal economisch en werkgelegenheidsbeleid met de geïntegreerde richtsnoeren rekening te houden.

               (3)

               Op 29 juni 2012 hebben de staatshoofden en regeringsleiders van de lidstaten besloten tot een Pact voor groei en banen, dat een samenhangend kader biedt voor actie op het niveau van de lidstaten, de EU en de eurozone, waarbij alle mogelijke hefbomen, instrumenten en beleidsvormen worden ingezet. Zij hebben bepaald welke maatregelen op het niveau van de lidstaten moeten worden genomen, en met name verklaard vastbesloten te zijn om de doelstellingen van de Europa 2020-strategie te verwezenlijken en de landen‐specifieke aanbevelingen uit te voeren.

               (4)

               Op 9 juli 2013 heeft de Raad een aanbeveling (4) over het nationale hervormingsprogramma voor 2013 van Denemarken vastgesteld en een advies over het convergentieprogramma van Denemarken voor de periode 2013-2016 uitgebracht.

               (5)

               Op 13 november 2013 heeft de Commissie haar goedkeuring gehecht aan de jaarlijkse groeianalyse en daarmee de aanzet gegeven tot het Europees semester 2014 voor coördinatie van het economisch beleid. Eveneens op 13 november 2013 heeft de Commissie op grond van Verordening (EU) nr. 1176/2011 het waarschuwingsmechanismeverslag aangenomen. Daarin werd Denemarken genoemd als een van de lidstaten die aan een diepgaande evaluatie zouden worden onderworpen.

               (6)

               Op 20 december 2013 heeft de Europese Raad de prioriteiten inzake financiële stabiliteit, begrotingsconsolidatie en groeibevorderende maatregelen goedgekeurd. Hij benadrukte dat moet worden gestreefd naar gedifferentieerde, groeivriendelijke begrotingsconsolidatie, normalisering van de kredietverschaffing aan de economie, bevordering van groei en concurrentievermogen, aanpakken van de werkloosheid en van de sociale gevolgen van de crisis, en modernisering van de overheidsdiensten.

               (7)

               Op 5 maart 2014 heeft de Commissie de uitkomsten gepubliceerd van de diepgaande evaluatie voor Denemarken, die zij op grond van artikel 5 van Verordening (EU) nr. 1176/2011 heeft uitgevoerd. Op basis van haar analyse concludeert de Commissie dat de macro-economische problemen van Denemarken in verband met de particuliere schuldenlast en het externe concurrentievermogen niet langer worden beschouwd als onevenwichtigheden in de zin van de procedure voor macro-economische onevenwichtigheden. Met name lijken het aanpassingsproces op de woningmarkt en de implicaties van de hoge schuld van de private sector voor de reële economie en de stabiliteit van de financiële sector onder controle. Toch vragen deze ontwikkelingen en de drijvende krachten achter het externe concurrentievermogen om voortdurende monitoring.

               (8)

               Op 15 april 2014 heeft Denemarken zijn nationale hervormingsprogramma 2014 en zijn convergentieprogramma 2014 ingediend. Om met de onderlinge verbanden rekening te houden zijn beide programma’s terzelfder tijd geëvalueerd.

               (9)

               Met de in het convergentieprogramma 2014 uitgestippelde begrotingsstrategie wordt beoogd het buitensporige tekort duurzaam te corrigeren en het structurele begrotingssaldo op of boven het niveau van de middellangetermijndoelstelling te houden. De middellangetermijndoelstelling van -0,5 % van het bbp weerspiegelt de in het stabiliteits- en groeipact gestelde eisen. Het overheidstekort van Denemarken werd in 2013 op duurzame wijze tot onder 3 % van het bbp teruggedrongen. Het convergentieprogramma beoogt een nominaal overheidstekort van 1,3 % van het bbp in 2014 en 2,9 % in 2015, wat strookt met een (herberekend) structureel saldo op het niveau van of boven de middellangetermijndoelstelling. In het algemeen is de in het convergentieprogramma uitgestippelde begrotingsstrategie in overeenstemming met de in het stabiliteits- en groeipact gestelde eisen. De schuld, die in 2013 uitkwam op 44,5 % van het bbp, zal naar verwachting tijdelijk stijgen in 2015 en daarna dalen. Het aan de begrotingsprognoses van het convergentieprogramma ten grondslag liggende macro-economische scenario is aannemelijk. Het scenario gaat uit van een groei van het bbp van 1,6 % in 2014 en 1,9 % in 2015 en sluit grotendeels aan bij de voorjaarsprognoses 2014 van de diensten van de Commissie, die 1,5 % en 1,9 % bedroegen. Op basis van de evaluatie van het convergentieprogramma 2014 en de prognoses van de Commissie is de Raad overeenkomstig Verordening (EU) nr. 1466/97 van oordeel dat de overheidsfinanciën van Denemarken gezond zijn en dat ervan mag worden uitgegaan dat de doelstelling van het convergentieprogramma zal worden gehaald.

               (10)

               Denemarken heeft enige vooruitgang geboekt bij het aanpakken van de situatie van groepen aan de rand van de arbeidsmarkt en bij het verbeteren van de kostenefficiëntie van het onderwijssysteem. De hervorming van het invaliditeitspensioen en de flexibele arbeid begint haar vruchten af te werpen, de hervorming van het uitkeringsstelsel is in werking getreden, er is een akkoord bereikt over een hervorming van de ziekte-uitkeringen en in april is de regering met een hervormingsvoorstel gekomen voor een actief arbeidsmarktbeleid. Nog resterende uitdagingen zijn: zorgen voor een voldoende hoog aantal leerlingplaatsen en het verbeteren van de kwaliteit en het imago van dit soort leren, het opwaarderen van het beroepsonderwijs en de opleidingssystemen en het aanpakken van de hoge schooluitvalpercentages. Doordat de uitvoering van de hervormingen zich nog in een pril stadium bevindt, is het nog wachten op de volledige effecten. Op het vlak van beroepsonderwijs en -opleiding is in februari 2014 een hervormingsovereenkomst aangenomen die naar verwachting medio 2015 in werking zal treden. Doel hiervan is de kwaliteit van het beroepsonderwijs en de beroepsopleiding door tal van initiatieven te verbeteren.

               (11)

               Het aanzwengelen van de productiviteit blijft een uitdaging voor de Deense economie. De evaluatie van de Commissie is grotendeels in overeenstemming met de bevindingen van de productiviteitscommissie. In april 2014 heeft de productiviteitscommissie 25 grote aanbevelingen en meer dan 100 concrete voorstellen bekendgemaakt op gebieden als concurrentie, overheidsopdrachten, onderwijs, internationalisering, innovatie, belastingheffing en infrastructuur. Er moeten stappen worden gezet om het probleem van de lage productiviteitsgroei aan te pakken via de uitvoering van de aanbevelingen van de productiviteitscommissie.

               (12)

               In de context van het Europees semester heeft de Commissie een brede analyse van het economische beleid van Denemarken verricht. Zij heeft zowel het nationale hervormingsprogramma als het convergentieprogramma beoordeeld. Daarbij heeft zij niet alleen gekeken naar de relevantie ervan voor een houdbaar budgettair en sociaaleconomisch beleid in Denemarken, maar is zij ook nagegaan of de EU-regels en -richtsnoeren in acht zijn genomen, gezien de noodzaak de algemene economische governance van de Unie te versterken door middel van een EU-inbreng in toekomstige nationale besluiten. Haar aanbevelingen in het kader van het Europees semester worden in de onderstaande aanbevelingen 1 tot en met 3 weergegeven.

