Avis juridique important

|

32003H0579

Aanbeveling van de Raad van 22 juli 2003 over de uitvoering van het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten

Publicatieblad Nr. L 197 van 05/08/2003 blz. 0022 - 0030

Aanbeveling van de Raadvan 22 juli 2003over de uitvoering van het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten(2003/579/EG)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 128, lid 4,Gezien de aanbeveling van de Commissie,Gezien het advies van het Comité voor de werkgelegenheid,Overwegende hetgeen volgt:(1) De Europese Raad heeft tijdens zijn bijeenkomst van 23 en 24 maart 2000 in Lissabon de Europese Unie een nieuw strategisch doel gegeven: zij moet de meest concurrerende en dynamische kenniseconomie van de wereld worden die in staat is tot duurzame economische groei met meer en betere banen en een hechtere sociale samenhang. Hiertoe is de Raad voor 2010 globale werkgelegenheidsdoelstellingen en werkgelegenheidsdoelstellingen voor vrouwen overeengekomen.(2) De Europese Raad heeft tijdens zijn bijeenkomst van 15 en 16 maart 2002 in Barcelona om intensivering van de Europese werkgelegenheidsstrategie verzocht door middel van een versterkt, vereenvoudigd en beter beheerd proces dat volledig in de strategie van Lissabon is geïntegreerd. Diezelfde Europese Raad heeft ook om stroomlijning van de beleidscoördinatie verzocht met synchroon lopende tijdschema's voor de goedkeuring van de globale richtsnoeren voor het economisch beleid en van de richtsnoeren voor de werkgelegenheid.(3) Volgens het verslag van de Raad over stroomlijning van 3 december 2002 zou daarbij gestreefd moeten worden naar meer transparantie en doeltreffendheid, het voorkomen van overlapping en herhaling bij het opstellen van de richtsnoeren en naar consistentie, complementariteit en samenhang.(4) De Europese Raad heeft tijdens zijn voorjaarsbijeenkomst van 20 en 21 maart 2003 in Brussel bevestigd dat de werkgelegenheidsstrategie het belangrijkste instrument is voor de uitvoering van de werkgelegenheids- en arbeidsmarktdoelstellingen van de strategie van Lissabon en heeft de lidstaten verzocht het momentum voor de hervorming van de nationale arbeidsmarkt niet verloren te laten gaan.(5) De Raad heeft bij Besluit 2003/578/EG(1) de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten goedgekeurd.(6) Het gezamenlijke werkgelegenheidsverslag dat op 6 maart 2003 door de Commissie en de Raad is goedgekeurd, beschrijft de voornaamste uitdagingen voor het werkgelegenheidsbeleid in iedere lidstaat en vermeldt de prioriteiten voor maatregelen waardoor elke lidstaat een grotere bijdrage tot de verwezenlijking van de globale doelstellingen van de werkgelegenheidsrichtsnoeren zal leveren.(7) Gedegen macro-economisch beleid en veelomvattende economische hervormingen zijn van cruciaal belang voor het creëren van banen. De lidstaten moeten deze aanbeveling in overeenstemming met de globale richtsnoeren voor het economische beleid uitvoeren,BEVEELT AAN dat de lidstaten de in de bijlage opgenomen maatregelen nemen.Gedaan te Brussel, 22 juli 2003.Voor de RaadDe voorzitterG. Alemanno(1) Zie bladzijde 13 van dit Publicatieblad.BIJLAGEBELGIËDe problemen van de vergrijzing wijzen erop dat maatregelen moeten worden genomen om de niet-actieve potentiële arbeidskrachten op de arbeidsmarkt te krijgen. Daardoor stijgen de werkgelegenheid en de arbeidsparticipatie. Ondanks de positieve ontwikkeling in de laatste jaren ligt de werkgelegenheidsgraad in België nog steeds aanzienlijk lager dan het EU-gemiddelde en ver onder de EU-streefcijfers, vooral voor oudere werknemers. Het percentage actieve oudere werknemers in België is het laagste in de Europese Unie. Het is onwaarschijnlijk dat de tot dusver genomen maatregelen om actief ouder worden te bevorderen toereikend zijn om het EU-streefcijfer vóór 2010 te halen. Weliswaar is de langdurige werkloosheid de laatste jaren afgenomen - zij ligt thans onder het EU-gemiddelde - maar zij is nog steeds een structureel probleem. De instroom in de langdurige werkloosheid is groot gebleven en een goede preventieve aanpak voor alle werkloze volwassenen ontbreekt nog steeds. Ondanks recente maatregelen om werkloosheidsvallen weg te nemen vereist het risico op uitkeringsafhankelijkheid verdere herziening van het uitkeringsstelsel; tegelijkertijd moet werken aantrekkelijker worden gemaakt. Voorts blijven loonmatiging én lagere belastingen en socialezekerheidsbijdragen speerpunten van een beleid ter verbetering van de concurrentiepositie en de werkgelegenheid. Verder getuigen oude grote regionale en subregionale verschillen in arbeidsmarktprestaties niet alleen van uiteenlopende economische prestaties maar ook van onvoldoende geografische arbeidsmobiliteit; initiatieven om voornoemde verschillen aan te pakken hebben nog steeds een gering effect.België zou daarom het volgende moeten doen:Preventie en activering1. De maatregelen ter beperking van de instroom in de langdurige werkloosheid intensiveren door de preventieve aanpak op meer werkloze volwassenen toe te passen.Arbeidsaanbod en actief ouder worden2. Een totaalstrategie ontwikkelen en uitvoeren om de arbeidsparticipatie - vooral van oudere werknemers en vrouwen - op basis van in aanmerking komende streefdoelen te verhogen; verdere preventieve maatregelen nemen en prikkels om vervroegd uit te treden wegnemen.Werken lonend maken3. De geplande meerjarige verlaging van de belasting en de niet-fiscale lasten op arbeid uitvoeren zodat werknemers worden aangemoedigd om aan het werk te gaan en werkgevers worden gestimuleerd om nieuwe banen te creëren. Dit moet gepaard gaan met een verdere herziening van het uitkeringsstelsel om werkloosheidsvallen weg te nemen.Regionale verschillen4. In overleg maatregelen nemen om de arbeidsmobiliteit tussen regio's te bevorderen en de coördinatie en integratie van het arbeidsmarktbeleid verder te verbeteren.DENEMARKENIn Denemarken ligt de werkgelegenheidsgraad aanzienlijk hoger dan de EU-streefcijfers, ook voor vrouwen en oudere werknemers. Gelet op de vergrijzing van de beroepsbevolking moet Denemarken er echter wel voor zorgen dat het arbeidsaanbod toereikend blijft, zulks teneinde het groeipotentieel te behouden en het socialebeschermingsstelsel voor de toekomst veilig te stellen. Door recente hervormingen is de gemiddelde effectieve uittredingsleeftijd omhoog gegaan, maar specifieke sectoren, in het bijzonder de gezondheidszorg, het onderwijs en de sociale sector, waar de werknemers van boven de 50 oververtegenwoordigd zijn, moeten wel in het oog worden gehouden. Andere bronnen van potentieel arbeidsaanbod zijn onder meer de al in Denemarken wonende immigranten. Hun participatie moet worden aangemoedigd. Er zijn maatregelen getroffen om de totale belastingdruk op arbeid te verlichten, maar meer hervormingen zijn nodig om de participatie van de arbeidskrachten op de lange termijn veilig te stellen, vooral door de nog steeds vrij hoge marginale belastingtarieven te verlagen en prikkels te geven om vervroegde uittreding uit te stellen.Denemarken zou daarom het volgende moeten doen:Arbeidsaanbod en actief ouder worden1. Zich meer inspannen om op de lange termijn het arbeidsaanbod veilig te stellen, in het bijzonder door de participatie van oudere werknemers te stimuleren en knelpunten in sectoren met vergrijzende arbeidskrachten te voorkomen.Kansarmen2. De integratie van immigranten op de arbeidsmarkt verder intensiveren door naar een juist evenwicht tussen meer economische prikkels en het voorkomen van sociale uitsluiting te streven.Werken lonend maken3. Verder gaan met de hervormingen om de hoge marginale belastingtarieven en de totale belastingdruk op arbeid te verlagen, met name op de lage en middelhoge inkomens, en het effect van deze verlaging te meten.DUITSLANDDe totale werkgelegenheidsgraad in Duitsland ligt dicht bij het EU-streefcijfer van 67 % voor 2005. Het werkgelegenheidspercentage voor vrouwen overtreft reeds het tussentijdse streefdoel van de Europese Unie van 57 % voor 2005. Door de lage participatie in de leeftijdsgroep van 60 tot 64 ligt het werkgelegenheidspercentage voor oudere werknemers nog steeds onder het zeer lage beginpunt van 1997. De arbeidsmarktparticipatie van vrouwen wordt nog steeds negatief beïnvloed door het aanhoudende gebrek aan opvangvoorzieningen en verschillen in beloning tussen mannen en vrouwen, vooral in het bedrijfsleven. De verwachte stijging van de werkloosheid in 2003 vergt een efficiënt preventief en actief arbeidsmarktbeleid. Het effect van belasting, socialezekerheidsbijdragen en intrekking van de genoten uitkering samen kan mensen - vooral wie een laag loon heeft - ervan weerhouden aan het werk te gaan. Recente hervormingen waren dan ook gericht op deze doelgroep. Het onderwijsstelsel vormt een ander belangrijk instrument om de werkloosheid aan te pakken. Een groot deel van de werklozen bestaat immers uit laaggeschoolden. Er is nog steeds een groot gebrek aan arbeidsplaatsen, vooral in de nieuwe deelstaten en de kans bestaat dat de regionale verschillen op de arbeidsmarkt nog groter zullen worden. De regelgeving staat misschien het scheppen van banen in de weg en een volledige herziening hiervan is nodig, ook van de arbeidsmarktinstrumenten die betrekking hebben op de loonvorming.Duitsland zou daarom het volgende moeten doen:Preventie en activering1. De arbeidsbemiddeling en de actieve arbeidsmarktprogramma's efficiënter maken door gerichter en meer op maat te werken; in het arbeidsmarktbeleid moet nog steeds speciale aandacht worden geschonken aan de nieuwe deelstaten.Verandering en bevordering van het aanpassingsvermogen2. Het creëren van banen bevorderen door systematische herziening en intrekking van regelgeving die de ontwikkeling van de werkgelegenheid in de dienstensector en de industrie zou kunnen belemmeren. Een gemakkelijker aanpasbare arbeidsorganisatie bevorderen en een regelgevingskader creëren dat gunstig is voor zowel het creëren van banen als het verhogen van de arbeidsproductiviteit, onder meer door de in maart 2003 door de bondsregering aangekondigde hervorming van de arbeidswetgeving spoedig en consequent uit te voeren.Levenslang leren3. De totaalstrategie voor levenslang leren verder ontwikkelen en uitvoeren door het hele onderwijsstelsel aan te pakken, met speciale aandacht voor de opvoering van de participatie aan bijscholing, vooral van oudere, laag gekwalificeerde en in het MKB werkzame werknemers.Gendergelijkheid4. Meer maatregelen nemen om de genderspecifieke belemmeringen op de arbeidsmarkt weg te werken en met name te onderzoeken welke invloed belastingen op inkomen uit arbeid heeft op werkgelegenheid bij vrouwen en de sociale partners aanmoedigen hun verantwoordelijkheid te nemen om de loonverschillen tussen mannen en vrouwen drastisch te verminderen; de beschikbaarstelling van kinderopvang te bevorderen en de afstemming ervan op werk- en schooltijden te verbeteren.Werken lonend maken5. Het belasting- en uitkeringsstelsel verder hervormen, met voldoende prikkels om aan het werk te gaan. Tegelijkertijd het actief zoeken naar een baan wettelijk verplicht stellen voor het krijgen van een uitkering.GRIEKENLANDDe totale werkgelegenheidsgraad in Griekenland ligt aanzienlijk lager dan de door de Europese Raad vastgestelde streefcijfers, vooral wat vrouwen betreft. De betrekkelijk lage werkgelegenheidscijfers zijn deels het gevolg van het geringe percentage deeltijdwerk in Griekenland. De werkloosheid is in 2002 voor het derde achtereenvolgende jaar gedaald maar is nog steeds hoger dan het gemiddelde in de Europese Unie. De werkloosheid onder vrouwen is meer dan twee keer zo hoog als onder mannen. De hervorming van de openbare arbeidsbemiddeling, die van essentieel belang is om de hoge langdurige werkloosheid te bestrijden, laat nog steeds op zich wachten. Om de arbeidsproductiviteit te verhogen, die onder meer te lijden heeft van het lage niveau van de vaardigheden, moeten de stelsels voor initiële en voortgezette opleiding beter worden geïntegreerd. Ondanks recente hervormingen worden de aanwerving van nieuw personeel en de strijd tegen zwartwerk nog steeds in hoge mate belemmerd door de ingewikkeldheid van het belastingstelsel en de hoge socialezekerheidsbijdragen. Bovendien hebben de hervormingen die flexibele arbeidsvormen moesten bevorderen, maar een gering effect gehad.Griekenland zou daarom het volgende moeten doen:Verandering en bevordering van het aanpassingsvermogen1. Het hervormingspakket voor de arbeidsmarkt volledig en in nauwe samenwerking met de sociale partners uitvoeren om de toegang tot deeltijdwerk te verbeteren en het aanpassingsvermogen van de werknemers en de bedrijven te bevorderen. Verder moet op de arbeidsmarkt gezorgd worden voor evenwicht tussen flexibiliteit en zekerheid.Levenslang leren2. De totaalstrategie voor levenslang leren, gebaseerd op coördinatie van onderwijs, beroepsopleiding en het werkgelegenheidsstelsel, voltooien en toepassen. Maatregelen nemen