title: Aanbeveling van de Raad van 12 juli 2016 over het nationale hervormingsprogramma 2016 van Spanje en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma 2016 van Spanje

text:
               18.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 299/7

         AANBEVELING VAN DE RAAD
   van 12 juli 2016
   over het nationale hervormingsprogramma 2016 van Spanje en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma 2016 van Spanje
   (2016/C 299/02)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148, lid 4,
   Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid (1), en met name artikel 5, lid 2,
   Gezien Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 betreffende de preventie en correctie van macro-economische onevenwichtigheden (2), en met name artikel 6, lid 1,
   Gezien de aanbeveling van de Europese Commissie,
   Gezien de resoluties van het Europees Parlement,
   Gezien de conclusies van de Europese Raad,
   Gezien het advies van het Comité voor de werkgelegenheid,
   Gezien het advies van het Economisch en Financieel Comité,
   Gezien het advies van het Comité voor sociale bescherming,
   Gezien het advies van het Comité voor de economische politiek,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 26 november 2015 heeft de Commissie haar goedkeuring gehecht aan de jaarlijkse groeianalyse en daarmee de aanzet gegeven tot het Europees semester 2016 voor coördinatie van het economisch beleid. De prioriteiten van de jaarlijkse groeianalyse zijn op 17-18 maart 2016 door de Europese Raad bekrachtigd. Op 26 november 2015 heeft de Commissie op grond van Verordening (EU) nr. 1176/2011 ook het waarschuwingsmechanismeverslag aangenomen, waarin zij Spanje heeft genoemd als een van de lidstaten die aan een diepgaande evaluatie zouden worden onderworpen. Tevens heeft de Commissie op die datum een aanbeveling voor een aanbeveling van de Raad over het economisch beleid van de eurozone aangenomen. Deze aanbeveling is op 18-19 februari 2016 door de Europese Raad bekrachtigd en op 8 maart 2016 door de Raad goedgekeurd. (3) Als land dat de euro als munt heeft, en gelet op de nauwe verwevenheid van de economieën in de economische en monetaire unie moet Spanje ervoor zorgen dat de aanbeveling tijdig en volledig wordt opgevolgd.

               (2)

               Op 26 februari 2016 is het landverslag 2016 voor Spanje gepubliceerd. Daarin werd de vooruitgang beoordeeld die Spanje bij de tenuitvoerlegging van de op 14 juli 2015 door de Raad vastgestelde landspecifieke aanbevelingen heeft gemaakt, alsmede de vooruitgang die Spanje richting zijn nationale Europa 2020-doelstellingen heeft geboekt. Het bevat ook de diepgaande evaluatie die op grond van artikel 5 van Verordening (EU) nr. 1176/2011 is uitgevoerd. Op 8 maart 2016 heeft de Commissie de resultaten van de diepgaande evaluatie gepresenteerd. Op basis van haar analyse concludeert de Commissie dat Spanje macro-economische onevenwichtigheden ondervindt. Vooral de grote externe en interne (openbare en particuliere) schuld blijft een bron van kwetsbaarheid tegen een achtergrond van hoge werkloosheid. Het is belangrijk dat actie wordt ondernomen om het risico van negatieve effecten op de Spaanse economie en, gezien de omvang ervan, van negatieve overloopeffecten op de economische en monetaire unie, te verminderen. Ondanks de verbetering van het saldo op de lopende rekening valt niet te verwachten dat de netto externe verplichtingen op korte termijn tot een prudent niveau zullen worden teruggebracht. De schuldafbouw in de particuliere sector ligt op schema, deels dankzij de gunstige groeiomstandigheden, maar het is noodzakelijk deze schuld verder af te bouwen, en de overheidsschuld is onverminderd hoog. Er zijn maatregelen genomen ten aanzien van de financiële sector en in de vorm van insolventieregelingen voor natuurlijke en rechtspersonen, maar met betrekking tot innovatie en vaardigheden en de naleving van het stabiliteits- en groeipact is verdere actie geboden.

               (3)

               Op 29 april 2016 heeft Spanje zijn nationale hervormingsprogramma 2016 ingediend, en op 30 april 2016 zijn stabiliteitsprogramma 2016. Op grond van de onderlinge verbanden tussen beide programma's zijn deze tegelijkertijd geëvalueerd.

               (4)

               Relevante landspecifieke aanbevelingen zijn verwerkt in de programmering van de Europese structuur- en investeringsfondsen voor de periode 2014-2020. Zoals bepaald in artikel 23 van Verordening (EU) nr. 1303/2013 van het Europees Parlement en de Raad (4) kan de Commissie, wanneer het noodzakelijk is om de uitvoering van de relevante aanbevelingen van de Raad te ondersteunen, een lidstaat verzoeken de partnerschapsovereenkomst en de relevante programma's te evalueren en wijzigingen voor te stellen. De Commissie heeft nadere bijzonderheden over de toepassing van deze bepaling verstrekt in de richtsnoeren inzake de toepassing van maatregelen om de doeltreffendheid van de Europese structuur- en investeringsfondsen te koppelen aan gezond economisch bestuur.

               (5)

            Spanje valt momenteel onder het corrigerende deel van het stabiliteits- en groeipact. Het land wil een nominaal tekort van 3,6 % van het bbp in 2016 en van 2,9 % van het bbp in 2017 bereiken. Het buitensporig tekort zou derhalve een jaar later worden gecorrigeerd dan momenteel door de Raad is aanbevolen, terwijl de streefcijfers voor de begrotingsinspanning en het nominale tekort in 2014 en 2015 niet zijn gehaald. Deze cijfers berusten op de aanname dat de permanente bezuinigingen op centraal en regionaal overheidsniveau van 0,4 % van het bbp, zoals aangekondigd in antwoord op de autonome aanbeveling van de Commissie van 9 maart 2016, onverkort zullen worden doorgevoerd. Het is de bedoeling dat het tekort vervolgens verder daalt, tot 1,6 % van het bbp in 2019. De middellangetermijndoelstelling — een begrotingssituatie die structureel in evenwicht is — zal echter volgens de plannen niet binnen de tijdshorizon van het stabiliteitsprogramma worden bereikt. Met name het herberekende structurele saldo verbetert in 2016 en 2017 slechts marginaal tot ongeveer — 2
                   % van het bbp, en loopt vervolgens langzaam op tot — 2
                   % van het bbp in 2019. De overheidsschuldquote is in 2015 nauwelijks gedaald tot 99,2 % van het bbp. Voor 2016 en 2017 wordt gerekend op een lichte daling van de schuldquote, die in de daaropvolgende twee jaar met het omslaan van het primaire saldo in een overschot iets sterker zal teruglopen tot 96 % van het bbp in 2019. Het macro-economisch scenario dat aan deze begrotingsprognoses ten grondslag ligt is voor 2016 en 2017 aannemelijk en voor de jaren erna enigszins aan de optimistische kant; het is door de Spaanse onafhankelijke begrotingsinstelling (AIReF) goedgekeurd. Volgens de voorjaarsprognoses 2016 van de Commissie zullen de tekorten hoger uitvallen dan de tekortramingen van het stabiliteitsprogramma, namelijk een tekort van 3,9 % van het bbp in 2016 en van 3,1 % van het bbp in 2017. Anders dan door de Raad is aanbevolen, zal Spanje zijn buitensporig tekort in 2016 dus niet corrigeren. De risico's voor de tekortdoelstellingen van het programma houden vooral verband met de onzekerheden omtrent de uitvoering van de bezuinigingsmaatregelen van maart/april 2016. Daar voor beide jaren een lichte stijging van het structureel tekort wordt verwacht, voldoet de begrotingsinspanning niet aan de vereisten van het stabiliteits- en groeipact. Op basis van zijn beoordeling van het stabiliteitsprogramma en rekening houdend met de voorjaarsprognoses 2016 van de Commissie is de Raad van oordeel dat er een risico bestaat dat Spanje zich niet aan de bepalingen van het stabiliteits- en groeipact zal houden. Daarom zijn aanvullende maatregelen nodig om de naleving ervan in 2016 en 2017 te waarborgen.

               (6)

               Overeenkomstig artikel 10, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1467/97 (5) van de Raad volgt de Commissie regelmatig de uitvoering van de maatregelen die Spanje heeft genomen naar aanleiding van de laatste aanbeveling van de Raad op grond van artikel 126, lid 7, VWEU: de Commissie zal de Raad dan ook de passende stappen aanbevelen die in het kader van de buitensporigtekortprocedure moeten worden gezet.

               (7)

               Sinds 2012 heeft Spanje zijn begrotingskader versterkt, onder meer om afwijkingen te voorkomen en ervoor te zorgen dat alle overheidsniveaus zich aan hun doelstellingen voor het tekort, de schuld en de uitgaven houden. Bovendien werd medio 2015 een op regionaal niveau (op vrijwillige basis en vanaf 2016 voor de meeste regio's verplicht) toe te passen regel goedgekeurd om de groei van de uitgaven voor gezondheidszorg en geneesmiddelen aan banden te leggen, en sloot de overheid in november 2015 een overeenkomst met de farmaceutische industrie om de uitgaven voor geneesmiddelen te rationaliseren. Desondanks hebben de meeste regio's, alsook de socialezekerheidssector, hun binnenlandse begrotingsdoelstellingen in 2015 duidelijk niet gehaald. De uitgavenregel van de stabiliteitswet werd niet nageleefd door de centrale, de regionale en de lokale subsector van de overheid en de stijging van de uitgaven voor farmaceutische producten, met name in ziekenhuizen, nam verder toe, ook indien het effect van de nieuwe hepatitis C-behandelingen buiten beschouwing worden gelaten.

               (8)

               Op het gebied van de overheidsopdrachten presteert Spanje goed wat de kwaliteit van de wetgeving en de beschikbaarheid van beroepsprocedures betreft. Er zijn pogingen gedaan om de openbare aankopen te rationaliseren, vooral door middel van gezamenlijke inkoopmethoden. Overheidsopdrachten worden door de verschillende overheden echter op uiteenlopende wijze uitgevoerd, en de correcte toepassing van de regels inzake overheidsopdrachten wordt bemoeilijkt door de ontoereikendheid van de controlemechanismen ter zake. Het aantal vermoedelijke inbreuken op de EU-wetgeving inzake overheidsopdrachten dat de afgelopen jaren onder de aandacht van de Commissie werd gebracht is relatief hoog. Verder heeft de Spaanse Rekenkamer gewezen op een aantal zwakke punten, zoals het frequente gebruik van de onderhandelingsprocedure zonder bekendmaking, het herhaaldelijk wijzigen van contracten, de opsplitsing van opdrachten in percelen alsook de onvoldoende nauwkeurigheid en duidelijkheid van sommige aanbestedingsdocumenten en administratieve besluiten.

