title: Aanbeveling (EU) 2018/951 van de Commissie van 22 juni 2018 betreffende normen voor organen voor gelijke behandeling

text:
               4.7.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 167/28

         AANBEVELING (EU) 2018/951 VAN DE COMMISSIE
   van 22 juni 2018
   betreffende normen voor organen voor gelijke behandeling
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 292,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Uit artikel 2 van het Verdrag betreffende de Europese Unie volgt dat de Unie berust op de waarden eerbied voor de menselijke waardigheid, vrijheid, democratie, gelijkheid, de rechtsstaat en eerbiediging van de mensenrechten, waaronder de rechten van personen die tot minderheden behoren. Deze waarden hebben de lidstaten gemeen in een samenleving die wordt gekenmerkt door pluralisme, non-discriminatie, verdraagzaamheid, rechtvaardigheid, solidariteit en gelijkheid van vrouwen en mannen.

               (2)

               In artikel 8 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie wordt bepaald dat de Unie er bij elk optreden naar streeft ongelijkheden op te heffen en de gelijkheid van mannen en vrouwen te bevorderen.

               (3)

               Artikel 21 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie verbiedt elke discriminatie, met name op grond van geslacht, ras, etnische afkomst, godsdienst of overtuiging, handicap, leeftijd of seksuele geaardheid. In artikel 23 van het Handvest is het recht op gelijkheid van mannen en vrouwen op alle gebieden, met inbegrip van werkgelegenheid, beroep en beloning, verankerd. In artikel 26 wordt het recht van personen met een handicap op maatregelen die beogen hun zelfstandigheid, hun maatschappelijke en beroepsintegratie en hun deelname aan het gemeenschapsleven te bewerkstelligen, erkend en geëerbiedigd. Bovendien is in artikel 20 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie verankerd dat iedereen gelijk is voor de wet.

               (4)

               Op grond van artikel 19 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie kan de Raad, onverminderd de andere bepalingen van de Verdragen, binnen de grenzen van de door de Verdragen aan de Unie verleende bevoegdheden, met eenparigheid van stemmen, volgens een bijzondere wetgevingsprocedure, op voorstel van de Commissie en na goedkeuring door het Europees Parlement, passende maatregelen nemen om discriminatie op grond van geslacht, ras of etnische afstamming, godsdienst of overtuiging, handicap, leeftijd of seksuele geaardheid te bestrijden. Op grond van artikel 157, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, nemen het Europees Parlement en de Raad maatregelen aan om de toepassing te waarborgen van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in werkgelegenheid en beroep, met inbegrip van het beginsel van gelijke beloning voor gelijke of gelijkwaardige arbeid.

               (5)

               Op basis van deze bepalingen zijn diverse richtlijnen inzake het verbod op discriminatie op de desbetreffende gebieden aangenomen.

               (6)

               Richtlijn 2000/43/EG van de Raad (1) verbiedt directe en indirecte discriminatie, met inbegrip van intimidatie, op grond van ras of etnische afstamming. De richtlijn is van toepassing op alle personen, in zowel de overheidssector als de particuliere sector, met inbegrip van overheidsorganen, en heeft betrekking op a) de voorwaarden voor toegang tot arbeid in loondienst of als zelfstandige en tot een beroep, met inbegrip van de selectiecriteria en de aanstellingscriteria, ongeacht de tak van activiteit en op alle niveaus van de beroepshierarchie, met inbegrip van bevorderingskans, b) de toegang tot alle vormen en alle niveaus van beroepskeuzevoorlichting, beroepsopleiding, voortgezette beroepsopleiding en omscholing, met inbegrip van praktijkervaring, c) werkgelegenheid en arbeidsvoorwaarden, met inbegrip van ontslag en beloning, d) het lidmaatschap van of de betrokkenheid bij een werknemers- of werkgeversorganisatie of enige organisatie waarvan de leden een bepaald beroep uitoefenen, waaronder de voordelen die deze organisaties bieden, e) sociale bescherming, met inbegrip van sociale zekerheid en gezondheidszorg, f) sociale voordelen, g) onderwijs, en h) de toegang tot en het aanbod van goederen en diensten die publiekelijk beschikbaar zijn, met inbegrip van huisvesting.

               (7)

               Richtlijn 2000/78/EG van de Raad (2) verbiedt directe of indirecte discriminatie, met inbegrip van intimidatie, op grond van godsdienst of overtuiging, handicap, leeftijd of seksuele geaardheid in arbeid, beroep en beroepsopleiding. De richtlijn is van toepassing op alle personen, in zowel de overheidssector als de particuliere sector, met inbegrip van overheidsinstanties, met betrekking tot de punten (a) tot en met (d) die in de vorige overweging worden genoemd.

               (8)

               Richtlijn 2004/113/EG van de Raad (3) verbiedt directe en indirecte discriminatie op grond van geslacht, met inbegrip van intimidatie en seksuele intimidatie, bij de toegang tot en het aanbod van goederen en diensten.

               (9)

               Richtlijn 2006/54/EG van het Europees Parlement en de Raad (4) betreffende de gelijkheid van mannen en vrouwen bevat een verbod op directe en indirecte discriminatie op grond van geslacht, met inbegrip van intimidatie en seksuele intimidatie, op het gebied van toegang tot arbeid, met inbegrip van promotie, en tot beroepsopleiding, arbeidsvoorwaarden, met inbegrip van beloning, en ondernemings- en sectoriële regelingen inzake sociale zekerheid.

               (10)

               Richtlijn 2010/41/EU van het Europees Parlement en de Raad (5) verbiedt directe en indirecte discriminatie, met inbegrip van intimidatie en seksuele intimidatie, tussen zelfstandig werkzame mannen en vrouwen. Het toepassingsgebied van de richtlijn bestrijkt alle soorten discriminatie, maar sociale bescherming en moederschapsuitkeringen worden specifiek genoemd.

               (11)

               Alle hierboven genoemde richtlijnen (hierna „de richtlijnen inzake gelijke behandeling” genoemd) zijn door de lidstaten omgezet. In de richtlijnen inzake gelijke behandeling, met uitzondering van Richtlijn 2000/78/EG, wordt bepaald dat lidstaten een orgaan of organen moeten aanwijzen voor de bevordering — met inbegrip van de analyse, monitoring en ondersteuning — van de gelijke behandeling van alle personen, zonder discriminatie op de gronden die onder de respectieve richtlijnen vallen (hierna „organen voor gelijke behandeling” genoemd). Dienovereenkomstig hebben alle lidstaten organen voor gelijke behandeling opgericht.

               (12)

               Deze aanbeveling is van toepassing op de organen voor gelijke behandeling die uit hoofde van de eerdergenoemde richtlijnen inzake gelijke behandeling zijn opgericht.

               (13)

               Indien richtlijnen inzake gelijke behandeling voorzien in de oprichting van dergelijke organen voor gelijke behandeling, vereisen zij dat lidstaten waarborgen dat deze organen onder andere bevoegd zijn om onafhankelijke bijstand te verlenen aan slachtoffers, onafhankelijke onderzoeken uit te voeren naar discriminatie, onafhankelijke verslagen te publiceren en aanbevelingen te doen over elk onderwerp dat met dergelijke discriminatie verband houdt.

               (14)

               Daarnaast heeft de Commissie op 2 juli 2008 een voorstel aangenomen voor een richtlijn van de Raad betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht godsdienst of overtuiging, handicap, leeftijd of seksuele geaardheid (6). Het toepassingsgebied van het voorstel bestrijkt a) sociale bescherming, met inbegrip van sociale zekerheid en gezondheidszorg; b) sociale voordelen; c) onderwijs; en d) de toegang tot en het aanbod van goederen en diensten die publiekelijk beschikbaar zijn, met inbegrip van huisvesting. Op grond van de voorgestelde richtlijn zijn lidstaten verplicht ook op die gebieden een of meerdere organen voor gelijke behandeling aan te wijzen. Het kan hierbij gaan om dezelfde organen als degene die al zijn opgericht uit hoofde van de richtlijnen inzake gelijke behandeling. Het voorstel is nog niet aangenomen, maar de lidstaten moeten worden aangemoedigd om op die gebieden organen voor gelijke behandeling aan te wijzen, aangezien uit ervaring is gebleken dat het aanwijzen van dergelijke organen leidt tot een sterkere bescherming tegen discriminatie.

               (15)

               Richtlijn 2006/54/EG en Richtlijn 2010/41/EU vereisen bovendien dat lidstaten ervoor zorgen dat het uitwisselen van beschikbare informatie met overeenkomstige Europese organen tot het takenpakket van organen voor gelijke behandeling behoort.

               (16)

               In een aantal lidstaten bestrijkt het mandaat van organen voor gelijke behandeling ook haatmisdrijven en haatzaaiende uitlatingen. Dit is met name relevant wat betreft het garanderen van een effectieve tenuitvoerlegging van Kaderbesluit 2008/913/JBZ van de Raad (7) betreffende de bestrijding van bepaalde vormen en uitingen van racisme en vreemdelingenhaat door middel van het strafrecht, waarin minimumnormen worden vastgesteld voor de strafbaarstelling, berechting en vervolging van racistische haatzaaiende uitlatingen en haatmisdrijven.

               (17)

               In aanvulling op hun verplichtingen uit hoofde van de richtlijnen om organen voor gelijke behandeling in het leven te roepen, hebben de meeste lidstaten het mandaat van hun organen voor gelijke behandeling uitgebreid zodat het in het algemeen het toepassingsgebied bestrijkt van discriminatie op grond van geslacht, ras of etnische afstamming, godsdienst of overtuiging, handicap, leeftijd of seksuele geaardheid op het gebied van arbeid en beroep, de toegang tot en het aanbod van goederen en diensten, onderwijs, sociale bescherming en sociale voordelen. Derhalve bestrijken de meeste mandaten niet alleen het toepassingsgebied van Richtlijn 2000/78/EG, maar ook andere terreinen.