om de onderwijsniveaus te verhogen en de participatie van volwassenen aan onderwijs en beroepsopleiding te stimuleren.Gendergelijkheid3. Doeltreffende maatregelen nemen om de grote verschillen tussen de werkgelegenheids- en de werkloosheidscijfers van mannen en vrouwen te verminderen en blijven streven naar meer kinderopvang en zorgvoorzieningen voor andere personen ten laste.Werken lonend maken4. Het belastingstelsel vereenvoudigen en de socialezekerheidsbijdragen verlagen, in het bijzonder voor de lage lonen, en grotere prikkels geven tot deeltijdarbeid. Een adequate beleidsmix toepassen om zwartwerken aanzienlijk te verminderen, onder meer door de belasting op laagbetaalde arbeid te verlagen en meer prikkels te geven om zwart in regulier werk om te zetten.Arbeidsbemiddeling5. De herstructurering van de openbare arbeidsbemiddeling voltooien en de preventieve en persoonsgerichte aanpak volledig uitvoeren, in het bijzonder bij vrouwen en jongeren. De stelsels van statistisch toezicht verbeteren.SPANJEOndanks grote inspanningen en vorderingen in de afgelopen jaren is de werkloosheid aanzienlijk boven het EU-gemiddelde gebleven en ligt de werkgelegenheid nog steeds lager. De daling van de werkloosheid is groter onder vrouwen dan onder mannen, maar de werkloosheid onder vrouwen is nog steeds meer dan twee keer zo hoog als onder mannen. Andere kenmerken van de Spaanse arbeidsmarkt zijn bijna onveranderd gebleven: de trage stijging van de productiviteit, het hoge percentage tijdelijke arbeidsovereenkomsten en het geringe gebruik van deeltijdcontracten (nog steeds veel minder verbreid dan in andere lidstaten). Bovendien heeft het scheppen van werkgelegenheid in de verschillende autonome gemeenschappen de grote verschillen in werkloosheid tussen de regio's niet verkleind. De arbeidsmobiliteit van het ene naar het andere gebied is gering, deels als gevolg van structurele belemmeringen, vooral de slecht functionerende huizenmarkt. In verband hiermee is het van belang om de modernisering van de openbare arbeidsbemiddeling te voltooien en de coördinatie tussen de regionale diensten voor arbeidsbemiddeling te verbeteren.Spanje zou daarom het volgende moeten doen:Verandering en bevordering van het aanpassingsvermogen1. Samen met de sociale partners de arbeidsorganisatie en de deelname aan levenslang leren verbeteren om de arbeidsproductiviteit en -kwaliteit op te voeren. Het regelgevingskader herzien waarbij de nadruk moet worden gelegd op vermindering van het hoge percentage tijdelijke arbeidsovereenkomsten en toename van het gebruik van deeltijdovereenkomsten.Gendergelijkheid2. Doeltreffende maatregelen nemen om de totale werkgelegenheidsgraad te doen stijgen en verschillen in werkgelegenheid en werkloosheid tussen mannen en vrouwen te verkleinen. De kinderopvang en zorgvoorzieningen voor andere personen ten laste verbeteren.Regionale verschillen3. De voorwaarden voor het scheppen van werkgelegenheid in achtergebleven regio's verbeteren en belemmeringen voor geografische arbeidsmobiliteit wegnemen. Hiertoe behoort intensievere coördinatie tussen de arbeidsbemiddeling van de verschillende regio's met het doel de regionale verschillen in werkgelegenheid en werkloosheid te verkleinen.Arbeidsbemiddeling4. De modernisering van de openbare arbeidsbemiddeling afronden. De werking hiervan moet efficiënter worden en haar vermogen om op de arbeidsmarkt te bemiddelen dient te worden vergroot. Deze inspanningen zouden ook de voltooiing van het stelsel van statistisch toezicht moeten omvatten.FRANKRIJKDe totale werkgelegenheidsgraad in Frankrijk is nog steeds relatief gering en de arbeidsparticipatie van de oudere werknemers is nog zeer laag (één van de laagste in de Europese Unie). In het kader van de vergrijzing moet daarom arbeidsparticipatie, vooral van oudere werknemers, worden aangemoedigd. Ondanks de uitvoering van een actief en preventief beleid is de werkloosheid nog steeds hoog, vooral in bepaalde delen van het land. Bovendien sluit de vraag naar arbeid nog steeds niet aan op het arbeidsaanbod, en raken in bepaalde sectoren banen moeilijk ingevuld. In dit verband is het aantal jongeren dat zonder kwalificatie de school verlaat, een groot probleem. Ten slotte vertoont de sociale dialoog in Frankrijk een aantal zwakke punten terwijl deze toch op verscheidene gebieden een belangrijke rol zou kunnen vervullen.Frankrijk zou daarom het volgende moeten doen:Preventie en activering1. Maatregelen voortzetten en ontwikkelen om door een meer persoonsgerichte aanpak van de werklozen, doeltreffende prikkels om een baan te zoeken en coördinatie van de werkzaamheden van de verschillende diensten voor arbeidsbemiddeling werkloosheid te voorkomen. Hiertoe moet ervoor worden gezorgd dat het nieuwe verzekeringsstelsel tegen werkloosheid gepaard gaat met de juiste eisen en doeltreffende prikkels om een baan te zoeken.Levenslang leren2. Streven naar een totaalstrategie voor levenslang leren waarin rekening wordt gehouden met de behoeften aan initiële opleiding en de toegang tot opleiding van minder gekwalificeerde werknemers wordt aangemoedigd, vooral in het MKB.Arbeidsaanbod en actief ouder worden3. Een coherent beleid voeren om de arbeidsparticipatie van oudere werknemers aanmerkelijk te verhogen, vooral door actief blijven te stimuleren, de toegang van de betreffende werknemers tot opleiding te bevorderen en de vut-regelingen te hervormen.Sociaal partnerschap4. De sociale dialoog stimuleren en intensiveren, in het bijzonder om vraagstukken aan te pakken in verband met actief ouder worden en levenslang leren.IERLANDIerland vordert gestaag in de richting van de werkgelegenheidsdoelstellingen van Stockholm en Lissabon. De sterke vertraging van de economische groei en de recente stijging van de werkloosheid vormen een groot probleem. De arbeidsparticipatie van vrouwen is aanzienlijk gestegen, maar er is nog steeds een groot verschil tussen de beloning en de werkgelegenheidscijfers van mannen en vrouwen. Dit verschil wordt nog bevorderd door problemen op het gebied van het aanbod aan en de betaalbaarheid van kinderopvang. Weliswaar is er nog vooruitgang geboekt, maar er zijn nog steeds verschillen tussen de beide regio's in toegang tot de arbeidsmarkt en in economische activiteit. Er wordt nog geen strategisch kader voor levenslang leren toegepast en het wachten is op de ontwikkeling van bedrijfsopleidingen, vooral voor oudere werknemers.Ierland zou daarom het volgende moeten doen:Creëren van banen1. Een nieuw pakket maatregelen nemen om de regionale verschillen in werkgelegenheid, werkloosheid en het creëren van banen aan te pakken, onder meer met steun van de communautaire Structuurfondsen.Levenslang leren2. Bedrijfsopleidingen bevorderen en de uitvoering van een coherente strategie voor levenslang leren versnellen door globale streefdoelen te stellen. De actieve medewerking van de sociale partners aan het streven naar deze doelen stimuleren.Gendergelijkheid3. De inspanningen intensiveren om de economisch inactieven te activeren en in de arbeidsmarkt op te nemen - vooral vrouwen - door het wegnemen van fiscale belemmeringen voort te zetten, het aantal plaatsen in betaalbare kinderopvang te verhogen en de oorzaken van het verschil in beloning tussen mannen en vrouwen aan te pakken.ITALIËOndanks de verbeteringen in de afgelopen jaren liggen de werkgelegenheidscijfers in Italië nog steeds ver onder het Europees gemiddelde, vooral voor vrouwen en oudere werknemers. Op grond hiervan zijn de nationale streefcijfers vastgesteld. Er zijn nog steeds grote regionale verschillen; het Noorden heeft de hoogste arbeidsparticipatiecijfers en vrijwel volledige werkgelegenheid, terwijl de arbeidsparticipatie in het zuiden laag is en de werkloosheid hoog. Weliswaar hebben de doorgevoerde hervormingen bijgedragen tot een stijging van de werkgelegenheidsgraad en een daling van de werkloosheid in beide delen van het land maar het relatieve verschil is vrijwel niet veranderd. De gerichte beleidsmix die ten doel had zwartwerk drastisch te verminderen, heeft gemengde resultaten opgeleverd, en heeft de verwachtingen niet ingelost. Ondanks de invoering van flexibele contracten de afgelopen vijf jaar blijft de arbeidsbescherming op de Italiaanse arbeidsmarkt ongelijk. Terzelfder tijd is het stelsel voor werkloosheidsuitkeringen en sociale bijstand in Italië nog steeds zeer beperkt. Begin 2003 heeft de regering maatregelen genomen om de arbeidsmarktflexibiliteit en de zekerheid te bevorderen, o.a. door de invoering van nieuwe arbeidscontracten en de liberalisering van arbeidsbemiddeling, maar de uitvoering van oude plannen, zoals de hervorming van de openbare arbeidsbemiddeling en de strategie voor levenslang leren, willen niet vlotten.Italië zou daarom het volgende moeten doen:Creëren van banen1. Een nieuw pakket maatregelen nemen om de regionale verschillen in werkgelegenheid, werkloosheid en creëren van banen aan te pakken door doeltreffend gebruik van alle instrumenten, waaronder steun van de communautaire Structuurfondsen. De beleidsmix om zwartwerken aanzienlijk te verminderen verder versterken, onder meer door een groter engagement te vragen van de sociale partners en meer prikkels te geven om zwart in regulier werk om te zetten.Verandering en bevordering van het aanpassingsvermogen2. Waar nodig in overleg met de sociale partners maatregelen treffen om de arbeidsmarkt flexibeler te maken en de arbeidsorganisatie te moderniseren waarbij de synergie tussen flexibiliteit en zekerheid wordt bevorderd en marginalisering van kansarme groepen wordt voorkomen.Levenslang leren3. Maatregelen nemen om de strategie voor levenslang leren uit te voeren, in het bijzonder door het aanbod aan voortgezette opleiding via overeenkomsten met de sociale partners te bevorderen.Arbeidsaanbod en actief ouder worden4. Maatregelen treffen om overeenkomstig het nationale streefdoel de arbeidsparticipatie van ouderen op te voeren, vooral door in overleg met de sociale partners de daadwerkelijke leeftijd van uittreding te verhogen en het aanbod aan voortgezette opleidingen uit te breiden. Maatregelen nemen om de arbeidsparticipatie van vrouwen te verhogen, vooral door het aanbod aan flexibele arbeidsregelingen, kinderopvang en zorgvoorzieningen voor andere personen ten laste te vergroten.Arbeidsbemiddeling5. De werking van de arbeidsbemiddelingsmarkt verbeteren door een nationaal geautomatiseerd systeem voor arbeidsmarktgegevens in te voeren dat voor alle operatoren toegankelijk is, en tevens het vermogen van de arbeidsbemiddelingsdiensten tot actieve en preventieve maatregelen voor werklozen te vergroten.LUXEMBURGDe arbeidsparticipatie in Luxemburg ligt onder het EU-gemiddelde, vooral wat oudere werknemers betreft. De werkgelegenheidsgraad is dankzij grensgangers toegenomen. Ook de arbeidsparticipatie van Luxemburgse jonge vrouwen is gestegen, terwijl het aantal oudere werknemers ondanks meer prikkels om aan het werk te blijven niet is toegenomen. Het nog niet aangeboorde nationale arbeidspotentieel moet dringend benut worden om het arbeidsaanbod te vergroten en de groei te stimuleren. De prikkels om aan het werk te blijven zouden kunnen worden verbeterd door verdere hervormingen van de vut- en prepensioenregelingen. Ook de effecten van de laatste herzieningen van het invaliditeitspensioen zouden nauwlettend moeten worden gevolgd. Het risico bestaat dat de stijging van de participatie van vrouwen tot een minder dynamische arbeidsmarkt leidt. Ook de intreding van jongeren zonder beroepskwalificaties op de arbeidsmarkt blijft een groot probleem. Wat deze aspecten (jongeren, vrouwen en oudere werknemers) en belangrijke aspecten van de kwaliteit van de arbeid betreft (levenslang leren, verschil in beloning tussen mannen en vrouwen) heeft Luxemburg nog steeds niet voor een goede follow-up gezorgd om het werkelijke effect van de maatregelen en hervormingen te onderzoeken waartoe het sedert het eerste nationale actieplan voor de werkgelegenheid (NAP) heeft besloten.Luxemburg zou daarom het volgende moeten doen:Levenslang leren1. De kaderwet inzake permanente educatie doeltreffend toepassen door met krachtige medewerking van de sociale partners een coherente strategie voor levenslang leren te ontwikkelen. Voortijdig schoolverlaten bestrijden en het totale onderwijsstelsel herzien om een betere samenhang tussen onderwijs en opleiding tot stand te brengen.Arbeidsaanbod en actief ouder worden2. De maatregelen ter verwezenlijking van een aanzienlijke stijging van de arbeidsmarktparticipatie van de oudere werknemers intensiveren door vut- en invaliditeitspensioenregelingen te herzien en de effecten van de laatste herzieningen van de invaliditeitsregelingen nauwlettend te volgen.Gendergelijkheid3. De inspanningen ter verhoging van de arbeidsmarktparticipatie van vrouwen voortzetten door de voorzieningen te verbeteren zodat werk en gezin makkelijker te combineren zijn, door herintreding na lange tijd aan te moedigen en maatregelen te treffen