               (9)

               Spanje heeft aanzienlijke vorderingen gemaakt met de herstructurering van de financiële sector. De wet waarmee wordt beoogd het bestuur van spaarbanken te versterken en het controlerend belang van bancaire stichtingen te verminderen, is ten uitvoer gelegd. De uitvoering van de plannen voor de herstructurering van banken die staatssteun krijgen, is goed gevorderd. De Bank van Spanje heeft wijzigingen doorgevoerd in de bestaande verslagleggingsregeling voor kredietinstellingen en heeft een nieuw kader goedgekeurd voor Sareb, de Spaanse instelling voor activabeheer. Dankzij dit nieuwe kader zal Sareb waardeverminderingen naar behoren kunnen behandelen en haar schuldafbouwbeleid beter kunnen afstemmen op geloofwaardige marktprognoses.

               (10)

               De in de afgelopen jaren doorgevoerde hervormingen van de arbeidsmarkt hebben ertoe geleid dat de werkgelegenheid gevoeliger is geworden voor groei en de schepping van werkgelegenheid is hervat, ondersteund door een grotere flexibiliteit en aanhoudende loonmatiging. Collectieve arbeidsovereenkomsten hebben aan deze trend bijgedragen, mede dankzij het centraal akkoord dat in juni 2015 werd bereikt. De recente stijging van de totale werkgelegenheid was hoofdzakelijk het gevolg van tijdelijke contracten, hoewel er sprake is van een langzame toename van het aantal nieuwe overeenkomsten voor onbepaalde duur. Toch wordt slechts in beperkte mate gebruikgemaakt van prikkels om nieuwe krachten op permanente basis aan te werven, en het percentage tijdelijke werknemers blijft een van de hoogste in de Unie, terwijl de kansen van tijdelijke werknemers op een vaste overeenkomst nog altijd niet groot zijn. De korte duur van tijdelijke overeenkomsten beperkt de bereidheid om te investeren in menselijk kapitaal, en belemmert daarmee de productiviteitsgroei. Hoewel de werkloosheid snel terugloopt, blijft het aantal werklozen zeer groot, met name onder jongeren, en is ook de gemiddelde werkloosheidsduur zeer lang. Aanhoudend hoge langdurige werkloosheid betekent dat werkloosheid een endemisch karakter kan krijgen, wat een negatieve invloed heeft op de arbeidsvoorwaarden en sociale omstandigheden. Bijna 60 % van de langdurig werklozen zijn laaggeschoold, een situatie die vraagt om een passend arbeidsmarkt- en scholingsbeleid ter bestrijding van hardnekkige discrepanties tussen aangeboden en gevraagde vaardigheden en om te voorkomen dat de vaardigheden van deze groep achteruitgaan. Bovendien is de interactie met de werkgevers bij het opzetten van opleidingsprogramma's voor werklozen nog altijd gering.

               (11)

               De doeltreffendheid van activering en actieve arbeidsmarktmaatregelen hangt sterk af van het vermogen van de diensten voor arbeidsvoorziening om geïndividualiseerde steun aan begunstigden te ontwikkelen en aan te bieden. De uitvoering van recente hervormingen van het actieve arbeidsmarktbeleid verloopt traag, en de capaciteit van de openbare diensten voor arbeidsvoorziening om doeltreffende, geïndividualiseerde begeleiding en hulp te bieden bij het zoeken naar werk is nog steeds ontoereikend. Samenwerking tussen de regionale openbare diensten voor arbeidsvoorziening en private arbeidsbemiddelingsbureaus is nog steeds beperkt. Daarenboven loopt de samenwerking tussen de bureaus voor arbeidsbemiddeling en de sociale dienstverlening per regio sterk uiteen, waardoor het moeilijk is om gecoördineerde steun te bieden aan mensen die verder van de arbeidsmarkt afstaan, met name mensen met een minimuminkomen. Er zijn aanzienlijke verschillen tussen de regio's wat betreft de regelingen op het gebied van inkomenssteun. Dit geldt bijvoorbeeld voor de uitvoeringsregelingen, de voorwaarden om voor dergelijke steun in aanmerking te komen, en voor de dekking en de toereikendheid ervan, terwijl problemen met de overdraagbaarheid van sociale uitkeringen de interregionale arbeidsmobiliteit belemmeren. Verder is er heel weinig informatie over de doorstroming van een minimuminkomensregeling naar een baan. Spanje stelt momenteel een overzicht op van de inkomenssteunregelingen in het land, zowel op nationaal als op regionaal niveau. Hoewel enkele maatregelen zijn ingevoerd, is het effect van gezinstoelagen en huisvestingstoelagen op het terugdringen van de armoede nog altijd gering, en het ontbreken van adequate en betaalbare kinderopvang en langdurige zorg weerhoudt vooral vrouwen ervan aan het werk te gaan.

               (12)

               De steeds snellere veranderingen in de sectorale samenstelling van de werkgelegenheid in Spanje sinds 2008 is gepaard gegaan met een toegenomen discrepantie tussen gevraagde en aangeboden vaardigheden. Het over het algemeen lage vaardigheidsniveau hindert de overgang naar activiteiten met een grotere toegevoegde waarde en belemmert de productiviteitsgroei. Ondanks het grote aantal hoogopgeleiden sluit het aanbod van vaardigheden onvoldoende aan op de behoeften van de arbeidsmarkt, en de inzetbaarheid van pas afgestudeerden behoort tot de laagste in Europa, terwijl een belangrijk percentage afgestudeerden een baan heeft waarvoor geen universitair diploma vereist is. Voorts wordt nog weinig samengewerkt tussen universiteiten en bedrijfsleven, ondanks een lichte verbetering in de afgelopen vijf jaar die deels een gevolg is van initiatieven om de vertegenwoordiging van bedrijven in de raden van bestuur van universiteiten te versterken. De beperkte mobiliteit van academici, de starheid van het universitair bestuursstelsel en de administratieve belemmeringen waarmee de bureaus voor de overdracht van onderzoeksresultaten (Oficinas de transferencia de resultados de investigación — OTRIS) kampen, staan een nauwere samenwerking in de weg.

               (13)

               Het onderzoeks- en innovatiebeleid in Spanje staat voor verscheidene uitdagingen. Er is een gebrek aan wisselwerking tussen openbaar en particulier onderzoek. De O&O-intensiteit van Spanje (O&O-uitgaven in verhouding tot het bbp) en de prestaties op het gebied van innovatie blijven teruglopen, tegen een achtergrond van betrekkelijk weinig innovatieve bedrijven en beperkte initiatieven om openbare onderzoeksinstellingen en bedrijven tot samenwerking aan te zetten. Spanje presteert slecht op de meeste bedrijfsinnovatie-indicatoren. Het verschil in O&O-uitgaven ten opzichte van de Unie als geheel is vooral significant voor wat investeringen in O&O door de particuliere sector betreft (0,6 % in Spanje tegen 1,3 % in de hele Unie). Risicokapitaal is nog geen wijdverbreid fenomeen in Spanje, met name in de conceptfase. Een gebrekkige coördinatie van het O&I-beleid in Spanje en een versnipperd landschap van regionale instanties en programma's ter bevordering van innovatieactiviteiten en samenwerking tussen wetenschap en bedrijfsleven, stellen bedrijven, en vooral kleinere bedrijven, voor aanzienlijke problemen. De geringe betrokkenheid van het bedrijfsleven bij innovatieve activiteiten kan wijzen op een gebrek aan opnemingsvermogen, innovatievriendelijke randvoorwaarden en stimulerende maatregelen. Zoals aangegeven in de intercollegiale toetsing van het Spaanse stelsel voor onderzoek en innovatie die in 2014 door het Comité Europese Onderzoeksruimte en innovatie (CEOR) werd verricht, berusten de meest succesvolle openbare onderzoeksystemen op strengere evaluatie en verantwoording dan in Spanje worden aangetroffen. In dit verband zij opgemerkt dat de allocatie van institutionele overheidsmiddelen voor universiteiten en openbare onderzoeksinstellingen in de EU doorgaans niet gebaseerd is op O&I-prestaties, waardoor zij minder geneigd zijn om de kwaliteit en de relevantie van hun wetenschappelijke output te verbeteren.

               (14)

               De aanhoudend lage productiviteit van de economie valt deels te verklaren door de kleine gemiddelde omvang van Spaanse ondernemingen. Een sterke groei, in combinatie met verbeteringen op het gebied van menselijk kapitaal, innovatie, technologie, toegang tot financiering en een efficiënte justitie, zou de totale productiviteit kunnen bevorderen. In 2015 zijn de bedrijfsinvesteringen toegenomen, geschraagd door een dynamische vraag, lage financieringskosten en verder balansherstel bij ondernemingen en huishoudens. Spanje heeft verscheidene maatregelen genomen om de groei van bedrijven te vergemakkelijken. Zo wordt verwacht dat een recente wet inzake bedrijfsfinanciering de toegang tot financiering voor kleine en middelgrote ondernemingen zal verruimen. Bovendien moeten de mogelijke gevolgen van nieuwe wetgeving voor kleine en middelgrote ondernemingen nu verplicht vooraf worden beoordeeld. Toch kost het opstarten van een bedrijf en het op touw zetten van bepaalde economische activiteiten nog relatief veel tijd en zijn er nog een groot aantal vergunningen nodig.

               (15)

               Het groeivermogen van ondernemingen wordt wellicht aangetast door de aanzienlijke regionale verschillen in regelgeving voor het bedrijfsleven, ook met betrekking tot bedrijfsvergunningen. De wet inzake markteenheid beoogt de belemmeringen voor de toegang tot en de uitoefening van economische activiteiten in de Spaanse regio's tegen te gaan en de regelgeving te verbeteren. Deze wet kan in aanzienlijke mate bijdragen tot de opheffing van belemmeringen voor investeringen, en kan een positief effect hebben op het verstrekken van vergunningen aan bedrijven, de uitoefening van bedrijfsactiviteiten en bedrijfsgroei. Voor tenuitvoerlegging van de wet inzake markteenheid is volledige betrokkenheid van alle overheden vereist. Het programma wordt nu voor het derde jaar toegepast, maar wordt door de regionale overheden slechts traag geïmplementeerd. Ook de hervorming van de retailsector van 2014 kan slechts vrucht afwerpen indien de regionale regeringen de nodige uitvoeringshandelingen vaststellen. Verder zal het aanpakken van belemmeringen voor de toegang tot de professionele dienstensector vermoedelijk de productiviteit van andere sectoren die deze input gebruiken, verbeteren. Afgezien van de omzetting van de dienstenrichtlijn in Spaans recht, is er geen vooruitgang geboekt met betrekking tot een horizontale hervorming van het regelgevend kader voor gereglementeerde beroepen en beroepsorganisaties, behalve ten aanzien van de certificering van projecten door een beroepsraad. De hervorming die in opeenvolgende nationale hervormingsprogramma's was gepland, werd niet goedgekeurd. Deze hervorming had ten doel te bepalen welke beroepen bij een beroepsorganisatie moeten zijn ingeschreven, de transparantie en verantwoordingsplicht van beroepsorganisaties te versterken, ten onrechte voorbehouden activiteiten te liberaliseren en de markteenheid te behouden wat de toegang tot en de uitoefening van professionele diensten in Spanje betreft.

