               30.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 408/54

         P7_TA(2014)0260
   De rol van omroepen bij de belichting van de EU en haar waarden
   Aanbeveling van het Europees Parlement aan de Raad, de Commissie en de Europese dienst voor extern optreden van 2 april 2014 inzake de rol van omroepen bij de belichting van de EU en haar waarden (2013/2187(INI))
   (2017/C 408/08)

      Het Europees Parlement,

               —

               gezien de artikelen 2 en 21 van het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU),

               —

               gezien artikel 167 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU),

               —

               gezien de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, die op 10 december 1948 door de Algemene Vergadering van de VN is aangenomen, en alle relevante internationale instrumenten voor de mensenrechten, met inbegrip van het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten en het Internationaal Verdrag inzake economische, sociale en culturele rechten,

               —

               gezien het aan het Verdrag van Lissabon gehechte Protocol nr. 29 betreffende het openbare-omroepstelsel in de lidstaten,

               —

               gezien het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, in het bijzonder artikel 11 daarvan,

               —

               gezien de EU-richtsnoeren inzake mensenrechten,

               —

               gezien het strategisch kader en het actieplan voor mensenrechten en democratie, die op 25 juni 2012 door de Raad zijn aangenomen (1),

               —

               gezien de mededeling van de Commissie getiteld „Communiceren over Europa in partnerschap” van 3 oktober 2007 (COM(2007)0568) en het voorstel van de Commissie voor een interinstitutioneel akkoord betreffende het communiceren over Europa in partnerschap van 3 oktober 2007 (COM(2007)0569),

               —

               gezien zijn resolutie van 25 november 2010 over „De publieke omroep in het digitale tijdperk: de toekomst van het duale systeem” (2),

               —

               gezien Richtlijn 2010/13/EU van het Europees Parlement en de Raad van 10 maart 2010 betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake het aanbieden van audiovisuele mediadiensten (richtlijn audiovisuele mediadiensten) (3),

               —

               gezien zijn resolutie van 12 mei 2011 over de culturele dimensies van het externe optreden van de EU (4),

               —

               gezien zijn resolutie van 11 december 2012 over een strategie voor digitale vrijheid in het buitenlandbeleid van de EU (5),

               —

               gezien zijn resolutie van 13 juni 2013 over vrijheid van pers en media in de wereld (6),

               —

               gezien zijn resolutie van 24 oktober 2013 over het jaarverslag van de Raad aan het Europees Parlement over het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid (7),

               —

               gezien zijn resolutie van 11 december 2013 over het jaarverslag over mensenrechten en democratie in de wereld in 2012 en het beleid van de Europese Unie ter zake (8),

               —

               gezien het Europees Handvest voor persvrijheid,

               —

               gezien zijn resoluties van 22 november 2012 over „Uitbreiding: beleid, criteria en de strategische belangen van de EU” (9), van 12 december 2013 over het voortgangsverslag 2013 over Albanië (10), van 6 februari 2014 over het voortgangsverslag 2013 over Bosnië en Herzegovina (11), van 6 februari 2014 over het voortgangsverslag 2013 over de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië (12), van 16 januari 2014 over het voortgangsverslag 2012 over IJsland en de perspectieven na de verkiezingen (13), van 16 januari 2014 over het Europees integratieproces van Kosovo (14), van 6 februari 2014 over het voortgangsverslag 2013 betreffende Montenegro (15), van 16 januari 2014 over het voortgangsverslag 2013 betreffende Servië (16), van 12 maart 2014 over het voortgangsverslag 2013 over Turkije (17), van 23 oktober 2013 over het Europees nabuurschapsbeleid: naar een sterker partnerschap. Standpunt van het EP over de voortgangsverslagen van 2012 (18), van 23 mei 2013 over de terugvordering van active door de landen van de Arabische Lente die in een overgangsfase verkeren (19), van 14 maart 2013 over de betrekkingen EU-China (20), en van 13 december 2012 met de aanbevelingen van het Europees Parlement aan de Raad, de Commissie en de Europese Dienst voor extern optreden betreffen de nieuwe overeenkomst tussen de EU en Rusland (21),

               —

               gezien artikel 97 van zijn Reglement,

               —

               gezien de aanbeveling van de Commissie buitenlandse zaken (A7-0248/2014),

               A.

               overwegende dat onafhankelijke Europese omroepen het publiek — in Europa en wereldwijd — een gezamenlijke visie bieden, de in de EU-Verdragen verankerde waarden steunen, zoals grondrechten en fundamentele vrijheden, met inbegrip van de vrijheid van meningsuiting, en pluriformiteit, onafhankelijk denken, culturele verscheidenheid, pluraliteit van opinies, tolerantie en respect bevorderen, zowel binnen de EU als in haar externe betrekkingen;

               B.

               overwegende dat elke bedreiging voor de onafhankelijkheid van media, al dan niet door overheidsinmenging, intimidatie van journalisten, een gebrek aan doorzichtigheid van de eigendomsstructuren of doorslaggevende commerciële belangen, schadelijk is voor de algemene toestand van de mediavrijheid en het pluralisme in een land;

               C.

               overwegende dat regeringen als eerste verantwoordelijk zijn voor het garanderen en beschermen van de vrijheid van meningsuiting en van de media, onverminderd de rol van de EU bij het toezicht op de toepassing van artikel 11 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, wanneer de lidstaten het EU-recht ten uitvoer leggen; overwegende dat in het EU-recht, en met name in het aan het VEU gehechte Protocol nr. 29, verankerd is dat het publieke-omroepstelsel in de lidstaten rechtstreeks verband houdt met de democratische, maatschappelijke en culturele behoeften van iedere samenleving en met de noodzaak pluralisme in de media te behouden;

               D.

               overwegende dat radio- en televisieomroepen, die in toenemende mate worden aangevuld door onlinemediadiensten, doeltreffende en kostenefficiënte middelen vormen om het publiek in Europa en derde landen te bereiken en voor de meeste burgers binnen en buiten de EU de belangrijkste bron van informatie zijn;

               E.

               overwegende dat nieuwe digitale en onlinemediaplatforms hebben bijgedragen tot grotere diversiteit en pluralisme en bijzonder belangrijk zijn in landen waar de toegang tot meer traditionele informatiebronnen beperkt is;

               F.

               overwegende dat de internationaal uitzendende Europese omroepen een belangrijke rol kunnen spelen bij het verspreiden van de waarden van democratie, mediavrijheid en mensenrechten in de hele wereld, bij het belichten van de diverse nationale percepties, het informeren over EU-beleid en bij het verstrekken van betrouwbare en hoogwaardige informatie vanuit een Europees perspectief aan het publiek, in het bijzonder door middel van een vastberaden en onverschrokken inzet voor journalistieke objectiviteit;

               G.

               overwegende dat uitzenden met het oog op democratisering en de bevordering van mensenrechten in derde landen niet expliciet onder de taken van het EU-mediabeleid valt;

               H.

               overwegende dat er een samenhangende Europese omroepstrategie in de externe betrekkingen van de EU moet worden vastgesteld om de onderliggende waarden van de EU en haar doelstellingen als mondiale speler te bevorderen en om het debat vorm te geven en te zorgen voor inzicht in de vraagstukken van het buitenlands beleid;

               I.

               overwegende dat de aanvangsfinanciering van de EU voor „European Radio for Belarus” en de doorlopende ondersteuning op projectbasis van onafhankelijke omroepen in derde landen een goed voorbeeld zijn van de bevordering van de vrijheid van meningsuiting en van andere fundamentele rechten en vrijheden in het kader van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid (GBVB);

               J.

               overwegende dat de oprichting van een wereldwijde Europese radiodienst zeer nuttig zou kunnen zijn als omvattend instrument voor de externe betrekkingen van de EU en de bevordering van universele democratische waarden en mensenrechten; overwegende dat het gebruik van onlinetechnologieën een dergelijk initiatief kan vergemakkelijken;

               K.

               overwegende dat de EU de internationale nieuwszender Euronews ondersteunt, die in 13 talen uitzendt, door 53 % van de wereldbevolking wordt begrepen, in 155 landen 410 miljoen huishoudens bereikt, over wereldwijde satellietdekking beschikt, wat betreft potentiële kijkers en luisteraars de leidende zender is in Europa en de belangrijkste niet-Arabische nieuwszender in Arabische landen en in Afrika bezuiden de Sahara, en wereldwijd kosteloos toegankelijk is op mobiele apparatuur van uiteenlopende aard;

               L.

               overwegende dat de EU sinds 2005 een dienstverleningscontract met Euronews heeft, en het voorziet van een basisfinanciering van 5 miljoen euro per jaar om een aantal programma's over Europese aangelegenheden te produceren en uit te zenden; overwegende dat in 2007 en 2009 nog twee dienstverleningscontracten zijn gesloten voor 5 miljoen euro per jaar gedurende vijf jaar voor Euronews-uitzendingen in respectievelijk het Arabisch en het Farsi; overwegende dat in december 210 de EU en Euronews een meerjarige kaderpartnerschapsovereenkomst hebben gesloten; overwegende dat voor 2013 de financiële bijdrage van de Commissie aan Euronews is vastgesteld bij Commissiebesluit van 8 mei 2013„concerning the adoption of the amended 2013 work programme in the field of communication, serving as a financing decision” (C(2013)2631); overwegende dat de geraamde inkomsten van Euronews in 2014 voor 9 % bestaan uit de licentiebedragen van de aandeelhouders, voor 49 % uit commerciële winst en voor 42 % uit financiering van de Commissie en verschillende van haar DG's;

               M.

               overwegende dat redactionele onafhankelijkheid van alle politieke inmenging, samen met onpartijdigheid, diversiteit en de eerbiediging van de kijkers, kernaspecten zijn van de jaarlijkse verklaring van Euronews aan de kijkers (22);

               N.

               overwegende dat de Commissie in 2009 het kerncontract van Euronews heeft geëvalueerd, en dat daarbij is gebleken dat Euronews een unieke en kosteneffectieve pan-Europese nieuwsleverancier is die in Europa meer kijkers bereikt dan de andere internationale nieuwszenders (23);

               1.

               beveelt de Raad, de Commissie en de Europese Dienst voor extern optreden aan:

                           (a)