om de gelijkheid van mannen en vrouwen te bevorderen, in het bijzonder door de oorzaken van het verschil in beloning tussen mannen en vrouwen aan te pakken.NEDERLANDOndanks de recente stijging van de werkloosheid zit Nederland nog steeds aanzienlijk boven de algemene werkgelegenheidsdoelstelling die door de Europese Raad is vastgesteld. Hoewel de tewerkstellingsgraad van vrouwen boven het EU-gemiddelde ligt, is het verschil in beloning tussen mannen en vrouwen nog steeds betrekkelijk groot. Een verdere stijging van de werkgelegenheid is alleen mogelijk als de groei van de arbeidsparticipatie van vrouwen doorzet, de arbeidsparticipatie van ouderen en minderheden stijgt en ongebruikt arbeidspotentieel wordt benut. In dit verband is het hoge aantal WAO'ers zorgwekkend en geven werkloosheidsvallen in het uitkeringsstelsel nog steeds negatieve prikkels aan mensen om aan het werk te gaan. Het voortbestaan van onvervulde vacatures als gevolg van een vaardighedenkloof wijst erop dat het beleid voor levenslang leren onvoldoende in staat is om de kloof tussen vraag naar en aanbod van arbeid te overbruggen. Als daar ook nog een stijgende werkloosheid bijkomt kunnen laaggeschoolde werknemers meer risico lopen om hun baan te verliezen.Nederland zou daarom het volgende moeten doen:Levenslang leren1. Het beleid op het terrein van levenslang leren, in nauwe samenwerking met de sociale partners afstemmen op de vraag van de arbeidsmarkt, om de werkloosheid te bestrijden en te voorkomen dat laaggeschoolde werknemers geleidelijk uit de arbeidsmarkt vallen.Gendergelijkheid2. Verder werken, samen met de sociale partners, aan de ontwikkeling van een strategie om de factoren die ten grondslag liggen aan het verschil in beloning tussen mannen en vrouwen aan te pakken.Werken lonend maken3. Het beheer van de uitkeringen transparanter maken door meer gebruik te maken van fiscale maatregelen in plaats van subsidies te verstrekken en bovendien door het nationale en lokale inkomensbeleid beter te coördineren. Ervoor zorgen dat bij de WAO zowel de instroom beperkt wordt als de huidige uitkeringsgerechtigden geactiveerd worden.OOSTENRIJKDe werkgelegenheidsdoelstellingen die door de Europese Raad in Lissabon en Stockholm zijn vastgesteld, zijn door Oostenrijk al ruimschoots gehaald, met uitzondering van het werkgelegenheidscijfer voor oudere werknemers. Dit valt ook op te maken uit het feit dat gemiddeld op zeer "jonge" leeftijd de arbeidsmarkt wordt verlaten. De werkloosheid is vanaf medio 2001 opgelopen, met name onder jongeren, maar is nog steeds één van de laagste in de Europese Unie. Structurele veranderingen op de arbeidsmarkt, het aanpassingsvermogen van de arbeidskrachten en de eliminering van vaardigheden die niet op de arbeidsmarkt aansluiten, vormen nog steeds een uitdaging. Weliswaar is de arbeidsparticipatie van vrouwen al zeer hoog, maar de genderbeloningsongelijkheid en het tekort aan kinderopvang vormen belangrijke zwakke punten.Oostenrijk zou daarom het volgende moeten doen:Levenslang leren1. De toepassing van een totaalstrategie voor de ontwikkeling van levenslang leren voortzetten. Deze moet gebaseerd zijn op de onontbeerlijke inschakeling van alle betrokken actoren en onder meer streefdoelen voor financiële middelen en participatie bevatten.Arbeidsaanbod en actief ouder worden2. Samen met de sociale partners een actieplan ontwikkelen op basis van streefdoelen voor de verhoging van de arbeidsparticipatie van oudere werknemers, vooral van oudere vrouwen, en de optrekking van de effectieve pensioenleeftijd.Gendergelijkheid3. Samen met de sociale partners op basis van streefdoelen een strategie ontwikkelen om de oorzaken van het verschil in beloning tussen mannen en vrouwen aan te pakken en meer maatregelen te nemen om het aanbod aan kinderopvang te vergroten. Het effect van de huidige kinderbijslagregelingen op kwaliteit en kwantiteit van de werkgelegenheid van vrouwen onderzoeken.PORTUGALDe algemene economische indicatoren geven sinds 2001 een verslechtering te zien en de werkloosheid is in 2002 sterk opgelopen. Sedert 1997 zijn goede vorderingen gemaakt in de richting van de EU-streefdoelen. De werkgelegenheid ligt al boven 67 %, het voor 2005 gestelde streefcijfer. De arbeidsproductiviteit is evenwel de laagste in de Europese Unie en stijgt langzaam. Het gemiddelde bereikte onderwijsniveau van de volwassenen en de jongeren is nog steeds laag. Hoewel Portugal de laatste jaren veel meer aan onderwijs heeft besteed, is het percentage voortijdige schoolverlaters dat het hoger secundair onderwijs niet heeft afgemaakt en niet in opleiding is, nog steeds verreweg het hoogste in de Europese Unie en ondanks recente vooruitgang ligt het aantal leerlingen in een beroepsopleiding nog steeds aanzienlijk lager dan het EU-gemiddelde. Het was bijzonder moeilijk om de zeer vele kleine en microbedrijfjes te betrekken bij de nationale programma's die zijn opgezet om de vaardigheden van hun personeel te vergroten en het kwalificatieniveau van de werknemers te verhogen. Weliswaar ligt de participatiegraad van vrouwen boven het gemiddelde in de Gemeenschap, maar het percentage actieve vrouwen loopt van sector tot sector sterk uiteen en er zijn nog steeds grote verschillen in beloning tussen mannen en vrouwen in het bedrijfsleven. Onlangs zijn belangrijke overeenkomsten tussen de sociale partners en de regering ondertekend, maar de uitvoering hiervan vereist krachtige medewerking van de ondertekenende partijen.Portugal zou daarom het volgende moeten doen:Levenslang leren1. De toepassing van de nationale strategie voor levenslang leren voortzetten; het onderwijsstelsel verbeteren om het hoge percentage voortijdige schoolverlaters te verlagen; aanbod aan geschoolde arbeidskrachten garanderen en streefdoelen voor onderwijs en opleiding voor werknemers in hun eigen bedrijf stellen.Gendergelijkheid2. Blijven streven naar soepelere combinatie van werk en gezin, vooral door kinderopvang en zorgvoorzieningen voor andere personen ten laste uit te breiden. Maatregelen treffen om gendersegregatie op sectoraal niveau te verminderen en initiatieven ontplooien om de oorzaken van het verschil in beloning tussen mannen en vrouwen in het bedrijfsleven aan te pakken.Sociaal partnerschap3. Voortbouwen op de bestaande overeenkomsten tussen de regering en de sociale partners, sociale partnerschappen op het gebied van loonbeleid, arbeidsproductiviteit, aanpassingsvermogen, arbeidsorganisatie en kwaliteit van het werk intensiveren.FINLANDIn Finland liggen de totale werkgelegenheidsgraad en de werkgelegenheidsgraad van vrouwen boven de door de Europese Raad voor 2005 vastgestelde streefdoelen en boven het voor 2010 vastgestelde streefcijfer van Lissabon voor de arbeidsparticipatie van vrouwen. Finland is één van de lidstaten die het meest te lijden heeft van de vergrijzing. De arbeidsparticipatie zal dus moeten worden verhoogd en met het oog op het arbeidsaanbod zullen oudere werknemers langer op de arbeidsmarkt moeten blijven. De totale werkloosheid ligt echter nog steeds boven het EU-gemiddelde en de structurele werkloosheid is hoog. Het samengaan van hoge werkloosheid in sommige regio's en de moeilijkheden om vacatures in te vullen toont aan dat de actieve arbeidsmarktprogramma's om vraag naar en aanbod van arbeid op elkaar af te stemmen, doeltreffender kunnen. Weliswaar zijn er enkele maatregelen genomen om de hoge belastingdruk op arbeid te verlagen, maar er moet nog wel aandacht worden besteed aan de hervorming van de belastingen en het uitkeringsstelsel, vooral met betrekking tot laagbetaalde arbeid. Nationale bronnen wijzen tevens op een groot verschil in beloning tussen mannen en vrouwen, dat slechts ten dele uit gendersegregatie in bepaalde sectoren te verklaren valt.Finland zou daarom het volgende moeten doen:Preventie en activering1. De doeltreffendheid van de actieve arbeidsmarktprogramma's verbeteren om de structurele werkloosheid te bestrijden en de regionale verschillen te verminderen.Arbeidsaanbod en actief ouder worden2. Meer doen om op de lange termijn over arbeidskrachten te beschikken. In het bijzonder de maatregelen voortzetten om overeenkomstig de nationale strategie voor actief ouder worden de daadwerkelijke uittredingsleeftijd te verhogen en arbeidsparticipatie aan te moedigen door verdere hervorming van het belasting- en uitkeringsstelsel, vooral door gerichte belastingmaatregelen voor laagbetaalde arbeid.Gendergelijkheid3. In het kader van de gendermainstreaming de inspanningen opvoeren om de oorzaken van het verschil in beloning van mannen en vrouwen en van gendersegregatie aan te pakken.ZWEDENDe Zweedse arbeidsmarkt wordt gekenmerkt door zeer hoge werkgelegenheidscijfers, ook van oudere werknemers en vrouwen, en alle streefcijfers voor de Europese Unie zijn al overtroffen. Gelet op de verouderende bevolking moet het arbeidsaanbod op peil worden gehouden door het arbeidspotentieel onder immigranten, jongeren en langdurig zieken te benutten. Om een duurzaam en toereikend arbeidsaanbod te garanderen moet specifiek aandacht worden besteed aan vervroegde uittreding en de snelle stijging van het aantal langdurig zieken. Ondanks de lopende belastinghervorming behoort de belastingdruk op arbeid nog steeds tot de hoogste in de Europese Unie. Het uitkeringsstelsel is internationaal gezien zeer goed en de criteria voor het toekennen van uitkeringen zijn streng. Toch lijken meer prikkels nodig om mensen aan het werk te krijgen.Zweden zou daarom het volgende moeten doen:Arbeidsaanbod en actief ouder worden1. Meer doen om op de lange termijn het arbeidsaanbod op peil te houden door ten volle gebruik te maken van alle potentiële arbeidsbronnen, en met name immigranten.2. Het aantal personen met langdurig ziekteverlof omlaag brengen door de arbeidsomstandigheden te verbeteren en het regelgevingskader aan te passen teneinde een doeltreffende reïntegratie mogelijk te maken.Werken lonend maken3. De hervormingen van het belastingstelsel en het uitkeringsstelsel voortzetten om de prikkels om te werken te versterken, in het bijzonder voor groepen voor wie het banenaanbod het meest te lijden heeft van de wisselwerking tussen belastingen en uitkeringen, en de hervorming van de belasting op het inkomen uit arbeid voltooien.VERENIGD KONINKRIJKHet Verenigd Koninkrijk zit boven het door de Europese Raad gestelde streefcijfer voor de totale werkgelegenheidsgraad in de Europese Unie. Dit geldt ook voor de streefdoelen voor vrouwen en oudere werknemers. Weliswaar is de werkgelegenheid hoog, maar de productiviteit is betrekkelijk laag ten dele als gevolg van een ontoereikend niveau van basisvaardigheden en specifieke problemen in verband met de kwaliteit van de banen, zoals verschil in beloning van mannen en vrouwen en het ontbreken van opleidingen voor enkele categorieën werknemers. Deze uitdagingen vormen de concrete agenda voor de verdere ontwikkeling van sociaal partnerschap op alle niveaus. Bovendien kan de gestage toename van het aantal personen in de werkende leeftijd dat wegens ziekte en arbeidsongeschiktheid een beroep op een uitkering doet, verdere stijging van het arbeidsaanbod belemmeren. Hoewel de totale werkloosheid veel lager is dan het EU-gemiddelde, zijn er aanzienlijke verschillen in toegang tot de arbeidsmarkt, met een concentratie van economische inactiviteit en langdurige werkloosheid in bepaalde regio's en onder bijzonder kansarme groepen (alleenstaande ouders, huishoudens waarin niemand werkt, bepaalde etnische minderheden, oudere mannelijke werknemers, gehandicapten en laaggeschoolden). Deze omstandigheid vereist een krachtiger en goedgericht actief arbeidsmarktbeleid.Het Verenigd Koninkrijk zou daarom het volgende moeten doen:Preventie en activering1. Een actief arbeidsmarktbeleid uitvoeren, gericht op duurzame integratie op de arbeidsmarkt, vermindering van de hoge concentratie van werkloosheid en inactiviteit in bepaalde groepen. Speciale aandacht besteden aan personen met specifieke problemen op de arbeidsmarkt, personen die het risico lopen langdurig werkloos te worden, werkende armen en inactieven.Arbeidsaanbod en actief ouder worden2. Iedereen die kan werken moet de mogelijkheid hebben en de prikkels daartoe krijgen, vooral een modernisering van de uitkeringsregelingen voor ziekte en arbeidsongeschiktheid.Gendergelijkheid3. Meer doen om de oorzaken van het verschil in beloning tussen mannen en vrouwen te verkleinen, vooral door een meer evenwichtige vertegenwoordiging van mannen en vrouwen in beroepen en sectoren te bewerkstelligen en door de toegang van laagbetaalde vrouwelijke deeltijdwerkers tot opleiding te vergroten. Meer betaalbare kinderopvang en zorgvoorzieningen voor andere ten laste komende personen bieden.Sociaal partnerschap4. Sociaal partnerschap op alle niveaus verder ontwikkelen om de arbeidsproductiviteit en -kwaliteit te verbeteren, vooral door het lage niveau van de basisvaardigheden en de lacunes in de vaardigheden van de arbeidskrachten aan te pakken.