               (16)

               In de context van het Europees semester heeft de Commissie een analyse van het economische beleid van Spanje verricht. Deze analyse is gepubliceerd in het landverslag 2016. Voorts heeft de Commissie zowel het stabiliteitsprogramma als het nationale hervormingsprogramma doorgelicht en onderzocht welk gevolg is gegeven aan de aanbevelingen die in eerdere jaren tot Spanje zijn gericht. Daarbij heeft zij niet alleen gekeken naar de relevantie ervan voor een houdbaar budgettair en sociaaleconomisch beleid in Spanje, maar is zij ook nagegaan of de EU-regels en -richtsnoeren in acht zijn genomen, gezien de noodzaak de algehele economische governance van de EU te versterken door middel van een inbreng op EU-niveau in toekomstige nationale besluiten. De aanbevelingen in het kader van het Europees semester worden in de onderstaande aanbevelingen 1 tot en met 4 weergegeven.

               (17)

               In het licht van deze beoordeling heeft de Raad het stabiliteitsprogramma onderzocht en zijn advies (6) daarover is met name in de onderstaande aanbeveling 1 weergegeven.

               (18)

               In het licht van de diepgaande evaluatie door de Commissie en van deze beoordeling heeft de Raad het nationale hervormingsprogramma en het stabiliteitsprogramma onderzocht. De aanbevelingen op grond van artikel 6 van Verordening (EU) nr. 1176/2011 zijn in de onderstaande aanbevelingen 1 tot en met 4 weergegeven.

         BEVEELT AAN dat Spanje in 2016 en 2017 de volgende actie onderneemt:

               1.

               Zorgen voor een duurzame correctie van het buitensporig tekort overeenkomstig de relevante besluiten en aanbevelingen in het kader van de buitensporigtekortprocedure, door de noodzakelijke structurele maatregelen te nemen en alle meevallers te gebruiken om het tekort en de schuld te verminderen. De in de budgettaire kaderwet opgenomen instrumenten op alle overheidsniveaus invoeren. De controlemechanismen voor overheidsopdrachten en de coördinatie van het beleid inzake overheidsopdrachten op de verschillende overheidsniveaus versterken.

               2.

               Aanvullende maatregelen nemen om de integratie in de arbeidsmarkt te verbeteren door in te zetten op geïndividualiseerde steun en een grotere doeltreffendheid van opleidingsmaatregelen. De capaciteit van regionale diensten voor arbeidsbemiddeling uitbreiden en hun coördinatie met sociale diensten versterken. Tekortkomingen en dispariteiten in minimuminkomensregelingen aanpakken en gezinsondersteunende regelingen verbeteren, met inbegrip van de toegang tot hoogwaardige kinderopvang en langdurige zorg.

               3.

               Verdere maatregelen nemen ter verbetering van de arbeidsmarktrelevantie van het tertiair onderwijs, onder meer door samenwerking tussen universiteiten, bedrijven en onderzoeksinstellingen te stimuleren. De prestatiegebonden financiering van openbare onderzoeksorganen en universiteiten verhogen en investeringen in O&I door de particuliere sector bevorderen.

               4.

               De wet inzake markteenheid op regionaal niveau versneld uitvoeren. Zorgen voor de implementatie van de voor de retailsector vastgestelde hervormingen door de autonome regio's. De geplande hervorming van professionele diensten en beroepsorganisaties goedkeuren.

      Gedaan te Brussel, 12 juli 2016.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         P. KAŽIMÍR

      (1)  PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.

      (2)  PB L 306 van 23.11.2011, blz. 25.

      (3)  PB C 96 van 11.3.2016, blz. 1.

      (4)  Verordening (EU) nr. 1303/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 houdende gemeenschappelijke bepalingen inzake het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds, het Cohesiefonds, het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling en het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij en algemene bepalingen inzake het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds, het Cohesiefonds en het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij, en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1083/2006 van de Raad (PB L 347 van 20.12.2013, blz. 320).

      (5)  Verordening (EG) nr. 1467/97 van de Raad van 7 juli 1997 over de bespoediging en verduidelijking van de tenuitvoerlegging van de procedure bij buitensporige tekorten (PB L 209 van 2.8.1997, blz. 6).

      (6)  Uit hoofde van artikel 5, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1466/97.


Belangrijke juridische mededeling

|

52007PC0214

Aanbeveling voor een besluit van de Raad betreffende de toetreding van Bulgarije en Roemenië tot de Overeenkomst van 17 juni 1998, opgesteld op grond van artikel K.3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, betreffende de ontzegging van de rijbevoegdheid  /* COM/2007/0214 def. - CNS 2007/0075 */

	[pic] | COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN |Brussel, 25.4.2007COM(2007) 214 definitief2007/0075 (CNS)Aanbeveling voor eenBESLUIT VAN DE RAADbetreffende de toetreding van Bulgarije en Roemenië tot de Overeenkomst van 17 juni 1998, opgesteld op grond van artikel K.3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, betreffende de ontzegging van de rijbevoegdheid(door de Commissie ingediend)TOELICHTINGBij de Akte van Toetreding van Bulgarije en Roemenië[1] van 2005 is een vereenvoudigde regeling ingevoerd voor de toetreding van Bulgarije en Roemenië tot verdragen, overeenkomsten (en protocollen) die door de lidstaten zijn gesloten op grond van artikel 34 VEU (voorheen artikel K.3 VEU) of artikel 293 VEG. Het is voortaan niet meer nodig te onderhandelen over en over te gaan tot de sluiting van specifieke protocollen (die anders door 27 staten zouden moeten worden geratificeerd) betreffende de toetreding tot deze verdragen: in artikel 3, lid 3, van de Toetredingsakte wordt alleen bepaald dat Bulgarije en Roemenië krachtens de Toetredingsakte toetreden tot deze verdragen, overeenkomsten en protocollen.Overeenkomstig artikel 3, leden 3 en 4, van de Toetredingsakte stelt de Raad daartoe besluiten vast waarin wordt bepaald op welke data deze verdragen in werking treden ten aanzien van Bulgarije en Roemenië en waarin de als gevolg van de toetreding van deze twee nieuwe lidstaten vereiste aanpassingen in deze verdragen worden aangebracht (dat omvat in elk geval de vaststelling van deze verdragen in de Bulgaarse en de Roemeense taal, zodat deze versies "gelijkelijk authentiek" zijn). Deze besluiten van de Raad worden aangenomen op aanbeveling van de Commissie en na raadpleging van het Europees Parlement.In bijlage I bij de Toetredingsakte zijn op het gebied van justitie en binnenlandse zaken zeven verdragen, overeenkomsten en bijbehorende protocollen opgenomen.De lijst bevat onder andere de Overeenkomst van 17 juni 1998, opgesteld op grond van artikel K.3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, betreffende de ontzegging van de rijbevoegdheid.Deze aanbeveling van de Commissie voor een besluit van de Raad heeft ten doel overeenkomstig artikel 3, lid 4, van de Toetredingsakte de vereiste aanpassingen aan te brengen naar aanleiding van de toetreding van Bulgarije en Roemenië tot de bovenvermelde overeenkomst.2007/0075 (CNS)Aanbeveling voor eenBESLUIT VAN DE RAADbetreffende de toetreding van Bulgarije en Roemenië tot de Overeenkomst van 17 juni 1998, opgesteld op grond van artikel K.3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, betreffende de ontzegging van de rijbevoegdheidDE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag betreffende de Europese Unie,Gelet op het Verdrag betreffende de toetreding van Bulgarije en Roemenië,Gelet op de Akte van Toetreding van Bulgarije en Roemenië (hierna de "Toetredingsakte" genoemd), en met name op artikel 3, lid 4,Gezien de aanbeveling van de Commissie[2],Gezien het advies van het Europees Parlement[3],Overwegende hetgeen volgt:1.  De Overeenkomst van 17 juni 1998, opgesteld op grond van artikel K.3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, betreffende de ontzegging van de rijbevoegdheid[4] (hierna "de Overeenkomst betreffende de ontzegging van de rijbevoegdheid" genoemd) is op 17 juni 1998 te Luxemburg ondertekend en is nog niet in werking getreden.2.  In artikel 3, lid 3, van de Toetredingsakte is bepaald dat Bulgarije en Roemenië toetreden tot de in bijlage I bij die Toetredingsakte opgesomde verdragen, overeenkomsten en protocollen tussen de lidstaten, waaronder de Overeenkomst betreffende de ontzegging van de rijbevoegdheid. Deze verdragen, overeenkomsten en protocollen moeten ten aanzien van Bulgarije en Roemenië in werking treden op de door de Raad bepaalde data.3.  Overeenkomstig artikel 3, lid 4, van de Toetredingsakte moet de Raad de als gevolg van de toetreding vereiste aanpassingen in deze verdragen, overeenkomsten en protocollen aanbrengen,BESLUIT:Artikel 1De Overeenkomst betreffende de ontzegging van de rijbevoegdheid treedt ten aanzien van Bulgarije en Roemenië in werking op de dag waarop zij in werking treedt ten aanzien van de oorspronkelijke ondertekenende lidstaten.Artikel 2De Bulgaarse en de Roemeense versie van de Overeenkomst betreffende de ontzegging van de rijbevoegdheid zijn aan dit besluit gehecht en zijn op gelijke wijze authentiek als de overige teksten van die overeenkomst.Artikel 3Dit besluit treedt in werking op de dag volgende op die van zijn bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie .Gedaan te Brussel,Voor de RaadDe voorzitterBIJLAGE De Bulgaarse en de Roemeense versie van de Overeenkomst van 17 juni 1998, opgesteld op grond van artikel K.3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, betreffende de ontzegging van de rijbevoegdheid.[1] PB L 157 van 21.6.2005, blz. 203.[2] PB C […] van […], blz. […].[3] PB C […] van […], blz. […].[4] PC C 216 van 10.7.1998, blz. 1.