                           het belang te onderkennen van vrije Europese media en met name van financieel duurzame en onafhankelijke publieke omroepen om democratische waarden van de EU te bevorderen en het publiek te informeren over beleid en doelstellingen in het kader van het GBVB, met name door het inzicht in de vraagstukken die Europa verenigen en verdelen te vergroten en om de Europese burgers wat betreft het begrip van het buitenlands beleid dichter bij elkaar te brengen;

                           (b)

                           een coherente en solide EU-strategie betreffende omroepen vast te stellen in het kader van de externe betrekkingen van de EU, om aldus de vrijheid van meningsuiting en de pluriformiteit van de media te bevorderen en democratie en mensenrechten in Europa en in derde landen te versterken, en deze omroepstrategie tot een integraal instrument van het GBVB te maken;

                           (c)

                           een specifieke aanpak voor Europese omroepen vast te stellen als onderdeel van deze strategie, onverminderd de onafhankelijkheid van de media en de bevoegdheid van de lidstaten om de opdracht van de publieke omroep toe te kennen, te bepalen en te organiseren, die;

                                       (i)

                                       een gunstig medialandschap in derde landen voor de ontwikkeling van onafhankelijke en professionele omroepen bevorderen;

                                       (ii)

                                       internationaal uitzendende Europese omroepen aanmoedigt om:

                                                   —

                                                   in een pluralistische en competitieve mediaomgeving te opereren — met directe toegang tot actueel nieuws uit de eerste hand, de capaciteit gebruik te maken van de voordelen van de laatste technologieën en door voorop te lopen in de digitale revolutie — en een authentieke en gevarieerde inhoud te creëren;

                                                   —

                                                   redactioneel onafhankelijk te zijn;

                                                   —

                                                   een omroephandvest na te leven, om de accurate en objectieve berichtgeving en een evenwichtige en alomvattende weergave van de diversiteit van de EU en de lidstaten te waarborgen, en zich te houden aan een journalistieke code, met speciale aandacht voor beleid dat erop is gericht journalistieke onafhankelijkheid, nauwkeurigheid en evenwichtigheid te waarborgen, om hun eigen gedragscodes en een redactiebeleid vast te stellen;

                                                   —

                                                   een platform te bieden voor de uitwisseling van meningen en debat met betrekking tot sociaal en/of politiek relevante onderwerpen, om aldus de leiding te nemen in en vorm te geven aan het debat vanuit een Europees perspectief dankzij een uitgebreid netwerk van correspondenten en de interesse en participatie van het publiek te prikkelen;

                                                   —

                                                   de diverse methoden te gebruiken om nieuws en opinieprogramma’s uit te zenden, met inbegrip van tv, radio, het internet, online-uitzenddiensten, de sociale media en mobiele platforms, teneinde een zo breed mogelijk publiek buiten de EU te bereiken;

                                                   —

                                                   op passende wijze de diversiteit van opinies en contexten in de EU te weerspiegelen, met inbegrip van de opinies en de realiteiten van de nieuwere lidstaten;

                                                   —

                                                   opleidingen te verzorgen aan toekomstige toonaangevende Europese en niet-Europese journalisten;

                                                   —

                                                   niet te schromen ernstige onderwerpen grondig te behandelen, waarbij de objectieve werkelijkheid vanuit meerdere perspectieven getoond wordt;

                           (d)

                           in overweging te nemen dat Euronews, met zijn brede netwerk van nationale omroepen en zijn brede verspreiding, de potentie heeft een belangrijke rol te spelen in het medialandschap en bij de bevordering van het debat over Europa, waaronder in derde landen; echter eveneens te onderkennen dat Euronews, om een dergelijke rol te spelen:

                                       (i)

                                       over de middelen moet beschikken om in verschillende talen te blijven uitzenden, waaronder in niet-Europese talen;

                                       (ii)

                                       moet blijven streven naar het handhaven en versterken van zijn redactionele onafhankelijkheid;

                                       (iii)

                                       over de middelen moet beschikken om de scholings- en opleidingsmogelijkheden voor journalisten in verband met Europese vraagstukken te bevorderen, en opleidingen aan externe journalisten moet blijven bieden, in het bijzonder via zijn project Euronews Network;

                                       (iv)

                                       financieel en structureel verder moet worden versterkt om te kunnen presteren op een niveau dat vergelijkbaar is met dat van mondiale nieuwszenders;

                                       (v)

                                       op zijn website een overzicht dient te publiceren van zijn inkomsten om transparantie ten aanzien van de activiteiten te bieden;

                           (e)

                           EU-financiering op projectbasis voor externe hulp te verstrekken aan die omroepen die reeds voldoen aan en werken volgens de hoogste normen van journalistieke onafhankelijkheid, nauwkeurigheid en evenwichtigheid en die de waarden van de EU bevorderen, en aan projecten die omroepen met een achterstand ten aanzien van de onafhankelijkheid, nauwkeurigheid en duurzaamheid in staat stellen om aan die normen te voldoen, daarbij rekening houdend met het feit dat de beoordeling van prestaties op grond van meetbare criteria een absolute voorwaarde voor verdere financiering moet zijn;

                           (f)

                           op EU-niveau een reflectieproces op gang te brengen met als doel om een mondiale Europese radiodienst op te richten;

                           (g)

                           beperkingen van de mediavrijheid stelselmatig aan bod te laten komen in alle bilaterale bijeenkomsten met de betrokken derde landen teneinde de impact van de voorgestelde EU-omroepstrategie in de externe betrekkingen van de EU te maximaliseren;

                           (h)

                           de lidstaten bewust te maken van het belang van de omroepen voor de externe betrekkingen van de EU en te zoeken naar manieren om de voorgestelde EU-strategie in overeenstemming te brengen met de acties en de strategieën van de lidstaten op dit terrein om de samenhang te vergroten;

                           (i)

                           te werken aan een gunstig medialandschap in derde landen en aan de ontwikkeling van onafhankelijke en professionele omroepen;

                           (j)

                           snel te reageren wanneer het satellietsignaal van internationaal uitzendende Europese omroepen in derde landen wordt verstoord en wanneer regeringen van derde landen de doorgifte van Europese media opschorten;

               2.

               verzoekt zijn Voorzitter deze aanbeveling te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, en de Europese Dienst voor extern optreden, alsmede — ter informatie — aan de lidstaten.

      (1)  Document 11855/2012 van de Raad.

      (2)  PB C 99 E van 3.4.2012, blz. 50.

      (3)  PB L 95 van 15.4.2010, blz. 1.

      (4)  PB C 377 E van 7.12.2012, blz. 135.

      (5)  Aangenomen teksten, P7_TA(2012)0470.

      (6)  Aangenomen teksten, P7_TA(2013)0274.

      (7)  Aangenomen teksten, P7_TA(2013)0453.

      (8)  Aangenomen teksten, P7_TA(2013)0575.

      (9)  Aangenomen teksten, P7_TA(2012)0453.

      (10)  Aangenomen teksten, P7_TA(2013)0596.

      (11)  Aangenomen teksten, P7_TA(2014)0102.

      (12)  Aangenomen teksten, P7_TA(2014)0103.

      (13)  Aangenomen teksten, P7_TA(2014)0041.

      (14)  Aangenomen teksten, P7_TA(2014)0040.

      (15)  Aangenomen teksten, P7_TA(2014)0104.

      (16)  Aangenomen teksten, P7_TA(2014)0039.

      (17)  Aangenomen teksten, P7_TA(2014)0235.

      (18)  Aangenomen teksten, P7_TA(2013)0446.

      (19)  Aangenomen teksten, P7_TA(2013)0224.

      (20)  Aangenomen teksten, P7_TA(2013)0097.

      (21)  Aangenomen teksten, P7_TA(2012)0505.

      (22)  http://www.euronews.com/services-ue/

      (23)  http://www.europarl.europa.eu/sides/getAllAnswers.do?reference=E-2010-3324


               30.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 408/43

         P7_TA(2014)0258
   Gemeenschappelijke visumbeperkingen voor Russische functionarissen die betrokken zijn bij de zaak Magnitski
   Aanbeveling van het Europees Parlement aan de Raad van 2 april 2014 over de instelling van gemeenschappelijke visumbeperkingen voor Russische functionarissen die betrokken zijn bij de zaak-Magnitski (2014/2016(INI))
   (2017/C 408/06)

      Het Europees Parlement,

               —

               gezien artikel 215 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

               —

               gezien de ontwerpaanbeveling aan de Raad, ingediend door Guy Verhofstadt en Kristiina Ojuland, namens de ALDE-Fractie, over de instelling van gemeenschappelijke visumbeperkingen voor Russische functionarissen die betrokken zijn bij de zaak-Magnitski (B7-0473/2013),

               —

               gezien zijn aanbeveling van 2 februari 2012 aan de Raad over een consistent beleid ten aanzien van regimes waartegen de EU restrictieve maatregelen heeft vastgesteld (1),

               —

               gezien zijn aanbeveling aan de Raad van 23 oktober 2012 over de instelling van gemeenschappelijke visumbeperkingen voor Russische functionarissen die betrokken zijn bij de zaak-Magnitski (2),

               —

               gezien de verklaring van de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid (VV/HV) Catherine Ashton van 20 maart 2013 over de zaak-Magnitski in de Russische Federatie,

               —

               gezien de verklaring van de woordvoerder van VV/HV Catherine Ashton van 12 juli 2013 over de zaak van Sergej Magnitski,

               —

               gezien de resolutie en de aanbeveling van de parlementaire vergadering van de Raad van Europa van 28 januari 2014 betreffende het weigeren van strafvrijstelling voor de moordenaars van Sergej Magnitski,

               —

               gezien de besluiten van de Verenigde Staten om reisbeperkingen op te leggen aan een aantal functionarissen die betrokken zijn bij de zaak-Magnitski, en soortgelijke overwegingen in een aantal andere landen,

               —

               gezien zijn resolutie van 11 december 2013 over het jaarverslag inzake mensenrechten en democratie in de wereld in 2012 en het beleid van de Europese Unie ter zake (3),

               —

               gezien artikel 121, lid 3, van zijn Reglement,

               —

               gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken (A7-0215/2014),

               A.