title: Aanbeveling van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA nr. 55/04/COL van 30 maart 2004 inzake een in 2004 uit te voeren gecoördineerd bewakingsprogramma om de inachtneming van de maximumgehalten aan bestrijdingsmiddelenresiduen in en op granen en bepaalde andere producten van plantaardige oorsprong te garanderen

text:
               2.6.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 139/20

      AANBEVELING VAN DE TOEZICHTHOUDENDE AUTORITEIT VAN DE EVA

      Nr. 55/04/COL
   van 30 maart 2004
   inzake een in 2004 uit te voeren gecoördineerd bewakingsprogramma om de inachtneming van de maximumgehalten aan bestrijdingsmiddelenresiduen in en op granen en bepaalde andere producten van plantaardige oorsprong te garanderen
   DE TOEZICHTHOUDENDE AUTORITEIT VAN DE EVA,
   Gelet op de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (EER), inzonderheid op artikel 109 en Protocol 1,
   Gelet op de Overeenkomst tussen de EVA-staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie, en met name op artikel 5, lid 2, onder b), en Protocol 1,
   Gelet op het besluit waaraan wordt gerefereerd in punt 38 van hoofdstuk XII van bijlage II bij de EER-overeenkomst (Richtlijn 86/362/EEG van de Raad van 24 juli 1986 tot vaststelling van maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen in en op granen (1)), laatstelijk gewijzigd en aangepast aan de EER-overeenkomst bij Protocol 1 hiervan, en met name op artikel 7, lid 2, onder b),
   Gelet op het besluit waaraan wordt gerefereerd in punt 54 van hoofdstuk XII van bijlage II bij de EER-overeenkomst (Richtlijn 90/642/EEG van de Raad van 27 november 1990 tot vaststelling van maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen in en op bepaalde producten van plantaardige oorsprong, met inbegrip van groenten en fruit (2), laatstelijk gewijzigd en aangepast aan de EER-overeenkomst bij Protocol 1 hiervan, en met name op artikel 4, lid 2, onder b),
   Na raadpleging van het Comité levensmiddelen dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA bijstaat,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA moet geleidelijk komen tot een systeem waarmee de reële blootstelling aan bestrijdingsmiddelen via de voeding kan worden geraamd. Om realistische ramingen mogelijk te maken, moeten bewakingsgegevens beschikbaar zijn over bestrijdingsmiddelenresiduen in een aantal levensmiddelen die belangrijke bestanddelen van het Europese voedselpakket vormen. Algemeen wordt aangenomen dat de belangrijkste bestanddelen van het Europese voedselpakket 20 à 30 levensmiddelen betreffen. De EVA-staten kunnen, gezien de middelen die op nationaal niveau beschikbaar zijn voor bewakingsmaatregelen inzake bestrijdingsmiddelenresiduen, per jaar slechts monsters van acht producten analyseren in het kader van een gecoördineerd bewakingsprogramma. Het gebruik van bestrijdingsmiddelen evolueert binnen de periode van drie jaar. In het algemeen zou elk bestrijdingsmiddel in 20 à 30 levensmiddelen derhalve moeten worden gevolgd over een reeks cycli van drie jaar.

               (2)

               Voor de residuen van alle in deze aanbeveling opgenomen bestrijdingsmiddelen moet in 2004 een bewakingsprogramma worden uitgevoerd, zodat aan de hand van de aldus verkregen gegevens een raming van de reële inname via de voeding van die stoffen kan worden gemaakt.
               De aantallen in het kader van de specifieke gecoördineerde actie te nemen monsters moeten op een systematische, statistisch verantwoorde wijze worden vastgesteld. De Commissie van de Codex Alimentarius heeft een dergelijke aanpak ontwikkeld (3). Op basis van een binomiale waarschijnlijkheidsverdeling kan worden bepaald dat bij onderzoek van ongeveer 650 monsters met een zekerheid van meer dan 99 % kan worden gesteld dat er één monster met een hoeveelheid bestrijdingsmiddelen boven de detectiegrens zal worden gevonden wanneer ervan wordt uitgegaan dat 1 % van de producten van plantaardige oorsprong een hoeveelheid residuen boven de detectiegrens bevat. Deze monsters dienen te worden genomen op het gehele grondgebied van de Europese Economische Ruimte. Voor de EVA-staten wordt aanbevolen om, afhankelijk van de bevolkingsomvang en het aantal consumenten, minimaal twaalf monsters per product per jaar te nemen.

               (3)

               De Europese Commissie heeft nieuwe richtsnoeren betreffende procedures voor de kwaliteitsbewaking bij de analyse van bestrijdingsmiddelenresiduen gepubliceerd (4). Deze richtsnoeren moeten zoveel mogelijk door de analyselaboratoria in de EVA-staten worden toegepast en moeten continu worden herzien in het licht van de in de bewakingsprogramma’s opgedane ervaring.

               (4)

               Overeenkomstig artikel 4, lid 2, onder a), van Richtlijn 90/642/EEG en artikel 7, lid 2, onder a), van Richtlijn 86/362/EEG moeten de EVA-staten nadere bijzonderheden verschaffen over de criteria die aan de opstelling van hun nationale controleprogramma’s ten grondslag liggen. In dat verband moet informatie worden verschaft over: i) de criteria die zijn toegepast voor de bepaling van het aantal te nemen monsters, de uit te voeren analysen, de rapportageniveaus en de criteria aan de hand waarvan de rapportageniveaus zijn bepaald; ii) nadere gegevens over de erkenning ingevolge het in hoofdstuk XII, punt 54n, van bijlage II bij de EER-overeenkomst bedoelde besluit (Richtlijn 93/99/EEG van de Raad van 29 oktober 1993 betreffende aanvullende maatregelen inzake de officiële controle op levensmiddelen (5)) van de laboratoria die de analyses uitvoeren; iii) het aantal en het soort overtredingen en de daarop genomen maatregelen.

               (5)

               Informatie over de resultaten van bewakingsprogramma’s is zeer geschikt om via computers of andere elektronische middelen te worden verwerkt, opgeslagen en doorgegeven. Er zijn formaten ontwikkeld voor de verstrekking van gegevens per e-mail door de EG-lidstaten aan de Commissie. De EVA-staten zouden hetzelfde formaat kunnen gebruiken en zouden derhalve in staat moeten zijn hun verslagen in een standaardformaat aan de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA toe te sturen. De verdere ontwikkeling van een dergelijk standaardformaat kan het doeltreffendst worden aangepakt op basis van op te stellen richtsnoeren,

         BEVEELT DE EVA-STATEN AAN:

               1)

               Voor de in de bijlage bij deze aanbeveling opgesomde combinaties van bestrijdingsmiddelen en producten monsters te nemen en te analyseren en daartoe minimaal twaalf monsters per product te nemen, daarbij rekening houdend met het aandeel van de EVA-staten zelf, van de rest van de EER en van derde landen in de markt van de EVA-staten.
               Voor bestrijdingsmiddelen die een acuut risico vormen, bijvoorbeeld OP-esters, endosulfan en N-methylcarbamaten, worden, wanneer dergelijke bestrijdingsmiddelen worden aangetroffen, met name in de producten van één en dezelfde producent, bij geselecteerde monsters van de producten appelen, tomaten, sla, prei en sluitkool bij voorkeur ook afzonderlijke analysen uitgevoerd van de samenstellende delen van het tweede verzamelmonster. Het aantal deelmonsters moet in overeenstemming zijn met het in hoofdstuk XII, punt 54zz, van bijlage II bij de EER-overeenkomst bedoelde besluit (Richtlijn 2002/63/EG van de Commissie van 11 juli 2002 houdende vaststelling van communautaire bemonsteringsmethoden voor de officiële controle op residuen van bestrijdingsmiddelen in en op producten van plantaardige en van dierlijke oorsprong en tot intrekking van Richtlijn 79/700/EEG (6)).
               Er dienen twee monsters te worden genomen. Indien in het eerste laboratoriummonster een aantoonbare hoeveelheid van een van de gezochte bestrijdingsmiddelen aanwezig is, worden de samenstellende delen van het tweede monster elk aan een afzonderlijke analyse onderworpen.