               (18)

               De tekst van de richtlijnen inzake gelijke behandeling biedt lidstaten aanzienlijke vrijheid wat betreft de structuur en werking van organen voor gelijke behandeling. Dit heeft geleid tot aanzienlijke verschillen tussen de organen voor gelijke behandeling in de verschillende lidstaten wat betreft hun mandaat, bevoegdheden, structuur, middelen en operationele werkwijze. En dat heeft er op zijn beurt weer toe geleid dat burgers onvoldoende toegang hebben tot bescherming en dat deze bescherming van lidstaat tot lidstaat varieert (8).

               (19)

               Sommige lidstaten hebben meer dan één orgaan voor gelijke behandeling opgericht, hetgeen duidelijke mechanismen voor hun coördinatie en samenwerking vereist.

               (20)

               In sommige lidstaten is het mandaat van bestaande organen voor gelijke behandeling uitgebreid naar uiterst diverse terreinen, maar ging deze uitbreiding niet gepaard met een overeenkomstige verhoging van de middelen. Het budget van een aantal organen voor gelijke behandeling is zelfs aanzienlijk verlaagd, hetgeen tot gevolg kan hebben dat zij minder goed in staat zijn hun taken uit te voeren (9).

               (21)

               In studies wordt gewezen op gevallen van organen voor gelijke behandeling die niet onafhankelijk en effectief zijn, onder meer omdat er van buitenaf druk op hen wordt uitgeoefend of omdat ze onvoldoende personeel hebben (10).

               (22)

               In de praktijk komt de onafhankelijkheid met name in gevaar wanneer het orgaan voor gelijke behandeling deel uitmaakt van een ministerie dat rechtstreeks opdrachten van de regering ontvangt.

               (23)

               Organen voor gelijke behandeling mogen zich niet onevenredig op bepaalde taken richten als dit ten koste gaat van andere taken (11).

               (24)

               Om groepen en individuen die worden gediscrimineerd, te helpen hun rechten uit te oefenen, moeten organen voor gelijke behandeling onder het algemene publiek ook het bewustzijn vergroten omtrent hun bestaan, de geldende regels tegen discriminatie en de mogelijkheden om verhaal te zoeken. Daartoe moeten organen voor gelijke behandeling voor iedereen gemakkelijk toegankelijk zijn, zowel fysiek als online. Ook moet het indienen van klachten worden vergemakkelijkt door middel van vertrouwelijkheid en eenvoudige procedures die kosteloos zijn.

               (25)

               Om te helpen garanderen dat organen voor gelijke behandeling in de hele Unie goed en gelijkwaardig functioneren, lijkt het dienstig om lidstaten normen voor organen voor gelijke behandeling aan te bevelen.

               (26)

               De behoefte aan normen voor organen voor gelijke behandeling werd verder onderstreept in het gezamenlijke verslag uit 2014 inzake de toepassing van Richtlijn 2000/43/EG en Richtlijn 2000/78/EG (12), het verslag uit 2015 over de toepassing van Richtlijn 2004/113/EG (13), en het evaluatieverslag over de aanbeveling inzake beloningstransparantie uit 2014 en het EU-actieplan 2017-2019 – De loonkloof tussen mannen en vrouwen aanpakken (14). Bovendien heeft het Europees Parlement in zijn resolutie uit 2015 verzocht om normen voor organen voor gelijke behandeling (15).

               (27)

               Er zijn al normen voor organen voor gelijke behandeling en mensenrechteninstellingen aangenomen door de Verenigde Naties (16), het Europees netwerk van nationale organen voor de bevordering van gelijke behandeling (17) en de Raad van Europa (18).

               (28)

               Deze aanbeveling is gericht tot de lidstaten. Er wordt mee beoogd de grote verschillen weg te nemen tussen de normen van organen voor gelijke behandeling in Europa.

               (29)

               In de aanbeveling zijn normen opgenomen met betrekking tot het mandaat en de onafhankelijkheid, effectiviteit, toegankelijkheid en coördinatie van organen voor gelijke behandeling en met betrekking tot de toegang tot deze organen, om te waarborgen dat ze hun functies op effectieve wijze kunnen uitvoeren.

               (30)

               Deze aanbeveling bouwt voort op de inspanningen van de Commissie om de lidstaten aan te moedigen en te helpen hun capaciteit te vergroten om Uniewetgeving te handhaven en te voorzien in rechtsmiddelen teneinde te waarborgen dat personen en groepen die worden gediscrimineerd en bescherming genieten op grond van het Unierecht, hun rechten volledig kunnen uitoefenen, in overeenstemming met de mededeling „EU-wetgeving: betere resultaten door betere toepassing” (19). Onafhankelijke organen voor gelijke behandeling spelen een cruciale rol in de effectieve tenuitvoerlegging en de integrale en consequente handhaving van het Unierecht. Ook zijn organen voor gelijke behandeling waardevolle instellingen voor de duurzame ontwikkeling van egalitaire en inclusieve democratische samenlevingen.

               (31)

               Op de gebieden die onder de bevoegdheid van de Unie vallen, moeten de normen voor organen voor gelijke behandeling ook voldoen aan de toegankelijkheidsvereisten die zijn verankerd in het Verdrag van de Verenigde Naties inzake de rechten van personen met een handicap. Dit verdrag werd namens de Europese Gemeenschap goedgekeurd middels Besluit 2010/48/EG van de Raad (20). Het maakt derhalve integraal deel uit van de rechtsorde van de EU en prevaleert boven secundair EU-recht.

               (32)

               Richtlijnen 2000/43/EG, 2000/78/EG, 2004/113/EG en 2006/54/EG bevatten een verplichting voor de lidstaten om alle beschikbare gegevens te verstrekken met betrekking tot de toepassing daarvan, zodat de Commissie een verslag kan opstellen ter beoordeling van de maatregelen die zij hebben genomen op grond van de desbetreffende richtlijnen. De gegevens moeten worden verstrekt binnen vooraf vastgestelde intervallen (21), zodat de Commissie het verslag kan vaststellen en publiceren. Door tevens gegevens te verstrekken over de naleving door de lidstaten van de onderhevige aanbeveling, kan de impact ervan worden beoordeeld.

               (33)

               Op Unieniveau doet deze aanbeveling geen afbreuk aan de beginselen van het nationale procesrecht en de rechtstraditie van de lidstaten. De aanbeveling houdt geen uitbreiding in van de bevoegdheden van de Unie die worden gedefinieerd in de Verdragen en in secundaire Uniewetgeving.

         HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING VASTGESTELD:
   HOOFDSTUK I

      DOEL EN ONDERWERP

               (1)

               Met deze aanbeveling wordt beoogd maatregelen te omschrijven die de lidstaten kunnen toepassen om de onafhankelijkheid en effectiviteit van organen voor gelijke behandeling te helpen verbeteren, met name wat betreft hun vermogen te waarborgen dat personen en groepen die worden gediscrimineerd, hun rechten volledig kunnen uitoefenen.

               (2)

               Alle lidstaten zouden moeten waarborgen dat organen voor gelijke behandeling hun taken, zoals beschreven in Richtlijnen 2000/43/EG, 2004/113/EG, 2006/54/EG en 2010/41/EU, op onafhankelijke en effectieve wijze kunnen vervullen.

         HOOFDSTUK II

      AANBEVOLEN MAATREGELEN

   1.1.   Mandaat van organen voor gelijke behandeling

   1.1.1.   Gronden en reikwijdte van het mandaat van de organen voor gelijke behandeling

               (1)

               In aanvulling op hun verplichtingen uit hoofde van de Richtlijnen 2000/43/EG, 2004/113/EG, 2006/54/EG en 2010/41/EU met betrekking tot de aanwijzing van organen voor de bevordering van gelijke behandeling (hierna „organen voor gelijke behandeling” genoemd), zouden alle lidstaten moeten overwegen een orgaan voor gelijke behandeling aan te wijzen voor de aanpak van discriminatie op grond van godsdienst of overtuiging, handicap, leeftijd of seksuele geaardheid binnen het toepassingsgebied van Richtlijn 2000/78/EG.

               (2)

               Lidstaten zouden moeten overwegen het mandaat van hun organen voor gelijke behandeling uit te breiden, zodat dit mandaat voor alle verboden gronden van discriminatie de gebieden van arbeid en beroep, toegang tot en aanbod van goederen en diensten, onderwijs, sociale bescherming en sociale voordelen bestrijkt, met inbegrip van haatzaaiende uitlatingen met betrekking tot deze gronden en op deze gebieden.

               (3)

               Zowel bij organen voor gelijke behandeling met één mandaat als bij organen die meerdere mandaten hebben of meerdere gronden bestrijken, zou de interne structuur moeten garanderen dat er aandacht wordt besteed aan elk onderdeel van het mandaat en aan elke grond. Deze aandacht zou in verhouding moeten staan tot de impact van de verwante grond van discriminatie en de middelen zouden op evenwichtige wijze moeten worden ingezet.

         1.1.2.   Taken die onder het mandaat van organen voor gelijke behandeling vallen

      Onafhankelijke bijstand

               (1)

               De lidstaten zouden rekening moeten houden met de volgende aspecten van het verlenen van onafhankelijke bijstand aan slachtoffers: het ontvangen en in behandeling nemen van individuele of collectieve klachten, het verstrekken van juridisch advies aan slachtoffers (onder meer met betrekking tot de afwikkeling van hun klachten), het uitvoeren van bemiddelings- en arbitrageactiviteiten, het vertegenwoordigen van klagers in de rechtbank en, indien vereist, het optreden als amicus curiae of deskundige.