               overwegende dat de arrestatie van Sergej Magnitski en zijn latere overlijden in gevangenschap een goed gedocumenteerd en belangrijk voorbeeld is van de minachting voor de mensenrechten en fundamentele vrijheden in Rusland, twijfel heeft gezaaid over de onafhankelijkheid en onpartijdigheid van de Russische gerechtelijke instanties, en herinnert aan de vele gedocumenteerde tekortkomingen bij de eerbiediging van de rechtsstaat in Rusland;

               B.

               overwegende dat twee onafhankelijke onderzoeken, respectievelijk uitgevoerd door de openbare commissie voor toezicht op de eerbiediging van de mensenrechten in detentiecentra in Moskou en door de Russische presidentiële raad voor de ontwikkeling van het maatschappelijk middenveld en de mensenrechten, hebben aangetoond dat Sergej Magnitski is blootgesteld aan inhumane omstandigheden, opzettelijke verwaarlozing en foltering;

               C.

               overwegende dat Rusland, als lid van verschillende internationale organisaties zoals de Raad van Europa, de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa en de Verenigde Naties, zich ertoe verbonden heeft de mensenrechten, fundamentele vrijheden en de rechtsstaat te verdedigen en te bevorderen; overwegende dat de Europese Unie herhaaldelijk aanvullende bijstand en expertise heeft aangeboden om Rusland te helpen met de modernisering en de naleving van zijn constitutionele en juridische stelsel, overeenkomstig de normen van de Raad van Europa;

               D.

               overwegende dat er steeds meer behoefte bestaat aan een krachtig, coherent en omvattend beleid van de EU ten aanzien van Rusland, dat door alle lidstaten wordt ondersteund, en waarin hulp en bijstand worden aangeboden op basis van eerlijke, stevige kritiek en, zo nodig, ook sancties en restrictieve maatregelen worden opgelegd;

               E.

               overwegende dat visumbeperkingen en andere restrictieve maatregelen op zich geen traditionele rechterlijke sancties zijn, maar wel een politiek signaal vormen waarmee de EU haar zorgen aan een breder publiek kenbaar maakt, en als zodanig een noodzakelijk en legitiem instrument in het kader van het buitenlands beleid blijven;

               F.

               overwegende dat de hoge vertegenwoordiger deze kwestie niet op de agenda van de Raad Buitenlandse zaken heeft geplaatst; overwegende dat geen officieel gevolg is gegeven aan de aanbeveling van het Europees Parlement van 26 oktober 2012;

               1.

               beveelt de Raad het volgende aan:

                           a)

                           een gemeenschappelijke EU-lijst op te stellen van de functionarissen die verantwoordelijk zijn voor de dood van Sergej Magnitski, voor de doofpotactie bij justitie daarna en voor de nog steeds aanhoudende pesterijen jegens zijn moeder en weduwe,

                           b)

                           ten aanzien van deze functionarissen een voor de gehele Unie geldend visumverbod uit te spreken en toe te passen en eventuele financiële activa die zij of hun naaste familie in de EU bezitten, te bevriezen,

                           c)

                           een regelmatige herziening van de voorgestelde lijst met visumverboden mogelijk te maken,

                           d)

                           ingevolge de „Sergei Magnitsky Rule of Law Accountability Act” van 2012 onder meer de volgende Russische burgers op te nemen op een voor de gehele Unie geldende lijst met visumverboden en beslag te leggen op alle eventuele financiële activa die zij in de EU bezitten:
                           ALISOV, Igor, geboren op 11 maart 1968;
                           DROGANOV, Aleksej, geboren op 11 oktober 1975;
                           JEGOROVA, Olga, geboren op 29 juni 1955;
                           GAUS, Aleksandra, geboren op 29 maart 1975;
                           GERASIMOVA, Anastasia, geboren op 22 januari 1982;
                           GRIN, Viktor, geboren op 1 januari 1951;
                           KARPOV, Pavel, geboren op 27 augustus 1977;
                           CHIMINA, Jelena, geboren op 11 februari 1953;
                           KLYUEV, Dmitri, geboren op 10 augustus 1967;
                           KOMNOV, Dmitri, geboren op 17 mei 1977;
                           KRIVOROETSJKO, Aleksej (of Alex), geboren op 25 augustus 1977;
                           KOEZNETSOV, Artem (of Artjom), geboren op 28 februari 1975;
                           LOGOENOV, Oleg, geboren op 4 februari 1962;
                           MAJOROVA, Joelja, geboren op 23 april 1979;
                           PAVLOV, Andrej, geboren op 7 augustus 1977;
                           PETSJEGIN, Andrej, geboren op 24 september 1965;
                           PODOPRIGOROV, Sergej, geboren op 8 januari 1974;
                           PONOMARJOV, Konstantin, geboren op 14 augustus 1971;
                           PROKOPENKO, Ivan Pavlovitsj, geboren op 28 september 1973;
                           REZNITSJENKO, Michail, geboren op 20 februari 1985;
                           SAPOENOVA, Marina, geboren op 19 juni 1971;
                           SJOEPOLOVSKI, Michail, geboren op 28 september 1983;
                           SILTSJENKO, Oleg, geboren op 25 juni 1977;
                           STASJINA, Jelena (of Helen), geboren op 5 november 1963;
                           STEPANOVA, Olga, geboren op 29 juli 1962;
                           STROITELEV, Denis, geboren op 23 januari 1973;
                           TAGIEV, Fichret, geboren op 3 april 1962;
                           TOLTSJINSKI, Dmitri, geboren op 11 mei 1982;
                           OECHNALJOVA (of OECHNALJOV), Svetlana (of Svetlana V.), geboren op 14 maart 1973;
                           OERZJOEMTSEV, Oleg, geboren op 22 oktober 1968;
                           VINOGRADOVA, Natalia, geboren op 16 juni 1973;
                           VORONIN, Viktor, geboren op 11 februari 1958;

                           e)

                           Rusland aan te sporen een geloofwaardig, grondig en onafhankelijk onderzoek in te stellen naar het overlijden van Sergej Magnitski in voorarrest, en degenen die hiervoor verantwoordelijk zijn voor de rechter te brengen;

                           f)

                           er bij Rusland op aan te dringen de postume rechtszaak tegen Sergej Magnitski te seponeren en zijn moeder en weduwe niet langer onder druk te zetten om aan deze procesgang deel te nemen;

               2.

               verzoekt zijn Voorzitter deze aanbeveling te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen van de lidstaten en het parlement en de regering van Rusland.

      (1)  PB C 239 E van 20.8.2013, blz. 11.

      (2)  PB C 68 E van 7.3.2014, blz. 13.

      (3)  Aangenomen teksten, P7_TA(2013)0575.


title: Aanbeveling van de Raad van 20 november 2017 over het volgen van afgestudeerden (Voor de EER relevante tekst. )

text:
               9.12.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 423/1

         AANBEVELING VAN DE RAAD
   van 20 november 2017
   over het volgen van afgestudeerden
   (Voor de EER relevante tekst)
   (2017/C 423/01)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name de artikelen 165 en 166,
   Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De inzetbaarheid op de arbeidsmarkt van afgestudeerden die onderwijs en opleiding verlaten, is in veel lidstaten een punt van zorg, met name doordat de arbeidsparticipatie van pas afgestudeerden in het hoger onderwijs in de Unie na de financiële crisis van 2008 niet volledig is hersteld (1) en de werkgelegenheidssituatie van afgestudeerden van beroepsonderwijs- en beroepsopleidingsprogramma’s van lidstaat tot lidstaat verschilt.

               (2)

               Derhalve werden de lidstaten in de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten voor 2015 (2) aangemoedigd om in samenwerking met de sociale partners de productiviteit en inzetbaarheid te bevorderen door te zorgen voor voldoende relevante kennis, vaardigheden en competenties.

               (3)

               Om die doelstelling te verwezenlijken is kwaliteitsvolle informatie over wat afgestudeerden doen nadat ze hun kwalificatie hebben behaald of onderwijs en opleiding hebben verlaten essentieel, niet alleen om te begrijpen waarom afgestudeerden in bepaalde regio’s en economische sectoren of afgestudeerden van bepaalde studierichtingen in het hoger onderwijs of in beroepsonderwijs en -opleiding problemen op het gebied van inzetbaarheid op de arbeidsmarkt ondervinden, maar ook om daar oplossingen voor aan te dragen. De waarde van dergelijke informatie wordt zowel in de normen en richtsnoeren voor kwaliteitsborging in de Europese ruimte voor hoger onderwijs (ESG) (3) als in het Europees referentiekader voor kwaliteitsborging in beroepsonderwijs en -opleiding (EQAVET) (4) onderstreept.

               (4)

               Aangezien de systemen voor het verzamelen, analyseren en benutten van gegevens over de resultaten voor afgestudeerden in het hoger onderwijs en in beroepsonderwijs en -opleiding in veel delen van de Unie niet goed ontwikkeld zijn, is er evenwel behoefte aan betere informatie op basis waarvan studenten weloverwogen studiekeuzes kunnen maken, of op basis waarvan onderwijsprogramma’s of overheidsbeleid kunnen worden uitgestippeld.

               (5)

               De overgang naar de arbeidsmarkt wordt bovendien grotendeels bepaald door de economische context, het niveau van de kwalificatie en de studierichting. Ook sociaal-demografische factoren en de sociaal-economische achtergrond van de familie zijn van invloed (5). Daarom is het verzamelen van gegevens over het effect van deze uiteenlopende factoren van groot belang om het probleem grondig aan te pakken.

               (6)

               Hoewel veel lidstaten systemen voor het volgen van afgestudeerden ontwikkelen, is de uitwisseling van kennis, goede praktijken en wederzijds leren beperkt.

               (7)

               Aangezien de bestaande vergelijkbare gegevens een beperkte reikwijdte hebben en gegevens die op nationaal niveau worden verzameld niet vergelijkbaar zijn met die van andere lidstaten, is het moeilijk conclusies te trekken uit verschillen in trends en resultaten in verschillende landen en regio’s.

               (8)

               Uit de resultaten van de openbare raadpleging (6) over de agenda van de Unie voor de modernisering van het hoger onderwijs bleek dat de vrees bestaat dat het hoger onderwijs niet voorziet in de kennis, vaardigheden en competenties die afgestudeerden nodig hebben om te gedijen in een snel veranderend onderwijs- en werkgelegenheidsklimaat, en dat in sommige lidstaten het aanbod aan vaardigheden nog steeds slecht op de vraag is afgestemd.