               2)

               De analyseresultaten betreffende de op de in de bijlage bij deze aanbeveling genoemde combinaties product/bestrijdingsmiddelenresidu uiterlijk op 31 augustus 2005 mede te delen, onder vermelding van:

                           a)

                           de toegepaste analysemethoden en de behaalde rapportageniveaus, in overeenstemming met de richtsnoeren betreffende de procedures voor de kwaliteitsbewaking bij de analyse van bestrijdingsmiddelenresiduen;

                           b)

                           aantal en soort overtredingen en de daarop genomen maatregelen.

                     Het rapport moet worden opgesteld in een formaat — ook het elektronische formaat — dat voldoet aan de aanwijzingen (7) voor de EVA-staten met betrekking tot de uitvoering van de aanbevelingen inzake gecoördineerde bewakingsprogramma’s.

               3)

               Uiterlijk op 31 augustus 2004 de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA en de overige EVA-staten alle gegevens toe te zenden als vereist bij artikel 7, lid 3, van Richtlijn 86/362/EEG en artikel 4, lid 3, van Richtlijn 90/642/EEG met betrekking tot de controles die in 2003 worden uitgevoerd om er, op zijn minst door middel van steekproefbemonstering, voor te zorgen dat de maximumgehalten aan bestrijdingsmiddelen in acht worden genomen, dat wil zeggen onder meer:

                           a)

                           de resultaten van hun nationale programma’s met betrekking tot residuen van bestrijdingsmiddelen;

                           b)

                           nadere gegevens over de door hun laboratoria gehanteerde kwaliteitsbewakingsmethoden, en met name nadere gegevens over de in de richtsnoeren betreffende de procedures voor de kwaliteitsbewaking bij de analyse van bestrijdingsmiddelenresiduen voorkomende punten die zij niet hebben kunnen toepassen of met de toepassing waarvan zij problemen hebben ondervonden;

                           c)

                           nadere gegevens betreffende de erkenning, overeenkomstig artikel 3 van Richtlijn 93/99/EEG, van de laboratoria die de analysen uitvoeren (aard van de erkenning, erkenningsinstantie en een kopie van het erkenningsdocument);

                           d)

                           nadere gegevens over proficiency tests en ringonderzoeken waaraan het laboratorium heeft deelgenomen.

               4)

               Uiterlijk op 30 september 2004 bij de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA het ontwerp in te dienen van het nationale programma voor 2005 voor de bewaking van de maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen als vastgesteld bij de Richtlijnen 90/642/EEG en 86/362/EEG, met informatie over:

                           a)

                           de criteria die zijn toegepast voor de bepaling van het aantal te nemen monsters en de uit te voeren analysen;

                           b)

                           de rapportageniveaus en de criteria aan de hand waarvan de rapportageniveaus zijn bepaald;

                           c)

                           nadere gegevens over de erkenning, overeenkomstig Richtlijn 93/99/EEG, van de laboratoria die de analyses uitvoeren.

      Deze aanbeveling is gericht tot de Republiek IJsland, het Vorstendom Liechtenstein en het Koninkrijk Noorwegen.
      Gedaan te Brussel, 30 maart 2004.

            Voor de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA

         Bernd HAMMERMANN

            Lid van het College

         Niels FENGER

            Directeur

      (1)  PB L 221 van 7.8.1986, blz. 37.

      (2)  PB L 350 van 14.12.1990, blz. 71.

      (3)  Codex Alimentarius, Pesticide Residues in Foodstuffs, Rome 1994, ISBN 92-5-203271-1; Vol. 2, blz. 372.

      (4)  Document SANCO/10476/2003, http://europa.eu.int/comm/food/plant/protection/resources/qualcontrol_en.pdf

      (5)  PB L 290 van 24.11.1993, blz. 14.

      (6)  PB L 187 van 16.7.2002, blz. 30.

      (7)  Deze worden jaarlijks ter kennis van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid gebracht.

      BIJLAGE
      Te bewaken combinaties bestrijdingsmiddel/product

                  Bestrijdingsmiddelresidu waarop de analyse betrekking moet hebben

                  Jaar

                  2004

                  2005 (1)

                  2006 (1)

                  Acefaat

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Aldicarb

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Azinfos-methyl

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Azoxystrobine

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Benomyl-groep

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Bromopropylaat

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Captan

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Chloorthalonil

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Chloorpyrifos

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Chloorpyrifos-methyl

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Cypermethrin

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Cyprodinil

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Deltamethrin

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Diazinon

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Dichlofluanide

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Dicofol

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Dimethoaat

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Difenylamine (2)

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Endosulfan

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Fenhexamid

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Folpet

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Imazalil

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Iprodion

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Kresoxim-methyl

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Lambda-cyhalothrin

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Malathion

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Maneb-groep

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Mecarbam

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Methamidofos

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Metalaxyl

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Methidathion

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Methiocarb

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Methomyl

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Myclobutanil

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Omethoaat

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Oxydemeton-methyl

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Parathion

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Permethrin

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Foraat

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Pirimifos-methyl

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Procymidon

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Propyzamide

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Spiroxamine

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Thiabendazool

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Tolylfluanide

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Triazofos

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Vinchlozolin

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                              (a)

                              Peren, bananen, bonen (vers of bevroren), aardappelen, wortelen, sinaasappelen/mandarijnen, perziken/nectarines, spinazie (vers of bevroren).

                              (b)

                              Bloemkool, pepers, tarwe, aubergines, rijst, druiven, komkommer, erwten (vers of bevroren, analyse zonder peul).

                              (c)

                              Appels, tomaten, sla, aardbeien, prei, sinaasappelsap, sluitkool, rogge/haver.

         (1)  Indicatief voor 2005 en 2006, afhankelijk van de programma’s die voor die jaren zullen worden aanbevolen.

         (2)  Difenylamine hoeft alleen in appelen en peren te worden geanalyseerd.

                  (a)

                  Peren, bananen, bonen (vers of bevroren), aardappelen, wortelen, sinaasappelen/mandarijnen, perziken/nectarines, spinazie (vers of bevroren).

                  (b)

                  Bloemkool, pepers, tarwe, aubergines, rijst, druiven, komkommer, erwten (vers of bevroren, analyse zonder peul).

                  (c)

                  Appels, tomaten, sla, aardbeien, prei, sinaasappelsap, sluitkool, rogge/haver.


Avis juridique important

|

31984H0222

84/222/EEG: Aanbeveling van de Raad van 10 april 1984 inzake de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1979) (5e EOF) voor het begrotingsjaar 1982

Publicatieblad Nr. L 104 van 17/04/1984 blz. 0024 - 0024

*****AANBEVELING  VAN DE RAAD  van 10 april 1984  inzake de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1979) (5e EOF) voor het begrotingsjaar 1982  (84/222/EEG)  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 206 ter,  Gelet op de tweede ACS-EEG-Overeenkomst, die op 31 oktober 1979 te Lomé is ondertekend,  Gelet op Besluit 80/1186/EEG van de Raad van 16 december 1980 betreffende de associatie van de landen en gebieden overzee met de Europese Economische Gemeenschap (1),  Gelet op het Intern Akkoord van 1979 betreffende de financiering en het beheer van de steun van de Gemeenschap (2), dat is ondertekend op 20 november 1979, inzonderheid op artikel 29, lid 3,  Gelet op het Financieel Reglement van 17 maart 1981 van toepassing op het vijfde Europees Ontwikkelingsfond (3), inzonderheid op de artikelen 66 tot en met 70,  Na onderzoek van de jaarrekening en de balans betreffende de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1979) (5e EOF), die op 31 december 1982 zijn vastgesteld, alsmede van het verslag van de Rekenkamer over het begrotingsjaar 1982 waaraan de antwoorden van de Commissie zijn gehecht (4),  Overwegende dat uit hoofde van artikel 29, lid 3, van het Intern Akkoord aan de Commissie voor het beheer van het Europees Ontwikkelingsfonds (1979) (5e EOF) kwijting wordt verleend door het Europese Parlement op aanbeveling van de Raad;  Overwegende dat de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1979) (5e EOF) door de Commissie gedurende het begrotingsjaar 1982 over het geheel genomen bevredigend is geweest,  BEVEELT het Europese Parlement AAN,  de Commissie kwijting te verlenen voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1979) (5e EOF) voor het begrotingsjaar 1982.  Gedaan te Luxemburg, 10 april 1984.  Voor de Raad  De Voorzitter  C. CHEYSSON  (1) PB nr. L 361 van 31. 12. 1980, blz. 1.  (2) PB nr. L 347 van 22. 12. 1980, blz. 210.  (3) PB nr. L 101 van 11. 4. 1981, blz. 12.  (4) PB nr. C 357 van 31. 12. 1983, blz. 131, 159, 233.


Avis juridique important

|

31998H0485

98/485/EG: Aanbeveling van de Commissie van 1 juli 1998 betreffende kinderverzorgings- en speelgoedartikelen die bestemd zijn om door kinderen onder de leeftijd van drie jaar in de mond te worden gestopt en vervaardigd zijn van zacht PVC dat bepaalde ftalaten bevat (kennisgeving geschied onder nummer SEC(1998) 738)