               (2)

               De lidstaten zouden er ook rekening mee moeten houden dat in het kader van onafhankelijke bijstand aan slachtoffers organen voor gelijke behandeling de mogelijkheid kan worden geboden te procederen of hun medewerking te verlenen aan juridische procedures, om structurele en systematische discriminatie aan te pakken in zaken die door de organen zelf worden geselecteerd op grond van de mate waarin zij zich voordoen, de ernst ervan of de behoefte aan juridische verduidelijking. Dit procederen zou een orgaan uit eigen naam kunnen doen of namens de slachtoffers of de organisaties die slachtoffers vertegenwoordigen, in overeenstemming met het nationale procesrecht.

               (3)

               De lidstaten zouden er ook rekening mee moeten houden dat onafhankelijke bijstand aan slachtoffers tevens kan inhouden dat aanbevelingen worden gedaan of, indien zulks is toegestaan uit hoofde van de nationale wetgeving, juridisch bindende besluiten worden genomen in individuele of collectieve zaken van discriminatie, en dat er toezicht wordt uitgeoefend om te waarborgen dat ze worden uitgevoerd.

               (4)

               De lidstaten zouden de organen voor gelijke behandeling in staat moeten stellen relevante bewijsstukken en informatie te verzamelen, in overeenstemming met de nationale wetgeving.

               (5)

               Indien organen voor gelijke behandeling de juridische bevoegdheid hebben om bindende besluiten te nemen, zou de lidstaat deze organen ook de bevoegdheid moeten geven om adequate, doeltreffende en evenredige sancties op te leggen.

               (6)

               Met betrekking tot de uitoefening van de bevoegdheden die aan de organen voor gelijke behandeling zijn verleend, zouden passendecontrolemechanismen beschikbaar moeten zijn, met inbegrip van, in voorkomend geval, doeltreffende voorziening in rechte en eerlijke rechtsbedeling. Met name zou in de nationale wetgeving expliciet moeten worden verwezen naar het recht om beroep in te stellen bij de rechter tegen bindende besluiten van organen voor gelijke behandeling, indien deze uit hoofde van de nationale wetgeving bevoegd zijn dergelijke besluiten te nemen.

      Onafhankelijke onderzoeken

               (7)

               De lidstaten zouden de organen voor gelijke behandeling in staat moeten stellen regelmatig onafhankelijke onderzoeken uit te voeren. De reikwijdte en het ontwerp van de onderzoeken moeten garanderen dat er voldoende deugdelijke kwantitatieve en kwalitatieve gegevens over discriminatie worden verzameld om de analyses te kunnen uitvoeren die nodig zijn om op feiten gebaseerde conclusies te trekken over de belangrijkste uitdagingen en de manieren om deze aan te pakken.

      Onafhankelijke verslagen

               (8)

               De lidstaten zouden organen voor gelijke behandeling in staat moeten stellen regelmatig onafhankelijke verslagen te publiceren en deze te presenteren aan de relevante overheidsinstanties, waaronder, in voorkomend geval, de desbetreffende nationale of regionale overheden en parlementen. De reikwijdte van deze verslagen moet breed genoeg zijn om een algemene beoordeling mogelijk te maken van de stand van zaken in de lidstaat met betrekking tot discriminatie voor elk van de betrokken discriminatiegronden.

               (9)

               De lidstaten zouden de organen voor gelijke behandeling in staat moeten stellen onafhankelijk onderzoek te doen, zodat er onafhankelijke verslagen van hoge kwaliteit kunnen worden opgesteld. Daarbij zou het onder meer kunnen gaan om de verzameling van gegevens, in het bijzonder over het aantal klachten per discriminatiegrond, de duur van de administratieve procedures vanaf het moment dat de klacht wordt ingediend tot de afsluiting van de zaak, de uitkomsten van de administratieve procedures en het aantal, de duur en de uitkomst van de rechtszaken waarbij de organen voor gelijke behandeling zijn betrokken.

      Aanbevelingen van de organen voor gelijke behandeling

               (10)

               De lidstaten zouden ervoor moeten zorgen dat hun overheidsinstanties zoveel mogelijk rekening houden met de aanbevelingen van organen voor gelijke behandeling met betrekking tot wetten, beleid, procedures, programma's en werkwijzen. Gewaarborgd zou moeten worden dat de overheidsinstanties de organen voor gelijke behandeling op de hoogte brengen van de manier waarop rekening is gehouden met de aanbevelingen en dat zij deze informatie openbaar maken.

      Bevorderen van gelijkheid

               (11)

               Om gelijkheid en diversiteit te bevorderen, zouden de lidstaten de organen voor gelijke behandeling in staat moeten stellen bij te dragen aan de preventie van discriminatie, in het bijzonder door opleiding, informatie, advies, richtsnoeren en ondersteuning te bieden aan personen en instanties die verplichtingen hebben uit hoofde van de richtlijnen inzake gelijke behandeling, door het orgaan onder de aandacht van het algemene publiek te brengen en door bekendheid te geven aan de inhoud van de bestaande antidiscriminatieregels en de mogelijkheden om verhaal te zoeken.

               (12)

               Voor ditzelfde doeleinde zouden de lidstaten de organen voor gelijke behandeling ook in staat moeten stellen om deel te nemen aan het publieke debat, regelmatig met gediscrimineerde groepen en belanghebbenden in dialoog te gaan en goede werkwijzen en positieve actie te bevorderen.

         1.2.   Onafhankelijkheid en effectiviteit

   1.2.1.   Onafhankelijkheid

               (1)

               Om de onafhankelijkheid van de organen voor gelijke behandeling bij de uitvoering van hun taken te waarborgen, zouden de lidstaten rekening moeten houden met elementen als de organisatie van deze organen, hun plaats binnen de algehele bestuursstructuur, de toewijzing van hun begrotingsmiddelen en hun procedures voor het inzetten van middelen, met een bijzondere nadruk op de procedures voor het aanstellen en ontslaan van personeel, waaronder personeel met leidinggevende functies. Deze aspecten zouden geen afbreuk moeten doen aan de specifieke nationale organisatiestructuren van de lidstaten.

               (2)

               De lidstaten zouden moeten waarborgen dat de personeelsleden van de organen voor gelijke behandeling, waaronder personen met een leidinggevende functie en bestuursleden, niet handelen op een manier die onverenigbaar is met hun verplichtingen en tijdens de duur van hun aanstelling geen betaalde of onbetaalde activiteiten ontplooien die niet stroken met deze verplichtingen.

         1.2.2.   Middelen

               (1)

               De lidstaten zouden ervoor moeten zorgen dat elk orgaan voor gelijke behandeling over de personele, technische en financiële middelen, dienstruimte en infrastructuur beschikt om op effectieve wijze zijn taken uit te voeren en zijn bevoegdheden uit te oefenen. Bij het toewijzen van middelen aan organen voor gelijke behandeling zou rekening moeten worden gehouden met de toegewezen bevoegdheden en taken. Middelen kunnen alleen worden verondersteld afdoende te zijn als zij de organen voor gelijke behandeling in staat stellen elk van hun taken op het gebied van gelijkheid effectief uit te voeren, binnen een redelijke termijn en binnen de uiterste termijnen die zijn vastgesteld in de nationale wetgeving.

               (2)

               De lidstaten zouden ervoor moeten zorgen dat de organen voor gelijke behandeling over voldoende personeel beschikken, dat qua vaardigheden, kennis en ervaring gekwalificeerd is om elk van de functies van de organen voor gelijke behandeling adequaat en effectief uit te voeren.

               (3)

               Lidstaten zouden organen voor gelijke behandeling in moeten staat stellen effectief toezicht te houden op de uitvoering van hun eigen besluiten en die van instellingen, bemiddelingsinstanties en rechtbanken met betrekking tot discriminatiezaken. Daartoe zouden zij onmiddellijk op de hoogte moeten worden gebracht van dergelijke besluiten en de maatregelen die zijn getroffen om deze uit te voeren.

         1.2.3.   Indienen van klachten, toegang en toegankelijkheid

               (1)

               De lidstaten zouden ervoor moeten zorgen dat het mogelijk is mondeling, schriftelijk en online klachten in te dienen bij de organen voor gelijke behandeling, in een taal die de indiener verkiest en die gebruikelijk is in de lidstaat waar het orgaan voor gelijke behandeling is gevestigd.

               (2)

               De lidstaten zouden moeten garanderen dat de procedure om klachten bij organen voor gelijke behandeling in te dienen, eenvoudig en kosteloos is.

               (3)

               De lidstaten zouden de organen voor gelijke behandeling moeten verplichten slachtoffers, klokkenluiders en, in de mate waarin dit mogelijk is, indieners van klachten met betrekking tot discriminatie, vertrouwelijkheid te garanderen.

               (4)

               De lidstaten zouden ervoor moeten zorgen dat iedereen gemakkelijk toegang heeft tot de fysieke locatie, informatie en communicatie van de organen voor gelijke behandeling. Daarbij zou het onder meer moeten gaan om informatietechnologieën en diensten en producten als documenten en audiovisueel materiaal of bijeenkomsten en evenementen die voor het publiek toegankelijk zijn respectievelijk het publiek worden aangeboden. Zij moeten in het bijzonder toegankelijk zijn voor personen met een handicap, voor wie bovendien de redelijke aanpassingen waarnaar wordt verwezen in het Verdrag van de Verenigde Naties inzake de rechten van personen met een handicap moeten worden gedaan om ervoor te zorgen dat mensen met een handicap onder gelijke voorwaarden toegang hebben tot de organen voor gelijke behandeling.

               (5)

               Indien dit nodig is om geografische of andere redenen, zouden de lidstaten moeten overwegen de organen voor gelijke behandeling in staat te stellen lokale en/of regionale kantoren te openen of lokale en/of regionale activiteiten op het gebied van communicatie te ontplooien met het oog op een regelmatige, tijdelijke aanwezigheid.