               (9)

               De lidstaten pleiten voor maatregelen op EU-niveau om de informatiestroom over de inzetbaarheid, de slechte afstemming van het aanbod aan vaardigheden op de vraag en de behoeften van de arbeidsmarkt te verbeteren. Met name wordt in het gezamenlijk verslag 2015 van de Raad en de Commissie over de uitvoering van het strategisch kader voor Europese samenwerking op het gebied van onderwijs en opleiding (ET 2020) (7) voorgesteld de relevantie van het hoger onderwijs voor de arbeidsmarkt en de samenleving te propageren, onder meer via betere informatie over en voorspellingen van de arbeidsmarktbehoeften en -resultaten, bijvoorbeeld door het volgen van de loopbanen van afgestudeerden.

               (10)

               In de conclusies van Riga van 2015 over een nieuwe reeks doelstellingen voor de middellange termijn op het gebied van beroepsonderwijs en -opleiding voor de periode 2015-2020 hebben de lidstaten ook toegezegd voor permanente informatie- en feedbackloops te zullen zorgen door onder meer gegevens over de inzetbaarheid op de arbeidsmarkt van afgestudeerden in beroepsonderwijs en -opleiding en een combinatie van gegevens over leren, toetreding tot de arbeidsmarkt en loopbanen te gebruiken, en de actoren op nationaal niveau beter in staat te stellen gegevens over afgestudeerden te gebruiken om curricula, beroepsprofielen en de inhoud van kwalificaties in beroepsonderwijs en -opleiding aan nieuwe economische en technische vereisten aan te passen.

               (11)

               Vervolgens hebben de lidstaten in de resolutie betreffende het bevorderen van sociaal-economische ontwikkeling en inclusiviteit in de EU via het onderwijs: de bijdrage van onderwijs en opleiding aan het Europees semester 2016 (8) benadrukt dat het van belang is dat discrepanties tussen de vraag naar en het aanbod van vaardigheden en tekorten aan bepaalde vaardigheden met prioriteit moeten worden aangepakt.

               (12)

               Hierbij werd voortgebouwd op eerdere bijdragen. De lidstaten stemden er in de conclusies van de Raad over ondernemerschap in onderwijs en opleiding van 2014 (9) mee in bij het beoordelen van de kwaliteit en de doeltreffendheid van onderwijs en opleiding over ondernemerschap waar mogelijk gebruik te maken van gegevens op basis van het volgen van afgestudeerden.

               (13)

               In 2013 kwamen de lidstaten in de conclusies van de Raad over de sociale dimensie van hoger onderwijs (10) overeen de verstrekking van informatie over mogelijkheden en resultaten op het gebied van onderwijs en de arbeidsmarkt te faciliteren.

               (14)

               De lidstaten stemden er in de conclusies van de Raad betreffende de inzetbaarheid van afgestudeerden (11) van 2012 ook mee in om een benchmark vast te stellen — namelijk dat uiterlijk 2020 het percentage afgestudeerden met een baan (20- tot en met 34-jarigen) die het onderwijs niet langer dan drie jaar vóór het referentiejaar hebben verlaten, 82 % moet bedragen — en om het percentage afgestudeerden met een baan te monitoren met het oog op versterking van de empirische basis voor beleidsontwikkeling op het raakvlak van onderwijs en opleiding en werk, terwijl de lidstaten en de Commissie overeenkwamen kwalitatieve informatie en goede praktijken te verzamelen als aanvulling op de kwantitatieve monitoring en ter versterking van het fundament voor beleidsvorming op empirische basis.

               (15)

               De Europese Commissie heeft daarom in de mededeling over een nieuwe agenda voor vaardigheden voor Europa (12) prioriteit gegeven aan het verbeteren van de kennis en informatie over vaardigheden voor betere loopbaankeuzes door een initiatief voor het volgen van afgestudeerden van het tertiair onderwijs voor te stellen om de lidstaten te helpen de informatie over de overgang van afgestudeerden naar de arbeidsmarkt te verbeteren. In dit verband vormt de aanpak in deze aanbeveling een aanvulling op de initiatieven van de lidstaten, en toezeggingen zijn van vrijwillige aard.

         BEVEELT DE LIDSTATEN AAN:
   Overeenkomstig de toepasselijke nationale en uniale wetgeving, met name Richtlijn 95/46/EG betreffende de bescherming van persoonsgegevens (13), de beschikbare bronnen en de nationale omstandigheden, en in nauwe samenwerking met alle relevante belanghebbenden:

               1.

               De beschikbaarheid en kwaliteit van de gegevens over de activiteiten van afgestudeerden (14) — en waar passend van personen die het hoger onderwijs en het beroepsonderwijs en de beroepsopleiding zonder diploma hebben verlaten — te verbeteren, onder andere door tussen nu en 2020 vorderingen te maken met het opzetten van systemen voor het volgen van afgestudeerden, die kunnen voorzien in:

                           a)

                           het verzamelen van relevante geanonimiseerde administratieve statistische gegevens uit databanken met betrekking tot onderwijs, belastingen, bevolking en sociale zekerheid;

                           b)

                           het ontwikkelen van longitudinale enquêtes voor afgestudeerden op het niveau van het onderwijsstelsel en, waar passend, de onderwijsinstelling, gezien het belang van kwalitatieve gegevens over de overgang van personen naar de arbeidsmarkt of naar vervolgonderwijs of -opleiding, en hun latere loopbaantraject, en

                           c)

                           de mogelijkheid voor overheden om gegevens afkomstig van verschillende bronnen geanonimiseerd aan elkaar te koppelen om een samengesteld beeld van de resultaten van afgestudeerden te creëren.

      Inhoud van de te verzamelen gegevens

               2.

               Gelet op de ambitie achter deze aanbeveling van de Raad om de vergelijkbaarheid van gegevens te verbeteren, moeten de lidstaten gegevens verzamelen op de volgende gebieden:

                           a)

                           sociaal-biografische en sociaal-economische informatie

                           b)

                           informatie over onderwijs en opleiding

                           c)

                           informatie over werk of vervolgonderwijs en -opleiding

                           d)

                           relevantie van onderwijs en opleiding voor werkgelegenheid of een leven lang leren

                           e)

                           loopbaanontwikkeling

      Longitudinale enquêtes voor afgestudeerden

               3.

               Een hoge, representatieve en continue respons op longitudinale enquêtes voor afgestudeerden te bevorderen, alsmede, wanneer mogelijk, het volgen van afgestudeerden die zijn gemigreerd vanwege onderwijs en opleiding of na voltooiing van hun onderwijs en opleiding.

      Europese samenwerking

               4.

               Deel te nemen aan een netwerk van deskundigen dat samenwerking en wederzijds leren tussen de lidstaten bevordert wat betreft volgsystemen en de verdere ontwikkeling ervan. Dit netwerk zal onderzoek doen naar mogelijkheden voor het ontwikkelen van vergelijkbare gegevens en gemeenschappelijke definities, als bedoeld in punt 2. Met betrekking tot longitudinale enquêtes als bedoeld in de punten 3 en 9 zal het netwerk onderzoek doen naar de mogelijkheden voor het ontwikkelen van gemeenschappelijke beginselen, de optimale frequentie en de manier waarop gemigreerde afgestudeerden kunnen worden gevolgd.

               5.

               Dit netwerk moet in overeenstemming met de bestaande bestuursstructuren voor samenwerking binnen het ET 2020-kader worden opgezet, zonder vooruit te lopen op eventuele nieuwe structuren die erop kunnen volgen.

      Verspreiding en benutting van resultaten

               6.

               Stappen te ondernemen om te zorgen voor de tijdige, regelmatige en brede verspreiding en benutting van de resultaten van de analyse op basis van het volgen van afgestudeerden, met het doel:

                           a)

                           de loopbaanbegeleiding voor toekomstige studenten, huidige studenten en afgestudeerden te versterken;

                           b)

                           het ontwerpen en actualiseren van curricula te bevorderen om de verwerving van relevante vaardigheden en de inzetbaarheid van afgestudeerden te verbeteren;

                           c)

                           de afstemming van het aanbod aan vaardigheden op de vraag te verbeteren om het concurrentievermogen en de innovatie op lokaal, regionaal en nationaal niveau te ondersteunen, en tekorten aan vaardigheden te verhelpen;

                           d)

                           voorbereidingen te treffen voor en prognoses te maken van de veranderende behoeften op het gebied van werkgelegenheid en onderwijs en op sociaal gebied; en

                           e)

                           bij te dragen tot beleidsontwikkeling op nationaal en Unie-niveau.

      Financiering

               7.

               De duurzaamheid van initiatieven voor het volgen van afgestudeerden te waarborgen door toereikende en meerjarige middelen toe te wijzen en, waar passend en overeenkomstig de bestaande middelen, de rechtsgrondslag en de voor de periode 2014-2020 vastgestelde prioriteiten gebruik te maken van nationale of Europese financieringsbronnen, zoals Erasmus+ of de Europese structuur- en investeringsfondsen, zonder vooruit te lopen op de onderhandelingen over het volgende meerjarig financieel kader.

      Rapportage

               8.

               Binnen twee jaar na de vaststelling van deze aanbeveling en daarna op gezette tijden evaluaties te maken en via het netwerk van deskundigen verslag aan de Commissie uit te brengen over de vorderingen met de implementatie van deze aanbeveling.

         BEVEELT DE COMMISSIE AAN:

               9.

               Te zorgen voor de ontwikkeling van een proeffase voor een Europese enquête voor afgestudeerden in het tertiair onderwijs (15), die de beschikbaarheid van vergelijkbare gegevens over de loopbaan van afgestudeerden en sociale resultaten beoogt te verbeteren, zulks rekening houdend met de resultaten van het Eurograduate-haalbaarheidsonderzoek (16) en de ervaringen van de lidstaten met hun systemen voor het volgen van afgestudeerden. Binnen drie jaar na de vaststelling van deze aanbeveling bij het netwerk van deskundigen een verslag in te dienen over de resultaten van deze proeffase. In geval van een succesvolle proeffase zal de Commissie de lidstaten raadplegen over de vraag of moet worden overgegaan tot een volledige implementatie van een Europese enquête voor afgestudeerden in het tertiair onderwijs.