				|

		52013DC0376

			Aanbeveling voor een AANBEVELING VAN DE RAAD over het nationale hervormingsprogramma 2013 van Finland en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma van Finland voor 2012-2017 /* COM/2013/0376 final - 2013/ () */

			   	Aanbeveling
voor een
Aanbeveling voor een
AANBEVELING VAN DE RAAD
over het nationale hervormingsprogramma 2013
van Finland
en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma van Finland voor
2012-2017

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van
de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en
artikel 148, lid 4,
Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97
van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op
begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch
beleid[1],
en met name artikel 5, lid 2,Gezien
Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de
Raad van 16 november 2011 betreffende de preventie en correctie van
macro-economische onevenwichtigheden[2],
en met name artikel 6, lid 1,
Gezien de aanbeveling van de Europese
Commissie[3],
Gezien de resoluties van het Europees
Parlement[4],
Gezien de conclusies van de Europese Raad,
Gezien het advies van het Comité voor de
werkgelegenheid,
Na raadpleging van het Economisch en
Financieel Comité,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)       Op 26 maart 2010
heeft de Europese Raad zijn goedkeuring gehecht aan het voorstel van de
Commissie voor een nieuwe groei- en werkgelegenheidstrategie; deze Europa 2020-strategie
moet voor een betere coördinatie van het economisch beleid zorgen en zal zich
toespitsen op de sleutelgebieden waarop Europa's potentieel voor duurzame groei
en concurrentievermogen een krachtige impuls nodig heeft.
(2)       De Raad heeft op 13 juli 2010
op basis van de voorstellen van de Commissie een aanbeveling inzake de globale
richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten en de Unie (2010-2014)
en op 21 oktober 2010 een besluit betreffende de richtsnoeren voor
het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten[5]
vastgesteld, die samen de "geïntegreerde richtsnoeren" vormen. De
lidstaten werd verzocht in hun nationaal economisch en werkgelegenheidsbeleid
met de geïntegreerde richtsnoeren rekening te houden.
(3)       Op 29 juni 2012
hebben de staatshoofden en regeringsleiders besloten tot een Pact voor groei en
banen, dat een samenhangend kader biedt voor actie op het niveau van de
lidstaten, de EU en de eurozone, waarbij alle mogelijke hefbomen, instrumenten
en beleidsvormen worden ingezet. Zij hebben bepaald welke maatregelen op het niveau
van de lidstaten moeten worden genomen, en met name verklaard vastbesloten te
zijn om de doelstellingen van de Europa 2020-strategie te verwezenlijken en de
landenspecifieke aanbevelingen uit te voeren.
(4)       Op 6 juli 2012
heeft de Raad een aanbeveling over het nationale hervormingsprogramma voor 2012
van Finland vastgesteld en een advies over het geactualiseerde
stabiliteitsprogramma van Finland voor de periode 2011-2015 uitgebracht.
(5)       Op 28 november 2012
heeft de Commissie haar goedkeuring gehecht aan de jaarlijkse groeianalyse[6] en daarmee de aanzet gegeven
tot het Europees semester 2013 voor coördinatie van het economisch beleid.
Eveneens op 28 november 2012 heeft de Commissie op grond van
Verordening (EU) nr. 1176/2011 het waarschuwingsmechanismeverslag[7] aangenomen. Daarin werd Finland
genoemd als een van de lidstaten die aan een diepgaande evaluatie zouden worden
onderworpen.
(6)       Op 14 maart 2013
heeft de Europese Raad de prioriteiten inzake financiële stabiliteit,
begrotingsconsolidatie en groeibevorderende maatregelen goedgekeurd. Hij
benadrukte dat moet worden gestreefd naar gedifferentieerde, groeivriendelijke
begrotingsconsolidatie, normalisering van de kredietverschaffing aan de
economie, bevordering van groei en concurrentievermogen, aanpakken van de
werkloosheid en van de sociale gevolgen van de crisis, en modernisering van de
overheidsdiensten.
(7)       Op 10 april 2013
heeft de Commissie de uitkomsten gepubliceerd van de diepgaande evaluatie[8] voor Finland die zij op grond
van artikel 5 van Verordening (EU) nr. 1176/2011 heeft
uitgevoerd. Op basis van haar analyse concludeert de Commissie dat Finland
wordt geconfronteerd met macro-economische onevenwichtigheden die in het oog
moeten worden gehouden en een beleidsoptreden verdienen. Met name de sterke
verslechtering van de lopende rekening en de zwakke exportprestatie als gevolg
van de herstructurering van de industrie, alsook met het kosten- en het
niet-kostenconcurrentievermogen verband houdende factoren vragen om
voortdurende aandacht.
(8)       Op 18 april 2013
heeft Finland zijn stabiliteitsprogramma 2013 voor de periode 2012-2017 en zijn
nationale hervormingsprogramma 2013 ingediend. Om met de onderlinge verbanden
rekening te houden zijn beide programma's terzelfder tijd geëvalueerd.
(9)       In het licht van de
overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad
verrichte evaluatie van het stabiliteitsprogramma 2013 is de Raad van oordeel
dat de overheidsfinanciën in Finland over het geheel genomen gezond zijn en dat
er inspanningen zijn verricht om de inkomsten te verhogen en de uitgaven te
beheersen teneinde de middellangetermijndoelstelling (MTD) te bereiken. Het aan
de begrotingsprognoses van het programma ten grondslag liggende macro‑economische
scenario is aannemelijk. De groeiprognose voor 2013 komt overeen met de
voorjaarsprognoses van de Commissie en de prognose voor 2014 is 0,6 procentpunt
hoger dan in de prognoses van de Commissie. De doelstelling van de in het
programma uitgestippelde begrotingsstrategie is om de overheidsfinanciën in
evenwicht te brengen en de schuldquote tegen 2015 te laten dalen. Het programma
behelst een aanpassing van de middellangetermijndoelstelling (MTD) van 0,5 %
naar ‑0,5 %. De nieuwe MTD voldoet aan de eisen van het stabiliteits‑
en groeipact. In het programma is voorzien dat de MTD in 2014 wordt bereikt en
tot 2017 wordt gehandhaafd. Afgaande op het (herberekende) structurele saldo op
basis van de informatie in het programma, heeft Finland in 2012 de voorheen
geldende MTD niet gehaald en zou het land de nieuwe MTD in 2013 evenmin halen.
Volgens het programma zal het (herberekende) structurele saldo verbeteren van ‑1 %
van het bbp in 2012 tot ‑0,9 % van het bbp in 2013. Tussen 2014 en 2017
zou het tussen ‑0,6 % en ‑0,7 % van het bbp blijven. In 2012
namen de netto‑uitgaven in Finland met 0,4 % toe, waarmee zij onder
het toepasselijke referentiepercentage van de uitgavenbenchmark bleven. Als
gevolg van de negatieve reële groei van het bbp in 2012, wordt de lage
structurele aanpassing voldoende geacht. In 2013 verbetert het (herberekende)
structurele saldo van Finland en wijken de netto‑uitgaven naar
verwachting slechts 0,1 % van het bbp af van de uitgavenbenchmark. In het
licht van de grote negatieve output gap van Finland wordt dit adequaat geacht.
In 2014 verbetert het (herberekende) structurele saldo van Finland naar
verwachting nog verder en bedraagt het ‑0,6 % van het bbp, waarmee
het de MTD voldoende benadert (bovendien haalt Finland volgens de
voorjaarsprognoses van de Commissie de middellangetermijndoelstelling volledig
in 2014). Dit resultaat is in overeenstemming met het preventieve deel van het
stabiliteits‑ en groeipact. De geconsolideerde brutoschuld van de
overheid bedroeg 53 % van het bbp in 2012 en zal volgens het programma
gedurende de programmaperiode onder de 60 % van het bbp blijven. In het
programma is voorzien dat de schuld in 2016 en 2017 afneemt. De
langetermijnhoudbaarheid blijft een van de belangrijkste uitdagingen voor het
begrotingsbeleid. Het vergrijzingsgerelateerde houdbaarheidstekort in de pensioenen,
gezondheidszorg en langdurige zorg is erkend en moet voortdurend in de gaten
worden gehouden.
(10)     De productiviteitsgroei in de
overheidsdiensten heeft geen gelijke tred gehouden met de productiviteitsgroei
in de economie in het algemeen, terwijl de lasten als gevolg van de vergrijzing
toenemen. De beginselen voor de hervorming van de gemeenten zijn vastgesteld,
maar fusies zullen vrijwillig blijven, al worden er wel financiële prikkels
vanuit de centrale overheid beschikbaar gesteld. De lopende hervorming van de
maatschappelijke dienstverlening en de gezondheidszorg zal naar verwachting
niet tot een aanzienlijke vermindering leiden van het huidige aantal
gezondheidszorgdistricten.
(11)     Er zijn maatregelen genomen om
de jeugdwerkloosheid en de langdurige werkloosheid terug te dringen, waaronder