               (6)

               De lidstaten zouden voldoende financiële en andere middelen aan de organen voor gelijke behandeling moeten toewijzen zodat deze effectieve voorlichtingsactiviteiten kunnen uitvoeren om het algemene publiek op de hoogte te brengen van hun bestaan en van de mogelijkheid om klachten over discriminatie in te dienen.

         1.3.   Coördinatie en samenwerking

               (1)

               Indien er in een lidstaat meerdere organen voor gelijke behandeling zijn, zouden de lidstaten deze organen in staat moeten stellen hun activiteiten regelmatig en effectief te coördineren om ervoor te zorgen dat zij de beginselen van non-discriminatie consequent toepassen. De organen voor gelijke behandeling zouden zich niet onevenredig op bepaalde taken mogen richten als dit ten koste gaat van andere taken. Indien er voorlichtingsactiviteiten worden uitgevoerd, zouden andere bevoegde organen hierbij zo veel mogelijk moeten worden betrokken teneinde het algemene publiek volledig te informeren.

               (2)

               De lidstaten zouden de organen voor gelijke behandeling in staat moeten stellen de dialoog aan te gaan en effectief samen te werken met relevante nationale autoriteiten en organen in dezelfde lidstaat. Dit betekent ook dat ervoor zou moeten worden gezorgd dat de organen voor gelijke behandeling tijdig en op transparante wijze worden geraadpleegd inzake beleids- en wetgevingsvoorstellen en ontwikkelingen op het gebied van hun mandaat.

               (3)

               De lidstaten zouden de organen voor gelijke behandeling de bevoegdheid moeten verlenen om op Europees en internationaal niveau samen te werken met andere organen voor gelijke behandeling en andere organisaties, onder meer in het kader van gedeelde onderzoeken.

               (4)

               De lidstaten zouden de organen voor gelijke behandeling in staat moeten stellen samen te werken met relevante organen, waaronder de nationale kaders die zijn aangewezen op grond van artikel 33, lid 2, van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake de rechten van personen met een handicap, nationale contactpunten voor Roma, organisaties uit het maatschappelijk middenveld en, om ervoor te zorgen dat geen fondsen worden toegekend aan projecten waarbij sprake is van discriminatie, de beheersautoriteiten van de Europese structuur- en investeringsfondsen.

         HOOFDSTUK III

      INFORMATIEVOORZIENING DOOR LIDSTATEN

   De lidstaten worden uitgenodigd informatie over de wijze waarop ze rekening houden met deze aanbevelingen, op te nemen in hun mededelingen over de toepassing van de Richtlijnen 2000/43/EG, 2000/78/EG, 2004/113/EG en 2006/54/EG.

      Gedaan te Brussel, 22 juni 2018.

            Voor de Commissie

         Věra JOUROVÁ

            Lid van de Commissie

      (1)  Richtlijn 2000/43/EG van de Raad van 29 juni 2000 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming (PB L 180 van 19.7.2000, blz. 22).

      (2)  Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (PB L 303 van 2.12.2000, blz. 16).

      (3)  Richtlijn 2004/113/EG van de Raad van 13 december 2004 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen bij de toegang tot en het aanbod van goederen en diensten (PB L 373 van 21.12.2004, blz. 37).

      (4)  Richtlijn 2006/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep (PB L 204 van 26.7.2006, blz. 23).

      (5)  Richtlijn 2010/41/EU van het Europees Parlement en de Raad van 7 juli 2010 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van zelfstandig werkzame mannen en vrouwen en tot intrekking van Richtlijn 86/613/EEG van de Raad (PB L 180 van 15.7.2010, blz. 1).

      (6)  COM(2008) 426 definitief.

      (7)  Kaderbesluit 2008/913/JBZ van de Raad van 28 november 2008 betreffende de bestrijding van bepaalde vormen en uitingen van racisme en vreemdelingenhaat door middel van het strafrecht (PB L 328 van 6.12.2008, blz. 55).

      (8)  Zie onder andere: Human European Consultancy in samenwerking met het Ludwig Boltzmann Institute of Human Rights, oktober 2010, „A Study on Equality Bodies set up under Directives 2000/43/EC, 2004/113/EC, and 2006/54/EC”, bladzijde 177, en Europees netwerk van nationale organen voor de bevordering van gelijke behandeling, oktober 2012, „Equality Bodies. Current Challenges”.

      (9)  Human European Consultancy, op.cit, bladzijden 78, 125, 142, en Europees netwerk van nationale organen voor de bevordering van gelijke behandeling, op.cit., bladzijden 8 en 17. Zie ook: Europees netwerk van nationale organen voor de bevordering van gelijke behandeling, „Strategic Role of Equality Bodies”, 2009, bladzijden 43-44 en 52.

      (10)  Human European Consultancy, op.cit, bladzijden 70-145, en Europees netwerk van nationale organen voor de bevordering van gelijke behandeling, op.cit., bladzijden 8 en 13-20.

      (11)  Europese Commissie, 2006, „Catalysts for Change? Equality bodies according to Directive 2000/43/EC — existence, independence and effectiveness”, bladzijde 57.

      (12)  Gezamenlijk verslag inzake de tenuitvoerlegging van Richtlijn 2000/43/EG van 29 juni 2000 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming („richtlijn rassengelijkheid”) en van Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep („richtlijn gelijke behandeling in arbeid en beroep”), COM(2014) 2 final.

      (13)  Verslag over de toepassing van Richtlijn 2004/113/EG houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen bij de toegang tot en het aanbod van goederen en diensten, COM(2015) 190 final. Ook werd aangegeven dat er behoefte aan dergelijke normen bestaat in de tussentijdse evaluatie van het EU-kader voor de nationale strategieën voor integratie van de Roma, COM(2017) 458 final; in het verslag over de grondrechten van het Bureau voor de grondrechten uit 2017; in het verslag over de tenuitvoerlegging van de aanbeveling van de Commissie „Het beginsel van gelijke beloning voor mannen en vrouwen versterken door transparantie”, COM(2017) 671 final.

      (14)  Verslag over de tenuitvoerlegging van de aanbeveling van de Commissie „Het beginsel van gelijke beloning voor mannen en vrouwen versterken door transparantie”, op.cit.; EU-actieplan 2017-2019 – De loonkloof tussen mannen en vrouwen aanpakken, COM(2017) 678 final.

      (15)  Resolutie van het Europees Parlement van 8 oktober 2015 over de toepassing van Richtlijn 2006/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep (2014/2160(INI)).

      (16)  Bureau van de Hoge Commissaris voor de Mensenrechten (OHCHR), beginselen van de Algemene Vergadering van de VN met betrekking tot de status van nationale instellingen (de „Beginselen van Parijs”), Resolutie 48/134 van 20 december 1993, en de algemene waarnemingen met betrekking tot de interpretatie en toepassing van deze beginselen van het International Coordinating Committee of National Institutions for the Promotion and Protection of Human Rights, in de bewoording van 21 februari 2018.

      (17)  Europees netwerk van nationale organen voor de bevordering van gelijke behandeling, 2016, „Developing Standards for Equality Bodies. An Equinet Working Paper”.

      (18)  Europese Commissie tegen Racisme en Onverdraagzaamheid (ECRI), „General Policy Recommendation No2 revised on Equality Bodies to combat racism and intolerance at national level”, CRI(2018) 06, aangenomen op 7 december 2017.

      (19)  C/2016/8600.

      (20)  Besluit 2010/48/EG van de Raad van 26 november 2009 betreffende de sluiting door de Europese Gemeenschap van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake de rechten van personen met een handicap (PB L 23 van 27.1.2010, blz. 35).

      (21)  Elke vier jaar krachtens Richtlijn 2006/54/EG en elke vijf jaar krachtens Richtlijnen 2000/43/EG, 2000/78/EG en 2004/113/EEG.


               18.7.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/298

         P8_TA(2017)0029
   Prioriteiten voor de 61e vergadering van de Commissie van de VN inzake de positie van de vrouw
   Aanbeveling van het Europees Parlement van 14 februari 2017 aan de Raad over de EU-prioriteiten voor de 61e vergadering van de Commissie van de VN inzake de positie van de vrouw (2017/2001(INI))
   (2018/C 252/30)

      Het Europees Parlement,

               —

               gezien de ontwerpaanbeveling van de Raad door Constance Le Grip, namens de PPE-Fractie, en Maria Arena, namens de S&D-Fractie, over de EU-prioriteiten voor de 61e vergadering van de Commissie van de VN inzake de positie van de vrouw (B8-1365/2016),

               —

               gezien de conclusies van de Raad van 26 mei 2015 over gender in ontwikkeling en over een nieuw wereldwijd partnerschap voor de uitbanning van armoede en voor duurzame ontwikkeling na 2015, en van 16 december 2014 over een transformatieve post 2015-agenda,

               —

               gezien de 61e vergadering van de Commissie van de VN inzake de positie van de vrouw en haar prioritaire thema „economische empowerment van vrouwen in de veranderende arbeidswereld”,

               —

               gezien de in september 1995 in Beijing gehouden vierde Wereldvrouwenconferentie, de verklaring van Beijing en het in Beijing onderschreven actieprogramma (Platform for Action), alsmede de daaropvolgende slotdocumenten betreffende verdere acties en initiatieven voor de uitvoering van de verklaring van Peking en het actieprogramma die tijdens de speciale VN-vergaderingen Beijing+5, Beijing+10, Beijing+15 en Beijing+20, respectievelijk op 9 juni 2000, 11 maart 2005, 2 maart 2010 en 9 maart 2015 werden aangenomen,

               —

               gezien het VN-verdrag van 1979 inzake de uitbanning van alle vormen van discriminatie van vrouwen (CEDAW),

               —

               gezien artikel 113 van zijn Reglement,

               —

               gezien het verslag van de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid (A8-0018/2017),

               A.