               (13)

               In het licht van deze beoordeling heeft de Raad het convergentieprogramma onderzocht. Zijn advies (5) daarover is met name in onderstaande aanbeveling 1 weergegeven,

         BEVEELT AAN dat Denemarken in de periode 2014-2015 actie onderneemt om:

               1.

               Na de correctie van het buitensporige tekort een groeivriendelijk begrotingsbeleid te blijven nastreven en een gezonde begrotingssituatie te handhaven, waarbij ervoor wordt gezorgd dat de begrotingsdoelstelling voor de middellange termijn gedurende de hele looptijd van het convergentieprogramma in acht genomen blijft.

               2.

               Verdere maatregelen te nemen om de inzetbaarheid te vergroten van wie aan de rand van de arbeidsmarkt staat. De onderwijsresultaten, vooral voor jongeren met een migrantenachtergrond, te verbeteren en de beroepsopleiding doeltreffender te maken. De overgang van het onderwijs naar de arbeidsmarkt te vergemakkelijken, onder meer door meer gebruik te maken van praktijkgerichte opleiding en leerlingplaatsen.

               3.

               Meer inspanningen te leveren om de belemmeringen voor de markttoegang weg te nemen en de regelgevingslast te verminderen teneinde de concurrentie in de binnenlandse dienstensector te vergroten, vooral in de detailhandel en de bouw, zoals aanbevolen door de productiviteitscommissie.

      Gedaan te Brussel, 8 juli 2014.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         P. C. PADOAN

      (1)  PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.

      (2)  PB L 306 van 23.11.2011, blz. 25.

      (3)  Gehandhaafd voor 2014 bij Besluit 2014/322/EU van de Raad van 6 mei 2014 betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten voor 2014 (PB L 165 van 4.6.2014, blz. 49).

      (4)  PB C 217 van 30.7.2013, blz. 18.

      (5)  Op grond van artikel 9, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1466/97.


title: Aanbeveling (EU) 2016/1110 van de Commissie van 28 juni 2016 betreffende de monitoring van de aanwezigheid van nikkel in diervoeders (Voor de EER relevante tekst)

text:
               8.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 183/68

         AANBEVELING (EU) 2016/1110 VAN DE COMMISSIE
   van 28 juni 2016
   betreffende de monitoring van de aanwezigheid van nikkel in diervoeders
   (Voor de EER relevante tekst)
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 292,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Nikkel (Ni) in diervoeders kan zowel van natuurlijke als van antropogene oorsprong zijn. Bovendien kunnen bepaalde voedermiddelen metallisch nikkel bevatten, aangezien dat bij de productie als katalysator wordt gebruikt.

               (2)

               Het Panel voor contaminanten in de voedselketen (Contam-panel) van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) heeft een wetenschappelijk advies uitgebracht over de risico's van de aanwezigheid van Ni in diervoeders voor de diergezondheid, de volksgezondheid en het milieu (1).

               (3)

               Het Contam-panel is tot de conclusie gekomen dat het onwaarschijnlijk is dat de aanwezigheid van Ni in diervoeders negatieve gevolgen heeft voor runderen, varkens, konijnen, eenden, vissen, honden, kippen, paarden, schapen, geiten en katten. Wat de risico's van de aanwezigheid van Ni in levensmiddelen van dierlijke oorsprong voor de menselijke gezondheid betreft, heeft het Contam-panel geconcludeerd dat wanneer uitsluitend levensmiddelen van dierlijke oorsprong in aanmerking worden genomen, de huidige niveaus van chronische blootstelling van de doorsneebevolking aan Ni mogelijk zorgwekkend kunnen zijn bij de jonge bevolking. Wat de acute blootstelling via de voeding betreft, heeft het Contam-panel geconcludeerd dat personen die gevoelig zijn voor nikkel bij de consumptie van levensmiddelen van dierlijke oorsprong, het risico lopen op opflakkeringen van eczeem. Bijgevolg mag de bijdrage van levensmiddelen van dierlijke oorsprong tot de blootstelling van de mens aan Ni via de voeding niet worden onderschat, in het bijzonder in leeftijdsgroepen met een hoge blootstelling aan Ni via de voeding. Op basis van de beschikbare gegevens kon evenwel niet worden vastgesteld welk percentage van het Ni in diervoeders wordt overgedragen naar levensmiddelen van dierlijke oorsprong.

               (4)

               Er zij op gewezen dat de gegevens inzake de aanwezigheid van Ni in diervoeders waarop EFSA haar wetenschappelijk advies heeft gebaseerd, hoofdzakelijk afkomstig waren uit één lidstaat en dat deze gegevens bijgevolg niet noodzakelijk representatief zijn voor de aanwezigheid van Ni in diervoeders in de EU.

               (5)

               Daarom is het passend de aanwezigheid van Ni in diervoeders in de hele EU te monitoren alvorens te overwegen maximumnikkelgehalten in diervoeders of enige andere risicobeheersingsmaatregel vast te stellen om een hoog niveau van bescherming van de dierlijke en menselijke gezondheid te garanderen,

         HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING VASTGESTELD:

               1.

               De lidstaten zouden de aanwezigheid van Ni in diervoeders met de actieve betrokkenheid van de exploitanten van diervoederbedrijven moeten monitoren.

               2.

               Om ervoor te zorgen dat de monsters representatief zijn voor de bemonsterde partij, zouden de lidstaten de bemonsteringswijze die is vastgelegd in Verordening (EG) nr. 152/2009 van de Commissie (2) moeten volgen.

               3.

               De lidstaten zouden ervoor moeten zorgen dat de EFSA de analyseresultaten regelmatig en uiterlijk op 31 oktober 2017 ontvangt, in het door de EFSA gevraagde formaat voor de indiening van gegevens en in overeenstemming met de richtsnoeren van de EFSA betreffende de standaardmonsterbeschrijving (Standard Sample Description — SSD) voor levensmiddelen en diervoeders (3) en de aanvullende specifieke rapportagevereisten van de EFSA.

      Gedaan te Brussel, 28 juni 2016.

            Voor de Commissie

         Vytenis ANDRIUKAITIS

            Lid van de Commissie

      (1)  Contam-panel van EFSA (EFSA-panel voor contaminanten in de voedselketen), 2015. Scientific Opinion on the risks to animal and public health and the environment related to the presence of nickel in feed. EFSA Journal 2015;13(4):4074, 76 blz., doi:10.2903/j.efsa.2015.4074 www.efsa.europa.eu/efsajournal

      (2)  Verordening (EG) nr. 152/2009 van de Commissie van 27 januari 2009 tot vaststelling van de bemonsterings- en analysemethoden voor de officiële controle van diervoeders (PB L 54 van 26.2.2009, blz. 1).