een garantie voor jongeren, een tijdelijk vaardighedenprogramma voor jong
volwassenen en een proefprogramma voor langdurig werklozen. Deze maatregelen
zijn in 2013 aangevuld met aanvullende financiële steunverlening aan het
leerlingwezen als onderdeel van de jeugdgarantie; dit zijn welkome maatregelen
in het licht van de te verwachten stijging van het werkloosheidspercentage.
Deze maatregelen moeten nu worden uitgevoerd met een duidelijke focus op het verbeteren
van het vaardigheidsniveau en de arbeidsmarktpositie van de doelgroepen. Het
verhogen van de arbeidsparticipatie van oudere werknemers is van belang om
houdbare overheidsfinanciën te garanderen en om in de toekomst aan de vraag
naar arbeid te voldoen. De omvang van de beroepsgeschikte bevolking in Finland
neemt af. Er zijn verschillende maatregelen overeengekomen om de mogelijkheden
van vervroegde uittreding aan te pakken, zoals het verhogen van de leeftijd om
in aanmerking te komen voor deeltijdpensioen, het ontnemen van de mogelijkheid
van een verminderd pensioen en het verhogen van de pensioengerechtigde leeftijd
na werkloosheid. De levensverwachting is echter sneller gestegen dan werd
voorzien ten tijde van de pensioenhervorming in 2005, waardoor de huidige
wettelijke pensioenleeftijd na verloop van tijd te laag zou kunnen zijn, en de
pensioenen ontoereikend. De regering heeft in haar programma toegezegd de
effectieve pensioenleeftijd tegen 2025 te verhogen naar 62,4 jaar, wat laag
blijft in het licht van de levensverwachting en de demografische uitdagingen.
De uitvoering van deze overeengekomen aanpak blijft op korte termijn een
prioriteit.
(12)     Wettelijke barrières in de
Finse dienstensector werken nog altijd beperkend en de marktconcentratie is hoog
in belangrijke sectoren, zoals de detailhandel. De beoogde wijzigingen in de
mededingingswet ten aanzien van machtsposities in de levensmiddelenhandel, het
door het programma voor een gezonde concurrentie beoogde strengere toezicht op
deze sector en het uit de bestaande wetgeving schrappen van onnodige
concurrentiebeperkingen, zoals die aangaande ruimtelijke ordening en
stedenbouw, zijn geschikte bijdragen om de huidige problemen aan te pakken. De
fusie van de mededingingsautoriteit en de consumentenorganisatie kan, in
combinatie met een verhoging van het desbetreffende budget en ruimere
bevoegdheden om de concurrentieneutraliteit tussen particuliere en
overheidsactoren te bestrijken, de doeltreffendheid en de voordelen van het
mededingingsbeleid in het algemeen eveneens verbeteren. De boetes op grond van
het mededingingsrecht zijn in Finland van oudsher laag en het voor 2013
geplande onderzoek moet als basis dienen voor verdere hervormingen om de
afschrikwekkende werking ervan te verbeteren.
(13)     De productiviteit groeit in
Finland minder dan de lonen stijgen, terwijl de internationale
concurrentiepositie zwakker is geworden, zoals blijkt uit een verminderd
marktaandeel voor de Finse export. Hoewel de investeringen in onderzoek,
ontwikkeling en innovatie hoog blijven, is de doeltreffendheid waarmee dit
onderzoek zich vertaalt in innovatie en nieuwe, snelgroeiende bedrijven die de
weg vinden naar de snel groeiende exportmarkten en de internationale
concurrentiepositie kunnen versterken, een kritiek punt. Op korte termijn dient
Finland uitvoering te geven aan het onlangs aangenomen beleid en de maatregelen
daarvan, zoals het nieuwe actieplan, om het onderzoek- en innovatiesysteem te
verbeteren en waar nodig nieuwe hervormingen voor te stellen, op basis van bestaande
evaluaties en het toekomstverslag dat momenteel wordt opgesteld. De energie‑
en loonkosten zijn, op de totale inputkosten, factoren die de kosten voor de
Finse producenten opdrijven. De loonstijging is de afgelopen jaren gematigd
geweest dankzij de huidige driepartijenloonovereenkomst die in 2013 afloopt.
Het stemt daarom tot bezorgdheid dat de sociale partners nog geen nieuwe
overeenkomst hebben gesloten.
(14)     In de context van het Europees
semester heeft de Commissie een brede analyse van het economische beleid van
Finland verricht. Zij heeft zowel het stabiliteitsprogramma als het nationale
hervormingsprogramma doorgelicht en een diepgaande evaluatie gepresenteerd.
Daarbij heeft zij niet alleen gekeken naar de relevantie ervan voor een
houdbaar budgettair en sociaaleconomisch beleid in Finland, maar is zij ook
nagegaan of de EU‑regels en ‑richtsnoeren in acht zijn genomen,
gezien de noodzaak de algemene economische governance van de Europese Unie te
versterken door middel van een EU‑inbreng in toekomstige nationale
besluiten. Haar aanbevelingen in het kader van het Europees semester worden in
de onderstaande aanbevelingen 1 tot en met 5 weergegeven.
(15)     In het licht van deze
beoordeling heeft de Raad het stabiliteitsprogramma van Finland onderzocht.
Zijn advies[9]
daarover is met name in de onderstaande aanbeveling 1 weergegeven.
(16)     In het licht van de diepgaande
evaluatie van de Commissie en deze beoordeling heeft de Raad het nationale
hervormingsprogramma en stabiliteitsprogramma van Finland onderzocht. Zijn
aanbevelingen op grond van artikel 6 van
Verordening (EU) nr. 1176/2011 betreffende de preventie en
correctie van macro-economische onevenwichtigheden zijn in de aanbevelingen 3, 4
en 5 weergegeven.
(17)         In de context
van het Europees semester heeft de Commissie tevens een analyse van het
economische beleid van de eurozone als geheel verricht. Op basis hiervan heeft
de Raad specifieke aanbevelingen gericht tot de lidstaten die de euro als munt
hebben. Ook Finland dient erop toe te zien dat aan deze aanbevelingen volledig
en tijdig uitvoering wordt gegeven,
BEVEELT AAN dat Finland in de periode 2013-2014
actie onderneemt om:
1.           Zoals beoogd een
groeivriendelijk begrotingsbeleid na te streven en een gezonde
begrotingssituatie te behouden, waarbij gedurende de programmaperiode de
naleving van de MTD wordt gegarandeerd. De omvang van het
vergrijzingsgerelateerde houdbaarheidstekort jaarlijks te blijven evalueren en
de overheidsontvangsten en ‑uitgaven overeenkomstig de
langetermijndoelstellingen en ‑behoeften aan te passen. De
kosteneffectiviteit en de houdbaarheid van langdurige zorg te waarborgen en
sterker de nadruk te leggen op preventie, revalidatie en zelfstandig wonen.
2.           De effectieve
tenuitvoerlegging te garanderen van lopende administratieve hervormingen wat de
gemeentelijke structuur betreft, om productiviteitsstijgingen en
kostenbesparingen te realiseren in de publieke dienstverlening, waaronder in de
maatschappelijke dienstverlening en gezondheidszorg.
3.           Verdere stappen te zetten om
de arbeidsparticipatie van oudere werknemers te verhogen, onder meer door hun
inzetbaarheid te vergroten en de mogelijkheden voor vervroegde uittreding te
verminderen en de minimale wettelijke pensioenleeftijd aan te passen aan de
hogere levensverwachting. De lopende maatregelen ter verbetering van de
arbeidsmarktpositie van jongeren en langdurig werklozen uit te voeren en
nauwlettend te volgen, met specifieke aandacht voor de ontwikkeling van
jobgerichte vaardigheden.
4.           De inspanningen voort te
zetten om mededinging op de product‑ en dienstenmarkten te versterken, in
het bijzonder in de detailhandel, door het nieuwe programma ter bevordering van
een gezonde concurrentie uit te voeren.
5.           Een nieuwe impuls te geven
aan het vermogen van Finland om met innovatieve producten, diensten en
snelgroeiende ondernemingen te komen in een in hoog tempo veranderende omgeving
en de diversificatie van de industrie in de richting van minder energie‑intensieve
sectoren voort te zetten. In het huidige, door een lage groei gekenmerkte
klimaat, de onderlinge afstemming van de ontwikkelingen op het gebied van de
reële lonen en de productiviteit te ondersteunen, geheel met inachtneming van
de rol van de sociale partners en volgens de nationale usances.
Gedaan te Brussel,
                                                                       Voor
de Raad
                                                                       De
voorzitter
[1]               PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.
[2]               PB L 306 van 23.11.2011, blz. 25.
[3]               COM(2013) 376 final.
[4]               P7_TA(2013)0052 en P7_TA(2013)0053.
[5]               Besluit 2013/208/EU van de Raad van 22 april 2013.
[6]               COM(2012) 750 final.
[7]               COM(2012) 751 final.
[8]               SWD(2013) 123 final.
[9]               Uit hoofde van artikel 5, lid 2, van
Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad.