               overwegende dat de gelijkheid van vrouwen en mannen als grondbeginsel van de EU vervat is in het Verdrag betreffende de Europese Unie, en een van haar doelstellingen en taken is; overwegende dat de EU dit beginsel tevens als leidraad neemt bij haar externe optreden, aangezien beide dimensies op elkaar afgestemd moeten worden;

               B.

               overwegende dat mensenrechten van vrouwen en gendergelijkheid niet alleen fundamentele mensenrechten zijn, maar ook voorwaarden zijn voor de bevordering van ontwikkeling en het terugdringen van armoede, en een noodzakelijke basis vormen voor een vreedzame, welvarende en duurzame wereld;

               C.

               overwegende dat intimidatie en geweld tegen vrouwen een breed scala aan mensenrechtenschendingen omvatten; overwegende dat al deze vormen van misbruik diepe mentale littekens kunnen achterlaten en in lichamelijk of seksueel opzicht schade of lijden kunnen veroorzaken, alsook het dreigen met zulke handelingen en dwang, en de algemene gezondheid van vrouwen en meisjes kunnen schaden, met inbegrip van hun reproductieve en seksuele gezondheid, en in een aantal gevallen tot de dood kunnen leiden;

               D.

               overwegende dat president Donald Trump op 23 januari 2017 de zogeheten „global gag rule” heeft heringevoerd, die het voor internationale organisaties onmogelijk maakt Amerikaanse steun voor mondiale gezondheidszorg te ontvangen indien zij abortusdiensten aanbieden dan wel advies verstrekken over, verwijzen naar of lobbyen voor abortus, zelfs wanneer zij dit doen met hun eigen, niet van de VS afkomstige middelen en zelfs wanneer abortus in hun land legaal is; overwegende dat dit gevolgen zal hebben voor programma's voor de bestrijding van AIDS/HIV, de gezondheid van moeder en kind en andere gezondheids- en ziektegebieden; overwegende dat deze maatregel jaren van geboekte winst op het gebied van gezondheid en welzijn van samenlevingen in de hele wereld teniet zal doen, in het bijzonder wat betreft rechten van vrouwen en meisjes, en de toegang tot gezondheidszorg van miljoenen mensen wereldwijd kan ondermijnen;

               E.

               overwegende dat met de vijfde doelstelling voor duurzame ontwikkeling wordt beoogd om overal ter wereld gendergelijkheid en een sterke positie voor vrouwen en meisjes te realiseren; overwegende dat het vijfde duurzame-ontwikkelingsdoel een op zichzelf staand doel is, wat wil zeggen dat het moet worden geïntegreerd in de hele 2030-agenda en de realisatie van alle duurzame-ontwikkelingsdoelen; overwegende dat weerbaarmaking van vrouwen inhoudt dat zij de nodige instrumenten krijgen om zich economisch onafhankelijk te maken, gelijk vertegenwoordigd zijn in de hele samenleving, en een gelijkwaardige rol spelen in alle aspecten van het leven en controle krijgen op alle beslissingen die hun bestaan beïnvloeden;

               F.

               overwegende dat vrouwen overal ter wereld belangrijke economische actoren zijn en dat de economische participatie van vrouwen de economie kan stimuleren, banen kan scheppen en welvaart waaraan iedereen deel heeft kan opbouwen; overwegende dat landen die waardering hebben voor volledige deelname van vrouwen aan de arbeidsmarkt en besluitvorming en vrouwen hiertoe in staat stellen stabieler, welvarender en veiliger zijn; overwegende dat genderbudgettering vanuit economisch oogpunt een slimme zet is en ervoor zorgt dat overheidsuitgaven bijdragen aan de bevordering van de gelijkheid tussen mannen en vrouwen;

               G.

               overwegende dat de creativiteit en het ondernemerspotentieel van vrouwen bronnen van economische groei en werkgelegenheid vormen die onvoldoende worden benut en verder moeten worden ontwikkeld;

               H.

               overwegende dat onomstotelijk vaststaat dat weerbaar maken van vrouwen cruciaal is voor terugdringing van de armoede, bevordering van ontwikkeling en aanpak van de meest dringende problemen in de wereld, maar dat desondanks de regeringen in de EU, 20 jaar na Peking, hebben moeten erkennen dat geen enkel land de volledige gelijkheid tussen mannen en vrouwen heeft verwezenlijkt, dat er sprake is van langzame en ongelijke vooruitgang, dat er nog steeds sprake is van grote lacunes en vormen van discriminatie en dat nieuwe uitdagingen zich hebben aangediend bij de uitvoering van het actieprogramma op de twaalf essentiële aandachtsgebieden;

               I.

               overwegende dat de EU financieel en politiek een belangrijke rol speelt bij de bevordering van de empowerment van vrouwen en meisjes, zowel binnen de EU als wereldwijd; overwegende dat de EU een belangrijke rol moet spelen als hoedster van het taalgebruik over de door de VN en de EU overeengekomen mensenrechten van vrouwen;

               J.

               overwegende dat vrouwen in de armste landen nog steeds ongeveer 80 % van het voedsel produceren en momenteel de belangrijkste beschermers zijn van de biodiversiteit en gewassen;

               K.

               overwegende dat de grond niet alleen een productiemiddel is, maar ook een plaats voor cultuur en identiteit; overwegende dat toegang tot grondgebruik een essentieel component van het leven is en een onvervreemdbaar recht van inheemse en boerenvrouwen;

               1.

               beveelt de Raad het volgende aan:

                     Algemene voorwaarden voor het versterken van de positie van vrouwen en meisjes

                           a)

                           zijn engagement te bevestigen voor het actieprogramma van Peking en de hierin genoemde reeks maatregelen voor mensenrechten van vrouwen en gendergelijkheid; zijn engagement te bevestigen voor de tweesporenaanpak van mensenrechten van vrouwen, via gendermainstreaming op alle beleidsterreinen enerzijds en de tenuitvoerlegging van specifieke maatregelen voor mensenrechten van vrouwen en gendergelijkheid anderzijds;

                           b)

                           beleid te bevorderen om in de gelijke toegang tot onderwijs van en beroepsopleidingen voor vrouwen en meisjes, met inbegrip van formeel, informeel en niet-formeel onderwijs, te investeren en genderongelijkheden op deze gebieden en in alle sectoren, met name die waar mannen traditioneel het meest vertegenwoordigd zijn, weg te nemen;

                           c)

                           alle vormen van geweld tegen vrouwen en meisjes in het openbare en in het privéleven te bestrijden, als ernstige inbreuken op hun lichamelijke en geestelijke integriteit die hun volledige ontplooiing in de weg staan; zich te richten op de volledige ratificatie van het Verdrag van Istanbul door alle lidstaten;

                           d)

                           is van mening dat de VN, de EU en de lidstaten, teneinde efficiëntere spelers op wereldvlak te worden, hun inspanningen voor de uitbanning van geweld tegen vrouwen en op gender gebaseerd geweld ook op nationaal niveau moeten opvoeren; dringt er derhalve opnieuw bij de Commissie op aan een EU-strategie ter bestrijding van geweld tegen vrouwen voor te stellen, inclusief een richtlijn tot vaststelling van minimumnormen; dringt er in deze context ook bij alle partijen op aan het Verdrag van de Raad van Europa inzake het voorkomen en bestrijden van geweld tegen vrouwen en huiselijk geweld te ondertekenen en bekrachtigen;

                           e)

                           beleid te ontwerpen ter bevordering en ondersteuning van fatsoenlijk werk en volledige werkgelegenheid voor alle vrouwen;

                           f)

                           universele toegang tot seksuele en reproductieve gezondheidszorg te waarborgen zoals overeengekomen in het actieprogramma van de internationale conferentie van de VN over bevolking en ontwikkeling en het actieprogramma van Peking, en in de slotdocumenten van hun toetsingsconferenties; seksuele voorlichting te verschaffen aan jongens en meisjes, jonge vrouwen en jonge mannen om vroegtijdige en ongewenste zwangerschap of de verspreiding van seksueel overdraagbare aandoeningen te verminderen;

                           g)

                           spreekt zijn krachtige veroordeling uit over de „global gag rule”, die het voor internationale organisaties onmogelijk maakt om financiële steun voor gezinsplanning van de VS te ontvangen indien zij abortusdiensten aanbieden dan wel advies verstrekken over, verwijzen naar of lobbyen voor abortus; is van mening dat deze regel een directe aanval vormt op en een terugval betekent van verworven rechten voor vrouwen en meisjes; roept de EU en haar lidstaten dringend op om het effect van deze gag rule teniet te doen door hun financiering voor seksuele en reproductieve gezondheid en rechten aanzienlijk te verhogen en een internationaal fonds op te zetten om toegang tot geboortebeperking en veilige en legale abortus te financieren, teneinde de financieringskloof te dichten die is ontstaan als gevolg van de manoeuvres van de regering Trump om financiering van alle buitenlandse hulporganisaties die diensten op het gebied van seksuele en reproductieve gezondheid en rechten bieden, stop te zetten;

                           h)

                           de genderkloof op het gebied van loon, levenslange inkomsten en pensioen op te heffen;

                           i)

                           alle vormen van discriminatie tegen vrouwen te beëindigen in wetgeving en beleid op alle niveaus;

                           j)

                           alle vormen van genderstereotypen te bestrijden die ongelijkheid, geweld en discriminatie in stand houden, in alle geledingen van de maatschappij;

                           k)

                           vrouwenorganisaties te ondersteunen in al hun werkzaamheden; ze als partners te betrekken bij beleidsvorming en te zorgen voor een adequate financiering;

                           l)

                           genderbudgettering toe te passen op alle overheidsuitgaven, als een instrument ten behoeve van gendermainstreaming;

                     Vergroting van de economische empowerment van vrouwen en het wegnemen van belemmeringen op de arbeidsmarkt

                           m)