               10.

               Op basis van goede praktijken zo nodig ondersteuning te bieden voor capaciteitsopbouw met het oog op het opzetten van systemen voor het volgen van afgestudeerden. In het geval van beroepsonderwijs en -opleiding zal dit onder meer een alomvattende inventarisatie in de lidstaten omvatten, waarbij aandacht wordt besteed aan de samenwerkingsmogelijkheden op Unieniveau en die kan dienen als basis voor het onderzoeken van de haalbaarheid van een Europese enquête voor afgestudeerden in beroepsonderwijs en -opleiding, indien dit noodzakelijk wordt geacht. In de context van capaciteitsopbouw zal ook ondersteuning worden geboden voor samenwerking tussen autoriteiten, verstrekkers van beroepsonderwijs en -opleidingen en begeleidingsdiensten met het oog op een betere beschikbaarheid, vergelijkbaarheid en betrouwbaarheid van gegevens op basis van het volgen van afgestudeerden.

               11.

               Wederzijds leren en de uitwisseling van beste praktijken te bevorderen, de samenwerking te versterken door het opzetten en ondersteunen van het netwerk van deskundigen, en samen te werken met andere relevante deskundigengroepen, internationale organisaties en EU-instellingen en -instanties.

               12.

               Ervoor te zorgen dat de resultaten van de analyse op basis van het volgen van afgestudeerden ter beschikking worden gesteld aan de lidstaten en belanghebbenden.

               13.

               Waar passend en overeenkomstig de voor de periode 2014-2020 voor Europese financieringsbronnen, zoals Erasmus+ of de Europese structuur- en investeringsfondsen vastgestelde financiële capaciteit, rechtsgrondslag, besluitvormingsprocedures en prioriteiten, het gebruik ervan te ondersteunen, zonder vooruit te lopen op de onderhandelingen over het volgende meerjarig financieel kader.

               14.

               Binnen vijf jaar na de vaststelling van deze aanbeveling aan de Raad verslag uit te brengen over de implementatie van de aanbeveling.

      Gedaan te Brussel, 20 november 2017.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         M. REPS

      (1)  COM(2015) 690 final.

      (2)  Besluit (EU) 2015/1848 van de Raad van 5 oktober 2015 betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten voor 2015 (PB L 268 van 15.10.2015, blz. 28).

      (3)  ISBN 952-5539-04-0.

      (4)  Aanbeveling van het Europees Parlement en de Raad van 18 juni 2009 tot vaststelling van een Europees referentiekader voor kwaliteitsborging in beroepsonderwijs en -opleiding (PB C 155 van 8.7.2009, blz. 1).

      (5)  Voor het effect van geslacht en migratieachtergrond op de overgang van school naar de arbeidsmarkt zie OESO/Europese Unie (2015), Indicators of Immigration Integration 2015 — Settling In, hoofdstuk 13.

      (6)  SWD(2016) 195 final.

      (7)  PB C 417 van 15.12.2015, blz. 25.

      (8)  Resolutie van de Raad en de vertegenwoordigers van de regeringen der lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, van 24 februari 2016 betreffende het bevorderen van sociaal-economische ontwikkeling en inclusiviteit in de EU via het onderwijs: de bijdrage van onderwijs en opleiding aan het Europees semester 2016 (PB C 105 van 19.3.2016, blz. 1).

      (9)  PB C 17 van 20.1.2015, blz. 2.

      (10)  PB C 168 van 14.6.2013, blz. 2.

      (11)  PB C 169 van 15.6.2012, blz. 11.

      (12)  COM(2016) 381 final.

      (13)  Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (PB L 281 van 23.11.1995, blz. 31).

      (14)  Voor de toepassing van deze aanbeveling van de Raad wordt onder „afgestudeerde” een persoon verstaan die een studierichting in hoger onderwijs of beroepsonderwijs en -opleiding heeft voltooid (EKK-niveau 4 en hoger). Er wordt evenwel onderkend dat sommige lidstaten beschikken over initiatieven om ook schoolverlaters te volgen.

      (15)  EKK-niveau 5 en hoger.

      (16)  Het Eurograduate-haalbaarheidsonderzoek heeft alleen betrekking op het hoger onderwijs.


               30.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 408/46

         P7_TA(2014)0259
   De 69e zitting van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties
   Aanbeveling van het Europees Parlement aan de Raad van 2 april 2014 over de 69e zitting van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties (2014/2017(INI))
   (2017/C 408/07)

      Het Europees Parlement,

               —

               gezien het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU) en met name de artikelen 21 en 34,

               —

               gezien de ontwerpaanbeveling aan de Raad over de 69e zitting van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties (AVVN), ingediend door Alexander Graf Lambsdorff namens de ALDE-Fractie (B7–0014/2014),

               —

               gezien de 68e zitting van de AVVN,

               —

               gezien zijn aanbeveling van 11 juni 2013 aan de Raad over de 68e zitting van de AVVN (1),

               —

               gezien de prioriteiten van de EU voor de 68e zitting van de AVVN, door de Raad vastgesteld op 24 juni 2013 (2),

               —

               gezien de resolutie van de AVVN van 3 mei 2011 over de deelname van de Europese Unie aan de werkzaamheden van de Verenigde Naties (3), en de resolutie van het Europees Parlement van 11 mei 2011 over de EU als wereldspeler: de rol van de EU in multilaterale organisaties (4),

               —

               gezien zijn resolutie van 25 november 2010 over het tienjarig bestaan van resolutie 1325 (2000) van de VN-Veiligheidsraad over vrouwen, vrede en veiligheid (5),

               —

               gezien zijn resolutie van 7 juli 2011 over het externe beleid van de EU ter bevordering van democratisering (6),

               —

               gezien resolutie 2106 van de VN-Veiligheidsraad van 24 juni 2013 over het opvoeren van de inspanningen tegen de straffeloosheid van plegers van seksueel geweld (7), en de eerdere resoluties daarover,

               —

               gezien zijn aanbeveling aan de Raad van 18 april 2013 over het VN-beginsel van „verantwoordelijkheid tot bescherming” (8),

               —

               gezien zijn resolutie van 8 oktober 2013 over corruptie in de publieke en de private sector: het effect op de mensenrechten in derde landen (9),

               —

               gezien zijn resolutie van 7 februari 2013 over de 22e zitting van de Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties (10),

               —

               gezien artikel 121, lid 3, en artikel 97 van zijn Reglement,

               —

               gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken en het advies van de Commissie ontwikkelingssamenwerking (A7-0250/2014),

               A.

               overwegende dat het streven naar een daadwerkelijk multilateralisme, met de Verenigde Naties als kernelement, intrinsiek deel uitmaakt van het externe beleid van de EU en berust op de overtuiging dat een doeltreffend multilateraal stelsel noodzakelijk is om gemeenschappelijke doelstellingen te verwezenlijken en de wereldwijde crises, uitdagingen en bedreigingen het hoofd te bieden;

               B.

               overwegende dat de EU en haar lidstaten samen de grootste financiële contribuant van het VN-stelsel zijn (gewone begroting, VN-fondsen en -programma's, en begroting voor vredeshandhaving);

               C.

               overwegende dat een solide en stabiel partnerschap tussen de EU en de VN van fundamenteel belang is voor het werk van de VN voor elk van de drie pijlers — vrede en veiligheid, mensenrechten en ontwikkeling — en tevens van essentieel belang is voor de rol van de EU als mondiale speler;

               D.

               overwegende dat mensenrechten en democratie fundamentele waarden van de EU en beginselen en doelstellingen voor het externe optreden van de EU zijn; overwegende dat de eerbiediging, de bevordering en de vrijwaring van de universaliteit en ondeelbaarheid van de mensenrechten hoekstenen zijn van de Europese eenheid en integriteit;

               E.

               overwegende dat de huidige emissiebanen volgens het verslag „Turn Down the Heat” van de Wereldbank waarschijnlijk zullen leiden tot een temperatuurstijging van 2 oC binnen twintig tot dertig jaar en van 4 oC tegen 2100; overwegende dat VN-secretaris-generaal Ban Ki-moon de staatshoofden heeft uitgenodigd voor de klimaattop in september 2014 teneinde duidelijke toezeggingen te doen voor verdere actie tegen klimaatverandering;

               F.

               overwegende dat de EU, als 's werelds belangrijkste donor, zowel de geïntensiveerde inspanningen ondersteunt om de deadline van 2015 inzake de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling te halen, als een gemeenschappelijke benadering voor armoedebestrijding en duurzame ontwikkeling voorstaat;

               G.

               overwegende dat het prioritaire thema van de 58e vergadering van de Commissie inzake de status van vrouwen zal bestaan uit de uitdagingen en realisaties met betrekking tot de tenuitvoerlegging van de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling voor vrouwen en meisjes;

               H.

               overwegende dat corruptie in de publieke en private sector zorgt voor ongelijkheden en discriminatie bij de gelijke toegang tot politieke, economische, sociale, culturele en burgerrechten en deze ongelijkheden en discriminatie verergert, en dat reeds is bewezen dat corruptie en mensenrechtenschendingen gepaard gaan met machtsmisbruik, een gebrek aan aflegging van verantwoording en diverse vormen van discriminatie;

               I.

               overwegende dat de ontwikkeling van het beginsel van de „verantwoordelijkheid tot bescherming” een belangrijke stap is op weg naar het voorkomen van en het anticiperen en reageren op genocide, oorlogsmisdaden, etnische zuiveringen en misdaden tegen de menselijkheid; overwegende dat dit beginsel zo consequent en uniform mogelijk moet worden toegepast;

               J.

               overwegende dat de ratificatie door de staten van beide Kampala-amendementen en het verlenen van bevoegdheid aan het Internationaal Strafhof voor het misdrijf van agressie er verder aan zullen bijdragen dat een einde wordt gemaakt aan de straffeloosheid van degenen die dit misdrijf hebben begaan;

               K.

               overwegende dat het in situaties waarin de „verantwoordelijkheid tot bescherming” wordt toegepast, uitermate belangrijk is het onderscheid te handhaven tussen het mandaat van militaire actoren en dat van humanitaire actoren om de perceptie van neutraliteit en onpartijdigheid van alle humanitaire actoren te bewaren en te voorkomen dat de doeltreffende verlening van steun en bijstand in gevaar wordt gebracht;