Avis juridique important

|

52004SC0823

Aanbeveling voor een advies van de Raad overeenkomstig artikel 9, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het convergentieprogramma van Litouwen voor de periode 2004-2007  /* SEC/2004/0823 def. */

Aanbeveling voor een ADVIES VAN DE RAAD overeenkomstig artikel 9, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het convergentieprogramma van Litouwen voor de periode 2004-2007(door de Commissie ingediend)TOELICHTINGIn Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid [1] wordt bepaald dat niet-deelnemende lidstaten (d.w.z. de lidstaten die de euro niet hebben aangenomen) met het oog op het regelmatige multilaterale toezicht overeenkomstig artikel 99 van het Verdrag een convergentieprogramma moeten indienen bij de Raad en de Commissie.[1]  PB L 209 van 2.8.1997. Alle documenten waarnaar in deze tekst wordt verwezen, zijn te vinden op de volgende website: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/ about/activities/sgp/main_en.htm.Overeenkomstig artikel 9 van deze verordening dient de Raad elk convergentieprogramma te onderzoeken op basis van evaluaties van de Commissie en het bij artikel 114 van het Verdrag ingestelde comité (het Economisch en Financieel Comité). Op basis van een aanbeveling van de Commissie en na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité moet de Raad advies uitbrengen na zelf het programma te hebben onderzocht. Ingevolge de verordening moeten de lidstaten jaarlijks een geactualiseerd convergentieprogramma indienen, dat eveneens volgens deze zelfde procedures door de Raad kan worden beoordeeld.Voor de tien landen die op 1 mei 2004 tot de EU zijn toegetreden, geldt een derogatie, hetgeen betekent dat zij nog niet deelnemen aan de euro. Ze hebben toegezegd hun convergentieprogramma uiterlijk 15 mei 2004 en een eerste actualisering ervan tegen het eind van 2004 in te dienen.Op 14 mei 2004 heeft Litouwen zijn convergentieprogramma voor de periode 2004-2007 ingediend. De diensten van de Commissie hebben een technische analyse van dit programma verricht en daarbij rekening gehouden met de voorjaarsprognoses 2004, de gedragscode [2] en de beginselen die zijn vervat in de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement van 27 november 2002 betreffende de verbetering van de coördinatie van het begrotingsbeleid [3]. Op grond hiervan zijn zij tot de volgende evaluatie gekomen:[2]  Herzien advies van het Economisch en Financieel Comité over de inhoud en de vorm van de stabiliteits- en convergentieprogramma's, door de Raad (Ecofin) op 10 juli 2001 bekrachtigd.[3]  COM(2002) 668 definitief van 27.11.2002.Op 14 mei 2004 is het eerste Litouwse convergentieprogramma voor de periode 2004-2007 ingediend. Het programma bevat geen expliciete informatie over de strategie van het land inzake de invoering van de euro en de deelname aan het WKM II, maar de autoriteiten hebben bij diverse gelegenheden aangegeven dat het land spoedig na zijn toetreding deel wil gaan uitmaken van de eurozone (hetgeen een vroege deelname aan het WKM II inhoudt) en alle kenmerken van het huidige wisselkoersstelsel wil handhaven.Het programma voldoet in grote lijnen aan de datavereisten van de herziene gedragscode voor de inhoud en de vorm van de stabiliteits- en convergentieprogramma's [4].[4]  De aan het programma gehechte, overeenkomstig de gedragscode opgestelde tabellen bevatten op kleine details na alle vereiste gegevens en ook informatie die volgens de code facultatief is. In het programma bevat tabel 4 over de budgettaire prognoses van de overheid een onvolledige uitsplitsing van de uitgaven. Verder wordt de inflatie nog steeds opgegeven op basis van de consumentenprijsindex (CPI), hoewel voor tabel 1 van de bijlage een prognose van het geharmoniseerde indexcijfer voor de consumentenprijzen (HICP) vereist is. De boeking van de compensaties voor het verlies van roebelspaartegoeden, alsmede van de teruggave van onroerend goed verdient nader onderzoek.Het macro-economische middellangetermijnscenario in het programma gaat ervan uit dat de robuuste BBP-groei in de programmaperiode, met name in 2004 en 2005 (de groei wordt voor beide jaren geraamd op 7%), aanhoudt. In de verdere toekomst zal de groei naar verwachting iets vertragen tot ongeveer 6,5% in 2006 en 2007, maar wel boven de door de nationale autoriteiten geschatte potentiële groei blijven. Vooral onder invloed van de sterke toename van de investeringen en de particuliere consumptie zal de binnenlandse vraag naar verwachting de belangrijkste drijvende kracht achter de groei blijven. De in het programma vervatte macro-economische prognoses en externe hypotheses tot 2005 zijn in grote lijnen in overeenstemming met de voorjaarsprognoses 2004 van de Commissie, met gedeeltelijke uitzondering van 2005, voor welk jaar de BBP-groei wordt geraamd op 7,3%, tegen een prognose van 6,6% van de diensten van de Commissie. Het kan niet worden uitgesloten dat de groei in de programmaperiode lager uitkomt dan verwacht. Dit risico lijkt de voornaamste bedreiging te vormen voor de verwezenlijking van de begrotingsconsolidatieplannen.In de afgelopen jaren is er sprake geweest van een gunstige ontwikkeling van de inflatie. Met name onder invloed van de wisselkoers- en gunstige loon- en productiviteitsontwikkelingen is de gemiddelde jaarinflatie sinds 1999 onder de 2% gebleven. Ook de fellere concurrentie in de telecommunicatiesector heeft daarbij een rol gespeeld. Een en ander heeft geleid tot een negatieve ICP-inflatie op jaarbasis van 1,1% in 2003. Dit jaar zal de in 2002 ingezette deflatoire tendens naar verwachting omslaan, voornamelijk doordat in verband met de toetreding wijzigingen in de accijnzen en de BTW zijn doorgevoerd. De gemiddelde jaarinflatie zal in 2004 naar verwachting uitkomen op 0,9% en geleidelijk aantrekken tot 2,5% in 2007. De aanvankelijk aan de dollar, maar vanaf februari 2002 aan de euro gekoppelde litas heeft sinds 1999 een nominale effectieve waardestijging van ongeveer 50% ondergaan. De korte rente en het rendement op langlopende obligaties vertoonden in de loop van 2002 en 2003 een dalende trend. De geldmarkttarieven stabiliseerden zich in het afgelopen jaar en volgden daarmee in grote lijnen de ontwikkelingen op de geldmarkt in de eurozone. Het verschil met de korte-rentetarieven in de eurozone is sinds eind 2003 stabiel gebleven en beloopt ongeveer 60 basispunten. Begin 2004 bedroeg het rendementsverschil bij langlopende staatsobligaties 55 à 65 basispunten.In het programma wordt als voornaamste doelstelling van de budgettaire middellangetermijnstrategie genoemd "een overheidsbegroting die tijdens de conjunctuurcyclus stap voor stap in evenwicht wordt gebracht". Hoewel de voor elk jaar vastgestelde streefcijfers voor het feitelijke overheidstekort onder de referentiewaarde van 3% van het BBP liggen, zijn deze niet in overeenstemming met het uitgangspunt dat de begroting in de programmaperiode vrijwel in evenwicht wordt gebracht. Meer bepaald zal het overheidstekort oplopen van 1,7% van het BBP in 2003 naar 2,7% in 2004 en daarna weer geleidelijk afnemen tot 1,5% in 2007. De tekortdoelstelling voor 2004 komt vrijwel overeen met de prognose van 2,9% in het economische pretoetredingsprogramma (EPP) en in de in december 2003 aangenomen begroting voor 2004. De doelstellingen voor 2005 en 2006 blijven in vergelijking met het EPP ongewijzigd. Het programma gaat ervan uit dat zowel de inkomstenquote als de uitgavenquote in 2007 hoger zal liggen dan in 2003. De stijging van de inkomstenquote met twee procentpunten is grotendeels te danken aan een aanzienlijke toename van de niet-fiscale inkomsten. Het programma bevat geen belangrijke nieuwe beleidsmaatregelen om de belastingdruk te verhogen, maar gaat er wel van uit dat deze zal stijgen. De uitgavenquote zal in dezelfde periode naar verwachting met 1,8% stijgen, hetgeen volledig te wijten is aan een toename van de primaire uitgaven, die waarschijnlijk maar in zeer beperkte mate zal worden gecompenseerd door een daling van de rentebetalingen.De begrotingsresultaten kunnen tegenvallen. Met name de hierboven geschetste neerwaartse macro-economische risico's en de ervaring uit het verleden dat op meevallende inkomsten in de eerste helft van het jaar wordt gereageerd met uitgavenoverschrijdingen, vormen een gevaar voor de begrotingsdoelstellingen in 2004 en 2005. Afgaande op de in het programma uitgestippelde budgettaire koers lijkt de veiligheidsmarge, met name in de eerste jaren van het programma, derhalve niet groot genoeg om te voorkomen dat bij macro-economische schommelingen de drempel van 3% van het BBP wordt overschreden.Doordat in 2000 een aanvang is gemaakt met de begrotingsconsolidatie en als gevolg van gunstiger kredietvoorwaarden is de schuldquote gestaag gedaald van 23,8% in 2000 naar 21,5% in 2003. Wegens de verwachte stijging van het overheidstekort in 2004 wordt er in het programma van uitgegaan dat de schuldquote in datzelfde jaar met bijna een procentpunt zal toenemen. In de rest van de programmaperiode zal de quote naar verwachting weer afnemen en zich in 2007 op een niveau van ongeveer 21% stabiliseren.Het programma bevat een overzicht van het regeringsprogramma van structurele hervormingen, dat vooral gericht is op de arbeidsmarkt, de pensioenen en de gezondheidszorg. Over het geheel genomen hebben deze hervormingen een ambitieus karakter en zouden ze moeten leiden tot een kwaliteitsverbetering van de overheidsfinanciën. Wel kan een aantal hervormingen, zoals die in de pensioensector en de gezondheidszorg, op korte termijn aanzienlijke kosten met zich meebrengen, die in het programma niet voldoende worden onderzocht.Litouwen bevindt zich in een relatief goede uitgangspositie om de budgettaire kosten van de vergrijzing op te vangen, al kunnen er zich op lange termijn een aantal gevaren voordoen. Momenteel wordt een aantal maatregelen ten uitvoer gelegd om met het oog op de houdbaarheid van de overheidsfinanciën op lange termijn de afhankelijkheidsratio te verbeteren en het pensioenstelsel en de gezondheidszorg te moderniseren. De kosten die op korte termijn zijn verbonden aan de hervormingen in de pensioensector en de gezondheidszorg en aan de uitstaande voorwaardelijke verplichtingen, vormen evenwel een risico. Om de houdbaarheid van de overheidsfinanciën te waarborgen, is het van essentieel belang dat een adequaat primair overschot wordt gehandhaafd.Tabel: Vergelijking tussen de belangrijkste macro-economische en budgettaire prognoses>RUIMTE VOOR DE TABEL>Op grond van deze evaluatie heeft de Commissie de aangehechte aanbeveling voor een advies van de Raad over het convergentieprogramma van Litouwen vastgesteld. Zij zal deze aanbeveling doen toekomen aan de Raad.Aanbeveling voor een ADVIES VAN DE RAAD overeenkomstig artikel 9, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het convergentieprogramma van Litouwen voor de periode 2004-2007DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid [5], en met name op artikel 9, lid 3,[5]  PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1. Alle documenten waarnaar in deze tekst wordt verwezen, zijn te vinden op de volgende website: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/ about/activities/sgp/main_en.htm.Gezien de aanbeveling van de Commissie,Na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité,BRENGT HET VOLGENDE ADVIES UIT:Op [5 juli] 2004 heeft de Raad het convergentieprogramma van Litouwen voor de periode 2004-2007 onderzocht. Het programma voldoet in grote lijnen aan de datavereisten van de herziene gedragscode voor de inhoud en de vorm van de stabiliteits- en convergentieprogramma's.De begrotingsstrategie die aan het programma ten grondslag ligt, mikt op een "overheidsbegroting die tijdens de conjunctuurcyclus stap voor stap in evenwicht wordt gebracht door ervoor te zorgen dat de doelstellingen van het economisch beleid met succes ten uitvoer worden gelegd", maar de strategie komt niet goed tot uiting in de in het programma vermelde tekortdoelstellingen: het programma beoogt een tekortreductie van slechts 0,2 procentpunt tussen 2003 en 2007. In dit laatste jaar zal het tekort volgens de prognose uitkomen op 1,5% van het BBP. Een en ander is het gevolg van een stijging van de inkomsten- en de uitgavenquote. Vooral door een aanzienlijke toename van de niet-fiscale inkomsten als gevolg van financiële bijstand van de EU zal de inkomstenquote in de programmaperiode naar verwachting met 2 procentpunten stijgen. Hoewel de wegenbelasting in 2005 volgens de plannen zal verdwijnen, hetgeen in dat jaar een negatief effect op de inkomsten zal hebben van naar schatting 0,5% van het BBP, zullen de fiscale inkomsten naar verwachting stijgen met 0,4% van het BBP. Na in de afgelopen vijf jaar een aanzienlijke daling te hebben vertoond, zal de uitgavenquote in de onderzochte periode weer met 1,8 procentpunt stijgen, hetgeen volledig te wijten is aan een toename van de primaire uitgaven, die vermoedelijk slechts in zeer beperkte mate zal worden gecompenseerd door een verwachte vermindering van de rentebetalingen. De stijging van de primaire uitgaven wordt grotendeels veroorzaakt door een toename van de "overige uitgaven" met naar schatting 0,9% van het BBP - die hoofdzakelijk verband houdt met de bijdragen aan de EU-begroting - en door de toename van overdrachten en subsidies met vermoedelijk 0,7% van het BBP - die vooral het gevolg is van hogere subsidies aan boeren, compensaties voor het verlies van roebelspaartegoeden en plannen voor de teruggave van onroerend goed. In de eerste twee jaar zal de groei van de bruto overheidsinvesteringen in vaste activa naar verwachting fors versnellen (met 1,0% van het BBP), maar daarna weer terugvallen tot 3,1% van het BBP in 2007, hetgeen nog steeds 0,2 procentpunt meer is dan het uitgangsniveau van 2003.Het macro-economische scenario dat aan het programma ten grondslag ligt, is gebaseerd op tamelijk optimistische groeiramingen. Met name lijkt de groeiprognose voor 2005 - die opwaarts is herzien van 6,5% in het economische pretoetredingsprogramma van 2003 tot 7,3% in het convergentieprogramma - aan de hoge kant. In vergelijking met de eerste jaren wordt de ontwikkeling van de middellangetermijngroei in het programma behoedzamer ingeschat, maar toch lijken de prognoses nog steeds vrij optimistisch. De inflatieprognoses kunnen als realistisch worden bestempeld.De in het programma vermelde streefcijfers voor het overheidstekort liggen voor elk jaar onder de referentiewaarde van 3% van het BBP. Ze zijn evenwel niet in overeenstemming met het uitgangspunt om de begroting in de programmaperiode vrijwel in evenwicht te brengen. Ook is afgaande op de in het programma uitgestippelde budgettaire koers de veiligheidsmarge, met name in de eerste jaren van de programmaperiode, niet groot genoeg om te voorkomen dat bij normale macro-economische schommelingen de drempel van 3% van het BBP wordt overschreden. Het begrotingsresultaat kan tegenvallen. Met name vormen de hierboven geschetste neerwaartse macro-economische risico's en de ervaring uit het verleden dat op meevallende inkomsten in de eerste helft van het jaar wordt gereageerd met uitgavenoverschrijdingen, vormen een gevaar voor de begrotingsdoelstellingen.Litouwen bevindt zich in een relatief goede uitgangspositie om de budgettaire kosten van de vergrijzing op te vangen, al kunnen er zich op lange termijn een aantal gevaren voordoen. Momenteel wordt een aantal maatregelen ten uitvoer gelegd om met het oog op de houdbaarheid van de overheidsfinanciën op lange termijn de afhankelijkheidsratio te verbeteren en het pensioenstelsel en de gezondheidszorg te moderniseren. DDe kosten die op korte termijn zijn verbonden aan de hervormingen in de pensioensector en de gezondheidszorg en aan de uitstaande voorwaardelijke verplichtingen, vormen evenwel een risico. Om de houdbaarheid van de overheidsfinanciën te waarborgen, is het van essentieel belang dat een adequaat primair overschot wordt gehandhaafd.Indien de groeiprognoses in het programma uitkomen, wordt Litouwen in het licht van het bovenstaande aanbevolen om de begroting sneller vrijwel in evenwicht te brengen, met name gezien het grote tekort op de lopende rekening en de druk die van de binnenlandse vraag uitgaat. Verder wordt er bij Litouwen op aangedrongen streng de hand te houden aan de begroting om het risico te verkleinen dat in 2004 de referentiewaarde van 3% wordt overschreden. Ten slotte worden de Litouwse autoriteiten aangespoord meevallende inkomsten te gebruiken om het tekort te verlagen.Voornaamste prognoses in het convergentieprogramma van Litouwen>RUIMTE VOOR DE TABEL>