                           alle partijen te verzoeken het CEDAW te ratificeren en ten uitvoer te leggen, waarbij bijzondere aandacht uitgaat naar de artikelen 1, 4, 10, 11, 13, 14 en 15;

                           n)

                           alle partijen aan te moedigen om beleid en wetgeving vast te stellen waarin gelijke toegang tot werk, gelijke beloning voor gelijk werk en gelijkwaardig werk gewaarborgd wordt;

                           o)

                           beleid voort te zetten en te versterken dat vrouwelijk ondernemerschap steunt en bevordert in de context van fatsoenlijk werk en de verwijdering van alle belemmeringen en sociale vooroordelen bij de oprichting en het beheer van een bedrijf, met inbegrip van het verbeteren van de toegang tot financiële dienstverlening, krediet, durfkapitaal en markten, onder gelijke voorwaarden, en het bevorderen van de toegang tot informatie, opleiding en netwerken voor zakelĳke doeleinden; in die context de rol van sociale ondernemingen, coöperaties en alternatieve bedrijfsmodellen te erkennen en te bevorderen ter versterking van de positie van vrouwen;

                           p)

                           te erkennen dat macro-economische beleidsmaatregelen, met name inzake de begrotingsdiscipline en de overheidsdiensten, buitensporige gevolgen hebben voor vrouwen, en dat de beleidsmakers hier rekening mee dienen te houden;

                           q)

                           nieuwe investeringen te bevorderen in sociale dienstverlening, onderwijs en gezondheidszorg, en in publieke voorziening van toegankelijke, betaalbare en kwalitatief hoogwaardige zorgvoorzieningen gedurende de hele levenscyclus, met inbegrip van zorg voor kinderen, hulpbehoevenden en ouderen; de krachtige bescherming en de arbeidsrechten van zwangere vrouwen tijdens en na hun zwangerschap te garanderen;

                           r)

                           beleid te steunen dat gelijke verdeling van onbetaald werk zoals zorg en huishoudelijke taken tussen mannen en vrouwen bevordert;

                           s)

                           de totstandkoming van een IAO-verdrag te steunen om een internationale norm vast te stellen om op gender gebaseerd geweld op de werkplek aan te pakken;

                           t)

                           beleid uit te voeren om politiek geweld tegen vrouwen aan te pakken, met inbegrip van fysiek geweld, intimidatie en intimidatie op het internet;

                           u)

                           doeltreffende maatregelen te nemen om kinderarbeid af te schaffen, aangezien miljoenen meisjes worden uitgebuit; nieuwe mechanismen in te voeren in de huidige EU-wetgeving om handel en import te vermijden waar kinderarbeid aan te pas is gekomen;

                           v)

                           vrouwen en meisjes met bewustmakingscampagnes en steunprogramma's aan te moedigen om academische en onderzoekscarrières na te streven op alle wetenschappelijke gebieden, met speciale aandacht voor technologie en digitale economie;

                           w)

                           voor samenhang te zorgen tussen het interne en externe beleid van de EU en de duurzame-ontwikkelingsdoelen;

                     Waarborging van de gelijke vertegenwoordiging van vrouwen op alle besluitvormingsniveaus

                           x)

                           burgerrechten en politieke rechten te beschermen en het waarborgen van het genderevenwicht te steunen bij besluitvorming op alle niveaus, met inbegrip van politieke besluitvorming, economisch beleid en economische programma's, werkplekken, in het bedrijfsleven en de academische wereld;

                           y)

                           sociale partners en vrouwenorganisaties te betrekken bij de economische besluitvorming;

                           z)

                           het leiderschap en de deelname aan besluitvorming van vrouwen in conflictsituaties en in de nasleep daarvan te versterken, en in landen die zich herstellen van conflicten de toegang van vrouwen tot banen en markten, politieke participatie en leiderschap te waarborgen, hetgeen alles essentieel is voor stabiliteit;

                     Aanpak van de behoeften van de meest kansarme vrouwen

                           aa)

                           grondbezit en toegang tot financiering voor vrouwen in plattelandsgebieden te vergemakkelijken en ondernemersinitiatieven van vrouwen in plattelandsgebieden te bevorderen, aan te moedigen en te steunen, teneinde hen in staat te stellen economisch onafhankelijk te worden en volledig te participeren in en te profiteren van duurzame plattelandsontwikkeling; korte voedselvoorzieningsketens te beschermen en te bevorderen middels actieve beleidsmaatregelen, zowel binnen de EU als daarbuiten;

                           ab)

                           interne en internationale voorschriften vast te stellen om de massale landroof, waar kleine bezitters en vooral vrouwen mee worden geconfronteerd, een halt toe te roepen;

                           ac)

                           op te roepen tot het betrekken van vrouwenorganisaties in plattelandsgebieden in lokale, regionale, nationale en mondiale beleidsvorming en vrouwennetwerken voor de uitwisseling van ervaringen en goede praktijken te steunen, met name wanneer de betreffende besluiten van invloed zijn op hun bestaan;

                           ad)

                           bij alle landen aan te dringen op ratificatie en tenuitvoerlegging van het VN-Verdrag inzake de rechten van personen met een handicap, inclusief artikel 6 met het opschrift „Vrouwen met een handicap”;

                           ae)

                           de rechten te benadrukken van vrouwelijke migranten, met name migranten en vluchtelingen die als huishoudelijk personeel werken, op behoorlijke werkomstandigheden en gelijke sociale bescherming; Op ratificatie en tenuitvoerlegging van het IAO-verdrag nr. 189 aan te dringen;

                           af)

                           bij alle partijen aan te dringen op beleidsmaatregelen die de rechten en humane behandeling van vrouwelijke vluchtelingen garanderen;

                           ag)

                           ervoor te zorgen dat vervolging op grond van geslacht als grond voor een asielaanvraag kan gelden in de zin van het Verdrag van Genève uit 1951 betreffende de status van vluchtelingen;

                           ah)

                           de noodzaak te benadrukken om de rechten van LGBTI-vrouwen te beschermen en te bevorderen;

                           ai)

                           de CSW en het CEDAW-comité te verzoeken om een intersectionele benadering van hun onderzoek te institutionaliseren, en om de bestrijding van meervoudige discriminatie te bevorderen door middel van intersectioneel onderzoek met betrekking tot alle VN-instanties;

                           aj)

                           te werken aan beleidsmaatregelen om de situatie van vrouwen die armoede en sociale uitsluiting ervaren aan te pakken;

                           ak)

                           de rol van vrouwen als formele en informele verzorgers te erkennen en beleidsmaatregelen te treffen ter verbetering van de omstandigheden waaronder zij zorg moeten bieden;

                     Omzetting van deze verbintenissen in uitgaven en verhoging van de zichtbaarheid daarvan

                           al)

                           de vereiste middelen beschikbaar te stellen om de economische rechten van vrouwen te verwezenlijken en genderongelijkheden te verminderen, onder meer door gebruik te maken van de bestaande instrumenten op het niveau van de EU en de lidstaten zoals gendereffectbeoordelingen; genderbudgettering toe te passen op alle overheidsuitgaven om de gelijkheid tussen mannen en vrouwen te verzekeren en alle ongelijkheden op te heffen;

                           am)

                           voor de volledige betrokkenheid van het Parlement en zijn Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid te waarborgen bij het besluitvormingsproces met betrekking tot het EU-standpunt tijdens de 61e vergadering van de Commissie van de VN inzake de positie van de vrouw;

                           an)

                           betuigt zijn krachtige steun voor de werkzaamheden van VN-Vrouwen (UN Women), een centrale speler in het VN-bestel voor het wereldwijd uitbannen van geweld tegen vrouwen en meisjes en het samenbrengen van alle relevante belanghebbende partijen teneinde beleidswijzigingen door te voeren en acties te coördineren; verzoekt alle VN-lidstaten alsmede de EU om VN-Vrouwen meer financiële steun toe te kennen;

               2.

               verzoekt zijn Voorzitter deze aanbeveling te doen toekomen aan de Raad en, ter informatie, aan de Commissie.


title: Aanbeveling van de Raad van 13 juli 2018 over het nationale hervormingsprogramma 2018 van Hongarije en met een advies van de Raad over het convergentieprogramma 2018 van Hongarije

text:
               10.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 320/72

      AANBEVELING VAN DE RAAD
      van 13 juli 2018
      over het nationale hervormingsprogramma 2018 van Hongarije en met een advies van de Raad over het convergentieprogramma 2018 van Hongarije
      (2018/C 320/16)
      DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
      Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148, lid 4,
      Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid (1), en met name artikel 9, lid 2,
      Gezien de aanbeveling van de Europese Commissie,
      Gezien de resoluties van het Europees Parlement,
      Gezien de conclusies van de Europese Raad,
      Gezien het advies van het Comité voor de werkgelegenheid,
      Gezien het advies van het Economisch en Financieel Comité,
      Gezien het advies van het Comité voor sociale bescherming,
      Gezien het advies van het Comité voor de economische politiek,
      Overwegende hetgeen volgt:

                  (1)

                  Op 22 november 2017 heeft de Commissie haar goedkeuring gehecht aan de jaarlijkse groeianalyse en daarmee de aanzet gegeven tot het Europees Semester 2018 voor coördinatie van het economisch beleid. Er werd terdege rekening gehouden met de Europese pijler van sociale rechten, die op 17 november 2017 door het Europees Parlement, de Raad en de Commissie is afgekondigd. De prioriteiten van de jaarlijkse groeianalyse zijn op 22 maart 2018 door de Europese Raad bekrachtigd. Op 22 november 2017 heeft de Commissie op grond van Verordening (EU) nr. 1176/2011 ook het waarschuwingsmechanismeverslag aangenomen, waarin zij Hongarije niet heeft genoemd als een van de lidstaten die aan een diepgaande evaluatie zouden worden onderworpen.