               1.

               beveelt de Raad het volgende aan:

         Mensenrechten, democratie en de rechtsstaat

               (a)

               zich actief in te zetten voor de specifieke follow-up en de uitvoering van de verklaring die op 24 september 2012 werd aangenomen tijdens de vergadering op hoog niveau inzake de rechtsstaat op nationaal en internationaal niveau, en na te gaan in hoeverre de rechtsstaat kan worden gekoppeld aan het lopende beraad over de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling voor de periode na 2015;

               (b)

               de internationale inspanningen op te voeren die erop gericht zijn te bereiken dat alle door VN-verdragen beschermde mensenrechten als universeel, ondeelbaar, van elkaar afhankelijk en met elkaar verbonden worden beschouwd en dat de eerbiediging ervan wordt afgedwongen; de inbedding van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden in alle aspecten van het werk van de VN te bevorderen;

               (c)

               het proces van de universele periodieke toetsing (Universal Periodic Review, UPR) proberen te versterken door aanbevelingen te integreren in zijn bilaterale en multilaterale dialogen met VN-leden, en met name de mensenrechtendialogen; een klimaat tot stand te brengen waarin ngo's in staat worden gesteld hun bijdrage te leveren aan de verschillende stadia van het UPR-proces;

               (d)

               de uitgebreide bijdrage van het maatschappelijk middenveld aan de verschillende mensenrechtenmechanismen van de VN, waaronder de verschillende stadia van het UPR-proces, te bevorderen; mogelijke gevallen van tegendruk of zelfs represailles ten aanzien van ngo's en maatschappelijke organisaties scherp in het oog te houden en steun te verlenen voor de capaciteitsopbouw van mensenrechteninstellingen;

               (e)

               opnieuw zijn volledige steun uit te spreken voor het Internationaal Strafhof en waakzaam te blijven voor pogingen om de legitimiteit, universaliteit en integriteit van het Statuut van Rome te ondermijnen; staten die nog geen partij zijn bij dit systeem op te roepen het Statuut spoedig te ondertekenen en te ratificeren; zich in te zetten voor de ratificatie van de Kampala-amendementen van 2010 met betrekking tot het misdrijf van agressie, mede door alle lidstaten;

               (f)

               actief campagne te voeren voor de bekrachtiging van het VN-Verdrag tegen corruptie en het VN-Verdrag tegen grensoverschrijdende georganiseerde misdaad door alle VN-leden; zich meer in te spannen om de onderhandelingen over een alomvattend verdrag over internationaal terrorisme af te ronden; steun te verlenen aan de aanwijzing van een speciale VN-rapporteur voor financiële criminaliteit, corruptie en mensenrechten;

               (g)

               de leden van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties op te roepen om van volledige transparantie van bedrijfsrapportage en de bestrijding van corruptie, witwassen van geld, belastingparadijzen en schadelijke belastingstructuren een doorslaggevende prioriteit te maken in de agenda's van internationale financiële en ontwikkelingsinstellingen;

               (h)

               te benadrukken dat vorderingen op het gebied van ontwikkeling niet duurzaam zullen zijn zonder goed beheer, verantwoording verschuldigde democratische instellingen en een rechtsstaat; ervoor te zorgen dat een duidelijk streven naar een democratisch bestuur in het nieuwe kader tot uiting komt;

               (i)

               de voorkoming van wreedheden en andere ernstige schendingen te bevorderen door de UNHRC om te vormen tot een mechanisme voor vroegtijdige waarschuwing en preventie in plaats van een zuiver reactief orgaan om verdere escalatie van mensenrechtenschendingen te voorkomen;

               (j)

               themaspecifieke initiatieven te ontplooien om de aansprakelijkheid voor mensenrechtenschendingen te bevorderen en actie te ondernemen op belangrijke zorgpunten in verband met de mensenrechten, onder meer met het oog op de afschaffing van de doodstraf en de bescherming van kwetsbare bevolkingsgroepen zoals kinderen, vrouwen, lesbiennes, homo's, biseksuelen, transgenders en interseksuelen (LGBTI) en inheemse volkeren;

               (k)

               de systematische schendingen van de mensenrechten in de Islamitische Republiek Iran te veroordelen;

      Foltering

               (l)

               opnieuw te wijzen op het belang van de strijd tegen foltering en andere vormen van mishandeling en op de prioriteit die de EU verleent aan deze kwestie, in het bijzonder met betrekking tot kinderen; het mandaat van de speciale rapporteur met drie jaar te verlengen en te zorgen voor een doeltreffende follow-up van eerdere resoluties over foltering; blijk te geven van gezamenlijke inzet voor de bestrijding van foltering en de ondersteuning van slachtoffers, met name door te blijven c.q. te gaan bijdragen aan het vrijwillig VN-fonds voor de slachtoffers van foltering en het speciale fonds dat krachtens het facultatieve protocol bij het Verdrag tegen foltering is ingesteld;

      Doodstraf

               (m)

               te blijven strijden tegen het gebruik van de doodstraf en zijn krachtige steun uit te spreken voor het moratorium, als een stap in de richting van afschaffing; zich te blijven inspannen voor wereldwijde afschaffing; landen waar de doodstraf nog steeds wordt toegepast dringend op te roepen om duidelijke en correcte cijfers over het aantal veroordelingen en terechtstellingen te publiceren;

      LGBTI-rechten

               (n)

               uiting te geven aan zijn bezorgdheid over de recente toename van discriminerende wetten en praktijken en gewelddaden tegen personen op grond van hun seksuele geaardheid en genderidentiteit; aan te sporen tot nauwlettend toezicht op de situatie in Nigeria en Uganda, waar nieuwe wetten een ernstige bedreiging vormen voor de vrijheid van seksuele minderheden; nogmaals zijn steun uit te spreken voor de aanhoudende werkzaamheden van de hoge commissaris voor de mensenrechten ter bestrijding van deze discriminerende wetten en praktijken, en voor de meer algemene werkzaamheden van de VN op dit vlak; te pleiten voor actieve deelname aan de strijd tegen pogingen om deze rechten te ondermijnen;

      Bewapende drones

               (o)

               de internationale inspanningen te ondersteunen ter bevordering van grotere transparantie en verantwoordingsplicht bij het gebruik van bewapende drones in overeenstemming met het vastgestelde internationale rechtskader, en het onderzoek naar doelgericht doden te blijven ondersteunen; bijstand te blijven verlenen aan het onderzoek naar doelgericht doden en gevolg te geven aan de aanbevelingen van de speciale rapporteurs van de VN voor buitengerechtelijke, standrechtelijke of willekeurige executies en terrorismebestrijding;

         Vrede en veiligheid

               (p)

               vredesafdwingende en vredeshandhavingsmissies te ondersteunen door zo nodig meer EU-steun (technische en financiële steun, uitrusting of EU-troepen) te verlenen, teneinde de VN te voorzien van doeltreffender de-escalatie-instrumenten;

               (q)

               ervoor te zorgen dat vredeshandhavingsmandaten in overeenstemming zijn met de langetermijnbehoeften wat betreft institutionele opbouw en ondersteuning van de democratie, en daarbij te kiezen voor een alomvattende benadering om de oorzaken van conflicten en fragiliteit aan te pakken;

               (r)

               samen te werken om de rol en het vermogen van regionale organisaties bij vredeshandhaving, conflictpreventie, civiel en militair crisisbeheer en conflictoplossing te versterken;

               (s)

               van alle partijen bij een gewapend conflict te verlangen dat zijn hun verplichtingen op grond van het internationaal recht nakomen, met inbegrip van onbelemmerde toegang voor humanitaire hulp;

               (t)

               te verzekeren dat het ontwikkelingskader voor na 2015 bijdraagt tot duurzame vrede door de belangrijkste oorzaken van conflicten aan te pakken, om een gunstig klimaat te scheppen voor ontwikkeling en eerbiediging van de rechten;

               (u)

               zich te concentreren op de strijd tegen het terrorisme, ongeacht of het gaat om staatsterrorisme of andere vormen van terrorisme;

               (v)

               ervoor te zorgen dat de VN-Conferentie over de totstandbrenging van een massavernietigingswapenvrije zone in het Midden-Oosten, die ondanks het besluit van de toetsingsconferentie van het non-proliferatieverdrag in 2010 niet zoals gepland in 2012 werd gehouden, in 2014 alsnog doorgaat;

               (w)

               de resoluties van de AVVN over wapens met verarmd uranium te ondersteunen en een gemeenschappelijk standpunt van de EU vast te stellen dat beter beantwoordt aan de herhaalde oproep van het Parlement voor een preventief wereldwijd moratorium en het bereiken van een mondiale consensus over de mogelijke gezondheidsriciso's voor de burgers, het complexe post-conflictbeheer en de financiële lasten ingevolge het gebruik ervan;

               (x)

               ervoor te zorgen dat bij de herziening van de VN-structuur voor vredesopbouw in 2015 een klemtoon komt te liggen op het beginsel van de verantwoordelijkheid tot bescherming en de rol van vrouwen bij vredesopbouw;

         Verantwoordelijkheid tot bescherming

               (y)

               ernaar te streven om van de verantwoordelijkheid tot bescherming een internationale norm te maken en tegelijk het delicate evenwicht tussen de rol van de betrokken staten en de internationale gemeenschap te bewaren, en daarbij het beginsel van conflictpreventie voor ogen te houden en ervan uit te gaan dat slechts in laatste instantie gebruik mag worden gemaakt van wapengeweld;

               (z)

               in dit verband ervoor te zorgen dat de verantwoordelijkheid om genocide en massale wreedheden te voorkomen of tegen te houden in de eerste plaats bij de betrokken staat berust, maar dat ook de internationale gemeenschap een rol te spelen heeft die het beroep op soevereiniteit te boven gaat;

               (aa)

               het sleutelbegrip uit te dragen dat preventie staat of valt met het toekennen van verantwoordelijkheid aan en het bevorderen van samenwerking tussen de betrokken staten en de internationale gemeenschap;