title: Aanbeveling van de Europese Centrale Bank van 25 februari 2011 aan de Raad van de Europese Unie betreffende de externe accountants van de Nationale Bank van België/Banque Nationale de Belgique (ECB/2011/1)

text:
               2.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 67/1

         AANBEVELING VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK
   van 25 februari 2011
   aan de Raad van de Europese Unie betreffende de externe accountants van de Nationale Bank van België/Banque Nationale de Belgique
   (ECB/2011/1)
   2011/C 67/01
   DE RAAD VAN BESTUUR VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK,
   Gelet op de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank, inzonderheid op artikel 27.1,
   Overwegende:

               (1)

               De rekeningen van de Europese Centrale Bank (ECB) en van de nationale centrale banken worden gecontroleerd door onafhankelijke externe accountants, die op aanbeveling van de Raad van bestuur van de ECB zijn aanvaard door de Raad van de Europese Unie.

               (2)

               Het mandaat van de externe accountants van de Nationale Bank van België/Banque Nationale de Belgique eindigde na de audit van het boekjaar 2010. Het is derhalve noodzakelijk om met ingang van het boekjaar 2011 externe accountants te benoemen.

               (3)

               De Nationale Bank van België/Banque Nationale de Belgique heeft Ernst & Young Bedrijfsrevisoren/Réviseurs d’entreprises geselecteerd als haar externe accountants voor de boekjaren 2011 tot en met 2013, met een mogelijke eenmalige verlenging voor de boekjaren 2014 tot en met 2016,

         HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING VASTGESTELD:
   Aanbevolen wordt dat Ernst & Young Bedrijfsrevisoren/Réviseurs d’entreprises wordt benoemd tot de externe accountants van De Nationale Bank van België/Banque Nationale de Belgique voor de boekjaren 2011 tot en met 2013, met een mogelijke eenmalige verlenging voor de boekjaren 2014 tot en met 2016.

      Gedaan te Frankfurt am Main, 25 februari 2011.

            De president van de ECB

         Jean-Claude TRICHET


title: 68/42/EEG: Aanbeveling van de Commissie van 21 december 1967 gericht tot de Lid-Staten op grond van de artikelen 155 en 115 over de ten opzichte van derde landen toe te passen uitvoerregeling voor sommige soorten ongelooide huiden en vellen

text:
22. 1 . 68                                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         Nr . L 18 / 15
                                                    AANBEVELING VAN DE COMMISSIE
                                                                van 21 december 1967
                gericht tot de Lid-Staten op grond van de artikelen 155 en 115 over de ten opzichte
                                 van derde landen toe te passen uitvoerregeling voor sommige soorten
                                                             ongelooide huiden en vellen
                                                                      (68/42/EEG)
De Commissie had de Lid-Staten op 20 december                                    vertegenwoordigers der Lid-Staten bestudeerd ; hier
1961 aanbevolen geen toestemming te verlenen voor                                bij is gebleken dat het dienstig is de toepassing van
de wederuitvoer naar derde landen van sommige                                    de betrokken maatregelen tot en met 31 december
soorten ongelooide huiden en vellen die uit andere                               1968 te verlengen.
Lid-Staten zijn ingevoerd ( 1 ). Zij heeft deze aanbe
veling vernieuwd op 31 juli 1963 voor het jaar                                   Om deze redenen en op grond van artikel 155 en
1963 (2), op 7 april 1964 (3) voor het jaar 1964, op                             artikel 115 , eerste alinea, eerste volzin, beveelt de
11 januari 1965 (4) voor het jaar 1965 en op 20 de                              Commissie de Lid-Staten aan tot en met 31 december
cember 1965 (5) voor het jaar 1966. Op 21 december
                                                                                1968 geen toestemming te verlenen voor de weder
1966 heeft zij de verlenging van de toepassing van
                                                                                uitvoer naar andere dan de hierna in kolom 4 ge
gedoemde maatregelen tot 31 december 1967 aan
bevolen (6).                                                                     noemde landen van onderstaande produkten voor
                                                                                zover deze van oorsprong zijn uit de in kolom 3
De Commissie heeft onlangs de situatie in de sector                              genoemde Lid-Staten en rechtstreeks uit deze Lid-
ongelooide huiden en vellen met medewerking van                                  Staten of uit andere Lid-Staten zijn ingevoerd :
                     Nr . van het                                                                                Landen
                       gemeen                                                                     Land van           waarnaar
                                                             Omschrijving
                      schappelijk                                                                  oorsprong        wederuitvoer
                     douanetarief                                                                                kan plaatsvinden
                            1                                     2                                    3                  4
                ex 41.01 B                Ongelooide zware runderhuiden en delen                 Duitsland             E.E.G.
                                          daarvan, met uitzondering van afvallen                 (B.R. )
                                          (flanken, halzen en koppen) ( a)                       Frankrijk           O.E.S.O.
                ex 41.01 B                Ongelooide lichte runderhuiden en delen                Duitsland             E.E.G.
                                          daarvan, met uitzondering van afvallen                 ( B.R. )
                                          (flanken, halzen en koppen) (b)                        Frankrijk             E.E.G.
                ex 41.01 B                Ongelooide huiden en vellen van kal                   Duitsland             E.E.G.
                                          veren en paarden (c)                                   ( B.R. )
                                                                                Benelux
                                                                                landen                E.E.G.
                                                                                Frankrijk             E.E.G.
                                                                                Italië                E.E.G.
                ex 41.01                  Ongelooide vellen van geiten en                        Frankrijk             E.E.G.
                                          schapen                                                Italië                E.E.G.
                ex 41.01                  Ongelooide vellen van lammeren en                      Frankrijk             E.E.G.
                                          geitjes                                                Italië                E.E.G.
                ex 43.01                  Ongelooide vellen van konijnen                         Italië                E.E.G.
                ( a ) Als zware huiden worden aangemerkt de gehele huiden waarvan het gewicht meer dan 33 kg bedraagt voor
                      stieren , meer dan 34,5 kg voor ossen en meer dan 28,5 kg voor koeien .
                (b) Als lichte huiden worden aangemerkt de gehele huiden waarvan het gewicht maximaal 33 kg bedraagt voor
                      stieren , 34,5 kg voor ossen en 28,5 kg voor koeien .
                (c) Wederuitvoer naar derde landen is toegestaan voor ongelooide paardehuiden van Italiaanse oorsprong en voor
                      ongelooide huiden en vellen van kalveren van Italiaanse oorsprong met een gewicht van ten minste 6 kg .
                      Wederuitvoer naar de landen van de O.E.S.O. is toegestaan voor paardestuiten voor zover deze afkomstig
                      zijn van huiden van Franse oorsprong, waarvan de halzen zijn verwerkt door de industrie van de Lid-Staten die
                      toestemming geeft tot wederuitvoer.
(*) PB nr. 5 van 20. 1 . 1962, blz. 108/62 en nr. 10 van 10. 2. 1962, blz. 167/62 (rectificatie).
(2)  PB  nr. 129 van 23 . 8 . 1963 , blz . 2292/63 .
(3 ) PB  nr. 69 van 30. 4. 1964, blz. 1105 /64.
(4)  PB  nr. 12 van 28 . 1 . 1965, blz. 138 /65.
(5)  PB  nr. 5 van 12 . 1 . 1966, blz . 58 /66 .
(«)  PB  nr. 11 van 20. 1 . 1967, blz . 166/67 .
 ---pagebreak--- Nr . L 18 / 16                            Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      22 . 1 . 68
                   De Commissie beveelt de Lid-Staten voorts aan, voor zover zulks mogelijk is, machti
                   ging te verlenen tot de wederuitvoer naar derde landen, door de andere Lid-Staten, van
                   de huiden en vellen waarop genoemde beperking van de wederuitvoer betrekking heeft,
                   voor zover de uitvoercontingenten voor deze huiden en vellen, die door hen ten aanzien
                   van de derde landen werden geopend, dit toelaten.
                   Brussel, 21 december 1967.
                                                                                Voor de Commissie
                                                                                De Voorzitter
                                                                                Jean REY
                                               AANBEVELING VAN DE COMMISSIE
                                                          van 21 december 1967
                   gericht tot de Lid-Staten op grond van de artikelen 155 en 115 over de ten opzichte
                   van derde landen toe te passen uitvoerregeling voor bepaalde resten en assen van
                   non-ferro metalen en over de administratieve samenwerking tussen de Lid-Staten
                                                                (68/43 /EEG)
De Commissie had de Lid-Staten op 1 maart 1962                            brengen in de contingenten voor uitvoer naar derde
aanbevolen de uitvoer van bepaalde resten en assen                        landen .
van non-ferro metalen naar derde landen aan een
                                                                          De Commissie heeft onlangs de situatie in de sector
contingenteringsstelsel te onderwerpen en de uitvoer                      resten en assen van non-ferro metalen met medewer
naar derde landen van de bovengenoemde produkten                          king van deskundigen uit de Lid-Staten bestudeerd ;
in het kader van de voor elke Lid-Staat vastgestelde                      uit dit onderzoek is gebleken dat het dienstig is de
contingenten toe te staan.                                                toepassing van de in de bovengenoemde aanbeveling
De Commissie had de Lid-Staten voorts aanbevolen                          vervatte maatregelen tot en met 31 december 1968
bij hun onderlinge handel in de betreffende produk                       te verlengen en bepaalde wijzigingen aan te brengen
ten gebruik te maken van een certificaat inzake de                        in de contingenten naar derde landen.
controle van de bestemming ( 1 ).                                         Om deze redenen en op grond van artikel 155 en
De Commissie had op 31 juli 1963 , op 7 april 1964,                       artikel 115, eerste alinea, eerste volzin, beveelt de
op 11 januari 1965 , op 20 december 1965 en op                            Commissie, met inachtneming van de voorstellen der
21 december 1966 aanbevolen de toepassing van de                          regeringsdeskundigen, de Lid-Staten aan de uitvoer
bovengenoemde maatregelen tot en met resp . 31 de                        naar derde landen van de hieronder genoemde pro
cember 1963 (2 ), 31 december 1964 ( 3), 31 december                      dukten te beperken tot de contingenten welke hier
1965 (4 ), 31 december 1966 (5 ) en 31 december                           onder voor elke Lid-Staat of voor elk douanegebied
1967 (6) te verlengen en bepaalde wijzigingen aan te                      voor het jaar 1968 zijn vermeld :
      Nr. van het                                                                                Contingenten in tonnen
        gemeen
       schappelijk                                 Omschrijving
                                                                                Benelux
      douanetarief                                                                        Duitsland    landen      Frankrijk    Italië
    ex 26.03 D            Assen en residuen van koper en koperlegeringen                  3.000         250        3.500      1.500
   ex 74.01               Resten en afvallen van koper en koperlegeringen
                          — afkomstig van het slopen van schepen welke de
                               nationaliteit van een derde land bezitten , of var
                               de onbruikbaarmaking van munitie welke door de
                               strijdkrachten van derde landen is verkocht                4.000        2.000       1.300      3.000
                          — andere                                                        3.500        1.300       4.150      1.950
        76.01 B           Resten en afvallen van aluminium                                  400          175         300         170
        78.01 B           Resten en afvallen van lood                                       255           90         170         105
 !)  PB   nr. 28 van 17. 4. 1962, blz. 895/62.
 2)  PB   nr. 129 van 23 . 8 . 1963 , blz. 2295/63
 3)  PB   nr. 69 van 30. 4. 1964, blz. 1105 /64.
 4)  PB   nr. 12 van 28 . 1 . 1965, blz. 140/65 .
 5)  PB   nr. 5 van 12. 1 . 1966, blz. 60/66.
 8)  PB   nr. 11 van 20. 1 . 1967, blz. 167/67.