                  (2)

                  Op 7 maart 2018 is het landverslag 2018 voor Hongarije gepubliceerd. Daarin werd beoordeeld welke vooruitgang Hongarije heeft gemaakt bij de uitvoering van de door de Raad op 11 juli 2017 (2) vastgestelde landspecifieke aanbevelingen, welk gevolg is gegeven aan de aanbevelingen van de voorgaande jaren, en welke vooruitgang Hongarije heeft geboekt naar zijn nationale Europa 2020-doelstellingen.

                  (3)

                  Op 30 april 2018 heeft Hongarije zijn nationale hervormingsprogramma 2018 en zijn convergentieprogramma 2018 ingediend. Om met de onderlinge verbanden tussen beide programma's rekening te houden, zijn deze tegelijkertijd geëvalueerd.

                  (4)

                  De betrokken landspecifieke aanbevelingen zijn meegenomen in de programmering voor de Europese structuur- en investeringsfondsen (ESI-fondsen) voor de periode 2014-2020. Op grond van artikel 23 van Verordening (EU) nr. 1303/2013 van het Europees Parlement en de Raad (3) kan de Commissie een lidstaat verzoeken zijn partnerschapsovereenkomst en de desbetreffende programma's te herzien, en wijzigingen daarop voorstellen, indien dit nodig is om de uitvoering van de betrokken aanbevelingen van de Raad te ondersteunen. De Commissie heeft in richtsnoeren met betrekking tot de toepassing van de maatregelen die de effectiviteit van de ESI-fondsen koppelen aan gezonde economische governance, nader aangegeven hoe zij van die bepaling gebruik zal maken.

                  (5)

                  Hongarije valt momenteel onder het preventieve deel van het stabiliteits- en groeipact en is onderworpen aan de schuldregel. In haar convergentieprogramma 2018 gaat de regering uit van een verslechtering van het nominale tekort van 2,0 % van het bbp in 2017 tot 2,4 % in 2018, en vervolgens een geleidelijke verbetering tot 0,5 % van het bbp in 2022. De begrotingsdoelstelling op middellange termijn — een structureel tekort van 1,5 % van het bbp — wordt naar verwachting tegen 2020 bereikt. Op basis van het herberekende structurele saldo (4) zou de begrotingsdoelstelling op middellange termijn in 2022 worden gehaald. Volgens het convergentieprogramma zal de overheidsschuldquote naar verwachting geleidelijk afnemen tot net geen 60 % eind 2022. Het macro-economische scenario dat aan die begrotingsprognoses ten grondslag ligt, is gunstig. Dit houdt aanzienlijke risico's in voor de uitvoering van de tekortdoelstellingen.

                  (6)

                  Het convergentieprogramma 2018 geeft aan dat de veiligheidsmaatregelen in 2017 een significante impact hebben op de begroting, en levert voldoende bewijs voor de omvang en de aard van die extra kosten voor de begroting. De in aanmerking komende extra uitgaven in 2017 bedroegen volgens de Commissie 0,17 % van het bbp voor veiligheidsmaatregelen. Op grond van de bepalingen van artikel 5, lid 1, en artikel 6, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 kunnen deze extra uitgaven worden toegestaan, voor zover de ernst van de terreurdreiging een ongewoon is, de gevolgen ervan voor de overheidsfinanciën van Hongarije aanzienlijk zijn en de houdbaarheid van de overheidsfinanciën niet in gevaar zou worden gebracht wanneer een tijdelijke afwijking van het aanpassingstraject in de richting van de begrotingsdoelstelling op middellange termijn wordt toegestaan. Daarom is de vereiste aanpassing in de richting van de begrotingsdoelstelling op middellange termijn voor 2017 naar beneden bijgesteld om rekening te houden met deze extra kosten.

                  (7)

                  Op 12 juli 2016 heeft de Raad Hongarije aanbevolen in 2017 een jaarlijkse begrotingsaanpassing van 0,6 % van het bbp in de richting van de begrotingsdoelstelling op middellange termijn te bereiken, tenzij de begrotingsdoelstelling op middellange termijn met een kleinere inspanning wordt gehaald. Op basis van de resultaten van 2017 bleek Hongarije significant van het aanpassingstraject in de richting van de begrotingsdoelstelling op middellange termijn af te wijken. Overeenkomstig artikel 121, lid 4, VWEU en artikel 10, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1466/97 heeft de Commissie Hongarije op 23 mei 2018 gewaarschuwd dat in 2017 een significante afwijking van het aanpassingstraject in de richting van de begrotingsdoelstelling op middellange termijn is vastgesteld. Op 22 juni 2018 heeft de Raad Hongarije een volgende aanbeveling gedaan (5) waarin wordt bevestigd dat Hongarije de nodige maatregelen moet nemen om ervoor te zorgen dat de nominale groei van de netto primaire overheidsuitgaven (6) in 2018 niet meer dan 2,8 % bedraagt, hetgeen overeenstemt met een jaarlijkse structurele aanpassing van 1 % van het bbp. Op basis van de voorjaarsprognoses 2018 van de Commissie bestaat het risico dat van de aanbevolen aanpassing zal worden afgeweken.

                  (8)

                  Voor 2019 zou, aangezien de overheidsschuldquote van Hongarije meer dan 60 % van het bbp bedraagt en de verwachte outputgap 2,3 %, de nominale groei van de netto primaire overheidsuitgaven op niet meer dan 3,9 % moeten uitkomen, in overeenstemming met de structurele aanpassing van 0,75 % van het bbp die resulteert uit de gezamenlijk overeengekomen aanpassingsmatrix van vereisten in het kader van het stabiliteits- en groeipact. Op basis van de voorjaarsprognoses 2018 van de Commissie bestaat het risico dat in 2019 significant van die aanbevolen aanpassing zal worden afgeweken. Over het geheel genomen is de Raad van oordeel dat vanaf 2018 belangrijke verdere maatregelen nodig zullen zijn om te voldoen aan de bepalingen van het stabiliteits- en groeipact, in het licht van fel verslechterende budgettaire vooruitzichten, overeenkomstig de aanbeveling aan Hongarije van 22 juni 2018 met het oog op de correctie van de vastgestelde significante afwijking van het aanpassingstraject in de richting van de middellangetermijndoelstelling voor de begroting.

                  (9)

                  De totale arbeidsparticipatie is significant verbeterd en de gunstige economische trend biedt de mogelijkheid om met name werklozen opnieuw in de arbeidsmarkt te integreren. Het verschil in arbeidsparticipatie tussen mannen en vrouwen is groot, vooral in de leeftijdscategorie van 25 tot 39 jaar, wat gedeeltelijk kan worden verklaard door een beperkte beschikbaarheid van kinderopvang van goede kwaliteit. De deelname van kinderen jonger dan drie jaar aan kinderopvang ligt ruim onder het niveau van de Barcelonadoelstelling en het Uniegemiddelde. Hoewel het programma voor gemeenschapswerk de belangrijkste arbeidsmarktmaatregel blijft, is het een positieve ontwikkeling dat het aantal deelnemers daaraan significant gedaald is. Toch blijft het programma onvoldoende doelgericht en gelet op de situatie van de arbeidsmarkt lukt het slechts in beperkte mate om de deelnemers opnieuw in de open arbeidsmarkt te integreren. Actieve arbeidsmarktmaatregelen die meer gericht zijn op bijscholing en omscholing zijn weinig ontwikkeld.

                  (10)

                  Het percentage mensen dat het risico loopt op armoede of sociale uitsluiting is in 2016 gedaald tot 26,3 % maar blijft boven het Uniegemiddelde. Kinderen zijn over het algemeen meer blootgesteld aan armoede dan andere leeftijdsgroepen. Het niveau van de uitkering voor het minimuminkomen ligt lager dan 50 % van de armoededrempel voor één enkel huishouden, en behoort daarmee tot de laagste in de EU. De toereikendheid van de werkloosheidsuitkeringen is zeer laag: de maximale duur van drie maanden is de kortste in de EU en komt overeen met ongeveer een kwart van de tijd die werkzoekenden gemiddeld nodig hebben om een baan te vinden. Bovendien behoren de betalingen tot de laagste in de EU.

                  (11)

                  De structuren en processen voor sociaal overleg blijven in Hongarije onvoldoende ontwikkeld en laten de sociale partners niet toe zinvol bij te dragen aan de vormgeving en de uitvoering van het beleid. De zwakke deelname van belanghebbenden en de beperkte transparantie hebben gevolgen voor de empirische onderbouwing en de kwaliteit van de beleidsvorming, waardoor onzekerheid ontstaat bij de investeerders en de convergentie vertraagt.

                  (12)

                  Er zijn maatregelen uitgevoerd om het belastingstelsel te verbeteren, maar sommige problemen blijven voortbestaan. Hoewel de belastingwig op arbeid verkleint, met name bij de lage-inkomensgroepen, blijft zij in vergelijking met de Unie groot. Het belastingstelsel, dat in het algemeen ingewikkeld is, en het voortbestaan van verstorende sectorspecifieke belastingen vormen samen een zwak punt. Maatregelen tegen agressieve planningsstrategieën van de belastingbetalers zijn van essentieel belang om concurrentieverstoringen tussen ondernemingen te voorkomen, voor een eerlijke behandeling van de belastingbetalers te zorgen en de overheidsfinanciën te vrijwaren. De overloopeffecten van agressieve planningsstrategieën van de belastingbetalers tussen de lidstaten vereisen een gecoördineerd optreden van het nationale beleid ter aanvulling van de Uniewetgeving. Hongarije kent relatief hoge kapitaalinstromen en -uitstromen via Special Purpose Entities die losstaan van de reële economie. De afwezigheid van bronbelasting op uitgaande (d.w.z. van inwoners van de Unie aan inwoners van derde landen) dividend-, rente- en royaltybetalingen door in Hongarije gebaseerde bedrijven kan ertoe leiden dat over die betalingen in het geheel geen belasting wordt geheven indien daarover in de ontvangende jurisdictie evenmin belasting verschuldigd is. De Commissie neemt er nota van dat Hongarije erkent dat uitgaande betalingen tot agressieve fiscale planning kunnen leiden indien zij verkeerd worden gebruikt. Op basis van recente contacten zal de Commissie haar constructieve dialoog over de strijd tegen agressieve planningsstrategieën van belastingbetalers voortzetten.