      (3)  http://www.efsa.europa.eu/en/datex/datexsubmitdata.htm


Avis juridique important

|

31988H0590

88/590/EEG: Aanbeveling van de Commissie van 17 november 1988 inzake betalingssystemen en met name inzake de betrekkingen tussen de kaarthouder en de verstrekker van de kaart

Publicatieblad Nr. L 317 van 24/11/1988 blz. 0055 - 0058

*****AANBEVELING  VAN DE COMMISSIE  van 17 november 1988  inzake betalingssystemen en met name inzake de betrekkingen tussen de kaarthouder en de verstrekker van de kaart  (88/590/EEG)  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE  GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 155, tweede streepje,  Overwegende dat een van de hoofddoelstellingen van de Gemeenschap eruit bestaat uiterlijk in 1992 de interne markt te voltooien; dat betalingssystemen een wezenlijk onderdeel van die markt vormen;  Overwegende dat in punt 18 van de bijlage bij de Resolutie van de Raad van 14 april 1975 betreffende een Eerste programma van de Europese Economische Gemeenschap voor een beleid inzake bescherming en voorlichting van de consument (1) wordt gesteld dat de bescherming van de economische belangen van de consument op de volgende beginselen dient te berusten (2):  i) dat de kopers van goederen of diensten moeten worden beschermd tegen standaardcontracten en met name tegen uitsluiting van essentiële rechten in contracten, ii) dat de consument moet worden beschermd tegen schade die aan zijn economische belangen wordt toegebracht door onbevredigende diensten en iii) dat bij de aanbieding en verkoopbevordering van goederen en diensten, met inbegrip van financiële diensten, degene aan wie die goederen of diensten worden aangeboden of die erom heeft gevraagd, rechtstreeks noch onrechtstreeks mag worden misleid; dat in punt 24 van de bijlage bij het genoemde eerste programma wordt bepaald dat de bescherming van de consument tegen oneerlijke handelspraktijken, onder meer op het gebied van contractclausules, bij de uitvoering van het programma bij voorrang dient te worden behandeld;  Overwegende dat in het Witboek van de Commissie over de »voltooiing van de interne markt" (3), dat in juni 1985 aan de Raad is voorgelegd, in punt 121 wordt verwezen naar de nieuwe technieken die het Europese marketing- en distributiesysteem zullen hervormen en een aangepaste bescherming van de consument noodzakelijk zullen maken, en voorts in punt 122 naar het elektronische betalingsverkeer, betaalkaarten en videotex wordt verwezen;  Overwegende dat in het beleidsdocument van de Commissie, getiteld »Een nieuwe impuls voor het beleid inzake consumentenbescherming" (4), dat in juli 1985 aan de Raad werd voorgelegd en ten aanzien waarvan door de Raad op 23 juni 1986 een resolutie werd aangenomen (5), in punt 34 naar het elektronisch geldverkeer wordt verwezen en in het in de bijlage daarvan opgenomen tijdschema een voorstel voor een richtlijn ter zake in het vooruitzicht wordt gesteld, die door de Raad in 1989 zou moeten worden vastgesteld; dat het wenselijk is om de financiële bescherming van de consument op het gebied van betalingssystemen en bepaalde andere, voor de consument beschikbare financiële diensten te versnellen; dat de vormen van financiële dienstverlening, met inbegrip van financiële zelfbediening, en de wijzen van aanschaffing van goederen en diensten, die thans in het handels- en betalingsverkeer in de Lid-Staten worden toegepast (sommige zelfs bij de consument thuis), onder uiteenlopende contractvoorwaarden worden aangeboden, waarbij de aan de consument geboden bescherming van Lid-Staat tot Lid-Staat verschilt;  Overwegende dat er in de types van financiële diensten die ter beschikking staan van en gebruikt worden door de consument, de afgelopen jaren ingrijpende wijzigingen hebben plaatsgevonden, met name op het gebied van betalingswijzen en de aanschaffing van goederen en diensten; dat nieuwe vormen daarvan tot stand zijn gekomen en een nog steeds verder reikende ontwikkeling kennen;  Overwegende dat de diverse contractvoorwaarden die thans op dit gebied in de Lid-Staten gangbaar zijn, niet alleen onderling sterk verschillen (vaak zelfs binnen een zelfde Lid-Staat), maar in sommige gevallen ook nadelig zijn voor de consument; dat een doeltreffender bescherming van de consument kan worden bereikt door het gebruik van gemeenschappelijke voorwaarden die voor al deze vormen van financiële dienstverlening gelden;  Overwegende dat de consument afdoende dient te worden geïnformeerd betreffende de contractvoorwaarden, met name de provisies en de andere kosten die de consument mogelijkerwijs voor de bedoelde diensten moet betalen, alsmede betreffende de rechten en plichten die voor hem uit de overeenkomst voortvloeien; dat in deze informatie op ondubbelzinnige wijze melding moet worden gemaakt van de omvang van de verplichtingen van de consument (hierna »contractuele houder" te noemen) als houder van een kaart of van een ander instrument waarmee hij betalingen ten gunste van derden alsmede bepaalde financiële diensten voor zichzelf kan verrichten;  Overwegende dat de bescherming van de consument als contractuele houder verder wordt verbeterd wanneer de overeenkomsten schriftelijk worden aangegaan en bepaalde minimumvermeldingen bevatten betreffende de voorwaarden van de overeenkomst, zoals de periode waarbinnen de verrichtingen normaal worden gecrediteerd, gedebiteerd of gefactureerd;  Overwegende dat een betalingsinstrument, in de vorm van een plastic kaart of in welke andere vorm ook, uitsluitend op aanvraag van de betrokkene behoort te worden afgegeven; dat de overeenkomst tussen die persoon en de  verstrekker van het betalingsinstrument eerst bindend behoort te worden wanneer de aanvrager het instrument heeft ontvangen en tevens van de toepasselijke voorwaarden van de overeenkomst kennis heeft genomen;  Overwegende dat het, gezien de aard van de technologie die op dit ogenblik zowel bij de vervaardiging als bij het gebruik van betalingsinstrumenten wordt toegepast, van wezenlijk belang is dat de ermee gedane verrichtingen worden geregistreerd, zodat het verloop ervan kan worden nagegaan en fouten kunnen worden hersteld; dat de contractuele houder tot die gegevens geen toegang heeft en dat bijgevolg ten aanzien van de vraag of een verrichting juist is geregistreerd en geboekt dan wel door een technische storing of een ander falen is beïnvloed, de bewijslast dient te rusten op degene die volgens het contract het betalingsinstrument aan de houder afgeeft, met name de verstrekker;  Overwegende dat de door een contractuele houder op elektronische wijze gegeven betalingsopdrachten onherroepelijk behoren te zijn, in die zin dat een aldus verrichte betaling nimmer ongedaan wordt gemaakt; dat aan de contractuele houder van de verrichtingen die hij met behulp van een betalingsinstrument doet, een opgave moet worden bezorgd;  Overwegende dat gemeenschappelijke regels dienen te worden vastgelegd ten aanzien van de aansprakelijkheid van de verstrekker voor niet-uitvoering dan wel gebrekkige uitvoering van betalingsopdrachten en aanverwante verrichtingen van een contractuele houder, alsmede voor transacties waarvoor de contractuele houder geen toestemming heeft gegeven, onverminderd de eigen verplichtingen van de contractuele houder in geval van verlies, diefstal of kopiëren van betalingsinstrumenten;  Overwegende dat voorts gemeenschappelijke contractvoorwaarden dienen te worden vastgesteld ten aanzien van de gevolgen voor de contractuele houder wanneer hij zijn betalingsinstrument verliest of wanneer het wordt gestolen dan wel gekopieerd;  Overwegende dat het met het oog op het functioneren van elektronische betaalnetwerken en het internationale gebruik van betalingsinstrumenten noodzakelijk is dat een bepaald minimum aan gegevens betreffende een contractuele houder over de grenzen heen kan worden doorgegeven, zij het onder bepaalde voorwaarden;  Overwegende dat de Commissie op de tenuitvoerlegging van deze aanbeveling zal toezien en dat zij, indien zij na twaalf maanden tot de bevinding komt dat de tenuitvoerlegging onbevredigend is, passende maatregelen zal nemen,  BEVEELT AAN:  Uiterlijk twaalf maanden na de datum van deze aanbeveling:  1. oefenen verstrekkers van betalingsinstrumenten en leveranciers van systemen hun werkzaamheden uit in overeenstemming met het bepaalde in de bijlage bij deze aanbeveling;  2. zien de Lid-Staten ter vergemakkelijking van de in de bijlage bedoelde verrichtingen erop toe dat gegevens inzake de contractuele houders mogen worden doorgegeven maar dat de betrokken gegevens:  - tot het vereiste minimum worden beperkt, en  - door allen te wier kennis zij tijdens die verrichtingen worden gebracht, vertrouwelijk worden behandeld.  Gedaan te Brussel, 17 november 1988.  Voor de Commissie  Grigoris VARFIS  Lid van de Commissie  (1) PB nr. C 92 van 25. 4. 1975, blz. 1.  (2) Bevestigd in punt 28 van het tweede programma (PB nr. C 133 van 3. 6. 1981, blz. 1).  (3) Doc. COM(85) 310 def. van 14. 6. 1985.  (4) Doc. COM(85) 314 def. van 27. 6. 1985.  (5) PB nr. C 167 van 5. 7. 1986, blz. 1.  