               (ab)

               er in samenwerking met alle internationale partners voor te zorgen dat de eventuele verdere ontwikkeling van de verantwoordelijkheid tot bescherming volledig voldoet aan en strookt met het internationale humanitaire recht;

               (ac)

               ernaar te streven dat de bescherming van burgers wordt opgenomen in het mandaat van de onder auspiciën van de VN uitgevoerde vredeshandhavingsmissies;

         Vrouwen en kinderen

               (ad)

               nogmaals te kennen te geven hoe gehecht hij is aan de uitvoering van de resoluties van de VN-Veiligheidsraad over vrouwen, vrede en veiligheid (11), waarin wordt erkend dat oorlog onevenredig grote gevolgen voor vrouwen heeft, maar ook dat zij een sleutelrol spelen bij conflictbeheersing, conflictoplossing en duurzame vrede;

               (ae)

               de volledige tenuitvoerlegging van VN-resolutie 2106 over de bestrijding van straffeloosheid bij conflictgerelateerd seksueel geweld krachtig te steunen en te bevorderen, en te zorgen voor de consolidatie van verdere verantwoording, maatregelen ter voorkoming van seksuele misdrijven en seksueel misbruik, en steun voor slachtoffers ervan;

               (af)

               zo spoedig mogelijk een einde te maken aan kinderhuwelijken;

               (ag)

               ervoor te zorgen dat vrouwen vertegenwoordigd zijn in alle fases van het vredesproces en betrokken worden bij preventieve diplomatie, vroegtijdige waarschuwing en veiligheidsbewaking, en onderzoekscommissies na afloop van conflicten;

               (ah)

               ervoor te zorgen dat voldoende aandacht uitgaat naar onderwijs voor meisjes;

               (ai)

               actief deel te nemen aan de 58ste vergadering van de Commissie voor de status van de vrouw, teneinde geen afbreuk te doen aan het acquis van het Beijing-actieplatform van de VN, zoals de toegang tot onderwijs en gezondheidszorg als een fundamenteel mensenrecht; het gebruik van seksueel geweld tegen vrouwen als oorlogstactiek, waaronder misdrijven als massale verkrachting, seksuele slavernij, gedwongen prostitutie, genderspecifieke misdrijven zoals genitale verminking, mensenhandel, vroegtijdige en gedwongen huwelijken, eremoord en alle andere vormen van seksueel geweld van vergelijkbare ernst ten stelligste te veroordelen; het Verdrag van de Raad van Europa inzake het voorkomen en bestrijden van geweld tegen vrouwen en huiselijk geweld te ondertekenen en te ratificeren;

               (aj)

               de lidstaten op te roepen het derde Facultatieve Protocol bij het VN-Verdrag inzake de rechten van het kind te bekrachtigen, zodat kinderen hun klachten kunnen indienen bij de commissie;

         Ontwikkelingsagenda voor de periode na 2015

               (ak)

               te erkennen dat aanzienlijke en wezenlijke vooruitgang is geboekt in de richting van de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling; optimaal gebruik te maken van de fase ter voorbereiding van de in september 2015 geplande top over de agenda voor de periode na 2015, en te zorgen voor samenhang en coördinatie tussen de EU-lidstaten inzake de aandachtsgebieden en doelstellingen die de EU wenst te bevorderen, teneinde onverenigbaarheid of onleesbaarheid vanwege een te ruime lijst doelstellingen te voorkomen; te benadrukken dat er speciale aandacht moet uitgaan naar de behoeften van de minst ontwikkelde landen en landen die zich in een conflict- of postconflictsituatie bevinden; ervoor te zorgen dat de ontwikkelingslanden zich deze doelstellingen eigen maken;

               (al)

               te benadrukken dat de wereldwijde inspanningen om de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling te bereiken moeten worden versterkt tijdens de resterende tijd voor de deadline van 2015 en dat moet worden gefocust op gebieden waar het proces het meest achterop ligt;

               (am)

               ervoor te zorgen dat de uitroeiing van armoede een prioriteit blijft in het nieuwe geïntegreerde kader, naast de bestrijding van ongelijkheid en de bevordering van duurzame ontwikkeling, voedselzekerheid en gendergelijkheid;

               (an)

               werk te maken van de vaststelling van één alomvattend, geïntegreerd kader voor de millenniumontwikkelingsdoelstellingen na 2015, met duidelijke ijkpunten voor de belangrijkste ontwikkelings- en duurzaamheidskwesties; ervoor te zorgen dat dit kader universeel en mondiaal van aard is, en de mensenrechten en welvaart en welzijn voor iedereen bevordert;

               (ao)

               een op mensenrechten gebaseerde aanpak na te streven en ervoor te zorgen dat mensenrechten in hun universaliteit de kern zullen vormen van het kader voor de periode na 2015;

               (ap)

               aan te dringen op een samenhangende en alomvattende internationale aanpak voor financiering na 2015, waarin alle dimensies van duurzame ontwikkeling op voorspelbare wijze aan bod komen, en, overeenkomstig de conclusies van de Raad van december 2013, in het kader van de VN het beraad over alternatieve financieringsbronnen en andere middelen voor bijstandsverlening, met name particuliere investeringen en niet-financiële middelen, voort te bevorderen;

               (aq)

               ervoor te zorgen dat nieuwe ambitieuze doelstellingen worden ondersteund door een even ambitieuze en innovatieve ontwikkelingsfinanciering;

               (ar)

               aangezien milieu- en ontwikkelingsvraagstukken op mondiaal niveau doorgaans afzonderlijk worden behandeld, nieuwe manieren te zoeken om de kloof tussen deze nauw met elkaar verbonden onderwerpen, ook op institutioneel vlak, te overbruggen;

               (as)

               te herinneren aan de door de ontwikkelde landen op de COP-16 in Cancún (2010) gedane belofte om jaarlijks tegen 2020 100 miljard USD aan „nieuwe en bijkomende” financiering te verstrekken teneinde de behoeften op het vlak van klimaatverandering in ontwikkelingslanden aan te pakken; erop te wijzen dat deze fondsen bedoeld zijn om te zorgen voor een evenwichtige verdeling tussen aanpassing en matiging;

         Overige

      Privacy in het digitale tijdperk

               (at)

               alle nodige wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen te treffen om de aanbevelingen in de resolutie van de AVVN (12) onverkort uit te voeren, met name wat betreft de herziening van procedures, werkwijzen en wetgeving, en de instelling van onafhankelijke en doeltreffende toezichtmechanismen, en daarbij te wijzen op het belang van gegevensbescherming, teneinde te waarborgen dat burgers zowel offline als online dezelfde rechten genieten;

               (au)

               een specifieke follow-up van de resolutie door alle VN-leden actief te bevorderen, teneinde nogmaals op mondiaal niveau te tonen hoe zeer de EU hieraan gehecht is;

      Wapenhandelsverdrag

               (av)

               actief te bevorderen dat alle VN-leden, inclusief alle EU-lidstaten, het Wapenhandelsverdrag snel ondertekenen en bekrachtigen zodat de internationale gemeenschap de negatieve gevolgen van het gebrek aan transparantie en van de slecht gereguleerde handel in conventionele wapens en munitie en gevaarlijke technologieën, waardoor wereldwijd gewapende conflicten in de hand worden gewerkt en die voor mensenrechtenschendingen worden gebruikt, doeltreffend kan aanpakken; andere relevante staten, regionale en internationale organisaties en het maatschappelijk middenveld te betrekken teneinde in dit verband ervoor te ijveren dat het toepassingsgebied van het Wapenhandelsverdrag verder wordt uitgebreid;

      De EU bij de VN

               (aw)

               een grondige hervorming van het VN-stelsel, en met name de VN-Veiligheidsraad, actief te ondersteunen om de legitimiteit, regionale vertegenwoordiging, verantwoordingsplicht en effectiviteit ervan te versterken; werk te maken van de langetermijndoelstelling dat de EU een zetel zou hebben in een uitgebreide VN-Veiligheidsraad;

               (ax)

               de samenhang en doeltreffendheid van de EU als wereldspeler te garanderen teneinde snel en grondig te handelen en met één stem te spreken, door de standpunten van de lidstaten beter te coördineren en de samenwerking tussen de EDEO en de lidstaten te verbeteren; in dit verband de EDEO aan te sporen om, met name via de EU-delegaties in New York en Genève, te werken aan een grotere coherentie van het EU-optreden;

               (ay)

               de rol van de parlementen en regionale vergaderingen in het VN-bestel en het parlementaire stelsel wereldwijd te ondersteunen;

               (az)

               de productieve samenwerking ter ondersteuning van multilateralisme en mondiaal bestuur voort te zetten en het belang van het strategisch partnerschap tussen de EU en het UNDP te benadrukken, dat in februari 2014 zijn tienjarig bestaan vierde;

               (ba)

               ruchtbaarheid te geven aan het feit dat 2015 tot Europees Jaar voor ontwikkeling zal worden uitgeroepen, wat een ongekende dynamiek teweeg zal brengen om het grote publiek in Europa meer bewust te maken van de wereldwijde uitdagingen en het belang van de gezamenlijk overeen te komen nieuwe ontwikkelingsdoelstellingen;

      Klimaatverandering

               (bb)

               erop te wijzen dat wereldwijde uitdagingen blijven bestaan en naar verwachting zullen toenemen en dat klimaatverandering en de aantasting van het milieu de geboekte vooruitgang met betrekking tot de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling ongedaan dreigen te maken; daarom op de VN-klimaattop 2014 de strijd tegen klimaatverandering op te voeren, teneinde een stevige basis te creëren voor succesvolle onderhandelingen en duurzame vooruitgang wat betreft emissiebeperking en versterking van de aanpassingsstrategieën tijdens de Conferentie van de partijen bij het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering in 2015; een voorbeeld te stellen en tijdig voor de top een ambitieus, bindend klimaatbeleidskader met concrete doelstellingen uit te werken, om een positieve invloed uit te oefenen op de onderhandelingen;

               (bc)

               actief deel te nemen aan het debat over de term „klimaatvluchteling”, inclusief een mogelijke juridische definitie ervan in het internationaal recht of in een wettelijk bindende internationale overeenkomst;

               (bd)

               de steun van de EU voor kleine insulaire ontwikkelingsstaten te herhalen ter gelegenheid van de derde internationale conferentie in september 2014;