                  (13)

                  Belemmerende regelgeving met betrekking tot diensten, en met name in de detailhandel, heeft een ongunstige invloed op de prestaties van de sector en belemmeren de doeltreffende nieuwe toewijzing van middelen, de productiviteit en de innovatie. Er bestaat een aanhoudende tendens om bepaalde diensten toe te vertrouwen aan speciaal daartoe opgerichte staatsbedrijven, wat ten kosten gaat van de open mededinging. Een volgend probleem is de onvoorspelbaarheid van het rechtskader, met name in de detailhandel, die in de afgelopen jaren met frequente wijzigingen van de regelgeving te kampen had. Aangezien de voorgestelde regelgeving vaak wordt toegesneden op omzet of verkoopsoppervlakte, treft zij vooral buitenlandse ketens. Dit veroorzaakt onzekerheid bij de exploitanten en kan een ontradend effect hebben voor investeringen. Er is behoefte aan een stabiel regelgevingsklimaat dat de mededinging bevordert. In Hongarije blijft de restrictieve regulering van beroepen hoog, met name voor sleutelberoepen bijvoorbeeld op het gebied van boekhoudkundige en juridische diensten.

                  (14)

                  Er blijft bezorgdheid bestaan over het voorkomen en bestrijden van corruptie. Volgens verschillende indicatoren is de blootstelling van Hongarije aan corruptie in de afgelopen jaren toegenomen en de risico's van corruptie kunnen het groeipotentieel van het land ongunstig beïnvloeden. De werking van het openbaar ministerie is van essentieel belang voor de bestrijding van corruptie en het witwassen van geld. Hoewel maatregelen tegen corruptie op laag niveau met enig succes lijken te zijn toegepast, wordt er te weinig aandacht besteed aan het opstarten van onderzoeken naar gevallen van corruptie op hoog niveau. Voorts belemmeren de beperkte transparantie en de beperkingen op de toegang tot informatie de maatregelen voor het bestrijden van corruptie. Met betrekking tot openbare aanbestedingen zijn belangrijke stappen gezet, maar er is nog ruimte voor verdere verbetering van de transparantie en de mededinging in aanbestedingsprocedures. Dat zou kunnen worden verwezenlijkt door onder meer de gegevens uit het systeem voor elektronische aanbestedingen voor het publiek toegankelijk te maken.

                  (15)

                  De onderwijsresultaten voor basisvaardigheden liggen significant onder het Uniegemiddelde, met name voor kinderen met een kansarme sociaal-economische achtergrond. Leerlingen worden vroeg naar verschillende schooltypes gestuurd, wat leidt tot een grote kloof in de onderwijsresultaten en arbeidstrajecten. Kansarme kinderen, met inbegrip van Romakinderen, worden doorgaans geconcentreerd in middelbare scholen voor beroepsonderwijs waar het niveau van de basisvaardigheden lager ligt en het uitvalpercentage hoger is, en mensen die deze scholen verlaten krijgen gemiddeld lagere lonen. Het percentage voortijdige schoolverlaters is gestegen tot gemiddeld 12,4 %, en is vooral hoog bij Romakinderen. Deze uitdagingen doen zich vooral gevoelen in de context van kwaliteitsvol en inclusief onderwijs. Het slinkende aantal inschrijvingen en de hoge uitval in het tertiair onderwijs zal het percentage afgestudeerden verder beperken in tijden waarin de vraag naar hoogopgeleide werknemers stijgt.

                  (16)

                  Ondanks de inspanningen die reeds worden geleverd ter verbetering van de volksgezondheid, blijven de zwakke gezondheidsresultaten, die nog worden verergerd door een ongezonde levensstijl, een ongunstig effect op het menselijk kapitaal hebben. Het lage niveau van de uitgaven in de gezondheidszorg, in combinatie met een ondoeltreffende toewijzing van middelen, beperkt de doeltreffendheid van het Hongaarse gezondheidszorgstelsel. Samen met de grote afhankelijkheid van eigen bijdragen heeft dit ongunstige gevolgen voor de gelijkheid om tijdig toegang te krijgen tot betaalbare, preventieve en curatieve gezondheidszorg van goede kwaliteit. Het tekort aan werknemers in de gezondheidszorg vormt eveneens een belemmering voor de toegang tot gezondheidszorg, hoewel recente loonsverhogingen dit probleem verlicht hebben. De lopende hervormingsinspanningen zijn gericht op het terugdringen van overmatig gebruik van ziekenhuisdiensten, dat voornamelijk wordt veroorzaakt door het feit dat de eerstelijnszorgverstrekkers over onvoldoende uitrusting beschikken om als doeltreffende poortwachters te fungeren. Een verdere rationalisering van het gebruik van ziekenhuisfaciliteiten, in combinatie met gerichte investeringen om de eerstelijnszorg te versterken, zou het mogelijk maken de ongelijkheid op het gebied van toegang tot zorg te verminderen, efficiëntiewinsten te genereren en de gezondheidsresultaten daadwerkelijk te verbeteren.

                  (17)

                  In de context van het Europees Semester 2018 heeft de Commissie een brede analyse van het economische beleid van Hongarije verricht. Die analyse is gepubliceerd in het landverslag 2018. Voorts heeft de Commissie zowel het convergentieprogramma 2018 als het nationale hervormingsprogramma 2018 doorgelicht en onderzocht welk gevolg is gegeven aan de aanbevelingen die in de voorgaande jaren tot Hongarije zijn gericht. Daarbij heeft de Commissie niet alleen gekeken naar de relevantie ervan voor een houdbaar begrotings- en sociaal-economisch beleid in Hongarije, maar is zij ook nagegaan in hoeverre de Unieregels en -richtsnoeren in acht zijn genomen, gezien de noodzaak de algehele economische governance van de Unie te versterken door middel van een inbreng op Unieniveau in toekomstige nationale besluiten.

                  (18)

                  In het licht van deze beoordeling heeft de Raad het convergentieprogramma 2018 onderzocht en zijn advies daarover (7) is met name in de onderstaande aanbeveling 1 weergegeven,

            BEVEELT AAN dat Hongarije in 2018 en 2019 de volgende actie onderneemt:

                  1.

                  In 2018 de naleving van de aanbeveling van de Raad van 22 juni 2018 verzekeren met het oog op de correctie van de significante afwijking van het aanpassingstraject in de richting van de middellangetermijndoelstelling voor de begroting. In 2019 ervoor zorgen dat de nominale groei van de netto primaire overheidsuitgaven niet meer dan 3,9 % bedraagt, hetgeen overeenstemt met een jaarlijkse structurele aanpassing van 0,75 % van het bbp.

                  2.

                  Doorgaan met de vereenvoudiging van het belastingstelsel, met name door de sectorspecifieke belastingen af te bouwen. De kwaliteit en de transparantie van het beleidsvormingsproces verbeteren door doeltreffend sociaal overleg en betrokkenheid van andere belanghebbenden en door periodieke, passende effectbeoordelingen. Het kader ter bestrijding van corruptie versterken, de inspanningen van het openbaar ministerie versterken en de transparantie en de mededinging bij openbare aanbestedingen verbeteren door onder meer het systeem voor elektronische aanbestedingen verder te ontwikkelen. De mededinging, de stabiliteit van de regelgeving en de transparantie versterken in de dienstensector, en met name in de detailhandel.

                  3.

                  Arbeidsreserves aanboren door betere actieve arbeidsmarktmaatregelen. De onderwijsresultaten verbeteren en de participatie van kansarme groepen, met name Roma, aan kwaliteitsvol regulier onderwijs voor iedereen doen toenemen. De toereikendheid en de dekking van de sociale bijstand en de werkloosheidsuitkeringen verbeteren.

         Gedaan te Brussel, 13 juli 2018.

               Voor de Raad

               De voorzitter

            H. LÖGER

         (1)  PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.

         (2)  PB C 261 van 9.8 2017, blz. 1.

         (3)  Verordening (EU) nr. 1303/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 houdende gemeenschappelijke bepalingen inzake het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds, het Cohesiefonds, het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling en het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij en algemene bepalingen inzake het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds, het Cohesiefonds en het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij, en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1083/2006 van de Raad (PB L 347 van 20.12.2013, blz. 320).

         (4)  Het conjunctuurgezuiverde begrotingssaldo, ongerekend eenmalige en tijdelijke maatregelen, dat de Commissie aan de hand van de gezamenlijk overeengekomen methode heeft herberekend.

         (5)  Aanbeveling van de Raad van 22 juni 2018 met het oog op de correctie van de vastgestelde significante afwijking van het aanpassingstraject in de richting van de middellangetermijndoelstelling voor de begroting in Hongarije (PB C 223 van 27.6.2018, blz. 1).

         (6)  De netto-overheidsuitgaven omvatten de totale overheidsuitgaven zonder rekening te houden met rente-uitgaven, uitgaven in het kader van programma's van de Unie die volledig met inkomsten uit fondsen van de Unie worden gefinancierd en niet-discretionaire veranderingen in de uitgaven voor werkloosheidsuitkeringen. Nationaal gefinancierde bruto-investeringen in vaste activa worden gespreid over een periode van vier jaar. Er wordt rekening gehouden met discretionaire inkomstenmaatregelen of bij wet verplicht gestelde inkomstenstijgingen. Eenmalige maatregelen aan zowel de inkomsten- als de uitgavenzijde worden uitgevlakt.

         (7)  Op grond van artikel 9, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1466/97.