BIJLAGE  1. Deze bijlage is van toepassing op de volgende verrichtingen:  - elektronische betaling waarbij gebruik wordt gemaakt van een kaart, in het bijzonder bij verkooppunten;  - het opnemen van bankbiljetten, het storten van bankbiljetten en het deponeren van cheques, en daarmee samenhangende verrichtingen bij elektronische apparatuur zoals gelduitgifteautomaten en automatische transactiemachines;  - niet elektronische betaling met een kaart, waaronder methoden waarbij een handtekening nodig is en een bon wordt geproduceerd, doch waaronder geen kaarten zijn begrepen met als enige functie om per cheque gedane betalingen te garanderen;  - een door een persoon zonder gebruik van een kaart gedane elektronische betaling, zoals thuisbankieren.  2. In de zin van deze bijlage wordt verstaan onder:  »Betalingsinstrument": een kaart of een ander middel waarmee een gebruiker daarvan de in punt 1 vermelde verrichtingen kan uitvoeren.  »Verstrekker": degene die in het kader van zijn beroepsactiviteiten een ander ingevolge een met deze gesloten overeenkomst een betalingsinstrument verstrekt.  »Leverancier van systemen": degene die een financieel produkt onder een specifieke handelsnaam beschikbaar stelt, gewoonlijk met een netwerk, zodat betalingsinstrumenten voor de in punt 1 genoemde verrichtingen kunnen worden gebruikt.  »Contractuele houder": degene die krachtens een tussen hem en een verstrekker gesloten overeenkomst houder is van een betalingsinstrument.  »Bedrijfsgebonden kaart": een door een detailhandelaar/dienstverlener aan diens klant, of door een groep detailhandelaars/dienstverleners aan hun klanten verstrekte kaart om, zonder daarmee toegang te geven tot een bankrekening, gemakkelijker te kunnen betalen voor goederen of diensten die uitsluitend van de detailhandelaar(s)/dienstverlener(s) die de kaart heeft (hebben) verstrekt of van de detailhandelaars/dienstverleners die de kaart ingevolge een overeenkomst aanvaarden, worden gekocht.  3.1. Iedere verstrekker zorgt voor de schriftelijke vastlegging van de volledige en billijke voorwaarden van de overeenkomst, die op de verstrekking en het gebruik van de betalingsinstrumenten van toepassing zijn.  3.2. Deze voorwaarden van de overeenkomst dienen te zijn gesteld:  - in gemakkelijk te begrijpen bewoordingen en in een zodanig heldere vorm dat zij gemakkelijk leesbaar zijn;  - in de taal of talen die voor deze of soortgelijke doeleinden in de regio's waar de voorwaarden van de overeenkomst worden aangeboden, gewoonlijk wordt, onderscheidenlijk worden gebruikt.  3.3. In de voorwaarden van de overeenkomst wordt van de eventuele kosten (waaronder de rente) die de contractuele houder aan de verstrekker moet betalen, de berekeningsgrondslag aangegeven.  3.4. In de voorwaarden van de overeenkomst wordt aangegeven:  - of de debitering of creditering voor de verrichtingen onmiddellijk zal geschieden en zoniet, binnen welke termijn dit zal geschieden;  - voor de verrichtingen waarvoor de contractuele houder wordt gefactureerd, binnen welke termijn dit zal geschieden.  3.5. De voorwaarden van de overeenkomst kunnen slechts door de partijen in onderlinge overeenstemming worden gewijzigd; deze overeenstemming wordt evenwel geacht aanwezig te zijn indien de verstrekker een wijziging van de voorwaarden van de overeenkomst voorstelt en de contractuele houder, na daarvan bericht te hebben ontvangen, van het betalingsinstrument gebruik blijft maken.  4.1. De voorwaarden van de overeenkomst dienen aan te geven dat de contractuele houder tegenover de verstrekker verplicht is:  a) alle passende maatregelen te nemen om voor de veiligheid van het betalingsinstrument en het middel (zoals een persoonlijk identificatienummer of een persoonlijke identificatiecode) waarmee het kan worden gebruikt, zorg te dragen;  b) de verstrekker of een centraal bureau kennis te geven:  - van verlies of diefstal of van het kopiëren van het betalingsinstrument of van het middel waarmee het kan worden gebruikt;  - van de boeking op de rekening van de contractuele houder van onrechtmatig uitgevoerde transacties;  - van elke fout of onregelmatigheid bij het voeren van die rekening door de verstrekker,  en wel zo spoedig mogelijk na deze voorvallen te hebben bemerkt;  c) het eventuele persoonlijke identificatienummer of de eventuele persoonlijke identificatiecode van de contractuele houder niet aan te brengen op het betalingsinstrument noch op iets dat hij gewoonlijk samen met het betalingsinstrument bewaart of bij zich heeft, vooral indien zij waarschijnlijk te zamen zullen worden verloren, gestolen of gekopieerd;  d) een door hem met behulp van zijn betalingsinstrument gegeven opdracht niet in te trekken. 4.2. In de voorwaarden van de overeenkomst dient te worden aangegeven dat, mits de contractuele houder aan zijn verplichtingen uit hoofde van punt 4.1, onder a), b), eerste streepje, en c), voldoet en hij niet anderszins bij het gebruik van zijn betalingsinstrument frauduleus handelt, hij na kennisgeving te hebben gedaan niet voor de uit dit gebuik voortvloeiende schade aansprakelijk is.  4.3. De voorwaarden van de overeenkomst dienen aan te geven dat de verstrekker tegenover de contractuele houder verplicht is van het persoonlijke identificatienummer of de persoonlijke identificatiecode of van eventuele soortgelijke vertrouwelijke gegevens van de contractuele houder uitsluitend aan de contractuele houder zelf mededeling te doen.  5. Een betalingsinstrument wordt uitsluitend toegezonden aan iemand die een verzoek daartoe heeft gedaan en de overeenkomst tussen de verstrekker en de contractuele houder wordt geacht te zijn gesloten op het tijdstip dat de verzoeker het betalingsinstrument en een exemplaar van de door hem aanvaarde voorwaarden van de overeenkomst heeft ontvangen.  6.1. De verstrekkers houden van de in punt 1 bedoelde verrichtingen een interne registratie bij of laten dit doen en wel op een zodanig degelijke wijze dat de verrichtingen kunnen worden nagegaan en fouten kunnen worden hersteld. Hiertoe treffen de verstrekkers de nodige voorzieningen met de leveranciers van systemen.  6.2. In een geschil met een contractuele houder over een in punt 1, streepjes 1, 2 en 4, bedoelde verrichting in verband met de aansprakelijkheid voor een onrechtmatig uitgevoerde elektronische betaling, dient de verstrekker te bewijzen dat de verrichting juist was geregistreerd en juist was geboekt en niet door een technische storing of een ander falen was beïnvloed.  6.3. Aan de contractuele houder wordt op diens verzoek een bewijsstuk van elk van zijn verrichtingen verstrekt, hetzij onmiddellijk, hetzij kort nadat hij de betrokken verrichting heeft voltooid; bij betaling bij een verkooppunt geldt evenwel als bedoeld bewijsstuk de kassabon die door de detailhandelaar/dienstverlener bij de aankoop wordt verstrekt en waarop de referenties met betrekking tot het betalingsinstrument zijn vermeld.  7.1. Onverminderd het bepaalde in de punten 4 en 8 is de verstrekker tegenover een contractuele houder aansprakelijk:  - voor de niet-uitvoering of de gebrekkige uitvoering van de verrichtingen van de contractuele houder als bedoeld in punt 1, zelfs indien een verrichting op gang is gebracht op elektronische apparaten die niet onder de rechtstreekse of uitsluitende controle van de verstrekker staan;  - voor verrichtingen waarvoor de contractuele houder geen toestemming heeft gegeven.  7.2. Behoudens het bepaalde in punt 7.3 is de in punt 7.1 bedoelde aansprakelijkheid als volgt beperkt:  - bij niet-uitvoering of gebrekkige uitvoering van een verrichting is de aansprakelijkheid beperkt tot het bedrag van de niet of gebrekkig uitgevoerde verrichting;  - bij een onrechtmatig uitgevoerde verrichting strekt de aansprakelijkheid zich uit tot het bedrag dat nodig is om de contractuele houder weer in dezelfde positie te plaatsen als waarin hij zich bevond voordat de onrechtmatig uitgevoerde verrichting plaatsvond.  7.3. Eventuele verdere financiële gevolgen en met name problemen inzake de vraag in hoeverre de schade moet worden vergoed, vallen onder de wet die van toepassing is op de tussen de verstrekker en de contractuele houder gesloten overeenkomst.  8.1. Elke verstrekker biedt zijn klanten dag en nacht de mogelijkheid om van het verlies, de diefstal of het kopiëren van hun betalingsinstrumenten kennis te geven; de mogelijkheid van kennisgeving dient evenwel in het geval van bedrijfsgebonden kaarten slechts gedurende de openingstijden van de verstrekker open te staan.  8.2. Zodra de contractuele houder de verstrekker of een centraal bureau overeenkomstig punt 4.1, onder b), heeft verwittigd, is de contractuele houder niet langer aansprakelijk; deze bepaling geldt echter niet indien de contractuele houder uiterst onzorgvuldig of frauduleus heeft gehandeld.  8.3. De contractuele houder draagt het verlies dat hij tot het tijdstip van kennisgeving ten gevolge van verlies, diefstal of het kopiëren van betalingsinstrumenten heeft geleden, doch slechts tot ten hoogste de tegenwaarde van 150 Ecu per voorval, behoudens indien hij uiterst onzorgvuldig of frauduleus heeft gehandeld.  8.4. Zelfs indien de contractuele houder uiterst onzorgvuldig of frauduleus heeft gehandeld, is de verstrekker, zodra hij de kennisgeving heeft ontvangen, verplicht alle mogelijke maatregelen te nemen om verder gebruik van het betalingsinstrument te verhinderen.