Publicatieblad Nr. L 217 van 05/08/1998 blz. 0035 - 0037

AANBEVELING VAN DE COMMISSIE van 1 juli 1998 betreffende kinderverzorgings- en speelgoedartikelen die bestemd zijn om door kinderen onder de leeftijd van drie jaar in de mond te worden gestopt en vervaardigd zijn van zacht PVC dat bepaalde ftalaten bevat (kennisgeving geschied onder nummer SEC(1998) 738) (98/485/EG)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 155, tweede streepje,Overwegende dat de Gemeenschap krachtens het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap moet bijdragen tot een hoog beschermingsniveau van de gezondheid van de consumenten;Overwegende dat er op grond van artikel 3 van Richtlijn 92/59/EEG van de Raad van 29 juni 1992 inzake algemene productveiligheid (1) alleen veilige producten op de markt mogen worden gebracht; dat de richtlijn in het bijzonder onderstreept dat voor een hoog beschermingsniveau van de veiligheid en gezondheid van kinderen gezorgd moet worden;Overwegende dat het door de Commissie geraadpleegde Wetenschappelijk Comité inzake toxiciteit, ecotoxiciteit en het milieu (WCTEM) op 24 april 1998 een advies heeft uitgebracht, dat op 16 juni 1998 met enige verduidelijkingen is aangevuld, over de gezondheidseffecten bij kinderen van het gebruik van bepaalde speelgoed- en kinderverzorgingsartikelen van zacht PVC dat ftalaten bevat; dat het in dit advies bezorgdheid heeft uitgedrukt over de blootstelling van kinderen aan een aantal van deze ftalaten;Overwegende dat het WCTEM met name heeft aanbevolen bepaalde migratiegrenswaarden voor de ftalaten DINP, DEHP, DBP, DIDP, DNOP en BBP die vrijkomen uit speelgoed- en kinderverzorgingsartikelen van zacht PVC die bestemd zijn om door kinderen onder de leeftijd van drie jaar in de mond te worden gestopt, niet te overschrijden;Overwegende dat het belangrijk is dat de lidstaten de nodige maatregelen vaststellen om, in afwachting van de tenuitvoerlegging van permanente communautaire maatregelen, een hoog beschermingsniveau van de gezondheid van kinderen ten aanzien van deze producten te waarborgen;Overwegende dat genoemde migratiegrenswaarden in bepaalde gevallen overschreden zouden kunnen worden en dat het dus belangrijk is dat de lidstaten in het kader van de vereiste controles de blootstellingsniveaus van kinderen aan ftalaten ten gevolge van de migratie van deze stoffen bij het gebruik van de producten in kwestie in het oog houden;Overwegende dat het belangrijk is dat de lidstaten informatie uitwisselen over de voor de controles in kwestie gehanteerde test- en meetmethoden en over de verkregen resultaten, en dat zij onderling en met de Commissie samenwerken teneinde in afwachting van een standaardmethode te komen tot een zo coherent mogelijke benadering in de gehele Gemeenschap;Overwegende dat het onder andere raadzaam is om in het kader van genoemde samenwerking de resultaten te bestuderen van het momenteel in Nederland door het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu (RIVM) verrichte onderzoek, aan de hand waarvan mogelijk een gemeenschappelijke referentiemethode kan worden vastgesteld;Overwegende dat, ingeval een lidstaat het op de markt brengen van de in deze aanbeveling bedoelde producten aan beperkingen onderwerpt, hij de Commissie daarvan in kennis moet stellen overeenkomstig de procedure van artikel 7 van Richtlijn 92/59/EEG inzake algemene productveiligheid wanneer het om kinderverzorgingsartikelen gaat, van artikel 7 van Richtlijn 88/378/EEG van de Raad van 3 mei 1988 inzake de veiligheid van speelgoed wanneer het speelgoed betreft (2), of van artikel 8 van Richtlijn 92/59/EEG indien hij van mening is dat er sprake is van een ernstig en onmiddellijk gevaar, en dat hij in voorkomend geval de Commissie in kennis moet stellen overeenkomstig Richtlijn 83/189/EEG van de Raad van 28 maart 1983 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften (3),BEVEELT AAN:Artikel 1 1. De lidstaten stellen de nodige maatregelen vast ter waarborging van een hoog beschermingsniveau van de gezondheid van kinderen tegen kinderverzorgings- en speelgoedartikelen die bestemd zijn om door kinderen onder de leeftijd van drie jaar in de mond te worden gestopt en vervaardigd zijn van zacht PVC dat ftalaten bevat, met name de stoffen diisononylftalaat (DINP), diethylhexylftalaat (DEHP), dibutylftalaat (DBP), diisodecylftalaat (DIDP), di-n-octylftalaat (DNOP) en butylbenzylftalaat (BBP). Bijzondere aandacht dient uit te gaan naar de stoffen DINP en DEHP.2. In het kader van het toezicht op de producten in kwestie houden de lidstaten door middel van de nodige controles de migratieniveaus van deze stoffen in het oog, rekening houdend met het op 24 april 1998 door het Wetenschappelijk Comité inzake toxiciteit, ecotoxiciteit en het milieu (WCTEM) vastgestelde advies inzake ftalaten in speelgoed en met name met de door dit Comité aanbevolen migratiegrenswaarden voor van deze producten afkomstige ftalaten, zoals opgenomen in de bijlage.3. De lidstaten stellen de Commissie regelmatig in kennis van de voor de bepaling van de migratieniveaus in kwestie gehanteerde test- en meetmethoden, van de resultaten van de verrichte controles en van de daaruit getrokken conclusies. De lidstaten worden verzocht de eerste gegevens voor eind augustus 1998 te verstrekken.4. De lidstaten nemen deel aan de uitwisseling van informatie met de andere lidstaten en aan de door de Commissie te organiseren werkzaamheden die erop gericht zijn een coherente benadering te garanderen met betrekking tot de test- en meetmethoden en een gemeenschappelijke methode vast te stellen.Artikel 2 In de zin van deze aanbeveling wordt verstaan onder:1. "speelgoed": elk product dat is ontworpen of kennelijk is bestemd om door kinderen bij het spelen te worden gebruikt;2. "kinderverzorgingsartikelen": elk product dat bestemd is om de slaap, de ontspanning en de voeding van, alsmede het zuigen door kinderen te vergemakkelijken.Artikel 3 Deze aanbeveling is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 1 juli 1998.Voor de CommissieEmma BONINOLid van de Commissie(1) PB L 228 van 11. 8. 1992, blz. 24.(2) PB L 187 van 16. 7. 1988, blz. 1.(3) PB L 109 van 26. 4. 1983, blz. 8.BIJLAGE >RUIMTE VOOR DE TABEL>


title: AANBEVELING VOOR EEN VERORDENING (EEG) VAN DE RAAD betreffende de sluiting van de Overeenkomst, in de vorm van een briefwisseling tussen de Europese Gemeenschap en de Republiek Portugal betreffende bereide of verduurzaamde tomaten van onderverdeling 20.02 C van het gemeenschappelijk douanetarief (Door de Commissie bij de Raad ingediend)

text:
ARCHIVES HISTORIQUES
DE LA COMMISSION
COLLECTION RELIEE DES
DOCUMENTS "COM"
COM (80) 732
Vol. 1980/0231
 ---pagebreak--- Disclaimer
Conformément au règlement (CEE, Euratom) n° 354/83 du Conseil du 1er février 1983
concernant l'ouverture au public des archives historiques de la Communauté économique
européenne et de la Communauté européenne de l'énergie atomique (JO L 43 du 15.2.1983,
p. 1), tel que modifié par le règlement (CE, Euratom) n° 1700/2003 du 22 septembre 2003
(JO L 243 du 27.9.2003, p. 1), ce dossier est ouvert au public. Le cas échéant, les documents
classifiés présents dans ce dossier ont été déclassifiés conformément à l'article 5 dudit
règlement.
In accordance with Council Regulation (EEC, Euratom) No 354/83 of 1 February 1983
concerning the opening to the public of the historical archives of the European Economic
Community and the European Atomic Energy Community (OJ L 43, 15.2.1983, p. 1), as
amended by Regulation (EC, Euratom) No 1700/2003 of 22 September 2003 (OJ L 243,
27.9.2003, p. 1), this file is open to the public. Where necessary, classified documents in this
file have been declassified in conformity with Article 5 of the aforementioned regulation.
In Übereinstimmung mit der Verordnung (EWG, Euratom) Nr. 354/83 des Rates vom 1.
Februar 1983 über die Freigabe der historischen Archive der Europäischen
Wirtschaftsgemeinschaft und der Europäischen Atomgemeinschaft (ABI. L 43 vom 15.2.1983,
S. 1), geändert durch die Verordnung (EG, Euratom) Nr. 1700/2003 vom 22. September 2003
(ABI. L 243 vom 27.9.2003, S. 1), ist diese Datei der Öffentlichkeit zugänglich. Soweit
erforderlich, wurden die Verschlusssachen in dieser Datei in Übereinstimmung mit Artikel 5
der genannten Verordnung freigegeben.
 ---pagebreak--- COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN
                                                     COM(80)732 def.
                                                     Brussel , 17 november 1980
                            «                -
                                        )
                      AANBEVELING VOOR EEN VERORDENING ( EEG )
                                   VAN DE RAAD
          betreffende de sluiting van de Overeenkomst , in de vorm van
          een briefwisseling tussen de Europese Gemeenschap en de Republiek
          Portugal betreffende bereide of verduurzaamde tomaten van onder
          verdeling 20.02 C van het gemeenschappelijk douanetarief .
                   ( Door de Commissie bij de Raad ingediend )
                              *
  C0M(80 ) 732 def
 ---pagebreak---                       TOELICHTING
   De aan deze verordening gehechte briefwisseling heeft
ten doel voor 1981 de omvang van de zelfbeperking te
bevestigen welke sinds verscheidene jaren met Portugal is
overeengekomen .
 ---pagebreak---                                          Aanbeveling voor een
                            VERORDENING ( EEG)                  VAN DE RAAD
              betreffende de sluiting van de Overeenkomst, in de vorm van een briefwisseling ,
              tussen de Europese Economische Gemeenschap en de Republiek Portugal betref
              fende bereide of verduurzaamde tomaten van onderverdeling 20.02 C van het
                                       gemeenschappelijk douanetarief
 DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,                Republiek Portugal betreffende bereide of verduur
                                                        zaamde tomaten van onderverdeling 20.02 C van het
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese     gemeenschappelijk douanetarief, wordt namens de
 Economische Gemeenschap, inzonderheid op arti         Gemeenschap goedgekeurd.
kel 113,
               /
Gezien de , aanbeveling van de Commissie,               De tekst van de Overeenkomst is als bijlage aan deze
                                                        verordening gehecht.
Overwegende dat de Overeenkomst, in de vorm van
een briefwisseling, tussen de Europese Economische
Gemeenschap en de . Republiek Portugal betreffende                            Artikel 2
bereide of verduurzaamde tomaten van onderverdeling
20.02 C van het gemeenschappelijk douanetarief,         De Voorzitter van de Raad wordt gemachtigd de per
dient te worden gesloten,                               soon aan te wijzen die bevoegd is de Overeenkomst te
                                                        ondertekenen om de Gemeenscha'p te binden .
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING
VASTGESTELD :                                                                 Artikel 3
                       Artikel 1
                                                        Deze verordening treedt in werking op de dag vol
De Overeenkomst, in de vorm van een briefwisseling,     gende op die van haar bekendmaking in het Publika-
tussen de Europese Economische Gemeenschap en de        tieblad van de Europese Gemeenschappen.
         4   Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk
             in elke Lid-Staat.
             Gedaan te Brussel,
                                                                    Voor Je Raad
                                                                    De Voorzitter
 ---pagebreak---                                    OVEREENKOMST
in de vorm van een briefwisseling tussen de Europese Economische Gemeen
schap en de Republiek Portugal betreffende bereide of verduurzaamde tomaten
        van onderverdeling 20.02 C van het gemeenschappelijk douanetarief
                                        Brief nr. J
      '   ■                                                 v
                                                                             Brussel
Mijnheer,                                                       /
Hierbij heb ik de eer te verwijzen naar artikel 3 van Protocol nr. H bij de op 22 juli 1972
ondertekende Overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en de Repu
bliek Portugal, alsmede naar de briefwisseling van 5 december 1975,
Ik heb dc eer U ervan in kennis te stellen dat de Gemeenschap voor 1981 bereid is de
zelfde maximumhoeveelheden vast te stellen als voor het vorige jaar. Onder deze omstan
digheden verbindt dc Regering van Portugal zich ertoe de nodige maatregelen te treffen
opdat de in 1 980. aan de Gemeenschap te leveren hoeveelheid zonder azijn of azijnzuur
bereide of verduurzaamde tomaten van ónderverdeling 20.02 C van het gemeenschappe
lijk douanetarief, niet meer bedraagt dan 90 000 ton.
Ik zou het op prijs stellen indien U mij zoudt willen bevestigen dat Uw Regering met de
inhoud van deze brief instemt.
Gelieve, Mijnheer, de verzekering van mijn bijzondere hoogachting te willen aanvaarden.
                                                           Namens de Raad
                                                   van de Eurobest Gemeenschappen
 ---pagebreak---                                          Brief nr. 2
                                                                              Brussel
Mijnheer,
Ik heb de eer U de ontvangst te bevestigen van Uw brief van heden welke als volgt luidt :
    « Hierbij heb ik de eer te verwijzen naar artikel 3 van Protocol nr. 8 bij de op 22 juli
    1972 ondertekende Overeenkomst tussen dé Europese Economische Gemeenschap en
    de Republiek Portugal , alsmede naar de briefwisseling van 5 december 1975.
    Ik heb de eer U ervan in kennis te stellen dat de Gemeenschap voor 1981 bereid is
    dezelfde maximumhocvcelhcden vast te stellen als voor het vorige jaar. Onder deze
    omstandigheden verbindt de Regering van Portugal zich ertoe de nodige maatregelen
    te treffen opdat de in 1981 aan de Gemeenschap te leveren hoeveelheid zonder azijn
   of azijnzuur bereide of verduurzaamde tomaten van onderverdeling 20.02 C van het
   gemeenschappelijk douanetarief, niet meer bedraagt dan 90 000 ton .
    Ik zou het op prijs stellen indien U mij zoudt willen bevestigen dat Uw Regering met
   de inhoud van deze brief instemt *.
Ik heb de eer U mede te delen dat mijn Regering met de inhoud van deze brief instemt.
Gelieve, Mijnheer, de verzekering van mijn bijzondere hoogachting te willen aanvaarden.
                                                        Voor de Regering van de
                                                           Republiek Portugal