         Syrië

               (be)

               te streven naar een duurzame politieke oplossing voor Syrië, die een einde maakt aan het geweld en bijdraagt tot een democratisch overgangsproces dat beantwoordt aan de legitieme wensen van het Syrische volk; de integrale uitvoering van de conclusies van de Genève I-conferentie te ondersteunen en, gezien het belang van de Genève II-conferentie als een uniek forum voor rechtstreekse onderhandelingen over vrede en overgang naar democratie tussen partijen in het conflict, ervoor te zorgen dat het Genève II-proces wordt voortgezet;

               (bf)

               zich in te zetten om alle relevante mondiale en regionale spelers bij de Genève II-conferentie te betrekken en te erkennen dat veel verschillende partijen een doorslaggevende rol spelen in de Syrische crisis;

               (bg)

               een internationale conferentie over de Syrische vluchtelingencrisis te beleggen, waarbij de aandacht uitgaat naar humanitaire inspanningen en in de eerste plaats steun wordt verleend aan de gastlanden in de regio en de EU meer wordt betrokken bij de diplomatieke pogingen om het conflict te beëindigen;

               (bh)

               dringend werk te maken van de spoedige tenuitvoerlegging van resolutie 2139 van de VN-Veiligheidsraad over de humanitaire situatie in Syrië, zodat veilige, onbelemmerde en onmiddellijke toegang tot de noodlijdende bevolkingsgroepen wordt gefaciliteerd, ook over de conflictlinies en over de grenzen heen; ervoor te zorgen dat de verwijdering, overbrenging en vernietiging van de in Syrië gevonden chemische wapens op volledig transparante wijze gebeurt;

               (bi)

               internationale samenwerking met betrekking tot de vernietiging van de chemische wapens van Syrië te bevorderen en aan te dringen op de volledige tenuitvoerlegging van het besluit van de Uitvoerende Raad van de Organisatie voor het verbod van chemische wapens van 27 september 2013;

               (bj)

               alle inspanningen te ondersteunen om aansprakelijkheid voor schendingen van de mensenrechten en de naleving van het internationale humanitaire recht in Syrië te verzekeren en zich er actief voor in te zetten dat de Veiligheidsraad de situatie in Syrië verwijst naar het Internationaal Strafhof;

         Zuid-Sudan

               (bk)

               alle partijen aan te sporen de op 23 januari 2014 ondertekende overeenkomst tot stopzetting van de vijandelijkheden (staakt-het-vuren) te eerbiedigen, met inbegrip van de bepalingen die de partijen bij het conflict ertoe verplichten zich van aanvallen tegen burgers te onthouden en te garanderen dat humanitaire hulpverleners veilig toegang krijgen tot de getroffen gebieden in Zuid-Sudan; te beklemtonen dat deze overeenkomst slechts een eerste stap is op de weg naar vrede en verzoening, rekening houdend met de situatie in Zuid-Sudan, inclusief de politieke strijd om het leiderschap van het land, die heeft geleid tot een toename van de etnische conflicten en de ontheemding van meer dan 650 000 mensen;

               (bl)

               ondersteuning te bieden voor de staatsopbouw in Zuid-Sudan en voor een echt verzoenings- en inclusief vredesproces teneinde duurzame stabiliteit te garanderen; steun te verlenen in de strijd tegen de corruptie, die de kansen op een vrije en rechtvaardige democratie, stabiliteit, duurzame ontwikkeling en economische groei ondermijnt;

               (bm)

               de wijdverbreide schendingen van de mensenrechten en misbruiken te veroordelen; zijn waardering en steun uit te spreken voor de inspanningen van de speciale vertegenwoordiger van de EU voor de Hoorn van Afrika, Alexander Rondos, de speciale vertegenwoordiger van de VN, Hilde Johnson, en de Afrikaanse Unie, alsook voor de versterking van de capaciteit voor onderzoek op het gebied van de mensenrechten van de VN-missie in de Republiek Zuid-Sudan;

               (bn)

               zijn veroordeling uit te spreken over de aanvallen op hulpverleners en hulpgoederen, de inmenging in hulpactiviteiten en de grootschalige plunderingen van voorraden, die in Zuid-Sudan hebben plaatsgevonden en de inspanningen om de burgerbevolking in nood te bereiken ernstig hinderen;

               (bo)

               aan te dringen op een onafhankelijke internationale onderzoekscommissie die een onderzoek moet instellen naar alle vermeende schendingen van de mensenrechten en het internationale humanitaire recht sinds het uitbreken van het conflict; erop aan te dringen dat de daders van deze schendingen ter verantwoording worden geroepen;

         Centraal-Afrikaanse Republiek

               (bp)

               te zorgen voor goede samenwerking en complementariteit van de internationale inspanningen die nodig zijn om de Centraal-Afrikaanse Republiek te stabiliseren, en te werken aan de vaststelling van een alomvattende aanpak van deze complexe crisis; het politieke overgangsproces te ondersteunen en bij te dragen tot het opzetten van goed functionerende democratische instellingen die in staat zijn schendingen van de mensenrechten te bestrijden, de burgers te beschermen, het geweld een halt toe te roepen en de sektarische spanningen in het land te verminderen; de nodige financiële steun te blijven verlenen om duurzame economische ontwikkeling mogelijk te maken; het voortouw te nemen bij de inspanningen om het hoofd te bieden aan de ongekende humanitaire crisis door passende financiële bijstand te verlenen;

               (bq)

               zijn steun te geven aan de inspanningen van de internationale gemeenschap, met name de Afrikaanse Unie, de VN en Frankrijk, en van de Centraal-Afrikaanse autoriteiten om het land te stabiliseren; met spoed uitvoering te geven aan het besluit van de EU van 20 januari 2014 tot oprichting van EUFOR CAR en de procedures voor de inzet van deze troepen ter plaatse te versnellen;

         Israëlisch-Palestijns conflict

               (br)

               zijn steun te verlenen aan de lopende onderhandelingen en de huidige pogingen om een oplossing voor het conflict te vinden, en daarbij het Palestijnse verzoeningsproces te bevorderen, met het oog op hereniging van de Palestijnen die in de Gazastrook, op de Westelijke Jordaanoever en in Oost-Jeruzalem leven;

               (bs)

               ervoor te zorgen dat de AVVN, in samenwerking met de EU en de VS, alle instrumenten verschaft om te garanderen dat een tweestatenoplossing, op grond van de grenzen van 1967 met Jeruzalem als hoofdstad van beide staten, waar de staat Israël met veilige en erkende grenzen en een onafhankelijke, democratische, aaneengesloten en leefbare Palestijnse staat in vrede en veiligheid naast elkaar leven, duurzaam en doeltreffend is;

               2.

               verzoekt zijn Voorzitter deze aanbeveling te doen toekomen aan de hoge vertegenwoordiger/vicevoorzitter, de speciale vertegenwoordiger van de EU voor de mensenrechten, de Raad en — ter informatie — aan de Commissie.

      (1)  Aangenomen teksten, P7_TA(2013)0234.

      (2)  Raad van de Europese Unie 11521/13.

      (3)  Resolutie A/RES/65/276 van de AVVN.

      (4)  PB C 377 E van 7.12.2012, blz. 66.

      (5)  PB C 99 E van 3.4.2012, blz. 56.

      (6)  PB C 33 E van 5.2.2013, blz. 165.

      (7)  Resolutie S/RES/2106(2013) van de VN-Veiligheidsraad.

      (8)  Aangenomen teksten, P7_TA(2013)0180.

      (9)  Aangenomen teksten, P7_TA(2013)0394.

      (10)  Aangenomen teksten, P7_TA(2013)0055.

      (11)  Resoluties S/RES/1325(2000), S/RES/1820(2008), S/RES/1888(2009), S/RES/1889 (2009), S/RES/1960(2010), S/RES/2106(2013) en S/RES/2122(2013) van de VN-Veiligheidsraad.

      (12)  Resolutie A/C.3/68/L.45/Rev.1 van de AVVN.


title: Aanbeveling van de Europese Centrale Bank van 4 oktober 2018 aan de Raad van de Europese Unie betreffende de externe accountants van Lietuvos Bankas (ECB/2018/23)

text:
               12.10.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 370/1

      AANBEVELING VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK
      van 4 oktober 2018
      aan de Raad van de Europese Unie betreffende de externe accountants van Lietuvos Bankas
      (ECB/2018/23)
      (2018/C 370/01)
      DE RAAD VAN BESTUUR VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK,
      Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
      Gezien de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank, en met name artikel 27.1,
      Overwegende hetgeen volgt:

                  (1)

                  De rekeningen van de Europese Centrale Bank (ECB) en van de nationale centrale banken van de eurogebiedlidstaten worden gecontroleerd door onafhankelijke externe accountants die op aanbeveling van de Raad van bestuur van de ECB zijn aanvaard door de Raad van de Europese Unie.

                  (2)

                  Het mandaat van de huidige externe accountants van Lietuvos Bankas, UAB PricewaterhouseCoopers, eindigde na de audit van het boekjaar 2017.

                  (3)

                  Bij Aanbeveling ECB/2018/15 van de Europese Centrale Bank (1) heeft de ECB aanbevolen dat UAB Deloitte Lietuva wordt benoemd tot de externe accountants van Lietuvos bankas voor de boekjaren 2018 tot en met 2021. UAB Deloitte Lietuva heeft de benoeming niet opgenomen en daarom is het noodzakelijk om externe accountants te benoemen met ingang van het boekjaar 2018.

                  (4)

                  Lietuvos Bankas heeft UAB Ernst & Young Baltic als externe accountants geselecteerd voor de boekjaren 2018 tot en met 2021,

            HEEFT DE VOLGENSE AANBEVELING VASTGESTELD:
      Het verdient aanbeveling dat UAB Ernst & Young Baltic wordt benoemd als externe accountants van Lietuvos Bankas voor de boekjaren 2018 tot en met 2021.

         Gedaan te Frankfurt am Main, 4 oktober 2018.

               De president van de ECB

            Mario DRAGHI

         (1)  Aanbeveling ECB/2018/15 van de Europese Centrale Bank van 18 mei 2018 aan de Raad van de Europese Unie betreffende de externe accountants van Lietuvos Bankas (PB C 181 van 28.5.2018, blz. 1).