Avis juridique important

|

31975H0065

75/65/EEG: Aanbeveling van de Commissie van 20 december 1974 aan de Lid-Staten inzake de bescherming van het bouwkundig en natuurlijk erfgoed

Publicatieblad Nr. L 021 van 28/01/1975 blz. 0022 - 0023 Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 15 Deel 1 blz. 0061  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 15 Deel 1 blz. 0061

++++AANBEVELING VAN DE COMMISSIE  van 20 december 1974  aan de Lid-Staten inzake de bescherming van het bouwkundig en natuurlijk erfgoed   ( 75/65/EEG )  1 . In hoofdstuk 3 " Stadsontwikkeling en ruimtelijke ordening " van deel twee van titel II van het actieprogramma der Europese Gemeenschappen inzake het milieu , dat op 22 november 1973 door de Raad werd goedgekeurd ( 1 ) , is een aantal studies opgenomen over milieuproblemen die nauw zijn verbonden met de stadsontwikkeling en de ruimtelijke ordening . In al deze studies wordt onder meer aandacht geschonken aan de verschillende aspecten van het behoud van het bouwkundig en natuurlijk erfgoed in de Gemeenschap .  Voorts heeft het Europese Parlement zich in zijn resolutie van 13 mei 1974 , betreffende het behoud van het Europese culturele erfgoed uitgesproken voor een aanzienlijke verhoging der inspanningen tot behoud van dit erfgoed ( 2 ) .  De reeds in het kader van bovengenoemde studies verrichte werkzaamheden tonen aan dat het bouwkundig en natuurlijk erfgoed , dat in sterke mate medebepalend is voor de culturele identiteit van Europa , momenteel ernstig met verval en sloop wordt bedreigd en dat urgente maatregelen noodzakelijk zijn . Deze vaststelling geldt zowel voor het stedelijk als voor het landelijk milieu .  2 . Ten einde het probleem van het verval en het snelle verdwijnen van het bouwkundig en natuurlijk erfgoed te ondervangen , zijn in de laatste jaren belangrijke initiatieven genomen . Deze betreffen in het bijzonder :   - de Conventie inzake de bescherming van het cultureel en natuurlijk erfgoed in de wereld , die in 1972 door de UNESCO werd aangenomen , en   - het " Europees Monumentenjaar " .  Aangezien het bouwkundig en natuurlijk erfgoed door brede lagen van de bevolking als een integrerend deel van de kwaliteit van het bestaan wordt ondervonden , hebben beide initiatieven grote betekenis voor het behoud en de verbetering van het leefmilieu in de Gemeenschap .  3 . De Conventie van de UNESCO vereist van de aangesloten staten dat deze een nationale inventarisatie opmaken van de onroerende goederen die vanuit mondiaal gezichtspunt onder het cultureel en natuurlijk erfgoed van de wereld vallen . Zij eist tevens de toezegging der aangesloten staten de aldus geselecteerde monumenten op afdoende wijze te beschermen . De Conventie voorziet voorts in de oprichting van een fonds tot het verlenen van hulp aan staten die niet over voldoende middelen beschikken om een afdoende bescherming van bepaalde als van universele waarde erkende , monumenten te waarborgen . Voorts zal dit fonds kunnen bijdragen tot de vorming van specialisten op dit gebied . Afgezien van haar directe betekenis voor het behoud van het bouwkundig en natuurlijk onroerend erfgoed is deze Conventie eveneens van belang voor het behoud van de wilde flora en fauna die in de door haar beschermde gebieden wordt aangetroffen . Indien de toetreding der Lid-Staten tot deze Conventie op korte termijn zou kunnen geschieden , zou zulks bovendien een belangrijke steun vormen voor de activiteiten die in het kader van het " Europees Monumentenjaar " worden ondernomen .  4 . Het " Europees Monumentenjaar 1975 " , tot stand gekomen op initiatief van de Raad van Europa , betreft een gedurende drie jaar voorbereide campagne die ten doel heeft het architectonisch erfgoed als integrerend element van de kwaliteit van het bestaan naar voren te brengen en daardoor een beter behoud van dat erfgoed tot stand te brengen . De genoemde campagne richt zich tot de overheidsinstanties van alle niveaus , de betrokken beroepsgroeperingen en het grote publiek . Zij zal in 1975 culmineren in het  " Europees Monumentenjaar " dat het beginpunt zal moeten worden van een omvangrijke beweging ten gunste van het behoud en de restauratie van het bouwkundig erfgoed in Europa .  De betekenis van dit Jaar , dat door het Europese Parlement in zijn resolutie van 13 mei 1974 inzake het behoud van het Europese cultureel erfgoed reeds werd toegejuicht , komt voornamelijk onder twee aspecten tot uiting :   - de uitvoering in de deelnemende landen van talrijke als voorbeeld dienende gevallen van restauratie en tot nieuw leven brengen van vervallen gebouwen en architectonisch belangrijke plaatsen ;   - het tot stand komen van een wijdverbreid bewustwordingsproces en een algemeen verlangen naar behoud en hernieuwing van het bouwkundig erfgoed , die een conditie sine qua non vormen voor de uitvoering van het beleid op dit gebied op alle niveaus der overheidsinstanties .  Sinds het begin van de campagne hebben ook verscheidene Europese landen die geen lid zijn van de Raad van Europa zich bij deze beweging aangesloten en soortgelijke initiatieven beginnen zich eveneens in andere continenten af te tekenen .  5 . Gezien de grote belangen die op het spel staan alsmede de urgentie der betrokken problemen en gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap , beveelt de Commissie de Lid-Staten aan :  a ) de Conventie inzake de bescherming van het cultureel en natuurlijk erfgoed in de wereld , die in 1972 door de UNESCO werd aangenomen , voor zover zij zulks nog niet gedaan hebben , zo mogelijk voor eind 1975 te ondertekenen respectievelijk deze te ratificeren ;  b ) de activiteiten die in het kader van het " Europees Monumentenjaar 1975 " , dat op initiatief van de Raad van Europa georganiseerd wordt , actief te stimuleren .  Gedaan te Brussel , 20 december 1974 .  Voor de Commissie  De Voorzitter  François-Xavier ORTOLI  ( 1 ) PB nr . C 112 van 20 . 12 . 1973 , blz . 1 .  ( 2 ) PB nr . C 62 van 30 . 5 . 1974 , blz . 5 .