Avis juridique important

|

31983H0230

83/230/EEG: Aanbeveling van de Raad van 21 april 1983 betreffende de methoden voor de vorming van prijzen en tarieven voor aardgas in de Gemeenschap

Publicatieblad Nr. L 123 van 11/05/1983 blz. 0040 - 0041 Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 12 Deel 4 blz. 0094  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 12 Deel 4 blz. 0094

*****AANBEVELING  VAN DE RAAD  van 21 april 1983  betreffende de methoden voor de vorming van prijzen en tarieven voor aardgas in de Gemeenschap  (83/230/EEG)  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 235,  Gezien het voorstel van de Commissie,  Gezien het advies van het Europese Parlement (1),  Overwegende dat de Raad in zijn conclusies van 3 december 1981 en van 16 maart 1982 gewezen heeft op de noodzaak om te komen tot een gemeenschappelijke aanpak van de Lid-Staten op het gebied van de vorming van energieprijzen en algemene principes heeft vastgesteld, waaraan het beleid inzake energieprijzen in elke Lid-Staat dient te voldoen;  Overwegende dat deze principes, onverminderd de verschillende systemen van vorming der aardgasprijzen in de Lid-Staten, dienen te worden aangepast aan de kenmerken van de aardgasmarkt, ten einde te komen tot een meer samenhangende energieprijsvorming in de Gemeenschap;  Overwegende dat de relatieve schaarste aan aardgas en de voordelen die verbonden zijn aan het gebruik ervan, een rechtvaardiging vormen voor een zo goed mogelijke exploitatie van de reserves en voor een optimaal gebruik van deze energiebron door middel van een passend prijsbeleid;  Overwegende dat het mogelijk moet zijn de aardgasprijzen aan te passen aan de ontwikkeling van de voorzieningskosten en aan wijzigingen van de concurrentiesituatie van aardgas;  Overwegende dat een prijsbeleid dient te worden vermeden, dat op sommige verbruiksgebieden een rationeel aardgasgebruik in de weg zou staan;  Overwegende dat de tariferingsmethoden voor aardgas een zo nauwkeurig mogelijke weerspiegeling dienen te zijn van de structuur van de voorzienings- en distributiekosten die aan de verschillende soorten leveringen beantwoorden;  Overwegende dat, gezien de geleverde hoeveelheden, de mogelijkheid dient te bestaan om ten gunste van industriële grootafnemers met behulp van een passende degressie de besparingen door te berekenen die door middel van schaalvergroting zijn verwezenlijkt;  Overwegende dat, om te komen tot een optimaal gebruik van de transportnetten en een grotere regelmatigheid van de leveringen in de loop van het jaar, speciale prijzen in verband met een onderbreking van de leveringen dienen te worden vastgesteld;  Overwegende dat het prijsbeleid een beslissende rol speelt bij de oriëntatie van de aardgasmarkt en dat de ontwikkeling van het verbruik dient te worden gevolgd met het oog op een dienovereenkomstige aanpassing van de aardgasprijzen;  Overwegende dat de consumenten slechts echt kunnen kiezen wanneer de markt voldoende doorzichtig is,  BEVEELT DE LID-STATEN AAN:  a) indien zulks nog niet is geschied, door passende maatregelen te bewerkstelligen, dat de prijzen en tarieven voor aardgas in de Gemeenschap op de volgende gemeenschappelijke principes worden gebaseerd:  1. De prijsvorming voor aardgas dient een zo goed mogelijke exploitatie van de gasvoorraden en een optimaal gebruik van deze energiebron mogelijk te maken, rekening houdend met de produktie-, acquisitie- en distributiekosten. Bij de vaststelling van de prijzen dient rekening te worden gehouden met een rationeel energiegebruik en de marktwaarde van aardgas in relatie tot de prijzen van de andere energievormen die met aardgas concurreren.  Bijgevolg dienen de aardgasprijzen voor de verbruikers zoveel mogelijk de marktwaarde te benaderen in relatie tot de prijzen van vervangende energievormen en een opbrengst te waarborgen die de dekking van de leveringskosten aan de verbruikers mogelijk maakt.  2. De prijsvormingsmethoden voor aardgas dienen zodanig te zijn opgezet dat de gasprijzen kunnen worden aangepast aan wijzigingen van de concurrentiesituatie op de markt en aan de kostenontwikkeling, meer in het bijzonder de prijs voor de aankoop van gas door gasbedrijven, waarvan de schommelingen zo spoedig mogelijk in de tarieven en verkoopprijzen dienen te worden doorberekend.  3. Er mogen geen prijzen worden toegepast die kunstmatig laag gehouden zijn in verhouding tot de situatie op de markt en in verhouding tot de kosten, waardoor zij een subsidie vormen voor sommige soorten verbruik of voor sommige vormen van gebruik en/of verspilling in de hand werken.  4. Van de verschillende tariefformules dient het tweecomponententariefsysteem, bestaande uit een vast bestanddeel om de vaste kosten te dekken, met name de kosten van een permanente aansluiting op het net, en een bestanddeel dat evenredig is aan de hoeveelheid geleverd gas, gelet op de plaatselijke omstandigheden algemeen te worden toegepast voor de vaststelling van de tarieven voor particuliere verbruikers en kleine industriële verbruikers.  Dit moet in het bijzonder het geval zijn voor consumentenklassen met homogene karakteristieken vanuit een oogpunt van gebruik, de omvang van het verbruik en de regelmatigheid van de afnamen en waarop tarieven dienen te worden toegepast, die op deze karakteristieken zijn gebaseerd.  5. Voor de grootste verbruikers waarvoor tarieven gelden, dient, aangezien de vaste kosten slechts een klein deel uitmaken van de totale kosten, gewoonlijk slechts één tarief te worden toegepast, maar er dienen twee (of meer) evenredige tariefbestanddelen te worden vastgesteld die per verbruiksschijf degressief zijn, ten einde rekening te houden met de besparing bij het transport door schaalvergroting wanneer het volume toeneemt. De plaatselijk gehanteerde tarieven dienen eveneens te variëren volgens de kenmerken van de afname, zoals de belastingfactor, ten einde de kosten beter te kunnen doorberekenen.  6. In het geval van niet-tariefgebonden verkoop aan grote afnemers (dat wil zeggen verkopen op basis van een contract) dienen de prijzen te worden berekend op grond van de kosten en marktvoorwaarden.  7. Ten einde de vraag te verleggen buiten de piekbelastingperioden en ten einde zelfs afschakelingen mogelijk te maken, dienen speciale tarieven of prijzen te worden toegepast, die in verband staan met de mogelijkheden van leveringsonderbreking;  b) aandachtig de ontwikkeling te volgen van de vraag naar aardgas in de verschillende gebruikssectoren, alsook de ontwikkeling ervan op lange termijn, in nauwe samenwerking op communautair vlak ten einde de tariefstructuren nog meer te verbeteren;  c) erop toe te zien dat de prijzen van aardgas zo doorzichtig mogelijk zijn en dat zoveel mogelijk bekendheid wordt gegeven aan deze prijzen en de kosten voor de verbruikers.  Gedaan te Luxemburg, 21 april 1983.  Voor de Raad  De Voorzitter  D. von WUERZEN  (1) PB nr. C 96 van 11. 4. 1983, blz. 105.


Avis juridique important

|

31976H0333

76/333/EEG: Aanbeveling van de Commissie van 16 maart 1976 aan de Regering van het Koninkrijk Denemarken aangaande een ontwerp van wet betreffende het personenvervoer over de weg