title: Aanbeveling van de Europese Centrale Bank van 8 oktober 2010 aan de Raad van de Europese Unie betreffende de externe accountants van Eesti Pank (ECB/2010/16)

text:
               19.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/1

         AANBEVELING VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK
   van 8 oktober 2010
   aan de Raad van de Europese Unie betreffende de externe accountants van Eesti Pank
   (ECB/2010/16)
   2010/C 282/01
   DE RAAD VAN BESTUUR VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK,
   Gelet op de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank, inzonderheid op artikel 27.1,
   Overwegende:

               (1)

               De rekeningen van de Europese Centrale Bank (ECB) en van de nationale centrale banken van het Eurosysteem worden gecontroleerd door onafhankelijke externe accountants, die op aanbeveling van de Raad van bestuur van de ECB zijn aanvaard door de Raad van de Europese Unie.

               (2)

               Ingevolge artikel 1 van Besluit 2010/416/EU van de Raad van 13 juli 2010 overeenkomstig artikel 140, lid 2 van het Verdrag betreffende de aanneming van de euro door Estland op 1 januari 2011 (1), voldoet Estland thans aan de nodige voorwaarden voor de aanneming van de euro en wordt de in artikel 4 van het Toetredingsverdrag van 2003 (2) bedoelde derogatie van Estland met ingang van 1 januari 2011 ingetrokken.

               (3)

               Eesti Pank heeft AS Deloitte Audit Eesti gekozen als haar externe accountants voor de boekjaren 2011 tot en met 2015,

         HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING VASTGESTELD:
   Het verdient aanbeveling dat AS Deloitte Audit Eesti wordt benoemd tot externe accountants van Eesti Pank voor de boekjaren 2011 tot en met 2015.

      Gedaan te Frankfurt am Main, 8 oktober 2010.

            De president van de ECB

         Jean-Claude TRICHET

      (1)  PB L 196 van 28.7.2010, blz. 24.

      (2)  PB L 236 van 23.9.2003, blz. 33.


Avis juridique important

|

32002H0515(02)

Aanbeveling van de Raad van 25 april 2002 over de noodzakelijke intensivering van de samenwerking en informatie-uitwisseling tussen de onderscheiden operationele eenheden van de lidstaten van de Europese Unie die gespecialiseerd zijn in de bestrijding van de illegale handel in precursoren

Publicatieblad Nr. C 114 van 15/05/2002 blz. 0003 - 0004

Aanbeveling van de Raadvan 25 april 2002over de noodzakelijke intensivering van de samenwerking en informatie-uitwisseling tussen de onderscheiden operationele eenheden van de lidstaten van de Europese Unie die gespecialiseerd zijn in de bestrijding van de illegale handel in precursoren(2002/C 114/02)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gezien:- het Verdrag van de Verenigde Naties tegen de sluikhandel in verdovende middelen en psychotrope stoffen van 20 december 1988;- de drugsstrategie van de Europese Unie (2000-2004), die door de Europese Raad van Helsinki van december 1999 is goedgekeurd;- het EU-actieplan inzake drugs (2000-2004), dat door de Europese Raad van Feira van juni 2000 is goedgekeurd;- de conclusies van het voorzitterschap die tijdens de Europese Raad in Tampere, van 15 en 16 oktober 1999 zijn aangenomen;- de politieke verklaring van de buitengewone zitting van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties van 8 tot en met 10 juni 1998 over het gezamenlijk terugdringen van het drugsprobleem in de wereld,Overwegende hetgeen volgt:(1) Onder precursoren worden verstaan de stoffen die zijn opgenomen in de lijsten bij het Verdrag van de Verenigde Naties tegen de sluikhandel in verdovende middelen en psychotrope stoffen van 20 december 1988 en die worden genoemd in Verordening (EEG) nr. 3677/90(1) en in Richtlijn 92/109/EEG(2).(2) De Europese Gemeenschap heeft intene wetgeving aangenomen ter voorkoming, in de mate van het mogelijke, van misbruik van precursoren, middels in invoering, op het niveau van de Gemeenschap en in de handel in precursoren tussen de Gemeenschap en derde landen, van bestuurlijke maatregelen voor de controle en het toezicht op de productie en het in de handel brengen van precursoren.(3) De internationale gemeenschap raakt steeds meer doordrongen van de noodzaak tot bestrijding van de criminele gedragingen die erin bestaan chemische precursoren te onttrekken aan de legale markt om er illegale drugs mee te ontwikkelen, waarbij het vanuit het oogpunt van de wetshandhaving noodzakelijk kan zijn, het specifieke karakter van de onderzoeken dienaangaande aan te snijden.(4) Het wordt met de dag belangrijker de capaciteiten van de respectieve operationele eenheden van de lidstaten, die belast zijn met de bestrijding vanhet illegale gebruik van chemische precursoren, te vergroten.(5) Internationale samenwerking blijkt een van de belangrijkste elementen te zijn in de strijd tegen illegaal, oneigenlijk gebruik van en illegale handel in chemische precursoren. De operaties Purple en Topaz, twee wereldwijde programma's voor de controle op en de voorkoming van het oneigenlijk gebruik van kaliumpermanganaat en azijnzuuranhydride, bewijzen de waarde van deze samenerking,BEVEELT HET VOLGENDE AAN:1. Binnen de Europese Unie wordt actie ondernomen aangaande de noodzaak om de taak van de wetshandhavingsinstanties van de lidstaten inzake de bestijding van misbruik van chemische precursoren voor de illegale ontwikkeling van verdovende middelen en psychotrope stoffen, uit te breiden.Deze actie van de Europese Unie moet worden toegespitst op- het stimuleren van de uitwisseling van ervaringen en beste prakrijken tussen de diverse operationele eenheden en wetshandhavingsinstanties van de lidstaten, zodat rechtstreekse communicatiekanalen tussen de nationale verantwoordelijken voor de belangrijke aangelegenheid van het oneigenlijke gebruik van en de handel in precursoren, worden versterkt. De operationele coördinatie van acties en de uitwisseling van nuttige inlichtingen zijn van het allergrootste belang in de bestrijding van misbruik van precursoren;- het aanbieden van recente kennis middels gezamenlijke opleidingscursussen voor personen die zich beroepshalve bezighouden met het onderzoeken van de methodes, vormen en mechanismen die door criminele organisaties worden gebruikt bij het misbruik van precursoren en de illegale ontwikkeling van drugs, gegeven de voortdurende aanpassingen van de wijze waarop criminelen te werk gaan en de tecnhnologische perfectie die op dit gebied vaak wordt bereikt.2. De Europese Unie moet ertoe worden aangezet op te treden in bepaalde geografische gebieden waar sprake is van criminele actiaviteit met betrekking tot illegale handel in en misbruik van precursoren en illegale vervaardiging van drugs. In die zin kunnen de Balkan, Centraal-Azië (met inbegrip van Afghanistan), bepaalde delen van Latijns-Amerika, Afrika en het Verre Oosten voor toekomstige acties doelgebieden van speciaal belang zijn.3. Het potentieel van Europol en de task force politiechefs van de lidstaten van de Europese Unie alsmede de Commissie, binnen de initiatieven die genomen worden tegen de illegale activiteit die te maken heeft met het misbruk van precursoren, moet worden gemaximaliseerd.4. Indien nodig worden gezamenlijke gespecialiseerde operationele eenheden opgerichte, die uitsluitend zijn belast met en goed zijn uitgerust voor de bestrijding van illegale handel in en misbruik van precursoren voor de vervaardiging van heroïne, cocaïne en synthetische drugs, zoals ecstasy en amfetaminen.5. De permanente samenwerking tussen de toezichthoudende autoriteiten en de chemische industrie moet worden gestimuleerd, in het bijzonder ten aanzien van chemische stoffen die nog niet als "precursoren" aan wettelijke controle onderworpen zijn, doch wel op de lijsten voor vrijwillige controle van de Gemeenschap staan en bij de illegale vervaardiging van drugs gebruikt kunnen worden.6. Er moet voor worden gezorgd dat de richtlijnen van de Gemeenschap over chemische precursoren, met inbegrip van advies over het identificeren van verdachte transacties, regelmatig worden bijgewerkt en onder de aandacht van de chemische industrie worden gebracht. Voorts zou de chemische industrie ertoe moeten worden aangezet de bevoegde autoriteiten in te lichten over kooporders of aankopen van chemische stoffen of laboratoriumuitrusting, wanneer er ook maar een vermoeden bestaat dat deze gebruikt kunnen worden voor de illegale vervaardiging van drugs.Gedaan te Luxemburg, 25 april 2002.Voor de RaadDe voorzitterM. Rajoy Brey(1) PB L 357 van 20.12.1990, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1116/2001 (PB L 153 van 8.6.2001, blz. 4).(2) PB L 370 van 19.12.1992, blz. 76. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2001/8/EG (PB L 39 van 9.2.2001, blz. 31).


title: Aanbeveling voor een advies van de Raad overeenkomstig artikel 5, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Finland voor de periode 2002-2006

text: ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---


Avis juridique important

|

32003H0010

Aanbeveling van de Commissie van 10 januari 2003 betreffende een gecoördineerd programma voor 2003 inzake de officiële controle op levensmiddelen (Voor de EER relevante tekst) (kennisgeving geschied onder nummer C(2002) 5556)