Publicatieblad Nr. L 084 van 31/03/1976 blz. 0057 - 0059

++++AANBEVELING VAN DE COMMISSIE  van 16 maart 1976  aan de Regering van het Koninkrijk Denemarken aangaande een ontwerp van wet betreffende het personenvervoer over de weg   ( 76/333/EEG )  Overeenkomstig artikel 1 van de beschikking van de Raad van 21 maart 1962 houdende vaststelling van een procedure voor het voorafgaand onderzoek en overleg omtrent bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen welke door de Lid-Staten op het gebied van het vervoer worden overwogen ( 1 ) , gewijzigd bij de beschikking van de Raad van 22 november 1973 ( 2 ) , heeft de Deense Regering de Commissie bij een brief van 27 januari 1976 van haar Permanente Vertegenwoordiging bij de Europese Gemeenschappen de tekst toegezonden van een ontwerp van wet betreffende het personenvervoer over de weg .  De Deense Regering beeft verzocht om toepassing van de spoedprocedure , bedoeld in artikel 2 , lid 4 , van voornoemde beschikking . Zij neeft het ontwerp tevens aan de andere Lid-Staten ter kennis gebracht .  De brief van de Permanente Vertegenwoordiging is op 29 januari 1976 door de Commissie ontvangen . De termijn van 15 dagen , waarbinnen de Commissie zich moet uitspreken , is overeenkomstig artikel 2 , lid 4 , van voornoemde beschikking en in overeenstemming met de Deense Regering verlengd tot 12 maart 1976 .  Overeenkomstig artikel 2 , lid 1 , van voornoemde beschikking doet de Commissie de volgende aanbeveling :  1 . De Commissie gaat ervan uit dat het in de bedoeling van de Deense Regering ligt voorschriften voor te stellen voor de toegang tot de markt van het nationale personenvervoer over de weg , aangezien een desbetreffende regeling voor het vervoer tussen Lid-Staten reeds op het niveau van de Gemeenschap is vastgesteld .  2 . De Commissie constateert voorts dat het betrokken ontwerp van wet tevens maatregelen bevat die de Deense Regering voornemens is te treffen krachtens de richtlijn van de Raad van 12 november 1974 inzake de toegang tot het beroep van ondernemer van nationaal en internationaal personenvervoer over de weg ( 3 ) . Meer bepaald gaat het hierbij om de bepalingen van de artikelen 12 , 13 , 14 , 15 en 16 , van het voorgelegde ontwerp van wet .  De Commissie behoudt zich het recht voor om zich op een later tijdstip uit te spreken over deze bepalingen , die haar krachtens artikel 6 van voornoemde richtlijn moeten worden voorgelegd .  3 . Ten aanzien van de andere bepalingen van het Deense ontwerp van wet , waarover zij krachtens artikel 1 van de beschikking van de Raad van 21 maart 1962 wordt geraadpleegd , achtte de Commissie een informatievergadering met de vertegenwoordigers van de Deense Regering of overleg met de andere Lid-Staten als bedoeld in artikel 2 , lid 3 , van voornoemde beschikking van de Raad , niet noodzakelijk .  4 . Wat vorenbedoelde bepalingen betreft is de Commissie van oordeel dat er een zekere onderlinge afhankelijkheid tussen de nationale en de internationale markt van het personenvervoer over de weg bestaat en meer bepaald dat , gezien de kenmerken van dat vervoer , het bestaan van uiteenlopende juridische regelingen nadelige gevolgen kan hebben die afbreuk kunnen doen aan de goede werking van het gehele nationale en internationale vervoer en die de verwezenlijking van het recht van vestiging en de goede uitoefening van het vervoer op het niveau van de Gemeenschap kunnen belemmeren .  Daarom beveelt de Commissie de Deense Regering aan om de nationale bepalingen die zij voornemens is vast te stellen , en met name die betreffende de definities en de instelling van het betrokken vervoer , zoveel mogelijk aan te passen aan de onderstaande , reeds op het niveau van de Gemeenschap vastgestelde voorschriften :   - Verordening nr . 117/66/EEG van de Raad van 28 juli 1966 betreffende de invoering van gemmeenschappelijke regels voor het internationale vervoer van personen over de weg met autobussen ( 4 ) ;   - Verordening ( EEG ) nr . 516/72 van de Raad van 28 februari 1972 betreffende de vaststelling van gemeenschappelijke regels voor pendelvervoer met autobussen ( autocars ) tussen de Lid-Staten ( 5 ) ;   - Verordening ( EEG ) nr . 517/72 van de Raad van 28 februari 1972 betreffende de vaststelling van gemeenschappelijke regels voor het geregeld vervoer en de bijzondere vormen van geregeld vervoer met autobussen tussen de Lid-Staten ( 6 ) .  5 . Ten einde het toepassingsgebied van de overwogen maatregelen nauwkeurig af te bakenen beveelt de Commissie de Deense Regering aan om in het eerste artikel van haar ontwerp van wet duidelijk te bepalen dat de in het ontwerp vervatte maatregelen alleen van toepassing zijn op nationaal personenvervoer over de weg , d.w.z . vervoer waarvan het gehele traject op Deens nationaal grondgebied is gelegen .  6 . De Commissie constateert dat volgens artikel 4 een vergunning voor geregeld vervoer slechts kan worden verleend voor vervoer dat is opgenomen in een overeenkomstig hoofdstuk 2 van de wet op het lokale of regionale personenvervoer opgesteld schema . Deze wet bevat evenwel geen enkel nauwkeurig criterium ten aanzien van de voorziening in de vervoerbehoefte . Zij wijst er in dit verband op dat geregeld vervoer bestemd is om in bepaalde behoeften van de samenleving te voorzien en dat de instelling ervan berust op motieven met name inzake de behartiging van het algemeen belang . Voor de instelling van dergelijk vervoer is het bijgevolg nodig dat de overheid bepaalde verplichtingen inzake exploitatie en tarieven oplegt .  De Commissie beveelt de Deense Regering derhalve aan , in haar ontwerp van wet te bepalen met welke middelen en volgens welke procedures de overheidsinstanties die belast zijn met het verlenen van goedkeuring voor de instelling , de handhaving , de wijziging of de opheffing van geregeld vervoer , zich een oordeel moeten vormen over :   - de vervoerbehoefte waarin het geregeld vervoer zal moeten voorzien , ten einde met name de capaciteit en de wijze van uitoefening van het vervoer aan die behoefte aan te passen ;   - de marktsituatie , ten einde met name een optimaal gebruik van de transportmiddelen te waarborgen en geen afbreuk te doen aan de goede werking van het reeds bestaande vervoer .  7 . Volgens artikel 7 kunnen de DSB en de particuliere spoorwegen die in het betrokken gebied werkzaam zijn , met het oog op een coordinatie van het rail - en wergvervoer , op bepaalde voorwaarden een wijziging van de door de vergunningverlenende overheidsinstantie vastgestelde voorwaarden voorstellen , welk voorstel zij bij de Raad voor het personenvervoer moeten indienen .  De Commissie is van oordeel dat deze bepaling niet tot gevolg mag hebben dat een situatie ontstant waarin de DSB en de particuliere spoorwegen meer rechten hebben dan de overige op de markt aanwezige vervoerondernemingen , aangezien dit in strijd zou zijn met het fundamentele beginsel van de gelijke behandeling van alle vervoerondernemingen . Bijgevolg beveelt zij de Deense Regering aan ervoor te zorgen dat artikel 7 zo komt te luiden dat er geen twijfel bestaat over de naleving van dit beginsel .  8 . Artikel 9 bevat een definitie van " toeristisch vervoer " en van vervoer " op verzoek " . Deze vormen van vervoer verschillen , naar de opvatting van de Commissie , hierin van geregeld vervoer en bijzondere vormen van geregeld vervoer dat zij niet worden uitgeoefend met een frequentie en op een traject welke van tevoren zijn vastgesteld . Zij vallen bijgevolg onder het begrip ongeregeld vervoer , dat op het niveau van de Gemeenschap in artikel 3 van Verordening nr . 117/66/EEG is gedefinieerd . De Commissie beveelt de Deense Regering derhalve aan , de definitie van het betrokken vervoer zoals die in genoemd artikel van de verordening van de Gemeenschap is opgenomen over te nemen .  9 . Artikel 11 heeft betrekking op ander vervoer dan dat bedoeld in artikel 2 ( geregeld vervoer en bijzondere vormen van geregeld vervoer ) en artikel 9 ( toeristisch vervoer en vervoer op verzoek ) en schrijft voor dit vervoer een behoefte-onderzoek voor .  De Commissie concludeert dat het hier gaat om vervoer dat in communautair verhand " pendelvervoer " wordt genoemd en waarvan de definitie , voor internationaal vervoer , is opgenomen in artikel 2 van Verordening nr . 117/66/EEG . Bij dit vervoer onderscheidt men twee vormen , waarvoor de voorwaarden inzake vergunningsverlening verschillen ( zie artikelen 5 en 6 van Verordening ( EEG ) nr . 516/72 ) : de ene omvat behalve de vervoerprestatie ook het logies en de maaltijden , de andere is beperkt tot de vervoerprestatie . Onder verwijzing naar het gestelde onder punkt 1 beveelt de Commissie de Deense Regering aan artikel 11 van haar ontwerp van wet in die zin te wijzigen .  10 . De Commissie constateert tenslotte dat de minister van Openbare Werken belast wordt met het vaststellen van de bijzondere voorwaarden waaraan voertuigen en chauffeurs moeten voldoen . Zij gaat ervan uit dat de in dit kader te geven voorschriften betrekking kunnen hebben op de technische kenmerken van de voertuigen en bepaalde sociale aspecten . Zij brengt in herinnering dat de Commissie op dit gebied aan de Raad heeft overhandigd :   - op 17 augustus 1972 , een voorstel voor een richtlijn inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen in de Lid-Staten betreffende de technische controle van motorvoertuigen en aanhangwagens ( 7 ) , en   - op 30 juli 1970 , een voorstel voor een richtlijn betreffende het minimumniveau van de opleiding van bestuurders in het wegvervoer ( 8 ) .  De Commissie beveelt de Deense Regering aan ervoor te zorgen dat de eventueel op dit gebied uit te vaardigen voorschriften in dezelfde richting gaan als die voorstellen .  11 . De Commissie stelt de andere Lid-Staten in kennis van deze aanbeveling .  Gedaan te Brussel , 16 maart 1976 .  Voor de Commissie  De Vice-Voorzitter  Carlo SCARASCIA MUGNOZZA  ( 1 ) PB nr . 23 van 3 . 4 . 1962 , blz . 720/62 .  ( 2 ) PB nr . L 347 van 17 . 12 . 1973 , blz . 48 .  ( 3 ) PB nr . L 308 van 19 . 11 . 1974 , blz . 23 .  ( 4 ) PB nr . 147 van 9 . 8 . 1966 , blz . 2688/66 .  ( 5 ) PB nr . L 67 van 20 . 3 . 1972 , blz . 13 .  ( 6 ) PB nr . L 67 van 20 . 3 . 1972 , blz . 19 .  ( 7 ) PB nr . C 119 van 16 november 1972 , blz . 2 , en wijzigingen krachtens artikel 149 van het Verdrag - doc . COM(74 ) 809 def . van 10 juni 1974 .  ( 8 ) PB nr . C 4 van 18 januari 1971 , blz . 12 , en wijzigingen krachtens artikel 149 van het Verdrag - Doc . COM(75 ) 622 def . van 21 november 1975 .


title: 65/30/EEG: Aanbeveling van de Commissie van 11 januari 1965 gericht tot de Lid-Staten op grond van de artikelen 155 en 115 over de ten opzichte van derde landen toe te passen uitvoerregeling voor bepaalde resten en assen van non-ferrometalen en over de administratieve samenwerking tussen de Lid-Staten

text:
140/65                     PUBLIKATIEBLAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN                                          28. 1 . 65
                                           AANBEVELING VAN DE COMMISSIE
                                                       van 11 januari 1965
                     gericht tot de Lid-Staten op grond van de artikelen 155 en 115 over
                     de ten opzichte van derde landen toe te passen uitvoerregeling voor be
                     paalde resten en assen van non-ferrometalen en over de administratieve
                                                samenwerking tussen de Lid-Staten
                                                             (65/30/EEG)
      De Commissie had de Lid-Staten op 1 maart                           De Commissie heeft onlangs de situatie in de
1962 aanbevolen de uitvoer van bepaalde resten en                     sector resten en assen van non-ferrometalen met
assen van non-ferrometalen naar derde landen aan                      medewerking van deskundigen uit de Lid-Staten
een contingenteringsstelsel te onderwerpen en de                      bestudeerd ; uit dit onderzoek is gebleken dat het
uitvoer naar derde landen van de bovengenoemde                        dienstig is de toepassing van de in de bovenge
produkten in het kader van de voor elke Lid-Staat                     noemde aanbeveling vervatte maatregelen tot en
vastgestelde contingenten toe te staan .                              met 31 december 1965 te verlengen en bepaalde
      De Commissie had de Lid-Staten voorts aanbe                    wijzigingen aan te brengen in de contingenten voor
                                                                      uitvoer naar derde landen .
volen bij hun onderlinge handel in de betreffende
produkten gebruik te maken van een certificaat
inzake de controle van de bestemming (1).                                 Om deze redenen en op grond van artikel 155
      De Commissie had op 31 juli 1963 en op                          en artikel 115, eerste alinea, eerste volzin, beveelt
7 april 1964 aanbevolen de toepassing van de                          de Commissie, met inachtneming van de voorstellen
bovengenoemde maatregelen tot en met 31 decem                        der regeringsdeskundigen, de Lid-Staten aan de
ber 1963 (2) resp . tot en met 31 december 1964 (3)                   uitvoer naar derde landen van de hieronder ge
te verlengen en bepaalde wijzigingen aan te                           noemde produkten te beperken tot de contingenten
brengen in de contingenten voor uitvoer naar derde                    welke hieronder voor elke Lid-Staat of voor elk
landen .                                                              douanegebied voor het jaar 1965 zijn vermeld :
                  No. van het                                                      Contingenten in tonnen
               gemeenschappelijk                 Omschrijving
                 douanetarief                                            Duitsland  Benelux
                                                                           (B.R. )   landen      Frankrijk Italië
              ex 26.03 D             Assen en residuen van koper en
                                     koperlegeringen                       2.500        250       3.500    1.500
              ex 74.01               Resten en afvallen van koper en
                                     koperlegeringen :
                                     — afkomstig van het slopen van
                                        schepen welke de nationaliteit
                                        van een derde land bezitten,
                                 |      of van de onbruikbaarmaking
                                 I      van munitie welke door de
                                        strijdkrachten van derde lan
                                        den is verkocht                    4.000      2.000       1.300    3.000
                                     — andere                              3.500        900       4.700    1.500
                  76.01 B          ' Resten en afvallen van aluminium        300        110          240     130
                  78.01 B          I Resten en afvallen van lood             240         95          170       95
                    De Commissie beveelt de Lid-Staten voorts aan bij hun onderlinge handel in de
               bovenvermelde produkten gebruik te maken van het certificaat inzake de controle
               van de bestemming, waarvan het model en de wijze van gebruik zijn vastgesteld in
               haar aanbeveling van 1 maart 1962 .
 (1 ) PB no. 28 van 17.4. 1962, blz . 895/62.
 (2) PB no . 129 van 23. 8 . 1963, blz. 2295/63 .
 (3) PB no . 69 van 30.4.1964, blz. 1105/64 .
 ---pagebreak--- 28 . 1 . 65             PUBLIKATIEBLAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN                        141/65
                De Commissie beveelt de Lid-Staten tenslotte aan elkaar wederzijds alle
            administratieve medewerking te verlenen die nodig is om de goede werking van het
            toegepaste controlesysteem te waarborgen.
                De in de onderhavige aanbeveling bedoelde maatregelen zullen tot en met
            31 december 1965 van kracht blijven, behoudens herziening voor uitzonderlijke
            gevallen op verzoek van de Lid-Staten of van de Commissie.
                 Brussel, 11 januari 1965.
                                                                 Voor de Commissie
                                                                   De Voorzitter
                                                                 Walter HALLSTEIN