Publicatieblad Nr. L 007 van 11/01/2003 blz. 0076 - 0081

Aanbeveling van de Commissievan 10 januari 2003betreffende een gecoördineerd programma voor 2003 inzake de officiële controle op levensmiddelen(kennisgeving geschied onder nummer C(2002) 5556)(Voor de EER relevante tekst)(2003/10/EG)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 89/397/EEG van de Raad van 14 juni 1989 inzake de officiële controle op levensmiddelen(1), en met name op artikel 14, lid 3,Na raadpleging van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid,Overwegende hetgeen volgt:(1) Met het oog op de goede werking van de interne markt is het nodig om tot gecoördineerde programma's voor de keuring van levensmiddelen op Gemeenschapsniveau te komen, die ontworpen zijn om de geharmoniseerde tenuitvoerlegging van de officiële controles door de lidstaten te verbeteren.(2) In dergelijke programma's wordt het accent gelegd op de naleving van de communautaire wetgeving, de bescherming van de volksgezondheid, de belangen van de consument en eerlijke handelspraktijken.(3) Ingevolge artikel 3 van Richtlijn 93/99/EEG van de Raad van 29 oktober 1993 betreffende aanvullende maatregelen inzake de officiële controle op levensmiddelen(2) moeten de in artikel 7 van Richtlijn 89/397/EEG bedoelde laboratoria beantwoorden aan de criteria in de Europese norm EN 45000-reeks, nu vervangen door EN ISO 17025:2000.(4) De resultaten van de gelijktijdige uitvoering van nationale programma's en gecoördineerde programma's kunnen informatie en ervaring opleveren die als grondslag voor toekomstige controlewerkzaamheden en wetgeving kunnen dienen,BEVEELT AAN:1. In 2003 voeren de lidstaten controles uit waarbij zo nodig monsters worden genomen en in laboratoria worden geanalyseerd, met de bedoeling:- te controleren of de olijfolie overeenkomstig de Gemeenschapsregels duidelijk en correct wordt geëtiketteerd;- de veiligheid van bepaalde visserijproducten te controleren (de bacteriologische veiligheid van gekookte schaal- en weekdieren en het histaminegehalte in vissoorten die behoren tot de families Scombridae, Clupeidae, Engraulidae en Coryphaenidae).2. Hoewel in deze aanbeveling geen bemonsterings- en/of inspectiefrequenties zijn vastgesteld, zorgen de lidstaten ervoor dat deze toereikend zijn om in elke lidstaat een beeld te krijgen van het betrokken aspect.3. Om de vergelijkbaarheid van de resultaten te bevorderen, verstrekken de lidstaten de gevraagde informatie aan de hand van de in de bijlage opgenomen formulieren. Deze informatie moet uiterlijk op 1 mei 2004 aan de Commissie worden toegestuurd en moet vergezeld gaan van een verklarend verslag.4. Levensmiddelen die onder dit programma ter analyse worden aangeboden, moeten worden geanalyseerd in laboratoria die voldoen aan artikel 3 van Richtlijn 93/99/EEG. Indien een lidstaat voor bepaalde analyses die in deze aanbeveling zijn opgenomen niet over dergelijke laboratoria beschikt, kan de lidstaat ook andere laboratoria aanwijzen die wel in staat zijn deze analyses uit te voeren.5. Etikettering van olijfolie5.1. Werkingssfeer van het programmaIn 2001 is een verontreiniging met polycyclische aromatische koolwaterstoffen (PAK's zoals benzo[a]pyreen) vastgesteld in de olie van lage kwaliteit die bekend staat als olie uit afvallen van olijven. Tijdens het onderzoek stelden de lidstaten een etiketteringsprobleem vast voor de verschillende kwaliteiten van olijfolie. Er was namelijk verwarring tussen olijfolie uit afvallen van olijven, olijfolie en olijfolie van eerste persing. Dat veroorzaakte problemen bij het onder controle krijgen van het verontreinigingsprobleem. Er zijn foute of misleidende productetiketten aangetroffen wat de (verschillende) kwaliteit(en) van de olie in de verkochte producten betrof. Bovendien is vastgesteld dat mogelijk op illegale wijze olie van lage kwaliteit in producten van betere kwaliteit is vermengd. Daardoor worden niet alleen de consumenten misleid. Deze praktijk houdt ook gevaren in voor de volksgezondheid waar mogelijk verontreinigde olie van lage kwaliteit aanwezig is.Dit element van het programma heeft tot doel te controleren of olijfolieproducten correct zijn geëtiketteerd, om ervoor te zorgen dat geen onwettige vermenging met gebruikmaking van mogelijk verontreinigde olie van lagere kwaliteit plaatsvindt, aangezien dat een gezondheidsrisico voor de consumenten kan inhouden. Dit element vergemakkelijkt de risicobeheersing voor mogelijk verontreinigde olie en helpt te voorkomen dat de consument wordt misleid.5.2. Bemonstering en analysemethodeDe bevoegde autoriteiten van de lidstaten moeten controles uitvoeren, en waar mogelijk ook controles van documenten, op het niveau van de productie vóór het in de handel brengen, in de detailhandel voor producten voor rechtstreekse verkoop aan de consument, en op geschikte punten zoals in de groothandel voor producten die voor catering bestemd zijn. De controles hebben tot doel na te gaan of de olijfolie correct is geëtiketteerd met de juiste vermelding van de (verschillende) kwaliteit(en) van olie die het product bevat, overeenkomstig Richtlijn 2000/13/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 maart 2000 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgeving der lidstaten inzake de etikettering en presentatie van levensmiddelen alsmede inzake de daarvoor gemaakte reclame(3), Verordening nr. 136/66/EEG van de Raad van 22 september 1966 houdende de totstandbrenging van een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector oliën en vetten(4) en Verordening (EG) nr. 1019/2002 van de Commissie van 13 juni 2002 betreffende de handelsnormen voor olijfolie(5).Overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 2568/91 van de Commissie(6) en Verordening (EG) nr. 796/2002 van de Commissie(7) moeten monsters van producten worden genomen en geanalyseerd om de componenten van de olie vast te stellen.De bevoegde instanties in de lidstaten beslissen over het algemene niveau van bemonstering.De resultaten van de controles dienen te worden vermeld op het model van rapporteringsformulier in bijlage I van deze aanbeveling.6. Veiligheid van visserijproducten: de bacteriologische veiligheid van gekookte schaal- en weekdieren6.1. Werkingssfeer van het programmaDe microbiologische kwaliteit van gekookte schaal- en weekdieren is vaak kritiek. Dit zijn typische producten die een goede bodem vormen voor de ontwikkeling van een grote verscheidenheid aan micro-organismen. Bovendien maken bepaalde specifieke aspecten van de productie, zoals het koken aan boord van vissersschepen, het koelen met zeewater, de intensieve hantering en de lange transporten, deze producten vatbaar voor ongewenste microbiologische verontreiniging en de ongewenste groei van micro-organismen.Beschikking 93/51/EEG van de Commissie(8) legt voor deze producten een aantal microbiologische normen vast. Deze normen omvatten eindproductnormen voor Staphylococcus aureus en Salmonella en procesnormen voor Escherichia coli, thermotolerante coliformen en mesofiele aërobe bacteriën. Recent is bijzondere aandacht besteed aan het risico voor de volksgezondheid van de aanwezigheid van pathogene Vibrio parahaemolyticus in dit soort producten. Momenteel is er evenwel onvoldoende wetenschappelijke informatie beschikbaar om voor deze combinatie pathogeen/product een criterium in de communautaire wetgeving vast te stellen.Dit onderdeel van het programma heeft tot doel de microbiologische veiligheid van gekookte schaal- en weekdieren te onderzoeken om een hoger niveau van consumentenbescherming te bevorderen en informatie te verzamelen over de prevalentie van pathogene en indicatormicro-organismen in deze producten.6.2. Bemonstering en analysemethodeHet onderzoek moet worden uitgevoerd op gekookte schaal- en weekdieren vóór ze op de markt worden gebracht, op het niveau van de productie, en nadat ze op de markt zijn gebracht. De bevoegde autoriteiten van de lidstaten moeten representatieve monsters van deze producten nemen, zowel bij de productie als in de detailhandel, om deze te testen op de aanwezigheid van Salmonella en voor de kwantificering van Staphylococcus aureus, Escherichia coli en van het totale aantal Vibrio parahaemolyticus. Met de monsters, van minstens honderd gram elk, moet hygiënisch worden omgegaan. Ze moeten in gekoelde recipiënten worden bewaard en moeten onmiddellijk voor analyse naar het laboratorium worden gestuurd.De bevoegde instanties in de lidstaten beslissen over het algemene niveau van bemonstering.De laboratoria mogen de methoden van hun keuze toepassen, op voorwaarde dat ze voldoende doeltreffend zijn om de doelstelling te halen. De recentste versie van de norm ISO 6579 wordt aanbevolen voor het opsporen van Salmonella, de recentste versie van de norm 6888-1,2 voor Staphylococcus aureus, de recentste versie van de norm ISO 16649-1,2,3 voor Escherichia coli en de recentste versie van de norm ISO 8914 met de MPN-techniek(9) voor Vibrio parahaemolyticus. Ook bijkomende equivalente methodes die door de bevoegde instanties zijn erkend, mogen worden gebruikt.De resultaten van deze controles dienen te worden vermeld op het model van rapporteringsformulier in bijlage II van deze aanbeveling.7. Veiligheid van visserijproducten: histaminegehalten in bepaalde vissoorten7.1. Werkingssfeer van het programmaDe consumptie van visserijproducten met hoge histaminegehalten kan de consument ziek maken. Histamine en andere amines ontstaan door de groei van bepaalde bacteriën als gevolg van te lange tijdspannes/te hoge temperaturen en onhygiënische praktijken bij de vangst, het opslaan, het verwerken en de distributie van visserijproducten. Bij vis die tot de families Scombridae, Clupeidae, Engraulidae of Coryphaenidae behoort, zoals tonijn, sardines, makreel, abalone enz., komt deze voedselvergiftiging het vaakst voor als gevolg van zijn hoog gehalte aan het aminozuur histidine, dat als een precursor van histamine wordt beschouwd. Richtlijn 91/493/EEG van de Raad van 22 juli 1991 tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften voor de productie en het in de handel brengen van visserijproducten(10) stelt veiligheidsvoorschriften vast inzake de maximale histamineconcentraties, bemonstering en analysemethodes.Dit aspect van het programma heeft tot doel te verifiëren dat de visserijproducten die op de markt worden gebracht de bij de Gemeenschapswetgeving vastgestelde maximale histamineconcentraties niet overschrijden teneinde een hoog niveau van consumentenbescherming te waarborgen.7.2. Bemonstering en analysemethodeDe lidstaten horen controles uit te voeren op veilingen en groothandelsmarkten, in de productie-inrichtingen en in de detailhandel om te controleren of de visserijproducten de hieronder aangegeven histamineconcentratie niet overschrijden. De controles moeten worden uitgevoerd op vis die behoort tot de families Scombridae, Clupeidae, Engraulidae en Coryphaenidae, zowel vers als diepgevroren, bereid, verwerkt of verduurzaamd.Overeenkomstig Richtlijn 91/493/EEG moeten van elke partij negen monsters worden genomen. Die moeten aan de volgende voorwaarden beantwoorden:- de gemiddelde concentratie mag niet meer dan 100 ppm bedragen;- voor twee monsters mag de concentratie tussen de 100 ppm en de 200 ppm bedragen;- bij geen enkel monster mag de concentratie meer dan 200 ppm bedragen.Bij producten die een enzymatische rijping in pekel hebben ondergaan, zijn hogere histamineconcentraties toegestaan, maar niet meer dan het dubbele van de hierboven aangegeven waarden.Het onderzoek moet worden verricht met behulp van wetenschappelijk erkende methoden die hun deugdelijkheid hebben bewezen, zoals hogedrukvloeistofchromatografie (high performance liquid chromatography, HPLC).De bevoegde instanties in de lidstaten beslissen over het algemene niveau van bemonstering.De resultaten van de controles dienen te worden vermeld op het model van rapporteringsformulier in bijlage III van deze aanbeveling.Gedaan te Brussel, 10 januari 2003.Voor de CommissieDavid ByrneLid van de Commissie(1) PB L 186 van 30.6.1989, blz. 23.(2) PB L 290 van 24.11.1993, blz. 14.(3) PB L 109 van 6.5.2000, blz. 29.(4) PB 172 van 30.9.1996, blz. 3025/66.(5) PB L 155 van 14.6.2002, blz. 27.(6) PB L 248 van 5.9.1991, blz. 1.(7) PB L 128 van 15.5.2002, blz. 8.(8) PB L 13 van 21.1.1993, blz. 11.(9) Gebruik een 3 x 3 MPN-methode met Alkaline Salt Peptone Water (ASPW) als verrijkingsmedium, als volgt. Bereid een initiële 10-1 suspensie van het product, en twee decimale verdunningen daarvan (10-2 en 10-3 suspensies), met ASPW als verdunningsmiddel. Voeg van beide verdunningen 1 ml toe aan elk van drie buisjes met 9 ml single-strength ASPW. Incubatie-, subcultuur- en identificatieprocedures dienen te voldoen aan ISO 8914. Een buisje dat bevestigde V. parahaemolyticus oplevert, wordt als positief beschouwd. MPN-tabellen zijn te vinden in bijlage B van ISO 4831. Vermenigvuldiging van de MPN-index met tien levert het V. parahaemolyticus-gehalte per gram op.(10) PB L 268 van 24.9.1991, blz. 15.BIJLAGE I>PIC FILE= "L_2003007NL.007902.TIF">BIJLAGE II>PIC FILE= "L_2003007NL.008002.TIF">BIJLAGE III>PIC FILE= "L_2003007NL.008102.TIF">


title: AANBEVELING VAN DE RAAD van 20 maart 1989 inzake de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1975) (vierde EOF) voor het begrotingsjaar 1987 #

text:
Avis juridique important

|

31989H0211

AANBEVELING VAN DE RAAD van 20 maart 1989 inzake de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1975) (vierde EOF) voor het begrotingsjaar 1987  -

Publicatieblad Nr. L 080 van 23/03/1989 blz. 0080 - 0080

*****AANBEVELING  VAN DE RAAD  van 20 maart 1989  inzake de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1975) (vierde EOF) voor het begrotingsjaar 1987  (89/211/EEG)  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 206 ter,  Gelet op de ACS-EEG-Overeenkomst van Lomé die op 28 februari 1975 is ondertekend,  Gelet op Besluit 76/568/EEG van de Raad van 29 juni 1976 betreffende de associatie van de landen en gebieden overzee met de Europese Economische Gemeenschap (1),  Gelet op het Intern Akkoord betreffende de financiering en het beheer van de steun van de Gemeenschap (2), dat is ondertekend op 11 juli 1975, inzonderheid op artikel 31, lid 3,  Gelet op het Financieel Reglement van 27 juli 1976 van toepassing op het vierde Europees Ontwikkelingsfonds (3), inzonderheid op de artikelen 64 tot en met 67,  Na onderzoek van de jaarrekening en de balans betreffende de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1975) (vierde EOF), die op 31 december 1987 zijn vastgesteld, alsmede van het verslag van de Rekenkamer over het begrotingsjaar 1987 waaraan de antwoorden van de Commissie zijn gehecht (4),  Overwegende dat krachtens artikel 31, lid 3, van het Intern Akkoord aan de Commissie voor het beheer van het Europees Ontwikkelingsfonds (1975) (vierde EOF) kwijting wordt verleend overeenkomstig de procedure van artikel 206 van het Verdrag;  Overwegende dat de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1975) (vierde EOF) door de Commissie gedurende het begrotingsjaar 1987 over het geheel genomen bevredigend is geweest,  BEVEELT het Europese Parlement AAN:  de Commissie kwijting te verlenen voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1975) (vierde EOF) voor het begrotingsjaar 1987.  Gedaan te Brussel, 20 maart 1989.  Voor de Raad  De Voorzitter  F. FERNANDEZ ORDOÑEZ  (1) PB nr. L 176 van 1. 7. 1976, blz. 8.  (2) PB nr. L 25 van 30. 1. 1976, blz. 168.  (3) PB nr. L 229 van 20. 8. 1976, blz. 9.  (4) PB nr. C 316 van 12. 12. 1988, blz. 173 en 303.